Kısa Yoldan Çıkış

Yoktum uzun zamandır

2012-06-25T13:26:00.000+03:00

Bir süredir bir şey yayınlayamıyordum.

Bu sürede biraz zorlu yollarda yürüdüm.

Bir kaç ahbapla "Çok gezen mi bilir

yoksa çok okuyan mı?" sorusuna cevap aradım.

Son olarak da...

Ufak Bir Denizli Gezisi

2012-02-07T22:50:00.002+02:00

Sadece bu ilk fotoğraf Denizli'nin Solmaz Köyü'nden, geri kalanları Çamlık diye bilinen ve tüm Denizli halkının güneşi gördükleri an gezmeye gittiği mesirelik alandan....

Siyah-Beyaz bir fotoğraf çekmeyi ihmal etmeden bu küçük geziyi tamamladım...
Yorumlarınızı bekliyorum (:

Yeni Yazım Geliyor

2012-02-05T23:59:00.001+02:00

Sonunda o çok istediğim kısa fotoğraf turuna çıktım Denizli'de. Büyük ihtimalle yarın blogta paylaşacağım(: "Denizli Gerçekleri" tadında ufak bir yazı da var kafamda, eğer istediğim gibi hoş bir şey yazabilirsem, neden olmasın...

KAR

2012-01-30T22:22:00.000+02:00

çırpınıyorum karların arasında

kuru ağaç dalları yükü ağır

bırakıyor yükünü taşıyamayıp

saf tanecikleri gözyaşlarını

dünya dönüyor dünyam dönüyor

yer yerinden oynuyor

durduğum yamaca ağır

düşüyorum

İstanbul'dan Kalma Bir Fotoğraf: Eyüp Camii

2012-01-25T00:08:00.000+02:00

Bu dönemin hemen başlarında gitmiştim oysaki Eyüp'e. Ancak paylaşmak nasip olmamıştım. Yatmadan önce paylaşayım istedim. Sabah 6'da kalkıp işe gittiğim için erken yatmak da gerekiyor haliyle. O yüzden fazla uzatmadan fotoğrafları yükleyip kaydı yayınlayacağım.

Denizli'den fotoğraflar için hafta sonu tatilini beklemek gerekiyor şimdilik...

Finaller Biter

2012-01-20T17:55:00.000+02:00

Ve bir süredir beni herşeyden alıkoyan final ve projelerim bitti. Valizimi toplayıp Denizli'ye geldim. Tatil güzel şey elbette. Boş durmak istemedim bir de güzelinden staj ayarladım. Tatilin ilk güzelliği: Anne yemeği (:

Blog yazılarına yeniden başlayacağım tabi bu boşlukta... Denizli'de bir sürü fotoğraf çekme hayalim var. Ne zamandır fotoğraf makinemi doğru düzgün elime bile alamadım :(

Balıkçı

2012-01-08T11:16:00.001+02:00

Muhakkak görmüşsünüzdür bu balıkçı amcayı

Belki İstanbul'da, belki Ankara'da

Belki Sinop'ta, Muğla'da, İskenderun'da

Ama muhakkak görmüşsünüzdür

Elinde bulmacası, sırtında yeleğiyle

Balık tezgahının önüne çektiği taburesinde

Anlarsınız ki beklediği bir müşteri değil

Bakarsanız yanındaki boş tabureye...

Masaüstü Mim'i

2011-12-08T11:58:00.003+02:00

Sevgili Ayben, bana masaüstü mim'i yollamış. Aslında biz eskiden blogger iken böyle mim diye bir şey yoktu ya da ben bilmiyordum. Ama hoşuma gitmedi de değil(:

Bilgisayarda masaüstüne önem veren bir insanım. Arkaplan resmim her zaman olur ve seçerken de önem gösteririm. Arkaplan resmim daha önce "Bir Kaç Kare İstanbul'dan" yazımda yayınlamış olduğum kendi çektiğim Bebek fotoğrafıdır. Klasörlerimi olabildiğince toplu tutmaya çalışsam da ödev, proje, kulüp işleri çok yoğunlaştığında masaüstünde de bir yoğunlaşma oluyor haliyle ama ara ara toplayarak düzenimi devam ettiriyorum. Ayrıca her klasöre farklı bir klasör simgesi seçerim. Kullanımı ve kişiselliği arttırdığını düşünürüm. Her bilgisayarda olanların dışında, Fotoğrafçılık, Ders, Kısayollar, Büyak ve Business diye 5 klasörüm var masaüstünde.Fotoğrafçılık ile uğraştığım için editlenecek olan ve editlenmiş olan fotoğrafları, fotoğrafçılıkla ilgili bilgilendirici yazıları, fotoshop ve benzeri programları bir klasörde topladım. Derslerle ilgili materyalleri bir arada tutmak için "Ders" klasörünü oluşturdum. Yeni programlar denemeyi çok seven yükleyip inceleyen bi'adam olarak programların kısayollarını tutmak için bir klasöre ihtiyacım vardı, "Kısayollar" bana bu konuda yardımcı oluyor.Büyak, açık yazmak gerekirse Boğaziçi Üniversitesi Yöneylem Araştırma Kulübü, bağlı bulunup aktif olarak çalıştığım, e-Bülten proje liderliğini yaptığım öğrenci kulübüdür(Ayrıntılı bilgi için tıklayabilirsiniz). Kulüple ilgili bir çok belgeye kısayoldan ulaşmam gerektiğinden de bu klasör var orada. "Business" klasörü de adı üzerinde çalıştığım projelerle ilgili klasörleri, CV'mi, iş hayatı ile ilgili hoşuma giden yazıları sakladığım klasördür. Bahsetmediğim bir diğer öğe Not Defterim.txt. O kadar çok bilgisayar üzerine not alıyorum ki, böyle bir not defterini de en çabuk ulaşacağım yere iliştirdim. Sağ tarafta olan elektronik küçük not kağıtları yetmiyor mu?Gördüğünüz üzere 8 tane olmasına rağmen çoğu zaman yetmiyor. Daha da fazla kalabalık olmasın diye bir not defteri dosyası da açtım. Sağ tarafta bataryamın durumunu gösteren bir araç, saat, bir de günlük hava durumu hakkında bana haber veren bir araç daha var.

Baya çok şey yazdım galiba(: Benim masaüstüm böyle ya sizinki? Bu mim'i Deli Anne ve İkiz Annesi'ne gönderiyorum.

Portre: Tenekeci Teyze

2011-12-01T01:22:00.000+02:00

İsimsiz yorgun bir yüz... "Çek evladım benim bir fotoğrafımı" dedi objektifi ona doğrultur doğrultmaz. Belli ki sıkılmıştı insanların gözlerini ondan kaçırmasından. "Yok bugün iş yok, Arnavutköy'den beri bi'şi' bulamadım" diye dertleşiyor benle. Yanında sürüklediği pazar arabasına bakıyorum, boş. Arnavutköy'den Bebeğe kadar bulunmayan tenekeler mi onu üzen yoksa sahilde koşuya çıkanların onu insan gibi görmeyişi mi kestiremiyorum. Kısa da olsa sohbetimiz tenekeci teyzeyi neşelendirmişti. O teneke bulma, ben de bir kaç kare yakalama umuduyla yollarımıza devam ettik...

Bir Kaç Kare İstanbul'dan

2011-11-29T17:22:00.001+02:00

Bir ışıltılı dünya, Galata Köprüsü'nden Süleymaniye Camisi'ne bakarken, bize yansıyan...

Aşiyan Yokuşu'ndan aşağıya doğru inerken...

Günümüz Bebek'ine eskitilmiş bir görünüm...

Ortaköy'de objektifime takılan ve benim gerçekten çok beğendiğim bir kare...

Nerden Gelip Nereye Gidiyorum

2011-10-18T02:54:00.002+03:00

Ben eskiden daha araştırmacı bir ruha sahiptim. Bir şeyler öğrenebilmek amacıyla can atar, bilimi düzenli olarak takip eder, sorgulardım. Ne yazık ki bu dönemi üniversite dönemimle çakıştıramadım. Zira pek çok yazılı ve online yayına çok kolay ulaşabiliyorum şu an. Ancak bunu genel bir bilgi olmasından öteye geçirmedim. İçimde araştırma isteği kalmamış. Eskiden sadece bir İngilizce yazıyı okuyabilmek için çabaladığım zamanı, İngilizceyi öğrendikten sonra harcamamaya başladım. Kuantum fiziğini lisedeyken kavrayan ben, üniversitede fizik derslerimden 'CC' ile zar zor geçen bi' adam olmuştum. Artık tek derdi kaydı not ortalamasını yükseltmeye çalışan birisi olarak buldum kendimi üniversitedeki ikinci yılımda. Ne büyük bir kayıp.Ancak bölümümün not ortalamasının çok gerisinde kalan birisi için hocaların önerdiği tek şey de bu. Gelecek kaygısı tabii ki bunu bana zorlayan. Gelecekte bir iş bulabilmenin, hayatını devam ettirebilmenin 'içgüdüsel' dürtüsü bu. Anlayacağınız yavaş yavaş hayvanlaştırılıyoruz, içgüdülerimizle yaşamaya başladıkça...

3 Nokta

2011-10-11T02:23:00.000+03:00

.
ve nokta konuldu yazıya
sonu gelmez ünlemler yerine
öyle bir noktada konuldu ki
sessizlik hakim oldu dünyaya
serzenişleri kabul ettirircesine
.
bir nokta daha kondu en sona
daha ne denir ki dercesine
bir sancı başladı içimizde
haklı bir sancı, hak vermenin sancısı
.
son bir nokta daha
son bir mermi gibi ölümü getiren
sessizliği arttırırcasına
ve hüzün artık akan gözyaşında
altına imza bile atılmadan baskıya verilen yazıda
toprakta, gökyüzünde, yağmurda

EM-Sorkun

Bir Yağmurlu İstanbul Sabahı

2011-09-30T17:24:00.000+03:00

Pencereme yansıyanlar...

Bakınca gökyüzüne penceremden görünen

Fazla değildir bir kaç damladan aşağı süzülen

Yağmurun yeryüzüne inişini seyrederken

Saat çok geç değil, belki biraz da erken

Koşuştururken hayatın peşinden

Durup düşünmek için derinden

Saat çok geç değil, belki biraz da erken

EM-Sorkun

Merdivenler

2011-09-22T12:48:00.000+03:00

Merdivenler vardır çıkılmayı bekleyen doğanın güzellikleri altında...

Daktilom

2011-09-20T14:30:00.002+03:00

Bu daktiloyu bana hediye eden müthiş insana tekrardan teşekkür ediyorum.

Sebep-Sonuç Yazısı

2011-09-18T14:23:00.001+03:00

Zordur kendini kontrol etmek, rahatlıkta, sarhoşlukta. Hep eğlenmek,her söylediğine gülmek ister insan. Çok sevdiğiniz insanları kolaylıkla üzebilmenizin de sebebi budur işte. Çok uzaklarda aramayın…

Aşkın Sarhoşu

Yazdım Öylesine

2011-09-17T16:41:00.001+03:00

Bir defter bir de kalem yanımda duran. Bir not her an düşülmeye hazır hayattan. Zira söz uçar yazı kalır. Tahminimce 3G ile görüşme hayatımıza girme safhasında bu kadar zorlanırken elektronik posta(e-mail), kısa mesaj(SMS) vb. teknolojiler çok daha kolay girdiler hayatımıza. Ancak buna rağmen insanlarda yüz yüze görüşmenin samimiyeti hiçbir şeyde yoktur. Mesajla kutlanılan bayramdansa insanlar aramayı daha çok severler. Yazılı şekilde olunca insanlara daha resmi mi geliyor acaba? Ancak yazılı iletişimin her iki tarafın aynı anda uygun olmasını gerektirmemesi, iki tarafında uygun olduğu vakit aralığında cevap yazması galiba iş yoğunluğunda e-posta, kısa mesaj gibi şeylerin kullanımını arttırıyor. Daha önce bir gazetede e-postanın yararlı mı zararlı mı olduğu konusunda bir yazı okumuştum. Habere göre çalışanların büyük bir kısmı vakitlerinin çoğunluğunu e-postalarını kontrol etmekle geçiriyorlarmış. Kontrol ettikleri e-postalara dönüp dönüp bakmıyorlarsa bence faydalıdır. Yeter bu kadar blog yazmak/okumak, kısa yoldan çıkış için tıklayınız.

Merhaba

2011-09-16T01:21:00.000+03:00

Bir gözyaşı gibidir hayat. Oluşur, gözden çıkar, yanakta süzülür ve en son yere düşer.İşte şu an tam hayatın ortasında, yanağa tırmanma noktasındayım. Biliyorum ki yanağın en dolgun noktasına tırmandıktan sonra yavaş yavaş da aşağıya süzüleceğim. Tek amacım geçtiğim her noktada bir ıslak iz bırakabilmek. Belki de bu blogda okuyacağınız her kelime ölmeden dünya üzerine bir kelime daha kazıyabilmek amacıyla yazılacak. Okuyacaklara saygılarımı sunarım.

Eski Yazılardan - Nerden Geldiği Bilinmeyen Yazı: Kurşun Kalem

2010-12-26T12:08:00.000+02:00

Kalemi kağıdı elime aldığımda ne yazacağımı bilmiyordum. Kalem ilgimi çekmişti galiba. Aslında pek bir özelliği yoktu. Bildiğin kurşun kalemdi. Her neyse, oturdum yazıyorum. Aklıma geldi ben hiç kurşun kalem kullanmayı sevmedim. Çok karmaşıktı, zahmetliydi.Ne o öyle yazıyorsun kalınlaşıyor, açıyorsun bir sürü çöp çıkıyor. Birinci sınıfa başlıyorum insanların elinde Faber-Castell'in o kırmızılı mavili kalemleri var, ben de Rotring'lerden var ama o ince olan modellerinden. O ince modelden üretmiyorlar artık çok uyuz oluyorum. Kalın modelde ne varsa! Çok kaba bir kere. Neyse işte, baktım benim kalem diğerlerinden kullanışlı çok da takmadım. Ben de niye Rotring vardıdiye düşündüm de şimdi, anne baba öğretmen ya ondan. Biz de yok okul öncesi alışverişi falan. Babadan kalem, silgi gelir. Annem aski defterlerinkullanılan sayfalarını da kullanacak şekilde takvimlerin kuşekağıtlarıyla kaplardı. Benim ilkokulda olmadı renk renk defter kaplarım. Hepsi beyazdı. Üstüne pilot kalemle adım yazılırdı. Etikete ne hacet. Bi de benim hiç çocuk çantam olmadı. Olmasın da zaten ben sevmem ben öyle çizgi film karakterli falan. Bi' tane çanta aldılar bana ama kaliteli, Reebok marka, koyu yeşil. Hiç unutmam. Beş yıl kullandım. Biraz zorlasan daha da giderdi ya neyse. Çizgi film dedik de aklıma ActionMan geldi. Benim olmadı lan ActionMan'im. İyi ki de olmadı. Benim ufacık arabalarım vardı. 10'lu paket halinde satılırdı. Yarış arabası gibi üstünde numaraları vardı. Severdim onları. Bir de beni tamamen değiştiren bir şey vardı: Kinetix. Mühendis kişiliğimi tamamen ortaya koyan oyuncaklardır kendileri. Hiç bir oyuncak onların yerini alamaz. Kendi kendime ilk basit aks sistemini, direksiyon sistemini o oyuncakla yaptım. Şu an olsa gene oynarımheralde. Elim de ağrıdı yazarken. Zaten ben sevmem kuşun kalemle yazmayı. Çıtçıtlı kalem(versatil kalem) candır.

Eski Yazılardan - Biterken Başlamak: Denklemleri Tersine Çevirmek

2010-12-12T12:06:00.001+02:00

... denklemleri tersine çevirmekti işimiz. Niye diye sorduğumuzda gidişat çözüm getirmiyordu. Tersinden bir süre gidip tekrar tersine çevirip düzlüğe çıkıyorduk. Matematikte işe yarasa da gerçek hayatta olduğun yerde saymaktı bu. Olduğun yerde dönüp durmak da ne enteresan kavramdır, hiç bir ilerlemenin olmadığını anlatır bize, oysaki Formula1'de yarış kazandıran olduğun yerde dönüp durmak değil midir? F1'in de eski tadı kalmadı gerçi. Benim gibi bir çok insan F1'de kazaların olmasını severdi. Bu zalimce ironi bana bugün Prison Break'i tekrar izlerken farkettiğim bir ironiyi anımsattı: İdam mahkumunun idam için uygun olup olmadığını kontrol etmek için yapılan sağlık muayenesi. İnsanın sağlığını bozacak bir uygulama. Şu sıralar takdir edersiniz ki mevsim şartları sağlık bozacak yeni bir uygulama getirdi: Sıcaklıkların ani düşüşü. Üşüyorum arkadaş! Bu sene kış sert geçecek diyen dedeleri duyar gibiyim, köy kahvesinde taş taşlarken(okey oynarken). Yanlışlıkla elimden çıkarttığım taşın "okey" olduğunu farkettiğimde hayatın geriye alma tuşu olmadığını da farkettim. Maddenin bile anti-maddesinin olduğu bir evrende zaman da tersine işleyemez miydi? Ancak zaman hızla akıp giderken, zamana bağlı denklemleri tersine çevirmekti işimiz...

Eski Yazılardan - Hayatımızı Değiştirenler: Bir Saniye

2010-06-24T18:05:00.001+03:00

Nike yeni reklamıyla bir reklamdan ötesini çağrıştırdı bana ilk andan itibaren. Bir krampondan çok daha ötesiyle ilgilenenlere bir gerçeği gösterdi: Hayat bir saniyede belirlenir. Doğru saniyede doğru hamle ya da biraz şans... Kim bilir bu reklam bazı uzmanlar tarafından 'zamanın önemi' seminerlerinde çoktan kullanılmaya başlanmıştır.

İncelemeyi bir adım ilerletirsek, bir gerçek daha karşımıza çıkıyor: Hayat çok acımasız. Kahraman veya alay konusu olmanız an meselesi... Belki denebilir diye ekliyorum “Ama onlar dünya yıldızı,yaptıklarını herkes izliyor”. Farkında mısınız bilmem ama Facebook, Twitter gibi siteler ile her birimizin hayatı gözler önünde değil mi? Şimdi tüm bunları düşünerek bir kez daha izleyelim bu reklamı...

Her saniyenizi iyi değerlendirmeniz ve hayatın acımasızlığında ters denklemleri çözmeniz dileğiyle...

Eski Yazılardan - Hayat Gariptir

2010-06-22T12:05:00.000+03:00

Hayat bazen gariptir. Yollar vardır yürünülen. Kimi zaman taşlı, kimi zaman engebeli, kimi zamansa dümdüzdür. Bazıları yolun kenarını bile göremez, dar görüşlüdür; bazılarıysa yolun kenarında her gün farklı bir çevre oluşturur, yaratıcıdır. Kimileri düşe kalka ilerler, kimileriyse koşarken düşer. Bazısı yol ayrımına geldiğinde kararsızlık çukuruna düşer, bazılarıysa kendi yolunu kendi açar.
Hayat bazen gariptir dedim ya.. Aslında bu kişiden kişiye değişir. Eğer her denilene kafa sallayıp, her istenileni buyur ediyorsanız hayat asla garip gelmez. Ancak her istediğinizi yapsanız da eğer bu yadırganmıyorsa hayat gene garip değildir sizin için. Ama kendi kabuğunu kırma modundaysanız yani gerçekten yaşıyorsanız, hayat her zaman garip olmalıdır.
Hayat da aynı bu yazı gibi gariptir sonuca bağlanmayan, her olayın bir öbürünü izlediği...