<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852</atom:id><lastBuildDate>Thu, 19 Dec 2024 03:31:02 +0000</lastBuildDate><category>capítulo</category><category>paréntesis</category><category>cita petoulquiana</category><category>capítulo cero...</category><category>cuento original</category><category>la petoúlquina</category><category>poema</category><category>versificación</category><category>dedicatorias</category><category>serie griega</category><category>política animal</category><category>unaminidad</category><category>del cazurro de petoulqui</category><category>el conejo saltó</category><category>la vida</category><category>la violeta</category><category>lusifergua</category><category>anarquismo</category><category>diccionario petoulquiano</category><category>heidi</category><category>kundera</category><category>narrador invitado</category><category>platón</category><category>tato</category><category>aforismo petoulquiano</category><category>la condición petoulquiana</category><category>mujeres</category><category>poesía</category><category>sócrates</category><category>trucutú</category><category>... helhgie...</category><category>adolfo aristarain</category><category>amor verdadero</category><category>antropocentrismo</category><category>borges</category><category>camus</category><category>carlos fuentes</category><category>cuento no original</category><category>heine</category><category>larra</category><category>manuel galich</category><category>maricastaña</category><category>muerte</category><category>nonsense</category><category>reseña</category><category>silogismo petoulquiano</category><category>te prometo anarquía</category><category>vampiros</category><category>zombie</category><category>30 años</category><category>Final Alternativo</category><category>La Mujer de mi Vida</category><category>anécdota musical</category><category>asturias</category><category>benjamin franklin</category><category>bioy casares</category><category>bulgákov</category><category>c.s. lewis</category><category>campanas</category><category>capítulo perdido</category><category>cortázar</category><category>cuco sánchez</category><category>cuento malísimo</category><category>cuento navideño</category><category>cuento trunco</category><category>cómic</category><category>de la sabiduría popular</category><category>diego doncel</category><category>dumas</category><category>el cid</category><category>el epígrafe</category><category>entrada número 100</category><category>erich fromm</category><category>escena</category><category>esperanza</category><category>facebook</category><category>falacia del brocha</category><category>federico luppi</category><category>ficha personal</category><category>flor de blog</category><category>fomería</category><category>fábula</category><category>garcía lorca</category><category>goethe</category><category>hai kai</category><category>hoy aprendí...</category><category>hunahpú</category><category>idealismo</category><category>infierno</category><category>inteligencia artificial</category><category>j.m. barrie</category><category>jane austen</category><category>jesús castillo</category><category>kafka</category><category>las petunias</category><category>lewis carroll</category><category>liberal arts</category><category>liszt</category><category>literatura fantástica</category><category>lugares comunes</category><category>lógica</category><category>malditos designios</category><category>marco denevi</category><category>martí</category><category>matrimonio</category><category>muerte del autor</category><category>peto&#39;s day off</category><category>poematizar</category><category>que</category><category>reinaldo arenas</category><category>respuesta en mi mente</category><category>retórica</category><category>rutina</category><category>sabato</category><category>saint-exupéry</category><category>sehnsucht</category><category>si yo fuera...</category><category>sin clasificar</category><category>sin fin</category><category>spanglish</category><category>stanislaw lem</category><category>take five</category><category>virginia woolf</category><category>voltaire</category><category>víctor hugo</category><category>wagner</category><title>las aventuras de petoulqui</title><description>La vida de un ente cualquiera, de un petoulqui. Una existencia sin brillos enceguecedores ni densas oscuridades. Sin caer en lo mediocre, sin embargo; ni mucho menos en lo vulgar, lo obsceno o lo procaz. Acaso, la penumbra donde todo se confunde, se tantea, se presume, se asume o se intuye...</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Petoulqui)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>296</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-7228345014883078960</guid><pubDate>Tue, 17 Aug 2021 14:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2021-08-17T08:30:37.441-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">capítulo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">La Mujer de mi Vida</category><title>capítulo octogésimotercero: feliz desacuerdo</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;No te imaginás la alegría que me ha dado que no estuvieras de acuerdo conmigo cuando dije que &lt;i&gt;Gracias por el fuego&lt;/i&gt;&amp;nbsp;me parecía una mala novela. Todavía me lo parece, pero como suelo decir es simplemente mi opinión.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Me dio gusto ver cómo defendiste a Hamlet (no al de Dinamarca sino al de los Toros, para quien me entienda).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Pensar que todo comenzó con Martín y Avellaneda (o debería decir con Santomé y Laura).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Estos son nuestros recuerdos, nuestra historia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2021/08/capitulo-octogesimotercero-feliz.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-4229296411398080688</guid><pubDate>Wed, 11 Aug 2021 22:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2021-08-11T16:58:57.833-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">escena</category><title>cita petoulquiana: escenas de personas</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Como dice G. B. Harrison hablando de las obras de Shakespeare, cuyo escenario era semejante al español de Lope y Tirso, &quot;las escenas no eran escenas de lugar sino escenas de personas&quot;.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Citado por Pedro Henríquez Ureña en:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Molina, Tirso de. &lt;i&gt;El burlador de Sevilla. El condenado por desconfiado. La prudencia en la mujer. &lt;/i&gt;Cuarta edición. Argentina: Editorial Losada, S. A., 28 de mayo de 1976. p. 14&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2021/08/cita-petoulquiana-escenas-de-personas.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-212687053412757799</guid><pubDate>Sat, 24 Oct 2020 02:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-10-23T20:57:38.336-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">dumas</category><title>cita petoulquiana: d&#39;artagnan a los cuarenta años</title><description>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Amigo, no son las guerras civiles las que nos separan: es que ya no tenemos veinte años y han pasado los nobles ímpetus de la juventud. Ahora hablan en nosotros el interés, las ambiciones y el egoísmo.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: courier; font-size: large;&quot;&gt;Dumas, Alejandro. &lt;i&gt;Veinte años después. &lt;/i&gt;Primera edición. Argentina: Editorial Sopena Argentina S. R. L., mayo de 1940. p. 131&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2020/10/cita-petoulquiana-dartagnan-los.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-5175780460215391031</guid><pubDate>Fri, 24 Jul 2020 20:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-07-24T14:23:15.029-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">antropocentrismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">camus</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><title>cita petoulquiana: límite del humanismo</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Las plagas en efecto, son una cosa común, pero es difícil creer en las plagas cuando las ve uno caer sobre su cabeza. Ha habido en el mundo tantas pestes como guerras y sin embargo pestes y guerras cogen a las gentes siempre desprevenidas. El doctor Rieux estaba desprevenido como lo estaban nuestros conciudadanos y por esto hay que comprender sus dudas. Por esto hay que comprender también que se callara, indeciso entre la inquietud y la confianza. Cuando estalla una guerra las gentes se dicen: &quot;Esto no puede durar, es demasiado estúpido&quot;. Y sin duda una guerra es evidentemente demasiado estúpida, pero eso no impide que dure. La estupidez insiste siempre, uno se daría cuenta de ello si uno no pensara siempre en sí mismo. Nuestros conciudadanos, a este respecto, eran como todo el mundo, pensaban en ellos mismos; dicho de otro modo, eran humanidad: no creían en plagas. La plaga no está hecha a la medida del hombre, por lo tanto el hombre se dice que la plaga es irreal, es un mal sueño que tiene que pasar. Pero no siempre pasa, y de mal sueño en mal sueño son los hombres los que pasan, y los humanistas en primer lugar, porque no han tomado precauciones. Nuestros conciudadanos no eran más culpables que otros, se olvidaban de ser modestos, eso es todo, y pensaban que todavía todo era posible para ellos, lo cual daba por supuesto que las plagas eran imposibles. Continuaban haciendo negocios, planeando viajes y teniendo opiniones. ¿Cómo hubieran podido pensar en la peste que suprime el porvenir, los desplazamientos y las discusiones? Se creían libres y nadie será libre mientras haya plagas.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Camus, Albert. &lt;i&gt;La peste&lt;/i&gt;. México: Editorial Azteca S. A., sin año de edición. p. 28&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2020/07/cita-petoulquiana-limite-del-humanismo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-7270079987164997371</guid><pubDate>Mon, 29 Jun 2020 19:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-07-24T14:34:09.594-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">kafka</category><title>cita petoulquiana: ¿un verdadero kafka?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;, Courier, monospace;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Compáranos: yo un Löwy con cierto trasfondo kafkiano, pero al que no lo impulsan precisamente esa voluntad vital de comercio y conquista tan típica de los Kafka, sino una espina de los Löwy, más secreta, más tímida, que apunta hacia otra dirección y a menudo se desvanece. Tú, en cambio, un verdadero Kafka en fuerza, salud, apetito, volumen de la voz, poder de convicción, autosufiencia, superoridad con respecto al mundo, resistencia, presencia de ánimo, conocimiento de los hombres, cierta ampulosidad y, por supuesto, también todos los errores y debilidades que corresponden a estas virtudes provocadas por tu temperamento y tu mal genio. Acaso tu concepción del mundo no corresponda a la de un verdadero Kafka si te comparo con tío Philipp, tío Ludwig o tío Heinrich. Es notable, pero yo mismo no lo entiendo muy bien. Porque todos ellos eran más alegres, más puros, menos forzados, más vitales, menos severos que tú. (En este sentido heredé mucho de ti, pude regular muy bien la herencia, pero mi espíritu no logró equilibrar todas mis potencias; tú, en cambio, no tienes fisuras.)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Kafka, Franz. &lt;i&gt;Carta al padre. &lt;/i&gt;Argentina: Ediciones Andromeda, 1976. p. 10 - 11&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2020/06/cita-petoulquiana-un-verdadero-kafka.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-2132285555644893386</guid><pubDate>Sun, 29 Mar 2020 02:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-03-28T21:01:52.528-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">benjamin franklin</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><title>cita petoulquiana: ¿qué culpa tiene el pájaro, electo como símbolo, de que la descripción que se hace de él sea tan cabal solamente para el referente?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Otros criticaron &lt;b&gt;el águila calva&lt;/b&gt;, diciendo que parecía más bien un &lt;b&gt;dindon &lt;/b&gt;o pavo. En cuanto a mí, yo desearía que no hubiesen elegido el águila como símbolo de este país; es un pájaro que tiene mal carácter moral; no obtiene su alimento de una manera honrada; tal vez tú le hayas visto alguna vez posado en algún árbol seco, cerca del río, donde no queriendo molestarse en pescar por su cuenta atiende al trabajo del halcón pescador, y cuando este pájaro diligente ha atrapado algo y se lo lleva al nido para alimentar a su compañera y a sus crías, el águila calva lo persigue y le arrebata la presa. Considerando esta injusticia, no se la puede defender; sin embargo, como tantos hombres que viven de la trampa y del robo, está generalmente pobre y llena de piojos. Además es cobarde; el guardarrío, que no es mayor que un vencejo, la ataca con denuedo y le arroja de su distrito.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Franklin, Benjamín. &lt;i&gt;Autobiografía y otros escritos. &lt;/i&gt;México: Editorial Porrúa, 2009. p. 256&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2020/03/cita-petoulquiana-que-culpa-tiene-el.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-5341850202427366950</guid><pubDate>Sun, 05 Jan 2020 01:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-01-04T19:54:12.422-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">asturias</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">muerte del autor</category><title>cita petoulquiana: ¿la muerte del autor?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;... Uno cree inventar muchas veces lo que otros han olvidado. Cuando uno cuenta lo que ya no se cuenta, dice uno, yo lo inventé, es mío. Pero lo que uno efectivamente está haciendo es recordar; vos recordaste en tu borrachera lo que la memoria de tus antepasados dejó en tu sangre...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;... En tu caletre estaba la historia... como en un libro, y allí la leyeron tus ojos, y vos la fuiste repitiendo con el badajo de tu lengua borracha, y si no hubieras sido vos, habría sido otro, pero alguien la hubiera contado pa que no por olvidada, se perdiera del todo, porque su existencia, ficticia o real, forma parte de la vida, de la naturaleza de estos lugares, y la vida no puede perderse, es un riesgo eterno, pero eternamente no se pierde.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Asturias, Miguel Ángel.&amp;nbsp;&lt;i&gt;Hombres de maíz&lt;/i&gt;. Cuarta edición. Buenos Aires, Argentina: Editorial Losada, S. A&lt;/span&gt;.&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;, 1966.&amp;nbsp;p. 179 - 180&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2020/01/cita-petoulquiana-la-muerte-del-autor.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-7524674723910629629</guid><pubDate>Fri, 12 Jul 2019 01:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-07-11T19:57:58.303-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">infierno</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">kundera</category><title>cita petoulquiana: vivir en el infierno</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Porque vivir en un mundo en donde no se le perdona nada a nadie, donde nadie puede redimirse, es lo mismo que vivir en el infierno.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Kundera, Milan. &lt;i&gt;La broma&lt;/i&gt;. Primera edición, cuarta reimpresión. México: Editorial Planeta Mexicana, S. A. de C. V., 2011. p. 248&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2019/07/cita-petoulquiana-vivir-en-el-infierno.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-923474644423290409</guid><pubDate>Fri, 28 Jun 2019 07:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-06-28T01:37:42.886-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">capítulo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">la petoúlquina</category><title>capítulo octogésimosegundo:</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Esto es de hace cuatro años (9 de junio de 2015).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Me pidió la factura porque quería leer lo que yo había escrito en ésta acerca de ella.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Se puso a leer cómo yo había dejado por escrito lo que dijimos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Era ella leyendo lo que ella misma había dicho y que yo había apuntado.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;De repente, como le había gustado el juego, me dijo &quot;Mejor escribí: me gustaría vivir en Roma&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y al verme escribirlo, se rió.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Me gustaría vivir en Italia&quot;, dijo la Petoúlquina.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;¿Por qué?&quot;, pregunté yo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Por la pasta&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;¿Por qué estás escribiendo esto?&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Para ponerlo en el blog&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;¿Tenés un blog?&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Sí&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;¿Y cómo se llama?&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Eso tenés que averiguarlo vos&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Decime&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Vaya. Las aventuras de...&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y lo escribió para recordar y encontrarse después.&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2019/06/capitulo-octogesimosegundo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-1422480598342927917</guid><pubDate>Thu, 27 Jun 2019 20:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-06-27T14:49:34.789-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jane austen</category><title>cita petoulquiana: negativa racional</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;- Le aseguro a usted, señor, que no me parece nada distinguido hacer sufrir a un hombre respetable. Preferiría que me hiciese el cumplido de creerme. Le agradezco una y mil veces el honor que me ha hecho con su proposición, pero me es totalmente imposible aceptarla. Mis sentimientos en todos los aspectos, me lo impiden. ¿Se puede hablar más llanamente? No me considere como a una mujer elegante que pretende atormentarle, sino como a un ser racional que dice lo que siente de todo corazón.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;courier new&#39;, courier, monospace; font-size: medium; line-height: 25.2px;&quot;&gt;Austen, Jane.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;courier new&#39;, courier, monospace; font-size: large; line-height: 25.2px;&quot;&gt;Orgullo y Prejuicio&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;courier new&#39;, courier, monospace; font-size: medium; line-height: 25.2px;&quot;&gt;. Quinta edición. España: Plutón Ediciones X, s. l., 2016. p. p. 101&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2019/06/cita-petoulquiana-negativa-racional.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-8169901593653473582</guid><pubDate>Mon, 03 Dec 2018 05:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2018-12-03T10:31:58.691-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">virginia woolf</category><title>cita petoulquiana: valores diferentes</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;... puesto que las novelas tienen esta analogía con la vida real, sus valores son hasta cierto punto los de la vida real. Pero muy a menudo, es evidente, los valores de las mujeres difieren de los que ha implantado el otro sexo; es natural que sea así. No obstante, son los valores masculinos los que prevalecen. Hablando crudamente, el fútbol y el deporte son &quot;importantes&quot;; la adoración de la moda, la compra de vestidos &quot;triviales&quot;. Y estos valores son inevitablemente transferidos de la vida real a la literatura. Este libro es importante, el crítico da por descontado, porque trata de la guerra. Este otro es insignificante porque trata de los sentimientos de mujeres sentadas en un salón. Una escena que transcurre en un campo de batalla es más importante que una que transcurre en una tienda. En todos los terrenos y con mucha más sutileza persiste la diferencia de valores. Por tanto, toda la estructura de las novelas de principio del siglo diecinueve escritas por mujeres la trazó una mente algo apartada de la línea recta, una mente que tuvo que alterar su clara visión en deferencia a una autoridad externa... Su autor había alterado sus valores en deferencia a la opinión ajena.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Woolf, Virginia. &lt;i&gt;Una habitación propia&lt;/i&gt;. Cuarta edición. España: Editorial Seix Barral, S. A., 1995. p. p. 101 - 102&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2018/12/cita-petoulquiana-valores-diferentes.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-5648611689278678371</guid><pubDate>Sun, 27 May 2018 03:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2021-10-14T14:09:12.011-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">inteligencia artificial</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">stanislaw lem</category><title>cita petoulquiana: inteligencia artificial</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;En Babilonia o Caldea, prácticamente cualquiera podía poseer todos los conocimientos humanos, lo cual hoy en día ya no es posible. Por tanto, le otorgáis inteligencia artificial a vuestro medio vital, a consecuencia no de unas decisiones y planes conscientes, sino porque es una tendencia de la civilización. Si esta tendencia fuera a durar al menos un siglo, vosotros mismos os convertiríais en los más estúpidos elementos de la técnicamente mejorada base de la Tierra y, aprovechando los frutos de la Inteligencia, os desprenderíais de ésta, adelantados en una competición que la Inteligencia habrá activado sin querer e implantado en vuestro entorno; ésta, autónoma y al mismo tiempo degradada por haber sido empleada en la lucha por el confort, alcanzará un déficit planetario que facilitará las guerras desatadas no por los hombres, sino por sus hábitats programados por la enemistad.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Lem, Stanislaw. &lt;i&gt;Golem XIV. &lt;/i&gt;España: Impedimenta, 2012. p. 155 - 156&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2018/05/cita-petoulquiana-inteligencia.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-8790992936722716044</guid><pubDate>Sun, 09 Jul 2017 16:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2017-07-09T10:11:59.667-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">anarquismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">garcía lorca</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poesía</category><title>cita petoulquiana: las tres voces</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Igual en poesía que en teatro que en todo... El artista debe ser única y exclusivamente artista. Con dar todo lo que tenga dentro de sí como poeta, como pintor, ya hace bastante. Lo contrario es pervertir el arte. (...) ¡Qué es eso de artista, de arte, de teatro proletario! El artista, y particularmente el poeta, es siempre anarquista en el mejor sentido de la palabra, sin que deba ser capaz de escuchar otra llamada que la que fluye dentro de sí mismo mediante tres fuertes voces: la voz de la muerte, con todos sus presagios; la voz del amor y la voz del arte.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Federico García Lorca, citado en:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;García Lorca, Federico. Yerma. La casa de Bernarda Alba. Editorial Andrés Bello. Quinta edición. Chile, 1992. p. 141&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/07/cita-petoulquiana-las-tres-voces.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-405275834480180695</guid><pubDate>Sun, 25 Jun 2017 22:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-07-11T20:17:00.502-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">borges</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">capítulo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">diego doncel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">la petoúlquina</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poesía</category><title>capítulo octogésimoprimero: éste me gustó más...</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hace ocho días, a la Petoúlquina le gustó más éste:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;La luz es como yo, una lágrima desolada&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;que rueda en la ceniza y mi cuerpo tan sólo&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;una sombra que pasa como un navío errante...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Que éste:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Bruscamente la tarde se ha aclarado&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;porque ya cae la lluvia minuciosa.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Cae o cayó. La lluvia es una cosa&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;que sin duda sucede en el pasado...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y a mí me alegró porque a mí me gustan los dos. Pero más me gusta que ahora ella y yo compartamos un gusto.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;De los poemas:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;IX Monólogo de voces (una voz)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Doncel, Diego. Una sombra que pasa. Tusquets Editores, S.A. Primera edición. España, 1996.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;p. 67&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;La lluvia&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Borges, Jorge Luis. El hacedor. Alianza Editorial. Primera edición revisada, séptima reimpresión. España, 2005. p. 82&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/06/capitulo-octogesimoprimero-este-me.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-1730596289243365485</guid><pubDate>Sat, 24 Jun 2017 15:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2017-06-24T09:45:53.668-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poema</category><title>Poema XVIII: Hace muchísimo tiempo</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;He visto morir una estrella&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Se apagó instantáneamente ante mi vista&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Aun cuando lo vi ahora&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Esto&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;La muerte de la estrella&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Ocurrió hace muchísimo tiempo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Así&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Conmigo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hoy me ven vivo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y un día&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Me apago&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Parece que de repente&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero no&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Mi muerte ocurrió también&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hace muchísimo tiempo&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/06/poema-xviii-hace-muchisimo-tiempo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-7346472883079361777</guid><pubDate>Sun, 11 Jun 2017 03:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-07-24T14:24:48.069-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">antropocentrismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bulgákov</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><title>cita petoulquiana: antropocentrismo</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;-... pero a mí me preocupa lo siguiente: si Dios no existe, ¿quién mantiene el orden en la tierra y dirige la vida humana?&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;-El hombre mismo -dijo Desamparado con irritación, apresurándose a contestar una pregunta tan poco clara.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;-Perdone usted -dijo el desconocido suavemente-, para dirigir algo es preciso contar con un futuro más o menos previsible; y dígame: ¿cómo podría este gobierno estar en manos del hombre que no sólo es incapaz de elaborar un plan para un plazo tan irrisorio como mil años, sino que ni siquiera está seguro de su propio día de mañana?&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Bulgákov, Mijaíl. El maestro y Margarita. Alianza Editorial, S.A. Edición conmemorativa. España, 2016. p. 22&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/06/cita-petoulquiana-antropocentrismo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-4611999242511873630</guid><pubDate>Sun, 11 Jun 2017 03:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2017-06-10T21:02:59.225-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poema</category><title>Poema XVII: Todo</title><description>&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Qué cosa&lt;br /&gt;Me preguntas&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Nada&lt;br /&gt;Te respondo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero luego me corrijo&lt;br /&gt;Más bien todo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; line-height: 19.32px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; display: inline; line-height: 19.32px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Porque aun cuando nada te diga&lt;br /&gt;Quiero decírtelo todo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/06/poema-xvii-todo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-6434523391671976077</guid><pubDate>Sat, 14 Jan 2017 20:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2017-01-14T14:52:21.120-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">diccionario petoulquiano</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">política animal</category><title>Diccionario petoulquiano: Pitón</title><description>&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.2px; line-height: 18.48px;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Sust. Com. / Adj. (Zoología empírica cuasi-universal) &lt;/em&gt;Conductor vehicular de las grandes urbes, quien no dejando pasar un microsegundo desde que el semáforo se ha puesto verde, comienza a pitarle al piloto del automotor que va delante. &lt;b&gt;2. &lt;/b&gt;&lt;i&gt;Fig. &lt;/i&gt;En el ámbito laboral, suele aplicarse al capataz sin sueldo, léase &lt;i&gt;coordinadores de sección.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2017/01/diccionario-petoulquiano-piton.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-7654705281988137753</guid><pubDate>Fri, 18 Nov 2016 17:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-11-18T11:03:55.484-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cuento trunco</category><title>cuento trunco: chucho sin orejas</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Cuando ya iba en el bus, se dio cuenta de que no llevaba puestos los aretes, y escuchó resonar las palabras de su madre: sin aretes, parecés chucho sin orejas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Resonaron en su mente, porque ella, sin aretes, no tenía orejas (&lt;i&gt;bien lo decía su madre&lt;/i&gt;); y por ende, ninguna vibración sonora (&lt;i&gt;qué pleonasmo esto de vibración sonora, ya lo estableció Kepler: todo lo que se mueve suena. O algo así, recuerdo yo&lt;/i&gt;) podría ser percibida por ella, una mujer sin orejas (&lt;i&gt;ahora comienzo a preguntarme si esto es tan cierto, ¿acaso son absolutamente necesarias las orejas para oír?&lt;/i&gt;).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Sin aretes en las propias orejas, ella se encontraba en un mundo silencioso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Así, en lo anecoico de su situación (&lt;i&gt;hoy andamos de neologismos, va. Será que me refiero a la tal cámara anecoica, la del silencio&lt;/i&gt;), comenzó a pensar qué podría hacer para revertir esta extraña metamorfosis ovidiana de chucho sin orejas (&lt;i&gt;¿o sería una mutación? digo, para ser más actualizados&lt;/i&gt;).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Necesitaba conseguir unos aretes. Pero, ya se ha visto, como en &quot;El asno de oro&quot;, el remedio puede ser tan sencillo como comerse una rosa, pero las complicaciones de la trama sobreabundan.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Aquí era donde su naturaleza femenina se oponía a la vuelta a la normalidad.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Ya decía yo, que esto no sería tan simple&quot;, se dijo a sí misma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Muy chucho sin orejas podía ser, pero tenía buen gusto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y así, ahí estaba parada, frente a la mesita de mercado persa centroamericano, sin saber qué par de aretes elegir...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;Y yo, que presencié la escena, porque me la encontré a ella, y me explicó, de alguna manera, todo lo anterior (más o menos), tampoco sé qué elegir para darle fin al relato. No sé por qué recuerdo a Charlie Parker, perdiéndose en el solo cuando era un jovencito, o apenas logrando terminar su interpretación de Loverman, aquella vez que estaba alcoholizado y narcotizado...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Apegarse a la verdad, desentenderse de la ficción (si es posible hacerlo), me podría ayudar: Ella no llevaba puestos aretes, decidió conseguir unos, fue al puesto de economía informal y... compró un par de aretes (recuerdo que discretos, pero visibles, si no ¿cuál sería el objeto? a menos que la metamorfosis solamente afecte al usuario, es decir que sólo ella sepa acerca de la transformación. Y así debía ser, porque a mí nunca me pareció que ella fuera un chucho sin orejas).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/11/cuento-trunco-chucho-sin-orejas.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-4412526361997484060</guid><pubDate>Tue, 18 Oct 2016 22:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-10-18T16:31:16.361-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">víctor hugo</category><title>cita petoulquiana: librista</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;La opinión política del señor Mabeuf consistía en amar apasionadamente las plantas, y sobre todo los libros. Tenía, como todo el mundo, su terminación en ista sin la cual nadie hubiera podido vivir en aquel tiempo; pero no era ni realista, ni bonapartista, ni carlista, ni orleanista, ni anarquista: era librista.&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hugo, Víctor. Los miserables. Editorial Porrúa, S.A. Decimoprimera (sic) edición. México, 1989. p. 435&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/10/cita-petoulquiana-librista.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-4143706581177127092</guid><pubDate>Sun, 16 Oct 2016 16:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-10-16T10:11:25.373-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poema</category><title>Poema XVI: El naranjo</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;En el patio de atrás de mi casa&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hay un naranjo que se resiste a morir&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Quizás porque en él vive un abejorro&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y no quiere dejarlo sin casa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Ya no recuerdo cuándo fue la última vez que dio fruto&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Apenas veo surgir en él unos brotes verdes...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Creo que hoy he sentido por vez primera&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;El dolor de pensar que algún día&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Inevitablemente&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Va a morir&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y con él se irá un pedazo de mi vida.&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/10/poema-xvi-el-naranjo.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-1557609922802807759</guid><pubDate>Thu, 09 Jun 2016 03:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-06-08T21:33:05.423-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">que</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">sin clasificar</category><title>sin clasificar no.1: que</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&quot;Que no quiero verla&quot;, decía Lorca. Pero Daniel nos dice, ni&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que fuera Quevedo para comenzar con&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&quot;Qué queísmos&quot;, escribí una vez&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que quería decir&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que estaba abusando del&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;&quot;Queque&quot;, decimos para ser bárbaros sin serlo ya&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que somos lo&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que no queremos y queremos ser lo&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace;&quot;&gt;Que no somos.&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/06/sin-clasificar-no1-que.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-2695684580601474821</guid><pubDate>Wed, 01 Jun 2016 01:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-12-26T15:41:02.055-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cuento no original</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">el cid</category><title>cuento no original: Raquel y Vidas</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Pero, ¿qué has hecho, Vidas? ¿por qué lo hiciste? Ahora, ¿cómo podremos explicarle este desastre al Cid?&quot;, preguntaba angustiado Raquel.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Vidas no sabía cómo responderle, aun cuando cada pregunta tenía, por lo menos, una respuesta simple.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;La primera respuesta: Vidas había abierto una de las arcas que Martín Antolínez les dejara empeñadas a cambio del dinero que le prestaran al Cid Campeador.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;La segunda respuesta: (podrá parecer un tanto obvio...) Vidas abrió el arca porque ya no pudo resistir la curiosidad; decididamente, quería saber qué tesoros estaban escondidos dentro. Pero, cual caja de Pandora truncada, Vidas se encontró con que esa arca guardaba todas las desgracias del Mundo... y ninguna esperanza. A menos que la arena pudiera convertirse en oro, plata y piedras preciosas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Al abrir el arca y encontrarse con la arena, Vidas perdió toda esperanza. Ya podía visualizarse a sí mismo, junto a Raquel, sufriendo alguna clase de infamante tortura, pereciendo en alguna forma de muerte horrible o, peor aún, teniendo que perdonar la deuda que el Cid había contraído para alimentar a sus vasallos. Y esto último, la condonación de la deuda, era, quizás, la posibilidad más chocante. Perdonar una deuda era un contrasentido. ¿Qué pasaría si todas las deudas se perdonaran? Esto era imposible por una cuestión de principio.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Ahora bien, la tercera pregunta era la más complicada de responder. Desde luego que para ésta también la respuesta podía ser simple: le dirían la verdad. Vidas rompiendo el solemne juramento que habían pronunciado, abrió una de las arcas del Cid y se encontró con un montón de arena, en vez de los tesoros que el arca encerraba.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Era obvio lo que había sucedido...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Vidas había conseguido, por su falta de constancia, atraer sobre sí este escarmiento. Literalmente, los tesoros se le hicieron como arena entre los dedos. Al contrario del mítico Rey Midas, quien obtuvo el toque del oro, Vidas había obtenido el toque de la ruina.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Sin embargo, su mente concibió un plan. Lo que harían sería cerrar el arca y sellarla nuevamente, y la entregarían así al Cid. Si la bajeza de Vidas había tornado la riqueza en ruina, la nobleza del nacido en buena hora retornaría la ruina en riqueza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Al escuchar el plan de Vidas, Raquel pensó que era aún peor que el romper el juramento. ¿Quién sería capaz de acción tan vil como entregar un arca llena de arena haciéndola pasar por un tesoro?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero, Vidas insistió en que no sería un embuste, porque la arena era tal únicamente como castigo por la falta, pero una vez en poder de su dueño, tornaría a su forma anterior.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;Raquel se encontró ante una reflexión personal bastante extraña, &quot;la arena, antes ha sido tesoro; ahora volverá a su forma de tesoro. ¿Cuál es, entonces, su materia constante?&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;- ¿Y qué pasó al final?&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;- Me creerás que ya no recuerdo, es que hace mucho tiempo que leí el Poema de Mio Cid. Y no tengo idea si en algún momento vuelve a hacerse mención de los prestamistas...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot; , &amp;quot;courier&amp;quot; , monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/05/cuento-no-original-raquel-y-vidas.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-6033820218967880962</guid><pubDate>Tue, 26 Apr 2016 06:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-04-26T00:09:14.792-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cita petoulquiana</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">erich fromm</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">zombie</category><title>cita petoulquiana: zombis</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&quot;Estar vivo es crecer, desarrollarse, responder; estar muerto (aun cuando uno esté biológicamente vivo) significa dejar de crecer, fosilizarse, hacerse una cosa. Muchas personas no afrontan nunca la clara alternativa entre los valores de la vida y los valores de la muerte, y por eso no viven en ninguno de los dos mundos, o se convierten en ´zombis´, cuyos cuerpos están vivos y cuyas almas están muertas. Elegir la vida es la condición necesaria para el amor, la libertad, y la verdad.&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Fromm, Erich. Y seréis como dioses. Editorial Paidos. Sin número de edición. Buenos Aires, 1967. p.p. 158-159.&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/04/cita-petoulquiana-zombis.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8094397888830792852.post-3594695953382592116</guid><pubDate>Sat, 02 Apr 2016 19:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-04-02T13:51:25.141-06:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">hunahpú</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poema</category><title>Poema XV: Hunahpú</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;No puedo verte Hunahpú&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Hoy estás invisible&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;El horizonte está luminoso&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero no claro&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y vos estás detrás de esa pared de luz&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Dónde estás Hunahpú&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Seguís dormido&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;En tu cama de luz&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Cubierto con tu sábana de nubes&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y ahora,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Poco a poco te levantás,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Apenas sacás la cabeza de tu nebulosa frazada,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Pero te vence el sueño&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;Y volvés a taparte.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Courier New, Courier, monospace; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;los otros&lt;/div&gt;</description><link>http://lasaventurasdepetoulqui.blogspot.com/2016/04/poema-xv-hunahpu.html</link><author>noreply@blogger.com (Petoulqui)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>