lieke in wonderland

“Mama, kijk!”

2026-04-28T08:27:00.000-07:00

Er was een dag

dat ik je droeg
met zo’n tedere voorzichtigheid
dat zelfs mijn adem te luid leek.

Nu ren je
door het open licht,
je stem breekt de zon

“Mama, kijk!”

En ergens tussen dat roepen
en jouw verdwijnende pas
begrijp ik iets
dat pijn doet in zijn schoonheid

dat kindertijd
geen bezit is,
maar licht
dat door mijn handen stroomt.

Stralend.

En nooit bedoeld
om vast te blijven.

Thuis komen

2026-04-28T06:38:00.000-07:00

ik heb me nooit gevoeld

alsof ik ergens
thuishoorde.

behalve
zittend aan de binnenkant
van mijn eigen hoofd.

ergens
tussen verwondering
en melancholie.

Kingsday

2026-04-27T11:44:00.000-07:00

The night is young,

A quiet hum on every tongue,

The sky spills gold, then blush, then violet blue,

And every spark feels born anew.

Laughter dances through the air,

Light as secrets lovers share,

Time loosens its careful hold,

And moments burn like liquid gold.

Feet don’t touch the ground tonight,

Hearts are beating made of light,

Every glance, a fleeting flame,

No two pulses quite the same.

We are echoes, bright and brief,

Beyond all doubt, beyond belief,

Alive within this glowing seam—

Halfway between a wish and dream.

Forever young, the night won’t stay,

But still it bends, it sways, it plays,

And in its sparks, we come undone

Yes we are, forever young

Heel

2026-02-07T06:40:00.000-08:00

Ik ben bang

dat mijn manier van liefhebben

altijd groter zal zijn

dan wat wordt teruggegeven.

dat ik mij blootgeef

tot aan de rand van mijn bestaan

mijn ziel uit mijn borst haal

en haar in andermans handen leg,

om te zien hoe zij

haar gewicht niet dragen

en haar laten vallen.

ik ben bang

dat wat breekt

niet meer heel te maken is.

dat ik nooit volledig zal terugkeren

naar wie ik was,

voordat ik mezelf weggaf,

voordat zij namen

zonder te bewaren,

en ik leger achterbleef

dan ik ooit ben geweest.

Oneindig

2026-01-28T13:35:00.000-08:00

Je werd de pauze

waar mijn hart telkens terugkeerde,

iets onbenoemds

dat meedeinde met mijn adem.

Ik probeerde je te plaatsen,

een naam te geven die het lichter maakte,

een moment,

een gedachte.

Maar sommige gevoelens

laten zich niet wegleggen.

Ik hield van je op plekken

die niemand ziet,

waar verlangen zacht klinkt

en wachten iets weg heeft van bidden.

Niet verboden door buitenaf,

alleen door wat ik wist

dat het in mij kon raken.

Toch bleef ik houden van

Ik zei ik hou van je

niet zoals eerder —

niet omdat het zo was,

maar omdat ik mezelf

even losliet.

Bij jou

voelde dat niet als verlies.

Ik draag je

niet als verwachting,

maar als iets dat meebeweegt,

diep genoeg

om niet vergeten te worden.

En als dit liefde was,

dan was ze eenvoudig

en echt.

Dit vraagt geen antwoord.

Het is alleen wat waar is geworden.

En mocht je nooit blijven —

weet dan

dat je werd bemind

op een manier

die zacht

veranderde

hoe ik in stilte ben.

Him

2025-01-20T03:49:00.000-08:00

His hair,

It wasn’t hair.. it was a forest.

Where my hands got lost in.

on purpose.

His scent.

Craving the way in the wild.

Swallowing me whole.

Poetry

2024-03-04T04:21:00.000-08:00

You are poetry

Blanc pages

Every day

Waiting to be written

You are poetry

Het andere leven

2024-02-23T01:55:00.000-08:00

Als ik 3 levens had,

Zou ik in 2 levens met je trouwen.

Het andere leven?

Wellicht in een diepe stoel bij Starbucks met een theetje, in mn eentje. Schrijvend. Een memoire, een roman, misschien wel een gedicht.

Geen kinderen, wel een hond.

En een klein gezellig appartement met mooi uitzicht. En boeken, heel veel boeken.

Veel vrienden. En soms een man. Voor een weekend om me eraan te herinneren hoe een warm lijf voelt.

Ik ben gezond, mediteer en doe aan yoga.

Ik ga naar art films, bezoek de markt, en drink martinis bij kaarslicht in mooie jurkjes met veel te grote sieraden om.

Ik ga alleen op vacantie naar de Franse kust en wandel een week rond in een mannen overhemd wat achterbleef, en geniet van de geur van zijn zweet en parfum die er in blijft hangen meer dan ik genoot van de gene die hem droeg.

Ik wandel door de branding bij zonsondergang.. dromend of ik jou ooit zou vinden.

My little adventurer

2024-02-20T10:54:00.000-08:00

His blue eyes

are the most beautiful

love letter

And to read them

al I need is our shared

Poetic mind

and our hearts

full of adventures

and love

You’re Perfect

2023-12-22T14:07:00.000-08:00

You are perfect

I showed you what makes me sad,

And you did it perfectly

I showed you what hurt me

And you did it perfectly

You are perfect.

Zij

2022-05-17T06:43:00.002-07:00

Zij die er voor kiest er altijd voor mij te zijn,

en die daar ergens alleen in het donker is,

Zij die lief voor me is,

en die ik verafschuw

Zij die me begrijpt

en die ik dan van me weg duw

Zij die me kan laten lachen

en ik laat het lachen me vergaan

Zij die me vasthoud zodat het warm is

en die ik bijt zodat er pijn is

Zij die het spel speelt

terwijl ik de regels blijf veranderen

Zij die me blij maakt

maar ik zal het niet toestaan

Zij die zegt "je bent goed zo"

maar zij zal nooit genoeg zijn voor mij

Zij, die ik niet kan vergeven

dat ze me ziet voor wie ik ben

Zij die de fout heeft gemaakt

onvoorwaardelijk van me te houden

en daarvoor gestraft moet worden.

omdat ik niet genoeg kan houden van mezelf.

Ik mis je

2022-04-12T12:36:00.002-07:00

Ik mis je Als de regen tegen de ramen slaat Om samen te luisteren naar de oneindige symphony van druppels, die uiteenspatten als laatste daad.

Ik mis je

Als de zon in de avond het toneel van de dag verlaat,

En ik alleen, al deze mooie kleuren zie. Een moment dat alleen in het nu bestaat.

Ik mis je

Als de eerste zomer dag aanbreekt, om samen koffie te drinken tussen 1001 kristallen ochtenddauw

Ik mis je

Als iemand het woordje “liefde” uitspreekt

Dan deel ik dat het liefst met jou.

Jij bent mijn man

Ik jou vrouw

Als we met ons hele hart

2022-04-12T12:31:00.003-07:00

Als we met ons hele hart hopen, wensen, dromen. hebben we alles in ons, Om ze uit te laten komen.

Golven in de zee

2022-04-12T12:27:00.002-07:00

Lief, Ik neem je in mijn dromen mee,

liefde stroomt langer door,

dan de golven in zee.

Levensdans

2021-07-07T08:31:00.006-07:00

Beloofd

Als herfstbladeren getekend door tijd,

geraakt door een lach uit het verleden,

omhuld door broze kwetsbaarheid,

Zo licht, gedragen door de wind,

verder zeilend in het niets.

Een leegte achter gelaten

varen we een toekomst in, op golven van liefde

accepteren onze ogen een toekomst die nooit went voor het hart.

Het leven laat ons dansen in zijn krassende levenslied, als we samen over de keien schuren met onze breekbare lijven

Om nooit te te gaan. Om nooit te blijven.

Nietig, op lichte en donkere dagen, beïnvloed door onbeantwoorde vragen. Maar zoals we daar staan, alsof alleen wij zien,

Zoals deze herfstbladeren heb ik niets te houden,maar zie ik in het nieuwe groen mezelf weer terug

misschien _

2021-01-30T12:34:00.002-08:00

Het stonk naar olie en benzine in de werkplaats en het weer buiten was zinderend warm.

De olie die door de jaren heen een donkergrijze gloed af had gegeven op de vloer glom in de zon.

Arie had het al gezien, al veel eerder dan de rest, licht beschaamd had hij zijn hoofd snel afgewonden van het tafereel en zich met moeite geconcentreerd op het gesprek dat gaande was tussen zijn collega's.

Ze hadden die middag een Volvo XC90 binnen gekregen, gebracht door een uiterst keurige man, maar waar nogal wat aan schorte, volgens de papieren 2 maanden oud, maar de auto zag eruit alsof hij sinds jaar en dag huisvesting was geweest van een kinderdagverblijf en honden uitlaat salon. De sloten waren stuk, evenals de bekleding die rechtstreeks uit een kliko leek te komen en Arie had zelf notabene een volle luier uit het midden console gevist.

De herinnering deed hem meteen weer kokhalzen maar kon niet voorkomen dat zijn ogen weer afdwaalde naar de wasstraat tegenover de werkplaats. Een zonnestraal verblind hem. Op de radio klinkt Roxanne Hazes. Ik was toch je meisje.

Het tafreel dat hij aanschouwde was op zijn minst opmerkelijk te noemen, Naast de wasstraat lag een keurig opgevouwen stapeltje kleren, Een groene broek opgevouwen, met daarop een witte blouse, eveneens keurig opgevouwen. Hij had het haar 5 min eerder zien doen, rustig en uiterst zorgvuldig. Eerst haar pumps. daarna haar broek, knoopje los, rits naar beneden en dan met een zachte beweging stak ze beide duimen tussen de rand van haar broek en haar zachte huid en duwde haar broek met enige kracht naar beneden over haar billen heen, het laatste stukje zakte haar broek vanzelf naar beneden. ze stapte er met militaire precisie uit, raapt hem op van de grond en begon hem op t vouwen. Haar blouse volgt. Een zweetdruppel liep langs zijn gezicht terwijl ze verder ging. Knoopje voor knoopje. Een gevoel van gene overvalt hem.

En nu lag ze daar, onhandig als een groot stuk wit vlees, over de auto heen. op haar knieën, natte haren in haar gezicht. De lans waaruit met hoge druk het water spoot in haar ene hand, de andere met gespreide vingers ernaast om haar balans te bewaren.

Ze heeft een serieuze blik, Rode lippen op elkaar. geen cynisch lachje, geen grijs, niets. Arie ziet hoe haar wimpers door het water aan elkaar plakken als kleine zwarte piramides. hij werd er week van en een warme golf ging door zijn iets wat gezette harige lijf.

Het deed hem denken aan de ogen van zijn laatste vriendin Chantal, ze zaten op de zelfde manier aan elkaar geplakt met mascara, nadat hij het uit maakte. het was gekomen door het huilen, 27 minuten lang had ze gehuild. Onder haar ogen was een dikke laag zwart gaan plakken waardoor ze iets weg had van een panda beertje, het had hem ontroerd. Maar ja, Hij was verliefd geworden op Stefanie.

De mascara van Chantal was vast goedkoper dan die van de vrouw in de wasstraat, want ze had alleen de piramides en niet de panda achtige vlekken onder haar ogen, of zou dat alleen komen omdat ze niet huilt?

het spatten van het water tegen de auto en de zon zorgen voor een regenboog.

Die ogen, de rode lippen, haar lingerie, een passend setje. zwart. kant. het witte lijf, bijna als wit alcantara. de onhandige pose, het gaf het geheel iets clownesks, zoals ze daar hing over haar mini. iets buitenaards tragisch.

Arie wilde wel weer praten over de Volvo met zijn collega maar kon zijn ogen er niet vanaf houden. het trok hem, het hele tafereel, hij kon de situatie niet peilen en zijn aandacht werd er alsmaar naar toe getrokken, zweetdruppeltjes of niet.

In de wasstraat naast de mini was inmiddels een vrouw haar crossfiets aan het schoon spuiten. Ze had een roze fleece aan met een strakke legging, en leek zich niet te storen aan het tafereel in het Hokje naast haar.
haar onscharmante zwarte schoenen met hoog opgetrokken sokken vol modder staken grof af tegen het hokje naast haar. Arie had op een gemiddelde werkdag alleen maar kunnen dromen van een vrouw in roze fleece, het had zijn week gemaakt, misschien had hij overwogen haar nummer te vragen, maar niet vandaag. Soms is timing zo belangrijk.

even was hij afgeleid geweest, maar zijn blik was weer terug in het hokje naast de roze fleece.

Daar zat de vrouw gehurkt voor haar linker voorband, een van haar keurig gemanicuurde handen met rode nagels greep zich stevig vast aan de wielkast terwijl ze haar andere hand gevuld met een spons, zich over de wieldop liet glijden, Wit schuim liep weelderig vanaf het wiel langs het rubber van de banden weg in het afvoerputje.

Arie wist niet wat hij voelde, weerzin, walging, afschuw, medelijden voor zichzelf? moest hij opstaan? weglopen? blijven zitten en hopen dat ze weg gaat

Zagen zijn collega's dit niet? waarom ging het nog steeds over de XC90 met de 1001 kinderhandjes tegen de ramen, terwijl enkele meters voor hem de ramen van een zwarte mini werden schoongemaakt met 2 witte billen, die nog bleker werden terwijl ze tegen de raam gedrukt werden. Hij zag ze door de ramen heen plat worden, met in het midden een zwarte lijn. Dat moest haar string zijn die tussen de raam en haar 2 bil delen in zat geklemd. Blote voeten met gekromde tenen tegen de motorkap gedrukt om niet uit te glijden. De lichten van de mini staan nog aan.

De mevrouw van de crossfiets met roze fleece pakt nog een euro extra uit haar heuptasje. De spaken blijken toch net wat viezer en behoeven wat extra aandacht. Op haar fleece vest zitten kleine bolletjes opgespat water en modder. De aanblik geeft hem de rillingen omdat ongewild de gedachte van het vochtige fleece vest tegen zijn huid hem opdringt.

Arie hoopt dat dit snel over is, dat beide hokjes snel leeg zijn. Zijn boterham met kaas laat hij liggen op de tafel voor hem, Hij ziet de kringen opgedroogde koffie op de tafel van de pauze vanmorgen. Het zet hem aan zijn collega's te vragen of er iemand nog koffie lust. Daarna bied hij aan om de Volvo XC90 voor zijn rekening te nemen en van binnen schoon te maken.

Aan het einde van de dag kijkt Arie door het raam van de werkplaats.

Geen roze fleece, Geen zwarte mini. beide washokje zijn leeg.
De kleren zijn weg, de pumps ook. alsof het er nooit geweest is.
Een man komt binnen, met 3 kids. 1 op zijn arm, de ander aan zijn hand en de oudste zit al op de toonbank voor de man er zelf is. Ineens is er overal lawaai, geschreeuw en gehuil.

Arie ziet de vieze kinderhandjes met zwarte nageltjes en loopt naar de man.

hun blikken kruisen elkaar. De man vraagt naar de XC90.

Arie geeft de man zijn sleutels en kijkt hem na terwijl hij weg rijd. als hij de poort uit rijd voelt Arie zijn schouders zakken. Het was een lange warme dag.

Maan

2019-01-20T09:33:00.000-08:00

Ik kijk naar de maan,

en vraag me af hoe hij vanavond

boven jou Aan de hemel zal staan.

Aan de andere kant van de wereldbol..

stroomt mijn hart ineens met warmte vol.

Ver weg maar door een liedje of herinnering

ineens levensecht dichtbij.

Aan alles voel ik,

jij bent belangrijk voor mij.

In de wolken

2018-09-25T14:04:00.005-07:00

Morgen lig ik in het gras,

wind waait om me heen,

Ik kijk naar de wolken

en wou dat jij bij me was.

thuis

2018-09-17T02:27:00.004-07:00

Je bent zoals regendruppels vallen en hout knispert

je bent zoals de wind door de tuin waait

en speelt met t raam waardoor het klappert,

Jij bent zoals de zon door de ramen schijnt

en het stof dat danst in de stralen,

Jij bent zoals de geur van koffie en van gemaaid gras.

Jij bent zoals thuis was.

Met jou

2017-08-12T13:21:00.000-07:00

Lief mooi mens

Oud worden met jou

Dat is mijn wens.

The loneliest one

2017-02-08T13:49:00.002-08:00

When one is the loneliest number

Is one more lonely then two?

Because how can i feel lonely

If im with you?

Together we must not feel lonely

At least were not supposed to..

It makes me sad, when i think,

You must Feel lonely to.

So in that case,

Sadly it must be true

One isn't a lonelier number

than two.

Phineaus Flynn

2016-07-15T01:43:00.000-07:00

Lange armen langs zijn lijf

met zijn hoofd wankelend op zijn nek

zijn benen vooruit schoppend

Mompelend

bijna neuriënd

roep hij een gevoel op

van aandoenlijke wanhoop

Zijn neus in de wind,

een iets wat onstabiele romp

wiebelt klungelig heen en weer

Mompelend

bijna neuriënd

roept hij een gevoel op

van hopeloze liefde

Onhandig onbehouden

beweegt hij zich door het huis,

als een vlaag van wat hij ooit zal worden

Mompelend

bijna neuriënd

zegt hij me met zijn hele lijf
hoeveel hij van me houdt

Mijn puber.

Singularity of badminton

2016-06-11T03:01:00.002-07:00

How gentle

Is this shuttle

Of light

Our souls

Narrowing

Like a bight feather dance

Sweeping it across

Where does it end

When it is

Reaching for the stars

Higher and higher

Exhausting

Exiting

Till this very moment

When for one brief second

Everything

Seems perfect

Faster and faster

Shaking

Shivering

Swallowing pieces

Of our eternity

Dazzeling around

It’s own body

Falling, and falling

Spiraling

Twirling

The air crying

To be rescued

To come back

To mortal grounds

Vuur

2016-05-14T05:44:00.001-07:00

Hij kon niet kiezen.
Verscheurd door de liefde

Hij beschreef de liefde,
Als een aanraking,
Door vuur.
Brandend,
Alles overheersend
Diep
van binnen.
Altijd in een andere gedaante,
Veranderend,
Maar altijd
brandend.
intens,
mooi,
Pijnlijk veranderend
Onberekenbaar
Nodig, betoverend
Hypnotiserend, romantisch.

Een vlam.

Het branden,
De verlichting.

Genoeg voor jou

2016-05-14T05:40:00.000-07:00

Jij zag schoonheid in mij
In 1000 stukjes gebroken
Was ik
Je Nam mijn hand in de jouwe
Om samen
over een weg vol sterren te lopen.

Zo magisch, vol leven
Was jij
Met liefde en wat als
Onze wereld voor altijd
Zo zou zijn
Dat al mijn stukjes genoeg zijn
Voor jou.