Lakbay Lansangan

tag:blogger.com,1999:blog-91359470093230746312026-10-15T02:52:45.333-07:00Lakbay LansanganExploring ideas and sharing experience in different places.!Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.comBlogger72125tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-49991179206494195982013-04-06T02:46:00.001-07:002013-04-06T02:49:35.095-07:00Karanasan ko sa Saudi (Padalahan)<div class="MsoNormal"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibiCiDjeWE7Dxa4LxYGbiNRuK3g-0BqjQmW46tjvTsCoVZD87Ob7J-66xWtT__k0HyuGLBdws4WSwpMFMkHWJS7u9f2scHE59ZB6NjhjY-uGfVMaEllRNDgLOHcnq2Q2t9Eno9CAT1iLw/s1600/Padalahan+sa+Saudi2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibiCiDjeWE7Dxa4LxYGbiNRuK3g-0BqjQmW46tjvTsCoVZD87Ob7J-66xWtT__k0HyuGLBdws4WSwpMFMkHWJS7u9f2scHE59ZB6NjhjY-uGfVMaEllRNDgLOHcnq2Q2t9Eno9CAT1iLw/s1600/Padalahan+sa+Saudi2.JPG" height="149" width="200" /></a><span lang="EN-PH">Unang buwan ko dito, unang sahod at unang luwas sa downtown at maliban sa pagkakataon kong makapasyal ay ito rin ang araw ng aking pagpapadala ng pinagpagurang dolyar (converted sa Saudi Riyal) na ilang oras <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>lang mananatili sa aking bulsa dahil agad ko itong ipapadala sa aking pamilya sa Pilipinas. Mahigit isang oras ang byahe papuntang bayan mula sa aming accommodation, may kalayuaan din dahil wala ng trapik ang mahigit isang oras na paglalakbay by bus. Pero kahit matagal ang byahe ay hindi ako nainip, at disyerto man at mga umuusok planta ang iyong nakikita ay nakakatawag pansin din sa aking paningin dahil siguro first time ko at bagong lugar sa aking paningin. Medyo excited din ako pero may kaba ng kunte dahil ito ang unang pagkakataon na makakatapak ako sa isang syudad ng Saudi Arabia. Makalipas ang ilang sandali ay narating na rin naming ang bayan at una kong hinanap at pinuntahan ang remittances center at may kalayuan man sa aking binabaan ay madali ko naman itong nakita. Akala ko madali lang ang pagremit dito ng pera, mahirap din pala at may kahabaan ang pila at mahabang oras din ang iyong hihintayin <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>dahil sa dami ng nagpapadala para sa kani-kanilang pamilya ay kelangan mong mo rin maghintay <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>at pumila, kaya lang sa di ko inaasahan ay inabutan pa ako ng SALA at wala akong nagawa kundi lumabas at umalis ng remittances center. Ang SALA ay oras ng pagdarasal ng mga mga muslim, at dito sa Saudi halos lahat ng mga establishment ay pansamantalang nagsasara ng halos isang oras para sa kanilang taimtim na pagdarasal, at bilang isang banyaga sa kanilang bansa ay wala akong nagawa kundi maghintay, at ilang sandali ang lumipas ay muli akong bumalik sa remittances center na aking pagpapadalhan. Kaya lang sa dami ng tao at di maayos na pila at kawalang disiplina ng ibang lahi ay masasabi kong walang kaayusan at di na nasusunod ang tamang pila at sa huli ay wala akong nagawa kundi makipagsisikan at makipagtulakan, at makalipas ang dalawang oras ay nakapag registered din ako at nakapag-remit. Ganito pala dito sa Saudi ang hirap mag remit at di ko tuloy maiwasang maikumpara ang bansang ito sa ibang bansang aking pinangalingan. Pero nandito na ako at ganito ang sistema dito na dapat ay makasanayan ko dahil matagal-tagal pa ang panahon ng aking pananatili sa bansang ito.</span><br /> </div>  <br /> <div class="MsoNormal">  <br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EN-PH">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan </a> </span></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-76788127479118720912013-03-31T02:27:00.000-07:002013-03-31T02:29:49.929-07:00Street Child<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigg1cqE7KEpIZH-YmQXAJLqBr9SdjLSGxGB7yxrNlANiDfOaTbaMPBAK_YvGjKZkWLYxtbXtVQAan8fQt7xY7PcSV32P-EYmvu6WUEp821-HbV8n9US6z6tzDQsBsIXAXKqHgkooLrgBE/s1600/Street+Child+in+Manila.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigg1cqE7KEpIZH-YmQXAJLqBr9SdjLSGxGB7yxrNlANiDfOaTbaMPBAK_YvGjKZkWLYxtbXtVQAan8fQt7xY7PcSV32P-EYmvu6WUEp821-HbV8n9US6z6tzDQsBsIXAXKqHgkooLrgBE/s1600/Street+Child+in+Manila.jpg" height="123" width="200" /></a>Simula ng manirahan ako ng Maynila ay madalas na akong makakita ng ganitong mga pagkakataon lalo na sa ating mga lansangan. Mga batang namamalimos sa kalye, mga pulubing Ina na hawak-hawak ang kanyang mga anak habang nakaupo sa gilid ng sidewalk kung saan maraming mga tao na dumaraan, at ito'y pagkakataon nila na mahulugan ng kunting biyaya galing sa may mabuting kalooban. Malaking tulong sa kanila ang kunting biyayang maihuhulog mula sa mga dumaraan sa loob ng maghapon, pera man ito o pagkain walang dahilan para di nila tangapin at ipagpasalamat. Kung pagmamasdan mo ang hitsura nila, gusgusin at napakarumi ay mahahabag ka at di ka magdadalawang isip na silay hulugan ng kunting barya. Dati noong una hindi ako nagbibigay ng limos sa kanila dahil parang tinotolerate ko lang sila sa kanilang ginagawa, at isa pa ito ay labag sa ating batas. Pero lumipas ang panahon nagka-asawa ako at nagkaanak at sa kabila ng hirap ng buhay ay masasabi kong masaya pa rin ako dahil nagiging inspirasyon ko sa pang-araw-araw ang aking asawa at mga anak. Napaisip ako na sa murang edad ng mga batang namamalimos ay di ko maiwsang isipin ang kalagayan nila kumpara sa mga anak ko. Kahit mahirap ang buhay namin at masasabi kong sapat lang ang kinikita ko, ay malaking blessing na pala ito, at dapat maging kuntento ako at magpasalamat sa bawat biyaya na aking natatangap. Maswerte pa pala ako dahil naibibili ko ng maayos na damit, tsinelas, ang aking mga anak at nakakakain sila ng tatlong beses sa isang araw, kumpara sa mga batang lansangan na kailangan pa nilang mamalimos at mag makaawa para lang maitawid ang maghapon na walang kasiguraduhang mailalaman sa kumakalam na sikmura.<br /> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-29056301040549849022013-03-30T02:43:00.005-07:002013-03-31T02:34:27.838-07:00KAMERA<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUHkZEqtgs8N65zcc1F4nP5cNxWuW7MxIffW-bzTbLeWsgREGkbH8K0IxFLrg2zfTETmFJIqmq9GOgDW6WxNDad5nKW0Lq19DbB4u0vHZnezM2fyBAt82pvBIT8z2D2PLslwQBhnFk85w/s1600/MY+KAMERA-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUHkZEqtgs8N65zcc1F4nP5cNxWuW7MxIffW-bzTbLeWsgREGkbH8K0IxFLrg2zfTETmFJIqmq9GOgDW6WxNDad5nKW0Lq19DbB4u0vHZnezM2fyBAt82pvBIT8z2D2PLslwQBhnFk85w/s1600/MY+KAMERA-1.jpg" height="150" width="200" /></a><span lang="EN-PH">Nagtatravel ako everyday papasok sa work, at saan man ako mapunta ay di kompleto ang araw ko pag wala ang aking Kamera, para sa akin ito lang ang nagiisa kong gamit maliban sa mobile phone ay lagi ko rin dinadala. Simpleng kamera lang ang meron ako at di rin mamahalin pero ok na sakin ang mga features nito, maliit lang at komportableng dalhin at pede kong ilagay sa bulsa kung ayaw kong magbitbit. Maraming mga bagay sa paligid ko na madalas kong nakikita at maganda man ito o hindi sa aking paningin ay may pagkakataon na kinukunan ko ito ng larawan at isa sa mga dahilan ko ay maging inspirasyon sa akin at maiaplay ko sa aking pangaraw-araw na buhay lalo na kong nauukol ito sa aking lifestyle. Simula ng mag-abroad ako nakahiligan ko ang pagkukuha ng larawan sa mga bagay-bagay sa aking paligid lalo na sa nature. Naging madalas ko ng libangan ito at lahat ng nakikita kong kakaiba ay binibigyan ko ng pansin, at bilang pag-appreciate sa pamamagitan man lang ng pagkuha ng larawan ay ma-express ko ang pagpuri o paghanga sa mga bagay o mga pangyayari sa aking paligid. Hindi man ako masasabing Photographer ay masarap din sa pakiramdam na makuhanan ng larawan ang mga pambihirang pagkakataon o mga pangyayari na minsan ay gawa ng Kalikasan o tao, at minsan din ay ng ibang mga nilikha tulad ng mga hayop, at tulad din natin na may partisipasyon sa mundo na ating ginagalawan. </span><br /> <br /> <span lang="EN-PH">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan </a></span><br />  Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-9387553980221557432013-03-28T02:51:00.000-07:002013-03-28T02:51:04.406-07:00Semana Santa 2013<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcK8xXciueAXIG1lMOEiPLNPxzQ3DQiOZkAGhyphenhyphenCLW1DZqVmnduewmheu0tJlisqClSkYAV-NBZR5oNzQqgsURHFF6epQFGXBwC73Ei1jpVXh3etklbt6ZAYdlz18eQPQQ9qNFzg9CNqcU/s1600/lakbay+lansangan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcK8xXciueAXIG1lMOEiPLNPxzQ3DQiOZkAGhyphenhyphenCLW1DZqVmnduewmheu0tJlisqClSkYAV-NBZR5oNzQqgsURHFF6epQFGXBwC73Ei1jpVXh3etklbt6ZAYdlz18eQPQQ9qNFzg9CNqcU/s320/lakbay+lansangan.jpg" /></a>Ang mahal na araw o holyweek ay isa din sa napakahalagang holiday sa ating mga Pilipino, dahil bilang isang katolikong bansa ay panahon ito ng pagnilay-nilay at pagtitika. Ito rin ay pag-alala sa sakripisyo ng ating Panginoong Hesukristo upang tubusin ang ating mga kasalanan. Naaalala ko noong bata pa ako tuwing mahal na araw sa aming probinsya tuwing luluwas kami ng bayan kasama ang aking Ina, ay nakakakita ako ng taong nagpapasan ng Krus at habang naglalakad sa init ng araw ay sabay hampas ng latigo sa kanyang likuran ng mga taong sumusunod sa kanya, at isa ito sa paraan ng kanilang pag-penetensya. Ang iba naman ay nagpapahiwa ng maliliit sa likod ng katawan upang bahagyang umagos ang dugo, at ito ay may bilang na mahigit isang daang hiwa. Naglalakad sila habang may talukbong ng damit ang ulo at mukha at mata lang ang iyong makikita, at sa bawat hakbang ay walang tigil ang kanilang paghampas sa kanilang likuran upang patuloy nilang maramdaman ang sakit, at sa bawat sakit na kanilang mararamdaman ay nakakaramdam sila ng kaginhawahan sa kanilang kalooban, dahil paraan siguro nila ito, to communicate to God for the forgiveness of thier sins. Marami ang gumagawa ng ganitong penetensya dahil tradisyon na ito sa ating bansa tuwing holyweek.At sa ganitong paraan daw ay nababawasan ang kanilang mga kasalanan at ang karamihan man ay hindi sang ayun dito, ay mas dapat nating unawain sila dahil ito ang kanilang paniniwala na posibleng ikagaan ng kanilang kalooban. paraan din nila ito para alalahanin ang pagpapakasakit na ginawa ni Hesukristo habang siya'y naghirap sa pagpasan ng mabigat ng krus at sa huli ay ipinako din siya dito. Bilang isang katoliko mahalagang gunitain ang mahal na araw dahil ito ay panahon na pag-alala sa mga pasakit ng ating panginoon, at sa ano mang paraan natin ito ginugunita as long as nagsisisi tayo sa ating mga nagawang kasalanan ay granted ito para sa ating Panginoon. Ano man ang ating nasasaksihan sa ibat-ibang lugar ng kapuluan ng ating bansa tuwing lenten season tulad ng pagpapako sa Krus ng ilan nating kababayan at itoy masasasaksihan somewhere in Pampanga at sa iba pang kapuluan, at ang orihinal naman na Moriones Festival sa lalawigan ng Marinduque na isa sa mga prestigious at kinikilalang festival ng bansa dahil ang tema nito ay ang pagpapakahirap ni Hesu Kristo bago siya ipako sa Krus ay ilan lang sa mga patunay na buhay ang ating paniniwala at pagmamahal sa Panginoong Hesu Kristo. At mas higit nating ipagmalaki ang ang ganitong mga festival at tradisyunal na pagpenetensya tuwing holyweek, dahil patunay lang na buhay na buhay ang ating pananampalataya sa panginoon. At para po sa inyong lahat mula po sa Lakbay Lansangan...Binabati ko po kayo ng Happy Holyweek..at mabuhay po kayo .<br /> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-86552954226959744272013-03-25T02:47:00.000-07:002013-04-06T02:42:55.269-07:00Mapera ba o Mayaman ang mga OFW?<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVHHXWm0iAfnwCRE5hRfbZqWds5q3tcSaHqTxW9ccLGVVDLz0aCcy3EIoE2Cu0wBr3V7689X3Pkq0ghSo418vYUTOrdm1UZ2nrD_HAfQP12TyEd8xLfc0j4B2wWVsHonFvj2vJ0yIlFWs/s1600/OFW.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVHHXWm0iAfnwCRE5hRfbZqWds5q3tcSaHqTxW9ccLGVVDLz0aCcy3EIoE2Cu0wBr3V7689X3Pkq0ghSo418vYUTOrdm1UZ2nrD_HAfQP12TyEd8xLfc0j4B2wWVsHonFvj2vJ0yIlFWs/s1600/OFW.jpg" height="240" width="320" /></a></div> <span style="font-size: 10.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;">Mabilis lumipas ang panahon at nakatapos ako ng koleheyo , nakapagtrabaho at sa kalaunan ay nakabuo ng pamilya. At sa liit ng basic wages natin ay hindi sapat para sa pamilya na may dalawang supling na binubuhay. Nagdecide ako na mag abroad masakit man sa loob ko ay iniwan ko ang aking asawa at dalawang maliliit na anak. Kapalit ng lungkot at pagaalala ay kaginhawahan sa aking pamilya ang iniisip kong maaring kapalit ng aking paglisan. Sa kasalukuyan nandito ako sa Middle East, at ngayon muli sumagi sa aking isipan ang katanungan na <i style="mso-bidi-font-style: normal;">Mapera ba o Mayaman ang mga OFW?</i> Ito ang expectation ng ating mga kamag-anak at kaibigan na pansamantala nating naiwan sa Pilipinas. Mga katanungan na minsan <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ay sumagi din sa aking isip sa murang edad ko noon, palibhasa ako’y isang estudyante pa lamang ay nakatatak na sa aking isipan na mayaman ka kong ang padre de pamilya mo ay isang OFW o ang Nanay mo ay isang Nurse, Caregiver o Domestic helper sa abroad. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Ngunit sa sitwasyon ko ngayon masasabi kong OO mayaman kaming <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>mga OFW . Mayaman sa pangungulila sa pamilya, mayaman sa stress sa trabaho, mayaman sa alikabok na aming nalalanghap sa gitna ng disyerto tuwing malakas ang hangin, at mayaman kami sa posibleng pagkakasakit dahil puro trabaho mula umaga hangang gabi, at pagtulog lang ang masasabi kong oras ng pagrelaks. At pagdating naman sa pagkain mahirap makaiwas sa mga ma-cholesterol na pagkain, at ito ay provide ng inyong kompanya. Isa na dito beef at chicken at maswerte nalang kung may isda, dahil kadalasan dito ay karne at limited lang ang gulay at kong di ka makakaiwas baka tumaas ang bad cholesterol sa katawan mo, at maging sanhi ng heart disease or highblood. Mayaman din kami sa ngiti o smile dahil sa tuwing makikita nyo ang aming larawan sa facebook na sama-samang naka smile at ang iba ay naka peace finger pa, at ang iisipan ng nasa Pilipinas ay ma-pera na at sobrang saya ng buhay sa abroad. Kung alam lang <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>nila na ito lang ang paraan para mapansin nyo kami <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>sa kabila ng hirap at lungkot at pangungulila sa aming pamilyang naiwan sa Pilipinas. Isang like nyo lang sa aming larawan o post man lang ng kumusta na kayo dyan, ay nababawasan ang pagod at homsik namin. At ang isa pang masaklap na mayaman ang OFW ay sa pangangaliwa ng ilang mga asawa na naiwan sa Pilipinas, at dahil sa ganitong mga kaso ay masasabi ko na posibleng maging katapusan ito ng magandang buhay na pinangarap ng sino mang OFW para sa kanyang pamilya, at sa huli ang mga anak ang mas higit na apektado lalo na kong silay maliliit pa. Sa Totoo lang pangkaraniwan pa rin kaming mga OFW, hindi kami mayaman sa pananalapi umalis kami ng Pilipinas hindi lang dahil sa maliit ang kinikita kundi dahil sa kawalan ng regular na trabaho sa ating bansa. Dahil dito sa atin contractualization ang trabaho, makalipas ang limang buwan end of contract kana sa kompanya na iyong pinapasukan, at ito ang isang dahilan kung kaya marami pa rin ang di makahanap-hanap ng permanenteng trabaho sa ating bansa at meron man ay mas higit pa rin na marami ang unemployment. At isa ito sa mga dahilan kung bakit maraming nangingibang bansa, dahil doon ay maraming job vacancy at mas higit na maraming trabaho ang available kumpara dito sa ating bansa.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 10.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan </a></span><br />  Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-4864749764780906722013-03-14T02:49:00.002-07:002013-03-31T02:36:59.824-07:00Karanasan ko sa Saudi (Babae Sa Grocery)<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJTEqxjAUuSeE1o2q9elgxDGtHGyRYhNhTmAo10zWc0ne5Dg2edpcoYvNdonuAAYLC2-ZpQJDq2imqi7-LQ4LcdTml0bph_-Bm_Oiv3sI40ZbjLoyZUbbArwi67KSn-dJe7uRpdjhPlqo/s1600/Babae+Sa+Mall.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJTEqxjAUuSeE1o2q9elgxDGtHGyRYhNhTmAo10zWc0ne5Dg2edpcoYvNdonuAAYLC2-ZpQJDq2imqi7-LQ4LcdTml0bph_-Bm_Oiv3sI40ZbjLoyZUbbArwi67KSn-dJe7uRpdjhPlqo/s1600/Babae+Sa+Mall.jpg" height="197" width="320" /></a><span lang="EN-PH">Nagpunta ako sa pinakamalapit na Mall dito sa aking pinagtatrabahuhan dahil kelangan ko ng bumili ng Simcard. At pagkatapos kong bumili ay agad ko itong nilagay sa aking mobile para i-activate ng matawagan ko agad ang kasama kong driver, at ilang sandali lang ay nakatawag agad ako sa kanya at sa di ko inaasahan ay matatagalan pa daw siya dahil may dadaanan pang ibang lugar maliban kung saan nya ako ibinaba. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Dahil medyo mahaba-haba pa ang oras na aking hihintayin ay naisip kong pumunta sa grocery para bumili ng prutas,<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>at nagmadali akong pumunta dito na nasa loob din ng mall. Pagpasok ko dito agad kong nakita ang fruit section, at sa unang bungad ko parang naakit ako sa lemon fruits, at akoy kumuha ng limang piraso at nilagay ko sa plastic kasama ang price tag na 4.95 SAR, <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>at pumunta na ako sa <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>cashier para pumila at magbayad. Sa unahan ko may isang babaeng nakasuot ng saya na kulay<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>itim o abaya ang tawag dito at nakatalukbong din, at halos mata lang nya ang walang takip ng aking sulyapan. At habang ako ay nasa likod nya na nakapila din sa counter para magbayad, <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ay sa di ko inaasahan nagtangal ng talukbong <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ang babae at nalaman ko na siya ay isang Pinay at kinausap pa nya ako at sinabi nya sa akin “ Kabayan mauna kana kase isang item lang naman ang binibili mo sabay ngiti sa akin”. Nagpasalamat ako sa kanya at natuwa din ako dahil di na<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>ako maghihintay ng matagal at lumipat agad ako sa unahan nya. Maganda siyang babae, maputi at katamtaman ang taas at maamo ang mukha. Marami siyang grocery na bibilhin at napansin ko maraming mabibigat <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>na items tulad ng bigas at sabon na naka sako ang kanyang bubuhatin para ipatong<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>sa ibabaw ng counter. Gusto ko siyang kausapin at tulungan sa pagbuhat ng kanyang grocery dahil wala siyang kasama sa pamimili at isa pa kababayan ko naman, at gagawin ko na sana pero sumagi agad sa isip ko na nasa Saudi pala ako at wala sa sariling bansa. Unang turo sa PDOS kung Saudi ang distination mo bawal makipagusap sa babae at bawal ding tulungan lalo na sa mga public place dahil ipinagbabawal ito ng kanilang batas at kung mapatunayan na nilabag mo ito ay posibleng hulihin ang sino man ng mga motawa o mga civilian police dahil bawal dito ang pakikipag communicate sa babae lalo na sa mga pampublikong lugar, maliban nalang kung kayo’y mag-asawa at may katunayan na legal na dokumento. Ganito kahigpit ang batas dito para sa kanila at sa mga foreigner na tulad ko, at obligado na sumunod ang bawat isa lalo na ang mga dayuhan at ito ay pagrespeto sa kanilang batas at paniniwala. Sa mga oras na iyon, umalis nalang ako at iniwan ko siya pero sumulyap muli ako sa kanya bilang pasasalamat at nakokonsensya man ako na di siya tulungan ay sana alam nya rin na nag-iingat lang ako para sa aberya na pede kong kaharapin . Sa ating mga Pinoy likas na ang matulungin sa mga kababaihan lalo na pagdating sa mga sitwasyong pagbubuhat ng mabigat at itoy madalas nating ginagawa, kaya lang dito sa Saudi na bansang muslim ay di pede ang pagiging gentle nating<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>mga pinoy pagdating sa mga babae, dahil ito ay may malisya para sa kanila. At para iwas aberya kelangang kong sumunod sa batas bilang pagbibigay respeto, at bilang isang dayuhan ay nararapat kong ipakita na marunong akong makisama at makibagay sa kanilang kultura at paniniwala. At para po sa lahat ng OFW na first timer palang dito sa Saudi magisip po muna tayo ng maigi bago tayo gumawa ng mabuti sa ibang tao dahil di natin alam baka ito ay labag sa kanilang batas at paniniwala. Tandaan po natin maraming namamatay sa maling akala...!</span><br />  <br />  <br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EN-PH">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a> </span></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-22208768655395921332013-03-02T01:45:00.005-08:002013-03-15T03:04:37.432-07:00Mga Nasagap Kong Kwento sa Middle East<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc0Cl51Jrh04Kn29WxH_WiFq5pucP8augVO-5gSQ_XeVCUC_iRiqm-hYrLxxdHn_JuMf4UzetkCW7yiBTRFsy3ybwZu34Sfx76CHIs8fShUr2YMh3ZjtrPBbQ_o-KIrwouEAmIP2noPGg/s1600/SUNSET+IN+MIDDLE+EAST.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc0Cl51Jrh04Kn29WxH_WiFq5pucP8augVO-5gSQ_XeVCUC_iRiqm-hYrLxxdHn_JuMf4UzetkCW7yiBTRFsy3ybwZu34Sfx76CHIs8fShUr2YMh3ZjtrPBbQ_o-KIrwouEAmIP2noPGg/s1600/SUNSET+IN+MIDDLE+EAST.JPG" height="239" width="320" /></a><span lang="EN-PH">Pangatlong pagkakataon kong makapag-abroad at dito ako pinadpad sa MIDDLE EAST ng aking kapalaran para muling makapag trabaho. Matagal-tagal na rin akong OFW, at sabi nila bilang isang OFW dapat<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>daw matikman ko rin ang buhay Middle East, dahil dito daw kakaiba sa lahat kaysa sa ibang mga bansang Muslim. Mahigpit ang batas dito at kung makapatay ka ng tao dahil sa pagtatanggol mo sa iyong sarili ay posibleng buhay mo rin sa huli ang maging kapalit,<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>at kung may pambayad ka naman ito’y tinatawag na (Blood Money) ibig sabihin may kalakihang halaga. Bawal ding magnakaw dahil puputulan ka ng kamay o braso pag napatunayan kang guilty. Sabi nga nila kung ano ang iyong kinuha ay siya rin dapat ang kapalit at ganyan ang panuntunan ng batas dito na mahigpit na babala para sa magbabalak gumawa ng masama. Naka blocked dito ang mga pornographic website sa internet at walang sino man ang pwedeng mag-unlock. Bawal din dito ang alak pero legal dito ang sigarilyo at sino man ay pedeng manigarilyo. Bawal din dito mag-usap ang babae at lalake lalo na sa pampublikong lugar maliban na lang kung kayo ay legal na mag asawa at may katunayan na married certificate mula sa inyong bansang pinagmulan. May mga kwento-kwento rin na mas napapagsamantalahan pa daw dito ang mga lalake lalo na kung ikaw ay maputi, walang bigote at balbas! ewan ko lang kung totoo ang mga inpormasyong ito ng ilan nating mga kababayan. At may mga holdaper na rin daw dito kaya ingat lang sa pagsakay ng taxi dapat alerto rin lagi. Ang mga nanghoholdap dito ay ibang mga lahi at hindi mga local at sa higpit ng batas dito ay nakakagawa parin sila ng krimen tulad ng panghoholdap, marahil sanay na silang gumawa ng masama dahil siguro <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>sa laki ng disyerto ng dito, at walang trapik <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>sa mga kalsada ay madaling naisasagawa ang krimen na tulad ng panghoholdap sa mga foreigner din na tulad ko. May mga ilan ding nagsasabi na spoiled brat daw ang mga bata dito lalo na ang mga teenager, minsan sila pa ang dapat mong katakutan pag nasa pampublikong lugar ka, dahil foreigner ka dapat sila lagi ang priority sa lahat ng pagkakataon.<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>At kung luluwas ng bayan para mamasyal o mag shopping dapat naka-pantalon, close shoes, at naka-t-shirt bilang pag respeto sa kanila dahil napaka-konserbatibo ng bansang ito at maging ang mga babae dito ay may talukbong at halos dina rin makita ang mukha . Ang mga pulis dito ay walang baril, at ang tanging bitbit lang ay batuta. Ang may baril lang dito ay ang mga airport police at mga military, at sa downtown naman maraming naka civilian na police o ang tinatawag na Motawa, sila ay<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>di mo makikilala ng basta-basta <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>at kung may gagawin kang <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>masama o labag sa batas ay maari ka nilang mahuli kaagad-agad<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>dahil di mo sila mapapansin sa kanilang pangkaraniwang civilian attire. Ilan lang ito sa mga narinig kong mga kwento-kwento ng ating mga kababayan na matagal na rin dito. Pero gaano pa man kahigpit ang batas dito at bilang isang OFW wala naman tayong dapat ikatakot dahil nagpunta tayo dito para mag trabaho at binigyan tayo ng bansang ito ng working visa, it means tinatangap nila tayo ng walang pag-aalinlangan at binigyan nila tayo kalayaan na maipakita sa kanila na tayo’y kapakipakinabang at hindi magiging pasaway o maging enemy of the state. At bilang isang OFW na nandito sa Middle East, goodluck ang masasabi ko para sa aking sarili and I want to enjoy my stay. At para naman sa mga kasamahan kong OFW basta isipin lagi natin na nandito tayo<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>para sa trabaho at kumita ng dolyar and dont forget “faith in God all the time”...! at Mabuhay po tayong Lahat </span><br />  <br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EN-PH">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a></span></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-74814497489883824452013-02-23T01:50:00.004-08:002013-03-15T03:09:54.039-07:00Another Day, Another Dollar<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEia6BQkAkRHz0xkqAtZMdLWGzO8W6jzLbKlr-tjSCYEEaPPvGbHC5aJEJksprm0l1HWRIZun3QCTFW4yEOkbg1razpVunN-4pnGpqeNX_5SyEFkbJ8y99VczfB6HVUp-IhaMCHGTeWON9k/s1600/Another+Day+Another+Dolar.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEia6BQkAkRHz0xkqAtZMdLWGzO8W6jzLbKlr-tjSCYEEaPPvGbHC5aJEJksprm0l1HWRIZun3QCTFW4yEOkbg1razpVunN-4pnGpqeNX_5SyEFkbJ8y99VczfB6HVUp-IhaMCHGTeWON9k/s1600/Another+Day+Another+Dolar.jpg" height="240" width="320" /></a><span lang="EN-PH">Nakakapagod ang maghapong trabaho pero masaya naman dahil sa bawat araw na lumilipas ay dolyar ang kapalit. Ganyan dito sa abroad another day, another dolyar na naman sabi nga nila. Pero ang malungkot sa paglipas ng mga araw ay patuloy ang pagbaba ng palitan ng dolyar sa Philippine peso dahil daw sa magandang takbo ng ekonomiya ng ating bansa, at isa sa mga dahilan ay ang remittances ng milyong OFW sa ibat-ibang lupalop ng mundo at gayundin ang magandang pamumuno ng kasalukuyang administrasyon dahil sa magandang trust rating na ibinibigay sa kanya ng taong bayan at ng mga investor local man o foreign. Pero sa kabila ng gumagandang takbo ng ating ekonomiya ay papunta sa paghihikahos ang mga bulsa ng mga OFW dahil sa bawat araw na lumilipas ay bumababa ang palit ng dolyar sa peso, at itoy may malaking epekto sa mga kababayan nating nagtatrabaho sa ibang bansa. Nakakalungkot isipin na sa laki ng dolyar na pinapadala ng mga OFW na sinasabing may malaking porsyento<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>sa <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>pagunlad ng ating ekonomiya, ay si OFW pa ang posibleng talunan sa huli. At ang isa pang<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>masaklap sa patuloy na pag-laban ng peso sa dolyar ay siya namang hindi pagbaba ng ating pangunahing bilihin tulad ng bigas, shampoo, at sabon or noodles at ilang mga incan foods, ito ay halimbawa lang ng mga basic needs na madalas bilhin ng simpleng mamamayan ng ating bansa. Ang pagkakaalam ko sa gumgandang takbo ng ating ekonomiya ay dapat kahit papaano ay bababa man lang kahit ilang porsyento ang ating mga basic needs pero wala man lang pagbabago. Meron mang ibinababa ito ay ang gasoline o LPG pero makalipas ang ilang araw itataas ulit...Nakakaasar diba!..Sana ngayong darating na eleksyon may pulitikong mangako at makagawa ng batas kung siya’y mahalal ay magkameron ng malasakit sa mga remittances ng mga OFW, na i-fix nalang sa iisang halaga ang palit ng isang dolyar, at sa halagang 45 pesos ang palit kada dolyar ay di na masama para sa mga OFW at di na ito tataas o bababa pa! at kung mangyayari ito ay malaking kaginhawahan ito para sa mga OFW na tulad ko. </span><br /> <br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EN-PH">Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan </a></span></div>  <br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EN-PH" style="font-size: 8.0pt; line-height: 115%;"> </span></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-32379555221560701792013-02-09T01:38:00.000-08:002013-02-09T01:38:31.337-08:00KANAL<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivLc_7dLa8Dlxq3BsBnaQjx39U4eybcgtlh91rMehyphenhyphenOBmvpP0fLKehAZs7GddlYswIfAJgK3boji6E3CNr9QvltKu3RqRZR26ChBm94Unvo28RXX5G9fZJXpeA20ThBg2iUVdxWJShp7s/s1600/KANAL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivLc_7dLa8Dlxq3BsBnaQjx39U4eybcgtlh91rMehyphenhyphenOBmvpP0fLKehAZs7GddlYswIfAJgK3boji6E3CNr9QvltKu3RqRZR26ChBm94Unvo28RXX5G9fZJXpeA20ThBg2iUVdxWJShp7s/s1600/KANAL.jpg" height="240" width="320" /></a></div> Ito ang sanhi ng pagtaas ng tubig ulan na nagiging malaking pagbaha sa Metro Manila at karatig probinsya, at maging sa malaking bahagi ng Luzon sa tuwing sasapit ang rainy season. Sa ngayon papasok palang ang summer kaya di pa natin naiisip ang maaaring posibleng peligro na dulot ng mga basurang ito. Kelan kaya matututo ang Pinoy taon-taon na lamang ay binabaha ang luzon lalo na sa Kamaynilaan dahil sa kapal ng mga basura sa mga estero dahil narin yata sa kapal ng tao ay kung saan-saan na lamang hinhagis ang kanilang basura ng pinagkainan. Ano ba ang maganda nating gawin para maibsan ang basura sa ating komunidad. Para sa akin mag-implement dapat ng ordinansa sa mga city at provinces na lahat ng kakain sa mga fast food chain tulad ng MCdonald at Jollibbe at sa iba pang fastfood or restaurant kung dine-in ito dapat wag ng balutin ang burger sandwich ng wrapper na plastic or kahit na papel at gayundin ang french fries, ito ay dapat i-serve na lamang sa customer na nakalagay sa pingan na magkatabi, at gayun din ang softdrinks dapat di na sa disposable cups ito nilalagay dahil pede naman sa plastic cup na pedeng hugasan after gamitin or sa glass. Sa pamamagitan nito mababawasan ang toneladang basura na hinahakot araw-araw palabas ng Metro Manila. At Pangalawa bring you own bag sana kung mamimili sa mga supermarket o palengke ng sa gayun wala ng madadagdag pa na waste plastic na magiging basurang muli after mong mamili. Ilan lang ito sa mga nakikita kong paraan sa ngayon para mabawasan ng kunti ang basura  na pangunahin din nating problema pagdating ng tag-ulan. Sana tumino na ang mga Pinoy sa mga kalamidad na ating nararanasan sa tuwing sasapit ang tag-ulan sanhi ng basura na tayo rin ang may kasalanan.<br /><br />Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-57137458851583296282013-02-09T01:14:00.004-08:002013-02-09T01:17:43.356-08:00OFW Dreams<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgspU67eOuVmpl_Yy94zyrgp1f1drdd7nAy0jZ1o3Gj59vNZHN27GL3gaf3fz4sMbKxmqITkQkFoRvfkoO-OAD2I6J6LOsfh_nmRu3rROuT1ejhePTLKsWiLgij1OP7DgD8Hmj7EeehuFI/s1600/OFW+Dreams.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgspU67eOuVmpl_Yy94zyrgp1f1drdd7nAy0jZ1o3Gj59vNZHN27GL3gaf3fz4sMbKxmqITkQkFoRvfkoO-OAD2I6J6LOsfh_nmRu3rROuT1ejhePTLKsWiLgij1OP7DgD8Hmj7EeehuFI/s1600/OFW+Dreams.jpg" height="235" width="320" /></a>Isa ito sa mga pangarap ng isang OFW kung bakit pilit siyang umaalis at  nagsusumikap magtrabaho sa ibang bansa, kapalit ng lungkot at pangungulila sa bansang iniwan ay para mabigyan din ng kaginhawahan sa buhay ang kanyang pamilya. Una sa lahat ay ang ang edukasyon ng mga anak, at pangalawa ay makapagsimula ng maliit na negosyo. At ang pangatlo ay makapagpatayo o makabili ng simple at maayos na tahanan para sa pamilya. Marami sa ating mga Pinoy ang walang sariling tahanan at ang iba kung meron man ay sa mga squater area sa lungsod nakatira. Bukod sa umuupa sila dito ay nasa environment pa sila na masasabi nating maingay at medyo marumi ang kapaligiran. Sino ba ang hindi nangangarap na makabili ng bahay sa isang maayos at tahimik na komunidad? Yun bang masasabi nating di maingay, at ligtas ang ating pamilya na di mo iisipin na baka manakawan ka sa yung pag-alis o sa pagtulog ng mahimbing sa gabi na walang kang iisipin na may mangyayaring sakuna tulad ng sunog o pasukin ng masasamang loob. Sa ganitong klaseng tahanan ay masasabi kong pwede sa akin ang ganitong porma, simple lang at masasabi kong pede na sa aking pinakamamahal na pamilya. Pero ang tanong kaya ba ng bulsa natin ang ganito ka simpleng tahahan? Nagkakahalaga lang naman ito ng 1.4 milyon peso at nagulat ako dahil sa ganito ka simpleng bahay ay nagkakahalaga na pala ng 1.4 milyon peso. Kung isa lang akong regular na manggagawa na sumasahod ng minimum rate ay ma-aford ko kaya ito? Sa palagay ko hindi! Kaya ang final decision ng isang tulad ko ay umalis ng bansa dahil triple ang kikitain nya sa ibang bansa kumpara sa sariling bayan. Kakalungkot lang dahil kelangan pang mangibang bansa ng mga<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioEhti0JY7A38grlASu12abxwrlxlBSVzxAxO3I2MY4yKhXHUadxhx1YOeVJil8WPTxqLJfct35G8IJHoZwAlvSfHdzG1BrD_pgVNla3bgkcbTGKNqA9LxYrG7rLNT3jkTsdnGkqNzEk4/s1600/Dream+House-OFW.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioEhti0JY7A38grlASu12abxwrlxlBSVzxAxO3I2MY4yKhXHUadxhx1YOeVJil8WPTxqLJfct35G8IJHoZwAlvSfHdzG1BrD_pgVNla3bgkcbTGKNqA9LxYrG7rLNT3jkTsdnGkqNzEk4/s1600/Dream+House-OFW.jpg" height="320" width="240" /></a></div> Pinoy na tulad ko para lang sa katuparan ng  pangarap sa buhay. Minsan naitatanong ko rin bakit ang liit ng basic rate ng mga mangagawang pinoy dito sa ating bansa, para bang sapat lang sa pang-araw-araw na gastusin ang kinikita ng isang regular na mangagawa na sumasahod ng minimum rate. Kung ang isang regular na mangagawa halimbawa tulad ng factory worker, sale lady, promodiser, waiter, at mga service crew sa mga fastfood and restaurant dito sa ating bansa ay sumasahod sa isang buwan ng 20 thousand pesos di pa kasama ang overtime ay masasabi kong sapat na ito para di na mag abroad ang karamihan sa atin. Kaya lang ang hirap isipin na sa baba ng minimum wage natin ay sumasabay parin ang pagtaas ng presyo ng mga basic needs natin. At dahil dito ang hirap magbudget pagdating ng karampot na sweldo. At kong laging ganito ay wala kang magiging choice kundi mag abroad na lamang dahil ito ang final option mo, dahil marami sa atin mahihirap na Pinoy ang naniniwalang malaking porsyento na umangat ka sa kahirapan kong maninilbihan sa ibang bansa, o kaya naman ay mag negosyo ng patok sa masa. Pero kung wala kang capital at ayaw mong mangutang ay pagiging OFW parin ang laging pumapasok sa isip mo.<br /> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-53691531184131686302013-02-07T01:32:00.003-08:002013-02-07T01:34:17.713-08:00My Postal ID<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9jh8AK9FOJ3Uy9eNzuYwJsC1aAMLtFDnI9ngVkgu5x86tF3xNWUaQ8zz-yOFP15U1-yg3gx2ISod5RP5DN9RvC5RIB53ayHu7u2PeItoNEUzWwnIrEukkWxXv8B7YdcbeTfEPTmHs3Hg/s1600/POSTAL+ID+HIDING+NAME.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9jh8AK9FOJ3Uy9eNzuYwJsC1aAMLtFDnI9ngVkgu5x86tF3xNWUaQ8zz-yOFP15U1-yg3gx2ISod5RP5DN9RvC5RIB53ayHu7u2PeItoNEUzWwnIrEukkWxXv8B7YdcbeTfEPTmHs3Hg/s1600/POSTAL+ID+HIDING+NAME.jpg" height="287" width="320" /></a></div> <span id="goog_1680671769"></span><span id="goog_1680671770"></span>Bago ako umalis ng Pilipinas napansin ko SSS ID lang pala ang meron ako sa wallet ko maliban sa passport na pagkakakilanlan sa akin, kaya nagpasya ako na kumuha ng Postal ID's bilang karagdagang identity o valid ID's na pede kong gamitin sa loob man o sa labas ng ating bansa. Nagpunta ako ng barangay kong saan ako nakatira at kumuha ako ng Cedula at Brgy. Clearace at pumunta ako sa munisipyo upang kumuha naman ng Police Clearance dahil isa ito sa mga major documents na requirements sa pagkuha ng Postal ID's. After kong magbayad ng 100 pesos sa Cashier ay binigyan naman ako ng resibo at mabilis ang transaction kaya lang akala ko tapos na ang payment dahil after ko mag finger print ay siningil pa ulit ako ng 20 pesos di ko alam kong para saan yun at isa pa walang resibo. At after kong magbayad bumalik ako sa encoding area at binigay na sa akin Police Clearance ko mabilis naman ang transaction at nakuha ko agad ang Police Clearance. Then after that deretso na ako sa Postal Office at nag aplay na ako Postal ID. At ang mga requirements dito ay 2x2 latest picture, Brgy. Clearance, Police Clearance, Cedula at mag pil-ap ng form sa loob ng Postal Office. Mabilis lang ang transaction sa loob ng Post office at typewriter ang gamit sa pag encode ng info sa ID at hindi computer. Hindi pede ang dala mong picture dapat sa kanila ka magpapapicture ng 2 pcs. 2x2 picture sa halagang 80 pesos, at mabayad din pala ang pagpa-photo copy ng documents mo yung application mong pinilapan at ang iba pang attachement documents. At sa halagang 326 pesos total lahat ng dapat mong babayaran di pa kasama ang picture at after a few minutes may postal ID kana kaya lang pansin ko sa information desk lang ako nagbayad at hindi sa cashier at wala pang resibo na ibinigay sa akin. Anyway, sanay naman ako sa ganitong mga transaction kahit noon pa di ko alam kong nadadaya ako o hindi basta ako malinis konsensya ko nagbayad ako ng tama ayun sa hiningi nila at ibinigay ko yun ng walang labis at walang kulang. Ang sakin lang resibo sana di ako binigyan. Sabi nila wala na daw resibo. Anyway thankful pa rin ako kc nakakuha na rin ako ng postal ID's. Thanks sa Postal Office ng City of San Fernando Pampanga.<br /> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-79771163078280621742013-02-06T01:30:00.003-08:002013-03-15T02:47:57.354-07:00Flight to Saudi<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_IwJ3s55p2-rKDkmfWNrsFIfWGHOdkfUUyszztyBbP1kcFzJCqIfQOvxkptuCmJcXPSbRB4akLxm5hyphenhyphenNxHYCfTDqiR6CLi9A62YhaMwADeq0EgAepCDEkfqv4-XlMpXxkgUhoxpinHDQ/s1600/SAM_0213.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_IwJ3s55p2-rKDkmfWNrsFIfWGHOdkfUUyszztyBbP1kcFzJCqIfQOvxkptuCmJcXPSbRB4akLxm5hyphenhyphenNxHYCfTDqiR6CLi9A62YhaMwADeq0EgAepCDEkfqv4-XlMpXxkgUhoxpinHDQ/s1600/SAM_0213.JPG" height="240" width="320" /></a></div> Kay bilis ng panahon natapos agad ang tatlong buwan kong pananatili sa Pilipinas na kasama ang aking pamilya, akala ko matagal na ang tatlong buwan pero di pala at habang tumatagal ay parang ayaw ko ng umalis dahil pakiramdam ko ang hirap iwan ng aking pamilya dahil mga musmos pa ang aking mga anak. Inaamin ko masayang mag-abroad lalo na kung ang magagandang pagkakataon ay umaayon sa iyong kagustuhan yun bang may nagtitiwala sayong ahensya sa Pilipinas at employer dito sa ibang bansa at nabibigyan ka ng sapat na compensation para matugunan ang pangangailangan ng iyong pamilya, sa madaling salita may magandang sahod at benepisyo mula sa employer na iyong pinaglilinkuran dito sa abroad. Ngunit sa kabila ng lahat ay napapalitan pa rin ng lungkot ang kasiyahang iyong nadarama sa tuwing papalapit na ang araw na ika'y aalis muli para mangibang bansa. Masakit bilang isang ama ng tahanan na iwan ang kanilang mga anak at ang pinakamamahal na asawa upang lumayo ng isa o higit pang mga taon kapalit ng magandang hanapbuhay sa ibang bansa. Para sakin walang katumbas na salapi ang lungkot na nararamdaman ko sa tuwing aalis ako ng Pilipinas na sa bawat alis ko'y luha ang pabaon sa akin ng aking asawa at hindi ngiti sa kanyang mga labi. At ramdam ko ang lungkot at pangungulila ng aking asawa sa tuwing akoy aalis upang mangibang bansa at masakit din sa loob ko na iwan sila pero ganon yata talaga ang kapalaran ng isang OFW sabi nga nila "no pain, no gain" daw at ito lagi ang tumatatak sa isip ko na kung walang tyaga, hirap, at sakit ng katawan, sakit ng kalooban, stress ay walang asenso sa buhay kaya heto ako ngayon malungkot man ay pilit kong kakayanin at di lang ako nagiisa marami kami di lang mga Pilipino gayun din sa ibang lahi na tulad din nating mga Pinoy na iniiwan ang kanilang mga pamilya kapalit ng magandang pangarap para sa kanilang pamilya. Sa ngayon nandito na ako sa Saudi Arabia ayaw ko man noong una ay dito parin ako pinadpad ng aking kapalaran para makapag trabahong muli, sabi nga nila masamang tumanggi sa grasya at minsan lang daw dumating ang magagandang pagkakataon o swerte lalo na pagdating sa trabaho at pananalapi kaya sa oras na may magandang chance ay di ko na pinakakawalan. At heto akong muli pagkatapos ko sa malayong lupain ng Hilagang Africa ay dito naman ako sa  Saudi Arabia napadpad. Sabi ng mga ex-saudi na ating mga kababayan at sa PDOS ng POEA mahigpit ang batas dito dahil meron ditong death Penalty at sa oras na lumabag ka sa mga pinagbabawal ng batas tulad ng illegal drugs, pagpatay, pangagahasa o pakikiapid sa di mo asawa, at kabilang na rin dyan ang pagnanakaw ay walang patawad sa batas sa oras na mapatunayang ikaw ay guilty at ilan lang ito sa mga criminal offense na matindi ang parusa. Pero kung magiging mabuti kang tao kahit ibang lahi ka, basta sumunod ka lang sa batas ay wala kang dapat ikatakot. Sa ngayon I'm enjoying my stay here in Saudi! Work bahay lang ako and I'm trying to adjust again dahil iba na naman ang klema dito kompara sa Pilipinas, adjust din sa kultura at paniniwala ng bawat lahi. At yung respeto sa isat-isa Pilipino man o hindi di dapat mawawala. Kaya para sa mga kababayan kong nagbabalak papuntang Saudi...Sundin nyo lang paalala sa Pre-Departure Orientation Seminar o(PDOS). Malaking tulong mula sa POEA para sa isang OFW ang information mula sa PDOS para sa bansa na iyong pupuntahan.MABUHAY MGA OFW..!<br /> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-57773377295800406592013-01-19T18:07:00.000-08:002013-01-19T18:08:55.616-08:00Kawirduhan ko sa murang edad<div style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPwOpvp87hGUXLAdCrgSwoP4XpE5CDBlZ-ttrhbs66hfPy-aqzp4kvSFsjPeSekhQzug6jh-gLvWYDPVFKrYns3v-UmLMhZuFYEKc-BEgWojSJktgb3vwqMRjPbzz_XZRD_8tvbMkQmBU/s1600/Kawirduhan+ko+sa+murang+edad.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPwOpvp87hGUXLAdCrgSwoP4XpE5CDBlZ-ttrhbs66hfPy-aqzp4kvSFsjPeSekhQzug6jh-gLvWYDPVFKrYns3v-UmLMhZuFYEKc-BEgWojSJktgb3vwqMRjPbzz_XZRD_8tvbMkQmBU/s1600/Kawirduhan+ko+sa+murang+edad.jpg" height="197" width="320" /></a>Natutuwa ako sa tuwing may darating na typhoon, dahil magkikita-kita na naman kami sa evacuation center ng aking mga kalaro at don kami maglalaro ng habulan, tawanan at kung ano-ano pang kalokohan. First time kong maligo sa beach at nagdala ako ng tabo at sabon at tandang-tanda ko pa ang dala kong sabon "super wheel" sabon na baretang panlaba noong dekada 80 hangang early 90's. Tuwing breaktime kinakain ko ang aking baon sa taas ng puno ng sinegwelas malapit sa aming school ewan ko ba kung bakit kelangan ko pang umakyat ng puno para kumain ng aking baon! wirdu talaga. Minsan nagtanim ako ng Cortal Medicine sa pagaakala kong tutubo ito na parang buto ng halaman at tatlong araw ko pa itong diniligan. Mahilig akong kumain ng Zeb-Zeb at Pompoms na tsitserya at pinapalobo ko ang plastic nito para iputok sa aking ulo. Mahilig akong gumawa ng sarangola pero di ko pinapalipad gusto ko lang itong nakikita na nakasabit sa likod ng aming bahay. Sinunog ko minsan ang dingding ng bahay ng lola ko dahil gusto kong malaman kong ito'y magliliyab o hindi. Tuwing nakikinig kami ng radyo pilit kong tinatangal ang takip sa likod upang hanapin ang taong nagsasalita. Mahilig akong manghuli ng ibon sa paltik at sa bitag at sa tuwing mahuhuli ko ito ginugupitan ko ng bahagya ang pakpak para mababa ang kanilang lipad sabay pakakawalan ko at aking hahabulin. Namimitas ako ng mga bulaklak na madadaanan ko pauwi galing sa school at itoy sisip-sipin ko sa pagaakalang itoy may katas na matamis. Tumalon ako sa isang malalim na ilog sa pagaakalang kaya ko ring lumangoy at sa kamalasan naranasan kong malunod buti nalang nasagip ako ng aking mga kababata. Naglalaro ako ng trompo pero mas gusto ko siyang ibato sa tubig kaysa sa lupa dahil natututwa ako sa mala-ipo-ipo na tubig na create ng pagikot ng trompo. Sumasama ako sa nanay ko sa bayan para tumikim lang ng sorbetes at ice candy maliban don wala ng iba pa. Naranasan kong magpabunot ng ngipin sa edad na limang taon pero masakit pala at nagalit ako sa dentista sinigawan ko ito at binantaang susuntukin  at nagwala ako sa loob ng clinic kaya tuloy dalawang nurse at nanay ko kinapitan ako ng mahigpit kaya lang sa sobrang pagpupumiglas ko di rin natuloy ang pagbunot sa ngipin ko. Nilalagay ko ang aking Teks Card na laruan sa ilalim ng aking unan sa pagtulog sa pagaakalang madadagdagan sa paggising sa umaga. Nagsasabit ako ng medyas sa aming bintana kahit tapos na ang pasko sa pagaakalang dadaan ulit si Santa Claus para maglagay ng regalo sa aking pagtulog sa gabi. Takot akong magpapicture dahil sa pagaakalang may makikita akong multo sa tabi ng aking larawan sa pag develop ng negative nito. Natatakot ako sa mga matatanda na may dalang sako na dumadaan sa may bahay namin sa araw-araw dahil sa pagakakala kong isisilid ako sa sako at ibebenta sa Maynila at ilalagay sa mga ginagawang tulay. Ilan lang ito sa aking mga naaalalang ka wirduhan noong musmos pa lang ako. </div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-49699106199007714462013-01-12T16:57:00.002-08:002013-01-12T17:04:27.670-08:00NBI Clearance <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvMlYmF4IpP94SOzTybSWObPQ4HsPKfFm9bY71oXG5vDn3kJXIfxuebCGVvDMO_BvdMVjSeLHcmX8JGlOCvQiMlWAkhCsqiMEpJJmNQNMZaiNOIj8ghSgeDpArMQvbrrNxfiQITWBaKZE/s1600/NBI.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvMlYmF4IpP94SOzTybSWObPQ4HsPKfFm9bY71oXG5vDn3kJXIfxuebCGVvDMO_BvdMVjSeLHcmX8JGlOCvQiMlWAkhCsqiMEpJJmNQNMZaiNOIj8ghSgeDpArMQvbrrNxfiQITWBaKZE/s1600/NBI.jpg" height="240" width="320" /></a>Kakapagod na maghapon! Naubos ang isang araw ko sa pagkuha lang ng NBI clearance. Tulad pa rin ng dati matagal pa rin at mahaba ang pila sa pagkuha ng NBI clearance sa Manila office. Kakapagod pumila ng nakatayo at kelangan mong tiisin ang gutom para lang di mawala sa pila. Pero sa loob kung gusto mo namang kumain ay di pinagbabawal at mas maganda kong may baon kang sariling pagkain, pero pede ka rin bumili sa mga vendor sa loob ng NBI compound na nagbebenta ng mga biscuit, noodles, at beverages like softdrinks kaya lang masyado naman silang mapagsamantala dahil triple ang taas ng halaga ng kanilang paninda kompara sa labas. Palibhasa alam nila na di mo gugustuhing umalis sa pila para lumabas o bumili ng ibang pagkain kaya ganito kamahal ang kanilang patong na presyo. Pero mas nakakapagod at nakakainip ay ang haba ng pila dahil parang walang pinagbago tulad pa rin ng dati at maiinis kapa dahil pagdating mo sa encoding ng iyong application ay di mo pa rin makukuha agad ang iyong NBI Clearance dahil may kapangalan ka at kelangan pa daw i-verify.! Di ako nagtataka dahil marami talaga  sa atin ang may kapangalan pero siguro naman nagiisa lang ang ating finger print identity at kung sakaling may kapangalan tayo sana magbase sila sa finger print natin dahil ito ang ating identity na walang kaparehas at isang identity ng pagkakakilanlan ng isang tao. Marami na akong record sa NBI Clearance at maraming beses na akong kumukuha simula ng ako'y maglocal employment pa lamang at sa tuwing kumukuha ako lagi nalang akong naghihintay ng 1 week dahil may kapangalan daw ako..!Nakakainis naman kase di ko ma-avail ang sinasabi nila na sandali lang daw ang NBI makukuha mo na agad in a day, kaya nga sa Manila Office ako kumuha dahil para mapabilis ay yun pala'y tatagal din ng halos isang lingo. Wish ko lang sana mas pagandahin pa nila ang kanilang serbisyo para sa mga aplikante na tulad ko na taon-taon ay nangangailangan ng kanilang serbisyo for employment.</div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-17007269768307333532013-01-06T05:24:00.000-08:002013-01-12T07:02:14.502-08:00DEATH PENALTY <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5esWEet7ZIfSomvmEqc6qDqyShCjdWxlg2CQ3n79EflmhOmEQIfMO-u5UVo_h-uB34f6GtIo-RitASWz0RbJ4WcDUUwtvQMm9L6rrddJYVxMKoirwSEDNb_HRVLoGaQD-zfv36nYoap4/s1600/bitay+sa+pilipinas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5esWEet7ZIfSomvmEqc6qDqyShCjdWxlg2CQ3n79EflmhOmEQIfMO-u5UVo_h-uB34f6GtIo-RitASWz0RbJ4WcDUUwtvQMm9L6rrddJYVxMKoirwSEDNb_HRVLoGaQD-zfv36nYoap4/s1600/bitay+sa+pilipinas.jpg" /></a>Kapapasok lang ng bagong taon at ang karamihan sa atin ay may kanya-kanya ng new year resolution. Pero ang ilan sa atin sa halip na magbagong buhay at iwaksi na ang maling gawain ay lalo pa yatang napasama at tuluyang minalas sa pagpasok ng taon. Sa pagpasok ng 2013 nakakatakot  ang bungad ng taon dahil maliban sa kaso ng batang si Nicole na nabaril noong salubong sa new year ay isa na namang krimen ang nangyari sa Cavite dahil sa pag-aamok ng isang risedente. At namaril pa ito ng mga kapitbahay at  gayun din sa kanyang mga nakasalubong at humigit kumulang sampo ang kaniyang napatay kabilang ang isang buntis at ang iba ay sugatan pa. At ano daw ang dahilan ng pag-aamok ng lalaking ito? At ang dahilan ay ang pesting alak daw at droga.! At dahil sa alak at droga na yan! Pumatay siya ng inosenteng buhay na walang kalaban-laban. Ano kaya ang mas maganda para sa ating bansa para mabawasan ang mga krimen na tulad ng ganito. Araw-araw nalang sa balita sa ating national TV ay di nawawala ang patayan, at kung di naman patayan ay nakawan at huling-huli pa sa CCTV camera. Sa luwag ng ating batas at kong may pera ka ay posible ka pang maabswelto sa kaso mong kinasasangkutan kong meron man. Mahal ko ang Pilipinas at taas noo ko itong ipinagmamalaki sa ibang bansa at sa ibang lahing nakaksalamuha ko. At isa akong masunuring tao sa ating batas. At wala akong dapat ikatakot kong ibabalik ng ating gobyerno ang parusang kamatayan o bitay sa mga taong sobrang sakit ang dulot sa ating lipunang ginagalawan. Siguro mababawasan ang mga krimen kung muling maibabalik ito at mapuprotektahan na rin ang mga mabubuting mamamayan na tahimik namumuhay at sumusunod ng maayos sa ating mga batas.</div> <br /> Posted: <a href="http://lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-17169913175835784662012-12-31T03:07:00.002-08:002012-12-31T03:08:18.882-08:00Pinoy Tradisyon sa pagpasok ng Bagong Taon<div style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitEBbk3TGrlwcd2pHy7J7Iqlw3gW_Z7TkYnDaVt-U5i07fnUcOut7jA8U6_pZIk7_fWPkmXzDjHrLxIat8cWwdY7xkYISkNVtUkKJfZnMHYab56sQNPPF9UKQt-iM_c9R79jhNCERI1QI/s1600/bilog+na+prutas.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitEBbk3TGrlwcd2pHy7J7Iqlw3gW_Z7TkYnDaVt-U5i07fnUcOut7jA8U6_pZIk7_fWPkmXzDjHrLxIat8cWwdY7xkYISkNVtUkKJfZnMHYab56sQNPPF9UKQt-iM_c9R79jhNCERI1QI/s1600/bilog+na+prutas.JPG" height="289" width="320" /></a>Karamihan sa ating mga Pilipino ay naniniwala sa mga pamahiin o kasabihan. Tulad ngayon papasok na naman ang bagong taon, at nandyan na naman ang mga Feng Shui expert na maraming dalang paala-ala at prediction para sa ating magiging kapalaran sa pagpasok ng new year. Ilan sa mga pinaniniwalaan nating mga Pilipino sa pagsalubong ng bagong taon ay ang pamimili ng prutas na bilog, pagsusuot ng mga damit na may larawang bilog o polka dots na tinatawag, at paglalagay ng mga barya sa mga bulsa at pagluluto ng mga pagkaing malalagkit, at nandyan din ang paglalagay ng mga perang papel at barya sa bawat baytang ng mga hagdanan ng ating mga tahanan. At ang isa pang pinaniniwalaan ng lahat ay ang pagsisindi ng paputok na pinaniniwaalang nagtataboy ng mga masasamang ispirito sa ating tahanan at pagtataboy ng kamalasan sa ating buhay. Ilan lang ito sa mga paniniwala natin mga Pilipino na dapat gawin tuwing sasapit ang new year at umaasa tayo sa pagsapit bagong taon ay limpak na limpak na swerte ang aakyat sa ating tahanan. At ako man ay naniniwala sa ganitong mga kasabihan at wala namang mawawala kung ating susundin. Pero paalala lang po wag rin po nating i-aasa sa mga Feng Shui lang ang ating swerte sa buhay lalo na sa pag pasok ng 2013, at kahit maganda ang nasasalamin ng mga Feng Shui expert sa ating kapalaran sa darating na taon na <em><a href="http://www.wofs.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1010&catid=24&Itemid=40" target="_blank">year of the water snake</a></em> ay wag lang tayong maghintay o umasa dahil kasabay ng maganda prediction sa ating kapalaran ay dapat sabayan din natin ng pagsusumikap at pagkakameron ng pananalig sa Diyos at ito ang tunay na swerte na pede nating makamtan kung lagi nating gagawin sa buong buhay natin at hindi sa tuwing papasok lang ang bagong taon. Tandaan po natin na itoy pedeng gabay lang sa ating pang-araw-araw na buhay at mahalaga parin ang magsipag para sa  katuparan ng mga pangarap ng bawat isa sa atin.</div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-75817388939510462792012-12-30T06:23:00.001-08:002012-12-30T06:48:16.815-08:00Rizal Day<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDUhWmuSeLEboIjcvFMWkmVaeY0vBb7PpitGX6Kct-cYT8IctM23rgXsZS_jNj3Nj4boOmw9HqsL0oE4j4SRF_a0samruIEnCvXePwvaxReOqak3F6BB94IeRAaRpSSFQtoYLhQSsC3a8/s1600/JOSE+RIZAL-LAKBAY+LANSANGAN.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDUhWmuSeLEboIjcvFMWkmVaeY0vBb7PpitGX6Kct-cYT8IctM23rgXsZS_jNj3Nj4boOmw9HqsL0oE4j4SRF_a0samruIEnCvXePwvaxReOqak3F6BB94IeRAaRpSSFQtoYLhQSsC3a8/s1600/JOSE+RIZAL-LAKBAY+LANSANGAN.jpg" /></a>Huling national holiday ng taon dito sa atin sa Pilipinas pagkatapos ng Christmas ay ang Dec. 30 dahil ito ang araw ng kamatayan ng ating pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal. Binaril siya sa Bagong Bayan (Luneta Park) noong Dec. 30, 1896 dahil sa pakikipaglaban nya sa sa ating mga karapatan sa mga mapang-aping dayuhan, at dahil doon ay naging tinik si Rizal sa layunin ng pamahalaang kastila sa ating bansa kaya minarapat nilang ipapatay si Rizal, at ngayon siyay ating National Hero dahil sa kanyang mga ginawang magaganda at di mapaparisang pagmamahal sa ating bansa. Isa sa mga aklat na isinulat ni Rizal ay ang <em><a href="http://www.batangyagit.com/noli-me-tangere-1912-tl-ed/" target="_blank">Noli Me Tangere</a></em> at ang <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/File:First_page_of_El_filibusterismo_manuscript.jpg" target="_blank"><em>El Filibusterismo</em></a> at ang mga nilalaman nito ay ang paglalarawan sa buhay at klase ng pamumuno ng mga kastila sa ating bayan kasama na dyan  ang mga pang-aapi at di makataong trato sa mga Pilipino. Lumipas ang mahabang panahon simula ng siyay barilin at sa ngayon ay patuloy pa rin nating pinag-aaralan ang buhay ni Rizal sa mga eskwelahan upang ipaala-ala sa atin ang kabayanihan at magaganda niyang aral para sa mga kabataan at sa darating pang henerasyon. </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5zuXMavCQAICKexIzOnlfOuXuONjwt32C_5PI7au7X-oOny64QRT-l37PsqJ1qLeVxXPLgBgCVzquTRpsj3ySmAakawUKrQGhZP4R8Ej3OLwAM0SrTHWG2k-4uXGsiE6ly13McXAzgwQ/s1600/JOSE+RIZAL+SA+BAGONG+BAYAN.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5zuXMavCQAICKexIzOnlfOuXuONjwt32C_5PI7au7X-oOny64QRT-l37PsqJ1qLeVxXPLgBgCVzquTRpsj3ySmAakawUKrQGhZP4R8Ej3OLwAM0SrTHWG2k-4uXGsiE6ly13McXAzgwQ/s1600/JOSE+RIZAL+SA+BAGONG+BAYAN.jpg" /></a>Ngayong taon po ika 116th death anniversary ng ating National Hero na si Dr. Jose Rizal. Sa tagal ng panahon na siya'y R.I.P. naisip ko sapat na ba na gunitain lang natin ang kanyang magagadang nagawa? sapat naba na basahin natin ang kanyang mga aklat at pag-aralan ang kanyang naging buhay noong siyay nabubuhay pa? May nagbago ba sa Pilipinas pagkatapos siyang barilin? Siguro may nabago nga naging National Hero siya at nakilala sa buong mundo ang kanyang kagitingan at katalinuhan. Kaya mas maganda siguro gayahin natin si Rizal wag lang puro pag-ala-ala lang sa kanyang mga magagandang ginawa noong panahon nya. Dapat gawin din ng bawat Pilipino ang mga kabutihan na ginawa nya para sa ating bayan. Sabi nga ni Rizal "Nasa Kabataan ang Pag-asa ng Bayan" kung nasa kabataan nga ang pag-asa ng bayan dapat panindigan nating mga magulang na wag maligaw ng landas ang ating mga anak sa hinaharap dahil sa ngayon talamak ang mga sindikato ng droga sa ating bansa na patuloy parin sa pag manufacture ng ipinagbabawal na gamot at isa sa mga mahal natin sa buhay o tayo ang isa sa maging target market ng produktong ito. Pero simple lang sana para matapos na ang ganitong sakit ng ating lipunang gingalawan. Maging mahigpit sana ang ating batas pagdating sa ganitong mga kaso.. IBALIK ANG BITAY. Dahil si Rizal nga hinatulan ng kamatayan dahil sa pakikipaglaban nya sa ating mga karapatan at pagmamahal sa ating lahi at bansa. Kaya panahon na para hatulan din ng nararapat na kaparusahan ang mga sisira sa ating kinabukasan na ipinaglaban ni Rizal.</div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-15930740559725231152012-12-29T06:49:00.001-08:002012-12-31T02:23:21.291-08:00Salubong 2013<div style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinRrcKhq_pUBtNoOJbSx5-4yeok3iK0VNxTQ03j4_hkXM-22R0SAVQCTXdlkHTeKmpkTGXuRQvm71jZ3J_LkarOBrUbR-IA2QTMflFTOfYoncIQuBtDMF732VSdE5lXWyj9fZygZHb-3w/s1600/2013.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinRrcKhq_pUBtNoOJbSx5-4yeok3iK0VNxTQ03j4_hkXM-22R0SAVQCTXdlkHTeKmpkTGXuRQvm71jZ3J_LkarOBrUbR-IA2QTMflFTOfYoncIQuBtDMF732VSdE5lXWyj9fZygZHb-3w/s1600/2013.jpg" height="207" width="320" /></a>Masaya ang salubong sa bagong taon ng mga Pilipino taon-taon. Kaya naman after ng christmas celebration ay naka plano na sa bawat tahanan ang mga ihahanda para sa Media Noche ng pamilya. Pero karamihan sa ating mga Pilipino ay hindi sapat ang pagsalo-salo  ng pamilya sa Media Noche, dahil hindi kompleto pag wala ang paputok. Nakasanayan na nating mga Pilipino na salubungin ang bagong taon na may paputok na sinisindihan dahil naniniwala tayo na ito'y nagtataboy ng malas sa ating buhay. Maingay man at nagdudulot ito ng pulusyon sa ating kapaligiran ay posibleng sanhi din ng ating pagkakasakit, at di ito pansin ng karamihan sa atin. Nakuha daw nating mga Pinoy sa mga Chino ang ganitong tradisyon na sa tuwing sasapit ang new year ay pagsalubong sa pamamagitan ng pagpapaputok dahil sa paniniwalang magtataboy ito ng mga kamalasan sa ating buhay at kapalit ng di magagandang nangyari sa nakalipas na taon ay  siyang paniniwalang pagpasok ng swerte at bagong pag-asa sa ating lahat. Pero sa kabila ng ating mga paniniwalang ganito ay siya namang paghihigpit ng ating kapulisan sa mga ilegal na gumagawa at nagtitinda ng mga paputok dahil may pailan-ilan pa rin na nakakalusot dito. Sa ngayong sasapit na naman ang bagong taon at puspusan na naman ang paala-ala ng DOH at sa halip daw na magpaputok ay mag torotot na lamang at magsayaw ng gangnamstyle. <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTp9v8yjgr6EjQPALmFymoMJ13TQwi9xhCYrUejAypyooX6-1mBuUymW8vZRdqknlrZaVkMFi6pjqYmtwJsMpqV5icOOFQQ0t61hjCK3eFJ0Ynau1kaoB79JxT6x7wjeNDrc2yOmrrHQU/s1600/CAM00279.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTp9v8yjgr6EjQPALmFymoMJ13TQwi9xhCYrUejAypyooX6-1mBuUymW8vZRdqknlrZaVkMFi6pjqYmtwJsMpqV5icOOFQQ0t61hjCK3eFJ0Ynau1kaoB79JxT6x7wjeNDrc2yOmrrHQU/s1600/CAM00279.jpg" height="320" width="240" /></a>Saludo ako sa DOH sa kanilang mga kampanya para maibsan ang mga naaaksidente taon-taon dahil sa mga paputok. Pero simple lang sana kung talagang ayaw nila na may masugatan o maaksidente ipagbawal na sana ng pamahalan o bawiin na ng ating pamahalaan ang mga permit na issue sa mga manufacturer nito ng sa gayun sure na walang mapuputukan! Ganon lang naman ka-simple kaya lang di pede dahil sayang ang tax na binabayad din nila sa ating pamahalaan kaya final option ng DOH ay magbigay nalang ng paalala na wag magpaputok at sa halip ay gumamit nalang ng torotot at mag sayaw ng gangnamstyle...Imagine mo kung magsasayaw tayong lahat ng Gangnamstyle at iwas paputok ay siguradong lugi ang mga nagtitinda ng paputok. Kaya lets dance nalang sa pagsalubong ng bagong taon..Iwas disgrasya na environment friendly pa at bawas bad cholesterol pa sa ating katawan ang tutulong pawis sa bawat sayaw ng gangnamstyle. Para po sa lahat..MALIGAYA AT LIGTAS NA BAGONG TAON PO SA INYONG LAHAT. Welcome 2013</div> <div style="clear: both; text-align: left;"> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay lansangan</a> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-75848840724551854002012-12-26T06:47:00.001-08:002012-12-26T06:50:14.060-08:00Christmas is Over<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikB3lzqiSi1qt1X3vtlBVtcMrX-M7yizmRRjkEaZvv9eLI9HEIPfCK9yeoJNUNKBcie_u4EZJC3eoVbEaeC6i-vPnCeFgP7aWC4iVb8Ebakstgu017FhhBzSKgfLKzwYJmNVlH9XDfDVw/s1600/christmas+Tree.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikB3lzqiSi1qt1X3vtlBVtcMrX-M7yizmRRjkEaZvv9eLI9HEIPfCK9yeoJNUNKBcie_u4EZJC3eoVbEaeC6i-vPnCeFgP7aWC4iVb8Ebakstgu017FhhBzSKgfLKzwYJmNVlH9XDfDVw/s1600/christmas+Tree.jpg" height="320" width="239" /></a>Christmas is Over. Tapos na ang napakasayang simbang gabi, tapos na ang pakikipagsik-sikan sa mga tiange, malls at maging sa mga palengke na napakahirap mamili dahil sa dami ng tao. Talagang patunay lang sa isang bansang katoliko tulad ng Pilipinas ay higit na pinaghahandaan taon-taon ang araw ng pasko dahil ito ang kapanganakan ng ating Panginoong Hesukristo. At maging ako man ay isa sa mga nakipag-siksikan sa mga palengke para mamili ng mga inihanda sa Noche Buena. At sa ngayon tapos na ang Christmas  at kahit marami pa ring Pilipino na walang trabaho, maliit man ang  kinikita, hinagupit man ng bagyo at karamihan ay nawalan ng tirahan at kabuhayang pang-agrikultura, at ang iba naman ay nasunugan sa araw mismo ng kapaskuhan, at ang iba naman ay hiwalay sa pamilya tulad ng mga kababayan nating nasa ibang bansa na OFW ay hindi hadlang para di natin mairaos ang kapaskuhan. Dahil ang Christmas ay pag-alaala din sa ating panginoong Hesukristo dahil sa kanyang kabutihang loob at pagtubos ng ating mga kasalanan. Kaya kong ano man ang kalamidad o mga pagsubok sa ating buhay. May naihain man o wala sa nakalipas na Noche Buena ay wala paring dahilan para di natin salubungin ang kapaskuhan  ng may ngiti at puno ng pangarap at pag-asa na sana sa pagsapit ng bagong umaga ay mayroong bagong biyaya na ipagkakaloob sa atin. At hirap man tayo ngayon sa buhay ay wag tayong mawalan ng pag-asa at sa halip ay gawin natin itong inspirasyon para sa katuparan ng ating minimithing tagumpay. Para po sa lahat ng mga Pinoy! MABUHAY po tayong lahat at salubungin po natin ang 2013 ng may ngiti at positibong pag-asa na ito na ang simula ng bago nating buhay para sa tagumpay.</div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-11891067072288065542012-12-21T19:10:00.002-08:002012-12-21T19:10:55.267-08:00Pili Lake<div style="text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgorGOus1fm3QPZBfnNS_i6YtNsR8WSsvQnSMP0FoOIdtOm0BG_YNeSeM-MW1-KIcFm8egAlWFrFkdLhNTi1jBHaH5CxMdke6OdM5eannrtRo8KsGGZduiX3iefX_tD8tlPCuC_03jEF4o/s1600/Pili+Lake.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgorGOus1fm3QPZBfnNS_i6YtNsR8WSsvQnSMP0FoOIdtOm0BG_YNeSeM-MW1-KIcFm8egAlWFrFkdLhNTi1jBHaH5CxMdke6OdM5eannrtRo8KsGGZduiX3iefX_tD8tlPCuC_03jEF4o/s1600/Pili+Lake.JPG" height="239" width="320" /></a>Isa rin ang<em><strong> <a href="http://www.mixph.com/2008/09/pag-aalaga-ng-red-tilapia.html" target="_blank">Pili lake</a></strong></em> na narating ko sa aking pag lalakwatsa. Malaki ang <em><strong><a href="http://www.mixph.com/2008/09/pag-aalaga-ng-red-tilapia.html" target="_blank">lake</a></strong></em> na ito na matatagpuan sa Brgy. Pili, Mogpog, Mdque.  Malinis ang tubig, maraming wild bird, maraming punongkahoy at mga wild plants, at nasa paanan siya ng bundok at medyo mahirap siyang mapansin kong di mo sasadyain na puntahan. Hindi siya nakakatakot kung sakaling may bagyo o malakas na pag-ulan dahil di siya aapaw para makapag create ng malaking baha. Ang <em><strong><a href="http://www.mixph.com/2008/09/pag-aalaga-ng-red-tilapia.html" target="_blank">lake</a></strong></em> na ito'y medyo lubog at napapaligiran pa ng matataas na bundok at bangin at mabato ang paligid at umulan man ay hindi magdudulot ng aberya sa mga naninirahan dito. Nakakatuwang tingnan ang mga ganitong klase ng paligid lalo na kong itoy bahagi ng kalikasan na pedeng mapagkunan ng ika-bubuhay sa araw-araw. Kaya lang napansin ko sa haba ng panahon at sa dami ng naninirahan dito ay wala silang livelihood projects sa <strong><em><a href="http://www.mixph.com/2008/09/pag-aalaga-ng-red-tilapia.html" target="_blank">lake</a></em></strong> na ito para pagkakitaan o gawing agri-business. Sa pagkakaalam ko ang ating pamahalaan ay tumutulong sa mga gustong mag negosyo lalo na kong itoy sa agrikultura. Ang isa sa pedeng gawing negosyo dito ay ang pagtatayo ng palaisdaan at dahil ito'y tubig tabang o fresh water at pede dito ang bangus at tilapya. Sayang ang laki ng <em><strong><a href="http://www.mixph.com/2008/09/pag-aalaga-ng-red-tilapia.html" target="_blank">lake</a></strong></em> na sanay pinakikinabangan ng lokal na mamamayan. Sabi nga natin sa probinsya daw magsipag kalang ay di mo kakailanganin ang pera madalas. Dahil nandito ang tunay na likas yaman ng ating kapaligiran di tulad sa syudad na magulo na! ay puro pulosyon pa.</div> <div style="text-align: left;">  </div> <div style="text-align: left;"> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-24303048008553116502012-12-19T17:01:00.000-08:002012-12-19T17:02:11.688-08:00Bus Segregation Scheme sa EDSA<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5L7HNW-KwqejcVzoPXYerKnvAeJq1oCoY9ahomU7KXTn8xqAqxJRaMWWhZL8vvzU3YfxAdyPm2X4Q7wxpm6Uc0jIj6HqGJ8M0KM23POIB7-Wla-qNBEMb7hiw4uveLY8j9tUM2s-JSd8/s1600/MMDA+BUs+Segregation.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5L7HNW-KwqejcVzoPXYerKnvAeJq1oCoY9ahomU7KXTn8xqAqxJRaMWWhZL8vvzU3YfxAdyPm2X4Q7wxpm6Uc0jIj6HqGJ8M0KM23POIB7-Wla-qNBEMb7hiw4uveLY8j9tUM2s-JSd8/s1600/MMDA+BUs+Segregation.jpg" height="320" width="233" /></a> Ito ang BUS-A. Ito lang ang mga lugar sa kahabaan ng EDSA na pedeng magbaba ng pasahero at magsakay. Ito ang makikita natin sa mga unahan ng BUS na pumapasada sa EDSA may mga letrang sticker na nakadikit sa kanilang unahan. Ito ang bagong programa ng MMDA para mabawasan ang matinding trapik sa kahabaan ng EDSA, at ako man ay isa rin sa mga naiinis sa tuwing maiipit sa trapik na halos usad pagong. Para sakin maganda ang ipinatupad ng MMDA na bus segregation scheme  dahil dito unti-unti ng mababawasan ang trapik sa kahabaan ng EDSA. Sa ngayon marami pang nalilito lalo na ang mga pasahero dahil sa kalulunsad palang nito ay di maiwasang may mainis at magreklamo, pero sa-una lang naman ito at sa huli ay masasanay narin ang mga pasahero dahil kaayusan ang benipisyo nito sa mga motorista at maging sa mga pasahero dahil iwas trapik at tipid pa sa gas at di na kailangang maipit sa trapik ang mga pasahero lalo na sa mga rush hour. Sa programang ito ng MMDA ay madali rin mapapansin ang mga kolorum na pampasaherong bus na dumadaan sa EDSA. Sana maging kapaki-pakinabang ang bus segregation scheme na ito sa mga susunod pang mga araw, buwan at taon na lilipas at wag maging ningas kogon lang sila. At para naman sa mga driver SUV man o PUV maging patuloy po tayong maging disipinado sa ating mga lansangan ng sa gayon laging iwas aberya. Sumunod po tayo ng maayos sa batas trapiko dahil tayo rin ang unang apektado sa oras na tayo'y lumabag dito.</div> <br /> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-74539075642752447462012-12-19T05:20:00.002-08:002012-12-19T05:24:59.023-08:00Bahay sa Liblib<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuho1q788abFnlR7RWd0uHwX3zhohUMnOjMub9cWU9kNHlIBRALTYfiD_ue_AXscRIhS69bRDCoS3IHvwe895k9asnd84nDDX9ePSBTFxc5mM3TVASpye-duRLPfUBjyat-F9Ntou7gZk/s1600/Bahay+sa+Liblib.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuho1q788abFnlR7RWd0uHwX3zhohUMnOjMub9cWU9kNHlIBRALTYfiD_ue_AXscRIhS69bRDCoS3IHvwe895k9asnd84nDDX9ePSBTFxc5mM3TVASpye-duRLPfUBjyat-F9Ntou7gZk/s1600/Bahay+sa+Liblib.JPG" height="239" width="320" /></a>Simple, maliit, at halintulad sa bahay kubo ang tahanang ito na yari sa kawayan at dahon ng niyog. Isa ito sa mga nakita kong bahay sa lalawigan ng Marinduque sa aking pagbisita ng tatlong araw. Nakakatuwang pagmasdan dahil sa sariwang hangin at sa dami ng halaman at punong kahoy sa paligid  ay siyang nagbibigay lilim at lamig ng klema at sariwang simoy ng hangin na iyong malalanghap. Ang ganitong tahanan ay na napakasimple at napakalayo ng desenyo sa mga bahay sa syudad ng kamaynilaan. Kung sa syudad ay konkretong tahanan at bato ang ating makikita ay ganito naman ang mga tahanan sa liblib na lugar ng mga probinsya na malayo sa kabihasnan. Simple rin ang pamumuhay nila dito, ang  pagtatanim at pagkokopras ng niyog ang pangunahing produktong pinagkakakitaan ng lalawigan. Sabi nga nila sa probinsya daw ay magtanim kalang at maging masipag ay di mo kakailanganin madalas ang pera dahil sa lawak ng lupain na pedeng taniman ng gulay at palay ay sapat na para di na mangibang bayan dahil sa agrikultura ng probinsya ay sapat na rin para mapagkunan ng kabuhayan sa araw-araw.</div> <div style="text-align: left;">  </div> <div style="text-align: left;"> Posted: <span style="color: black;"><a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a></span></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-12902885371737569322012-12-19T02:40:00.000-08:002012-12-19T02:40:20.173-08:00Remembering Christmas<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQJrmLWaeR-CEapTyvz9UJ1PncoKzjj2RKJrqj1MMTe8UbA5CsnRlYmTIlcvljLJSHxRPb-Q2z1T_AQmOUXqZDrvCmyKht1bGrN8fosun9tIhyphenhyphenZpB5cYO45COCcgjCdBqeKKnP4XE1u6E/s1600/Pasko.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQJrmLWaeR-CEapTyvz9UJ1PncoKzjj2RKJrqj1MMTe8UbA5CsnRlYmTIlcvljLJSHxRPb-Q2z1T_AQmOUXqZDrvCmyKht1bGrN8fosun9tIhyphenhyphenZpB5cYO45COCcgjCdBqeKKnP4XE1u6E/s1600/Pasko.jpg" height="320" width="239" /></a>Nakakamis ang kamusmusan sa tuwing sasapit ang Pasko. Naalala ko tuloy ang pangangaroling, at pagtangap ng mga regalo sa mga Ninong at Ninang. At pagsabit ng medyas sa bintana bago mag Noche Buena dahil sa paniniwalang dadaan si Santa Claus na may dalang mga laruang regalo at maglalagay sa medyas kong isinabit. At sa pagising ko sa umaga ay dali-dali kong titingnan ito at totoo nga na dumaan si Santa dahil sa regalo na nakuha ko sa loob ng medyas. Ito ang mga nakakatuwang karanasan ko sa tuwing sasapit ang kapaskuhan noong akoy musmos pa lamang. Ang sarap alalahanin ang pagiging bata, siguro dahil ramdam na ramdam ko ang pasko at masayang ipagdiwang dahil narin sa mga inihahandang pagkain ni Inay at Itay, at mga regalong galing kay Ninong at Ninang at gayun din sa mga Tita at Tito. At nakakamis din ang simbang gabi na kasama ko si Inay na hawak-hawak ako sa kamay dahil sa kakulitan ko ay baka mawala ako sa kanyang paningin kaya kong hawakan ako'y  halos itali sa kanyang beywang. Ito lang mga karanasan ko noong paslit palang ako sa tuwing sasapit ang kapaskuhan, masaya at nakakatuwang alalahanin dahil ilang tulog nalang ay sasapit na ang pasko. At isa sa mga napakahalagang holiday sa ating bansa at sa isang kristyano-katoliko ang christmas celebration.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">  </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> Posted: <a href="http://www.lakbaylansangan.blogspot.com/" target="_blank">Lakbay Lansangan</a></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-77615034788207118262012-12-06T06:23:00.002-08:002012-12-06T06:23:34.955-08:00New Bataan, Compostela Valley (Iniwan ni Pablo)<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMQ6yI5i32Zk6HikKX9LyB-pJSqxpQco-WmZEtXZmtfDBPFDKK2m63sH_PJTo6sRPqJ9xqOZUq2WO7GaEFW2j404B__jhyA5UN8NTwppayYdMnFvdIsMc20x3PSR77GW8gVuR2ponGVk/s1600/new+bataan-compostela+valley.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMQ6yI5i32Zk6HikKX9LyB-pJSqxpQco-WmZEtXZmtfDBPFDKK2m63sH_PJTo6sRPqJ9xqOZUq2WO7GaEFW2j404B__jhyA5UN8NTwppayYdMnFvdIsMc20x3PSR77GW8gVuR2ponGVk/s1600/new+bataan-compostela+valley.png" height="242" width="320" /></a></div> Isa na namang matinding kalamidad ang dinaranas sa kasalukuyan ng ating Bansa at ito ang iniwan ng bagyong Pablo sa Katimugang bahagi ng Pilipinas at isa sa mga probinsya na may malaking pinsala ay ang New Bataan, Compostela Valley. Wasak ang mga kabahayan at milyong kabuhayan sa agrikultura ang sinalanta ng bagyong ito at kasabay ng pagkawasak ng kabuhayan at mga inprastraktura ay siya ring pagtaas ng bilang ng mga namatay at umabot na ito sa tatlong daan mahigit. At ito ang pinakamasakit para sa mga kaanak ng mga namatay. Nakakalungkot isipin ang mga trahedyang ganito na dulot ng kalikasan ay pede nating ikamatay o ng ating mga mahal sa buhay sa isang iglap lamang. Pero ayun sa report isa daw sanhi ng malakihang pagbaha at landslide ay ang mga small scale mining o yong mga mamamayan na patuloy parin sa pagmimina kahit na ito'y ipinagbabawal na ng lokal na pamahalaan. At ang isa pa daw ay ang mga ilegal na pagputol ng mga kahoy sa kabundukan at ang nakakagulat pa dito ay may mga pulitiko daw na sangkot dito.! Totoo kaya ang mga report na ito.!? Pero para sakin di na bago ang ganitong mga balita lalo na ang ganitong trahedya, di na tayo nadadala sa bagsik at higanti ng kalikasan. Sabi nga natin basurang itinapon mo sa di tamang tapunan ay babalik sayo. At ang kahoy na pinutol mo ay siyang papatay sayo. At tulad ng nangyari sa Compostela Valley mga malalaking kahoy na galing sa kabundukan na inanod ng baha papunta sa kapatagan na siyang humambalos sa mga kabahayan at sanhi din ng pagkawala ng maraming buhay. Tandaan natin ang kalikasan ay di tulad ng tao na pede tayong humingi ng tawad sa oras na tayo'y magkamali. Dahil ang kalikasan kapag sinira  ng sino man ay tiyak matindi ang balik para sa lumapastangan dito at maging sa kahuli-hulihan nating lahi ay posibleng madamay pa sa kalamidad na pedeng mangyari kong patuloy na mangyayari ang ilegal pag mimina at pamumutol ng kahoy sa kabundukan. Sanay maging bagong paala-ala at mag-silbing babala para sa ating lahat ang trahedyang iniwan ni Pablo.<br /> <br />Posted: <a href="https://plus.google.com/u/0/117078459420746111894/posts" target="_blank">Lakbay Lansangan</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9135947009323074631.post-4360764851626684682012-11-29T20:57:00.003-08:002012-11-29T21:00:17.815-08:00Manila Zoo<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhePjYhTqhlADM3fgNg5PVU4RkbRiFpVaC6LbOjytstOFaYDxY_0ZlIFXfBmxi-azXF2BQgNPKwxTI3rMGmE9UJSUewB3BJyILp1duO13UmVZ-APpEv4efAC0_UIpsjR_Bgnt4u9wmuEQA/s1600/Manila+Zoo-Welcome.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhePjYhTqhlADM3fgNg5PVU4RkbRiFpVaC6LbOjytstOFaYDxY_0ZlIFXfBmxi-azXF2BQgNPKwxTI3rMGmE9UJSUewB3BJyILp1duO13UmVZ-APpEv4efAC0_UIpsjR_Bgnt4u9wmuEQA/s1600/Manila+Zoo-Welcome.JPG" height="240" width="320" /></a>First time kong makapsok sa Manila Zoo with my wife and my kids. Nakakatuwang tingnan ang mga ibat-ibat klaseng ibon dito may malaki, maliit at sari-saring kulay. Aliw na aliw ang mga anak ko habang nakikita nila ang paglipad sa malaking hawla ng mga ibong tulad ng Parot at ibat ibat klaseng Wild Dove at gayun din ang Agila at Lawin. Nakakaaliw din pagmasdan ang napakalaking Elepante at nakakatuwang kunan ng larawan habang kumakain ng damong talahib. At ang mababagsik na mga Tigre at gayun din ang mga maliliit ng Unggoy na nakakaaliw pagmasdan habang kumakain, at nakikipaghabulan sa kanyang mga kasamahan. May crocodile din dito kaya lang di tulad ng laki ng sa Palawan at maaring baby crocodile palang ang nandito sa Manila Zoo . At ang di mawawala ang Ahas na sa Sawa o Phyton na pinagkakaguluhan ng lahat dahil karamihan ng mga visitors ay gustong magpakuha ng larawan kasama ang Phyton. </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDVROJehRt8q3CmimrPWRWFypmZ7atgf8Mt3ScR5wsmEJhzKBgXWdur3-KNO-ENZHbhp213w8xXaWKXgX_NHcHVsn0QSDbUHrwqXf3JLf7oljXdNbfttJcSIGIGKPHXwbWuRxuHmz-QSg/s1600/Manila+Zoo-Parot.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDVROJehRt8q3CmimrPWRWFypmZ7atgf8Mt3ScR5wsmEJhzKBgXWdur3-KNO-ENZHbhp213w8xXaWKXgX_NHcHVsn0QSDbUHrwqXf3JLf7oljXdNbfttJcSIGIGKPHXwbWuRxuHmz-QSg/s1600/Manila+Zoo-Parot.JPG" height="320" width="310" /></a>Malaki ang Manila Zoo at may mga palaruan din dito ang mga bata at kong pagod na ang Pamilya sa paglilibot ay pede namang maglaro ang mga Kids  dahil marami rin ditong palaruan para sa mga bata. At meron din maliliit na tindahan at sa oras na magutom ka ay may makakainan ka.Ok din ang public toilet malinis at walang bayad unlike sa iba na kailangan mong magbayad ng konting barya para makagamit ng toilet. Ang Admission fee dito ay 40.00 ph sa adult at 20.00 ph sa mga kids. Kahit sino afford ang ganitong presyo at magandang ma-experience din minsan na mamasyal sa Zoo at wag laging sa Mall dahil minsan masarap din mamasyal sa mga lugar na may makukuha tayong mga bagong information lalo na sa mga animals at ito'y dagdag kaalaman para sa atin at gayun din sa ating mga mga Kids. </div> <br /> Posted: <a href="https://plus.google.com/u/0/b/104197023892308623572/104197023892308623572/posts#104197023892308623572/pos" target="_blank">Lakbay Lansangan</a><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5ZmfX5euMdDRQPxIfFbfw04i4OnetGJF3-mX7caK37UiXaPJ5-1yXXDrVVNFnZDTVhjlhtxKuT4laP5Ypmy7Yk6DFGqhxX2o9uNGp7IozLT21Uj8_-z3Y1btOdbr9A09xWZJWtnTgCwI/s1600/BREAKFAST.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDVROJehRt8q3CmimrPWRWFypmZ7atgf8Mt3ScR5wsmEJhzKBgXWdur3-KNO-ENZHbhp213w8xXaWKXgX_NHcHVsn0QSDbUHrwqXf3JLf7oljXdNbfttJcSIGIGKPHXwbWuRxuHmz-QSg/s1600/Manila+Zoo-Parot.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/05617161869525465969noreply@blogger.com0