Długo nic nowego nie zamieszczałem na blogu. Powody są tak prozaiczne, że nie warto o nich wspominać. Na usprawiedliwienie mam do zaprezentowania http://www.pstro.pl Czyli wspólny projekt mój i Maćka. To z pewnością nie jest ostatni raz, gdy o nim piszę, ale dziś chciałbym tylko polecieć Wam kilka artykułów na jego temat i gorąco zaprosić do testowania.

W zamian za Wasze pierwsze recenzje napisane na pstro mam dla Was informację o genialnym programie, który zwiększy waszą produktywność i pozwoli poczynić ogromne oszczędności Waszego czasu.

Chodzi o Evernote, program, przez który, jak głosi plotka Google zamknął jeden ze swoich projektów - Notepad.

Evernote jest wspaniałym programem do sporządzania i zarządzania notatkami. Doskonale integruje się z systemem operacyjnym, dzięki czemu jest zawsze pod ręką. Dane przechowywane są na serwerze, więc mamy do nich uniwersalny dostęp i możliwość synchronizacji pomiędzy różnymi urządzeniami.

Nie o samym Evernote jest jednak ten post, a o sposobie, w jakim ja go wykorzystuję. Pamiętacie mój post o produktywności, gdzie mówiłem, że nigdy nie czytam artykułów na WWW, tylko zbieram je do paczki, drukuje i czytam Np. W środkach komunikacji miejskiej? Od momentu poznania Evernote nie jestem już zagrożeniem dla lasów, a przy tym da się zaoszczędzić parę groszy.

Jak to działa?

Evernote posiada bardzo przyjemną integrację z FireFoxem. Wystarczy jedno kliknięcie, by zaznaczona treść znalazła się w Evernote i to razem z formatowaniem tekstu i zdjęciami. Zalecam kopiowanie wersji “do wydruk” ze względu na lepszą czytelność, brak reklam, niezwiązanych z tematem linków, itp.

Co się dzieje po tym kliknięciu? Zawartość artykułu umieszczana jest na naszym koncie

Mamy do niej dostęp z każdego urządzenia współpracującego z Evernote, Np naszego PDA.

Brzmi to trochę kuriozalnie, ale Evernote służy mi za mobilną, offline’ową przeglądarkę internetową, dzięki której czytam wtedy, gdy naprawdę nie mam nic odpowiedniejszego do roboty i w niczym mi to nie przeszkadza.

Od lutego startuję z pewnym eksperymentem inwestycyjnym, którego wyniki poznamy niestety, dopiero za 20 lat. Chociaż weryfikację poczynionych tutaj założeń można będzie przeprowadzić już po 4-5 latach. Tak długo będziecie musieli czytać tego bloga

Jako, że nie jestem najlepszym klientem ZUSu i staram się odprowadzać tam tylko tyle ile nakazuje prawo, to nie spodziewam się z ich strony solidnej emerytury. Tak naprawdę nie może się jej chyba spodziewać nikt, ale ja przynajmniej nie będę zdziwiony.

Postanowiłem więc odkładać trochę co miesiąc. W lutym 2008 wykupiłem w Skandia polisę o nazwie Spektrum Plus na okres 20 lat. Polisa jest zarządzana przez bankiera z Noble Banku i kosztuje mnie 500 zł miesięcznie. Wyliczając zyski zakładałem sobie, że polisa będzie zarabiać 10% rocznie. Tak naprawdę liczę na dużo więcej, ale jak to mówił doradca, bierzemy 10%, bo to wszędzie, ładnie pasuje

Po 20 latach mamy więc 382 848 zł .Od tego trzeba odjąć „Belkę”, bo w zapewnienia, że do tego czasu już go nie będzie, nie wierzę.

Niestety, przyszedł dobrze znany Pan Kryzys i w roku 2008 mogę zapomnieć nawet o 10%. Tak naprawdę jestem jakieś 300zł w plecy.

Nie można wyciągać tutaj żadnych wniosków dla inwestycji która ma 20x większy horyzont. Ostatnio chciałem nawet wykupić kolejną polisę, ale wpadłem na nieco inny pomysł - pożyczki społecznościowe.

Temat, chociaż nowy to pewnie już Wam dobrze znany. Tak więc co miesiąc będę przeznaczał 500zł na pożyczanie pieniędzy innym ludziom, przez internet za pośrednictwem serwisów kokos.pl i nowopowstałego smava.pl. Chociaż, z pewnością, w przyszłości pojawią się też inne okazuje. Sam jestem ciekawy, czy prawo nie zabrania mi pożyczania pieniędzy innym obywatelem UE, za pomocą lokalnych platform. Zacznijmy jednak skromniej.

Dlatego przedkładam pożyczki społecznościowe ponad inwestowanie w akcje, surowce, pogodę i inne tematy, które tak zawiodły w ostatnim miesiącach?

Bo w czasach kryzysu powraca zaufanie do najstarszych sposobów zarabiania pieniędzy, a takimi są właśnie pożyczki. Dotychczas ta sfera inwestowania była zarezerwowana wyłącznie dla banków. Od pewnego czasu już nie jest.

Pożyczki społecznościowe, to poza większym oprocentowaniem (nawet cztery razy stopa lombardowa, czyli do 26% w skali roku) również większe ryzyko. To nie jest tak, że ludzie nie spłacają swoich kredytów bankom, bo banki to duże i złe korporacje, których nie trzeba żałować. Ludzie nie spłacają z różnych powodów i mi też pewnie nie wszyscy pieniądze oddadzą, a mam mniejsze możliwość nacisku niż te duże, prawdziwe banki. Nie jestem jednak bez szans i dlatego to ryzyko podejmuję.

Zakładam, że uwzględniając ryzyko, zarobię na tym średnio 20% rocznie. Spłaty odbywają się w cyklu miesięcznym i będę je w 100% (rata+odsetki) reinwestował następnego miesiąca. Różnica będzie tylko w podatku Belki. Wspomniana polisa jest tego typu tworem, że podatek będę musiał zapłacić dopiero po 20 latach. W przypadku pożyczek, będę płacił co roku.

Jak to się kalkuluje? Pomijając podatek, po 20 latach mam na koncie jakieś 1,5 mln.

Nie są to kwoty, które powalają w tej perspektywie czasowej, ale wydają mi się że lepiej dostać 1,5 mln zł do ręki niż coś tam z ZUSu co miesiąc.

A jak Wy myślicie?

Za namową Bartka z citydesign.pl obejrzałem obie części filmu Zeitgeist. Was również gorąco namawiam

Pierwsza część wzbudziła we mnie mieszane uczucia. Jeśli chodzi o teorie spiskowe to mam już pewien przesyt. Obejrzenie pierwszej części wydaje się być jednak niezbędne by dobrze odebrać drugą (Addendum). Addendum przemówił do mnie bardziej. Głównie dlatego, że wiele zawartych tam poglądów to moje własne, do których doszedłem zupełnie innymi drogami.

Po za tym film ten nie demaskuje żadnej, wielkiej prawdy. Tłumaczy jedynie logikę pewnych zjawisk, porządkuje docierające do nas informacje, potwierdza nasze domysły.

Polecam, zwłaszcza na czekające nas miesiące (oby tylko) kryzysu finansowego.

Obie części filmu można ściągnąć tutaj: http://www.zeitgeistmovie.com. Gdyby ktoś miał problemy służę DIVxami z polskimi napisami.

W poprzednim poście pisałem, że sporo rzeczy drukuję i czytam podczas przejazdów. Motylanogha - znajomy z blipa podsunął mi właśnie link do świetnego wynalazku, który optymalizuje drukowanie dokumentów pozwalając zaoszczędzić nie tylko pieniądze, ale również chroni nasze środowisko. Polecam tutorial.

Przy okazji www.printgreener.com pozwala również na “drukowanie” dokumentów do formatu PDF.

Przy okazji premiery nowego, bezpłatnego magazynu na temat GTD, który bardzo polecam chciałbym podzielić się z Wami kilkoma hackami, które sam stosuję w życiu codziennym, a które to pozwalają mi efektywniej wykorzystywać 24h dziennie. Nie pracuję na etacie, chociaż praca wyznacza mi pewien zakres stałych obowiązków. Niezależnie od tego bootstrapuję kilka projektów. Dla mnie każda chwila jest cenna, bo dzięki takiemu podejściu mam czas na dużo więcej niż tylko pracę. Wyznaję dewizę, że czas, podobnie jak pieniądze leży na ulicy. Problem tylko, że nie można go podnieść. Trzeba robić wszystko, by go tam nie zostawiać.

Dlaczego do pracy jeżdżę komunikacją miejską?

Przejechanie samochodem z centrum Gdyni do centrum Gdańska w godzinach porannych i późnym popołudniem bywa ponad godzinną przygodą w korkach. Wykorzystanie komunikacji miejskiej ma dla mnie dwie podstawowe zalety:

• dostaję ekstra, dziennie 2h które mogę wykorzystać na jedną z czynności opisanych poniżej
• w pakiecie mam darmowy, krótki spacer, który po całym dniu siedzenia przed komputerem (oraz przed następna rundą siedzenia przed nim) jest bezcennym wspomagaczem przyzwoitej formy mojego organizmu.

Zdarza mi się też czasem podróżować do innych miast w celach służbowych. Mając do wyboru 3 godziny samochodem lub 4 pociągiem wybiorę pociąg. W obie strony, daje mi to 8 ekstra godzin (dzień pracy!). Na taki wypad zawsze zabieram dwie baterie do laptopa albo dużo rzeczy do przeczytania. Mimo tej całej komputeryzacji to nadal prowadząc samochód nie wiele da się robić innych rzeczy w tym samym czasie.

Dlaczego nie mam iPhone’a?

iPhone to prawdopodobnie świetne urządzenie, ale dla mnie to przede wszystkim gadget. Na obecnym etapie mojego życia, przy decyzji o wyborze telefonu kierowałem się względami czysto praktycznymi. Używam HTC TyTN II, bo ma wbudowaną klawiaturę, na której można stosunkowo szybko pisać. Czas jaki spędzam w pociągach i autobusach wykorzystuję na szybkie odpisywania na maile, wprowadzania notatek, itp.

Czy na Twoim iPhonie i jego klawiaturze ekranowej można robić to równie szybko i wygodnie?

Dlaczego RSSy czytam na papierze?

RSS to wspaniały wynalazek, bo to my decydujemy kiedy czytamy interesujące nas informacje i artykuły. Ja osobiście nie lubię czytać dłuższych tekstów na komputerze. Co dzień rano, przed wyjściem do pracy, przeglądam kanały RSS, zbieram wszystko (copy/paste) do jednego pliku w Wordzie i drukuję go. Jest to przeważnie 40-50 stron. Jeśli wybierzemy opcję drukowanie obustronnego i po dwie strony na jednej kartce wyjdzie nam max 12 kartek A4. Lasy cierpią, ale te dwie, zaoszczędzone dzięki komunikacji miejskiej godziny są doskonale spożytkowane. Szkoda mi czasu, który spędzam w domu czy pracy na czytanie.

Dlaczego nie oglądam filmików na YouTube i nie klikam na linki?

Oczywiście, że oglądam i klikam, ale prawie nigdy w momencie otrzymania takiego linku. Moją podstawową czynnością w takim przypadku jest wysłanie linka na specjalne konto pocztowe (można użyć reguł w Outlooku). Artykuły kryjący się pod linkami drukuję rano, następnego dnia, razem z RSSami, a inne rzeczy, jak np. filmiki na YouTube oglądam raz w tygodniu, zbiorczo. Może jestem nieco opóźniony, ale tak samo jak procesor najwięcej zasobów poświęca na przełączanie się miedzy zadaniami, tak człowiek traci najwięcej produktywności, gdy jest ciągle odrywany od aktualnie wykonywanego zadania i przełączany do innego. Nie ma znaczenia czy zrobimy sobie przerwę na 3 minutowy teledysk, czy na przeczytanie kilku akapitów tekstu. Ponowne przestawienie się na poprzednie zadanie kosztuje zbyt wiele, zwłaszcza, gdy robimy do kilkanaście razy dziennie.

Używanie reguł i grupowanie maili z linkami w różnych folderach pozwoli na łatwą priorytetyzację poszczególnych informacji.

A jak wygląda Wasza walka o czas?

Wszystko szło gładko i bezproblemowo, pozytywną decyzję otrzymałem 25 września i jak informowali mnie pracownicy banku lada dzień będziemy umawiać się na podpisanie umowy. Ostatnią przeszkodą miała być (raczej rutynowa) decyzja ubezpieczyciela, firmy zewnętrznej, która ubezpiecza takie kredyty.

No i pewnego pochmurnego dnia do siedziby banku Millennium dotarła informacja, że na świcie szaleje kryzys, biedne banki przestają już sobie ufać i nie pożyczają wzajemnie pieniędzy. Z dnia na dzień mój kredyt zaczął być dla banku problemem, bo jeśli mają do dyspozycji ograniczoną ilość gotówki to wolą ją pożyczać tak, by maksymalnie na tym zarobić, a zarobek 10 tysięcy złotych w ciągu 5 lat (tak by to wyglądało w moim przypadku) nie robi na nich wrażenia. Lepiej z takich małych kredycików ustukać ogromny, na 45 lat, podnieść marżę i dobrze zarobić.

Zaczęły się więc dziać dziwne i absurdalne rzeczy. Okazywało się, że pełnomocnictwo się nie nadaje (wcześniej było super) , że kolejne pełnomocnictwo nie zostało wysłane do analityka przez pracownika banku, mimo zapewnień, że tak się stanie. Sami już zaczęli się gubić w ściemnianiu, przestali odpisywać na maile i oddzwaniać na telefony.

Dzisiaj, czyli 15 października wyjaśnienie pojawiło się w prasie.

Dodatkowo, otrzymałem telefon od banku Millennium, że w związku z „sytuacją na rynku” i w trosce o „bezpieczeństwo swoich klientów” anulują wszystkie decyzje dotyczące kredytów w walutach i kierują do ponownego rozpatrzenia na nowych warunkach.

Moim zdaniem, ktoś w Millennium już dawno podjął nieoficjalną decyzję o wstrzymaniu tych kredytów, z tym, że oficjalnie potrzebna była np. uchwała zarządu, więc nakazali pracownikom robić wszystko, by uniemożliwić podpisanie już przyznanych kredytów. Gra na czas się opłaciła. Wreszcie oficjalnie i pełnoprawnie mogą powiedzieć mi „F*CK OFF”.

Ja rozumiem, że to są pieniądze banków (w pewnym sensie) i nie ma żadnego nakazu pożyczania ich komukolwiek, ale fakt, że byłem przez miesiąc czasu okłamywany przez instytucję, której powinno się z założenia ufać jest chyba godny odnotowania z pożałowaniem wyłącznie.

Widać ten cały kryzys nie dotyka wyłącznie sfery finansowej. Aktualne wydarzenia pokazują, że banki są ostatnimi instytucjami na świecie, które powinny mieć do czynienia z pieniędzmi, ale również i z ludźmi.

Temat już pewnie dobrze został przewałkowany przez blogosferę. Ja natomiast chciałbym zwrócić uwagę na coś zupełnie innego. W artykułach na ten temat często przypomina się, że “Hoopla.pl została w październiku 2007 r. uznana przez Deloitte za najbardziej dynamiczną środkowoeuropejską firmę”

Wiele osób, które to czyta zastanawia się zapewne jak to możliwe, że taka wspaniała firma, nadzieja całej Środkowej Europy z dnia na dzień pada jak mucha, a jej akcje dla inwestora (MCI) są warte dokładnie 1zł.

Osobiście miałem przyjemność pracować w firmie, która to w tym samym rankingu (z tym, że w 2005 roku) zajęła miejsce w pierwszej 20tce

Współpracę z tą firmą wspominam bardzo miło i sympatycznie, natomiast wiadomość o jej znalezieniu się w tym zestawieniu była dla mnie porażająca. To firma jakich w Polsce są setki, a w Centralnej Europie tysiące. Firma będąca ISP oraz zajmująca się tworzeniem low costowych serwisów internetowych o budżetach średnio 3-5k. I daję głowę, że nikt z Was o niej nigdy nie słyszał, bo niby przy jakieś okazji?

Do dziś nie pojmuję jakim cudem znalazła się w tym rankingu. Słyszałem jednak, że ów ranking jest / był w istocie konkursem beletrystycznym na najlepszą powieść dotyczącą swojej firmy, wysnutą przez prezesów. Trzeba było podesłać trochę historyjek, mieć kilka ciekawych referencji, egzotycznych klientów, niewiarygodne wyniki finansowe oraz kosmiczne plany na przyszłość i zostawało się jednym z liderów regionu.

Niezależnie od obecnej sytuacji sklepu hoopla.pl egzamin z “kreatywnej dynamiki” według Deloitte zdali wzorowo.

Parafrazując Łonę - “Nie ufajcie rankingowi”

Każdy z Was ma pewnie pełną szufladę (albo nawet szafę) pomysłów. Czas przestać się oszukiwać, że uda się je wszystkie zrealizować i skupić się na tych najbardziej wartościowych i realistycznych.

Ja w ramach porządków w  szafie przedstawiam “Słówkera”. Pomysł do samodzielnego montażu i wykorzystania. W razie podjęcia rękawicy służę radą i wsparciem moralnym.

W szafie zrobi się nieco luźniej, a jako ciekawostkę powiem, że realizowany obecnie panklient.pl czekał w niej 3 lata. Chodzą słuchy, że było warto czekać

Pomijając wszelkie terminologie i numeracje webu, w przypadku polskiej sieci możemy zdefiniować (głównie na potrzeby tego posta) epokę przed NK i po NK.

NK w moim odczuciu pełni dziś rolę współczesnej książki telefonicznej. A że technika poszła do przodu to można jeszcze dorzucać zdjęcia i wysyłać “smsy”. W PRLu w ramach profilu można było sobie wstawić przed nazwiskiem tytuł naukowy. Aż żal tak “pięknej” tradycji, bo wymarła ona również na wizytówkach.

W tamtych czasach, by zadbać o całą swoją prywatność wystarczyło zastrzec numer telefonu, dziś jesteśmy na tacy. Sama NK to wynalazek zupełnie niewinny, ale życie tworzy nieoczekiwane mashupy.

Zastanawialiście się kiedyś kto pracuje w Mc Donaldzie? W sumie po co. Przecież to “studencki pracodawca roku”, a studenci gdzieś pracować muszą (niewidzialna ręka rynku nieruchomości postanowiła ostatnio, że mieszkać nie muszą).

Jako, że Mc Donald obok którego codziennie przechodzę jest w remoncie na miejsce eksperymentu wybrałem KFC. Tam stuff ma na tabliczkach swoje imię i nazwisko, a jak ktoś jest słaby z pamiętania to na paragonach drukowane są personalia kasjera. Jeszcze o dziwo bez numeru gadu gadu.

Po przepytaniu NK dowiedziałem się, że dziewczyna, która sprzedała mi dziś śniadanie ma jakieś życie prywatne, przyjechała z mniejszej miejscowości, studiuje na politechnice i walczy o miejsce w DSie, ma nawet jakiś przyjaciół. Studiuje dziennie więc za parę dni już jej tam nie będzie. Te wszystkie informacje kosztowały mnie na wynos 12,99.

Anonimowy, pomiatany i powszechnie wyśmiewany sprzedawca fastfoodu staje się nagle człowiekiem i to co gorsza z ambicjami. Co niektórzy dali by mu nawet status mikrocelebryty, bo w sumie kto dziś nim nie jest?

Czy taki masowy zanik anonimowości zmieni nasze relacje między ludzkie? Czy teraz świat dzieli się na “znajomych” i tych których jeszcze nie namierzyłem na google lub NK?

Czujecie już różnicę między “przed” i “po” NK?

Na wstępie zaznaczę, że intrygujące i chwytliwe tematy postów trenuję  przed planowaną reaktywacją 1khz.pl

Mało mi projektów? Mało obowiązków. A jednak. Odczuwam potrzebę jakiejś humanistycznej ekspresji i treningu dostrzegając coraz poważniejsze problemy z wysławianiem się. A może odczuwam też trochę  potrzebę kopania leżącego, czyli mówienia światu co o nim sądzę. Kłóci się to trochę z jedną z moich ulubionych zasad. - Brzytwą Ockhama. Ale mam nadzieję, że podobnie jak kiedyś na 1khz.pl nie zostanę jedynym zrzędzącym.

Planuję też niedługo post na temat znajdowania wolnego czasu na prawie wszystko co chcemy robić.

Przechodząc do sedna tej notki chciałbym poruszyć temat serwisu kiva.org, (warto przejrzeć imponują statystki) czyli pożyczek, które zmieniają czyjeś życie. A może nawet nasze? Bełkotałem już o tym przy okazji TMT.Communities’08 Warsaw

Co może dać nam pożyczenie 50 dolarów irackiemu krawcowi, którego twarzy nigdy nie zobaczymy, dzieci nigdy nie poznamy, a który to może nie dożyć dnia spłaty?

Czy uspokoi to nasze sumienie? Pozwoli pomyśleć o sobie jak o zbawcy, który razem z innymi przedstawicielami tego szczęśliwszego (względnie) świata składa się na wędkę podczas gdy pozostali wysyłają tylko zepsutą rybę?

W tym drobnym geście, po stronie potrzebującego znajdziemy rozwiązanie konkretnego problemu, a my znajdziemy tam dokładnie to czego szukamy. Każdy wedle swoich własnych potrzeb. Możemy nawet wierzyć, że to swoisty, finansowy efekt motyla doby globalizacji. W końcu nie rzadko możemy się spotkać z teoriami, że jeśli potrzebujemy pieniędzy, to najpierw musimy je komuś dać. Nikt nie potrafi wytłumaczyć jak to działa, ale może coś w tym jest.

Ja w tego typu działaniu znajduję szerszą perspektywę do postrzegania swoich bieżących problemów i aspiracji. Czytanie historii ludzi, którym pożyczam pieniądze, przeglądanie profili innych użytkowników przypomina mi, że po za moim istnieje jeszcze jakiś inny świat ze swoim egzotycznym dla mnie bagażem.

Takie oderwanie od własnej rzeczywistości, krótkie wzniesienie się ponad swoje gniazdo czyni u mnie motywacyjne cuda.

Więc jeśli trudności, zagadki, obowiązki, decyzje piętrzą się przed Wami polecam te kilka chwil odskoczni. Za kilka dolarów możecie sprawdzić swoje odczucia i zagrać w grę, w której każdy wygrywa.

Martyna dostała ostatnio propozycję ciekawej pracy. Dlatego inwestycja w irackiego krawca nie jest przypadkowa.

Po blisko pół roku firma Hasbro uprzejma była zaprezentować nam wyniki rywalizacji o miejsca w światowej edycji gry planszowej Monopoly. Dla wszystkich, którzy wspierali samozwańczego reprezentanta Polski serdeczne gratulacje. Do wyrównanej walki stanął również Szczecin. Przypomnę tylko, że Warszawa była nominowała przez organizatorów (Gdynia musiała wystąpić najpierw w eliminacjach) i tutaj lud stolicy się nie popisał. Warszawa nawet na moment nie włączyła się w walkę o premiowane miejsca, a jak pokazują wyniki nie liczyła się wcale wielkość państwa. Czy to znaczy, że Polacy nie lubią swojej stolicy? Może zamiast wydawać pieniądze na reklamówki miasta w TVN24 informujące, że w Warszawie wszystko jest naj naj naj w Polsce (wszyscy na to przecież łożymy) najpierw przekonali by do tego chociażby jej mieszkańców?

Ma ktoś pomysł, dlaczego firmie Hasbro liczenie wyników zajęło aż pół roku?

Dodatkowe informacje:

http://www.mmtrojmiasto.pl/2895/2008/8/20/gdynia-dostala-sie-do-monopoly

http://www.trojmiasto.pl/wiadomosci/news.php?id_news=29288

http://www.gdynia.pl/wydarzenia/70_51569.html

http://miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,5611103,Kup_sobie_Gdynie.html

W grudniu 2007 żeby wykreślić bank z hipoteki nieruchomości wystarczył odręczny wniosek zawierający 3 linie tekstu. Można go było sobie napisać w domu, w sądzie kupić jedynie znaczek i złożyć.

Dzisiaj w tym samym sądzie trzeba już wypełnić 4 stronicowy formularz, gdzie m.in. podajemy pełna nazwę banku, adres, regon, itp, itd

Powodem takiej zmiany jest informatyzacja ksiąg wieczystych w sądach. Będą one teraz przechowywane w postaci cyfrowej, więc potrzebna jest pełniejsza informacja jak również podanie jej w postaci sformalizowanej - stąd wypracowania petentów zastąpiono bezdusznym formularzem.

I można by powiedzieć, że to krok we właściwym kierunku, gdyby nie to, że przy okazji wykonano 2 kroki w kierunku przeciwnym. Cena wypisu z księgi wieczystej wzrosła z 6zł do 36zł! Informatyzacja kosztuje (ha ha)

Natomiast czas oczekiwania na dokonanie zmiany w księdze wieczystej wynosi tyle ile wynosił, czyli około pół roku w przypadku Sądu Rejonowego w Gdyni. Co to oznacza? Między innymi, to, że jeżeli nieruchomość finansuje się kredytem hipotecznym, to przez okres od zaciągnięcia kredytu do momentu wpisania przez sąd kredytodawcy do hipoteki, naliczana jest dodatkowa miesięczna opłata wynosząca nawet do kilkuset złotych (ubezpieczenie pomostowe - zależnie od kwoty kredytu i innych warunków)

Opieszałość polskich sądów (nawet po ich rzekomej informatyzacji) kosztuje więc nas całkiem sporo, realnych pieniędzy.

I po co nam jakieś cuda? Ale żeby nie było tak pesymistycznie… nie tylko nasze Państwo ma problemy

Szybki Szmal - Cofamy sie gość. Lilu

Gratka dla miłośników trip-hopu i nie tylko. Mowa o brytyjskim zespole Mono i ich albumie Formica Blues

Zespół odkopałem dzięki mixtape’om E_B_A, o których już pisałem. Gdyby ktoś miał problem ze zdobyciem całej płyty Mono, służę pomocą.

Przy okazji zapisałem się (wreszcie) do last.fm (tu propsa bierze Tumaniac). Tutaj macie mój profil i gorąco zachęcam do rejestracji oraz ściągnięcia małego, niewinnego programu, który monitoruje Wasze WinAmpy i Foobary, informując Waszych znajomych o tym czego aktualnie słuchacie. Na blogu pojawił się również widget tej serwisu. Teraz możecie śledzić czym katuje uszy sąsiadów

Pewnie również dlatego, że przemawiali ludzie, którzy na internecie robią jedynie pieniądze, ale nie wiedzą o nim wszystkiego. Natomiast obecnie na sali blogerzy nie chcieli się raczej wdawać w dyskusje, bo jak się wszystko wie to o czym dyskutować?

A tutaj oficjalna galeria zdjęć w tym moje zdjęcie, chyba pierwsze na tym blogu

Do zobaczenia na najbliższym 3Campie. Postaramy się z Maćkiem Saganowskim co nieco opowiedzieć o tej imprezie.

BTW: Prośba do Michała Fabera, żeby następnym razem nie kazał mi po 2h snu odpowiadać przed pełną salą na pytania “Dlaczego wspomagam przedsiębiorców na Togo“, bo to było ostatnie pytanie jakiego się spodziewałem ever i zrobić ze mnie idiotę mógł na 100 innych sposobów

“Alexander Bard w przeszłości współtworzył legendarny gejowski zespół Army of Lovers, uczynił ze Szwecji potęgę w świecie muzyki popowej, występował jako drag queen i walczył z AIDS. Obecnie pisze książki filozoficzne, propaguje Zoroastrianizm i gra w elektro-popowym trio Bodies Without Organs.”

Bard mówi coś takiego i ja chciałbym się pod tym podpisać. Zaznaczyłem sformułowania, które uważam za kluczowe i mam nadzieję, że Wy również je podzielacie.

“Żyjemy w czasach zmiany, więc również wielkich eksperymentów. Ja sam budzę się rano, piję kawę, a później staram się zrobić coś, żeby dzień był przyjemny. Nigdy nie robię wielkich planów. I myślę, że większość kreatywnych ludzi dzisiaj podobnie jak ja robi równocześnie wiele różnych rzeczy. Przynajmniej jedna z nich pozwala im zarobić na utrzymanie, ale robią wszystko przede wszystkim dla zabawy. Nie twierdzę, że pieniądze w ogóle nie są ważne, ale istnieją stany pośrednie pomiędzy całkowitym brakiem pieniędzy i posiadaniem dużych pieniędzy. Każdy nadal oczekuje jakiegoś standardu życia - mieszkania, komputera, jedzenia i telefonu komórkowego? Ale to już nie kapitalizm, w którym chodziło o bycie jak najbogatszym. Dziś raczej chodzi o to, żeby wymyślić własny sposób na życie i być twórczym. To zapewnia znacznie wyższy status niż bogactwo.”

http://www.scotthyoung.com/blog/2008/05/29/the-importance-of-going-to-bed-tired/

Dedykuje go zwłaszcza wszystkim, wypalonym korpoludkom topiącym smutki w DIVXach i “plejce”. Do tego grona należy niestety kilku moich znajomych. Ze smutkiem obserwuje jak marnują swój potencjał na rutynowe przemęczanie się dla innych.

Za zblipowanie linka dziękuje Arkowi Hajdukowi.

Dzisiaj postanowiłem sprawdzić oba serwisy.

Jeśli chodzi o myfootballclub.co.uk to moją szczególną uwagę zwróciły w miarę szczegółowe raporty finansowe dostępne dla wszystkich “akcjonariusz”. Nie udało mi się jeszcze doczytać na jakiej zasadzie można tam zarobić pieniądze. Hasło “The club has the potential to reach the Premiership” zachęca jedynie do tego, by zainwestować niezbędne minimum, czyli 35 funtów.

Pomijam już fakt, że drużyna Ebbsfleet United sezon zakończyła w środku angielskiej V ligi ze stratą finansową. Ale pewnie podczas sezony było sporo emocji i zabawy. Zwłaszcza przy wspólnym wyborze składu i taktyki

Może właśnie chodzi o samą zabawę i jest to nic innego jak serwis networkingowy, gdzie społeczność koncertuje się w okół czegoś co istnieje w prawdziwym świecie. Jest to i tak ogromny postęp ludzkości, jeśli pomyśleć o tym jak wielomilionowym biznesem są serwisy oferujące wyłącznie wirtualne przedmioty, opłacane prawdziwymi pieniędzmi. Chyba, że pojęcia “prawdziwy” i “wirtualny” nie mają już dziś żadnego znaczenia.

Moja, kolejna dzisiejsza inwestycja to dwie wokalistki szukające po 50k USD przy pomocy serwisu sellaband.com

Na wstępie zaznaczam, że Michaela Shiloh (tutaj na myspace) to ta, której muzyka mi sie podoba, a LAdY HaiDeE ma w tym momencie najkrótszą drogę do zebrania kwoty, która pozwoli jej nagrać płytę.

Możecie wesprzeć mój wybór inwestując min. 10 USD

Czy słusznie nazywamy takie serwisy społecznym inwestowaniem? Może jest to po prostu wyłącznie zabawa, a hasło “inwestowanie” jest jedynie na zachętę?

Pomimo tego co sądzi wielu z Was, uważam że serwisy tego typu przyjmą się w Polsce. Może nie dzisiaj, ale za 2-3 lata będą budzić równie wielkie emocje jak nasza-klasa.pl. Ile można marnować życia i pieniędzy na kupowanie wirtualnych kwiatków i czajenie się z nimi do panien, z którymi baliśmy się zamienić słowo na przerwie, w liceum, 10 lat temu, w prawdziwym świecie.

Ja chętnie spotkałbym się od czasu do czasu ze znajomymi, z którymi wspólnie zainwestowaliśmy np. w płytę artystki z Kalifornii, żeby np. zorganizować jej koncert i promocję w Polsce. A może wyjazd na mecz europejskich pucharów z naszym Internet United ?:)

Absurdalne wydaje się ręczne sprawdzanie co parę godzin, czy mój komentarz uzyskał jakiś follow up. Po pewnym czasie mi się to nudzi i np. za 3 miesiąc przypadkiem odkrywam, że dyskusja w której brałem kiedyś udział rozwinęła się w taki a nie inny sposób.

Prostym rozwiązaniem jest np, zastosowanie WordPressowego pluginu: CommentMailer24

Teraz wystarczy, że pod komentarzem zaznaczycie jeden checkbox:

Mi dzisiaj udało się zobaczyć kilkadziesiąt ostatnich sekund programu “Ostatnie piętro” na TVN24 i fragment poświęcony serwisom networkingowym. Wywiadzik z panią z profeo.pl (…) oraz screen shoty popularnych, polskich serwisów czyli goldenline.pl, profeo.pl i …. busines.net

Macie pomysł jaki jest stopień ignorancji osoby, która przygotowywała ten materiał, że:

• nie sprawdziła, że serwisem, o którym ma być mowa jest biznes.net, a nie busines.net (skąd w ogóle taki pomysł?)
• nie zauważyła ,że coś może być nie tak, skoro słowo business pisze się przez dwa “s” na końcu
• nie wydało jej się podejrzane, że prezentowany serwis odbiega nieco tematyką od programu
• nie spostrzegła (potrzeba na to ok .10 sekund), że prezentowana strona została wykonana tylko i wyłącznie, by zbierać zagubionych, początkujących użytkowników internetu (w tym redaktorów polskich, topowych mediów) i przekierowywać ich na linki sponsorowane

W sumie CEO biznes.net - Michał Faber sam jest sobie winien. Jakby miał domenę .net.pl zamiast .net to może komuś w redakcji TVN 24 zapaliła by się ta ostatnia czerwona lampka. A tak to na “Ostatnim piętrze” siedzą po ciemku.

Przy okazji bardzo polecam inne mixtape’y autorstwa E_B_A

http://www.shapelessmass.com/media/mix/

Hiphop to jedyna taka muzyka, dzięki której można poszerzyć horyzonty o każdy, inny gatunek

A to chyba powinniście znać

http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/7350341.stm

A boy of five is thought to be the UK’s youngest person to patent an invention after coming up with a labour-saving broom to help his father sweep leaves.

Ta nowatorska miotła świata nie zbawi, milionów nie przyniesie, ale liczy się przede wszystkim podejście do innowacyjności jako takiej. Już przedszkolakowi zaszczepiana jest informacja, że warto myśleć nieszablonowo i mieć własne zdanie nawet na najbardziej oczywiste tematy. Tak się rodzą wynalazki.

A jaki przekaz dla polskiej młodzieży niesie tegoroczna (żeby tylko) matura? Klucze, schematy, kalki, szablony, regułki, wzory, itp, itd

Klucz maturalny nadzieją dla miernych, System maturalny jest do chrzanu, Nauczyciele alarmują: Nowa matura ogłupia

Na koniec kilka cytatów z Alberta Einsteina, który jako młody chłopak został skierowany to klasy specjalnej, gdyż nie podzielał poglądów na świat głoszonych przez swoich nauczycieli. To było ponad 100 lat temu. Jak Wam się wydaje, gdzie dzisiaj trafiłby ten 5cio latek w Polsce?

Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi.

Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy.

Jedyną pewną metodą unikania porażek jest nie mieć żadnych, nowych pomysłów.

Wybitne umysły są zawsze gwałtownie atakowane przez miernoty, którym trudno pojąć, że ktoś może odmówić ślepego hołdowania panującym przesądom, decydując się w zamian na odważne i uczciwe głoszenie własnych poglądów.

magdap80 6 maja 2008
23:36 hej
­
jamarpl 6 maja 2008
23:37 kto hej?
­
magdap80 6 maja 2008
23:37 zki
23:37 hej
23:37 magda
23:37 masz ochote na chwile rozmowy?
­
jamarpl 6 maja 2008
23:37 a skad sie znamy?
­
magdap80 6 maja 2008
23:38 nei znmay sie
23:38 nie znamy sie
­
jamarpl 6 maja 2008
23:38 przykro mi, ale nie zawiera znajomsci przez internet
23:38 milego wieczoru
­
magdap80 6 maja 2008
23:38 dziwny jestes ale pa

Do zobaczenia, zwłaszcza na ścieżce Audyt, Consulting, Outsourcing, gdzie w sobotę razem z kolegami poprowadzę szkolenie: eKorporacja – outsourcing rozwiązań IT dla małych i średnich przedsiębiorstw

Tematem studium przypadku jest przygotowanie biznes planu nowego przedsiębiorstwa na polskim rynku. Zadaniem uczestników będzie opracowanie koncepcji oraz modelu biznesowego na bazie przygotowanych materiałów. Gwarantujemy ciekawą, rozwijającą zabawę oraz nagrody dla najlepszych, w tym możliwość nawiązania stałej współpracy. Szczególnie zapraszamy do udziału osoby zainteresowane praktycznym wykorzystaniem nowych technologii w przedsiębiorstwach oraz posiadające już jakieś doświadczenie zawodowe, bez względu na branżę i stanowisko

—-

Okazało się, że będę miał okazję powiedzieć kilka słów na temat mojego ostatniego projektu panklient.pl podczas sobotniego wykładu “Wsparcie IT międzynarodowych projektów New Business Development”. Chcę powiedzieć więcej o kulisach powstawania serwisu, poszukiwaniach finansowania i partnerów biznesowych niż o samym projekcie, który swoją premierę będzie miał dopiero/już w połowie czerwca. Jeśli z powyższego wykładu będą dostępne jakieś materiały multimedialne z pewnością je tutaj podlinkuje.

Przygodę z aplikacjami internetowymi zacząłem 10 lat temu jako programista. Początkowo był to Perl, później PHP. Pracując w tej branży w pewnym momencie stwierdziłem, że nie bawi już mnie praca dla klientów, wykonywanie zleceń. Wtedy postanowiłem zrealizować swój pierwszy poważny projekt – Magoo.pl……..

http://www.przepisnabiznes.pl/wywiady/krzysztof-gibek-mojbiznes-pl.html

Postanowiłem więc rozstać się z tym problem i pozbyć się drużyny. Wystawiłem ją więc na Allegro. Po kilkunastu godzinach aukcji (nie było ofert kupna) ostrzeżony przez jednego z użytkowników serwisu aukcyjnego, aukcję zakończyłem. Okazuje się, że regulamin tej gry w pewien sposób tego zabrania.

„zabronione jest także przekazywanie swojego zespołu innym osobom, gdyż byłoby to nieuczciwe względem osób wciąż czekających w kolejce na otrzymanie swojego zespołu.”

Argumentacja autorów tego regulaminu jest bardzo marna, a przypadki takich zachowań są nie do udowodniania. Ja jednak miałem „szczęście”.

Model biznesowy tego typu gier jest bardzo prosty. Dajemy grę za darmo, żeby mieć traffic, a zarabiamy na kontach premium i reklamach. Dodatkowo, znajdujemy sobie armię tzw. GMów (czyli mistrzów gry), którzy za darmo będą doglądać nam biznesu we wszystkich krajach, w których działamy. Jednym z motywatorów dla naszych wolontariuszy jest odrobina wirtualnego prestiżu i władzy jaką się ów towarzystwo cieszy.

Mimo natychmiastowego zakończenia aukcji, moje konto w HT zostało zablokowane.

Po wymianie zdań, w której to niejaki GM-Grobar umiejętnie obraził poziomem inteligencji wielu swoich przodków, postanowiłem dać sobie spokój. W końcu i tak chciałem się tej drużyny pozbyć. Przedstawię Wam teraz kilka faktów, a Wy sami oceńcie czy GM miał rację.

1. Regulamin HT mówi o przekazywaniu zespołu. Aukcja zostało zakończona, nie było ofert kupna. Nie ma dowodów na to, że drużyna została przekazana.
2. Gdybym był świadom idiotyczności regulaminu to w opisie aukcji nie podawałbym nazwy drużyny, a jedynie po jej zakończeniu po cichu przekazał ją nabywcy.
3. Każdy może na Allegro wystawić dowolną drużynę z HT i być przekonanym, że za 1-2 dni zostanie ona komuś odebrana.

Całe to absurdalne zajście podsunęło mi jednak ciekawy pomysł. Jeśli ktoś z Was chciałby wygrać w HT swoją ligę to nie ma prostszego sposobu niż wystawianie na Allegro swoich, kolejnych przeciwników. Nazwijmy tę metodę „Na Grobara”. W końcu po to się jest Game Masterem, żeby doświadczać chwały i sławy.