Tijdens een gemeentelijke bijeenkomst
     maakte zich uit de menigte een jonge vrouw
     los en stelde zich voor: onverstaanbare naam,
     communicatieadviseur van de wethouder.

     (Ach, wat is er toch gebeurd met de vrouwelijke
     vormen van functies en beroepen?)

     Op mijn gemompeld ‘pardon’ allitereerde
     zij er lustig op los: de woordvoerder van
     de wethouder. Niet veel later ontmoette ik
     de gezagsdrager zelve en deze

     – oh wonder – sprak niet alleen in dier voege
     dat er geluid voortgebracht werd, doch bleek zeer
     wel in staat om zonder bijstand van fonetische
     of lexicale aard enkele grammaticaal correcte
     en hier en daar zelfs coherente gedachten
     bevattende zinnen tot een goed einde te brengen.

     De straffe stadsdichter van Schiedam
     vindt veel rijmelarij vooral gedram:
     padadam tadadam,
     tadadam padabam.
     Tja, zo rijmt vrijwel álles op Schiedam.

     De strenge stadsdichter van Schiedam
     wordt van veel gerijmel al snel klam.
     ’n Limerick lukt dan ook – door een buitengewoon uit de hand
     gelopen derde regel – niet,
     zoals u hier ziet
     en het einde loopt uit op gezwam.

     Een schiedammer was in Limerick
     en pieste met zijn hand om zijn pik
     ‘Schiedam’ in de sneeuw,
     onderdrukte een schreeuw
     alsmede ‘n trieste jeneversnik.

Lees meer...

Lees meer...

Zeven gedichten bij de Beneluxlijn

Centrum

Je zit stil en je beweegt,
besef je dat? Met een schok

sta je stil, je schrikt op
uit je spiegelbeeld en leest

centrum.

Het midden – van wat?
Het centrum ben je zelf,
kijk maar hoe straks
de stad wegdraait – om

een spil.

In gefilterd licht

Ondergronds staren en gefilterd licht
brengen het verborgene der zee teweeg:

men voer, de bark zonk, men dreef
en verdween in zee, werd wrak, gebeente,

koraalmos bewegend in zee,
wier dat teder zweeft en zweept – zodra

ik mij aankijk ben ik weer hier,
hoewel er ook een elders is.

Onderweg

Reiziger, u zit hier nu wel,
maar u zit hier nu al niet
meer, nu bent u al weg

en wat er aan u voorbij
schiet, is de plek – aarde,
donker – die u verlaat.

Maar de verte, daar ga je
in op – het licht in, het leven.



Station

Dit is een station, een plek
van afscheid. Vertrek maar,

want alles wat je zag, ligt
achter de rug. Daar in de verte

is een nieuw station, de plek
van aankomst. Verwelkom

alles wat je ziet, het ligt
daar, in de verte –

Onzekerheden

Reiziger, – wat een woord: reiziger,
want wat bent u als u stilstaat –

u denkt dat u onderweg
bent, maar u staat hier.

U denkt dat u hier staat,
maar ook dat is onjuist,

hier sta ik. Ik ben een gedicht
en voor u sta ik daar.

Reis en gedicht

Wanneer ik op het perron sta,
heb ik weet van richting en doel.

Taal is kreupel en soms stap ik
mis. Rails liggen vast: lijnen
vallen samen op de horizon
en verdwijnen. Het is soms goed

zeker te zijn van je bestemming,
zo ga je op reis, zo kom je aan.

Het is soms goed onzeker te zijn
omtrent doel en richting – zo
ontstaat een gedicht.

Uitloopspoor

Uiteindelijk is er een plek
waar het spoor dood-
loopt. Maar misschien is
dood niet het goede woord.
Het gaat tenslotte om een keer-

punt, zelfs een nieuw begin,

zoals men van een verdwijnende
walvis de staartvin nog ziet,
maar hij beweegt zich voorwaarts;

zodat men zeggen kan: hij heeft
een mooie toekomst achter de rug
en zijn verleden weer voor zich.

De reeks is eerder geschreven en gepubliceerd t.g.v. de presentatie van de stations. ‘Centrum’ is geïnspireerd door en geschreven voor Station Schiedam Centrum, ‘In gefilterd licht’ door en voor Station Parkweg, ‘Onderweg’ door en voor Station Troelstralaan, terwijl ‘Reis en gedicht’ iets zegt n.a.v. overstapstation Tussenwater. De twee walvisstaarten bij het uitloopspoor De Akkers van architect Maarten Struijs komen voor in het laatste gedicht.

Het gedicht is op verzoek van Vluchtelingenwerk Schiedam geschreven ter gelegenheid van   de tentoonstelling De kleuren van kinderrechten, schilderijen naar aanleiding van kinderrechten
door gevluchte kinderen, in de Stadswinkel in Schiedam (16 november - 14 december 2010).