<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964</id><updated>2026-10-27T16:37:14.495-07:00</updated><category term="Adamlar"/><category term="Galatasaray"/><category term="Liverpool"/><category term="Chelsea"/><category term="Juventus"/><category term="Manchester United"/><category term="Milan"/><category term="Real Madrid"/><category term="Agnelliler"/><category term="Ajax"/><category term="Analiz"/><category term="Andrea Pirlo"/><category term="Andriy Shevchenko"/><category term="Arsene Wenger"/><category term="Athletic Bilbao"/><category term="Atletico Madrid"/><category term="Aurelien Chedjou"/><category term="Avrupa"/><category term="Barcelona"/><category term="Beşiktaş"/><category term="CFR Cluj"/><category term="Calciopoli"/><category term="Cris"/><category term="David Beckham"/><category term="David Moyes"/><category term="Dinamo Kiev"/><category term="Eric Cantona"/><category term="Fatih Terim"/><category term="Feyenoord"/><category term="Furkan Özçal"/><category term="Gheorghe Hagi"/><category term="Harry Kewell"/><category term="Irkçılık"/><category term="Jamie Carragher"/><category term="Johan Cruyff"/><category term="Jose Mourinho"/><category term="Kalusha Bwalya"/><category term="Karpatların Maradonası"/><category term="Kartalspor"/><category term="Kasımpaşa"/><category term="Katar"/><category term="Kevin Prince Boateng"/><category term="Kızılyıldız"/><category term="Lazio"/><category term="Mario Balotelli"/><category term="Metin Oktay"/><category term="Mircea Lucescu"/><category term="Nordin Amrabat"/><category term="Partizan"/><category term="Pavel Nedved"/><category term="Porto"/><category term="Roberto Mancini"/><category term="Ryan Giggs"/><category term="Schalke 04"/><category term="Shakhtar Donetsk"/><category term="Sir Alex Ferguson"/><category term="Steven Gerrard"/><category term="Superga"/><category term="TFF"/><category term="Telmo Zarra"/><category term="Torino"/><category term="Wesley Sneijder"/><category term="Yabancı sınırlaması"/><category term="Zambiya"/><category term="sponsorluk"/><category term="Ünal Aysal"/><category term="Şampiyonlar Ligi"/><title type='text'>Kontra - Atak</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>102</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4244333530036884210</id><published>2014-03-27T10:41:00.000-07:00</published><updated>2014-03-27T10:41:05.554-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Roberto Mancini"/><title type='text'>Kaç deplasman gerek sana alışmama?</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;alignnone&quot; data-mce-src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/06/39/38/2063938_w2.jpg&quot; height=&quot;312&quot; src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/06/39/38/2063938_w2.jpg&quot; style=&quot;border: 0px; cursor: default;&quot; width=&quot;555&quot; /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Doğrusunu söylemek gerekirse sezonun ilk devresinde aldığı sonuçlardan dolayı Mancini’yi eleştirmek büyük bir haksızlık olurdu. Üstelik kötü sonuçlar almak, dünya üzerinde en iyi antrenörlerin başına gelebilecek kadar doğal bir şeydi sonuçta. Nitekim, Mancini’ye dair sağlıklı bir değerlendirme yapabilmek adına devre arasından sonra oynanacak her maç, bize sağlıklı veriler verecekti. Sonuç olarak Mancini devre arasında Türkiye standartlarına göre büyük paralar harcayarak kendi oyun tarzına uygun bir kadro oluşturmaya çalıştı. Üstelik Galatasaray taraftarı onun tercihlerine saygı duyduğundan bu meblağlar hakkında konuşmaktan çok, yeni transferlerin takıma uyumunu gözetmeyi tercih etti.&lt;strong&gt;&amp;nbsp;Üst üste iki sezon şampiyonluk yaşamış bir takımın taraftar topluluğu için, oldukça zor bir bekleyişti.&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;Fakat artık başta Galatasaray taraftarı olmak üzere insanların Mancini’ye bazı uyarılarda bulunması elzem gibi gözüküyor.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Öncelikle, hiçbirimiz ilk defa sezon ortasında ya da hemen başında antrenör değiştiren bir Türk takımı ile karşı karşıya değiliz. Bu değişikliklerin çok başarılı olduğunu da gördük, başarısız olduğunu da. Yani, kendimizi bir sonuca şartlamak zorunda değiliz. Bu başarı tamamen antrenörün tecrübesi ve futbol bilgisi ile alâkalı.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mustafa Denizli, Ertuğrul Sağlam’dan koltuğu alıp Beşiktaş’ı şampiyon yaptı ya da Cevat Güler Galatasaray’a sezonun en kritik döneminde galibiyetler kazandırdı.&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;Aynı şekilde Di Matteo Chelsea’ye Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu getirdi… Yani, olumlu örnekler sonsuza dek çoğaltılabilir. Olumsuzlar da var elbette fakat biz onlarla ilgilenmeyeceğiz. Çünkü burada çürütmemiz gereken tez şu:&amp;nbsp;&lt;b&gt;“Mancini sezonun başında kadroyu kendisi kurmadı, elbette başarısız olacak!”&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;alignnone&quot; data-mce-src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/07/38/98/2073898_w2.jpg&quot; height=&quot;312&quot; src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/07/38/98/2073898_w2.jpg&quot; style=&quot;border: 0px; cursor: default;&quot; width=&quot;555&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Tekrardan ilk paragrafa dönecek olursak, Mancini’nin kadrosunu kurması için gerekli zamana sahip olduğundan ve bu amaç uğruna bazı adımlar attığından bahsetmiştik. Galatasaray taraftarı bu adımları gayet pasif bir şekilde izledi. Çünkü insanlar Fatih Terim’in ardından Mancini’yi bir futbol dehası olarak lanse ediyordu dolayısıyla hepimiz ondan önemli şeyler bekliyorduk. Son 2 yıldır izlediğimiz Fatih Terim futbolunun bize ne kadar alt seviyede olduğunu gösterebilmesini umuyorduk mesela. Çünkü, antrenör değişikliği bunun için yapılır. Eğer bir antrenörünüz var ve başarılıysa ve siz onun yerine başkasını getirmek istiyorsanız bunun akla yatkın tek sebebi olabilir:&amp;nbsp;&lt;b&gt;Ondan daha iyisini bulmuşsunuzdur.&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Tıpkı, hâl-i hazırda arabası olan bir insanın arabasını yenilemesi gibi. Hangi akli dengesi yerinde olan insan var olan arabasının yerine durup dururken daha kötüsünü alır ki?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Nitekim Mancini, bu beklentileri karşılamaya yönelik başarılı hamleler ortaya koyamadı. Fatih Terim’i bir kenara bırakıp olayı futbol kamuoyundan sıradan bir insan olarak, yani kendimizi düşünerek ele alalım. Yıllarca Football Manager oynadık. Yani Sinyor Mancini kadar olmasa da bir futbol bilgimiz vardır herhâlde. Düşünelim:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Oyunun taktik sekmesine tıkladık ve on bir oyuncu seçmemiz gerekiyor. Hangi mevkiden başlarız?&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;Ya da hangi mevkideki aksaklık bizi en çok rahatsız eder? Ya da maç esnasında 10 kişi kalacak olsak, hangi mevkiden oyuncumuzun eksilmemesi için duacı oluruz?&amp;nbsp;&lt;b&gt;Elbette savunma!&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Çünkü, sahadaki hiçbir futbolcu arkalarında onların hatasını telafi edeceğinden emin olduğu adamlar olmadan kendisini rahat hissedemez ve hiçbir kaleci önündeki savunma dörtlüsüne güvenmeden en iyi performansını sergileyemez. Savunma mevkisi bir futbol takımı için işte bu kadar kritiktir.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Peki, kaçımız Sinyor Mancini’nin neredeyse her maç bu mevkiinin dizilişi ile oynamasını, 3’lüden 4’lüye geçmesini ya da stoper tandemini değiştirmesini doğru buluyoruz? Muhtemelen hiçbirimiz. Zaten, başarılı olmanın yolu da budur. Avrupa’da yıllardır başarılı olan kulüpleri aklınıza getirin. Size Barcelona denildiğinde Pique ve Puyol (Puyol’un sakatlığından önce elbette) direkt olarak aklınıza gelecektir. Bu isimler sezon sezon değişebilir fakat sezon içinde asla büyük değişiklikler olmaz. Çünkü, bir kadro iskeletinin omurgası stoper tandemidir.&lt;strong&gt;&amp;nbsp;Mancini bu kurguda asla istikrar sağlayamadı.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;alignnone&quot; data-mce-src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/06/39/86/2063986_w2.jpg&quot; height=&quot;312&quot; src=&quot;http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/competitions/Comp_Matches/02/06/39/86/2063986_w2.jpg&quot; style=&quot;border: 0px; cursor: default;&quot; width=&quot;555&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Bir diğer konu ise Mancini’nin devam eden oyuna etkisi. Doğrusunu söylemek gerekirse özellikle dün gece Galatasaray bu konuda sahada tek başınaydı. Futbolcular Chelsea’nin inanılmaz baskısı karşısında ne yapacakları konusunda bir fikirleri olmadan doğaçlama bir oyunla topu kendi kalelerinden uzaklaştırmak amacıyla bir takım şeyler ortaya koymaya çalıştı. Elbette sonuç hüsrandı. Sonuç olarak bir tarafta Mourinho takımını oyunun akışına göre dilediği gibi oyuna sokarken diğer tarafta Mancini oyunu izlemekle yetindi. İkinci yarıda Burak’ın oyuna etkisinin sıfır olduğunu fark etti ama bir diğer sıfır olan Umut’u sokmaktan başka çaresi de yoktu. (Evet bu kesinlikle onun suçu, devre arasında forvet transferi neden olmadı?) Bunun yanında maç boyunca tek bir olumlu hareketi olmayan (ki zaten sezon başından beri yok) Selçuk’u izlemekle yetindi. Devre arasından bu yana kupa maçlarında etkili bir oyun ortaya koyan Emre Çolak’ı veya yeni transfer Hajro’yu takıma adapte etmek için tek bir adım atmadığından olacak, Selçuk’u çıkartmaya da gücü yetmedi. Çünkü elinde hamlesi yoktu. Nitekim,&lt;strong&gt;&amp;nbsp;Mourinho maçın devamında dilediği gibi at koşturdu ve Galatasaray sahaya zerre varlık koyamadan yenildi.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, &#39;Bitstream Charter&#39;, Times, serif; font-size: 14px; line-height: 21px; margin-bottom: 1.3em;&quot;&gt;
Galatasaray &amp;amp; Mancini ilişkisini özetlemek gerekirse: Bir arabanız var olduğunu düşünelim. Arabanızı değiştirip yeni bir araba almak istiyorsanız ya daha güçlüsünü, ya daha konforlusunu ya da daha geniş olanını tercih edersiniz. Çünkü değişikliğin amacı, eldekini geliştirmektir. Zira alışkanlıklarla savaşmak zor olduğundan, eldeki gelişmezse değişikliğin bir manâsı olmaz. Galatasaray’ın Fatih Terim’i kovması olağanüstü bir olay değildi. Antrenörler gidebilir, istifa edebilir… Birçok farklı durum yaşanabilir sonuçta insanların özne olduğu bir olaydan söz ediyoruz. Fakat hiçbir bahane, Fatih Terim’i gönderip ondan daha kötü bir antrenörü takımın başına getirmek eylemini açıklayamayacak gibi gözüküyor. Galatasaray Mancini’ye muhtaç değildi ve 2 senedir olduğu gibi pekâlâ Fatih Terim ile devam edilebilirdi veyahut Fatih Terim gidecekse yine pekâlâ iyi bir antenör getirilebilirdi. Şimdi sorulması gereken sorular şunlar:&amp;nbsp;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Daha iyisi gelmeyecekse Fatih Terim neden gitti? Bir başkan için hangi kişisel sebep, Galatasaray’ın başarısını gözetmekten daha önemli olabilir?&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4244333530036884210/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2014/03/kac-deplasman-gerek-sana-alsmama.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4244333530036884210'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4244333530036884210'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2014/03/kac-deplasman-gerek-sana-alsmama.html' title='Kaç deplasman gerek sana alışmama?'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-1108456212554571087</id><published>2013-10-19T05:17:00.002-07:00</published><updated>2013-10-19T05:17:52.513-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fatih Terim"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ünal Aysal"/><title type='text'>Kurumsallaşmak üzerine birkaç kelâm</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://bazengeliyorlar.com/wp-content/uploads/2013/09/ok%C4%B1juhyg.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;http://bazengeliyorlar.com/wp-content/uploads/2013/09/ok%C4%B1juhyg.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
Avrupa&#39;da tüm kulüplerde &quot;kurumsal bir yönetim anlayışı&quot; varmış. Herkes görevini biliyormuş. Kulüpler bir şirket mantığıyla yönetiliyormuş, CEO&#39;luk sistemi varmış..&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biz kurumsallaşamayız efendim. Hayır, Avrupa&#39;dan bir eksiğimiz olduğu için değil. Hatta belki de ilk defa, Avrupa&#39;dan bir konuda çok daha iyi olduğumuz için.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İlkokulda bir İnkilap dersinde, hocamız: &quot;Doğu medeniyetleri, Batı&#39;dan farklı olarak &lt;b&gt;duygularla &lt;/b&gt;yönetilir demişti. Başta saçma gelmişti bu düşünce, sonradan devam edince anladık. Osmanlı, Batı&#39;dan gördüğü her şeyi kendi kültürünü hiçe sayarak benimsemeye çalıştığından yıkılmıştı. Batı&#39;da her şey düzenliydi evet ama, kültür farkı çok daha önemliydi. Bugün, Ünal Aysal aynı hatayı Galatasaray konusunda yapıyor. Gerçekten de Avrupa kulüpleri, bizimle kıyas kabul etmeyecek kadar iyi durumda. Lâkin, şunu da unutmamak gerekir: &lt;b&gt;Her Türk kulübü, esasında bir Doğu medeniyetidir.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İnsanların Türkiye&#39;de kulübüne nasıl bağlandığını anlamak gerekir bunun için. Asgari ücretle çalışan, sıradan bir vatandaş düşünün. Evinde ekmek bekleyen 2 çocuğu ve karısı var. Haftanın 6 günü çalışıyor. Hayatının yarısından fazlası, emekli olabilmek için geçiyor. Bu adamın kışın Uludağ&#39;da, yazın da Antalya&#39;da keyif yapmak gibi bir lüksü yok. Hayatında sahip olduğu tek mutluluk: Taraftarı olduğu kulübün, haftada bir maça çıkması. Kazanırsa ne âlâ, ondan mutlusu yok. Kaybederse, bir de yaşadığı hayâl kırıklığı var. Tekrar sevinmek için en az bir hafta beklemeli. &lt;b&gt;Şimdi, soruyorum size&lt;/b&gt;: Türkiye&#39;nin 4&#39;te 3&#39;ü bu tip taraftar profilinden oluşurken, insanların böyle bir anlayışla bağlandıkları kulüplerine &quot;şirket&quot; muamelesi yapılması olacak şey mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olmaz! Zaten olmuyor da.. İnsanlar kulüplerini böylesine sevdiğinden, kulüp içerisindeki &quot;babacan profiller&quot; insanlara oldukça yakın geliyor. Bu yüzden Galatasaraylılar Fatih Terim&#39;i ya da Abdurrahim Albayrak&#39;ı seviyor. Taraftara yakın oldukları için, biraz daha duygulu adamlar oldukları için. İnsanların bam teline bastıkları için.. İnsanlar bu sebeple takıma ilk geldiğinde, Ünal Aysal&#39;ı da seviyorlardı. Çünkü dürüsttü. Açık açık söyledi: Ben futboldan anlamam, bana hocamız ve teknik heyetimiz yardımcı olacak diye. Bunun için bir ekip kurduk diye.. Peki ne oldu? 2.5 yılda ne değişti de Ünal Aysal, yıllardır futbolun içinde olan bu adamlardan bazılarını kulüpten gönderebilecek kadar futbol öğrendi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Elbette öğrenmedi. Öğrenemez de. Öğrenemeyecek de. Bu sebeple Fatih Terim&#39;i gönderiş bahanesi başarısızlık değil, kulüp değerleri oldu. Fakat yine atladığı bir şey vardı. Ünal Aysal, sırf Galatarasay Lisesi mezunu diye, hayatını Galatasaray&#39;a adamış adamlardan daha mı iyi bilecekti kulübün değerlerini? Kulübün değerlerini bilseydi, hocayı gönderiş şekli bu mu olurdu? Elbette hayır. Zaten insanlar Aysal&#39;a Fatih Terim&#39;i gönderdiği için değil, gönderiş şeklinden dolayı kızdı bu kadar. Kızmaya da devam edecektir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fatih Terim&#39;in tarzının bu olduğu çok önceden bu yana belliydi. Milan&#39;dan gönderilişinin en büyük sebebi, taraftarla kurduğu yakınlığın, Maldinilerin babası olan Cesare Maldini&#39;ye ters düşmesiydi. Yani Fatih Terim, daima bir şirket için yanlış adam oldu fakat daima Türkiye&#39;de çok sevildi. Çünkü tarzı bize göreydi, saha kenarında bizden birinin varlığını hissediyorduk. Bu da bize güven veriyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ve son olarak.. Sevgili Galatasaray taraftarları. Büyüklerim, abilerim ve kardeşlerim. Kulüp tarihinin en büyük değerine &quot;eleman&quot; denilmesi, sadece bu sürecin bir başlangıcıydı. Yakında, sizlere müşteri, Galatasaray&#39;a da şirket denilecek. Galatasaray&#39;dan başka şey bilmeyen bir sürü insan, hayatlarını adadıkları şeyin bir şirket olduğunu fark edecekler yakında. Aldığınız formanın bir &quot;ürün&quot; olduğunu, verdiğiniz o paranın da kulübe destek değil, &quot;kâr marjı&quot; olduğunu duymaya başlayacaksınız. Ve artık, bu süreci durdurmanın da bir yolu yok. Çünkü Ünal Aysal, yönetimdeki çatlakları bir bir eleyerek, kendisine en uygun ortamı çoktan yarattı bile. Şansımız varsa, Galatasaray Osmanlı kadar şanssız olmayacaktır. Şansımız varsa, Mancini ile birlikte iyi bir ivme yakalar, kupalar kazanabiliriz. Ama şunu sakın unutmayın: Avrupalılara benzemeye başladığımız an, Doğu&#39;da sevdiğimiz ne varsa kaybedeceğiz. &lt;b&gt;Şimdi, soruyorum size&lt;/b&gt;: Galatasaray&#39;ı sevmeyi mi seviyorsunuz, yoksa Galatasaray&#39;ın kazanmasını mı?&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/1108456212554571087/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/10/kurumsallasmak-uzerine-birkac-kelam.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/1108456212554571087'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/1108456212554571087'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/10/kurumsallasmak-uzerine-birkac-kelam.html' title='Kurumsallaşmak üzerine birkaç kelâm'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-6576509158389305847</id><published>2013-10-04T10:12:00.001-07:00</published><updated>2013-10-04T10:17:09.112-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Aurelien Chedjou"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><title type='text'>Bir Yeşilçam kahramanından hâllice: Aurelien Chedjou</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjof-sekrIYCFxoiGKWaeoiK47beyhjZSKZ2MU0_ajDUXVJKyH8hFA-YzrqJic2-l-jbeJlYSON2ObQZ_iBxFC1SO027vb8jPLhKbtcu_waOM2Dx_nzr-j_KSWbjaM3ppAg2HYwdvADEPyV/s1600/fft104mm2547890.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjof-sekrIYCFxoiGKWaeoiK47beyhjZSKZ2MU0_ajDUXVJKyH8hFA-YzrqJic2-l-jbeJlYSON2ObQZ_iBxFC1SO027vb8jPLhKbtcu_waOM2Dx_nzr-j_KSWbjaM3ppAg2HYwdvADEPyV/s400/fft104mm2547890.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;Bir Yeşilçam
hikâyesinin başında ne kadar hüzün varsa, sonu da en az o kadar mutluluk
doludur. Chedjou’nun Galatasaray’da geçireceği yıllara dair, henüz yaşanmamış
çok mutluluğu var..&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Galatasaray’ın; geçen sezondan bu yana kadrosuna katmak için
çabaladığı Chedjou’yu, 2007 yılında &lt;b&gt;Lille&lt;/b&gt;’in
rezerv takımı sorumlusu Pascal Planque’ın &lt;b&gt;Chedjou’ya
gönderdiği bir SMS’e&lt;/b&gt; borçlu olduğunu söylesek, muhtemelen onun hikâyesini
bir Yeşilçam senaryosuyla karıştırdığımızı düşünebilirdiniz. Fakat işin aslı
öyle değil! Zaten futbol hayatına adım attığı Kamerun’dan itibaren kariyerinin
ilk 3 yılında &lt;b&gt;2 kıta ve 3 ülke &lt;/b&gt;değiştiren
bir futbolcunun hikâyesinin devamı, ne kadar sıradan olabilir ki?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamerun’da 6 çocuklu bir ailenin 5. çocuğu olarak dünyaya gelen Chedjou’nun en
büyük şansı, Afrika’nın en gelişmiş futbol kültürüne sahip ülkelerinden birinde
dünyaya gelmesiydi. &lt;b&gt;Kadji Spor Akademisi&lt;/b&gt;,
önceki yıllarda Avrupa futboluna özellikle de İspanya’ya sunduğu &lt;b&gt;Samuel Eto’o gibi, Carlos Cameni gibi &lt;/b&gt;yeteneklerle
Afrika gibi eğitim olanaklarının hiçe yakın olduğu bir kıtanın, her mevsim
meyve veren ağacı gibiydi. Nitekim Chedjou’nun yolu da bu akademiden geçti.
Akademide geçirdiği yılların ardından, araştırma ekiplerini özellikle buraya
yoğunlaştıran İspanya kulüplerinden Villarreal’in radarına takılan Chedjou,
kariyerinin ilk adımını Afrika’nın yanı başındaki İspanya’ya atacaktı. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7CsFnIKCeeC7GxbwCqGn6hBk5a4cxgVN6U-BpFhvnLoH4EJ4PeH68ucRBDqDQjBi7c-ZzDCcKjJZ5z06F1iS2pHvgz4ZJ55XDMHiEEqrfIfyuyity1wVbiJckd0mpTEW9jGMq1pmddBbW/s1600/ched_2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;211&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7CsFnIKCeeC7GxbwCqGn6hBk5a4cxgVN6U-BpFhvnLoH4EJ4PeH68ucRBDqDQjBi7c-ZzDCcKjJZ5z06F1iS2pHvgz4ZJ55XDMHiEEqrfIfyuyity1wVbiJckd0mpTEW9jGMq1pmddBbW/s400/ched_2.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Villarreal’in Kadji’ye attığı olta, yosuna takılmıştı. Büyük
umutlarla alt yapıya katılan Chedjou, burada geçirdiği bir yılda beklenin
oldukça altında kalarak, Afrikalı futbolcuların Afrika dışındaki memleketi olan
Fransa’ya geçti. Böylelikle Chedjou, ilk &lt;b&gt;profesyonel
&lt;/b&gt;imzasını &lt;b&gt;Pau&lt;/b&gt;’ya atarken,
kariyerinin ikinci yılında ikinci farklı ülkenin topraklarında şansını
deneyecekti. Fakat Chedjou adına kâbus devam ediyordu. Pau’da sadece 2 maça
çıkarak tamamladığı &lt;b&gt;2003-04&lt;/b&gt;’
sezonunun sonu, onun yukarıya doğru atacağı ilk adımın başlangıcı oldu. En
azından kâğıt üzerinde öyle gözüküyordu.. Fransa’nın köklü ekiplerinden &lt;b&gt;Auxerre, Chedjou’yu kadrosuna katmıştı&lt;/b&gt;.
Fakat bu adım da, tıpkı Yeşilçam filmlerinde olduğu gibi hikâyenin kahramanının
önce yüzünü güldürecek, ardından da sırtından vuracaktı. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chedjou A takımda 2 sezonda sadece 4 maça çıkabilmişti. O 4 maçın nasıl
geçtiğine gelince.. Chedjou anlatıyor: &lt;i&gt;“&lt;b&gt;Çok kötü maçlar çıkarmıştım, insanlar
sürekli bana küfür ediyordu..”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;
Bu küfürlerin akabinde B takımla maçlara çıkmaya Chedjou’nun hikâyesinin
iyi adamı ise, o dönemde Lille’in yedek takımını çalıştıran &lt;b&gt;Pascal Planque &lt;/b&gt;oldu. Ajanslar
vasıtasıyla onunla ilgilendiğini öğrendi, fakat transferi gerçekleşmedi.
Chedjou bu olayın ardından bir yıl daha takımda kaldı, ardından da &lt;b&gt;Rouen&lt;/b&gt;’e geçti.. O dönemde 3. ligde
(Championnat National) bulunan Rouen’de geleceğini düşünmek için fazlaca zamanı
vardı.. &lt;b&gt;Chedjou anlatıyor: &lt;i&gt;“Artık 22 yaşında olduğumu ve burada futbol
için var olup olmadığımı sorgulamaya başlamıştım. Ardından, daha önce benimle
ilgilendiğini bildiğim Lille’den, Pascal Planque vasıtasıyla bir mesaj geldi:
Sezon sonunda bizimlesin..”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://s16.postimg.org/ce15e6z5x/chedjou_eboue_juventus.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;308&quot; src=&quot;http://s16.postimg.org/ce15e6z5x/chedjou_eboue_juventus.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;Bir hikâye ancak bu kadar keskin ve çabuk bir şekilde değişebilirdi.
Sonrasına aşina olduğumuz Chedjou’nun kariyeri, o, bir markette alışveriş
listesini tamamlarken Planque’tan gelen SMS’le değişmişti...&amp;nbsp; &lt;b&gt;Chedjou
anlatıyor: &lt;i&gt;“Daha önce Auxerre ve
Villarreal’de oynamıştım fakat Claude Puel’in yönetimine girdikten sonra her
şey değişti. Burada her şey çok daha profesyoneldi. Bana, takımdaki bir başka
Kamerunlu olan Makoun yardımcı oldu.” &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;Chedjou, geçirdiği yılların
ardından Lille’i tek kelimeyle nitelemişti: &lt;b&gt;“Cennet”! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;2006’da ona sundukları tek sezonluk sözleşmeye, bizdeki o meşhur tabirle
“Boş kâğıt gelse imzalarım!” edasıyla attığı imzadan itibaren devamına aşina
olduğumuz kariyeri, her geçen yıl biraz daha ileriye gitti. 2011-12’ sezonunda
Ligue 1’in en iyi savunma oyuncusu seçildiğinde, Galatasaray’dan teklif gelene
dek ayrılmayı bir an bile düşünmediği Lille’de yapabileceğinin en iyisini
yapmıştı. &lt;b&gt;“&lt;i&gt;Geleceğe dair en büyük isteğim, sakatlıklardan uzak kalabilmek” &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;diyerek
Fransa’da geçirdiği karmaşık yıllara nazire eden Chedjou; şu sıralarda
kariyerinin 4. ülkesinde, hiç görmediği kadar güzel bir boğazın karşısında
içinde onu en dipten zirveye taşıyan &lt;b&gt;Pascal
Planque&lt;/b&gt;’a duyduğu şükran duygusuyla yılların ona getireceklerini bekliyor. Zira,
kariyerinin başında yaşadıklarının ardından, hayatın ona henüz bahşetmediği
onlarca mutluluk var. Chedjou’nun Galatasaray’daki yıllarına olumsuz bakması
için hiçbir sebebi yok gibi. Tıpkı, en güzel Yeşilçam hikâyelerinde olduğu
gibi..&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;** Bu yazı, Four Four Two dergisi, Ağustos 2013 sayısında yayınlanmıştır.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;!--[endif]--&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/6576509158389305847/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/10/bir-yesilcam-kahramanndan-hallice.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6576509158389305847'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6576509158389305847'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/10/bir-yesilcam-kahramanndan-hallice.html' title='Bir Yeşilçam kahramanından hâllice: Aurelien Chedjou'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjof-sekrIYCFxoiGKWaeoiK47beyhjZSKZ2MU0_ajDUXVJKyH8hFA-YzrqJic2-l-jbeJlYSON2ObQZ_iBxFC1SO027vb8jPLhKbtcu_waOM2Dx_nzr-j_KSWbjaM3ppAg2HYwdvADEPyV/s72-c/fft104mm2547890.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-9177014215491333705</id><published>2013-07-19T15:33:00.000-07:00</published><updated>2013-07-19T15:38:41.625-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gheorghe Hagi"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Karpatların Maradonası"/><title type='text'>Karpatların Maradonası</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjwuphLqrLjMzS4AsUU7KJl1Y9xAgTop1tr6gEV-C-X0jj6XeicBr-nTSSLQX9jJw6jed6I2BkJgXTOfyMkcA7Johw4gl_LDGdpPDpIi0Ef9FVifomVoyudBSO4ETg0S-9oh8fX3StLuOT/s1600/529211-gica-hagi.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjwuphLqrLjMzS4AsUU7KJl1Y9xAgTop1tr6gEV-C-X0jj6XeicBr-nTSSLQX9jJw6jed6I2BkJgXTOfyMkcA7Johw4gl_LDGdpPDpIi0Ef9FVifomVoyudBSO4ETg0S-9oh8fX3StLuOT/s320/529211-gica-hagi.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Nasıl ki, bir büyük yanınıza teşrif ettiğinde ceketinizin düğmesini ilikliyorsanız, yıllanmış bir Galatasaraylı&#39;nın ağzından Hagi&#39;yle ilgili bir hikâye çıkacağını anladığınızda da üzerinize şöyle bir titreme gelir. Hele ki, -tıpkı benim gibi- onu, canlı gözle izleme şansına erişemediyseniz üzerinizdeki bu titremenin etkisi sıtmaya varana kadar çoğalır. Çünkü, Hagi&#39;yi izlemek, bir Galatasaraylı&#39;ya bahşedilmiş en büyük lütuflardan biridir, ben bunu bir kaç yılla kaçırmıştım. Bu sebeple, birazdan onunla ilgili karalayacaklarımı muhtemelen bir çok Galatasaraylı büyüğüm ezberden söyleyebilecek kadar dinlemiştir. Bu yüzden sürç-i lisan edersem, şimdiden affola.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Karpat sıradağlarının eteğindeki küçük Romanya&#39;da,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Karpatların Maradona&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;sı, bembeyaz olmuş bir coğrafyanın 5 şubatında dünyaya gelmişti. Tıpkı memlekette olduğu gibi, Karpatya&#39;dan da ortalama üzeri futbolcuların yetişiyor olması alışılagelmiş bir durumdu. İç içe geçmiş bir çok kültür, bir çok güzel adamı futbol tarihine kazandırmaya alışmıştı. Fakat, Hagi farklıydı. Çünkü ressamların, heykeltraşların, edebiyatçıların aksine, Hagi&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;sol ayağıyla&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;sanat yapan bir adamdı. Sahaya vurduğu her fırça darbesi, ancak bir sanat eserinden fırlamış olabilirdi. Nitekim, ülkesinde geçirdiği 8 yılın ardından, futbolun rönesansına ulaşma vakti gelmişti. Tıpkı, rönesans öncesi İstanbul&#39;dan Avrupa&#39;ya sığınan sanatçılar gibi, o da hayatını değiştirecek olan kararı vermişti. Karpatların Maradonası, hayatında ilk kez Karpatların ardına çıkıyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Real Madrid&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, uzak coğrafyadan bir sanatçı transfer etmişti.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF_T0rgdzSiGPbhwE0TzCLwJxl_CW_11LPmAqy06psdtv2wyJL4lS3-HsUSSoOtAdX5EVzbgQLTrn6vSQvSEOwej1ApM51JoZio7LkxoSQzwLzf3zRre9RAc4o9eBO3tErGBjdC1Fete8/s1600/gheorghe+hagi+realmadrid.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF_T0rgdzSiGPbhwE0TzCLwJxl_CW_11LPmAqy06psdtv2wyJL4lS3-HsUSSoOtAdX5EVzbgQLTrn6vSQvSEOwej1ApM51JoZio7LkxoSQzwLzf3zRre9RAc4o9eBO3tErGBjdC1Fete8/s1600/gheorghe+hagi+realmadrid.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 300px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İmza atan kim olursa olsun, Madrid&#39;de baskı daima fazla olurdu. Yıllardır kazanmış bir takımın taraftarından da mütevazilik beklemek, olur şey değildi zaten. Bu yüzden Hagi için bile &#39;&#39;köyden indim şehre&#39;&#39; baskısıyla yüzleşmek o kadar da kolay olmadı. Nitekim bu baskı, onu özel yapan bir çok yeteneğine de leke sürülmüşçesine yapışmıştı üzerine. Hagi ilk sezonunda beklentileri karşılayamazken, istenmeyen adam ilan edilmesi de uzun sürmemişti. Fakat ayrılmamak konusunda diretiyordu. Tıpkı son demlerindeki bir adam edasıyla bu adam, yapacak çok şeyi olduğunun farkındaydı. Ayrılmadı. Santiago Barnebeu, o sezon her sahaya çıkışında onların aristokrat duygularının verdiği egoyla istemedikleri Hagi&#39;nin; bir maestro edasıyla tüm Madrid&#39;i yönetişine tanıklık etmişti. Karpatların Maradonası dümendeyken, her şey yolunda gibi gözüküyordu. En azından son haftaya kadar.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Tenerife&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;ye 3-2 mağlup olan Madrid, şampiyonluğu elleriyle&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Barcelona&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;nın ellerine verirken Hagi&#39;nin de ayrılma vakti gelip çatmıştı. İlk kez kazanamayan bir adama bu denli bağlanan Madrid tribünleri, onun sözleşme teklifini reddedişini de eli kolu bağlı izliyordu. Real Madrid&#39;de geçirdiği iki sezonda&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;64 maçta 15 gol atıp 42 asist&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;yapan Hagi, tanıdık bir isim olan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Mircea Lucescu&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;nun isteğiyle şaşkınlık veren bir karar sonrası dünyanın zirvesinden&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Brescia&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;ya doğru yola çıkmıştı bile.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;O, gerçekten de Karpatların &#39;&#39;Maradonası&#39;ydı&#39;&#39; tıpkı yüce Diego gibi, onun da kaderinde İspanya&#39;dan İtalya yollarına düşmek, mütevazi kalplere zafer duygusunu tattırmak vardı. Zaten hal-i hazırda Lucescu ve Hagi, rakı balık tadı veriyordu. İlk sezonunda liderliğini üstlendiği Brescia&#39;da, 2. sezonunda pazubandı koluna geçiren Hagi, kulüp tarihinin en büyük zaferlerinden birine önderlik ederek Brescia&#39;ya&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Anglo-İtalya Kupası&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;nı kazandıracaktı. Ardından, rüya sezonu taçlandıran&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;94&#39; Amerika Dünya Kupası&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;nda, Romanya formasıyla bir çok dev bir yana Maradona&#39;yı bile gölgede bırakacak bir performans sergilemişti. Karpatların Maradonası&#39;na da bu yakışırdı zaten.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Belki de Maradona, Latin Amerika&#39;nın Hagi&#39;siydi.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Nitekim, Cruyff turnuvanın ardından &#39;&#39;Bu sezonun en iyi futbolcusu tartışmasız Hagi&#39;dir.&#39;&#39; diyor, ve ardından ona Katalan ekibinin formasını giydiriyordu. Hagi,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Galatasaray&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;dan önceki son durağı olan Barcelona&#39;ya imza atıyordu.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Onu bu derece öven, Katalunya&#39;ya gelmesi için kılı kırk yaran Cruyff, onu kulübenin müdavimi yapıyordu. Hagi&#39;nin ise ele avuca sığmaz tavırları adeta ateşle barutun yan yana gelmesi gibiydi. Üstelik Barcelona taraftarları da artık onu istemiyordu. Fakat bu, bir tarihin kesişme noktasına tekabül edecekti. Onu isteyen, imzası için İstanbul&#39;u yakacak bir adam vardı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İmparator&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Fatih Terim,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Kumandan&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;Hagi&#39;yi kadrosunda görmek istiyordu! Evet yaşı 30&#39;u geçmişti, saçları da yavaş yavaş ağarmıştı fakat Hagi İstanbul&#39;a gelirken, sanatını da yanında getiriyordu.&amp;nbsp;Karpatların Maradonası, Galatasaray tarihinin sayfalara sığmaz satırlarına ortak olmak için yola çıkmıştı bile. Kimileri Fatih Terim&#39;in arkasından &#39;&#39;n&#39;apıyor bu adam?&#39;&#39; diyor, kimileriyse yaşı&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;31 olan Hagi&#39;nin yaşını 35&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;yazıyordu. Türk basını üstüne düşeni yapmış, yine bir yolunu bulup kavuşmayı lekelemişti. Onlara verilecek cevap, tarih sayfalarına geçecek türden olacaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Basın yalan yazıyordu&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://25.media.tumblr.com/tumblr_m4qj1sMEuU1rtb96oo1_400.jpg&quot; src=&quot;http://25.media.tumblr.com/tumblr_m4qj1sMEuU1rtb96oo1_400.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 300px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 225px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İmparator ve kumandanı, uğruna tezahüratlar yazılacak o&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;dört&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;yılın arefesindeydi. İlk 3 lig maçında sırasıyla attığı her gol, kazandıran goller olmak dışında, &#39;&#39;yalan yazan basına&#39;&#39; tabir-i caizse kapak niteliğinde olacaktı. İşte, yazımın başında belirttiğim yılların başlangıcı böyle oluyordu. Galatasaray, Lâle Devri&#39;ni yaşayacaktı. Ulubatlı Souness çok sevilirdi. Fakat Fatih Terim&#39;in &#39;&#39;ilahlık&#39;&#39; mertebesine ulaşma vakti gelmişti. Hagi ve Galatasaray ilk sezonunda ligi kazanırken; Bülent Korkmaz, Suat Kaya, Hakan Ünsal, Ümit Davala, Ergün, Okan, büyük Hakan, Arif (Manchesterlı Arif deyin, bilirler) ve daha niceleri kadrodaydı. Ben henüz kundaktayken, Galatasaray kadrosu, tarihin en güçlü ordularını gören İstanbul&#39;un en ücra sokaklarında bile titremesini hissettirecek bir mertebeye ulaşmıştı. Öyle ki, en azından dinlediğim hikâyelerin hatrına söyleyebilirim: Kadın boşanır, iş bırakılır, arkadaş ve aile unutulur, Galatasaray seyredilirdi. Üstelik yaşıyla eleştirilen Hagi, tribünün sahadaki ağzı, dili, yüreği, ciğeri gibiydi.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Luis Fernandez&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;in söylediği gibi Hagi şarap gibiydi, yıllandıkça güzelleşiyordu. Ona artık Karpatların Maradonası demek, şerefine küfretmek gibi bir şeydi. Yahu, kim takardı Maradona&#39;yı?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Hagi&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;sol ayağına topu oturtup, kaleyi gördüğü vakit tribündeki adam adını bile unuturdu zaten. O sol ayağını Picasso&#39;nun fırçası gibi kullanıyor, tribünler de hep bir ağızdan &#39;&#39;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;I love you Hagi!&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;&#39; diye bağırıyordu. Picasso, Van Gogh ve niceleri. Kim böyle bir sevda tablosunu onun kadar iyi çizebilirdi?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Metin Oktay&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;a nazire ediyordu artık Galatasaray. Bir din mertebesine ulaşmıştı, Hagi de kulu ve elçisiydi taraftarın. Tapılıyordu sanki ona. Futbol dininden bir çok Galatasaraylı, haftalık ibadetini bir meczup gibi bekliyordu. Hagi bir gizli forvet değildi sadece, bir duran top ustası veya meziyetleriyle ünlü bir topçu değildi. Futbolun en kutsal görevinin elçisiydi. Tribünden biri onu izlerken, kendisi oynuyormuş gibi hissederdi. Hagi ise tribüne bakarken, onlardan farksız olduğunun farkındaydı. Tüm bu duygusal misyonların yanında, sadık bir askerdi. İmparator ve kumandan, taktik tabelasındaki ilk misyonlarını tamamlamışlardı. Tıpkı meşhur tezahürattaki gibi başarı sırasıyla geliyordu. &#39;&#39;Dört sene üst üste şampiyon olduk...&#39;&#39; diyordu Galatasaray taraftarı, yarım kalan cümleleri nihayete ulaştırmak vakti gelmişti. Yıl 2000, yer Kopenhag&#39;tı. Bir arma ve bir bayrak eksikti, tamamlanacaktı... Tarihi tesadüflerin en güzeliydi. Şampiyonlar Ligi&#39;nde grup 3. sü olan Galatasaray, 3. turda UEFA Kupası&#39;nda Bologna&#39;ya rakip oluyordu. Kazanmayı bilen bir çok adam, Hakan Şükür&#39;ün önderliğinde tur kapısını aralıyordu. Yıllar sonra, bu zaferin hikâyesi şöyle yazılacaktı:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&#39;&#39;Kasım 1999&#39;da Avrupa&#39;da bahisçiler, Galatasaray&#39;ın UEFA 2000 kupasını alma ihtimalini, 1&#39;e 250 olarak hesapladı.Leeds United maçından önce Avrupa&#39;da ihtimaller, 1&#39;e 16&#39;ya düşmüştü. Ama burada, kimileri için hala tek bir ihtimal vardı...&#39;&#39;&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Türk basınının kafasız adamı Fatih Terim, 35&#39;lik Hagi&#39;si, Avrupa&#39;nın ihtimal dahi vermediği bu takım en saf hayallerin temsilcisi olacaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://static.guim.co.uk/sys-images/Sport/Pix/pictures/2010/10/21/1287663394581/Gheorghe-Hagi-006.jpg&quot; src=&quot;http://static.guim.co.uk/sys-images/Sport/Pix/pictures/2010/10/21/1287663394581/Gheorghe-Hagi-006.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 276px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 460px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Sırasıyla Dortmund, Mallorca ve Leeds engellerini o &#39;&#39;tek ihtimalli&#39;&#39; adamlar Hagi&#39;nin önderliğinde aşarken halk artık &#39;&#39;acaba?&#39;&#39; diyordu. Viyana kapısından tam 3 kez dönen Osmanlı&#39;nın torunlarına Avrupa kapılarını Galatasaray açabilir miydi? Eksik tamamlanıyordu. Tezahüratlar canlanıyordu. Adeta dualarla yaşıyordu takım. Paranın şerrine, inancın kudretiyle yanıt veriyordu. Yıl 2000, yer Kopenhag&#39;tı ve artık bir arma, bir bayrak vardı! &#39;&#39;Avrupa&#39;nın kralı olduk...&#39;&#39; için, 120 dakika beklenecekti. Hagi&#39;nin ortasında Arif&#39;in vuruşu kornere çıkarken yürekler ağza gelmişti. Manchester kahramanı Arif, 45. dakikadaki pozisyonu da tribünlerde bitirecekti. Müslüman olarak stada gelen adamları, dinden çıkaracak bir heyecan vardı. Kahrolası gol, gelmiyordu. İkinci yarı da bitmişti.. Uzatma devrelerinde Henry çizgide kafayı vurmuş, Taffarel kelimenin tam anlamıyla uçmuştu. Penaltılardaydı sıra. Saha kenarında bir imparator, titreyen milyonlar, sahada da bir tarihin mimarları vardı. Hakan atarken Suker kaçırmıştı. Davala atarken, Vieira direğe vurmuştu. Sırada&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Popescu&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;vardı. Levent Özçelik mikrofonda çıldırmış gibiydi.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Popescu! Haydi oğlum! Haydi oğlum!&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ve ölüm sessizliği. Ardından da Seaman&#39;ın çaresiz bakışları. Sanki 10 saniyeliğine görmez, duymaz olmuştu Galatasaraylılar. Popescu atmış, Galatasaray kazanmıştı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ömer Üründül &#39;&#39;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Korkunç bir şey!&#39;&#39; diyordu. Erkek adam ağlamaz mıydı hiç? Milyonlar hıçkırıyordu. Yıllar sonra ben hikâyelerimi canlandıracak maç kayıtlarını izlerken hıçkırıyordum. İmparator, kumandan ve askerleri kazanmıştı! Karpatların Maradonası&#39;nın vurdum duymaz tavırları bile eriyip gitmişti. Bülent bir cengaver gibiydi, &#39;&#39;Avrupa&#39;nın kralı olduk!&#39;&#39; ekleniyordu tezahüratlara. Ardından, onu işe yaramaz adam ilan edip gönderen Madrid&#39;e Hagi en güzel hediyesini veriyordu Süper Kupa&#39;yı kollarına alarak. Roberto Carlos sol bek olduğuna lanet ediyordu. Lâle Devri bitiyor, Hagi de ayrılıyordu artık.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;10 numaralı formasıyla, muhteşem bir jubile maçının ardından, yıllanmış şarap için de artık kenara çekilme vakti gelmişti. Onun emekli edilen formasını giyen Hakan Şükür, adını değil sadece baş harfini yazdırıyordu formasına. O gittikten yıllar sonra hâlâ &#39;&#39;I love you Hagi!&#39;&#39; diye inliyordu Sami Yen, ölüm Allah&#39;ın emriydi de, ayrılık dayanılacak şey değildi. Doğum tarihime lanet etmiştim artık. Anca, onun ayrılığına mı denk gelmişti aklımın başıma geldiği yıllar? Affedin. Abiler, sürç-i lisan ettiysem, atladıysam bildiklerinizi affedin. Duyduğum kadar, hissettiğim kadar bildim Hagi&#39;yi. Onu izleme şerefine nail olamadım. Şu gün bile adamdan saymıyorsam kendimi, bundandır. Affedin. İstemeden tahrik ettiysem böyle bir günde Fenerbahçeliler&#39;i. Çok seviyormuşuz demek ki. Kulübede, takım elbiseli Hagi&#39;yi hiç sevemedim. Hep parçalı istedim onun üzerinde. Affetsin beni Hagi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/9177014215491333705/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/07/karpatlarn-maradonas.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/9177014215491333705'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/9177014215491333705'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/07/karpatlarn-maradonas.html' title='Karpatların Maradonası'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjwuphLqrLjMzS4AsUU7KJl1Y9xAgTop1tr6gEV-C-X0jj6XeicBr-nTSSLQX9jJw6jed6I2BkJgXTOfyMkcA7Johw4gl_LDGdpPDpIi0Ef9FVifomVoyudBSO4ETg0S-9oh8fX3StLuOT/s72-c/529211-gica-hagi.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-1769381573602886840</id><published>2013-06-29T03:15:00.001-07:00</published><updated>2014-01-29T03:10:03.704-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Avrupa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="TFF"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Yabancı sınırlaması"/><title type='text'>Biz bize yeter miyiz?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE5CEQaaGUJRatmOcQqmBgXtoJ1G6_qnPbvGlb8Jyqyfb53-pQ3mAdhbDBKbdcfSiY6pUjgIYlxDdrgELW0n5SLUuUq7AwVaaM4O13gRGNxB3EgFGkrSSGyeTi8kaewMe2UfkUN87WrFxS/s594/Manchester%252BCity%252Bv%252BArsenal%252BPremier%252BLeague%252BRq1QnbZVVqBl.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE5CEQaaGUJRatmOcQqmBgXtoJ1G6_qnPbvGlb8Jyqyfb53-pQ3mAdhbDBKbdcfSiY6pUjgIYlxDdrgELW0n5SLUuUq7AwVaaM4O13gRGNxB3EgFGkrSSGyeTi8kaewMe2UfkUN87WrFxS/s320/Manchester%252BCity%252Bv%252BArsenal%252BPremier%252BLeague%252BRq1QnbZVVqBl.jpg&quot; height=&quot;212&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Türk futbolunda birçok klişe vardır. Ne zaman dile getirilse,
doğruluğu tartışılan klişeler… Örneğin “Kadromuz yetersizdi, transfer de
yapamadık…” klişesinin arkasına Yılmaz Vural sığınırsa, bu o klişeyi haklı bir
söylem hâline getirir. Çünkü Yılmaz Vural’ın çalıştırdığı 27 takımın neredeyse tamamında bir kadro zafiyeti vardır. Fakat, talihsiz klişeler de vardır… Yıllardır her transfer döneminde tekrar tekrar tartışma konusu hâline gelen&amp;nbsp;&lt;b&gt;yabancı sınırlamasına ithafen:&lt;/b&gt; “Yabancı
sınırlaması kötüdür / Yabancı sınırlaması iyidir…” diye başlayan cümlelerdeki
gibi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Öncelikle bu sınırlamada –eğer varsa, ki olmadığını göreceksiniz- bir mantık
varsa, bu mantığın ne olduğunu anlamaya yönelik, bu sınırlamayı savunan tezleri
incelememiz gerekiyor. Yabancı sınırlamasının savunulduğu noktalar genellikle
şunlar; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;1) &lt;/b&gt;Sınırlama olmalı, çünkü genç
oyuncularımız forma fırsatı bulamıyor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;2) &lt;/b&gt;Sınırlama olmalı, çünkü
kulüplerimiz yabancı futbolculara çok fazla para ödüyor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;3) &lt;/b&gt;Sınırlama olmalı, çünkü Anadolu
kulüpleri maddi durumlarından ötürü sıkıntılı duruma düşüyorlar. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Bu “sınırlama yanlısı” tezlerden ilkini ele alacak olursak… Türk Futbol
Federasyonu ve futbolu “bilen kişiler” yapılan yeniliklerde örnek alınması
gereken yegâne yerin Avrupa olduğundan bahseder. Peki öyleyse, Avrupa’da bu
sınırlamayı uygulayan bir ülke var mı? Ya da bu uygulamanın benzerleri
bulunuyor mu?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Cevap büyük ölçüde hayır. Ama belki bir nebze benzer uygulamalardan
bahsedebiliriz. Örneğin İspanya Ligi’nde, takım kadrosunu futbol federasyonuna
gönderirken 25 kişilik kadroya sadece 3 AB dışından futbolcu dahil
edebilirsiniz. Aynı şekilde İtalya Ligi’nde, bir yıllık sezon boyunca AB
dışından sadece 2 futbolcu transfer edebilirsiniz. Avrupa’nın diğer büyük
ligleri olan İngiltere Premier Ligi, Hollanda Ligi (Eredivisie), Fransa Ligi
(Ligue 1) ve Almanya Ligi (Bundesliga)’nde böyle bir sınırlama bulunmamakta.
Fakat, bu ülkelerin neredeyse hepsi bizden çok daha fazla oyuncu ihraç ediyor.
Peki, asıl sebep ne? &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEj3hDMkOjPwGVkTv_h1t7zoFoODrR2DH5nNBq5KhMVXFouC6KYX-2oW203PGAp88rDtIUPorJnT7HEnVZ72Cc-YLKKTMofkyqO_OlNEHaDyae3y9F0H9p2fpfBcPutOyNcou0FMahi6Nh/s640/fft99_mf3412928.Jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEj3hDMkOjPwGVkTv_h1t7zoFoODrR2DH5nNBq5KhMVXFouC6KYX-2oW203PGAp88rDtIUPorJnT7HEnVZ72Cc-YLKKTMofkyqO_OlNEHaDyae3y9F0H9p2fpfBcPutOyNcou0FMahi6Nh/s400/fft99_mf3412928.Jpeg&quot; height=&quot;200&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Birinci tezi&lt;/b&gt; ele almaya devam
edersek, Türkiye 2012 sayımlarına göre 75 milyonu aşkın bir nüfusa sahip.
Özellikle 2000’lerin başından itibaren oyuncu ihracında önemli bir yere sahip
olan Almanya’nın 81 milyon, İspanya’nın ise 47 milyon nüfusu bulunmakta. Ve,
Avrupa ülkelerinin bir çoğuna oranla genç nüfus açısından büyük bir kaynağa
sahip Türkiye’nin probleminin “demografik” olmadığı açık. Peki, Almanya ve
İspanya ne yaptı da, biz eksik yaptık?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Almanya, 2006’da Dünya Kupası’ndan elde ettiği tüm geliri yeni stadyumlara, alt
yapı organizasyonlarına ve kadın futboluna harcadı. İspanya ise La Masia’yı
“örnek profil” hâline getirerek bir alt yapı sistemi oturttu. Bugün, Almanya
Şampiyonlar Ligi Finali’ne 2 takımla birden çıkabiliyor ve İspanya, U-20’ye
getirdiği kadrodan sadece 1 oyuncuyu La Masia’dan seçiyor. Peki ya İspanya,
U-20 Dünya Kupası kadrosunda en fazla oyuncuyu hangi takımdan seçti? Cevap
düşündürücü: &lt;b&gt;Dünyanın en zengin kulübü
olan Real Madrid’den! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;Böylelikle ilk tezi çürütmüş oluyoruz. Genç futbolcularımızın forma
bulamamasının sebebi “yabancı sınırının olması veya olmaması” değil. Aksine, bu
sınırı koyan Türkiye Futbol Federasyon’unun, nitelikli genç futbolcular
yetiştirmek adına somut adımlar atmaması ve ülkenin büyük çoğunluğunda yetersiz
kalan alt yapı organizasyonu.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;İkinci teze&lt;/b&gt; geçecek olursak… Futbol
kulüplerimizin “sanki yabancı futbolculara muhtaçlarmış” gibi onlara çok para
ödemesinden yakınan hatırı sayılır bir kesim var. Peki ya yabancı futbolcular
gerçekten çok mu pahalı, yoksa biz oturtamadığımız bazı sistemlerden dolayı bu
paraları ödemek zorunda mıyız? &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;İngiltere Premier Ligi, dünyanın en yüksek değerli ligi ve bu ligde istikrarlı
olarak kâr eden tek kulüp &lt;b&gt;Arsenal&lt;/b&gt;.
Peki neden Arsenal kâr ediyor? Aslında cevap basit: &lt;b&gt;“Algıda seçicilik” &lt;/b&gt;Arsenal, 1996’dan beri Wenger’le çalışıyor.
Başlarda “bizim kriterlerimize göre” oldukça başarılı geçen bu birliktelik,
Arsenal’in 2003-04’ sezonundan itibaren şampiyonluk yaşayamamasına rağmen devam
ediyor.&amp;nbsp; Peki, bu birliktelik Türkiye’de
olsa ne olurdu? Muhtemelen Wenger, 2005 yılında Arsenal’dan apar topar
gönderilirdi. Fakat, taraftarların büyük kısmı Wenger’den memnun. Aynı şekilde
kulüp başkanı da… Peki, neden?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAxulJYYDQzcSAuOjlRizqCSZNBzYBSljWH-WXpqafTzWp-4jebk8pzVM4mJzKpH0u-73F55u89fLLx9icwHYEuHZ3yzDdei4aL4ZOlcl7TSRi_Qb2U8c2cpEnWG61PE7kf1n4-OWqalS_/s656/1620078_w2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAxulJYYDQzcSAuOjlRizqCSZNBzYBSljWH-WXpqafTzWp-4jebk8pzVM4mJzKpH0u-73F55u89fLLx9icwHYEuHZ3yzDdei4aL4ZOlcl7TSRi_Qb2U8c2cpEnWG61PE7kf1n4-OWqalS_/s400/1620078_w2.jpg&quot; height=&quot;225&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Cevap basit ve ilk tezimizi çürüttüğümüz açıklamayla alakalı. Arsenal,
olağanüstü bir scout sistemine sahip ve kadronun yaş ortalaması 25 dahi değil.
Hiçbir transferlerinde “bütçelerine oranla” olağanüstü paralar harcamıyorlar ve
üstüne üstlük aldıkları birçok oyuncuyu kâr ederek satıyorlar. Tıpkı, Porto
gibi. Porto, Güney Amerika pazarını scout sistemleriyle harika şekilde
kullanıyor. Aynı şekilde kendi ülkelerini de yakından inceleyen bir scout
ekibine sahipler. Örnek vermek gerekirse Hulk ve Falcao’nun satışından toplam
102 milyon Euro elde ettiler. Bu iki futbolcunun bonservisine ise toplam 9.5
milyon Euro verdiler.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Son yıllarda Türkiye’ye gelen hiçbir yabancı futbolcu buradan ayrılırken çok
daha iyi bir konuma gelerek ya da para kazandırarak ayrılmadı. Bu bizim
ekonomik açıdan gücümüzden kaynaklanmıyor.Barcelona Messi’yi kulübe
kazandırırken onu aldı, iyileştirdi ve bir yıldız yaptı. Bu bir scoutluk
harikasıydı. Bu sorunu “yabancı sınırlamasıyla” çözemezsiniz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Olayı biraz daha Anadolu kulüpleri özeline indirgeyerek, yabancı sınırlamasını
savunan &lt;b&gt;son teze&lt;/b&gt; geçecek olursak.
İstanbul kulüpleri ile Anadolu arasında büyük bir ekonomik fark olduğu, bu
sebeple yabancı sınırlamasının bu farkı dengelediği söyleniyor. Halbuki, bir
önceki tezimizde başarılı bir transferin, yüksek meblalarla gerçekleşmek
zorunda olmadığını gördük. Anadolu kulüplerinin problemi de buna benziyor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Anadolu’da, “Kaka’yı alacaktık beğenmedik… Ronaldinho kapımızdan döndü…”
hikâyeleri çoktur.&amp;nbsp; Fakat doğrusunu
söylemek gerekirse dış transferde belli başlı bir organizasyonları yok ve
yeterince izlemeden bir futbolcuya 2.5 – 3 milyon Euro gibi ciddi meblalar
verip daha sonra onlardan verim alamamaları, ekonomik açıdan “güçsüz”
olmalarından kaynaklanmıyor. Zaten önemli olan 4 milyon Euro harcamak değil,
Falcao’yu keşfedebilmek. Olayın bu noktasında, kelimenin tam anlamıyla
beceriksizlik abidesiyiz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;İstanbul kulüpleri, transferdeki başarısızlıklarını “o kadar da iyi olmayan”
oyunculara, yüksek meblalar vererek kapatıyor. Bu da scout ekiplerindeki
eksikliklerini, kısa vadede çözmelerine yarıyor. Gerçekten de bu tez, bu
noktada doğru. Anadolu kulüpleri hatalarını örtmek için Galatasaray, Fenerbahçe
ya da Beşiktaş gibi ekonomik güce sahip değiller. Fakat, bu bir bahane değil.
Zira, rakip Arsenal, Chelsea, Manchester United ve Manchester City iken
Everton’ın da “olağanüstü” bir ekonomik gücü yok.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWLCNkEUwaDDhtiELDAHopVnKntTUM1qdUAv3xKifAO0KsXr2aCt-h8b1budj716UL3E7XMTLoPT0PalUVevQFS5k2TNZrA_aWv__A28tXJPyDwWgmAWOoDKRKnm83SCyVcsyGFRCGDKsG/s624/_62647806_jack_rodwell_getty_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWLCNkEUwaDDhtiELDAHopVnKntTUM1qdUAv3xKifAO0KsXr2aCt-h8b1budj716UL3E7XMTLoPT0PalUVevQFS5k2TNZrA_aWv__A28tXJPyDwWgmAWOoDKRKnm83SCyVcsyGFRCGDKsG/s400/_62647806_jack_rodwell_getty_1.jpg&quot; height=&quot;223&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;David Moyes ve Everton bunun farkındaydı. Bunu çözmek için pek rastlamadığımız
ama oldukça akıllıca bir çözüme başvurdular. Everton, Sports Interactive ve
SEGA firmalarıyla anlaşmalar yaparak &lt;b&gt;Football
Manager &lt;/b&gt;oyununun alt yapısını kullandı. Bu onlara, yüzlerce genç oyuncu
için harika bir veri tabanı sunuyordu. Sonuç olarak Everton, gerçekten de
kısıtlı ekonomik imkanlarıyla büyük transfer hamlelerine imza attı. Rooney,
Cahill, Fellaini, Baines, Jelavic gibi transferlerle harika bir kemik kadro
kurdular ve bu saydığımız futbolculardan Rooney genç yaşında Manchester
United’ın yolunu tutarken, daha sonradan kulübe katılan diğerleri de yakın
zamanda Everton’a büyük bir kaynak sağlayacak. Tıpkı alt yapıdan yetişen ve 15 milyon Pound&#39;a Manchester City&#39;e satılan &lt;b&gt;Jack Rodwell &lt;/b&gt;gibi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Ekonomik seviye açısından farklılık, dünya futbolunda çözülmesi imkansız olan
fakat varlığı da gerekli olan bir problem. Simon Kuper, “Futbolun Şifreleri”
kitabında, tüm kulüplerin eşit bütçeye sahip olduğu NFL’den ziyade EPL’nin
neden cezp edici olduğunu savunurken güç farkından doğan “romantik taraftar
profiline” ve stadyum gelirlerine değinir. Yani bu fark, futbolun devamlılığı
açısından kritiktir ve bununla yaşamalısınız.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Bu sebeplerden ötürü “yabancı sınırlaması” size bütçe konusunda da bir eşitlik
sağlamadığı gibi, elinizi daraltır. Zira eğer kulüplerimiz doğru scout
ekiplerine sahip olsalardı, az paraya kuracakları kemik kadrolarını diledikleri
futbolcu ile güçlendirebilirlerdi. Anadolu’yla İstanbul arasındaki güç seviyesi
sanılanın aksine yabancı sınırından değil, futbolumuzun temelindeki
eksikliklerden kaynaklanıyor. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Sonuç olarak, Türkiye Avrupa ülkelerine
nazaran oldukça avantajlı bir nüfus niteliğine sahip. Genç nüfus oranı,
Avrupa’nın diğer hiçbir ülkesinde Türkiye’deki kadar yüksek değil. Ve,
yakındığımız problemlerin çözüm yolu kesinlikle “yabancı sınırlaması” değil. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Bir Türk kulübünü ekonomik açıdan zayıflatan, genç Türk futbolcusunu niteliksiz
kılan ve kendi içinde bu kadar büyük güç farkı olan bir ligi oluşturan yine
kendimiziz. “Yabancı sınırlaması” 100 yıl boyunca devam etse de, yukarıdaki 3
soruna doğru çözümü bulamayacağız. Çünkü, sorunun kaynağının farkında değiliz.
Arsenal, ilk 11’inde İngiliz futbolcu olmadan Premier Lig maçlarına çıkmıştı.
Türkiye’de olsa, şampiyon olabilecek bir kadroya sahipler. Fakat Türkiye’de
olamazlar, çünkü yabancı sınırına uymuyorlar…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/1769381573602886840/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/06/biz-bize-yeter-miyiz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/1769381573602886840'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/1769381573602886840'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/06/biz-bize-yeter-miyiz.html' title='Biz bize yeter miyiz?'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE5CEQaaGUJRatmOcQqmBgXtoJ1G6_qnPbvGlb8Jyqyfb53-pQ3mAdhbDBKbdcfSiY6pUjgIYlxDdrgELW0n5SLUuUq7AwVaaM4O13gRGNxB3EgFGkrSSGyeTi8kaewMe2UfkUN87WrFxS/s72-c/Manchester%252BCity%252Bv%252BArsenal%252BPremier%252BLeague%252BRq1QnbZVVqBl.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-3600634425849649306</id><published>2013-06-20T11:11:00.002-07:00</published><updated>2013-07-20T03:30:40.929-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Agnelliler"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Calciopoli"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Juventus"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lazio"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pavel Nedved"/><title type='text'>Herkes futbol oynar, adamlar hatırlanır: Pavel Nedved</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifCndKbjjP22gimZhgSLGpc8WL5bOmp57btD1rDmHoK5ELerhX1_RjHpfKeeN4ZO-gEZvt_47UQfKqLPiLTf-RtCqiRs52D0_Y_SX2YY2SgSDr8mW1i-rzgzTloBOUGzWEGHpSxj49iT9T/s1600/NEDVED.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifCndKbjjP22gimZhgSLGpc8WL5bOmp57btD1rDmHoK5ELerhX1_RjHpfKeeN4ZO-gEZvt_47UQfKqLPiLTf-RtCqiRs52D0_Y_SX2YY2SgSDr8mW1i-rzgzTloBOUGzWEGHpSxj49iT9T/s320/NEDVED.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;* Göksel Korkmaz’a ithafen.
Gecikti, kabul. Affola.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;“Futbol, fena hâlde hayata benzer” derler. Futbolla ilgili yapılmış
tespitlerin belki de en anlamlı olanı belki de budur. Çünkü bu tespit, futbola
dair yapılmış her şeyin karşılığının sadece para olmadığının göstergesidir. Bu
yüzden bir taraftarın takımına dair hissettiklerinin karşılığını “&lt;b&gt;O takım karnını mı doyuruyor senin?&lt;/b&gt;”
sorusuyla bulamazsınız. Futbol gerçekten de karın doyurmaz. Siz bir deplasman
uğruna kilometreler kat ederken, muhtemelen üzerine para da kaybedersiniz. Ama
futbol, &lt;b&gt;gönül doyurur&lt;/b&gt;. Para iş
değildir, &lt;b&gt;sevdadandır&lt;/b&gt;. İşte bu
sebeple &amp;nbsp;herkes futbol oynayabilir ancak
sadece &lt;b&gt;adamlar &lt;/b&gt;hatırlanır. Taraftarlar
&lt;b&gt;gönlünü doyuran &lt;/b&gt;futbolcuları
severler. &lt;b&gt;Kötü günde de &lt;/b&gt;yanlarında
olanı. Onlar için &lt;b&gt;bir sevgili &lt;/b&gt;olanı…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Pavel Nedved&lt;/b&gt;, tarihin son çok uluslu
devletlerinden birinin topraklarında, 1972’de Çekoslovakya’da dünyaya geldi.
II. Dünya Savaşı’nın ardından Doğu Bloğu’na katılan Çekoslovakya, yavaş yavaş
yolun sonuna geliyordu. Demokrasi büyürken, bu türden bir devletin ayakta
kalması imkansızdı. İşte Nedved, Çekoslovakya’nın tam da bu yıllarında dünyaya
gelmişti. Belki de çocukluğunun bu dönemi, ileride vereceği kararlar açısından
kritikti. Tarihin en büyük süper güçlerinden birisi olan SSCB’nin sonunu
görmüştü. Yıllar sonra da İtalyan futbolunun en görkemli kulübünün de dibe
vuruşunu görecekti. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Çekoslovakya’nın dağılmasının ardından &lt;b&gt;Çek
Cumhuriyeti&lt;/b&gt; forması giymeye başlayan Nedved, Çeklerin unutulmaz &lt;b&gt;EURO 96’ &lt;/b&gt;macerasının kilit adamlarından
birisi hâline gelmişti. Turnuvada finale giden ekip, &lt;b&gt;14 Haziran 1996&lt;/b&gt; gecesi, İtalya’yı grup aşamasında 2-1’le geçerken,
Çeklerin ilk golü henüz 4. dakikada Nedved’den gelecekti. Bu, İtalya için büyük
bir yıkımdı çünkü o golün averajı, onları grup aşamasında evlerine gönderirken,
Çek Cumhuriyeti’ni turnuvada finale kadar taşıyacaktı. Aynı zamanda o gol,
Nedved’in kaderi niteliğindeydi.&amp;nbsp;
İtalyanlar canlarını çok yakmış bu çocuğun ismini unutmamış olacak, onu
aynı yıl apar topar başkent ekibi &lt;b&gt;Lazio&lt;/b&gt;’ya
getireceklerdi. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; margin: 0px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAtmhbaRt3UAJtXaRcTPOl6n9TPBNfgde_XoiWPG_qpoxnA5w4AC-cf3uwV2_C6BE27bNUYP_7xauhqTZfuTkUHzKRWtcF-O-5T9w7daOXHN_oW3D8vcHwX4kIorHAQaki6kQOsr6oYdnq/s1600/344424_sport-fotbal-pavel-nedved.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAtmhbaRt3UAJtXaRcTPOl6n9TPBNfgde_XoiWPG_qpoxnA5w4AC-cf3uwV2_C6BE27bNUYP_7xauhqTZfuTkUHzKRWtcF-O-5T9w7daOXHN_oW3D8vcHwX4kIorHAQaki6kQOsr6oYdnq/s320/344424_sport-fotbal-pavel-nedved.jpg&quot; style=&quot;cursor: move;&quot; width=&quot;224&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;font-family: Georgia, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Lazio tarihinin en unutulmaz dönemlerinden birisini yaşarken sahanın sol ileri
köşesinde Nedved, inanılmaz bir performans sergiliyordu. Hızlı ve aynı zamanda
top tekniği olağanüstü bir futbolcu olarak, bu başarıda pay sahibi olmaması
imkansızdı. Nedved’in çok yüksek bir gol yüzdesi yoktu. Örneğin, ilk sezonunu 7
golle tamamlamıştı fakat Lazio atakları daha çok onun kanadından olgunlaşıyordu.
Bu da onun takımdaki yerini gittikçe daha sağlam hâle getirdi. Ertesi sezon
takım İtalya Kupası’nı kazanırken, aynı zamanda UEFA Kupası’nda finale kadar
yükselecekti. Bu da başkent ekibine, İtalya’da ciddi şekilde söz sahibi olma
imkanı kazandırmıştı. Futbol, Juventus ve Milan’ın tekelindeydi. Ne var ki, bu
kulüpler o kadar büyük söz sahibiydi ki, bazı pis kokular artık fark edilmemesi
imkansız olacak kadar yoğundu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Takip eden sezonda Lazio, UEFA Kupa Galipleri Kupası finalinde Mallorca’yı 2-1’le
geçerken Nedved, skoru tayin eden golü atmıştı. Lazio giderek daha iyi duruma
geliyordu. Ertesi sezonun başında Manchester United’ı geçerek UEFA Süper Kupası’nı
kazanmışlardı. Ardından Serie A ve İtalya Kupası şampiyonlukları da gelecekti.
Lazio’nun Juve ve Milan’ın tekeline çomak sokması, bu kulüpleri yöneten “iyi
görünümlü kötü adamları” oldukça düşünceli hâle getirmişti. Lazio da bunun
farkında olacak, Nedved ve Veron’un sözleşmelerini yenilemişti. Fakat, Lazio başkanı
&lt;b&gt;Sergio Cragnotti&lt;/b&gt;, tarihi bir hata
ile gözünü boyayan para karşısında teslim bayrağını çekmiş, bu iki oyuncunun
satışına onay vermişti. Taraftarlar çılgına dönmüştü ama imzalar çoktan
atılmıştı. Juventus’u yöneten Agnelli ailesi, kaleyi içten fethetmenin bir
yolunu bulmuş gibi gözüküyordu. Pavel Nedved, &lt;b&gt;41 milyon Euro&lt;/b&gt;’ya artık Juventus forması giyecekti.&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjloFPygOGdXeAnpNCm38-O2fO8jIqsLyAMaoaOqeFMVnIBk3p8IbZu-YQwmhx7YwuDgtK2iQXu8o5OqxVXotlpQiOf5kflA6BHfacnELXQS7Z87h8UG-LhfOod8xIFcXV_T2VmTBvj3GVa/s1600/pavel-nedved_61025.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjloFPygOGdXeAnpNCm38-O2fO8jIqsLyAMaoaOqeFMVnIBk3p8IbZu-YQwmhx7YwuDgtK2iQXu8o5OqxVXotlpQiOf5kflA6BHfacnELXQS7Z87h8UG-LhfOod8xIFcXV_T2VmTBvj3GVa/s320/pavel-nedved_61025.jpg&quot; width=&quot;275&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nedved transferinin mali kaynağı, kulübün Zidane’ın satışından elde ettiği
olağanüstü gelirdi. Ve artık ondan, Zidane’ın boşluğunu doldurması
bekleniyordu. Zidane’ın boşluğunu doldurmak… &amp;nbsp;İmkansıza yakın bir şeydi. Üstelik teknik
olarak, bu görevi üstlenebilecek bir futbolcu, futbol tarihinde bile parmakla
gösterilecek kadar azdı. Nedved, yine de Juventus için asla kötü bir transfer
olmadı. Zidane’ın boşluğunu doldurup doldurmamış olması tartışmaya açık bir
konu elbette ama Juventus taraftarlarının “gönlündeki boşluğu” doldurduğu
kesindi. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nedved, Juventus’un İtalya içinde ipleri Lazio’dan alışında saha içinde önemli
bir rol üstlenecekti. Fakat Agnelli ailesinin kazandıkları, harcamaları ve
Juventus’un hakemler üzerindeki etkisi ülke içerisinde ciddi şekilde
sorgulanmaya başlamıştı. FIAT’ın yönetimini de elinde bulunduran Agnelli
Ailesi, yıllar sonra FIAT’ın Juventus’un “rüşvet işlerine” tamı tamına 35
milyon Euro akıttığını itiraf edecekti. Onları elbette bu kadar süre dokunulmaz
yapan, İtalya’da iktidarı elinde bulunduran Berlusconi’nin en az onlar kadar
pis bir adam oluşuydu. Fakat, tüm bunlar yıllar sonra gerçekleşecekti. Juventus
o yıllarda insanlar için hâlâ sadece “pis kokan bir kulüptü”. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Fakat Nedved, böylesine kötü bir değirmenin içerisinde taraftarlar için, onun
gibi İtalya’da forma giyip uyruğu Avrupa Birliği’ne bağlı olmayan futbolcular
için önemli bir karakterdi. İtalyan kulüpleri, her yıl sadece 2 kez Avrupa
Birliği’nden olmayan oyuncuları transfer edebilir. (Merak etmeyin, bizimki
kadar berbat bir kural olamaz) Nedved’in döneminde de bu kural geçerliydi.
Fakat bu düpedüz “üstü kapalı bir ırkçılıktı”. Nedved bunu protesto ederek
İtalya Futbolcular Sendikası’ndan ayrıldı. Bu hareketi kuralı değiştirtmeye
yetmedi ama, kuralın yanlışlığı onu bir isyankârdan çok hakkını arayan bir
insan yapmıştı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Takip eden yıllarda Juventus üst üste iki kez Serie A’yı kazanarak kendi
tekelini yavaş yavaş tekrar hakim kıldı. Nedved de bu başarının en önemli
paylarından birini üstlenerek &lt;b&gt;Avrupa’da
Yılın Futbolcusu&lt;/b&gt; seçildi. Takip eden sezon ise onun için tam bir hayal
kırıklığı olacaktı… Dizinden geçirdiği sakatlık, onu futbolu bıraktırmasını
gerektirecek kadar zorluyordu. Sakatlıktan dönüşünün ardından 2005 ve 2006’da
gelen Serie A şampiyonlukları, uzun zamandır İtalyan futbolundaki kötü
kokuların da sonu oldu. 2006’da patlak veren &lt;b&gt;Calciopoli&lt;/b&gt; skandalının ardından bu iki şampiyonluk Juventus’un
elinden alındı ve &lt;b&gt;Yaşlı Kadın &lt;/b&gt;gözünün
yaşına bakılmadan Serie B’ye düşürüldü. (Juventus, İtalya’da Yaşlı Kadın olarak
bilinir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Juventus için yaprak dökümü gerçekleşiyordu. Thuram, Ibrahimovic, Cannavaro
gibi birçok yıldız takımı apar topar terk etmişti. İşte bu noktada, yazının ilk
paragrafında bahsetmeye çalıştığım şey gerçekleşti. Nedved, takımdan
ayrılanları kesin bir dille yerden yere vururken, bir yandan da taraftarın &lt;b&gt;gönlünü doyuruyordu&lt;/b&gt;. &lt;b&gt;“Bir takımdan herkes gidebilir…” &lt;/b&gt;diyordu
Nedved, ardından cümlesini ayrılacağına dair iddiaları kesin bir dille
yalanlayarak tamamlıyordu &lt;b&gt;“… geriye
sadece adamlar kalır.”&lt;/b&gt; Bu, bir taraftar için tarifi mümkün olmayan bir
söylemdi. Futbol bu kadar parayken, Agnelli ailesi Juventus’un en dibindeki
duyguları bile pislikle sıyırmışken,&amp;nbsp; bir
futbolcunun söylemi bir taraftarı en fazla bu kadar derinden etkileyebilirdi. &lt;b&gt;Yaşlı Kadın&lt;/b&gt;’ın bile gözleri dolmuştu
sanki. Del Piero gibi, Buffon gibi, &lt;b&gt;Nedved
gibi&lt;/b&gt; dünyanın en güzel beyefendilerinden bazılarına sahip, &lt;b&gt;yaşlı, suçlu ama şanslı bir kadındı &lt;/b&gt;artık
Juventus. Nitekim Yaşlı Kadın’ın ellerinden tutan bu beyefendiler, onu bir kez
daha İtalyan futbolunun zirvesine, Serie A’ya çıkaracaktı. Fakat Nedved için
yıllar, Juventus’a davrandığı kadar insaflı davranmamıştı. Sonuç itibariyle,
sadece bir şarap yıllandıkça kıymetlenirdi. İnsanoğlu yıllandığı vakit, özlem
duyduğu şeylerin yanında olmak isterdi. Nedved de istiyordu. Bir futbolcu için
ailesine vakit ayırmak, çok zor şeydi doğrusu. Üstelik burada görevini de
tamamlamıştı sanki. Zidane’ın yerini doldurmak bir yana, Juventus
taraftarlarının gözünde yeri dolmayacak yegâne adamlardan birisi artık Nedved’di.
&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxqtWdk9exVJ5DLFeUZcYpIBB6MYv3jAOJgSjFmYigixmGV_hfVNpbSVld9pSwfHlpTzmbwF5nKMn4qdelFe__tueyHXl-UdlSHFazZGZW3H5S6SjRS-KwljIketn9sTvUDsFXfSVbYxO6/s1600/pavel_nedved_327.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxqtWdk9exVJ5DLFeUZcYpIBB6MYv3jAOJgSjFmYigixmGV_hfVNpbSVld9pSwfHlpTzmbwF5nKMn4qdelFe__tueyHXl-UdlSHFazZGZW3H5S6SjRS-KwljIketn9sTvUDsFXfSVbYxO6/s320/pavel_nedved_327.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2009, Juventus formasıyla 249 maça çıkan Nedved’in veda yılıydı. Fakat asla bir
terk etme söz konusu değildi. Nedved gibi beyefendiler, yaşlı bir kadını terk
edemeyecek kadar vefalı olurdu zaten. Nedved’in ayrılışını paraya bağlayanlar
olmuştu. Böyle bir vefa hikâyesi için, ne de kötü bir yakıştırmaydı. Nedved
sadece diğer ailesinin yanında olması gerektiğini hissetmişti. Zaten sol kanadı
aşındırmak için artık nefesi de yetmiyordu. Ve Nedved, gerçekten de haklıydı.
Sadece adamlar kalırdı. Futbol, dünyanın en büyük meselesidir. Milyonlarca
insan aynı topu tekmeliyorken, hepsinin anımsanmaması da bundandır. Çünkü,
Nedved’inkine benzer bir söylemle &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Herkes futbol oynayabilir, sadece adamlar
hatırlanır.”&lt;/i&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Ufak bir rica: &lt;i&gt;Uzun zamandır bu tip bir
yazı yazmamıştım. Okuyanların tepkileri benim için çok önemli. Okuduktan sonra,
yorumunuzu Twitter’da bana “menşınlayarak” yaparsanız sevinirim.&lt;br /&gt;
Futbolla kalın.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/3600634425849649306/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/06/herkes-futbol-oynar-adamlar-hatrlanr.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3600634425849649306'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3600634425849649306'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/06/herkes-futbol-oynar-adamlar-hatrlanr.html' title='Herkes futbol oynar, adamlar hatırlanır: Pavel Nedved'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifCndKbjjP22gimZhgSLGpc8WL5bOmp57btD1rDmHoK5ELerhX1_RjHpfKeeN4ZO-gEZvt_47UQfKqLPiLTf-RtCqiRs52D0_Y_SX2YY2SgSDr8mW1i-rzgzTloBOUGzWEGHpSxj49iT9T/s72-c/NEDVED.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-2414866639319422347</id><published>2013-05-10T09:46:00.000-07:00</published><updated>2013-05-10T09:46:23.836-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Arsene Wenger"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="David Moyes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sir Alex Ferguson"/><title type='text'>Ayinesi nedir kişinin? </title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRuJhoqISiyNX4dcJBYG71wGEvNReT0U172jEpCIhrQticT8axp9zEjLCKGf3WwVVYgjqjeVu1ryzRaYzKSgMVNitVN3G4v7NDnKazY-Opxqt7qFXG6v3GbX3Kg_gBCwC6wPUfHJYbdrcr/s1600/David+Moyes+FILE+Profile+David+Moyes+kZXh9V-Jed3x.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;222&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRuJhoqISiyNX4dcJBYG71wGEvNReT0U172jEpCIhrQticT8axp9zEjLCKGf3WwVVYgjqjeVu1ryzRaYzKSgMVNitVN3G4v7NDnKazY-Opxqt7qFXG6v3GbX3Kg_gBCwC6wPUfHJYbdrcr/s320/David+Moyes+FILE+Profile+David+Moyes+kZXh9V-Jed3x.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Ülke olarak yıllardır
aynı şeyi geveliyoruz. “Avrupa futbolu çok güzel, çok hoş. Bak adamlar ne güzel
oynuyor, bak gencecik çocuklar neler yapıyor…” 150 yıldır Avrupa’yı, 40-50
yıldır da Avrupa futbolunu örnek alan bir ülke olarak, işin teori kısmında gerçekten
şahaneyiz. Çünkü, Türkiye’de 4 büyüklerin başına geçen her hocanın ağzından
“Biz şampiyon olacağız. Gençlere &lt;b&gt;de &lt;/b&gt;önem
vereceğiz” cümlesini duymak oldukça mümkün. Zaten, işin pratik konusundaki
sıkıntısı da, bu cümlenin içinde yatıyor.&amp;nbsp;
Zira Türk futbolunda genç yetenekler hep, “dahi anlamında”… Ve bu,
olayın sadece ilk örneği. Aynı şekilde, 1. Lig’e yükselen takımların teknik
direktörlerinin en az %90’ı, ilk 5 yılda ligde kalıcı olacağını iddia eder ve
ardından Avrupa’ya gideceğiz diye de ekler. Sonucun ne olduğunu zaten hepimiz
az çok biliyoruz. Sezon öncesi ilk basın toplantısındaki şahane teoriler,
pratik kısımda yine çaresizdir. Tüm sorunlarımızın dermanı olarak gördüğümüz
Avrupa, işte tam da bu noktada sunduğu en mükemmel örneğin koltuğunu devrederken,
üzerinde çok fazla düşünmemiz gereken bir ders daha verdi: &lt;b&gt;Manchester United,&lt;/b&gt; &lt;b&gt;Old
Trafford’da bir devri açıp kapatan, “Rüyalar Tiyatrosu’na” ancak rüya
olabilecek kadar güzel şeyler yaşatan Sir Alex Ferguson’ın yerine David Moyes’u
getirdi…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;Bizde bir atasözü vardır: “Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz” der. Tek
cümleyle durumu özetleyen atasözlerinden birisidir. Fakat, buradaki “iş”
kavramı nedir? Bir teknik direktörün asli görevi “şampiyon yapmaksa” Wenger
musluk tamircisi midir? Ferguson’ın varisi Moyes, simitçi midir? Burada
çuvaldızı kendimize batırmamız gerekiyor. &lt;b&gt;Ayinesi
nedir kişinin? Doğru ölçütler nelerdir? &lt;/b&gt;Moyes ile Ferguson’ı ve onların tüm
emsallerini bu kadar değerli kılan, bizde hayal kırıklığı yaratan teknik
direktörlerin problemi nedir? Bunu anlamak için, Ferguson, Moyes ve onlara en
çok benzeyen adam olan Wenger’in, hangi ortak paydada birleştiğini bilmek
gerekiyor&lt;b&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyKly2Uhd8RQmcS7OL3lkhw_doLMEa6xb1SsPsYgFnJrKeEjubfxCM14djg2a2bjWxtFidBFuc-vipibHEeh23SztUZyrM9fcPCer711NRywKnn3yO8Gt0tQw27H0uEOQhH9LCeeXwiDeN/s1600/Sir+Alex+Frerguson+Manchester+United+v+Wolverhampton+Z25NzeCpDwvx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;265&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyKly2Uhd8RQmcS7OL3lkhw_doLMEa6xb1SsPsYgFnJrKeEjubfxCM14djg2a2bjWxtFidBFuc-vipibHEeh23SztUZyrM9fcPCer711NRywKnn3yO8Gt0tQw27H0uEOQhH9LCeeXwiDeN/s320/Sir+Alex+Frerguson+Manchester+United+v+Wolverhampton+Z25NzeCpDwvx.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kupasal anlamda baktığımızda, içlerinden bizi tatmin edebilecek tek adam &lt;b&gt;Sir Alex Ferguson&lt;/b&gt;. Zira, United’da
geçirdiği 26 yıl boyunca 32 kupa ile, size parmak hesabıyla sayarken bile
kontrol edecek kadar çok zaman geçirtiyor. Fakat Wenger ve Moyes için aynı şeyi
söylemek pek mümkün değil. Wenger, Arsenal ile geçirdiği 17 yıl boyunca 11 ve
Moyes, Everton’ın başında geçirdiği 11 yılda hiç kupa kazanamadı! Demek ki,
aradığımız ortak payda bu değil. Türk futbol kamuoyunun ölçütlerine göre,
kupasal bir sınavda testi geçebilen tek teknik direktör, &lt;b&gt;Sir Alex Ferguson. Wenger, &lt;/b&gt;“zeki ama çalışmayan”, Moyes ise tembel
öğrenci! Ya da, sınavda bir problem var…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Diğer ölçüt ise &lt;b&gt;genç yetenekler&lt;/b&gt;… Bu
biraz daha “teorik” bir ölçüt kalıyor bizde. Zira, ilk sınavı geçtiyseniz,
bunun pek önemi yok! Fakat yine de bakalım… &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ferguson, 26 yıl boyunca Beckham’dan Ronaldo’ya, Rooney’den Chicharito’ya,
Giggs’ten Keane’e birçok yıldızı futbol dünyasının zirvesine çıkarttı. Wenger
ise, dünya üzerinde bu sınavı verebilecek en iyi öğrenci olduğunu onlarca
örnekle gösterdi. Dünyanın dört bir yanından getirdiği yeteneklerin her biri,
Arsenal’in kapısından ayrılırken memnun kalmadıkları tek şey, kupa kazanamıyor
olmalarıydı. Fakat ne olursa olsun Fabregas, RVP, Song, Nasri, Wilshere,
Walcott ve daha niceleri (Gerçekten de niceleri… Ferguson’ın kupalarını
sayamayan arkadaşlar, buna hiç kalkışmasınlar!) onun elinden dünyaya sunuldu. Moyes’a
gelince… Kısıtlı bütçesiyle, daima elinden gelenin en iyisini yaptı. Fellaini,
Arteta, Jelavic, Cahill gibi yeteneklerden maksimum verimi sağladı. Bunu
sağlayabilmek adına, &lt;b&gt;Football Manager&lt;/b&gt;’in
yapımcı şirketi &lt;b&gt;SEGA&lt;/b&gt; ile bir sözleşme
imzalayıp, onların alt yapısını kullanacak kadar ileriye gitti ve şampiyonluk
kadar önemli bir şeyi kazandı: &lt;b&gt;devamlılık.
&lt;/b&gt;Bu sonuçlarla, teknik direktörlerin üçü de sınavı geçti. “Genç yetenekler”
ölçütü, üç teknik direktörün ortak paydalarından birisi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sonuncu ölçüt ise &lt;b&gt;devamlılık.&lt;/b&gt; Bu
noktada, bu 3 adamı değerlendirmek, küfür gibi olacağından hepsinin tam puan
aldığını söylemek gerek. İngiltere Premier Ligi’nin müdavimi olan bu adamların,
gerçekten de o koltukta oturmalarının sebebi de işte bu ortak paydalarında
gizli. Bu yüzden Manchester United’ın Moyes tercihi, eleştirilemeyecek kadar
doğru. Çünkü, doğru olan ölçütleri kullandığınızda Moyes’un en ideal adam
olduğunu görüyorsunuz.&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Fakat ne yazık ki, eğer sınav Türkiye’de yapılmış olsaydı sınavı sadece
Ferguson geçebilecekti. Çünkü, şampiyon olmadığınız takdirde “yönünü 50 yıldır
Avrupa’ya çevirmiş” olan ülkemizde diğer ölçütlerin hiçbir önemi yok. Ne yazık
ki biz, doğru şeyleri görebilmek adına yıllardır yanlış “ayineyi” kullanıyoruz
ve David Moyes örneği birkaç gün sonra gündemden düştüğünde, yıllardır
süregelen bu sorunu çözmek için kendimize batırdığımız çuvaldız da, yavaş yavaş
acısını artık hissetmediğimiz bir yara gibi alışılmış olacak. Zira bu, 50 yıl
içerisinde kendimize batırdığımız belki de binlerce çuvaldızdan biri. Biz
aslında güzel insanlarız da, ayinemiz bozuk bizim.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/2414866639319422347/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/05/ayinesi-nedir-kisinin.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/2414866639319422347'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/2414866639319422347'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/05/ayinesi-nedir-kisinin.html' title='Ayinesi nedir kişinin? '/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRuJhoqISiyNX4dcJBYG71wGEvNReT0U172jEpCIhrQticT8axp9zEjLCKGf3WwVVYgjqjeVu1ryzRaYzKSgMVNitVN3G4v7NDnKazY-Opxqt7qFXG6v3GbX3Kg_gBCwC6wPUfHJYbdrcr/s72-c/David+Moyes+FILE+Profile+David+Moyes+kZXh9V-Jed3x.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-3180009035600280665</id><published>2013-04-18T12:49:00.001-07:00</published><updated>2013-04-18T12:51:18.541-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Katar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sponsorluk"/><title type='text'>Katar, Galatasaray&#39;a &quot;ne katar&quot;?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlCAUGqDauFtdXdU5E_t4T7JAXdLrY_mQaR7PfQV12YX2UPNQEkuFW_n7_o2ZpWiB3qDC7ER7lizmZGN5ngFMgjbS9CZ0Uinr5ooAPdIjezOrGZkUbOBnReCuW4XUL4hZ7hbCWLdw0kj69/s1600/09441203_74dd6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlCAUGqDauFtdXdU5E_t4T7JAXdLrY_mQaR7PfQV12YX2UPNQEkuFW_n7_o2ZpWiB3qDC7ER7lizmZGN5ngFMgjbS9CZ0Uinr5ooAPdIjezOrGZkUbOBnReCuW4XUL4hZ7hbCWLdw0kj69/s400/09441203_74dd6.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Karikatür: Gökçen Eke&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Avrupa&#39;nın bu sezon Galatasaray&#39;a kattığı en önemli şeyin, &quot;marka değeri&quot; olduğundan bahsediliyor. Okuyoruz, duyuyoruz veya gözlemliyoruz bu gelişmeyi. Peki ya, marka değerinden maksadımız nedir? Ve bu marka değeri silsilesinin, bize getirisi nelerdir? &lt;b&gt;Galatasaray&#39;ın değeri, ne katardır?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Galatasaray adına gelecek sezon yeni forma sponsorunun Katar&#39;dan olacağına veya bu sponsorun Arap havayolu şirketi olan &lt;b&gt;Fly Emirates&lt;/b&gt;&amp;nbsp;olacağına dair yakın zamanda birçok söylenti ortaya atıldı. Arap iş adamlarının gözünde Galatasaray&#39;ı bu kadar değerli kılan şeyin de, bu sezon Şampiyonlar Ligi&#39;nde sağladığı &quot;marka değeri&quot; unsuru olduğu öne sürüldü. Olaya realist bir şekilde bakarsak, bu kadar para dönen bir oyunda, para harcamayı bu kadar seven sponsor, başım gözüm üstüne gibi gözüküyor. Bu sponsorluk anlaşmalarının Avrupa&#39;da da örnekleri var. Manchester City, Malaga, PSG gibi kulüpler, bu şekilde tarihlerinin en verimli dönemlerini geçiriyorlar. Buraya kadar da bir problem yok. Fakat, tarihten ders almak gerekir bence bu gibi durumlarda. Hani derler ya hep &quot;Osmanlı Devleti&#39;ni yanlış batılılaşma&quot; yıktı diye... Doğrudur, sebeplerden birisi budur. Fakat, &quot;yanlış&quot; kelimesinin altını çizmek lazım orada. Sıkıntılı olan husus batılılaşmak değil, batılılaşmanın yanlış olmasıdır. Galatasaray&#39;ınki de aynı o misal olabilir...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Avrupa&#39;daki kulüplerin aksine, doğrusunu söylemek gerekirse biz kulüplerimize çok daha romantik bakıyoruz. Bu şekilde bakmaya da alışmışız. Üstelik, önümüzde Borussia Dortmund gibi, Bayern Münih gibi kendi yağında kavrulup, Avrupa&#39;nın zirvesine çıkmış kulüpler de var. Şimdi, bu kulüplerin göğsünde &quot;Qatar Airways&quot; yazmıyor diye, bunlar &lt;b&gt;marka değersiz mi? &lt;/b&gt;Bana, &quot;Ya şu Borussia Dortmund da, çok sıradan be abi!&quot; diyebilecek bi&#39; babayiğit var mıdır? Elbette hayır.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Galatasaray&#39;ın bu sezon Avrupa&#39;da gerçekten &quot;marka değeri&quot; konusunda harika bir sezon geçirdiğini söyleyebiliriz. Real Madrid galibiyeti, çeyrek final ve Sneijder &amp;amp; Drogba transferleri, 2 sezon önce ligi 8. bitiren bir kulüp için gerçekten inanılmaz seviyeler. Fakat, Galatasaray buraya gelirken, dışarıdan büyük bir para yatırımı almadı. Ünal Aysal, bir kulüp başkanı kadar destek oldu takıma. Ve Galatasaray artık gerçekten bir yol ayrımında ve eğer söylentiler doğruysa, bazı soruları da cevaplaması gerekiyor kulübün: &lt;b&gt;Katar, Galatasaray&#39;a ne katar? Çok para gerçekten çok para mıdır? Biz de artık, herkes gibi miyiz?...&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Paranın çoğu iyidir, beylik laflar etmeye gerek yok. Fakat iyi olan her şey gerekli midir, tartışılır. Hep o konuştuğumuz &quot;takım içi dengeler&quot;, paranın çoğuyla tuzla buz olabilir. Bunun yanında, bankamatikleşen bir kulübü sevmek caiz midir? Bir Galatasaraylı, çok parayı mı ister, yoksa kendi yağında kavrulmak iyi midir? Hep o &quot;tü, kaka!&quot; dediğimiz para babası kulüplerden birine dönmek, &quot;Oooo Kaka gelmiş be&quot; diyerek, tuzlu transferleri izlemek, gerçekten istenilen midir? Doğru, batılı olmak lazım. Avrupa&#39;yı takip etmek lazım. Ama, asla Avrupa olmamak lazım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&quot;Futbol borsada değil, arsada güzeldir!&quot; - Metin Kurt&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/3180009035600280665/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/katar-galatasaraya-ne-katar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3180009035600280665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3180009035600280665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/katar-galatasaraya-ne-katar.html' title='Katar, Galatasaray&#39;a &quot;ne katar&quot;?'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlCAUGqDauFtdXdU5E_t4T7JAXdLrY_mQaR7PfQV12YX2UPNQEkuFW_n7_o2ZpWiB3qDC7ER7lizmZGN5ngFMgjbS9CZ0Uinr5ooAPdIjezOrGZkUbOBnReCuW4XUL4hZ7hbCWLdw0kj69/s72-c/09441203_74dd6.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-789027117218985500</id><published>2013-04-11T12:11:00.000-07:00</published><updated>2013-04-11T12:13:52.720-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Chelsea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jose Mourinho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Porto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Real Madrid"/><title type='text'>Dünyanın en iyi öğrencisi: Jose Mourinho</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLicxO7Qubr0OVxTEjFvu5jaRk611tW4ILVDN3m_Mh1YiJygePgqjU_ZXQGW6ahryDl71yq834aLfQbV1wxoTwSbyG6_aKqbxEh0U-u2jWv91TWwg6LklOg6lHLti2SM8aLzYF03NNXerJ/s1600/tumblr_ml25ryEHko1qdy9oko1_500.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLicxO7Qubr0OVxTEjFvu5jaRk611tW4ILVDN3m_Mh1YiJygePgqjU_ZXQGW6ahryDl71yq834aLfQbV1wxoTwSbyG6_aKqbxEh0U-u2jWv91TWwg6LklOg6lHLti2SM8aLzYF03NNXerJ/s320/tumblr_ml25ryEHko1qdy9oko1_500.jpg&quot; width=&quot;234&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;2 kez Şampiyonlar Ligi&#39;ni kazanmış, Portekiz, İngiltere ve İspanya&#39;da şampiyonluklar yaşamış bir teknik direktöre &quot;öğrenci&quot; demek, hiç şüphesiz ilk bakışta ona hakaret, bana da deli dedirtecek kadar kulağa saçma geliyor. Fakat, kimilerine göre dünyanın en iyilerinden biri, kimilerine göre ise dünyanın en iyisi olan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Jose Mourinho&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;, &quot;dünyanın en iyi öğrencisi&quot; sıfatını sonuna kadar hak ediyor. Peki ya neden?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Jose Mourinho, dünyanın en iyi öğrencisi çünkü...&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;&quot;&gt;1) Sahanın daima kulübeye yakın tarafındaydı&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Mourinho, teknik direktörlük kariyerinin yanında oldukça vasat bir futbolculuk kariyerine sahip. 7 yıl devam ettiği kariyeri boyunca Portekiz&#39;in dışına dahi çıkmayan Mourinho, sadece 94 maçta forma giymişti. Fakat, bu ona muazzam bir gözlem imkanı sağladı. Çünkü psikolojik olarak futbol oynamak istemeyen bir futbolcudan sahada verim almanız imkansızdır. Mourinho bunun farkındaydı, çünkü bu tezin en gerçekçi örneği oydu. Belki, kariyeri boyunca en profesyonel liglerde, en görkemli şampiyonlukları kazanmadı fakat sahanın yeşil kenarından, kulübeye geçene kadar geçirdiği süre içerisinde, kariyeri boyunca onu özel kılan en önemli değere sahip oldu:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;iletişim.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;&quot;&gt;2) Harika öğretmenlerle çalışma fırsatı kazandı&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.spox.com/de/sport/fussball/bundesliga/1005/Bilder/louis-van-gaal-jose-mourinho-fc-barcelona-514.jpg&quot; src=&quot;http://www.spox.com/de/sport/fussball/bundesliga/1005/Bilder/louis-van-gaal-jose-mourinho-fc-barcelona-514.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 297px; margin: 10px 20px; width: 514px;&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Futbolculuk hayatını noktaladıktan sonra Mourinho&#39;nun kulübeye ilk adımı, tercümanlığını yaptığı Bobby Robson&#39;ın yanında gerçekleşti. Onunla birlikte Portekiz ve İspanya&#39;da çalıştıktan sonra, Barcelona&#39;da Louis van Gaal ile çalışma fırsatına sahip oldu. Mourinho&#39;dan haz etmeyen önemli bir kesim, onun kariyerinin bu yıllarına nazire ederek ona daima &quot;tercüman&quot; yakıştırmasında bulundu ama, Mourinho taktik tahtasına dair öğrendiği en önemli şeyleri, bu adamların yanındayken kazandı. Çünkü Robson ve van Gaal, dönemlerinin çok daha ötesinde bir futbol görüşüne sahipti ve kariyerinin bu yıllarında, tıpkı Abraham Lincoln&#39;ün hayatı boyunca tuttuğu günlük gibi, kariyeri boyunca yaşadığı her şeyi not alacağı dostuyla, -belki de tek dostuyla!- bu yıllarda tanıştı:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;meşhur not defteriyle.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;&quot;&gt;3) Çaylaklık dönemi için harika bir adrese sahipti: Porto&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Bobby Robson ile birlikte geçtiği yollardan, bu sefer kendi ayaklarının üzerinde durarak tek tek geçmesi gerekiyordu belki de. Çünkü, başından beri sahip olduğu ideallere yönelik doğru adımları atmanın tek yolu da buydu. Mourinho, bu bağlamda kariyerinin ilk başarılarını tattığı Porto&#39;da, en büyük tecrübelerini edindi. Portekiz futbolu,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;kanat akınlarına dayalı, açık bir futboldu.&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&amp;nbsp;Nitekim Porto da, bu oyunu oynuyordu. Fakat, bu oyun Avrupa&#39;da kazanmaya yetmeyecek kadar büyük savunma açıkları veriyordu. Mourinho, kariyerinin ilk sınavını da işte tam bu noktada verdi: Harika savunma, nasıl hücumla aynı anda yapılırdı?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Cevap basitti: kontra-atak!&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;&quot;&gt;4) İngiltere&#39;de en önemli dersi öğrendi: &quot;Kendini asla tekrar etme!&quot;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;Chelsea&#39;ye geçişi, hiç şüphesiz çok büyük bir sınavdı. Zira Abramovich takıma büyük yatırımlar yapmıştı ve büyük yatırımlar, en çok da antrenörlerin omuzlarında baskı demekti. Peki, bu baskı nasıl aşılabilirdi? Mourinho, kendine has kontra-atak oyununu, kendi yarı alanında topa sahip olarak, oyuna pozisyon anlamında üstünlük sağlayan takımı yaratarak geliştirdi. Chelsea, harika bir hücum takımıyken, aynı zamanda savunmada da dirençliydi. Mourinho&#39;nun İngiltere&#39;deki ilk ve kariyerindeki son hatası, gelen şampiyonlukların ardından kendisine duyduğu öz güven, oyununu sorgulamayacak kadar ileri gitmişti. Öyle ki, Mourinho kusursuz olduğunu düşündüğü oyununu hiç sorgulamadan devam etmeye çalıştı. Sonuç hüsrandı. Ama hiçbir öğrenci, hata yapmadan doğruyu öğrenemezdi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;&quot;&gt;5) &quot;Tercüman&quot; değil, psikolog&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://24.media.tumblr.com/119689f9ccf211567562799fe12d56c1/tumblr_ml3rle9KJH1s6vvdto2_400.jpg&quot; src=&quot;http://24.media.tumblr.com/119689f9ccf211567562799fe12d56c1/tumblr_ml3rle9KJH1s6vvdto2_400.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 300px; margin: 10px; width: 199px;&quot; /&gt;Futbol, dünya üzerinde en fazla değişkene sahip oyundu. Bu noktada, en kusursuz takım, sadece taktik tahtasında sağlanamazdı. Dünyanın en iyi oyuncularına sahip Madrid bile yeniliyorsa, bunun bir sebebi olmalıydı. O da, &quot;sadece futbol bilen, hiçbir şey bilmez&quot; mantığıyla yola çıkarak, bir antrenörden öte, bir psikolog olmanın önemini fark etti. Bu kesinlikle, diğer öğrencilere karşı onu öne geçirecek o eleme sorularından biriydi, Mourinho bu sınavı da başarıyla verdi. Inter&#39;den ayrılırken, Materazzi arkasından göz yaşları döktü, Fatih Terim ile sarılıp öpüşmesi, büyük bir içtenlik örneğiydi, &amp;nbsp;gol sevincini daima futbolcularıyla yaşadı, her zaman yüksek bir egoya ve aynı zamanda oyun içinde büyük bir tevazuya sahip oldu. Belki de bu yüzden, dışarıdan onu gören herkes şişkin bir egoya sahip olduğunu düşünürken, onunla aynı soyunma odasını paylaşmış tüm futbolcular, ona hayranlık besledi. Çünkü Mourinho, futbol oynamaktan nefret ediyordu ve eğer kendisi gibi hisseden bir futbolcuya sahipse, başarısız olacağını biliyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Bu yüzden oyuncularına futbolu öğretmedi, onlara futbolu sevdirdi.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;6) Daima kusursuzu yaratmak için çalıştı, çalışıyor&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;İletişim kozundan sonra, Mourinho&#39;yu özel kılan en önemli etken, henüz 50 yaşında kazanılabilecek tüm kupaları kazanmasına rağmen, daima daha iyiyi kovalaması, mükemmeli araması. Bu, insanın sahip olduğu egoyu doğru biçimde kullanmasının belki de en önemli örneği. Öyle ki, Mourinho 2. sezonunda Madrid&#39;de rekorlar kıran, kusursuz bir takım yaratmasına karşın, Barcelona&#39;yı yenememeyi daima büyük bir sorun olarak gördü. Ve sonunda, belki de ona bir sezon kaybettirecek olsa da, Barcelona&#39;nın yenilmez gözüken oyununa karşı ezici üstünlük kuran bir taktik yaratmayı başardı. Peki ya, bu taktik neydi?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;background-color: white; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;7) Son olarak: Kusursuzu yenen bir taktik yarattı&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;Barcelona, inanılmaz pas yüzdesine sahip, yaratıcılığı belki de bilim insanlarıyla kıyaslanabilecek futbolculara sahip. Mourinho, önce onlara karşı açık bir oyun oynamaya çalıştı, sonuç elbette ki hüsrandı, Mourinho 5-0 mağlup olmuştu. Ama insanoğlunun elini attığı her işte bir eksik olduğu gibi, Mourinho rakibinin de eksiğini fark etmişti. Barcelona, hiçbir zaman uzaktan şut denemeye yanaşmadığı için, savunma gücü yüksek ve kapanan takımlara karşı savunma kilidini açmak için bazen 90 dakika çabalıyordu. Bu, Chelsea karşısında elenmelerine neden olacak kadar büyük bir problemdi. Mourinho da, buna göre bir takım yaratmaya çalıştı. Önce, Pepe&#39;yi orta alana çekerek, sert bir orta saha düzeniyle mücadele etmeyi düşündü fakat, bu sadece sertlik olarak kaldı. Daha sonra ise, kusursuz olanı takım savunmasını ileri düzeye taşıyarak yarattı. Tıpkı, Porto&#39;da üstlendiği görev gibi, Mourinho Ronaldo&#39;yu dahi dahil ettiği takım savunmasını o kadar düzenli kurguladı ki, bu sıradan bir takımın açamayacağı kadar sertti. Sıradan olmayan takımların ise büyük zamanını alıyordu. Sonuç olarak Mou, savunmadan atağa rekor kıracak kadar hızlı çıkan bir kontra-atak takımı yaratarak, El Clasico&#39;da üstünlüğü kendi yanına çekti.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Şimdilik Mourinho&#39;nun Madrid&#39;de kalan tek görevi, Şampiyonlar Ligi gibi gözüküyor.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Zaten, onu almadan da ayrılmayacaktır. Ve o yaşadığı sürece, onun yarattığı taktiğin çözülmesi, imkansız gibi duruyor. Çünkü, &quot;dünyanın en iyi öğrencisi&quot; Mourinho, çalışmaya ve öğrenmeye hâlâ devam ediyor. Kimileri ona tercüman, kimileri &quot;seçilmiş adam&quot;, kimileri ise bir egomanyak demeyi seçiyor. Ben, Mourinho&#39;yu &quot;dünyanın en iyi öğrencisi&quot; olarak görüyorum. Çalışmaya daima devam eden, daima kazanacak bir şey bulan, azimli bir öğrenci...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/789027117218985500/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/dunyann-en-iyi-ogrencisi-jose-mourinho.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/789027117218985500'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/789027117218985500'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/dunyann-en-iyi-ogrencisi-jose-mourinho.html' title='Dünyanın en iyi öğrencisi: Jose Mourinho'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLicxO7Qubr0OVxTEjFvu5jaRk611tW4ILVDN3m_Mh1YiJygePgqjU_ZXQGW6ahryDl71yq834aLfQbV1wxoTwSbyG6_aKqbxEh0U-u2jWv91TWwg6LklOg6lHLti2SM8aLzYF03NNXerJ/s72-c/tumblr_ml25ryEHko1qdy9oko1_500.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-8761660029447518602</id><published>2013-04-08T12:49:00.002-07:00</published><updated>2013-07-22T14:11:47.791-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Liverpool"/><title type='text'>Liverpool&#39;da sevmek için 5 neden</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;Birçok romantik hikâye, kendisine mesken olarak hep Paris&#39;i veya Venedik&#39;i seçer. Bugün ben, hâlâ aşkın manasını arayanlara romantiklerle dolu, aşkın diğer yüzündeki bir şehirden bahsedeceğim, Liverpool&#39;dan. Kalbinde Eyfel Kulesi, ortasında da kanolarla gezen çiftler olmayabilir fakat dünya tarihinin en ihtişamlı futbol kulüplerinden birine, en duygusal taraftarına ve The Beatles&#39;a ev sahipliği yapan bir şehir olarak Liverpool, içinde onu sevmeniz için bir çok güzel sebep barındırıyor.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;background-color: white; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a data-cke-saved-href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcARIIjstMduonDsjUVvZXMTjZ-cJP3iNAMRiAzs8o2oILEJ5Un80NTAss53qIOx9htj6LCR95uZYy8Dnz_hqe-GXIk9JOCtzWEnWesVVaJNBv6gcG4MxpCcqVj3i7UxKhyphenhyphenFWRPJ1sDKl/s1600/tumblr_mkkm76Uhcz1qhbamuo1_1280.jpg&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcARIIjstMduonDsjUVvZXMTjZ-cJP3iNAMRiAzs8o2oILEJ5Un80NTAss53qIOx9htj6LCR95uZYy8Dnz_hqe-GXIk9JOCtzWEnWesVVaJNBv6gcG4MxpCcqVj3i7UxKhyphenhyphenFWRPJ1sDKl/s1600/tumblr_mkkm76Uhcz1qhbamuo1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcARIIjstMduonDsjUVvZXMTjZ-cJP3iNAMRiAzs8o2oILEJ5Un80NTAss53qIOx9htj6LCR95uZYy8Dnz_hqe-GXIk9JOCtzWEnWesVVaJNBv6gcG4MxpCcqVj3i7UxKhyphenhyphenFWRPJ1sDKl/s320/tumblr_mkkm76Uhcz1qhbamuo1_1280.jpg&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcARIIjstMduonDsjUVvZXMTjZ-cJP3iNAMRiAzs8o2oILEJ5Un80NTAss53qIOx9htj6LCR95uZYy8Dnz_hqe-GXIk9JOCtzWEnWesVVaJNBv6gcG4MxpCcqVj3i7UxKhyphenhyphenFWRPJ1sDKl/s320/tumblr_mkkm76Uhcz1qhbamuo1_1280.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;background-color: white; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;1) Aşkı uzakta aramayın, Anfield&#39;a gidin!&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Milyonlarca yıllık dünya tarihindeki hiçbir aşk hikâyesinin içinde &quot;karşılık beklemek&quot; geçmez. Para almadan 40 yıl boyunca her sabah 8&#39;de kalkar mıydınız? Peki ya kalacağınızı bile bile ders dinler miydiniz? Muhtemelen yanıtlarınız hayır olmuştur. İşte bu yüzden ilkinin adı &quot;meslek&quot;, ikincisinin adı da &quot;öğrenciliktir&quot;. Sonuç itibariyle yaptığınız işi sevebilirsiniz, para aldığınız sürece...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;background-color: white; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Karşılıksız sevdaların en güzellerinden biri, takıma duyulan sevdadır. Her hafta sonu bir kez görüşmek gibi masumane bir istek dışında, tuttuğunuz takımdan bir beklentiniz olmaz. Şimdi muhtemelen &quot;Karşılık beklenmiyorsa, büyük takım neden tutulur ki?&quot; diye içinizden geçiriyorsunuz. İşte, Liverpool hakkında yazdığım ön sözün sebebi tam olarak buydu. Liverpool, İngiltere tarihinin en çok kupa kazanmış takımı olmasına karşın, son 20 küsür yılda, tek bir İngiltere şampiyonluğuna sahip değil. Ve muhtemelen bugün Anfield&#39;daki birçok taraftar için Liverpool&#39;u &quot;büyük takım&quot; yapan başarılar, babalardan dinleyecek kadar uzak... Fakat buna rağmen, ben 16 senelik hayatımın, yaklaşık 6-7 senesi boyunca Anfield Road&#39;da gözle görülür bir boşluk hiç göremedim. İşte bu noktada bir şehirden beklentiniz aşksa ve sevmeye dair bildikleriniz genellikle futbolla alakalıysa...&amp;nbsp;&lt;b&gt;Aşkı uzakta aramayın, Anfield&#39;a gidin!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.premierligturkiye.com/wp-content/uploads/2013/03/Anfield-The-Kop3.jpg&quot; height=&quot;211&quot; src=&quot;http://www.premierligturkiye.com/wp-content/uploads/2013/03/Anfield-The-Kop3.jpg&quot; style=&quot;float: left; height: 300px; margin: 10px; width: 453px;&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;2) Bizim çocuklar kimler, kimleri sevmemeliyiz?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Derbisiz futbol şehri olmaz. Zaten herkesi de sevemeyiz. Romantizm de bir yere kadar!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Eğer, derbiden kastınız tarih, kültür, gerçekçi bir sebep ve &quot;bir kupadan fazlasıysa&quot; kesinlikle doğru yerdesiniz. Zira bu şehirde, Manchesterlıları pek sevmezler. Peki ya neden?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Manchester, İngiltere&#39;de gerçekleşen Sanayi Devrimi&#39;nde bacası tüten ilk şehirdi. Üstelik, dönemin ekonomik yükünü çeken ticaret şekli tarımın yanında kesinlikle denizcilikti ve Manchester, hâl-i hazırda harika bir limana sahipti. Fakat, Liverpool Manchester&#39;ın planlarını bozmakta gecikmedi. Liverpool Limanı&#39;nın yapılmasının ardından hinterlandı -ticari etki alanı- daha geniş olan Liverpool Limanı, İngiltere&#39;nin dış ticaretinde çok daha fazla söz sahibi oldu. Üstüne üstlük Liverpool, birçok ülkeden göç alarak büyük bir sosyokültürel merkez hâline geldi. Öyle ki, şehirde yaşayan insanlara &quot;Scouser&quot; denmeye başladı ve bir dönem kendi sözlüklerini kullanacak kadar ileriye gittiler! Manchester United ise liman hamlesine çok daha farklı bir şekilde cevap verdi. Liverpool&#39;da dönemin futbol kulübü olan Everton&#39;a karşılık, İtalyan bir göçmenin önderliğinde Manchester&#39;da Manchester United kuruldu! (O dönem adı Newton Heath&#39;ti) Böylece derbinin tohumları atılmış oldu. Liverpool&#39;da, beraberliği geri getirecek golü attı: Dönemin Everton başkanı, kulübün arsalarına sahipti. O arsalar üzerinde, farklı bir takım kurmak istedi. Manchesterlılar&#39;la baş etmek, gücünü kanıtlamak niyetindeydi. Kaldı ki, dönemin modası da futboldu. O da, Liverpool Football Club&#39;ı kurdu!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Everton ve Liverpool, daima &quot;ebedi dost, ezeli rakip&quot; olarak, sahalarda görmek istediğimiz biçimde payidar kaldı. Manchester ve Liverpool ise, bir asırlık bir mücadelenin baş aktörü oldu.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.allaboutjazz.com//media/large/5/0/b/025231aa9503922f810c3d1f9dbeb.jpg&quot; src=&quot;http://www.allaboutjazz.com//media/large/5/0/b/025231aa9503922f810c3d1f9dbeb.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 225px; margin: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;3) Devre arasında Beatles çalan kulüp, sokaklarında Beatles saklı şehir...&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Müzik evrenseldir ve belirli kriterlere uydurarak bir müzik zevki yaratamazsınız. Bu yüzden, dinlediğiniz her şeyi sevmeniz de pek mümkün değildir. Tabi eğer Beatles dinlemiyorsanız...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Birçok otoriteye -ve bana göre- tarihin en önemli müzik gruplarından biri olan Beatles&#39;ın evi, Liverpool&#39;dur. Gruba dair hikâyelerin birçoğu burada geçer. Grubun şarkılarının bir çoğuna -Örneğin Penny Lane- Liverpool&#39;un şehir hayatı ve olağanlıkları konu olmuştur. Bu yüzden şehirdeki bir çok pub&#39;ta, Beatles&#39;ın izlerine rastlayabilirsiniz. Bu kadar yoğun bir sosyokültürel kargaşa içerisinde huzur, belki de John Lennon&#39;ın Imagine&#39;inde gizlidir. Belki de Liverpool Futbol Kulübü&#39;nü bu kadar sevilesi yapan, &quot;And I Love Her&#39;ün&quot; satırlarında saklıdır.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Buraya gelmeden dinlediğiniz müzik ne olursa olsun, en azından haftada bir kez Liverpool maçlarının devre arasında Beatles dinleyerek bu şehirde güzel müziği bulabilirsiniz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2-ou9gW_tvUWuFfvtLPN4NM2RAgLl_bPUyWDMXaWGx-dmOa_H0X7SLoweG5mr3hHwMygLeK8TwITxWMoq7pSvWeAkc4S-Q0IKK6ImSgnjG4ck9rZEREtwIQivrSP21j3-NS2_bod2lTu3/s1600/river-mersey-ferry-and-the-three-graces-liverpool-merseyside-england-united-kingdom-europe.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2-ou9gW_tvUWuFfvtLPN4NM2RAgLl_bPUyWDMXaWGx-dmOa_H0X7SLoweG5mr3hHwMygLeK8TwITxWMoq7pSvWeAkc4S-Q0IKK6ImSgnjG4ck9rZEREtwIQivrSP21j3-NS2_bod2lTu3/s1600/river-mersey-ferry-and-the-three-graces-liverpool-merseyside-england-united-kingdom-europe.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 225px; margin: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;4) Venedik&#39;te kanoya binmeyiverin, Merseyside Nehri ne güne duruyor?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Nehri olmayan aşk şehri mi olurmuş?! Bir yerde taş sektirmeniz gerekiyor elbette. Üstelik gerçekçi olalım, haftada bir sevgilinizle Anfield&#39;a giderek, aşkı pek de güzel yaşayamayabilirsiniz&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Ucu Liverpool&#39;a ve Manchester&#39;a dokunan bu nehre birçok anlam yüklenebilir elbette. Derbi günlerinde nehri yakmak, Everton maçlarında nehri mavi ve kırmızıya boyamak isteyebilirsiniz. Fakat bir değişiklik yapmak istiyorsanız şayet, bu kadar aşktan söz etmişken, nehre karşı simit-çay yapıp -Türk her yerde Türk tabii- Beatles dinleyerek kendi sosyokültürel çatışmanızı yaratıp, güzel vakit geçirebilirsiniz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;5) Son olarak... Gerrard gibi bağlanın, Carra gibi sevin, Beatles gibi hissedin!&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Eğer yolunuz bu şehre düşerse Romeo ve Juliet&#39;i dinlemeyeceksiniz belki ama, eğer şansınız varsa ve acele ederseniz hayatının büyük bir bölümünü bu şehre adamış Carragher&#39;ın, Anfield&#39;a vedasını izleyerek &quot;karşılıksız nasıl sevebileceğinizi&quot; veyahut nasıl bir aşk hikâyesiyle karşı karşıya olduğunuzun farkına varabilirsiniz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Steven Gerrard gibi bağlanın. Çünkü, gerçek aşkı para satın alamıyorsa şayet, nedenini işte bu adamla öğrenebilirsiniz. &quot;E, sonuçta kulüpten para alıyor!&quot; diyebilirsiniz. Haklısınız, sonuçta bir futbolcu. Fakat, Real Madrid&#39;de, şehrin yarısını satın alabilecek bir paraya oynamayı reddettiğinin altını çizmek gerek. E, boşuna aşk karşılıksız demedik ya!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Beatles gibi hissedin. Harika satırları müzikle buluşturmak zorunda değilsiniz. Fakat, yılın büyük bölümünü yağmurlu ve soğuk İngiltere mevsimi altında geçiren bu şehir için, size eşlik eden birçok hikâyeyle birlikte, hissetmek konusunda çok da sıkıntı yaşamayacaksınız.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Soracak olursanız, ben Liverpool&#39;a hiç gitmedim... &quot;E, nereden biliyorsun?&quot; diyeceksiniz. Anlatayım...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Çok okuyan değil, çok gezen bilirmiş. Yani, benim bu yazdıklarıma ek, daha birçok şey yaşayabileceğiniz bir şehir düşünün. Okuyun, fotoğraflarına bakın, hiç olmuyorsa iç sahadaki maçları izleyin. Hillsborough faciasının ardından şehrin nasıl kenetlendiğini, başarısızlıkla dolu yıllara rağmen, şehrin nasıl sahiplendiğini hiç olmadı, bu kötü iklime rağmen bunca insanın buraya nasıl tahammül ettiğini bir düşünün. 2005&#39;te, dibimizde tarih yazanların hikâyesini, onlardan dinleyin. Ya da bırakın, Beatles anlatsın...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/U9c52vLjstQ?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;In Penny Lane there is a barber showing photographs&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Of every head he&#39;s had the pleasure to know&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;And all the people that come and go&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Stop and say hello&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;On the corner is a banker with a motorcar&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;The little children laugh at him behind his back&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;And the banker never wears a mack&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;In the pouring rain, very strange&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Penny Lane is in my ears and in my eyes&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;There beneath the blue suburban skies&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;I sit, and meanwhile back&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;In Penny Lane there is a fireman with an hourglass&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;And in his pocket is a portrait of the queen&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;He likes to keep his fire engine clean&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;It&#39;s a clean machine&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Penny Lane is in my ears and in my eyes&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;A four of fish and finger pies&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;In summer, meanwhile back&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Behind the shelter in the middle of a roundabout&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;The pretty nurse is selling poppies from a tray&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;And though she feels as if she&#39;s in a play&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;She is anyway&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;In Penny Lane the barber shaves another customer&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;We see the banker sitting waiting for a trim&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;And then the fireman rushes in&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;From the pouring rain, very strange&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Penny lane is in my ears and in my eyes&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;There beneath the blue suburban skies&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;I sit, and meanwhile back&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Penny lane is in my ears and in my eyes&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;There beneath the blue suburban skies&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-size: 15px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px;&quot;&gt;Penny Lane&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/8761660029447518602/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/liverpoolu-sevmek-icin-5-neden.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8761660029447518602'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8761660029447518602'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/04/liverpoolu-sevmek-icin-5-neden.html' title='Liverpool&#39;da sevmek için 5 neden'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcARIIjstMduonDsjUVvZXMTjZ-cJP3iNAMRiAzs8o2oILEJ5Un80NTAss53qIOx9htj6LCR95uZYy8Dnz_hqe-GXIk9JOCtzWEnWesVVaJNBv6gcG4MxpCcqVj3i7UxKhyphenhyphenFWRPJ1sDKl/s72-c/tumblr_mkkm76Uhcz1qhbamuo1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-7114730166448644190</id><published>2013-02-23T11:22:00.001-08:00</published><updated>2013-02-23T11:33:27.868-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Balotelli"/><title type='text'>Sahi, neden hep &quot;o&quot;? - Mario Balotelli </title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC8IfB9ovv70sINL22exX-zTYptl1W48epOpsK-DSBX8Lj-aZSsQ5uaKx99C0GFfFBCca76OZyX3G6FqHMZvI6-f_DBokIHUUXfNP7kVQSOPScAdyVyGTwuT8GnOGwujcljjhZHTyGptlS/s1600/cfootball365dotcom_Mario_Balotelli_Milan.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC8IfB9ovv70sINL22exX-zTYptl1W48epOpsK-DSBX8Lj-aZSsQ5uaKx99C0GFfFBCca76OZyX3G6FqHMZvI6-f_DBokIHUUXfNP7kVQSOPScAdyVyGTwuT8GnOGwujcljjhZHTyGptlS/s320/cfootball365dotcom_Mario_Balotelli_Milan.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;İnsanları yargılamak, onları eleştirmek kolay olandır. Bu şekilde davranmak için onu tanımanıza, araştırmanıza veya bir kez olsun görmenize gerek yoktur. Neler yaşadığını bilmeden sadece önyargılarınızla hareket edersiniz. Çünkü doğruyu konuşmak zaman kaybıdır. Kimse doğruyu bilmek istemez, sadece konuşmak ister. Halbuki insan psikolojisinde sergilenen her davranış, bir yaşantı sonucu meydana gelir ve yaşantılarınıza siz karar veremezsiniz. Henüz 20’li yaşlarında tüm dünya tarafından “deli” yaftası yapıştırılan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;bir çocuk&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;hakkında konuşmak da işte böyledir. Bugün, tüm dünyanın oynadığı futbolu takdir edip, yaptıklarına sayısız yakıştırma yaptıkları&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;Mario&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;Balotelli&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;’nin hayatta kalması bile aslında bir mucizeydi.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Doğuran ana mı, büyüten ana mı?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://i4.mirror.co.uk/incoming/article883749.ece/ALTERNATES/s615b/Mario+Balotelli+is+subbed&quot; src=&quot;http://i4.mirror.co.uk/incoming/article883749.ece/ALTERNATES/s615b/Mario+Balotelli+is+subbed&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 310px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 206px;&quot; /&gt;İtalya’da, bir Ganalı göçmen ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mario&lt;/strong&gt;, hayatının en zor yıllarını henüz adımlarını kendi başına atamazken yaşayacaktı. Bağırsaklarındaki problem yüzünden defalarca kez ameliyat olan Mario, çiftçilik yapan ailesi için artık sadece&amp;nbsp;&lt;strong&gt;masraftan&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ibaretti ve ondan kurtulmak gerekiyordu.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;5 Şubat 1992&lt;/strong&gt;, onun hayata gözlerini yeniden açtığı gün olacaktı. İtalyan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Balotelli&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ailesi tarafından evlatlık edinildiğinde henüz 2 yaşını tamamlamamıştı bile… Üstelik, sorunları da bir kara bulut gibi ensesinde dolanmaya devam edecekti. Geçirdiği hastalık, sorunlu ailesi ve&amp;nbsp; yeni evi onun seçimi değildi. Kimse böyle bir kaderi istemezdi zaten. Dahası da vardı. Çünkü, dünya üzerindeki birçok insan için “siyahi insanların” nefes alması dahi bir problemdi, Balotelli de siyahiydi. Çevre çocukları, bu şekilde düşünen insanlarca yetiştirilmişti. Fakat önemli olan Balotelli’nin ne hissettiğiydi. Her ne koşulda olursa olsun O, topu tekmelemeye devam etti. Yıllar sonra bu yıllarını şöyle özetleyecekti:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;“Ben bir İtalyan’ım, kendimi İtalyan hissediyorum. Sonsuza kadar İtalyan milli takımında oynayacağım…”&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Gerçekten de öyle olacaktı. Ganalı ailesinden gelen&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Barwuah&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;soyadını reddedecek, zamanı gelince İtalyan milli takımına seçilecek, onun şöhretini fark edip geri dönmesini isteyen ailesini de elinin tersiyle itecekti…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Doğru şehir, yanlış yaka…&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;Lumezzene&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;’de geçirdiği bir yılın ardından,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Barcelona&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ile deneme antrenmanlarına çıkan Balotelli, aslında Katalunya’da pek de iç açıcı bir performans gösterememişti lakin onda olan bir şey vardı, farklıydı. Kalması uygun olacaktı belki ama, o da imkansızdı. Henüz 18 yaşına basmamış ve göçmen bir ailenin çocuğu olduğundan, pasaport alamayarak İtalya’ya dönecekti. Üstelik, dönüş bileti çoktan hazırdı. Durumu fırsat bilen&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Inter&lt;/strong&gt;, önce onun sözleşmesinin yarısını alacak, 2 yıl sonra da onu tamamen Interli yapacaktı. (İtalya’da bu sisteme co-ownership deniyor, ortak sahiplik anlamına geliyor, şu anda kaldırılması gündemde.) Interli derken… Sanırım, kastedilen anlamı birazdan anlayacaksınız… Inter’de bulunduğu süre içerisinde, kimsenin onun yeteneklerinden şüphesi yoktu. “Zeki ama çalışmayan çocukları” andıran bir yapısı vardı üstelik. Herkesten az antrenmana çıkıyor ama bir şekilde herkes kadar iyi olabiliyordu. Zaten iyi olduğu sürece, bu katlanılabilir bir durumdu, ama dahası da gelecekti…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Takımın başına&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mourinho&lt;/strong&gt;’nun gelmesi, belki de onun en büyük şansıydı. Mourinho büyük bir yeteneğe sahip olduğunun farkındaydı fakat ne yazık ki Balotelli için sinir bozucu olaylar bitmek bilmeyecekti.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Juventus&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;karşısında rakip taraftarların ısrarla yaptığı ırkçı tezahüratlar, başkan Moratti olmak üzere herkesi çileden çıkarırken Balotelli de artık o 5 yaşındaki çocuk değildi. Başlarda tepkileri normal algılanıp yaşına verilse de, yavaş yavaş vukuatları, ayaklarının yaptığından daha çok konuşulacaktı… Antrenman sahasının yakınlarında yaptığı trafik kazasının ardından cebindeki 5.000 Euro’yu polise “Çünkü zenginim!” diye açıklaması, sindirilebilir bir hareketti. Dahası, Mourinho gibi bir “babanın” himayesi altında dikkate bile alınmayabilirdi. Fakat, ezeli rakip&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Milan&lt;/strong&gt;’ın resmi dükkanından alışveriş yapması, bir TV programında “&lt;strong&gt;Ben Milanlıyım&lt;/strong&gt;” demesi ve forma giymesi, kabullenilebilir bir durum değildi. Inter taraftarı Moratti’ye “Bu çocuk deliyse, biz daha deliyiz evelallah!” diyerek resti çekince, Balotelli’ye de İngiltere yolu gözüktü… Onu Inter’de ilk kez kadroya alan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mancini&lt;/strong&gt;’nin yanına gidiyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;“Araplar, Deli’ye 22 milyon Euro verdi!”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www1.pictures.zimbio.com/gi/Mario+Balotelli+Manchester+City+v+Watford+Ps3W4-MbTjzl.jpg&quot; src=&quot;http://www1.pictures.zimbio.com/gi/Mario+Balotelli+Manchester+City+v+Watford+Ps3W4-MbTjzl.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 300px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 205px;&quot; /&gt;Balotelli’nin Manchester City’e imzasının ardından kamuoyunun tepkisi aynen bu şekilde olacaktı… Fakat atladıkları bir şey vardı. Deli olduğu su götürmez bir gerçekti de, dünyanın en yetenekli, en iyi kalpli, en cesur delisi de Balotelli’ydi. Bu parayı ederdi. Kanıtlayacaktı. Mancini onun için&amp;nbsp;&lt;em&gt;“Çok genç ve yetenekli. Kendisini kanıtlamak için uzun zamanı var.”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;diyordu… Dünya Balotelli’nin yaptıklarıyla uğraşırken, O City’e imza attığında sadece&amp;nbsp;&lt;strong&gt;20 yaşındaydı&lt;/strong&gt;. Ondan beklenen 2 türlü etki vardı: Sahadaki ve saha dışındaki. Önce sahadaki geldi. Manchester City, 25 yıl aranın ardından ilk kupasını kazanırken Mancini’nin elinde dünyanın en iyi forvetleri ve Balotelli vardı. Kimse bu kadar sevileceğini veya katkı sağlayacağını tahmin bile edemezdi. Sanılanın aksine sorumluluk bilincine sahipti, arada kısa devre yapıyordu ama, zaten futbol tarihinde çok yetenekli deli örneklerine daha önce de rastlanmıştı, çok da kafaya takılacak şey değildi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2.sezonunda da ondan beklenen etkinin diğer yüzünü gösterecekti. Aslında sahadaki oyununda pek de değişim yoktu fakat saha dışında İngiliz basını için Balotelli, başlı başına bir tiraj kaynağı haline gelmişti! Akla ve mantığa uymayan şeyler yaptığı kesindi ama Balotelli’nin çok büyük bir kalbi vardı. Belki de çocukluğu, üvey ailesi ve yaşadığı bir çok sıkıntının ona kazandırdığı tek şeydi. Deli olmak, kötü olmak anlamına gelmezdi. Yaptığı iyilikler bile deliceydi üstelik!&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Şehirdeki&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;tüm çocukların kütüphane masraflarını karşılaması, bir gün aniden&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Pub’daki&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;herkesin hesabını ödemesi ve maaşıyla Afrika’daki çocuklara yardım etmesi, sadece güzel dileklerde olabilecek şeylerdi. Evinde patlayan havai fişekten, kardeşiyle birlikte basmaya yeltendikleri&amp;nbsp;&lt;strong&gt;kadın hapishanesi&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;elbette daha da garip örneklerdi ama, Balotelli daha&amp;nbsp;&lt;strong&gt;21&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;yaşındaydı. Tüm bunları gören İtalyanlar, Avrupa Şampiyonası’nda bu kaçığı izleyecekleri için sinirden dudakları uçuklarken, Balotelli belki de ilk kez gereken cevabı sahada verecekti…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Birçok eksik ve düşük beklentiler altında şampiyonaya adım atan İtalya, hiç ummadığı bir şekilde finale kadar yürüyecekti. Balotelli Almanya karşısında attığı 2 gol ile takımını finale taşırken, sahada sanki kariyerinin sonlarında bir yetenek vardı. Sorumluluk alıyor, ülkesi için savaşıyordu. Aslında bu özverinin kaynağı tam 18 yıl öncesinde gizliydi. Balotelli, onu evlat edinen ailesine kendisini daima borçlu bilmiş, onlar için oynamıştı. Attığı golleri de üvey annesine armağan edecekti. Tüm dünya ve İtalyan halkı şampiyona öncesi ettikleri lafları tek tek geri alırken, Balotelli de üstüne düşeni fazlasıyla yapıyordu. Fakat ne var ki, Manchester City’de artık ona yer yoktu. Mancini ile gırtlak gırtlağa kavga etmiş, takım arkadaşım olsa onu kesin döverdim bile demişti. &amp;nbsp;Fakat zaten Mancini, onu 2012’nin Nisan’ında zaten şu sözlerle uğurlamıştı bile:&amp;nbsp;&lt;em&gt;“Onu seviyorum. Onu gerçekten seviyorum. O kötü bir insan değil. Fakat her geçen gün yeteneğini ve geleceğini biraz daha kaybetmekte, ne yazık ki yolun sonuna geldik…”&lt;/em&gt;&amp;nbsp;Gelinmemişti… Balotelli için yolun sonu burası olmayacaktı.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Doğru şehir ve bu sefer doğru yaka!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://d3j5vwomefv46c.cloudfront.net/photos/large/724639376.jpg?key=600750&amp;amp;Expires=1361648182&amp;amp;Key-Pair-Id=APKAIYVGSUJFNRFZBBTA&amp;amp;Signature=PG9RAWUvExD4o0CdsyVYXItSSnHTIxGiqBb6JF7-6SS8oWpboDq9nwnk3~mM0SNc6a-jcfFw3f3RdSDtJ7gmy7THPyA42yX9fdh-jc2s5CjM~ga3vZ4bnf0cP6J11Jbw-68yCOtfe7r-OtScqxL8rNu0AOUibBWF5qdDgcriDAw_&quot; src=&quot;http://d3j5vwomefv46c.cloudfront.net/photos/large/724639376.jpg?key=600750&amp;amp;Expires=1361648182&amp;amp;Key-Pair-Id=APKAIYVGSUJFNRFZBBTA&amp;amp;Signature=PG9RAWUvExD4o0CdsyVYXItSSnHTIxGiqBb6JF7-6SS8oWpboDq9nwnk3~mM0SNc6a-jcfFw3f3RdSDtJ7gmy7THPyA42yX9fdh-jc2s5CjM~ga3vZ4bnf0cP6J11Jbw-68yCOtfe7r-OtScqxL8rNu0AOUibBWF5qdDgcriDAw_&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 250px; width: 200px;&quot; /&gt;Balotelli, devre arasında Milan’a döndüğünde La Gazetta dello Sport’un&amp;nbsp;&lt;strong&gt;“Balo geri döndü!&lt;/strong&gt;” başlığı, her şeyi özetler nitelikteydi. Hayatı boyunca bu kadar canı yanan ve bunlarla başa çıkan bir insan için doğru yerde olmak önemliydi. Hayatı boyunca yaptıklarıyla hatırlanmaya devam edecek Balotelli. Ve yazının başında söylediğim gibi, insanlar onu konuşmaya devam ederken, asla neler yaşadığını, neler hissedebileceğini veya hayatta nasıl kaldığını dikkate almayacak. Yaptıkları bir devlet meselesine dönüştürülen, hakarete vararak eleştirilen, attığı golden çok golden sonraki sevinci konuşulan ve kaybedilen final sonrası göz yaşlarına hakim olamayan Balotelli&amp;nbsp;&lt;strong&gt;henüz 22 yaşında&lt;/strong&gt;.Herkes onun aslında “kim” olduğunu bilmeden konuşmaya devam ededursun, Balotelli futbol tarihinin gördüğü en güzel deli olarak daima hatırlarda kalacak. Kocaman kalpli, bonkör ve duygusal bir deli…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Unutmadan… Balotelli, Milan’da 3 maçta 4 gol attı. Muhtemelen, bu hafta sonu bir kez daha atacak. O artık kesinlikle doğru yerde ve doğru işi yaptığına da hiç şüphe yok…&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/7114730166448644190/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/neden-hep-o-mario-balotelli.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/7114730166448644190'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/7114730166448644190'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/neden-hep-o-mario-balotelli.html' title='Sahi, neden hep &quot;o&quot;? - Mario Balotelli '/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC8IfB9ovv70sINL22exX-zTYptl1W48epOpsK-DSBX8Lj-aZSsQ5uaKx99C0GFfFBCca76OZyX3G6FqHMZvI6-f_DBokIHUUXfNP7kVQSOPScAdyVyGTwuT8GnOGwujcljjhZHTyGptlS/s72-c/cfootball365dotcom_Mario_Balotelli_Milan.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4969872924040457975</id><published>2013-02-17T10:00:00.001-08:00</published><updated>2013-02-17T11:30:56.300-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mircea Lucescu"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Shakhtar Donetsk"/><title type='text'>Ukrayna&#39;ya Güneşi Getiren Adam: Lucescu</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY2Z53BejNuN5p3oXIjuHzvYFbaWHUc_qXYso222vxOQzNntrbC4WHTPJ1BraSr7umgQlr28x7bCL1VncqJ8StsTBQS3b7BuIUVyNofR7565xo-2NgLuU4fug7eIz3W6UKHYApQ_OK4VvC/s1600/luce3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;212&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY2Z53BejNuN5p3oXIjuHzvYFbaWHUc_qXYso222vxOQzNntrbC4WHTPJ1BraSr7umgQlr28x7bCL1VncqJ8StsTBQS3b7BuIUVyNofR7565xo-2NgLuU4fug7eIz3W6UKHYApQ_OK4VvC/s320/luce3.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Tarih kitaplarına baktığınızda; en kalın harflerle, en tepeye yazılan adamların daima tarihin akışını değiştirenler olduğunu görürsünüz. Savaş, sanat, teknoloji veya futbol… Sahnenin türü ne olursa olsun, o sahneye yakışacak bir adam mutlaka bulunur.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Ukrayna, Sovyetler Birliği’nin dağılması ve Çernobil’in ardından ne düzenli bir orduya, ne harika bir ekonomiye sahipti. Fakat, tanıdık bir dahi adam, bir memleketin makus kaderinin “taktik tahtasıyla” da sona erebileceğini gösterdi:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mircea Lucescu&lt;/strong&gt;…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Shakhtar &amp;amp; Lucescu: Diriliş&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;İlk yıl:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Türkiye’den apar topar gönderilen Lucescu’nun, Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından oluşturulan Ukrayna milli liginde zirveye oynayan takımlardan olan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Shakhtar&lt;/strong&gt;’a imzası o an için basın gündemini pek de meşgul edecek bir gelişme değildi. Lâkin bu imza, bugün hâlâ sürmekte olan bir “yapılanma” hareketinin ilk kıvılcımı olacaktı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luce’nin transfer hamleleri 9 yıl sonra bakıldığında bile öyle mantıklı gözüküyor ki, bugünkü tabloyu çok daha net kavrayabiliyorsunuz.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Elano, Matuzalem, Jadson, Hübschman&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;gibi futbolcuları dünya futbol piyasasına kazandıran ve onlardan en yüksek seviyede verim alan Luce ve Shakhtar için sıradaki hamle sahadaki başarıydı. Shakhtar’ın kasası Luce ile ilk transfer yılında toplam&amp;nbsp;&lt;strong&gt;35 milyon Euro&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;zarar yazsa da, başarı gecikmeyecekti. Lig ve kupa ile duble yapan Shakhtar’da Luce’nin 2.hamlesi “başarıyı sürekli hâle getirmek” olacaktı…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;İkinci yıl:&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;Luce, sanki geleceği gören bir küreye sahipti. Ukrayna Ligi’nde başarı açısından devamlılığı sağlamak zor değildi fakat bu kadar geniş bir transfer piyasasında böyle net ve başarılı transferler de ancak ona yaraşır cinstendi. 2.sezonda takıma katılan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Fernandinho, Chygrynskiy&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;bu dönemin başarılı hamleleri olacaktı. Lucescu’nun kafasındaki transfer planı açıktı: Brezilya ve Türkiye pazarı… Türkiye her ne kadar Batista ve Tolga Seyhan tercihleriyle onu yanıltsa da, Brezilya konusunda tüm hamleleri doğru çıkacaktı. Üstelik, Ukrayna içinde devam edilen scout çalışmaları da meyvelerini vermeye başlamıştı. Fernandinho dışında 3 milyon Euro’yu geçen (Fernandinho 7.8 mio Euro) transfer yapılmaması da yavaş yavaş hamleleri finansal açıdan daha makul seviyeye getiriyordu. Sezon sonundaki&amp;nbsp;&lt;strong&gt;lig şampiyonluğu&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;da cabası…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Üçüncü yıl:&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;Transfer dönemi kârla kapatılan ilk sezon, Luce’nin 3.yılına denk gelen 2006-07’ sezonu olacaktı.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Tymoshchuk&lt;/strong&gt;’un satışı başta olmak üzere elde edilen 18.5 milyon Euro;&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Luiz Adriano ve Pyatov&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;transferlerini katlayarak karşılayacaktı. Sezon sonunda ligdeki 2.likle yetinilse de Shakhtar’ın iskelet kadrosu adına her şet artık tamamdı. Lucescu, Brezilya pazarını ve Ukrayna’daki scoutluk sistemini kendi lehine harika kullanmış, bir teknik direktörden öte Shakhtar’a yöneticilik yapmıştı. Sıradaki hamle “sıcak denizlere inmekti”… Avrupa Kupaları’na!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8rG4QQfnnyvIutMJxl2N7tlSiyGCeXdpDI7JaUTrBgj7x8rGKhW_yLqO_24WmPq2iNwCNH31IUriefihj5DgrI7GBzhmd6TzKCiK8bh0iGEBaMjfpSH8vR0cT4-YX3WBUw6Dt3oSYY1Ne/s1600/lucescu+b%C3%BCy%C3%BCk.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;248&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8rG4QQfnnyvIutMJxl2N7tlSiyGCeXdpDI7JaUTrBgj7x8rGKhW_yLqO_24WmPq2iNwCNH31IUriefihj5DgrI7GBzhmd6TzKCiK8bh0iGEBaMjfpSH8vR0cT4-YX3WBUw6Dt3oSYY1Ne/s320/lucescu+b%C3%BCy%C3%BCk.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Shakhtar &amp;amp; Lucescu: Yükseliş&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;Dördüncü yıl:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Lucescu, takıma kazandırdıklarını şimdi daha fazla kazandırmaları adına göndermeyi seçmişti. Üstelik yüksek bedelli satışlar, daha kaliteli transferlere de zemin hazırlayacaktı. Matuzalem, Elano ve Marica takımdan ayrılırken Luce,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Ilsinho, Lucarelli, Willian ve Castillo&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ile kadrosunu güçlendiriyordu. Lucescu, yıllar boyunca oynattığı disiplinli futbolu Brezilya ekolüyle ve Ukraynalı soğuk kanlılığıyla birleştirme amacına uygun olarak, takım çok atıyor fakat yemiyordu. 75 atıp, 24 yenilerek kazanılan şampiyonluğun zaten başka bir izahı da olamazdı. Lucescu’nun 4-2-3-1’i –günümüze kadar- sadece tek şampiyonluk kaybederken, tahtadaki plan da sorunsuz işlemeye devam edecekti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Beşinci yıl:&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;Luce’nin belki de ilk kez hata yaptığı –aslında yaptığının doğruluğu gelecek sezon çok iyi anlaşılacak- &amp;nbsp;sezon, bu sezon olacaktı. Eldeki kemik kadronun gücüne inanan Luce, takıma sezon öncesi ciddi bir takviye yapmayınca&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Dinamo Kiev&lt;/strong&gt;’in yükselişi de engellenemedi. Üstelik takım geç sezonki hücum gücünün de ciddi şekilde uzağındaydı. Sezonu sadece Ukrayna Kupası ile kapatan Shakhtar için aslında bu “fırtına öncesi sessizlikten” başka bir şey de değildi. Lâkin Luce’nin aklındaki plan ile sahadakinin tam olarak uyuşması için böyle bir yıla ihtiyaç vardı. Shakhtar, Ukrayna’nın sesini Avrupa’ya duyurmak adına bir yılı boş geçecekti…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwwR3E90g6An9TbhKb8VakjZe76GyV7fZ0PfA_U4D-r5pseKHdFA5DrEUn0lO6LOWXZnC4OYCKexP-uQFePw_rocvJeHpFdaTJHXBd0G9FZMSZ6BPtlgPXazsb1sJRizA5bobY7ie5f3E/s1600/Lucescu+with+UEFA+Cup.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwwR3E90g6An9TbhKb8VakjZe76GyV7fZ0PfA_U4D-r5pseKHdFA5DrEUn0lO6LOWXZnC4OYCKexP-uQFePw_rocvJeHpFdaTJHXBd0G9FZMSZ6BPtlgPXazsb1sJRizA5bobY7ie5f3E/s1600/Lucescu+with+UEFA+Cup.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 300px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 230px;&quot; /&gt;Altıncı yıl:&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;İlk 6 yılda Luce ve Shakhtar iş birliğinin takıma neler kazandırdığını görmek adına harika bir sezon olduğu kesindi. Atılan ilk imzadan itibaren başarıya yönelik adımlar doğru bir şekilde ve sırasına uygun olarak uygulanmış, Luce kafasındaki taktik tahtasına dökerken, Avrupa futbolunu da yakından izlemeye devam ediyordu. Takımın ekonomik durumu, Avrupa’da var olabilmek adına yeterli seviyedeydi üstelik. Luce’nin kurduğu iskelete takviye olarak gelen&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Douglas Costa ve Alex Teixeria&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;bir kez daha Brezilya pazarını kullanmak adına yapılan doğru hamleler olacaktı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sezon sonunda Shakhtar ligi, lig kupasını,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;UEFA Kupası&lt;/strong&gt;’nı ve&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Süper Kupa&lt;/strong&gt;’yı kazanarak Ukrayna’ya dönüyordu. “ Kimdi bu Shakhtar? Neyin nesiydi? Şu Brezilyalı çocuklar da kimlerdi? “ Daha da önemlisi… “Şu kulübedeki bizim Lucescu değil miydi?” Evet, öyleydi. Lucescu amacına ulaşmıştı. O, tarih sahnesine bir kez daha “dirilten adam” olarak çıkarken Shakhtar da Ukrayna’nın en büyük gücü haline gelmişti.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Shakhtar &amp;amp; Lucescu: Tamamlanan görev ve “lâle devri”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia, serif;&quot;&gt;Yedinci, sekizinci ve dokuzuncu yıl:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Yerine getirilen bir görevin ardından Lucescu ve Shakhtar için yavaş fakat etkili bir şekilde kurdukları saltanatın keyfini sürme vakti gelip çatıyordu artık. Luce’nin futbolculara alırken biçtiği paha, onlar sahaya her çıktığında kat ve kat artmaya devam ediyor hiç şüphesiz ve Shakhtar için artık Ukrayna içinde kazanılan başarılar, sadece formaliteden ibaret.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Çok para ile değil, doğru para fakat iyi bir planlama ile sıradan bir Ukrayna takımından günümüzde “Shakhtar ekolü” olarak dile getirilen ve yavaş yavaş odak noktası hâline gelen bir takım yaratan Lucescu, şu günlerde en uç hedef için takımının sınırlarını zorlamaya devam ediyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kariyerinde belki de ilk kez hak ettiği saygıyı gören Lucescu, yapmak istediklerini Türkiye’de de gerçekleştirebilirdi belki de… Galatasaray’ın veya Beşiktaş’ın Shakhtar’dan aşağı kalır yanı da yoktu. Bugün Lucescu’nun yarattığı “Shakhtar ekolünü” televizyon karşısında&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Dortmund&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ile seyrederken bizi büyüleyen futbolu bugün takımlarımızdan biri de oynayabilirdi… Fakat, Ukrayna’da olup bizde olmayan bir şey vardı: sabır… Biz de ne yazık ki, her zamanki gibi üstümüze düşeni yapmaya devam ediyoruz Luce’nin Shakhtar’ını izlerken:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;“Şu bizim Lucescu değil mi? Kovmamış mıydık biz bunu? Aslında iyi adammış be!”&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yolun açık olsun Lucescu! Biz seni sezon başında ve devre arasında, İstanbul takımları tökezlediğinde manşetlerde anmaya devam edeceğiz…&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4969872924040457975/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/ukraynaya-gunesi-getiren-adam-lucescu.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4969872924040457975'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4969872924040457975'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/ukraynaya-gunesi-getiren-adam-lucescu.html' title='Ukrayna&#39;ya Güneşi Getiren Adam: Lucescu'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY2Z53BejNuN5p3oXIjuHzvYFbaWHUc_qXYso222vxOQzNntrbC4WHTPJ1BraSr7umgQlr28x7bCL1VncqJ8StsTBQS3b7BuIUVyNofR7565xo-2NgLuU4fug7eIz3W6UKHYApQ_OK4VvC/s72-c/luce3.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-482167373380564821</id><published>2013-02-12T13:43:00.001-08:00</published><updated>2013-02-12T14:02:25.384-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jamie Carragher"/><title type='text'>İki yaka, bir adam: Jamie Carragher</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9SN6osiTq5P3JlwExnZwTgoUFhyphenhyphenvHM0z9mYdCp8qizXucc3KUh4f7-MiDlBreiifqkLzOPv6GfvsSk3_ox_GH5krgX93x_O7TnV8scK_LYvyCw-ScViXr_48TfVhpk1u5t3t0i2jHCLsr/s1600/1536206_w2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9SN6osiTq5P3JlwExnZwTgoUFhyphenhyphenvHM0z9mYdCp8qizXucc3KUh4f7-MiDlBreiifqkLzOPv6GfvsSk3_ox_GH5krgX93x_O7TnV8scK_LYvyCw-ScViXr_48TfVhpk1u5t3t0i2jHCLsr/s320/1536206_w2.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;“Aşıklar şehri” Paris, güzeller güzeli Venedik sadece şehir efsanesinden ibarettir. Çünkü aşk, gönle düştüğü yerde güzeldir ve aşkın gönle düştüğü yer işte o zaman “aşıklar şehri” denilecek kadar anlamlıdır. Yıllar da geçse üzerinden; ağarsa da saçları, yavaşça bükülse de beli, “taş yerinde ağırdır” misali, aşık, aşkın gönle düştüğü yerde güzeldir…&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Carragher&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;için&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Liverpool&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, aşkın gönle düştüğü yerdi. Üstelik bu şehir, onun iki aşkına da kucak açacak kadar güzeldi. Küçük bir çocukken şehrin “mavi yakasına tutuldu Carragher. Daha sonra da “kırmızısına”… 35’ine geldiğinde şehir onun için hâlâ aynı güzellikteydi. Aşkın gönle düştüğü yerde, “iki yakası bir araya gelmeyen” bir aşık için Paris, “aşıklar şehri” olabilir miydi?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2012/09/15/article-0-0048E99800000258-908_306x423.jpg&quot; src=&quot;http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2012/09/15/article-0-0048E99800000258-908_306x423.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 423px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 306px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Liverpool ile Everton ilişkisi, dünyanın diğer hiçbir derbisine benzemez. Çünkü bu iki takım arasındaki rekabet ne kazanmaktan, ne de büyüklükten ibarettir. Belki de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Carragher&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ın kariyerini daha anlamlı yapan da işte bu ilişkiydi. Küçüklük yılları Everton peşinde geçecek fakat yeşil sahaya ilk adımını Liverpool’da atacaktı. Belki de 9 yaşındaki bir çocuk için o yıllarda Liverpool’un ardından esen fırtına, bu kararın en büyük nedeniydi. Fakat sebep ne olursa olsun, 9 yaşında Liverpool’un kapısından içeriye giren Carra, Anfield’da tam&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;24 yıl&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;geçirecekti. Hiçbir zaman harika bir futbolcu olmayacak, Liverpool’la hiç Premier Lig şampiyonluğu yaşayamayacaktı… Kim bilir, belki de burası futbol oynamak için yanlış yerdi. Fakat sevmeye değer bir şey varsa, Liverpool gerçekten de o şeydi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Alt yapıda geçirdiği 6 yılın ardından, 1996 Ekim’inde Carra, M’Boro karşısında ilk kez Anfield’a ayak basıyordu. Merseyside&#39;lı bir çocuk için bu hayalden de öteydi. Carra’ya bol gelen o kırmızı forması için tribünde yanıp tutuşan tam 40.000 taraftar vardı! Tıpkı, iki sevgilinin ilk buluşması gibiydi. Heyecan verici, ürpertici ama güzel… Daha da güzel olacaktı. Carra ilk golünü kafayla atarken topla buluşmadan önce kale arkasındaki&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;KOP&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;tribünü ile göz göze geliyordu. Dakikalar önce 16 yaşındaki bu çocuğu zangır zangır titreten Anfield, şimdi şarkılarını onun için söylüyordu. Carragher o dakikadan itibaren bir daha “asla yalnız yürümeyecekti”.&amp;nbsp; Devamı da gelecekti üstelik. Ertesi sezon 20 maça çıkan Carra, 2 sezon sonra ise sadece 4 maç kaçıracaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Gerard Houillier&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ondan bir “adam” yaratacaktı. Tıpkı&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Gerrard&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’a yaptığı gibi…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Müdahale yeteneği oldukça yüksekti, üstelik gençliğin verdiği bir kondisyona da sahipti. Defansif bir orta saha oyuncusu için gereken her şeye sahipti Carra. Fakat, doğrusunu söylemek gerekirse çok yetenekli değildi. Lâkin, onu farklı kılan bir çok şeye sahipti. Anfield da zaten böylesini severdi. Üstelik ilk başarılarını da bu dönemde tadacaktı Carra. FA Cup, Lig Kupası, Community Shield (İngiltere Süper Kupası), UEFA Kupası ve Avrupa Süper Kupası… &amp;nbsp;Liverpool için 80’leri andıran en güzel dönemdi şüphesiz. Takımda Premier Lig’in kuruluşundan bu yana gözle görülür bir düşüş vardı. Fakat tribünler hâlâ dolu, şehir hâlâ zafer sarhoşuydu. İşte Carragher’ın burada 24 yıl boyunca iki yakasını bir araya getirmeyen sevdanın özeti buydu. Ne aşık mükemmeldi, ne de maşuk. Ama birbirlerini seviyorlardı… İşte o misal, Carra’yı hiçbir başarısızlık buradan ayıracak kadar üzücü, hiçbir para da onu satın alacak kadar büyük değildi. Zaten Liverpool’a dair bir çok hikâye, Yeşilçam filmlerini andırır ya, bu da aynen öyleydi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://cdn.bleacherreport.net/images_root/slides/photos/002/963/173/hi-res-52980378_display_image.jpg?1360252543&quot; src=&quot;http://cdn.bleacherreport.net/images_root/slides/photos/002/963/173/hi-res-52980378_display_image.jpg?1360252543&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 300px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 218px;&quot; /&gt;Rafael Benitez&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’in gelişi, onu bir kez daha sahanın bir başka köşesine itecekti. Fakat değişmeyen bir gerçek vardı. Kulübeye kim gelirse gelsin, Carragher’a sahada mutlaka yer buluyordu. Benitez de bulmuştu. Carragher, kariyerinin kalanını defansın ortasında tamamlayacaktı. Reina’nın önünde, Gerrard’ın arkasında. Bazen KOP’a sırtını dayayacak, bazen de üzerine gelen adamları savuştururken KOP’la göz göze gelecekti. Üstelik rüya sezon da gelip çatmıştı. Liverpool,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;2005 Şampiyonlar Ligi&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;finali için İstanbul’a geliyordu. Liverpool ile tanıştığım o gece, kelimenin tam anlamıyla futbol adına kutsal gecelerden biriydi. Liverpool tarihinin hiç şüphesiz en büyük zaferine tanıklık ediyordum ve sizi temin ederim ki o gece sahadaki hiçbir şey, futbol kitabında yazan hiçbir şey ile açıklanamazdı. Carra, efsanevi zaferin bir parçasıydı. Tıpkı “iyi günde de, kötü günde de” yemini etmiş gibiydi. Zira en kötü dönemine ortak olduğu Liverpool’un, en güzel gecesinde de yine o vardı. Bir futbolcu değildi de, sanki bir&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Liverpoollu&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;gibiydi. Şehrin çocuğu, “bizimki”…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;O geceden bu yana kadar bir kez olsun Liverpool’dan ayrılması dahi gündeme gelmedi Carra’nın. Liverpool yavaşça kalburüstü takımlardan biri hâline geldi. Futbol ruhunu paraya teslim ettiğinden bu yana zaten Liverpool hep böyle oldu. 2005’ten sonra Carra ve Liverpool adına lafımı kesip sizlere anlatacağım bir zafer anısı olmadı. Zaten bu birliktelik, çok zafere de gebe değildi. Belki güzel bir futbol hikâyesi çıkmaz Carra’nın 24 yılından fakat bir aşk hikâyesi için onun Liverpool’da geçirdiği zaman, gerçekten biçilmiş kaftan.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Cahit Sıtkı&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ne güzel de söylemiş,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;“Yaş 35, yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün…”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;diye. Bundan 24 yıl önce “şehrin diğer yakası” için atan bir kalp, bundan 19 yıl önce ilk kez Anfield’a ayak basmıştı. Artık adımları daha yavaş; fakat sağlam, saçları daha ak, fakat yıllanmış…&amp;nbsp; Carra’nın gönlüne aşk düştüğü şehrin her sokağında onun vedası için adı anılıyor şimdi. Yaşlandığı üzücü fakat gerçek. Ama değişmeyen bir şey var, 35 yıl önce gönlüne düşen aşktan olacak, bugün hâlâ “iki yakası bir araya gelmiyor” Carragher’ın.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Unutmadan… Carragher, çok şey kazanmadı. Fakat, onun dışında hiç kimsenin kazanamayacağı bir şey kazandı. Kariyeri boyunca Everton adına yalnızca bir gol atmak istemişti. Attı da… Hem de Liverpool formasıyla. Belki de “iki yakasının bir araya geldiği” gece, işte bu geceydi. Şimdi, hâlâ en güzel aşk hikâyelerinin Paris’te olduğuna inanıyor musunuz?&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/vYugtchP040?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/482167373380564821/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/iki-yaka-bir-adam-jamie-carragher.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/482167373380564821'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/482167373380564821'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/iki-yaka-bir-adam-jamie-carragher.html' title='İki yaka, bir adam: Jamie Carragher'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9SN6osiTq5P3JlwExnZwTgoUFhyphenhyphenvHM0z9mYdCp8qizXucc3KUh4f7-MiDlBreiifqkLzOPv6GfvsSk3_ox_GH5krgX93x_O7TnV8scK_LYvyCw-ScViXr_48TfVhpk1u5t3t0i2jHCLsr/s72-c/1536206_w2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4082774658545450739</id><published>2013-02-06T14:30:00.001-08:00</published><updated>2013-02-06T14:30:09.031-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="David Beckham"/><title type='text'>&quot;Güzel olduğunuz kadar yeteneklisiniz de...&quot;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj39LbUGQ7yfCbWegwrAktKO9uRWSOqLrPinwuKwATzXWgwTUq6EcaN-w62MWBDimYpZ-FoSSuHbUOtm1aq2S2lXEmyKoRwGwKorInYW6qSIvI0Eqd_3JqJIxMRYWvS32HCteapT1J8Vaqg/s1600/beckham1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj39LbUGQ7yfCbWegwrAktKO9uRWSOqLrPinwuKwATzXWgwTUq6EcaN-w62MWBDimYpZ-FoSSuHbUOtm1aq2S2lXEmyKoRwGwKorInYW6qSIvI0Eqd_3JqJIxMRYWvS32HCteapT1J8Vaqg/s320/beckham1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: calibri, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 11pt;&quot;&gt;Formalar öyle sıradan kumaş parçaları, numaralar da rastgele seçilmiş rakamlar değildir. Bazı formaların üzerine, sırtındaki numarayla işlenmiş olan kaderler vardır. Milan’da 3 numara Maldinilere aittir. Yeni bir Maldini gelene kadar o forma daima müzede bekler. Newcastle’da 9 numara Shearer’ındır. Dünyanın en iyi forveti dahi gelse, onun hatıraları yad edilmeye devam eder. Manchester United’da da&amp;nbsp;&lt;strong&gt;“7”&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;numara,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Düşler Tiyatrosu&lt;/strong&gt;’nun en güzel aktörlerine verilmiştir daima. George Best’in 50’li ve 60’lı yıllarda giydiği 7 numara önce rakip savunma oyuncularında, daha sonra da alımlı bayanların arasında dedikodu konusu olmuştu. Daha sonra Cantona, 7 numarayla birlikte İngiltere futboluna Fransız İhtilali’ni yaşatmış, bugün forma giyen tüm yabancı oyuncuların önünü açmıştır.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Beckham&lt;/strong&gt;’ın kaderi aslında çok önceden yazılmıştı. Onda Best’in yakışıklılığı, Cantona’nın karizması, ikisinden de hâllice bir yetenek vardı…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDN5umJtcE03RUdeoINTONcOvIf2CEMMrfMzOyhJ0mWOLBLx8F2jsnDzOYAbmWDzZQY1t8-M9QlWJkVR4pWTSapx2Y_fFAmEOHFWbYyKCIPELLwF_Ov1g88FbJ_kWxTFyeu8j_6jpefn0/s1600/658f3da7c1e5b16367c907ff8fc162f1.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDN5umJtcE03RUdeoINTONcOvIf2CEMMrfMzOyhJ0mWOLBLx8F2jsnDzOYAbmWDzZQY1t8-M9QlWJkVR4pWTSapx2Y_fFAmEOHFWbYyKCIPELLwF_Ov1g88FbJ_kWxTFyeu8j_6jpefn0/s1600/658f3da7c1e5b16367c907ff8fc162f1.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 366px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;Aslında onun kaderi 7 numarayla sınırlı değildi. Ailesi koyu Manchester United &amp;nbsp;taraftarı, annesi de bir kuafördü. Üstüne üstlük Beckham’ın gönlünde hep futbolculuk yatıyordu. Onun hayatını özetlerken kullanılabilecek 3-5 kelimenin tamamı, çocukluğunda işte böyle saklanmıştı. Bir çok kez 355 kilometrelik yolu devirip seyrettiği Manchester’ın kapısından girme vakti gelmiştir artık. Beckham,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Tottenham ve Brimsdown&lt;/strong&gt;’da geçirdiği alt yapı kariyerini sonlandırmak adına Manchester United alt yapısına kaydolur. Burada alt yapının çehresini değiştiren&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Sir Alex Ferguson&lt;/strong&gt;’ın ellerinde parlaması zaten çok da uzun sürmez. Alt yapıda geçirdiği 2 yılın ardından Beckham,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;1993&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;yılında Ferguson tarafından A takıma alınır. Düşler Tiyatrosu, yıllar boyunca izledikleri en güzel oyun olan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;“7” Numara&lt;/strong&gt;’nın sıradaki perdesini izlemeye hazırdır…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oyunun sıradaki perdesinin ilk yılları heyecan verici başlar. Önce&amp;nbsp;&lt;strong&gt;FA Gençler Kupası&lt;/strong&gt;’nı kazanan Beckham, kendisine verilen şansı iyi kullanır.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Şampiyonlar Ligi&lt;/strong&gt;’ndeki ilk maçında rakip&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ağlarına golünü bırakarak belki de Ferguson’ın doğru olan hamleyi yapmasına zemin hazırlamıştır. Çünkü, bir futbolcu için kötü gibi görülebilecek imzalar, bir antrenör için geleceğin temennisidir.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Preston&lt;/strong&gt;’a “pişmesi” için kiralık gönderilen Beckham, burada sadece 5 maça çıkıp, 2 gol atar. Lâkin gollerden biri direkt olarak kornerden ağlarla buluşmuştur! Şu George Best’ten gülüşünü, Cantona’dan bakışını alan çocuk; bir de “konserve kutusu açacak” sağ ayağa sahiptir.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Yeşilçam&lt;/strong&gt;’a nazire edercesine bu çocuk “güzel olduğu kadar yeteneklidir de…”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beckham’ın buradaki ilk “tam” sezonu, Manchester için hayal kırıklığı niteliğindedir. 1989’dan bu yana kupasız geçilen ilk sezon, tam da bu yıla denk gelir. O, sezon boyunca sadece 4 maça çıkarken Manchester şampiyonluğu tek puanla&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Blackburn&lt;/strong&gt;’e bırakır, FA Cup finali de kupasız geçilir. Fakat onun şansı, onu kulübede beklemektedir aslında… 86’daki imzasından sonra Manchester’da alt yapıya kendine has bir düzen getiren Ferguson’ın, 90’ların başında “Fergie’nin Bebekleri” (Aslı: Fergie’s Fledglins) olarak anılan ürünlerinden biri de Beckham olur. 1994-95’ sezonundan itibaren “Bebekler” Cantona’nın önderliğinde sezon sonunu dubleyle tamamlar. Daha da önemlisi Beckham ile Cantona arasındaki iş birliği, sezon sonunda bir devir teslim töreniyle son bulur. Cantona, 7’ye veda ederken Manchester United için 7’nin varisi Beckham’dır. Düşler Tiyatrosu için&amp;nbsp;&lt;strong&gt;7 Oyunu&lt;/strong&gt;’nu Ferguson’ın metninden dinleyip, Beckham’ın sağ ayağından izlemek tartışılmaz harika bir zamandır.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14pt;&quot;&gt;Şöhret, karizma ve Victoria… = Elbette Real Madrid!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: calibri, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 11pt;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://farm4.static.flickr.com/3011/3048913662_7baeb8812d.jpg&quot; src=&quot;http://farm4.static.flickr.com/3011/3048913662_7baeb8812d.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 450px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;Beckham, Manchester’ın efsanevi “üçlemesinde” baş rolü oynarken, Manchester; EPL, FA Cup ve Şampiyonlar Ligi’ni kazanmış, onun şöhreti de yavaş yavaş artmıştı. Onun göz kamaştırıcı görünüşü, İngiliz basının odak noktası haline gelmişti artık. Dahası, bu gittikçe artan ilgi beraberinde dikkat dağınıklığını da getirmişti... Beckham, İngiltere’de magazin sayfalarını&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Spice Girls&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ile birlikte domine etmiş, ardından da&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Victoria Adams&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ile ilişkisi başlamıştı. Ondaki disiplinsizlik, yerini daha da büyüyerek Fergie ile ikili problemlere bırakıyordu. Önceden yazılmış kaderinin en belirgin yol ayrımı da işte bu şekilde gelir. Yıllar sonra Fergie, o yılları şöyle özetler:&amp;nbsp;&lt;em&gt;“O Victoria ile evlenene kadar futbolu adına hiçbir sorun yoktu… O büyük bir ünlü oldu, futbol ise onun hayatında küçücük…”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Şöhret, karizma ve Victoria&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;üçlüsü,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galaktik&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;projesiyle birleşiyordu... Beckham’ı özel yapan her şey,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Real Madrid&lt;/strong&gt;’in kulüp mottosuydu!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Florentino Perez’in kafasındaki Galaktik projesi, A’dan Z’ye Beckham’ı tanımlıyordu. Burada geçireceği yıllar, endüstriyel futbolun bir futbolcuyu nasıl reklam değerine dönüştüreceğinin en güçlü örneğiydi.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Adidas&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ve Madrid’in yanında onun bu Allah vergisi karizmasından yararlanan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Dolce&amp;amp;Gabbana&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;gibi birçok moda devi, onu büyük bütçeli reklamlarında kullanmaktaydı. Gerçekten de seçtiği yollar ve ona sunulan fırsatlar, bir&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Yeşilçam&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;senaryosundan farksızdı. Yetenekli olduğu aşikârdı ama burada geçirdiği 4 yılın bilançosunda konuşulan şey futbol olmayacaktı… Üstelik bu şöhret, buradan ayrılırken dibe vuran Galaktik projesine rağmen hâlâ onun yeteneğinden şüphe duyurmayacak kadar büyüyecekti…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Galaktik projesi, Madrid’de ilk dönemlerde şehrin aristokrat havasını tümüyle pohpohlayan bir kimliğe büründü. Zidane, Ronaldo, Figo, Beckham gibi yıldızlar kağıt üzerinde&amp;nbsp;&lt;strong&gt;MARVEL&lt;/strong&gt;’ın “Yenilmezler’ini” andıran bir kadro oluşturmuştu. Lâkin bu kadar şişkin egonun yanında kupasız geçen sezonu, sezondan saymayan Madrid taraftarı müthiş bir baskı unsuruydu. Nitekim harcanan milyonlara rağmen başarı gelmedi. Üstelik Perez yönetiminin ardından Calderon yönetiminin içinde de kırılmalar başlamıştı buna bir de devletten eklenen baskı çökertici bir hâle getirmişti durumu. Çünkü hâl-i hazırda Madrid, İspanya için en önemli turizm faktörüydü ve Madrid’in başarısızlığı ülke çapında sayılıyordu. Başkan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Calderon&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;onun için:&amp;nbsp;&lt;em&gt;“O Hollywood’a bir film yıldızı olmaya gidiyor. Mali yapımız onun sözleşmesini devam ettirmeye müsait değil.”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;&amp;nbsp;Diyordu. Beckham’ın kanıtlayacak bir şeyi yoktu zaten. Manchester’da yeteneklerinden, Madrid’de de karizmasından şüphe ettirmeyecek kadar iyiydi. Sırada&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Amerikan rüyasını&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;gerçekleştirmek vardı… Evde bekleyen kızgın bir Victoria’yı kim isterdi ki?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14pt;&quot;&gt;Bavulunu hazırla Victoria, Amerika’ya gidiyoruz!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: calibri, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www4.pictures.zimbio.com/gi/David+Beckham+Los+Angeles+Galaxy+v+Montreal+l9JXfZ-YzXEl.jpg&quot; src=&quot;http://www4.pictures.zimbio.com/gi/David+Beckham+Los+Angeles+Galaxy+v+Montreal+l9JXfZ-YzXEl.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 450px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;Los Angeles’a&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: calibri, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 11pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;attığı ilk adımda Calderon’a cevabını verecekti önce:&amp;nbsp;&lt;em&gt;“Buraya bir yıldız olmaya gelmedim. Buraya bir takımın parçası olmaya, çok çalışmaya, bir şeyler kazanmaya ve Amerika’da futbolu en popüler spor hâline getirmeye geldim.”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;Gerçekten de öyle olacaktı. Beckham, Madrid’de yaşadıkları ne olursa olsun Fergie’nin elinden çıkmış bir futbolcuydu. Bir reklam unsuru olması, asıl işini yapmamasını gerektirmezdi. Herkesten beklenenin aksine onun buradaki performansı gerçekten de bir ülkede sporun kaderini değiştirebilecek cinsten olacaktı. Buraya geldikten sonra titizlikle sürdürdüğü idmanların yanına yavaş yavaş elini ayağını çektiği reklamlar ekleniyordu. Los Angeles’ı gidip görmek için artık güzel bir sebep daha vardı!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;London Donovan ile birlikte Los Angeles Galaxy’nin kaderini değiştiriyordu Beckham. Takım tamamıyla dolu tribünlere oynuyor üstüne üstlük kazanıyordu da. Beckham’ın attığı her jeneriklik gol Amerika’dan dünyanın tüm kıtalarına dağılıyor, MLS’de böylece popüler bir unsur oluyordu. Dahası, Amerikan hükümetinin futbola bakış açısı da tamamen değişmişti. Beckham, gerçekten de geldiği gün verdiği tüm sözlerin arkasında duruyordu. Takım içi dengeleri bozacağı düşünülürken tüm takım arkadaşları onun varlığından hoşnuttu artık. Gerçekten de çalışıyordu. Dahası LA Galaxy’e konferans şampiyonlukları getirmiş ve halkın ilgi odağını yavaşça futbola çekmişti. Milan’a 2 kez yarım sezon kiralık gittiğinde, onda hâlâ bir şeyler olduğunu da kanıtlamıştı üstelik. Burada geçirdiği kısa dönem, kariyerinin belki de en güzel yıllarıydı. Burada bir Amerikan gencine seçeceği mesleği düşünürken “yeşil sahayı” da düşünmesine yetecek kadar şey yapmıştı…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beckham’ı özetlemek için artık karizma, yetenek ve şöhret üçlüsü yeterli olmuyordu. O, gerçekten de “Ferguson’ın bebeğiydi”… Onu anlamak için, onu dinlemek gerekirdi aslında. Ama böylesine bir şöhret, ona çok az söz hakkı veriyordu.Beckham, kariyerinde son kez konuşacaktı Paris’te …&amp;nbsp;&lt;strong&gt;PSG&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;müthiş bir sosyo-ekonomik hamleyle onu kadrosuna katarken, bir kez daha herkes onun para için burada olduğunu düşünmüş, bir kez daha “basın yalan yazmıştı”… Beckham, Paris’e iner inmez kendisi arkasından konuşulanlara yine en güzel cevabı verdi:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;“Paris’te kazanacağım tüm parayı yardıma muhtaç çocuklar için harcayacağım…”&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;“Güzel olduğunuzdan çok daha güzelsiniz Beckham…”&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4082774658545450739/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/guzel-oldugunuz-kadar-yeteneklisiniz-de.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4082774658545450739'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4082774658545450739'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/guzel-oldugunuz-kadar-yeteneklisiniz-de.html' title='&quot;Güzel olduğunuz kadar yeteneklisiniz de...&quot;'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj39LbUGQ7yfCbWegwrAktKO9uRWSOqLrPinwuKwATzXWgwTUq6EcaN-w62MWBDimYpZ-FoSSuHbUOtm1aq2S2lXEmyKoRwGwKorInYW6qSIvI0Eqd_3JqJIxMRYWvS32HCteapT1J8Vaqg/s72-c/beckham1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4221778531080926211</id><published>2013-02-02T03:47:00.002-08:00</published><updated>2013-02-02T03:54:07.420-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Metin Oktay"/><title type='text'>Taçsız Kral Metin Oktay</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN7z7P9RiE2TTRjEuZlvYiFS1Vj7MvylxCT7XNvhBm9gsxxji0KSuyL_OT9fx8chyphenhyphenSa3Jzj6wfr4NzQMdwUCMeVYfu7z149OuDBUG_2_gCuuVykkDs4Ny_777O5WICF0uv4OIt5ihWiwpe/s1600/734285_498125943579439_1370968900_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;205&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN7z7P9RiE2TTRjEuZlvYiFS1Vj7MvylxCT7XNvhBm9gsxxji0KSuyL_OT9fx8chyphenhyphenSa3Jzj6wfr4NzQMdwUCMeVYfu7z149OuDBUG_2_gCuuVykkDs4Ny_777O5WICF0uv4OIt5ihWiwpe/s320/734285_498125943579439_1370968900_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Eğer ki yazarken hata ettiysem, eksik yazdıysam veya bir heyecanla abarttıysam, gaflete düştüysem affedin. Metin Oktay öldüğünde, bırakın dünyada olmayı, daha tohumlarım bile atılmamıştı benim. Formamı her giydiğimde ne hissediyorsam, yazmaya çalıştığım onlardır. Bana Galatasaray’ı emanet eden bir “adama”, ben ne yazsam yeterli kalır ki? Araştırıldığı takdirde kime ne kadar gol attığı, kaç dakika oynadığı, sahada neler yaptığı, kaç kupa kazandığı öğrenilebilir…&amp;nbsp;&lt;strong&gt;İzninizle&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ben bunlara değinmek istemiyorum. Çünkü Metin Oktay’a rakamların arkasından bakmak, bence gafletlerin en büyüğü olacaktır.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;Onun&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;bıraktığı emanet, en az giydiği forma kadar kutsaldı. Müzedeki bir iki teneke kâseyle kıyaslanamayacak kadar değerliydi, layıkıyla yerine getirilemeyecek kadar güzeldi.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;, bir Galatasaraylı için yolundan gidilecek kadar büyük, elinden öpülecek kadar saygıdeğer, onun bıraktığı fotoğraflara yıllar sonra bile gözlerde yaşlarla bakılacak kadar güzeldi.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;, İstanbul’dan dünyanın en ücra köşesine, nerede ne kadar Galatasaraylı varsa, hepsinin “babam” diyecek kadar babasıydı. Belki de bu yüzdendi akla düştükçe ona dökülen onca yaş, bir daha kalkmamak uğruna eğilen onlarca baş.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;oynarken onun peşinde dünyanın en güzel kameraları, en güzel görüntüleri almak için dolanmıyordu, ona dair tüm hatıralar siyah-beyazdı. Bir çoğu da unutulmaya, solmaya başlamıştı onun gidişinden sonra... Lâkin ne var ki, onun bıraktığı emanet de zaten dünya gözüyle değer biçilemeyecek, belki de görülemeyecek kadar güzeldi. Benden 50 yaş büyük bir Galatasaraylı da, henüz doğmamış bir Galatasaraylı da onun emanetini aynı güzellikte hissediyorsa, bunu dünyevi olan hangi şeyle açıklayabilirsiniz? Onun emaneti&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray’dı&lt;/strong&gt;, başka ne olacaktı?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.internetteyim.net/gallery2/grp167/metin-oktay-1673_394027.jpg&quot; src=&quot;http://www.internetteyim.net/gallery2/grp167/metin-oktay-1673_394027.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 473px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;Metin Oktay&lt;/strong&gt;, bir fabrika işçisi olan&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Hasan Oktay&lt;/strong&gt;’ın oğlu olarak 1939’un 2 Şubat’ında, bundan tam 77 yıl önce İzmir’de dünyaya gelir. Türkiye için Atatürk sonrası kalkınma yılları başlanmıştır. Henüz Kurtuluş Savaşı’nın ekonomik bunalımını üzerinden atamayan memlekette, sadece yaşamak için çalışılan yıllardır. “Topçuya kız verilmeyen” yıllar… Lâkin, göz görmeyince gönül aldanırmış ya, Metin de futbolcu olmak istiyordu işte, varsın topçuya kız verilmesin… (Zaten o Galatasaray’a gönül verecekti.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray daha vefalıydı…&lt;/strong&gt;) 1952’de Damlacıkspor’da alt yapı kariyerine başlayan Metin, daha sonra aylık “300 lira” maaşla Yün Mensucat’a geçiyordu. Burada oynadığı futbolla önce&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Beşiktaş&lt;/strong&gt;’ın, daha sonra da Adalet’in dikkatini çekti. Fakat kaderin cilvesiydi işte, Beşiktaş ona yar olacak kulüp değildi zaten, “kaç gayme” alacağına bakmadan teklifi reddetti,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;İzmirspor’a&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;geçti. Tahta çıkmayan” taçsız kral” için burası, son duracak olacaktı. Kral tahtında güzeldi… Burada geçirdiği bir yılın ardından Galatasaray’la 5 yıllık sözleşme imzalayan Metin’e, bir de&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Chevrolet&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;marka araba hediye edilmişti. Onun gönlünde hep&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Parçalı&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;vardı. Parçalı’nın sol yanındaki Galatasaray logosunun altına bir yürek gerekti, Metin’e de bir Galatasaray…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Galatasaray o günden itibaren kağıt üzerinde 11, çim üzerinde hep bir tribün kadardı. Metin, tribündekilerin ruhu gibiydi. Attığı goller bir yana, bahsettiğim şey çok daha farklı. Attığı tek bir golü bile görmeden bir futbolcuyu nasıl benimsersiniz mesela, nasıl “Metin ruhu” diye ona dilenirsiniz? Tribün için Galatasaray bir din, Metin de elçi gibiydi. Ümmet-i Metin’e Galatasaray’ı daha da çok sevdirdiği açıktı. İlk sezonunda 17 maçta 19 gol atarak gol krallığına ulaşacak, Galatasaray’la ilk şampiyonluğunu da böyle yaşayacaktı. Bu naçizane duyguya zaten ne bugün, ne de o yıllarda paha biçilemezdi. Ertesi sezon yine gol kralı olan Metin, yazıktır ki averaj hesabıyla Fenerbahçe’nin şampiyon oluşuna engel olamamıştı. Lâkin Galatasaray Türk futbol tarihinde bir ilke imza atarak&lt;strong&gt;&amp;nbsp;Dinamo Bükreş&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;ile oynamış ve 3-1 kaybedilen maçta takımının tek golünü Metin atmıştı, bunların hepsi Parçalı’nın gördüğü en güzel birlikteliğin naçizane ilkleriydi. Üst üste 2 sezon daha gol krallığı gelecekti.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Milli Lig&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;öncesi dönemin en golcü oyuncusu da bu vesileyle Metin Oktay oluyordu…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Memlekette buhranlı çağ atlatılmaya başlanmıştı. Ekonomik kalkınma planlarıyla düzlüğe çıkarılan memleket artık “ulusal bir lige” ihtiyaç duyuyordu. Spora dair düzenlemelerin ilki de bu şekilde geldi. Ona dair hatıraların belki de en güzeli de bu döneme rastlıyordu…&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Fenerbahçe&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ile oynanan karşılaşmada 37.dakikada oyundan atılan Metin, verdiği hatalı kararı kabul ederek onu tekrar geri çağırdı. Bakın, bu “futbolun kalitesizliğinden” değil, “insanın kalitesinden” olan, eşi benzeri olmayan bir hatıradır. Çünkü hakem hata yaptığını kabul edecek kadar, Metin gibi futbolcular da kırmızı kart görüp takımını yalnız bırakmayacak kadar karakter sahibiydi. Sahaya dönmesinin ardından çektiği şut ile kale ağlarını yırtan Metin’in golüne önce aut, ardından da gol kararı verildi. Bu da ağların kalitesizliğinden değil, yüreğin büyüklüğündendi belki de. Metin,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Palermo&lt;/strong&gt;’ya imzasına kadar rakip kale etrafında üstüne düşeni en güzel şekilde yapmaya devam etti. Milli Lig’de 3 sezon geçirdi, tamamını gol kralı tamamladı. Kazandığı veya kaybettiği oldu elbette, ama “sevenleri hiçbir vakitte” üzmedi, tek tek değinmiyorum ansiklopedik başarılarına. Dediğim gibi değinmek istediğim de bu değil zaten. Ben sadece bahsettiğim&amp;nbsp;&lt;strong&gt;emanetin&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;nereden geldiğini anlayın, anlayalım istiyorum. Onun futbolculuğuna, yaptıklarına dair kimsenin bir şüphesi yoktu. Lâkin et ve tırnak misali birbirini tamamlıyordu Galatasaray ve Metin, o&amp;nbsp;&lt;strong&gt;675.000&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;lira karşılığında&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Palermo&lt;/strong&gt;’ya imza attığında, tırnak etten ayrılmıştı sanki, Parçalı’nın sol yanı eksik, Metin’in de gönlü boş kalmıştı. İtalya’da sadece bir yıl kalabildi, geri döndü.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Leyla&lt;/strong&gt;’sına vardı. “Topçuya kız verilmeyen” dönemler demiştim ya, işte o misaldi. Metin’in gönlünde sevda gerçekten iki yanlıydı, ama güzelliğiyle göz boyayan bir bayana değildi bu sevda. Forması kadardı, parçalıydı, yarısı&lt;br /&gt;
sarı, yarısı da kırmızıydı gönlünün.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.antu.com/images2007/upload/upload/2011_12manset/Karma/Cesitli/can-bartu---metin-oktay__RkgFvY9j_.jpg&quot; height=&quot;231&quot; src=&quot;http://www.antu.com/images2007/upload/upload/2011_12manset/Karma/Cesitli/can-bartu---metin-oktay__RkgFvY9j_.jpg&quot; style=&quot;height: 370px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 640px;&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Döndü Metin. Galatasaray’a döndü. 7 yılını daha burada geçirdi. Bırakacağı emanete dair attığı her gol, en güzel sanat eserinde bulunmayacak güzellikteydi, paha biçmek akıl kârı iş değildi! Onun ve onun gibilerin varlığı, futbolun sadece futbol olmamasına en güzel sebepti. Ezeli rakibe düşman gözüyle bakılan bu günlerde Fenerbahçe’de Metin’e gıpta edilirdi, Metin de onlara saygı duyardı. Belki de “ezeli rekabet” gerçekten de “ebedi dostluktu” o zamanlar. Bunları söylüyorum, beni anlamanızı istediğimden.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Ben 16 yaşındayım&lt;/strong&gt;, bana bırakılan bu emanetin özünü, ben göremeden kirleten kim varsa, selamım onlara olsun. Metin ve Can Bartu, Metin’in vedasında forma değişecek, el sıkışacak, sarılacak kadar seviyordu birbirini. Bir futbolcunun jubilesi en büyük rakip karşısında yapılıyordu. Sahadaki kalan 20 adam da saygıyla izliyordu onun vedasını. Bu yüzden, işte bu yüzden emanetin ne olduğunun farkında olun. Emanet,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray&lt;/strong&gt;’dan ibaret değildir, Galatasaray’ı tutmak değildir. Emanet şudur ki, Galatasaray’ı yaşayın.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Karnınızı değil, gönlünüzü doyursun Galatasaray!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bugün, yaşasaydı Metin Oktay’ın 77.doğum gününü kutlayacaktık. Yazılı değilmiş kaderinde, onu görme şansına erişemedik, ona bu kadar ömür biçilmedi Hak tarafından. &amp;nbsp;Lâkin, farkında olun. Onun gidişin üzerinden bir asır geçse dahi neden sanki dün gibi burada oluşunun farkında olun. Parçalı dediğinizin bir kumaş parçası, Galatasaray dediğinizin bir kulüp, Metin dediğinizin bir futbolcu olmadığının farkında olun. Galatasaray’ı Metin gibi sevin, en ezeli rakip, sizin sevdanızı perçinleyen bir sebep olsun. Ona saygı duyun. Yanlışlıkları savunmayın elbette lâkin bunları düzeltmek için bunlara ortak olmayın. Gitmek, Metin’in seçemeyeceği kadar zordu. Ölüm Allah’ın emri olunca, ona uymak farz olurdu zaten.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O, sevenleri üzmek istemedi. Siz de sevdirenleri üzmeyin. Emanetin, emaneti sizlere teslim edenin kim olduğunu bilin. Galatasaray’ı sevmeyin. Metin olun. Ömrünüz yettiğince onu yaşayın.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Doğum günün kutlu olsun Taçsız Kral! Milyon yıl geçse de, senin gibi Cimbomluyu unutmayacak bu taraftar…&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4221778531080926211/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/tacsz-kral-metin-oktay.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4221778531080926211'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4221778531080926211'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/02/tacsz-kral-metin-oktay.html' title='Taçsız Kral Metin Oktay'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN7z7P9RiE2TTRjEuZlvYiFS1Vj7MvylxCT7XNvhBm9gsxxji0KSuyL_OT9fx8chyphenhyphenSa3Jzj6wfr4NzQMdwUCMeVYfu7z149OuDBUG_2_gCuuVykkDs4Ny_777O5WICF0uv4OIt5ihWiwpe/s72-c/734285_498125943579439_1370968900_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-8959063051044421893</id><published>2013-01-29T14:32:00.004-08:00</published><updated>2013-01-30T10:31:23.496-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Andrea Pirlo"/><title type='text'>Başbakan Pirlo</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw4jwrO5kiu2dK2hQziCZwQ8GRFejescbps7kn1iqk-brFOLoI0B_OET9RCf_s8UjzDRwoGapTOKyeq0LHgwmwU_X6jUB_d-WgAvNWiqlYvceGkXhG4qXBOQF22lYzkQHvKE-BnPEcyZpy/s1600/tumblr_mb6vg4INc61qjbs1co1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw4jwrO5kiu2dK2hQziCZwQ8GRFejescbps7kn1iqk-brFOLoI0B_OET9RCf_s8UjzDRwoGapTOKyeq0LHgwmwU_X6jUB_d-WgAvNWiqlYvceGkXhG4qXBOQF22lYzkQHvKE-BnPEcyZpy/s320/tumblr_mb6vg4INc61qjbs1co1_1280.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İtalya’da iki başbakan vardır. Birisi büyük, şaşalı bir binanın içinde siyah, deri koltuğuna oturur, sürekli takım elbise giyip kravat takar, yanında onlarca koruma, elinde de bir konuşma metniyle gezer. Bir ülkenin idaresi onun elindedir. Diğeriyse, kramponunun üzerine tozluğunu ve şortunu, onun üzerine de formasını giyer. İşe daima uzun, dalgalı saçlarına zaman zaman eşlik eden sert sakallarıyla gider. Elinde bir konuşma metni yoktur. Zaten o konuştuğu vakit, ağzının kıpırdadığını göremezsiniz. Onun ağzı da, dili de sağ ayağıdır. Bir çevirmene de ihtiyacı yoktur üstelik, konuştuğu dili anlamanız için onu izleme şerefine nail olmanız yeterlidir. Bir ülkenin idaresi değil belki ama, o işe gittiği vakit yanındaki 10 adamın idaresi de ona aittir. Üstelik, kalemle kağıtla uğraşmayan tek mimardır. Onun eserlerine, İtalya’daki her stadyumun bir köşesinde rastlayabilirsiniz. Üstelik, onu sevenlerin kurduğu parti, dünya üzerinde bir muhalifi olmayan tek partidir. Bazıları ona “başbakan”, bazıları da “mimar” der.. Siz,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Andrea Pirlo&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;diyebilirsiniz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www1.pictures.zimbio.com/gi/Andrea+Pirlo+Atalanta+BC+v+AC+Milan+Serie+pIAP2-nJI6Sl.jpg&quot; src=&quot;http://www1.pictures.zimbio.com/gi/Andrea+Pirlo+Atalanta+BC+v+AC+Milan+Serie+pIAP2-nJI6Sl.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 494px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;Pirlo&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, İtalya’da sıcaktan hallice bir bahar mayısında, terra-rossaların (İtalya’da bulunan toprak türü) üzerindeki ıslaklık, yerini yavaşça sıcağa bıraktığı günlerden birinde, 19 Mayıs 1979’da dünyaya gelir. Alt yapı kariyerini&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Brescia&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’da geçiren Pirlo, sadece 1 yıl sonra, A takıma yükselir. Kalburüstü İtalyan takımlarından biri olan Brescia, Pirlo için bir basamaktan öte olmayacaktır. Burada geçirdiği 3 yılın ardından tanıdık bir isim olan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Mircea Lucescu&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;tarafından&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Inter&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’e transfer edilir. Ondaki yeteneğin farkına ilk varan da Lucescu olur. Defansif bir futbol anlayışı gelenek bilinen İtalya’da, oyunun her yönünde oynayıp, oyun kurabilen bir futbolcu, hele ki gençse altın değerindedir. Lâkin Inter, elindeki cevherin kıymetini bilemeyecektir. Lucescu ve Inter bekleneni veremezken fatura Pirlo gibi genç oyunculara kesilir. Buradaki macerası sadece 22 maçtan ibaret olan Pirlo önce Reggina’ya, ardından da ilk takımı olan Brescia’ya kiralanır. Ortalamayı aşamaz. Lâkin, 2000&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Avrupa U-21 Şampiyonası&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nda İtalyan milli takımının kaptanlığını üstlenen Pirlo,En Değerli Futbolcu seçilmesinin yanında, turnuvayı gol kralı olarak tamamlar. Bu dönüm noktası,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Milan&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;ve Cesare Maldini’nin cesurca hamlesi için yeterlidir. Onun için&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;18 milyon Euro&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’yu kasasından çıkaran Milan, maden işleyen bir ülke gibiyken, Inter ise elindeki kaynakların hiçbirinden faydalanamayan aciz bir ülke gibidir. Pirlo, burada tam 10 sene geçirecektir…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Buradaki ilk yılı, onun için tam anlamıyla bir tecrübe yılı olur. Ondaki yeteneği fark eden Cesare Maldini, sezonu tamamlayamadan yerini&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Fatih Terim&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’e bırakır. Terim de aynı sezonu tamamlayamayıp yerini&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Carlo Ancelotti&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ye bırakır. Kısa bir süre içinde Pirlo, Maldini’den klasik İtalyan savunmasını, Fatih Terim’den Türk futbolunun taktik tahtası bilmeyen duygusal oyununu öğrenir. &amp;nbsp;Üstelik Fatih Hoca, onu oyun kurucu defansif orta saha olarak oynatan ilk antrenörü olacaktır. Bu, Pirlo’nun oyun stilinde bir dönüm noktasına tekabül edecektir. Kalan yıllarında ona eşlik edecek olan Ancelotti ise, onun belki de 2. babası olacaktır. Onu dünyaya getirmeyen, lâkin neden dünyada olduğunu ona hatırlatan babası… Ancelotti’nin kafasındaki oyun düzeni, kalıplaşmış bir savunma anlayışı güden İtalya’da, devrim niteliğinde olur. Onun kafasındaki dörtlü orta saha, oyunun her yönüne adapte olabilen bir kimlik taşır. Oyunu, defans dörtlüsünün önündeki Pirlo kurarken,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Rui Costa&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;3. bölgedeki pas alış verişini dengeler. Bu efsane ikiliye de tuttuğunu koparan Gattuso ile, Hollanda ekolünün en güzel eserlerinden biri olan Seedorf katılır. Pirlo artık dünyanın en dengeli orta sahasının mimarı niteliğindedir, başarı da gecikmez. Burada geçirdiği 2. yılına denk gelen 2002-03’ sezonunda,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ligin;&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;en çok pas yapan, en isabetli pas yapan, en çok topla oynayan futbolcusu olur. İtalyan savunmaları, sadece 2 forvetle delinemeyecek kadar sıkıdır, fakat rakip ceza sahasının yaklaşık 50 metre gerisindeki Pirlo, oraya hiç yaklaşmadan orayı delip geçen paslar atmaktadır.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Zaten&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, Pirlo gibi oynarsanız, rakip kaleye sadece&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;serbest vuruş&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;için yaklaşırsınız, o da en nihayetinde gol olur…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Milan’da geçirdiği ilk 3 yılını Serie A, İtalya Kupası ve&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Şampiyonlar Ligi&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;şampiyonluklarıyla taçlandıran Pirlo ve “onun adamlarına”, en az onlar kadar güzel olacak bir adam katılır. 2003 yılında Milan tarafından transfer edilen&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Kaka,&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Rui Costa’dan aldığı mirası en güzel şekilde taşıyan adam olacaktır. Pirlo bir&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;başbakan&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, onun yanındakiler de kabinesinin bir parçası gibidir. Milan, onun bulunduğu yıllar boyunca orta saha dörtlüsünü bir daha asla değiştirmez. Birlikte şarap tadı vereceklerdir. Dile kolay tam 10 yıl boyunca birlikte olacak bu adamlar - ve Kaka - yıllandıkça yaşlanacak, yaşlandıkça tat verecektir. Milan, tüm bu güzel futbola rağmen bir türlü Serie A’da istenileni verememektedir. Juventus’un şampiyonlukları, Roma’nın etkili futbolunun yanında Milan sadece hafifçe kıpırdanabilmekte, Inter ise kara deliğe ilerler misali, her gün daha da geri çekilmektedir. Bu yılların&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Calciopoli&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;yılları olduğu gerçeği, çok daha sonra ortaya çıkacak olsa da, İtalyan futbolunun sahada güzel, dışarıda çirkin oluşu belki de şampiyonsuzluk geçen yılların da güzel olabileceği gerçeğine sürülen en kötü leke olmuştu, kim bilir, Milan’ın Calciopoli hikâyesi biraz da trajikomiktir. Zira “sahada” bir&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;başbakan&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;zaten vardı deri koltukta oturan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;başbakandan&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;medet ummak, Milan’ı tarihinin en rezil dönemine sürüklemişti belki de.. Üstelik böylesine bir hüzne,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İstanbul&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’da kaybedilen efsanevi 2005 Şampiyonlar Ligi finali de eklenince, Milan için buhranlı dönemin atlatılması kati suretle şarttı. “Sahadaki başbakanın” sırası gelmişti…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://24.media.tumblr.com/tumblr_mdojef7dkV1rtobfgo1_500.png&quot; src=&quot;http://24.media.tumblr.com/tumblr_mdojef7dkV1rtobfgo1_500.png&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 412px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Pirlo, Almanya’da düzenlenen&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Dünya Kupası&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nda takımın bel kemiğiydi. Belki de, Rönesans döneminden sonra İtalya’nın gördüğü en iyi mimarlık örneklerini sergilemişti orada. Şans bile tanınmayan, yaş ortalamasından dem vurulan İtalyan milli takımı, Calciopoli’den Dünya Kupası şampiyonluğuyla sirkelenirken,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;başbakan&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;kendi “kalkınma planının” 2. aşamasına gelmişti. 2005’in intikamını alırcasına Liverpool karşısında kazanılan Şampiyonlar Ligi, yine Pirlo’nun önderliğinde, Kaka’nın efsanevi futboluyla gerçekleşmişti. Demiştim ya İtalyan’ın 2 başbakanı var diye, onların bir farkı da buydu işte. Biri rezil ederken, diğeri vezir edip, dünyanın da, Avrupa’nın da zirvesine oturtmuştu İtalya’yı. Üstelik emrinde bir ordu olmadan, kimse ona oy vermeden, hiç konuşmadan. Sadece&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, sağ ayağının içiyle&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;… &amp;nbsp;Lâkin, Serie A’da işler yolunda gitmemeye devam ediyordu, belki Pirlo şarap gibi yıllandıkça tat veriyordu ama, Milano’da insanlar şaraptan sıkılmıştı artık, kim bilir? Ibrahimovic’in önderliğinde kazanılan şampiyonluğun ardından Pirlo, buradaki 10 yılına veda ediyordu. Milan, “gençleştirme politikası” kılıfını uydurduğu bir dizi değişikliğe, Pirlo’yu da katmıştı. Zaten, “yönetimde iki başlılık” olmazdı. Belki de Milan’a bir başbakan yeterliydi, Pirlo da böylece 2011 yazında Torino’nun,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Juventus&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’un yolunu tuttu…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Calciopoli’den sonra ayağa kalkması gereken bir diğer taraf da “Yaşlı Kadın’dı” (Juventus’un İtalya’daki lakabıdır). Yaşlı Kadın’ı elinden tutup kaldırmak da ancak Pirlo gibi bir centilmene yakışırdı. Pirlo, Vidal’le harika bir ikili oluşturdu. Del Piero, Buffon ve Chiellini de bu birlikteliğe harika ayak uydurdu. Juventus, Pirlo’nun önderliğinde savunmada sert, hücumda inanılmaz yaratıcı bir oyun oynadı. Üstelik Pirlo belki de hayatında ilk kez hak ettiği saygıyı görmeye başladı..2012 Avrupa Şampiyonası’nın en değerli futbolcusu seçildi, üstelik şampiyonluğa uzanamadan, bir çok insan onun futbolundan bahsetti.. “Panenka” penaltısı onunla bir kez daha doğdu, Juventus, bu sezon devam ederken onunla dirilişine kaldı yerden devam ediyor şimdi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;O, yıllarca ağzını hiç açmadan, kötü söz etmeden, defansın önünden, forvetin arkasından takımını yönetti, “başbakanlık” yaptı. O, aslında yıllar boyunca aynı futbolu oynadı. Bir futbolcunun kazanabileceği en büyük kupaları kazandı, en güzel golleri attırdı. O, futbolun bir dili olduğunu gösterdi, verdiği her pas onun yönetme biçiminin bir parçasıydı, gerçek bir idareci örneğiydi. Attığı her gol ise gerçek bir mimarlık eseriydi, Rönesans eserlerinde taş çıkaracak kadar güzeldi. Lâkin, şaraptan sıkılmışlar için Pirlo’nun tadına varmak imkansızdı, kadir kıymet bilinmesi için gitmesi gerekiyordu belki de. 10 yıllık formasını yerine asarak gitti. Pirlo, Brescia’da da aynıydı, Juventus’ta da. O futbol için fazla güzel, yönetmek için fazla bonkör, tadına varmak için fazla güzel bir şaraptı…&amp;nbsp;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/8959063051044421893/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/basbakan.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8959063051044421893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8959063051044421893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/basbakan.html' title='Başbakan Pirlo'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw4jwrO5kiu2dK2hQziCZwQ8GRFejescbps7kn1iqk-brFOLoI0B_OET9RCf_s8UjzDRwoGapTOKyeq0LHgwmwU_X6jUB_d-WgAvNWiqlYvceGkXhG4qXBOQF22lYzkQHvKE-BnPEcyZpy/s72-c/tumblr_mb6vg4INc61qjbs1co1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-3327129772573619406</id><published>2013-01-27T13:10:00.000-08:00</published><updated>2013-01-27T13:10:53.287-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Beşiktaş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><title type='text'>Derbinin Ardından | Kader Sunar, Sen Seçersin</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNqMEVPQpwPyi99xrpSM0BpPcb-TbuF2PWiDNZjX56s-J19RdTvil8lcdOeoUQ0lG1LVjmNK7dKWOJ-Bp3qpheNPvHdwkbQ8fItfeOOw0_lTSEBVGlmqqMiMC_yWxOKEghzgyTZHmo4rYj/s1600/319801_492458224146211_1499641959_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNqMEVPQpwPyi99xrpSM0BpPcb-TbuF2PWiDNZjX56s-J19RdTvil8lcdOeoUQ0lG1LVjmNK7dKWOJ-Bp3qpheNPvHdwkbQ8fItfeOOw0_lTSEBVGlmqqMiMC_yWxOKEghzgyTZHmo4rYj/s320/319801_492458224146211_1499641959_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Galatasaray&#39;ı geçen sezon şampiyonluk düzlüğüne çıkaran maç, TT Arena&#39;daki Beşiktaş maçıydı. Bu akşam Galatasaray ve Beşiktaş bir kez daha Arena&#39;da son düzlüğe çıkmak için karşılaştı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Beşiktaş&#39;ın -tekrar tekrar altını çiziyorum- saygı duyulması gereken FEDA politikası, sahadaki oyununa kesinlikle olumsuz bir şekilde etki ediyor. Gerçekten de sahadaki her adım gencecik futbolcuların iyi niyetini, arzulu oyununu yansıtıyor fakat olaya bu kadar romantik bakmak, Beşiktaş&#39;ı sağlıksız bir futbola itiyor. Bu gece yine aynı senaryo sahadaydı. Galatasaray, Burak yerine Umut ile başlayarak aslında niyetini belli etti. İlk 15 dakikalara daima baskılı şekilde başlayan Beşiktaş&#39;ın bu oyununu ileride presle kesmek ve defanstan çıkarılacak sağlıklı toplarla oyun başlatmasını engellemek, bu değişikliğin esasıydı. Değişikliğin meyvesini vermesi de uzun sürmedi. Galatasaray&#39;da Sabri -ki ona ayrıca değinmek gerek, harikaydı- presle kazandığı topu ileriye aktardı ve Umut&#39;un arka direkte &lt;b&gt;bomboş &lt;/b&gt;kalan Emre&#39;yle buluşturduğu top, maçın kaderini belirleyen an &quot;o an&quot; oldu. Dediğim gibi, böylesine duygusal bir bakış açısıyla oynanan futbolun ilk dakikalarda yenilen bir golle moral-motivasyondan düşmüş Beşiktaş&#39;ı oyundan koparacağı aşikârdı, üstelik bu gol hücumda üretme sıkıntısı çeken Galatasaray&#39;a da en büyük yardımcı oldu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Beşiktaş, oyuna döndükten sonra tabir-i caizse iş işten geçmişti. Galatasaray, seyirci desteğini de arkasına alarak &lt;b&gt;Umut &amp;amp; Elmander&lt;/b&gt; önderliğinde harika bir hücum pres oyunu gerçekleştirdi. Savunmada Semih ve Dany&#39;nin hatasız performansı zaten &quot;ender gelişen&quot; Beşiktaş ataklarını rahatlıkla savuşturdu. Oynanan futbol kesinlikle iyi sayılmazdı fakat &quot;yüreksiz&quot; oynadığı için eleştirilen Galatasaray, fazladan çabalayarak kontrolü elinde tutmayı sürdürdü.- Tekrar altını çiziyorum, FEDA politikası Beşiktaş&#39;ı ekonomik yönden düzlüğe çıkarabilir fakat oyun içinde &quot;göze hoş&quot;, mantığa aykırı gelen bir çok şey yapmalarına da sebebiyet vermeye devam edecektir. Beşiktaşlılar asla bunu bir eleştiri olarak algılamasın, iğnelediğim lütfen düşünülmesin ama bence oyuna biraz daha realist bakmalarının vakti geldi de geçiyor. - Bu gece zaten Galatasaray&#39;ın en büyük rakibi Beşiktaş değil, Hamit&#39;in baltaladığı sağ kanat organizasyonlarıydı ki rahatlıkla 3-4 gol bulunabilecek bir maç, yavaşlatılan ataklar ve aktarılamayan paslar tarafından toz oldu gitti. Eğer ki Hamit hâlâ hazır değilim diyorsa, kulübede inzivaya çekilmesi hepimiz için hayırlısı olacaktır.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;b&gt;2. yarının başında&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Beşiktaş&#39;ın Sivok ile bulduğu gol hiç şüphesiz ki oyunun gidişatına bakarsak gol bulma adına tek şanslarıydı, çok iyi bir zamanlamada, çok iyi kullandılar. Lâkin, golün ardından beraberlik presi adına herhangi bir hamleyi beraberinde getiremedi Beşiktaş. Oyun, ilk yarıdaki rölantiyle devam etti. Fatih Hoca belki de, hücumdaki o &quot;yaratamayışı&quot; düşünerek oyuna aldığı Sneijder&#39;dan bir anda gerilen sinirlerle zerre verim elde edemedi. Yaşanılan olaylara değinecek olursam, Melo&#39;nun tükürdüğüne dair emin olduğumu söyleyemem fakat her koşulda sinirlerin bu şekilde gerilmesine ve yansıtılmasına karşıyım. Oğuzhan ve Necip o gerginliği iyi kullandı, Melo da hâliyle atıldı. Engin&#39;in oyunda kalması o anda bir mucize gibiydi, öyle de oldu. Bir anda forvetsiz kalan Galatasaray, Beşiktaş&#39;ın belki de tek umudu oldu ama formsuz Fernandes ve Almeida&#39;nın yokluğu, bu avantajın da kullanılamaz hâle gelmesine sebep oldu. Özetle Galatasaray, ligin genelinde olduğu gibi kötüydü, ama karşısında ondan da kötü bir rakip vardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Galibiyet yanıltmasın, Galatasaray&#39;da düzeltilmesi gereken çok şey var. Sneijder, pas dağıtımını rahatlatacağı konusunda olumlu sinyaller verdi, bunun yanında Semih ve Dany &quot;hatasız&quot; oynadı ve Schalke maçı için kesinlikle umut vaad etti.Yine de, bu geceki oyunun vites arttırılarak geliştirilmesi ve devamlılığı sağlanması Galatasaray&#39;ın kaderi açısından çok önemli olacaktır. Zira bu gece &quot;6 puanlık&quot; bir galibiyet alındı ve Galatasaray böylesine bir avantajı bir kez daha kazanamayabilir. Umut&amp;amp;Elmander üzerinde durulmalı, Sneijder ile gol ortalamasının ne denli artacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Kaderinizi siz yazmazsınız fakat o size yol ayrımlarında seçenekler sunar. Galatasaray, &quot;tek ihtimali&quot; olan seçeneğin peşinde gitti. Her zaman olduğu gibi...&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/3327129772573619406/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/derbinin-ardndan-kader-sunar-sen.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3327129772573619406'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3327129772573619406'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/derbinin-ardndan-kader-sunar-sen.html' title='Derbinin Ardından | Kader Sunar, Sen Seçersin'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNqMEVPQpwPyi99xrpSM0BpPcb-TbuF2PWiDNZjX56s-J19RdTvil8lcdOeoUQ0lG1LVjmNK7dKWOJ-Bp3qpheNPvHdwkbQ8fItfeOOw0_lTSEBVGlmqqMiMC_yWxOKEghzgyTZHmo4rYj/s72-c/319801_492458224146211_1499641959_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-2236783712562806705</id><published>2013-01-26T14:47:00.003-08:00</published><updated>2013-01-26T14:51:13.710-08:00</updated><title type='text'>Yenilsen de Yensen de - 27.01.2013</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Bugün Yenilsen de Yensen de&#39;ye 3. kez katılma şansına eriştim. Bağış Abi ve Banu Abla&#39;nın harika insanlar olduğunu söylemeliyim. Feleğin çemberinden geçmiş insanların sizin yaşınıza inmesi, sizinle dostluk kurmaya çalışması ve hoş sohbeti çektiğim 120 kilometrelik yolun her metresine deydi kesinlikle. Üstüne üstlük İsmail Şenol, Fuat Akdağ, Sine Büyüka gibi insanları görme, sohbet etme şansına eriştim. Harika bir tecrübeydi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Benimle birlikte konuk olan insanların hepsi tek tek harika insanlardı kesinlikle. Futbol konuşmayı çok seven biri olarak takım ayırmaksızın yanımdaki büyüklerimin hepsiyle vakit geçirmekten büyük mutluluk duydum ve 16 yaşında biri olarak hoş bir deneyim edindim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Programda yer yer &quot;bazı insanlar&quot; tarafından yanlış anlaşılmış olmaya üzülmüş olsam da, kesinlikle harika vakit geçirdim. Hayalini kurduğum çalışma ortamını bir kez daha yakından gördüm ve harika insanlarla tanıştım. Programı izlemek isteyenler için yayın linkini paylaşacağım, umarım izlerken siz de benim kadar eğlenirsiniz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İyi seyirler. :)&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.ntvspor.net/video-galeri/yenilsen-de-yensen-de-26-ocak-2013&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Yenilsen de Yensen de - 27.01.2013&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/2236783712562806705/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/yenilsen-de-yensen-de-27012013.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/2236783712562806705'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/2236783712562806705'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/yenilsen-de-yensen-de-27012013.html' title='Yenilsen de Yensen de - 27.01.2013'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-8959335969338148110</id><published>2013-01-24T08:10:00.001-08:00</published><updated>2013-01-25T12:22:15.195-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Eric Cantona"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Manchester United"/><title type='text'>Bir Ben Vardır Benden İçeri: Eric Cantona</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDQzurP45XpwnJAsd0pV_E9T5oM-N7yzfx6DYZxpTa13sAJuz6fdZYOWqRZhLsj8b51wnpGAoo5u3bormELcBuZQNUitpCob6e_P_gg1EF6sZvPCDppIhzOQvI0Ysxr1OoaowFtL7z2Ve8/s1600/taraftar-cantona.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;216&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDQzurP45XpwnJAsd0pV_E9T5oM-N7yzfx6DYZxpTa13sAJuz6fdZYOWqRZhLsj8b51wnpGAoo5u3bormELcBuZQNUitpCob6e_P_gg1EF6sZvPCDppIhzOQvI0Ysxr1OoaowFtL7z2Ve8/s320/taraftar-cantona.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bazı futbolcuları futbol kitabında yazan hiçbir kalıba uyduramazsınız. Giydikleri forma bile dar gelir taşıdıkları kocaman yüreğe. Ve yine bazı futbolcuları anlayabilmek için, hayata onlar gibi bakmak gerekir.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Cantona&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;bu örneklerin belki de en güzeliydi. “Fransız Devrimi’nin” bir vücutta hayat bulmuş hâli gibiydi. Hiçbir hareketi mantık kılıfına uydurabileceğiniz cinsten değildi. Aynı şekilde attığı hiçbir gol, o güne kadar yazılmış fizik kurallarıyla bağdaşmıyordu. Uzun boyluydu ama olağanüstü bir tekniğe sahipti. Hırçındı ama saygı duyulacak adamdı. Bugün İngiliz futbolcu bulmakta zorlandığınız Premier Lig’e diğer kıtalarda da futbol olduğunu hatırlatan adamdı. Bunların hiçbiri sizi tatmin etmiyorsa, basit bir örnekle O, “yakalı formanın” en çok yakıştığı adamdı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Manchester United,&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;O gittikten sonra yakalı forma giymedi bile. Sahada fazla bir şey yapmasına gerek yoktu, o yakasını kaldırırdı, Old Trafford da ellerini…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Eric Cantona&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, 24 Mayıs 1966’da Marsilya’da doğdu. Onu takip eden insanların bildiği gibi Manchester United’ın forma sponsoru&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Nike&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;, yıllarca bu tarihi kullandı. 66’ İngiltere için harika bir yıldı. Tarihlerinde ilk&amp;nbsp; -ve son- kez Dünya Kupası’nı kazanma şerefine nail olmuşlardı. Fakat çok daha önemli bir şey daha vardı: O yıl Cantona dünyaya gelmişti! Marsilya, Fransa’da şüphesiz etnik çatışmanın en çok yaşandığı yerdi. Tarih boyunca Fransızlar tarafından sömürülen Afrikalılar, çareyi Marsilya Limanı’nda çalışmakta bulmuştu. Cantona’nın ailesi de göçmenlerden oluşuyordu. Babası bir İtalyan, annesi de bir Katalan’dı. Fakat bu durum, onun gelişimini kötü yönde etkileyecek bir senaryoya sebebiyet vermedi. Dediğim gibi Marsilya, bu şekilde binlerce aileden oluşuyordu. Cantona, dışlanmışlık hissetmek yerine en kötü senaryoyu görmüş, güçlü bir ailenin genç bir ferdi olarak yetişti. Futbola da, yaşadığı bölgenin yerel bir takımı olan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;SO Les Caillols&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’de başladı. Gençliğinde kalecilik de yapmış olan babasının peşinden gideceği aşikârdı. Ama o futbolu 90 dakika kalede duramayacak kadar çok seviyordu. Üstelik olağanüstü bir tekniğe sahipti. Antrenörü de onu kendi kalesi yerine rakip kalenin önüne koydu. O günden itibaren onun karşısına çıkan her takım da antrenörüne lanet etti…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://i.telegraph.co.uk/multimedia/archive/02104/1985ericafp_2104900i.jpg&quot; src=&quot;http://i.telegraph.co.uk/multimedia/archive/02104/1985ericafp_2104900i.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 459px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Futbola devam etmesi için kritik bir karar vermesi gerekiyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Auxerre&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’in teklifi cezp ediciydi ama ailesinin tam 600 kilometre uzağına yerleşmek zorunda kalacaktı. Bu çok güçlü bir çocuk için bile can yakıcıydı. Ama Cantona, teklifi geri çevirmedi. Auxerre’e imzası onun için bir milattı, burada yeni bir ailesi olacaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Four Four Two&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;ile Kasım 2008’de yaptığı röportaj bu yıllardan bahsederken şöyle söyler:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;“Guy Roux (Auxerre teknik direktörü) hepimizin babası gibiydi. O daima burada bir aile ortamı kurmaya çalıştı. Başka bir takıma gitseydim yalnızlık çekebilirdim. Ama orada mutluydum…”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;Genç takımda geçirdiği 2 yılın ardından askerlik çağı da gelmişti. Bir başka adam bu görevden sıyrılmanın bir yolunu bulabilirdi ama Cantona böyle yapmadı. “Kalıbının adamı olmak” bunu gerektirirdi. Görevden döndükten sonra kısa bir süreliğine&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Martigues&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’de kiralık olarak forma giydi. Ardından da&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Marsilya&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;ile profesyonel sözleşme imzaladı ve ilk kez milli takım forması giydi. Kesinlikle çok yetenekliydi. Sorumluluk sahibi, kendi hâlinde bir genç görünümü veriyordu. Fakat damarlarında akan Cantona çok farklıydı. Kontrol edilemez bir hırçınlığa sahipti ve sorunları çözme şekli kesinlikle “medeni yollar” değildi. 1987’de takım arkadaşı&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bruno Martini&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nin suratının ortasına attığı yumruk, kariyerinin ilk çılgınlığı olacaktı. Ki zaten durdurulamıyordu. Bugüne kadar yaptıklarını sineye çeken kulübü de işlerin çığırından çıktığını fark etmiş olacak,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Torpedo Moskova&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;karşılaşmasında rakip taraftarlara doğru attığı topun ardından 1 aylığına uzaklaştırma cezasına çarptırıldı. Ardından da milli takımdan 1 yıllık uzaklaştırma… Cantona’nın yeteneği su götürmez bir gerçekti ama sırf yetenekli olduğu için davranışlarına göz yummak olur şey değildi. Yol ayrımında olduğunun farkındaydı. Fevri davranmanın ona bir faydası olmadığı gibi onu sonu olmayan bir yola dahi sürükleyebilirdi. Kendisiyle yüzleşmesi adına üst üste 2 sezon&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bordeaux ve Montpellier&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’de kiralık olarak forma giydi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://images.football365.com/11/12/800x600/Eric-Cantona_2694211.jpg&quot; src=&quot;http://images.football365.com/11/12/800x600/Eric-Cantona_2694211.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 225px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Burada da fazla barınamadı. 11 maçta 6 gol oldukça iyi bir orandı ama takım arkadaşı&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Jean-Claude Lemoult&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nun suratına fırlattığı kramponlar ona kapının ardını bir kez daha gösterdi. Ya tüm dünya bu adama karşıydı ya da kelimenin tam anlamıyla bir kaçıktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Laurent Blanc ve Carlos Valderrama&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;onun kalmasında ısrarcı olunca, kulüp bunu kabul etti. Sezon sonunda takım Fransa Kupası’nı kazanıyordu ancak yine de bu kaçığı ait olduğu yere göndermek gerekirdi. Marsilya’ya geri döndü. Burası onun şehriydi. Onu Cantona yapan tüm değerler bir aradaydı. Sakin kalabildiği yegâne yer zaten burasıydı. Burada antrenör Gerard Gili ve&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Franz Beckenbauer&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;ile sakin bir kimliğe büründü. En azından bir süre sadece işini yapacaktı. Fakat sonuçlardan memnun olmayan kulüp başkanı Beckenbauer’i apar topar evine gönderdi. Ertesi sezon Raymond Goethals yönetiminde Marsilya Ligue 1 şampiyonluğuna erişti fakat Cantona için bu yolun da sonu gelmişti. Buradan apar topar transfer olduğu&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Nimes&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’de sadece 16 maça çıkabildi. Bir maç esnasında hakemin suratına fırlattığı top, burada da kariyerine nokta koymasına sebebiyet veriyordu. Belki de ciddi bir hava değişimi gerekliydi. Olağanüstü yetenekliydi ama bir türlü sakin kalmayı başaramıyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Gerard Hoillier&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’in tavsiyesine uydu ve İngiltere’nin,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Leeds United’ın&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;yolunu tuttu…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Kariyerinin en doğru tercihi olduğu kesindi. Premier Lig’in kurulduğu ilk sezondu ve zaten bu ligin kuruluş amaçlarından biri de İngiliz futbolunu evrensel hâle getirmekti. Cantona, bu oluşumun ilk yabancılarından biri olacaktı. Ama etkisi günümüze kadar sürecek olan “scoutluk” kavramının değerinin altını bir kez daha çizdirecekti. Leeds formasıyla çıktığı 28 maçta fileleri yalnızca 9 kez havalandırmıştı ama verdiği paslarla o sezon ligin gol kralı olacak olan Lee Chapman’i besleyecekti. Üstelik Premier Lig’in ilk şampiyonu olma unvanına erişen bir takımın en önemli parçalarından birisi olmuştu. Charity Shield’da Liverpool’a karşı ve takip eden maçta ligde Tottenham’a karşı yaptığı hat-trickler kendisini kanıtlaması adına yeterliydi. Yeteneği hâlâ ilk günkü gibiydi ama değişen bir şey vardı: Ayakları yere sağlam basan bir Cantona’ydı artık. Belki de yaşadığı onlarca tecrübe bunu gerektiriyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Sir Alex Ferguson&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ı böylesin etkilemesinin başka bir açıklaması da zaten olamazdı. Sezon sonunda 1.2 milyon İngiliz Sterlin’i karşılığında “&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Düşler Tiyatrosu’nun&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;” yolunu tutacaktı. Burada geçirdiği 5 sezon boyunca Düşler Tiyatrosu, tarihinin en güzel oyunlarına ev sahipliği yapacaktı. Ferguson gibi bir yönetmenin, Cantona gibi bir aktörü vardı artık. Böylesine güzel bir tiyatro oyunu ancak 2 şekilde çıkmış olabilirdi: Ya Shakespeare’in elinden, ya da Ferguson’ın beyninden…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;İlk sezonunda beklenen etkiyi verememişti. Manchester United’ın ciddi bir gol sıkıntısı vardı ve Cantona’nın bu etkisizliği soruna tuz biber olmuştu sanki. Yine de ciddi bir rakibin olmayışı onları bir anda zirveye taşımıştı. Old Trafford 1966-67’ sezonundan sonra ilk kez şampiyonluğu tadıyordu. Cantona’nın pek katkısı olmasa da, Ferguson onun üzerinde ısrarla duruyordu. Sanki kimsenin görmediği bir şeyin farkındaydı. Cantona’da bir şey olmalıydı… Eksik tamamlanıyordu. Manchester ile 2. sezonundan itibaren “7” numaralı formayı giymeye başlamıştı Cantona.&amp;nbsp; İnanılmaz bir sezonu geride bırakacaklardı. Önce üst üste 2. Premier Lig şampiyonluğu, ardından FA Cup şampiyonluğu ve Lig Kupası finali… Düşler Tiyatrosu’nun gördüğü en anlamlı oyunun 2. perdesi kesinlikle takdire şayandı. Ferguson’ın kumarı tutmuştu, aynı şekilde Houllier, Platini, Blanc, Beckenbauer gibi adamlar onu evlerindeki koltukta yüzlerinde tebessüm ile izliyorlardı. Belki de koca dünyada Cantona’nın başarabileceğine inanan 5 adam vardı. Aynı sezonda Galatasaray’a karşı kırmızı kart gördüğü o maç –Evet evet, Arif’in Manchester’a attığı golün eşleşmesi.. – ve ligde ardı ardına gördüğü 2 kırmızı kart, sahaya çıkamaması dışında hiçbir olumsuz etki yapmıyordu onun adına. Sonunda, onu olduğu gibi kabul eden bir yerdeydi belki de. Hoş, böylesine deli adamlara da ihtiyaç vardı takımda. Cantona, asi Manchester ruhunun dışa vurumu gibiydi ve şehir onu çoktan kabullenmişti… Sırada Cantona’yı tanısın tanımasın adını bir kez duymuş her insanın mutlaka bileceği o “Crystal Palace” vakasının olduğu sezon vardı…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCoFZtyXSzxOD9rVXDwfCFL6SooYOH6ifvlDioUh-Xe8QK16_EqyRJJAu0QEr0GZy8gJ16AwHpXYZsDfb7egL8vwtfii6ZHFT8pMQTsBkXBQN44ynas7yorvC85tJ14ATL1q3YEpzOfSY/s1600/cntn.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCoFZtyXSzxOD9rVXDwfCFL6SooYOH6ifvlDioUh-Xe8QK16_EqyRJJAu0QEr0GZy8gJ16AwHpXYZsDfb7egL8vwtfii6ZHFT8pMQTsBkXBQN44ynas7yorvC85tJ14ATL1q3YEpzOfSY/s1600/cntn.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 210px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;​&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Sezon öncesi kazanılan Charity Shield’a, sezon sonunda Premier Lig şampiyonluğu da eklenmişti. Cantona, Premier Lig’in ilk 6 yılının tamamında da şampiyonluk görmüştü. İnanılmaz bir başarıydı. Onun önderlik ettiği takımın bu türden bir başarı sergilemesi Premier Lig’in kuruluş mottosunun da bir temsil-i resmi gibiydi sanki. Yine de keskin sirke, küpüne zarardı…&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Crystal Palace&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ile oynanan karşılaşmasında oyundan atıldıktan sonra soyunma odasına doğru yürürken ansızın Palace taraftarlarının birine uçan tekme atan Cantona, yine FFT’ye verdiği röportajda olayı şöyle anlatıyor: “&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Onu yumrukladım. Ama ona yeterince sert vurmadım. Ona daha sert vurmalıydım!”&amp;nbsp;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Olayın ardından tutuklanmasının, 120 saatini tutuklu geçirmesinin veya FA tarafından aldığı hiçbir cezanın önemi yoktu. Cantona, kendi sorunlarını yine kendi yöntemleriyle çözmüştü. Evet, bir saygı abidesi veya muazzam bir karakter örneği değildi ama hayatı boyunca yaptığı en berbat şeylerin bile arkasındaydı. Daima bambaşka bir adam olmuştu. &amp;nbsp;Geri döndüğünde eskiden ne yapıyorsa, aynısını yapmaya devam etti. Yanlış şeyler yaptığı da oldu, ama daima “ona göre doğru olanın” peşinden gitti. “İyi bir adam olmadı, ama kimsenin adamı da olmadı” Cantona. (Behzat Ç.’ye selamlar)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;Ferguson da daima arkasında oldu onun. Takip eden sezonda kaptanlık pazı bandını koluna geçirdi. Bir kez daha şampiyonluğu tattı, yakalarını bir kez daha havaya kaldırdı. Oyunun son perdesi bir drama gibiydi. Düşler Tiyatrosu, böylesini düşleyemezdi. Çok yetenekli bir deliydi, felsefe mezunuydu, anarşistti… Mevcut olan tüm düzeni kendince yorumladı, romantikti. Hiçbir zaman kazandığı para için değil, daha iyisi olmak, daha çok kazanmak için oynadı. Bir para babası olmadı. Dünyanın en iyi futbolcusu da değildi. Ama Old Trafford onu seviyordu, o da Old Trafford’u.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;“&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Manchester’dan ayrıldıktan sonra futbol tutkumu kaybettim…” diyordu. Siyasete girdi, adına filmler çekildi, Nike’ın “Joga Bonito” hareketini yönetti. Cantona, futbol kitabının gördüğü en güzel deliydi. Bir başka iş yapsa yüzüne bakılmazdı belki de, ama yeşil sahalarda böylesi bir deliye kurban olunurdu…&amp;nbsp;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/8959335969338148110/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/bir-ben-vardr-benden-iceri-eric-cantona.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8959335969338148110'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/8959335969338148110'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/bir-ben-vardr-benden-iceri-eric-cantona.html' title='Bir Ben Vardır Benden İçeri: Eric Cantona'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDQzurP45XpwnJAsd0pV_E9T5oM-N7yzfx6DYZxpTa13sAJuz6fdZYOWqRZhLsj8b51wnpGAoo5u3bormELcBuZQNUitpCob6e_P_gg1EF6sZvPCDppIhzOQvI0Ysxr1OoaowFtL7z2Ve8/s72-c/taraftar-cantona.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-3362509192321352519</id><published>2013-01-20T14:48:00.001-08:00</published><updated>2013-01-20T14:57:06.074-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Wesley Sneijder"/><title type='text'>Bu Sefer Biz de Bittik: Wesley Sneijder</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHZcnthDlDSlRKtsCzmuJJgdaBxytuviqTJPJFAZTzK3K6naaeoeyCTyTrUvV6R2kUzyrxrAPvH7yejCXo_oOoy__XyWAEvBdw15Qv7FF3XnhH47ylKp7v7T50l146JYr3h65kKrppTSj/s1600/Wesley+Sneijder+FC+Internazionale+Milano+v+Wo_UBZkV9j2l.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;252&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHZcnthDlDSlRKtsCzmuJJgdaBxytuviqTJPJFAZTzK3K6naaeoeyCTyTrUvV6R2kUzyrxrAPvH7yejCXo_oOoy__XyWAEvBdw15Qv7FF3XnhH47ylKp7v7T50l146JYr3h65kKrppTSj/s320/Wesley+Sneijder+FC+Internazionale+Milano+v+Wo_UBZkV9j2l.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Tek ihtimali olanlara sevgilerle...&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Tıpkı türünün yegâne örneği çiçeklerin yetiştiği diyarlar gibi, futbolun &amp;nbsp;da verimli olduğu topraklar vardır. Paranın değil, tutkunun sözünün geçtiği topraklar… Bu toprakların her santimetrekaresinde sizi şaşkına çevirecek bir çocukla karşılaşabilirsiniz. Bir çift küçük ayak, size bildiklerinizi unutturmaya yetebilir. İşte Hollanda, tam da böyle bir yerdir. Burada futbola başlamış her genç çocuk için yegâne hedef futbol oynamaktır. İsmini bile bilmediğiniz bir kulübün, “ismini” telaffuz etmekte zorlandığınız tıfılı, sadece birkaç yıl sonra dünyanın en büyük kulüplerinden birinde oynar ve siz -yine adını telaffuz edemeyerek…- &amp;nbsp;“Ben bu çocuğu daha önce izlemiştim…” ile yetinmek zorunda kalırsınız. Zira Hollanda her yıl, ihraç ettiği milyonlarca demet “gülün” yanına, böylesi bir çocuğu da ekler… İşte o; hafifçe esmer kavruk, bazen de süt beyazı, uzun lüle saçlı, bazen de dazlak, fakat daima “ayağıyla sanat yapan” genç adamlardan biri de, yaklaşık bir saat önce Galatasaray’a imza atmış olan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Wesley Sneijder&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;… (Sizleri zorlamayayım, Sınaydır diye telaffuz ediliyormuş…)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU3ZZf3KqJICrwOSAPpRX_ZGTIG8yq4AgQnNSpcuxY_tiDIIDUhqMFDS5NaswjEdoEM7pTQZ6gEDdXg3DVTAyhKH_LezYV_wfIP0FhfylJOAiMvWH1D_dezYsYfrGlSCXKE0e4P6_ybKjl/s400/1186951404.jpg&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU3ZZf3KqJICrwOSAPpRX_ZGTIG8yq4AgQnNSpcuxY_tiDIIDUhqMFDS5NaswjEdoEM7pTQZ6gEDdXg3DVTAyhKH_LezYV_wfIP0FhfylJOAiMvWH1D_dezYsYfrGlSCXKE0e4P6_ybKjl/s400/1186951404.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 225px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Eğer nüfus cüzdanınızda Hollanda yazıyorsa, elinizde futbol oynamak için onlarca seçenek vardır. Lâkin bir gül bile her toprakta aynı güzellikte yetişmiyorken, bir futbolcunun her takımda aynı başarıyı gösterebilme ihtimali oldukça azdır.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ajax ve PSV&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;bu konudaki başarısı, yadsınamaz bir gerçek. Sneijder’ın babası ve ağabeyinin gençlik yılları futbol oynayarak geçmişti, “akacak kan damarda durmaz” misali, onun da yolu önceden çizilmiş gibiydi. Fakat o, bu konuda şanslı olanlardan biri oldu. Bir seçme sırasında Ajax alt yapısına kabul edilen Sneijder, burada Hollanda futbolunun gördüğü en büyük yeteneklerin öğrencisi, göreceği en büyük yeteneklerin de takım arkadaşı oldu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ronald Koeman&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ın öğrencisi,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;van der Vaart&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;gibi bir çok potansiyel yeteneğin de takım arkadaşı olan Sneijder, Ajax alt yapısının “altın çağlarından” birinin parçası olacaktı. Yıllar öncesinden Michels’in yazdığı, Cruyff’ün de öğrettiği “total futbol” mantığını sahaya vuran Ajax, Sneijder için mükemmel bir ortam yaratmıştı. Zaten, Hollanda’da bu tür futbolcuların sık sık şans bulması garipsenmiyordu. Ofansif orta sahanın ortasında, bazen de kanatlarında mücadele eden Sneijder, burada çıktığı 126 maçta 43 gole imza atmıştı. Lâkin Amsterdam’dan demir alma vakti gelmişti. Tıpkı burada yetişmiş diğerleri gibi onun da gidişi oldukça sansasyonel oldu. Sneijder, 2007 yazında tam&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;27 milyon Euro&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ya&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Real Madrid’e&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;imza atarken, bu imza onu Hollanda tarihinin o zamana dek en pahalı 2. futbolcusu konumuna getirecekti.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.gfdb.com/images/pictures/players/wesley-sneijder.jpg&quot; src=&quot;http://www.gfdb.com/images/pictures/players/wesley-sneijder.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 393px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Real Madrid, 2. “galaktik” projesinin ilk adımlarını atmak niyetindeydi. Total futbol kavramı, Madrid seyircisinin sahada görmek istediğiyle uyuşuyordu, lâkin bu futbol anlayışı, sadece bunu en iyi yapan adamlarla oynanabilirdi. O sezon Sneijder, Robben ve Drenthe ile birlikte Madrid’e imza atan 3 Hollandalıdan biri oldu. Zaten&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ruud van Nistelrooy&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;onlardan bir sezon önce Madrid forması giymişti, gelecek sezon da aralarına van der Vaart da katılacaktı. Fakat bu proje, hiçbir zaman gerçekleştirmesi gereken etkiyi gerçekleştiremedi. Hollanda futbolunun temelinde yatan özgürlük, dönemin teknik direktörü&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Schuster&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;tarafından büyük baskıya alınmıştı. Üstelik buna yıllar boyunca şımartılmış ve kazanmaktan başka bir şey bilmeyen Madrid şehri de eklenince, baskının boyutu yadsınamayacak seviyeye çoktan gelmişti. Bu dönem, adeta bir “verem” dönemi gibiydi. Madrid’in 2. Galaktik Projesi de hüsrana uğruyordu. Barcelona, La Masia’nın meyvelerinden bir bir faydalanırken Madrid, Sneijder’in forma giydiği dönemde sırasıyla Schuster, Ramos, ve Pellegrini ile çalıştı. Gelen teknik direktörlerin hepsi, omuzlarındaki büyük baskının etkisinde, bir şey veremeden gidiyordu. Üstelik Sneijder’ın da mutlu olduğu söylenemezdi. Yaşadığı sakatlık sorununun ardından iyileştiği öne sürülerek maça çıkarılan Sneijder’ın sakatlığı çok daha sert bir şekilde nüksetti. Burası asrın kulübüydü, evet. Ama bu kaçıklarla birlikte burada kalmak tam bir ölüm fermanı gibiydi. Sneijder, ona yapılanların intikamını alırcasına Madrid’de sözleşmesinden kalan bir kuruş bile bırakmadan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Mourinho&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nun Inter’ine transfer oldu.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Inter’in yeni teknik direktörü Mourinho, ona tam 15 milyon Euro değer biçmişti, İtalyan basını da şimdi onu biçiyordu. Bu tam bir delilikti, kronik sakatlığı bulunan bir futbolcuya böylesine bir meblağ biçmek mantıksızdı doğrusu. Fakat, Mourinho’nun yaptıklarını “mantık” çerçevesinde değerlendirmek, en büyük “mantıksızlık” oluyordu zaten! Mourinho’nun şampiyon kimliğine sokacağı Inter’in kalbinde Sneijder yatıyordu. Üstelik Ajax’ta öğretilenleri yapması yeterli olacaktı. “10” numara mevkisinin yaşayan en iyi temsilcilerinden birine işte burada dönüşecekti. İtalyan futbolu&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Calciopoli&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’nin gölgesinde oldukça kan kaybetmişti. Buna tribün şiddeti, Avrupa’daki başarısızlıkta eklenince tablo tam bir fiyasko hâlini alıyordu. Fakat Mourinho buraya imza atmadan önce Chelsea’nin de makus kaderini değiştirmişti. Üstelik burada, ona eşlik eden Sneijder’a da sahipti. Şikenin vurduğu rakiplerinin güç kaybı da ortadaydı. Sneijder, Inter’in “kapalı hücum” yapan futboluna çabuk adapte olmuştu. Mourinho’nun uyguladığı savunma sistemi, uzaktan tam bir kapalı kutu gibi görünüyordu, hücumda ise Sneijder ve ortakları yeşil sahaların gördüğü en sert savunmasıyla oynayan İtalyan takımlarının arasından rahatlıkla sıyrılıyordu. Buradaki ilk sezonunda&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Serie A&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;şampiyonluğunu tadan Sneijder, hayatının en değerli sezonunun arifesindeydi. İtalyan basını uzun zaman sonra ilk defa futbolu konuşabiliyordu. Öyle ki, bir futbolcuyu şımartacak seviyeye dahi gelmişlerdi. “Sniper” lakabı takılan Sneijder, lakabının hakkını vermeye devam ediyordu. Eto’o ve Milito’ya attığı pasların yanında “bizim çocuk”&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Muslera&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’ya attığı serbest vuruş golü de zira hâlâ akıllarda…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Inter ve o, diriliş sezonundaydı artık. Serie A, İtalya Kupası ve Şampiyonlar Ligi Şampiyonluğu, bir de üzerine Dünya Kupası finali Sneijder’ın hak ettiği zirveye sonunda ulaşmasını sağlamıştı. Tüm dünya onu konuşurken o Altın Top’u Messi’ye kaptırsa da, Ajax alt yapısı bir kez daha haklı çıkıyordu: Futbol oynama şansı verilen her çocuk, harikalar yaratabilirdi. Sneijder, FIFA tarafından olmasa da, tüm dünya tarafından hak ettiği saygıya kavuşmuştu. Lâkin mutlu senaryonun sonuna gelinmişti. Mourinho, daha büyük zaferler uğruna Madrid’in yolunu tutarken Sneijder, onunla birlikte gelmeyi reddediyordu. Lâkin burada onsuz geçireceği 2 sezonun ona katacağı hiçbir şey olmayacaktı. Madrid yıllarını andırır gibiydi. Ayrılma vakti gelip çatmıştı artık. Üstelik Sneijder’in olası rotalarından birisi de tanıdıktı, buradaydı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Galatasaray’dı!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Sneijder’ın müzmin sakat profiline bir de boş geçen 2.5 sezonu eklenmişti. Doğrusunu söylemek gerekirse, cezp edici durmuyordu. Lâkin, “futbol Tanrılarının” ona bahşettiği yeteneği hiçe saymak, büyük cahillik olacaktı. (Sergen Yalçın’a selamlar) Moratti’nin olumsuz açıklamalarına, Galatasaray’ın ilk resmi girişimi eklendi, 12 günlük “inziva” döneminin başlangıcı 2 Ocak 2013’e tekabül ediyordu. İhtimali bile bir gönlü yardan, işten-güçten, okuldan almaya yeterdi. Defter arkası kadrolarda Burak’ın arkasında Sneijder’ın olma ihtimali, tarifi eşsiz bir rüya gibiydi. Hagi’den bu yana bu kadar heyecanlandıran başka bir ihtimal bile gelip geçmemişti akıllardan. Fakat, en güzel senaryolara çomak sokan, “Sneijder gelmez, kandırmayın Galatasaraylıları” temalı bir çok haber, bir çok bahis sitesi ve “duyumcu” konuşup duruyordu. Bahis siteleri &amp;nbsp;1’e 13 veredursun, “&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;bazıları için tek ihtimal vardı&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;”… Üstelik onlar yazadursun Galatasaraylılar Sneijder’ın eşinden, kardeşine hatta annesine kadar yedi ceddiyle anlaşmaya varmıştı da, Sneijder da tık yoktu…Yahu münafık mıydı bu Sneijder? 2 Cuma geçmişti ilk haberin ardından, 3. cuma da mı gelmiyordu? &amp;nbsp;(Kabasakal’a selamlar olsun) Yahu böyle yapılır mıydı bekleyen adama? Yapılmazdı elbet… 20 Ocak akşamına doğru&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Gazetta dello Sport&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;’un attığı manşet nefes kesiciydi. Geliyor muydu yoksa? KAP açılsın, GS TV açılsın, resmi site yenilensinler başlamıştı. Bir tek o eksikti… Pazarı pazartesiye bağlayan gece, gönlü hayata bağladı Sneijder. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Allah bu ellere, bir daha “yeni Hagi “ yazısı yazdırmasın!&lt;/em&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/3362509192321352519/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/bu-sefer-biz-de-bittik-wesley-sneijder.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3362509192321352519'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/3362509192321352519'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/bu-sefer-biz-de-bittik-wesley-sneijder.html' title='Bu Sefer Biz de Bittik: Wesley Sneijder'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHZcnthDlDSlRKtsCzmuJJgdaBxytuviqTJPJFAZTzK3K6naaeoeyCTyTrUvV6R2kUzyrxrAPvH7yejCXo_oOoy__XyWAEvBdw15Qv7FF3XnhH47ylKp7v7T50l146JYr3h65kKrppTSj/s72-c/Wesley+Sneijder+FC+Internazionale+Milano+v+Wo_UBZkV9j2l.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-6539496663419418120</id><published>2013-01-19T13:23:00.002-08:00</published><updated>2013-01-20T02:36:42.945-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Liverpool"/><title type='text'>Sevmek Bir Ömür Sürer</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9pEPrYwVGn1RepR222rkGEu8pnXyCEEkmfTE7xZ1X17Uyd0RkiFNhteTz0kpb4hXwXKGKXx9tBRW0QdlenHY_-QVjOANx_8op2HT6dvUI5JTYNezuJ978u3bEacLNtIZ2gJN6NF4sP__7/s1600/tumblr_mgllvbezMG1s21ovvo1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;239&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9pEPrYwVGn1RepR222rkGEu8pnXyCEEkmfTE7xZ1X17Uyd0RkiFNhteTz0kpb4hXwXKGKXx9tBRW0QdlenHY_-QVjOANx_8op2HT6dvUI5JTYNezuJ978u3bEacLNtIZ2gJN6NF4sP__7/s320/tumblr_mgllvbezMG1s21ovvo1_1280.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Geçen günlerde yabancı kaynaklı bir Liverpool forumunda &#39;&#39;Liverpool için umutlanmak adına 5 neden&#39;&#39; konulu bir yazı okumuştum. Güzel bir analiz olduğunu inkâr edemem. Lâkin, belki de dünya üzerindeki en romantik kulübe karşı umut beslemek, bu kadar basit olmamalı. Daima Liverpoollu olduğumu söylerim, gurur duyarım. Sorsanız, tek maçına gitmeyi bırakın, formasına bile sahip değilim. Üstelik kilometrelerce uzaktayım. Liverpool, bana benzer milyonlarca taraftara sahip. Belki de yer yüzünün en küresel takımı. Sosyal paylaşım sitesi Twitter&#39;da Tayland, Hindistan gibi hiç olmayacak ülkeler adına açılmış bizzat kulüp destekli taraftar hesapları var. Peki; 20 yıldır şampiyon olamayan bir takıma beslenen bu sevgi, böylesine endüstriyelleşen bir futbol düzeni için fazla değil mi?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://24.media.tumblr.com/2d390f99369904c7302bbe0bcdb64f3c/tumblr_mg0oms1Rgf1qj5qufo1_500.png&quot; src=&quot;http://24.media.tumblr.com/2d390f99369904c7302bbe0bcdb64f3c/tumblr_mg0oms1Rgf1qj5qufo1_500.png&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 240px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Kuruluş yıllarından 80&#39;lerin sonlarına bakıldığında, İngiltere üzerindeki konumunun kulüp üzerine muhteşem bir etki yaptığını görebilirsiniz. Sanayi Devrimi&#39;ne denk gelen yıllarda kurulan Liverpool, sağlanan iş hacmi nedeniyle öylesine göç alıyordu ki, şehir tarihin ilk &#39;&#39;multi-etnik&#39;&#39; merkezlerinden biri hâline gelmişti. Bunun yanında kendine has bir kültüre de sahipti. Bizzat Liverpoollu insanların kullandığı &#39;&#39;İngiliz ağzından&#39;&#39; yola çıkarak &#39;&#39;scouser&#39;&#39; ibaresi türetilmiş, üzerine onlara has bir sözlük bile basılmıştı. Böylesine bir şehirde doğan bir kulübün, kısa sürede çok fazla taraftara sahip olması, dolayısıyla başarılı olması içten bile değildi. Gerçekten de öyle oldu. Şehir, olağanüstü bir yapıya sahipti, Liverpool muazzam başarılıydı. &#39;&#39;Romantik&#39;&#39; taraftar yapısının temellerinde de bu yatar aslına baktığınızda. Zira, şehirde yaşayan insanlar geçim sorunu yaşamıyordu. Onlara bir uğraş, bir sevda, bir sahipleniş gerekiyordu. Bu duygusal bağı parayla koparmak imkansız gibi duruyor hâlâ... İşte Liverpool&#39;un sahip olduğu en büyük kudretin doğuşu, kendi topraklarında böyle yatıyor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Fakat tüm bu romantik düzenin yanında, içinde bulunduğumuz yıllar yazıktır ki futbola çok daha realist bir bakış açısıyla bakmayı gerektiriyor. Zira Ada&#39;nın diğer büyüğü Manchester United, ipi devralmış durumda. Geçen sezon, 18 şampiyonluklu &#39;&#39;20 yıldır&#39;&#39; şampiyon olamayan Liverpool&#39;u geride bıraktılar. Arsenal de kendisine gençlerden kurulu bir düzenle oynamayı motto edinmiş vaziyette. Chelsea, City, Tottenham ise parasal destekle başarı sağlamakta. Zaten bu 3 ihtimal, var olmak adına sistemin size sunduğu yegâne seçenekler. Doğrusunu söylemek gerekirse Benitez dönemini bir kenara bırakırsak, Liverpool hem başarısız, hem de ne yaptığı belli olmayan uzun bir süre geçirdi. Amerikalı başkanların kulübün başına sardığı kara bulutları saymıyorum bile. Zira, dünyada bu kadar çok parası olup, bu kadar beceriksiz başka insanlar bulamazsınız. Yakın tarihte kulüp hisselerini kendi cebinden ödediği parayla taraftarın kurtardığını söylersek, beceriksizliğin ne seviyede olduğunu anlaşılmış olacak sanırım. Liverpool&#39;u bu sezon başında, az önce saydığım 3 sistemden birisine oturtan bir adam, Brendan Rodgers, makus kaderin yönünü değiştirecek adam olabilir.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://25.media.tumblr.com/4278211264a784d71089156b360a1da1/tumblr_mgvrttliTV1rz627do1_500.jpg&quot; src=&quot;http://25.media.tumblr.com/4278211264a784d71089156b360a1da1/tumblr_mgvrttliTV1rz627do1_500.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 251px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Liverpool, Arsenal&#39;la kıyaslanamayacak olsa da, büyük bir genç potansiyeline sahip. Suso, Sterling, Sturridge, Shelvey gibi oyuncuların yanında Gerrard ve Suarez&#39;in muhteşem bir ortaklığı var şu anda. Evet, kulübün an itibariyle 7. olduğunu söylersem, bana ne saçmaladığımı soracaksınız. Lâkin, yapılanma süreçlerinin başlangıcı daima sancılıdır. Liverpool, Arsenal&#39;la birlikte Premier Lig&#39;in en sağlam mali yapısına sahip diyebiliriz. Üstelik Rodgers, taktik tahtasında da ortalamanın üzerinde bir adam, inkar etmek yanlış olacaktır. Kişisel görüşümü beyan etmem gerekirse, Liverpool kısıtlı genç yeteneklerini Arsenal&#39;den daha efektif kullanıyor, en azından lig tablosundaki durumları, kabullenilebilir bir seviyede. Bunun yanında Luis Suarez şimdiden 20 gol barajına ulaştı. Günümüz değerlerinde &#39;&#39;ortalama&#39;&#39; olarak sınıflandırılan bir takım için Liverpool, tahtına dönmek adına bir çok olumlu nedene sahip. Tüm nedenleri bir yana bırakın, sahada Steven Gerrard gibi bir oyuncunuz varken, bazen fazlasını yapmanız gerekmiyor. Saha içinde yıllanmış bir şaraba sahipler. Gerrard&#39;ın attığı her pası hâlâ hayranlıkla izleyen bir taraftar kitlesi var.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Taraftar meselesine gelince. Şehir, 19. yüzyılın sonlarındaki havasından hâlâ bir şey kaybetmiş değil. Anfield Road&#39;da büyük boşluklar görmek, ancak maç bittikten sonra mümkün olabiliyor. Başarısızlık sebebiyle sahaya sırtını dönenler de var fakat böylesine romantik bir havanın rüzgarına kapılmamak mümkün değil, onlar da fazla direnemiyor. Liverpool, PSG, ManC, Chelsea ve daha nicelerinde olmayan bir güce sahip tam da bu noktada: Başarıya odaklı olmayan bir taraftar kitlesi. Bahis şirketlerinin Liverpool galibiyetine gülünç oranlar verdiği United derbisinde, maç öncesi &#39;&#39;You&#39;ll never walk alone&#39;&#39; söyleyen Scouserlar, kilometrelerce ötede herkesin tüylerini diken diken etmişti, en yakın örnek olarak bunu verebiliriz sanırım. Bu günlerde Beşiktaş&#39;ın FEDA sloganı, bu şehirde 20 yıldır hakim. Onlar, Leyla&#39;dan geçip Mevla&#39;ya varan Mecnun misali, üzerinde formaları, Liverpool peşinde savrulup durmaya devam ediyorlar...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bitirmeden önce... Az önce saydığım her şey tuzla buz olabilir. Liverpool küme düşer, batar veya bir yirmi yılı daha kupasız geçirebilir. Fakat Liverpool, en kötü döneminde dahi ders verebilecek yegâne kulüp. Hiç bir Liverpoolluyu kupa beklerken göremezsiniz şehirde. Kimse &#39;&#39;bu sene de olmadı&#39;&#39; demez, &#39;&#39;bugün de Liverpool&#39;u izleyebildik...&#39;&#39; der daima. Fakat, endüstriyel futbolun da bir gün sonunun geleceği, devrin döneceği aşikâr. Onları yakalamak için 20 yıl geçmesi gerekti. Bütün bu süreç, belki de bir çok dersi beraberinde getirdi. Arap hayalinin bittiği gün, bir Liverpoolluyla karşı karşıya gelmek, makus kaderin değişeceği gün olacak belki de.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Yalnız yürümeyenlere selam olsun!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/6539496663419418120/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/sevmek-bir-omur-surer.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6539496663419418120'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6539496663419418120'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/sevmek-bir-omur-surer.html' title='Sevmek Bir Ömür Sürer'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9pEPrYwVGn1RepR222rkGEu8pnXyCEEkmfTE7xZ1X17Uyd0RkiFNhteTz0kpb4hXwXKGKXx9tBRW0QdlenHY_-QVjOANx_8op2HT6dvUI5JTYNezuJ978u3bEacLNtIZ2gJN6NF4sP__7/s72-c/tumblr_mgllvbezMG1s21ovvo1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4021258570512620485</id><published>2013-01-18T12:46:00.000-08:00</published><updated>2013-01-18T12:46:05.140-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kasımpaşa"/><title type='text'>Kasımpaşa 2-1 Galatasaray | Hayırlı Mağlubiyet</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZM5T_c8-TK7ryAG3aykJJh8Mx5f3DBdZiQusSVFigjZzCLDeahtC0-qbB5oFWrrqcQ0x1rEI9-Z-tjAwx3GwgOZmXADo2P91vzA09JPfY7Vs45tHZGn4ulCEJmOEHqwZZ6nZ4Dn6FIpJ0/s1600/1248663-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZM5T_c8-TK7ryAG3aykJJh8Mx5f3DBdZiQusSVFigjZzCLDeahtC0-qbB5oFWrrqcQ0x1rEI9-Z-tjAwx3GwgOZmXADo2P91vzA09JPfY7Vs45tHZGn4ulCEJmOEHqwZZ6nZ4Dn6FIpJ0/s320/1248663-1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Maksadım galibiyet günü sevgi sözcükleri yettiremediğim Galatasaray&#39;ı, mağlubiyetinin ardından fütursuzca eleştirmek değil. Lâkin gözün gördüğü yanlışlardan, anlık başarılarla sıyrılmak, uzun vadede size hiçbir şey kazandırmaz. Galatasaray; liderliğin zevkine, Sneijder&#39;ın hayallerine, Schalke maçının hayallerine kapıldı belki de bu gece. Hataları görmemek için daha onlarca bahane üretilebilir, lâkin hiç bir bahane sizin yaptığınız yanlışa, doğruluk niteliği kazandırmaz. Yarın Beşiktaş kazanırsa Galatasaray liderliği devredecek, daha iyi bir teklif gelirse Sneijder başka bir kulübe gidecek, böyle oynarsa Schalke&#39;ye elenecek... Bir an önce çözüm yoluna gidilmezse, hatalarımızla çok ciddi bir şekilde yüzleşmek durumunda kalacağız.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Doğrusunu söylemek gerekirse devre arasına girilmeden evvel Galatasaray&#39;ın çizdiği tablo, ortalama bir başarı adına tatminkâr bir tabloydu. Ünal Aysal yönetimi geldiğinden beri sahadaki takımın üzerine bir yıldız eklemek istiyordu ki Şampiyonlar Ligi&#39;nde devam ediyor olmak, çok büyük bir kozdu. Üstelik ortaya atılan isim Sneijder&#39;dı ve bu transferin ihtimali ortalama bir Galatasaraylıyı kör edecek cinstendi. Doğrusunu söylemek gerekirse, geldiği takdirde takıma seviye atlatacak bir futbolcu olduğu kesin. Lâkin tek eksik bu değildi. Devre arasına girilirken Gökhan Zan dışında alternatif bir stoperi yoktu Galatasaray&#39;ın, Ujfalusi&#39;nin form tutması çok zordu ki zaten tekrar sakatlandı. Takım açık bir şekilde ileride hiç bir şey üretemiyordu, bunun yanında Amrabat ve Aydın dışında kanatta denenen tüm adamların asli mevki kanat değildi. Fakat Galatasaray yönetimi attığı her adımda kelimenin tam anlamıyla bir &#39;&#39;Türk düşünce sistemi&#39;&#39; izledi. Geçici zaferlerin boyadığı gözler, Sneijder&#39;la kapatıldı. Ve bugün Kasımpaşa maçına dek hiçbir imza atılmadı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bu satırları okuyan herkesin maçı izlediğinden eminim. Bu sebeple maçın üzerinde durmaya pek yanaşmayacağım. Klasik Galatasaray hatalarından fazlası yoktu sahada. Futbol olarak, Kasımpaşa&#39;yla baş edebilecek hiçbir şey yapmadı. Fakat Galatasaray, bu gece &#39;&#39;hayırlı mağlubiyetlerden&#39;&#39; birini kazandı. Az önce söylediğim gibi, Türk mantığı gereğince, senaryoların en kötüsünü görmeden, duruma müdahale etmek olur şey değildir. Fatih Terim&#39;in bu gece kafasından geçebilecek en kötü senaryoyu yaşadığına hiç şüphem yok. İlk devre kazanılan hiç bir başarı, süreklilik kazanılmadığı takdirde 2. devrede takıma hiçbir şey katmayacak. Lâkin bu tek mağlubiyet, tüm devrenin seyrini değiştirebilecek. En azından buna bir taraftar gözüyle inancım tam. Oyunda değinmek istediğim bir iki nokta var ki, bunlar eksiklikten ziyade artık birer hastalığa dönüşmüş şeyler...&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Galatasaray, Ujfalusi&#39;nin ardından savunmada gelişigüzel hareketler dışında bir şey sergilemiyor. Muslera&#39;nın önündeki dörtlünün, rakip hücuma çıkarken birbirini kollamadığı açıkça ortada. Sabri&#39;nin iyi niyetini bir kenara bırakarak konuşmak istiyorum zira bu gece sahadaki en iyi futbolcu kesinlikle oydu, en azından Galatasaray adına. Dany, defansta çalıma giren, top kaptırsa da bildiğini okuyan mahalle maçı stoperlerine benziyor. Semih, öğreneceği çok şey olduğunu belli ediyor. Riera ise zaten açıktan dönme bir bek olduğundan böylesine eksik bir savunmada çok sırıtıyor.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Devre sonu&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;analizimde de söylediğim gibi Galatasaray savunması, bağıra bağıra bir stoper istiyor ki bu adamın Kjaer veyahut Serdar Aziz gibi birisi olması gerektiği kanaatindeyim. Buna ek olarak &#39;&#39;büyük yetenek Emre Çolak&#39;ın&#39;&#39;, yürümekten başka ne yaptığını anlayamadığımı söylemeliyim. Emre&#39;nin, Aydın&#39;a nazaran çok büyük bir yetenek olduğu aşikâr, lâkin hiçbir zaman Aydın olamayacak.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;PSV&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;kulübünün alt yapı tesislerinin girişinde yazan, çok da beğendiğim bir söz vardır, durumu özetleyecektir sanırım. &#39;&#39;Çalışma, yeteneği yener. Eğer yetenek çalışmıyorsa.&#39;&#39;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bir Galatasaray taraftarı olarak, mağlubiyeti bu denli hayırlı bulacağım aklımın ucundan dahi geçmezdi. Fakat artık büyük bir yol ayrımında olduğumuzu da anlamak gerekiyor. Sneijder gelir veya gelmez, buna takılı kalmak, bizi çok daha geriye itecektir. Eksikler belli, yapılması gerekenler de gün gibi ortada. Ardına sığınılacak son bahane, Schalke maçı. Umarım, o güne varmadan yönetim bir farkındalık kazanır. Zira, çok iyi bitebilecekken çöpe gidebilecek bir sezonun arefesindeyiz. Sürdürülen Türk mantığından kurtulup, çözüm yoluna gidilmezse, Kasımpaşa&#39;nın takıma yaptığı ihtar, kısa sürede &#39;&#39;olağanüstü hâl&#39;&#39; çanlarına dönüşecektir...&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Galibiyetinden ötürü Kasımpaşa&#39;yı ve Kasımpaşa&#39;ya gönül vermiş olanları tebrik ederim.&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4021258570512620485/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/kasmpasa-2-1-galatasaray-hayrl.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4021258570512620485'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4021258570512620485'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/kasmpasa-2-1-galatasaray-hayrl.html' title='Kasımpaşa 2-1 Galatasaray | Hayırlı Mağlubiyet'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZM5T_c8-TK7ryAG3aykJJh8Mx5f3DBdZiQusSVFigjZzCLDeahtC0-qbB5oFWrrqcQ0x1rEI9-Z-tjAwx3GwgOZmXADo2P91vzA09JPfY7Vs45tHZGn4ulCEJmOEHqwZZ6nZ4Dn6FIpJ0/s72-c/1248663-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4517531274791170119</id><published>2013-01-12T09:21:00.001-08:00</published><updated>2013-01-12T09:21:36.941-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Andriy Shevchenko"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Chelsea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dinamo Kiev"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Milan"/><title type='text'>Altın Sarısı &quot;7&quot;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZi6kX6uv59KCoUSe1sskPbT-rTCu2TFdXxq96zDc7bq-fR9juCM88Bid2UIzJW71ppsWzdf2PqtOmPALZLGVP1avVrIC8x1haq6sBKC0chKScBZK2BLPqKj1NkSomn6xRMkGRa5dcXW6o/s1600/tumblr_lsnvwsOaFl1qg27q2o1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZi6kX6uv59KCoUSe1sskPbT-rTCu2TFdXxq96zDc7bq-fR9juCM88Bid2UIzJW71ppsWzdf2PqtOmPALZLGVP1avVrIC8x1haq6sBKC0chKScBZK2BLPqKj1NkSomn6xRMkGRa5dcXW6o/s320/tumblr_lsnvwsOaFl1qg27q2o1_1280.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Doğu bloğu ülkeleri için zor zamanlardı. 70 yıllık Sovyetler Birliği’nin sonu gelmek üzereydi. Kağıt üzerinde özgürlüğüne kavuşacak bir çok millet için güzel günler yakındı. En nihayetinde tarihin en baskıcı hükümetlerinden birinin sonu gelmişti. Fakat, davulun sesi sadece uzaktan hoş gelirdi. Ukrayna, 1991’de bağımsızlığını kazanan devletlerden biriydi. Fakat onların göreceği güneşli günlerin üzerine Çernobil’deki nükleer facia adeta kara bir bulut gibi çekilmişti. Bu topraklarda yaşamak bile zorken, futbol oynamak, ayakta durabilmek imkansızdı. Fakat futbol kitabının en güzel satırları, işte böyle zamanlarda ayakta durabilmiş, rakip kaleye doğru topu kovalayabilmiş adamlardan oluşmuyor muydu? İşte onun hikâyesinin ilk yılları, böyle bir zamana tekabül edecekti. Kaderinin iki seçeneği vardı: Ya ona boyun eğecekti, ya da futbol kitabının sıradaki satırları onun “ayağından” gelecekti…&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Patlamanın yaşandığı yıl olan 1986, Sheva için bir çok açıdan erken dönüm noktalarına denk geliyordu.O yıllarda Ukrayna’nın durumu düşünüldüğünde, spora devam edebilmek adına yegâne çözüm, bir spor akademisine girmekten geçiyordu. Lâkin Sheva için bu kapılar başarısız sayıldığı bir “top sürme” testinin ardından üzerine kapanacaktı. Daha sonra, bir gençler turnuvasında onu izleyen&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Dinamo Kiev&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;scoutlarının ona davetiyesi, yerin dibine giren bir umudun yeniden filizlenmesine sebep olacaktı. Yani, yıllarca Yeşilçam filmlerinden alışık olduğumuz klasik Türk sineması dramatizasyon tekniği olan: “Önce çocuğun umutlarını çal, hayatını karart. Ardından olmadık bir anda bir mucize olsun, çocuk hayallerine kavuşsun.” Sıralaması, Sheva’nın ilk yıllarında bir İsviçre saati edasıyla işliyordu. Üstelik, alt yapıda geçirdiği 4.yılda, Liverpool efsanesi Ian Rush adına organize edilen bir turnuvada olacaktı. Turnuvanın ardından Ian Rush’ın ellerinden aldığı ödül, bir mistik çarpışma gibiydi adeta. Hayatının tek amacı gol atmak olan bir genç, hayatı boyunca gol atmış bir adamın ellerinden onun kariyerine yol haritası olacak ödülü alıyordu.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Alt yaş takımlarındaki yıllarının ardından, 1992’de nihayet Dinamo Kiev forması giyiyordu. Sovyetlerin dağılmasının üzerinden henüz sadece 1 yıl geçmişti. Hâliyle ülkede futbol, pek de iç açıcı değildi. Birkaç dominant takımın dışında rekabetten bahsetmek yanlış olurdu. Yine de Sheva ve Kiev’in birlikte geçireceği 5 yıl, muhteşem bir ortaklık olacaktı. Onları takip eden rakamlar, birlikteliği özetler nitelikteydi. 94-95’ sezonuna gelindiğinde Sheva, ligi 6 golle tamamlarken, Şampiyonlar Ligi’nde Barcelona filelerine tam 3 gol bırakacaktı. Ardından ertesi sezonu ligde 19 golle tamamlarken, Madrid karşısında yaptığı hat-trick, 10 Şampiyonlar Ligi maçında attığı 6 gol ve burada geçirdiği 5 sezonda kazandığı 5 lig şampiyonluğu bir Ukraynalı futbolcunun kariyeri boyunca dolduramayacağı CV’sine denk düşüyordu. Tıpkı, henüz genç yaşta okuldan atılıp ardından mucizevi buluşlara imza atan dahiler gibi Sheva, kapısından giremediği spor akademisine nazire edercesine 5 yıl içerisinde lokal seviyede kazanmadık şey bırakmamıştı. 1999 yazında Kiev onu Milan’a tam&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;25 milyon Dolar’a&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;uğurlarken onun bavulunda “beşi bir yerdesi”, CV’sinde 60 golü ve iki ülkeyi birbirine düşürecek bir üslupla Barcelona ve Madrid ağlarına bıraktığı 6 gol vardı.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://25.media.tumblr.com/tumblr_luawc9EJVi1qbxd9ho1_500.jpg&quot; src=&quot;http://25.media.tumblr.com/tumblr_luawc9EJVi1qbxd9ho1_500.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: right; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 406px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Sheva’nın sıradaki durağı, yabancı bir futbolcu&amp;nbsp; -özellikle de forvet- için uyum sağlaması en güç olan İtalya’ydı. Çünkü bir İtalyanların pizza veya kıyafetten sonra yaptığı en iyi iş şüphesiz savunmaydı.&amp;nbsp; Fakat, Milan’ın rekor bonservisle kadrosuna kattığı Sheva için senaryo böyle olmadı. O, ilk sezonunda çıktığı 32 maçta 24 gol atarken, Milan’a şampiyonluğu getiren etmenlerin de başında yer alıyordu. Sheva, durdurulamıyordu. 34 maçta attığı 24 gol bir yana, Şampiyonlar Ligi’nde 14 maçta 9 gol atarken Milan Şampiyonlar Ligi’ne erkenden veda edecekti. Altın sarısı saçlarının tamamladığı, altın sarısı 7 numarasıyla Sheva, bir Milanolu için kulağa en hoş gelen betimlemeydi. Bu hâliyle Sheva ve Milan’ın durdurulması güçtü. Lâkin bir forvet için rakip savunmacılardan çok daha tehlikeli bir şey vardı: sakatlık… Harika başladığı Milan kariyerinin 3. sezonunda, çıktığı 24 maçta fileleri sadece 5 kez havalandırabilecekti. Bu sakatlık, onun kariyerine vurulan ilk darbe olsa da, sezon sonunda Milan&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Şampiyonlar Ligi&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;şampiyonluğuna ulaşırken Sheva bir çok futbolcunun gösteremediği vefayı gösterecekti. Zira futbolun yavaş yavaş paranın eline tutsak olduğu o günlerde, böylesi bir davranış şapka çıkartılacak cinstendi. O Dinamo Kiev forması giyerken takımın başında bulunan Valeriy Lobanovski,2002 yılında vefat etmişti. Kazandığı madalyayı onun mezarının başına koyan Sheva, sıradan bir şükran sunmuyordu o gün. Futbol, hâlâ sevilmesi gerektiren onlarca değeri barındırıyordu içinde. Yeteneği olan herkes topu tekmeleyebilirdi, böylesi bir hareket ise yetenekten fazlasını gerektirirdi. Tıpkı yazının başında değindiğim gibi, Sheva kariyeri boyunca yaptığı her hareketle futbol kitabının en güzel sayfalarından birini daima hak edecekti.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Takip eden sezonda Sheva, 2. kez Serie A şampiyonluğuna ulaşırken sezonu 24 gol ile tamamlıyordu. Sakatlığın “pergel daldığı” bu adam, ona da çalım atmayı başarmıştı. Aynı sezonu UEFA ve İtalya Süper Kupaları ile taçlandıran Sheva, aynı zamanda FIFA’nın oluşturduğu “Dünyanın En İyi 100 Futbolcusu” listesinde de kendine yer bulacaktı. Buna bir de “Avrupa’da Yılın Futbolcusu” ödülü ekleyin. Bu kadar başarının ardından kazandığı hiçbir altın hâlâ onun “altın sarısı 7 numarası” kadar değerli değildi. Onun Milan’daki son sezonu, bir çoğumuzun kaderiyle kesiştiği yıla tekabül eder. Ligde attığı 17 gol bir yana, işin bizi ilgilendiren kısmı şüphesiz ki Şampiyonlar Ligi ile ilgili olan kısımdır. O sezon finalin İstanbul’da düzenlenmesi, Türk futbol tarihinin en büyük başarılarından biriydi. Memleketin reklamı bir yana, Atatürk Olimpiyat Stadı gibi “lanet” bir yerin, Şampiyonlar Ligi’nin en görkemli finaline tanıklık etmesi gerçekten de büyük bir şanstı. Milan finalde Liverpool ile karşılaşmadan evvel, grup aşamasında Sheva Fenerbahçe’ye 4 gol atmıştı. Bugün hâlâ Liverpool taraftarlarının memlekette çoğunluğu oluşturmasının en büyük sebeplerinden biri budur. Maçın ilk yarısında Milan 3-0 öne geçerken, Türk halkı Sheva’ya nasıl bir beddua ettiyse, “şu sarışın çocuğun olduğu takım kazanmasın da, ne olursa olsun” havası, Liverpool’u 3-3’lük beraberliğe, ardından da şampiyonluğa taşıyacaktı. Fakat kaybedilen şampiyonluk bir yana, belki de Shevchenko çok daha büyük bir şeyi kaybetmenin eşiğindeydi. San Siro’yla bütünleşmesi öyle bir hâl almıştı ki, “Paranın satın alamayacağı tek şey benim.” dediğine dair söylentiler yayılmaya başlamıştı. Fakat öyle olmayacaktı. “Futbolun katili” Abramovich, onu tam 31 milyon Sterlin’e Chelseali yapıyordu. Abramovich ve Chelsea’nin politikası “endüstriyel futbol” akımını başlatırken, düşünmesi en iğrenç futbol felsefesinin de mimarlığını yapıyordu: Sahadaki her futbolcuya paha biçilebilir, para da tüm sevgilerin önüne geçebilirdi. Miktar önemli değildi. Shevchenko, 2006 yazında kendisini resmen Chelseali yapan imzayı atıyordu.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www3.pictures.gi.zimbio.com/Andriy+Shevchenko+Chelsea+v+Bolton+Wanderers+0sjiBpY8Ek2l.jpg&quot; src=&quot;http://www3.pictures.gi.zimbio.com/Andriy+Shevchenko+Chelsea+v+Bolton+Wanderers+0sjiBpY8Ek2l.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; color: #444444; cursor: default; float: left; font-family: Arial; font-size: 14px; height: 217px; line-height: 20px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 300px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bu imza, lanetli bir bulut gibi onun peşinde dolanmaya devam edecekti. Chelsea formasıyla çıktığı ilk maç, kariyerinin en büyük şokunu yaşadığı Liverpool’a karşıydı, o golünü attıysa da mavililer 2-1’le sahadan mağlup ayrıldı. İlk Premier Lig golünü Middlesbrough’ya karşı atıp kariyerindeki 300. gole ulaşırken, Chelsea sahadan bir kez daha mağlup ayrılacaktı. Burada geçirdiği 2 sezonun ona kattığı tek şey ağarmaya yüz tutmuş saçları, boşa geçen yıllarıydı. Cebi dolmuştu fakat, futbol onun için burada yürek doyurmuyordu. Burada 2 sezon boyunca kaldıysa da, sadece 9 gol ile yetinmişti. Abramovich’in “pastasının çileği” olan Sheva, tam bir hayal kırıklığıydı. Chelsea onu diriltmek için ucuzca bir hamle yaptı: Onu Milan’a kiralık gönderdi. Para için anılardan vazgeçen bir adamın burada tekrar dirilmesi olanaksızdı. Zira, San Siro’da bir grup kesimin de onu kabullenmeye niyeti yoktu. Zaten dirilmesi de imkansızdı. Tıpkı baba ve oğul arasındaki o kutsal ruh gibi, onun Milan’la arasındaki her şey, anılardan ibaret kalmıştı. Gerçekten de ayrılması onu çok kötü bir futbolcu veya bir para düşkünü yapmadı, Chelsea’ye gitmesi çok daha farklı şekillerde açıklanabilirdi. Onun burada hâlâ güzel anıları vardı, lâkin bir Milanlının gözünde Shevchenko artık -merhum Nazım Hikmet’in satırları gibi- &amp;nbsp;“herkes gibiydi”…&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Tekrar Milan formasını giydiği 18 maçta fileleri hiç havalandıramamıştı. Chelsea’nin çıkarcı politikasında ona artık yer yoktu, Milan’da ise bulunduğu her dakika geçmişteki güzel günlerin üzerine atılan bir çizgi gibiydi. Zaten geçen yıllar da bir hörgüç misali çullanmıştı sırtına. O da onu güzel yapan yere geri döndü. Dinamo Kievli binlerce taraftar, yaşayan efsanelerini bir kez daha izleme bahtiyarlığına erişiyordu böylece. Buraya geri döndüğünde tam 3 güzel yıl geçirdi. Eskisi kadar hızlı değildi belki de, 90 dakikayı çıkartmak başlı başına bir külfet olmuştu. Yine de atmaya devam ediyordu. 55 maçı 23 golle geçmişti. Fakat bundan çok daha önemli bir şey vardı. Yıllar önce buradan ayrılırken hayata dair tek amacı rakip kaleye bir gol daha bırakmaktı. Yıllar sonra buraya döndüğünde ise bir efsane olarak dönmüştü. Gerçekten de karşılıksızca seven insanlar için kazandıkları paranın, kupanın veya madalyanın önemi yoktu. Futbolcu olamayacağı için akademiden atılan Sheva, artık Ukrayna tarihinin en önemli futbolcusuydu. Dinamo Kiev ona bir ev, Ian Rush ona bir yol, Allah tarafından ona bahşedilen yeteneklerin hepsi bir amaç uğrunaydı: “Oynayabildiğin kadar oyna, atabildiğin kadar at ve sakın unutma, daima güzel olan adamlar kitabın en güzel satırlarında yer alır…”&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4517531274791170119/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/altn-sars-7.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4517531274791170119'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4517531274791170119'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/altn-sars-7.html' title='Altın Sarısı &quot;7&quot;'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZi6kX6uv59KCoUSe1sskPbT-rTCu2TFdXxq96zDc7bq-fR9juCM88Bid2UIzJW71ppsWzdf2PqtOmPALZLGVP1avVrIC8x1haq6sBKC0chKScBZK2BLPqKj1NkSomn6xRMkGRa5dcXW6o/s72-c/tumblr_lsnvwsOaFl1qg27q2o1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-4478867919131244819</id><published>2013-01-08T13:19:00.002-08:00</published><updated>2013-01-25T07:49:58.410-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Liverpool"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Steven Gerrard"/><title type='text'>Steven Gerrard: Bir Adanmışlık Öyküsü</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXSeiYCOZOL1_pMMsuzSZzCfUeGTuOImbWduYURe0xW303t5GSGPpA2Hu2zttBxTRf77VilaE9ZBhmqdJbrc_25OK6rqL53OgaN2MyQK-f7uhuCdBLPlvSfM-nvklnzMSIpWtAwk-o1I_Y/s1600/11451103_83527.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;160&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXSeiYCOZOL1_pMMsuzSZzCfUeGTuOImbWduYURe0xW303t5GSGPpA2Hu2zttBxTRf77VilaE9ZBhmqdJbrc_25OK6rqL53OgaN2MyQK-f7uhuCdBLPlvSfM-nvklnzMSIpWtAwk-o1I_Y/s320/11451103_83527.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Tarih 15 Nisan 1989. Federasyon Kupası yarı finalinde oynanacak Liverpool-Nottingham Forest maçı için on binlerce taraftar Sheffield Wednesday&#39;in mabedine doluşuyordu. Fakat ters giden bir şeyler vardı. Uyarılara rağmen maça biletsiz binlerce taraftar akın etmiş, kale arkası tıklım tıklım olmuştu. Oluşan izdihamda ayaklar altında kalanlar, tribünden düşenler ve yardımı bekleyemeden hayata gözlerini yuman tam 94 kişi vardı. Steven Gerrard&#39;ın kuzeni Jon-Paul Gihooley de ölenlerden biriydi. O gün 9 yaşında olan Gerrard&#39;ın, artık hayata dair tek bir amacı vardı: Jon Paul için, nefesi yettiğince Liverpool forması giyecekti.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Merseyside&#39;da doğmuş her çocuk gibi Steven&#39;ın da 2 yolu vardı, ya küçüklüğünün takımı Everton&#39;ı seçecek, ya da kuzeninin ardından verdiği sözün arkasında duracaktı. O, 2. yolu seçti.&amp;nbsp;9 yaşında Liverpool Akademisi&#39;ne kayıt olan Gerrard için bu, yıllarını vereceği forma adına attığı ilk adım olacaktı. Bir kaç kulüp denemesinin ardından Manchester United tarafından da denenen Gerrard, belki de tam da o an, yanlış kırmızının yolunda olduğunu anladı. 1997&#39;de de Liverpool ile ilk profesyonel sözleşmesini imzaladı.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Genç Gerrard için Anfield&#39;ın yolu açıktı. Zira Liverpool, son şampiyonluğunu 1989&#39;da yaşamıştı. 70&#39;ler ve 80&#39;lerde İngiltere ve Avrupa futbolunu kasıp kavuran Merseyside&#39;ın kırmızı yakası için durgunluk yıllarıydı. Neredeyse 10 yıl, zirveden uzakta geçmişti. Tüm bu etmenlerin yanında, Steven Gerrard 18 Kasım 1999&#39;da Blackburn karşısında, son dakikada oyundan çıkan Vegard Heggem&#39;in yerine oyuna dahil oldu. Çimlere ilk adımını attığında içi titreyen, biraz ilerledikçe kariyerinin başında verdiği sözü hatırlayan, bir yandan da maçın son dakikalarında kendisini &#39;&#39;You&#39;ll never walk alone&#39;a&#39;&#39; kaptırmış Liverpool taraftarlarının karşısında bulan Gerrard, yıllar sonra bu stadyumda ayakları yere bastığında milyonların içini titretecekti. Şimdilik sadece genç bir orta saha oyuncusuydu... O sezon sakatlığı bulunan takım kaptanı Jamie Redknapp&#39;ın boşalttığı mevkide, orta sahanın ortasında tam 13 maça çıktı. Zaman zaman sağ açıkta da oynuyor, fakat istenilenin uzağında kalıyordu. Onun karakteri, tam bir orta saha oyuncusuna uygundu aslında. Zamanında yaptığı müdehaleleri, sakin oyunu ve iğne deliğinden geçirdiği paslarıyla birlikte, kırmızı formanın altında karizmatik bir defansif orta saha görünümü veriyordu. Sarı saçları, ip gibi ince kaşlarının altından Kop&#39;a doğru doğrulttuğu kararlı bakışlarıyla Gerrard, kırmızı formayla bir devrin adamı olacaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; src=&quot;http://static.givemefootball.com/gmf/files/97/97d4ae22-86d3-4a32-a686-a1afc204e3ea_b214301a-bb78-4ab2-9af0-d1e323a1ca0d.jpg&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #333333; float: left; font-family: Arial; font-size: 15px; height: 191px; line-height: 20px; margin: 10px 20px 10px 0px !important; max-height: 580px; max-width: 650px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 290px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Çaylak sezonunun ardından, ilkleri yaşayacağı sezon olan 99-2000 sezonu gelip çatmıştı. Orta sahanın ortasında ona eşlik eden ilk takım arkadaşı ve aynı zamanda kaptanı Jamie Redknapp&#39;la Sherlock Holmes ile Dr. Watson&#39;ı andırıyorlardı. &amp;nbsp;Bir Merseysidelı olarak, Gerrard&#39;ın bildiği en iyi şeylerden biri de Merseyside Derbisi&#39;ydi. Kariyerinin ilk Merseyside Derbisi&#39;ne yedek kulübesinde başlayan Gerrard, tıpkı onun gibi bir Liverpool efsanesi olan - zira Gerrard da olacak - Robbie Fowler&#39;ın yerine oyuna dahil olduktan sonra Evertonlı Kevin Campbell&#39;e yaptığı faulun ardından kırmızı kartla birlikte bir kez daha kulübenin yolunu tuttu. Bu onun ilk kırmızı kartıydı... İlk golü ise uğruna senaryolar yazdıracak cinstendi. Kuzenini kaybettiği, yaşama amacını belirlediği Hillsborough faciasının yaşandığı Sheffield Stadyumu&#39;nda gelmişti.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Kariyeri boyunca yaşayacak olduğu sakatlıklar, onu ilk kez bu sezon rahatsız etmeye başlamıştı. Gerrard, sağlığına kavuşur kavuşmaz adını Anfield&#39;da hissettirmeye başlayacaktı. 2000-01 sezonunda tam 50 maçta forma şansı bulan Gerrard, attığı 10 golün yanında Federasyon Kupası, Lig Kupası ve UEFA Kupası ile kariyerinin ilk üç madalyasını boynuna geçirecekti. Omuzlarında bir tek Şampiyonlar Ligi ve Premier Lig apoleti eksikti genç Gerrard&#39;ın. Efsane bir Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu yaşayacaktı ama Premier Lig onun hiç kavuşamadığı sevgilisi olacaktı.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bir sezon sonra, Sami Hyypia&#39;nın ardından takımın 2. kaptanı olacaktı Gerrard, onun kariyerinde büyük bir yeri olan hocası Gerard Hoillier onun için: &#39;&#39;Onda bütün liderlik meziyetleri mevcut, sadece zamanı gelmeli...&#39;&#39; diyordu. Ah, bir tahmin bu kadar mı yerinde olurdu? Gerrard, onu da yalancı çıkartmayacaktı. Kupasız geçen 2003-04 sezonunun ardından Hoillier kulüpten ayrılırken, Gerrard&#39;ın kapısını Londra&#39;dan takım elbiseli adamlar çalıyordu... Milyarder Abramovich&#39;in adamları onun için 20 milyon Sterlin biçmişti, o ise Liverpool&#39;da kalmayı tercih etti. Üstelik, kulübede taktik tahtasının bir dönem üstadı olan Rafael Benitez vardı. Kesinlikle doğru seçimdi!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;img alt=&quot;&quot; src=&quot;http://www.forumfutbol.com/futbol-resimleri/data/media/71/Steven-Gerrard%20(3).jpg&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #333333; float: right; font-family: Arial; font-size: 15px; height: 350px; line-height: 20px; margin: 10px 0px 10px 20px !important; max-height: 580px; max-width: 650px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 256px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Bir sonraki sezon, onun ve Liverpool tarihi için bir destanın yazılacağı sezon olacaktı. Aslında sezon başlarında yine çok çekiyordu sakatlıklardan Liverpool, fakat Premier Lig&#39;deki başarısızlık, muhteşem bir zaferle unutturacaktı kendisini. Liverpool, Şampiyonlar Ligi finalinde Milan ile İstanbul&#39;da karşılaşıyordu. İstanbul, yüzlerce yıl boyunca büyük devletlerin zafer hayallerini taçlandıran şehirdi. Bir futbol takımı tarafından yeniden fethedileceği nereden bilinebilirdi ki? Maldini&#39;nin 1. dakikada attığı golün ardından dönemin lüle saçlı Arjantinli&#39;si 2 golle durumu 3-0 Milan lehine tayin edecekti. Rafael Benitez gerçekten bir ustaydı, bunu gösterme vakti de gelmişti. 54&#39;te Gerrard&#39;ın, 56&#39;da oyuna 2. yarıda giren Smicer&#39;in ve 60&#39;ta da Gerrard&#39;a partnerlik eden en güzel adam Xabi Alonso&#39;nun golleri skoru 3-3 yapmıştı. Penaltılara giden maçta Serginho ve Pirlo&#39;nun kaçırdığı penaltılara Hamann ve Cisse ile karşılık veren, noktayı da 2. golün sahibi Smicer&#39;le koyan Liverpool, İngiliz gazetelerinin manşetini de belirlemişti. &#39;&#39;What a comeback!&#39;&#39; Maçın adamı ve turnuvanın en değerli futbolcusu seçilen Gerrard, maçtan sonra şöyle diyordu: &#39;&#39;Böyle bir geceden sonra bu takımdan nasıl ayrılabilirim?&#39;&#39;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ertesi sezon, 53 karşılaşmada 23 gol atan Gerrard, kariyerinin en verimli dönemini geçiriyordu. Federasyon Kupası finalinde 2 gol atarak takımının West Ham karşısında kupaya uzanmasını sağlayacak ve Profesyonel Futbolcular Derneği tarafından yılın futbolcusu seçilecekti. Şampiyonlar Ligi&#39;nde ise, destan yazdıkları Milan&#39;a karşı yarı-finalde elenmeyle yetineceklerdi...13&amp;nbsp;Nisan 2008&#39;de, Liverpool formasıyla 300. maçına çıkan Gerrard, sezonu 21 golle kapatacak, ve üstelik harika bir partner edinecekti. Xabi&#39;nin ayrılmasının ardından ileri uçta Atletico&#39;dan gelen Torres&#39;le yakaladıkları uyum Liverpool&#39;a harika bir hava getirecek, PFA&#39;in yılın takımında kendisine yer bulacaktı. Ne yazık ki sakatlıklar, onun yakasını bırakmak bilmiyordu artık... 10 Mart 2009&#39;da Liverpool ile 100. Avrupa maçına çıkan kaptan için yavaş yavaş yolun sonu görünüyordu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Yakın tarihe geldiğimizde de, Merseyside&#39;ın kırmızı yakası için başarısızlık hikâyesi devam ediyor aslında. Büyük umutlarla girilen yeni sezonlar, yanlış transfer hamleleri ve Amerikan başkanların gölgesinde Liverpool, tüm bu olumsuzlukların ve başarısızlık öyküsünün yanında hala İngiltere&#39;nin içeride ve dışarıda en başarılı takımı ünvanının sahibi.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial; font-size: 15px; line-height: 20px;&quot;&gt;Steven Gerrard, Anfield Road&#39;a ayak basmış en güzel adamlardan biri. Kazanılan veya kazanılamayan kupalar bir yana, yönetim-futbolcu-taraftar üçgeninin merkezinde hala o yer alıyor. Real Madrid&#39;in uğruna 40 milyon Sterlin döktüğü, bir çok otoritenin ayrılmamakla suçladığı Gerrard, kariyerinin son demlerine geldiğinde, Merseysidelı o küçük çocuğun haykırışlarını hala içinde hissediyor. Onun bir amacı vardı. Sevdası uğruna ölen kuzeni Jon-Paul için o, aynı sevda uğruna kırmızı formayı sırtına geçirmişti. Liverpoollular iyi bilir. O formayı sırtınıza geçirip, Anfield çimlerine çıkan koridorun sahaya yönelen merdivenlerinin başında &#39;&#39;This is Anfield&#39;&#39; yazısına elinizi bir kez vurur, You&#39;ll never walk alone&#39;a da ucundan bir kez eşlik ederseniz, sonsuz bir sözleşmeye imza atmış sayılırsınız. Bir kez kırmızıysanız, daima kırmızı kalırsınız...&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/4478867919131244819/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/steven-gerrard-bir-adanmslk-oykusu.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4478867919131244819'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/4478867919131244819'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/steven-gerrard-bir-adanmslk-oykusu.html' title='Steven Gerrard: Bir Adanmışlık Öyküsü'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXSeiYCOZOL1_pMMsuzSZzCfUeGTuOImbWduYURe0xW303t5GSGPpA2Hu2zttBxTRf77VilaE9ZBhmqdJbrc_25OK6rqL53OgaN2MyQK-f7uhuCdBLPlvSfM-nvklnzMSIpWtAwk-o1I_Y/s72-c/11451103_83527.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7956281697464069964.post-6267067281295429644</id><published>2013-01-06T06:29:00.002-08:00</published><updated>2013-01-06T06:30:37.762-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adamlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Galatasaray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Harry Kewell"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Liverpool"/><title type='text'>Oz Büyücüsü: Harry Kewell</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEio_YHWFvRJ-5Dhvn80_0Y721s41WLp4tWfyg7jdG-DvZJdw4bzO8GgLhvunFfh-tryHeJR0IO1-5xtjZkZ4JzEDr1N_COTy7NEh2rXdEMGLUKBF2zTybd5zeL_0ZJ33wb-Lz_JIHNJ8ohL/s1600/tumblr_mctfqdVSSH1qh455mo1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;228&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEio_YHWFvRJ-5Dhvn80_0Y721s41WLp4tWfyg7jdG-DvZJdw4bzO8GgLhvunFfh-tryHeJR0IO1-5xtjZkZ4JzEDr1N_COTy7NEh2rXdEMGLUKBF2zTybd5zeL_0ZJ33wb-Lz_JIHNJ8ohL/s320/tumblr_mctfqdVSSH1qh455mo1_1280.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;em style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Melahat Aliyeva&#39;ya ithafen...&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: georgia, serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;Türkiye’de taraftar gariptir. Messi’yi getirseniz, “Bu tıfılla mı şampiyon olacağız?” derler. Ronaldo’yu getirseniz, “Jöle parasını başka takımda kazansın.”der, burun kıvırırlar (kıvırırız).Çünkü, başarıya böylesine endeksli bir taraftar grubu için sahadaki futbolcu, onun en büyük sevdasıyla arasındaki en güçlü bağdır. Taraftarın takımı şampiyon olamıyorsa, sebebi futbolcudur. Şampiyon olduysa, zaten sadece işini yapmıştır. Fakat,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;’nun hikâyesi biraz farklıydı.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;Türkiye’ye geldiğinde, Galatasaray tarihinin en kötü döneminin arefesindeydi. Yeni transfer olan bir futbolcu için en kötü senaryo, hâl-i hazırda zaten başlamıştı bile.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;, Galatasaray’ın en kötü döneminde, makus gidişatı değiştirememişti. Fakat onun ayrılığı, Hagi’den sonra ilk kez bir futbolcuya duyulan hisleri böylesine romantikleştirmişti.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O,&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;“kazandırmayan adamı” da sevileceğini öğretmişti. O’nun kim olduğuna gelince… Bu sorunun cevabını da yine en iyi o veriyordu: “My name is Kewell, Kewell from&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray&lt;/strong&gt;.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Avustralya halkı için spor, kendilerini kanıtlamak adına en büyük şanslarıydı. Jeopolitik açıdan kelimenin tam anlamıyla bir “yalnız kıtaydılar”. Fakat buna rağmen açık hava sporlarında daima başarılı oldular. Bu ortam, genç&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Kewell&lt;/strong&gt;’ın spora olan ilgi ve yeteneğinin ortaya çıkmasındaki en büyük etkendi. Kriket ve “footy” (futboldan bağımsız, kendine has bir oyundur) yegâne popüler sporlardı. Doğrusunu söylemek gerekirse Avustralya futbolda hiçbir zaman iyi bir görüntü çizemedi. Nitekim, okullar arası turnuvalarda ve mahalli takımlarda kendisini gösteren Kewell bir şekilde kendisini İngiltere’ye atmalıydı. Bir Avustralyalı futbolcu için sıradaki adım daima Sydney – Londra biletinden geçiyordu. Kewell’ın formasını giydiği&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Marconi&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;yerel bir kulüptü, fakat başarıları ulusaldı. Bu bağlamda Kewell, takımı ile birlikte Tayland’a, İtalya’ya ve İngiltere’ye gitme şansına erişti. Bu onun Avrupa’ya attığı ilk adımdı. İngiltere’deki turnuvanın ardından, İngiliz futbolunda dönemin hatırı sayılır kulübü&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Leeds United&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;onunla temasa geçti. Teklifin ulaştığı futbolcular arasında Kewell ve ileride birlikte Avustralya Milli Takım forması giyecek olduğu&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Brett Emerton&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;da vardı. Lâkin Kewell’ın babası İngiliz vatandaşlığına sahipti. İngiltere’deki katı “kalıcı göç” kurallarındaki açıklardan biri de buydu. Bu sayede Kewell,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;1995&lt;/strong&gt;’te Leeds United alt yapısına geçti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://www.iffhs-media.de/9-Oceania/9-Oceania98-6.jpg&quot; src=&quot;http://www.iffhs-media.de/9-Oceania/9-Oceania98-6.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: left; height: 400px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 266px;&quot; /&gt;Kewell’ın sahip olduğu yetenekler yadsınamayacak kadar aşikârdı. Futbol tanrıları onun sol ayağına bildikleri her şeyi yüklemiş gibiydi sanki, bunun yanında durdurulamayacak kadar da süratliydi. İngiliz savunmalarını delmenin yolu da bundan geçiyordu.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Rotherdam&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;karşısında yaptığı hat-trick, aynı sezonda kazandıkları gençler seviyesinde FA Cup, onun A takıma bileti niteliğindeydi. Leeds, sol kanatta Kewell ve en ileride onun memleketlisi&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Mark Viduka&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;ile Avustralya yapımı kurşun atan bir İngiliz&amp;nbsp;&lt;strong&gt;SA-80&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(Birleşik Krallık yapımı piyade tüfeğidir) gibiydiler. &amp;nbsp;Velhasıl, Kewell için tarihi buluşmanın vakti gelmişti.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;1999-00’&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;sezonunda, UEFA Kupası şampiyonluğuna ulaşacak&amp;nbsp; Galatasaray’ın yarı-finaldeki rakibi, Leeds United’tı. Kewell, 90 dakikayı tamamlayamadan oyundan atılmıştı. Bu onun kariyerindeki ilk kırmızı karttı. O gece çıkacak bir çok olayın yanında, Kewell ismi işte bu gece ilk kez Galatasaraylıların zihnine kazınacaktı. Yıllar sonra onca teklif arasından ona Galatasaray’ı seçtirecek olan gece, işte bu geceydi. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aynı sezonda “Yılın Genç Oyuncusu” seçilen, “Yılın Takımı’na” girmeyi başaran,&amp;nbsp; Kewell, bir çok Avrupa kulübünün merceğine girmişti. İtalyan devi Inter, Kewell için&amp;nbsp;&lt;strong&gt;25 milyon Sterlin&lt;/strong&gt;’i gözden çıkarırken, Leeds bu rakamı elinin tersiyle itiyordu. Ertesi sezon Şampiyonlar Ligi’nde yarı-final oynayan Leeds için bu devir sona erecekti. Birçok gereksiz harcamanın ardından patlak veren mali kriz, onları bir borç batağına sürüklemişti. Rüya son bulmuştu. Leeds küme düşerken, sakatlık riskine rağmen&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Liverpool&lt;/strong&gt;, Harry Kewell’ı bedelsiz olarak kadrosuna katıyordu. Ne var ki geçirdiği bu ilk ciddi sakatlık, onun peşinde yıllar boyunca dolanan bir kara buluttan başka bir şey olmayacaktı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Milan, Chelsea, Manchester United gibi kulüplerden teklif almasına karşın Kewell, yıllardır şampiyon olamayan Liverpool’u seçerek tüm otoriteleri kontrpiyede bırakmıştı. Diğer tüm kulüpler Liverpool’dan iyi teklif veriyordu, daha iyi duruma sahiplerdi. Yetenekleri bir yana, kronik bir sakat olabilirdi. Fakat kelimenin tam anlamıyla bir beyefendiydi. Romantikliğiyle ünlü Liverpool taraftarının onu bağrına basması zaten bazı şeyleri özetler nitelikteydi. Üstelik onu sevmek için çok daha güzel bir sebepleri olacaktı.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Liverpool&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;formasıyla ilk golünü Merseyside derbisinde Everton’a karşı atan Kewell, tam bir Liverpoollu sayılabilirdi. Owen, Heskey, Gerrard, Smicer, Hamannlı Liverpool’un bir parçası olmak, tarif edilemez bir tecrübeydi. Kader de bir yandan ağlarını örmeye devam ediyordu. Galatasaray’ın ardından, Kewell’ı “Galatasaray’dan Kewell” yapacak olan 2. buluşmanın vakti gelmişti. Bir Liverpoollu için tarihin en güzel zamanıydı. Türkiye’deki binlerce insanı bir anda Liverpool taraftarı yapacak o gece gelip çatmıştı.&amp;nbsp;&lt;strong&gt;2005 Şampiyonlar Ligi Finali…&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Milan karşısında 3-0 mağlup duruma düşen Liverpool, devre arasının ardından durumu 3-3’e getirip, penaltılarla kupaya uzanırken Harry Kewell, bu başarıyı yakalayan ilk Avustralyalı futbolcu olma şansına da erişiyordu. Üstelik böylesine önemli bir maçta, sakatlık yaşayan Hamann yerine defansif orta saha oynamıştı. Sorun değildi. Çünkü hayata dair hiçbir seçimini para için yapmamış bir adam için, sahadaki mevkisinin bir ehemmiyeti yoktu. Zamanı geldiğinde Kewell, Galatasaray’da&amp;nbsp;&lt;strong&gt;stoper&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;oynayacaktı. Fakat bunca yeteneğine rağmen, sakatlığa çalım atması imkansızdı. Ne kadar çabalarsa çabalasın, 90 dakikayı üst üste 2 hafta çıkaramayacak duruma geldiği oluyordu. Belindeki sakatlık onun süratine de dem vurmuştu. Fakat buna rağmen kimse çıkıp onun gitme ihtimalini konuşmuyordu. Yazının başında da bahsetmeye çalıştığım gibi. Bazı futbolcuları özel kılan bir çok sebep vardı. Kewell, bir futbolcudan çok bir emekçi gibiydi. Ne pes ediyordu, ne de naz yapıyordu. Fakat buna rağmen artık sıradan bir maçta bile kadroya girebilecek kapasitede değildi. Tam formunu yakalayacakken, yeniden sakatlanıyordu. Liverpool’da 3 sezonu bu tür şeylerle boğuşarak geçmişti. Anfield kolay kolay böylesine bir futbolcunun vedasını kabullenmezdi lâkin, “demir alma günü gelmişti”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-cke-saved-src=&quot;http://2.bp.blogspot.com/-NGpxH_9mR28/Te4e9pyZpbI/AAAAAAAAAlY/akzsBGxlElM/s1600/kewellhaber46512313.jpg&quot; src=&quot;http://2.bp.blogspot.com/-NGpxH_9mR28/Te4e9pyZpbI/AAAAAAAAAlY/akzsBGxlElM/s1600/kewellhaber46512313.jpg&quot; style=&quot;cursor: default; float: right; height: 400px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; width: 380px;&quot; /&gt;Ne forma şansı, ne de yeni bir sözleşme imkanı bulabilen Kewell için zaman da akıp gidiyordu artık. O, sıradaki imzasını&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Galatasaray&lt;/strong&gt;’a atarken, Leeds United taraftarları onu bir kalemde silecek kadar vefasızdı. Fakat o, Leeds United’ta giydiği ilk numara “19” olduğu için, Galatasaray’da bu formayı terletmeyi seçecek kadar büyük bir adamdı. Haldun Üstünel’in kişisel transfer başarılarından biri de Kewell olacaktı. İlk maçına Kayserispor karşısında çıkan Kewell,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;66.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;dakikada oyuna girip, 20 saniye sonra da dokunduğu topla parçalı formayla ilk golünü atıyordu. Türkiye’ye yeni gelmiş bir oyuncu için daha iyi bir senaryo olamazdı. Bu gol aynı zamanda, onun Galatasaray’da kazandığı tek kupa olan Süper Kupa’nın da habercisi olacaktı. Türk basını tetikteydi. Mantık şuydu: “Bu adam çok sakatlanıyor, sakatlanırsa bize ekmek çıkar…” şans bu ya, gerçekten de istedikleri olmuştu. Kewell hafif bir sakatlık geçirmiş, basın çılgınca eleştirmeye başlamıştı. Fakat Kewell çıkıp tek kelime konuşmayacak veya oyuna küsmeyecek kadar beyefendiydi. Futbolcu dediğin, sahada cevap verirdi. Kaçırdığı maçların ardından&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Bordeaux&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;maçıyla sahaya dönen Kewell,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;35 metreden&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;öylesine bir gol atmıştı ki, 90 köşesinin tozunu almıştı adeta. Benim de içinde bulunduğum bir çok Galatasaraylı için o gece maçı anlatan Kanal D spikerinin “Keweeeaaaallllll” naraları, hâlâ kafamın bir köşesinde yankılanır durur. Son 16’da&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Hamburg&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;karşılaşmasında takım onlarca sakatla boğuşurken, Bülent Korkmaz’ın isteğiyle Kewell, böylesine bir maçta stoper oynayacaktı. Böylesine bir hırs, sadece şu cümleyi akla getirebilirdi: “Basın yalan yazıyordu…”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ertesi sezon Frank Rijkaard ile Galatasaray sezona harika başlamıştı. Kewell’ın yanında Keita, Elano, Baros, Nonda, Arda ilk 5 hafta sonunda, gol rekoru hayalleri kurdurtan bir takım görüntüsü vermişti. Lâkin, evdeki hesap çarşıya uymayacak, Galatasaray tarihinin en kötü dönemine böylesine hayallerin ardından girecekti. 28 maçta 14 gole ulaşan Kewell, kariyerinin en başarılı sezonlarından birini geçirse de, aynısını Galatasaray için söylemek güçtü. Ligin 3. bitirilmiş, Rijkaard da görevde kalmıştı. Yapılanma sürecinde olan bir takım için, zor da olsa kabullenilebilir bir durumdu. Lâkin, ertesi sezon bir Galatasaraylı için tam bir hayal kırıklığıydı. Takım tam 3 teknik direktör değiştirmiş, lig de 8. &amp;nbsp;tamamlanmıştı. Bu, en kötü Galatasaray performanslarından biriydi. Fakat buna rağmen, Galatasaray taraftarı alışılmamış şekilde hareket ediyordu. Türkiye gibi bir yerde böylesine rastlamak çok güçtü. Hagi bir idoldü, bir dönüm noktasıydı, bir nirvanaydı Galatasaray için. Taraftar ondan sonra ilk kez bir futbolcuyu böylesine sahiplenmiş, bağrına basmıştı. “Tüm takım dağıtılsın, Kewell” kalsın görüşü hakimdi bir çoklarında. Sevginin de karşılıklı olanı güzeldi. Kewell da aynı sevgiyi taraftara duyuyordu. Bir basın toplantısında&amp;nbsp;&lt;strong&gt;“Benim adım Kewell, Galatasaray’dan Kewell…”&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;diyecek, ona yönetimin yaptığı tüm vefasızlıklara rağmen o da taraftarı bağrına basacaktı. “I love you Hagi’den” sonra ilk kez bir futbolcu için tribünler hep bir ağızdan bağırıyordu. Kewell gol atınca Boney M.’in efsanevi şarkısı “Daddy Cool” hatırlanıyor, “Oz Büyücüsü’ne” selam duruluyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kewell, gitmesi gerektiğinin farkındaydı. Bazen sevgi bunu gerektirirdi, istemeseniz de gitmenizi isterdi sizden. İşte böyle bir şeydi onun vedası. Onu Avustralya’ya uğurlamak olacak şey değildi. Taş yerinde ağırdı belki de. O gittiği her yerde sevilmiş, gördüğü hiçbir yönetim ona sahip çıkmamıştı. Yine böyle oluyordu. Fakat, bazı şeyleri zaten yönetimler anlayamazdı. Taraftar ve futbolcu arasındaki kutsal ruhtu bu. Kewell, Galatasaray’a kupalar kazandırmamıştı. Gol kralı olmamıştı. Sadece 3 sene burada kalmıştı fakat giderken uzun yıllar unutulmayacak bir şeyi de öğretmişti: Kazandırmayan adam da sevilirdi. Belki de bu yüzden, &quot;En büyük hayalim, Galatasaray teknik direktörü olmak.&quot; diyordu Kewell. Affınıza sığınarak Galatasaray sonrası neler yaptığını yazmayacağım Kewell’ın. Çünkü o benim gözümde hep “Galatasaray’dan Kewell” olacak.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Günün birinde tekrar görüşmek dileğiyle Parçalı’nın Büyücüsü.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kontra-atak.blogspot.com/feeds/6267067281295429644/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/oz-buyucusu-harry-kewell.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6267067281295429644'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7956281697464069964/posts/default/6267067281295429644'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kontra-atak.blogspot.com/2013/01/oz-buyucusu-harry-kewell.html' title='Oz Büyücüsü: Harry Kewell'/><author><name>Şahin Ateş</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11950418438413315775</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95_j5qoh_FRRb9M3mrKqdS0gXtU9Y6io_XliIR1SzUMqDPog0QvUQSx2oVclhgivB76is-beuTCsz_nxL9bs9Xq-ld4quuRYeTY_v273mkJTR7UwocABlLNOQX5dvDw0/s220/snapshot.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEio_YHWFvRJ-5Dhvn80_0Y721s41WLp4tWfyg7jdG-DvZJdw4bzO8GgLhvunFfh-tryHeJR0IO1-5xtjZkZ4JzEDr1N_COTy7NEh2rXdEMGLUKBF2zTybd5zeL_0ZJ33wb-Lz_JIHNJ8ohL/s72-c/tumblr_mctfqdVSSH1qh455mo1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry></feed>