kultura i sport

Auschwitz oczami esesmanów

2012-02-10T19:48:00.000+01:00

Ślad, który nie może ulec zatarciu

Świat wczoraj i dziś. Zupełnie inny, ale jednak coś z niego zostało. To miejsce - Auschwitz-Birkenau, które jak żaden inny obóz uświadamia nam, co wydarzyło się 70 lat temu na dobrze znanych nam terenach. Niby wiemy, czym był holokaust, ludobójstwo na masową skalę - publikacji na ten temat nie brakuje, ale te czarno-białe historyczne fotografie w zderzeniu z kolorową współczesną rzeczywistością przedstawione w albumie "Auschwitz-Birkenau: Miejsce, na którym stoisz" mogą sprawić, że naprawdę odczujemy istotę tej tragedii.

O tragedii, o zdjęciach i przede wszystkim o tym, dlaczego temat holokaustu jest wciąż tak aktualny i tak frapujący opowiada autor fotografii - Paweł Sawicki.

WP: Skąd wziął się pomysł na stworzenie takiej publikacji?

Paweł Sawicki: Pomysł wyszedł od dyrektora Muzeum Auschwitz, Piotra M.A, Cywińskiego, który chciał spojrzeć na album Auschwitz, czyli ten najważniejszy dokument wizualny zagłady, z zupełnie innej strony. To wielki cud, że te historyczne zdjęcia w ogóle przetrwały. Ich historia jest niemal nieprawdopodobna. Lili Jacob, kobieta, która widnieje na jednym ze zdjęć w albumie, znalazła go zaraz po swoim wyzwoleniu w odległym od Oświęcimia o ponad 600 kilometrów obozie Dora. Leżała w jakimś baraku, była wycieńczona i szukała jakichś koców, aby się ogrzać. Szukając wokół siebie znalazła właśnie ten album. Zaczęła go przeglądać i nagle zauważyła, że na fotografiach znajduje się jej rabin, jej społeczność, rodzina, ludzie, których zna i w końcu ona sama.

Jak ten album się tam znalazł?

Tego do końca nie wiemy. I nie wiemy też, dlaczego właściwie powstał. Podejrzewamy, kim mogli być autorzy tych zdjęć – esesmani Ernst Hoffmann lub Bernhard Walter. Może pracowali razem. Jeden z nich, zapytany w sądzie o to, czy wykonywał zdjęcia, nie przyznał się. Drugiego nigdy nie udało się złapać. To byli oficjalni fotografowie obozu, którzy mieli tam swoją pracownię. Zajmowali się wszelką działalnością dokumentacyjną, ale na wykonanie takich zdjęć ktoś musiał wydać pozwolenie, bo generalnie dokumentowanie eksterminacji było całkowicie zabronione. Nie jest to normalna sytuacja, że esesmani wchodzą z aparatem na rampę i robią zdjęcia transportu, który właśnie przyjechał, który skazany jest na zagładę i idą za nim krok w krok. Nie wiemy, czy były one robione w celu propagandowym, czy jest to pamiątka. I raczej się nie dowiemy. Widać jednak ewidentnie, że są to fotografie zamierzone, nie są robione z ukrycia. Sporo czasu zajęło ich zrobienie, prawdopodobnie nie jest to dokumentacja tylko jednego transportu. Na pewno praca ta nie była wykonywana przez amatorów, ci esesmani znali się na fotografii, kadry nie są przypadkowe. Widać również, że autorzy zdjęć wchodzili na wagony, żeby zyskać lepszą perspektywę. Z technicznego punktu widzenia to naprawdę dobry fotoreportaż. Mamy zatem dokument prawie 200 zdjęciowy, który nazywany jest „Albumem Auschwitz” lub „Albumem Lili Jacob”. Ta kobieta przez wiele lat miała go ze sobą, a w latach 80-tych oddała go Yad Vashem. Są to jedyne zdjęcia dokumentujące zagładę.

Ale nie do końca.

Tak. W albumie widać granicę, której esesmani nie mogli przekroczyć, czyli drzwi budynku krematorium. Na zdjęciach nie ma śmierci. Nie ma też tego, co zwykle chcemy kojarzyć z Auschwitz – terror, ujadanie psów, cierpienie, horror. Należy pamiętać, że zdjęcia pochodzą z lata 1944 roku, kiedy Auschwitz jako fabryka śmierci jest już doskonale naoliwioną maszynerią. W ciągu tych trzech letnich miesięcy Niemcy deportowali do Auschwitz ponad 400 tysięcy Żydów z Węgier. Większość z nich zamordowano natychmiast po przyjeździe. Czyli 1/3 ofiar Auschwitz zginęła w ciągu tych kilku miesięcy. Słynną dziś rampę zbudowano tam przecież po to, żeby pociągi mogły podjeżdżać niemal pod same krematoria.

Ktoś jeszcze, oprócz Lili Jacob, rozpoznał siebie na tych zdjęciach?

W albumie są osoby, które można zidentyfikować z imienia i nazwiska, kilka z nich to krewni Lili Jacob. Kilku esesmanów również udało się zidentyfikować. Także trzech więźniów holenderskich, którzy na jednym ze zdjęć są ubrani w pasiaste stroje. Ale większość z tych ludzi prawdopodobnie już nie żyje, ogromną część zamordowano w komorach gazowych w ciągu 1-2 godzin po wykonaniu tych zdjęć.

Jaka jest idea albumu?

Celem jest pokazanie tej autentycznej przestrzeni, że ona naprawdę istnieje, że to wszystko wydarzyło się w bardzo konkretnych miejscach. Są tacy, którzy mówią, że holokaust to mistyfikacja. Zatem moja praca polegała na odnalezieniu w przestrzeni byłego obozu Birkenau tych samych miejsc, które są na fotografiach archiwalnych. Na początku myślałem, że to w zasadzie zadanie niewykonalne. Założeniem było znalezienie dokładnie tego samego kadru, a wiedząc, że Birkenau dziś to przede wszystkim wielkie pole ruin, wydawało mi się to niesłychanie trudne. I tak wyglądała moja praca. Z wielkimi wydrukami zdjęć chodziłem po ogromnym terenie i niczym detektyw oglądałem każdy fragment terenu. Okazało się, że odnaleźć można jeszcze sporo miejsc, ale wymagało to dużo czasu.

Jak już trafiłem w dobre miejsce, to przyszła kolej na zrobienie zdjęcia. Tu też pojawiły się problemy. Okazało się, że esesmani bardzo często fotografowali z podwyższenia, prawdopodobnie z samochodu lub z jakiegoś stołka. Moje pierwsze zdjęcia były nieudane, bowiem miałem zbyt niską perspektywę. Potem za każdym razem musiałem nosić ze sobą drabinkę. Człowiek, który o wczesnej porze porusza się samotnie z drabinką po tym wielkim terenie budził zdziwienie i zainteresowanie zwiedzających. Kolejnym problemem było światło. Starałem się, aby na współczesnych zdjęciach było ono podobne. Wiele z historycznych fotografii wykonano rano. Ja też starałem się pracować w godzinach porannych. Po trzecie założenie było takie, że nie robimy komputerowego retuszu. Chodziło przecież o pokazanie autentyzmu miejsca. Musiałem zatem dodatkowo uważać, żeby przestrzeń była pusta, bo na tej pustce bardzo mi zależało. To była naprawdę ciężka praca, gdzie trzeba było wziąć pod uwagę wiele detali.

Dlaczego kolorowe, a nie czarno-białe?

Taki był zamysł, żeby pokazać dzisiejszą rzeczywistość. Kolor pozwala człowiekowi na lepsze odnalezienie się tu i teraz. Poza tym my tę historię znamy jako czarno-białą. Zarówno holokaust, jak i II wojnę światową. Nagłe zderzenie z kolorem budowanym na czarno białej symbolice nie jest łatwe. Ponadto zaakceptowanie tego, że wtedy było ciepłe lato, świeciło słońce i naprawdę był bardzo przyjemny dzień jest niezwykle trudne. Tego przyjemnego dnia transport przyjechał, esesmani zrobili swoje i kilka tysięcy ludzi zostało zamordowanych. Ładna pogoda nie przeszkadzała Niemcom w wykonywaniu swojej pracy. Kolor pokazuje, że to jest tutaj, ze to miejsce jest namacalne i ta świadomość sprowadza nas na ziemię, bardzo gwałtownie.

Jak się Pan czuł szukając tych miejsc, stojąc na nich, mając świadomość, że kiedyś przebywało tam tyle ofiar zagłady?

Było to trudne, ponieważ z jednej strony musiałem w pewnym sensie wcielić się w tego, który stał za aparatem. Ten człowiek przecież dobrze wiedział, co się stanie z tymi ludźmi i miał za zadanie po prostu zrobić zdjęcia. Najpierw zatem musiałem przybrać postawę czysto techniczną - znaleźć miejsce, wymierzyć kadr, wykonać swoją pracę. Ale później, gdy wracałem po paru godzinach do komputera i zaczynałem przeglądać zdjęcia – np. to z rampą, na której stoi kilkaset osób, gdzie część z nich już maszeruje w kierunku krematorium i zaraz zostanie zamordowana, w innym miejscu jeszcze trwa selekcja, gdzie indziej ktoś siedzi i odpoczywa, nieopodal stoją wózki dziecięce – czyli proces zagłady trwa… I potem patrzyłem na zdjęcia, które wykonałem, to natychmiast dostrzegałem tę ogromną pustkę, wróciłem do źródła, do tej tragedii, która jest obecna w każdym metrze kwadratowym tego miejsca. To historyczne zdjęcie jest w pewnym sensie pamiątką po ludziach, którzy mieli nieszczęście tam być, ale przed śmiercią zostali sfotografowani i to się zachowało. Dla mnie ten kontrast – dzisiejsza pustka i ten historyczny harmider, ruch, tłum… To było bardzo frapujące. Nie byłem tylko wykonawcą jakiejś pracy technicznej, ale bardzo to przeżyłem i zrobiło to na mnie ogromne wrażenie.

Ludzi już nie ma, ale miejsce pozostało, oczywiście w naruszonym stanie.

Zdjęcia pokazują siłę autentyzmu tego miejsca. W większości obozów zagłady nie mamy tego namacalnego dowodu. Zostały one całkowicie zniszczone. Auschwitz zachował się w tym stopniu, że możemy go rozpoznać geograficznie. Na końcu albumu jest również mapka, która dokładnie pokazuje, gdzie zostały wykonane zdjęcia. Tu nie ma przestrzeni muzeologicznej, nie ma wystawy, to jest autentyczne miejsce, teren niemalże nietknięty, nieskażony żadną warstwą symbolizmu. Nagle człowiek, który tylko czyta o tych okropnych rzeczach sprowadzony jest do konkretnej przestrzeni, która naprawdę istnieje. To także jedna z możliwych interpretacji tytułu albumu: „Miejsce, na którym stoisz”.

W ciągu ostatnich kilku lat powstała masa najróżniejszych publikacji dotyczących holokaustu. Ta tendencja nie mija. Skąd tak ogromna potrzeba mówienia o tym, co się wydarzyło i tworzenia tak wielu publikacji na ten temat?

Jest w tym bowiem coś więcej niż tylko fakt. Holokaust jest już nie tylko ważną lekcją historii. To wszystko przekształca się w uniwersalną lekcję o człowieku jako takim. Te wydarzenia prozokują do stawiania pytań dotyczących człowieka jako ofiary, świadka, ale, co jest najbardziej frapujące - człowieka jako sprawcy. Esesmani dehumanizowali swoje ofiary. My dziś mamy tendencję do dehumanizowania esesmanów. Ale nie możemy patrzeć na nich jak na nie-ludzi, potwory. Niestety to też byli ludzie, tacy jak my. Okazuje się, że są warunki, w których człowiek staje się sprawcą. Że ludzie wychowani w zachodniej cywilizacji są w stanie wybudować Birkenau, wymyślić system, który będzie funkcjonował jak w zegarku. Przyjeżdża pociąg i po trzech godzinach jest po sprawie. Cała myśl człowieka, którą my chcemy postrzegać jako twórczą i kreatywną, może być wykorzystana zupełnie inaczej. Jest inżynier, który projektuje piec krematoryjny, jest architekt, który rysuje plan komory gazowej – to ludzie wykształceni, myślący, którzy skończyli uniwersytet.

To jest naprawdę precedens w historii ludzkości. Nigdy wcześniej nie miała miejsca masowa zagłada ludzi trującym gazem na masową skalę. Włączony w to został cały przemysł, system logistyczny, system komunikacji, który miał przynieść oczekiwany efekt - śmierć.

I pojawia się pytanie - co my z tym robimy? Czy ludzkość się czegoś na tym uczy?

Holokaust przewartościował wszystko. Po I wojnie światowej wydawało nam się, że stworzyliśmy świat, który jest fantastyczny, ale potem niespodziewanie przychodzi druga, jeszcze większa tragedia. Auschwitz stało się więc fundamentem nowej Europy. Obecny system jest tworzony po to, żeby to wszystko się nie powtórzyło. Ale paradoksalnie to hasło „nigdy więcej” czasami wydaje się być słowami rzucanymi w pustą przestrzeń. Bo co się wydarzyło nie tak przecież dawno w Rwandzie? Tam zamordowano ok. miliona ludzi. Nie za pomocą gazu, ale maczet, noży, siekier… Ta świadomość boli. Tym bardziej, że w świecie szybkiego przekazu informacji, w świecie mediów nie możemy, tak jak niektórzy Niemcy podczas wojny, powiedzieć, że o czymś nie wiemy, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, co się wokół nas dzieje. Jak dziś ktoś powie, że o czymś nie wiedział, to jest to śmieszne.

I co my z tym robimy? Gdzie jest głos tych ludzi, którzy co roku przechodzą przez Muzeum Auschwitz, przez inne miejsca pamięci, przez muzea na całym świecie? Czy to doświadczenie coś w nich zmienia, czy powoduje, że chcą coś zmienić?

Może ta sytuacja za mało przystaje do ich codzienności?

Edukacja w Muzeum opiera się na trzech zasadach: pamięć, świadomość, odpowiedzialność. I to trzecie założenie jest zawsze najtrudniejsze do zrealizowania – jak pokazać młodemu człowiekowi, że może być za coś odpowiedzialny. Ludzie oczywiście powiedzą, że nic nie mogą zrobić, nie mają armii, nie mogą zarządzać państwem i wojskiem, nie mają wpływu na nic. Ale to nie o to chodzi. My pytamy inaczej - jeżeli słyszysz, że w domu obok dzieje się coś złego, to czy dzwonisz na policję czy nie robisz nic? Nie trzeba od razu być prezydentem, można zostać wolontariuszem, pomóc komuś w potrzebie. Jest mnóstwo małych rzeczy, które od nas zależą. Wierzę w to, że w człowieku, który przechodzi przez Auschwitz coś jednak zostaje, jakaś refleksja, ale obserwując, co się wokół dzieje, nie jest tak kolorowo, jak bym chciał.

Dziękuję za rozmowę.

Z Pawłem Sawickim rozmawiała Ewa Jankowska

Blitzkrieg żywych trupów. Wśród oscarowych faworytów nie przegap "Rammbocka"

2012-02-10T19:36:00.000+01:00

W piątek na ekrany kin wchodzą aż trzy filmy walczące o Oscara w najważniejszej kategorii, lecz wcale nie mniej ciekawie jest w kinach studyjnych. Tam zobaczymy "Rammbock", niemiecki horror o żywych trupach.

Choć stwory z filmu "Rammbock" Marvina Krena, technicznie rzecz biorąc, nie są zombie, to sama konstrukcja fabuły przywołuje na myśl niezliczone filmy o nieumarłych monstrach, których jedynym instynktem jest wiecznie niezaspokojony głód ludzkiego ciała.

Zabrzmi to zapewne jak truizm, ale dzisiaj trudno nakręcić dobry zombie movie, bowiem konwencja wypaliła się przed laty i nawet mistrz kina grozy, George A. Romero, autor słynnej "Nocy żywych trupów", odcina kupony od dawnych osiągnięć. Kren nie jest na polu podobnych filmów nowatorem, lecz jego średni metraż jest ciekawy z uwagi na ciekawie napisane postaci i świetną inscenizację.

Brudne, śmierdzące podwórko w jakiejś podrzędnej berlińskiej dzielnicy staje się areną walki o życie. Poczciwiec Michael, typowy everyman, przyjeżdża do niemieckiej stolicy z zamiarem odnalezienia dawnej ukochanej. Pech chce, że kiedy tylko przekracza próg jej mieszkania, uaktywnia się nieznany medycynie, błyskawicznie rozprzestrzeniający się wirus. Podnosi on poziom adrenaliny we krwi nosiciela, a infekcję wywołuje nawet małe zadrapanie przez zakażonego. Michael, wraz ze spotkanym pomocnikiem hydraulika, usiłuje znaleźć sposób na wydostanie się z koszmarnej kamienicy, opanowanej przez chorych szaleńców.

Kren znakomicie pokazuje ludzkie zachowania w obliczu zagrożenia. Zamiast rzucać się do walki z zombie z nożem od masła w ręce, mężczyźni przebijają ściany, opracowują plany ucieczki, negocjują z sąsiadami, wreszcie wydostają na dach. Niepozbawiony czarnego humoru "Rammbock" to przemyślany, dynamiczny horror z europejskiego podwórka, w którego niespełna sześćdziesięciu minutach zamknięto pełnometrażową dawkę napięcia.

Wisława Szymborska spoczęła na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

2012-02-10T19:32:00.000+01:00

(fot. PAP)

Poetka Wisława Szymborska, laureatka literackiej Nagrody Nobla, została w czwartek pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. "Żegnamy poetkę pogodnej strony świata" - powiedział podczas uroczystości prezydent Bronisław Komorowski.

W południe z Wieży Mariackiej zamiast hejnału popłynęła melodia utworu "Nic dwa razy się nie zdarza", napisanego do wiersza Wisławy Szymborskiej, który miała w swoim repertuarze Łucja Prus. Utwór zagrał na cztery strony świata Marian Magiera, pierwszy trębacz Capelli Cracoviensis.

W uroczystościach pogrzebowych, które miały charakter świecki, uczestniczyli prezydent Bronisław Komorowski z małżonką, premier Donald Tusk, marszałek Sejmu Ewa Kopacz, marszałek Senatu Bogdan Borusewicz oraz minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski. Poetkę żegnali także przyjaciele, pisarze, poeci, tłumacze jej poezji i czytelnicy jej wierszy.

W kondukcie żołnierze nieśli wieńce i odznaczenia państwowe, w tym Order Orła Białego, którym WisławaSzymborska została uhonorowała przez prezydenta w styczniu 2011 r. "Nie jest łatwo żegnać poetkę, noblistkę, damę Orderu Orła Białego, bo wiemy, że nie ceniła sobie oficjalności, że żałowała czasu na ceremonie. Chciała mówić i uczyła nas jak mówi zwykły człowiek: prosto, krótko, szczerze, ale nie kryjąc własnych uczuć i emocji" - mówił prezydent Komorowski.

Prezydent podkreślił, że poetka pozostawiła nam wielki dar. "Pozostawia nam zapisaną w wierszach własną umiejętność dostrzegania wokół siebie zwykłych, drobnych nawet okruchów piękna i radości świata. Tych okruchów zawsze wartych zadziwienia, zawsze wartych przeżycia, a czasem wartych uśmiechu i ironii. Pozostawia nam dar pogodnej refleksji nad nami samymi, nad zwykłym człowiekiem. Dlatego żegnam Wisławę Szymborską, poetkę pogodnej strony świata" - powiedział Bronisław Komorowski.

Prezydent Krakowa Jacek Majchrowski mówił, że poetka nie była rodowitą krakowianką, ale krakowianką z wyboru. "Tutaj odpowiadał jej klimat, tu odpowiadali jej ludzie, tu odpowiadała jej atmosfera. Była krakowianką z miłości do tego miasta. Z miłości, która była miłością w pełni odwzajemnioną" - powiedział Majchrowski dodając, że poetka spotykała się z miłością ludzi na ulicach, spotkaniach i festiwalach. "Była osobą wyjątkową, skromną, taką jak każdy z nas. Mimo zaszczytów, laurów, orderów nie wywyższała się" - podkreślił żegnając honorową obywatelkę Krakowa w imieniu wszystkich mieszkańców miasta.

W imieniu środowiska literackiego zmarłą pożegnał przyjaciel, poeta Adam Zagajewski. "Wisława Szymborska była humanistką. Przeżyła straszliwą wojnę, poznała dwa totalitaryzmy, ale nie wybrała milczenia" - mówił. "Wybrała taki sposób mówienia, który nigdy nie prowadził do gadulstwa, tylko do mądrości. Była zawsze zwięzła, nawet w przemówieniu noblowskim, które było nieco za krótkie i musiało być uzupełnione lekturą wierszy. Była poetką dyskretną, ironiczną, niekiedy tragiczną, ale to właśnie jest humanizm - mówić odważnie, także nad przepaścią, nie pozwalać sobie na wygodną, a nieraz modną rozpacz, znajdować pociechę w czymś, co nie ma nazwy, co kryje się w wielkiej sztuce, w wielkiej literaturze, w ludzkiej duszy i w ludzkim rozumie" - powiedział Zagajewski.

Michał Rusinek, który przez kilkanaście lat był sekretarzem noblistki mówił, że poetka widząc zebranych na pogrzebie zapewne myśli, że znaleźli się tu przypadkiem w drodze na jakiś ważny mecz.

"Niedługo przed śmiercią mówiła pani, że miała dobre, długie, ciekawe życie i szczęście do ludzi, do przyjaciół. Była pani za to wdzięczna losowi i pogodzona z tym, co miało się stać. Ciekawe, co pani teraz robi? Zakładała pani, że w wersji pesymistycznej będzie siedzieć pani gdzieś przy stoliku i pisać dedykacje, a w wersji optymistycznej, no cóż, w niebie jest podobno pani ulubiona Ella Fitzgerald, więc pewnie słucha jej pani teraz, paląc papierosa i pijąc kawę. Ale równocześnie, na szczęście dla nas, wciąż może być pani z nami. Zostawiła nam pani sporo do czytania i sporo do myślenia. Dziękujemy, pani Wisławo!" - powiedział Rusinek.

Prowadzący ceremonię Andrzej Seweryn podkreślił, że dla wielu z nas Wisława Szymborska - "wielka dama poezji" - pozostanie "człowiekiem wielkiej skromności i niezwykłego ciepła, jakie otacza ludzi dobrych i mądrych".

W momencie składania urny do grobu zabrzmiał utwór "Black Coffee" Elli Fitzgerald, którą zmarła poetka szczególnie lubiła. Kondolencje nadesłał metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz. Wśród wieńców był teżwieniec z 89 białych róż od boksera Andrzeja Gołoty, któremu poetka kibicowała.

Ceremonia trwała ok. 40 minut, według organizatorów uczestniczyło w niej ok. 8 tys. osób. Po uroczystości na Cmentarzu Rakowickim przedstawiciele władz i przyjaciele poetki spotkają się w Sukiennicach.

Wisława Szymborska zmarła 1 lutego w swoim krakowskim mieszkaniu. Odeszła spokojnie, we śnie. W lipcu skończyłaby 89 lat. Była poetką, tłumaczką, eseistką, członkiem założycielem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członkiem PAU, laureatką literackiej Nagrody Nobla 1996, członkiem PEN Clubu oraz Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury.

Poddać się zdążysz w każdej chwili.

2012-01-21T20:44:00.002+01:00

Według błędnego mniemania na sukces trzeba ciężko pracować. Trzeba pracować na sukces, ale wcale nie ciężko. Idąc za tym błędnym przekonaniem ludzie poddają się po kilku nieudanych próbach.

Często zawrócenie z drogi poddanie się przychodzi łatwo, mija kilka lat i okazuje się, że decyzja o poddaniu się była największym błędem mojego życia. Czy zatem poddanie się u progu działania ma sens?

Wiele osób podejmuje jakieś działanie w przeświadczeniu, że nic nie przychodzi łatwo. Że ciężka praca nad sobą pomaga w przezwyciężeniu wszelkich problemów. Można tu wymieniać wiele przykładów działania, gdy ktoś podejmował się czegoś, ale zauważywszy, że ten sposób nie działa, natychmiast znajdował inny.

Jeden z bogatszych ludzi na świecie zaczynał od wytapiania złota z układów scalonych. Zawartość złota w takich kostkach była znikoma, ale pomysł miał dobry. Uzyskawszy odpowiednią kwotę przestał zajmować się żmudnym wytapianiem złota i zaczął robić coś innego. Gdyby poddał się już na początku nie uzyskałby potrzebnej kwoty, żeby móc dalej działać.

Program edukacji w szkole nie tworzy społeczeństwa inteligentnego. Rozwój także zależy od nas samych. Każdy z nas jest podobny i nie ma ludzi mniej lub bardziej inteligentnych z założenia. Inteligencję się rozwija, albo nie. Dlaczego jednak zawsze mówimy, że to jest ciężkie?

Wielu stawia na naukę w szkołach. Zdobędzie papierek, a wiedza uleci, bo nie jest odpowiednio wykorzystana. To czego tu się nauczyłem nie jest mi do niczego potrzebne w życiu. Tak jak nauka języka obcego, którego ani razu nie użyje. Ten język zapominam po kilku latach. Po co więc uparcie uczyłem się tego języka?

Poddanie się tylko dlatego, że jest nie tak jak chciałem, niczego nie zmienia, a tylko sprawia, że się cofam.

Czy znacie kogoś, kto urodził się i wszystko miał podane na tacy? Czy jakiś znany wynalazca za pierwszym razem wynalazł to czego chciał? Wszystko polega na wielokrotnych próbach, bo właśnie uparte działanie jest jakby testem dla nas czy zasługujemy na to, co chcemy osiągnąć. Gdyby Edison skończył na przedostatniej próbie, nie wynalazłby żarówki. Tylko wytrwałość przynosi efekty. Wielu ludzi pracując nad czymś po jakimś czasie nieudanych prób myśli o poddaniu się. Mało kto rozumie, że być może nie jest to odpowiedni czas na jego sukces.

W jakiś sposób świat nie sprzyja ludziom, którzy dążą do sukcesu w uczciwy sposób. Nie tylko spadają im kłody pod nogi, ale też znoszą wyśmiewanie innych ludzi. I właśnie takie czynniki często prowadzą do poddania się. Nie zawsze wszystko jest takie na jakie wygląda. Po deszczu zawsze wychodzi słońce…

Hip Hop - początki

2012-01-21T20:42:00.000+01:00

Jednym z najbardziej wpływowych "ruchów" jakie powstały w historii muzyki bez wątpienia jest hip hop. Choć niektórzy sądzą, że hip hop umarł jest to nieprawda. Kultura ta nadal żyje i zawsze będzie w sercach wielu ludzi stanowić sposób na życie, formę ekspresji, wyrażania samego siebie. Warto poznać korzenie hip hopu.

Na początku lat 70-tych XX wieku w południowym Bronxie, dzielnicy pełnej przemocy i narkotyków pojawiły się pierwsze korzenie kultury hip hop. Pionierem i prekursorem narodzin hip hopu jest Kool Herc, który miksował płyty z muzyką na swoich soundsystemach, podczas ulicznych imprez. Kool Herc emigrował z Jamajki i stamtąd przywiózł do Nowego Jorku zwyczaj miksowania płyt oraz rozkręcania imprezy przez wypowiadanie rytmicznych okrzyków. Próba nawiązania kontaktu z publicznością miała formę rymowanego slangu, polegała na komentowaniu imprezy, pozdrawianiu znajomych, namawianiu ludzi do zabawy i przerodziła się w późniejszym czasie w tworzenie rymów, czyli MC-ing (razem z muzyką jako Rap). Największy wpływ na rozwój kultury hip hop miał "breakbeat", czyli połączenie ze sobą dwóch fragmentów utworów, tworzących muzyczny kolaż. Fragmenty te złożone są z rytmu perkusji i stały się "trzonem" dla dalszego rozwoju kultury hip hop. Sama nazwa hip hop narodziła się w 1978 roku i powstała od terminu "hip hoppers" jakiego używał Keith "Cowboy" Wiggins. W późniejszym czasie stwierdzenie zaczęło być kojarzone z powstającą kulturą i tak właśnie narodził się hip hop. Jednym z "ojców chrzestnych" hip hopu jest DJ Afrika Bambaataa, który wprowadził pojęcie czterech filarów kultury hip hop: rap, DJing, b-boying i graffiti. Można także wyróżnić piąty element, którym jest wiedza.

Rap

Rap pochodzi od rapowania, inaczej MC-ing, czyli wypowiadanie słów do rytmu(zwanego beatem) w postaci rymów. Wypowiadane słowa podążają rytmicznie za uderzeniami beatu. Tematyka tekstów w rapie jest nieograniczona. Choć rap słynie z buntu i tekstów poruszających tematykę otaczającej nas rzeczywistości, a zwłaszcza ciężkiego życia w getcie(stamtąd się wywodzi) to tak naprawdę teksty traktują o wszystkim.

"Jest późno w nocy, ja znów piszę, te linie,
oddany sztuce jak writer, który pisze swe imię.
To nie minie mi, hip-hop wpłynął na głębokie wody,
odpadły ofiary losu i ofiary mody."

Dj-ing

Dj-ing, inaczej turntablizm to sztuka polegająca na tworzeniu scratchy oraz beat jugglingów. DJe używają do tego gramofonów i płyt winylowych. Za twórcę "skreczu" uważa się Grand Wizard'a Theodore'a, który po reakcji swojej matki na zbyt głośno grającą muzykę zatrzymał winylową płytę ręka i zaczął nią poruszać w przód i w tył w momencie uderzenia perkusji. Do najbardziej znanych i wpływowych DJów zaliczamy także twórcę "breaków" DJ Kool Herca oraz innych słynnych turntablistów jak: Grandmaster Flowers, Grandmaster Flash i Grandmaster Caz. Po nich nastała kolejna era DJów, którzy wnieśli wiele do tutntablizmu.

"A dziś dj'ów więcej niż grzybów po deszczu chyba,
ale żaden nie zagra jak Deszczu[DJ Deszczu Strugi - przyp.aut], nawet po grzybach."

B-boying

B-boying to rodzaj tańca nazywany inaczej breakdance. B-boying to skrót od break(dance) boy i oznacza osoby tańczące breakdance. Można więc powiedzieć, że chłopak tańczący breakdance to b-boy, natomiast kobieta zajmująca się b-boyingiem nazywana jest b-girl. Początki breakdence sięgają lat 60-tych, kiedy to James Brown wylansował pierwszy tak zwany "freestyle dance". Nie można było jeszcze wtedy mówić o technikach, stylach a jedynie "wygibasach", które jednak zaczęto naśladować w gettach na Bronxie, czy Harlemie i nadawać im własny styl oraz tworzyć nowe figury. Pierwsze ekipy odpowiedzialne za rozwój breakdance i nadanie mu własnego stylu to: Nigger Twins, Clark Kent, Zulu Kings. Następnie pod koniec lat 80-tych powstały kolejne ekipy jak Rocksteady Crew a także NY City Breakers, które poprowadziły b-boying przez "złoty wiek" b-boyingu, czyli lata 80-te.

„To był Broken Glass pierwsza edycja Electro i break kielecka propozycja.
Baton, Wembley, Bioły, Spinxu, Norbert wszyscy na punkcie tańczenia mieli niezłą korbę."

Graffiti

Graffiti to ekspresja wizualna, która swoje korzenie ma jeszcze w latach 60-tych XX wieku. Wtedy swoje terytorium przy pomocy napisów na ścianie oznaczały uliczne gangi takie jak Savage Skulls, La Familia czy Savage Nomads. Jednak graffiti w takiej formie jaką znamy dzisiaj przyszło na świat w 1970 roku. Miało to miejsce w Nowym Jorku, kiedy to podczas postoju pociągu w podziemnej linii metra New York City Transit został on "ozdobiony" kolorowym Graffiti z prawdziwego zdarzenia. Pierwsi graficiarze to: Phaze II, Blade, Lady Pink, Lee, Dondi, Trap: Duro, Duster, Kid Panama, Taki 187(napisano o nim artykuł w The New York Times).

"Tępić tych, którzy przeciw graffiti uprawiają loby
Wielu to robi, choć żaden nie jarzy
Na ch*ju se namaluj - słyszałem wiele razy
Dobre style, żadne bohomazy"

Hip hop jest dzisiaj znany na całym świecie i wszędzie znajdziesz naśladowców tej kultury niezależnie od miejsca zamieszkania. W Polsce hip hop zaczął się rozwijać na początku lat 90-tych, choć już w latach 80-tych można odnotować pierwsze korzenie rapu w Polsce (Deuter - Nie ma ciszy w bloku), czy fascynację breakdance. Jednak dopiero w latach 90-tych zaczęło się to na poważnie i pojawiły się pierwsze składy jak: Wzgórze Ya-pa-3, Kaliber 44, Trzycha, Slums Attack, Nagły Atak Spawacza, Molesta, Zip Skład. Za "ojców chrzestnych" polskiego rapu uważa się z jednej strony Liroya, z drugiej DJa Volta. Nie ma co ukrywać, że Liroy przyczynił się do popularności rapu w Polsce na większą skalę i do dziś sprzedał najwięcej kopii swojego "alboomu" w historii. Swój udział miał także Kazik reklamowany jako "Pierwszy Raper Rzeczypospolitej" po wydaniu płyty "Spalam się". Jednak za pierwszą przełomową płytę rap w Polse uważa się produkcję Wzgórza Ya-Pa 3 wydaną w 1995 roku - to wtedy zaczął się pierwszy "boom" na hip hop. Nieco wcześniej mieliśmy jeszcze Salem-Skate i zespół Bad Master C. Kolejna "rewolucja" dla oblicza muzyki rap w Polsce miała miejsce za sprawą Molesty i płyty "Skandal" w 1998 roku. To wtedy zaczęła się era ulicznego rapu. W okolicach roku 2001 mieliśmy także medialny "boom" na hip hop. Przyczyniły się do tego między innymi płyty Paktofoniki, Grammatika, Fenomena, WWO, Tedego, Kalibra 44 a także teledyski i programy (WSZ i CNE), które można było już wtedy oglądać w telewizji. Warto jeszcze wspomnieć o "słynnym" wydawcy Krzysztofie Kozaku, który przy odrobinie szczęścia byłby wydawcą większości najbardziej przełomowych płyt rap w Polsce, między innymi także Paktofoniki. Kolejne pokolenia podtrzymują tradycję, więc dzisiaj możesz słuchać raperów zarówno mainstream'owych jak i tych tworzących polski "underground" - podziemną scenę rapu. Hip hop w Polsce doczekał się już wielu artystów, różnych styli, kilku przebierańców i paru skandali, ale każdy może dzisiaj znaleźć w tej muzyce coś dla siebie.

Jak to jest być punktualnym?

2012-01-14T22:37:00.000+01:00

Jeśli sam masz przypadłość nie docierania na czas lub znasz kogoś kto się spóźnia, zapraszam do zapoznania się z poniższym artykułem by poznać mechanizmy działania w wyniku których dochodzi do takich sytuacji. Poznasz sposoby pozbycia się tych nawyków i radzenia sobie w takich sytuacjach. Nauczysz się pomagać sobie i innym.

Różne osoby różnie zarządzają swoim czasem, wykorzystując różne linie czasu, czy to In Time, Between Time czy Through Time, osoby, które działają w oparciu o In Time żyją zupełnie poza tym co dzieje się poza czasem „teraz”, są w pełni z asocjowani z daną, teraźniejszą sytuacją, czynnością, nie mając dostępu do tego co działo się wcześniej i tego jakie to działanie może mieć konsekwencje w przyszłości. W ich przypadku ma miejsce stosowanie nieodpowiedniej strategii, która nie pozwala zaplanować swoich działań by wykonać jakieś zadanie czy dotrzeć w umówione miejsce na konkretny czas.
Gdy zaobserwujemy takie zachowania u siebie bądź u drugiej osoby, której chcemy pomóc, proponuję wykonanie prostego ćwiczenia, a pomoże nam ono zmienić strategię działania.

1. Przygotowanie miejsca ćwiczenia
Gdzieś na podłodze oznacz dwa miejsca, jedno które będzie odpowiadało za cel który chcesz osiągnąć, przykładowo niech jest to „rozmowa kwalifikacyjna w sprawie pracy, we wtorek o godzinie 15:30, ul. Wiśniowa 16”, drugie będzie odpowiadało za czas „Teraz”. Ważne jest aby cel był określony konkretnie co do lokalizacji spotkania i czasu planowanego zdarzenia. Oznacz miejsca w dowolny sposób czy to pisząc kredą na podłodze, czy umieszczając te informacje na kartkach, tak jak masz możliwość, pozostawiam to Twojej kreatywności. Niech te miejsca będą oznaczone od siebie w jakiejś odległości, powiedzmy kilku kroków. Jeśli masz możliwość, możesz pomiędzy tymi dwoma miejscami narysować bądź wykleić taśmą malarską łączącą je linię, jeśli nie to po prostu wyobrazisz sobie linię która będzie stanowiła linię czasu.  
Gdy później wejdziesz na tę linię będziesz w In Time, na tę chwilę patrząc na to z boku, będąc zdysocjowanym, jesteś w Through Time co daje Ci możliwość planowania na tej linii czasu.

2. Dysocjacja i przygotowanie planu (planowanie przyszłości)
Teraz patrząc z boku na linię czasu, będąc zdysocjowanym, zacznij na niej oznaczać kamienie milowe, kolejne kroki, które doprowadzą Cię do realizacji danego celu. W naszym przykładzie, gdy spotkanie mamy we wtorek, może warto np. w poniedziałek rano sprawdzić czy będziemy mieli się w co odpowiednio do sytuacji ubrać, wyprasować koszulę, w poniedziałek wieczorem przeglądnąć raz jeszcze nasze CV, we wtorek o godzinie 14:00 być już ubranym, o 14:05 wychodzisz i zamykasz drzwi, o 14:15 jesteś już na przystanku autobusowym itd. Niech ten plan będzie jak najbardziej konkretny. Pojawią się obrazy kolejnych kroków, z których jeden prowadzi do drugiego a ten do kolejnego co da nam możliwość na zweryfikowanie, czy to co zaplanowane ma szansę powodzenia i ewentualnie wprowadzenie korekt do planu przesuwając jakieś elementy w czasie. Gdy mamy już wyznaczone kolejne kroki, kolejne kamienie milowe planu możemy przejść do następnego punktu.

3. Asocjacja i spacer po linii czasu (planowanie w teraźniejszości)
W tym momencie ustaw się w miejscu „Teraz” i rozpocznij spacer po linii czasu, wchodząc kolejno w oznaczone kroki planu, opisując słowami jak najdokładniej co w danym kroku robisz, możesz symulować i wykonywać czynności, które masz w danym kroku wykonać np. prasowanie czy pranie albo czynność ubierania się, zamykania drzwi czy wchodzenia do autobusu i kasowania biletu. Zachowania te powodują uruchomienie różnych poziomów pamięci – słuchowej, kinestetycznej co w następstwie, gdy np. nie będziesz na czas w danym momencie może wyzwolić uczucia kinestetyczne, że coś jest nie tak i pozwoli zareagować by powrócić na tor planu. Postępujemy tak aż do dotarcia do ostatniego kroku planu.

4. Dysocjacja i sprawdzenie procesu jako procesu z przeszłości.
Po dotarciu i wykonaniu zadania w ostatnim kroku planu, czyli po rozpoczęciu spotkania, schodzimy z linii czasu, dysocjujemy się i z tej perspektywy powtarzamy sobie proces, krok po kroku, opisując go słowami jako krok z czasu przeszłego, czyli co zrobiłeś w danym momencie np. w poniedziałek rano wyprałem koszulę, w poniedziałek wieczorem przeczytałem CV, we wtorek o 14:00 ubrałem się itd. To postępowanie wprowadza trzeci element umieszczenia planu, w przeszłości, w poprzednich punktach planowaliśmy w przyszłości, potem będąc w In Time przechodziliśmy plan w teraźniejszości. Mamy w tej chwili pełne Through Time co powinno pozwolić zmienić Twoje strategie planowania.
Nie zawsze to, że ktoś się spóźnia jest wynikiem stosowania złych strategii planowania albo wręcz braku strategii, bywa też, że w grę wchodzą przekonania jakie ma dana osoba. Bywa tak, że dana osoba spóźnia się celowo bo w ten sposób chce osiągnąć jakiś swój cel, np. chce zwrócić na siebie uwagę. Znajdując odpowiedź na pytanie po co dana osoba się spóźnia i znajdując inny, ale pozytywny sposób na osiągnięcie tego samego celu możemy rozpocząć pracę nad zmianą danych przekonań.

Sztuka komplementowania kobiet.

2012-01-14T22:33:00.002+01:00

Kobiety. Wszyscy je kochamy. Powinniśmy o nie dbać, szanować je, zabiegać oraz komplementować. Coraz częściej o tym zapominamy. Dzięki nim, mamy dla kogo żyć.

Kobiety. Wszyscy je kochamy. Powinniśmy o nie dbać, szanować je, zabiegać oraz komplementować. Coraz częściej o tym zapominamy. Dzięki nim, mamy dla kogo żyć.
Jakich słów, możemy użyć, aby "zakomplementować" dziewczynę, i żeby do tego się nie obraziła ? Oto lista komplementów wartych powiedzenia dzięki której zapunktujesz u swojej kobiety.

- Twoje piękne oczka przypominają mi najlepsze chwile z naszego życia
- Ślicznie wyglądasz, zresztą tak jak zawsze.
- Podczas gdy myślę o Tobie, nie mogę się skupić. I nic na to nie pomaga.
- Wskoczył bym za Tobą w ogień.
- Jesteś najlepszą rzeczą jaka mi się w życiu przytrafiła
- Nie zamieniłbym Cię inną kobietę, nawet za dwa tysiące lat.
- Tęsknie za Tobą nawet podczas śniadania!
- Jesteś najpiękniejszą niewiastą jaką w całym moim życiu miałem okazję podziwiać.
- Była byś wspaniałą matką
- Sam nie wiem, czy jesteś piękniejsza, czy mądrzejsza.
- Tęsknie za Tobą za każdym razem gdy o Tobie myślę
- Będziesz wspaniałą żoną.
- Masz piękne i cudowne oczy, wyglądają jak dwie gwiazdy.

Kobiety naprawdę lubię słyszeć takie rzeczy. Niezależnie, czy są to proste komplementy, czy też te bardziej wyimaginowane - trafiające do samego wnętrza jej intelektualnej fortecy, każda kobieta lubi je tak samo bardzo. Oczywiście nie należy przesadzać z komplementami bądź mówić ich nieszczerze - z reguły widać na pierwszy rzut oka, który komplement był szczery, a który nie.
A tutaj więcej porad i wskazówek.

Harmonia, prostota i logika, czyli współczesna architektura norweska

2012-01-07T14:10:00.003+01:00

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Urok współczesnej architektury norweskiej polega na silnych związkach z rodzimą tradycją i kulturą, na wrażliwości na otaczającą naturę oraz poczucie, że każde miejsce i składające się na nie dzieła architektury oraz przyrody są częścią szerszego kontekstu.

Wygląd norweskiej przestrzeni publicznej zawdzięcza swoje piękno panującej tam idei przenikania się architektury i natury. Budynki niczym rośliny połączone są z ziemią, która stanowi ich naturalna podwalinę. Góry, woda, piasek, kamień - to stałe elementy obecne w norweskim krajobrazie. Chłód i masę kamienia łączy się tu z transparentnymi i ciepłymi materiałami - i to wszystko tworzy doskonale harmonijną całość.

Najciekawsze realizacje i projekty architektów norweskich będzie można zobaczyć na wystawie przygotowanej przez Narodowe Centrum Kultury w Krakowie - "Współczesna architektura norweska 2005 - 2010".

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Wystawa przygotowywana została we współpracy z Muzeum Architektury w Oslo i będzie prezentować najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010, które bez wątpienia przyniosły im światowy rozgłos i uznanie dla wypracowanej przez lata specyficznej filozofii architektury czerpiącej impulsy z rodzimej tradycji, wpisującej się w kontekst naturalnego ukształtowania terenu, wykorzystującej naturalne materiały, niezwykle racjonalnej ale zarazem pięknej w swej prostocie i logice.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Zdjęcia, plany, rysunki i wizualizacje architektoniczne pokażą między innymi projekty architektonicznej oprawy Narodowych Szlaków Turystycznych (jak np. przystanek Akkarvikodden (szlak Lofoty), proj. Manthey Kula czy też punkt widokowy Sohlbergplassen Carla Viggo Holmebakka), Juvet Landscape Hotel (proj. Jensen&Skodvin), klasztor cysterski w Tautrze (proj.Jensen&Skodvin), Dom Nauczyciela w Oslo (proj. Element Arkitekter AS), ambasadę Norwegii w Katmandu (proj. Kristin Jarmund).

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Zobaczymy również tak znaną realizację jak gmachNarodowego Teatru Opery i Baletu w Oslo ( biuro projektowe Snohety) który zdobył prestiżową Europejską Nagrodę dla współczesnej architektury w roku 2009 - Mies van der Rohe Award 2009.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Bez wątpienia najsłynniejszym biurem w Norwegii jest Snohetta. Założono je zostało przez kilku przyjaciół, architektów i architektów krajobrazu, którzy w 1987 r. postanowili połączyć swoje wysiłki i stworzyć w Oslo biuro architektury i architektury krajobrazu.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Firma rozwijała się dość szybko i już w 1989 r. sławę przyniósł im wygrany konkurs na Bibliotekę Aleksandryjską w Egipcie. Jednak dopiero w 2008 r. Snohetta mogła poszczycić się zbudowaniem prawdziwej ikony swojego kraju, którą jest Norweska Opera Narodowa w Oslo.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Już od pierwszych dni po otwarciu w kwietniu 2008 r. stała się ona bezprecedensowym symbolem Norwegii.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Zbudowana z białego marmuru, bardzo często porównywana jest z lodowcem, który wyrasta prosto z poziomu morza i na który można wejść z kilku poziomów.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Wnętrze opery wykonane jest z drewna, a ukochana przez Norwegów prostota oraz nowoczesne techniczne rozwiązania dały niezwykły efekt.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Gmach opery stał się nie tylko świątynią muzyki, lecz również przestrzenią publiczną dla mieszkańców stolicy.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Opera jest kwintesencją norweskości, a zastosowane materiały, takie jak kamień, drewno i szkło, sprawiają, że budynek stapia się z krajobrazem.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

Snřhetta otrzymała za swój projekt wiele nagród, m.in. w 2008 r. na Międzynarodowym Festiwalu Architektury w Barcelonie oraz nagrodę imienia Miesa van der Rohe dla nowoczesnej architektury europejskiej w 2009 r.

Najlepsze projekty architektów norweskich z lat 2005-2010

WSPÓŁCZESNA ARCHITEKTURA NORWESKA 2005-2010
14 lutego – 1 kwietnia 2012
MIĘDZYNARODOWE CENTRUM KULTURY
www.mck.krakow.pl
Kraków, Rynek Główny 25, GALERIA MCK czynna: wt-nd 10.00-18.00; bilety: 8 zł pełnopłatny, 5 zł ulgowy, 10 zł bilet rodzinny (osoba dorosła z dziećmi)

Co tam słychać na ulicy, czyli najlepszy street art 2011 roku!

2012-01-07T13:18:00.001+01:00

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Sterta wielkich kredek, optyczne iluzje na ulicy, mikroskopijne blokowiska, oszydełkowane drzewo albo budynek, który się do nas uśmiecha. Czy to kadry z filmu "Alicja w Krainie Czarów?". Skądże znowu! To obrazki z ulic naszego miasta. W tym roku, artyści uliczni tworzyli wyjątkowo zadziwiające rzeczy!

Sztuka uliczna na dobre już rozpanoszyła się w przestrzeniach miejskich na całym świecie. Coraz rzadziej kojarzy się z wandalizmem, coraz częściej zachwyca przechodniów kolorami, wyobraźnią, poziomem i niezwykłymi pomysłami. Nikogo już nie dziwią akcje ulicznych prac młodych artystów. Regularnie organizowane są festiwale graffiti. Artyści tworzący murale są znani i uznawani w środowisku, a ich prace często stanowią atrakcje turystyczne danego miasta. Street art pojawił się w galeriach i został uznany za jedną z dziedzin współczesnej sztuki.

Strona Street Art Utopia przygotowała listę 100 najciekawszych działań ulicznych minionego roku na świecie. Warto dobrze się rozglądać, chodząc po ulicach, bo nigdy nie wiadomo, kiedy natrafimy na miniaturową figurkę w kałuży, albo płot zrobiony z kredek.

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Street art to dziedzina sztuki tworzona najczęściej na ulicy, to otwieranie przestrzeni publicznej na działania artystyczne, to nie tylko kolejny, kolorowy obrazek, a w pełni przemyślane dzieła sztuki.

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

W ostatnich latach graffiti i murale stały się bardzo popularną formą wypowiedzi artystów, zaczęły być nawet modne. Dzięki takim postaciom jak Banksy czy Roa, sztuka ta przestała być zwykłym aktem wandalizmu. Artyści, którzy tworzyli kiedyś pod osłoną nocy, zaczęli zarabiać duże pieniądze i zyskali światową sławę.

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

W street arcie jest kilka nazwisk doskonale wszystkim znanych, ale warto rozejrzeć się po swoim mieście i poszukać artystów, którzy może jeszcze się nie ujawnili.

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Inspiracją dla artystów ulicy jest samo miasto i wszystko to, co się w nim dzieje. Może to być budka z zapiekankami, stary, zniszczony budynek, pęk rdzewiejących rur czy zgnieciona puszka po Coca Coli.

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Zobaczcie i oceńcie Państwo sami! Ostrzegamy: będzie inspirująco!

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Schody czy fortepian?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Nowy sposób na parkowanie roweru?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Gdyby każdy budynek w naszym mieście był tak uśmiechnięty...

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Ten chłopiec spodziewał się chyba złowić coś innego...

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Schody czy tęcza?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Na tej ławce siedział Chuck Norris...?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Wlazł kotek na płotek...

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Wielkoformatowe, realistyczne przedstawienia czarno-białych zwierząt - specjalizuje się w nich belgijski artysta Roa

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Kostka Rubika dla olbrzyma?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Blok dla krasnoludków...?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Mural stworzony przez dzieci?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Może coś takiego, zamiast nudnej kremowej elewacji?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

To drzewo nigdy nie zmoknie!

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Trochę miłości dla każdego!

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Chodniki z klocków lego?

100 najciekawszych działań ulicznych opublikowanych na stronie Street Art Utopia

Elijah Wood: Nie chcę być już hobbitem. Wolę morderców

2012-01-07T13:01:00.001+01:00

Nie jest tak, że jeśli film jest bardzo odjechany, to w nim nie zagram. Jest większe prawdopodobieństwo, że szybciej zobaczysz mnie w czymś kompletnie porąbanym niż w komedii romantycznej - opowiada Elijah Wood na łamach "Newsweeka". Aktor, który zasłynął jako Frodo we "Władcy pierścieni" Petera Jacksona, od lat konsekwentnie udowadnia, że w świecie filmu ma jeszcze dużo do powiedzenia.

Trudno o bardziej szczery początek rozmowy z jednym z najzdolniejszych amerykańskich aktorów młodego pokolenia:

W tym roku skończyłeś 30 lat...
- No i od 22 lat wciąż gram w filmach. Masakra.

Elijah Wood znany przede wszystkim z roli Froda (i pewnie długo dla fanów trylogii Jacksona jeszcze nim pozostanie), co nie oznacza, że brakuje w jego dorobku odważnych ról i niecodziennych projektów. Grał m.in. psychopatę Kevina w "Sin City", pojawił się w filmie "Hooligans" o środowisku angielskich pseudokibiców, zaczynał w "Avalonie" Barry'ego Levinsona i "Wydziale wewnętrznym" Mike'a Figgisa.

- Grywałem dzieci, ale w filmach dla dorosłych - wspomina Wood w wywiadzie dla "Newsweeka". Przebieg swojej kariery, jak podkreśla, zawdzięcza w dużej mierze rodzicom, którzy starannie dobierali jego role. - O wiele łatwiej niż dzieciakom, które kojarzone były przede wszystkim z kinem familijnym. W Hollywood jedna zła decyzja może bardzo spowolnić karierę, a nawet ją złamać. Mnie się udało takich unikać.

Choć aktor za wszelką cenę próbuje udowodnić, że jego kariera to nie tylko rola kędzierzawego niziołka we "Władcy pierścieni", niebawem znów wcieli się w postać Froda - w ekranizacji "Hobbita".

Ale plany na przyszłość ma ambitne: zagrać u Davida Cronenberga i Davida Lyncha ("Jeśli szanuję, a nawet wielbię reżysera, mogę zagrać u niego wszystko, nawet krzesło, byle tylko z nim pracować") albo samemu zająć się reżyserowaniem filmów ("Dwadzieścia dwa lata w branży to tak, jakby uczęszczać do gigantycznej szkoły filmowej"). Wood przyznał się też do swojej smykałki do muzyki. Po godzinach jest wziętym... didżejem.

- Wszystko się zaczęło jakieś 10 lat temu od grania na imprezach. Teraz regularnie grywam w klubach. I uwierz mi, naprawdę traktuję to bardzo poważnie - podkreśla aktor.

O nich będzie głośno. Typujemy aktorskie gwiazdy 2012

2012-01-07T12:54:00.000+01:00

Zabłysnęli, teraz czekamy na kolejne ich role. Typujemy aktorów, którzy mają szansę stać się gwiazdami teatru i filmu w 2012 roku.

Mimo że mamy kilka ciekawych artystycznie ośrodków w kraju, ciągle giełda aktorska jest w Warszawie. To tu mamy najwięcej teatrów, są studia filmowe i serialowe, które mają ambicje tworzenia produkcji na światowym poziomie. Wybraliśmy czwórkę młodych aktorów, którzy ciekawie zaczęli zawodową drogę i mogą stać się w tym roku nowymi idolami.

Joanna Kulig

Drogę do aktorstwa miała nietypową. Do dziś zaczepiają ją na ulicy przechodnie i wspominają występ w "Szansie na sukces", gdzie jako 15-latka z Muszynki zaśpiewała "Między ciszą a ciszą" Grzegorza Turnaua.

Studia zaczęła w krakowskiej PWST, lecz nie na wydziale aktorstwa dramatycznego, ale wokalno-estradowego. Na drugim roku zagrała Hermię w "Śnie nocy letniej" w reżyserii Mai Kleczewskiej w Starym Teatrze w Krakowie. Przedstawienie (pokazywane podczas Warszawskich Spotkań Teatralnych w 2007 roku) odarło sztukę Szekspira z bajkowości. Jak pisał Roman Pawłowski w "Gazecie": "(Aktorzy) w rolach kochanków nie udają niewinnych nastolatków sięgających po zakazany owoc miłości, jak to się często pokazuje w teatrze. To ludzie świadomi siły, jaką ma seksualne pożądanie. W bezwzględny sposób rywalizują o partnerów i manipulują pragnieniami".

W Warszawie mogliśmy oglądać ją jako Natalię w "Wassie Żeleznowej" - spektaklu, który inaugurował działalność Och-teatru. Krytycy na festiwalu w Toronto dobrze ocenili film Pawła Pawlikowskiego "Kobieta z piątej dzielnicy", w którym zagrała z Ethanem Hawke.

Teraz czekamy na lutową premierę "Sponsoringu" w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej. To międzynarodowa produkcja z Juliette Binoche w roli głównej, która gra tu dziennikarkę, a Joanna Kulik - Alicję - jedną z młodych bohaterek jej artykułu. - "Sponsoring" jest o pewnego rodzaju zjawisku społecznym, które występuje na uczelniach francuskich. Młode dziewczyny mają swoich sponsorów, którzy je utrzymują. Ale to one rządzą całą sytuacją. I nie uważają się za prostytutki. Nie mamy tu do czynienia z biedną polską studentką, która musi sprzedawać swoje ciało za trochę grosza na obczyźnie. Ona dobrowolnie wybrała właśnie taki, a nie inny sposób na życie. W filmie pada nawet kwestia: "Szkoda, że nie mogę sobie tego wpisać do CV". Nie było łatwo przygotowywać się do tej roli - mówiła Joanna Kulig w jednym z wywiadów. "Sponsoring" otworzy w tym roku prestiżową sekcję Panorama Special na festiwalu Berlinale.

Aktorkę zobaczymy również w filmie Jacka Borcucha "Chwile nieulotne".

Paweł Tomaszewski

Pierwsze spektakle Pawła Tomaszewskiego w stolicy to również Warszawskie Spotkania Teatralne, ale rok później niż Joanny Kulig (z którą zagrał zresztą wspólnie w filmie "Środa, czwartek rano" Grzegorza Packa). W 2008 roku warszawscy widzowie mogli go oglądać jako Oskara w "Blaszanym bębenku". "W szczególny sposób odegrał to dziwne połączenie niewinności i okrucieństwa, jakie znaleźć można w duszach wielu dzieci, a już na pewno w duszy Oskara Matzeratha" - komplementował jego rolę Jarosław Zalesiński w "Teatrze".

Aktor pochodzi z Warszawy, studiował w krakowskiej PWST, występował w Bydgoszczy, Wałbrzychu i Gdańsku, aż w końcu związał się z warszawskim Teatrem Dramatycznym, w którym gra m.in. w "Klubie Polskim".

Ale prawdziwy pokaz swoich możliwości dał w grudniowej premierze "W imię Jakuba S." na podstawie tekstu Pawła Demirskiego i w reżyserii Moniki Strzępki. Tomaszewski gra tu kilka postaci w jednej, m.in. młodego chłopaka, który chce dostać z dziewczyną kredyt na mieszkanie, ale nie jest to łatwe, bo jako pisarz pracuje tylko na umowach o dzieło, a sukcesy artystyczne nie są dla banku żadnym atutem; na dni wolne wyjeżdża do Egiptu, wstydzi się pijanego ojca ze wsi. Aktor cieniuje postać od stabilnego, ale stojącego w cieniu partnerki męża, przez zbuntowanego syna, do zawiedzionego pozorną zmianą życia młodego mężczyzny.

W tym roku zobaczymy go na scenie Dramatycznego m.in. w spektaklu "Czerwone i czarne" na podstawie powieści Stendhala w reżyserii Pawła Miśkiewicza, gdzie zagra Juliana Sorela.

Grzegorz Daukszewicz

Najmłodszego aktora w naszym zestawieniu wypatrzyła Agnieszka Glińska. Już kiedy był na studiach w warszawskiej Akademii Teatralnej, zaproponowała mu rolę w spektaklu "Sztuka bez tytułu" Antoniego Czechowa. Grał tam Sergiusza - pasierba Anny Wojnicew (Monika Krzywkowska), naiwnego, jak pisali recenzenci, "babowatego" lekkoducha, który jest tak zakochany w żonie, że nie dostrzega, kiedy uwodzi ją Płatonow (Borys Szyc). Mimo że młody, aktor nie odstawał od zżytego zespołu Współczesnego.

Chwalony był także za rolę Ludmira w "Panu Jowialskim" w reżyserii Anny Polony w Teatrze Polonia.

Na warszawską Akademię Teatralną dostał się za drugim razem, w międzyczasie studiował psychologię. Pochodzi z rodziny z aktorskimi tradycjami - w jednym z wywiadów żartował, że to właśnie odstraszało jego kuzynów od studiowania aktorstwa. - Gdy wchodzili do akademii i już w korytarzu widzieli portret dziadka Jana Kreczmara, panikowali - śmieje się Grzegorz.

Agnieszka Podsiadlik

Miała mocny debiut. Brawurowo zagrała Violę w spektaklu "Zaryzykuj wszystko" w reżyserii Grzegorza Jarzyny w TRWarszawa.

"Wszyscy aktorzy grają wspaniale; postaci, choć z pozoru karykaturalne, są jednak absolutnie prawdziwe. Nie ma tutaj ani sekundy wygłupu dla wygłupu, popisu dla popisu, pojęcie teatralnej prawdy psychologicznej rozciąga się jak guma, ale nigdy nie pęka. Wierzy się bez zastrzeżeń w trudne uczucia rodzinne łączące tę czwórkę zagubionych ludzi, no i w całą absurdalną historię z gangsterami Parowcem, Samurajem i Goloną w tle" - pisała Joanna Targoń w "Gazecie". Przedstawienie nawiązujące do filmów Quentina Tarantino pokazywane było najpierw na Dworcu Centralnym w ramach projektu Teren Warszawa, z czasem weszło do repertuaru TR, a aktorka została w zespole.

Zagrała m.in. w spektaklach: "Tlen", "Cokolwiek się zdarzy, kocham Cię", "Między nami dobrze jest", w których pokazała, że świetnie daje sobie radę w rolach charakterystycznych, przykuwa uwagę niezależnie, czy gra na pierwszym, czy na drugim planie.

Sprawdziła się także we współpracy z niemieckim reżyserem Rene Polleschem: w "Ragazzo dell'Europa" byłą jedną z czwórki aktorów, którzy poszukiwali utraconego czaru, z kolei w "Jacksonie Polleschu" razem z innymi aktorami analizowała wszechobecny przymus bycia kreatywnym.

Szwajcarscy krytycy bardzo dobrze ocenili jej główną rolę w "Wizycie starszej pani" - spektaklu w reżyserii Wojtka Klemma przygotowanym w Lucernie.

W lutym zobaczymy ją w filmie "Z daleka widok jest piękny", który wyreżyserowali Anna i Wilhelm Sasnal. To opowieść o życiu na monotonnej, polskiej wsi, w której rządzi patriarchalna hierarchia i brutalność.

Trwa też produkcja filmu "Secret" Przemysława Wojcieszka z jej udziałem, a na małym ekranie możemy oglądać ją w "Głębokiej wodzie" - serialu o pracownikach ośrodka pomocy społecznej w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz, Kasi Adamik i Olgi Chajdas.

2012-01-05T20:10:00.002+01:00

Animowana Historia Polski Tomasza Bagińskiego

Autorem artykułu jest wojadann

W 2010 roku na wystawie Expo 2010 w Szanghaju polskie stoisko było promowane między innymi produkcjami filmowymi,
a wśród nich krótkim dziełem Tomka Bagińskiego - animowaną "Historią Polski". Film obejrzało ponad 5 milionów zwiedzających. A co my o nim wiemy?

Zrealizowany w nieco komiksowej oprawie film animowany Tomka Bagińskiego z doskonałym podkładem muzycznym Adama Skorupy i Krzysztofa Wierzynkiewicza, pod nadzorem naukowym prof. Henryka Samsonowicza - jednego z najlepszych polskich historyków.
Film promował nasz kraj na wystawie Expo 2010 w Szanghaju. Obejrzało go tam ponad 5 milionów widzów, a czy mógł sie podobać? Na mnie wywarł duże wrażenie, choć Bagiński nie mógł nie uprościć naszej historii. Ograniczał go czas - trzeba podać nasze dzieje w krótkiej, skondensowanej treści. A czy ta treść przemówi do widza z Azji? I tu odniósł sukces, bo w każdej kulturze jest początek "czegoś". Pierwsza scena w filmie zapowiada coś ciekawego - odniesienie do legend i podań - wbicie włóczni w ziemię i ten błysk, czyż nie macie wrażenia, że gdzieś to już było? Skojarzenia z filmem "Władca pierścieni" jest jak najbardziej adekwatne - a tą superprodukcję oglądali również mieszkańcy Państwa Środka. Dla nas ta produkcja może być uproszczona. Zabrakło tam kilku ważnych dla nas wydarzeń, wielu istotnych dat. Ale czy dla nas oznacza to samo dla widza z innego kręgu kulturowego? Czy dla Azjatów Grunwald był tak istotny i brzemienny w skutki jak dla nas? Mieli szczęście, że na drodze Zakonu stanęły wojska polsko-litewskie, bo gdyby historia potoczyła się inaczej...
Czy daty pokazywane w rogu ekranu dla przeciętnego zjadacza ryżu coś mówiły? Przecież i dla wielu z nas są mało istotne, stanowią tylko kolejną "upierdliwą" zachciankę nauczyciela historii, konieczność wykucia ich na pamięć (i najczęściej zapomnienia...).
Warto ten film obejrzeć, bo tak naprawdę to kawałek historii naszego narodu, a że podany w takiej formie? Może właśnie więcej takich filmów? Może taki przekaz przyciągnie i zainteresuje bardziej młodego człowieka? Oby...
A Tomek Bagiński pracuje już nad kolejną opowieścią - o Powstaniu Warszawskim. Oj, będzie się działo!!!

---

Zapraszam na mojego bloga http://sakai.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-05T20:08:00.001+01:00

Dorosnąć do pisania.

Autorem artykułu jest Krzysztof Dmowski

Czy zdarzyło się kiedykolwiek, że ktoś będąc nastolatkiem napisał niesamowitą i ujmującą powieść? Żeby móc o czymś pisać trzeba zdobyć tak wiedzę jak i doświadczenie, nie zdobędziesz ich, jeżeli nie będziesz szukał.

Nawet jeżeli zacząłeś pisać w bardzo młodym wieku, twoja powieść z tamtego okresu zawiera wiele nieprzemyślanych wydarzeń i zachowań. To normalne i naturalne. Dlaczego tak się dzieje? Dlatego, że wszystko zmienia się wraz z nabywaniem doświadczenia. Jesteś tu, gdzie powinieneś być dopiero wtedy, kiedy po napisaniu książki, zdobywasz wciąż nowe doświadczenie, ale w książce niczego byś już nie zmienił. Kiedy swoją własną książkę traktujesz jak powieść, w której nie ty powinieneś dokonywać poprawek.

W informacji o numerologii przeczytałem, że odnosiłbym w życiu sukcesy, gdybym nazywał się Feliks, a nie Krzysztof. Uśmiałem się z tej informacji na całego. Według tej informacji jako Feliks, dziesięć lat temu wiedziałbym to, czego nie wiem dziś? Jakoś mi trudno jest uwierzyć w to, że w przypadku użycia pseudonimu zmieniłbym swoje doświadczenie.

Istnieje wiele podobnych informacji mających na celu odwrócić moją uwagę lub wyjaśnić w kiepski sposób, dlaczego jest tak jak jest. Jeżeli ktoś posiada odpowiednią wiedzę zawsze będzie w stanie oprzeć się podobnym uwagom, czy próbom wyjaśnienia sytuacji.

Złodziej wciąż zdobywa doświadczenie, ale policjant zdobywa doświadczenie również i jak wielkie nie byłoby doświadczenie złodzieja, złodziej zostanie złapany i o ile nie zapłaci odpowiednich łapówek, zostanie ukarany. Podobnie pisarz, kiedyś pisał książki pod tytułem „masło maślane” i one się sprzedawały. Dziś na takie publikacje nie chcemy patrzeć, bo nie pasują do dzisiejszego świata.

Pisarz musi być dynamiczny. Dziś pisać książki ponadczasowe jest łatwo, bo pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają, pomimo tak wielu odkryć. Dzisiejszego czytelnika nudzą długie opisy, opis miejsca na kilku stronach to zwyczajna przesada.

Żeby książki się sprzedawały autor musi dorosnąć do pisania. Pisać tak, żeby zainteresować czytelnika, a nie oczekiwać zainteresowania, kiepskimi tekstami. Autor musi być kreatywny i pisać realnie nawet w stworzonym przez siebie świecie. Dziś największą prędkość ma myśl. I ciało nigdy nie doścignie myśli — to takie porównanie, zaś wielu ludzi próbuje dać ciału taką samą prędkość. Przed najszybszym ciosem można uskoczyć, ale nie można uskoczyć przed kulą lecącą z broni palnej.

Ktoś bierze się za pisanie artykułów zupełnie nie wiedząc nic nie tylko o etyce dziennikarskiej, ale też o tym jak taki artykuł powinien być zbudowany, a każdy tekst powinien wyglądać w ten sposób, że jest wstęp, następnie opis i podsumowanie.

Po zakończeniu okupacji Rosji w Polsce, co miało miejsce po roku 1990, ludzie zobaczyli w wydawaniu książek duże pieniądze i z wielką zachłannością zaczęli pisać. Z czasem ich temperament został ostudzony, ale wielu ludzi ma nadzieję, że ich powieść jest niesamowitym dziełem. Nie zdają sobie sprawy z tego, że w tradycyjnych wydawnictwach od czytania tekstów jest wyznaczony człowiek, a taki często powie: „czytanie przysyłanych tekstów to mój obowiązek, a czasem przyjemność” — ta odpowiedź zawiera w sobie przesłanie. „Czasem przyjemność” świadczy o tym jak wiele kiepskich książek trafia w ręce tego człowieka. Książki czyta się z przyjemności lub dla przyjemności, a pisze dla pieniędzy. Jednak autor pisząc książkę nie widzi jej jako kupki banknotów, a widzi akcję, obrazy i zachowania, które musi opisać.

Dobremu pisarzowi nie zaszkodzą miliony debiutantów, bo dobry pisarz potrafi napisać książkę w taki sposób, że zawsze znajdzie duże grono czytelników, a jego pozycje będą wyczekiwane na rynku. I lepiej poczekać kilka lat, na to, żeby książka osiągnęła profesjonalizm, niż wbrew wszystkiemu wydać gniota i zepsuć sobie opinię już na początku.

---

Krzysztof Dmowski
http://www.kdpowiesci.republika.pl/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-03T22:09:00.001+01:00

Freebety

Autorem artykułu jest Eugeniusz Podolak

Jeżeli interesujesz się sportem, potrafisz przewidzieć kto wygra spotkanie lub chciałbyś obstawić na swój ulubiony klub i poczuć dreszcz emocji zapraszam do dalszej części artykułu. W artykule dowiesz się, które promocje bukmacherskie są najkorzystniejsze.

Zakłady bukmacherskie od kilku lat cieszą się w Polsce niesłabnącą popularnością wśród młodych ludzi.
Przez cały czas otwierane są nowe punkty bukmacherów naziemnych, które nie narzekają na brak klientów, szczególnie w okresach ważnych spotkań sportowych np liga mistrzów czy mistrzostwa świata w piłce nożnej.
Zakłady można obstawiać również online. W internecie powstają różnego rodzaju promocje bukmacherskie np. freebety czyli zakkłady bez ryzyka . Freebety należą do najatrakcyjniejszych promocji bukmacherskich, ponieważ gdy przegramy swój depozyt, firma oferująca freebet zwraca nam go! Tradycyjne bonusy od depozytu wymagają jednak kilkakrotny obrót przed możliwością wypłaty.

Ogólnie rzecz biorąc bukmacherstwo jest bardzo ciekawą formą rozrywki, która wiąże się z pewnym ryzykiem oraz ewentualnością uzyskania wygranych.
Sumy do wygrania nie są tutaj tak duże jak w typowych grach losowych, jednak, jeśli ktoś gra regularnie i interesuje się sportem może liczyć na całkiem satysfakcjonujące dochody. Wszystko zależy od postawionej kwoty, kursu spotkania, ilości spotkań na kuponie oraz wyboru odpowiedniego freebetu.

Zakłady bukmacherskie dotyczą z reguły różnorodnych zdarzeń sportowych takich jak mecze piłki nożnej, siatkówki czy koszykówki. Są one obstawiane także w innych sytuacjach, na przykład przy okazji wyborów parlamentarnych.Największe szanse na wygrane w zakładach mają osoby, które są na bieżąco zorientowane w danej dyscyplinie sportowej.
Jeśli jednak ktoś takiej orientacji nie posiada zawsze może skorzystać z płatnych typów . Takie płatne typy bukmacherskie dostępne są w wielu miejscach na specjalnie do tego stworzonych stronach internetowych, wraz ze statystykami wygranych.
W internecie dostępne jest również multum for o tematyce bukmacherskiej, na których doświadczeni ludzie wymieniają się swoimi typami oraz analizami.

Jeżeli ktoś zdecyduje się na zakłady u bukmacherów, to szczerze polecam wszystkim promocje freebet.

Na koniec życzę wszystkim szczęścia w grze.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-03T22:06:00.002+01:00

Pół roku przed Euro

Autorem artykułu jest Adam Bartosz

Eliminacje zakończone, grupy rozlosowane, terminarz ustalony, ośrodki treningowe wybrane i jedyne co pozostało uczestnikom nadchodzącego Euro to przygotowania, trening i modlitwa o brak kontuzji. Różne warianty sytuacyjne Polaków zostały już omówione, ale czy ogólnie nie jest zbyt optymistycznie?
Większość mediów po losowaniu gruchnęła "Jesteśmy w grupie marzeń!" Owszem, trafił nam się układ grupy o jakim nawet nie słyszałem, że byłby najlepszy, ale mimo to piszą że lepiej trafić nie mogliśmy. Czy aby napewno jest tak super? Myślę, że mimo wszystko tak. To nie są przeciwnicy z najwyższej półki, ale tak bardzo cieszyć to moglibyśmy się cieszyć gdybyśmy mieli grać z nimi za najlepszych czasów reprezentacji Beenhakera (mam na myśli mecze z Portugalią, Czechami itp. gdy był wspomniany trener). To była najlepiej grająca reprezentacja Polski 21 wieku. Mimo, że wcześniej Engel i Janas odnosili sukcesy, to nie były to wygrane z przeciwnikami z pierwszej 10 czy 15 rankingu i na dodatek o punkty. Teraz to jest zupełnie inny zespół. Wtedy jakaś ciągłość reprezentantów. A pan Smuda chciał zrewolucjonizować kadrę i tak mu to wyszło, że zabrał się za wszystko na raz zamiast przynajmniej za jedną rzecz i wykonać ją dobrze. Wtedy to by była grupa marzeń, ale teraz to jest tylko grupa ulgowa.

Teraz jest wszystko pogmatwane i my sami nie wiemy kto będzie grał, a kto będzie czyim zmiennikiem. Tyle tych nagłych zwrotów i zmian, najpierw była mowa, że nie będzie żadnych naturalizacji - teraz mamy najwięcej w historii Polski, dalej gdy był obecny selekcjoner trenerem Lecha, mówił o komforcie pracy w reprezentacji, że w klubie musisz grać tym co masz, a w kadrze to jak nie masz Kokoszki to są inne pierożki. Co było jak objął stanowisko, które było jego marzeniem? Stwierdził że nie ma lepszych. Nie da rady nic zrobić. Po świecie to można jeździć i zwiedzać razem ze swoimi ludźmi i kierownictwem chlewu z ul. Miodowej (chyba że już się przenieśli) który zarządza rozgrywkami ligowymi w Polsce. Nie chce już się tego wymieniać. Wszyscy wiemy, że po objęciu stanowiska trenera reprezentacji Polski, czy jak już mówią reprezentacji PZPN stracił szacunek większości Polaków, jeśli nie wszystkich.

Byli kadrowicze (jak również i ja) uważają, że drużynie Smudy brakuje stylu i rezerwowych. - Nie mamy żadnych szans wyjść z grupy - mówi Jerzy Dudek.

Rywale też się cieszą, że grają z Polską - mówi Dudek, 59-krotny reprezentant, były piłkarz Realu Madryt, zwycięzca Champions League z Liverpoolem. - Znają nasze atuty i wady. Wiedzą, że Kuba i Robert są najgroźniejsi, więc to ich spróbują powstrzymać w pierwszej kolejności. Ważniejsze, byśmy my niczym nie byli zaskoczeni.

63-letni Franciszek Smuda prowadzi reprezentację od 25 miesięcy. - W klubach był nieprzejednany. Zapracował na duży szacunek i uznanie, bo koncentrował się na pracy z drużyną, nic innego go nie interesowało - mówi Marek Koźmiński, 46-krotny reprezentant, srebrny medalista olimpijski z Barcelony z 1992 roku, który rozegrał ponad 100 meczów w Serie A i wystąpił na mundialu w Korei. - W kadrze wziął na siebie zbyt dużo obowiązków i widać, że źle się z tym czuje, jest zagubiony. Chce być trenerem, selekcjonerem, rzecznikiem, kierownikiem, dyrektorem, a ostatnio PR-owcem. Stał się politykiem i nauczycielem dobrego wychowania. A przez dwa lata nie znalazł odpowiedzi, po co powoływał aż tylu zawodników. Dziś nawet on nie ma w głowie podstawowej jedenastki na Euro. Jest sześciu-siedmiu pewniaków, ale w piłkę gra się po jedenastu.

- Niepokoi mnie brak rywalizacji o miejsce w jedenastce i brak zmienników - dodaje Grzegorz Mielcarski, dziesięciokrotny reprezentant, srebrny medalista z Barcelony, były piłkarz FC Porto, dziś ekspert Canal+. - Szczęsny, Lewandowski, Błaszczykowski i Piszczek są niezastąpieni. Czy trener jednak jest gotowy na przykrą niespodziankę? Kto może zastąpić będącego w słabej formie Obraniaka, kto Peszkę albo Mierzejewskiego, który siedzi na ławce w Trabzonsporze? Dziś nikt nie mówi tego głośno, ale boję się, że po mistrzostwach usłyszymy: "Grali rezerwowi w klubach, ale lepszych nie znaleźliśmy". Trudno nie mieć wrażenia, że kadra działa na zasadzie "jakoś to będzie". Po dwóch latach za dużo pytań pozostało bez odpowiedzi.

Jak widzimy nie ma co się zachwycać losowaniem i co to my nie zdziałamy na Euro. Lepiej być pokornym i przygotowanym na najgorsze - w sensie sportowym, choć i w innych aspektach organizacyjnych możemy zaskoczyć zarówno pozytywnie jak i negatywnie.

---

www.tylkozwyciestwo.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Warunki narciarskie w sezonie 2011/2012

2012-01-03T22:06:00.000+01:00

Zima w tym roku nie rozpieszcza narciarzy, białego puchu brakuje niemal w całym kraju. Niektóre wyciągi jednak mimo niesprzyjających warunków otworzyły swoje trasy. W tym artykule doradzamy jak znaleźć miejsce do białego szaleństwa w sezonie 2011/2012.

Zima w tym roku się raczej do nas nie śpieszy. Świąteczne dni w większej części kraju upłynęły bez śniegu. Z jednej strony to bardzo dobrze, gdyż zaoszczędza to mnóstwa uciążliwości z tym związanych. Z drugiej jednakże strony taka sytuacja jest sporym problemem dla miłośników białego szaleństwa, którzy jak wiadomo pokrywy śnieżnej potrzebują aby móc uprawiać swój ukochany sport. Wskutek tego duża część spośród nich w tym sezonie zapewne zastanawia się dokąd można pojechać na narty, gdzie pomimo marnych opadów śniegu warunki narciarskie są dostateczne aby nieco pojeździć na stoku?

Całe szczęście pomimo kiepskiej aury, niektóre z najważniejszych wyciągów narciarskich w południowej części Polski zdołało otworzyć swe wyciągi dla narciarzy. Przez to, iż są one na bieżąco naśnieżane, pomimo znikomych opadów śniegu, warunki narciarskie na głównych trasach są dostateczne i pozwalają na sympatyczne spędzenie weekendu. Wystarczy jedynie najpierw sprawdzić gdzie można spokojnie poszusować i już możemy przygotowywać narty.

W stwierdzeniu gdzie panują dobre warunki narciarskie naturalnie pomocniczy będzie, jak zwykle, internet. Większość głównych ośrodków, które naśnieżają trasy, posiada swe strony internetowe, gdzie publikują najświeższe wiadomości na temat bieżących warunków na trasach. W sytuacji jeśli dany ośrodek nie ma własnej witryny ani np. fanpage'a na Facebook'u, lub nie jest ona na bieżąco uaktualniana, z pomocą przyjdą liczne branżowe portale dla narciarzy a także fora dyskusyjne sportowe, na których użytkownicy sami dzielą się informacjami na temat warunków narciarskich w określonych miejscach a nawet upubliczniają fotografie. Może okazać się, że najbliższy działający wyciąg mieści się dość daleko, jednak czyż nie warto się wybrać te parę kilometrów dalej niż zazwyczaj dla tych chwil nonszalanckiego szaleństwa na stoku?

2012-01-01T19:09:00.001+01:00

Mężczyzna rzecz zbędna

Autorem artykułu jest Monika Wysocka

Zastanawiałam się ostatnio co rzeczywiście ekscytuje moje dobre przyjaciółki, koleżanki i znajome? Co sprawia, że szybciej oddychają, rumienią się i oblizują usta? I mój wniosek jest taki, że jest osobliwy temat, który porusza prawie wszystkie...
Bez względu od wieku, gustów muzycznych, poglądów politycznych, i orientacji seksualnej.. Ten temat to, jak prawdopodobnie już się domyślacie, słodkie desery.

Przypominam sobie nasze niedawne spotkanie u Marii. Najczęściej spotykamy się u niej, bo nie ma udomowionego męża, przecudownych i niestrawnych dzieci, wpadającej teściowej pełnej dobrych intencji, sapiącego psa, czy choćby potrzebującej wody paprotki - słowem, ma wspaniałe warunki do spokojnych spotkań. A tym bardziej tych mniej spokojnych.A więc niedawno umówiłyśmy się, że tym razem darujemy sobie zdrowe jedzenie, ryby i sałatki.. i od razu przejdziemy do finału, czyli naturalnie słodkości. Każda z nas musiała nie tylko przygotować i przynieść ze sobą ulubiony deser, ale też przebrać się za niego i wyjaśnić pozostałym, z jakich powodów właśnie ten wygrał jej serce. Ale było śmiechu.. i węglowodanów!

Już samo przygotowywanie się do spotkania było przede wszystkim przyjemne. Faktycznie jest głęboka mądrość w zdaniu, że dobrze jest poświęcać czas na to, co się kocha. Prawie tydzień szykowałam ubranie i przemowę o mojej największej (pewnej!) miłości.

Nasza gospodyni zadbała o trunki (słodkie oczywiście), które pomogły nam poradzić sobie z niepokojem związanym z dzieleniem się tak intymnymi sekretami... Przypominam sobie, jak weszłam do pokoju i zobaczyłam wszystkie dziewczyny. Wydawało mi się, że się popłaczę ze śmiechu, jak zobaczyłam ich kreacje... i zastawiony stół!

W odpowiednim momencie zaczęłyśmy dzielić się naszymi sekretami i miałam okazję ujrzeć moje ukochane kobiety w całkowicie nowym świetle. A zarazem miałam poczucie, że dopiero teraz poznaję je tak naprawdę. Co za przyjemne, grupowe doświadczenie!

Uleńka cała na czarno niskim głosem oświadczyła, że nie ma na Ziemi nic lepiej działającego na zmysły od gorzkiej czekolady... Że w jej goryczy jest obietnica luksusowego świata i nieoczywistych wyborów. Aneta w jasnej, bombkowej kiecce ułożyała piosnkę ku chwale bezy, która bez pamięci jest słodka. A już szczególnie wobec... (no, zgadnijcie sami!}). Karolina z tekturową przykrywką na głowie obiecywała, że – jak mawiał Forest Gump – bombonierki są niebiańskie, bo pełne niespodzianek. A ja – ubrana na beżowo i z lampkami na głowie – agitowałam, że nie ma na Ziemi lepiej uwodzącego zapachu niż woń mojego ukochanego deseru, czyli krem brule. I że sekunda, kiedy cukier na nim zaczyna się palić naprawdę wznieca żar w moim sercu... i nie tylko tam. Och, co to była za noc!

I pomyśleć, że mężczyźni uważają, że są nam potrzebni do rozkoszy!

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-01T19:06:00.001+01:00

Świadomy Sen - Pełny Kurs Jak Nauczyć Się Śnić Świadomie

Autorem artykułu jest x x

Świadomy sen to umiejętność świadomej kontroli swoje snu, dzięki czemu możesz zrobić w nim WSZYSTKO co tylko chcesz i co sobie jesteś w stanie wyobrazić. Co więcej w świadomym śnie odczuwasz i doświadczasz wszystko tak jakbyś to robił w rzeczywistym świecie...a nawet jeszcze mocniej i bardziej intensywnie.
Wersja Wideo Tego Kursu Dostępna Jest Na Mojej stronie Internetowej - Świadome Śnienie - Kurs

Ok, co to jest świadomy sen i co można w nim robić?

Zacznę od tego co można w nim robić żeby Ci pokazać że jeżeli nie przeczytasz tego artykułu do końca to stracisz coś fajnego w życiu ;)

Świadomy sen to umiejętność świadomej kontroli swoje snu, dzięki czemu możesz zrobić w nim WSZYSTKO co tylko chcesz i co sobie jesteś w stanie wyobrazić. Co więcej w świadomym śnie odczuwasz i doświadczasz wszystko tak jakbyś to robił w rzeczywistym świecie...a nawet jeszcze mocniej i bardziej intensywnie. Czyli jeżeli chcesz uprawiać sex z Britney Spears (dla panów) albo z Brucem Willisem (dla pań ) to będziesz odczuwał/ła wszystko tak jakbyś to robił/ła naprawdę (co więcej orgazmy w świadomych snach są kilkunastokrotnie bardziej intensywne).

Możesz również latać (też fajne doświadczenia), możesz podróżować w kosmosie, jeździć super samochodami, zwiedzać świat... wszystko co tylko chcesz. Ze świadomych snów korzystają malarze, pisarze, naukowcy – sny są dla nich źródłem inspiracji i odpowiedzi na problemy i pytania. Jest nawet historia że Einsteinowi przyśnił się wzór E=mc2.

Innymi słowy jeżeli nie nauczysz się świadomie śnić (co jest bardzo proste) to stracisz możliwość dobrej zabawy kiedy śpisz ( musisz spać tak czy owak, więc czemu nie nie ? :D) Jeżeli myślisz sobie teraz „fajnie, ale ja i tak nie pamiętam swoich snów” to wiedz że większość ludzi ich nie pamięta, a żeby się nauczyć je zapamiętywać wystarczy tydzień praktyki i będziesz w stanie przypomnieć sobie nawet 4-5 snów każdej nocy (tak tyle snów ma się każdej nocy).

Ile zajmuje trening i jak szybko można nauczyć się świadomie śnić? To zależy tylko od Ciebie... ja pierwszy świadomy sen miałem po dwóch tygodniach ćwiczeń, gdzie startowałem z miejsca gdzie nie pamiętałem w ogóle swoich snów.

Świadome sny są tak bezpieczne jak bezpieczny jest normalny sen – w rzeczywistości świadomy sen jest normalnym snem, z tym że masz nad nim nieograniczoną kontrolę.

Ok zaczynamy. Kurs jest podzielony na cztery szybkie kroki - czytaj je po kolei bo inaczej zgubisz po drodze informację które są niezbędne do nauki świadomego śnienia. Dodatkowo dla tych którzy lubią głębiej zgłębiać wiedzę, zamieściłem kilka dodatkowych technik i ciekawostek o świadomym śnie. Ok zaczynamy.

FAZY SNU

Zanim przejdziemy do konkretnych technik, musisz wiedzieć jak „działa” sen.

W ciągu dnia

W ciągu dnia, kiedy sobie „żyjesz” i wykonujesz normalne czynności, Twój mózg pracuje na falach „beta”. Kiedy kładziesz się, zamykasz oczy i odprężasz, Twój mózg przełącza się na fale „alfa” (np. kiedy leżysz sobie w wygodnej pozycji na kanapie).

Faza 1 - Hipnagogi

Jeżeli pozwolisz sobie „odpływać w sen” to po chwili (5 – 10 minut) zaczną Ci się pojawiać „hipnagogi”. Hipnagogi są strefą między snem a byciem obudzonym, gdzie Twoje mięśnie odprężają się i gdzie pojawiają Ci się przeróżne obrazy, kolorowe kropki i scenki. Większość ludzi którzy nie wiedzą (a większość nie wie) że coś takiego istnieje, nie zauważa ich.

Faza 2 - Płytki Sen

Po fazie z hipnagogami zapadasz w płytki sen w którym Twój mózg przestawia się na fale „theta”. Ta faza trwa około 20 minut i łatwo Cię z niej obudzić (jeżeli się obudzisz podczas trwania tej fazy, nawet nie poczujesz że spałeś). Dla ciekawostki, ta faza jest już stanem bardzo głębokiego relaksu i można ją też osiągnąć poprzez wchodzenie w trans.

Faza 3 i 4 - Głęboki Sen

Po około dwudziestu minutach po tym jak zapadasz w płytki sen, przechodzisz w fazę głębokiego snu. Tutaj Twój mózg pracuje na falach „delta”, serce zaczyna bić wolniej i oddychasz wolnym regularnym rytmem. Jeżeli obudzisz się podczas trwania tej fazy, będziesz czuł się jakby Ci szumiało w głowie (taki zdezorientowany, wiesz o co mi chodzi nie ;) )

Powrót Do Fazy 3 i 2

Po zakończeniu fazy 4 powracasz do fazy 3 i 2. Cały ten proces zajmuje 90-120 minut i jest określany jako „N-REM” (w wolnym tłumaczeniu NIE-REM)

Faza REM

Tutaj zaczyna się zabawa o którą nam chodzi :) Faza REM (Rapid Eye Movement – Szybkie Ruchy Gałek Ocznych) następuje po cyklu N-REM. Jest to faza w której mózg zaczyna pracować tak jakbyśmy byli przebudzeni, ciśnienie krwi wzrasta, serce bije szybciej, wzrasta puls. Tutaj śnimy wszystkie sny. Co prawda mózg i ciało pracuje tak jakby były obudzone, ale umysł nakłada na ciało swego rodzaju „klatkę paraliżującą” żebyśmy nie poruszali np. rękoma i nogami jak coś się nam śni ;)

Cykl Się Powtarza

Po fazie REM, powracamy do snu płytkiego, potem znowu wchodzimy w fazę N-REM, potem w REM i tak w kółko aż do przebudzenia. Pierwsza faza REM trwa około 10-20 minut a jej długość wzrasta im dłużej śpimy – w ostatnich dwóch godzinach snu faza REM może trwać nawet godzinę.

Podsumowując, jeden cykl snu trwa około 90 minut, więc podczas jednej nocy masz 4-5 cykli co równa się 4-5 fazom REM co równa się 4-5 różnych snów.

Jak Pamiętać Sny

Ok, zanim będziesz mógł mieć świadomy sen, musisz nauczyć się pamiętać przynajmniej jeden sen dziennie. Przeciętny człowiek nie pamięta w ogóle snów – to nie jest problem, to tylko kwestia praktyki i chęci. Dobra lecimy z tym:

1.Musisz chcieć pamiętać sny. Po prostu myśl o tym czasem w ciągu dnia a szczególnie gdy kładziesz się spać. Twoja podświadomość podłapie że chcesz pamiętać sny i będziesz je pamiętał. Ludzie nie pamiętają snów głównie dlatego, bo nie mają takiej intencji.

    Dodatkowo gdy kładziesz się spać wykonuj takie ćwiczenie. Połóż się w wygodnej pozycji, wyczyść swój umysł. Myśl o tym że się relaksujesz i odprężasz, możesz skupić się na rytmie Twojego oddechu. Gdy zlikwidujesz całe napięcie z Twoich mięśni, i głęboko się odprężysz, powtórz sobie kilka razy w myślach „ Idę teraz spać i będę śnić. Kiedy się obudzę, będę pamiętał moje sny”. Ja po takich sugestiach pamiętałem pierwszy sen już na drugi dzień (gdzie nigdy wcześniej nie pamiętałem snów) ale może się zdarzyć że minie kilka dni zanim zaczniesz pamiętać swoje sny – efekty są indywidualne dla każdego i uwarunkowane tym jak bardzo tego chcesz i jak bardzo wierzysz że to rzeczywiście jest możliwe.

2.Dziennik Snów (Obowiązkowy) Załóż sobie zeszyt albo dokument tekstowy w komputerze, gdzie będziesz zapisywał swoje sny (możesz też używać dyktafonu jeżeli chcesz). Dziennik snów spełnia kilka funkcji, po pierwsze drastycznie zwiększa Twoją umiejętność zapamiętywania snów, po drugie pozwala Ci odnaleźć twoje „znaki senne” (rzeczy, sytuacje, osoby które pojawiają się bardzo często w Twoich snach). Znaki senne są ekstremalnie pomocne w uzyskiwaniu świadomości we śnie ( wszystko jest opisane w dalszych częściach tego kursu).

Od razu po przebudzeniu nie poruszaj się, tylko staraj się przypomnieć sobie sen. Czasem może Ci się zdarzyć, że obudzisz się w środku nocy od razu po zakończonym śnie – zapisz go od natychmiast! Rano możesz go już nie pamiętać. Ja np. po tym jak powiedziałem sobie że chcę pamiętać sny, budziłem się kilka razy w nocy za każdym razem kiedy kolejny sen się skończył. Sny przypomina się od końca, więc przypominając sobie go, staraj się ułożyć historyjkę od końca do początku.

Nadaj Tytuł I Datę Każdemu Snu

Zapisuj dokładne daty snów i nadaj im tytuły które pomogą Ci sobie przypomnieć, o czym był konkretny sen kiedy będziesz przeglądał dziennik.

Zapisuj Wszystko

Zapisuj sny ze wszystkimi szczegółami, wszystkie czynności, emocje, kolory. Jak zauważyłeś że jakiś kamyk leżał obok zielonego smoka w czapce czarodzieja, to też to zapisz;)


Wyrób Sobie Nawyk

Najważniejsze żeby zapisywanie snów w dzienniku stało się Twoim rytuałem. Zdecyduj się na jedną formę zapisywania (zeszyt, komputer, dyktafon) i trzymaj się jej cały czas. Jeżeli jest to zeszyt, to używaj jednego długopisu, a zeszyt trzymaj w jednym miejscu (ja trzymałem pod poduszką). Zdecyduj i powiedz sobie że będziesz zapisywał przynajmniej jeden sen dziennie. Chodzi w tym wszystkim o to, że ciągłe powtarzanie jednej rutyny trenuje Twoją podświadomość, żeby automatycznie wykonywała to co chcesz - to powoduje że efekty przychodzą dużo szybciej.

Jak Szybko Możesz Spodziewać Się Efektów?

Jak zawsze efekt jest indywidualny dla każdego (wkurzające co ;P) Ja potrafiłem sobie przypomnieć pierwszy sen już następnego ranka od kiedy zdecydowałem że chcę pamiętać sny. Po około dwóch tygodniach potrafiłem sobie przypomnieć 2-3 sny każdego ranka a po miesiącu 4-5. Najważniejsza jest sumienność i regularność.

Jak Zdobyć Świadomość We Śnie

Sen jest tak samo rzeczywisty jak „normalne” życie, więc trzeba użyć jakiegoś sposobu żeby odróżnić czy śnimy czy nie. Tak naprawdę to teraz gdy czytasz ten tekst, to też mógłby być sen i byś o tym nie wiedział. Dodatkowo gdy śnimy, akceptujemy wszystko co się stanie, np. gdy we śnie siedzisz sobie w domu i serfujesz po internecie, to nie będzie nic dziwnego jak godzilla wejdzie Ci frontowymi drzwiami i da Ci prezent na urodziny -we śnie nasz zmysł krytyczny jest zawieszony.

TEST RZECZYWISTIOŚCI (TR)

Test rzeczywistości polega na wykonaniu czynności która pozwoli Ci jednoznacznie stwierdzić czy właśnie teraz śnisz czy nie. Może zdarzyć się np. że nie będziesz pewien czy śnisz czy nie- to oznacza że prawie na pewno jesteś we śnie. Zrób TR i jeżeli rzeczywiście śnisz, to automatycznie się uświadomisz.

Przykładowe testy rzeczywistości:

Przeczytaj Coś
Zacznij coś czytać, spójrz na coś innego i znów spójrz na to co czytałeś. Jeżeli śnisz, to tekst który czytałeś zmieni się.

Spójrz na zegarek
Spójrz na zegarek, odwróć wzrok i spójrz znowu na zegarek – jeżeli godzina się zmieni to oznacza że śnisz. We śnie zegarki nigdy nie pokazują właściwego czasu, co więcej często zegarki ze wskazówkami nie mają wskazówek, a elektroniczne nie mają cyfr tylko dziwne symbole.

Zaciśnij Palce Na Nosie
Zaciśnij palce na nosie i spróbuj oddychać. Jeżeli możesz oddychać przez palce to znaczy że śnisz

Spójrz na swoje ręce
Spójrz na swoje ręce i przestudiuj czy nie wyglądają dziwnie,. Spróbuj przetknąć palec przez drugą dłoń.

Spróbuj Lewitować
Tylko spróbuj. We śnie wystarczy że sobie o czymś pomyślisz i to się dzieje. Jeżeli zaczniesz lewitować, to od razu uzyskasz świadomość.

Przełącz Włącznik Światła
We śnie włączniki nie działają, a jeżeli działają to zmieniają tylko kolor światła w pomieszczeniu. Jeżeli włącznik nie działa to na pewno śpisz (albo wywaliło korek :D)

Dotknij Lustra
Włóż palec w lustro albo w ścianę. Fajne uczucie ;)

Lepsze Użycie Testów Rzeczywistości

Używałem tej techniki na samych początkach i śmiało mogę powiedzieć że daje świetne rezultaty. Ta technika polega na wyrobieniu sobie nawyku automatycznego robienia TRów w ciągu dnia, wszędzie i o każdej porze, tak żeby potem automatycznie zrobić test podczas snu i się uświadomić .

Np. ja ustaliłem sobie że za każdym razem kiedy patrzę na zegarek to wykonuję TR (moje ulubione to próba latania albo rozpalanie ogniska myślą). Potem podczas snu, gdy przypadkiem spojrzę na zegarek, automatycznie z nawyku robię TR i okazuję się że wzbijam się w powietrze, co znaczy że śnię – automatycznie staję się świadomy.

Możesz np. ustawić sobie alarm w telefonie albo zegarku na odstępy np. 10 minutowe i co dziesięć minut robić test. Jeżeli wyrobisz sobie nawyk, to we śnie też go zrobisz.

Użyj Swoich Znaków Sennych Do Testu Rzeczywistości
Tak samo jak trenujesz nawyk robienia TRów w regularnych odstępach czasu , to możesz powiązać TR, ze swoimi znakami sennymi (dlatego Dziennik Snów jest taki ważny). Po prostu bierzesz swój znak senny (sytuację, rzecz lub osobę która Ci się często śni) i podczas dnia gdy widzisz ją, albo gdy robisz tą czynność (Twój znak senny) to robisz test rzeczywistości. Mi na przykład często śni się radiowóz policyjny (pewnie przykre wspomnienie jak za małolata złapali mnie jak kradłem kod do gry komputerowej w media markt :D ). Wyrobiłem sobie nawyk, że robię TR za każdym razem kiedy w ciągu dnia widzę radiowóz, to powoduje że gdy we śnie widzę radiowóz, to od razu robie TR i staję się świadomy. To prosta i potężna technika, użyj jej.

To już wszystko! Te techniki i dziennik snów pozwolą Ci przy odrobinie praktyki i samozaparcia nauczyć się świadomie śnić. Poczytaj jeszcze co można robić żeby utrzymać się dłużej w świadomym śnie.

Jeżeli chcesz sugestii co można robić ciekawego w świadomych snach kliknij tutaj.

Jeżeli chcesz poznać jeszcze więcej technik świadomego śnienia kliknij tutaj.

PS Jedni mają spontaniczne świadome sny od urodzenia, inni muszą się postarać żeby się ich nauczyć, ale fakt jest taki że, każdy może to zrobić. Jednym efekty przychodzą szybko innym wolniej – ale systematyczność prędzej czy później zostaje nagrodzona.

W tym wypadku trochę Twojego wysiłku zostanie nagrodzone pięknymi i fascynującymi przeżyciami do końca życia – raz się nauczysz i będziesz śnił świadomie już zawsze. Życzę Ci fajnej zabawy ;)

Bartek

DODATKOWE MATERIAŁY

Jak Utrzymać Się Dłużej W Świadomym Śnie

Gdy pierwszy raz uda Ci się osiągnąć świadomość we śnie, możesz się tak podekscytować że Cię z niego „wywali” (pamiętam jak sam tak miałem ;) ) dlatego postaraj się być jak najbardziej opanowany i spokojny.

Może też się zdarzać, że będziesz czuł jak sen zanika, jak się rozmywa i traci klarowność. Wtedy możesz spróbować użyć którejś z technik poniżej:

Kręć Się Wokół Własnej Osi

Zacznij kręcić się bardzo szybko wokół własnej osi (nie będzie Ci się kręciło w głowie) i powiedz do siebie „Jak się zatrzymam to będę wciąż we śnie” albo „ Jak się zatrzymam to będę miejsce w którym chcesz się znaleźć” Możesz użyć tej techniki również jako „teleportu” do innych miejsc.

Pocieraj Ręce

Patrz na swoje dłonie i pocieraj nimi jednocześnie powtarzając „Wciąż jestem we śnie”

Zrób Listę Rzeczy Do Zrobienia

Jeżeli nie będziesz wiedział co chcesz robić podczas świadomego snu, to może się okazać że szybko wchłonie Cię zwykły sen. Żeby temu zapobiec, zrób sobie przed snem w myślach listę rzeczy które chcesz zrobić podczas świadomego śnienia.

Krzycz

Kiedy czujesz że sen traci klarowność krzyknij „Zwiększam ostrość snu” ( nie wiem dlaczego ale śmieszy mnie to – zawsze się śmieję jak tak drę ryj we śnie :D) albo „ Klarowność razy 1000”

Co Można Robić W Świadomych Snach

Co można robić w świadomych snach ? Jednym słowem wszystko co sobie możesz tylko wyobrazić . We śnie wystarczy że sobie o czymś pomyślisz, a to się staje natychmiast rzeczywistością. Polecam pobawić się następującymi rzeczami na początek:

Lataj

Latanie to nieziemskie przeżycie i powinno być jedną z pierwszych rzeczy jaką zrobisz. Latanie w zwykłym świecie np. samolotem albo skoki na spadochronie są fascynującymi przeżyciami, a co dopiero we śnie, gdzie odczuwasz wszystko jeszcze mocniej i intensywniej. Są różne sposoby latania, każdy preferuje coś innego. Można latać machając rękoma jak ptak, na supermena, pływając, lecieć na dywanie, możesz przekształcić się np. w ptaka i lecieć.... nie ma ograniczeń. Niektóre osoby mają problemy z lataniem wysoko, inne z lataniem z ultra szybką prędkością – jeżeli masz takie problemy to spróbuj po prostu zmienić styl w jakim latasz.

Zwiedzaj Świat Swojego Snu

Skorzystaj z tego że masz pełną kontrolę nad snem, zwiedzaj sobie świat, szukaj ścieżek, szukaj symboli, przenoś się w różne lokacje.

Baw Się

Transformuj się w różne zwierzęta (będziesz rzeczywiście czuł i widział jak zwierze w które się zamieniłeś), zmieniaj płeć, zrób się niewidzialnym, przechodź na drugą stronę lustra i sprawdź gdzie wylądujesz

Uprawiaj Sex

Uprawiaj sex z kimkolwiek chcesz, gdziekolwiek chcesz (bez ciąży i bez hiv :D). Wiele osób śni świadomie głównie z powodu ogromnie przyjemnych doświadczeń seksualnych jakie można przeżyć w świadomych snach. Orgazm we śnie jest kilkunastokrotnie silniejszy niż w normalnym świecie.

W obiegu jest jedna historia kobiety, która latała sobie po niebie i spotkała na drodze wielką chmurę w kształcie penisa. Przeleciała przez tą chmurę i w tym momencie poczuła tak olbrzymi orgazm przeszywający jej ciało, że aż obudziła się jeszcze drżąca.

Odkryj Kim Lub Czym Byłeś W Przeszłym Życiu

Stwórz we śnie drzwi i powiedz sobie że jak przez nie przejdziesz to przeniesiesz się do Twojego przeszłego życia.

Przywołaj Swojego Patrona/Opiekuna

Każdy ma swojego patrona/opiekuna. Są to ludzie bądź istoty z innej planety które nas prowadzą i które się nami opiekują. Wystarczy że powiesz na głos „Przywołuję Cię mój opiekunie, chcę Cię zobaczyć”

Zwalcz Swoje Koszmary

Najłatwiejszym sposobem żeby zwalczyć koszmar jest skonfrontowanie się z nim. Gdy śnisz świadomie nie musisz się go bać, bo jesteś świadomy że jest on tylko wytworem Twojej wyobraźni. Jeżeli np. goni Cię jakiś potwór, to zatrzymaj się i zapytaj go prosto w oczy „Czego ode mnie chcesz?” Koszmar może wtedy Ci powiedzieć coś ważnego, może nie powiedzieć nic i zniknąć, może Cię też zaatakować. Jeżeli Cię zaatakuje to żaden problem, możesz z nim wygrać w 2 sekundy- to Twój sen. Jeżeli tak się stanie, to po tym jak go pokonasz poproś go o prezent – w taki sposób przeistoczysz agresję w coś przyjemnego.

Ja nie miałem osobiście nigdy koszmarów, ale krążą historie o ludziach którym ich koszmary np. wręczyły kierownicę samochodową mówiąc „goniłem Cię cały ten czas bo ciałem Ci tylko to dać”

Inne Metody Osiągania Świadomego Snu

.
MILD

Autorem tej techniki jest LaBerge. Polega ona na obudzeniu się z normalnego snu i położeniu się ponownie spać z intencją wejścia w świadomy sen.

Krok 1. Powiedz sobie przed snem, że po obudzeniu się będziesz pamiętał swój normalny sen. Gdy już się obudzisz, przypomnij sobie z niego jak najwięcej szczegółów.

Krok 2. Kładąc się z powrotem spać, skieruj swoją uwagę i intencję na to że chcesz mieć świadomy sen. Zasypiając powtarzaj w myślach „Zasypiam i mam świadomy sen, jestem w pełni świadomy że śnię”

Krok 3. Wizualizuj jakbyś był we śnie. Wyobraź sobie siebie w scenerii snu, jaki miałeś przed obudzeniem. Jeżeli nie pamiętasz snu, to wyobrażaj sobie siebie w świadomym śnie (np. jakbyś latał). Powtarzaj kroki 2 i 3 aż do zaśnięcia

Jeżeli wszystko poszło ok, powinieneś zasnąć i zacząć świadomie śnić.

WILD

Ta technika polega na przejściu ze stanu w którym jesteś obudzony, bezpośrednio do snu. Jest to możliwe za pomocą wyłapania fazy w której masz hipnagogi (granica między snem a byciem obudzonym) i skupieniu się na nich. Po prostu musisz obserwować jak się rozwijają i jeżeli zostaniesz odpowiednio długo świadomy to przejdziesz bezpośrednio do snu. Hipnagogi mogą mieć przeróżne kształty, począwszy od kolorowych kropek i kresek po pełne obrazy i scenki.

Oto jak to zrobić w 3 krokach:

Zrelaksuj Się

Połóż się wygodnie i zamknij oczy. Kiedy wdychasz powietrze napnij mięśnie stóp, kiedy wydychasz rozluźnij je. Potem przy wdechu napnij mięśnie łydek i rozluźnij je przy wydechu. Rób tak z każdymi mięśniami aż dojdziesz do głowy. Gdy zrobisz to dobrze, powinieneś się czuć totalnie rozluźniony- Twój mózg powinien przejść na fale alfa.

Zwracaj Uwagę

Teraz musisz zostać przytomny i nie odpłynąć w sen. Żeby to zrobić możesz:

    *

      Liczyć 1- Śnię, 2 Śnię, 3 Śnię itd.
    *

      Zwracać uwagę na swój oddech i liczyć wdechy i wydechy.
    *

      Wyobrazić sobie siebie idącego po schodach w dół, liczącego każdy stopnień
    *

      Kombinację kilku z powyższych

Wejdź W Sen

Jeżeli zostaniesz przytomny to dotrzesz do stanu gdzie hipnagogi będą stawały się coraz wyraźniejsze a Ty będziesz czuł że możesz wejść w sen. Nie da się opisać tego uczucia, to po prostu wiesz. Kiedy dotrzesz do tego momentu, po prostu złap jakiś obraz i zrób zbliżenie na niego – to powinno Cię wciągnąć w sen.

Ćwicz

Przy tej technice najtrudniej jest zostać przytomnym i nie odpłynąć w sen, dlatego może minąć trochę czasu zanim ją opanujesz, ale naprawdę warto. Gdy już opanujesz ją dobrze, będziesz w stanie wejść w sen bez odliczania – wystarczy się zrelaksować.

WBTB

Ta metoda jest uważana za bardzo efektywną, ja jej nie próbowałem, bo po prostu jestem śmierdzącym leniem. Polega ona na ustawieniu sobie budzika kilka godzin wcześniej niż planujemy wstać. Gdy się obudzisz idź i porób coś związanego ze świadomym snem. Możesz poserfować po stronach w internecie o świadomych snach, poczytać dziennik snów itp. Kiedy czujesz że świadomy sen to jedyna myśl która prześladuje Twój umysł, możesz pójść ponownie spać.

Można łączyć tą technikę z MILD i WILD.

Ciekawe Zjawiska Związane Ze Snem

Mogło się zdarzyć że przeżyłeś już niektóre z niżej opisanych przeze mnie zjawisk w przeszłości. Jeżeli tak, to teraz się dowiesz czym tak naprawdę są, a jeżeli nie, to będziesz wiedział czym są jeżeli Ci się kiedykolwiek przydarzą.

Fałszywe Przebudzenie

Fałszywe przebudzenie ma miejsce kiedy się obudzisz i robisz wszystkie normalne czynności jakie robisz np. rano (wstajesz z łóżka, myjesz zęby) ale tak naprawdę to wciąż jest sen. Po chwili budzisz się jeszcze raz i dopiero zauważasz że nie obudziłeś się tak naprawdę. Czasem dzieją się ciekawe rzeczy, bo możesz się fałszywie przebudzić i zacząć zapisywać sen który śnił Ci się tej nocy, by po chwili obudzić się jeszcze raz – może to być irytujące dla osób które często mają fałszywe przebudzenia;) Możesz również przekształcić fałszywe przebudzenie w świadomy sen, wystarczy że zrobisz test rzeczywistości. .

Paraliż Przysenny

Kiedy śpisz Twój mózg nakłada na Twoje ciało „klatkę” która paraliżuje i blokuje wszystkie Twoje mięśnie. Ma to na celu to, żebyś nie poruszał np. rękoma i nogami kiedyś śnisz. Może zdarzyć się, że przebudzisz się ze snu wciąż mając nałożoną klatkę – wtedy jesteś obudzony ale nie możesz się poruszać. Często temu zjawisku towarzyszą halucynacje – ludzie opisywali że czuli i widzieli kosmitów którzy chcieli wyciąć im organy, że słyszeli widma, jęki, krzyki, widzieli duchy. Dla kogoś kto nie wie czym taki stan jest wywołany, może to być straszne przeżycie.

Jeżeli zdarzy Ci się obudzić sparaliżowanym, to żeby przywrócić sobie władanie nad ciałem wystarczy poruszyć jakąś częścią ciała – wystarczy że poruszysz tylko delikatnie a wróci Ci władanie we wszystkich mięśniach. Skup się np. na dużym palcu u nogi i ze wszystkich sił fizycznych i mentalnych staraj się nim poruszyć. Gdy uda Ci się tylko drgnąć nim, paraliż minie.

Czym Są Sny

Jest wiele teorii na to czym są sny. Przybliżę Ci kilka z nich:

Naukowa

Twój mózg posiada specjalny ośrodek odpowiedzialny za sny który uaktywnia się w fazie REM. Gdy to nastąpi, Twój umysł zostaje bombardowany losowymi impulsami i stara się złożyć z nich coś sensownego. I tak powstaje sen :D

Sceptyczna

Sen jest wynikiem układania i porządkowania przez mózg wydarzeń i doświadczeń z całego dnia.

Psychologiczna

Twoje sny są niejako mechanizmem zabezpieczającym dla Twojej podświadomości, która daje upust i uwalnia podczas snu wszystkie rzeczy których nie mógłbyś zrobić w normalnym życiu. Rozładowuje się ze wszystkich nagromadzonych informacji, a że prawda i klarowne obrazy mogłyby być zbyt szokujące, to używa ona symboli.

Duchowa

W snach otrzymujesz znaki, sygnały i informacje od Boga. Możesz je rozszyfrować i wyciągnąć z nich prawdę dla siebie.

Moja Teoria

A co za różnica czym jest sen – nie dbam o to. Ważne jest to, że świadomy sen pozwala mi świetnie się bawić, rozwijać i poznawać nowe rzeczy, pozwala rozwijać moją kreatywność i wyobraźnię, Czy sen ma jakieś symbole i znaczenia pozaziemskie ? Nie sądzę, a jeśli tak to nie dbam o nie.

Historia Świadomego Śnienia

Pomimo tego że świadome śnienie zdobywa we współczesnym społeczeństwie coraz to większą popularność, to nie jest one wynalazkiem współczesnej generacji. Korzenie świadomego śnienia sięgają czasów starożytnych lecz dopiero współczesny człowiek zaczął badać naukowo fenomen tego zjawiska.

Technik świadomego snu używali szamani starożytnych plemion, żeby kontaktować się z Bogami, z duchami i żeby szukać odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Najstarszymi znanymi ludźmi którzy potrafili śnić świadomie byli żyjący przeszło 40.000 lat temu aborygeni.

Tybetańscy jogini używali świadomego snu żeby przebudzić się ze „snu” jaki my nazywamy rzeczywistością. O świadomym śnie wspominali tacy ludzie jak Św. Tomasz z Akwinu czy Sigmund Freud. Współczesne badania nad snami rozpoczął w 1977 LeBerge, które na początku nie przynosiły rezultatów, ale przyniosły rozgłos publiczny który padł na temat snów. LeBerg jest również autorem techniki wywoływania świadomego snu MILD.

http://www.DrugaDroga.com

Rozwój Osobisty I Filozofia Tylko Dla Inteligentnych

Prawa Autorskie: Artykuł Jest Własnością Intelektualną Autora. Możesz udostępniać i powielać ten artykuł TYLKO jeżeli:

1) Powielasz artykuł w NIEZMIENIONEJ formie

2) Zakaz używania moich tekstów do celów komercyjnych

3) Umieścisz następujące informacje o autorze tego artykulu na początku i na końcu tekstu:

Autorem tego artykułu jest:

www.DrugaDroga.com - Rozwój Osobisty I Filozofia Tylko Dla Inteligentnych (link musi być klikalny i aktywny)

Bardzo chętnie dzielę się wiedzą i dlatego zezwalam na przekazywanie tego artykułu dalej, ale tylko z uwzględnieniem powyższych warunków -wystarczy że umieścisz adnotację o autorze i link zwrotny . Wszelkie oznaki łamania powyższych zasad będzie skutkowało wyciąganiem konsekwencji prawnych od osób które je łamią - zastanów się dwa razy czy stać Cię na to żeby płacić duże grzywny za kradzież wartości intelektualnej albo na siedzenie w ciasnej celi za taką głupotę.
---
    DrugaDroga.com - Rozwój Osobisty I Filozofia Tylko Dla Inteligentnych

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-01T19:03:00.003+01:00

Święta, święta... A co po świętach?

Autorem artykułu jest Wacław Kefir

Poświąteczne kilogramy są zmorą większości kobiet. Swawola, na którą
sobie pozwalamy w okresie bożonarodzeniowym często znajduje później
odbicie w wadze naszego ciała, a my zaczynamy sobie wyrzucać:
"Dlaczego nie powiedziałam sobie STOP?". Tym bardziej, że zbliża się
Sylwester, a każda z nas chce na nim prezentować się jak najlepiej.
Chociaż po kilkudniowym lenistwie ciężko jest się zmobilizować do pracy, dobrze jest poćwiczyć swoją silną wolę i przekonać się do ćwiczeń. Brak aktywności fizycznej nie pozwoli nam powrócić do
przedświątecznej wagi. Dlatego warto codziennie spędzić trochę czasu na ćwiczeniach w domu, bądź zapisać się na zajęcia do pobliskiego klubu fitness. Klasyczny aerobik, pilates czy ostatnio coraz bardziej modna zumba to przyjemne i efektywne zajęcia sportowe, na które każda z nas powinna móc sobie pozwolić.

Kolejną ważną rzeczą jest kontrolowanie sposobu odżywiania się. Nasze ciało po świętach przyzwyczaja się do przyjmowania dużych porcji jedzenia, jednak musimy tego zaprzestać. Posiłki powinny być dużo mniejsze i przyjmowane w regularnych odstępach czasu. Należy również zwrócić uwagę na rodzaj przyjmowanych pokarmów. Powinniśmy ograniczyć spożywanie produktów tłustych i wysokokalorycznych, a zwrócić się bardziej w kierunku tych lekkostrawnych. Dobrze jest również zastąpić sztuczne napoje gazowane wodą mineralną, a tej spożywać przynajmniej półtora litra dziennie. Można także zrezygnować z picia czarnej herbaty na rzecz zielonej, która dodaje energii i pobudza nasze systemy trawienne, wspierając w ten sposób proces odchudzania się.

Łaknący jeszcze szybszych efektów mogą sięgnąć po kosmetyki wspomagające odchudzanie. Różnego rodzaju peelingi czy balsamy wyszczuplająco-ujędrniające są przydatne, ponieważ zapobiegają efektowi obwisłej, rozciągniętej skóry, który grozi nam w przypadku nagłego, szybkiego schudnięcia. Dodatkowo wspomagają one redukcję tkanki tłuszczowej, przez co cały proces staje się bardziej efektywny.

Mimo pyszności na polskich stołach świątecznych, musimy pamiętać, że nasze żołądki są przyzwyczajone do innego trybu odżywiania się. Dlatego często po świętach pojawia się problem z "oponkami", które "nagle się pojawiły", a każda z nas chce przecież wyglądać jak najpiękniej. Dlatego musimy o siebie zadbać, ale pamiętajmy – wszystko w rozsądnej dawce, również odchudzanie się.

---

Joanna Kołodkiewicz

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-01T19:02:00.001+01:00

Podświadomość Jako Pomoc w Zwalczeniu Nałogu

Autorem artykułu jest Andrzej Ryszard Szubka

Bardzo często podejmujemy decyzję o rzuceniu jakiegoś nałogu i nic z tego nie wychodzi. Artykuł wskazuje pewne sposoby pomagające nam w dotrzymaniu tego postanowienia.
Wielu z nas przy różnych okazjach podejmuje postanowienia zmierzające do porzucenia nałogów czy krepujących przyzwyczajeń.

Okazją taką bardzo często jest nadejście nowego roku, który to chcemy przeżyć inaczej niż dotychczas, bez uzależnień i krępujących nas przypadłości.

Załóżmy, że nasze postanowienie ma na celu rzucenie nałogu jakim jest palenie papierosów.

Powzięliśmy decyzję, nastroiliśmy się do wytrwania w swoim postanowieniu i ufni w siebie zaczynamy nowy, lepszy dla nas czas .

Pierwsze godziny i walka z samym sobą

Minęła godzina 24 więc zgodnie ze swoim postanowieniem wrzucamy do kosza pozostałe u nas papierosy i zapalniczkę. Więcej nie będzie nam to potrzebne. Hurra jesteśmy wolni, nie palący, zdrowsi i dumni z siebie okrutnie.

W jaki jednak sposób wspomóc się w dotrzymaniu tego postanowienia kiedy przekora i wcześniejsze uzależnienie podpowiadają nam: a może rzucić palenie z nastaniem nowego dnia , na pewno nagła zmiana nie jest dobra dla zdrowia, nie dam rady wytrwać, nie potrafię tego zrobić - wskazują nam też wiele innych powodów, które pozwoliły by powrócić do kontynuowania palenia.

Na nasze szczęście zostaliśmy wyposażeni przez stwórcę w najlepsze, skuteczniejsze i zawsze dostępne narzędzie jakim jest podświadomość. Twoje wnętrze kryje nieskończone zasoby i możliwości, zwróć się ku niemu a spełnią się twoje najskrytsze marzenia.

Zmień swoje nawyki myślowe i nie myśl o chwilowym przyjemnym uczuciu jakiego dostarczało ci palenie lecz o wszystkich jego niedobrych skutkach, o tym jak wyrywało ci płuca od kaszlu, o tym jak ukochana osoba całowała popielniczkę zamiast ciebie, jak po zapaleniu papierosa kręciło cię w brzuchu i zmuszało do szybkiego biegu do toalety i wielu nieuleczalnych chorobach do których prowadzi palenie. O tym wszystkim pomyśl wtedy, kiedy najdzie cię ochota na papieroska.

Pamiętaj, WYBIERASAZ SAM i to TY JESTEŚ WŁADCĄ SWOJEJ DUSZY (podświadomości) masz wolny wybór, wybierz zdrowie i dobrą kondycję na długie lata życia.

Musisz tylko wierzyć, systematycznie myśleć i powtarzać sobie, że dotrzymasz swojego postanowienia, że jesteś osobą nie palącą i nie odczuwasz potrzeby puszczenia dymka. Powtarzając to sobie każdego dnia szybko zobaczysz jak twoja podświadomość w nagrodę za twoją wiarę i upór urzeczywistni twoje myśli.

Ponad wszelką wątpliwość udowodniono ścisłą współzależność akcji i reakcji. Działaniem są twoje myśli, natomiast reakcja to odzew podświadomości na daną myśl. Dlatego powinieneś zawsze przestrzegać tego by nigdy świadomie nie wątpić w powodzenie i nie dopuszczać do siebie negatywnych myśli. Utwierdź się w przekonaniu, że mocno wierzysz iż nieświadoma siła, która podszepnęła tobie pragnienie rzucenia nałogu właśnie je przez ciebie urzeczywistnia. Taka postawa pozwoli tobie pokonać wszelkie pokusy powrotu do nałogu.

W chwilach krytycznych wyobrażaj sobie obrazowo w swoich myślach, że już nie jesteś uzależniony od nałogu i ciesz się tym jak tylko potrafisz najmocniej. Podświadomość uzna to za fakt i urzeczywistni twoje noworoczne postanowienie.

---

Andrzej Szubka

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-01T19:01:00.001+01:00

Zacznij odkładać pieniądze

Autorem artykułu jest Łukasz Podolski

Z roku na rok rośnie liczba gospodarstw domowych posiadających jakiekolwiek oszczędności. Coraz więcej z nas zdaje sobie sprawę jak ważne jest odkładanie pieniędzy i staramy się to robić systematycznie.
Najtrudniej jest zacząć i wyrobić w sobie nawyk systematycznego odkładania pieniędzy, jednak po kilku miesiącach stanie się do dla nas normalne. Większość z nas chciałaby posiadać oszczędności, jednak najczęściej powodem dla którego nie odkładamy pieniędzy jest to, że posiadamy ich zbyt mało. Tak naprawdę jest to tylko wymówka. Osoba potrafiąca przeżyć za 1.300 zł, poradzi też sobie mając 1.280 zł czy 1.250 zł. Nie trzeba odkładać dużych kwot - nawet małe kwoty odkładane systematycznie potrafią po pewnym czasie urosnąć do sporych rozmiarów.

Jednym z najlepszych sposobów na odkładanie pieniędzy jest płacenie najpierw sobie. Jak tylko dostaniesz wypłatę odłóż sobie 5-10% na osobne konto bankowe. Najlepiej jest założyć darmowe konto bankowe w innym banku, tak żebyśmy mieli do tych pieniędzy choć trochę utrudniony dostęp - aby nie ulec pokusie wykorzystania ich do innych celów. Większość z nas płaci najpierw rachunki, robi zakupy a gdy na koniec miesiąca nim nam nie zostaje mówi, że nie ma z czego oszczędzać. Dlatego tak ważne jest płacenie najpierw sobie, zanim zapłacisz wszystkim innym.

Największym problemem większości ludzi jest ich przekonanie, że nie opłaca się odkładać małych kwot. Wychodzą z założenia, że zaczną odkładać jak będzie ich stać, żeby miesięcznie odkładać po kilkaset złotych, bo odkładanie 20-50 zł miesięcznie i tak nic im nie da. Niestety większość takich osób "budzi się" po kilkunastu latach bez oszczędności i żałują że nie oszczędzali tych małych kwot, bo nawet z nich po pewnym czasie uzbierałaby się całkiem przyzwoita suma.

Posiadanie oszczędności pozwala żyć bardziej bezstresowo ponieważ wiesz, że nawet gdybyś stracił pracę czy miał jakiś pilny wydatek, nie będziesz musiał korzystać z kredytu, bo masz odłożone pieniądze. Pamiętaj jednak, że musisz mieć naprawdę ważny powód aby skorzystać z tych pieniędzy. Zakup nowego telewizora czy wakacyjny wyjazd nie jest takim powodem! Odłożone na osobnym koncie pieniądze powinny być Twoim zabezpieczeniem a nie dodatkowymi pieniędzmi na przyjemności.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-01-01T18:59:00.000+01:00

2012 - Apokalipsa lub New World Order

Autorem artykułu jest Natalia Julia Nowak

Nie twierdzę, że nasza planeta przestanie istnieć. Ale bardzo się boję końca "mojego" świata. To, co dla niektórych może być korzystną zmianą, dla mnie będzie Apokalipsą.

Współczesny świat podlega procesom, które można uznać za co najmniej dziwne. Zamożny Zachód staje się ubogim Wschodem, a ubogi Wschód - zamożnym Zachodem. Demokratyczna Północ zamienia się w despotyczne Południe, a despotyczne Południe - w demokratyczną Północ. Niektórzy biją na alarm, bo są przekonani, że Bliski Wschód powoli przeobraża się w Europę, zaś Europa - w Bliski Wschód. Czy to, co się obecnie dzieje, nie przypomina przepowiedni dotyczącej przebiegunowania Ziemi? Jak wiadomo, proroctw nie należy traktować dosłownie. Przebiegunowanie naszej planety, o którym tak często mówią jasnowidze, nie musi mieć charakteru fizycznego. Równie dobrze może to być zmiana polityczna, ekonomiczna, społeczna lub cywilizacyjna.

Ale to jeszcze nie koniec absurdu. Współczesny świat sprawia wrażenie, jakby cofał się do przodu. Im dalej w przyszłość, tym większe zacofanie. Z roku na rok mamy coraz więcej (wtórnych) analfabetów, oświata prezentuje coraz niższy poziom, ludzie coraz częściej zapadają na przewlekłe choroby, a obyczaje, człowiecze potrzeby i wytwory kultury są coraz bardziej prymitywne. Polaków i Europejczyków jest coraz mniej, bezrobocie staje się coraz większe, strajki i protesty robią się coraz powszechniejsze, prawa człowieka są coraz częściej łamane, szarym obywatelom żyje się coraz gorzej itd. Mottem dzisiejszej rzeczywistości jest krótkie i urocze słówko “coraz”.

No, i jak tu nie wierzyć w przepowiednię, według której Ziemia zmieni kiedyś kierunek ruchu? Tego proroctwa, podobnie jak poprzedniego, nie trzeba czytać dosłownie. Zmiana kierunku, w jakim obraca się nasza planeta, może być przecież metaforą szeroko pojętej regresji. Heh, na znak solidarności ze światem - który niegdyś się rozwijał, a teraz się zwija - powinniśmy słuchać utworów muzycznych wspak. Na początek proponuję “Stairway To Heaven” zespołu Led Zeppelin oraz “Fire On High” formacji Electric Light Orchestra. Później można sobie posłuchać odwróconej piosenki z dobranocki “Bob Budowniczy” (oczywiście, chodzi o wersję polskojęzyczną).

Kiedy my, Ziemianie, żegnaliśmy się z rokiem 2010 i wkraczaliśmy w rok 2011, analizowałam minione wydarzenia i zastanawiałam się nad najbliższą przyszłością. Myślałam: “Stary rok, 2010, był tak fatalny dla Polski i świata, że chyba gorzej być nie może. Coś takiego po prostu nie ma szans się powtórzyć. W roku 2011, tak jak zawsze, będą miały miejsce różne tragedie i katastrofy, ale ich suma nie dorośnie do pięt sumie nieszczęść roku 2010”. Teraz, 31 grudnia 2011, mogę powiedzieć, że kończący się rok wielokrotnie przewyższył - swoją okropnością - poprzednie 12 miesięcy.

Roczek 2011, który miał być “wieczorem panieńskim” przed sądnym 2012, to wojna za wojną, rewolucja za rewolucją, kataklizm za kataklizmem, katastrofa za katastrofą, masakra za masakrą, strajk za strajkiem, protest za protestem, zadyma za zadymą, śmierć za śmiercią i afera za aferą. Do tego doszła coraz większa nędza, coraz straszniejsza beznadzieja, coraz głębsza frustracja, coraz potężniejsza nienawiść i coraz groźniejsza anarchia. Wisienką na tym niesmacznym torcie okazały się niecne plany polityków, dotyczące federalizacji Unii Europejskiej, czyli przekształcenia jej w nowe państwo związkowe.

A to wszystko stanowi ponoć namiastkę tragedii, jakie nawiedzą naszą planetę w 2012 roku. Każde z nieszczęść, które dotknęło Ziemię w roku 2011, to zaledwie trailer filmu katastroficznego, jaki rozegra się na naszych oczach w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Wielu ludzi twierdzi, że niebawem nastąpi koniec świata albo zmierzch całego dorobku naszego gatunku. Inni sugerują, że rok 2012 będzie początkiem New World Order - Nowego Porządku Świata (globalnej dyktatury). Rozmiłowana w mistycyzmie część społeczeństwa spodziewa się zaś New Age - Ery Wodnika (epoki, którą propagandziści przedstawiają w pozytywnym świetle, a która wydaje się zadziwiająco zbieżna z NWO. Mowa o zapowiadanej unifikacji świata, zwiększeniu roli elektroniki w ludzkim życiu oraz ostatecznym upadku tradycyjnych wartości).

Ja już od dawna jestem przekonana, że w 2012 roku stanie się coś naprawdę drastycznego. Nie twierdzę, że będzie to Apokalipsa w dosłownym tego słowa znaczeniu (co nie zmienia faktu, że wolę Armageddon niż New World Order!). Ale jakiś przełom lub jakaś wyjątkowa katastrofa na pewno się wydarzy. Prawdę powiedziawszy, przewiduję, że zrealizują się wszystkie moje obawy związane z polityką, ekonomią, społeczeństwem, obyczajowością, kulturą i cywilizacją. Dla mnie i dla osób mojego pokroju niewątpliwie będzie to koniec świata.

Podejrzewam, że urzeczywistnienie się moich lęków jest tylko kwestią czasu, tak jak ratyfikacja Traktatu Lizbońskiego, wprowadzenie parytetów dla kobiet, refundacja zapłodnień pozaustrojowych, zielone światło dla ruchów prośląskich, decyzja o instalacji amerykańskiej tarczy antyrakietowej oraz wejście radykalnej lewicy do sejmu. Musicie wiedzieć, że ja już w dzieciństwie odznaczałam się niezłą intuicją. Moje spełnione prognozy polityczne wskazują zaś na to, że dobry ze mnie futurolog. Im bliżej roku 2012, tym moje obawy wydają się realniejsze. Mówiąc słowami z utworu “Past, Present, Future” Giddle Partridge i Boyda Rice’a: “At the moment it doesn’t look good” (“Na ten moment to nie wygląda dobrze”).

Natalia Julia Nowak,
31 grudnia 2011 roku

---

Natalia Julia Nowak

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Noworoczne przesądy. Może się nie sprawdzają, ale zawsze warto spróbować...

2011-12-31T20:02:00.000+01:00

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?

Wierzycie w przesądy? Pewnie większość z was powie, że nie, ale z drugiej strony zawsze jakoś ucieknie z drogi czarnemu kotu, splunie za lewe ramię lub popuka w stół, żeby tylko odgonić złe fatum. Tak na wszelki wypadek. Nie wymaga to wiele wysiłku, a po co ryzykować?

Nieszczęście odganiamy, a szczęście przyciągamy. Jego nigdy za wiele, wręcz przeciwnie. A ludzkie szczęście sprowadza się najczęściej do kilku podstawowych rzeczy, z których dwie pierwsze pozycje zajmują pieniądze oraz... miłość. I tego zapewne będziemy sobie życzyć w nadchodzącym roku.

Czy jest jednak sposób, aby zwiększyć prawdopodobieństwo spełnienia się tych dwóch często nieosiągalnych dla nas marzeń?

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Przed zakończeniem roku, powinniśmy uregulować wszystkie nasze długi, żeby w Nowy Rok nie wchodzić z żadnymi finansowymi problemami. Aby nie zabrakło nam nigdy pieniędzy, można również włożyć do portfela łuskę wigilijnego karpia.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
W noc sylwestrową należy nałożyć na siebie nową bieliznę - z której jeszcze nie usunęliśmy metki i szczególnie zadbać o piękny wygląd. To wróży powodzenie u płci przeciwnej w nadchodzących miesiącach.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Jeśli w starym roku chcemy zabrać się za jakieś porządki, to możemy to zrobić tylko dzień przed Sylwestrem – w przeciwnym razie wymiecie się szczęście z domu. Warto pomyśleć o zapełnieniu lodówki, pusta bowiem nie odgoni biedy w zbliżającym się roku.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Panny powinny nasłuchiwać rozmów prowadzonych po północy. Pierwsze męskie imię, które usłyszą prawdopodobnie będzie imieniem przyszłego męża.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Pomyślność w nowym roku wróżą jasne gwiazdy oraz poranne słońce na bezchmurnym niebie, a także nakręcenie zegarów tuż po północy.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Samotne kobiety, które wybierają się na bal sylwestrowy, powinny nasypać do butów odrobinę maku, który w przyszłym roku ma im zapewnić całe mnóstwo adoratorów.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
W niektórych krajach wzniesienie toastu z rachunkiem opiewającym na wysoką sumę zapewni nadejście rychłego bogactwa.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
W Ekwadorze natomiast wypada tej nocy przespacerować się z walizką na około własnego domu – zagwarantuje to podróż marzeń.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
Niezwykle niebezpieczny zwyczaj kultywowany jest w Niemczech. Podobnie jak w Andrzejki my wróżymy z lanego wosku, Niemcy w Sylwestra wróżą z ciekłego… ołowiu! Obrzęd ten, określany jest jako „Bleigiessen‘. Jeśli kształt oziębionego metalu przypomina kulę, wróży to szczęście i sukces w nadchodzącym roku.

Co zrobić, żeby Nowy Rok przyniósł to, o czym marzymy?
O północy, należy szeroko otworzyć okno lub drzwi, aby zaprosić do środka Nowy Rok i życzliwe duszki, a pozbyć się tego co złe i stare.

źródło:
urodaizdrowie.pl/zwyczaje-sylwestrowe-na-swiecie

Jaki Sylwester taki cały rok...

2011-12-31T19:53:00.000+01:00

Ale będzie impreza!

No właśnie...będzie? Inaczej - musi być i zapewne większość zrobi wszystko, żeby tak właśnie było. Bo czym innym jest dla Polaków Sylwester, jak nie po prostu najlepszą imprezą w roku. Trzeba dobrze przemyśleć, z kim chcemy ją spędzić i gdzie, tak żeby zmniejszyć prawdopodobieństwo sylwestrowej klapy. Bo...jaki Sylwester, taki cały rok. Nie można źle się bawić na Sylwestra.

A zatem - co Polak w Nowy Rok musi zrobić, żeby cały rok był udany? Po pierwsze
upić się do nieprzytomności przy dźwiękach wybuchających fajerwerków, krzyczących do ucha znajomych i głośnej muzyki. I to by było chyba na tyle. To jest bowiem recepta na szczęśliwy Nowy Rok dla Polaka.

Są jednak tacy, którzy imprezę noworoczną skutecznie bojkotują - organizują na przykład imprezę anty sylwestrową albo po prostu siedzą w domu w samotności i rozmyślają, jakie zmiany chcą wprowadzić, tak żeby ich życie nareszcie stało się lepsze i bardziej wartościowe.

Są również tacy, którzy nie potrafią wyrwać się spod presji Sylwestra. Niby nie chcą przykładać do niego większej wagi, ale z drugiej strony jakoś tego Sylwestra wypadałoby spędzić i w sumie fajnie jakby było fajnie.

Wydawałoby się, że ludzie na całym świecie borykają się z takimi problemami - nic bardziej błędnego. W wielu miejscach na świecie wejście w Nowy Rok wiąże się z bardzo istotnymi rytuałami, które wychodzą daleko poza zwyczajne upijanie się.

Zobaczcie, jak inaczej można spędzać tego przeklętego Sylwestra i, jak wartościowym może on stać się świętem.

Rosja

Okazuje się, że to z Rosji przywędrował do nas przesąd, że pierwszy dzień nowego roku jest wróżbą na przyszły rok. Rosjanie wierzą, że tego dnia należy unikać ciężkiej pracy, kłótni i zaciągania długów. Na ten dzień piecze się tam specjalne pierożki z nadzieniem słodkim lub słonym i z monetami. W zależności od tego, jakie nadzienie się wylosuje, taki będzie przyszły rok. Dala wielu osób przełom starego i nowego roku jest okresem stawiania horoskopów i wróżb.

Chiny

Data chińskiego Nowego Roku, czyli Święta Wiosny, związana jest z obowiązującym tam kalendarzem księżycowym. Przypada w dzień po drugiej pełni księżyca po zimowym przesileniu, zazwyczaj w lutym. Chiński kalendarz jest o 2637 lat starszy od obowiązującego w Polsce kalendarza gregoriańskiego. Wigilię Nowego Roku Chińczycy świętują w rodzinnym gronie.

Chiny

Spożywają wówczas słodycze, ciastka, owoce oraz wino i jiaozi. Są to tradycyjne azjatyckie pierożki z nadzieniem krewetkowo-jajecznym. Dopiero następnego, pierwszego dnia roku, rozpoczyna się wspólne świętowanie na ulicach. Odbywają się wówczas barwne pochody, korowody i tradycyjne tańce lwów.

Kraje skandynawskie

W krajach skandynawskich bale sylwestrowe są rzadkością. Czas przełomu lat ludzie spędzają kameralnie w gronie najbliższych spotykając się w restauracjach lub w domach. Tylko przed północą wychodzi się na ulicę i odpala sztuczne ognie.

Dania

W Danii Nowy Rok nazywany jest Nytar. Jest bardzo rodzinnym świętem. W wigilię Nowego Roku odbywa się uroczysta kolacja, tradycyjnym daniem jest gotowany dorsz. Ponadto, zwykle podawane są buraki w occie, gotowane jajka i ziemniaki. O godzinie 18 transmitowane jest zawsze orędzie królowej Danii. W wieczór wigilii Nowego Roku Duńczycy zwykli robić sobie nawzajem żarty i psikusy. Ponadto jednym ze starych zwyczajów jest zeskakiwanie z krzesła z chwilą wybicia przez zegar północy.

Ekwador

Ekwadorczycy na Nowy Rok przygotowują specjalną kukłę ze słomy. Ubierają ją w ubrania należące do członków rodziny. Jedna osoba wypisuje rodzaj testamentu, który zawiera błędy i przewinienia całej rodziny. O północy jest on odczytywany, a kukła podpalana, co ma oczyścić członków rodziny i ustrzec ich przed ponownym popełnieniem tych błędów w Nowym Roku.

Islamski Nowy Rok

Muzułmanie w Nowy Rok modlą się indywidualnie, nie świętują wspólnie. Posługują się oni kalendarzem księżycowym, pierwszy dzień roku przypada w pierwszym dniu miesiąca nazywanego Muharram. Jedynie nieliczni Muzułmanie wysyłają sobie kartki z życzeniami noworocznymi.

Korea Południowa

W Korei Południowej najpopularniejszym sposobem świętowania jest wybranie się w podróż do Dong Jung jin na półwyspie, gdzie słońce jest widziane codziennie najwcześniej.

Izraelski Nowy Rok

Rosz ha-Szana (dosłownie: głowa roku) jest żydowskim świętem, które najbardziej ze wszystkich żydowskich świąt wykracza w swoim głębokim sensie także poza sprawy żydowskie i poza judaizm. Jest świętem, którego sens jest uniwersalny, bo dotyczy całej ludzkości.

Izraelski Nowy Rok

żydowski Nowy Rok obchodzony jest zupełnie inaczej niż Nowy Rok w większości kultur. Nie jest okazją do radosnej celebracji, alkoholu i zabawy. Jest Dniem Sądu.Przygotowania do tego dnia trwają już w miesiącu elul poprzedzającym święto - i polegają na analizowaniu własnych uczynków, szczególnie tych złych - skierowanych przeciwko ludziom i Bogu.

Izraelski Nowy Rok

Celem etycznym Rosz ha-Szana i następującego po nim (dziesiątego dnia tiszri) Jom Kipur jest przeegzaminowanie własnego życia, dostrzeżenie win, okazanie skruchy, przebłaganie Boga i skrzywdzonych bliźnich. Jest szczególną cechą judaizmu, że Nowy Rok staje się okazją do rozliczenia swojego życia, zanalizowania własnej postawy wobec Boga i ludzi.

Hiszpania i kraje Ameryki Łacińskiej

W Hiszpanii i w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej będących pod jej wpływem noc sylwestrową nazywa się „Nochevieja”- „Stara Noc”. Na wsiach i w miasteczkach przebywa się w gronie rodzinnym do północy. W większych miastach organizowane są noworoczne fiesty trwające do rana. O północy głośno uderza dzwon a ludzie muszą zjeść 12 winogron.

Brazylia

W Brazylii najhuczniej Nowy Rok witany jest na plaży Copacabana w Rio de Janeiro. To po karnawale drugie wydarzenie turystyczne. O północy wystrzelaiwane są fajerwerki. Miejscowi ludzie wykonując tańce wprowadzające w trans składają ofiary ze zwierząt bogini morza Yemanji. Jest to afrobrazylijski kult zawierający elementy wierzeń i praktyk murzyńskich niewolników.

Wielka Brytania

W Wielkiej Brytanii najpopularniejsze są zabawy mające początek 29 grudnia, kiedy ludzie zaczynają wychodzić na ulice. Wiąże się to ze Szkocją, gdzie w Edynburgu świętuje się tzw. „Hogmanay”. W Glasgow w XIX w. obchodziła je królowa Wiktoria. Dziś na Sylwestra przyjeżdżają tam turyści z całego świata. Są świadkami zaliczanych do najwspanialszych na świecie wieczornych marszów z pochodniami i fajerwerkami, które mają zawsze przewodni temat.

Wielka Brytania

Jest on, co rok inny a pokazują je telewizje całego świata. 30 grudnia słychać szkocką muzykę, dudy i rozpoczną się tańce. Bije się rekord najdłuższego w wykonaniu kilkunastu tysięcy osób. O północy 31 grudnia niebo jaśnieje fajerwerkami, których ze wzgórz, na których leży miasto odpala się kilka ton.

USA

W Stanach Zjednoczonych najbardziej znany Sylwester odbywa się na Placu Time Squere w Nowym Jorku. Jest największym i najbarwniejszym w kraju. Biorą w nim udział tysiące osób a dzięki telewizji dociera do dziesiątek milionów na świecie.

Włochy

Włosi lubią świętować Nowy Rok przede wszystkim na hucznych ulicznych zabawach. Stolicą włoskiego karnawału jest Viareggio. Zabawa jest bardzo spontaniczna, pełna radości i entuzjazmu. Po ulicach przejeżdżają ogromne platformy przedstawiające najczęściej znane osobistości, często są to karykatury polityków. Uczestnicy zabaw rzucają ogromne ilości serpentyn.

Włochy

Przygotowywane są również specjalne kukły, które poruszając rękoma i oczami tworzą zabawną mimikę. Włoski karnawał przyciąga tysiące widzów. We Włoszech i w Wenezueli założenie czerwonej bielizny ma ułatwić znalezienie w nadchodzącym roku męża. W Ekwadorze, to z kolei żółta bielizna akumuluje pozytywną energię.

Irak

Nowy Rok świętują tam głównie chrześcijanie. Irakijczycy mają zwyczaj okazywania radości strzelając w Sylwester na wiwat z karabinów maszynowych. Każdy iracki mężczyzna może posiadać w swym domu jeden taki karabin z dwoma magazynkami amunicji.

Australia

W Australii Nowy Rok wita cały kraj. Szczególnie dużo ludzi przybywa do Sydney, aby obejrzeć największy na świecie pokaz sztucznych ogni. W porcie w Sydney zbiera się wtedy 1,5 miliona osób. Australia jest drugim krajem po Nowej Zelandii świętującym nadejście Nowego Roku.

Filipiny

Na Filipinach ludzie zapalają sztuczne ognie oraz głośne petardy, włączają głośną muzykę i zachowują się bardzo głośno, przekonani, że hałas odstraszy złe duchy, a tym samym zapobiegnie przyniesienia pecha w Nowym Roku. Do puszek wrzucają monety, aby było jeszcze głośniej oraz z przekonaniem, że przyniesie to więcej pieniędzy dla biesiadników. Ludzie niosą figury symbolizujące płodność i obfitość, noszą kolorowe ubrania, aby pokazać swój entuzjazm na nadchodzący rok.

źródło:
wymarzonysylwester.pl
urodaizdrowie.pl/zwyczaje-sylwestrowe-na-swiecie
www.niam.pl/pl/artykul/72-sylwester_i_nowy_rok_w_roznych_kulturach
fzp.salon24.pl/221701,rosz-ha-szana-zydowski-nowy-rok

Największe fatum reprezentacji Polski

2011-12-28T19:38:00.000+01:00

8 czerwca 2012 roku, meczem z Grecją na Stadionie Narodowym w Warszawie Polacy rozpoczną rywalizację w turnieju Euro 2012. Wygrana w tym spotkaniu będzie możliwa, jeśli Biało-Czerwonym uda się przezwyciężyć fatum, które ciąży nad reprezentacją już od 36 lat.

Właśnie od 1976 roku reprezentacja Polski nie potrafiła strzelić gola w pierwszym meczu ważnej międzynarodowej imprezy. Zaczęło się od spotkania z Kubą w turnieju piłkarskim igrzysk w Montrealu, potem było pięć występów w mistrzostwach świata i udział w Euro 2008. W żadnej z tych imprez Polakom w pierwszej grze nie udało się znaleźć drogi do siatki rywali!

Ostatniego gola w meczu inauguracyjnym strzelił Grzegorz Lato w 63. minucie spotkania z Argentyną na mistrzostwach świata 1974 roku. Potem nastąpiły lata strzeleckiej niemocy Polaków, łącznie 657 minut bez gola!

Co ciekawe tak ponure statystyki dotyczą wyłącznie pierwszej reprezentacji. Reprezentacje juniorskie i młodzieżowe potrafiły często bardzo efektownie wejść w turniej. Kadra U-20, która zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w 1983 roku, w pierwszej grze rozgromiła Wybrzeże Kości Słoniowej 7:2. Drużyna olimpijska prowadzona przez Janusza Wójcika na inaugurację turnieju w Barcelonie pokonała 2:0 Kuwejt. Reprezentacja U-18, która sięgnęła w 2001 roku po mistrzostwo Europy, w pierwszym meczu wygrała z Hiszpanią 4:1. A piłkarze pierwszej reprezentacji wciąż nie mogą trafić...

Chodzony zamiast rumby, nudy zamiast bramek
Igrzyska olimpijskie 1976, Polska - Kuba 0:0. Kazimierz Górski postawił na trójkę napastników: Grzegorz Lato, Andrzej Szarmach, Kazimierz Kmiecik. W grupie C, w której wystąpili Polacy wiele działo się już przed rozpoczęciem rywalizacji. Z gry w turnieju zrezygnowały reprezentacje Urugwaju i Nigerii. Na zastępstwo dała się namówić Kuba, która przegrała wcześniej w eliminacjach z Meksykiem i Gwatemalą. Przed meczem było wiadomo, że Kubańczycy są mocni, ale w boksie. Na boisku piłkarskim to Polska miała wygrać i to różnicą kilku bramek. Niestety, Polacy zupełnie rozczarowali. Mimo dobrych sytuacji Kmiecika, Szarmacha, czy Lesława Ćmikiewicza nic nie wpadło do bramki rywali. Na klika minut przed końcem to Kuba strzeliła gola po rzucie wolnym, ale na szczęście dla biało-czerwonych sędzia doszukał się w tej sytuacji pozycji spalonej.

Futbol z komputera = zero do zera
Mistrzostwa świata 1978, Polska - RFN 0:0. Bramki dla Polski miał strzelać atak w składzie: Grzegorz Lato, Włodzimierz Lubański, Andrzej Szarmach. W 79. minucie za Lubańskiego wszedł Zbigniew Boniek, który bardzo liczył na występ od początku tego spotkania. Transmisję z meczu otwarcia argentyńskiego mundialu, w którym Polska zmierzyła się z RFN, oglądało miliard ludzi na całym świecie. Niestety, tak liczna widownia raczej wynudziła się w trakcie gry, bo akcji ofensywnych było jak na lekarstwo. Im bliżej końca meczu, tym wyraźniej było widać, że obie strony zadowala remis. Trener Jacek Gmoch bardzo dokładnie przeanalizował grę rywali i eksperci bili mu brawo za grę z komputera, za piłkarskie szachy, które obejrzeli kibice na Estadio Monumental. W Polsce wynik bezbramkowy przyjęto z zadowoleniem. Przeważała opinia, że jeden punkt po brzydkiej grze, jest więcej wart, niż przegrana w pieknym meczu sprzed czterech lat. Dopiero po mistrzostwach, gdy okazało się, że RFN przysłał na turniej przeciętny zespół, mówiono o straconej szansie na historyczne zwycięstwo

Przedbiegi medalistów
Mistrzostwa świata 1982, Polska - Włochy 0:0. W napadzie zagrał duet: Włodzimierz Smolarek i Andrzej Iwan (od 72. minuty Marek Kusto), wspomagany przez Zbigniewa Bońka występującego w roli ofensywnego pomocnika. W pierwszej połowie oba zespoły zagrały bardzo asekuracyjnie. Częściej atakowali Włosi, ale Józef Młynarczyk był na posterunku. Na początku drugiej części gry Polacy przyspieszyli, ale i tak nie udało się wypracować żadnej klarownej sytuacji do strzelenia gola. Bliżej powodzenia byli rywale, gdy na 10 minut przed końcem piłkę z linii bramkowej wybił Jan Jałocha, a dobitka zatrzymała się na poprzeczce polskiej bramki. Wynik przyjęto w kraju z zadowoleniem, a zbytnią nerwowość w grze biało-czerwonych tłumaczono tym, że był to pierwszy mecz reprezentacji od ponad pół roku. Polska i Włochy spotkały się w tym turnieju jeszcze raz, w meczu półfinałowym, ale i w tym przypadku Polacy nie potrafili pokonać Dino Zoffa i przegrali 0:2.

Męczarnie w piekle Monterrey
Mistrzostwa świata 1986, Polska - Maroko 0:0. Polski atak w składzie Włodzimierz Smolarek - Dariusz Dziekanowski. Po przerwie Dziekanowskiego zastąpił Jan Urban, który zagrał w pomocy, a do ataku przesunięto Bońka. Pierwsza połowa stała na bardzo słabym poziomie. Polacy nie oddali ani jednego celnego strzału na bramkę rywali, przeprowadzając akcje w bardzo wolnym tempie. Słabe tempo spotkania tłumaczono ogromnym upałem panującym w Monterrey. Sytuacja zmieniła się nieco po wejściu na plac gry Urbana, który miał najlepszą sytuację do zdobycia gola, gdy w 83. minucie meczu po jego strzale piłka trafiła w słupek. Kolejne 0:0 na otwarcie mundialu w wykonaniu biało-czerwonych, ale tym razem przeciwnikiem nie był zespół tej klasy co RFN i Włochy.

Zastopowani przez gospodarzy
Mistrzostwa świata 2002, Polska - Korea Południowa 0:2. Duet napastników Emmanuel Olisadebe i Maciej Żurawski miał siać popłoch na polu karnym rywali. Po przerwie Żurawskiego zastąpił Paweł Kryszałowicz. Do boju miała zagrzać Polaków Edyta Górniak, ale jej interpretacja hymnu nie przypadła do gustu ani piłkarzom, ani kibicom. Mecz otwarcia z gospodarzami turnieju nie był dla podopiecznych Jerzego Engela zbyt udany. Polacy zaczęli nawet dobrze i szansę na gola miał Jacek Krzynówek, ale nie trafił w bramkę. Potem było już coraz gorzej. Koreańczycy przejęli inicjatywę i wypunktowali Polaków dwoma celnymi strzałami: Hwang Sun-honga w 26. i Yoo Sang-chula w 53. minucie. Taki wynik rozczarował kibiców nad Wisłą i znacznie zmniejszył szanse Polaków na awans do kolejnej rundy mistrzostw.

Ekwadorska wpadka
Mistrzostwa świata 2006, Polska - Ekwador 0:2. Jedynym nominalnym napastnikiem w podstawowym składzie był w tym meczu Maciej Żurawski, zastąpiony w ostatnich minutach gry przez Pawła Brożka. Nieco wcześniej, bo w 69. minucie, przy stanie 0:1 na boisku pojawił się kolejny napastnik: Ireneusz Jeleń. Polacy przed meczem byli faworytami. W ostatnim spotkaniu tych drużyn, w listopadzie 2005 roku Polska wygrała z Ekwadorem 3:0 na neutralnym terenie w Barcelonie. Po tej grze kontrolnej obie strony wyciągnęły wnioski na przyszłość, z tym że jedynie Ekwadorczycy właściwe. Gole Carlosa Tenorio w 24. i Agustina Delgado w 81. minucie pozbawiły Polaków widoków na awans do kolejnej fazy mistrzostw. By awansować, biało-czerwoni musieli pokonać gospodarzy, drużynę Niemiec, co okazało się niemożliwe do wykonania. W Polsce mówiono o powtórce z Korei. Znawcy numerologii przekonywali, że spotkanie numer 666 w dziejach reprezentacji nie mogło zakończyć się zwycięstwem.

Trafiał Podolski, ale nie dla Polski
Mistrzostwa Europy 2008, Polska - Niemcy 0:2. Polacy grali z jednym napastnikiem, w tej roli wystąpił Euzebiusz Smolarek. Niewiele jednak wskórał, bo wraz z kolegami stanowili tego dnia zaledwie tło dla dobrze zorganizowanej drużyny niemieckiej. Gole strzelał Polak z pochodzenia Lukas Podolski i choć po trafieniach w 20. i 72. minucie nie okazywał zbytniej radości, było to niewielkim pocieszeniem dla kibiców w Polsce. Biało-czerwoni trzeci kolejny mecz otwarcia zakończyli dwubramkową porażką, więc w ostatniej dekadzie zmieniło się jedynie to, że Polacy oklepany wcześniej w pierwszych grach turniejowych wynik 0:0, zmienili na 0:2.