Kreuję swoje życie • Lekka strona lifestyle'u młodej mamy

CZYTANIE ROCZNE Z KART TAROTA NA MIŁOŚĆ ♡ 2022 • BARAN • LEW • STRZELEC •

2022-01-23T20:47:00.000+01:00

Dziś jest ten dzień w którym trygon ognia w końcu doczekał się swojego horoskopu rocznego. Z jednej strony i tak musiałyście czekać, bo taka została ustalona kolejność w ankiecie na moim instagramie, z drugiej strony przepraszam, ale miałam dużo zajęć i pracy, a że moje dziecko dorasta to również potrzebowało ogromu mojego wsparcia. Z góry powiem, że Barany i Strzelce mają czytania proste i tak dosadne, że aż głowa boli. Nie musiałam się specjalnie rozpisywać. Lew za to potrzebował większego wsparcia, a czemu, to zaraz zobaczycie... Zanim przejdziecie do swoich przekazów przypomnę standardowo - może się zdarzyć, że coś może z Wami nie rezonować, więc w takim wypadku musicie sprawdzić swój ascendent, księżyc i Wenus. Niektórzy tarociści mówią, że warto zobaczyć również w jakim znaku siedzi Mars, więc jeśli jesteście dociekliwi to warto sprawdzić. Mam nadzieję, że moje przekazy będą dla Was przydatne i pomogą Wam, jeśli znajdziecie się w trudnej sytuacji.

źródło zdjęcia TattoFilter

BARAN

Barany pokazują się w 2022 roku jako osoby nie zakańczające w życiu uczuciowym czegoś, co powinno zostać zakończone. Cały czas naiwnie wierzą w to, że coś się wydarzy. Może być również taka możliwość, że odsuwają się na bok by coś przemyśleć choć tak czy inaczej sprawa wydaje się być stracona. Choć nie jest za ciekawie, to Barany mają wspaniałą afirmację, jaką jest...

Umocnienie

Jesteś silniejszy niż Ci się wydaje. To dla Ciebie bezpieczne, aby być silnym!

Dziwnie brzmi, prawda? Ale chodzi tu o to, że co by się nie działo, Twoja siła pozwoli Ci przetrwać wszystko!

W pierwszej połowie roku Barany cierpią po jakimś zranieniu. Są wręcz dobite po jakimś zranieniu, może nawet zdradzie... Są bardzo zmęczone, nie mają siły się podnieść, nie śpią po nocach. Pod koniec pierwszej połowy roku sytuacja jednak zaczyna się rozjaśniać (zwłaszcza dla Pań) i w życiu Baranów pojawia się nowa osoba. A jak nowa osoba, to i nowe, świeże wiadomości... Radą na pierwszą połowę roku jest to, by się nie mścić na tych, którzy nas skrzywdzili i by raczej skupić się na sobie oraz na własnym samopoczuciu. Gdy odpoczniecie, wyjdźcie do ludzi, a na pewno spotka Was coś miłego :)

W drugiej połowie roku Barany jeszcze wychodzą psychicznie ze starego zranienia i zaczynają wychodzić do ludzi. Pojawiają się dwie nowe osoby - jedna o ognistym temperamencie, druga o nieco wrażliwszym typie osobowości. Mimo tego, że kandydaci będą w polu widzenia i fajny związek wisi na horyzoncie, to Barany nie zaczynają nowej relacji, bo po poprzednim rozczarowaniu straciły nadzieję na to, że ktoś okaże się warty ich uczucia. Są dość niestabilne emocjonalnie i nie radzą sobie z własną psychiką. Radą dla Baranów jest opanowanie emocji i spojrzenie na sytuację racjonalnie, bo ciekawa osoba może czmychnąć sprzed nosa.

LEW

Lew pokazuje się w 2022 roku bardzo mocno i stabilnie. Widać tu zdecydowanie na JEDNĄ opcję, pewność tego, co się chce i to, że już się nie szuka. Lwy w związkach są po prostu pewne swojej partnerki bądź partnera, lecz samotne Lwy mają trochę inaczej. Widać bowiem tutaj życie wspomnieniami i tęsknotę za kimś co sprawia, że Lwy zaczynają być nieco zmęczone chaosem w swojej głowie. Może być też tak, że Lew ma nierozwiązany konflikt z osobą z przeszłości i chce się z nią pogodzić, bo ta osoba jest kandydatką / kandydatem na poważniejsze partnerstwo. Brak tu emocjonalnej równowagi pomimo pewności swoich decyzji. Jaką macie afirmację...?

Praca na własny rachunek

Jesteś urodzonym przedsiębiorcą, a Twój biznes jest otoczony magicznymi okazjami.

Co to oznacza moje drogie Lwy...? Żeby uspokoić emocje, po prostu skupcie się na pracy i zarabianiu pieniędzy.

W pierwszej połowie roku Lwy naprawdę wiedzą czego chcą. Kobiety spod tego znaku mogą zmagać się z apodyktycznym, nielojalnym facetem, od którego nie mogą się uwolnić. Pod koniec pierwszej połowy roku udaje im się jednak zebrać do kupy i uciec od tego człowieka co sprawia, że zdecydowanie wygrywają w tej sytuacji. Powodem może być zmartwychwstanie jakiejś relacji, która nie dość, że okazuje się ratunkiem na całe zło, to na dodatek jest spełnieniem marzeń. Panowie za to pozostają w nieprzyjemnych energiach, mają problem z niezdrową zazdrością. U części mężczyzn może powrócić nagle jakaś relacja z przeszłości. Radą dla Lwów - Pań jak i Panów, jest nie burzenie czegoś - czego, to nie wiem ;) Wy to wiecie najlepiej, ale widzę tu, że macie wytrzymać z czymś jeszcze trochę, bo wszystko się ułoży ;) Dla Pań możliwa ciąża, więc jeśli nie chcecie być mamami to uważać!

W drugiej połowie roku zaznaczyła mi się mocno sytuacja Lwów, które nie wyszły ze swojej głowy, nazwę to nawet brutalniej - z emocjonalnego więzienia. Niektóre Lwy mogą sabotować samych siebie. Może też pojawić się taka sytuacja, że zaczną się pojawiać nowe okazje i Lew by o czymś zapomnieć wpada w wir pracy, albo wchodzi w związek z kimś i legalizuje go, ale tylko po to by o czymś zapomnieć. Widać tu dużą energię i werwę do działania, ale również wyrachowanie i robienie idioty z drugiej osoby. Przykro mi Lwy, ale w tej połowie roku Wasze działania wyglądają sucho i mam wrażenie, że dla własnego egoizmu krzywdzicie innych ludzi. Radą jest ustabilizowanie własnych emocji, spojrzenie na inne możliwości, ale także nie oszukiwanie innych ludzi, którzy na to nie zasługują. Przykład - bierzecie ślub z kimś kogo nie kochacie by zapomnieć o kimś? To strasznie egoistyczne, nie róbcie tego, nie rańcie innych.

STRZELEC

U strzelca mocno pokazuje się sytuacja rodzinna więc zakładam, że piszę właśnie do takich osób. Widzę tutaj konflikty w rodzinie a najgorsze jest to, że wszystko widzą dzieci. Może być też tak, że Wasze dzieciaki bardzo to przeżywają, robią się pyskate i odreagowują tą sytuację na innych. Między Wami strzelce a partnerem padają bardzo mocne słowa a Wy zastanawiacie się co z tym zrobić dalej. Macie aż dwie afirmacje!

Matczyne uzdrowienie

Gdy uzdrawiają się Twoje emocje dotyczące matki, Twoje pragnienia manifestują się szybciej i dokładniej.

Ułatw sobie życie

Usuń bałagan ze swojego domu i życia zawodowego aby zrównoważyć strumień działania.

Dla mnie to proste! Aby móc rozwiązać swoje problemy poradźcie się mamy bądź kogoś, kogo za nią uważacie. Ponadto oczyśćcie swoje relacje prywatne jak i zawodowe - może któreś z relacji zawodowe wpływają źle na Wasze życie prywatne?

Patrząc na afirmację jak i sytuację ogólną, mam wrażenie, że u Strzelca w pierwszej połowie roku rodzi się lub trwa jakiś niefajny romans w pracy. Co jak co ale sprawa wychodzi na jaw i rozpada się jakiś związek lub co gorzej rodzina... U osoby, która była uczciwa upada cała iluzja udanego związku i cudownej osoby u boku. Widzę, że wina zdecydowanie leży tu po stronie popędliwego mężczyzny. W skrajnych przypadkach może się okazać, że kochanka jest w ciąży. Radą jest nie pakowanie się w takie sytuacje, jeśli jesteście facetem lub kochanką Strzelca, bo będziecie musieli ponosić przykre konsekwencje swojego zachowania.

W drugiej połowie roku nie ma zaskoczenia, bo Strzelec (bądź osoba Strzelca) ponosi konsekwencje swoich czynów. Strzelec ocenia swoją sytuację bardzo negatywnie i ma w sobie mnóstwo negatywnych emocji. Z tej sytuacji nie ma czego zbierać, więc nie będzie żadnej rady poza tą, że trzeba żyć dalej. Z góry Wam powiem, że jeśli jesteście stroną, która robi źle, to wcale mi Was nie żal, bo nie można krzywdzić innych i może to co się zadzieje w tej połowie roku będzie dla Was odpowiednią nauczką. Tym nieprzyjemnym akcentem kończę ten post. Pozdrawiam.

CZYTANIE ROCZNE Z KART TAROTA NA MIŁOŚĆ ♡ 2022 • Byk • Panna • Koziorożec •

2022-01-12T00:27:00.000+01:00

W końcu, w końcu, w końcu! Znaki ziemskie w końcu doczekały się przekazu dla siebie, a ja powiem Wam szczerze, że w natłoku zdarzeń i pracy (i dziecka na zdalnych) nie miałam jak i kiedy dorwać się do laptopa. Sesje priv, życie prywatne i odpoczynek po infekcji skutecznie odciągały mnie od pisania. Zanim przejdziecie do swoich przekazów przypomnę standardowo - może się zdarzyć, że coś może z Wami nie rezonować, więc w takim wypadku musicie sprawdzić swój ascendent, księżyc i Wenus. Niektórzy tarociści mówią, że warto zobaczyć również w jakim znaku siedzi Mars, więc jeśli jesteście dociekliwi to warto sprawdzić. Mam nadzieję, że moje przekazy będą dla Was przydatne i pomogą Wam, jeśli znajdziecie się w trudnej sytuacji.

źródło zdjęcia WeHeartIt

BYK

Byki pokazują się w 2022 roku jako osoby, które mają dość niejasnej sytuacji uczuciowej. Mają w swoim sercu ma osobę, która albo jest nie stała, albo nie jest w stanie sprecyzować, co do nich czuje, co ma w swoim sercu. Sytuacja jest na tyle niejasna, że Byki nie wiedzą, co mają zrobić i jak postępować. Wypatrują za osobą, która jest prawdopodobnie niestabilna emocjonalnie, albo sama nie wie, czego chce.

Myślę, że jednak nie ma co się martwić w zanadrzu, gdyż Byki mają wspaniałą afirmację...

Pomocna osoba.

Ktoś chce Ci pomóc. Pomyśl kto i zainicjuj kontakt.

Drogie Byczki, czy nie dostrzegacie, że macie wokół siebie cudownych, wspierających ludzi? Przyjaciół, rodziców, osoby, którym na Was zależy. Często takie, które mają doświadczenie i mogą rozjaśnić Wam myśli, opowiedzieć, co by zrobiły gdyby wcześniej wiedziały jak postępować. Mogą to być nawet Wasze koleżanki, ale niezwykle wspierające!

W pierwszej połowie roku u Byczków może być nieco nerwowo, bo będą tkwiły w relacji, która jest wielką niewiadomą. Osoba, z którą mają byki do czynienia jest emocjonalnie niedojrzała i nie ma gotowości do związku. Byk czeka i pozwala na takie traktowanie siebie, ale nie będzie trwać to wiecznie. Pokazał mi się przełom w momencie, w którym Byk ma dość takiego traktowania siebie i marnowania swojego cennego czasu. W końcu co jak co, ale gdy Byczek przejrzy na oczy, że nic konkretnego dalej się nie dzieje, nie będzie sobie pozwalać na takie traktowanie. Mogą być takie sytuacje, że osoba, do której Byk czuje coś więcej wykorzystuje sytuację w celu uzyskania przyjemności, lub traktuje Byka jako opcję dla siebie, ale nic więcej. Bykowi mogą puścić nerwy... Radą na pierwszą połowę roku jest to, by nie dawać sobą manipulować i w pewnym momencie zażądać konkretu. Inaczej nic nie ruszy dalej i nie będziecie wiedzieć na czym stoicie.

Jeśli uda się Wam w pierwszej połowie roku uzyskać informację, na czym stoicie w tej relacji, to zdecydowanie ruszacie dalej niezależnie od wyniku w drugiej połowie roku. Choć tak naprawdę uważam, że jeśli ta osoba dalej będzie postępowała tak jak postępuje, to Wy po prostu odchodzicie - ja nie widzę innej opcji. NATOMIAST osoby, którym nie udało się nic wyperswadować mniej więcej do czerwca, lipca, pozostają dalej w niejasnej sytuacji uczuciowej. Powiem szczerze, że wygląda to dla mnie niepokojąco, bo ja Was Byki nie poznaję! Jesteście tak charyzmatycznym i silnym znakiem, a dajecie siebie tak traktować. Możecie dalej tkwić w tej sytuacji, ale czy chcecie? To i tak się rozwiąże, los w końcu sam to rozwiąże, tylko czy zrobi to tak, jak Wy chcecie? Mimo wszystko bądźcie dobrej myśli, wszystko się ułoży.

Byki w związkach - uwaga na zatajanie informacji przez partnera, tu też sytuacja może też być nie do końca jasna. Radą dla Was na drugą połowę roku jest to, by podjąć w końcu działanie. Jeśli nic nie zrobicie, możecie zmarnować szansę na coś fajnego. Nie czekajcie na coś, co może nie nadejść.

PANNA

Moi drodzy, czy wiecie, że przygotowywałam ten rozkład w Listopadzie? Kto jest ze mną na Tik Toku i ogląda rozkłady tygodniowe ten wie, co dzieje się u Panien i to, że pojawia się u mnie w rozkładach to, że Panny odchodzą od (mniej lub bardziej) przemocowych partnerów. Może być tak, że partner szukał wrażeń nie tam gdzie trzeba i dlatego dochodzi do rozstania. Widzę to rozstanie zdecydowanie, koniec sielanki, niezależnie od tego, czy macie rodzinę czy żyjecie we dwójkę, ale co by nie było, żyjecie dalej i dalej macie szansę na coś cudownego.

Macie cudowną kartę wyroczni... Poranne Afirmacje, moi drodzy.

Wypowiadaj pozytywne afirmacje każdego poranka, aby otworzyć bramy manifestacji.

Gdy patrzyłam na rozkład, to zobaczyłam w głowie sytuację, że w pierwszej połowie roku Panny po rozstaniach (i myślę bardziej o kobietach) stają się dosłownie “nowym towarem” i “świeżym kąskiem” w świecie damsko męskich (i nie tylko!) relacji. Jesteście rozchwytywane LUB nie wiecie jak macie się zachować, bo wbrew pozorom jest to dla Was coś nowego i świeżego. Co by nie było, trzymacie balans i ze spokojem wchodzicie w nowy etap Waszego życia z ostrożnością patrząc na to, co przed Wami. Wyciągnęłam dla Was kartę radę, którą jest GWIAZDA i uważam, że nie ma co Wam radzić, bo to znak, że co by nie było to wszystko będzie dobrze, a Wy jesteście chronieni przez niebo :)

W drugiej połowie roku dopadają Was smutki i niefajne nastroje, a to dlatego, że wracają do Was przykre wspomnienia. Po prostu przeżywacie żałobę po relacji, a ta żałoba ma prawo tak wyglądać. Mimo wszystko widać, że po pierwsze nie jesteście w tym wszystkim samotni, a to rozstanie było dla Was jednak wybawieniem, zwłaszcza jeśli czułyście się w tym związku samotne... Koniec końców udaje Wam się emocjonalnie pożegnać nieudaną relację i w nowy rok wchodzicie ze świeżą kartą. Radą dla Was jest rozsądne i chłodne podejście do sprawy, ale ja widzę, że podchodzicie do tego bardzo rozsądnie i zdrowo co pomaga Wam w tym wszystkim. Szacunek za Wasze podejście, Panny!

KOZIOROŻEC

Koziorożce pokazują się w dwóch opcjach! Pierwszą jest to, że Koziorożec przyjmuje chłodną postawę i wyczekując końca czegoś odsuwa się na bok by się nie przemęczać ale i by wyleczyć nadszarpniętą psychikę. Drugą opcją jest to, że Koziorożec obserwuje kogoś z ukrycia (ale tak obserwuje, że aż mu oczy wychodzą!) i nie podejmuje żadnej aktywności. Koziorożce, czemu bawicie się w stalkerów? ;) Macie ciekawą afirmację...

Podejmij decyzję.

Czujesz się spętany i niepewny? Posłuchaj swojej intuicji i podejmij decyzję.

W pierwszej połowie roku u Koziorożców mocno zarysowane są finanse. U niektórych Koziorożców z kasą może być gorzej, ale Koziorożce, jak to Koziorożce, biorą się do roboty i zarabiają pieniądze na wspólne cele. Finalnie jest super, odnosicie jakieś konkretne zwycięstwo i ruszacie do kolejnego etapu w Waszym związku - mówię o tym, bo mocno zarysowuje mi się to, że jeśli w finansach jest u Was stabilnie, to i życie osobiste się układa. Ale jeśli nie chodzi o pieniądze to po prostu wkładacie zaangażowanie w relację i wprowadzacie do niego trochę zabawy co sprawia, że zyskuje on DOSŁOWNIE nowe życie :) Wyciągnęłam Wam kartę radę, ale ta karta mówi mi tyle co - robisz dobrze, Twoje rozsądne podejście się opłaca ;)

W drugiej połowie roku może być nieco gorzej. Mocno widać, że Koziorożec bardzo skupia się na pracy i ta sytuacja sprawia, że Koziorożec oddala się emocjonalnie od partnera, który może to boleśnie odczuć. Wasza osoba może czuć się zepchnięta na bok, więc jeśli nie chcecie żeby coś zaszkodziło Waszej relacji, to koniecznie zadbajcie o wspólny czas. Niekoniecznie chodzi o randkowanie, ja raczej myślę o codziennym dbaniu o siebie nawzajem, robienie herbaty, zasypianie i budzenie się razem, przytulanie... Są to małe, ale bardzo znaczące rzeczy, przy których bukiet róż czy kolejny prezent wypada po prostu blado :) No ale mówię dalej. Może być też tak, że po drodze mogą nastąpić jakieś straty co sprawi, że z drugą osobą możecie się nieco od siebie odseparować, ale finalnie jest dobrze bo widać, że zauważacie problem i się nie poddajecie. Jaka rada? Mniej nerwów i chłodu, więcej uczucia. To tyle. Krótko i na temat, co? ;) Ja tam się cieszę, Koziorożce są totalnie bezproblemowe - przynajmniej Panie ;)

CZYTANIE ROCZNE Z KART TAROTA NA MIŁOŚĆ ♡ 2022 • Bliźnięta • Waga • Wodnik •

2021-12-14T19:31:00.000+01:00

Przed nami kolejny trygon, a dokładniej trygon powietrza. Dziś biorę pod lupę znaki żywiołu powietrza i mam nadzieję moje Wagi, Wodniki i Bliźnięta, że będzie to dla Was coś przydatnego. Z tych trzech znaków Waga ma konkretny przekaz, ale przyszły rok u Wagi może być naprawdę zwariowany. Wodnikom i Bliźniętom zdecydowanie polecam wizytę u terapeuty, bo wyczuwam spory ból emocjonalny który zdecydowanie jest do wyleczenia, zwłaszcza, jeśli macie toksyczne relacje od których ciężko jest się Wam uwolnić. Zanim przejdziecie do swoich przekazów przypomnę stamdardowo - może się zdarzyć, że coś może z Wami nie rezonować, więc w takim wypadku musicie sprawdzić swój ascendent, księżyc i Wenus. Niektórzy tarociści mówią, że warto zobaczyć również w jakim znaku siedzi Mars, więc jeśli jesteście dociekliwi to warto sprawdzić. Mam nadzieję, że moje przekazy będą dla Was przydatne i pomogą Wam, jeśli znajdziecie się w trudnej sytuacji.

źródło zdjęcia WeHeartIt

BLIŹNIĘTA

Uwaga Bliźnięta, bo u Was pokazuje się to, że nie zakańczacie tego, co powinno zostać już zakończone. Nie ma u Was ani nowego początku w tej relacji, ani nic co by Was specjalnie zachwyciło, za to pokazują się u Was pyskówki i gówniarskie zachowania, ale uwaga, bo nie Wasze! To bliska Waszemu sercu osoba zachowuje się niedojrzale, lub jest najwyzczajniej w świecie toksyczna. Wy mimo wszystko się nie poddajecie i staracie się zachować równowagę emocjonalną.

W pierwszej połowie roku Bliźnięta zastanawiają się co zrobić ze swoją sytuacją. Rozważają rożne rozwiązania i starają się wcielić je w życie. U niektórych kobiet pojawia się nowy mężczyzna, którego możecie postrzegać jako stabilną osobę, przy której możecie poczuć się bezpiecznie i to ten facet będzie kołem napędowym do wyjścia z trudnej sytuacji. Panie u których nie pojawi się nowa osoba mogą po prostu zastanawiać się, czy życie bez mężczyzny z którym były będzie lepsze i mogą rozważać opcję wyjścia z tej relacji. Pojawia się u Was karta Rydwan, więc myślę, że niektóre Bliźniaczki zdecydują się na konkretny ruch, nawet taki gwałtowny. Radą jest to, by przemyśleć, czy warto ładować swoją energię w to, w czym dalej tkwicie. Ta sytuacja ma Was czegoś nauczyć, ale musicie pilnować, by nie wyssała z Was waszej cennej energii. Zadbajcie o siebie.

Przekaz na drugą połowę roku dla Bliźniąt jest dla Was swoistym ostrzeżeniem. Karty pokazały mi sytuację, w której nie ruszyłyście dalej i nie zaczęłyście od nowa, burząc coś. W drugiej połowie roku dalej jesteście z kimś, kto Was najzwyczajniej w świecie nie szanuje. Powodem dla którego nic nie robicie jest to, że nie macie siły, ale jeśli nic dla siebie nie zrobicie będzie jeszcze gorzej, bo możecie nawet zachorować na depresję. Radą jest to żeby zrobić coś z tą sytuacją z miłości do samego siebie. Odetnij to co złe, podejmij dobre dla siebie decyzje. Warto ruszyć dalej.

Macie świetną afirmację, która na pewno Was pocieszy! Jest nią...

Ochrona

Ty, Twoi bliscy i Twój dobytek jesteście bezpieczni i chronieni przez niebo!

Dla mnie to znak, że pomimo tego wszystkiego co dzieje się w Waszym życiu, nie watpcie w jakąkolwiek boską energię. Wasi Aniołowie pilnują, by nie stała Wam się krzywda.

WAGA

Wagi mają specyficzny przekaz bo jest on i do związków w których jest stabilnie, ale i do takich, w których są problemy. Myślę, że zacznę od tej milszej części, która będzie przekazem ogólnym, ale na pewno przypasuje osobom u których jest po prostu OK.

U Wag w stałych związkach będzie dość stabilnie, będziecie budować swój związek (energetycznie na miarę Waszego stażu), partner będzie dla Was wsparciem. Pokazujecie się w energii Królowej Buław, więc będziecie nastawione bardzo pozytywnie, będziecie sexy, a w łóżku może być naprawdę ekstra. Wasz partner pokazuje się jako Cesarz, więc jestem przekonana, że otoczy Was opiekuńczym ramieniem i będzie dbał by niczego Wam nie zabrakło. Oczywiście może się zdarzyć, że będzie przejawiał jakieś samcze zapędy pana i władcy, ale spokojnie, myślę, że będziecie czuły się wsparte i zaopiekowane. Wspomniałam o tym Cesarzu i jego specyficznych zapędach bo obok pokazały mi się energie związane z wahaniami nastroju i konfliktami, ale raczej małymi, na zasadzie “Jezu chłopie wynieś te śmieci!”, albo “Ty chyba jesteś nienormalny z tą swoją zazdrością, przecież jesteś dla mnie tym jedynym a pieprzysz trzy po trzy!”. Mogą się przejawiać właśnie takie zachowania, a w związkach z krótszym stażem i młodym partnerem ;) możecie pomyśleć czasem, że partner to po prostu gówniarz i choć dba o Was i okazuje Wam uczucia, to jeszcze musi dorosnąć.

W rodzinach mogą być problemy z dziećmi, ale na zasadzie takiej, że dziecko dojrzewa i ma wahania nastroju. Mimo wszystko nie martwiłabym się na zapas bo pojawiła się karta Gwiazdy, a dla mnie ona jest znakiem, że związek ma opiekę z góry, oraz to że będziecie z nadzieją i optymizmem patrzeć w przyszłość zostawiajac za sobą dawne niesnaski.

Uwaga na ciążę, bo ona też może się pojawić! :)

Macie fajną afirmację bo brzmi ona następująco...

Związek bratnich dusz

Właśnie czeka na Ciebie nowy romans, który ma podłoże duchowe.

Stałe związki będą po prostu czuć się dobrze, dla samotnych to zapowiada pojawienie się właśnie takiej bratniej duszy :)

Dobrze a teraz przejdźmy do związków problematycznych bo gdy robiłam rozkład na dwie połowy roku to wyczułam, że nie chodzi o szczęśliwe relacje, choć co ostrożniejsi mogą wziąć to jako ostrzeżenie.

Waga w pierwszej połowie roku pokazuje się dalej w energi Królowej Buław. Będziecie energiczne, ogniste, z temperamentem, to co powiedziałam wcześniej czyli sexy i gotowe do działania. I bardzo dobrze, bo w pierwszej połowie roku może przydarzyć się Wam coś nieoczekiwanego i jeśli macie właśnie problematyczne relacje, to może się okazać, że los przyniesie Wam pewnego rodzaju oczyszczenie poprzez jakiś mocny zwrot akcji. I ten zwrot akcji może sprawić, że poczujecie się zawiedzione osobą, z którą jesteście w relacji. Może się okazać, że Wasz partner nie był w stosunku do Was lojalny i ta sytuacja przyniesie Wam oczyszczenie. Jeśli nie było sytuacji braku lojalności (nawet zdrady), to Wasz partner może się okazać kimś skostniałym w swoich poglądach, kimś kto nie chce ewoluować i się zmieniać. Przyszło mi do głowy (czy to do kogoś trafi?), że jeśli Wasz partner jest zagorzałym katolikiem (wręcz fanatycznym), a Wy nie, to po prostu się nie dogadacie i trzeba będzie zastanowić się co dalej, a decyzja będzie łatwiejsza dzięki temu, że sprawa wyjdzie na światło dzienne. Radą dla Was jest to, że nawet jeśli ktoś nie był wobec Was w porządku, to nie poddawajcie się, bo przed Wami zawsze może pokazać się coś nowego.

W drugiej połowie roku u Wagi może pojawić się zmęczenie sytuacją w której się znalazła, z tym, że to zmęczenie sprawi, że Waga nie będzie miała nawet siły już się obronić, czy walczyć. Skojarzyło mi się to nawet z pewnego rodzaju obojętnością, która pojawia się gdy “walczymy z wiatrakami” (przykład partner fanatyk). Będzie Wam działał na nerwy mężczyzna, manipulant, który będzie prowokował wykańczające Was kłótnie. Rozkład, który zobaczyłam bardzo skojarzył mi się z toksycznym związkiem gdzie partner dewaluuje drugą osobę i wmawia jej, że ta sobie wymyśla, albo jej odbiło, także dziewczyny, jeśli będziecie mieć taką sytuację to może się okazać, że zbierzecie się w sobie albo pęknie w Was coś takiego co sprowokuje Was do odejścia z takiego związku. Radą jest dla Was chłodne podejście do sprawy i to, żebyście nie dały się sprowokować drugiej osobie, która mogłaby wykorzystać coś przeciwko Wam. Jeśli będziecie miały złamane serce to ponad wszystko panujcie nad swoimi emocjami. To bardzo ważne!

WODNIK

Wodnik w 2022 roku wchodzą z głową wypełnioną przeszłymi sytuacjami. Choć męczą się psychicznie i nie mogą spać po nocach przez to co się wydarzyło, ruszają przed siebie! Afirmacja jaką macie, jest bardzo adekwatna do sytuacji...

Uwolnij się

Podejmij ryzyko i doświadczenia jako drogę do wzrostu i nauki.

W pierwszej połowie roku za Wodnikami ciągnie się cień przeszłej relacji, z której Wodniki wyszły ze złamanym sercem. Pomimo tego, że cierpią, w ich życiu pojawia się nowa, czuła osoba. Co najlepsze nowa osoba wywraca życie Wodnika do góry nogami, bo dzięki niej wodniki podnoszą się po swoich niepowodzeniach i zwycięsko wyzwalają się z nieprzyjemnych sytuacji ;) Macie cudowną radę Wodniki, zwłaszcza kobiety! Dbajcie o swoją kobiecość i bierzcie życie pełnymi garściami. Macie w sobie ogromną siłę do działania więc nie poddawajcie się. W rozkładzie pojawiła mi się karta matki, więc każdej Wodnikowej mamie powiem jedno - szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko. Chyba znasz to powiedzenie? :)

W drugiej połowie roku Wodniki mogą odczuć spadek pewności siebie co może wpływać na nową relację, która ma szansę zagościć w Waszym życiu. Ten spadek pewności siebie może doprowadzić do samotności. Mała dygresja - wszystkie wodniki jakie znam, mają problem z pewnością siebie i kompleksami, co wpływa na ich relacje uczuciowe. Warto, żebyście skorzystali z pomocy specjalisty jeśli macie taki problem, bo takie sytuacje prowadzą do sabotowania samego siebie i możecie sobie zrobić po prostu krzywdę. Idąc dalej, pokazała mi się karta przejścia dalej, ale myślę, że chodzi tu o wyjście z negatywnej sytuacji. Zwróćcie również uwagę na finanse, bo one będą wpływały na Waszą sytuację życiową w drugiej połowie 2022 roku. Nie wydawajcie pieniędzy na rzeczy, które naprawdę Wam się nie przydadzą, lub są po prostu nieistotne. Ważne jest to zwłaszcza dla rodziców, bo w rozkładzie pojawiło mi się dziecko! Jaka jest rada dla Ciebie na drugą połowę 2022 roku? Odetnij to co negatywne. Pokazała mi się sytuacja, w której boisz się, że ktoś Cię skrzywdzi, a chodzi o to, by nauczyć się nie myśleć o takich rzeczach bo możesz to po prostu do siebie przyciągnąć.

CZYTANIE ROCZNE Z KART TAROTA NA MIŁOŚĆ ♡ 2022 • Rak • Skorpion • Ryby •

2021-12-08T17:15:00.004+01:00

Nie jestem dobra we wstępach więc powiem Wam krótko, że powrót na bloga w takiej formie jest naprawdę fajną sprawą. Wracam nie tylko z modą i urodą, ale tym razem mam dla Was coś całkowicie nowego, czyli horoskop miłosny na 2022 dla każdego znaku zodiaku. Dziś jako pierwsze biorę pod lupę znaki żywiołu wody i mam nadzieję, że będzie to dla Was coś przydatnego. Ogólnie przekazy nie są mega długie (chyba tylko Waga, Lew i Skorpion mają dłuższe, ze względu na dość skomplikowane sytuacje), ale za to bardzo konkretne i rzeczowe - ja sama taka jestem, więc nie mogło być inaczej! Może się zdarzyć, że coś może z Wami nie rezonować, więc w takim wypadku musicie sprawdzić swój ascendent, księżyc i Wenus. Niektórzy tarociści mówią, że warto zobaczyć również w jakim znaku siedzi Mars, więc jeśli jesteście dociekliwi to zróbcie to. Mam nadzieję, że moje przekazy będą dla Was przydatne i pomogą Wam, jeśli znajdziecie się w trudnej sytuacji.

źródło zdjęcia: Pinterest

RAK

Raki wchodzą w 2022 rok z nieco połamanym serduszkiem i nieprzyjemną sytuacją, która wiązała się z wbiciem Wam noża w plecy. Ktoś zrobił Wam coś złego, zachował się nieuczciwie, zdradził bądź w jakikolwiek sposób zawiódł Wasze zaufanie. Niby wychodzicie psychicznie z tej sytuacji, no ale nie do końca. Cały czas wokół Was kręcą się depresyjne klimaty, z których ciężko Wam wyjść. Sytuacja materialna również może nie napawać optymizmem. Jaka jest więc dla Was afirmacja...?

Ojcowskie uzdrowienie

Twoja osobista moc urośnie, gdy oddasz Niebu wszelkie sprawy związane z Twoim ojcem.

Ta afirmacja jest dość specyficzna, ale ja ją biorę inaczej - spotkaj się z bliską osobą, tu mowa o ojcu więc niech będzie to ojciec albo osoba którą za takiego uważasz. Porozmawiajcie, zwierz się, przyjmij pomoc, a na pewno zrobi Ci się lżej.

Pierwsza połowa roku u Raków wygląda bardzo konkretnie. Widzę, że odwrócił się od Ciebie młody, ognisty mężczyzna, z którym wiązałaś spore nadzieje. Nie ma w tej relacji uczuć, ale ty się nie poddajesz i zastanawiasz się co możesz zrobić by uleczyć Waszą relację. Myślę, że warto jednak zastanowić się nad przyszłością tej relacji, bo w Waszym życiu pojawia się nowa osoba, która zdecydowanie będzie chciała się zaangażować i dać Wam swoje uczucie. Pomyśl czy to nie jest opcja dla Ciebie, czy może wolisz gonić za kimś, kto nie potraktował Cię dobrze? Pamiętaj że po każdej burzy wychodzi słońce. Radą na tą połowę roku jest unikanie nerwowych i konfliktowych sytuacji.

Druga połowa roku u Raków wygląda zdecydowanie pozytywniej. Przede wszystkim widzę, że samotność odchodzi w dal. Przemyślałyście sobie pewne sytuacje i decydujecie się rozpocząć nowy etap w Waszym życiu inwestując w to swoje zasoby. Robicie to jednak bardzo ostrożnie i chłodno, nie wykonujecie nie przemyślanych ruchów by nie zostać zranionym. Końcówka roku, myślę, że w okresie od października do grudnia otwieracie się na branie i świat zewnętrzny - singielki na nową miłość, osoby w związkach na otrzymywanie uczuć od swojej osoby. Radą jest to, by nie burzyć tego co uda się Wam zbudować i nie zamykać się w sobie. Wyrażajcie uczucia otwarcie!

SKORPION

Och Skorpiony, u Was zapowiada się ciekawy rok. Jak ciekawy, sami ocenicie. Skorpion pokazuje mi się w energii niestabilności emocjonalnej, wahań nastrojów, do tego Skorpionom może szwankować intuicja. To jest jeszcze w miarę przekaz, bo z tym można iść do psychologa i się nie przejmować. Jest jeszcze trochę gorsza opcja, więc jeśli to rezonuje, to zostańcie przy niestabilności emocjonalnej :P Do rzeczy… W waszym życiu pojawia się jakaś kobieta, która nie jest w porządku w stosunku do Was i staje się tłem, zajmuje Wasze myśli. Może być to jakaś baba, która kręci się obok Waszego chłopa, lub niemiła teściowa. Może być tak, że to właśnie ta kobieta powoduje u Was rozedrganie emocjonalne. Pokazuje mi się, że chcecie ruszyć z tej sytuacji bo zdecydowanie jest dla Was ona dość uwiązująca, nawet emocjonalnie, bo nie musi fizycznie przecież, prawda? Gdy patrzyłam dalej w rozkład, to pokazała się karta symbolizująca jakieś nieprzyjemne zdarzenie, niemiłe wiadomości, które wywracają życie do góry nogami. Jednak nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło - zdecydowanie po burzy wychodzi słońce, a Wy możecie się zająć w spokoju osobą, którą kochacie, bądź znaleźć nową, rokującą dobrze miłość ;)

Afirmacją dla Was jest...

Pozytywna energia

Otaczaj się pozytywnymi ludźmi i sytuacjami, a unikaj negatywności.

Pierwsza połowa roku bardzo pasuje do ogólnego przekazu, bowiem Skorpion dowiaduje się o czyimś oszustwie. Wiadomości mogą być związane z finansami bądź biegną ze środowiska zawodowego i co najdziwniejsze co zobaczyłam, jeśli nie dowiecie się o tym dość prozaicznie to… donosi Wam o tym dziecko! Może być tak, że partner Skorpiona oszukuje go i robi ciemne interesy, ale nie wykluczałabym innej kobiety (patrząc na przekaz ogólny). Wydaje mi się, że to czytanie będzie skierowane do Pań, bo Skorpiony pokazały mi się w kobiecej energii, niestety w tej negatywnej, po zranieniu. Powiem Wam jedno - ta sytuacja może Was doprowadzić do depresyjnych nastrojów i możecie stracić siły do obrony. Pokazało mi się, że odsuwacie się na bok by wszystko przemyśleć, ale nie podejmujecie przy tym żadnego ruchu. Radą dla Was jest to, by rozważyć, czy chcecie brać udział w tej sytuacji (można wręcz to nazwać maskaradą) i czy faktycznie warto się tym dalej denerwować.

W drugiej połowie roku Skorpion dalej tkwi w toksycznej sytuacji, z której nie ma siły wyjść, może być tak, że po prostu nie będzie mógł (finanse, uwiązanie itp.). Pokazał mi się pewnego rodzaju przeskok dzięki intuicji, co sprawi, że w końcu uda Wam się z tego wyjść i pójść przed siebie. Odnajdziecie w sobie ogromną siłę do tego, a niektórym Skorpionom może pomóc w tym młody, energiczny mężczyzna. Koniec tego roku jest zdecydowanie pod znakiem zakończeń. Rada jest dziwna, bo wygląda jakby dotyczyła całego roku - choć świat Wam spada na głowę, nie poddawajcie się i odkryjcie powody czyjejś nielojalności , by uratować jeszcze to, co się da - zwłaszcza jeśli chodzi o pieniądze.

RYBY

Ryby wchodzą w 2022 rok uwięzione we własnej głowie. Zamartwiacie się tym, co z Waszym życiem uczuciowym, możecie być niepewne partnera lub bać się jego utraty. Od razu Wam powiem, żebyście panowały nad swoimi myślami, bo to one najczęściej kreują Waszą rzeczywistość. Jaką afirmację macie?

Pokładaj ufność

Twoje modlitwy się manifestują. Bądź pozytywny i podążaj za swoim przewodnictwem.

W pierwszej połowie roku Rybki są w gorszym nastroju. W związku chłodno, w domu chłodno… Między Tobą a Twoim partnerem wyrósł jakiś mur co sprawia, że ukochana osoba może bardziej stawiać na rozum niż na uczucia i może się dystansować. W innych przypadkach może być tak, że partner po prostu dystansuje się emocjonalnie z własnego wyboru w celu przemyślenia wszystkiego, lub wręcz emocjonalnie odchodzi wykazując chłodną, nieprzyjemną, obojętną i zdystansowaną postawę. Rybki pokazują mi się jako postać kobieca, żona, matka. Staracie się zachować spokój ducha, ale widać, że jest Wam ciężko. Radą dla Ryb jest opiekuńcza postawa wobec swoich milusińskich i zwrócenie uwagi na to, czy partner nie przejawia toksycznych, negatywnych zachowań.

W drugiej połowie roku Ryba chce szczęścia. Nie chce dłużej tkwić w tym co się działo i zaczyna się coś w niej zmieniać. Ryba zdecydowanie chce iść dalej i choć ciężko jej bo mogą miotać nią wątpliwości na zasadzie “nie wiem co mam zrobić”, “nie wiem jak się mam zachować”, “nie wiem jaką decyzję podjąć”...To w końcu się to udaje i Rybka coś zakańcza. Jeśli nie chodzi o działania w związku, to może być to jakiś przeskok w głowie do którego Rybka musiała dojrzeć. Dla osób samotnych lub po przejściach, karty prognozują nową, satysfakcjonującą relację, w której na pewno będzie dużo ognia. Rada dla Rybek jest całkiem fajna! Musicie po prostu wyjść do ludzi, co pomoże uzdrowić Waszą psychikę i wniesie do Waszego życia dużo kolorów.

Jeszcze będzie pięknie, jeszcze będzie normalnie.

2020-11-23T19:08:00.002+01:00

Za mną przyjemna, rodzinna niedziela. Ta idealna niedziela z dobrym obiadem i czymś słodkim do herbaty. Z małymi rączkami do kompletu. Z pierwszą świąteczną dekoracją, choć to dopiero listopad... Atmosfera przyjemna, szeroko pojęty chillout. A w głowie totalny rollercoaster, gonitwa tysiąca myśli. Tych miłych o marzeniach, planach, ludziach dookoła. Ale i mniej przyjemnych... O tym, czy damy sobie radę i kiedy ten koszmarny stan się skończy.

Nie jestem zawsze silna i super zorganizowana. Bywa, że się martwię, że sobie nie radzę. Dojrzałam do tego, by pozwalać sobie na pokazanie Wam mojej słabości, co obecnie jest nie do pomyślenia - przecież kobieta ma być nie do zdarcia... A słabość to nie koniec świata.

To wszystko, co wydarzyło się w życiu wielu z nas przez pandemię, przytłoczyło mnie kompletnie. W głowie mam myśl, że przedtem było przecież tak pięknie! Było przede wszystkim bezpiecznie, cudownie, normalnie, wspaniale, przyjemnie. A my? Narzekaliśmy na pracę, złą pogodę, kiepskie dojazdy rano do pracy. Nie docenialiśmy tych szczególnych momentów, byliśmy przekonani, że to co posiadamy, jest nie do rozbicia. Nie wisiało nad nami widmo nagłego zburzenia naszego życia, mniejszych i większych problemów. Gdy bałam się o pieniądze, to skala strachu nie rosła do rangi paniki. Dziś tęsknię za POCZUCIEM WOLNOŚCI. Za życiem bez strachu, za radością z mieszkania tylko we trójkę... I mówię to ja, osoba, która kocha swoją "dużą” rodzinę! Tęsknię za znajomymi, za przyjaciółmi, za spacerami po parku i bajglem w Charlotte. Koniecznie na miejscu i z Anią. Kompletnie nie dociera do mnie to, co się obecnie dzieje. Mam poczucie, że to wszystko co się wydarzyło, jest maksymalnie niedorzeczne. Że coś jest nie tak. I że pandemia, to tylko ułamek tej dziwnej sytuacji.

Masa ludzi straciła pracę. Gastronomia będzie zamknięta stacjonarnie prawie do końca grudnia. Jedzenie na wynos to nie wszystko, nie pomoże tym wszystkim ludziom, którzy ledwie zipią... Ferie w jednym terminie plus obostrzenia to zabójstwo dla biznesu hotelarskiego. Ci biedni przedsiębiorcy są już ugotowani. Padną małe biznesy, a na powierzchni zostaną grube ryby. Rząd rozdający pieniądze na lewo i na prawo na różne głupie rzeczy, będzie nadal miał nas w dupie.

Z natury jestem dość emocjonalną i przejmującą się wszystkim osobą. Chłonę nastrój innych jak gąbka, jestem empatyczna, potrafię wczuć się w drugiego człowieka. Choć nie biorę cudzych problemów do siebie i nie martwię się nimi, to dokładnie wiem co czuje druga osoba, która zmaga się z jakimiś nieprzyjemnościami. Jest to dla mnie męczące, bo nie potrafię się odciąć i uwolnić swojego umysłu od tego, a do tego mam swoje własne zmartwienia... i własne traumy.

W tym wszystkim co się dzieje, pojawia się myśl o moich zmartwieniach... O stratach ciąż z ostatnich lat, chorobie w rodzinie i własnych problemach ze zdrowiem... Kumulacja tego wszystkiego sprawia, że nie chce mi się wstać. Mam ochotę leżeć i spać. TYLKO SPAĆ. Mimo wszystko wstaję codziennie rano, z mniejszą lub większą energią, zmotywowana małym człowiekiem pod moimi skrzydłami i myślę. Nie zasypiam ponownie, tylko patrzę w sufit i się zastanawiam nad tym, jak to jest, że skoro jest tak kiepsko, to wszystko dalej się kręci. Jak ludziom udaje się urządzać domy czy mieszkania, wyjeżdżać w dalekie podróże, sprzedawać zajebiste rzeczy? Czy to jakaś tajemnicza energia, której nie mam? A może powinnam sobie dać trochę czasu, by się podnieść? Przecież kiedyś było tak, że pomimo problemów miałam ochotę skakać z radości.

Mam takie małe marzenie. Gdy nadejdzie wiosna a brzózki zazielenią się, założę ulubioną, białą sukienkę, wygodne buty i pójdę coś zjeść ze znajomymi. Nie przeszkodzi mi wiosenna burza z deszczem, czy chłód wieczoru. Będę cieszyła się chwilą korzystając z wolnego czasu, który jak się okazuje jednak mam. Jednak zamiast spać, melancholię pokonam aktywnością, a zmęczenie uśmiechem.

Jeszcze będzie pięknie.

8.10

2020-10-10T03:54:00.003+02:00

Z roku na rok czas płynie coraz szybciej, moja twarz staje się jego lustrzanym odbiciem. Ponad etatowe nerwy w prezencie dodają jej odrobinę powagi. Kolejny rok niesie dawkę większej pewności siebie, ale i przykrości z faktu mijającego czasu. Z drugiej strony uderza poczucie mówiące o tym, że niektórych rzeczy jest się bliżej niż dalej. Nudne schematy? Nie... To intuicja wyświetlająca obraz bliższej i dalszej przyszłości jak film. Kiedyś mi to przeszkadzało, dziś jestem za nią wdzięczna.

Za nami trzy czwarte 2020 roku i choć do jego końca jeszcze dwa miesiące, to śmiem stwierdzić, że dwa tysiące dwudziesty rok to jeden z najbardziej męczących psychicznie lat pod słońcem. Energia tego roku dała mi się mocno we znaki i przyznam, że nie czuję się najlepiej. Za mną ciężkie mentalnie kilka miesięcy. To, co się dzieje na świecie, mocno na mnie wpływa, poza tym prywatnie też nie jest łatwo. Dobre rzeczy przeplatają się z tymi smutnymi, a mi nie raz zdarzało się być mentalnie rozwaloną... Nie mogę powiedzieć, że jest źle w tym fizycznym wymiarze, bo jest ekstra, ale psychicznie jestem po prostu zmęczona. Choć jest jeden plus tej sytuacji. Duchowo rozwijam się wyjątkowo szybko i sprawnie. Jestem za to bardzo wdzięczna.

Pierwszy raz od lat nie życzyłam sobie tego samego co wcześniej. Co roku powtarzałam jedno życzenie jak mantrę, a ono nie chciało się spełnić, choć próbowałam mu pomóc. Po drodze były dwie porażki. Po tym wszystkim w głowie kotłowała się stara myśl, że pora przestać się spalać i przyjąć to, co się stało z pokorą. Dość! Nic nie dzieje się bez powodu. Zawsze warto o coś się starać, ale jeśli za którymś razem nie ma efektów, to trzeba przystopować, dać sobie spokój. Kiedyś wyjdzie, a jak nie... to trudno. I trzeba się z tym pogodzić.

Konsekwencja - klapki spadły mi z oczu. Całości dopełniły stare, upierdliwe myśli. Jakieś takie poczucie złości i niezrozumienia, że nie wyszło coś, co miało wyjść, przechodzące w niezdrową obsesję. Znaki, wszędzie znaki. I ta niesamowicie silna intuicja. Choć moimi własnymi oczami nie widziałam co się wokół mnie dzieje, to trzecie oko wyłapywało wszystko wyjątkowo trafnie. Jak to działa? Wyobraź sobie, że o czymś myślisz, a ja to będę wiedziała, choć nie musisz mi tego mówić. Może mi się to przyśnić jak rozmowa w tej dziwnej przestrzeni, mogę to usłyszeć w przypadkowo usłyszanej rozmowie obcych ludzi na mieście, lub jak myśl która pojawia się w głowie ze skojarzeniem. Rzuconą w eter myśl, wszechświat sam dostarczy mi jak wiadomość, jak krótki sms, jak szyfr. Nie czuję się wtedy samotna, choć z tymi myślami jestem sama.

Nie musisz być “kimś”, by być KIMŚ niezwykłym

2020-09-29T16:47:00.000+02:00

Dzieci mają swoje ideały i marzenia. Jedne chcą być naukowcami, inne marzą o karierze muzycznej, a jeszcze inne widzą siebie w świecie mody i showbiznesu. Jako dzieci mamy przed oczyma te swoje wymarzone “ja”, które mogłoby się kiedyś urzeczywistnić.

I ja takie miałam.

Od kiedy pamiętam, chciałam robić coś, co sprawiłoby, że byłabym "kimś". Miałam milion pomysłów na minutę, chciałam być piosenkarką, biznesmenką, dziennikarką telewizyjną, nauczycielką, i najbardziej... naukowcem! Z radością patrzyłam w niebo - najpierw w chmury, a potem w tą niesamowitą czarną głębię, kryjącą masę tajemnic. Zawsze miałam w sobie dziwną tęsknotę za tym co jest na niebie i wiedziałam, że zajęcie związane z tym jest na liście moich pragnień. Z prawdziwą szczerością podziwiałam nie tylko tych wszystkich ludzi o wielkich umysłach - naukowców, odkrywców, prawników, przedsiębiorców (sic!), ale i artystów, którzy dokonywali "czegoś wielkiego" i ustawiali się na lata. Ci wszyscy ludzie byli dla mnie wzorem do naśladowania, a ja traktowałam ich z największą czcią - w końcu zawsze chciałam być kimś tak wielkim jak oni.

Lata minęły i wiele rzeczy się zmieniło. Choć marzenia pozostały te same, to przestałam postrzegać innych ludzi, poprzez pryzmat dokonań, tytułów i ogrom szerzonej wiedzy. Choć cały czas uważałam, że to, co przekazują nam jest godne uwagi, to zaczęłam dostrzegać, że to nie zawodowe dokonania czynią ich wzorami do naśladowania. Coraz bardziej ciekawili mnie nie jako ci, którzy czegoś dokonali, lecz jako ludzie. Po prostu. Częściej zwracałam uwagę na informacje o nich, bo chciałam poznać historię ich życia. Wtedy już dojrzewałam i widziałam trochę więcej. Dziecięca naiwność, którą miałam w sobie wyparowała...

Nagle się okazywało, że ten aktor, którego podziwiałam, zdradzał żonę i wykorzystał jej dokonania dla podbudowania własnej kariery, sąsiad, wielki biznesmen robił lewe interesy i klepał inną na boku, a kolejny pseudo znajomy znajomych wykiwał kolegę by zgarnąć dorobek wspólnej pracy dla siebie. To był czas pełen wątpliwości - ludzie mogli być pozornie wspaniali i TACY ZDOLNI, ale jakoś tak w pierwszej chwili zwracałam uwagę na ich postępki wobec innych. Przecież już widziałam, jak jest, jacy są. A wbrew pozorom łatwo jest robić karierę, łatwo osiągać spore sukcesy... Inną sprawą jest to, że czasem po trupach... Do czego piję?

Gdybym nie podjęła się wyzwania założenia swojej rodziny, dalej myślałabym, że droga do awansu jest ciężka i żmudna. Wierzcie mi, nie jest... Widzę to po innych i gdy przekładam to na swoje życie, to wiem, że gdybym miała trochę więcej wolnego czasu, to już dawno byłabym na kolejnych szczeblach kariery, albo robiłabym drugi kierunek studiów. Ogarnęłabym, bo teraz wiem, że to byłoby dla mnie łatwe. A co nie jest?

Nie łatwo jest być dobrym dla innych ludzi...

Gdy lata temu dostrzegłam, że ci absolutnie fantastyczni (!) ludzie nie koniecznie są tacy sami w środku, lista wspaniałych i podziwianych, którzy BYLI dla mnie KIMŚ, rozwaliła się jak domek z kart. Dalej podziwiałam szczególne dokonania, ale nie miały już dla mnie takiej wagi jak dobroć i uczciwość. Tak samo było, gdy już byłam dorosła i weszłam w ten kolorowy świat biznesu i internetu, gdzie każdy mógł być osiągnąć coś wielkiego. Łatwo jest się zachłysnąć i przesadzić. Łatwo jest w tym utonąć. Sukcesy, liczby, pieniądze, inspirowanie, motywacja i inne wyświechtane frazesy... Mogę to podziwiać, ale jakie może to mieć dla mnie znaczenie, gdy ktoś jest w środku podłą szumowiną?

Żadne.
A teraz powiem Wam coś.

Moim największym autorytetem jest... moja mama. Choć zawsze kochałam ją najbardziej na świecie, to gdy urodziłam dziecko wiedziałam, że NAPRAWDĘ JEST DLA MNIE KIMŚ. Nie żeby wcześniej tak nie było bo od zawsze podziwiałam ją jak najpiękniejszy klejnot, ale najwięcej dostrzegłam gdy sama zostałam mamą. Ona jest naprawdę czadowa. Ma łeb jak sklep. Jest pracowita, zaradna, bez problemu ogarnęłaby się sama bez pomocy innych. Doświadczenie życiowe nabywane przez lata sprawiło, że jest mądra i potrafi mi doradzić jak nikt inny, bez owijania w bawełnę. Jest najprawdziwszą wiedźmą, bo ma OGROMNĄ INTUICJĘ i odczyta intencje innych już przy pierwszym spojrzeniu. A gdzieś tam na końcu wspomnę, że jest umysłem ścisłym - a taki umysł poradzi sobie wszędzie i ze wszystkim. Nie znam innej tak niespotykanej osoby. MOJA MAMA JEST DLA MNIE KIMŚ, bo choć jest naprawdę rezolutną kobietą, to najpiękniejsze jest to, że jest dobrym i uczciwym człowiekiem. Inni przy niej wymiękają...

A tak poza tym ktoś, kto poradził sobie z taką gówniarą jak ja, jest naprawdę wyjątkowy! Nie znam drugiego człowieka, który byłby jak ona.

Teraz jest tak, jak być powinno. Nie dopuszczam wszystkiego i innych do siebie, mam spory dystans. Widzę, gdy ktoś jest zdolny i docenię to. Mało tego. DOCENIĘ TO, bo wiem, że zdolności i przekazywana wiedza są cenne. Ale na pierwszym miejscu postawię charakter... Bo jedna osoba bez kolosalnych dokonań na koncie, ale o dobrym sercu, jest warta więcej niż sto zepsutych w środku ludzi sukcesu.

Ulubieńcy pielęgnacyjni ostatniego roku

2020-09-13T16:10:00.000+02:00

Dzień dobry! Wraz z początkiem września zawitała jesień moi kochani, a to samo oznacza, że sezon chorobowy rozpoczął się i z miejsca polizało mnie jakieś wirusisko. Moim planem na chorowanie jest zazwyczaj jedynie Netflix & Chill, bo po pierwsze nie mogę za bardzo nic robić, a po drugie chcę, żeby organizm się zregenerował. Jednak jeśli mogę w tym czasie siedzieć z nosem w iPhonie i szukać nowości na Aliexpressie albo po raz setny obejrzeć Harrego Pottera i Zakon Tajemnic, to pisania nie chcę sobie odpuścić. Dzisiejszym tematem będą moi ulubieńcy do pielęgnacji cery - jest to część pierwsza, bo z tymi kosmetykami nie rozstawałam się przez długie miesiące i to w głównej mierze dzięki nim bardzo poprawił się stan mojej cery...

Na pierwszy ogień oczyszczanie i usuwanie makijażu. Moimi ulubieńcami były te dwa płyny micelarne - dwufazowy Garnier z olejkiem arganowym oraz beztłuszczowy od Bourjois. Są to dobre płyny (Garnier wręcz rewelacyjny), ale nie radzą sobie z jednym produktem - tuszem Maybelline Lash Sensational - niezależnie od tego czy mówimy o wersji klasycznej czy wodoodpornej. Ten tusz jak zastygnie to ciężko go zmyć - nie raz domywałam okolicę oczu następnego dnia po przebudzeniu. Odkryłam jednak sposób - przy demakijażu smaruję powieki i rzęsy dowolnym olejem jaki mam w domu np. lnianym, a potem domywam twarz i oczy mydłem. Trochę szczypie, ale czasem trzeba sobie pomóc ;) Btw. jeszcze jeśli chodzi o doczyszczanie to w tamtym czasie najlepszym produktem nie był jakikolwiek żel, ale... mydło ;) Choć od żeli nie stronię, i używam ich razem ze...

... szczoteczką Luną Mini Play! Słyszałam, że ostatnio dziewczyny turbo ją polecały (czyżby kolejna akcja marketingowa?), ale u mnie nie ma nic komercyjnego, bo kupiłam ją sobie sama! I na dodatek w fajnej cenie tj. 159 zł. Jakby nie patrzeć, 159 to dalej duża cena za takie urządzenie, ale nie ma się co dziwić, bo to produkt premium. Uwielbiam ją stosować, bo nie dość, że dokładnie doczyszcza skórę, to na dodatek ją złuszcza i masuje! Zauważyłam też, że po umyciu nią twarzy produkty o wiele lepiej się wchłaniają, a ich działanie jest mocniejsze. Męczę ją od września i dalej pracuje bez zarzutu. Nie ma sobie równych. Zaraz zobaczycie z jakimi produktami zdziałała u mnie prawdziwe cuda!

Twarz oczyszczona? Okej! :) To pora na kwasy i sera. Na pierwszy ogień leci kwas glikolowy 7% od Ordinary, którego używałam na noc. Pisałam Wam już o nim, ale ten produkt jest wart miliona tekstów polecających, bo jest po prostu niesamowity :) Problem z moimi zaskórnikami skończył się w ciągu kilku miesięcy i teraz jeśli coś się pojawiło, to zazwyczaj był to zaskórnik zamknięty, który zwykle (do tej pory) zostaje przeze mnie usunięty igłą do usuwania zaskórników i pęsetą (nie cisnę, usuwam inaczej, bez popękanych naczynek i większych dram ;) ). Na dodatek ten tonik świetnie działał w przypadku zmian zapalnych - testowaliśmy go w tym przypadku zarówno na twarzy jak i na plecach... Dosłownie w kilka dni można było się pozbyć stanu zapalnego a ropne krosty po prostu znikały w oczach! :)

Jeśli mówimy o kwasach, to z całkowitą pewnością mogę Wam polecić ten czerwony, krwawy kwas (AHA 30% + BHA 2%). Raz, że peelingi robione nim są super i fantastycznie złuszczają skórę, a dwa, że stosowany punktowo na wypryski (30 do 60 min.) ekspresowo je wysusza i dusi dalsze ich powstawanie w zarodku! Jest to mocny produkt, więc nie zdziwcie się jeśli w tym jednym miejscu skóra będzie podrażniona, ale u mnie to przynosi efekty. Btw. jeśli zdecydujecie się na takie zastosowanie to ja nie biorę za to odpowiedzialności - mówię o tym co się u mnie sprawdziło i jakie były efekty. Po prostu jestem królikiem doświadczalnym dla siebie samej.

Serum kofeinowego używałam około dwóch miesięcy i zauważyłam, że po jego użyciu spojrzenie jest po prostu świeższe! Taki efekt mi się podoba, ale uważam, że za krótko go używałam by móc powiedzieć coś więcej. Jestem tylko pewna jednego - jest to w 100% bardzo delikatny produkt. Btw. testowałam go ostatnio na wymęczonej makijażem skórze (zasnęłam z makijażem i obudziłam się z facjatą osoby którą można podejrzewać o ostre imprezowanie) i zauważyłam, że działa na nią po prostu pobudzająco. Myślę, że będę to powtarzać!

Kwas, który nawilża a nie złuszcza? :) Oczywiście hialuronowy! Ja używam kwasu 2% + wit. B5, i kocham go od pierwszego użycia! Jest to produkt idealny a w połączeniu z...

... kremem nawilżającym z kwasem hialuronowym działa prawdziwe CUDA! Używałam tego kremu na noc i na dzień przez kilka miesięcy - najczęściej stosowałam go na noc w połączeniu ze wspomnianym kwasem to... naprawdę, dzięki tej metodzie mam cerę IDEALNĄ :) Skóra Jest jednocześnie idealnie wypełniona, napięta, mięciutka, gładka i w ogóle miodzio! :) Krem sprawdza się u mnie również pod makijaż. Jest to najlepszy krem, jakiego kiedykolwiek używałam. Uwielbiam go!

Na sam koniec moje ulubione produkty do ust, czyli maska od Laneige oraz peeling Dior! Jeśli chodzi o samą maskę, to nie stosuję jej na noc bo szkoda mi wsmarowywać ją w poduszkę (strasznie się kręcę!). Za to używam jej w ciągu dnia. Nakładam ją przed wykonaniem makijażu, jak i po prostu jak błyszczyk - mam po niej super usta ale... mogłaby być tańsza ;) Mimo to nawet to jestem w stanie przeboleć, bo nie można temu produktowi odmówić rewelacyjnej wydajności.

Peeling do ust od Diora jest produktem, który namiętnie wygrzebuję (zostały resztki) i sądzę, że na jesień sprezentuję go sobie w tym roku :) Jego cena powala, ale wierzcie mi, że naprawdę jest wart swojej ceny. Złuszcza świetnie, pachnie i smakuje cudownie, ale co najlepsze - po nałożeniu i złuszczeniu ust, chłodzi je, koi i zostawia delikatny kolor! Powiem Wam szczerze, że w sytuacji w której mam wybór - peeling Dior czy szminka np. MAC - sto razy wolę go od moich pomadek z MAC, które choć są równie cudowne (i tylko tego można oczekiwać od tak kultowego produktu), to nie dorównują mu nic a nic ;)

Dom

2020-08-18T22:07:00.003+02:00

Jeszcze do niedawna pomyślałabym sobie, że życie w jednym budynku z innymi ludźmi jest ideałem, zwłaszcza jeśli macie do dyspozycji ogrodzony ogródek i taras na którym możecie zjeść śniadanie. A potem coś mnie ukuło i zdałam sobie sprawę, że to ideał, ALE NIE DLA MNIE.

Trzy lata wstecz. Na rogu pobliskiej ulicy jest sobie zachwaszczona działka. Wiecie, wszędzie są trawy, dzika roślinność, jabłonie. Któregoś dnia wjeżdżają ciężkie maszyny i rozwalają wszystko metr po metrze. Dzika, ogrodzona łąka zamienia się w suche, zapiaszczone pole. Niedługo po tym staje tam domek. Mały, idealny domek. Mija kilka miesięcy, i właściciele dopieszczają go krok po kroku... Romantyczny ganek, staromodne zdobienia... A obok domek dla dzieci na drewnianym podwyższeniu. Coś absolutnie wspaniałego... I nagle sobie wyobraziłam, że mam taki domek, mały ale własny. Wokół drzewa, dużo trawy, miejsce na ognisko... Dzieciaki biegają, pies odpoczywa. Rozkoszuję się porankami w ogrodzie, a potem chodzę po grządkach, gdzie rosną zioła, pomidory i te wszystkie przepyszne cudowności. Obok mąż ma swój warsztacik, w którym oddaje się różnym, twórczym rzeczom. Wszyscy jesteśmy tacy szczęśliwi z daleka od zgiełku wielkiego miasta... To idealne życie dla mnie. Bez zaglądającej przez balkon sąsiadki i hałasów z mieszkań obok. Bez tej niezręczności, gdy dwa metry dalej para sąsiadów rozmawia o prywatnych sprawach czy uprawia seks przy otwartym na oścież oknie. Bez tego skrępowania, że ktoś usłyszy, jak pokłócisz się z partnerem. Bo kłócić się jest rzeczą normalną, ale nikt nie lubi gdy inni to usłyszą.

Mając naście lat wyprowadziłam się z takiego uroczego domku, do mojej mamy, która mieszka w samym centrum Warszawy. Mieszkanko było ciepłe, suche i przytulne. Totalna odwrotność starego domku rodziców, który jest prawie wiekowy, a stare ściany rodzą pleśń po każdej zimie. Właśnie ta pleśń o mało nie dobiła mamy. Spędziłyśmy tam długie lata, ale zdrowie jest ważniejsze - zaraz po tym zdiagnozowano u mnie astmę.

Ze względu na naukę, mieszkanie w centrum było dla mnie idealne. Poza tym wszędzie było blisko - dwa kroki do sklepu, fryzjera, galerii handlowej, kina, parku... Lepiej być nie mogło. Gdy urodziła się Julka, centrum Warszawy wymieniłam na podwarszawskie miasteczko, które otaczają lasy, a 15 km za nim są już wsie. IDEAŁ. Tylko sposobu mieszkania nie zmieniłam - dalej mieszkaliśmy w bloku, z tym że wynajmowaliśmy je jak większość młodych ludzi.

Jednak każdy wynajmujący po jakimś czasie zaczyna myśleć, co dalej na zasadzie, że fajnie by było nie płacić komuś za mieszkanie. I o ile wizja kredytu jest wkurzająca, obrzydliwa i człowiek najchętniej nigdy by go nie brał, to zaczyna się nad nim zastanawiać. W końcu na jedno wyjdzie, tylko ten wkład własny... Jak to zrobić, jak to zrobić... Myślisz, myślisz i nie masz od tych myśli spokoju. Wiesz jednak, że wszystko się ułoży.

I mnie to trafiło. Poczułam ogromne pragnienie wolności i spokoju, które dla każdego ma inny wymiar. Dla mnie jest proste. Marzę o życiu z gatunku SLOW. Nie nadaję się do wyścigu szczurów, nie jestem z tych, którzy się zabijają o posadę i idą po trupach. Nie mogłabym mieszkać w dużym mieszkaniu, w ogromnym mieście. Czasem zostaję w Warszawie na noc gdy wiem, że nie dojadę następnego dnia do pracy bo dobiją mnie korki na 30 km i niesamowicie się męczę. Osaczające mnie ze wszystkich stron budynki, są dobijające. Miasto strasznie mnie męczy. Tłumy, które kiedyś kochałam, dziś są dla mnie czymś nie do zniesienia, a hałas... możecie się domyślić. Gdy mam tam spać, to praktycznie nie śpię, bo jest za głośno. Słyszę wszystko - sąsiadów a nawet ich rozmowy, to co się dzieje na ulicy, wodę spływającą w rurach... Idzie oszaleć. Tego nie mam u siebie i dlatego tak lubię moje obecne życie, choć brakującym ogniwem jest DOM, cztery ściany na własność. Ten uroczy domek z ogródkiem, moje największe marzenie.

Mówią, że marzenia się nie spełniają, bo marzenia się spełnia. A ja wierzę w zasadność tych dwóch opcji i nie wykluczam żadnej. Wiem jednak, że w końcu spędzę ten swój wymarzony, IDEALNY, LETNI DZIEŃ.

Wstanę o 7 w letni poranek, wypiję poranną herbatę na własnym ganku, a potem pójdę do ogrodu po szczypiorek i rzodkiewkę. Zrobię na pyszny twarożek i poczekam, aż moje ancymony wstaną na śniadanie. Przez okno kuchenne wpadną promienie słońca i oświetlą dom ciepłymi barwami. Zapach róży pnącej, która rośnie na ścianie obok kuchennego okna, zmiesza się z zapachem kawy. W dzień może gdzieś pojedziemy, poczytamy książki, dzieciaki będą się bawić z psem. Wieczorem zrobimy ognisko i będziemy piec kiełbaski, potem mąż ogarnie dom i młodszą latorośl, a ja z najstarszą córką urządzę wieczór pod gwiazdami. Będzie ciepło a jedynym głośniejszym hałasem będą ptaki śpiewające na drzewach...

Olśnienie

2020-08-08T10:52:00.005+02:00

2:30, ciepła, sierpniowa noc. Niebo rozświetla księżyc i masa gwiazd żarzących się, jak gorące węgielki w ciemnym piecu. Co kilka minut niebo przecina spadająca gwiazda. Zza horyzontu wyłania się już Wenus, a ja siedzę i patrzę w odchłań nad moją głową pijąc zimne, półsłodkie wino. Jego cierpko słodki smak rozpływa się po języku. Kilka minut mija, a potem jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, napięte mięśnie rozluźniają się, emocje opadają. Nic nie mówię bo język się plącze, ale czuję, jak wszystko co siedzi od dawna w mojej głowie, zaczyna się z niej wylewać. Moja twarda dyscyplina i mocne zasady wydają się w tym momencie być niczym sidła, w które sama zaplątałam, tak zupełnie z własnej woli. Dawno temu zamknęłam się w złotej klatce własnych myśli, bo myślałam, że tak trzeba. Bo trzeba być porządnym wobec tych, którzy nie są wobec mnie. Bo trzeba być szczerym, choć słyszy się kłamstwa. Nie rozumiem, dlaczego nie odgryzałam się, gdy trzeba.

Chłód i cierpko słodki smak trzeźwią mnie momentalnie. Jestem mocno rozluźniona a mimo wszystko czuję, że budzę się z długiego snu, a kurtyna momentalnie opada. Widzę jaka jest prawda, jaka jest rzeczywistość. Długo nie mogłam tego dostrzec, bo chyba nie chciałam tego zobaczyć. Założyłam sobie klapki na oczy, by widzieć jedynie tą pozytywną stronę medalu. Miałam ogromne pragnienia i wielkie marzenia... Dążyłam do nich. Ale one nie zostały spełnione gdy był ich czas i chyba nigdy nie będą. Może nie należą do mnie...? Może tak miało być? Może tak będzie lepiej? Mam nauczkę, bo nawet w najmocniejszych sprawach nie można działać na siłę. Nie będę popychać losu, dam się mu prowadzić. Bo choć niby jestem jego panią, to czuję, że mam już zapisany scenariusz.

Wiesz, niczego nie potrzebuję teraz bardziej niż większej ilości tego słodkiego trunku. Czuję się znieczulona i śmielsza niż zwykle. Nogi miękną mi w kolanach. Nic nowego, po prostu mam bardzo słabą głowę. Gwiazdy wydają się jeszcze piękniejsze, księżyc świeci mocniej. Przyjemnie kręci mi się w głowie, właściwe emocje mają swój głos. W ciemności nocy, pod tym pięknym ciemnym zapominam o moich rolach i jestem po prostu sobą, tą zwykłą dziewczyną w białej koszuli i w różowej spódnicy z torbą pełną marzeń, wizji i pragnień. Nagle odzywa się we mnie masa stłumionych emocji. Nagle uderza do głowy myśl! Momentalnie zdaję sobie sprawę ze znaków danych mi przez los. Przeszywa mnie przyjemny dreszcz. Niby jak iskra, jak piorun przeszywający dwie dłonie w chwili poznania.

Uszło. Jest mi lżej.

***

Nie było mnie tu kupę czasu. Minęły cztery miesiące od mojego ostatniego wpisu. Długo nie pisałam bo dużo się działo, a lockdown wcale nie wpłynął cudownie na moją wenę. Śmiem nawet stwierdzić, że byłam kompletnie rozbita i wnioskuję, że nie nadawałam się do czegokolwiek. Ciężkie infekcje i astma w pakiecie wymęczyły mnie kompletnie. Nie miałam głowy do pisania. Jedyne co dawałam radę skleić, to krótki wpis na instagramie czy film na TT. A w maju wróciłam do pracy i rzuciłam się w wir zajęć. Tak zleciał ten czas. Zdecydowanie bardziej wolałam coś odstawić, żeby nie było tego za dużo. Nie miałam głowy do bloga. Nie chciałam tego zrobić byle jak.

Nowości zakupowe z ostatnich miesięcy / ZARA • Alie • Renee

2020-04-18T21:58:00.000+02:00

Cześć dziewczyny! Ostatnim razem byłam tu miesiąc temu i byłam pewna, że odezwę się nawet dzień po... Jednak życie to zweryfikowało, a tajemnica moich dolegliwości oprócz astmy oskrzelowej pozostała nieodkryta. Z antybiotyków tylko Amotaks nieco złagodził dolegliwości, ale kaszel mam do teraz... No ale nie o tym. Dziś przychodzę do Was z moimi ulubionymi nowościami zakupowymi z ostatnich miesięcy. Po kolorach i fasonach widać, że wszystko kupowałam z głową i z myślą o noszeniu tego przez CONAJMNIEJ dwa lata. Niektóre rzeczy będą podlinkowane. Jesteście ciekawe?

Pierwszą rzeczą jest cudowna sztruksowa koszula z wyprzedaży w Zarze. Widziałam ją już wiele miesięcy temu, ale dla mnie 200 zł za koszulę to fanaberia. Pierwotna cena sprawiła, że ją sobie odpuściłam i uznałam, że to bez sensu, ale gdy zobaczyłam ją na wyprzedaży za 69 zł (na dodatek jedyną XS) to stwierdziłam, że czekała na mnie i że będę żałować, jeśli jej nie wezmę. Jej zakup był naprawdę trafiony i już od początku wiedziałam, że będzie jedną z moich ulubionych rzeczy w szafie. Link, który macie poniżej prowadzi do jedynej czarnej koszuli sztruksowej jaką znalazłam w internecie.

koszula sztruksowa TUTAJ

Drugą w kolejności jest tweedowa marynarka również z Zary. Dawno temu mierzyłam już białą, która leżała naprawdę dobrze, więc z miejsca wiedziałam, że z czarną będzie to samo, a kolor przemawiał zdecydowanie na korzyść. Będąc absolutnie pewna, kupiłam ją w pierwszej godzinie wyprzedaży (dodałam do koszyka kilka dni wcześniej). 229 zł to nadal wysoka cena, ale i tak lepsza niż 349 zł... Poza tym inaczej się kupuje z voucherami na koncie ;) Nie sprecyzuję Wam ile dokładnie oszczędziłam, bo chyba wyrzuciłam meila z paragonem, ale musicie mi uwierzyć, że sporo ;) Poniżej macie link do wszystkich marynarek w internecie (na Ceneo widziałam kilka tweedowych) bo TA JEDNA, KONKRETNA LUBI WRACAĆ, ale i numer referencyjny, który przyda się Wam do wyszukania jej. Po numerze referencyjnym szukamy produktu OCZYWIŚCIE na stronie lub w aplikacji Zary :)

tweedowa marynarka TUTAJ

Widzicie ten śliczny dekolt? To kawałek przepięknej bluzki którą kupiłam na Aliexpress.

Generalnie sęk tkwi w tym, że materiał to nie 70% bawełny jak podaje sprzedawca, ale dla osób, które nie mają problemu z potliwością, będzie to całkiem fajna część garderoby ;)

Koszula w stylu piżamowym - coś czego już nie ma na stronie Zary, ale znalazłam podobne modele w internecie. Nie byłam pewna tego kroju, ale zaintrygował mnie. Pomyślałam, że będzie fajnie wyglądać z czarnymi, eleganckimi spodniami i mokasynami, albo z dżinsowymi, czarnymi rurkami i sandałkami na obcasie. Prędko mi się nie znudzi, bo na razie nie mam jej gdzie założyć... ;) Nic tylko czekać do końca kwarantanny ;)

Torebka którą widzicie na zdjęciu poniżej to również łup wyprzedażowy z Zary. Widziałam ją już wcześniej i choć na zdjęciach nie urzekała, to na żywo prezentowała się zupełnie inaczej. Wiecie, niby błyszcząca skóra, niby produkt sieciówkowy, a wszystko wykonane jest bardzo porządnie, bez żadnych skaz i na dodatek ta złota, matowa klamra - torebka wygląda po prostu mega LUKSUSOWO. Totalnie mój styl!

Białe tenisówki do śmigania to zakup, który powtarzam każdej wiosny, rok w rok. Wiem, że białe buty to jednak białe buty (oprócz białych Converse, które kosztowały tyle, że traktuję je jak świętość xD) i zjadę je w rekordowym tempie. A jak zjadę je w rekordowym tempie, to staram się zapłacić za nie jak najmniej - w tym roku dałam jakieś 60 zł dzięki dużemu rabatowi na Renee, ale to w zeszłym roku dowaliłam do pieca, bo dzięki wygranemu voucherowi i promocji dałam za buty cały 1 GROSZ :D Tegoroczne bardzo mi się podobają - są w stylu tych od Aleksandra McQueena, a do tego miękkie w środku i bardzo wygodne.

TUTAJ mam dla Was mnóstwo modeli - do wyboru do koloru!

Te czarne buty to ostatni i zarazem najbardziej wyczekiwany zakup ze wszystkich. Czekałam na nie cały sezon i gdy tylko pojawiły się, poczekałam na wyprzedaż, i... oczywiście je wzięłam! Są absolutnie piękne, eleganckie i stylowe. Oczywiście są niskie, bo podtrzymuje je maleńki obcas, ale nie przeszkadza mi to a wręcz przeciwnie - bardzo mi się to podoba! Czekam tylko na drugą połowę wiosny i zakładam je na nogi :)

Na sam koniec widoczne po prawej stronie na zdjęciu (ucięte) mokasyny ;) Zapomniałam zrobić im zdjęcia, więc to jedno musi Wam wystarczyć, ale jeśli już mowa o butach, to są naprawdę fantastyczne! Kupiłam je przed samą kwarantanną 50% taniej, bo zeszłoroczne z Renee bardzo się rozeszły i postanowiłam oddać je mamie, której puchną stopy i woli luźniejsze buty. Te na zdjęciu są z prawdziwej skóry a przy przymierzanie sprawiło mi ogromną frajdę - buty sprawiały wrażenie jakby dopasowały się do mojej stopy a i ja miałam odczucie jakbym... chodziła boso! Wspaniałe, wygodne buty, naprawdę je Wam polecam :)

Poniżej podaję Wam link. Na razie nie są dostępne, ale skorzystajcie z opcji Coming Soon, bo one lubią wracać ;)

buty TUTAJ

Mam nadzieję, że rzeczy Wam się podobają a w linkach znajdziecie to, czego szukacie. Buziaki!

Dziennik pokładowy / Kwarantanna / 15 marca 2020

2020-03-15T15:27:00.001+01:00

Przykrą stroną mojej zewnętrznej natury jest to, że sprawiam wrażenie nazbyt znerwicowanej osoby. Fakt, nerwy potrafią mnie dopaść w każdym możliwym momencie, a moja ekspresja nie pozwala zatrzymać wszystkich uczuć w sobie, ale nie jestem znerwicowana. Jestem przezorna, ostrożna i gotowa do przystosowania się do różnych życiowych warunków. Wiem jak to jest, gdy nie ma kasy, a nawet nagle traci się dach nad głową... Wiem jak to jest gdy dziecko przelewa się przez ręce. Wiem jak to jest stać się samotną mamą. Wiem jak to jest, gdy traci się grunt pod nogami. Większość sytuacji jest mi dobrze znana i naprawdę potrafię się przystosować. Ale z tym co jest obecnie, mierzę się pierwszy raz. Nigdy nie stanęłam oko w oko z TAKIM strachem jak teraz. Naprawdę boję się co będzie dalej.

W nowy rok weszłam pełna sprzecznych emocji. Pamiętam, że byłam wtedy bardzo zawiedziona czymś, nie miałam już nadziei. Nie spełniło się jedno z moich największych marzeń i dosłownie straciłam chęć do życia. Zdarza się, no życie. Było mi tak bardzo źle, że miałam w nosie to, czy na świecie dzieją się złe rzeczy, a problemy moich bliskich przestały mnie interesować. Wpadłam w jakiś depresyjny nastrój. Tkwiłam w takim zawieszeniu do momentu, w którym dowiedziałam się o sytuacji w Wuhan.

Każdy, kto mnie lepiej zna wie, że od trzech lat sezon jesienno zimowy jest dla mnie koszmarem. Nieustannie łapię jakieś cholerstwo, a od kiedy Julia chodzi do zerówki (czyli od września), nasze życie kręci się non stop wokół chorób, lekarza, przychodni... Mogłabym tak dalej wymieniać... Lecz co za tym idzie, mamy bardzo osłabioną odporność. Przebyta ostatnio grypa skończyła się dla nas powikłaniami. Julka przeszła zapalenie zatok, ja nawet nie wiedząc chodziłam z zapaleniem oskrzeli przez dwa tygodnie do pracy. Zorientowałam się, że coś jest nie tak dopiero wtedy, gdy napadowy, ostry kaszel nie minął a ja zaczęłam się dusić.

I teraz wyobraźcie sobie co poczułam, gdy dowiedziałam się o Wuhan i o tym zjadliwym wirusie. Zdałam sobie sprawę, że to groźniejsze niż grypa, choć lekarze i media mówili inaczej. Co można sobie myśleć wiedząc, ile osób umiera na Covid 19 i jak bardzo to jest zjadliwe? Nagle doszło do mnie, jak to może się roznieść po świecie dzięki transportowi lotniczemu. Wszystkie wydarzenia śledziłam przez cały czas i wiedziałam, że kwestią czasu jest, jak wirus pojawi się u nas. Najgorsze było to, że wiedziałam, jak bardzo mamy przewalone. Nie tylko ja i moja rodzina, ale i moje koleżanki i koledzy z pracy. Praca w miejscu tranzytowym ma swoje prawa. Dzień w dzień mijasz się z tysiącami osób, obsługujesz klientów przy jednym stole, ktoś może na ciebie nakichać i nakasłać. Przyjeżdżają ludzie z lotniska, z dworca, z innych miast i krajów. Bardzo lubisz swoją pracę ale wiesz, że teraz, dokładnie w tym momencie (!) naprawdę jesteś w niebezpieczeństwie. Ludzie to bagatelizują, śmieją się z tego... A to nie byle przeziębienie. Grypę wyleczysz. Ale to? Nie wiesz jak z tym walczyć i to sprawia, że jesteś w czarnej dupie.

A jeśli już mowa o czerni, to miałam poczucie, że wisi nad nami ogromna, czarna chmura.

Wiecie co, mam bardzo silną intuicję. Potrafię coś dobrze wyczuć. Te przeczucia to jakby przebłyski w myślach i za każdym razem już wiem jak się coś potoczy. Czułam, że zbliża się coś bardzo złego, jakby ciężkość i ból. Już na początku marca wiedziałam, że sytuacja zmieni się nie do poznania.

Naturą człowieka jest dociekanie. Zazwyczaj, żeby w coś uwierzyć, musisz to zobaczyć. Powiedzcie mi, jak to jest przejść od wyśmiewania do słuchania? Właśnie tak, że przez kilka lat moja rodzina obserwowała moją działającą jak radar intuicję. Te kilka osób nauczyło się, że moje przeczucia są tak trafne, że możemy się przygotować do czegoś zawczasu. Dlatego i tym razem bez żadnej dyskusji wysłuchali mnie i przeszli do czynów. Moi rodzice schowali się w domu, my przed tą całą paniką przygotowaliśmy się do siedzenia u siebie na dłużej. O tak, już tydzień temu wiedziałam, że zostaniemy wszyscy w domu. Po prostu czułam, że wszystko stanie. Zresztą kilka tygodni temu przestałam odwiedzać rodziców. Mama i tata to starsi ludzie, więc bałam się ich odwiedzać przez to, że miałyśmy grypę i też nie chciałam im przynieść czegoś z zewnątrz.

Od połowy czwartku jestem już w domu. Przez ostatnie dwa tygodnie żyłam w stresie. bo balam się, że mogłam coś ze sobą przynieść. Nie ukrywam, że z dnia na dzień byłam coraz bardziej przerażona i spanikowana. A jak pan doktor powiedział mi, że przez dwa tygodnie chodziłam z zapaleniem oskrzeli, to oblały mnie zimne poty. Byłam osłabiona, nie miałam siły i do tego te nerwy...

Cały czas się boję. Ale ta sytuacja ma też swoje plusy.

Nagle opadł ze mnie stres związany z biegiem dnia codziennego. Nieustająca aktywność i wyzwania już dawno przestały być dla mnie przyjemnością. Miałam tego dosyć. Miesiącami mijałam się z partnerem, nie miałam szansy być z rodziną na tyle ile chciałam... A przed nami 2 tygodnie razem. Skończyły się kłótnie i spina, bo wiemy, że przez to, że jesteśmy uziemieni na dobre, inne sprawy schodzą na dalszy plan. Mamy szansę być teraz razem na 100% i możemy wykorzystać ten czas na maksa. Dzięki temu włączyła mi się ogromna kreatywność i nagle mam tysiąc pomysłów na różne rzeczy!

Jest ok, chociaż oskrzela nie pozwalają, nie oddycha mi się dobrze i muszę kilka razy dziennie robić nieprzyjemne wziewy. Teraz chociaż mam szansę to wyleczyć na spokojnie bo wiem, że nikt nie będzie mi wisiał nerwowo nad głową... :)

Co porabiamy od czwartku? W zasadzie nic. Po prostu przymusowo

odpoczywamy i wzmacniamy się, jak tylko się da. Gotujemy, czytamy,

oglądamy filmy, przytulamy się... :)

Piesia w swoim żywiole - uwielbiamy się przytulać! Na dodatek moja

Perełka cudownie wygląda w bluzeczce po... pluszaku. Prawdziwy misio!

Tiramisu in progress. Zachciało się deseru wieczorową porą.

Tiramisu było oczywiście zrobione na bazie TEGO przepisu...

Jak Tiramisu to tylko z Inką! Nie jestem w stanie przełknąć tego

ze zwykłą kawą.

Prawda, że wygląda przepysznie? Od razu nabrałam ochoty na TE TRUFLE!

Wspomniane tysiąc pomysłów obejmuje też pizzę - czyli co zjeść,

gdy nie ma się na nic pomysłu. Szynka, camembert, oliwki i rukola

to coś, co uwielbiam!

Pomyślałam sobie, że "Dziennik pokładowy" z kwarantanny będzie się pojawiał przez nasz cały pobyt w domu. Będę Wam dawała co u nas znać, pokażę co jemy, co oglądamy, co porabiamy... Tak więc... Do zobaczenia NAWET jutro!

Ściskam, Marta

Wiosenne zakupy kosmetyczne na DOUGLAS.pl • The Ordinary, Clinique, MAC, NYX

2020-02-26T22:28:00.001+01:00

Dzień dobry moi drodzy :) Ostatnio pisałam Wam na stories na instagramie, dlaczego jest mnie tak mało. Z tego powodu pewnie nie wiecie również tego (to zamierzam zmienić!), że porządnie zabrałam się za siebie. I nie chodzi tylko o pielęgnację od wewnątrz, ale i na zewnątrz! Owszem, już wiecie jak dbam o moją cerę, ale to nie wszystko, bo postanowiłam wdrożyć do pielęgnacji całkiem nowe produkty. Na dodatek dostałam totalnego bzika na punkcie makijażu, więc tutaj również moje zasoby zaczęły się ładnie powiększać. Bardzo bym chciała się nauczyć robić piękne makijaże i wyćwiczyć ten konkretny warsztat. Sprzyja temu to, że mam rękę do artystycznych rzeczy i moja miłość do kolorów. Jeśli w naturze widzę inspiracje, to na pewno będę umiała przenieść to na skórę :)

Ale bez zbędnego gadania zapraszam Was do poznania moich kosmetycznych nowości! :)

Moje zakupy zrobiłam w aplikacji DOUGLAS.pl - uwielbiam ją i nie znam bardziej funkcjonalnej apki jeśli mowa o takich sklepach :) No ale do rzeczy!

kofeinowe serum // tutaj

Pierwszym kosmetykiem jest kofeinowe serum 5% od The Ordinary.

Jak już wiecie, pielęgnację z The Ordinary prowadzę od października i

jestem zachwycona efektami. Moja cera zmieniła się nie do poznania,

jest jędrna, nawilżona i przyjemnie napięta. Niedoskonałości zmniejszyły

się o 80% i wyglądam zdecydowanie lepiej niż jeszcze kilka miesięcy temu.

Moja cera jest po prostu rewelacyjna! :) A skoro pielęgnacja dała mi takie

efekty, to postanowiłam zrobić coś z cieniami i opuchlizną pod oczami.

Serum stosuję już kilka dni i mam wrażenie, że moje spojrzenie jest

zdecydowanie świeższe, a skóra nie jest tak opuchnięta po przebudzeniu.

Na dodatek czuć, że to serum to totalny konkret - po aplikacji po

prostu czuć, że działa.

Drugim produktem jest krem nawilżający od Clinique. W zeszłym roku

kupiłam sobie zestaw do pielęgnacji cery mieszanej skłonnej do przesuszenia,

a że niedługo zamierzam go testować, to dokupiłam sobie jeszcze jeden krem

tejże marki, Nigdy nie używałam kosmetyków od Clinique, więc jestem

ciekawa, jak będzie się sprawdzał.

krem nawilżający // tutaj

Pora przejść do nowości makijażowych! Tym razem postawiłam na jeden sprawdzony produkt i dwie, bardzo kuszące nowości!

pomadka MAC Kinda Sexy // tutaj

Z pomadkami od MAC znam się już od dawna. Miałam odcień Creme Cup,

który był totalnym słodziakiem, w tym momencie używam od czasu do

czasu ciemniejszego nudziaka o nazwie MEHR, a kolor ktory widzicie na

zdjęciu to KINDA SEXY - mój wieloletni must have! Powiem Wam,

że tym razem oczekiwania dorównały rzeczywistości i pomadka jest

naprawdę cudowna! Bardzo kremowa i przy tym trwała, smaczna (!) i pięknie

pachnąca. Na dodatek to mój ukochany, herbaciany odcień :)

konturówka NYX // tutaj

Konturówka do ust o przepięknym odcieniu różu to coś, czego od dawna

nie było w mojej kosmetyczce. Nie używam jej stricte jako konturówki,

ale wypełniam nią również resztę ust. Całość zwieńczam balsamem do ust -

wygląda to cudownie, choć jako mat też prezentuje się pięknie! Ta konturówka

dobrze się sprawdza również jako baza. Cena była kusząca, bo zapłaciłam za

nią tylko 11 zł w promocji :)

Ostatnią rzeczą jaką miałam w koszyku jest... ten piękny cień do oczu!

Zdziwicie się, ale mocne oko robię sobie do pracy, a gdy nie mam na

powiece chociaż brązowego cienia, czuję się dość niepewnie :P Ten

zgaszony granat zaintrygował mnie już przy pierwszym spojrzeniu,

a że cena była całkiem przyjemna, to pomyślałam, że dobrym pomysłem

byłoby przetestowanie go na sobie. Bałam się efektu, bo granat zawsze był

dla mnie trudnym kolorem, ale nie dość, że wyszło mi całkiem ładnie, to na

dodatek cień był dość trwały... Myślę, że za 9, 90 PLN warto spróbować!

cień do oczu NYX Galactic // tutaj

Co sądzicie o moich nowościach? :) Skusiłybyście się na coś z tego posta? Zdecydowanie polecam Wam pomadkę od MAC i produkty od The Ordinary - zwłaszcza te od The Ordinary! :) Ja kupuję swoje tylko na Douglas bo paczki przychodzą szybko a wysyłka do sklepu jest darmowa - dzięki temu wczoraj poczyniłam kolejne zakupy i uzupełniłam swoje pielęgnacyjne zapasy... ;)

Do zobaczenia w kolejnym poście!:)

Podsumowanie lutego, czyli.... Szpital, jedzenie i zakupy on line.

2020-02-24T15:52:00.000+01:00

Przed nami końcówka lutego więc myślę, że przyzwoicie byłoby już podsumować ten miesiąc, bo przez nadchodzący tydzień nic więcej się nie wydarzy. Nie poleciałam w tym miesiącu na księżyc ani nie osiągnęłam piorunującego sukcesu, bo było nieco trudniej niż myślałam. Czy wiecie, że styczeń był jednym, jedynym miesiącem w tym jesienno zimowym okresie, gdy nie chorowaliśmy? Albo powiem inaczej - infekcje nie dały specyficznych objawów, po których wiadomo było, że coś się dzieje, więc miałam szansę na 100% wdrożyć się w życie zawodowe by móc zarobić lepszy hajs. Nie skończyło się to dobrze, bo luty dał czadu pod względem chorowania...

Zaczęło się od ciągnącego się u Julki zapalenia zatok. Przez cały styczeń mała po prostu smarkała, w międzyczasie pojawiły się ropne wycieki z oczu i nosa. Na początku miesiąca złapało ją konkretnie i nasza pani doktor wdrożyła antybiotyk. Julka się wyleczyła i wróciła do przedszkola, jednak tylko na dwa, trzy dni... bo potem znowu ją złapało. Powiem Wam szczerze, że gdy tylko dostałam telefon od Damiana, że Julia znowu gorączkuje, to dostałam okropnej nerwicy. Przez cały dzień w pracy denerwowałam się, bo poważnie obawiałam się, że dzieje się coś złego. Moje przeczucie było słuszne, bo następnego dnia po wizycie u pediatry dostałam skierowanie do szpitala dla Julki. Okropnie bolał ją kark i głowa, była konkretnie rozbita, a gorączka nie spadła jej przez cały dzień. W pewnej chwili zauważyłam, że dziwnie śpi (nie jak chore dziecko, to było coś innego) i migiem spakowałam nas do szpitala. Potem było już gorzej, bo mdlała mi i wymiotowała pod siebie.
W szpitalu wyszła GRYPA TYPU A... Do tej pory zastanawiam się jakim cudem mała to złapała, bo na ten typ chorują nie tylko ludzie, ale i zwierzęta!
Wiecie, ludzie nie traktują grypy poważnie, a prawda jest taka, że tą chorobę TRZEBA WYLEŻEĆ (niezależnie od typu choroby), bo nie leczona może skończyć się powikłaniami a nawet... nie chcę tego nawet mówić. My dostałyśmy izolatkę, na noc została podłączona kroplówka i mocne leki. Po weekendzie opuściłyśmy szpital, ale stan małej wcale się nie poprawił, bo niestety w praniu wyszły powikłania. Do podawanego już Tamiflu dołączył antybiotyk.
Oczywiście ja również złapałam tego wirusa i wtorek był dla mnie najgorszym dniem w moim życiu, serio, pod względem bólu poród był lepszy! Jeszcze o 11 rozmawiałam przez telefon (już z gorączką), a potem 39 stopni rozwaliło mnie do tego stopnia, że leżałam w okropnych bólach i płakałam, bo nie mogłam tego znieść. Jednocześnie było mi potwornie zimno i gorąco, nie miałam siły podnieść ręki, nic nie jadłam i nie piłam, a od 16 już przestałam chodzić do łazienki. Wieczorem Damian podał mi leki (już brałam Oseltamiwir, potwornie drogi, ale jaki skuteczny!) i dopiero o 2 podniosłam się z łóżka.
Także za nami podłe półtora tygodnia... Dobrze, że idzie wiosna!

Oto oznaki tej wiosny, ale raczej z początku miesiąca. Temperatura w lutym zaskakuje, kto by pomyślał, że może skakać do 13 stopni? :) I dobrze, niech skacze! Mi pasuje, może być jeszcze więcej na termometrze!

Z racji większej ilości czasu spędzanego w domu postanowiłam wziąć się nieco za książki. Mafijne tematy uwielbiam, ale coś są dla mnie za ciężkie, więc zaczęłam czytać "Małe Kobietki" :) Książka wydaje się być naprawdę lekka i sympatyczna - coś dla mnie! :)

Ale luty to nie tylko choroby, książki i ładna pogoda. To też jedzenie - ulubione! W tym miesiącu mogłabym jeść to samo na okrągło. Po pierwsze...

Ser pleśniowy na chrupiącej kromce chleba, obowiązkowo z dżemem żurawinowym. Wyjątkowy przysmak, zwłaszcza na gorąco!

Sushi, sushi, sushi... Raz zamówiłam, a tak to kręciłam już kilka razy. Nie miałam na nie tylko ochoty w czasie choroby, ale poza nią mogłabym jeść je ciągle :) W marcu jednak zamówię, nie będę miała tyle czasu na robienie rolek.

Na zdjęciu mój sztos zestaw czyli:
• surimi w tempurze, mango, majonezem, sałatą
• awokado
• burak, ogórek, awokado, mango, kiełki, szczypiorek

Nie obyło się bez pączków w Tłusty Czwartek - mój mały pacjent sobie zażyczył, więc musiałam spełnić tą zachciankę. Wyjątkowo - bo prawie cały tydzień nic sama nie gotowałam, a jedzenie non stop zamawiałam do domu - nie miałam siły stać przy garach. Też musiałam wyleżeć wirusa, żeby móc znowu pracować i zajmować się maluchem.

Przepyszne nuggersy z uda kurczaka - pierwszy raz wyszły mi tak smaczne. Mięso pokroiłam, rozbiłam tłuczkiem, zamarynowałam w przyprawie "złocisty kurczak" i zostawiłam na kilka godzin. Następnie obtoczyłam w mące, potem w jajku a potem w panierce i usmażyłam na... tłuszczu po smażeniu pączków :P Jadłyśmy je z sosem z jogurtu, ogórka i czosnku. Zrobiłam tylko jeden błąd - dodałam cztery ząbki czosnku, więc jak możecie się domyślić, nie za ciekawie potem się czułam, a dokładniej mówiąc - tak sobie podrażniłam język, że mi spuchł :D

Na koniec najprzyjemniejsze, czyli zakupy online :D

Kolorową paletkę Hean x NatalieBeautyyy znacie na bank dłużej niż ja, bo ta paleta jest już od kilku miesięcy (???) na rynku. Gdy ją tylko zobaczyłam, przypomniały mi się te wszystkie kolorowe cienie mojej mamy, którymi w tajemnicy malowałam się w łazience gdy byłam mała :D Mama nie pozwalała mi ich ruszać, więc jak wiadomo, nie była zadowolona gdy widziała moją twarz w różnych odcieniach tęczy :D Te kolory budzą sentyment i przywołują dzieciństwo, zwłaszcza te błyszczące, które są absolutnie cudowne :)

Na tym zdjęciu możecie zobaczyć kwarc różowy, kryształ górski, ametyst i kwarc niebieski. Kupiłam te kamienie u Astoneishing, bo niestety w okolicy nie mam sklepu z tego typu artykułami, a poza tym już od dawna planowałam zakup kamieni, w których moc naprawdę wierzę. Uważam, że minerały mają szczególne właściwości i warto korzystać z takich dobrodziejstw. Poza tym spójrzcie, jak pięknie przechodzi przez nie światło - czy to nie cudowne...? :)

A na koniec nasz mały, stróżujący piesek. Każdego dnia przekonuję się o tym, jaki jest z niej niezły numer :) Do następnego kochani!

Pielęgnacja cery mieszanej ze skłonnością do przesuszenia • Foreo & The Ordinary

2020-01-26T18:33:00.000+01:00

Cztery miesiące temu rozpoczęłam walkę o skórę bez niedoskonałości. Tak jak nawilżenie było moją piętą achillesową, tak było też ze wszelkimi wypryskami, zanieczyszczonymi porami czy intensywnym wydzielaniem sebum. Pomimo tego, że myłam buzię dwa razy dziennie i robiłam peelingi (najczęściej drobnoziarniste), nie uzyskiwałam żadnego, konkretnego efektu. Pory dalej były wypchane po brzegi ciemną, tłustą masą, a usuwanie mechaniczne mijało się z celem. Poza tym peelingi które stosowałam nie usuwały martwego naskórka... A jeden z moich ulubionych kremów nie chciał działać - więc ani nie mogłam buzi wyczyścić, ani nawilżyć. No nie dało się. Postanowiłam zmienić swoją pielęgnację. Na mojej półce łazienkowej pojawiły się zupełnie nowe produkty i zmienił się sposób oczyszczania.

Mój rytuał zaczynam od oczyszczania twarzy. Odkryłam, że moja cera potrzebuje codziennego złuszczania i masażu, więc gdy tylko zobaczyłam szczoteczkę Foreo Lunę Play Plus na promocji w Super Pharm, nie wahałam się ani chwili przed zakupem, który był pierwszym krokiem w mojej nowej pielęgnacji. Ale do zakupu nie skłonił mnie jedynie kiepski stan mojej skóry. Więc co?

Piękna buzia mojej Ani. Spotykamy się rzadko, wiec mam porównanie. Wierzcie mi, jej cera wyglądała zupełnie inaczej na kilka miesięcy przed tym spotkaniem. Była szara, zmęczona, niezbyt jędrna. Lecz gdy ją tylko zobaczyłam po tych wielu dniach, nie mogłam się nadziwić! Wygladała zdrowo, była miękka, sprężysta, rozjaśniona i świeża. A jej właścicielka pięknie i promiennie. Byłam w szoku, jak wiele potrafi zdziałać konkretne oczyszczanie i złuszczanie. To była moja największa motywacja.

Szczoteczka nie była tania, ale wiedziałam, że to będzie naprawdę dobry i wartościowy zakup. Już samo pierwsze użycie nieźle pokazało na co stać to urządzenie. Skóra była tak złuszczona, że aż sprawiała wrażenie tępej w dotyku, ale dzięki temu krem wchłonął się i to konkretnie! Potem przyszła pora na resztę...

Kolejnym krokiem stały się kwasy... W moje ręce trafiły te od The Ordinary. Słyszałam na ich temat wiele dobrego, ale jakoś nigdy nie miałam zbyt wiele motywacji do wprowadzenia takiego sposobu dbania o cerę u siebie. I wiecie co, żałuję, że zaczęłam ich używać tak późno!

Kwas Glikolowy 7% stosuję jako tonik w celu regulacji pracy gruczołów łojowych, delikatnego złuszczenia na co dzień, wygładzenia i wyrównania kolorytu mojej cery. Używam go praktycznie codziennie, poza dniami w których wykonuję peeling kwasami (AHA 30% + BHA 2%) i powiem Wam, ze na mojej buzi działa cuda. W końcu nie mam takiego problemu z czarnymi kropkami na nosie, a dzięki peelingowi kwasowemu który zostawiam na buzi na około 10 minut moja buzia jest ekstremalnie gładka i idealnie przygotowana do nakładania serum, kremów czy maseczek. Jeśli już mowa o czarnych kropkach czy wypryskach, to jest ich 80% mniej niż przed kuracją The Ordinary. Przestały też pojawiać się ropne pryszcze, a jedyne czym mogłabym się troskać to kaszka pod skórą, która jest tylko i wyłącznie wynikiem prowadzonego przeze mnie trybu życia.

Ostatnim kwasem, który stosuję, jest kwas hialuronowy z dodatkiem witaminy B5. Używam go jako serum pod kremy i widzę, że cera jest dzięki niemu przyjemnie napięta.

Po oczyszczaniu, tonizowaniu i serum, następnym krokiem jaki wykonuję, jest nałożenie kremu nawilżającego z kwasem hialuronowym. Można powiedzieć, że krem jak krem, ale jak dla mnie to jeden z najlepszych produktów jakie używałam. Ma normalny skład i NAPRAWDĘ NAWILŻA. Świetnie sprawdza się pod makijaż a nakładany na noc działa cuda.

Lubię krem nawilżający od The Ordinary łączyć z czymś innym... Albo po prostu go przykryć, lub użyć czasem czegoś innego. Sporym zaskoczeniem był dla mnie ten krem od Nivea. A dlaczego? Wszystkie kremy od Nivea jakich używałam były paskudnymi zapychaczami. Ten kupiłam w Biedronce i aż nie mogłam uwierzyć, że jest tak lekki, nie zapycha i tak dobrze nawilża. Nie wiem od czego to zależy, może po prostu trafiła tam dobra seria? W każdym bądź razie jest świetny. Zdarzało mi się go nakładać bez przygotowania cery po myciu a cera i tak była nawilżona, miękka i miła w dotyku :)

NUXE używam w kryzysowych momentach, gdy buzia potrzebuje czegoś innego, lub po prostu jest mocniej przesuszona. Ponadto zauważyłam, że dobrym sposobem jest stosowanie go na mocniej wysuszone fragmenty skóry, która wtedy szybciej dochodzi do siebie. Lubię go!

Patrząc na ilość tych kosmetyków i jakość, mogę spokojnie rzec, że moja pielęgnacja

jest naprawdę minimalistyczna i nastawiona na rozwiązanie konkretnego problemu.

Twarz po zmianie moich nawyków wygląda zupełnie inaczej i czuć, że jest dopieszczona.

Pory się uspokoiły bo są dobrze oczyszczone, skóra jest rozjaśniona dzięki kwasom i

tak miękka przez mocne nawilżanie, że uwielbiam jej dotykać. Jeśli macie tak jak ja

skórę mieszaną ze skłonnością do przesuszenia, to polecam Wam właśnie te kosmetyki.

Będziecie zadowolone :)

Święta! Photo diary

2019-12-26T16:37:00.000+01:00

Święta, święta... i po świętach! Na ten cudowny okres czekałam przez kilka miesięcy. Pisałam Wam już chyba, że jestem tak bardzo zafiksowana świętami, że plany robiłam już w październiku?! To pora Was zagiąć tym, że... już wiem, jak bym chciała przygotować się do następnych świąt :D Już z Julką ustaliłyśmy, że dostanie mini choinkę do swojego pokoju i będzie mogła ją udekorować takimi bombkami jakie chce, a ja kupię piękny pachnący świerk. W tym roku choinka jest wypasiona, w przyszłym roku będzie skromniejsza, i będzie na niej więcej starych ozdób. Już ja się o to postaram! :)

Choinka w wazonie to pikuś przy tym, co kupiliśmy na targu choinek. Przez wybór mojego dziecka trochę się wykosztowałam (:D), ale efekt robił naprawdę duże wrażenie! Zresztą możecie to zobaczyć w tym wpisie...

Na chwilę przed Wigilią w drodze do lekarza odwiedziliśmy park w naszym mieście, który był zamknięty przez długie miesiące. Miasto podjęło się jego rewitalizacji, a całość naprawdę powala. Na dodatek ogromna choinka jest absolutnym sztosem! Mam nadzieję, że w następnym roku będzie podobnie :)

Nie wiem czy Wam mówiłam, ale w tym roku sama organizowałam Wigilię u nas w domu. Zaprosiłam całą rodzinkę już miesiąc temu, i choć byłam pozytywnie nastawiona, to złapał mnie mały kryzys. Nie chciałam tysiąca potraw bo wiedziałam, że ciężko będzie to zjeść. Na dodatek moja mama rozchorowała się poważnie, i całe święta spędziła na antybiotyku w domu. Mimo wszystko było naprawdę fajnie - dominował gwar i ruch a to lubię - zawsze marzyłam o tym, żeby urządzić w domu kolację Wigilijną i żeby było właśnie tak!

Uwielbiam pobliski bazar!

Wieniec przygotowałam sama i zajęło mi to nieco ponad godzinkę. Było warto, w następnym roku takich ozdób będzie więcej :)

A to zdjęcia z 2014 roku. Taką choinkę chcę mieć za rok :)

Nasze ozdoby choinkowe - w przyszłym roku część idzie dla naszego maleństwa!

Własnoręcznie zrobiony karmelowy sernik z pomarańczami dla mojej mamy :)

Nasze prezenty pod choinką. Wieczorem było ich już tyle, że nie było jak ich tam wkładać! :D

Detale :)

Tradycyjny karp. Niespecjalnie przepadamy za tą rybą, ale cytryna i przyprawy załatwiają wszystko :D Mamy jeszcze tackę zamrożonego karpia w zamrażarce i za kilka dni zrobię Julce jeszcze raz to...

Wyszło niesamowicie pysznie!

Wigilijny stół a na nim sałatki - jarzynowa i śledziowa. Powiem Wam, że wbrew pozorom wcale nie obżarłam się na kolacji Wigilijnej. Najwięcej jedzenia trafiło do mojego brzucha wczoraj! Dziś czuję się taka ciężka... więc na obiad zrobiłam sałatkę ;)

Leśne zdjęcie :)

Urocza ławeczka za domami centrum w Warszawie.

A na koniec ja i mój nowy sweter. Po tych świętach mam jedno postanowienie - migiem przygotuję teksty na przyszły rok :) Mam nadzieję, że ten czas upłynął Wam miło i rodzinnie. Buziaki!

Mikołajkowy prezent dla mnie, czyli łupy z Alie i NAKD + wishlista świąteczna

2019-12-08T19:43:00.000+01:00

Mikołajki za nami... Mam nadzieję, że u Was było całkiem owocnie? Moja córa była zachwycona, ale nie ma się co dziwić jeśli Mikołaj pognał o 7 rano do sklepu po słodycze i mandarynki ;) U dzieciaków było słodko, ale i do mnie przyszły wyczekiwane rzeczy - część z NAKD, a część z Alie - na resztę rzeczy z Chin czekam, ale dobrze, że najlepsze przyszły w tak miłym czasie.

Na pierwszy ogień lecą różowe nowości, czyli... sweter i czapka! :) Muszę Wam powiedzieć, że byłam absolutnie zachwycona gdy tylko zobaczyłam je na stronie. Zimowa z pięknym splotem i OGROMNYM pomponem zrobiła na mnie ogromne wrażenie i stwierdziłam, że muszę ją mieć - co jak co, ale w żadnym sklepie nie widziałam dokładnie takiej czapki. Ta jest w różnych kolorach, więc może zamówię jeszcze jedną? ;) Jeśli chodzi o sweter, to pomimo składu gdzie dominuje akryl (!), jest niesamowicie ciepły... Jednak co jak co, ale najbardziej zachwyciła mnie ta gruba włóczka!

Jeśli chciałybyście coś kupić na NAKD to koniecznie skorzystajcie z mojego kodu rabatowego, który da Wam 15% rabatu!

Bierzcie kreujeswojezycie.15 i korzystajcie!

sweter tutaj

czapka tutaj

Słyszałyście o pędzlach JessUp? Czaiłam się na nie od dawna, ale czekałam na jakąś fajniejszą zniżkę... I dopiero gdy 11 listopada zeszły z ceny o ponad 20 zł, postanowiłam je zamówić. Jestem pod ogromnym wrażeniem jakości wykonania i tego, jak bardzo włosie jest mięciutkie! Myślę, że teraz makijaże będą jedną wielką przyjemnością!

Mało kto pokazuje bieliznę na blogu, ale ta jest niesamowicie piękna i uważam, że warto się z Wami podzielić wrażeniami. Moją bieliznę (zwłaszcza koronkową) od dawna zamawiam na Alie i uważam, że można znaleźć tam naprawdę wspaniałe rzeczy. Te dwa zestawy, które widzicie są absolutnie niesamowite - ciśnie mi się na usta wiele pozytywnych słów i mogłabym się rozpisywać, ale po co? Niżej macie link do sklepów, więc po prostu zajrzyjcie i przekonajcie się o tym same :)

biała bielizna tutaj

różowa bielizna tutaj

I teraz to co tygryski lubią najbardziej, czyli świąteczna wishlista... :)

Zaczynamy niezwykły czas! ✩ Co tam u nas i choinka w wazonie!

2019-12-01T19:48:00.003+01:00

Za nami pierwszy dzień grudnia i grubo ponad trzy tygodnie do Gwiazdki. W końcu oficjalnie zaczyna się ten cudowny świąteczny czas, choć nie będę blefować, ale dla mnie ten czas trwa od połowy października, i naprawdę nie mogłam się doczekać aż będzie po Halloween, Święcie Zmarłych, 11 listopada i tym przerażającym Black Friday, żeby można było oficjalnie cieszyć się nadchodzącymi świętami! :D Brzmi zabawnie, ale nie, listopad wcale nie był takim zabawnym miesiącem. Mogłabym nawet stwierdzić, że to był dość chudy miesiąc co odzwierciedla moja mała utrata wagi :P Niby nic, ale w więcej było spłacania zaległości i zaciskania pasa niż czegokolwiek innego. Mimo to starałam się cieszyć nadchodzącymi dniami i cały czas myślałam pozytywnie nawet...

... gdy dopadła nas ospa wietrzna w parze z bostonką! Po jakże 3 tygodniach październikowego chorobowego combo z Julką w pakiecie, zdążyłam już przywyknąć do przyjemnej zawodowej rutyny i wiadomość od Damiana, że mała ma prawie 39 stopni gorączki zmroziła mnie jak zimny prysznic. Na nasze nieszczęście to był weekend, a wysypka specyficzna - byłam pewna, że to nie ospa, bo ospa wyłazi po 2-3 dniach, a wysypka była w formie czerwonych, rozlanych plamek. Na NPL lekarz stwierdził bostonkę i wysłał do pediatry. W niedzielę wyszła kolejna, zupełnie inna wysypka i już w poniedziałek było wiadomo, że to ospa. Zakaz wychodzenia to jedno, ale drugie - krostki wychodziły wszędzie PONAD TYDZIEŃ i jeszcze wczoraj smarowałam nowości gencjaną, a mała ciągle się drapała... Krostki pewnie jeszcze z tydzień będą się goić. Ale lepiej, że teraz przechodzi ospę nawet w pakiecie z innym wirusem, niż żeby to miało się pojawić w przyszłości.

Żeby Julce było lepiej (i mi też), postanowiłam przygotować pierwszą, świąteczną dekorację, czyli choinkę w wazonie - bukiet z różnych gałązek - świerku i sosny. Gałązki, które Damian przytargał kilka nocy temu, ozdobiłam starymi lampkami na drucie i mini bombkami. W tle widać też złotą gwiazdkę DIY, szyszki i małą czerwoną laleczkę. Ta dekoracja nastraja nas bardzo pozytywnie i nadaje w domu niesamowity klimat. A to nie wszystko, choć na prawdziwą choinkę jeszcze poczekamy... :)

Czy teraz potrzebuję lustrzanki...?

2019-11-18T20:56:00.000+01:00

Jeszcze kilka lat temu zastanawiałabym się jaki nowy, inspirujący post dla Was napisać... Dziś wiem, że staranie się na siłę nie jest za dobre. W każdej dziedzinie życia. Począwszy od związków po pracę, zdrowie, na przyjemnościach kończąc. Nie ma co się silić na inspirujący post, gdy chciałam Wam po prostu pokazać zdjęcia które zrobiliśmy z Damianem. Nie było by w nich nic szczególnego, gdyby nie to, że... nie robiliśmy ich lustrzanką!

Pamiętam zakup mojej pierwszej i jak dotąd jedynej lustrzanki. Canon 600D był szczytem moich blogowych marzeń i największym celem. Z (pozytywną) zazdrością obserwowałam poczynania blogowych koleżanek i ich wspaniałe sesje. Bardzo chciałam mieć równie piękne zdjęcia. Swoje marzenie spełniłam, gdy osiągnęłam finansową niezależność i mogłam sobie pozwolić na tak konkretny zakup. Chciałam robić przecudowne zdjęcia, uczyć się nowych rzeczy, więc zakup mojego Canona był kwestią czasu.

Praktycznie cały blog jest wypełniony zdjęciami zrobionymi Canonem 600D. Gdy w międzyczasie dokupiłam stałkę, poczułam, że weszłam na najwyższy lvl. Moje zdjęcia były dla mnie absolutnym sztosem.

A potem zabrakło mi czasu, chęci i siły. Blog i aparat poszedł w odstawkę. Już nie miałam czasu na fotografowanie nieba, bo musiałam rano wstać do pracy czy załatwić milion innych spraw. Nie mogłam się zgrać z innymi na fajne zdjęcia, a do tego przestało mi się uśmiechać dźwiganie ciężkiego aparatu. I tak z dnia na dzień pochłonęła mnie niemoc, a wena totalnie odpłynęła.

Ale spokojnie. Technologia poszła do przodu, telefony robią tak imponujące zdjęcia jak aparaty. Może na komputerze to nie jest żyleta, ale to samo osiągnęłabym zwykłym kompaktem... Choć nawet nie. Kompakt nigdy nie rozmył mi tak fajnie tła jak iPhone XR :)

I to właśnie z nim się polubiłam. Szczerze Wam powiem, że nigdy nie byłam tak zadowolona z jakiejś inwestycji czy podobnego zakupu. Ten telefon jest tak świetny, że głowa mała. A to jakie robi zdjęcia, odejmuje mi mowę. Bo już nie potrzebuję tak lustrzanki jak kiedyś. W zasadzie nawet z niej nie korzystam, chyba że kiedyś dokupię teleobiektyw z myślą o fotografii nocnego nieba ;) W tym momencie zwykły aparat w iPhone jest dla mnie absolutnie wystarczający :)

No ale co jest na zdjęciach? :) Oczywiście OOTD, którego nie było od ponad roku!

czapka bezmarkowa

sweter z drugiej ręki

płaszcz NAKD

torebka NAKD

buty Converse

zegarek Daniel Wellington

Moja jesień / Photo diary

2019-11-14T23:20:00.003+01:00

Na wstępie chciałabym podziękować wszystkim osobom, które obejrzały mojego ostatniego vloga - nie sztuką jest wytrwać 45 minut oglądając malującą się i gadającą dziewczynę! :) Mimo wszystko świetnie się w tym czułam, ale nie ma co się oszukiwać i zaprzeczać, że są osoby, które jednak wolą formę pisaną i lubią czytać. To dla Was :)

Btw. Zanim przejdę do sedna, to sukienkę możecie znaleźć tutaj :)

A więc moja jesień była całkiem miła. Mówię - BYŁA, bo choć pogoda jest przyjemna, jest stosunkowo ciepło i można nadal zbierać grzyby, to w mojej głowie i w sercu już trwa przygotowanie do Świąt Bożego Narodzenia ;) Wracając do tematu - nie mogę narzekać, a zwłaszcza mentalnie. Choć zdrowie nie dopisywało, szczególnie przez trzy tygodnie chorowania, to cieszyło mnie piękne, jasne słońce i niebieskie niebo. Nie za bardzo mogłam cieszyć się cudowną pogodą bo choróbsko rozłożyło mnie i Julkę na łopatki, ale za to odpoczęłam psychicznie od pracy i skorzystałam z czasu z córeczką. Muszę Wam powiedzieć, że czas spędzony z nią jest dla mnie najcenniejszy na świecie :) Fajnie jest pobawić się ze znajomymi i iść do klubu na imprezę, ale bez porównania - sto razy bardziej wolę posiedzieć wieczorem w domu z Damianem i Julką, niż siedzieć w klubie i być na celowniku X facetów, którzy tylko czyhają na to, aż upolują swoją zdobycz :P Zresztą ostatnim razem w klubie podobno miałam branie, a nic nie zauważyłam, bo tańcząc myślałam o tym że tęsknię za Damianem i wolałabym, żeby był obok mnie, że chyba jestem za mało pijana (:D) i o tym, ile mogę właśnie schudnąć xD Tak więc dla mnie lepiej, gdy jest na 100% rodzinnie!

A my co porabialiśmy gdy zdrowie dopisywało? Jeździliśmy tu i tam, chodziliśmy na grzyby, nad jezioro, do Maka, na place zabaw - najważniejsze, że razem i to było super!

Te dwa cudowne zdjęcia to kwintesencja jesieni i nadchodzącego, cudownego okresu. Grzyby i mandrynki, czy to nie brzmi pięknie? Grzyby oczywiście najlepsze z makaronem i boczkiem, a mandarynki pochłaniane kilogramami bez niczego :)
Wyznam Wam, że oprócz czekolady, to właśnie grzyby i mandarynki najlepiej poprawiały mi humor jesienią. Nie ciasto marchewkowe, nie owoce, które latem jadłam jak szalona... Aż szok! Tak w ogóle największy apetyt na to dopadł mnie właśnie w trakcie choroby. A i z chorowaniem było całkiem nieźle... Rozłożyło mnie ekspresowo na popołudniowej, sobotniej zmianie w pracy. Z aktywnej, energicznej kobiety stałam się chwiejącym się chuchrem i z 38 stopniową gorączką pojechałam do lekarza. Wierzcie mi, że darowałabym sobie nocną pomoc lekarską, gdybym miała poniedziałek wolny, ale poniedziałek miałam zacząć turbo wcześnie i musiałam sobie dać radę. Wszystko byłoby ok, gdyby mój ulubiony lekarz (już kiedyś opowiadałam na stores o tym agencie) nie kazał mi się leczyć Ibupromem i iść w poniedziałek do rodzinnego po L4. A co mu szkodziło wypisać? Ach wiem, poprzednim razem uczył się tego przez telefon ze mną - wiem, że brzmię złośliwie, ale jestem na niego strasznie cięta po kilku irytujących wizytach. W każdym razie w poniedziałek poszłam do pracy, i nie byłam tam nawet pół godziny, bo moja szefowa dała mi do zrozumienia, żebym poszła do lekarza z marszu. Poszłam, dostałam receptę, leczyłam się w domu objawowo, nie przeszło. Po czterech dniach nadal miałam gorączkę i skończyło się na ogromnych dawkach antybiotyków, a potem rozwaliło Julę. Wyszłyśmy z tego na początku listopada i odpukać - nie chorujemy :)

Wiecie co? To, że byłam w domu i chorowałam nie oznacza, że odpuszczę sobie miłe dla mnie rzeczy. Wręcz przeciwnie - u mnie miło połechtana próżność oznacza to, że na bank będę mieć lepszy humor, a to oznacza, że lepiej się poczuję. Dlatego wspaniale było cieszyć się nowymi botkami na obcasie, lekką, białą sukienką i nowymi t-shirtami. Ten z księżniczkami wymiata!

botki TUTAJ

sukienka TUTAJ

bluzka TUTAJ

t-shirt w księżniczki ZARA

różowy t-shirt Z DRUGIEJ RĘKI

Apropo tych naszych wypadów, często jeździliśmy tak, żeby pojeździć. Taka jazda bez powodu jest dla mnie jedną z najbardziej relaksujących rozrywek. Uwielbiam patrzeć na krajobrazy za oknem i poznawać nowe, bliskie zakątki.

Mało dzisiaj było, co? No ale niestety, nie robiłam zdjęć na zwolnieniu lekarskim, bo raz, że się tego nie robi, to dwa, ani nie miałam siły, ani nie wyglądałam za specjalnie.
Szykuje się przede mną trochę pracy, więc do następnego!

Moje nowości kosmetyczne / JESIEŃ 2019

2019-11-11T11:06:00.000+01:00

Ostatnio pytałam się Was na instagramie, czy wolelibyście nowości kosmetyczne w postaci vloga czy wpisu na blogu... I jestem Wam za to ogromnie wdzięczna. Jestem zachwycona pisząc tego posta, bo dawno nie pisałam o czymś takim i wręcz czuję, że wiatr dmucha w moje żagle! Nie motam się, jestem pewna tego i to jest super! Ale do rzeczy. Widzicie te cudowności? Czaiłam się na nie długo i w końcu zrealizowałam kosmetyczną listę musi have, przy okazji zaspokajając moje "próżne ja" ;) Wierzcie mi, że tak jak trąbiłam kiedyś o dogadzaniu sobie, tak będę to robić ponownie - to naprawdę pomaga i poprawia humor. W końcu nie po to harujemy jak woły, żeby nie móc sobie czegoś kupić, hmm? ;)

___________________________________

Na pierwszy ogień idą cztery nowości z The Ordinary. Ze względu na to, że jestem posiadaczką trądziku wieku dorosłego mając przy okazji problem z przesuszeniem skóry, zdecydowałam się na zakup...

... toniku z kwasem glikolowym 7%. Co jak co, ale znam na tyle moją skórę,

że wiem, że nie nawilżę jej dobrze, jeśli nie zostanie odpowiednio złuszczona.

Tonik stosuję już około dwóch tygodni.

Na drugim miejscu z The Ordinary jest krem - serum z kwasem hialuronowym.

Na razie nie mam określonego rytmu - oczywiście stosuję go codziennie, ale z

różną częstotliwością - czasem tylko na dzień pod inny krem, a czasem i na noc i

na dzień. Szukam złotego środka.

Kwas hialuronowy 2% + wit. B5 kupiłam z myślą o takim KONKRETNYM

nawilżeniu skóry. Ma dziwną konsystencję, ale robi na mnie coraz większe

wrażenie!

Ostatnim z tej serii jest peeling kwasowy AHA 30% + BHA 2%. Tak jak z kremem,

próbuję złapać swój rytm, ale jedno jest pewne - ten peeling z każdym użyciem

mnie coraz bardziej zaskakuje!

The Ordinary jest dość popularną marką kosmetyków i planuję zrobić ich recenzję, bo nigdy, ale to NIGDY DOTĄD, żadna marka nie zrobiła na mnie tak KOLOSALNEGO wrażenia. Te kosmetyki zasługują na więcej słów, ale staram się nie zdradzać za dużo ;)

___________________________________

3 stopniowa pielęgnacja od Clinique dla cery mieszanej ze skłonnością do przesuszenia.

Niestety produkty ułożyłam nie w tej kolejności do trzeba - wszystko od drugiej

strony... ;) W skład zestawu wchodzi żel do mycia twarzy, tonik złuszczający i krem do

twarzy. Zestaw zostawiam na później, bo na razie testuję The Ordinary.

Maskę Laneige wypatrzyłam u jednej z dziewczyn na instagramie. Podobno jest

świetna, ale to się dopiero okaże, bo dziś będę mieć ją na ustach pierwszy raz.

Poza maską Laneige sprawiłam sobie nową pomadkę MAC, odcień MEHR, oraz

róż od INGLOTA odcień 46 - piękny, brzoskwiniowy kolor. Jeśli chodzi o pomadkę,

to pomimo konkretnego matu jest niesamowicie kremowa i bardzo komfortowo mi

się ją nosi na ustach.

Lakier od ArtDeco z serii Claudia Shiffer. Jest to idealny, nudziakowy odcień,

który podbije kolor moich paznokci i co najważniejsze - zniechęci mnie do

obgryzania. Wierzcie mi, nienawidzę obgryzać pomalowanych paznokci. Dziwne,

ale mi pomaga ;)

Sztuczne rzęsy to moja pięta achillesowa, a że ciężko mi się żyje z moimi cienkimi

i krótkimi rzęskami, to postanowiłam, że nauczę się doklejać kępki. Niestety ostatnim

razem gdy próbowałam nakleić sobie sztuczne rzęsy, to zalałam sobie oczy klejem i

polepiłam wszystko wokół - może z tymi drobinkami będzie lepiej ;)

I na koniec coś, czego brakuje mi w ofercie Sephory Online - drobiazgi do kąpieli.

Te udało mi się dodać cudem, bo jakoś tak dziwnie rotowały w aplikacji, i nie wiem

czy były wykupowane czy co ;) Jeszcze przydałyby mi się te urocze olejki do kąpieli

w postaci kuleczek - to jest sztos :)

To na tyle moi drodzy - wkrótce pojawię się z recenzją The Ordinary i Laneige, bo w tych produktach pokładam największe nadzieje. Od dawna bardzo skupiam się na poprawieniu stanu mojej skóry, która od lat nie reagowała na stosowane przeze mnie specyfiki i wyglądała naprawdę BARDZO ŹLE. Ja już wiem dlaczego, ale tego dowiecie się oczywiście w recenzji... Także do następnego!

Ściskam,

Marta

Wiesz o czym teraz marzę?

2019-08-19T20:22:00.000+02:00

Ostatni wysyp brzuszków sprawił, ze z nostalgią przeniosłam się myślami kilka lat wstecz. Gdy przeglądałam stare zdjęcia, natknęłam się na kilka, dosłownie kilka z okresu ciąży. Myślałam, ze jest tego więcej... Byłam w szoku, ze nie zachowałam więcej wspomnień z tego ekscytującego czasu. Nie ma się jednak co dziwić, bo ta ciąża była specyficzna.

Po pierwsze - była tą pierwszą, była czymś nowym. Nie wiedziałam czego się spodziewać, jak będzie się zachowywać mój organizm, a jego wszelkie reakcje naprawdę mnie zadziwiały - zwłaszcza huśtawka nastrojów... 😱

Po drugie - bardzo przejmowałam się reakcjami ludzi na mój widok. Urodziłam dziecko mając 21 lat, wyglądałam na 6 lat młodsza. Od chwili obwieszczenia ciąży światu towarzyszył mi NIEUSTANNY HEJT, na żywo i w internecie. Jeszcze gorsze było to, ze to szło od kobiet...

Po trzecie - presja i brak spokoju - presja na ślub bo ciąża, presja, by ochrzcić dziecko bo tak wypada. Nikt, absolutnie nikt poza partnerem, mamą i teściową nie pytał, czy faktycznie tego chce. A nie chciałam. Wiecie, jestem tego zdania, ze dziecko to każdy może zrobić, ale ślub czy sakrament, to dla mnie sprawa życia i śmierci. I JA sto razy zastanowię się zanim wyjdę za mąż czy ochrzczę dziecko - bo męża chcę mieć jednego do końca życia, a żeby ochrzcić kogoś to trzeba wiedzieć dlaczego i U KOGO, a nie dlatego, żeby teść czy ciocia byli zadowoleni.

Choć nie wszystko było tak pozytywne jak można by sie spodziewać, to z coraz większą nostalgią wspominam ten czas i nie ukrywam, ze marzę o drugim dziecku.

Ale nie od razu tego chciałam. Julka od urodzenia była naprawdę hardkorowym i bardzo wymagającym dzieciątkiem (wpis o dziecku hnb). Pierwsze 3 lata z nią były czasem na najwyższych obrotach, i to już od samej porodówki. Dopiero po 3 roku życia nasze wspólne życie stało się łatwiejsze, a z każdym rokiem było spokojniej. Gdy miała 4 lata, wróciłam do pracy i spojrzałam na naszą relację z dystansu. Zobaczyłam, jakim wspaniałym doświadczeniem był ten pierwszy etap macierzyństwa i jak wiele mi dał. Od tamtej pory wiedziałam, że moje marzenie o tworzeniu domu i rodziny jest jeszcze silniejsze. Oczyma wyobraźni widziałam stópki biegające po trawniku - te małe i duże, buzie zajadające szarlotkę, którą upiekłam, czy wspólne ognisko, a w przyszłości mnie i Damiana oglądających fotografie z dawnych lat. Dla mnie pełna i trzymająca się razem rodzina to największy życiowy cel. Karierę mogę robić później, zresztą patrząc na to jak teraz ludzie się biją o stołki... Odpuszczam... I choć bardzo lubię swoją pracę, to widzę ogromny SENS w wychowaniu kolejnego pokolenia na porządnych ludzi. Pomimo tego, że wychowanie w miłości i tolerancji do drugiego człowieka jest usłane drogą pełną wzlotów i upadków, to niesie ogromną satysfakcję i poczucie dobrze wykonanej pracy.

Nic mnie nie dowartościowało w życiu bardziej, niż bycie dobrą mamą.

Dlatego tez po kilku życiowych wybojach, wzlotach i upadkach, po bólu poronień... z radością będę wyczekiwać cudu bycia mamą po raz drugi. Tym razem będę już przygotowana i będzie inaczej. Nie straszne mi pampersy, nocne wstawanie czy ogarnianie tak małego dziecka. Mam doświadczenie i wiem czego sie spodziewać. W pierwszej ciąży się uczyłam, zdawałam egzaminy i miałam masę stresów, w tej pracuję, prowadzę dom z moją miłością, mamy naszą kochaną sześciolatkę, a moje życie jest tak po ludzku... poukładane? Czuje, ze po prostu będzie dobrze, będzie tak, jak zawsze chciałam, by było. Wiem, ze różne rzeczy mogą się zdarzyć, ale będzie spokojniej. Jestem przygotowana.

Photo diary • czerwiec czyli mnóstwo kwiatów, natura i jak rozstaję się z mięsem...

2019-06-30T14:04:00.000+02:00

Łał, nawet nie wiecie jaki mam fajny miesiąc za sobą :D To aż niewiarygodne, zważywszy na przebieg ostatnich dwóch lat. Dzięki temu, że nagle stało się tak, jakbym odcięła przeszłość jednym, stanowczym ruchem, a ta tak po prostu sobie odleciała w dal... i PRAWIE nic nie pamiętam. Jestem zupełnie inną osobą - już nie nieszczęśliwą i znerwicowaną, a naprawdę zadowoloną z siebie i z życia kobietą. To naprawdę niesamowite!

A na pierwszym zdjęciu, oczywiście piwonie! Czerwiec jest miesiącem pod znakiem piwonii, którym narobiłam tyle zdjęć, że do połowy lipca będziecie je oglądać na instagramie :D

Było ciepło i przepięknie. Choć byłam momentami naprawdę zmęczona, to nie poprzestawałam na spacerach z Julką i Perłą. Zawsze miałam poczucie, że po pracy to tylko w domu i w domu, a jak przyjrzałam się dokładniej temu jak spędzamy moje wolne dni to stwierdziłam, że jednak bardzo dużo czasu spędzamy na dworze!

Tak witałyśmy lato! Wśród traw kwitnących w wielu odcieniach różu.

Mówią, że nie liczy się sprzęt, a umiejętności fotografa. To zdjęcie robiłam moim iPhone SE, którego uwielbiam! Nawet, jeśli aparat w nim już nie robi ogólnie takiego wrażenia, to mimo wszystko uważam, że jeśli wolę robić zdjęcia nim, niż lustrzanką, to jednak to mówi samo za siebie ;) Muszę Wam jednak zdradzić, że planuję go wymienić na lepszy model jesienią, albo zimą, może nawet po świętach gdy ceny spadną. Używam go już prawie 3 lata bez ŻADNYCH USTEREK, więc nie ma mowy o telefonach konkurencyjnych firm. iPhone sprawdził mi się najlepiej i używam go NAJDŁUŻEJ.

Piwonie to nie wszystko, bo prawda jest taka, że nie obyłam się bez żadnych kwiatów, czy polnych, czy takich ze stoiska.

Moja okolica i piękna pogoda :) Tak można żyć! :)

Połacie pięknego, polskiego Jastrunu. Naprawdę kocham moją okolicę za mnogość gatunków roślin i to, jak pięknie wszystko rozkwita na wiosnę i tętni życiem przez całe lato. Odnajduję tu niesamowity spokój i szczęście, jaki odnajdywałam w dzieciństwie przedzierając się przez dzikie trawy na tyłach ogrodu moich rodziców. W momencie pisania tego posta siedzę na tarasie naszego mieszkania i zerkam na ten mały ogródek z wierzbą przy płocie... i już jestem myślami w ogrodzie mojego domu, w przyszłości. Wiem, że będzie tam mnóstwo kwiatów i drzew, a po ścianach domu i oknach ogromnej przeszklonej werandy będą wspinać się róże.

Gra światła.

Interstellar to książka, której szukałam w całym internecie PRZEZ ROK. Nie pamiętam już, czy Wam o tym mówiłam, ale w kręgu moich zainteresowań jest nauka o kosmosie i prawami rządzącymi światem. Fascynuje mnie to od dziecka, a w gwiazdy patrzę z jakąś dziwną tęsknotą. Gdybym miała jednak ten umysł ścisły...
Nie zliczę już ile książek o wszechświecie przeczytałam, od kiedy nauczyłam się czytać. Nie przypomnę sobie, ile filmów obejrzałam, jednak to z tych fabularnych właśnie Interstellar jest oparty na nauce. Już na wstępie możemy przeczytać, że twórcy w 100% odwzorowali to, jak wygląda horyzont zdarzeń i jak może wyglądać tunel czasoprzestrzenny. To właśnie ten film sprawił, że z radością i ogromną werwą wróciłam do "poszukiwań". Nie ma nic piękniejszego niż pasja.
Więc czytam :)

Czerwcowe momenty - piękne obłoki srebrzyste, które rozświetliły północne niebo po zachodzie słońca, dosłownie na kilka dni przed przesileniem letnim i... ogromna pełnia, chyba największa w tym roku.

CZERWCOWE PRZYJEMNOŚCI

owoce

koktajle

relaks

Tak poza tym dach który widzicie powyżej, jest dachem domu sąsiadów i powiem Wam, że to najpiękniejszy domek jaki widziałam. Chciałabym mieć kiedyś właśnie TAKI, albo stary dom z duszą.

I DALEJ UWAGA, BO MAM DLA WAS HIT...

A mianowicie, poza wczorajszym dniem, to od prawie 3 tygodni nie tknęłam mięsa. Raz, że jest gorąco i nie chce się jeść takich rzeczy, dwa, że już mi nie w smak. Zwłaszcza z kurczakiem, który śmierdzi przed i po przygotowaniu. Po przygotowaniu jest wręcz obleśny, a posmak w ustach... Jakbym zjadła padlinę. Źle się czułam po zjedzeniu kanapki z kurczakiem, ale z braku laku nie miałam pod ręką nic, po czym miałabym siłę dalej pracować. Energię miałam, ale do końca dnia wyżułam chyba cały bister gum miętowych.
Idziemy dalej - wieprzowina, postrach mojego mózgu. Boję się zjeść mięso zwierzaka, który się nie poci i całe zanieczyszczenie zostaje w środku.
Jedyna opcja to wołowina i łosoś, ale bardzo rzadko i tylko w postaci tatara albo steku medium rare. Dlatego raz na jakiś czas tatar albo sushi. Sushi będzie po wypłacie, a tak poza tym ciągle jem pokarmy roślinne, nabiał i jaja.
A oto przykładowe i bardzo zwyczajne dania, które zjadłam w czerwcu. Oczywiście reszcie zdjęć nie zrobiłam bo ogarniałam po fakcie :D

granola z czereśniami

kotlety ziemniaczane z mozarellą, oliwkami i bazylią, plus sałatka grecka

"udawany" schabowy z boczniaka z mizerią i ziemniakami

kanapki z serkiem, pomidorem i cebulą, jajecznica

A na koniec hit czyli... kanapka z tatarem z pomidorów suszonych i cukinii! Nie wiedziałam, że coś tak innego, może być tak smaczne i aromatyczne!

Soki i koktajle to moja codzienność!

Pierwszy bukiet piwonii w sezonie.

Ale i kwiaty z okolicy. Wspaniale tu jest, naprawdę!!

Wypady duże i małe. Prawda, że cudownie?

A na koniec tego posta żegnam się z Wami kolejnym pysznym jedzonkiem i moją psią mordeczką :) Do następnego!

Czy Feniks odrodzi się z popiołów?

2019-06-20T11:23:00.000+02:00

Gdy to piszę, jest środek pięknej, czerwcowej nocy. Siedzę w łóżku i myślę o tym, jak bardzo jestem szczęśliwa :) Jak cudownie się czuję, jak jestem uskrzydlona i wewnętrznie wolna...

A co najlepsze, naprawdę nie wierzę, że to piszę! Jestem w szoku, że całkiem inna rzeczywistość wywarła na mnie tak ogromny wpływ! Niby jest tak samo, niby tylko jeden element się zmienił, a jest zupełnie inaczej... Czy naprawdę musiałam zmienić pracę te dwa lata temu, by tak przetransformowało się moje życie?

Kilka lat wstecz.

Żyję sobie spokojnie. Moja praca oprócz tej w domu to głównie pisanie, zdjęcia i ich obróbka, odpisywanie na meile i chodzenie w te wszystkie miejsca w których dzieją się rzeczy, o których często piszę. W międzyczasie mam te swoje wychodne i choć jest mi dobrze, to jednak z czasem przychodzi myśl, że niektóre rzeczy mogę robić lepiej. Wiem, że jestem sobą, a mimo wszystko coś mnie pcha ku mocniejszemu działaniu. Staram się nie brać udziału w wyścigu szczurów i jednocześnie się nie wykoleić. Choć tworzę przyjazne, wartościowe materiały i spalam się pracując nocami, jakoś nie udaje mi się przebić. Nie idę z nowinkami, jestem taka zwyczajna, normalna. To nie jest chwytliwe. Jeszcze się wściekam nie wiedząc, że za parę lat uznam, że dobrze było mieć to wszystko w dupie. O tak, za parę lat będę wiedziała, że najlepiej jest być sobą. Tak naprawdę będę miała czyste sumienie i poczucie, że nigdy nie zrobiłam nic wbrew sobie i nie podjęłam się tego, co mogło być w parze z nieszczerością wobec Was, czytelników...

______________

Najpierw szło na luzie. Pamiętacie, jak pisałam Wam o moim życiu, zmianach, wakacjach, wyrażałam siebie z największą mocą? Gdy zaszłam w ciążę i pojawiła się masa ciekawskich osób, złapałam dystans. Nie umiałam wtedy poradzić sobie z cudzą ciekawością na mój temat i to była jedyna forma obrony. Dystans to jedno, ale “nie pisz o tym, bo po co”, “nie bądź aż tak szczera”, “po co mają o tym wiedzieć”, sprawiło, że blog, mój ukochany pamiętnik, stał się stroną tematyczną. Broniąc się i ograniczając wybrałam łatwiejszy kierunek. Wiecie, może on pozwolił na to, bym weszła w ten świat, w którym poznaje się milion osób, zarabia się na pisaniu w internecie lecz nie spodziewałam się, że akurat to sprawi, że w wykończę się twórczo...

Przyszedł taki moment, że miałam dość. Byłam okropnie zmęczona ale nie fizycznie. Nie cieszyła mnie taka praca, miałam poczucie, że nie tak miało to wyglądać. Jedna decyzja ucięła wszystko. Zrezygnowałam wtedy z wielu rzeczy na rzecz spokoju, odpoczynku i mentalnej wolności. Dlatego też u mnie blogowo zmieniło się wszystko i obecnie widzę, że jest inaczej. Skończyły się współprace reklamowe, eventy, nie jeżdżę już na konferencje ani blogerskie imprezy, nie poznaję nowych osób. Nie mam na to czasu i szczerze powiem, że nawet mi się nie chce. Nie mam z tym problemu i powiem więcej - to właśnie dzięki temu mam poczucie wolności. Powiem Wam, że blogerski świat wcale nie jest taki różowy, jak można sobie wyobrazić. Tak jak w innych branżach, tak i w tej są te wszystkie rzeczy jakich doświadczycie na etacie. Są piękne rzeczy, jest poczucie spełnienia i posiadania swojej pasji, ale i ciemna strona bycia w takim środowisku. Ta profesja nie różni od innych stref zawodowych. Z perspektywy czasu myślę jednak, że działo się tak wiele i była to rzecz tak nowa, ciekawa i interesująca, że nie dało rady się nie wkręcić.

Dziś jestem sobie na etacie i mam mentalny luz. Życie zawodowe toczy się TYLKO w pracy, a gdy z niej wychodzę, jestem totalnie odcięta od wszystkiego. I choć freelancing i blogowanie jest naprawdę wspaniałe, a wszystko ma swoje dobre i złe strony (!), to na tą chwilę jest mi po prostu dobrze. Tak PO PROSTU.

Pierwsze założenie było dla mnie lepsze. Być sobą. Dużo zrobiłabym w ogóle inaczej, mądrzej. Ale na myśleniu się kończy. Włożyłam w to wtedy tak wiele pracy, że się po prostu wypaliłam. Feniks chyba nie jest całkowicie gotowy, by odrodzić się z popiołów. Myślę jednak, że to wewnętrzne poczucie szczęścia, to dobry znak.

Nie MUSISZ. MOŻESZ.

2019-05-28T19:13:00.000+02:00

Od jakiegoś czasu zastanawiam się, czy jestem tak bardzo przemęczona, że nie umiem inaczej tego odbierać, czy faktycznie ludzi ogarnęła jakaś dziwna przesada. Z każdej strony słyszę “MUSISZ”, dolatuje do mnie ciągle MOTYWACJA. Pęd za karierą, za doskonaleniem siebie... Wszędzie NOWE WRAŻENIA. NAPISZ KSIĄŻKĘ, ZRÓB DZIESIĘĆ KURSÓW, ZOSTAŃ TRENEREM PERSONALNYM. WYZWANIA, WYZWANIA, WYZWANIA! Wszystko jest OK, jeśli nie przeradza się to w jakiś chory bieg. Czuję się osaczona i że MUSZĘ, choć wcale nie muszę.

Czy ludzie oszaleli?

Dajmy sobie taką opcję. Żyjesz sobie spokojnie, jesteś domatorem, albo nawet kimś pomiędzy. Lubisz swoje spokojne życie. Może nie ma w nim większych rewelacji, ale wcale Ci to nie przeszkadza. Jest cool.

Ale wchodzisz sobie któregoś dnia na Youtube czy Instagram, i nagle wyskakuje Ci Tomek, Marysia i Kasia. Cała trójka opowiada o motywacji do nowych działań. Myślisz sobie - FAJNIE, każdy ma swój sposób na życie. Ty też przecież możesz zrobić coś dla siebie, prawda?

No więc robisz. Zaczynasz detox, po którym czujesz się świetnie. Zmotywowana włosami do pasa wsuwasz mega suplement już drugi miesiąc. Mniej przeklinasz, bo po co kląć, brzydko to brzmi. Zapisujesz się na dziarę, bo zawsze o tym marzyłaś. Stawiasz sobie cel - być jeszcze lepszym w swojej pasji. Super cele, super motywacja. Wszystko spoko, bo łączysz swoje cele z rolami życiowymi. Ich ilość jest wystarczająca i nie wysysa z Ciebie sił witalnych.

Lecimy dalej. Masz te swoje motywacje, cele i tak dalej, a tu nagle social media atakują Cię ze zdwojoną siłą. Kolejna Asia, Zosia, Mareczek, Przemeczek i inny Janusz wyskakują Ci z tym samym. Myślisz sobie - fajnie, fajnie, ludzie dzięki nim zyskają inspirację do budowania lepszego życia. ZONK. Coś jest nie tak. Wszystko by było w porządku, gdyby nie zaczęło się ocenianie ludzi, którzy nie mają ochoty na zmiany w swoim życiu. A to że leniwi, bezcelowi, nudni, monotonni, NO ONI TO NA PEWNO ŚCIĄGNĄ CIĘ W DÓŁ, USUŃ ICH ZE SWOJEGO ŻYCIA BO SĄ TOKSYCZNI.

Drodzy KOŁCZE, serio???

Od kiedy pamiętam, byłam osobą pełną nowych pomysłów i inspiracji. Widząc piękno natury, miałam w głowie nowy makijaż czy stylizację inspirowaną przyrodą. Róża w ogrodzie oświetlonym promieniami popołudniowego słońca, oznaczała cudowny, ciepły makijaż z domieszką zieleni. Błękit nieba inspirował mnie do buszowania w lumpeksie w poszukiwaniu swetra w intensywnym, niebieskim kolorze. Burzowa chmura zachęcała do stworzenia obrazu, nawet najbardziej amatorskiego, a sukces filmowej bohaterki do szukania szczęścia w zakresie własnych talentów. Potrafiłam się zmotywować do zrzucenia nadprogramowych kilogramów, czy zmiany własnego nastawienia, bo miałam otwartą głowę. Inspirowałam nawet innych! Ale w tym wszystkim dostrzegałam, że są oprócz mnie ludzie, którzy wcale nie muszą mieć obranych i postawionych przed sobą celów. Mają marzenia ale i tak spokojne, ustabilizowane życie, że nie przeszkadza im ich realizacja w późnej przyszłości. Nie chcą zmian, lubią swoje życie i co najważniejsze SIEBIE.

Dziś jestem dużo starsza, a zdania nie zmieniłam. Każdy z nas jest zupełnie inny, mniej lub bardziej ekspresyjny. Jedni są ciągle pobudzeni, inni wręcz przeciwnie i nie potrzebują nowych stymulantów. Taki jest np mój tata. Nigdy nie przepadał za gonitwą, nie stawiał przed sobą wyzwań typu “odwiedzę 100 krajów w 5 lat”, żył tu i teraz realizując swoje spokojne hobby jakim jest ogród i majsterkowanie. Na słowo “MUSISZ” do tej pory reaguje alergicznie i nie przyjmuje tego do wiadomości. Wiecie dlaczego? Bo on nic nie musi. ON MOŻE. MOŻE postawić sobie cel wyjazdu, i pojedzie z nami nad jezioro 2 km od mojego domu. MOŻE chcieć od nowa stworzyć ogródek warzywny. MOŻE kupić sobie farby olejne i malować na płótnie jak kiedyś. Nie że MUSI, tylko MOŻE. I w tym jest różnica.

Jesteśmy LUDŹMI, nie zwierzętami które można wytresować. Każdy z nas ma wolną wolę i możliwość decydowania o własnym życiu. NIKT nie może nam narzucić tego, jak mamy żyć.

A co najważniejsze, nikt nie ma prawa nastawiać ludzi negatywnie do osób, które są odmienne od nas światopoglądowo. Możesz być super fit laską, która codziennie robi nowe rzeczy a co miesiąc leci w kolejną daleką podróż. Myślisz jednak, że masz prawo oceniać ludzi, którzy żyją inaczej? A co powiesz na sytuację, w której ktoś ci to narzuca? Wzgardzisz znajomością z koleżanką, która ma inne życie wolne od gonitwy (dzieci i dom), ALE jest cholernie dobrym człowiekiem? Jeśli tak, to postępujesz bardzo, BARDZO płytko. Jeśli nie, to gratuluję, masz świetny, twardy charakter.

Na koniec mam taką małą dygresję - social media są jak kościół. Ludzie tworzą kościół, kościół tworzy zasady - jak im nie sprostasz, to odpadasz. Ja odpadłam bo nie akceptuję narzucania mi różnych rzeczy. O ile fajnym jest wyciągnięcie czegoś dla siebie z różnych rzeczy, tak branie do siebie wszystkiego co powiedzą Wam pseudo kołcze już nie.

Nie musisz sobie stawiać nowych celów, nie musisz każdego ranka się motywować do zrobienia nowych rzeczy. Nie musisz pisać książek, nie musisz być człowiekiem sukcesu. Jeśli nie potrzebujesz nowych wyzwań i wrażeń, TO ICH NIE POTRZEBUJESZ. Możesz być nawet dziadem, któremu radochę sprawia wyjście do sklepu i na tym kończą się Twoje wrażenia. To Twoja decyzja i nikomu nic do tego. WSZYSTKO JEST Z TOBĄ W JAK NAJLEPSZYM PORZĄDKU.