Koniec Czerwonego Matrixa

O Polsce przed triduum patriotycznym

2011-04-30T19:01:00.005+02:00

Polityka to bagno. Warto się jej przyglądać, ale dla własnego dobra najlepiej zbyt głęboko w nią nie wchodzić. Im głębiej w las, tym więcej drzew. Im dalej w politykę, tym więcej syfu i pomyj.

Obserwowanie polityki może być bardzo ciekawym zajęciem i przysparzać wielu emocji. Przewidywanie ruchów poszczególnych stronnictw, analiza i ocena posunięć mogą dać dużo przyjemności - wzrasta ona wraz z wyrobieniem politycznym obserwatora. Z kolei walka polityczna daje jedynie frustrację w wypadku porażki i niezdrowe zadowolenie w przypadku zwycięstwa.

W polityce zawsze są ofiary. Zdrada, kłamstwo, oszustwo - to codzienne narzędzia pracy. Idee mogą posłużyć do stworzenia zgrabnej figury retorycznej, tak samo jak program może pomóc w zdobyciu poparcia określonej grupy wyborców. Wszystko to jest jednak cyniczną grą o władzę. Dopiero po zwycięstwie zaczyna się prawdziwa praca dla ojczyzny - albo i nie zaczyna się nigdy, czego dowodem mogą być ostatnie lata.

Polska polityka jest bagnem do kwadratu, ponieważ od 89' roku rośnie na nawozie pielęgnowanego przez komunistów chamstwa, nienawiści, nieufności, a przede wszystkim nieuczciwości. Polska polityka szczególnie mocno przyciąga przestępców, złodziei i kombinatorów, a także chorych z ambicji megalomanów. Rzadziej masochistów pragnących zmiany, którzy po krótszym, lub nieco dłuższym czasie tracą złudzenia i przyjmują obowiązującą wszem i wobec w naszym kraju zasadę, że zanim podejmiemy jakąś reformę, musimy sobie uświadomić, że się ,,nie da''.

Nie da się zreformować budżetu, nie mówiąc o jego obcinaniu. Nie da się przeformować struktury instytucjonalnej w żadnej dziedzinie życia publicznego. Chore ustawy da się jedynie mocniej zepsuć. A te dobre...moment, mamy takie? Poczynając od konstytucji, nasze prawo jest stworzone tak, by utrudnić życie uczciwemu człowiekowi, a ułatwić lawirantowi. Najgorzej ma klasa średnia i najwyraźniej dlatego za nic nie chce się sama z siebie wytworzyć. A właściwie to wytwarza się, ale poza granicami Polski. Wszystkim tym, którzy mówią, że tak właśnie jest i się nie da, polecam spojrzeć na osiągnięcia Polaków za granicą. Nie mówię o statystykach kradzieży samochodów w Londynie. Chodzi o sukcesy naukowców, dobrobyt zwykłych emigrantów i życie społeczne, które kwitnie w zbiorowościach Polaków, chociażby w USA. Dlaczego tam się da?

To zła polityka, której skutkiem jest nienaturalne prawo jest winna tego, że Polska wygląda tak, a nie inaczej. 20 lat sukcesywnego odzierania Polaków ze złudzeń o lepszej ojczyźnie przyniosło skutki. Młodzi ludzie nie czują żadnej więzi z nową Polską, o starych nie wspomnę. Nowa Polska jest tworem tak nieznośnym, że zainteresowanie jej sprawami na poważnie nieodłącznie wiąże się z problemami nerwowymi. Dlaczego nie możemy cieszyć się Polską? Dlaczego Polska nie może cieszyć nas?

Ponieważ Polska nie jest ideą, którą Polacy mogliby swobodnie realizować w swej codzienności. Polska jest dziś nazwą organizacji przestępczej, która odziera nas z połowy dochodów praktycznie nic nie dając w zamian. Polska jest dziś etykietą przyczepioną do wielkiej urzędniczej machiny mającej za zadanie wiązać nam ręce. Polska jest dziś synonimem porażki pokolenia Solidarności. Nie ma nic wspólnego z ideą za którą ginęło wielu. Jest Polską jedynie z nazwy. I taką pozostanie, dopóki Polacy nie dostaną możliwości działania. Kiedy ją, daj Bóg, kiedyś dostaną, będą doskonale wiedzieć, co robić.

Dogmat Krzyża

2010-08-03T15:07:00.001+02:00

Kłótnie o krzyż w Polsce mijają się z celem, a wszelka dyskusja na ten temat nie powinna mieć miejsca. Dlaczego? Postaram się pokrótce napisać.

Nie będę się silił na długie wprowadzenie informujące czytelnika czemu i po co powstał ten tekst. Chciałbym wykroczyć nim poza aktualne wydarzenia i spory, ponieważ mam do przekazania kilka prostych myśli, które powinny pojawić się wraz z tematem Krzyża w polskiej debacie publicznej. Co nie znaczy, że się pojawią - jest na to bardzo mała szansa. Przejdę zatem do sedna.

Czymże jest dla 2000-letniej tradycji naszych schrystianizowanych ziem epizod ostatnich 70 lat w których to zewnętrzne organizmy ideologiczne próbują zaszczepić tu sztuczną tkankę, diametralnie inną i obcą? Czym jest idiotyczny postulat nadania praw związku cyklicznej, acz epizodycznej kopulacji jednopłciowej wobec pamięci Wiednia czy Monte Cassino? Czym jest postulat neutralności światopoglądowej i przyjęcia postawy tzw. humanizmu racjonalistycznego wobec milionów zebranych na błoniach w 1979 roku? Czym Gay Pride wobec Jasnej Góry? Otóż nawet największy lewak musi przyznać, że skala porównywanych zjawisk różni się tak diametralnie, że porównania które należałoby przytoczyć dla zobrazowania tej różnicy siłą rzeczy muszą być absurdalne. To jak porównywać ciche pierdnięcie mrówki do wybuchu Krakatau, to jak zestawienie Zakościelnego z Marlonem Brando, to jak poślizgnięcie się Myszki Miki na bananie i śmierć Rolanda. Czemu beztroski spacer przytulonej pary homoseksualistów ma być bezdyskusyjnie akceptowalny, a wokół symbolu naszej Tradycji - Krzyża - toczą się rozmowy, jakby był niezręcznym fantem z którym to nie wiadomo, co zrobić, by uniknąć faux pas? Faux pas tolerancjonisty to zapytanie o wiarę, dla katolika nieprzyklęknięcie przed Najświętszym Sakramentem. Taka jest różnica. Samo porównywanie Tradycji zakorzenionej w naszym narodzie z fanaberiami komunizmu, a obecnie tolerancjonizmu pokazuje, że póki w Polsce zostało jeszcze coś z Polski, to wszelka debata na temat krzyża - czy powinien stać tu, czy nie powinien stać tam - jest bezcelowa.

Nie dajmy się wciągać w debatę z ludźmi niosącymi na sztandarach pacyfki i inne orientalne znaczki mające symbolizować pozornie podniosłe idee. Nie mamy o czym rozmawiać - dziś o aborcji? To może jutro o pedofilii, albo o mieleniu ludzi na mięso do hamburgerów? Czemu nie? Wejście na płaszczyznę dyskusji narzuconą nam przez lewactwo skazuje nas automatycznie na klęskę. Wiem, że większość naszego kręgu kulturowego już weszła na tę równię pochyłą ale i u nas być może jest już za późno na okrzyk ,,Non possumus''. Nie zmienia to jednak imperatywu wpisanego w naszą tożsamość, który czerwoną stalą próbuje się nam wyrwać z piersi od lat kilkudziesięciu. Ten imperatyw to obrona krzyża. Nie jest on racjonalny, ani nadający się do uargumentowania w opasłej knidze pokroju ,,Kapitału'' Marksa. Tę sprawę się czuję. A jeśli się nie czuje to czas na duchową kurację - jeśli tylko nas na nią stać. Krzyż, jako symbol kultury chrześcijańskiej, jest tak naturalny w naszym kraju, jak drzewa z których został zrobiony naturalnie rosnące w lesie. Kwestionowanie jego obecności jest nienaturalne. I nie odmówię sobie tu odrobiny złośliwości - jeżeli lewactwu wszelkiej maści wolno dźwigać na transparenty postulaty zabijania dzieci lub oddawania ich pod opiekę ludziom z problemami tożsamościowymi, to tak samo nam wolno przyjąć dogmat Krzyża. A brzmi on tak - Krzyż powinien stać tam gdzie stoi. Czemu? Bo tak.

W ten sposób zakreślić należy wyraźną linię dzielącą świat wartości od nihilizmu. Po naszej stronie krzyż, po drugiej kondom i płonący stanik. Kończą się powoli czasy ludzi letnich. Czas zdecydować, a dla każdego niewykorzenionego z naszej tożsamości człowieka, wybór jest oczywisty i prosty. I nie chcę słyszeć pustosłowia o tym, że świat nie jest czarno-biały, itp. Takie stwierdzenia nie mają racji bytu na gruncie wartości, które powinniśmy przyjąć jako odnośnik. Po przełamaniu lewackiej retoryki sprawa jest oczywista.

Zakładając sobie własny prywatny okop Św. Trójcy należy sobie jednak zdać sprawe, że w jego murach wielu znalazłoby przytulne schronienie, choć być może nie czuje tej potrzeby zagłuszanej innymi trywialnymi i tak naprawdę zbędnymi potrzebami. Należałoby również liczyć się z tym, że stan naturalny w świecie może już nie wrócić, aż do czasów ostatecznych. To jednak nie ma znaczenia. Zachęcam każdego do szczerego spojrzenia na rzeczy takie, jakimi są, po odrzuceniu czczej gadaniny fałszywych proroków lewactwa. Ostatecznie liczy się tylko Prawda. A również jej symbolem, w całym swym bogactwie symbolicznym dwóch skrzyżowanych linii, jest Krzyż.

RBN i czarne skrzynki, czyli zabawa w prezydenta

2010-05-17T09:42:00.001+02:00

Pomimo wątpliwości pojawiających się wśród polityków opozycji, Rada Bezpieczeństwa Narodowego zostanie powołana. Sztuczny byt doradczy jakim będzie RBN ma zająć się sprawą czarnych skrzynek z prezydenckiego samolotu.

Istnienie tego tworu można uzasadnić jedynie na dwa sposoby - patrząc na sprawę marketingowo, można ocenić ją jako próbę wywarcia na wyborcach wrażenia, że Bronisław Komorowski rzeczywiście pracuje i, poza głupawymi wypowiedziami dla mediów, potrafi stworzyć coś konkretnego. Zerkając na temat politycznie, możemy przypuszczać, że RBN powstaje po to, by zmarginalizować rolę Biura Bezpieczeństwa Narodowego, w którym póki co nietaktownie będzie zwalniać połowę kadry pamiętającej czasy ś.p. Aleksandra Szczygły.

Jakkolwiek nie patrzeć na ten irracjonalnie wytworzony organ, żaden szanujący się obserwator polityczny nie uznałby jego rangi za poważną. Ten kwiatek u kożucha myśliwskiego drogiego Bronka nie ma umocowania kompetencyjnego ani kadrowego, by zajmować się sprawą tak ważną, jak analiza zawartości czarnych skrzynek ocalonych z katastrofy 10 kwietnia.

Bronisław Komorowski szermuje beztroską w sposób skrajnie nieodpowiedzialny i powierza tak istotną sprawę politykom, którzy choć mogą mieć zdolności retoryczne, organizatorskie, i tak dalej, to jednak nie podejrzewam, by byli zdolni do podjęcia się poważnej analizy zawartości skrzynek. Chyba, że Bronek w gromadzie umiejętności i dobrych cech, którymi chwali się na każdym kroku nie wymienił z wrodzonej modestii tej właśnie? Może planuje przeszkolić w tej dziedzinie gromadę polityków wszelkiej maści, których do ,,pracy'' w RBN sobie przysposobił?

Rada Bezpieczeństwa Narodowego - twór iluzoryczny i sezonowy plus sprawa najwyższej wagi państwowej - czarne skrzynki, równa się pogarda oraz cynizm w walce politycznej. Równa się beztroska i nieodpowiedzialność w zabawie państwem. Równa się kolejny blamaż na drodze do wyborów prezydenckich ze strony Bronisława Komorowskiego. Oby Naród nie pozwolił mu na więcej.

Polska polityka po 10.04. Imponderabilia wracają.

2010-05-01T10:16:00.003+02:00

Politolodzy, określając stabilność sceny politycznej w danym kraju, zawsze biorą pod uwagę zmiany w rozkładzie mandatów i stopień ich przepływu między poszczególnymi partiami. Jak to się ma do polskiej areny politycznej będącej w stanie reorganizacji po największym tąpnięciu politycznym w Polsce dwudziestego wieku?

Najłatwiej będzie ocenić rolę planktonu w przyszłym sejmie. Będzie to rola co najwyżej trzecioplanowa, a w przypadku większości kanapowych partii tradycyjnie już zabraknie dla nich poparcia, by przebić się ponad próg procentowy. Stąd też spodziewać się możemy konsolidacji i tworzenia się na nowo bloków po obu stronach sceny politycznej. Niewykluczone, że Marek Jurek i Ludwik Dorn czekają z decyzją o powrocie na łono partii matki do czasu zakończenia wyborów prezydenckich, które mogą nieco poprawić ich pozycję przetargową, szczególnie jeśli chodzi o region.

To samo ma się do lewicy, której dodatkowym problemem jest nieprzystawalność do obecnie narzuconej narracji debaty publicznej. Po prostu z lewicą nie ma dziś o czym rozmawiać i o co się spierać. Główne punkty zapalne polskiej debaty publicznej to pole do dialogu między dwoma dominującymi partiami. Dlatego też powrót do bloku o nowej ładnej nazwie to nieuchronna przyszłość dla rozdrobnionej lewicy. Z resztą to jest już niejaka wyborcza tradycja w kręgach lewicowych o czym pisałem kiedyś. Zaznaczyć należy jednak, że w 2010 roku lewica została zepchnięta na margines debaty publicznej co stawia ją w paradoksalnie gorszej pozycji, niż plankton prawicowy znajdujący się obecnie niszy politycznej.

Wzrost patriotyzmu mierzalny zaangażowaniem w politykę i powrotem do debaty publicznej idei narodowych i społecznych (nareszcie - chciałoby się krzyknąć) nie pozwoli na zepchnięcie dyskursu politycznego w kierunku pomyślnych Platformie lekkich dywagacji na lekkie tematy. W debacie znów zaczęły się liczyć imponderabilia, a, czemu nie powinien zaprzeczać żaden uczciwy obserwator, do tej dyskusji najlepiej przygotowane jest dziś Prawo i Sprawiedliwość.

Pamięć o ofiarach 10 kwietnia nie musi skłaniać do głosowania na partię wspieraną przez tragicznie zmarłego prezydenta i jego przyjaciół. Pomimo to Czarny Karnawał, który dla wielu Polaków nadal trwa wraz z jego przedłużeniem, którym staną się zapewne smutne obchody święta 3-go Maja, to czynnik mobilizujący do odejścia od przyziemnej debaty ekonomiczno-społecznej narzuconej w 2007 roku przez Platformę Obywatelską. Partia pragnąca osiągnąć jak najlepszy wynik, nie będzie w stanie dłużej unikać fundamentalnych kwestii w debacie przedwyborczej. Tak jak przez cały czas trwania rządu PO-PSL wielu strategów PiS nawoływało do przebijania Platformy w jej platformerskości, tak dziś przez tragedię smoleńską to Platforma będzie zmuszona do przebicia PiS w jego dobrze rozumianej pisowczykowości. I tu dla partii Donalda Tuska zaczną się schody.

Paradoksalnie przeniesienie dyskursu politycznego na nowy pułap otwiera nowe możliwości koalicyjne w nowym rozdaniu politycznym. Zainteresowana imponderabiliami część PO może łaskawszym okiem spojrzeć na kolegów z PiSu i vice versa. Ciężko przewidzieć czy i w jakim stopniu to obłaskawienie się objawi, jednak załamanie czarno-białego wizerunku polskiej sceny politycznej pt. ,,my - oni'' to fakt już dzisiaj.

Podsumowując, z politologicznego punktu widzenia polska scena poltyczna po 10 kwietnia stabilizuje się. Będzie się ona konsolidować i nie musimy obawiać się żadnych zdecydowanych zmian w rozkładzie sił. Być może po wyborach prezydenckich zmieni się większość parlamentarna, dużo bardziej prawdopodobne jest, że stanie się to po wyborach parlamentarnych. Jednak na pierwszym planie debaty pozostaną Platforma Obywatelska oraz Prawo i Sprawiedliwość, które przezwyciężą sezonowość polityczną, i być może przyczynią się do dalszej polaryzacji polskiej polityki.

Czy to dobrze? Moim zdaniem tak. Patrząc na światową politykę nie wybieram włoskiego chaosu czy belgijskiej niestabilności - stawiam na amerykańską stabilność, brytyjską ciągłość i hiszpańską klarowność sceny politycznej. Co wybierzemy, my Polacy, jako całość?

Nie dajmy niszczyć naszej wspólnoty!

2010-04-23T14:13:00.002+02:00

Pojawiają się kolejne opinie specjalistów i polityków, mające świadczyć o tym, że katastrofę spowodowała decyzja o lądowaniu, najpewniej wymuszona przez ,,kogoś’’ z pokładu – docelowo ś.p. Prezydenta RP. W całej zabawie chodzi tylko o to, by Polacy zjednoczeni wokół tragedii w jednej chwili uwierzyli, że Lech Kaczyński jest sam sobie winien śmierci swojej i swoich przyjaciół.

Najlepszym przykładem dezinformacji z naszego podwórka jest wypowiedź Leszka Millera dla Dziennika Gazety Prawnej z 22 kwietnia 2010 roku. Miller, oczywiście przypadkowo i nie intencjonalnie, wpisuje się w jazgot centrowych i lewackich mediów europejskich dowodzących za pomocą opinii (co znamienne dla dezinformacji, nie za pomocą argumentów), że za katastrofę odpowiada czynnik ludzki, w domyśle głupota Kaczyńskiego.

Leszek Miller z pobłażliwością i zrozumieniem odnosi się do sytuacji na pokładzie prezydenckiego samolotu. Oczywiście sytuacji całkowicie hipotetycznej, istniejącej jedynie w głowie byłego premiera. Tyle, że pan premier traktuje ją jako fakt. Stwierdza: "Najważniejsza osoba na pokładzie otrzymuje taką informację (o konieczności zmiany miejsca lądowania) i zwykle pada pytanie, co w takiej sytuacji należy robić. Myślę, że w tym feralnym locie do Smoleńska też tak było. Nie mam dowodów, ale wiem jakie są procedury. Sam wielokrotnie byłem o to pytany, lecąc tymi samolotami" - mówił Miller.

Na przykładzie naszego rodzimego postkomunisty możemy wyczuć nowy prąd w dezinformacji na temat tragedii smoleńskiej, który powoli zastępuje nutę żałobną dominującą do pogrzebu pary prezydenckiej na Wawelu. Nie ma o co się zżymać – propaganda istniała od setek lat. Szczególnie silna propaganda komunistyczna i dezinformacja jej pogrobowców tak samo istniała i jeszcze długo istnieć będzie.

Drogą do przezwyciężenia jej wpływu może być jednak wzmocnienie wspólnoty bólu powstałej wokół tragedii z 10 kwietnia. Istniejącej od tego czasu, a może wręcz wyeksponowanej dopiero wtedy więzi między Polakami nie zerwą kłamstwa ludzi złej woli. Polacy czują podskórnie, że w sprawie smoleńskiej coś nie gra i ktoś cały czas wkłada kij w szprychy polskiej prokuraturze pod przewodnictwem prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta próbującej rzetelnie zbadać sprawę.

Nie stawiam śmiałych tez, poza jedną. Zmarnowawszy owoce ofiary 96 Polaków spod Smoleńska, nie mamy co liczyć na dojście do prawdy. Pozwólmy działać i rozprzestrzeniać się dobru promieniującemu z tego poświęcenia, a prawda i sprawiedliwość zwyciężą.

http://dziennik.pl/polityka/article593073/Wiem_jak_to_jest_gdy_nie_mozna_ladowac.html

Hieny wyruszyły już na żer

2010-04-13T23:02:00.001+02:00

Od tragedii pod Smoleńskiem dzielą nas dopiero trzy dni ale hieny cmentarne wyczuły już trupią woń i nie czekając na koniec żałoby wyruszyły na żer.

Plastikowe kobiety narzekają na spowodowane obchodami korki, metroseksualni mężczyźni narzekają, bo śmierć prawie setki z najlepszych popsuła im weekendowe plany.

Gabinet Stasiaka jeszcze wczoraj miał wrócić do normalnej pracy. Przeszkodziły protesty rodziny, tłumy ludzi ze świecami i wystawiona dla chętnych księga kondolencyjna robiąca bałagan na biurku.

Po ogłoszeniu miejsca pochówku pary prezydenckiej na krakowskie centrum wkroczyli spontaniczni protestanci pod wodzą dwóch członków Platformy Obywatelskiej, zajmujących się od niedawna podkupywaniem ludzi z list PSL-u i wygryzaniem Gowina. Mają protestować codziennie aż do pogrzebu – ludzie bez twarzy przyłączą się bardzo chętnie.

Krążą plotki, że smutni panowie przyglądnęli się mieszkaniu Wassermanna w Warszawie a pewne jest, że zdążyli już posprzątać w IPN, komisji ds. służb specjalnych i kilku innych newralgicznych miejscach. Nie zapominajmy, że dokumenty zachowane w Kancelarii Prezydenta również znalazły się w zasięgu ręki tych ludzi.

W całej Polsce ludzie bez sumienia rzucają kości o szaty ofiar lotniczej katastrofy. Pamięć poległych szargana jest przez garstkę barbarzyńców, których godzina mocy nadeszła. Wstyd przyznać się do wspólnoty gatunkowej z takim ścierwem. Na pohybel hienom cmentarnym!

Premier boleje a demokracja kuleje

2009-12-11T18:42:00.000+01:00

Pan Premier Donald Tusk uroczyście rozdarł szaty nad wyrzuceniem z komisji ds. afery hazardowej posłów Beaty Kempy oraz Zbigniewa Wassermanna z Prawa i Sprawiedliwości. Premier stwierdził, że koalicja nie może sobie pozwalać na takie ruchy, ponieważ to na niej spoczywa odpowiedzialność za sprawne prace komisji.

Otóż, faktem jest, że każda komisja sejmowa powoływana w celu wyjaśnienia konkretnej sprawy, zazwyczaj afery, jest ciałem kolegialnym, reprezentującym Sejm RP, a więc organ docelowo ponadpartyjny i obiektywny. To dopiero Platforma Obywatelska przy walnym udziale Polskiego Stronnictwa Ludowego, jako dwie partie koalicyjne otworzyły nowy rozdział w historii polskich komisji śledczych, zrywając z uczciwym zwyczajem ustanawiania na przewodniczącego komisji przedstawiciela opozycji.

Obecny lament Premiera nad losem niesłusznie wyrzuconych z komisji Kempy i Wassermanna to pokłosie zawłaszczania mechanizmów demokratycznych przez rząd PO-PSL. Nawet w mrocznym okresie afer rządu Leszka Millera, politycy nie posuwali się tak daleko w naginaniu prawa i gwałceniu demokracji dla doraźnych korzyści.

Komisja hazardowa, wedle słów Premiera, firmowana przez koalicję, to cyrk i kpina z demokracji. Bo czym innym może być komisja w której sędzią w sprawie afery polityków PO jest przewodniczący komisji, aktywny polityk PO Mirosław Sekuła, wraz z kolegami Urbaniakiem i Neumannem, czy przypadkowo nieobecnym gdy zajdzie taka potrzeba Stefaniukiem, którzy gwarantują przegłosowanie każdej sprawy, nawet tak kuriozalnej, jak odwołanie posłów śledczych PiS-u tylko dlatego, że Biuro Analiz Sejmowych wydało opinię nie potwierdzającą zarzutów PO-wców, po czym następną potwierdzającą, że przy założeniu, że zarzuty się potwierdzą, Kempę oraz Wassermanna będzie trzeba przesłuchać.

To dzięki PO demokracja w Polsce przestaje wykazywać ostatnie namacalne przejawy istnienia. To dzięki PO komisja do spraw zbadania jednej z największych afer III RP zajmuje się anonimowymi donosami na Gosiewskiego i będzie się nimi zapewne zajmować, aż do zakończenia prac w lutym przyszłego roku,. To Platforma ,,Obywatelska’’ sprawia, że w polskiej polityce przestają obowiązywać prawa demokratyczne. Jeśli zamachnęli się na niezależność organów, na bezstronność prawa i praworządność w polityce, to co ich powstrzyma przed następnymi krokami naprzód w kierunku państwa totalnego?

Ostatnie sondaże dają nadzieje, że na swoje zuchwałe postępki Platforma ma coraz mniej czasu. I bardzo dobrze.

Blogerze, Polityku, Dziennikarzu - nim zasiędziesz do pisania..

2009-12-02T21:39:00.000+01:00

Gdy afera hazardowa wybuchła w pełni w sercu jesieni tego roku czubki piramidy niejasnych powiązań w postaci Drzewieckiego, Chlebowskiego i Schetyny wycofały się w cień. Jeden nawet wyjechał z kraju i rzekomo doznał zawału serca. Teraz, gdy usłużni oficerowie z mediów oraz kręgów politycznych rozpoczęli pracę nad usunięciem z komisji niebezpiecznych dla zatuszowania sprawy posłów PiSu, spod ichniego parasola wypełzają polityczne glizdy, bo mają świadomość, że deszcz słusznych oskarżeń może przestać niebawem padać.

Są ludzie, którzy na których bohaterowie afery hazardowej mogą liczyć. Koledzy z partii, jak przerzucający dziś odpowiedzialność w stronę Kapicy, a uwagę społeczeństwa w stronę Totalizatora Sportowego poseł-którego-imienia-nie-warto-wymawiać. Koledzy z mediów, jak wszyscy analitycy ds. raportu CBA, którzy na podstawie kilku jego skrawków, w większości opinii, wróżą, niczym z fusów aferę w rządzie Kaczyńskiego. Ale przede wszystkim jak zwykle najbardziej i najskuteczniej pomoże im nasz naród piękny – oj, piękny tylko, że jak mawiał klasyk…

Naród z pewnością pomoże ludziom PO zamieszanym w przyklepywanie ustaw, posad i zmian kadrowych pod dyktando biznesmenów. Nasz piękny naród, o pamięci złotej rybki i zmyśle analitycznym omszonego kamerdola. Dziś już nikt nie pamięta spoconego Chlebowskiego, nikt nie wspomina ewakuacji Drzewieckiego do Stanów na wszelki wypadek, które to wydarzenia oczywiście nie świadczyły o tym, że coś na rzeczy jest.

Dziś wszyscy usłużnie za mediami drążą wielką, karygodną aferę PiS, na którą póki co nie ma żadnych dowodów (jeśli są to czekam na przykłady i cytaty – stenogramy, a może jakieś akty prawne?). Afera PO poszła w zapomnienie – zgodnie z intencjami naszych intelektualnych pasterzy co rusz kłujących w bok co poniektóre niesforne owieczki, by te wróciły na z dawna wydeptany przez resztę niewolniczy trakt dwój myślenia. I nie ważne, czy są to głosy poparcia czy potępienia w stronę PiS - ważne, że wciąż odsuwamy się od meritum, które zasłaniają coraz bardziej specjaliści od tego fachu.

Nikt, poza chwalebnymi wyjątkami nie siada do dokumentów – z resztą chyba za wiele od Narodu oczekuje, bo nawet jego najwyżsi przedstawiciele - politycy, poza tymi którym naprawdę zależy albo im za to dodatkowo płacą, do żadnych dokumentów nie zasiadają. Nikt nie zastanawia się nawet w przerwie między ,,Modą na sukces’’ a ,,M jak miłość’’ nad sensem całej sprawy i jej prawdziwym centrum. Lepiej powtórzyć treść kolejnego artykułu bazowanego na dziadowskim opracowaniu pisanym przez polityków dla mediów, na kolanie w przerwie między jedną, a drugą naprawdę ważną sprawą.

Zanim ktoś stworzy następną ,,analizę’’, następne podsumowanie niedopuszczalnych nadużyć w rządzie PiS, czy PO, bazowane na milion razy przetworzonej oraz zdeformowanej informacji , na sam początek winien sięgnąć do źródła i nieco poczytać. Wszystkie dokumenty kierujące rozumowanie w odpowiednią stronę są jawne. To tylko JWPaństwu Narodowi jak zwykle się nie chce. Albo chce się połowicznie – bardziej dla skąpania swej własnej osoby w blasku ,,eventu’’ jakim jest cała afera (stąd niektóre debilne hipotezy i niedorzeczne analizy w sieci i gazetach).

Politycy kręcą lody, bo im na to z lenistwa pozwalamy. Organy władzy nie działają sprawnie, bo nikomu na tym naprawdę nie zależy. Chcecie porządnych polityków? Spróbujcie świadomie zagłosować, albo wystartować samemu. Analogicznie, jeśli chcecie wyjaśnienia sprawy - powinniście sięgnąć do źródeł i szukać prawdy, lub wspierać ludzi, którzy działają w ten sposób. Po co nam cała ta demokracja, jeśli nikomu nie chce się z niej korzystać, a Ci którym się chce korzystają z niej po łepkach?

Chętnych do rzetelnego zbadania sprawy, albo tych, którzy chcą mieć jakieś podstawy do ferowania wyroków w sprawie afery hazardowej, odsyłam do stenogramów CBA z okresu marzec 2008 – październik 2009, do raportów NIK z tego okresu oraz do dokumentów rządowych prezentujących przebieg procesu legislacyjnego w sprawie ustaw hazardowych. To wystarczy – jeśli komuś się rzeczywiście zechce przez to przebrnąć. Prawda leży na ulicy, zachęcam by po nią sięgnąć. Warto.

Komisja hazardowa czyli bankructwo polskiego państwa prawa

2009-12-01T14:23:00.001+01:00

Platforma w osobach przewodniczącego komisji hazardowej Mirosława Sekuły, posła Urbaniaka i Neumanna w tym momencie usilnie pracuje nad odwołaniem Beaty Kempy oraz Zbigniewa Wassermanna z prac komisji hazardowej. Bez wymienionych posłów PiS nie będzie możliwe zbadanie afery hazardowej za rządów PO – powstanie za to cyrk dla żartu dalej nazywany komisją śledczą w której bezprawnej dyktaturze partii rządzącej już nic nie zaszkodzi.

Prawo i Sprawiedliwość nie będzie w stanie dalej wpływać na prace komisji w sposób odpowiedni do sprawy, ponieważ z jej prac zostaną wykluczeni jedyni posłowie PiS posiadający certyfikaty dostępu do informacji niejawnych, zatem opozycja nie będzie miała dostępu do informacji zawartych w następnych stenogramach, zawnioskowanych przez Kempe bilingach itp. danych niejawnych.

Platforma w ten sposób osiągnie swój cel i po wielokrotnym złamaniu przepisów, teorii oraz praktyki prac komisji śledczej, zapewni sobie bezpieczeństwo aż do wyborów prezydenckich, a potem parlamentarnych.

Prace komisji w obecnej formie są najlepszym dyplomem dla tzw. Młodej demokracji w Polsce. Na czele tego ciała stoi człowiek koalicji, nie ważne, że lelawy, ale tak umocowany prawnie, że może zablokować, lub przeprowadzić każdy wniosek – w zależności od potrzeb komisji. Urbaniak i Neumann są statystami do podnoszenia rąk, Arłukowicz gra swoją grę a Kempy i Wassermanna niebawem nie będzie. Ministra Wassermanna przypadkowo pozwali dziś na dodatek Marek Dukaczewski i Piotr Niemczyk. Przypadkowo po złożeniu wniosku Urbaniaka o powołanie posłów PiSu jako świadków, co łączy się z wykluczeniem ich z prac komisji. Sekuła został zgłoszony na świadka przez Wassermanna, lecz co z tego, skoro większość w ciele badawczym ma Platforma, o co bezprawnie zabiegała ta partia.

To jest właśnie nasza młoda demokracja. Sędziami we własnej sprawie są ludzie, posiadający większość w każdym organie mającym potencjał zbadać ich sprawę. Osoby pragnące przyjrzeć się sprawie są sekowane na linii sądowej, politycznej i medialnej. Z kolei sprawa która rozpoczęła się od zarejestrowanych rozmów polityków PO w ramach tzw. afery przetargowej, a rozwinęła się wraz z rozwojem afery hazardowej, przekształcana jest w aferę PiS. Sekuła zostanie w komisji bo ma większość, Kempa i Wassermann zostaną odwołani, bo jej nie mają. To jest prawdziwa siła demokracji w Polsce. Działa ona znakomicie w obronie silniejszych i dla represji słabszych nie mając specjalnie na uwadze wartości takich jak praworządność, sprawiedliwość oraz zwykła uczciwość obywatelska.

Żyjemy w państwie w którym władza zależnie od intencji może przegłosować każdą najmniejszą sprawę. Może znikać niewygodnych ludzi i wybielać oczywistych przestępców. Za taką III RP dziękuję i chętnie się z niej wypiszę. Czy Polska jeszcze kiedykolwiek będzie Polską o jakiej marzyły pokolenia Polaków? Czy państwo polskie w obecnej sytuacji jest funkcjonującym gdziekolwiek poza plikiem od czasu do czasu obowiązujących dokumentów?

Polacy, patrzcie na prace komisji hazardowej. To jest właśnie nasza Polska. To jest państwo prawa i to jest demokratyczna republika umocowana w konstytucji. O to walczyli nasi przodkowie i my jako ich spadkobiercy na to sobie zapracowaliśmy. Czy w III RP jeszcze kiedykolwiek będzie NORMALNIE?

Schizofrenia w NATO

2009-11-23T13:55:00.001+01:00

Ze stron Dziennika Gazety Prawnej dowiadujemy się dziś z ust Bogdana Klicha, że w obliczu agresywnej kooperacji ZBiRu tuż za naszymi granicami, możemy spać spokojnie, ponieważ NATO zagwarantowało Polsce plan ewentualności owy na wypadek agresji ze wschodu. Powstaje jednak pytanie czy biorąc pod uwagę trendy reformacyjne w NATO taka gwarancja będzie miała niebawem jeszcze jakiekolwiek znaczenie?

Bogdan Klich, zapewne w obawie o słupki poparcia, w odpowiedzi na niepokojące ruchy Rosji (organizacja manewrów ofensywnych z Białorusią o kryptonimie Zapad 2009) nie zawahał się zaryzykować i zdradzić element strategii NATO w razie ataku ze strony Federacji Rosyjskiej i jej sojuszników. Klich ujawnił, że NATO dysponuje planem ewentualnościowym dla obrony Polski – czyli, że ewentualny front mógłby zostać otwarty na terenie Polski i to tu, historycznym zwyczajem, miałaby miejsce główna arena walk w nowym europejskim konflikcie.

Należy jednak odnieść tę deklarację do faktycznej kondycji NATO, która w zeszłym dziesięcioleciu pogarszała się z roku na rok. Środek ciężkości sojuszu przesuwa się coraz bardziej na wschód a znaczenie Paktu dewaluowały kolejne euroazjatyckie koncepcje na nowy, odpowiadający duchowi czasu układ. Dzisiejsze NATO nie jest niczym podobnym do silnego, pełnego inicjatywy sojuszu euroatlantyckiego, jakim był Pakt północno-atlantycki czasu zimnej wojny.

Przyszłość NATO w obecnym kształcie nie jest na tyle pewna, by Polacy mogli spać spokojnie, bez względu na deklaracje, które w przyszłości mogą okazać się puste, tak jak obietnice Brytyjczyków i Francuzów okazały się nie mieć pokrycia w rzeczywistości w 1939 roku.

Nowe NATO, pod inną nazwą, pod innym przywództwem, nie daj Boże bez udziału USA, będzie miało zdecydowanie mniejszy interes w istnieniu suwerennego i bezpiecznego państwa polskiego. Obecne reformy zmierzające do przesunięcia Paktu w stronę koncepcji Gaulle’owskiej Europy od Atlantyku do Uralu z udziałem Rosji to tendencje skłaniające do pokładania coraz mniejszego zaufania w NATO-wskie gwarancje i obietnice.

Jeśli Polacy, a razem z nimi Europa Środkowo-Wschodnia rzeczywiście pragną spać spokojnie w sytuacji, gdy za miedzą Rosjanie i Białorusini ćwiczą inwazję na ich terytorium, owe państwa winny skierować NATO spowrotem w kierunku pierwotnego transatlantyckiego kształtu z przewodnictwem Waszyngtonu jako sine qua non takiego układu.

Bez wpływu amerykańskiego w Europie nie mamy co liczyć na to, że Niemcy i inne silne państwa europejskie powstrzymają się przed targowaniem się sprawą polską w relacjach z Rosją. Potwierdzają to analogie ubiegłego wieku z czasów pierwszej oraz drugiej wojny światowej. Oby nie potwierdziła tego praktyka wieku dwudziestego pierwszego.

Koalicja PO-PSL-SLD staje sie faktem?

2009-11-20T12:55:00.001+01:00

Koalicja SLD-PO-PSL stała się faktem. Jerzy Szmajdziński z SLD zadeklarował, że jego partia poprze wszelkie dobre ustawy autorstwa PO w zamian za poparcie Platformy dla ustaw Sojuszu.

Szmajdziński mówi dziś, że Sojusz Lewicy Demokratycznej ma wiele dobrych ustaw, które z chęcią przedstawi do podpisania. Na to samo będzie mogła liczyć Platforma, którą wesprze Sojusz w celu przełamywania weta prezydenta.

Czy ostatni bezpiecznik demokratyczny w postaci Prezydenta RP w tym Sejmie zostanie zniwelowany? Czy w obecnej sytuacjiJarosław Kaczyński miał rację, mówiąc wielokrotnie o zjednoczonym froncie walki z przemianami, który zmienia formy, ale co do treści był i będzie zawsze antypolski?

W ocenie Szmajdzińskiego, poparcie projektów PO przez SLD może odbudować społeczne poparcie dla lewicy. – Nie będzie też strachu, że PiS powróci do władzy - podkreślił. Czy wspomniane partie mają w planach scementować postkomunistyczny porządek i odsunąć jedyną opozycyjną partię na margines polityczny? Skojarzenia z sekowaniem oraz ostatecznym zniszczeniem mikołajczykowskiego PSL-u po 45' narzucają się same. PO-PSL-SLD jak SD-ZSL-PZPR?.

Wśród zobowiązań Platformy Obywatelskiej, które chce poprzeć Sojusz Lewicy Demokratycznej, jest m.in. przyspieszenie wzrostu gospodarczego (na mocy dekretu rządowego?), radykalne podniesienie płac dla budżetówki (jeszcze wyższe?), zwiększenie emerytur i rent, budowa nowoczesnej sieci autostrad (może tym razem), bezpłatny dostęp do opieki medycznej (dalsze wydatki socjalne w obliczu kryzysu?), uproszczenie podatków (podatek liniowy?) oraz rzeczywista walka z korupcją (usunięcie ostatniej służby rzeczywiście walczącej z korupcją, czyli CBA?).

Zapowiada się gorąca zima.

Dlaczego Europejska Konwencja Praw Człowieka jest ważna w moim życiu?

2009-11-18T14:15:00.000+01:00

Komuna się skończyła, Polska, szczególnie po wprowadzeniu Traktatu Lizbońskiego, rośnie w siłę, a ludziom żyje się lepiej. Z kolei na niezaleznym i apolitycznym UJ studenci politologii otrzymują na zadanie napisać pracę na wymieniony przeze mnie w tytule temat, który pamiętającym czasy panegiryków na cześć partyjnych watażków z pewnością wyciśnie z oczu niejedną łzę ciepłych wpomnień o czasach wolnej i nieskrępowanej twórczości intelektualnej.

Oto moja praca. Od razu zaznaczę, że ze względu na wysoką rangę dzieła nie chciało mi się szukać przypisów a i tezę nagiąłem nieco, by móc ze spokojem po zakończeniu pisania spojrzeć w lustro.

Dlaczego Europejska Konwencja Praw Człowieka jest ważna w moim życiu

ze szczególną dedykacją dla wolnej myśli akademickiej ciągle żywej, szczególnie na zajęciach z prof. xxx

W życiu społecznym Rzeczpospolitej od lat znane są tradycje swobód obywatelskich, których przestrzegania koronnym przykładem były wolności szlacheckie. Tak jak wszelkie zjawiska, które wymykają się spod kontroli, w dobie anarchii szlacheckiej piękne idee przerodziły się w fundamentalne zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa. Dysonans pomiędzy uszanowaniem praw jednostki a bezpieczeństwem państwa zawsze był i zawsze będzie widoczny, jednak w moim przekonaniu, żadne tworzone według nawet najlepszych intencji prawo pozytywne nie ureguluje tej kwestii dobrze.

Dlatego też iście pozytywistyczny dokument, jakim jest Europejska Konwencja Praw Człowieka wraz ze wszystkimi protokołami jest dla mnie aktem prawnym, o tyle ważnym, o ile godzi on w prawo naturalne, czyli ostateczną sprawiedliwość w rozumieniu moim oraz wielu ludzi, już od czasów pozytywizmu hitlerowskiego, nie godzących się na tworzenie fundamentalnych praw na papierze, zamiast opierania się na istniejących od zarania dziejów prawideł boskich czy jak kto woli naturalnych.

Okazuje się, że nieścisłe, pełne okrągłych i dających możliwość dalekich nadużyć interpretacyjnych słówek zapisy Konwencji są nie tylko nieostre, ale także w prawie każdym przypadku wymieniają wyjątki od stosowania prawa na zasadzie negacji – tzn. ,,każdy ma prawo do(…)’’ w pierwszej części, a w drugiej ,,poza sytuacjami godzącymi w bezpieczeństwo państwa(…)itd.’’.

Tak samo Konwencja w tak zwanych zapisach o Terytorialnym Zakresie Stosowania daje możliwość regulowania przez państwo – sygnatariusza regionalność obowiązywania praw Konwencji. Dzięki temu przykładowa Rosja dla zabezpieczenia swoich interesów może wyjąć spod jurysdykcji region Czeczenii i dalej palić, gwałcić oraz eksterminować tamtejszą ludność na oczach rozkładających ręce sędziów Trybunału w Strassbourgu, nie potrafiących znaleźć żadnej sankcji dla Rosjan w Konwencji.

Zatem Europejska Konwencja Praw Człowieka obowiązuje jednocześnie wszystkich i nie wszystkich. Wszystkich obowiązują prawa Konwencji, poza tymi których te prawa nie obowiązują. Tak właśnie kończą się próby tworzenia sztucznych fundamentalnych praw od zera, bez odniesienia do rzeczywistych, a nie wydumanych praw naturalnych.

Prawo naturalne w sposób ścisły reguluje każdy odosobniony przypadek i jest omnipotentne. Prawo pozytywne jest ułomne i może być narzędziem zbrodni w rękach złego prawodawcy, co idealnie pokazały lata 1939-1945. Dlatego też zgadzam się z sędziami Norymbergii, którzy bez wahania zastosowali zasadę Radbrucha wobec chorego i pokpiwającego sobie z praw natury hitlerowskiego prawodawstwa, które stworzono w sposób na wskroś pozytywny, a efekty takiej zabawy w Boga zobaczyliśmy w Auschwitz, płonącej Warszawie ’44 i innych miejscach, w których Niemcy realizowali legalne w duchu pozytywnym prawo.

Jeden przykład. Dlaczego w prawach człowieka nie ma zapisu o zakazie lub pozwoleniu na dokonywanie aborcji? Powód jest prozaiczny – sędziowie Trybunału od lat nie są w stanie ustalić czym jest człowiek w okresie prenatalnym i czy staje się nim w magiczny sposób po opuszczeniu macicy, czy też jest osobnym, nowym człowiekiem od początku na co wskazywałby kod genetyczny. Dlatego też kwestię tę reguluje prawo każdego kraju i w ten oto sposób autorytet Konwencji zostaje podważony.

To tylko jeden z przykładów na to, że żadna Konwencja nie będzie w stanie regulować w sposób właściwy podstawowych praw rządzących społeczeństwem oraz jednostkami (takimi jak prawo do życia). Z resztą o niebo lepsze konwencje pod innymi nazwami pisano jeszcze w średniowiecznej Anglii (Magna Carta Libertada) nie wspominając o doskonałej Synajskiej Konwencji Praw Człowieka pod lepiej znanym tytułem ,,Dekalog’’.

Próby tworzenia fundamentalnych praw przez europejskich urzędników zakrawają o śmieszność i póki co nie przypominają jeszcze hitlerowskiej arogancji w dziedzinie prawodawstwa, choć ostatnie zabiegi Trybunału na rzecz usunięcia krzyży z kościołów dają wiele do myślenia na ten temat. Nie tylko hitlerowscy Niemcy, w tak barbarzyński sposób stosowali prawo pozytywne które daje się modelować na własne potrzeby, niczym glinę – dokładnie taki sam zakaz w 1983 roku wydały komunistyczne sądy PRL-u i, jak zawsze, przegrały z tradycją, kulturą i religią, bo przynajmniej na terytorium Polski krzyże, jak wisiały, tak wiszą. I dopóki będzie to sankcjonować naturalny porządek rzeczy, doputy żaden brukselski świstek inaczej tego nie ureguluje. Chyba, że na ulice znów wyjadą czołgi, a do domów wejdzie nowe euro-NKWD wlepiające mandaty za krucyfiksy, tudzież cytaty z Biblii zawieszane nad kominkiem.

Oprócz tego, że prawo zapisane w Europejskiej Konwencji Prawo Człowieka jest podważalne, nieautorytatywne, niejasne, pełne wyjątków i śmiesznych zapisów, w kontekście porządku prawnego państwa jest tworem obcym i inwazyjnym. W moim przekonaniu, jest to wstęp do ustalenia ogólnoeuropejskiego prawa, które będzie tworem sztucznym w obliczu braku ogólnoeuropejskiego konsensusu ideologicznego, nie mówiąc już o politycznym. Nie było i nie będzie socjalistycznego raju w postaci superpaństwa europejskiego, tak samo jak nie istniał i nie powstanie laicki, postępowy moloch, dopóki istnieje suwerenność narodowa oraz szacunek dla prawa naturalnego w Europie.

Tylko tępa siła utrzymuje utopijne twory, a, jak uważał Machiavelli, władza utrzymywana bagnetami kruszeje bardzo prędko. Dlatego też po ogólnym zaakceptowaniu Konwencji następny krok upatrywałbym w opcji optymistycznej, w wycofaniu się z tego dokumentu, lub w pesymistycznej, we wkroczeniu unijnych sił porządkowych na terytoria siłą rzeczy nie godzące się na kolejne pozytywistyczne pomysły brukselskich urzędników.

Sam jestem zwolennikiem idei państwa narodowego, uznaję suwerenność RP za jeden z fundamentów tożsamości Polaków, a tę tożsamość uznaję za sobie przyrodzoną i obiektywnie cenną, dlatego też opisywane przeze mnie mechanizmy, w tym Konwencja, są dla mnie co najwyżej powodem do obaw o bogactwo kulturalne, dziedzictwo łacińskie i chrześcijańskie, które Europa, a z nią Rzeczpospolita, mogą sobie niebawem same odebrać.

Żadne międzynarodowe prawa nie są ważniejsze od prawa stanowionego przez suwerenne państwo. Jeśli nie potwierdza tego teoria prawa międzynarodowego, to potwierdzi to praktyka relacji między państwami. Casusy Rosja vs. Czeczenia, Gruzja, casus Chiny vs. Ujgurzy, Tybet czy wyjątki od praw Konwencji sankcjonowane bezpieczeństwem państwa, to dowody na fikcyjność takich międzynarodowych zapisów, których najświeższym i najśmieszniejszym przykładem jest Europejska Konwencja Praw Człowieka. Obowiązuje ona co najwyżej słabych politycznie, za to jest nierzadko narzędziem w rękach silnych. To drwina ze zdrowego rozsądku i sprawiedliwości.

Tak samo jak tak zwany obowiązujący w Unii Europejskiej multicentryzm prawny, który zakłada nadrzędność prawa unijnego nad krajowym, chyba, że jest akurat inaczej. To tego samego typu relatywizacja jak wspomniane przeze mnie zapisy o wyjątkach od obowiązywania praw człowieka w Konwencji. Jeśli prawo nie obowiązuje zawsze, to nie obowiązuje w ogóle i nie jest prawem tylko czymś na kształt zbiegu okoliczności.

Państwa istniały od wieków i dziwnym trafem wraz z rozpoczęciem przez bolszewików promocji oraz eksportu praw człowieka na świat rozpoczął się najkrwawszy i najbardziej haniebny wiek w historii ludzkości. Od zakwestionowania prawa naturalnego rozpoczął się wiek dwóch totalitaryzmów i na nich dwóch się nie zakończył. Nowa forma tworzy się dziś w Brukseli i dzięki Bogu póki co nie jest to nowotwór złośliwy. Jednak pozostaje nowotworem i inaczej go nazwać nie można, jeśli symptomy przerzutów widać w każdej dziedzinie życia społecznego w Europie, w klasach włoskich szkół w których Trybunał zakazał wieszać krzyże, w pokojach szwajcarskich hoteli w których na prośbę krewnych można półlegalnie zabijać ludzi czy w firmach aborcyjnych, które agitują do zabijania nienarodzonych dzieci dla wygody.

Kiedy myślę o Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie widzę nic co kojarzyłoby się z jej sympatyczną nazwą. Kiedy myślę o Konwencji widzę starą, żałosną cywilizację Zachodu, która z przejedzenia i odwyknięcia od korzystania z rozumowania zdroworozsądkowego produkuje coraz to nowsze fanaberie dekadencji, których koronnym przykładem jest Konwencja Praw Człowieka z raczkującą już Kartą Praw Podstawowych.

Z gorzką satysfakcją patrzę na młodych Anglików konwertujących się na Islam i szykujących zamachy, na hiszpańskich Arabów dezintegrujących Hiszpanię, czy na niemieckich Turków mających coraz więcej do powiedzenia w Niemczech – oni już wybrali. Europa dała im dom, zabezpieczenie socjalne i możliwość rozwoju. Ale to Islam dał im tożsamość. Do wyboru mieli oczywiście jeszcze prawidła Europejskiej Konwencji Praw Człowieka ale naturalną koleją rzeczy taki słaby ekwiwalent im nie wystarczał. Europejska tożsamość to pustka i upadek człowieczeństwa a prawa człowieka z Konwencji to pustosłowie potwierdzające ów stan rzeczy.

Dlatego też, gdybym był złośliwy, zechciałbym na pewno powołać się na wyjątki od stosowania praw człowieka zawarte w Konwencji w odniesieniu do wszystkich postępowców, eurofili i beneficjentów obecnej degeneracji Europy, którzy w moim przekonaniu godzą w sposób zdecydowany w bezpieczeństwo każdego poszczególnego państwa europejskiego, ale i Europy, jako całości. Oczywiście złośliwy nie jestem, w przeciwieństwie do wspomnianych entuzjastów europejskiej degrengolady, którzy prawem pozytywnym zabezpieczyli się przed piewcami prawa naturalnego, takimi jak ja.

Jeśli jeszcze zostało coś z europejskiej tożsamości, tradycji i naturalnego prawa fundującego te byty, i jeśli są jeszcze ludzie, którym na tym dziedzictwie zależy, pierwsze co powinni oni uczynić to zastosować wspomniane przeze mnie wyjątki z Konwencji, a następnie zasadę Radbrucha. Jeśli takich ludzi już nie ma, a Europa została już zalana na wskroś dekadencją, to jej przeznaczeniem jest upaść i nikt tego procesu nie cofnie. Choćby sama demografia, na którą wielki wpływ ma postęp w rozumieniu europejskim, załatwi tę sprawę za brukselskich pozytywistów prawnych.

Czekam tylko na odrodzenie się kar za nieprawomyślność, wstecznictwo i szerzenie reakcjonizmu, które ostatecznie i idealnie upodobnią system europejski, co do mechanizmu, już teraz bardzo zbliżony do sowieckiego. Już teraz prawa homoseksualistów do wolnej wypowiedzi ważą więcej, niż prawa katolików do ewangelizacji. Teoretycznie powinny być równe i nie zderzać się w żaden sposób. Doktryna liberalna załatwiła tę sprawę już dawno. A jednak, rzeczywistość nie poddaje się regulacji. Szczególnie jeśli ta regulacja nie ma żadnych fundamentów.

Nie w książkach science-fiction, a w prawodawstwie Hiszpanii próbowano zapisać, że małpy też mają prawa przynależne człowiekowi. To jest właśnie potęga pozytywizmu prawnego obecnego i w Konwencji. Nadajmy prawa małpom, gorylom, mandrylom i skorupiakom, a na końcu zabierzmy je ludziom – droga wolna, jeśli zażyczy sobie tego Jego Ekscelencja brukselski urzędnik.

Ludzkość, a w najszybszym tempie Europejczycy, wyzbywają się przyrodzonej busoli w postaci prawa naturalnego i zamieniają je na żyroskop prawa pozytywnego z którego wyrastają kolejne postępowe pomysły na wzór wymienionych wyżej. Królestwo relatywizmu, jakim staje się Europa zostało ufundowane na pozytywistycznych fundamentach, z których prawdopodobnie jednym z najważniejszych jest Europejska Konwencja Praw Człowieka.

Z tego powodu, oraz innych przedstawionych wcześniej, ów dokument jest dla mnie bardzo ważny, a przede wszystkim niebezpieczny. Choć prawa wielu państw, w tym Polski, nie uznają zasady precedensu, to praktyka uznaje tę zasadę w sposób absolutny. Tak samo jak zło zawsze stosuje taktykę buta w drzwiach - najpierw but, potem kolano, cała noga i już jest w środku. Tak właśnie dzieje się z Europą m.in. dzięki Konwencji. Jeśli tendencje polityczno-prawne się utrzymają, czeka nas koniec Cywilizacji Zachodu.

Jednak, tak jak wspominałem, prawo naturalne jest omnipotentne. To pocieszenie i nadzieja.

----

Na pochybel lewactwu

Donek koordynatorem czyli jak zapewnić chaos w służbach

2009-10-19T10:27:00.000+02:00

Mijają dni a kolejne afery skupione wokół środowiska Platformy Obywatelskiej wypływają niczym napuchnięte wodą truchła zaskakujące próbujących zatrzeć ślady zbrodni wodowaniem na wieki wieków amen przestępców. Wicepremier współodpowiedzialny za poczynania rządu wręcz stwierdził wczoraj w kontekście afery podsłuchowej, że nad naszymi służbami nie ma żadnego nadzoru. Coś takiego?

Nie jest tajemnicą, że stanowisko Sekretarza Kolegium ds. Służb Specjalnych jest w kontekście nadzoru nad służbami całkowicie fasadowe a pan Jacek Cichocki nie ma żadnych uprawnień dających mu realny wpływ na działanie służb, tudzież wymuszanie posłuszeństwa - wbrew wypowiedziom medialnych mędrków od wszystkiego nazywających Cichockiego koordynatorem, ten człowiek jest jedynie przewodniczącym organu opiniodawczego bez niezbędnych uprawnień nadzorczych.

Nie będę się znęcał nad stanowiskiem zajmowanym przez Julię Piterę bo, po pierwsze, nie chce mi się kompletować w pamięci całej nazwy jej stanowiska, po drugie robiło to już wielu i chętnie oszczędzę nerwów platformersów co rusz zaskakiwanych faktem, że pani Julia sama z siebie nic nie robi, a ponadto, nawet gdyby chciała, to nie ma żadnych uprawnień umożliwiających skuteczne działanie. Jednoosobowe CBA którym podług marzeń przerażonych kaczystowskim reżimem miała się stać pani Pitera nie istnieje i nigdy nie mogło istnieć. Stanowisko Pitery od początku do końca było tworem na miarę afer dorszowych i niczym więcej.

Dlatego też Pawlak ma połowiczną rację, że nad naszymi służbami nie ma żadnego nadzoru. Co oczywiste, Prawo i Sprawiedliwość trąbi na ten temat od bardzo dawna, a konkretnie od czasu usunięcia stanowiska ministra koordynatora do spraw służb specjalnych - ostatnim ministrem członkiem rady ministrów w tej roli był Graś, co zapewne pozwoliło mu w zamian za gorące ploty z najważniejszych polskich organów bezpieczeństwa wpłynąć na wysokość czynszu płaconego niemieckiemu gospodarzowi jego domu. Tylko minister koordynator miał uprawnienia pozwalające na efektywny nadzór i wymuszanie nieraz trudnej współpracy między poszczególnymi służbami - dziś ministra koordynatora nie ma, za to są walki na kwity pomiędzy CBA i ABW (abstrahując od odpowiedzi na pytanie, czy wykazywane stenogramy i inne dowody świadczą o skali patologii dławiącej Rzeczpospolitą - o tym pisze się ostatnio bardzo dużo).

Racja Pawlaka jest jednak połowiczna, gdyż rzeczywistym nadzorcą służb specjalnych w sytuacji nieoddelegowania tych kompetencji na niższy szczebel, pozostaje Prezes Rady Ministrów jego ekscelencja Donald Tusk. Biorąc jednak pod uwagę natłok zajęć zwykle obezwładniający każdego Premiera a co dopiero takiego, który potrzebuje kilkunastu godzin tygodniowo na grę w piłkę, taki nadzór jest całkowicie niewydolny.Podsumowując - Komisja do spraw Służb Specjalnych po zmianach regulaminowych przeforsowanych przez PO jest organem upolitycznionym, Cichocki może sobie pisać 10 niewiążących nikogo opinii dziennie, a i tak nie ma to żadnego wpływu na funkcjonowanie służb, a Tusk po prostu nie ma czasu.

Dlatego też w obecnej sytuacji totalnego chaosu w służbach jedynym winnym takiej sytuacji jest Donald Tusk, który miał kaprys usunąć ostatni bufor bezpieczeństwa w służbach w postaci stanowiska ministra koordynatora. Czemu Tusk miał taki kaprys? Może chciał dać wolną ręke szefowi ABW? Może wydawało mu się, że sam sobie poradzi z kontrolą pięciu służb specjalnych plus służby porządkowe i kontakt z partnerami z zagranicy? Odpowiedź na to pytanie byłaby bardzo interesująca, jak mniemam, nie tylko dla obserwatorów sceny politycznej ale i dla prokuratorów z Trybunału Stanu.

Niestety domena służb specjalnych to nie plac zabaw i Donald Tusk po raz kolejny pokazuje, że z intelektualnego mentalnego placu zabaw w jakim znajduje się bez przerwy, wciąż nie potrafi wyjść. Dlatego też przykre jest, że człowiek pozbawiony jakichkolwiek predyspozycji do obracania się w materii tak subtelnej, jak opisywana, na siłę próbuje udowodnić, że on umie sam, niczym dziecko wiążące sznurówki na węzełek, żeby koniecznie pokazać rodzicom, że jest już dorosłe i samo potrafi zasznurować buty.

To wszystko byłoby śmieszne i nadawałoby się na dobry kabaret, gdyby nie fakt, że od kaprysów owego dziecka zależy dziś bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne Rzeczpospolitej.

Afera stoczniowa - na stoczniach również kręcono lody?

2009-10-09T21:24:00.001+02:00

Do kancelarii Sejmu, Senatu, Premiera i Prezydenta trafiła kilka dni temu kolejna porcja materiałów obciążających rząd Platformy Obywatelskiej. Tym razem sprawa jest związana ze stoczniami - dowiedziała się telewizja TVN24.

Zanim politycy PO oraz posłuszni piewcy polityki miłości rzucą się do relatywizowania sprawy, zanim pojawią się kolejne informacje manipulowane w odpowiedni sposób przez obie strony konfliktu, chciałbym zaznaczyć kilka ważnych kwestii.

Kradzież jest zawsze kradzieżą, złodziej jest zawsze złodziejem, złodziej nie może piastować funkcji publicznych, rząd składający się prawie w połowie ze złodziei może zostać nazwany rządem złodziei a przede wszystkim powinien zostać odsunięty od władzy. Organy kontrolne, jak CBA, do działań operacyjnych używają ustawowych środków oraz metod, wśród których naczelną jest prowokacja nakierowana na zbadanie podatności obiektu operacji na korupcję.

Nie ma o co płakać - należy pogodzić się z tymi oczywistościami.

Wszystkich podatnych na manipulację medialną fanów Donka i spółki proszę bardzo o zapamiętanie tych logicznych korelacji i zastosowanie ich przy ocenie kolejnej już pojawiającej się aferze rządu PO-PSL.

Dziękuję bardzo.

Obama znów chciał dobrze

2009-09-29T21:25:00.002+02:00

Obama po raz kolejny pokazał jakiego formatu jest politykiem. Poruszając się w skali papierniczej musiałby być to format grubo powyżej A50.

Barack Obama - jaśnie panujący prezydent USA, zwany również często mesjaszem narodów, wyszedł dziś na totalnego dyletanta politycznego. Nie pierwszy i nie ostatni raz. Jednak tym razem sprawa jest bardzo poważna. Dla Stanów, dla Polski i dla świata.

Niedawno na żądanie prezydenta Stanów Zjednoczonych, amerykańska armia wycofała się z projektu tarczy antyrakietowej w Polsce oraz Czechach. Administracja Obamy miała rzekomo ugiąć się w tej sprawie pod naciskami Moskwy zaniepokojonej bałaganem na (w jej mniemaniu) własnym podwórku, jakim była propozycja instalacji wrogich systemów wojskowych tuż za rubieżami granicznymi a niewiele więcej przed krańcem strefy rosyjskich wpływów w regionie. Za to ustępstwo Obama miał otrzymać zezwolenie Rosji, będącej członkiem stałym Rady Bezpieczeństwa, na nałożenie sankcji na coraz nerwowiej wymachujący zakrzywioną szabelką Iran.

Dziś okazało się, że nici z intrygi. A przynajmniej z intrygi naszego ciemnoskórego mesjasza. Rosyjski wiceminister spraw zagranicznych Siergiej Riabkow stwierdził, że nie ma powodów by nakładać sankcje na kraj szaleńca Ahmedineżada, bo przecież wszystko jest cacy a ostatnie próby rakietowe przeprowadzone w tym kraju to niewiele więcej niż odpalanie petard na święto dziękczynienia w USA lub na sylwestra na całym swiecie.

Obwieszczenie to nastąpiło tuż po tym jak uznawany za biblijnego ostatniego papieża nowego Rzymu Obama zdążył spoliczkować Pragę i Warszawę śmiałym zerwaniem umów bilateralnych ku uciesze Moskwy. Droga do tarczy wydaje się zamknięta, tak samo jak znikome są szanse, by Rosja zgodziła się na sankcje mające potencjał utrzeć noska Hitlerowi Islamu z Teheranu.

Obama, jak każdy lewus chciał uszczęśliwić wszystkich, a uszczęśliwił tylko i wyłącznie tych których ze względu na interes własnego państwa oraz zwykłą sprawiedliwość dziejową nie powinien. Jak widać w dyplomacji socjalistyczna mentalność sprawdza się tak samo źle, jak w innych dziedzinach polityki czy gospodarki.

Czy Zachód da się oszukać Arabom?

2009-09-22T14:25:00.000+02:00

Siatka terrorystyczna Al-Kaida opublikowała w piątek w internecie nowe nagranie wideo, w którym żąda wycofania niemieckich wojsk z Afganistanu i grozi Niemcom "niemiłą niespodzianką" po wyborach parlamentarnych 27 września - podała telewizja ARD.

Islamski radykał Bekkay Harrach, obywatel niemiecki pochodzenia marokańskiego, ostrzega po niemiecku: "Jeśli naród opowie się (...) za kontynuacją wojny, sam wyda na siebie wyrok. Wybory do Bundestagu dają ludziom jedyną możliwość kształtowania polityki swego kraju".

Nie ma to jak prosty rozkaz dla demokratycznego społeczeństwa wydany przez mentalnego jaskiniowca żądnego krwi niewiernych, nakazujący by ci własnoręcznie zawiesili sobie pętlę na szyi, po czym rozhuśtali taboret i zagłosowali na konkretną, powolną terrorystom opcję polityczną która wycofa wojska niemieckie z Afganistanu, ułatawiając w ten sposób walkę z umownym Zachodem, czyli także z nimi. Zapewne pacyfistyczne SPD lub jeszcze bardziej pacyfistyczną Partię Zielonych.

Do tego rozkaz do którego ów jaskiniowiec przekonuje Niemców (o ile to jeszcze potrzebne - szczególnie w przypadku zlewaczałej do cna młodzieży) popierając go obietnicami wycofania muhadżedinów planujących każdego dnia zamachy na terytorium RFN. Ta zachęta to jedna wielka bzdura. Po pierwsze kontrwywiad niemiecki BND radzi sobie świetnie z terrorystami na terenie tego kraju, czego dowodzi zero na liczniku zamachów terrorystycznych tam przeprowadzonych. Po drugie, mniejszości tureckiej w Niemczech, będącej jedynym nieusuwalnym, a wręcz powiększającym wpływ potencjalnym źródłem muhadżedinów, nigdy nie będzie się dało zbiorowo eksmitować, dajmy na to na Madagaskar. Jeden Hitler na jedną erę po Chrystusie to wystarczająco wiele.

Zatem ani nie ma potrzeby ani nie ma takiej możliwości, by zgodzić się i zrealizować scenariusz zaproponowany przez oświeconego przez islam zdrajcę własnej ojczyzny. Co z tego, że Niemiec? To jednak też jakaś tam ojczyzna. Żarcik.

Dla usystematyzowania wiedzy teoretycznej, należy też przypomnieć, że cel walki radykalnego islamu z Zachodem, który jest jego kardynalnym wrogiem ze względu na swoje zepsucie i zgnuśnienie (tu w ocenie kondycji naszej cywilizacji się z brodatymi kolegami zgadzam), to dla naszych milusińskich stworzenie globalnego kalifatu - by żyło się religijniej, a leniwi sułtani rośli w dostatek na plecach europejskich niewolników. Dlatego walka będzie trwała aż do zwycięstwa albo do czasu, gdy nasze służby zaczną czytać w myślach arabskich terrorystów, jeszcze zanim ci nimi się staną. Innych opcji nie ma.

Narzędziem służącym do mydlenia oczu Zachodowi jest taktyka udokumentowana w setkach wystąpień arabskich terrorystów, których pacyfistom i innym alterglobalistom nie chce się analizować - taktyka o wdzięcznej nazwie Taakiya. Zakłada ona, że w sytuacji przeważających sił niewiernych imamowie mogą kłamać na temat zasad Islamu, pozorować pacyfizm oraz chęć asymilacji, i nie będzie to grzechem, o ile po uzyskaniu przewagi natychmiast nie przejdą do ofensywy i wrócą do starego dobrego podrzynania gardeł każdemu kto myśli odrobinę inaczej.

Dokładniej przygląda się temu barbarzyńskiemu wrzodowi na dupie świata jakim jest zjawisko radykalnego islamu wspomniany już Mark Steyn w swej książce pod tytułem ,,America alone''. Polecam, jeśli ktoś zna angielski, bo książka nie jest wydawana w Polsce. Nie wiem czy wydają ją w Wielkiej Brytanii - kto wie, czy nie znalazła się razem z czajnikiem i żarówką na indeksie sprzętów AGD, źródeł światła i dzieł zakazanych w Europie.

Tak więc Bekkay Harrach ględzi podług zapewne wykutej na pałe w przyświątynnej szkółce linii propagandowej a jego słowa nigdy nie znajdą potwierdzenia w rzeczywistości. Ciekawe, czy Niemcy, wzorem swoich zniewieściałych przyjaciół Hiszpanów, skapitulują w walce z nieprzyjacielem, wyrzekną się swoich korzeni i ugną się pod groźbą człowieka przez nakazy swej religii sikającego tylko i wyłącznie plecami w stronę Mekki. Czy w Niemcach pozostało jeszcze coś z Niemców?

Diabelski dylemat

2009-08-25T16:03:00.001+02:00

Premier Donald Tusk przedstawił dziś wybór dramatyczny stojący przed Polską. Cytuję – ,,bronić polskiej pamięci i równocześnie ulepszać relacje z Rosją - to diabelski dylemat''. Tusk odnosi się w ten sposób do kłamstw historycznych dotyczących Polski promowanych w ramach wielkiej propagandowej ofensywy Federacji Rosyjskiej.

Jak wiadomo dylemat, to sytuacja w której stawieni jesteśmy przed wyborem, w którym przedstawiają się nam rozwiązania z których trudno wybrać to właściwe. Dlatego też, wyciskając z PR-owskiego smalcu, którym jak zwykle oblepiona jest wypowiedź Premiera, resztki treści należałoby pominąć nieuzasadnione ,,i'' w jego wypowiedzi, przekształcając odpowiednio zdanie. Otóż, Donald Tusk, premier Rzeczpospolitej odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe oraz wizerunek Polski za granicą stawia nasze państwo przed wyborem - Publikacja (rosyjskich historyków - przyp. autor) pokazuje jak trudne stoi przed nami wyzwanie – bronić polskiej pamięci CZY ulepszać relacje z Rosją - to diabelski dylemat. To naprawdę powiedział Tusk.

Możemy być pewni, jak rozwiąże ów diabelski dylemat nasz mąż stanu. Nie zrobi zupełnie nic, dla dobra słupków poparcia. Donald Tusk nie obroni polskiej pamięci ANI nie ulepszy relacji z Rosją. Za to pierwszego września pouśmiecha się do zdjęć z Władimirem Putinem, który jest jedną z twarzy kampanii oszczerstw na temat Polski. W kwestii owych kłamstw, jak sam mówi, rząd podjął działania na niższym szczeblu. - Jest szansa by w tej samej telewizji pojawiali się polscy historycy reprezentujący nasz punkt widzenia -

Czyli wygląda na to, że Tusk wyśle swoich urzędników, by ci na klęczkach przypełzli do rosyjskiej telewizji publicznej, aby ta łaskawie uwzględniła polskie opinie na temat kłamstw Rosjan. Podejrzewa się, że nowy Feliks Dzierżyński polskiej polityki Zbigniew Ziobro jest homoseksualistą - czy te nieśmiałe i całkowicie pozbawione impetu działania nie dają powodów by o to samo nie podejrzewać całej administracji Premiera?

Dla kontrastu chciałbym przedstawić reakcję rządu innego kraju na temat informacji odnośnie ich obywateli. Otóż około tydzień temu szwedzka gazeta o ponętnej nazwie ,,Aftenbladet'' poinformowała, że żołnierze izraelscy handlują organami zabitych w walce Palestyńczyków. Nie trzeba było długo czekać na reakcję - premier Izraela Benjamin Netanyahu stwierdził, że relacje ,,Aftenbladet'' są ,,skandaliczne'' i, co oczywiste, ,,antysemickie''.

Jak widać Netanyahu nie zauważył diabelskiego dylematu który w analogicznej sytuacji gniecie Donalda Tuska i nie daje mu spać po nocach. Najwyraźniej są politycy, którzy bezkompromisowo walczą o interes swojego państwa i nie pozwalają nikomu pluć na swój kraj. Mało tego, zdołali sterroryzować opinię międzynarodową na tyle, by używać oskarżeń o nienawiści do własnego narodu jako ostatecznego argumentu. To jest skuteczna polityka historyczna i są na świecie politycy, którzy są zdecydowani ją prowadzić.

Niestety na poziomie władzy centralnej w Polsce takich polityków nie ma, bo na pewno nie jest nim premier Donald a.k.a. ,,bez ikry'' Tusk. Na nieszczęście dla Polski, prawdy historycznej i naszego interesu narodowego.

Donald Tusk - mąż stanu na miarę III RP

2009-08-19T14:59:00.000+02:00

W sytuacji gdy wielki kapitał Stoczni w Gdyni i Szczecinie został oddany za darmo katarskim szejkom, osoba odpowiedzialna za transakcje pozostaje na stanowisku, a jedyna reakcja jednego z najważniejszych reprezentantów RP - premiera to, uwaga, smutek.

Premier Donald Tusk przyzwyczaił nas do skrajnej inercji i bierności wobec wykroczeń oraz błędów swoich podwładnych. O obietnicy regularnych ocen pracy poszczególnych członków rządu zdążyliśmy już zapomnieć, tak samo jak zapomnieliśmy o innych obiecankach, które nigdy nie zostały zrealizowane.

Aleksander Grad, który celowo, bądź przez głupotę, zawiódł interes Rzeczpospolitej, nie poniesie żadnych konsekwencji, ponieważ nasz premier ,,ma do niego pełne zaufanie''. Po takiej porażce, z której zapewne do teraz zaśmiewają się do rozpuku Arabowie, otwierając kolejny rachunek na drinki z wielbłądziego mleka na koszt skarbu RP, Grad nie traci zaufania swojego szefa, który prezentuje skrajną naiwność, bądź celową ignorancję.

Jedyne, co naród polski otrzymuje w zamian to z pewnością szczery smutek premiera. Jakim przywódcą jest człowiek, który w sytuacji karygodnego pogwałcenia interesu państwa i zmarnotrawienia niegdyś znoszącego złote jaja przemysłu marszczy brwi, wszem i wobec ustami swego rzecznika ogłasza, że mu smutno i na tym poprzestaje? Jakim mężem stanu jest Donald Tusk?

Otóż, gdyby go zobaczył ostatni wszem i wobec uznawany autorytet polityczny w osobie Józefa Piłsudskiego, najpierw by się rozpłakał ze śmiechu, następnie tak bezużytecznego, działającego na szkodę państwa osobnika pociął szablą na małe kawałeczki, po czym powtórzył maj 1926, bo chyba tego potrzebuje nasz zniewolony przez przestępców kraj.

Z kolei osoba Tuska to taka sama drwina z Polaków, jak system prawno-polityczny, w którym pszyszło nam żyć. To mąz stanu na miarę III Rzeczpospolitej, który jest spersonifikowanym certyfikatem jakości naszego państwa. Populista większy niż Lepper, zniewieściały nierób większy niż Biedroń. To polski mąż stanu właśnie.

Za sprawą katarskiej transakcji kryje się coś więcej i wielu ludzi podejrzewa, że oddanie za bezcen polskiego przemysłu stoczniowego może mieć jakiś związek z przewidywaną umową na tranzyt ropy, również z Kataru, za którą nawiasem mówiąc zgodziliśmy się podpisami ludzi Tuska płacić dwa razy więcej, niż proponowano to wcześniej ubiegającym się o umowę Japończykom.

Donald Tusk gra biednego chłopca z patologicznej rodziny, któremu każdy cyniczny przekręt jego podwładnych staje rysą na sercu i niebywale go smuci, ale gdy przychodzi do wyegzekwowania konsekwencji, to naiwne społeczeństwo odpuszcza doświadczonemu przez los premierowi, a cała słuszna frustracja rozpływa się w niebyt.

A przynajmniej tak się wydaje ludziom, którzy zgrabnie zasłonili swoje interesy tą żałosną marionetką. Wydaje mi się, że w odczuciu pogardy, jaką żywię w stosunku do rządu Donalda Tuska nie jestem odosobniony, a rzesza niezadowolonych z poczynań zniewieściałego Prezesa Rady ds. Przekrętów systematycznie rośnie. Jeśli owa frustracja zostanie właściwie wykorzystana przez odpowiedzialnych ludzi, po czasie pogardy nadejdzie czas rozliczeń, które muszą mieć miejsce. Skończą się czasy Baby Stanu z Ubekistanu, a nadejdzie czas patriotów i od dawna oczekiwana nowa sanacja. Może tym razem nadzieje Polaków nie zostaną zgwałcone.

Bierność sankcjonuje bezprawie

2009-08-12T18:25:00.000+02:00

Jacek Krupiński wyjawia skąd wzięły się jego powiązania ze światem przestępczym. Z jego tłumaczeń wynika, że to właśnie na prośbę rodziny Olewników ów człowiek wszedł między przestępców. Czyżby Krupiński odwracał kota ogonem?

Według przyjaciela Krzysztofa Olewnika podejrzanego o współudział w jego porwaniu i zabójstwie, podejrzenia skierowane w jego stronę są całkowicie bezpodstawne. Tak samo jak spekulacje na temat przypadkowo podobnych samobójstw trzech zabójców Olewnika oraz strażnika więziennego mającego na pieczy jednego z nich. Według Krupińskiego przypadek Olewnika to klasyczny przykład typowego napadu rabunkowego, w którym nie ma drugiego dna. W jaki sposób owe tezy odnoszą się do co chwilę pojawiających się poszlak, nowych dowodów i kolejnych przypadkowych wydarzeń rzucających kłody pod nogi ludziom pragnącym rozwikłać zagadkę ciążącą na polskim wymiarze sprawidliwości od ponad 8 lat? Nijak - ważne, że argumenty emocjonalne i pozamerytoryczne zadziałają na społeczeństwo.

W komentarzach zwykłych ludzi na temat sprawy Olewnika nie brakuje tych skrajnie negatywnych. Wielu Polaków ma dość medialnej karuzeli kręcącej się wokół znajdującej się w jej centrum rodziny Olewników. Ludzie mają dość mącenia ich spokoju sprawami, które aktywnemu obywatelowi dawałyby sporo do myślenia na temat kondycji III Rzeczpospolitej. Ziemkiewiczowskie polactwo chce mieć spokój. Nie rozumie jednak, że sprawa Olewników zakończy się dopiero wtedy, gdy winni zostaną ukarani, a ofiarom zostanie złożone należne zadośćuczynienie. Tak przynajmniej dzieje się w państwie prawa. Jeśli okaże się, co bardzo prawdopodobne, że nasza pookrągłostołowa Polska takim krajem nie jest, władzy uda się w banalny sposób kupić motłoch obietnicą ,,uspokojenia życia publicznego'' i kolejnym wyciszeniem sprawy dla świętego spokoju, jak miało to miejsce, by daleko nie szukać, w sprawie morderstwa Papały.

Są jednak ludzie nieco bardziej krytyczni wobec systemu danemu nam w spadku po różowych i czerwonych przyjaciołach zza Okrągłęgo Stołu. Są ludzie, na czele z archetypiczną Antygoną Rzeczpospolitej - Danutą Olewnik, którzy pragną sprawiedliwości oraz zadośćuczynienia. Chcą złapać za rękę katów, a nie jedynie podwykonawców, chcą ustalić dowódców, nie zadowalając się jedynie szeregowymi żołnierzami polskich bandyckich band (mafia to złe określenie na naszych rodzimych przestępców). Ludzie Ci potrzebują wsparcia społeczeństwa, które, pragnąc stać się prawdziwym społeczeństwem obywatelskim i świadomym suwerenem Rzeczpospolitej, musi stać na straży wartości będących fundamentem polskiego państwa prawa gwarantującego sprawiedliwość.

Olewnikowie potrzebują wsparcia obywateli którzy nie zadowolą się metnym tłumaczeniem oprycha udającego dziś niewinnego przyjaciela zamordowanego człowieka. Olewnikowie, a z nimi ludzie oraz politycy pragnący podważyć obecny stan rzeczy w Polsce, potrzebują wsparcia obywateli, wywierających parcie na media oraz elity polityczne jako grupę interesu, aby te nareszcie wzięly się za pracę która jest ich psim obowiązkiem, a nie zależnym od humoru kaprysem.

Nie może być zgody na zbiorową zmowę milczenia dla świętego spokoju. Każde gówno, gdy zacznie się je rozgrzebywać kijem zaczyna śmierdzieć i nie wolno się powstrzymywać przed jego sprzątnięciem tylko i wyłacznie dla iluzorycznego poczucia satysfakcji przy w miarę pełnej misce i umożliwiających jako taką satysfakcję funduszach na rachunku oszczędnościowym. Chcemy społeczeństwa obywatelskiego? Stańmy się nim pilnując naszego wspólnego dobra, jakim będą nareszcie obowiązujące sprawiedliwe prawo i należycie je egzekwujące oraz stojące na jego straży organy. Nie możemy sobie pozwolić na bierność sankcjonującą bezwład państwa polskiego i wynikające z niego chroniczne bezprawie. Obojętność na łamanie prawa to zbrodnia w systemie demokratycznym.

Spójrzmy dalej, niż na czubek swego nosa, bo w obecnym stanie rzeczy któregoś dnia kolejnym Olewnikiem może się stać każdy z nas.

Pretekst do rozważań nad upadkiem Rzeczpospolitej

2009-08-05T16:16:00.000+02:00

W nocy 2 sierpnia odbył się atak cyberterrorystyczny na serwery Teologii Politycznej. Hakerzy zaatakowali za pośrednictwem rosyjskich serwerów.

Teologia Polityczna nie jest pismem szeroko kolportowanym, ani bardzo popularnym. W zasadzie można stwierdzić, że owo małe pismo religijno-polityczne nikomu nie wadzi w swoim marginalnym położeniu. Problem TP polega jednak na tym, że waży się krytykować rosyjską politykę. Za karę przedwczoraj zaatakowano ich serwery. Choć trop pozostawiony przez hakerów prowadzi do Rosji, współtwórca czasopisma Dariusz Karłowicz nie chce przesądzać o udziale rosyjskich służb w przedsięwzięciu.

Z ową sprawą jest tak samo, jak z wszystkimi ,,przypadkowymi'' zdarzeniami wokół afery Olewnika - kolejne instancje mogą bezczelnie przymykać oczy na oczywistą dla każdego prawdę, media i politycy mogą dementować a pożyteczni idioci ujadać - wszyscy i tak wiedzą jak jest naprawdę. Kłamcy z całym arsenałem pięknych słów którymi wycierają sobie mordę świecą wśród uczciwych ludzi jak czarne plamy na białej koszuli Rzeczpospolitej i tylko ignoranci lub umoczeni nie chcą przyjąć tego do wiadomości.

O ataku na Teologię Polityczną, o szpiegach rosyjskich inwigilujących Polskę, by zdobyć sekrety NATO i wybrykach rosyjskich ,,historyków'' premier Donald Tusk podczas rocznicy wybuchu II Wojny Światowej z Carem Wszechrusi Władimirem Putinem zapewne nie porozmawia. Będą fałszywe uśmiechy, poklepywania po plecach i służalcze zapewnienia o przyjaźni z jednej strony, oraz przemowy mające zakłamać polsko-rosyjskie relacje z drugiej. O ile Jego Magnificencja Putin raczy zaszczycić Polaków swą osobą w rocznicę gwałtu na Rzeczpospolitej do której walnie przyczynił się daleki poprzednik Władimira Władimirowicza z zawadiackim wąsem.

Przypadek Teologii Politycznej był pretekstem. Od kilku dni mam dużo wolnego czasu i śledzę bieżące wydarzenia polityczne. Co widzę? Kolejne ułaskawienia w sprawie Olewnika, skandaliczne żądania odszkodowań ze strony funkcjonariuszy którzy przyczynili się do, oczywiście motywowanego problemami osobistymi, jak wszystkie trzy, samobójstwa oprawcy, kolejne pomysłowe interpretacje historii Polski proponowane przez specjalistów z Moskwy i milczenie polskich władz, a teraz ten zamach na wolność słowa, która tylko teoretycznie u nas obowiązuje.

Te wszystkie przykłady fasadowości III Rzeczpospolitej wzmagają we mnie tylko i wyłącznie negatywne uczucia. Obrzydzenie, frustrację i żal. Aż chce się kląć na ziemię ojczystą i bluźnić na nią - upodloną Polskę gwałconą przez oszustów, przestępców i kłamców. Na państwo prawa, które obowiązuje tylko na papierze, demokracji która nie działa i społeczeństwa obywatelskiego wodzonego za nos przez elity nie czujące żadnego związku z przypadłymi im w spadku włościami. Miała być druga Japonia, potem druga Irlandia a jest drugi Bangladesz.

Nic dziwnego, że emigrantom nie chce się wracać, a pozostającym na terenie kraju obywatelom tylko marzy się wyjazd z miejsca, w którym kruszynę chleba podnosi się z ziemi i rzuca nią w największego wroga - Rodaka. Jedyne, co pozostaje to wiara i nadzieja, że prawda w końcu zwycięży. Ale czy jedyną drogą do tego zwycięstwa rzeczywiście będzie nieposłuszeństwo obywatelskie i opór - bierny i czynny wobec ludzi, którzy zabrali nam Ojczyznę?

Za inspirację dziękuję Kokosowi26.

Lustracja w Bułgarii, czyli wystarczy chcieć

2009-08-05T09:30:00.001+02:00

Kolejne państwo udowadnia, że lustrację da się przeprowadzić. I to nawet 20 lat po upadku zbrodniczego systemu komunistycznego.

Nazwiska 102 byłych agentów komunistycznych służb specjalnych, pracujących obecnie w mediach elektronicznych Bułgarii, zostały upublicznione przez komisję badającą i ujawniającą archiwa byłej bezpieki. Wcześniej przeprowadzono lustrację w publicznym radiu oraz telewizji, na jesień planowana jest lustracja mediów drukowanych, czyli redakcji gazet i czasopism.

O Bułgarach w Polsce słyszy się niewiele, a jeśli już cokolwiek, to zazwyczaj opinie na temat ostatnich wakacji w tym kraju lub utyskiwania nad zacofaniem młodszej siostry z Unii Europejskiej. Jednak właśnie ten ubogi krewny staje się kolejnym krajem, który udowadnia, że lustracja jest możliwa do wykonania i dzięki wystarczającej determinacji da się ją przeprowadzić.

Bolesnym jest fakt, że po Czechach i Niemcach, którzy przeprowadziwszy lustrację na początku lat 90', mają obecnie z tą kwestią święty spokój, to właśnie Bułgaria udowadnia nam, że w Polsce po 89' roku klasa polityczna zawiodła. Fikcyjna cezura w postaci Okrągłego Stołu to za mało - zabrakło definitywnego odcięcia się od starego systemu i poddania go krytycznej ocenie, a poważnym krokiem w tę stronę byłaby na pewno lustracja życia publicznego. A dało się ją przeprowadzić i przypadek bułgarski jest tylko kolejnym potwierdzeniem.

Casus Bułgarii wybija również często artykułowane argumenty o bezcelowości lustracji po tylu latach. Wielu publicystów i komentatorów politycznych uważa, że na przeprowadzenie lustracji jest już za późno. Otóż, biedna i dotknięta kryzysem Bułgaria pokazuje nam, że się da i nie oznacza to automatycznie wybuchu niepokojów społecznych i rozpoczęcia ,,polowania na czarownice'', jak próbowano określić projekty lustracji tworzone w Rzeczpospolitej.

W zdrowym państwie któryś z polityków koalicji na pewno zainteresowałby się tematem i wzorem swego ubogiego krewnego, który okazał się bardziej bystry i rezolutny, Polska przeforsowałaby podobny projekt w polityce krajowej. Co jednak wcale mnie nie dziwi, z naszych mediów niewiele się dowiemy na temat lustracji w Bułgarii i można się spodziewać, że poza zmarginalizowanymi środowiskami, argument bułgarski nie stanie się częścią debaty na temat lustracji w Rzeczpospolitej.

Prezydent - lepszy Obama niż destabilizacja

2009-08-04T13:22:00.001+02:00

Zaprezentowany przez kalifornijkę Orly Taitz akt urodzenia Baracka Obamy, rzekomo dowodzący, że obecny prezydent USA urodził się za granicami Stanów okazał się być fałszywką. Na szczęście dla Stanów Zjednoczonych.

W świetle amerykańskiej konstytucji prezydentem kraju może zostać jedynie obywatel urodzony na jego terytorium. Dokument przedstawiony przez Taitz, gdyby okazał się prawdziwy, mógłby zdyskredytować Obamę, jako człowieka pełniącego ten urząd. Od stanowiska kalifornijskiej prawniczki, wokół której zdążyła się skupić grupa ludzi nazwanych już przez media Birthersami (Birth >>ang.<< - narodziny), odcięły się środowiska konserwatywne na czele z Partią Republikańską.

Portal ,,The Inquisitor'' podał informacje demaskujące fałszywkę zaprezentowaną przez Orly Taitz. W dokumencie pochodzącym z lutego 1964 roku zawarta jest informacja, że został on wydany przez Republikę Kenii. Ekipa portalu informuje jednak, że w tym czasie Kenia pozostawała nadal kolonią Wielkiej Brytanii, a samodzielność prawną uzyskała dopiero w grudniu - 10 miesięcy później.

Wygląda na to, że regularnie atakowanemu z prawej strony Barackowi Obamie upiekło się po raz kolejny. Pierwszy czarny prezydent USA może odetchnąć z ulgą, a razem z nim cały aparat władzy tego państwa. Bez względu na to, czy zarzuty stawiane Obamie są prawdziwe, czy nie, scenariusz w którym zostaje on odwołany z fotela prezydenckiego za złamanie konstytucji to dla Stanów najgorsza z opcji - dużo gorsza niż odbębnienie pełnej kadencji przez największego lewaka na tym stanowisku od dziesiątek lat.

Odwołanie Baracka Obamy oznaczałoby permanentną, jeszcze większą od niestabilności powodowanej lewicowymi reformami prezydenta, destabilizację Stanów Zjednoczonych. Taki rozwój wypadków groziłby wzburzeniem czarnej Ameryki, zamieszkami na tle rasowym, a nawet secesją niektórych stanów, w zależności od zajętego stanowiska w sprawie. Czarni mogliby uznać odwołanie ich pobratymcy za spisek białych neokonserwatywnych bankierów i poderżnięcie gardła rewolucji, której symbolem stał się dla nich Obama. Od tego krok do nieuznania następcy, co pociągnęłoby za sobą ryzyko wojny domowej i totalnej anarchii na terenie całego kraju.

Należy pamietać, że USA pozostają państwem federalnym i wystarczy podgrzać atmosferę do odpowiedniego stopnia, by interes wspólnoty przestał mieć większe znaczenie od interesu stanowego, a piękna rodzina składająca się z pięćdziesięciu stanów rozpadnie się, niczym nowoczesna wielopokoleniowa rodzina, której jedyny spójnik - senior rodu - nagle umiera na zawał.

Dlatego też cieszę się, że afera związana z pochodzeniem Baracka Obamy wydaje się wyciszać. Lepszy lewak, pacyfista i szkodliwy dla interesu Zachodu polityk na stanowisku prezydenta USA, niż destabilizacja i upadek tej największej na świecie potęgi, tak bardzo dziś potrzebnej światu.

Prawo a rzeczywistość III RP

2009-08-03T14:41:00.000+02:00

W III RP prawo jest względne. Jest przestrzegane przez obywateli, kiedy patrzy się im na ręce - bez tej kontroli dla zdecydowanej większości prawo traci ważność. Wyroki bywają prawomocne ponieważ ostatniej instancji nie można kwestionować, ale ludzie i tak wiedzą swoje.

Tak jest w każdej dziedzinie życia społecznego, a świetnym przykładem jest Sprawa Olewnika. Wokół sprawy, pomimo ustalenia przebiegu wydarzeń oraz sprawców zwanej często ,,enigmatyczną'', dzieją się dziwne rzeczy. Takie rzeczy, które w demokratycznym państwie prawa nie powinny się zdarzać, a na pewno nie na zachód od Bugu.

Póki co dziennikarze nie wypadają z okien ze względu na przeciąg, ale od czasu, gdy pewna znienawidzona ekipa małych ludzi bez honoru ruszyła brzydki ślad po przekrętach elit III RP w postaci sprawy Olewnika, kupa zaczęła śmierdzieć i do mediów przedostały się informacje o płonących bądź zalewanych przez wodę z cieknących rur aktach, o włamaniach do domów ludzi zajmujących się tematem i przypadkowych kradzieżach ważnych dla niego dokumentów.

Przede wszystkim jednak opinię publiczną wzburzyła seria samobójstw zabójców Olewnika oraz ich nadzorcy, a także późniejsze samookaleczenie się ostatniego żyjącego sprawcy kaźni i śmierci Krzysztofa Olewnika. W świetle posiadanych przeze mnie informacji, ów mężczyzna póki co żyje i do tej pory nie przygniotła go miska z zupą w więziennej stołówce ani nie przydusił ręcznik w zakładowej łazience.

Dziś zostaliśmy uraczeni przez władzę raportem nt. strażnika - samobójcy. Czy naprawdę muszę pisać jakie są wnioski tego dokumentu? Dziwnym trafem każdy obywatel III RP mógł się ich spodziewać jeszcze tego samego dnia, gdy ów strażnik rzekomo popełnił samobójstwo. Otóż, w opinii twórców raportu śmierć strażnika zabójcy Krzysztofa Olewnika nie ma związku z poprzednimi samobójstwami. Zadecydowały tutaj względy osobiste i jedyne, co można zrobić to zamknąć sprawę. I przestać już o niej mówić.

Tak jak wspomniałem we wstępie, prawo III RP niewiele znaczy dla jej obywateli - zarówno dla ludzi, którzy bez wahania je łamią i mają sobie za nic, jak i dla uczciwych obywateli, którzy po raz kolejny przekonują się, że decyzje arbitrów tego prawa niewiele mają z nim wspólnego. Tak samo jest w kwestii Sprawy Olewnika.

Kolejne samobójstwo to oficjalnie przypadkowy zbieg okoliczności. Niebawem zapewne dowiemy się z mediów, że cała sprawa to seria zbiegów okoliczności jedynie pozornie układających się w logiczny ciąg przyczynowo-skutkowy a Krzysztof Olewnik w rzeczywistości sam zastrzelił się ze strzelby oddając pięć celnych strzałów w głowę. Możemy być świadkami tak kuriozalnych efektów ,,prac'' strażników prawa III RP. Ale my, obywatele, i tak będziemy wiedzieć swoje.

Bo w III RP litera prawa to jedno, a pełna bezprawia rzeczywistość to drugie.

Gloria Victis

2009-07-31T15:42:00.000+02:00

Szukamy słów, by odnieść się do kwestii Powstania Warszawskiego, a przecież, jak w większości spraw, wszystko już dawnozostałopowiedziane.

Nowela Orzeszkowej pt. ,,Gloria Victis'' opiewająca dzieje Powstania Listopadowego, równie dobrze mogłaby opisywac Powstanie Warszawskie. Oto mamy niepowetowaną ofiarę z krwi ludzi młodych, którzy podjęli walkę z przeważającymi siłami, bo ,,tak trzeba''. Mamy okrutne zbrodnie na rannych wojakach i druzgocącą ich klęskę, która mimo wszystko nie zamazuje chwały pokonanych. Wreszcie przedstawia się przed nami obraz zapomnienia jakie otacza całą historię poświęceń i ostatecznej ofiary.

Analogie historyczne wszystkich naszych powstań były już roztrząsane wielokrotnie. Za każdym razem pojawiała się niewyobrażalna wola Narodu skłaniająca zwykłych obywateli do skrajnego wysiłku dla obrony najwyższych wartości. Za każdym razem szła za nią pogarda ludzi małego ducha dla przywódców i szeregowych żołnierzy, którzy rzekomo zginęli na darmo.

Czy rzeczywiście na darmo? W czasach antypolonizmu, o którym świetnie pisze Zbigniew Krasnodębski, to właśnie nasza martyrologia narodowa i wielkie czyny przodków dają nam pełne prawo do patrzenia prosto w twarz przedstawicielom innej nacji, bez obaw i wstydu z bycia Polakami. Bez tych uczuć które na pewno goszczą w sercach Brytyjczyków, którym przypomni się poczynania rządu Chamberleina, Francuzów, którym przypomni się o kolaborancie Petainie, czy w sercach Norwegów, przy których wspomni się o Quislingu, nie mówiąc już o wstydzie Niemców za Hitlera i Rosjan za Stalina - choć różnie z tym jest, słuszny wstyd powinien pojawiać się w każdym z tych przypadków.

Dzięki Kościuszce, Trauguttowi, ,,Grotowi'' Roweckiemu oraz Okulickiemu, my tego wstydu nie musimy odczuwać. Jedyne co pojawia się w tej chwili to wielka duma i potrzeba zachowania pamięci o Powstańcach. O ludziach, dzięki którym bycie Polakiem to powód do dumy i wielkie zobowiązanie. To chwała, której nikt nie ma prawa nam zabrać.

Chwała zwyciężonym!

Wojskówka na celowniku Rosjan, czyli próba przejęcia PZL Świdnik

2009-07-31T12:39:00.000+02:00

Przed południem do opinii publicznej przedostała się informacja, iż BBN podejrzewa rosyjskie służby o próbę wrogiego przejęcia Polskich Zakładów Lotniczych Świdnik za pomocą czeskiej spółki-córki Aero Vodochody z kapitałem na Cyprze. Ustalenia Biura pokrywają się z danymi polskich służb specjalnych. AV dementuje te dane.

Czesi z Aero Vodochodów twierdzą, iż właściciel firmy - Penta Investments ,,nigdy nie miał źródeł rosyjskich''. Za słowami w mediach nie idą ujawniane publicznie dowody potwierdzające brak winy, miejmy jednak nadzieję, że o dalsze informacje zatroszczy się Służba Kontrwywiadu Wojskowego. SKW, czyli dziecko kontrwywiadu WSI rzekomo zdruzgotane reformą Antoniego Macierewicza.

Dlaczego Rosjanie mogliby być zainteresowani PZL Świdnik? Być może ciekawią ich technologie i dane związane z najnowszym śmigłowcem z świdnickiej stajni - PZL SW-4. Jest to lekka maszyna przystosowana do lotnictwa wojskowego oraz cywilnego, której cena rynkowa sięga 750.000 USD a jej kupnem zainteresowały się kraje takie jak Wielka Brytania czy Chorwacja. Jednak, patrząc na historię prototypu śmigłowca, można podejrzewać, że jego plany od dawna leżą w moskiewskich archiwach, bo prace nad projektem rozpoczęły się jeszcze w 1987 roku.

Zatem na czym mogło zależeć Rosjanom? Przyczyną ich zainteresowania mogła być chęć uzyskania wpływu na polski przemysł lotniczy, której najprężniejszym przedstawicielem w dziedzinie śmigłowców jest właśnie ta firma. W świetle drastycznych cięć budżetowych i masowych zwolnień w świdnickiej fabryce, zwerbowany przez Rosje z rozkazu nieudolny zarząd byłby gwoździem do trumny z wolna odradzającego się przemysłu.

Gdyby taki organ nie został rozpracowany, a problemy Świdnika zostałyby zrzucone na karb tradycyjnie postpeerelowskiej niegospodarności w naszych firmach, nawet najsprawniejsza władza dbająca o dobro strategicznych spółek nic nie poradziłaby w tej sprawie, ponieważ sama firma znajdowałaby się już w ,,czeskich'' rękach.

Bez względu na przypuszczalne motywacje strony rosyjskiej, odkrycie prób wrogiego przejęcia to sukces polskich służb (najpewniej SKW), a spalenie akcji w mediach przez BBN to majstersztyk. Samo podejrzenie o uwikłanie we współpracę z FSB to wilczy bilet dla Czechów, szczególnie, że takie informacje nigdy nie pojawiają się w mediach przypadkowo i bez uzasadnienia. To nie są ploty nt. nowego związku Dody, to gra służb na najwyższym szczeblu.

Rosjanie zwiększają swą aktywność w Polsce, czego oprócz opisywanej sprawy, dowodem jest zwolnienie dwóch rosyjskich dyplomatów podejrzanych o szpiegostwo pod koniec kwietnia bieżącego roku. Cała odpowiedzialność za odparcie tej ofensywy spoczywa na barkach oficerów kontrwywiadów wojskowego i cywlinego. Miejmy nadzieję, że w naszych służbach nie zabraknie wystarczająco odpowiedzialnych ludzi, którzy poradzą sobie z tym problemem. Miejmy nadzieję, że sprawa PZL Świdnik, nie zapewni planującemu swą wizytę na 1 września Premierowi Federacji Rosyjskiej Putinowi dodatkowych powodów do zadowolenia.