Liverpool mættu á Selhurst Park fyrr í dag, leikvöll sem hefur verið flott veiðilenda fyrir þá síðustu ár ef við tökum martraðar niðurstöður gegn Palace á síðasta tímabili.

Okkar menn fóru skítsæmilega af stað en fataðist fljótt fliugið gegn ránfuglunum frá Suður-Lundúnum. Það er afar erfitt að benda á hvað það var sem klikkaði í dag. Það var ekki neitt eitt, raunar virkaði ekkert lengi vel í fyrri hálfleik, ef fráskilið er einn leikmaður sem spilar aftast á vellinum. Meira um hann síðar. Vörning tengdi ekki við sjálfan sig, miðjan tengdi ekki við vörnina og sóknarlínan ekki við miðjuna. Niðurstaðan var að Palalce voru meira með boltann, áttu fleiri skot á mark og voru miklu meira sannfærandi.

Svo skoruðu Liverpool.

Hið frábæra mark MacAllister var þvert gegn gangi leiksins og koma á besta mögulega tíma, rétt fyrir hálfleik. Okkar menn búnir að standa af sér storminn og líkt og frábæru liði sæmir komnir yfir þrátt fyrir að hafa spilað illa. Allt var klárt fyrir Ariola að endurskipuleggja leik liðsins í hálfleik, finna einhverjar einfaldar lausnir á sóknum Palace og koma inn í seinni hálfleik með vindinn í seglinum.

Það gerðist ekki. Upphaf seinni hálfleiks var keimlíkt því sem á undan gekk. Palace miklu meira með boltann og aðeins tímaspursmál hvenær þeir myndu ná að jafna og brjóta okkar menn á bak eftir. Völlurinn var hoppandi og skoppandi og erftt að skilja hvernig gestgjafarnir eru eins neðarlega í töflunni og raun ber vitni.

Svo skoruðu Liveropol aftur. Fótbolti er skrýtin íþrótt.

Það sem eftir lifði leiks breyttist gangur leiksins ekki mikið, en nú var komin smá örvænting í heimamenn. Hægt og bítandi fjaraði undan þeim og okkar mönnum fór að líða betur. Ísak gerði loks útum leikinn með því að skora þriðja markið (rétt eftir að hafa brennt af í mun betra færi). Í uppbótartíma fengu Palace vítaspyrnu. Verð að játa að ég hef ekki hugmynd um hvort það var réttur dómur eða ekki, skrýtið atvik þar sem Kerkez fer allt of seint í skallaeinvígo og skallaði einfaldlega manninn. Maður leiksins átti engan vegin skilið að fá þetta mark á sig. En 3-1 sigur staðreynd, okkar menn fara inn í landsleikjahléið í fjórða sæti sem verður bara að teljast fínasti árangur.

Gullstundin

Alisson Becker maður minn. Markmaðurinn var ótvíræður maður leiksins og nokkrir leikmenn Palace mun klóra sér lengi í höfðinum yfir markvörslum hans í dag. En Gullstundin var klárlega þegar hann varði rétt áður en okkar menn komust yfir.

Aðrir leikir helgarinnar.

Manchester City virðast vera komnir í dómsalinn ef að marka er þriðja tap þeirra í röð, ég er forvitinn hvort að Pep hafi nokkurn tíman tapað þrem deildarleikjum í röð með þeim, fyrir utan kannski fyrsta tímabilið. Helsta von hlutlausra um spennandi titilbaráttu virðist vera Brighton, allavega á meðan Arsenal halda áfram að sanka að sér stigum.

Chelsea misstigu sig illa gegn Sunderland sem unnu sinn fyrsta sigur í næstum tvo mánuði. Eftir nokkra góða leiki í röð töpuðu Spurs gegn Leeds. Línur eru ekki alveg farnar að skýrast fyrir utan alveg efst. Helginni lauk svo með biluðu jaftefli Villa og United. Maður bara trúir ekki að Carrick verði áfram við stjórnvölinn þegar þeir mæta á Anfield. En maður má láta sig dreyma.

Næst á dagskrá

Nú tekur við tæplega tveggja vikna pása og svo eru það erkifjendurnir á Anfield.

Það styttist hratt í leik Liverpool við Crystal Palace klukkan 14:00 í dag. Hann er einn af fimm leikjum dagsins. Verkefni okkar manna er einfalt, það væri hneyksli að vera undir bláa liðinu í landsleikjahléinu!

Liðið lítur svona út:

Bekkur: Mama, Gomez, Endo, Tsimikas, Munoz, Nyoni, McConnell, Ngumoha, Koumas

Nyoni ekki í byrjunarliði í þetta sinn, en hann byrjaði vissulega tvo síðustu leiki og á hans aldri þarf að fara varlega með hann. Annars er fátt sem kemur á óvart, Grav svosem frá en það var vitað að hann væri tæpur. Bekkurinn þar af leiðandi heldur í yngri kantinum.

Hvernig eru Kop-verjar stemmdir fyrir þessu verkefni og tilvonandi landsleikjahléi? Er eitthvað annað en sigur á Palace ásættanlegur í dag? Skiptir máli hvernig sá sigur er unninn?

Uppfært

Mest ósannfærandi tveggja marka sigur sem ég hef lengi séð staðreynd. Uppgjörsþráður kemur seinna í dag.

Hendum í eina stutta upphitun enda stutt í leikþráð og uppgjör í kvöld.

Verkefni dagsins er að mæta Suður-Lundúnaliðinu, Örnunum í Crystal Palace. Liðið það er í bölvuðu brasi, sitja í næstneðsta sæti deildarinnar eftir þrjá tapleiki í röð með næstfæst mörk skoruð (9) og flest fengin á sig (21).

Stjórinn tók við í sumar, Pierre Sage kom frá Lens og var ætlað að halda áfram uppbyggingu liðsins eftir frábært gengi undir stjórn Glasner sem fór til Forest. Það hefur alls ekki gengið eftir, liðið hefur verið í brasi með að ná tökum á 3-4-2-1 leikkerfi hans og það má kannski segja að ágætt gengi þeirra í Evrópudeildinni hafi haldið honum í þjálfaraúlpunni.

Það hafa verið höggvinn stór skörð í Palace-liðið undanfarin ár og nýir menn hafa ekki náð að stíga upp. Í leiknum í dag munu þeir líka verða án framherjans Mateta sem var rekinn af velli um síðustu helgi og Ismaila Sarr sem við ætluðum jú að kaupa í sumar er meiddur.

Svona var liðsuppstillngin um síðustu helgi við Spurs og má telja líklega í dag utan þess að líklega verður Nketiah fremstur í stað Mateta.

Þessi leikur er sá síðasti fyrir tveggja vikna landsleikjahlé og báðum ansi mikilvægur. Við þurfum auðvitað að sparka okkur af stað eftir 2 tapleiki í röð. Í morgunsárið bárust fréttir um að Isak væri tæpur en vonandi er það bara slúður sem ekkert verður meira úr. Frimpong er kominn úr meiðslum en fréttir herma að hann hafi ekki ferðast með liðinu og verði ekki notaður fyrr en eftir landsleikjahlé.

Við treystum á alvöru frammistöðu í báðum teigum, við höfum verið fínir á milli teiganna en þurfum að verða miklu áræðnari til að skora og grimmari í að verjast, sérstaklega gegn föstum leikatriðum sem Palace eru býsna góðir í.

Fenerbahçe - Liverpool

Andoni Iraola róteraði byrjunarliðinu slatta fyrir þennan leik og ekkert út á það að setja enda skynsamlegt að dreifa álaginu eins og hægt er. Okkar menn voru sprækir til að byrja og fengu nokkur færi með Munoz og Rio líflega á vængjunum. Við uppskárum eftir því á 25. mín þegar að boltinn féll fyrir Nyoni sem skaut að marki en boltinn snerti varnarmann á leiðinni framhjá Ederson í markinu. Ekki tókst okkur að verja forystuna lengur en í fjórar mínutur þegar Mason Greenwood tók aukaspyrnu sem fór af Jacquet og framhjá Alisson í markinu. 1-1 í hálfleik.

Liverpool voru meira með boltann í seinni hálfleik líkt og fyrri en gekk illa að skora þar til þeir gerðu þrefalda skiptingu á 66. mín. Tveir varamannanna sameinuðust um að skora mark þremur mínútum síðar er Gakpo átti fína sendingu á kollinn á Isak sem skallaði boltann í netið af stuttu færi. Aftur komnir yfir en aftur entist forystan ekki lengur en í nokkrar mínútur þar sem að slæmur skalli Gakpo í teignum lagði upp mark fyrir Brown á fjærstöng. Skussaskapurinn hélt áfram og á 79. mínútu skallaði Muriqi fallhlífarfyrirgjöf framhjá Alisson. Mikið kæruleysi í varnarleiknum og þrátt fyrir smá puð að þá virtumst við ekki líklegir til að bjarga stigi eða andlitinu.

3-2 tap í Tyrklandi staðreynd.

Veðurfar

Mígandi rigningarsuddi í fyrri hálfleik sem hafði sín áhrif í fyrri hálfleiknum en stytti upp í þeim seinni.

Af öðru áhugaverðu

• Man Utd lenti undir 0-2 á heimavelli en ákváðu að bjarga Carrick frá brottrekstri með 3-2 endurkomu.

• Barcelona flengdi Aston Villa 3-0 á Nývangi með 2 mörkum frá Raphina og 1 frá Yamal.

• AEK stálu næstum stigi af Real Madrid en fengu á sig mark í uppbótartíma orðnir einum færri og töpuðu 2-3.

• PSG vann Villareal 0-6 á útivelli á Spáni þar sem guli kafbáturinn sökk á bólakaf á botninn.

• Como unnu svakalegan 1-9 útisigur á Lens í Frans.

Tölfræðitryllingurinn

• Trey Nyoni er næst yngsti leikmaður Liverpool til að skora í Meistaradeildinni, eingöngu 19 ára og 127 daga gamall.

• Liverpool hefur fengið á sig 3 mörk í Meistaradeildinni í 3 leiki í röð. Og við höfum ekki enn haldið hreinu í þeirri keppni í þeim fjórum leikjum sem við höfum spilað.

Næst á dagskrá

Við höldum til höfuðborgarinnar og mætum Crystal Palace á Selhurst Park á sunnudaginn kl.14:00.

Gullstundin

Trey Nyoni hlýtur Gullstundar-medalíuna í kvöld fyrir að skora sitt fyrsta Liverpool-mark. Það kórónar fína frammistöðu upp á síðkastið og undirstrikar hversu sérlega efnilegur hann er fyrir liðið til framtíðar. Sem betur fer eru samningaviðræður í gangi og áhugavert að sjá hans þróun næstu árin.

Liðsuppstilling Liverpool liggur ljós fyrir sem lítur leifturhröð og ljómandi laglega út:

Varamannabekkur: Mamardashvili, Woodman, Kerkez, Wirtz, Isak, Gakpo, Araujo, Chambers, McConnell, Koumas, Danns.

Stjórinn Iraola hefur gert fimm breytingar frá síðasta leik með innkomu Joe og Kostas í bakvarðarstöðurnar en einnig koma Victor, Rio og Dominik inn í byrjunarliðið. Það má rökræða um hver sé í raun fremsti sóknarmaður en ég ætla að skjóta á Barcola uppá topp sem vonandi verður með skotskóna í toppstandi.

Heimamenn í Fenerbahçe stilla sínum mannskap upp á eftirfarandi máta með fornan fjanda í framlínunni:

Byrjunarlið: Ederson, Nelson Semedo, Skriniar, Oppong, Brown, Guendouzi, Kante, Ismail Yuksek, Greenwood, Irfan Can Kahveci, Lukaku.

Varamannabekkur: Tarik Cetin, Mert Gunok, Kerem Akturkoglu, Yigit Efe Demir, Mert Muldur, Muriqi, Mercan, Bartug Elmaz, Nene, Oguz Aydin, Mimovic.

Come on you REDS!!!

Fjórði leikur tímabilsins í Meistaradeildinni verður háður í Istanbul í Tyrklandi þar sem Fenerbahce er mótherjinn í fyrsta sinn í sögu félaganna. Og það gefur jú tilefni til rækilegrar upphitunar þar sem félaginu hefur ekki verið gerð skil hér á kop.is áður. En borgina þekkja margir af góðu einu og hér má t.d. lesa vel persónulega lýsingu frá Ssteini frá frægðarför hans til Istanbul árið 2005. Eins má finna upphitun undirritaðs frá því í fyrra þar sem fjallað er um sögu þessarar merku borgar. En mótherjinn er annar að þessu sinni, auðvitað erkifjendur Galatasaray, Fenerbahce.

Fenerbahce

Skemmtilegasta staðreyndin um Fenerbahce er að þegar allt er talið er þetta sigursælasta félag veraldar, með 1134 titla! Samtals, í öllum greinum. Fenerbahce er semsagt í Heimsmetabók Guinness fyrir þetta afrek. Undir merkjum Fenerbahce eru stundaðar frjálsar íþróttir, box, körfubolti, rafíþróttir, róður, fótbolti, siglingar, sund, borðtennis, blak og hjólastólakörfubolti. Þannig að þetta er alvöru félag með djúpar og sterkar rætur í risastórri borg. En kíkjum nú aðeins á fótboltann í Fenerbahce.

Sagan

Að sjálfsögðu á fótboltaiðkunin í Istanbul rætur sínar að rekja til Englands, en Nurizade Ziya Songulen, fyrsti forseti félagsins, kynntist fótboltanum þegar hann var í framhaldsnámi á Englandi. Þegar hann kom til baka árið 1906 var það hans fyrsta verk að stofna fótboltafélag í heimabænum sínum, Istanbul. Á þessum árum var Tyrkland undir harðstjórn Ottómana, sem bönnuðu heimamönnum að stofna félög og taka þátt í þessum skrýtnu leikjum sem brottfluttir Englendingar spiluðu. Þeir þrjóskuðust þó við og héldu áfram að æfa og árið 1908 voru samin ný lög þar sem fótbolti var leyfður en félög þurftu að skrá sig til að mega spila. Fenerbahce tók í fyrsta sinn þátt í Istanbuldeildinni árið 1908. Árið 1912 unnu þeir þá deild í fyrsta sinn og svo nokkrum sinnum aftur á næstu árum.

Það eru smá flækjustig á deildakeppni þessi árin. Nokkrar deildarkeppnir skarast, t.d. var Istanbuldeildin til 1959, Tyrkneska fótboltadeildin sem var frá 1924-1951 og Tyrklandsdeildin sem stóð yfir frá 1937-1950. Super Lig - Úrvalsdeildin, sem er enn efsta deild í Tyrklandi, var stofnuð árið 1959 sem atvinnumannadeild. Þannig að það er smá flækjustig hvað margir af titlum Fenerbahce eru raunverulega landstitlar, en alls unnu Fenerbahce þessar deildir 15 sinnum á þessum árum.

Super lig

Og Fenerbahce hélt auðvitað uppteknum hætti þótt nafnið á deildinni væri nýtt. Þeir unnu fyrstu Super Lig árið 1960 og tóku þátt í fyrstu Evrópukeppni meistaraliða sama ár. Í fyrstu umferð unnu þeir Csepel SC frá Ungverjalandi en mættu svo Nice frá Frakklandi og töpuðu fyrir þeim. Albert Guðmundsson nokkur var þó löngu farinn frá Nice en hann spilaði þar árið 1952.

En sjöundi áratugurinn (eða sexan) var Fenerbahce gjöfull því þeir unnu fjóra meistaratitla til viðbótar þennan áratuginn og svo sannarlega var rígur að myndast með stuðningsmönnum Fenerbahce og Galatasaray. Þeir voru með ungverskan þjálfara sem lagði áherslu á tækni og fallegan fótbolta, svo fallegur var hann að þeir náðu að slá út Manchester City úr Evrópukeppni bikarhafa árið 1968. Félagið vann einnig Balkan-bikarinn, sem var keppni meistaraliða frá Albaníu, Búlgaríu, Grikklandi, Rúmeníu, Tyrklandi og Júgóslavíu, árið 1967. Á áttunda áratuginum bættust fjórir titlar í safnið og þeim tókst að skapa ríg við Mo Salah og félaga í Trabzonspor, þar sem þeir voru helstu keppinautarnir um titilinn. Þrír titlar bættust svo við í níunni en smátt og smátt hallaði undan fæti og Galatasaray óx ásmegin. Eins var litla liðið í Istanbul, Besiktas, að eflast og Fenerbahce náði bara einum titli þennan áratuginn, árið 1996.

21. öldin

Fyrsta áratug nýrrar aldar komust Fenerbahce aftur á ról. Þeir réðu þjálfara á borð við hinn stórfenglega fyrrum brasilíska leikmann Zico og Þjóðverjann Christoph Daum. Þeir unnu sýnist mér fjóra titla til viðbótar ásamt því að vera stöðugt í toppbaráttu. Alls hefur félagið unnið 19 Superlig titla og þeir hafa verið í stöðugri toppbaráttu áratugum saman, kannski með nokkrum undantekningum þó. Þeir hafa gert sig stöðugt meira gildandi í Evrópukeppni frá því að fyrrnefndur Zico kom þeim í fyrsta sinn í riðlakeppni Meistaradeildarinnar veturinn 2007-2008. Ekki nóg með það heldur fóru þeir alla leið í 8-liða úrslit þann veturinn.

Þeir voru bannaðir frá Evrópukeppni vegna spillingarmáls árin 2013-2015 og árið 2018 tók svo við nýr forseti eftir 20 ára valdatíð Aziz Yildirim. Þessi breyting þótti hafa mikla nútímavæðingu, fjármálaskipulagningu og gagnsæisvæðingu í för með sér og Ali Koc, hinn nýi forseti félagsins hóf störf með nýrri langtímasýn. Fyrst um sinn gekk ekkert alltof vel, örar breytingar á þjálfurum ollu óstöðugleika en þessi árin var félagið að fjárfesta í unglingastarfi og innviðum félagsins. Sem sést nú samt eiginlega ekki enn. Árangur karlaliðsins lét þó á sér standa en þarna var verið að byggja grunn.

Tímabilið 2023-2024 voru kannski ákveðin vatnaskil þar sem Ismail Kartal var ráðinn þjálfari og félagið náði öðru sæti deildarinnar með 99 stig. Galatasaray vann deildina með 102 stigum (hljómar kunnuglega?). Jose Mourinho tók við liðinu ári síðar og hann hófst strax handa við að kvarta undan dómgæslunni í Tyrklandi. Í bikarleik gegn Galatasaray fór hann í þriggja leikja bann fyrir að klípa í nefið á einum úr starfsliði andstæðinganna. Hann hætti síðan í ágúst 2025. Núverandi þjálfari liðsins er enginn annar en okkar elskulegi Dirk Kuyt sem tók við liðinu fyrir skemmstu og félagið hefur lent í öðru sæti deildarinnar síðustu fimm tímabil.

Fjárhagurinn hefur farið stöðugt batnandi og félagið hefur náð nokkrum vel þekktum leikmönnum til félagsins. Þar ber fyrstan og fremstan auðvitað að nefna Dirk okkar Kuyt og á hælum hans er Martin Skrtel. Aðrir minni spámenn eru t.d. Nicolas Anelka, Mesut Özil, Robin van Persie, Edin Dzeko og Roberto Carlos.

Eins og staðan er í dag er félagið því algjörlega númer tvö í Tyrklandi á eftir sérlegum óvinum sínum í Galatasaray. Þegar liðin leika sín á milli er talað um Intercontinental Derby, því félögin eru sitthvoru megin við Bosporussundið, sem skilur að Evrópu og Asíu. Þessi leikur á það til að vera smá heitur enda hefur hann oft skipt miklu máli því liðin hafa oftar en ekki verið að kljást um deildarmeistaratitil, bikartitil eða eitthvað annað álíka stórt.

Leikurinn fer fram á Sukru Saracoglu vellinum sem er í Kadiköy hverfinu í Istanbul. Völlurinn tekur tæpa 48.000 áhorfendur.

Liðið

Eins og fyrirsögnin gefur til kynna er hópur Fenerbahce í dag skipað nokkrum nöfnum sem einhverjir kunna að þekkja eða í sumum tilvikum muna eftir.

Í markinu stendur brassinn Ederson og í á meðal varnarmanna eru t.d. Nathan Aké, fyrirliðinn Milan Skriniar og Portúgalinn Nelson Semedo. Fyrir framan þessa öldnu varnarlínu (meðalaldur 33 ár) eru t.d. fyrrum Arsenalmaðurinn Guendouzi, Marco Asensio og N´Golo Kanté. Romelo Lukaku og Mason Greenwood eru á meðal framherja. Ekkert allir alveg komnir á lífeyri en svona samtíningur sem maður væri ekkert svo viss um að myndi ganga upp. Þeir eru með tvö jafntefli og eitt tap í Meistaradeildinni og sitja í 31.sætinu. Þeir gerðu jafntefli við Slavia Prag 2-2 á heimavelli í síðasta leiknum sínum í Meistaradeildinni, töpuðu þar áður 6-0 úti gegn Aston Villa og gerðu 1-1 jafntefli heima gegn Roma í fyrsta leik. Þeir hafa tapað síðustu tveimur leikjunum sínum í deildinni, gegn Göztepe og Galatasaray. Tapið gegn Galatasaray kom Kuyt eðlilega í starf aðalþjálfara.

Liverpool

Já súrt var það á sunnudaginn. Tap á heimavelli, ekkert endilega mjög sanngjarnt og veruleg batamerki eru sjáanleg á liðinu síðustu vikurnar. Það er meðbyr með Iraola og strákunum núna og vonandi verður þetta tap á sunnudaginn bara smá rispa í lakkið. Það er kannski spennandi að sjá núna fram að næsta landsleikjahléi, hvað hann nær liðinu langt. Því síðan taka við desember og janúar sem verða heldur betur uppfullir af leikjum. Frá 22.nóvember til 5.janúar verða 13 leikir. Þetta eru 44 dagar.

Ég hef grun um að við munum sjá töluverðar breytingar núna á milli leikja þar sem staðan í Meistaradeildinni er góð og ekki mikil þörf á að kreista út úrslit í þessum leik. Ástandið á hópnum virðist vera að mestu í lagi en Gravenberch verður ekki með vegna hælameiðsla og svo er Frimpong frá í nokkrar vikur. Fyrir utan þá tvo eru það bara langtímameiðslin sem er verið að kljást við.

Auðvitað mun Iraola stilla upp liði til sigurs því stigin eru þarna up for grabs. Við erum með betra lið en Fenerbahce en þurfum þó að vanda okkur, þeir eru með haug af reynslu og sterka leikmenn. Mér sýnist líka heimavöllurinn þeirra vera nokkuð öflugt vopn fyrir þá.

Næsti leikur Liverpool er gegn Crystal Palace á útivelli næstkomandi sunnudag. Það er must win eins og allir deildarleikir og ég held að Iraola verði með annað augað á þeim leik. Iraola er ekki að fara að umturna liðinu en nokkrir leikmenn þurfa smá hvíld og fara á bekkinn. Það þarf að passa upp á t.d. MacAllister, Isak, Barcola og Gakpo. Og reyndar líka Wirtz. Þetta eru strákar sem þurfa að vera með ferskar lappir og hafa spilað mikið að undanförnu. En svo er prógrammið fram að næsta landsleikjahléi ekkert svo hræðilegt þannig að kannski verður þetta sterkara en ég giska á hér.

Ég bendi á að leikurinn er á óvenjulegum tíma, kl. 17:45. Tökum sigur, 3-2 í þessum leik þar sem verður heilmikil stemming og fjör.

YNWA!!

Það voru Englandsmeistararnir í Arsenal sem mættu á Anfield í næst síðasta leik níundu umferðar í dag. Leikur Newcastle og Everton verður annað kvöld en við spáum ekkert í það. Það var klárt stress í mönnum í byrjun leiks og var mikið af slökum sendingum á fyrstu mínútunum. Það kórónaðist svo á sextándu mínútu þegar Alisson átti agalega sendingu í átt að Jacquet sem fór á mótherja og náðu Arsenal menn að spila boltanum út á vinstri kant þar sem Declan Rice átti fyrirgjöf sem Havertz stýrði í autt markið. Allt of einfalt og hreinlega má ekki gefa svona góðu liði svona auðvelt forskot. Við markið snérist hinsvegar leikurinn alfarið og Liverpool tóku öll völdin á vellinum og litu mjög vel út án þess að ná að vinna sig í gegnum gríðarsterkan varnarmúr Arsenal manna. Aðeins tveimur mínútum eftir markið var Liverpool nánast búinn að fá svipaða gjöf þegar Arsenal lenntu í vandræðum með að senda boltann úr vörninni og komst Barcola í gott færi en náði aldrei að koma boltanum nægilega vel fyrir sig og fór tækifærið í vaskinn. Liverpool vildu svo í þrígang fá vítaspyrnu í kjölfarið fyrst þegar Timber reif í Isak og kom í veg fyrir að hann næði að skalla boltann í góðu færi og ótrúlegt að VAR hafi ekki gripið þar inn í. Hin köllinn voru vægari annarsvegar féll Gakpo ví teignum og svo var MacAllister rifinn niður og var maður aðallega pirraður að fá ekkert þar útaf Isak brotinu.

Wirtz var svo nálægt því að jafna leikinn þegar hann stýrði aukaspyrnu úr þröngu færi í þverslánna og MacAllister fékk svo besta færi Liverpool þegar Kerkez, sem var búinn að eiga erfiðan leik sóknarlega, átti loks frábæra fyrirgjöf og MacAllister fékk frían skalla fyrir miðjumarki en stýrði honum yfir markið. Því fórum við inn í hálfleikinn marki undir sem var agalegt miðað við frammistöðuna sem var á þann hátt að maður fékk á tilfinninguna að ef fyrsta markið kæmi myndi annað fylgja því.

Seinni hálfleikurinn byrjaði svipað og sá fyrri endaði. Liverpool var með öll völd en gekk þá enn verr að skapa sér eitthvað. Gakpo átti erfitt hægra meginn, þó hann hafi litið vel út þar hingað til og Barcola sem var líflegur í fyrri hálfleik var mikill flækjufótur þegar fór að líða á leikinn. Eins dró af Wirtz sem var að stýra spilinu vel til að byrja með. Eftir klukkutíma leik tók Iraola Nyoni af velli fyrir Szoboszlai og það riðlaði skipulagi liðsins og leið bæði sóknar sem og varnarleikurinn fyrir það enda hafði strákurinn ungi litið mjög vel út og Arsenal fór að komast meira inn í leikinn. Allar skiptingar eftir það virtust hreinlega veikja liðið, nema kannski þegar Rio kom inn fyrir Gakpo. Hann kom inn með mikinn kraft og reyndi að taka menn á en það kom lítið út úr því í dag.

Það hitnaði svo í kolunum þegar það var dæmd aukaspyrna á MacAllister fyrir brot á Timber og hann lét Timber heyra það. Madueke kom þá og fór haus í haus við MacAllister og endaði það með gulu spjaldi á MacAllister og á Timber en Madueke slapp. Hann var á gulu spjaldi og hefði með rétt fokið útaf en fyrir mér held ég að rautt hefði verið harður dómur og því erfitt fyrir VAR að grípa inn í en Madley gunga að reka hann ekki útaf sjálfur. Madley hafði líka eytt öllum leiknum að falla í allar grifjur Arsenal manna. Alisson fékk tækifæri til að borga fyrir sín mistök þegar hann átti heimsklassa markvörslu frá Tzolis. Madley toppaði svo frábæran leik sinn með að henda í fyrsta gula spjaldið fyrir tafir á 93.mínútu en að vanda nýttu Arsenal menn sér það að fullu. Svekkjandi tap en góð teikn á lofti með frammistöðunni í dag og stigasöfnun síðustu vikna.

Aðrir leikir helgarinnar

Í hinum stórleik helgarinnar unnu Chelsea 2-0 sigur gegn vonlausum Man United mönnum sem enda umferðina í 17.sæti, sleppa við fallsætin á markahlutfalli. Man City sýndi hversu góður sigur okkar á Brighton var með að tapa 1-0 gegn þeim á heimavelli þannig Arsenal sitja núna einir á toppnum.

Allir nýliðarnir náðu í stig um helgina. Coventry unnu Sunderland 3-1 og gerðu Ipswich og Hull jafntefli í innbyrgðis leik. Coventry eru því neðstir nýliðanna með níu stig úr níu leikjum, frábær árángur hjá þessum þremur liðum í byrjun tímabils. Tottenham, sem flestir höfðu afskrifað í byrjun tímabils, unnu lánlausa Crystal Palace menn og sitja núna í áttunda sæti deildarinnar. Aston Villa gerðu jafntelfi við Fulham 1-1 þar sem Suzuki gerði rosaleg mistök þegar hann missti boltann í eigið mark til að jafna leikinn fyrir Fulham. Vont fyrir hann eftir frábæra byrjun.

Gullstundin

Erfitt að velja Gullstund úr okkar leik í dag, vissulega voru augnablik en komum boltanum aldrei á markið og enduðum á að tapa. Oft væri tap United manna Gullstund en erfitt að fagna Chelsea sigrum þannig ætli það sé bara ekki mark Ayari sem tryggði Brighton sigur gegn svindlliði City.

Framundan

Næsti leikur er á miðvikudaginn klukkan 17:45 þegar við heimsækjum gamlan félaga í Dirk Kuyt og nýju lærisveina hans í Fenerbahce. Lið fullt af gömlum Premier League leikmönnum og fáum vonandi skemmtilegri leik þar.

Stórar fréttir í dag þar sem Nyoni byrjar stórleikinn gegn Arsenal fram yfir Gravenberch. Alls ekki að segja að hann eigi það ekki skilið, þvert á móti en hressandi að vera með þjálfara sem þorir að taka svona stóra ákvörðun.

Bekkur: Mamardasvili, Gomez, Tsimikas, Endo, Szoboszlai, Gravenberch, Koumas, Rio, Munoz

Annars er byrjunarliðið eins og búst var við en ánægulegt að sjá Szoboszlai og Munoz aftur á bekk. Allt í einu er meira segja breyddin í liðinu farinn að líta sæmilega út, þó hana megi vissulega bæta.

Af Arsenal er það helst að frétta að auðvitað voru öll tæpu meiðslin bull og Calafiori, Rice, Tzolis og Madueke byrja allir í dag. Verður hörkuleikur og vonandi tökum við stigin þrjú!

Það er komið að fyrri leik dagsins hjá okkar liðum, því stelpurnar okkar eru komnar til Dagenham og spila þar við stöllur sínar í West Ham núna kl. 14:00.

Strákarnir mæta svo út á Anfield kl. 16:30, leikþráður fyrir þann leik ætti að detta í hús fljótlega eftir að liðið verður birt kl. 15:15.

Stelpurnar okkar hafa byrjað nokkuð vel, en þó hafa komið leikir eins og Villa leikurinn sem hefði alveg mátt fá eitthvað út úr. Þá spiluðu þær við nýkrýndan Ballon d'Or hafa um síðustu helgi, því Alexia Putellas og stöllur hennar í London City Lionesses mættu þá á St. Helens og þurftu tvær gjafir frá okkar konum til að ná í jafntefli.

Vonandi verður gjafmildið alveg í lágmarki í dag.

Fátt sem kemur á óvart í uppstillingunni hjá Gareth Taylor:

Bekkur: Kirby, Parry, Agrez, Ward, Höbinger, Itamura, Trueman, Endemann, Enderby

Maður hefði kannski viljað sjá Endemann byrja, en lang líklegast er að hún sé enn að ná upp formi eftir síðustu meiðsli. Mari Ward er komin aftur á bekkinn, en Woodham nær ekki á bekk. Holland, Csillag og Roman Haug ennþá frá vegna meiðsla, en stutt í að Ceri Holland verði leikfær skv. Taylor á síðasta blaðamannafundi. Khiara Keating byrjar í marki, þrátt fyrir tvær gjafir í síðustu þrem deildarleikjum. Málið er auðvitað að Faye Kirby er ekkert stútfull af sjálfstrausti heldur, og er full mistæk í löppunum. Helst væri maður til í að Jennifer Falk komi aftur, en fjölskylduaðstæður í Svíþjóð leyfa það víst ekki. Eitthvað slúðrað um að tvíburasystir Nataliu Ramos gæti verið möguleiki í stöðunni, sjáum til hvort eitthvað gerist í janúarglugganum í markmannsstöðunni. Nú og svo er Sam Kerr komin aftur til leiks, og er það vel.

Leikinn má sjá hér:

https://www.youtube.com/watch?v=1-w44q7AHxE

KOMA SVO!!!!!!