Það er komið að helgaruppgjöri fyrir viku 4. Vissulega eiga Leeds og Newcastle eftir að spila annað kvöld, og það lið sem sigrar gæti þá komist upp fyrir okkar menn og ýtt þeim niður í 8. sæti deildarinnar.

Áttunda sæti eftir fjórar umferðir er alls ekki í takt við kröfur okkar stuðningsmanna - og reyndar skiptir fjöldi umferða engu máli. Höfum það bara alveg á hreinu.

Eins og staðan er núna þá lítur út fyrir að Arsenal og City verði í tveggja hesta kapphlaupi um titilinn. Munum samt að á sama tíma í fyrra þá var Liverpool búið að vinna 4 fyrstu leikina, og átti eftir að vinna einn til viðbótar áður en hjólin fóru að hrynja af öxlunum. Mögulega er því full snemmt að dæma tímabilið í heild sinni þegar það eru 34 leikir eftir.

Byrjum fyrst á leiknum í gær. Það neikvæða er klárlega að liðið vann ekki leikinn. Við gerum alltaf kröfu um slíkt, sérstaklega gegn liði sem er ekki búið að vinna leik á tímabilinu. Svo eru alls konar neikvæðir punktar sem við þurfum að minnast á: liðið var á köflum búið að gleyma því hvernig ætti að senda boltann á næsta mann, Szoboszlai vann 2 af 10 návígjum í leiknum, Tsimikas leit út eins og nýkominn af varamannabekknum hjá Roma, og svona mætti lengi telja. Þetta var bara ekki góður leikur af hálfu okkar manna.

Þá er komið að þætti Pollýönnu vinkonu okkar. Vitið þið hvenær Liverpool gerði síðast jafntefli við Fulham á Anfield? Jú í desember 2024. Munið þið hvað gerðist fleira það tímabilið? Mig rámar í einhvern titil.... held það sé ekki ímyndun í mér. Það er líka áhugavert að jú liðið er bara búið að vinna einn deildarleik af fjórum, en gera 3 jafntefli. Hvernig fóru sambærilegir leikir tímabilið 2024-2025 - titiltímabilið góða? Bara nákvæmlega eins (jafntefli gegn Newcastle úti, jafntefli gegn Fulham heima, sigur gegn Ipswich á útivelli), nema að það tímabilið tapaði Liverpool gegn Forest á Anfield. Á þessu tímabili fengum við þó eitt stig gegn þeim.

Iraola er því taplaus með Liverpool í öllum keppnum - og hann hefur persónulega ekki tapað leik á almanaksárinu.

Auðvitað viljum við vinna leiki. Við viljum líka að liðið spili skemmtilegan bolta. Svo viljum við líka að stjórinn gefi ungum leikmönnum séns, sé skemmtilegur í viðtölum, og þar fram eftir götunum. Stundum fáum við allt þetta. Stundum bara sumt.

Það má a.m.k. alveg ljóst vera að Iraola er enn að læra inn á liðið og einstaka leikmenn. Leikmenn eru svo enn að læra inn á nýjan stjóra, nýtt leikkerfi, nýja liðsfélaga. Þetta mun allt taka tíma, og við vissum það alveg fyrir þegar Slot var látinn fara í vor og Iraola tók við. Það má líka alveg ljóst vera að tilteknir leikmenn eru að bregðast honum og eru alls ekki að spila á sama leveli og við vitum að þeir geta (hóst - Gravenberch - hóst). En svo eru aðrir að koma til baka eins og Macca og Gakpo, sem sýna greinilegar framfarir frá spilamennskunni á síðasta ári. Isak er klárlega að finna fjölina sína. Það má alveg minna á að Isak er sem stendur í 2.-8. sæti yfir markahæstu leikmenn deildarinnar, og Gakpo er í efsta sæti yfir stoðsendingar. Það má alveg minna sig á þessa hluti, þó svo það skili engum stigum í kassann að vera ofarlega á þessum listum.

En svo er það vissulega þannig að við viljum að liðið okkar ráði við að spila 2 leiki á viku nokkrar vikur í röð, og það virðist ekki vera reyndin sem stendur. Hefði Iraola átt að rótera meira fyrir leikinn gegn Fulham? Tja... hann gaf vissulega Grav og Tsimi tækifærið, leikmenn sem byrjuðu ekki gegn Atletico, og við sjáum hvernig þeir endurguldu traustið. "Damned if you do, damned if you don't", ef hann hefði róterað meira og tapað þá væru spjallborðin og samfélagsmiðlarnir fullir af fullyrðingum um hversu galið slík rótasjón hefði verið.

Varðandi þolþjálfun, þá er ég með góðar fréttir. Frést hefur að James Milner sé farinn að aðstoða við þjálfun hjá Liverpool, hann sást á æfingu hjá U11 í vikunni. Vonum bara að hann fljóti sem allra fyrst upp liðin og verði farinn að aðstoða við þjálfun hjá aðalliðinu sem allra fyrst.

Gærdagurinn var reyndar óvenju slæmur fyrir heimaliðin. Ekki eitt einasta heimalið vann leikinn sinn, og voru þó 7 leikir spilaðir í deildinni. Dagurinn í dag var svo eins, með tveim útisigrum.

Af hinum leikjunum í deildinni, þá er líklega mest spáð og spekúlerað í þennan Manchester derby leik. Það er alveg magnað að Foden hafi einn fengið refsingu fyrir rimmuna við Bruno, og eins er magnað að Enzo hafi ekki þótt hafa átt hlut að máli í sigurmarki Haaland. Við þurfum ekkert að fara langt aftur til að rifja upp mark sem Virgil skoraði gegn City á síðasta tímabili, en Robbo þótti hafa haft áhrif á leikinn og því var markið dæmt af. Í markinu í dag hafði Enzo talsvert meiri áhrif heldur en Robbo hafði á sínum tíma.

Vanhæfnin í þessari dómarastétt er algjör.

Af hinum liðunum í deildinni þá vekur kannski helst athygli að Hull skuli enn vera ósigrað, og eins að Spurs skuli ekki enn vera búið að skora í deild.

Hin liðin okkar spiluðu um helgina: stelpurnar gerðu 1-1 jafntefli gegn Spurs í leik sem þær áttu absolútt að vinna, Endemann átti að fá víti í seinni hálfleik og liðið átti fullt af færum en sigurmarkið kom ekki. Þær eru núna í 3. sæti með Chelsea og City fyrir ofan sig. 2 umferðir búnar og nóg eftir.

U18 liðið vann Burnley 4-2 í gær, U19 spilaði gegn Atletico í miðri viku og gerði 2-2 jafntefli. Þar bar kannski helst til tíðinda að hinn 15 ára Luca Eden spilaði, og þótti standa sig mjög vel. Það er strax farið að tala um hann sem næsta Gerrard - engin pressa þar á ferð. U21 spilar svo annað kvöld við West Ham.

Af lánsmönnum er það kannski helst að frétta að Ndukwe fékk sínar fyrstu mínútur með Levante í dag, hvort það nægir til að hann fái atvinnuleyfi um áramótin á bara alveg eftir að koma í ljós.

Næstu leikir eru svo að strákarnir okkar fá Spurs í heimsókn í deildarbikarnum á þriðjudagskvöldið, stelpurnar okkar heimsækja City á föstudagskvöldið, og svo mætir Iraola á kunnuglegar slóðir með liðið sitt þegar við mætum Bournemouth á sunnudag eftir viku.

Gullstundin

Við ætlum að velja atvik vikunnar héðan í frá í þessum uppgjörspistlum okkar. Gullstund þessarar viku hlýtur að teljast stoðsendingin frá Araujo - hælsendingin sem hefði getað komið frá Bobby okkar Firmino. Það er nú ekki leiðum að líkjast.

Það er komið að leik nr. 2 hjá efsta liðinu í WSL deildinni. Núna kl. 13 mætir lið Tottenham Hotspurs í heimsókn á St. Helens leikvanginn, og markmiðið hlýtur að vera fyrir okkar konur að sýna að sigurinn um síðustu helgi hafi ekki verið bara af því að Charlton eru nýliðar, heldur að liðið okkar sé klárt í að mæta hvaða liði sem er.

Góðu fréttirnar eru þær að Sophie Roman Haug er mætt aftur í hóp eftir að hafa verið frá í hérumbil ár, það munar um minna að fá bæði hana og Marie Höbinger aftur í spilahæft form. Slæmu fréttirnar eru hins vegar að Kirsty Maclean er utan hóps, sem hljóta bara að vera meiðsli því hún var í byrjunarliði um síðustu helgi og stóð sig vel.

Nóg um það, liðið sem byrjar lítur svona út:

Bekkur: Laws, Woodham, Bergström, Agrez, Trueman, Höbinger, Enderby, Csillag, Roman Haug

Faye Kirby er sömuleiðis utan hóps, þá er nú gott að vita af Rachael Laws á bekknum í staðinn. Held hún hafi varla verið í hóp síðasta árið eða svo. Anna Josendal er líka frá, sem og Mao Itamura og Lucy Parry. Allt saman skammtímameiðsli skilst manni. Nú og Zara Shaw er enn með U20. Smá þunn miðjan á bekknum, þess vegna er akademíuleikmaðurinn Maizie Trueman þar í þetta skiptið.

Leikinn má sjá á Youtube eins og venjulega:

https://www.youtube.com/watch?v=t3EWI_jH894

KOMA SVO!!!!!

Liðið klárt, og það er aðeins verið að rótera:

Bekkur: Mama, Kerkez, Endo, Frimpong, Macca, Nyoni, Rio, Koumas, Gakpo

Semsagt, Gakpo er leikfær en byrjar á bekk. Barcola klárlega leikfær sömuleiðis eftir krampann á miðvikudaginn og byrjar. Helstu fréttirnar eru kannski að Tsimikas byrjar í vinstri bak. Hugsanlega er þar bara verið að dreifa álaginu, en mögulega á að gefa honum fleiri sénsa á kostnað Kerkez.

Eins og í síðustu leikjum verður ekki eiginleg leikskýrsla að leik loknum, heldur uppgjörsþráður á sunnudagskvöldið.

KOMA SVO!!!!

Það er ekkert mál að peppa þig upp í leik á móti Atletico Madrid. En atvinnumennska er að keyra sig í gang innan við þrem sólarhringum síðar, í leik gegn liði sem er ekki næstum jafn stórt á meðan mjólkursýran er varla komin úr vöðvunum. En það er verkefni morgundagsins þegar Liverpool fær Fulham í heimsókn. Líklega ekki hægt að biðja um betri leik milli Evrópuverkefna en enga síður rennandi sleipt bananahýði sem mun segja okkur slatta um andlegu hlið liðsins okkar.

Andstæðingurinn Fulham

Síðan Fulham sneru aftur í deild þeirra bestu árið 2022 hefur verið fínasti stígandi hjá félaginu. Þeir hafa klárað um miðja deild, sjaldan verið í raunverulegri fallhættu og bókað stóra sigra inn á milli. Þeir eru hálf einkennilegt lið. Þriðja stærsta liðið í Vestur-Lundúnum, með lítinn en gífurlega kröftugan stuðningsmanna hóp og völl þar sem myndast alvöru stemning.

Marco Silva kvaddi félagið í sumar og við tók Alvaro Arbeloa sem hefur fyrst og fremst þjálfað unglingalið Real Madrid. Ég get ekki verið einn um að hafa steingleymt að hann spilaði hjá Liverpool en hann er stærsta spurningarmerki allra þjálfara í deildinni. Hann erfir lið sem missti stóra menn í sumar og ef honum tekst að sigla lygnan sjó í vetur væri það frábær árangur. Tímabilið hefur hins vegar farið skelfilega af stað, búnir að tapa þremur í röð og eru á fallsvæðinu.

Þeir hafa þó ekki hætt að spila nokkuð skemmtilegan sóknarbolta sem hefur verið þeirra aðalsmerki síðustu ár. Það hefur oft verið bráðskemmtilegt að fylgjast með Liverpool spila við þá og stundum orðið úr hreinasta vitleysa. Skaðar ekki skemmtunina að Liverpool vinnur leikina oftar en ekki.

Okkar menn

Stemningin í stuðningsmannahóp Liverpool er á hraðri uppleið þessa dagana. Þó liðið sé vissulega óstöðugt og eigi það til að verjast eins og árið sé 2013 þá eru menn farnir að berjast og pressa. Skaðar svo sannanlega ekki að liðið er líka farið að skora nokkuð reglulega og dýrir leikmenn frá því í fyrra eru byrjaðir að blómstra.

Eiins og ég sagði hér að ofan er þetta erfiður leikur fyrir leikmenn. Það er bara miklu meira en að segja það að keyra sig í gang eftir stórleik í miðri viku. Iraola er líka að þjálfa lið í Evrópu í fyrsta sinn og margir leikmenn og þjálfarar hafa talað um hversu öðruvísi takturinn er þegar leikið er tvisvar í viku. En þetta hlýtur líka að vera skemmtilegasti tími sem um getur fyrir herramennina sem eru svo heppnir að spila á þessu stigi.

Þegar kemur að því að spá fyrir um byrjunarliðið hugsa ég að það verði minna um breytingar en við höldum og stóru breytingarnar verði á móti Tottenham í deildarbikarnum eftir helgi. Raunar held ég að Iraola freistist til að halda nær óbreyttu byrjunarliði, eina breytingin sem ég spái að Gakpo fái að byrja í staðinn fyrir Rio. Ástæðan fyrir því er að Rio er ungur og það á að fara afar varlega í að gefa honum marga leiki í viku.

Spá

Þetta endar í einhverju algjöru bulli. Eftir skrýtnar upphafs mínútur þá kemur Gakpo Liverpool yfir og eitthvað brestur í hóp Fulham. Okkar menn missa sig í gleðinni og enda á mjög öruggum 4-0 sigri.

Til lesenda: Að tilefni að þjálfari Fulham er fyrrum leikmaður Liverpool: Hver er ykkar eftirlætis minning af honum?

Andoni Iraola stýrði sínum fyrsta leik í Evrópukeppni og byrjaði á allra stærsta sviðinu þegar hann stýrði Liverpool á Anfield þegar Atletico Madrid kom í heimsókn. Engin smá eldskírn það að mæta Diego Simeone og durtunum hans. En það var ekki að sjá að Iraola væri óreyndur í þessari deild og vann hann frumraun sína í keppninni 2-1.

Atletico Madrid komst nú yfir í leiknum, aðeins gegn gangi leiksins fannst manni þegar leikmenn Liverpool seldu sig ansi auðveldlega og helvítið hann Marcos Llorente skoraði fimmta markið sitt gegn Liverpool á Anfield...

Liverpool brást nú samt mjög vel við þessu og hélt áfram að spila sinn leik og stýrði leiknum að mestu leiti nær allan tíman og hann spilaðist af stórum parti á þeirra forsendum. Dominik Szoboszlai skoraði jöfnunarmark Liverpool eftir góðan liðsundirbúning og frábæra hælsendingu frá Ronald Araujo, sem var frábær í leiknum, og það var svo Alexis Mac Allister sem kórónaði flottan leik sinn með því að skora glæsilegt sigurmark þegar hann þrusaði boltanum í netið með vinstri fæti.

Sigur Liverpool hefði klárlega getað verið stærri en í fljótu bragði man maður eftir einhverjum 2-3 færum sem þeir hefðu svo sannarlega getað eða jafnvel átt að skora í. Bradley Barcola byrjaði sinn fyrsta leik fyrir Liverpool og spilaði á hægri kantinum og komst tvisvar í góð færi en tókst því miður ekki að skora - þessi leikmaður gefur Liverpool svo sannarlega aukna vídd.

Heilt yfir verður maður að telja að síðustu tvær frammistöðu, þó þær séu vissulega á móti ólíkum andstæðingum hvað varðar gæði og reynslu, hafa verið heilt yfir mjög flottar. Araujo hefur komið mjög öflugur inn í hægri bakvörðinn og kemur með virkilega jákvætt hugarfar og anda í liðið, Jacquet stígur varla feilspor hliðin á hinum þaulreynda van Dijk. Mac Allister virðist nálgast sitt besta form aftur og munar svo sannarlega um minna þar, Szoboszlai var öflugur að vanda, Isak átti moment og endaði leikinn með stoðsendingu fyrir mark Mac Allister. Kantarir voru öflugir Barcola og Ngumoha byrja leikinn og voru báðir mjög öflugir, það var frábært að sjá hvernig Ngumoha gjörsamlega grillaði bakverði Atletico í seinni hálfleik og þá voru Munoz og Frimpong báðir líflegar innkomur og það var synd að mark Frimpong hafi verið réttilega dæmt af vegna rangstöðu. Ég held þó að mér hafi fundist Wirtz okkar besti maður í gær og er hann klárlega að finna taktinn betur og betur, gaman að sjá hvað hann virðist nær strax tengja við Barcola og það er í raun nokkuð klikkað að hann skuli ekki vera með fleiri mörk eða stoðsendingar í upphafi leiktíðar.

Mér finnst þetta boða mjög gott fyrir næstu misseri og vonandi heldur þetta áfram á þessari leið.

Annars eru enn nokkrir leikir eftir í fyrstu umferðinni og í raun lítið almennt að ræða eftir þessa fyrstu umferð hingað til þar sem öll liðin sem við reiknum með að vinni sína leiki unnu þá.

Næsta verkefni er Fulham á laugardaginn, meira af þessu sem við höfum séð gegn Ipswich og Atletico Madrid þar takk!

Þá er komið að því að Liverpool hefur leik í Meistaradeildinni þetta árið og byrjar þetta af krafti á heimaleik gegn Atletico Madrid en liðin mættust einnig á Anfield snemma á síðustu leiktíð. Þá vann Liverpool 3-2 sigur þar sem Liverpool komst 2-0 yfir strax í upphafi leiks með mörkum frá Mo Salah og Andy Robertson en það var helvítis fanturinn hann Marcos Llorente sem hélt áfram að hrella Liverpool og skoraði bæði mörk Atletico áður en van Dijk tryggði sigurinn í uppbótartíma.

Það er enginn Gakpo í liðinu í dag en hann er að glíma við einhver smávægileg meiðsli og Rio Ngumoha og Bradley Barcola byrja á köntunum. Þá er Jayden Danns mættur til baka í leikmannahópinn og er á bekknum.

Svona lítur byrjunarliðið út og maður verður nú að viðurkenna það að maður er gífurlega spenntur fyrir að sjá Barcola byrja þennan leik og fá góðan spilatíma með þeim Wirtz og Isak.

Sjáum hvað setur!

Þrátt fyrir að það hafi staðið tæpt á köflum tókst liðinu okkar að tryggja sig inn í Meistaradeildina á síðasta tímabili og njótum við góðs af því annað kvöld þegar fyrsti Meistaradeildarleikur okkar manna í ár fer fram á Anfield. Í fyrsta leik mætum við liði úr efsta styrkleika flokki og eru það hinir léttleikandi sveinar Diego Simone sem munu koma og skemmta áhorfendum á Anfield á morgun... eða kannski ekki.

Simone og hans strákar verða eins og alltaf harðir í horn að taka, mæta skipulagðir og beita myrkru öflunum betur en nokkuð annað lið í heimsfótboltanum. Liðinn mættust síðast í September á síðasta ári þegar allt var enn í blóma hjá okkar mönnum og unnum alla leiki í uppbótatíma og var sá leikur enginn undantekning. Robbo og Salah komu okkur í 2-0 áður en hægri bakvörðurinn Marcos Llorente ákvað að eiga leik lífs síns og skoraði tvívegis til að jafna leikinn en Van Dijk skoraði skallamark í uppbótatíma til að tryggja sigurinn. Llorente sem er enn hjá félaginu elskar að spila gegn Liverpool en hann hefur skorað fjögur mörk gegn okkar mönnum í fjórum leikjum, og í þremur af þeim kom hann inn af bekknum. Rúmlega 11% af mörkum hans fyrir Atletico hafa komið gegn Liverpool því hann hefur svo skorað 32 mörk í hinum 300 leikjum sínum fyrir félagið og því ljóst að það þarf að hafa gætur á honum á morgun.

Sumarið var skrítið hjá Atletico. Þeir byrjuðu á að kveðja eina stærstu stjörnu félagsins allra tíma þegar Griezmann yfirgaf félagið 35 ára gamall og fór vestur á veg og samdi við Orlando City í MLS. Eftir það lenntu þeir í veseni þegar langbesti sóknarmaður liðsins Julian Alvarez tilkynnti heiminum að hann vildi yfirgefa félagið til að semja við Barcelona en félagið var alls ekki til í að láta hann fara til keppinauta. Úr varð mjög ljót og opinber skætingur milli hans og félagsins sem virtist ekki vera hægt að leysa. Talað um að félagið hafi boðið félögum utan Spánar að kaupa kappa og Arsenal bitið á agnið en Alvarez vildi bara Barca þannig úr varð að hann er enn leikmaður Atletico og félagsskiptaglugginn lokaður. Hann er mættur til æfinga og hefur komið inn sem varamaður í tveimur síðustu leikjum félagsins en þetta mál virðist ekki útkljáð.

Atletico lét þetta þó ekki trufla sig frá því að sækja nokkra bita á markaðnum í sumar en þeir tóku Romero frá Tottenham, enda ekki til betri Simone leikmaður en hann, ásamt því að taka Hjulmand frá Sporting til að sitja fyrir framan vörnina. Til að bæta sóknarleikinn fengu þeir Kang-in Lee frá PSG ásamt því að sækja Jonathan David á láni frá Juventus, en dvöl hans þar var sorgarsaga og spurning hvort Simone nái að vekja hann til lífsins. Þeir misstu svo vinstri bakvörðinn sinn til Aston Villa og sóttu hans í stað Grimaldo frá Leverkusen.

Þrátt fyrir þetta hafa þeir ekkert farið alltof vel af stað í deildinni en eftir fjóra leiki eru þeir með tvo sigra, jafntelfi við Villareal en töpuðu svo stórt síðustu helgi þegar Bilbao niðurlægði þá 3-0. Það mun hinsvegar fara mikið púður hjá Atletico í Meistaradeildina í ár því þeir vonast til að komast alla leið í úrslitaleikinn sem mun fara fram á heimavelli þeirra Estadio Metropolitano í júní. Okkar menn eiga þó einnig góðar minningar þaðan því okkar síðasti Meistaradeildartitill vannst einmitt á vellinum í 2-0 sigri gegn Tottenham.

Liverpool

Liverpool koma á meiri siglingu inn í leikinn eftir sannfærandi sigur gegn Ipswich síðustu helgi þar sem samspil Gakpo og Isak gerði út um leikinn á fyrstu níu mínútum leiksins, því voru slæmar fréttir að heyra að Gakpo æfði ekki með liðinu í dag og verður því líklega ekki í byrjunarliðinu á morgun. Þá fær væntanlega nýja stórstjarna liðsins Bradley Barcola að spila sinn fyrsta byrjunarliðsleik. Joe Gomez æfði hinsvegar með liðinu og verður gaman að hafa hann með næstu daga eða vikur fram að næstu meiðslum.

Gegn Ipswich fengum við loks að sjá alvöru ákvefð og þann pressubolta sem við höfum beðið um síðast liðið árið og um leið hækkaði skemmtanagildið til muna. Hinsvegar hefur maður ákveðnar áhyggjur af því hversu snemma í seinni hálfleik fór að draga allverulega úr mönnum og mikil þreytumerki á liðinu meðan Ipswich fengu nokkur færi á að búa til spennu sem þeir nýttu ekki. Vonandi að þetta sé ekki eitthvað sem koma skal.

Innkoma Araujo í bakvörðinn í síðasta leik var frábær og virtist hjálpa við að leysa allskonar vandræði í leik okkar manna. Hann fór sjaldnar með í sóknir sem losaði meira um Kerkez ásamt því að sókndjarfa miðjan okkar var ekki alveg eins opin þegar þeir voru þrír tilbúnir að bregðast við fyrir aftan þá. Það verður áhugavert að sjá hvernig þetta þróast en ég er spenntur að sjá hann aftur í þessari stöðu. Mac Allister gerði kannski ekkert til að missa stöðu sína í síðasta leik, en ég held að Gravenberch komi aftur inn í þetta á morgun.

Leikir gegn Atletico eru alltaf erfiðir og það er ljóst að maður mun á einhverjum tímapunkti blóta fyrir framan sjónvarpsskjáinn á morgun þegar einhver fauti í þeirra liði kemst upp með eitthvað sem hann ætti ekki að komast upp með en ég hef samt trú á því að við sjáum sigur á morgun. 2-1 sigur þar sem Isak heldur áfram að skora og Barcola setur eitt í sínum fyrsta byrjunarliðsleik.

Liverpool hefur greint frá því að frá og með næsta sumri lýkur sautján ára samstarfi Liverpool og Standard Chartered sem hefur prýtt treyjur Liverpool í gegnum súrt og sætt og mun flugfélagið Turkish Airlines taka við keflinu.

Samningur Liverpool og Turkish Airlines gildir yfir fimm leiktíðir og mun byrja á næstu leiktíð. Þessi samningur er talinn sá stærsti í sögu enskra félaga en talið er að Liverpool muni fá yfir 300 milljónir punda á þessum fimm árum. Má því áætla að samningurinn sé um 60 milljónir punda á ári en samningurinn við Standard Chartered var um það bil tíu milljónum lægri. Til samanburðar gerði Arsenal samning við Emirates sem er um 70 milljónir punda á ári en inn í því er auglýsing framan á treyjum og æfingafatnaði ásamt nafnrétti á leikvangi þeirra svo það má segja að Liverpool er að gera stóran samning við tyrkneska flugfélagið sem er aðeins að auglýsinga á treyjunum.

Þá rennur samningur Liverpool við Expedia sem auglýsir á ermum út næsta sumar og er talinn vera um það bil tólf milljónir á ári svo það má alveg reikna með hækkun á þeim samningi líka, hvort sem það verður Expedia eða eitthvað annað.

Liverpool hefur undanfarin ár verið í mikilli sókn hvað varðar tekjur og markaðssetningu og þessi nýji treyjusamningur er bara enn eitt skrefið fram á við hvað það varðar. Samningur Liverpool við Adidas sem tók gildi á síðustu leiktíð er jafnframt talinn einn af ef ekki bara sá stærsti sem enskt félag hefur gert.

Turkish Airlines verður því aðeins sjötti styrktaraðilinn sem mun hafa skartað treyjur Liverpool og slæst í hóp með Hitachi, Crown Paints, Candy, Carlsberg og Standard Chartered og mun vonandi verða sjáanlegt í glæstum augnablikum í sögu Liverpool eins og forverarnir.

Okkar menn hófu þessa helgi á besta mörgulega hátt. Þeir unnu Ipswich þægilega á föstudagskvöld og stóra fréttinn auðvitað Alexander Ísak er farin að lýta út eins og refurinn sem Liverpool taldi sig var að kaupa fyrir ári síðan. Svíin er nú búin að jafna markafjölda sinn í fyrra og spennan eykst um hvað þessi frábæri framherji getur gert. Ekki síður er gaman að sjá formið sem Gakpo virðist vera komin í, það að okkar mönnum tókst að halda hreinu og síðast en ekki síst nýju hetjuna Barcola. Sá þarf aldeilis að spila vel til að standa undir verðmiðanum en það myndi hjálpa honum mikið ef Ísak verður í þessu formi í allan vetur.

Í gær var svo mikill jafnteflis dagur. Af sjö leikjum sem spilaðir voru tókst aðeins Manchester City og Palace að vinna sína leiki. City eru með fullt hús stiga eftir þrjá leiki sem hlýtur að valda Arsenal áhyggjum. Bláliðarnir spiluðu ekkert frábærlega í gær en þú þarft bara eitt mark ef þú heldur hreinu. Tölfræði dagsins er samt að þjálfari Coventry, Frank Lampard, hefur aðeins unnið einn af síðustu 20 leikjum sem hann hefur stýrt í efstu deild.

Ógöngur Tottenham halda svo áfram. Fyrir tímabil var vitað mál að liðið myndi þurfa tíma til að slípa sig saman en þeir hafa ekki endalausan tíma til þess. Þeir eru nú, ásamt Villa og Coventry, eitt þriggja liða sem hefur ekki skorað mark á tímabilinu. Sú ákvörðun Robbo að færa sig þangað verður skrýtnari með hverjum deginum.

Í dag voru svo stórleikir. Everton tók á móti Manchester United og grættu margan rauðnefja með því að jafna alveg í blálokinn. Ég velti fyrir mér hvort að Moyes hreinlega springi úr reiði þegar hann horfir aftur á varnaleik sinna manna í fyrsta marki United, hann var nánast hlægilegur. Í lok dag það sem skiptir máli að Carrick er búin að ná í fjögur stig í þremur leikjum og Moyes í fimm. Everton lentu í vandræðum í lok leikmannagluggans en munu vera algjört Moyes lið í allan vetur, ógeðslega leiðinlegir og erfiðir viðureignar.

Nágrannaslagur Chelsea og Arsenal lokaði svo helginni. Chelsea komust yfir með því að skora strax á annarri mínútu. Við fengum svo að sjá hversu sjóað þetta grábölvaða Arsenal lið er, þeir tóku hægt og rólega völdin á vellinum og unnu að lokum 2-1. Evrópu lausir Chelsea menn gætu gert atlögu að titlinum og þess vegna mikið högg að ná ekki allavega í stig á Emirates. Það vakna líka upp spurningar um hveru vel samsettur þessi Chelsea hópur er, að lið sem hefur eytt þessum pening sé ekki með sterkari miðju er hálf ótrúlegt. Ég er skít hræddur við að þetta Arsenal sé komið með alvöru karakter og að þeir hafi haft mjög gott að því að tapa í úrslitum Meistaradeildarinnar, því ekki virðast þeir vera með neina þynnku í byrjun tímabils. Evrópumótin hefjast nú í vikunni, það verður gaman að sjá hvernig Arsenal tækla það. Svo verður afar áhugavert hvort dómara samtökin tækli eitthvað sú staðreynd að leikmaður Arsenal sparkaði í höfuð markvarðar Chelsea.

Við setjum fram eftirfarandi punkta í flokknum "þetta lærðum við um helgina":

• Það er svo miklu miklu miklu skemmtilegra að horfa á pressubolta en possession bolta að það nær engri átt.

• Framlína Liverpool gæti orðið sú hættulegasta í deilldinni ef allt smellur

• Þegar MacAllister spilar vel, spila Liverpool vel.
  

Ég ætla að gefa Daníel orðið um upphaf kennaboltans sem átti sér stað um helgina:

Góður 0-4 sigur á nýliðum Charlton. Miðvörðurinn Grace Fisk með fyrstu tvö mörkin, Endemann skoraði eitt og Kapocs skoraði svo úr víti í uppbótartíma. Þegar miðvörður skorar tvö mörk og er EKKI maður leiksins þá vitum við að sú sem hlaut þá nafnbót átti góðan leik. Það var sannarlega raunin hjá Vivianne Endemann í dag, það verður gríðarlega gaman að fylgjast með henni í vetur. Já og liðið er á toppi deildarinnar eftir fyrstu umferð.

Lífið er betra þegar Liverpool vinnur fótboltaleiki og það var raunar bráðnauðsynlegt fyrir Iraola að sækja þrjú stig fyrir fyrsta leik liðsins í Evrópu, sem er gegn Atletico f******* Madrid. Það sem ég væri nú til í eitt tímabil þar sem okkar menn þurfa ekki að keppa við þessi blessuðu Madrídar lið. Reyndar fann Chelsea fína leið til að þurfa ekki að pæla í því, en Liverpool ætti ekki að apa upp sú aðferð.

Við getum ekki kvartað eftir þessa helgi. Stórt próf í vikunni áður en við tökum á móti Fulham á laugardaginn. Eftir þennan leik er manni farið að hlakka virkilega til næsta leiks, nokkuð sem var ekki hægt að segja á löngum köflum í fyrra. Spurningin sem ég varpa til lesenda: Hvað þarf Ísak að skora mörg í vetur til að við köllum tímabilið hans gott eða frábært? 20+? 25+?

Up you mighty reds!