Love you, Dad.

દરેક વ્યક્તિ જીવનના કોઈને કોઈ તબક્કે હતાશાનો સામનો કરતી જ હોય છે. ભલે પછી તે ગમે તેટલી સમૃદ્ધ, ખુશ, સ્વસ્થ, સફળ અને સારી દેખાતી હોય. આ રહ્યા કેટલાક અસરદાર કીમિયા જે તમને હતાશામાંથી બહાર લાવવા માટે મદદ કરશે.

1. કામે લાગી જાવ: જો કોઈ એક ચોક્કસ બાબતને કારણે તમે હતાશ હોવ અને તેને દૂર કરવા માટે તમારી પાસે કોઈ ઈલાજ ન હોય તો કંઈક એવુ કામ કરવા લાગી જાવ જે તમે કરી શકતા હોવ. તમે તમારી પૂરેપૂરી ક્ષમતા તમારી કારકીર્દિ માટે, અભ્યાસ પાછળ અથવા કોઈ અન્ય કામ માટે ફાળવી શકો છો. આમ કરવાથી તમારુ ધ્યાન તો ડાઈવર્ટ થાશે જ પણ સાથે સાથે હતાશાનો એ વિષય પણ ધીરે ધીરે તમારા મગજમાંથી ભૂલાતો જશે.

2. બાળકો અને પાલતૂ જાનવરો સાથે સમય ગાળો: ભલે તમે ગમે તેટલા દુખી અને હતાશ હોવ પણ કોઈના ચહેરા પરનુ નિર્દોષ સ્મિત અથવા બાળકનું ખડખડ હાસ્ય તમારા મૂડ તરત જ સારો કરી શકે છે. બની શકે તેટલો વધુ સમય નાના બાળકો સાથે ગાળો. બાળકો ન હોય તો ઘરમાં પાળેલા કૂતરા સાથે સમય ચોક્કસ ગાળી શકો છો. આ મૂક પ્રાણી તમારી હતાશા ઓછી નહીં કરે પરંતુ તે બિલકુલ જ ભૂલાવી દેશે.

3. સારુ પુસ્તક વાંચો: કોઈ ફેન્ટસી-ફિક્શન, ક્લાસિક અથવા સ્વયંને મદદરૂપ થાય તેવુ પુસ્તક ખરીદી લાવો. પુસ્તક વાંચવી વખતે ગરમા ગરમ કોફી પીશો તો ખરેખર થોડા પાના વાંચ્યા બાદ ભૂલી પણ જશો કે તમે ક્યા કારણે હતાશ હતા.

4. ચાલવા માટે જાઓ: જ્યારે તમે નિરાશ અને હતાશ હોવ ત્યારે ચાલવા નીકળી પડો. બની શકે તો તમારા પાલતુ ડોગને સાથે લઈ જાઓ... કોઈ મિત્રને કહો કે તમારી સાથે આવે અથવા તો પછી એકલા ભલા માનીને ચાલવા નીકળી પડો. કોઈ ખાસ જગ્યાએ જવાની જરૂર નથી. ઘરની નજીકના કોઈ ચિલ્ડ્રન ગાર્ડનમાં, બાગ કે બગીચામાં જઈ શકો છો.

5. કસરત કરો: જ્યારે કોઈ સમસ્યાનો હલ નથી મળતો ત્યારે આપણા મનમાં ઘણો ગુસ્સો એકઠો થવા લાગે છે. ઘણી વાર એવી પણ ઈચ્છા થતી હોય છે કે તમે આ ગુસ્સો ઠંડો પાડવા નથી માંગતા હોતા. આવા સમયે કસરત પર તમારો એ ગુસ્સો કાઢી શકો છો. દોડવા જાઓ, કસરત કરો અથવા કીક બોક્સિંગ કરો.

6. વિડીઓ ગેમ્સ રમો: જ્યારે આપણે હતાશ હોઈએ છીએ ત્યારે આપણી સામે આવતી દરેક વસ્તુને આપણે નાશ કરવા માંગતા હોઈએ છીએ ભલે પછી તે ટીવીનુ રિમોટ હોય કે ફ્લાવર વાસ. જોકે આ એટલી સરળ વાત નથી જેટલી લાગે છે. તો ગેમ્સ રમવાનો વિકલ્પ કેવો લાગે છે? વિડીઓ ગેમ્સમાં આવતા વર્ચ્યુઅલ વિલનને મારીને તમારી આ ઈચ્છા પૂરી કરી શકો છો.

7. ડ્રાઈવ કરવા જાઓ: તમારી હતાશાનો ઉકેલ જો તમારા મનને ગાંઠે તેવો ન હોય તો વાંધો નહીં, તમારી કાર કે બાઈક કાઢો અને જાઓ એક લોન્ગ ડ્રાઈવ પર. રસ્તા પરની દોડધામ, ટ્રાફિક તમને ફરી પાછા નિયમિત ટ્રેક પર આવવા માટે મદદ કરશે. પણ હા, ડ્રાઈવ કરતી વેળાએ ધ્યાન રાખજો કે તમે ક્યાંક કોઈની સાથે અથડાઈ ના જાઓ અને ગંભીર ઈજા ન થઈ જાય.

8. વાતચીત કરો: તમારી હતાશાના કારણને તમારા ખાસ મિત્ર કે સ્નેહીજન સાથે બેસીને ચર્ચો. ભલે તે વ્યક્તિ તેનુ કોઈ સોલ્યુશન ન આપી શકે પણ તમારા દિલની વાત એક વાર બીજા સાથે વહેંચાઈ જશે પછી તમારા મનનો ભાર હળવો થઈ જશે.

I am sure applying one or couple of tricks while one is in stress will help them getting out of it. Basically getting back to work (routine life) will help a lot when stress is not about professional life (or work). What do you think about this?

તમારા દીકરાને સભ્ય પુરુષ બનતા શીખવાડો.

વહેલા શીખવાડો:
તમારા સંતાન સાથે તેને સારી વ્યક્તિ બનાવવા વિશે વાત કરવા બાબતે ક્યારેય ઉતાવળ ન કરશો પણ સમય વીતી જાય તેટલુ મોડુ ન કરશો. યોગ્ય ઉંમરે કિશોર યુવાનોને શીખવાડવુ જરૂરી છે. પોતાના માટે માન જગાડતા અને અન્ય લોકોને માન આપતા શીખવાડો. પોતાના ગુસ્સા પર કાબૂ કેવી રીતે રાખવો અને ગુસ્સાને કેવી રીતે દૂર કરવો તે શીખવાડો.

તેની સાથે રહો:
છોકરાઓ સાથે રહેવુ ઘણુ મુશ્કેલ છે. તમારે માત્ર તેની સાથે પ્રવૃતિઓમાં સમય ન ગાળતા તેની સાથે વાતચીતનો સમય પણ કાઢવો. તેઓ ક્યારેય સામેથી નહીં કહે પણ તેમને પોતાના પિતાની સાથે કે કોઈ પુરુષ મિત્ર સાથે સમય ગાળવો પસંદ છે.

તેમને સાંભળો:
તે શું કહેવા માંગે છે તે સાંભળો. તે અને તેના મિત્રો યુવતીઓ વિશે કેવી વાતો કરે છે તે સાંભળો. શું તે તેના કોઈ મિત્રના સંબંધને કારણે પરેશાન છે અથવા પોતાના વિશે કોઈ બાબતે પરેશાન છે કે નહીં તે બાબતે તેને સાંભળો પછી ભલે તે ખોટો હોય. પાછળથી તેને સમજાવો.

તેને સમજાવો:
તેના ગુસ્સા અને હિંસાને વ્યક્ત કરવાનો યોગ્ય માર્ગ તેને સમજાવો. જ્યારે તેને ગુસ્સો આવે ત્યારે તે રૂમમાંથી બહાર જઈ શકે છે, વાતચીત કરીને ઉકેલ લાવી શકે છે અથવા થોડી વાર મગજને શાંત પડવા દઈ પછી વાત કરી શકે છે. તેને તમારી પાસે આવીને વાતચીત કરવાનો વિકલ્પ આપો. તેને સમજવાનો પ્રયત્ન કરો.

સ્ત્રી વિશે વિચારતા શીખવો:
કોઈ પણ યુવાન દીકરો પોતાના પિતા પાસે જઈને કહેશે નહીં કે તે કેવી રીતે સ્ત્રીઓ સાથે વર્તી શકે. પણ તેનો અર્થ એ નથી કે તેમને જરૂર નથી. તેની સાથે બેસીને તેને ગમતો ટીવી પ્રોગ્રામ જુઓ અથવા તેની પસંદનુ ગીત ગાઓ. તમે સ્ત્રીઓની વિરુદ્ધ અથવા તેમના પર હિંસા થતી જુઓ તો તે વિશે તમારા વિચારો દીકરા સાથે વહેંચો.

તેના માટે રોલ મોડલ બનો:
ટીનએજ યુવાનો જ્યારે પોતાના પિતા કે પુરુષ સાથે હોય છે ત્યારે તેના વર્તનનું નિરિક્ષણ કરે અને અનુસરે છે. માટે તમે જ્યારે તેની સાથે હોવ ત્યારે હંમેશા ધ્યાન રાખો કે તમે પોતે એક સભ્ય વ્યક્તિની જેમ જ અન્ય લોકો સાથે વર્તો.

જરૂરિયાતના સમયે મદદ કરો:
એક વાર તેની સાથે વાત કરી લેવાથી તમારી જવાબદારી પૂરી નથી થઈ જતી. તે એક વાર તમારી સલાહ લે તો તેને ભરોસો અપાવો કે તમે તેની મદદ માટે હંમેશા તેની પડખે ઊભા રહેશો. જરૂર પડ્યે તે ફરીથી તમારી પાસે વાતચીત માટે આવી શકે છે.

પારિવારિક હિંસાની વિરુદ્ધ ઝુંબેશમાં જોડાવ:
તમે જે રસ્તે ચાલશો તમારા બાળક તે રસ્તાને પહેલી પસંદગી આપશે. તમે પારિવારિક હિંસા, સ્ત્રીઓ પર ઘરેલુ હિંસાના વિરોધમાં હશો તો તમને જોઈને તમારા બાળકો એ વાતને સમજશે અને શીખશે.

We hope you found it a good share and let us know your feedback or input on this article, and what type of articles you would like to see on Life@DiGiTSS?.

Its really good and looks like it works fine too. Do spend some time to read it. Valid for all guys and girls.

Choosing the right Girl as life partner

Marriage is a kind of war in which you can be with your enemy forever. There are times in a person's life when he needs to take crucial decisions on his own. Marriage is one of them. Believe me, the decision on whom to marry is the most important decision a person will make in his life. After marriage, your wife is the most important person in your life. She can make or break your life. The mere thought of this is very frightening.

Some of the questions that crop up are -

1. What sort of a girl do I marry?
2. Will she adjust in my family?
3. How can I decide on a girl by just meeting her for a few times?
4. When should I get married?
5. This is my life. So, I should choose the girl I marry, but then what if I make a mistake?.. so on and so forth.

I will try to address these & many more questions in the following sections.

The Ten Rules of Arranged marriage

Rule #1 - Magic no. 28

In an ideal scenario, a girl goes to college at the age of 18. By the time she graduates, goes for her post graduation and/or works for 1-2 years, she will be about 23- 24. This means that she has spent about 5 years away from her home. In the 5 years period, she would meet many smart guys at college or during her first few years on job. So, in all probability it would be difficult to find a good girl older than 24 yrs. Secondly, in Indian families there is lot of pressure on the girl's to get married by the time they become 24-25. Statistics says that there is a generation gap after every 5 years. So, in such scenario, one would prefer to marry a girl who is about 3-4 years younger to you. Thus, working backwards, an ideal age for a guy to get married is by 28. Earlier the marriage, the better it is.

Well, as we all know, in the current market scenario, there will never be stability in our career. So, I believe there is no such thing as, "I will marry when I settle down".

Rule #2 - Subset of marriage-able girls

At times you hear statements like, "I am not getting the right match, I will look after 3 months, I will find a better match then". Well the truth is otherwise. The subset of unmarried girl looking for a match is fixed. From this subset, there would be girls who would get married & there would be new girls added who would be looking for a match. The net result is that at any given time, the variety & number of marriage-able girls are fixed.

Rule #3 - Competition for girls

Like all other facets of life, there is lot of competition for good girls. In my own case, I was rejected by girls. So, if you are looking for a girl who is post graduate, done her Engg, is working, very beautiful, smart, from a good family etc. etc, just think again. There are other guys who are also looking for similar girls & probably they are better off than you in terms of career, looks personality etc. Given a choice every guy would like to marry Aishwarya Rai. So, set your expectations accordingly.

Rule #4 - Understanding girls

You would have met a lot of people during your life. As we all know, its difficult to judge a person based on a few meetings. I am sure you would agree with me that in case of girls it is even more difficult to understand them in a few meetings. I know people who are still trying to understand their wife. .. Understanding your spouse is a life long assignment. So, then how do you select a girl based on a few meeting? This is where you need to take the help of your parents/friends & latest technologies like email/chat to choose your girl.

Rule #5 - Society expectation

The selection process is tough on every one who is involved in the process. In arranged marriage, involvement of family & society is pretty high. You can't meet a girl 3-4 times & then say no to her. It is bad for her future. So, you should have a good short-listing criterion. Meet only a few girls & be sure what you are looking for. It is for the benefit of everyone involved.

Rule #6 - Marriage between equals

Unlike love marriage, in arranged marriage you also marry into the girl's family. In arranged marriages, family support plays a major role in ensuring a successful marriage. This is where the compatibility of social status, family values & caste/religion plays a major role. Its important to note that in case there is a perfect match between the two families, the marriage is destined to succeed.

Rule #7 - Know yourself

Unlike love marriage, in arranged marriage you first marry a person & then fall in love. So, it's very important that you do a self-assessment on the kind of person you would love. They say, "Opposite attract", while they also say, "Bird of same feather flock together". So, you take a call on what sort of person you like. Take a pen & paper; write down the kind of attributes you are looking for in a girl. Say, she should ideally have the looks of Sonia, the style of Monica, the voice of Sheena, the patience of Rashmi. You will certainly not find the perfect girl, but then you would have a good idea of what you are looking for. The secret here is to set some minimum criteria for selection. Don't forget rule no.3 here.

Rule #8 - Girl's Beauty

A girl's looks attract, but then no one wants to end up marrying a dumb blonde. It is like buying your bike. When you initially buy it, you are crazy about the looks, but later on you love it for its reliability, fuel economy & comfort level. Similarly, a girl's looks are important, but then it should not be the most important criteria. Later on in life, you will get bored of her looks. It is then that her personality & behavior will make all the difference to your marriage. I am sure your parents will be able to advice you a lot better on this topic.

Rule #9 - Taking advice

As I have mentioned in the next rule, it's very important that the final decision on whom to marry must necessarily be yours. However, don't do the mistake of isolating yourself from the world while planning your marriage. Discuss with your parents & very close friends on this issue. They are your well wishers. Secondly, in such important matters its necessary that you analyze all possibilities. Remember, I am not suggesting that you follow others' advice, but don't forget to take their advice.

Rule #10 - Own decision

All said & done, it's your marriage & your life that is at stake. Once you are married, you & your wife are the only persons who will be facing the music. Don't marry a girl just because your parents or friends asked you to do so. After marriage, if things don't work out & you end up saying, "It's because of my friends or my parents that I married you", then your marriage is destined for disaster. If the girl is of your choice, it is you who will be responsible for whatever happens. That's when the marriage works out perfectly. So, ensure that you marry the girl of your choice.

# How to approach the selection process?

From the day, a person decides to get married; the selection process takes a minimum of 3 months. The whole process needs a lot of patience & commitment. The ideal steps to be followed are:

a.. Definition phase -

Define the minimum criteria for the kind of life partner you are looking for in terms of education, physical appearance, social status, family values, future career plans. Remember the Rule 3 here.

b.. Lead Generation phase -

Place ads in various newspapers, magazines, websites, through friends, family friends, family societies & association etc. You need to exhaust all possible means of getting biodatas at one go. Remember the Rule 2 here.

c.. Short listing phase -

Based on your selection criteria, short-list the interesting biodatas. The general process followed for correspondence is as follows:

1.. The initiator sends a one page profile of himself/herself.

2.. Based on the profile, the receiver sends his/her one page profile along with request for detailed profile, photo, horoscope.

3.. The initiator then sends the requested information along with a request for similar information.

4.. The receiver send similar information.

5.. If the biodata is selected, it is passed over to the next phase.

d.. Casual interaction phase -

Based on short listing, about 7 to 10 biodatas are taken forwarded to this phase. The next step to follow here is to exchange email/ chat ids. The guy & the girl then interact for 10 - 15 days to try & judge mutual compatibility through email/chat.

e.. Family interaction phase -

Based on the earlier phase, about 5 leads are taken for consideration in this phase. During this phase, the parents get involved & check the background information about the families to find mutual compatibility.

f.. The dating phase -

Based on the earlier phase about 3 leads are taken forward to this phase. During this phase, the guy & the girl interact by going out alone for 2-3 times. The guy needs to prepare a set of simple questions like who is your favorite star, what are your hobbies? He needs to use his judgment to analyze the girl based on her responses.

g.. The D-day phase -

Finally, the D-day comes when the guy has to select the girl he wants to spend his life with. If the process if followed systematically, there will be no ambiguity in deciding who should be your life partner.

Finally, my dear friends, marriage is all about compromises. In spite of all the planning that you do, there are a lot of uncertainties in a marriage. In fact this is the best part about marriage. Just remember that the person you marry must be of your choice. In such case, there would be no going back for both of you.

A few words of advice: To make your marriage a success; just believe in the age-old virtue, "Never do anything to others that you don't like for yourself".

Enjoy the selection process, it is fun.. !

How was that? Everyones average may vary, for someone it can be 3 months and for someone it can be 3 years. I think the process and phases are more or less same for both Girl or Boy, what do you think?

Albert Einstein with Ravindranath Tagore

1. Follow Your Curiosity
   

   "I have no special talent. I am only passionately curious."

   What piques your curiosity? I am curious as to what causes one person to succeed while another person fails; this is why I've spent years studying success. What are you most curious about? The pursuit of your curiosity is the secret to your success.

2. Perseverance is Priceless
   

   "It's not that I'm so smart; it's just that I stay with problems longer."

   Through perseverance the turtle reached the ark. Are you willing to persevere until you get to your intended destination? They say the entire value of the postage stamp consist in its ability to stick to something until it gets there. Be like the postage stamp; finish the race that you've started!

3. Focus on the Present
   

   "Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves."

   My father always says you cannot ride two horses at the same time. I like to say, you can do anything, but not everything. Learn to be present where you are; give your all to whatever you're currently doing.

   Focused energy is power, and it's the difference between success and failure.

4. The Imagination is Powerful
   

   "Imagination is everything. It is the preview of life's coming attractions. Imagination is more important than knowledge."

   Are you using your imagination daily? Einstein said the imagination is more important than knowledge! Your imagination pre-plays your future. Einstein went on to say, "The true sign of intelligence is not knowledge, but imagination." Are you exercising your "imagination muscles" daily, don't let something as powerful as your imagination lie dormant.

5. Make Mistakes
   

   "A person who never made a mistake never tried anything new."

   Never be afraid of making a mistake. A mistake is not a failure. Mistakes can make you better, smarter and faster, if you utilize them properly. Discover the power of making mistakes. I've said this before, and I'll say it again, if you want to succeed, triple the amount of mistakes that you make.

6. Live in the Moment
   

   "I never think of the future - it comes soon enough."

   The only way to properly address your future is to be as present as possible "in the present."

   You cannot "presently" change yesterday or tomorrow, so it's of supreme importance that you dedicate all of your efforts to "right now." It's the only time that matters, it's the only time there is.

7. Create Value
   

   "Strive not to be a success, but rather to be of value."

   Don't waste your time trying to be successful, spend your time creating value. If you're valuable, then you will attract success.

   Discover the talents and gifts that you possess, learn how to offer those talents and gifts in a way that most benefits others.

   Labor to be valuable and success will chase you down.

8. Don't Expect Different Results
   

   "Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results."

   You can't keep doing the same thing everyday and expect different results. In other words, you can't keep doing the same workout routine and expect to look differently. In order for your life to change, you must change, to the degree that you change your actions and your thinking is to the degree that your life will change.

9. Knowledge Comes From Experience
   

   "Information is not knowledge. The only source of knowledge is experience."

   Knowledge comes from experience. You can discuss a task, but discussion will only give you a philosophical understanding of it; you must experience the task first hand to "know it." What's the lesson? Get experience! Don't spend your time hiding behind speculative information, go out there and do it, and you will have gained priceless knowledge.

10. Learn the Rules and Then Play Better
    

    "You have to learn the rules of the game. And then you have to play better than anyone else."

    To put it all in simple terms, there are two things that you must do. The first thing you must do is to learn the rules of the game that you're playing. It doesn't sound exciting, but it's vital. Secondly, you must commit to play the gamebetter than anyone else. If you can do these two things, success will be yours!

Original article: http://www.dumblittleman.com/2010/03/10-amazing-lessons-albert-einstein.html

You can find out more about historical figures and learn about history
programs of study that are available at Guide to Online Schools

I remember we have worked on one of the project of his thought called Story-Train (I ended up giving name to his project) during last semester which we built on ASP 3.0.

So today it's not about technical side of VDM (that's what we used to call him ) but it's his another side. Yes, he has been sharing his thoughts on his blogs about various subjects and the Letter to Prime Minister of India is one of the post from his series of Letters to Dear Prime Minister of India.

I am sure all of us have same complains and pain about current situation of our Country and corruption where there is one Scams (Kand) being discovered almost every other day. There was Kalmadi, Radia, Raja and Adarsh-nagar mumbai.... well there is no full-stop to this. Now the time has come that it is being said that "our progress and growth is dependent on corruption..."

Read this letter from VDM to Dr Manmohan Singh which shares our pain and let's share this hoping that it will reach to our PM.

Respected Prime Minister Sir,

Sir, first of all let me assure you how proud I feel to have a Prime Minister  with a magnificent qualification such as yours – Governor of Reserve Bank of India, Chairman of UGC and above all the finance minister who gave India its economic freedom. I am sure millions of others share my feeling.

I have heard the story of how a chairman of the UGC got a phone call from a person who was all set to become the next Prime Minister of India. Mr. P.V. Narshimha Rao invited you to become the finance minister in his government. And what you did? You put forward your condition that your will prevail in drafting India’s economic policy; the future of India. You refused to bow before the political compulsion. How many Indian politician were capable of doing so? In India political parties try their best to get such a post at whatever cost. But then you were no politician.

And what happened next? India won its second freedom. The economic freedom. Our transformation from a third world nation to a respectable nation standing at par with other developed nations had finally started. But the best part, you had assured that the process can not be reversed, no matter who governs India.

And then years later, you were again invited for yet higher responsibility. Once again you never asked for it; responsibility was just thrust up on you. Just imagine the excitement of those who have seen you playing your first inning as the finance minister. In the May of 2004, India appeared all set to see yet another height. Expectations were specifically high after the tenure of our former Prime Minister Shri Atal Bihari Vajpayee, who is often considered as the best prime minister of India. I too, share their opinion. But then there is always a place vacant for the best. Isn’t it?

But then something seem quite different this time. You excepted the post without putting forward your doctrine of dominance. Was is the politician Manmohan Singh? But then perhaps you too felt it was your responsibility to ensure India gets a deserving and able Prime Minister. Other matters can be handled in due course. If you thought that way, you were right. We were sure you will handle this job with the same grace, efficiency and sincerity as you handled your previous assignments. You will keep India first. Isn’t Mr. Prime Minister?

But then wait this time appeared to be longer. Unlike the tough and innovative measures taken by the finance minister or Rao government, the primer minister Manmohan Singh appeared to be a silent and suffering man. Perhaps natural for a coalition government like the one your were heading. After all former primer minister Mr. I.K.Gujral shamelessly accepted that he is a helpless man. So why should you be blamed? Why should you be a depicted as a model of being obedient to Madam? Because Mr. Prime Minister, expectations were much higher from you. A way too high.

As I said expectations were just unreasonably high. People expected you to intervene in Australia when Indians were Targeted. People criticized you for your inaction in similar case in Malaysia. It appears so unreasonable. What can the Indian premier do in the internal matters of other country?

The expectation appears more unreasonable from you, Mr Prime Minster, who did nothing to stop such violence on his own soil. A small group of political terrorists attacked a segment of Indians for staying in the other part of the country. The constitution was violated, the very foundation stone of India’s unity and existence was shaken. Every body was shocked. And whom we were supposed to turn to? Tragically, the Prime Minister of India appeared as helpless as the poor labours who were brutally attacked on their own soil.

Another fanatic group attacked yet another set of your subject in the name of cultural guardianship. Once again no strong message appeared to seek a long term solution.

A people representative was attacked on the very same floor he was supposed to represent his constituency. He was found guilty of using Hindi – the official language (though not the national language). But it appears that this matter was not worthy of the P.M. interventions. Interestingly, the state is governed by your own party.

Recently, your home minister attended a apparently secular Ulema conference. The national song – Vandemataram, was disgraced and a fatwa was issued against it. Home minster remained a silent spectator. People considered it a silent endorsement. And once again, you Mr Prime Minister, remained a silent man.

Wake up Mr Prime Minister. The constitution violated, Indian citizens beaten on the streets for being in India, Official Indian language disgraced, National song insulted. Bhagat Singh said, it requires bang to let the def hear. Now what is needed to break your silence?

I will not tell you weather I voted for your party or not. It doesn’t matter. Because, say, even if I didn’t you are still my Prime Minister. Isn’t it? I remember late Mr Prmod Mahajan, correcting then speaker Mr Sangma that Mr Vajpayee is the Prime Minister of India and not just the Prime Minister of our Party. Mr Sangma both agreed and apologised. So Mr. Prime Minister, you are the Prime Minister of India, not just another member of Congress party. Its time you realize and act for the country.

In my subsequent letters I will keep raising the issues worth the the Prime Minister of India to notice. I hope you will have a competent set of I.T. Staffs to search the letter on the web and present to you. I sincerely hope you get to read the content of this letter. I am sure there is nothing new and nothing you don’t know. But still I feel this is my duty to let my Prime Minister know how we feel about the age we are living in and the premier we are depending on.

Regards,

(An Ordinary Citizen of India)

What do you think and what's your comments on our current condition as a country? How do we change it?

Source: http://dearmrpm.vnc.in/

હોરાઇઝન - ભવેન કચ્છી
ગેમ્સ પછી ભારતને બદનામ કરવાનું ષડયંત્ર પેટ ભરીને ‘ઇન્ડિયન કરી’ અને મસાલેદાર વાનગીઓ ઝાપટવી અને પછી બિનઆરોગ્યપ્રદ ભોજનની ફરિયાદ કરતા ફૂડ પોઈઝનિંગના બહાને બિમાર પડી જવાનું

છેક ’૮૦ના દાયકા સુધી ઇંગ્લેન્ડ ઓસ્ટ્રેલિયા અને ન્યુઝીલેન્ડ જેવા ગોરા દેશોના ખેલાડીઓ ભારતનો ક્રિકેટ પ્રવાસ ખેડવાનો હોય તે અગાઉ ભારત બદનામ થાય તે રીતે નખરા શરૂ કરી દેતા હતા. કેટલાક ક્રિકેટરો તો ભારતમાં પ્રવર્તતી ગંદકી, આરોગ્ય જાળવણી અંગેની બેદરકારી, મચ્છરોનો ઉપદ્રવ અને પીવાનું ગટરછાપ પાણી જેવા કારણો આગળ ધરીને ભારતના પ્રવાસે જવા માટે તેઓ અનિશ્ચિત છે તેવી વિશ્વ મીડિયા સમક્ષ જાહેરાત કરતા હતા. ખેલાડીઓ જ નહીં ગોરા દેશોના વિદેશી પ્રવાસીઓ પણ ભારત નહીં જવાનું એવું કારણ જણાવતા કે ‘‘મારે માટે રમત કે ફરવા કરતા કુટુંબ પ્રત્યેની જવાબદારી મહત્વની છે. મારે હજુ જીવવું છે.’’

આવો હાબાળો મચાવીને તેઓ ભારત તો આવતા જ હતા પણ અહીં આવ્યા પછી ભારતની દારૂણ ગરીબી, ગંદકી, માંદગી, વાઈરસ, બેક્ટેરિયા અને પ્રજાની માનસિકતાની ઠેકડી ઉડાવતી વાતો તેમના દેશના મીડિયાને ભરપેટ પૂરી પાડતા હતા. ગોરા દેશોના અખબારોમાં આ વઘુ પ્રકાશિત થતું રહેતું. ભારત જાણે દુકાળિયો અને ભુખમરા-રોગચાળાથી ખદબદતાં ઈથોપિયા જેવો દેશ ન હોય? ભારતમાં ચોક્કસ વિકસિત ગોરા દેશો જેવી સ્થિતિ નથી. પણ, ખેલાડીઓ અને જુદા જુદા ક્ષેત્રોના ડેલિગેશનો તો આંતરરાષ્ટ્રીય દરજ્જાની ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં રહેતા હોય છે. તેઓને ભારત આઝાદ થયુ તે પછીથી જ ભારતની મુલાકાત વખતે મિનરલ વોટર જ મળતું રહ્યું છે. હોટલથી સ્ટેડિયમ કે તેમના કામના સ્થળે તેઓને એરકંડિશન વાહનો જ પૂરા પાડવામાં આવતા હોય છે. તેમાં પણ પોતે કેટલા આઘુનિક અને આપણે અછૂત કે તુચ્છ છીએ તેવું પુરવાર કરવા તેઓ તેમના દેશથી જ પાણી અને જ્યુસની મહિના સુધી ચાલેે એટલી બોટલો, ફૂડ પેકેટ, દવાઓ, તબીબ સાથે લઈને આવ્યા હોય છે. વિદેશીઓ ભારતમાં ‘ઈન્ડિયન કરી’ અને મસાલેદાર સ્વાદિષ્ટ ભોજન અકરાંતિયાની જેમ ખાય અને ઝાડા થઈ જાય એટલે ભારતનું દૂષિત પાણી કે બિનઆરોગ્યપ્રદ રીતે બનાવેલું ભોજન ખાતા ‘ફૂડ પોઈઝનિંગ’ થઈ ગયું તે વિશ્વ મીડિયા સમક્ષ પ્રચાર કરી દેવાનો. અંગ્રેજોના અખબારોમાં ભારતમાં જાણે ભૂંડો જ વસતા હોય તેવી રીતે અગ્રપૃષ્ઠ પર આઈટમો ઓકાતી રહે. ગોરા દેશો આમાં એક પ્રકારનો વિકૃત આનંદ અનુભવતા હોય છે.

૧૯૮૦ પછીના ૩૦ વર્ષમાં ભારતમાં ઘણુ પરિવર્તન આવ્યું છે. વિદેશી કંપનીઓને ભારતની જોડે ઘરોબો કેળવવાની ગરજ પડી છે. ભારતની હોટલો, ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર, વૈશ્વિક દ્રષ્ટિકોણ, સવલતો ભલે ગરીબ કે મઘ્યમવર્ગથી હજુ પણ દૂર હોય પણ શ્રીમંતો, પૈસા ખર્ચી શકે તેવા વર્ગ કે વિદેશીઓ માટે તો ગુણવત્તાસભર છે જ. ગરીબો, ગ્રામ્ય કે મઘ્યમવર્ગ પણ ટીવી તેમજ અન્ય પ્રસારણ માઘ્યમમાં, શિક્ષણ-રોજગારીના વ્યાપ તેમજ વિદેશ પણ જતા-આવતા હોઈ આંતરરાષ્ટ્રીય દરજ્જાના નાગરિક બનવાની ખેવના રાખતા થયા છે. આ માટે વિશ્વ તેઓ પાસેથી શું અપેક્ષા રાખે છે તેનો તેઓને અંદાજ છે. દાયકાઓ પહેલા ભોટ અને ગમાર મનાતી પ્રજાનો સવા અબજની વસ્તીમાંથી આજે એકપણ નાગરિક એવો નથી.

પણ, ભારતની આવી પ્રગતિ ગોરા દેશો પચાવી નથી શક્યા તે હકીકત છે. ખરેખર તો યુરોપના મોટાભાગના દેશો ભૂતકાળની પ્રતિષ્ઠાને અને જે પણ તૈયાર મળેલું તેના જોરે જીવે છે જ્યારે ભારતે વિરાટ વસ્તી સાથે તે પણ વિશ્વના સૌથી નિમ્ન સ્તરના રાજકારણીઓ હોવા છતાં વિશ્વની આર્થિક સત્તા બનવા ભણી આગેચૂક કરી છે. ઓબામાએ પણ જાહેરમાં તેમના નાગરિકોને પડકારતા ચીન અને ભારત આગામી દાયકાના તેમના હરિફ છે તેમ કબુલ્યું છે.

આમ છતાં ભારતને હજુ ગંદા-ગોબરા, અસભ્ય અને પછાત દેશ તરીકે ચીતરતા રહેવાનું ગોરા દેશોનું ષડયંત્ર જારી જ છે. કોમનવેલ્થ ગેમ્સમાં કરોડો રૂપિયાનો ભ્રષ્ટાચાર થયો તેને ભારતનો અંગત મામલો ગણીએ તો વિદેશીઓને આપણે જે રીતે સાચવ્યા છે તે જોતા કમ સે કમ તેઓને તો ટીકા કરવાનો અધિકાર નહોતો પણ તેઓએ જોયું કે ભારતમાં તો ન્યુઝ ચેનલો જ લધુતાગ્રંથિથી પીડાઈને તેમનો જ દેશ બદનામ થાય. ચર્ચા થકી ટીઆરપી વધે તે માટે અક્ષમ્ય બેદરકારી દાખવીને દેશની આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રતિષ્ઠાના ભોગે પાયા વગર, અધકચરા કે સનસની મચાવતા ઈરાદાપૂર્વકના નેગેટિવ રીપોર્ટ વહેતા કરતી રહી હતી. વિદેશી મીડિયાએ આ સ્થિતિનો ભરપુર લાભ ઉઠાવીને તેમના દેશોમાં રમત કરતા ભારતમાં નિમ્ન સ્તરની સવલતો અને જીવલેણ પૂરવાર થઈ શકે તેવી તમામ સ્તરે ખરાબ ગુણવત્તાનું જ કવરેજ આપ્યું.

વિદેશીઓને અને ખેલાડીઓનો ફાઈવ સ્ટાર ભોજન જ મળતું હતું પણ કેટલીક ટીવી ચેનલોએ જ્યાં આપણા સીક્યોરીટી, સ્વયંસેવકો અન્ય સર્વિસ સ્ટાફનું ભોજન કે નાસ્તા બનતા હતા તે રસોડા પર કેમેરા ફેરવીને કોમનવેલ્થના ગેમ્સ વીલેજમાં કઈ રીતે ભોજન બને છે તેનો અહેવાલ રજુ કર્યો હતો. વિદેશના કોઈ પણ આયોજનમાં વીઆઈપી કે મહેમાનોને જે ભોજન અથવા તો જે રીતે ભોજન બનતું હોય તેવું ભોજન સ્થાનિક સર્વિસ સ્ટાફને નથી મળતું હોતું, તેમાં પણ ભારતમાં તો સામુહિક મેળાવડા, ઉત્સવોમાં કેવા રસોડા હોય છે તે ભારતની ન્યુઝ ચેનલો તો જાણે જ છે. કોઈએ ભારતના ભોજનની સામે ફરિયાદ નહોતી કરી. કોઈ બિમાર પડ્યુ હોય તેવા કિસ્સા પણ નોંધાયા નહોતા. પણ, વિદેશી મીડિયા માટે ભાવતુ ને વૈદે કીઘું જેવું થયું. તેઓએ તેમના મીડિયામાં આવી સ્ટોરી વહેતી હતી.
ગેમ્સ વીલેજની અંદરના ફૂટપાથને છેક સુધી બંને બાજુથી શમિયાનાની જેમ કવર કરવામાં આવ્યો હતો. આમ છતાં એક ન્યુઝ ચેનલે વીલેજથી દૂર જ્યાં કોઈને નડે પણ નહીં તે રીતે હજુ કામ કરવાનું બાકી હતું ત્યાં જમા થયેલું નાનું ખાબોચિયું અને બે-ચાર પ્લાસ્ટીકની કોથળીઓ બતાવીને વીલેજમાં ‘કચરાના ઢેર’ જેવા મથાળા સાથે કવરેજ બતાવ્યું. પછી તો જાણે આવા અહેવાલો માટે સ્પર્ધા થઈ... તેમાં પણ વળી કોમનવેલ્થ ગેમ્સ ફેડરેશનના વડા ફેનેલે ભારતનું મીડિયા કેટલુ મુક્ત, નિડર અને તટસ્થ છે તેવી કોમેન્ટ કરી તેનાથી ફૂલાઈ જઈને મીડિયાએ ભારતની જ વિશ્વ સમક્ષ ઘોર ખોદવામાં અતિરેક કરી દીધો. આજના ટેકનોલોજી યુગમાં ભારતની આવી પછાત માનસની ઈમેજ વાયુ કરતા પણ તેજ વેગે વિશ્વમાં પ્રસરતી રહી.

આનું પરિણામ એ આવ્યું કે ભારતે જે પણ આંતરરાષ્ટ્રીય દરજ્જા કરતા પણ વિશેષ આપ્યું તેની નોંધ જ નથી લેવાઈ. વિદેશીઓની ચાલ હતી કે કોમન વેલ્થ થકી ભારતનું વિશ્વસ્તરે બ્રાન્ડીંગ ના થાય. જેમાં ભારતના જ મીડિયાની મદદથી તેઓ સફળ થયા. યાદ રહે અહીં આયોજકોના ભ્રષ્ટાચારને છાવરવાની વાત નથી. બહુમતિ ભારત હજુ વિકસી ચુકેલા દેશનું માનસ પણ નથી ધરાવતી. હજુ પણ કામ અને સેવામાં લચરાપણું છે જ. ગંદકી, ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર તેમજ રાષ્ટ્રીય ખમીરનો અભાવ છે. પણ કોમનવેલ્થના વિદેશી મહેમાનોને આપણે આવા ભારતનો સ્પર્શ સુઘ્ધા થવા દીધો નથી. આમ છતાં ગોરા દેશો જાણે ગુલામોને ‘ઓબ્લાઈઝ’ કરીને વેઈટરને ટીપ્સ આપે તેમ ભાગ લઈને પરત થયા.

હજુ ગેમ વીલેજ સીક્યોરીટી વિભાગને સોંપાયું નહોતું ત્યારે ઓસ્ટ્રેલિયાના એક ટીવી સ્ટાફે ધડાકા કરી શકાય તેવી સામગ્રી ભરેલી બેગ ભરીને વીલેજમાં પ્રવેશ કર્યો તેમાં તો વિશ્વભરમાં ભારતમાં  સીક્યોરીટીની પોલમપોલના અહેવાલે તરખાટ મચાવ્યો. ટીવી સ્ટાફનો સત્તાવાર માન્ય બેજ પહેરીને આવી બેગ સાથે વિલેજમાં ફરતા હો તો સ્વાભાવિકપણે તમારા કાફલા સાથે કોઈ તમને ખાસ પૂછે નહીં. હજુ તો વીલેજ પણ સોંપાયુ નહોતુ. ટીવી કર્મચારીએ પત્રકાર પરિષદ યોજી, તેમના અખબારને કવરસ્ટોરી આપી. ગેમ્સ વીલેજમાં સાપ પકડાયો તેની તક ઝડપીને વિશ્વએ ભારતની મદારીના દેશ તરીકેનું લેબલ જારી રાખતા મજાક ઉડાવી. ખરેખર આવા અહેવાલો પાછળનો ઈરાદો અને પરિણામ અંગે મીડિયાએ આત્મમંથન કરવું જોઈએ. પૂરની સ્થિતિ, યમુના નદીના કિનારે આવેલા ગેમ્સ જેવી પરિસ્થિતિને જોતા એકાદ સાપ આવે તે બાબત પાકટ અભિગમ રાખવો જોઈએ.

વિદેશના સ્વીમરોએ સ્વીમિંગ પુલના પાણીની ગુણવત્તાની ટીકા કરતા કહ્યું કે ‘‘પાણી અમારી સ્ફૂર્તિ જાળવી રાખે તેવું નથી. અમને બિમાર હોઈએ તેવું જ લાગ્યા કરે છે.’’ ભારતમાં પ્રેક્ષકોએ કોમનવેલ્થ ગેમ્સને સાવ મોળો પ્રતિસાદ આપ્યો તે કબુલ પણ તેને કારણે ટીમો જોઈએ તેવો સારો દેખાવ ના કરી શક્યા તેવું કારણ આપીને વિદેશીઓ અને વિશેષ કરીને આજે પણ આપણને ગુલામ અને ઉતરતા દરજ્જાના ગણતું ઇંગ્લેન્ડ આપણી પ્રગતિ અને ગોલ્ડ મેડલની હરણફાળ જોઈ નહીં શકતું હોઈ બદનામ કરે તે હરગીઝ ચલાવી ન શકાય.

ચીને બેઈજીંગમાં ઓલિમ્પિક યોજાઈ ત્યારે મીડિયાના તમામ અહેવાલો એક કમિટિ મંજુરી આપે તે પછી જ વિશ્વ સમક્ષ મુકવાનું માળખુ ગોઠવ્યું હતું.

ભારત સરકારે પણ વિશ્વ અને આપણી ટીવી ચેનલોને ભારતની છબિ ખોટી રીતે ખરડાય નહીં તે રીતે અહેવાલો મુકવાની અપીલ કે વખત આવ્યે હિતકારક પાકટ ગેમ્સ પૂરતી આચારસંહિતા મુકવી જોઈતી હતી. કેન્દ્ર સરકારે ભારતને બદનામ કરતા બેજવાબદાર તત્વો સમક્ષ જવાબ માંગવો જોઈએ. વૈશ્વિક મીડિયાને તેમજ ખેલાડીઓને પાઠ ભણાવવો જોઈએ કે તમારા દેશમાં આવીને અમે જે સાલસતા સાથે પેશ થઈએ છીએ તેવું જ વર્તન રાખજો. પેલા તિકડમબાજ ટીવી કેમેરામેન પર પગલા લેવા જોઈએ. જે ખેલાડી ભોજન, આવાસ કે રમતગમત સંકુલોની ટીકા કરતા હતા તેમની પોલ ખુલ્લી પાડવાની જરૂર હતી.

ભારતને છેલ્લા મહિનામાં ગોરા દેશોએ સતત બદનામ કર્યું છે. ખરેખર આપણે ત્યાં જઈએ તો ત્યાં કોઈ ભાવ પણ નથી પૂછતું હોતું. તમામ સ્તરે ધંધાદારી અભિગમના નામે બિલો બનાવાય છે. આપણે ત્યાં તો જમાઈની જેમ તેઓને સાચવતા હતા છતાં પછાત તરીકે બદનામ કરવાના.

આપણે પણ વિદેશમાં જઈને પડતી ઉપાધી, સામાજિક અને કૌટુંબિક વ્યવસ્થા તેમજ અન્ય પરંપરાની ટીકા કરવા માંડીએ તો? કોઈ જાણીતા વિદેશીને ભારતના એરપોર્ટ પર સલામતિના ચેકઅપના નામે કલાકેક ઉભો રાખીએ તો? આપણે આપણી લધુતાગ્રંથિમાંથી બહાર આવવું પડશે. સ્વટીકામાંથી બહાર આવવું પડશે. કોઈ વિદેશી ‘યુ ઈન્ડિયન...’ કહે તેમ આપણે પણ ‘યુ બ્રિટિશર’ કે ‘યુ ઓસ્ટ્રેલિયન’ કહેવાનું જરૂર પડ્યે ખમીર બતાવતા શીખવું પડશે.

Thanks to Google Translation Services for Hindi Phonetics.

(Former President of India APJ Abdul Kalam at Wharton India Economic forum , Philadelphia , March 22,2008 )

Dr APJ Abdul Kalam

Question: Could you give an example, from your own experience, of how leaders should manage failure?

Dr Kalam: Let me tell you about my experience. In 1973 I became the project director of India's satellite launch vehicle program, commonly called the SLV-3. Our goal was to put India's 'Rohini’ satellite into orbit by 1980. I was given funds and human resources — but was told clearly that by 1980 we had to launch the satellite into space. Thousands of people worked together in scientific and technical teams towards that goal.

By 1979 — I think the month was August — we thought we were ready. As the project director, I went to the control center for the launch. At four minutes before the satellite launch, the computer began to go through the checklist of items that needed to be checked. One minute later, the computer program put the launch on hold; the display showed that some control components were not in order. My experts — I had four or five of them with me — told me not to worry; they had done their calculations and there was enough reserve fuel. So I bypassed the computer, switched to manual mode, and launched the rocket. In the first stage, everything worked fine. In the second stage, a problem developed. Instead of the satellite going into orbit, the whole rocket system plunged into the Bay of Bengal. It was a big failure.

That day, the chairman of the Indian Space Research Organization, Prof. Satish Dhawan, had called a press conference. The launch was at 7:00 am , and the press conference — where journalists from around the world were present — was at 7:45 am at ISRO’s satellite launch range in Sriharikota [in Andhra Pradesh in southern India ]. Prof. Dhawan, the leader of the organization, conducted the press conference himself. He took responsibility for the failure — he said that the team had worked very hard, but that it needed more technological support. He assured the media that in another year, the team would definitely succeed.. Now, I was the project director, and it was my failure, but instead, he took responsibility for the failure as chairman of the organization.

The next year, in July 1980, we tried again to launch the satellite — and this time we succeeded. The whole nation was jubilant. Again, there was a press conference. Prof. Dhawan called me aside and told me, "You conduct the press conference today."
I learned a very important lesson that day. When failure occurred, the leader of the organization owned that failure. When success came, he gave it to his team.

The best management lesson I have learned did not come to me from reading a book; it came from that experience.