Kultura Góra: Zielonogórska Sztuka Nowoczesna

„Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia" [22.04]

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Mon, 13 Apr 2026 08:59:04 +0000

Zapraszamy na spotkanie z Izą Moczarną-Pasiek i Zofią Reznik wokół projektu „Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia" oraz podsumowującej go publikacji.

Wydarzenie towarzyszy wystawie Martyny Baranowicz "Ma pani macicę w kształcie serca" (BWA Zielona Góra, 27.03—26.04; kuratorka: Kinga Cieplińska).

środa, 22.04.2026, godz. 18:00

↑ Flaga Menstruacyjna, fot.: Katerina Kouzmitcheva

„Czerwony Namiot” to realizowane przez Moczarną-Pasiek w latach 2020-2025 partycypacyjne działanie artystyczne, dedykowane przedstawieniu różnorodności doświadczenia menstruacji, problematyce cykliczności i odtabuizowywaniu miesiączki. To zarazem miejsce dla spotkania i dzielenia się, tworzenia wspólnoty wiedzy oraz snucia wizji.

↑ Czerwony Namiot, fot.: Katarzyna Kural-Sadowska

Instalacja, która powstała finalnie w Galerii Domu Norymberskiego we wrześniu 2025 roku opowiada o doświadczeniu około 300 osób, które chciały się podzielić swoją opowieścią Krwi i przedstawić ją wizualnie. Wielki Czerwony Namiot budowały rysunki, malarstwo, hafty, fotografie, odbitki graficzne oraz rzeźby nawiązując do idei czerwonego namiotu, który w tradycyjnych kulturach był miejscem, gdzie kobiety wspólnie przeżywały miesiączkę. Dzięki kontaktowi ze światem Ducha szukały rozwiązań problemów nie tylko własnych, lecz i całej społeczności. Moc płynąca z miesiączki okazywała się źródłem społecznej siły.

Współczesny Czerwony Namiot jest miejscem siostrzeństwa osób z doświadczeniem menstruacji, wymiany i ucieleśnionej troski. Jego idea w ostatnim czasie ożywa i staje się symbolicznym miejscem przekraczania zmowy milczenia, odzyskiwania menstrualnej tradycji oraz kolektywnej siły i sprawczości w post-genderowym krajobrazie społeczno-kulturowym. To przestrzeń więzi, autonomii, celebrowania cykliczności oraz mocy tworzenia i decydowania o życiu.

↑ Patchwork Menstruacyjny, fot.: Katerina Kouzmitcheva

Projektowi towarzyszy polsko-angielska publikacja z podtytułem „Opowieść Społeczności Czerwonego Namiotu”, która urosła do 560 stron i została przez społeczność obwołana „biblią menstruacyjną”. Została zaprojektowana przez Maję Niedbał jako wizualny i werbalny zapis projektu. Opowiada o doświadczeniu menstruacji ujętym z bardzo wielu perspektyw: od bardzo osobistych herstorii menstruacyjnych, poprzez teksty Agnieszki Szpili, Alicji Długołęckiej czy Magdy Ujmy, aż po tekst krytyczny kuratorki Zofii Reznik "Seksi krew ♥ Gdzie jest polska sztuka menstruacyjna" (przedruk w nr 40/2025 magazynu Szum: https://magazynszum.pl/seksi-krew-♥-gdzie-jest-polska-sztuka-menstruacyjna)

Książka w formacie pdf jest dostępna bezpłatnie dzięki sfinansowaniu jej wydania ze stypendium MKiDN. Link: https://dom-norymberski.com/wp/wp-content/uploads/2025/09/Czerwony-Namiot_-ksi%C4%85%C5%BCka_net.pdf

↑ Książka "Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia", fot.: Katerina Kouzmitcheva

Iza Moczarna-Pasiek - artywistka, filolożka, feministka. W swoich projektach ukazuje obszary kobiecości ukryte za zasłoną tabu zbudowanego przez kulturę patriarchalną. Absolwentka UAM Poznań, Blake College London, Gender Studies IBL PAN. Stypendystka MKiDN. Mama Natashy. Fanka kobiecej cykliczności w której odnajduje potencjał rewolucyjny. Miesiączkowała od 12 do 50 roku życia. Obecnie uczy się, jak sobą nawigować bez miesiączki.

Zofia Reznik – queerowa feministka, transdyscyplinarna badaczka i kuratorka, doktora nauk o sztuce i aktywistka. Ukończyła MISH UWr, Gender Studies IBL PAN oraz Sex&Love School Karo Akabal. Zajmuje się badaniami artystycznymi, zbiera herstorie dolnośląskich artystek, pisze, tworzy, facylituje, trzyma kręgi kobiet*, prowadzi kąpiele leśne i eksploruje ucieleśnione metody w humanistyce. Laureatka grantu Preludium NCN i stypendium KPO. Porusza wiedzę w ramach Tercetu ¿Czy badania artystyczne?, Współmyśleń oraz Kolektywu Kariatyda, który feminizuje polską Wikipedię. W 2022 r. wraz z Beatą Rojek i Sonią Sobiech zaprezentowała w galerii 66P we Wrocławiu wystawę “Wczorajsze sny tkają ruiny jutrzejszych świątyń” o aborcyjnym upełnomocnieniu i sieci wsparcia, która swoją kolejną odsłonę miała w 2025 r. w UCLouvain w Belgii. Projekt "Czerwony Namiot – Ćwiczenia z Krwawienia" Izy Moczarnej-Pasiek wspiera kuratorsko i siostrzeńsko. Pracuje jako wykładowczyni w ASP we Wrocławiu, szuka ścieżek praktykowania nauki w ruchu i z przyrodą. Od kilku lat bardzo lubi swoją krew i cykl.

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Godziny otwarcia | wtorek: 12-15 | środa-sobota: 12-19 | niedziela: 11-17 | poniedziałek: nieczynne
Galeria BWA jest finansowana przez Urząd Miasta Zielona Góra
Jeśli nie chcesz otrzymywać materiałów promocyjnych od galerii BWA w Zielonej Górze możesz zrezygnować wysyłając pusty e-mail na adres rezygnacja@bwazg.pl

Administratorem Państwa danych osobowych jest Biuro Wystaw Artystycznych z siedzibą w Zielonej Górze, Al. Niepodległości 19. Administrator wyznaczył Inspektora Ochrony Danych, z którym można skontaktować się poprzez adres e-mail: rodo.bwa@gmail.com. Przetwarzanie danych następuje w celu prawnie uzasadnionego interesu, realizowanego przez Administratora na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Państwa dane osobowe będą przetwarzane przez okres niezbędny do realizacji celu dla jakich zostały zebrane, a po tym czasie przez okres w zakresie wymaganym przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa. W każdej chwili mają Państwo prawo sprzeciwu wobec przetwarzania danych, prawo dostępu do danych, możliwość ich poprawienia oraz prawo ich usunięcia (prawo do bycia zapomnianym), wniesienia skargi do Prezesa UODO. Więcej informacji dot. przetwarzania danych osobowych, znajduje się na: http://bwazg.pl/polityka-prywatnosci

„Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia" [22.04]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Mon, 13 Apr 2026 08:57:22 +0000

Zapraszamy na spotkanie z Izą Moczarną-Pasiek i Zofią Reznik wokół projektu „Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia" oraz podsumowującej go publikacji.

Wydarzenie towarzyszy wystawie Martyny Baranowicz "Ma pani macicę w kształcie serca" (BWA Zielona Góra, 27.03—26.04; kuratorka: Kinga Cieplińska).

środa, 22.04.2026, godz. 18:00

↑ Flaga Menstruacyjna, fot.: Katerina Kouzmitcheva

↑ Patchwork Menstruacyjny, fot.: Katerina Kouzmitcheva

↑ Książka "Czerwony Namiot - Ćwiczenia z Krwawienia", fot.: Katerina Kouzmitcheva

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

List w sprawie teatru w bibliotece Norwida

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Wed, 01 Apr 2026 07:14:00 +0000

DS.I.502.18.2026

Pan
Adam Fularz
ul. Dolina Zielona 24A
65-154 Zielona Góra
Szanowny Panie,
odpowiadając na Pana wniosek dotyczący propozycji zmiany statutu Wojewódzkiej
i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze uprzejmie
informuję, że Pana propozycja nie była do tej pory przedmiotem uzgodnień ani
konsultacji z Dyrektorem Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki im. Cypriana Norwida
Panem Andrzejem Buckiem ani kierownictwem instytucji.
Jednocześnie wskazuję, iż Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna
im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze realizuje swoje zadania na podstawie
obowiązującego statutu, stanowiącego załącznik do umowy zawartej pomiędzy
Województwem Lubuskim a Miastem Zielona Góra z dnia 23 października 2000 r.
z późniejszymi zmianami. Zakres działalności Biblioteki określony w statucie oraz
w przepisach ustawy o bibliotekach obejmuje szeroko rozumianą działalność
kulturalną, edukacyjną, informacyjną oraz społeczną, odpowiadającą aktualnym
potrzebom społeczności lokalnej.
Mając na uwadze powyższe informuję, że Biblioteka nie jest zainteresowana
podejmowaniem działań zmierzających do zmiany obowiązującego Statutu w kierunku
wskazanym w Pana propozycji, jak również podejmowaniem realizacji zadań
przypisanych innym właściwym w tym zakresie instytucjom.
Zielona Góra, 31 marca 2026 r.
W związku z tym, Pana wniosek nie będzie procedowany przez Wojewódzką
i Miejską Bibliotekę Publiczną im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze.
Z poważaniem
z up. Marszałka Województwa
Tatiana Janiak
Dyrektor Departamentu
Departament Infrastruktury Społecznej
[podpisano certyfikowanym podpisem elektronicznym

W sprawie stałej sceny operowej w Zielonej Górze

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Tue, 31 Mar 2026 06:04:00 +0000

Lubuski Teatr w Zielonej Górze,

al. Niepodległości 3/5, 65-048 Zielona Góra,

tel. 68 452 72 72 do 75, fax 68 456 72 52,

www.teatr.zgora.pl

LT.DN.070.5.2026 Zielona Góra 25 marca 2026 r.

Pan

Adam Fularz

Szanowny Panie,

w odpowiedzi na pismo dotyczące propozycji utworzenia opery kameralnej w Lubuskim

Teatrze w Zielonej Górze, uprzejmie informuję, że po wnikliwej analizie przedstawionej

inicjatywy nie ma możliwości jej realizacji.

Decyzja ta podyktowana jest przede wszystkim ograniczeniami finansowymi, które w obecnej

sytuacji nie pozwalają na zabezpieczenie środków niezbędnych do utworzenia i stałego

funkcjonowania nowej formy działalności artystycznej. Dodatkowo, istotne przeszkody mają

charakter organizacyjny – obecna struktura instytucji oraz dostępne zasoby kadrowe

i techniczne nie umożliwiają wdrożenia tak wymagającego przedsięwzięcia bez uszczerbku dla

realizowanych już działań.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że doceniamy wartość merytoryczną przedstawionej propozycji

oraz zaangażowanie w rozwój oferty kulturalnej regionu.

Z poważaniem

Martyna Baranowicz "Ma pani macicę w kształcie serca" [27.03—26.04]

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Mon, 23 Mar 2026 08:40:00 +0000

kuratorka: Kinga Cieplińska

otwarcie 27.03 godz. 19:00
oprowadzanie (Martyna Baranowicz, Kinga Cieplińska): 28.03, sobota, godz. 12:00
wystawa czynna do 26.04.2026

↑ tło plakatu:. Martyna Baranowicz, Badanie, 2026, olej na płótnie, 120 × 150 cm, dzięki uprzejmości artystki

Martyna Baranowicz w swojej twórczości podejmuje temat zdrowia ginekologicznego, ubóstwa menstruacyjnego, polityki reprodukcyjnej, a także relacji romantycznych i seksualności, które wykraczają poza normy heteronormatywne czy monogamiczne. Krytycznie odnosi się do systemowych ograniczeń w zakresie praw reprodukcyjnych, czy dostępu do badań, a jednocześnie docenia rolę tych osób lekarskich, które w swojej praktyce działają z troską i zaangażowaniem.

Wystawa będzie opowiadać o tym, co niewygodne i skrywane, a jednocześnie bliskie i codzienne, związane z emocjami, relacjami i seksualną sferą naszego życia. Większość prac powstała na bazie osobistych doświadczeń artystki. Tytuł wystawy bezpośrednio nawiązuje do usłyszanych podczas wizyty w gabinecie ginekologicznym słów lekarza. Narracja ekspozycji ma zapraszać odbiorców i odbiorczynie do refleksji nad ich własnymi doświadczeniami i przekonaniami, być okazją do pogłębienia wiedzy na temat profilaktyki ginekologicznej, zachęcając do otwartych rozmów o zdrowiu intymnym i świadomego dbania o własne ciało.

Martyna Baranowicz — artystka, działaczka i feministka. Absolwentka Malarstwa na ASP w Gdańsku oraz Gender Studies na PAN w Warszawie. W 2024 rozpoczęła studia w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych i Sztuki na UMCS w Lublinie. Od 2020 członkini Różowej Skrzyneczki, feministycznej fundacji, której celem jest walka z ubóstwem menstruacyjnym w Polsce. W swojej twórczości opowiada intymne, często osobiste historie o tożsamości, stawaniu się osobą o określonej płci, podważaniu norm społeczno-kulturowych, świadomej seksualności i zdrowia z nią związanym. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Kinga Cieplińska — producentka wystaw, kuratorka, historyczka sztuki, absolwentka Historii Sztuki na UMK w Toruniu, Gender Studies IBL PAN w Warszawie oraz Zarządzania Instytucjami Kultury UKW w Bydgoszczy. Pracowniczka SDK i Galerii Promocyjnej. W latach 2019-2023 związana z warszawską galerią lokal_30. Współorganizatorka i koordynatorka FRINGE Warszawa 2024 i 2025

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Wydarzenia w Zielonej Górze i okolicy: zapowiedzi

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Wed, 18 Mar 2026 08:41:46 +0000

Damian Viking Usewicz Stand-up
rodzaj: stand-up, kabaret » opinie: ★★★★★

Wolsztyn - 20 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Marek Torzewski
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Nowa Sól - 20 marca 2026 o godz. 18:00		kup bilet »

Żagań - 21 marca 2026 o godz. 17:00		kup bilet »

Fida
rodzaj: koncert

Zbąszyń - 20 marca 2026 o godz. 20:00		kup bilet »

Rockowe Ballady w Blasku Świec
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 21 marca 2026 o godz. 21:00		kup bilet »

Stand-up: Michał Paszczyk
rodzaj: stand-up » opinie: ★★★★★

Żary - 21 marca 2026 o godz. 18:00		kup bilet »

Goło i wesoło
rodzaj: spektakl » opinie: ★★★★★

Świebodzin - 21 marca 2026 o godz. 15:00		kup bilet »

Eliminator Fight Night
rodzaj: sport

Wolsztyn - 21 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Dagmara Korona
rodzaj: koncert

Otyń - 21 marca 2026 o godz. 18:00		kup bilet »

Komediowa Wiosna
rodzaj: stand-up

Zbąszyń - 21 marca 2026 o godz. 18:00		kup bilet »

Cztery Pory Miłowania
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 22 marca 2026 o godz. 17:00		kup bilet »

Gorzów Wielkopolski - 23 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

10 Tenorów
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 23 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Grzegorz Halama
rodzaj: stand-up, kabaret » opinie: ★★★★☆

Zielona Góra - 24 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Tenczowy Stand-up
rodzaj: stand-up

Zielona Góra - 26 marca 2026 o godz. 20:00		kup bilet »

Klimakterium i już
rodzaj: spektakl » opinie: ★★★★★

Świebodzin - 26 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Jacek Stachursky
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Żagań - 26 marca 2026 o godz. 18:00		kup bilet »

Rewia Burleski by Pin Up Candy
rodzaj: spektakl, inne » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 27 marca 2026 o godz. 20:00		kup bilet »

Stand-up: Michał Pałubski
rodzaj: stand-up, kabaret » opinie: ★★★★★

Żagań - 27 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Zielona Góra - 28 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Janusz Radek
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 28 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Kabaret Neo-Nówka
rodzaj: kabaret » opinie: ★★★★★

Nowa Sól - 28 marca 2026 o godz. 16:30		kup bilet »

Zacznijmy od Bacha
rodzaj: koncert

Żagań - 28 marca 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Siedem - spektakl taneczno-muzyczny
rodzaj: spektakl » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 29 marca 2026 o godz. 16:00		kup bilet »

Gorzów Wielkopolski - 30 marca 2026 o godz. 17:30		kup bilet »

Siedem Razy Jeden
rodzaj: impro » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 2 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Stand-up: Arkadiusz Jaksa Jakszewicz
rodzaj: stand-up, kabaret » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 2 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

The Legacy
rodzaj: koncert » opinie: ★★★★★

Żagań - 3 kwietnia 2026 o godz. 20:00		kup bilet »

Gorzów Wielkopolski - 4 kwietnia 2026 o godz. 20:00		kup bilet »

Stand-up: Patryk Gosiński
rodzaj: stand-up » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 9 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Damski biznes
rodzaj: spektakl » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 11 kwietnia 2026 o godz. 16:00		kup bilet »

Zielona Góra - 11 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Kucharz Maciej
rodzaj: stand-up » opinie: ★★★★★

Zielona Góra - 11 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Stand-up Mama Na Obrotach
rodzaj: stand-up, kabaret » opinie: ★★★★☆

Jarocin - 10 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Wolsztyn - 11 kwietnia 2026 o godz. 16:30		kup bilet »

Wolsztyn - 11 kwietnia 2026 o godz. 19:30		kup bilet »

Poznań - 12 kwietnia 2026 o godz. 19:00		kup bilet »

Kino Newa program na marzec

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Mon, 16 Mar 2026 15:30:00 +0000

17.03.2026 | 18:00
Prosta historia
Klasyczne kino drogi o pojednaniu i podróży przez Amerykę — oparte na prawdziwych wydarzeniach.

•18.03.2026 | 18:00
Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną
Prequel kultowego serialu. Mrok, symbolika i ostatnie dni Laury Palmer.

•19.03.2026 | 18:00
Inland Empire
Ostatni film Lyncha, zrealizowany w Polsce. Hipnotyczne doświadczenie filmowe.

🎟 Bilety

20 zł — bilet normalny
15 zł — bilet ulgowy
50 zł — koncert + film (13.03)
Bilety dostępne wyłącznie w kasie kina na 30 minut przed wydarzeniem

Wszystkie filmy w oryginalnej wersji językowej z polskimi napisami.

Pokazy w odrestaurowanych wersjach 4K — wyjątkowa okazja, by zobaczyć te dzieła na dużym ekranie.

Oprowadzanie po wystawie: Jan Mioduszewski "Od deski do deski" [14.03]

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Mon, 09 Mar 2026 09:04:00 +0000

Serdecznie zapraszamy na oprowadzanie po wystawie Jana Mioduszewskiego "Od deski do deski" z udziałem artysty i Franciszka Smorędy - autora tekstu towarzyszącego wystawie: sobota, 14.03, godz. 17:00, BWA Zielona Góra.
Więcej informacji na stronie galerii → https://bwazg.pl/2377-jan-mioduszewski-20-02-15-03
Wystawa trwa do 15.03.2026.

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Oprowadzanie po wystawie: Jan Mioduszewski "Od deski do deski" [14.03]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Mon, 09 Mar 2026 09:02:00 +0000

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Redakcja prosi władze o wznowienie działalności sceny operowej

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Thu, 05 Mar 2026 06:49:00 +0000

Temat: Wniosek o rozważenie realizacji nowoczesnej opery dla młodej publiczności w Zielonej Górze, na rocznice powołania teatru w 1951 r.

Szanowni Państwo,

zwracam się z uprzejmą prośbą o rozważenie możliwości przygotowania i wystawienia w Zielonej Górze pełnowymiarowego spektaklu operowego skierowanego do młodego pokolenia widzów, w szczególności starszej młodzieży szkolnej oraz studentów.

Inspiracją dla tego pomysłu jest współczesna opera „Two Boys” kompozytora Nico Muhly, której fragment można zobaczyć pod poniższym linkiem:
https://www.youtube.com/watch?v=3dEY_VGf5Lk

Utwór ten stanowi przykład nowoczesnego teatru operowego, który podejmuje tematy niezwykle bliskie młodemu pokoleniu – związane z rzeczywistością cyfrową, relacjami społecznymi oraz wpływem internetu i technologii na życie współczesnych ludzi.

Potrzeba nowoczesnej oferty artystycznej dla młodej publiczności

Wydaje się, że w polskim życiu kulturalnym wciąż istnieje stosunkowo niewiele przedsięwzięć operowych skierowanych bezpośrednio do młodszej publiczności. Tymczasem współczesna opera coraz częściej podejmuje tematy aktualne społecznie i technologicznie, które mogą być szczególnie interesujące dla młodego pokolenia.

Spektakle tego typu mogą pełnić istotną rolę edukacyjną i kulturotwórczą, ponieważ:

przybliżają młodym ludziom sztukę opery w nowoczesnej formie,
pokazują, że opera nie jest jedynie formą historyczną, lecz także współczesnym medium artystycznym,
łączą muzykę, teatr, multimedia i aktualne tematy społeczne.

Propozycja formy realizacji

W mojej opinii warto rozważyć realizację takiego projektu w pełnej, ambitnej formie scenicznej, a nie w wersji ograniczonej lub półscenicznej.

Spektakl mógłby zostać przygotowany jako pełna produkcja operowa, obejmująca:

orkiestrę operową,
pełną scenografię,
reżyserię teatralną,
nowoczesne środki sceniczne (multimedia, projekcje, światło sceniczne),
obsadę wokalną i aktorską.

Orkiestra mogłaby zostać umieszczona w głębi sceny lub w inny sposób zintegrowana z przestrzenią sceniczną, co w wielu współczesnych realizacjach operowych pozwala stworzyć bardziej dynamiczny i immersyjny charakter spektaklu.

Możliwość realizacji w Zielonej Górze

Realizacja tego typu przedsięwzięcia mogłaby odbyć się na głównej scenie teatru w Zielonej Górze, co umożliwiłoby przygotowanie pełnej scenografii i stworzenie odpowiedniej oprawy teatralnej. Głęboka scena pozwala umieścić orkiestrę za aktorami, w tle.

Zielona Góra posiada potencjał, aby stać się miejscem realizacji ambitnych projektów muzyczno-teatralnych, które łączą muzykę współczesną z nowoczesną dramaturgią sceniczną.

Potencjalna publiczność

Tego rodzaju spektakl mógłby zostać skierowany przede wszystkim do:

uczniów szkół średnich z Zielonej Góry i regionu,
studentów,
młodej publiczności zainteresowanej współczesną kulturą.

W przypadku odpowiedniej promocji i współpracy z placówkami edukacyjnymi możliwe byłoby zorganizowanie specjalnych pokazów szkolnych dla młodzieży z całego województwa lubuskiego.

Znaczenie dla życia kulturalnego regionu

Realizacja współczesnej opery dla młodej publiczności mogłaby:

wzbogacić ofertę kulturalną regionu,
przyczynić się do popularyzacji opery wśród młodego pokolenia,
stać się wydarzeniem artystycznym o ponadregionalnym znaczeniu.

Tego rodzaju przedsięwzięcie mogłoby również stanowić przykład nowoczesnego podejścia do edukacji kulturalnej, w której sztuka wysoka prezentowana jest w sposób atrakcyjny dla młodszych odbiorców.

Podsumowanie

W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o rozważenie możliwości przygotowania w Zielonej Górze pełnowymiarowej realizacji współczesnej opery skierowanej do młodego pokolenia, inspirowanej projektami takimi jak opera „Two Boys”.

Jestem przekonany, że ambitna i nowoczesna produkcja operowa mogłaby spotkać się z dużym zainteresowaniem młodej publiczności oraz stać się ważnym wydarzeniem artystycznym w regionie.

Z wyrazami szacunku

Adam Fularz
ul. Dolina Zielona 24A
65-154 Zielona Góra

Teatr operowy - Hala Miejska w Zielonej Górze

Budynek dawnej Hali Miejskiej- Opery, dziś Teatr Lubuski

Budynek dawnego Teatru Operowego- dawnej Hali Miejskiej znajduje się w Zielonej Górze przy al. Niepodległości, w pobliżu jej skrzyżowania z ul. Kupiecką i mieści dziś Lubuski Teatr im. L. Kruczkowskiego.

Spis treści

[ukryj]

Historia budynku[edytuj]

Powstał on w 1931 roku, jest dziełem Oskara Kaufmanna, berlińskiego architekta. Był obiektem wielofunkcyjnym, przystosowanym do wystawiania dzieł zarówno dramatycznych, muzycznych, baletowych, filmów, a przede wszystkim oper. Utrzymywał się dzięki dotacjom z budżetu miasta oraz wpływom z wyświetlania filmów. Po przebudowie w czasach powojennych jego rolę zredukowano tylko do funkcji teatru.

Opera

Opera w Zielonej Górze zorganizowana na zasadzie impresariatu rozpoczęła działalność od wystawienia „Madame Butterfly” dnia 1 kwietnia 1931 roku w nowo oddanym gmachu Teatru Operowego- Hali Miejskiej. Wystawił ją wrocławski teatr operowy, tytułową partię śpiewała wrocławianka Lydia Pfieffer-Clomb. Wg części źródeł istniał lokalny zespół artystów, ale opera ta zbankrutowała w 1933 roku. Opery wystawiały teatry operowe z Berlina, Wrocławia, Drezna oraz Śląski Teatr Krajowy etc. Po wojnie wielofunkcyjną halę miejską przebudowano do roli zwykłego teatru, m.in. mocno redukując liczbę miejsc na widowni (z 725 do 385), oraz pozbywając się typowego dla scen operowych kanału orkiestrowego (orkiestronu). Od 2007 rozważa się ponowne przywrócenie tej funkcji w tym teatrze, wzorem Rzeszowa czy Olsztyna.

Dzieje późniejsze

Inne ujęcie dawnej Hali Miejskiej- Opery, dziś siedziby Lubuskiego Teatru

Otwarcie działalności teatru nastąpiło 1 kwietnia 1931 r. sztuką „Don Carlos” Schillera, odegraną przez „Schlesische Landestheater”. Do początku lat 40. w teatrze wystawiano tylko liczące się przedstawienia dramatyczne i muzyczne, bazowano na teatrach z Berlina, Głogowa, Zgorzelca, Wrocławia. Po II wojnie światowej to właśnie teatr zdominował budynek dawnej "Hal Miejskiej". Na krótko teatr otwarto w 1945 roku, po czym pozostawął on zamknięty do roku 1951 kiedy to działać zaczął Miejski Teatr Zielonogórski, w którym występowały przede wszystkim dwa zespoły- "Teatr Kolejarza" i "Nowa Reduta". Uroczysteotwarcie nastąpiło 24.11.1951r sztuką "Zemsta" Aleksandra Fredry. Dnia 18.12.1964 roku Państwowy Teatr Ziemi Lubuskiej funkcjonować zaczął jako Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego.

Link zewnętrzny

Historia opery w latach 1931-33 Witryna z historią lokalnej opery Strona Lubuskiego Teatru

Kategorie:

Daniel Mikulski "Plany równoległe" [6—29.03]

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Tue, 03 Mar 2026 08:02:00 +0000

otwarcie 6.03 godz. 19:00

wystawa czynna do 29.03.2026

zespół kuratorski: Zuza Chęcińska, Justyna Kazanecka

↑ fot. Justyna Kazanecka

Plany równoległe

Pod tym tytułem prezentowany jest najnowszy cykl prac Daniela Mikulskiego. Wrocławski artysta swoją uwagę przekierowuje z działań stricte malarskich w stronę wyjątkowo haptycznych, tekstylnych instalacji — nie zatracając jednocześnie ich malarskiego pochodzenia.

Przedstawiony zestaw jest próbą uchwycenia powidoków izolacji — śladów rytuałów, symboli i emocji, które ukształtowały się w czasie pandemii.
Personifikacja elementów technicznych, wyrażających mentalne fascynacje, postawiona jest na równi z odczuciem cielesności. W świecie przedstawionym nie występują „kolizje" ze światem zewnętrznym. To uniwersalne świadectwo istnienia na planach równoległych.

Daniel Mikulski – absolwent malarstwa na ASP im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Dyplom obronił w 2023 roku w pracowni prof. Anny Marii Kramm. Laureat wyróżnienia pisma Format na 31. Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych PROMOCJE (2024), zdobywca Grand Prix w konkursie Postawy 8 (2022) oraz III nagrody w Postawy 7 (2021).

Autor wystaw indywidualnych m.in. Nieoczywiste konsekwencje przemiany (Mia Art Gallery, 2022), Cykl Syrenkowy (Galeria Szybka, 2023), W pół drogi (Galeria Refektarz, 2023) oraz Plany Równoległe (Serwis Galeria Pracownia, październik 2025). Brał udział w licznych wystawach zbiorowych w galeriach i instytucjach w całej Polsce, m.in. w Legnicy, Warszawie, Wrocławiu i Bielsku-Białej.

W swojej praktyce artystycznej podejmuje temat relacji społecznych oraz napięć emocjonalnych związanych z funkcjonowaniem poza dominującymi normami. Jego prace wyrażają przestrzeń empatii, bliskości i akceptacji, w której różnorodne sposoby bycia mogą współistnieć i pozostawać widzialne.

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Daniel Mikulski "Plany równoległe" [6—29.03]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Tue, 03 Mar 2026 08:01:00 +0000

otwarcie 6.03 godz. 19:00

wystawa czynna do 29.03.2026

zespół kuratorski: Zuza Chęcińska, Justyna Kazanecka

↑ ↑ fot. Justyna Kazanecka

Plany równoległe

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Petycja do Rady Miasta Zielona Góra i Prezydenta Miasta w sprawie drastycznej jakościowej zmiany Winobrania

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Wed, 25 Feb 2026 10:09:00 +0000

Od: adam fularz

Wysłane: środa, 25 lutego 2026 09:31

Do: Biuro Rady Miasta

Temat: Petycja do Rady Miasta Zielona Góra i Prezydenta Miasta w sprawie drastycznej jakościowej zmiany Winobrania

Petycja do Rady Miasta Zielona Góra i Prezydenta Miasta

w sprawie drastycznej jakościowej zmiany Winobrania: podniesienia rangi wydarzenia poprzez „luksus”, pełną orkiestrację koncertów i program oparty o gwiazdy rapu / trapu / hip-hopu

Zielona Góra, dnia 25,02,2026

Wnoszący: Adam Fularz / (https://rtvpopera.blogspot.com/) Dol. Zielona 24a , 65-154 Zielona Góra

Do:

Rady Miasta Zielona Góra

oraz Prezydenta Miasta Zielona Góra

ul. Podgórna 22, 65-424 Zielona Góra

1) Przedmiot petycji

Wnoszę o drastyczną, jakościową zmianę Winobrania – tak, aby z imprezy lokalnej, w praktyce o niskiej randze i małej rozpoznawalności w skali kraju, stała się ona wyraźnie rozpoznawalnym, prestiżowym wydarzeniem kulturalnym, kojarzonym z:

luksusową oprawą muzyczną (pełna orkiestracja najważniejszych koncertów, profesjonalne aranżacje symfoniczne),

programem skoncentrowanym na gwiazdach trapu/rapu/hip-hopu (w tym młodego pokolenia),

dużą skalą produkcji, zdolną przyjąć 20–30 tys. osób na koncertach głównych,

biletowaniem całej strefy koncertowej w modelu niskich cen (5–15 PLN za wejście dzienne) oraz karnetów (160–200 PLN).

Celem jest zbudowanie marki: „Winobranie – muzyka najwyższej klasy + miasto wina + duża produkcja”, tak aby ludzie z regionu i z całej Polski przyjeżdżali do Zielonej Góry specjalnie na koncerty i atmosferę.

2) Diagnoza problemu

Aktualnie Winobranie jest odbierane jako wydarzenie:

w dużej części przypadkowe programowo (miks artystów bez „czytelnego znaku jakości”),

zbyt małe w ambicji (wizerunkowo i logistycznie),

mało konkurencyjne wobec wielkich imprez muzycznych w Polsce, gdzie:

występują duże nazwiska,

produkcja jest „na bogato” (scena, światło, dźwięk, reżyseria),

a miasto buduje rozpoznawalność ogólnopolską.

Jeżeli Zielona Góra ma wyjść poza lokalność, potrzebuje jednego elementu przewagi. Tą przewagą może być:

rap/trap/hip-hop w wersjach symfonicznych, w ogromnej skali, jako znak rozpoznawczy Winobrania.

3) Kluczowy postulat: „Winobranie Symfoniczne”

Wnoszę o przyjęcie zasady programowej:

A) Każdy główny koncert Winobrania ma mieć wersję „z orkiestrą”

pełna orkiestra symfoniczna (minimum 50–70 muzyków) lub orkiestra kameralna + sekcja dęta i perkusyjna (w zależności od budżetu i aranżacji),

profesjonalne aranżacje (zespół aranżerów),

reżyseria dźwięku i transmisji – tak, aby to brzmiało jak produkcja telewizyjna premium.

B) Winobranie ma mieć „twarze”: trap/rap/hh

Proponowane przykłady (warianty symfoniczne):

Mata – koncert symfoniczny (młode pokolenie, największa siła przyciągania),

Kaliber 44 / Paktofonika (formuła „tribute / jubileusz / reinterpretacje”, jeśli logistycznie możliwe),

Grubson – w wersji z orkiestrą (w Polsce formaty „z orkiestrą” mają ogromną siłę wizerunkową),

oraz młodzi wykonawcy przyciągający tysiące nastolatków i studentów (przykładowo: Okekel, Młody West, MłodyKamil, Wenext – w formule „Symfoniczny Next Gen”, nawet jako krótsze sety przed gwiazdą).

Uwaga organizacyjna: jeśli część nazwisk jest trudna/niemożliwa terminowo, należy utrzymać zasadę: „top rap/trap/hh + orkiestra”, a nazwiska dobierać według realnej dostępności i budżetu.

4) Lokalizacja i skala: 20–30 tysięcy ludzi

Wnoszę o przygotowanie Winobrania w formule, która realnie udźwignie tłum:

Scenariusze lokalizacyjne

Plac Powstańców Wlkp. + czasowe zamknięcie Boh. Westerplatte na czas koncertów głównych

model „centrum miasta staje się areną” jest najlepszy wizerunkowo

wymaga świetnej organizacji stref wejść i ewakuacji.

Stadion / duży teren otwarty (jeśli miasto dysponuje odpowiednim obiektem)

łatwiejsza kontrola biletów i bezpieczeństwa

mniej konfliktów z ruchem w śródmieściu.

Lotnisko / teren o charakterze „eventowym”

najlepsze do 30 tys. ludzi

możliwość ustawienia wielkiej sceny, sektora VIP, stref gastronomii premium i parkingów.

Wnoszę, aby Miasto wybrało wariant najbezpieczniejszy i najtańszy w zabezpieczeniu, nawet kosztem „mniejszej romantyki centrum”, bo kluczowa jest jakość produkcji i skala.

5) Model biletowania: tanio, ale powszechnie i masowo

Proponuję pełne biletowanie strefy koncertów głównych:

bilet dzienny: 5–15 PLN (zależnie od dnia i artysty),

karnet na całość: 160–200 PLN,

osobno (opcja): „koncert premium” z droższym biletem.

Przykładowe wpływy (warianty)

Zakładam wydarzenie koncertowe na dużej scenie przez 6 dni (dla przykładu; realną liczbę dni ustali Miasto).

Wariant 1: 20 000 osób / dzień, bilet 10 PLN

20 000 × 10 PLN = 200 000 PLN dziennie

przy 6 dniach: 1 200 000 PLN

Wariant 2: 30 000 osób / dzień, bilet 10 PLN

30 000 × 10 PLN = 300 000 PLN dziennie

przy 6 dniach: 1 800 000 PLN

Wariant 3: karnety – 10 000 osób kupuje karnet 180 PLN

10 000 × 180 PLN = 1 800 000 PLN

sprzedaż biletów dziennych dla pozostałych.

To są kwoty, które realnie potrafią:

dofinansować orkiestrację,

podnieść jakość sceny, dźwięku i bezpieczeństwa,

a przy dobrej promocji i partnerach sponsorujących – zbudować wydarzenie „samofinansujące się” w części koncertowej.

6) „Luksus” – co to znaczy praktycznie

Wnoszę o stworzenie na Winobraniu realnych elementów premium:

Strefa VIP / loże / podium (biletowane drożej)

Strefa „wine & gourmet” – selekcja winiarzy + gastronomia jakościowa, a nie tylko masowa

Jednolita estetyka: oświetlenie, scenografia, identyfikacja wizualna, reżyseria

Produkcja koncertów „jak w telewizji”: realizacja kamerowa, ekrany, jakość dźwięku i miksu typu high fidelity, celem przekazania takiej jakości aby publika miała ciarki (złocone kable po kilka tys. PLN za krótki segment)

Wyraźny „dress code / klimat” dla części przestrzeni (np. wieczory „white & wine”, arie operowe, strefa elegancka)

Luksus nie oznacza „drogich biletów”. Luksus oznacza jakość doświadczenia.

7) Logistyka i bezpieczeństwo – postulaty wykonawcze

Wnoszę o przygotowanie wydarzenia jak duży festiwal:

A) Wejścia i kontrola

minimum 6–10 bram wejściowych,

bramki do kontroli,

czytelna polityka wnoszenia napojów / butelek / przedmiotów niebezpiecznych.

B) Bezpieczeństwo

wyliczenie pojemności terenu,

plan ewakuacji z widocznymi wyjściami,

zaplecze medyczne (punkty medyczne, karetki),

ochrona + stewardzi sektorowi,

bufor bezpieczeństwa między sceną a publicznością.

C) Transport

wzmocniona komunikacja nocna, sieć linii i pociągów regio.

parkingi buforowe + shuttle busy,

w razie lokalizacji centralnej: czytelne objazdy i czasowe zamknięcia ulic „tylko na koncert”.

D) Sanitaria

toaletowe standardy festiwalowe (odpowiednia liczba WC na 20–30 tys.),

punkty wody,

sprzątanie „na bieżąco”, nie dopiero po.

8) Koncert premium: propozycja „wydarzenia prestiżowego”

Dla budowy wizerunku proponuję raz w roku koncert „premium”, bilet np. 100 PLN, w obiekcie siedzącym (hala / teatr / amfiteatr, jeśli jest).

Jako przykład wymieniam artystę klasy światowej (np. kontratenor Józef Jakub Orliński), choć rozumiem, że terminy tego typu artystów bywają zajęte z dużym wyprzedzeniem, na wiele lat naprzód. Sens jest taki:

Winobranie ma mieć jeden „klejnot” – wydarzenie, o którym piszą media kulturalne.

Jeśli nie Orliński – to inny artysta tej klasy. Ważne, by wydarzenie było bezdyskusyjnie prestiżowe.

9) Harmonogram wdrożenia (realistycznie)

Wnoszę o przyjęcie trybu prac:

Do 30 dni: powołanie zespołu ds. „Winobranie Premium” (miasto + radni + operator + branża eventowa)

Do 60 dni: wybór lokalizacji i modelu biletowania

Do 90 dni: zapytania do artystów + wstępne rezerwacje + aranżerzy

Do 120 dni: przetargi/umowy na scenę, dźwięk, ochronę, sanitariaty

Do 150 dni: ogłoszenie line-upu + start sprzedaży biletów / karnetów

Ostatnie 60 dni: kampania promocyjna ogólnopolska (nie tylko lokalna)

10) Żądanie / wnioski końcowe

Wnoszę o:

Przyjęcie przez Radę Miasta kierunkowej uchwały/programu: „Winobranie – edycja premium”.

Przygotowanie Winobrania jako wydarzenia masowego na 20–30 tys. osób na koncertach głównych.

Wprowadzenie zasady: główne koncerty z pełną orkiestrą (wersje symfoniczne).

Skupienie programu na gwiazdach rapu/trapu/hh oraz „młodym pokoleniu” w formule symfonicznej.

Wdrożenie biletowania strefy koncertowej (5–15 PLN) + karnety (160–200 PLN) oraz opcja koncertu premium (ok. 100 PLN).

Opracowanie i opublikowanie planu logistyki, bezpieczeństwa i transportu.

Proszę o pisemną odpowiedź na petycję w ustawowym terminie oraz o wskazanie osoby odpowiedzialnej w UM za koordynację prac nad zmianą formuły Winobrania.

Z poważaniem

Adam Fularz

Dumny wydawca https://rtvpopera.blogspot.com/

Załącznik:

Uzasadnienie – przykłady frekwencji i potencjału koncertów rap/trap/hip-hop w wersjach symfonicznych

Proponowana zmiana formuły Winobrania nie jest eksperymentem. W Polsce i Europie istnieją już przykłady wydarzeń, które pokazują, że:

młoda publiczność masowo reaguje na połączenie rapu i orkiestry,

skala 20–30 tysięcy widzów jest realna,

produkcja symfoniczna podnosi prestiż wydarzenia i jego medialność.

1. Mata – koncert na Lotnisku Bemowo (Warszawa)

Koncert Maty na Lotnisku Bemowo w Warszawie zgromadził około 30–40 tysięcy uczestników (szacunki medialne mieszczą się w tym przedziale). Było to wydarzenie plenerowe o bardzo dużej skali, z profesjonalną produkcją sceny, światła i nagłośnienia.

To pokazuje, że:

artysta młodego pokolenia jest w stanie zgromadzić dziesiątki tysięcy osób,

Warszawa nie jest jedynym miastem, które może myśleć o takiej skali – przy dobrej promocji regionalnej i ogólnopolskiej Zielona Góra mogłaby przyciągnąć publiczność z całego zachodu Polski.

Wersja symfoniczna takiego koncertu dodatkowo podnosi rangę wydarzenia.

2. JIMEK & NOSPR – hip-hop symfonicznie

Projekty realizowane przez Radzimira Dębskiego (JIMEK) z orkiestrą NOSPR oraz z innymi orkiestrami symfonicznymi cieszyły się ogromnym zainteresowaniem.

Koncerty JIMEK & symfonicy:

w Katowicach (NOSPR) – pełne sale (ok. 1800–2000 miejsc każdorazowo),

projekty plenerowe i halowe – wyprzedane w całości,

projekty telewizyjne – wielomilionowa oglądalność w sieci, transmisja na żywo nawet w prime time (20-ta) na TVP1 koncertu czysto symfonicznego.

Wersje symfoniczne rapu i hip-hopu stały się rozpoznawalnym formatem w Polsce. To nie jest nisza – to osobna marka koncertowa.

3. Wielkie plenerowe wydarzenia rapowe

W Polsce i Europie koncerty rapowe w formule masowej osiągają:

20 000 – 40 000 uczestników (duże lotniska, stadiony),

10 000 – 20 000 uczestników (duże place miejskie i festiwale).

Przykłady:

duże festiwale hip-hopowe w Polsce regularnie przekraczają 20 000 uczestników dziennie,

koncerty rapowe w dużych miastach sprzedają się w całości w ciągu godzin/dni,

wydarzenia z orkiestrą mają dodatkowy efekt medialny (nagłówki: „rap z filharmonią”, „hip-hop symfonicznie”).

4. Skala 20–30 tysięcy osób – realność dla Zielonej Góry

Jeżeli:

artysta młodego pokolenia (np. Mata) potrafi zgromadzić 30–40 tys. osób w Warszawie,

projekty symfoniczne hip-hopu wyprzedają się natychmiast,

zachodnia Polska nie ma takiego wydarzenia łączącego Winobranie z rapem symfonicznym,

to 20–30 tysięcy widzów na głównym koncercie Winobrania jest realnym celem strategicznym, a nie fantazją.

Kluczowe warunki:

ogólnopolska kampania promocyjna,

jasna tożsamość („Winobranie Symfoniczne”),

profesjonalna produkcja.

Wpływy przy 30 000 widzów

Jeżeli koncert główny zgromadzi:

30 000 osób × 10 PLN

= 300 000 PLN przychodu jednego wieczoru

Przy 5 takich koncertach:

= 1 500 000 PLN

Jeżeli dodatkowo:

8 000 osób kupi karnet po 180 PLN

= 1 440 000 PLN

Łączny potencjał przychodu z części koncertowej może przekroczyć 2,5–3 mln PLN, nie licząc:

sprzedaży stref VIP,

opłat gastronomicznych,

partnerów i sponsorów.

To budżet pozwalający na:

pełną orkiestrację,

profesjonalną scenę i realizację,

podniesienie bezpieczeństwa i logistyki.

Efekt wizerunkowy

Miasto zyskuje:

rozpoznawalność ogólnopolską,

obecność w mediach muzycznych i lifestyle,

młodą publiczność,

nową tożsamość Winobrania – „luksus + orkiestra + rap”.

Dziś Winobranie konkuruje z wieloma imprezami regionalnymi.

Po zmianie formuły może stać się jedynym w Polsce miejskim świętem wina z pełną symfoniczną sceną rapową.

adam fularz

RadaMiasta

Przykład: https://www.youtube.com/watch?v=oVpCDzSJAgw

WINOBRANIE MUSI STAĆ SIĘ WYDARZENIEM OGÓLNOPOLSKIM

Apel do Radnych Miasta Zielona Góra o odważną, całkowita i drastyczną zmianę formuły

Zielona Góra od lat organizuje Winobranie.

Problem polega na tym, że dziś jest to wydarzenie lokalne – poprawne, ale bez rozmachu, bez luksusu i bez ogólnopolskiej marki.

Czas to zmienić.

Wnosimy o radykalną zmianę jakościową Winobrania:

z imprezy „miejskiej” w wydarzenie, które przyciąga 20–30 tysięcy ludzi na koncerty główne i o którym mówi cała Polska.

1. Postulat: Rap / Trap / Hip-hop/ drumm'n'bass/ jungle SYMFONICZNIE

Polska scena pokazuje jasno:

koncerty rapowe potrafią zgromadzić 30–40 tys. ludzi (np. Lotnisko Bemowo),

projekty hip-hop + orkiestra (JIMEK & symfonicy, NOSPR) wyprzedają się natychmiast,

młode pokolenie chce widowiska w wielkiej skali.

Zielona Góra może stać się pierwszym miastem, które uczyni z tego znak rozpoznawczy Winobrania.

Główne koncerty:

Mata z orkiestrą symfoniczną,

Grubson / Kaliber 44 / projekty specjalne,

młode pokolenie (Okekel, Młody West, MłodyKamil i inni) w wersjach symfonicznych,

jeden koncert premium (artysta klasy światowej).

2. Skala: 20–30 tysięcy ludzi

Miasto musi przestać myśleć mało.

Plac Powstańców Wlkp. + zamknięcie Boh. Westerplatte,

stadion,

teren lotniska —

Winobranie powinno być przygotowane jak duży festiwal, a nie jak lokalna scena plenerowa.

3. Bilety – tanio, ale masowo

Propozycja:

5–15 zł bilet dzienny,

160–200 zł karnet.

Przy 30 000 osób:

300 000 zł wpływu jednego wieczoru,

nawet 1,5–2 mln zł przy kilku koncertach.

To realny budżet na:

orkiestrę,

profesjonalną scenę,

bezpieczeństwo,

luksusową oprawę.

4. Luksus zamiast prowizorki

Winobranie powinno oznaczać:

wielką scenę,

światową jakość dźwięku,

strefę VIP,

elegancką strefę wina i gastronomii,

spójną estetykę.

Miasto wina nie może wyglądać jak przypadkowy jarmark.

5. Dlaczego to ważne?

Bo dziś Zielona Góra:

nie ma ogólnopolskiego wydarzenia muzycznego,

nie przyciąga młodej publiczności z innych regionów,

nie buduje silnej marki kulturowej.

Winobranie może stać się naszym „Open’erem Zachodu Polski” — w wersji miejskiej i symfonicznej.

Ale potrzeba odwagi.

Wzywamy Radnych Miasta:

Do przyjęcia programu „Winobranie Premium”.

Do przygotowania edycji o skali 20–30 tys. widzów.

Do wprowadzenia koncertów rap/trap/hip-hop/d'n'b/jungle z pełną orkiestrą.

Do odejścia od formuły „byle było”.

Miasto musi przestać bać się wielkości.

Zielona Góra ma potencjał.

Czas, by Winobranie zaczęło go wykorzystywać.

Zapowiedź koncertu muzyki filmowej- 19 kwietnia

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Wed, 25 Feb 2026 10:05:00 +0000

Muzyka Filmowa Przy Świecach

Wyjątkowy koncert, który przeniesie Państwa w świat pełen emocji i namiętności. W magicznej scenerii rozświetlonej blaskiem tysiąca świec wystąpi uznany na arenie międzynarodowej pianista, który wykona najpiękniejsze kompozycje muzyki filmowej i współczesnej. Zielona Góra 19 kwietnia 2026 o godz. 19:00

Teatr operowy – dawna Hala Miejska w Zielonej Górze

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Thu, 19 Feb 2026 07:48:00 +0000

Budynek przy al. Niepodległości w Zielonej Górze, dziś znany jako Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego, powstał jako nowoczesna, wielofunkcyjna Hala Miejska z funkcją operową. W latach 1931–1933 funkcjonował tu teatr operowy o znaczeniu ponadlokalnym, goszczący zespoły z Berlina, Wrocławia i Drezna. Obiekt ten jest jednym z ciekawszych przykładów międzywojennej architektury teatralnej w zachodniej Polsce.

Fot. W Olsztynie odtworzono fosę dla orkiestry w teatrze Jaracza

1. Historia powstania budynku (1931)

Gmach wzniesiono w 1931 roku według projektu wybitnego berlińskiego architekta Oskar Kaufmann, specjalizującego się w projektowaniu nowoczesnych budynków teatralnych i operowych w Niemczech.

Był to obiekt:

wielofunkcyjny (teatr dramatyczny, opera, balet, projekcje filmowe),
wyposażony w zaplecze sceniczne umożliwiające realizację dużych produkcji muzycznych,
posiadający kanał orkiestrowy (orkiestron),
z widownią liczącą około 725 miejsc.

Hala Miejska była przedsięwzięciem ambitnym – miała stanowić centrum życia kulturalnego miasta. Finansowanie opierało się na:

dotacjach miejskich,
przychodach z występów impresaryjnych,
projekcjach filmowych (co było wówczas nowoczesnym sposobem utrzymania instytucji).

2. Opera w Zielonej Górze (1931–1933)

Początek działalności operowej

1 kwietnia 1931 roku zainaugurowano działalność operową wystawieniem „Madame Butterfly”. Spektakl przygotował teatr operowy z Wrocławia, a partię tytułową wykonała Lydia Pfieffer-Clomb.

Równolegle wystawiono dramat „Don Carlos” Friedricha Schillera (w wykonaniu Schlesische Landestheater).

Opera działała na zasadzie impresariatu – co oznaczało:

brak stałego, dużego zespołu orkiestralnego i chóru,
zapraszanie zespołów operowych z większych miast,
funkcjonowanie jako scena gościnna dla renomowanych teatrów.

Na scenie występowały zespoły z:

Berlina,
Wrocławia,
Drezna,
Śląskiego Teatru Krajowego.

Charakter repertuaru

Repertuar obejmował:

opery klasyczne,
operetki,
balet,
dramat,
widowiska muzyczne.

Był to ambitny program jak na miasto tej wielkości – co podkreśla rangę inwestycji.

Upadek opery

W 1933 roku działalność operowa została zakończona – przyczyną były:

problemy finansowe,
kryzys gospodarczy początku lat 30.,
ograniczenia budżetowe samorządu,
zmiany polityczne w Niemczech po 1933 roku.

Opera przestała istnieć jako stały byt, a budynek funkcjonował dalej głównie jako scena dramatyczna i kino.

3. Lata 1933–1945

Do początku lat 40. budynek nadal był miejscem wystawień dramatycznych i muzycznych. Nadal zapraszano zespoły z Berlina, Głogowa, Zgorzelca i Wrocławia.

Nie był to już jednak pełnoprawny teatr operowy w sensie organizacyjnym.

4. Okres powojenny – redukcja funkcji operowej

Po II wojnie światowej budynek przeszedł istotną przebudowę.

Najważniejsze zmiany:

redukcja widowni z ok. 725 do 385 miejsc,
likwidacja kanału orkiestrowego,
przekształcenie obiektu w klasyczny teatr dramatyczny.

Zniknęły możliwości pełnoskalowej realizacji operowej. Scena została dostosowana do potrzeb teatru repertuarowego.

5. Powojenne dzieje teatru

1945 – krótkie wznowienie działalności,
1951 – powstanie Miejskiego Teatru Zielonogórskiego,
24 listopada 1951 – oficjalne otwarcie sztuką „Zemsta” Aleksandra Fredry,
1964 – powstanie Państwowego Teatru Ziemi Lubuskiej,
później instytucja przyjęła nazwę Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego.

Od tego momentu budynek funkcjonuje wyłącznie jako teatr dramatyczny.

6. Znaczenie architektoniczne

Projekt Oskara Kaufmanna był przykładem nowoczesnej architektury teatralnej okresu międzywojennego:

funkcjonalny układ widowni,
duża scena przystosowana do produkcji muzycznych,
zaplecze techniczne typowe dla scen operowych.

Fakt, że w Zielonej Górze istniał w pełni wyposażony teatr operowy już w 1931 roku, świadczy o ambicjach kulturalnych ówczesnego miasta.

7. Współczesne dyskusje o przywróceniu funkcji operowej

Od 2007 roku pojawiają się koncepcje częściowego przywrócenia funkcji muzycznych – wzorem:

Rzeszowa (Filharmonia + Opera),
Olsztyna (filharmonia i scena muzyczna).

Rozważane są:

koncerty półsceniczne,
spektakle opery kameralnej,
musical,
odtworzenie orkiestronu (technicznie możliwe, lecz kosztowne).

8. Znaczenie historyczne

Dawna Hala Miejska była:

jedną z nielicznych pełnoprawnych scen operowych na obszarze dzisiejszego województwa lubuskiego,
przykładem międzywojennej modernizacji kulturalnej miasta,
symbolem okresu, w którym Zielona Góra posiadała ambicje operowe.

Choć opera działała krótko (1931–1933), jej istnienie stanowi istotny fragment historii kultury miasta.

opr. CzatGPT

Jan Mioduszewski "Od deski do deski" [20.02—15.03]

noreply@blogger.com (Telewizja Opera) — Mon, 16 Feb 2026 08:10:00 +0000

otwarcie 20.02 godz. 19:00
wystawa czynna do 15.03.2026

Obrazy Jana Mioduszewskiego od lat inspirują do refleksji nad konstrukcją i dekonstrukcją przedmiotu. Najnowsze realizacje artysty wyraźnie jednak wykraczają poza problematykę rzeczy, kierując się ku sprawom ludzkim. W ostatnim czasie warszawskiego malarza szczególnie interesuje kreowanie swoistego jarmarcznego teatru. Z elementów mebli i drewna buduje figury, które deleguje do odgrywania komedii i tragedii. Powstaje w ten sposób drewniane theatrum mundi — zarazem absurdalne i poetyckie.

Artysta testuje przy tym szerokie spektrum tematów: od portretu, przez dialog z historią sztuki, po odniesienia do współczesnej rzeczywistości politycznej. Wystawa Od deski do deski zaprezentuje obszerny wybór najnowszych płócien Mioduszewskiego i pozwoli zajrzeć za kulisy jego twórczego procesu.

Cykle obrazów, które zostaną wystawione w BWA ZG mają w sobie wyraźny rys fizjonomiczny. Malarz wykorzystuje zjawisko pareidolii, tworząc z drewnianej materii aluzyjne formy figuratywne. Prace Mioduszewskiego wzbudzają emocje i dają widzom radość a jednocześnie niepokoją i prowokują do stawiania pytań.

Jan Mioduszewski (Warszawa, 1974)

Studia artystyczne odbył w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (1994-1996) a następnie Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1996-1999), gdzie zetknął się ze Zbigniewem Gostomskim, malarzem i aktorem teatru Cricot2 Tadeusza Kantora. Zajmuje się malarstwem, instalacją i performans. Na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii uczy kompozycji; opublikował książki o zagadnieniach budowy współczesnego obrazu. Stażysta Fundacji Balthusa w Rossiniere w 2005 roku. Artysta znany jest ze swoistego portretowania mebli. Od wielu lat tworzy fikcyjną Fabrykę Mebli. Początkowo meblowe obrazy w rodzaju trompe l'oeil służyły mu do budowania różnych percepcyjnych pułapek w przestrzeni wystaw i zacierania granic pomiędzy malarstwem a przestrzenią. W tym czasie obrazy najczęściej przedstawiały proste meble modernistyczne z epoki komunizmu w Europie Środkowo-Wschodniej. Malarz dał się poznać jako iluzjonista wiernie oddający różne drewniane powierzchnie, a mazerunek słojów wyrósł na znak jego dzieł. Mioduszewski tworzy także obiekty malarskie w których używa części meblarskich doczepianych do lica, wchodzących w relacje z malaturą. Niejednokrotnie swoje wystawy dopełniał performansami dialogującymi z obrazami. W treści obrazy i działania Mioduszewskiego często dotyczą paradoksów istnienia oraz złożonych relacji człowieka z rzeczami. W najnowszych cyklach obrazów cytaty meblarskie stanowią kostium pod którym kryją się pytania o fragmentaryczną tożsamość człowieka współczesnego.

Produkcja wystawy: Karolina Spiak
Tekst: Franciszek Smoręda
Projekt graficzny druków: Jakub Pionty
Montaż: Tomasz Relewicz
Edukacja: Małgorzata Dobrucka
Opieka merytoryczna: Wojciech Kozłowski

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Jan Mioduszewski "Od deski do deski" [20.02—15.03]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Mon, 16 Feb 2026 08:09:00 +0000

otwarcie 20.02 godz. 19:00
wystawa czynna do 15.03.2026

Jan Mioduszewski (Warszawa, 1974)

Produkcja wystawy: Karolina Spiak
Tekst: Franciszek Smoręda
Projekt graficzny druków: Jakub Pionty
Montaż: Tomasz Relewicz
Edukacja: Małgorzata Dobrucka
Opieka merytoryczna: Wojciech Kozłowski

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Wczoraj w Nowej Soli

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Sun, 08 Feb 2026 10:15:00 +0000

W sprawie kina Nysa

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Thu, 29 Jan 2026 10:44:00 +0000

Szanowny Panie Redaktorze,

odpowiadając na pytania dotyczące kina Nysa, informuję, że Miasto analizuje obecnie zasadność oraz możliwości zakupu tego obiektu. Ostateczna decyzja w tej sprawie jeszcze nie zapadła.

Ewentualna cena transakcji będzie przedmiotem negocjacji, które rozpoczną się dopiero w momencie podjęcia wiążącej decyzji o przystąpieniu do rozmów z obecnym właścicielem.

Mirosław Gancarz

Pełnomocnik Prezydenta Miasta

ds. polityki informacyjnej

Zastępca Dyrektora

Departamentu Prezydenta Miasta

Z Gazety GL "w październiku 2015 roku właścicielem kina Nysa stała się firma Ad Investment Dariusza Łodygi. Do przetargu, który ogłosiła Państwowa Instytucja Filmową „Odra-Film” z siedzibą we Wrocławiu, nikt więcej nie stanął. Budynek sprzedano za 1,2 mln zł."

Komunikat UMWL: Jubileusz Teatru Terminus A Quo: pół wieku spektakli, rozwoju artystów i rozsławiania sztuki

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Tue, 20 Jan 2026 06:42:00 +0000

– Awangarda to z jednej strony łamanie konwencji, a z drugiej – nieustanne bycie z przodu. To wychodzenie, otwieranie, szukanie nowych przestrzeni i mówienie: „ja tu jestem pierwszy" – tak o nowosolskim teatrze Terminus A Quo podczas jego jubileuszu mówił wicemarszałek Grzegorz Potęga.

Teatr świętował swoje 50-lecie w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej im. C. Norwida w Zielonej Górze w gronie przyjaciół, artystów i wiernych widzów. – To teatr, który od pół wieku nieustannie wyznacza nowe kierunki – podkreślał podczas uroczystości wicemarszałek Grzegorz Potęga.

Sztuka, która połączyła teatr i bibliotekę

Edward Gramont – założyciel, dyrektor, reżyser i „dusza" Teatru Terminus A Quo nie ukrywał wzruszenia, widząc tyle znajomych twarzy, które przewinęły się przez nowosolską scenę i widownię.

W ramach obchodów jubileuszu otwarto wernisaż prac Leszka Frey-Witkowskiego pt. „Kwerenda – powroty", malarza i rysownika ze Świebodzina związanego z nowosolskim teatrem, który tworzył plakaty, programy teatralne, ekslibrisy i oprawę graficzną dla Terminus A Quo od 1977 roku. Okazało się, że artysta jest także z wykształcenia bibliotekarzem i swoje pierwsze kroki w zawodzie stawiał właśnie w WiMBP im. C. Norwida w latach 60. Dyrektor biblioteki dr Andrzej Buck wręczył artyście niezwykłe, pamiątkowe dokumenty – kopie podania o pracę i życiorysu.

50 lat działalności teatru zamknięte w książce

Z okazji jubileuszu odbyła się także promocja książki „Gramont" – rozmowy założyciela i dyrektora teatru Edwarda Gramonta z literaturoznawczynią dr Mirosławą Szott. Wydanie publikacji wsparł Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego oraz Urząd Miasta Nowa Sól. Finansowo wydanie książki wsparli także Beata Mączka, Wanda Rudkowska, Daniel Kalinowski i Mirosław Lachowicz.

Publikacja przybliża historię, twórczość oraz kulisy działalności artystycznej Edwarda Gramonta na przestrzeni 50 lat. Powstała w ramach Pracowni Badań nad Kulturą Literacką Ziemi Lubuskiej, działającej w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze. Zawiera fotografie zaprzyjaźnionych z teatrem fotografów. Autorką zdjęcia na okładce jest Dorota Bulińska.

Organizatorzy prowadzą listę osób zainteresowanych otrzymaniem egzemplarza książki. Aby się zapisać, wypełnij formularz dostępny pod poniższym linkiem: https://forms.gle/HR9iZEvcSks4MToQ8.

Teatr, który łączy ludzi niezależnie od ich pochodzenia

O tym, że Edward Gramont i założony przez niego pół wieku temu teatr alternatywny to coś więcej niż lokalna nisza artystyczna, świadczyły głosy samorządowców, którzy przybyli na jubileusz TAQ również dlatego, że znają i przyjaźnią się z Edwardem Gramontem od wielu lat.

Prezydent Nowej Soli Beata Kulczycka mówiła, że jest zaszczycona obecnością na tak ważnym jubileuszu. – To historia Nowej Soli, historia pokoleń. Gdy studiowałam w Lublinie i dowiedziałam się od znajomych z mojego akademika, że Edward był z teatrem w Chatce Żaka w Lublinie, a ja nie zdążyłam na spektakl swojego ziomka z Nowej Soli, to żałowałam przez kilka tygodni. Edward to jest historia, osobowość, to jest teatr, to są ludzie, to jest pigułka Nowej Soli – coś, czego można nam zazdrościć – zaznaczała Kulczycka.

Wicemarszałek Grzegorz Potęga podkreślał, że widzi wśród zebranych wiele osób z Nowej Soli i z województwa, ale jest przekonany, iż obecne są także osoby spoza regionu. Zaznaczał, że mimo upływu lat Edward Gramont wciąż stara się być wszędzie. Wyjaśniał, że gdyby nie pięćdziesiąt lat działalności Teatru Terminus A Quo, nie byłoby osiemnastu lat Solanin Film Festiwalu, którego jubileusz także przypada w tym roku.

Wieczór jubileuszowy zakończył się spektaklem teatralnym „Anna Livia, Gotha Potwór" w reżyserii Edwarda Gramonta.

SHOTY — 10. Dyplomy ISW UZ 2024/25 [23.01—08.02]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Wed, 14 Jan 2026 10:53:00 +0000

Agnieszka Felińska, Katarzyna Hondzio, Joanna Jagiełło, Dominika Komarnicka, Laura Krawczyk, Anna Krawiec, Julia Lupa, Adrianna Łubkowska, Julia Mardziołek, Urszula Piątkowska, Emilia Pyka, Oliwia Rychlewska, Anastasiia Slovachevska, Karo Sokołowska, Zofia Stawicka, Lizaveta Yanovich

zespół kuratorski: Mirosław C. Gugała i Katarzyna Smugarzewska

otwarcie 23.01 godz. 19:00
wystawa czynna do 8.02.2026

Eksponowane tu prace nie powstały z eksploracji jednego problemu i nie posiadają źródła wspólnego dla wszystkich autorów. Oto spotkanie różnych wrażliwości, mediów i języków, które nie dążą do ujednolicenia. Mamy tu do czynienia z twórcami, którzy kształcąc się na różnych kierunkach studiów artystycznych, eksperymentują z mediami i formami. Ich punktem wspólnym jest aktualność – nie w sensie politycznym czy społecznym, ale egzystencjalnym, aktualność pytania o sens twórczości, o własny byt artystyczny, o to, co warto lub trzeba pokazać.

Tegoroczna prezentacja nie ma też autonomicznego tytułu – dlatego, że jest dziesiątą w historii tego cyklu. To jednak nie tyle jubileusz, co moment krótkiego uświadomienia, że wydarzenie jest cykliczne i że w jego powtarzalności można zaakcentować tę właśnie liczbę. Uczelnia i galeria mają własne rocznice wynikające w własnych, znacznie dłuższych historii, zaś ta wystawa jest zapisem ciągłości konsekwentnego otwierania przestrzeni dla debiutów.

M. C. Gugała

↑ grafika: Paula Kotlarczyk

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl

Nagroda "Złote Grono- poza obiegiem" 2025 dla Adama Bałdycha

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Thu, 08 Jan 2026 10:53:00 +0000

Nagroda „Złote Grono 2025 – poza obiegiem”

wyróżnienie indywidualne

Laureat: Adam Bałdych
(artysta związany z regionem lubuskim – Gorzów Wlkp. / szeroko pojęta Ziemia Lubuska)

Uzasadnienie

Ta nagroda nie jest za „rok kalendarzowy”, liczbę koncertów ani medialną widoczność.
Jest za konsekwencję artystyczną, która – z perspektywy Zielonej Góry i okolic – ustawia realny punkt odniesienia, nawet jeśli dzieje się to poza lokalnym obiegiem instytucjonalnym.

Dlaczego właśnie Adam Bałdych?

Bo udowadnia, że artysta z regionu nie musi prosić o legitymację

W realiach, w których lokalna kultura często szuka potwierdzenia „z zewnątrz”, Bałdych jest przykładem odwrotnym:

najpierw jest język artystyczny – dopiero potem etykiety.
Bo łączy lokalność z europejskim horyzontem bez folkloryzowania

Nie „reprezentuje regionu” w sensie promocyjnym.
On pokazuje, że region może rodzić artystów, którzy nie mieszczą się w lokalnych narracjach, a mimo to są z nimi organicznie związani.
Bo jest artystą, nie produktem obiegu

Jego twórczość:
- nie opiera się na sezonowych modach,
- nie potrzebuje lokalnych komisji ani konkursów,
- nie daje się łatwo wpasować w program „imprezy miejskiej”.
I właśnie dlatego jest ważna.
Bo jego obecność obnaża lokalne braki systemowe

Fakt, że artysta tej klasy nie ma naturalnego miejsca w stałym obiegu kulturalnym Zielonej Góry, nie jest jego porażką.
Jest diagnozą stanu lokalnej polityki kultury.

Dzisiaj Elektrikflesz

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Thu, 25 Dec 2025 17:35:00 +0000

Zanim Dom Towarowy Centrum w Zielonej Górze wypełni się ponownie sklepami…

WITH INTENSE ELECTRONIC DANCE MUSIC ⚡
⛓️ NEUX – KHIDI | TBILISI
https://soundcloud.com/neuxx
⛓️ EL`MIRKA VINYL SET
https://soundcloud.com/elmirka
⛓️ VITCAT
https://soundcloud.com/vitcatt
⛓️ BUFO VINYL SET
https://soundcloud.com/bufodj
⛓️ ANK.
∎ Cocktail Bar
∎ Szatnia
peace – love – unity – respect
tax: 50 złotych
_____________________
FULL INFO > www.electricflash.pl

Przebudowa amfiteatru: kanału dla orkiestry- nie będzie

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Mon, 15 Dec 2025 12:34:05 +0000

Dzień dobry,

koncepcja nie przewiduje orkiestronu. W sprawach pozostałych pytań trzeba będzie się kontaktować z firmą, która na zlecenie miasta będzie realizowała to zadanie.

Pozdrawiam

Kinga Rosińska

Zielonogórski Ośrodek Kultury

Od: "adam"
Do: "Kinga Rosińska"
Wysłane: środa, 10 grudnia, 2025 8:17:40
Temat: Pytnaia prasowe

dzień dobry, Czy odtworzony bedzie kanał dla orkiestry aby grac opery, musicale, balet?

Kto odpowiada za stronę akustyczna? Jakie uprawnienia akustyczne ma projektant? Z kim od akustyki bedzie współpracować?

Pozdrawiam

Adam Fularz, "Kultura Góra"

Informacje o projekcie

Beneficjent – Zielonogórski Ośrodek Kultury

Tytuł projektu – „Zwiększenie atrakcyjności kulturalnej regionu poprzez przebudowę amfiteatru wraz z zadaszeniem"

Nr projektu – FELB.05.04-IZ.00-0001/25

Priorytet 5 „Fundusze Europejskie na rzecz zwiększenia dostępności regionalnej infrastruktury społecznej"

Działanie 5.4 „Infrastruktura kulturowa i turystyczna"

Całkowita wartość projektu – 75 185 079,62 PLN

Kwota dofinansowania – 41 112 608,09 PLN (w tym środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego – 35 000 000,00 PLN, z budżetu państwa – 6 112 608,09 PLN)

Przedmiotem projektu jest przebudowa i modernizacja amfiteatru w Zielonej Górze oraz przebudowa parkingu wraz z drogą dojazdową.

Poprawa stanu infrastruktury obiektu w ramach projektu obejmuje:

przebudowę widowni wraz z montażem siedzisk (ok. 2900 miejsc),
budowę zadaszenia nad widownią,
przebudowę zadaszenia nad sceną, wraz z remontem sceny i jej zaplecza,
budowę stanowisk reżyserskich – obrazu i dźwięku,
budowę budynku obsługi widza,
montaż paneli fotowoltaicznych,
zagospodarowanie terenu (m.in. wejścia, balustrady, schody, mała architektura, oświetlenie),
przebudowę parkingu wraz z drogą dojazdową i chodnikiem.

W ramach projektu planuje się również dostawę i montaż monitoringu, nagłośnienia, oświetlenia oraz elementów mechaniki estrady.

Otwarte spotkanie o przeszłości i przyszłości willi przy al. Niepodległości 21 [16.12]

noreply@blogger.com (Adam Phoo) — Fri, 12 Dec 2025 08:15:00 +0000

Spotkanie o przeszłości i przyszłości willi przy al. Niepodległości 21 i historii naszego miasta poprowadzi dr Bartłomiej Gruszka.

wtorek, 16.12.2025, godzina 15:00

Willa, al. Niepodległości 21

Wydarzenie odbywa się w ramach projektu "Willa siostra BWA. 60 lat galerii BWA w Zielonej Górze" dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Bartłomiej Gruszka – regionalista, miłośnik historii Zielonej Góry, archeolog. Kolekcjoner pamiątek z Grünbergu. Autor książki o atelier fotograficznych w przedwojennej Zielonej Górze. Ma ponad 200 zdjęć zrobionych w zakładach fotograficznych w Grünbergu. Prezes Fundacji Tłocznia.

Prosimy nie odpowiadać na tę wiadomość. W celu kontaktu, prosimy, piszcie do nas na adres bwa@bwazg.pl