“A jednak nadal będę się upierał przy tym, że jeśli nie możesz zjechać ze skrzyżowania/ronda (czyli utkniesz na nim) – co nie jest trudne do przewidzenia, to po prostu na nie nie wjeżdżaj.”

Zgadzam się, ALE nie w przypadku tego ronda. Na tym rondzie nie można – o ile nie jeździ się nim regularnie – ocenić tego, czy będziemy w stanie zjechać bez blokowania wjazdu innym, czy nie. Dlaczego? Na rysunku tego nie widać, ale trzypasmowa droga, na której stoją te nieszczęsne auta jest trzypasmowa tylko na bardzo krótkim odcinku. Tam gdzie kończy się rysunek jeden pas także się ‘urywa’ i wszystkie samochody nim jadące zaczynają się przebijać na jeden z dwóch pozostałych pasów. Także możemy wjechać na skrzyżowanie przedstawione na rysunku pewni tego, że będziemy w stanie z niego zjechać, ale wystarczy że 2-3 maruderów “wskoczy” w tym momencie z lewego skrajnego pasa na środkowy i jesteśmy w tzw. “czarnej dupie”, bo zmieścić się już nijak nie możemy. Innym problemem jest to, że przy dużym natężeniu ruchu kierowcy skręcający z “dołu” (rysunek) w prawo także wpakują nam się przed maskę i o przejechaniu dalej możemy zapomnieć. Kiedyś chciałem w zgodzie z przepisami “przeczekać”, ale pod koniec drugiego cyklu świateł zorientowałem się, że nie mam szans i – paradoksalnie – unikając blokowania zjazdu z jednej strony ronda, przyczyniam się do tworzenia korka po drugiej jego stronie. Niestety, to rondo to jakiś koszmar dla kierowców i nie wyobrażam sobie, żeby przy dużym ruchu nie tworzyły się tam korki…

“O umiejętności poruszania się po śliskiej nawierzchni (mokra kostka, mokry asfalt, śnieg, lód) już nawet nie wspomnę.”

A tego akurat nie nauczysz się inaczej, niż podczas jazdy – sorry, cudów nie ma. Kurs na prawo jazdy tego nie uczy, torów treningowych też chyba nie mamy. A “mistrzowie kierownicy” nauki nie ułatwiają, bo kiedy ja pierwszy raz jechałem po oblodzonej drodze, to wszyscy ci “spece” trąbili, bo nie podobało im się, że jadę 40 km/h i zwalniam jeszcze trochę na zakrętach… A kiedy na światłach zapytałem jednego “krzykacza” gdzie mam jeździć, żeby się nauczyć, dostałem odpowiedź: “w domu”. Niebywale błyskotliwe ;)

To by się zrobiło smutne święto, antyzjednoczeniowe, służące tylko wymiano ognia między politykami.

Nie zapominaj ponadto, że platforma PC nie jest wcale główną docelową platformą producentów gier – wręcz się oni z niej wycofują.

Z programami na maca/linuxa wcale nie jest aż tak podobnie. Całkiem sporo producentów przekonuje się do systemów alternatywnych. W zasadzie w tej chwili zostali już tylko ci, których:
a) na to nie stać, bo zainteresowanie ich programem jest niewielkie,
b) przerasta ryzyko i koszty takich przenosin – systemy bankowe oraz inne olbrzymie aplikacje, których pierwsze wersje powstały już dość dawno (AutoCADy i inne takie).

Osobiście na linuxa się nie wybieram, bo po prostu nie mam na to czasu – komputer jest dla mnie narzędziem pracy i nie chce mi się bawić w jednoczesne bycie administratorem. Nad maciem mógłbym się zastanowić…