Na enkele jaren in Amsterdam gewerkt te hebben waarbij ik af en toe naar Leiden fietste en met mijn broer naar Amsterdam mee reed fiets ik sinds begin 2009 naar Den Haag. Voor deze route heb ik vanaf Delft de keus uit de kortste route (16 km) die door Delft centrum en langs de vliet voert of een wat landelijker en prettiger route langs de Delftse Hout (18 km).

Er wordt regelmatig gehakt en gebroken op de fietspaden die ik onderweg tegenkom. Het afgelopen jaar is er op de route altijd wel op één plek wat opgebroken geweest waarbij er meestal weinig rekening werd gehouden met fietsers. Dit leidde tot vragen en ergernissen als “wat is de kortste route langs deze afsluiting?” en “zal ik lopen of doorfietsen met kans op een lekke band?”. Fietsen in Nederland is vooral recreatie en als er al een wat beter fietspad ligt is dat om te zorgen dat schoolkinderen zonder al teveel kleerscheuren van huis naar school kunnen fietsen. Andere ergernissen naast opgebroken fietspaden zijn groepen nordic walkers en haakse bochten.  Er zijn uiteraard ook anderen die op internet fiets ergernissen lijstjes maken.

Maar soms lijkt er wat hoop te zijn op verbetering. Zo zijn er plannen voor fiets snelwegen in Nederland en zijn er routeplanners. Hierbij enkele informatieve, aardige en behulpzame links:

1. Artikel over overheidsplannen voor snelle fietsroutes.
2. Project fiets filevrij van de fietsersbond en de overheid.
3. Site met doorgaande fietsroutes in Nederland.
4. De aardige maar zeker niet optimale routeplanner van de fietsersbond.

En dan ook nog maar de meest praktische/aardige site: het regent bijna nooit en de meest onpraktische en waardeloze site (want waar liggen die knooppunten in godsnaam?): De fietsknooppunten planner!.

Wikipedia:Humor en onzin lijstjes met onderaan “Langste pagina titels:

“Instructie inzake de criteria om roepingen te beoordelen van personen met homoseksuele neigingen met het oog op hun toelating tot het seminarie en de Heilige Wijdingen”

En www.alletop10lijstjes.nl met als topper: 10 meest afgezaagde sinterklaasgedichten

Website De Muda’s
De Muda’s op Twitter

Filmpje bedrijfsacht met Mudas

“Here’s another NICE mess you’ve gotten me into.”

En tja waarom speelt het dan door mijn hoofd? Je kent die situaties wel dat je denkt “hoe ben ik in deze situatie beland”? maar dat je ook anderen in lastige situaties brengt. Met andere woorden drukke en spannende tijden op het werk met veel druk om snel met resultaten te komen. Gelukkig zijn er dan Laurel & Hardy om de zaak weer wat te relativeren.

De puzzelstukjes:

• Gesprekje in de parkeergarage met manager over een gestopt project, quote (zeer vrij vertaald…): “mijn conclusie is dat we iemand missen die alles begrijpt”.
• Gesprekje gisteravond met docent van Rotterdam business school: quote: “hoe meer je weet, hoe meer je beseft wat je niet weet” (naar Popper en die had het ook niet van een vreemde: Socrates zei al: “alles wat ik weet is dat ik niets weet”.
  
• Gesprekje met andere docent: quote: “stop met zoeken naar verklaringen, beschijf wat je waarneemt en wat dat voor jou betekent en bedenk dan hoe je daarmee verder kunt”.
• Review met collega van een notitie: Vraag is hoe we kunnen vertellen dat de huidige opzet van dit systeem tekortschiet zonder te stranden op de weerstand van de bedenkers.
• Stuurgroep van een project gisteren met afdronk: Quote van de voorzitter: “Ik word nu heel erg kwaad”.
• Herinnering aan statistiek examen van meer dan 25 jaar geleden: Hoe ik het examen haalde door het wachtwoord te onthouden dat de beheerder intoetste toen ik het mijne vergeten was (“alwetende”) zodat ik alle vragen kon oefenen.
• Gedachten die opkomen als je in landelijk gebied voor je vakantie naar huis fietst: Quote: “achteraf kijk je een koe in zijn hol”.

De puzzel die ik maak met deze stukjes:

• Laten we niet zoeken naar iemand die alles weet maar naar iemand die genoeg weet om te beseffen wat ie NIET weet en bovendien in staat is iemand te vinden en aan te sturen die dat wel weet.
• Laten we een cultuur stimuleren waarin het niet erg is om fouten te maken en juist goed is om die toe te geven maar waarin het wel erg is om door te gaan op het foute pad terwijl je allang weet dat dit niet verstandig is.
• Laten we deze twee principes niet alleen toepassen op meer uitvoerende personen zoals archtecten, ontwikkelaars, designers, projectleiders etc.. maar ook op stuurgroepleden en andere managers.

Concreet voor een gestopt project: Goed dat de stuurgroep de boel stillegt en audit laat uitvoeren (wij weten het ook niet meer…), slecht dat het programma/project aan moddert zonder zich voldoende de vraag te stellen nog op het goede pad te zijn.

• “Gemene spelletjes in uniform”, over Abu Ghraib, het beroemde Stanford Prison Experiment van Philip Zimbardo en zijn recent in het nederlands vertaalde boek genaamd “Het Lucifer Effect”.
• “Occultisme op Urk” over hoe Urker jongeren in de ban raken van occultisme wat in een geval heeft geleid tot een moord.

Cartoon Kamagurka

In de krant wordt er geen verband gelegd maar het springt in het oog. De mens is in staat tot duivels gedrag en daar blijven we ons over verbazen. En die verbazing is goed. Hopelijk leidt die verbazing ooit nog eens tot een zeer wijdverbreid besef dat iedereen in staat is tot het kwade.

Of zou ik die Urkers nu niet helemaal begrijpen? Het artikel zegt het eigenlijk ook al: “wie gelooft in het goede, gelooft ook in het kwade, en daar spot je niet mee.” Je zou dus zeggen dat die Urkers zich niet zo verbazen over onze vaardigheid te transformeren tot een duivel. En als je begrijpt dat iedereen in staat is tot het kwade zou dat toch moeten leiden tot enige compassie met mensen die van het rechte pad raken.

De redenatie die door mijn hoofd gaat is: iedereen is in staat tot het kwade > ook ik ben in staat tot het kwade > ik ben dus niet beter dan een ander > voor hetzelfde geld was ik die terrorist of misdadiger geweest > de enige uitweg uit een wereld van misdadigers is wederzijds respect en je actief inspannen om de situatie en beweegredenen van de ander te begrijpen > als je elkaar begrijpt kun je er hopelijk ook voor zorgen dat je niet alleen zelf maar dat ook de ander niet in een situatie belandt waarin “het kwaad” overwint.

Philip Zimbardo schrijft juist hierover (als ik de samenvatting goed begrijp). Hij analyseert niet zozeer de deelnemers aan zijn experiment maar vooral zijn eigen rol. Hoe hij zo lang zonder in te grijpen toe kon zien hoe hij anderen in een situatie bracht waarin ze overgingen tot marteling en wreedheden. Zouden ook christenen en moslims tot een dergelijke zelfanalyse in staat zijn? Je zou zeggen dat als het slechte dan zo banaal is het goede dat ook moet zijn en dat de haat dus even ver of dichtbij is als de liefde (of de vrede zo je wilt)

We lijken de laatste jaren te leven in de ideologie van het tegen; tegen zijn lijkt makkelijker dan vóór. Maar is dat nu wel zo? Laat ik eens proberen…

• Ik ben tegen files
• Tegen werkloosheid
• Tegen milieuvervuiling
• Tegen buitenlanders
• Tegen wachtlijsten in de gezondheidszorg
• Tegen geweld

• Ik ben voor files
• Voor werkloosheid
• Voor milieuvervuiling
• Voor buitenlanders
• …

Niet helemaal eerlijk zo natuurlijk, maar nu wel een “eerlijke” poging:

• Ik ben voor filevrij rijden
• Voor werk voor iedereen
• Voor een schoon milieu
• Voor een … buitenlanders …
• Voor een snelle behandeling van zieken
• Voor … geweld  …

Het lijkt erop dat er meer woorden nodig zijn om ergens voor te zijn. Of zo het zo zijn dat ík er meer worden voor nodig heb? Bij formuleren van de stellingen vóór ben ik meer op zoek naar de juiste woorden en vraag ik me veel sneller af of het wel een realistisch doel is.

Ik denk dat we leven we in een tijd van teveel nuance en niet alleen opnieuw op zoek moeten naar de kunst van het tegen maar ook de kunst van het vóór zijn; het helder kunnen verwoorden van je overtuiging en deze goed kunnen vertalen naar concrete en aansprekende plannen en activiteiten. Lijkt net een IT project…