Life Goes On Persia

Ebn Babevieh Cemetery - گورستان ابن بابویه

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 30 Oct 2007 20:59:00 +0000

گورستان ابن بابویه نخستین گورستان شهر ری و دومین گورستان شهر تهرانه که به دلیل قرار گرفتن در کنار آرامگاه شیخ صدوق معروف به ابن بابویه , به این نام خوانده میشه . این گورستان زیبا و قدیمی در زمان فتحعلی شاه قاجار ساخته و کم کم گسترش پیدا کرد . گورستان محل دفن بسیاری از مشاهیر ایران , شاهزاده های قاجار و مردان سیاسی و کشوری ایران و هنرمندان و ورزشکاران و نامداران ایرانی هست . این گورستان تا مدتی قبل یکی از زیباترین و با صفاترین گورستان های شهر تهران به شمار میرفت اما توسط حکومت اسلامی درختان کهنسال اون ریشه کن و آرامگاههای زیبای اون تخریب شدند و امروزه فضای اسفناکی بر گورستان حکمفرماست .

ادامه عکس ها ...

اسم این گورستان رو زیاد شنیده بودم و همیشه دلم میخواست برای دیدنش برم . محل قرار گیری اون از محل زندگی من خیلی دور بود و در شهرری قرار گرفته بود و سال ها طول کشید تا تونستم برای دیدنش همت کنم و برم و متاسفانه با صحنه عجیبی روبرو شدم . مثل این میموند که با بولدوزر افتاده باشن به جون گورستان و یا آدم رو یاد دعواهای قومی و مذهبی می انداخت که در اون حتا به مردگان و گورها هم رحم نمیکردن و همه رو نبش قبر کرده بودن ! با همه اینها شروع به عکاسی کردم و تا دستم می اومد و بیاد داشتم , گورهای مشاهیر ایران رو پیدا کردم . پیرمردی هم که در اونجا بود در این زمینه با گرفتن 500 تومان پول , کمکم کرد هر چند میدونم خیلی قسمت ها بود و هست که از قلم افتاد اما همین هم غنیمتی بود ارزشمند و افسوس که دیر به اونجا اومدم .. آدم هایی که برای دیدن این گورستان می اومدن , سه دسته بودن . کسانی که ظاهرشون نشون میداد اهالی همون جا هستن و عزیزانی خفته در اونجا دارن و عده ای که از سر و وضع سانتی مانتالشون میشد فهمید که اومدن فقط به قصد دیدن و ارضای حس کنجکاویشون و گرفتن عکس یادگاری .. باقی هم برای زیارت می اومد و به امامزاده کوچکی که در ورودی گورستان قرار داشت میرفتن و دعایی می خوندن و بیرون می اومدن . از گورهای به جا مانده و ظاهر جالب اونجا میشد فهمید که محل با صفایی بوده روزگاری .. گورهای بسیار قدیمی از فرزندان مظفرالدین شاه و شاهزاده های قاجار هم زیاد به چشم میخورد که جالب بود . امیدوارم روزی این گورستان به همون شکل سابق برقرار بشه .

Cinema Niagara - سینما نیاگارا

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 30 Oct 2007 20:29:00 +0000

سینما نیاگارا توسط خانواده ای ارمنی در سال 1320 ساخته شد و سپس در سال 1351 پنجاد درصد سهام سینما توسط فردین و نیمی از سهام این سینما توسط شخص دیگری خریداری شد . بعد از انقلاب و ممنوع شدن علی فردین برای کار در سینما , پنجاه درصد سهام سینما توسط بنیاد مستضعفان ( مزلفان ) تصاحب شد . بعد از مدتی به علت عدم سود دهی , کل سهام به فردین واگذار شد که با درگذشت زنده یاد علی فردین , تمام سهام به برادر فردین , عبدالله فردین واگذار شد . مدتی قبل سینما به خانواده علی حاتمی فروخته شد و این خانواده با بازگشایی مجدد سینما در سال 1385 و به راه انداختن کافه آنتراکت رونقی دوباره به این سینما بخشیدن . به گفته بسیاری , سخنرانی چند هفته قبل لیلا حاتمی در تقدیر از خاتمی به احتمال زیاد باعث آتش سوزی عمدی این سینما بوده ... در حال حاضر جز ساختمانی سوخته چیزی از این سینما باقی نمانده .

ادامه عکس ها ...

این عکس رو چند سال قبل بطور خیلی اتفاقی از این سینما گرفته بودم . زمانی که توی ماشین به سمت چهارراه نادری میرفتیم , از پنجره این عکس رو گرفتم و توی آرشیوم باقی مونده بود . زمانی که خبر آتش سوزی سینما رو شنیدم به سراغ عکس ها رفتم و پیداش کردم و خوشحالم همین هم باقی مونده برای آیندگان . هر چند کیفیت عکس به دلیل کثیفی شیشه ها و آلودگی هوا در اون فصل زیاد جالب نیست اما حال و هوای سینما رو نشون میده . این سینما در خیابان شاه نرسیده به تقاطع حافظ قرار گرفته

The Great CharSuq - چهار سوق بزرگ

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 23 Oct 2007 21:00:00 +0000

بنای چهار سوق بزرگ در مرکز بازار بزرگ تهران قرار گرفته و بعنوان یک چهار راه اصلی , تمام بازار را به هم مربوط میسازد . از این نقطه میتوان بعنوان قطب نما نیز استفاده نمود و بوسیله آن به هر قسمت بازار رفت و گم نشد . بنای چهار سوق بزرگ در سال 1180 خورشیدی به دستور فتحعلی شاه قاجار ساخته شده هر چند بنا به روایاتی گفته میشود این محل به دستور شاه طهماست صفوی ساخته شده اما منبع مطمئنی در دسترس نمیباشد . این بنای دویست ساله زیبا که همچنان قطب اصلی بازار تهران به شمار میرود و از جمله مناطق پر رونق بازار است , شامل فضایی هشت ضلعی با گنبد مدور و تزئینات گچبری زیبا است که متاسفانه در حال ویرانی می باشد . در کنار یکی از دروازه ها نیز یک سقاخانه وقفی قرار گرفته که شکل اولیه آن به کلی از بین رفته است . در گذشته این مکان محل اقامت داروغه تهران بود . هر روز ساعت هشت شب که طبل ها در میدان ارگ به صدا در می آمدند , کسبه موظف بودند تا یکساعت بعد بازار را تعطیل کنند و بعد از ساعت 9 کسی حق تردد در بازار را نداشت . داروغه در چهار سوق مینشست و گزارش ماموران و محافظان اموال مردم را میشنید .

ادامه عکس ها ...

این عکس رو زمانی گرفتم که یکی از تعطیلات رسمی در ایران بود . از خلوتی بازار استفاده کردم و صبح زود برای گرفتن این عکس به سمت بازار راه افتادم . زمانی که بازار باز باشه , این محل اونقدر شلوغ و پر رفت و آمد هست که حتا نمیشه ایستاد و دوربین رو در آورد و عکسی گرفت . مدام بهت تنه میزنن و هُلت میدن و نمیتونی عکس بگیری و از هر طرف آدم میاد . چهارسوق رو همیشه از کودکی به یاد داشتم چون نوع معماریش خاص بود . نمی دونم و هنوز هم بلد نیستم چطور میشه به اونجا رفت . بازار بزرگ تهران مثل شبکه تو در توی موریانه ها می مونه و از هر ورودی که وارد میشی سر از نقطه ای از بازار در میاری و اونقدر وسیع هست که فکر میکنی بی انتهاست . همیشه از یکی از ورودی ها که به یادم مونده وارد که میشم در آخر به چهارسوق میرسم . برای رسیدن به این محل مشکل خاصی وجود نداره کافیه از هر کسی بپرسین چهارسوق کجاست و فورن به شما آدرس میدن . محل جذابیه برای من و آدم رو میکشونه به گذشته های دور . انگار این قسمت از بازار هرگز نمیخواد مدرن بشه . شاید اجناس مدرن شدن و دیگه خبری از جنس های گذشته نباشه و فروشنده ها هم امروزی شدن و بیشتر جوان ها هستن , اما همچنان همون بافت قدیمی وجود داره ..

Firooz Bahram High School - دبیرستان فیروز بهرام

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 21 Oct 2007 12:57:00 +0000

تاریخچه ساخت دبيرستان فيروز بهرام به تاریخ 1308 خورشیدی بر میگرده که در آن زمان شخصی به نام بهرامجی پيکاجی تصميم گرفت به يادگار فرزند ناکامش , فيروز , که در جریان جنگ جهانی اول در دريای مديترانه غرق شده بود ، ساختمانی در ایران بسازه . او با ارباب کيخسرو شاهرخ ( نماينده وقت زرتشتيان در مجلس شورای ملی و رئيس انجمن زرتشتيان تهران ) صحبت کرد و قرار شد در برابر پرداخت بیست هزار روپيه ، يک مدرسه جديد پسرانه در ايران ساخته بشه . بنابر توافق انجمن زرتشتيان ، در تاریخ 12 خرداد ماه 1309 خورشیدی تصمیم گرفته شد که زمین جنوبی نیایشگاه زرتشتیان آدریان به این مدرسه اختصاص داده بشه . سپس از جعفرخان معمار باشی خواسته شد تا نقشه ای برای این ساختمان تهیه کند . جعفرخان هم در یکم آذرماه 1309 خورشیدی دو نقشه رو آماده کرد که یکی دو طبقه و دیگری یک طبقه بود که نقشه دارای دو طبقه پذیرفته شد . در روز 23 فروردین ماه 1311 خورشیدی رئیس انجمن زرتشتیان اعلام کرد که مقدمات ساختمان آماده شده و نقشه آن با اصلاحاتی آماده و زیر نظر میرزا اردشیر رستم خان کیامنش بزودی شروع به ساخت خواهد کرد . جشن گذاشتن سنگ بنای این ساختمان روز دوشنبه 19 اردیبهشت 1311 با حضور دینشاه سیلسیتر ایرانی , رئیس وقت انجمن زرتشتیان بمبئی هندوستان و دکتر رابیندرانات تاگور , فیلسوف و شاعر نامدار هندی و ارباب کیخسرو شاهرخ عضو مجلس ملی و تعدادی از وزرا و زرتشتیان برگزار و سنگ بنا بدست وزیر معارف آن زمان نهاده میشود . کار ساخت دبیرستان فیروز بهرام 9 ماه بعد در تاریخ جمعه دوم دی ماه 1311 خورشیدی به پایان رسید و با حضور عده ای از زرتشتیان و وزرا افتتاح شد .
معماری اين دبيرستان مربوط به زمان پهلوی اول , رضاشاه بزرگ , و با توجه به طاق‌ها مشخصه که سبک اون هندی – ایرانی بوده و سر ستون‌ها نشان دهنده ناظرش ، کيخسرو شاهرخ بوده که سابقه نظارت بر ساختمانهای بانک مرکزی و کتابخانه مجلس هم از کارهای او بوده . این دبیرستان در حال حاضر فعال و دانش آموزان زرتشتی در اون مشغول به تحصیل میباشند و محل اون در تقاطع خیابان شاه و قوام الدوله , پایین تر از سفارت شیطان بزرگ ، روسیه واقع شده .

ادامه عکس ها ...

بارها و بارها از جلوی این دبیرستان رد شده بودم ولی هرگز اطلاعی از وجودش نداشتم . به طور خیلی اتفاقی مقاله ای میخوندم در مورد زرتشتی های تهران و به این مدرسه اشاره ای کرده بود . این بود که یه روز رفتم به سراغ گرفتن عکس از این مدرسه . قبلن چند تایی عکس از نمای اون گرفته بودم و برای بار دوم به سراغ مدیر دبیرستان رفتم و از داخل دبیرستان هم عکس هایی انداختم . کلاس ها معماری ساده و امروزی دارن و تنها نمای بیرونی هست که کمی تفاوت داره و از طاق استفاده شده . نکته ای که دوست دارم بهش اشاره کنم اینه که با اینکه این مدرسه متعلق به اقلیت های دینی هست و اونها معمولن حساسیت زیادی دارن برای نشون دادن اماکن خودشون به مسلمون ها , اما هر جایی که مراجعه کردم برای گرفتن عکس از ساختمان های اونها , با روی گشاده از من استقبال کردن . این در صورتیه که خیلی جاهایی که متعلق به مسلمونهاست رو وقتی می خواهی عکس بگیری , برخورد زننده و بدی باهات میکنن و بیرونت هم می اندازن و یا خیلی لطف کنن میگن برو از وزارت آموزش و پرورش مجوز بگیر برای گرفتن عکس ... در ادامه به چنین مکان هایی اشاره خواهم کرد ! محل قرار گیری این مدرسه تاریخی , در خیابان شاه , بعد از تقاطع حافظ , نبش خیابان قوام السلطنه قرار گرفته ..

BiBi Patisserie - قنادی بی بی

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 19 Oct 2007 21:43:00 +0000

قنادی بی بی یا همون قنادی شیرینی سرای سابق یکی از بهترین قنادی های تهران هست که اگه شیرینی هاش رو نخورده باشین باور نمیکنین . خیلی ها به سراغ قنادی های بالا شهر و گرون قیمت میرن و ادعا میکنن که بهترین شیرینی رو اونها میپزن ولی کسی تصور نمیکنه که در وسط شهر تهران در محله قدیمی یوسف آباد قنادی ای وجود داره که حرف اول رو در بین قنادی های تهران و شاید هم ایران بزنه ! حدود سال 1359 در خیابان مدبر یوسف آباد قنادی ای باز شد به نام شیرینی سرا . این قنادی در سالهای اول چندان معروف نبود و شیرینی هاش هم خوب نبودن که دلیل اصلیس قحطی و کمبود مواد اولیه مثل کره و روغن و تخم مرغ بود که جیره بندی و کوپنی بودن . خیلی ها یادشونه که شیرینی ها خامه ای اون زمان چقدر وحشتناک بودن و قنادهای رند شیرینی ها رو توی چای شیرینی غلیظ میذاشتن تا هم سنگین بشن و هم تر و تازه و شیرین باقی بمونن و اونها رو به مردم بی نوا قالب میکردن با خامه ای که خامه نبود و کرم بود ! ولی بعد از یکی دو سال شایعه شد که شیرینی پز قنادی معروف شهرزاد , به این قنادی رفته و از اون به بعد شیرینی های این قنادی عوض شدن و معروف شد . در سالهای اول برای ورود به قنادی از حیاط پر از گل و گیاهی باید رد میشدیم و وارد ساختمان میشدیم ولی بعدها در ورودی قنادی در خیابان قرار گرفت و به شکل امروزیش باقی موند . این قنادی انواع شیرینی جات تر و خشک و آجیل و پیراشکی رو درست میکنه مثل انواع تارت ها و شیرینی های مربایی و خشک و ناپلئونی و کیک های صبحانه و پای سیب و بخش کوچکی هم به خشکبار اختصاص داره . ولی معروف ترین محصول قنادی بی بی کیک های شکلاتی و رولت های شکلاتی اون هستن که مزه اونها رو هیچ جایی نمیتونین تحربه کنین . تازگی , خوشمزگی , طرد و نرم بودن و کم شیرین بودن و کیفیت عالی و از همه مهمتر قیمت مناسب اون بی نظیره ! در واقع فروش اصلی این قنادی از همین کیک هاست که در سایزهای کوچک و متوسط و بزرگ درست میشه و خانواده های بسیار زیادی هستن که هفتگی یک یا دو کیک شکلاتی بطور مرتب خریداری میکنن . در روز شاید بالای هزار عدد کیک به فروش میرسه و جالب اینه که اگه ساعت 6-7 بعد از ظهر مراجعه کنین تمام ویترین ها خالی هستن و هیچ چیزی باقی نمونده جز مقداری شیرینی خشک !!!! یکی از شیرینی ها جدید و پر طرفدار که تازگی ها خیلی اسم در کرده یک نوع دسر ایتالیایی و بسیار خوشمزه به اسم تیرامیسو هست که با بیسکویت مخصوص خوابانده شده در قهوه و یک لایه پر از پنیر و خامه و پودر کاکائو درست میشه , اشاره کرد . قیمت یک کیک شکلاتی کوچک در حدود شش تا هفت هزار تومن در میاد و یک کیک متوسط در حدود نه هزار تومن . برای رفتن به این قنادی ابتدا باید وارد خیابان یوسف آباد شد و دنبال میدانی به نام کلانتری گشت و سپس خیابان مدبر رو به جنوب . در اواسط خیابان مدبر این قنادی در سمت چپ قرار میگیره . شعبه دوم این قنادی در خیابان شریعتی تهران قرار داره که بسیار بدنام هست و کثیف بودن و موندگی شیرینی هاش معروفه در اون منطقه !!! اگه به تهران برای تفریح میایین حتمن یکبار کیک های شکلاتی این قنادی رو امتحان کنین .

ادامه عکس ها ...

Caffè Naderi - کافه نادری

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 12 Sep 2007 09:42:00 +0000

روی کار آمدن حکومت پر شکوه پهلوی در ایران باعث حرکت ایران و جامعه و مردم به سوی پیشرفت شد و شتاب زیادی برای عبور از عقب ماندگی دوران ننگین قاجار گرفت . این تغییرات در زمینه های بسیار زیادی بخصوص در زمینه های فرهنگی بسیار آشکار بود . شروع فعالیت کافه نادری هم در همین دوراه بوده . با روی کار آمدن رضا شاه بزرگ ، زندگی مردم در بخش های مختلف دچار دگرگونی بسیاری شد . از معماری گرفته تا رسوم و عادات مردم ، طرز زندگی تا نوع لباس و پوشاک و ... پیدایی نسل جدیدی از کافه رستورانها و غذاخوری ها هم به این دوره تعلق داره و در این دوره متحول شد و از حالت سنتی و بازاری خارج شد .از میدان توپخانه تا میدان فردوسی محله اعیان نشین و عمله های دربار قاجار رو می داد . این محله تازه ساز در اون دوره شامل عمارات ها و باغ هایی مانند برج نوش و باغ ایلخانی و باغ امین السلطان و باغ سفارت انگلیس و ... میشد . در جریان توسعه روز به روز تهران عمر این باغ ها دیری نپایید و در سال های بعد رفته رفته باغ ها به قطعات کوچکتر تقسیم و فروخته و بناهایی در آنها ساخته شد . هرچند محله دولت ناصری در آغاز دوران پهلوی هدف اعیان دوره جدید در ایجاد ساختمان و سکونت بود ، ولی با گذشت سالهای اولیه و با کشیده شدن تهران به شمال خیابان شاهرضا ( انقلاب ) و امیرآباد شمالی و ساخت جاده پهلوی به سمت تجریش و ... باز هم کاربری زمین های این محله شروع به تغییر کرد و با خروج مردان سیاسی از این محله ،کم کم فضاهای تجاری جای اونها رو گرفتن . در این دوره گذار ،کافه های زیادی در اون باغها ساخته شد مثل کافه باغ شمیران ،کافه کنتینانتال ، کافه نادری و... که کافه نادری یکی از پر آوازه ترین اونهاست . این کافه رو یک مهاجر روس با نام خاچیک مادیکیانس در سال 1306 خورشیدی برپا کرد . در این کافه از مردم تهران برای اولین بار با غذاهای اروپایی مانند بیفتک ، بیف استرو گانف و انواع دسرهای فرنگی مانند بستنی ، قهوه ترک و فرانسه ، کافه گلاسه و... پذیرایی می شد . هرچند از اواخر دوره قاجاریه تهرانی ها با غذا خوری های اروپایی و آداب و رفتار رایج در اونها کمی آشنا شده بودن اما این کافه به سهم خود با پذیرایی غذاهای جدید و گارسون های تعلیم دیده با آداب غربی و لباس مرتب و یک شکل و استفاده از کارد و چنگال و میز و صندلی و ... در رواج بیشتر این پدیده اجتماعی میان تهرانیان نقش بسیار مهمی رو بازی کرد .
باید از یاد نبرد که مباحث سیاسی و اصلاح طلبانه از اواخر دوره ناصرالدین شاه بخصوص با گشایش دارالفنون ، میان برخی از شاهزادگان و مردم متعرض و روشنفکران بطور غیر محسوس و پنهانی انجام می شد و با پیروزی مشروطه خواهان این گونه مباحث بیش و کم به مکانهای عمومی و تعدادی از قهوه خانه ها مانند قهوه خانه یوز باشی در پشت شمس العماره هم کشیده شد . پس از تبعید رضا شاه از کشور در سال 1320 و اشغال ایران توسط قوای متجاوز متفقین و روی کار آمدن محمد رضا شاه فقید ، فضای سیاسی بازی در کشور پدید آمد که مناسب فعالیت های سیاسی و اجتماعی بسیاری از فعالان آن دوره بود . در فاصله سالهای 1320 تا 1332 یعنی بین دو دولت پهلوی یکم و دوم مطبوعات و احزاب سیاسی یکی پس از دیگری شروع به فعالیت کردند . در این سال ها روشنفکران با آزادی در اماکن عمومی به مباحثه ادبی و مجادله سیاسی و گفتگو هایی از جنس هنر و موسیقی و ... که تقلیدی از کشور های اروپایی چون روسیه و فرانسه بود دست می زدند و کافه نادری مشهور ترین آنها در این دوره ست . صادق هدایت ، صادق چوبک ، احمد شاملو ، نادر نادر پور ، مهدی اخوان ثالث ، انجوی شیرازی ، ناتل خانلری و سیمین دانشور و جلال آل احمد ... برجسته ترین روشنفکران و نخبگان آن دوران بودند که در این کافه به دور هم جمع میشدند . به کافه رستوران نادری بعدها قنادی و مهمانخانه هم اضافه شد و با گذشت زمان مشهورتر هم گشت . پس از خاچیک ، مدیریت کافه نادری ابتدا به پسر بزرگش گریگور و پس از او به دیگر پسرش آئیک رسید .

ادامه عکس ها ...

از دوران کودکی هر وقت به خیابان شاه میرفتیم برای خرید کردن که اون زمان یکی از مراکز مهم بود , وقتی به چهارراه استانبول نزدیک میشدیم بوی خوش قهوه حس خوبی بهم میداد . این کافه رو هرگز نمیشناختم با اینکه صدها بار از کنارش رد میشدیم و رنگ پیشخون و دکور نارنجی رنگ قنادی نادری که در کنار در ورودیش بود , همیشه به یادم بود اما هیچ وقت داخلش نشدیم . زمانی که تصمیم گرفتم عکس هایی از این محل بگیرم , قنادی رو جمع کرده بودن و تنها هتل نادری و کمی آنطرف تر , کافه نادری باز بود . داخل کافه میزها رو چیده بودن و یک حس جالبی داشت اما حس آرامش ازش نگرفتم .. چند نفری نشسته بودن و قهوه مینوشیدن . عکس هایی گرفتم و یادم افتاد که بیرون ساختمان حیاطی هم بوده و حوض هایی و فواره هایی که تابستان ها مردم اونجا میشستن . بعد از گرفتن اجازه از صاحب کافه برای عکاسی به اونجا رفتم و چیزی باقی نمونده بود و ویرانه ای بیش نبود . تبدیل شده بود به انبار .. کافه نادری در خیابان شاه ( جمهوری ) روبروی سفارت انگلستان نرسیده به چهارراه استانبول قرار گرفته .

Cheshmeh Ali - چشمه علی

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 28 Jul 2007 18:50:00 +0000

چشمه علی یا چشمه سورنا , با قدمتی هشت هزار ساله یکی از نقاط تاریخی ری باستان میباشد . از سال 1934 تا 1936 اولین کاوش ها در این منطقه توسط شخصی بنام اریک اشمیت انجام گرفت و سفال هایی کشف شد . قدیمی ترین شواهد تاریخی در این نقطه به هزاره چهارم قبل از میلاد میرسد . این محل در هزاره سوم پیش از میلاد ناگهان متروک شد و دوباره از هزاره دوم مسکونی و آباد گشت‌. آثاری از عهد پارت‌ها ( حصار معبد آناهیتا متعلق به آغاز عصر مسیحیون‌ ) ، ساسانی‌ها و حمله اعراب وحشی تا عهد تیموریان نیز در این محل به دست آمده است‌ . به استناد روایت‌های مختلف‌ تاریخی , مادر زرتشت نیز در این مکان متولد شده است‌ . درباره آب چشمه گفته می‌شود که از جاجرود و قیطریه تأمین می‌شود و پس از گذر از راه‌های زیرزمینی‌ ، از دل تپه می‌جوشد . چشمه علی به عنوان یک منطقه طبیعی شناخته شده است‌ . برج و باروهای آن در هنگام استحکام به چهار تا پنج متر می‌رسید و سوراخ‌های دیده‌بانی و آتش‌دان هایی داشته است که هنوز هم آثار آن باقی مانده ‌. اکنون حدود ۱۰۰ متر از دیوار آن بازسازی شده است‌ . وجود نقش برجسته‌ای از فتح علیشاه قاجار ،در حال تاج‌گذاری‌ ، بر صخره مسلط بر آب‌های چشمه‌علی از ویژگی‌های منطقه است و آن را نباید با نقش برجسته‌ای که همین پادشاه را سوار بر اسب و در حال شکار نشان می‌دهد اشتباه کرد. قبلن این نقش برجسته متعلق به دوران ساسانی‌ها بوده است‌ که به دستور این شاه بی کفایت تخریب و بجای آن این نقش برجسته حک شد . نام چشمه به امام اول شیعیان باز می‌گردد که ساکنان اطراف چشمه در دوران حمله اعراب به ایران بر آن نهادند . اما ایرانیان باستان این چشمه را سورنا می‌نامیدند زیرا در کنار معبد آناهیتا قرار داشته است ‌. در گذشته فرش فروش‌ها و مردم تهران ، قالي‌ها و قاليچه‌هاي خود را با این عقیده که در آب این چشمه خاصيتي است که فرش را خوب تميز و ‌روشن‌تر و پرجلاتر مي‌سازد ، در آب چشمه‌علی مي‌شستند .

ادامه عکس ها ...

عکس ها و تعریف های این چشمه رو خیلی شنیده و دیده بودم و خیلی هم دلم میخواست برای دیدنش از نزدیک برم . بعد از مدتها انتظار موقعیتش پیش اومد و رفتم برای دیدنش . انتظار داشتم که این مکان در فضایی باز قرار گرفته باشه و محافظت زیادی ازش بشه . اما وقتی پرسان پرسان بالاخره اونجا رو پیدا کردم , میتونم بگم تا حد زیادی تو ذوقم خورد . دیواره جنوبی چشمه رو با سیمان درست کرده بودن و محوطه سازی بسیار کژ سلیقانه ای شده بود . دور تا دورش رو هم خونه ساخته بودن طوریکه محوطه چشمه در بین خونه ها مدفون بود تا حد زیادی . عده زیادی هم از مردم دورش جمع شده بودن و مسخره بازی در میاوردن و یا سنگ داخل آب مینداختن . تنها چیزی که باعث میشه شما در اون مکان کمی جوگیر بشین , حضور سنگ نوشته ای در دل صخره بود و دیواره بالایی اون و صخره صاف کف که گذشته های دور رو تداعی میکنه . زمانیکه آب ارزش بسیار بالایی داشت و برای حفظ کردنش لابد کلی خون ریخته شده بود و جنگ های زیادی صورت گرفته بود و یا مردمی که هر روزه برای استفاده از آب این چشمه به این مکان می اومدن و یا شاید در زمان های بسیار دور , محلی بوده برای پرستش ... درست زیر صخره بسیار بزرگ , آب صافی میجوشید و می اومد بیرون . به نظر خیلی زلال میرسید اما دیواره جلبک گرفته و محیط کثیف و سبز لجنی اطرافش , این حس رو ایجاد میکرد که آب چشمه در واقع آب فاضلاب هست . با این همه دیدن این چشمه رو به همه توصیه میکنم .. بخصوص در فصل تابستان که چشمه میشه پر از بچه هایی که توی آب چشمه آب بازی میکنن و محیط جالبی رو ایجاد میکنه ..

The Mosque And Seminary Of Sepahsalar - مسجد و مدرسه سپهسالار

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 25 Jul 2007 11:40:00 +0000

در سال 1251 خورشیدی میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی , صدر اعظم ناصرالدین شاه ملعون عیاش و برادرش مشیرالدوله دستور ساخت مسجدی رو دادن که حالا جزو زیباترین و بزرگترین بناهای مذهبی شهر تهران به شمار میاد . این مسجد در زمینی به مساحت 16 هزار متر و در دو طبقه بنا شده . طراحی مسجد رو میرزا مهدی خان شقاقی معروف به ممتحن‌ الدوله به عهده گرفت و معمار اون میرزا ابوالحسن قمی بود. ساخت هسته اصلی بنا نزدیک به پنج سال به درازا کشید اما عمر سپهسالار چندان نپایید تا مسجد ساخته شده رو به چشم ببینه . در دوره‌های بعدی‌ ، تکمیل بخش‌هایی از مسجد همچنان ادامه یافت . در سال ۱۳۲۰خورشیدی در محل گل‌خانه قدیمی‌، تالاری ساخته شد که امروز مجموعه دارالقرآن در اون قرار گرفته . در سال ۱۳۴۲خورشیدی استاد لرزاده تغییراتی در شبستان زمستانی ایجاد کرد و در سال ۱۳۷۵ خورشیدی هم مهندس سعیدی گنبد اصلی رو مرمت کرد . سوای معماری باشکوه این بنا , اهمیت این مسجد در کتابخانه‌ مسجد هست که در همون سال ساخت مسجد , سپهسالار با خرید کتابخانه‌ ۴۰۰۰ جلدی اعتضاد السلطنه و انتقال کتابها به کتابخانه مسجد به یادگار گذاشته . در حال حاضر گنجینه‌ای با بیش از ۴۲۰۰ کتاب خطی و نزدیک به ۱۰۰۰۰ کتاب چاپ سنگی در این کتابخانه‌ وجود داره که در دنیا بی نظیر هستن . طراحی این مسجد با الهام از بهترین نمونه‌های پیش از خودش همچون مسجد سید و مسجد حکیم یا مسجد جامع اصفهان ‌، بوده و تلفيقی از سبک معماری مساجد ايراني و مساجد شهر استانبول مخصوصن مسجد ایاصوفیه . حياط مربع مدرسه سپهسالار شامل چهار ايوان و انبار میشه . اين حياط 62 در 63 متري هست كه از چهار جهت در دو طبقه ساخته شده و 60 حجره در دو طبقه برای سكونت طلبه ها در اون تعبیه شده . شبستان تابستاني بزرگترين و دیدنی ترین فضاي مسجد به شمار میره و در واقع اين قسمت از بنا موجب فرق اون با ديگر مساجد شده و در واقع میشه گفت آخرين شاهكار معماري دوره سنتی بشمار میاد . این مدرسه و مسجد در میدان بهارستان تهران در جنوب مجلس شورای ملی قرار گرفته .

ادامه عکس ها ...

قبل از هر چیز لازمه که اعترافی انجام بدم . البته این کار رو برای بیشتر کارهام باید بکنم چون خیلی از کارها رو پنهانی انجام دادم ! به هر حال ایرانه و ... برای گرفتن این عکس ها شرمنده م از این کارم اما به دلایل تاریخی و ارزشی که این محل داره و اینکه خیلی از ایرانی ها بزرگی و شکوه این محل رو نمیشناسن و نمیدونن , لازمه بود که بطور کامل اونو عکاسی کنم و روی اصفهانی ها رو کم کنم !! ضمن اینکه به دلیل حساسیت سیاسی و محل رفت و آمد بعضی افراد سرشناس دولتی و مجلسی و ... جزو اماکن عکاسی ممنوع هم به شمار میرفت و در سرتاسرش تابلوی عکاسی ممنوع چسبونده بودن ! برای گرفتن عکس ازش نیاز به مجوز بود ! برای تهیه مجوز با کلی کارهای جعل و زبون بازی و رفتن به سازمان اوقاف و ارشاد و دم کلی حاج آقا و آخوند و ملا رو دیدن , موفق شدیم که مجوز عکاسی از این محل رو بگیریم . زمانی که آماده گرفتن عکس از این مکان میشدم , انتخابات جنجالی سال 1388 اتفاق افتاد و جو امنیتی باعث شد که تمام مجوزها باطل بشه . با این همه شش ماه بعد از این جریان دوباره به قصد عکاسی رهسپار شدم و باز با کلی ترفند و کلک تونستم حاج آقای مسئول رو راضی کنم بذاره عکس بگیرم . ورود خانم ها به داخل این محوطه بدون پوشش چادر ممنوع هست و برای رفتن به داخل باید حتمن چادر به سر کنین ! ظهر که میشه مسجد مدرسه به روی عموم باز میشه و سیلی از مردم و رهگذران وارد میشن برای خوندن نماز که تیپ بیشتر اونها مورد داره و همگی از برادران و خواهران ارزشی هستن !! زمانی که به جلوی این مدرسه میرسین , بزرگی و ابهت ساختمان شما رو میگیره بخصوص مناره های بسیار بزرگش . تصور کنید مسجدی رو در اندازه غول آسا ساخته باشن .. طاق های بسیار بلند و بزرگ و مناره های بسیار بزرگ و کاشی کاریهای بسیار زیبا و سر ستون ها و سنگ هایی که با دست تراشیده شدن در ابعاد بسیار بزرگ همگی جزو شاهکارهای معماری ایرانی به شمار میان . از در اصلی که رد میشین , وارد یک دالان بسیار بزرگ میشین و سپس وارد حیاط بسیار بزرگ مدرسه . فضای بسیار بزرگی رو اختصاص دادن به حیاط . دور تا دور مدرسه حجره ها قرار گرفتن و حس جالبی رو به شما میده . جالب اینه که در روی کتیبه ها و کاشی کاری هایی که دور تا دور حیاط هست , عباراتی در مدح ناصرالدین شاه نوشته شده که بعضی قسمت ها رو کندن و بعضی جاها از دستشون در رفته و باقی مونده که حتا خود نگهبان مدرسه هم با تمسخر و افسوس اینها رو میگفت . مجوز من فقط برای این بود که از چند نمای بیرونی حیاط عکس بگیرم و بعد هم برم . تا این حد بصورت شفاهی به من اجازه داده بود جناب حاج آقا ! اما من از فرصت نماز ظهر و خلوتی نسبی استفاده کردم و با کلی ترس و لرز تمام قسمت ها رو عکاسی کردم . طلبه هایی که اونجا بودن هم زل زده بودن به من و عکس گرفتنم . گاهی آدم هایی هم می اومدن و رد میشدن و می ایستادن و پرسشی میکردن که داری چیکار میکنی و مجوز داری یا نه و میرفتن ! ظاهرشون نشون میداد اطلاعاتی باشن و یا از حراست .. که ترس من رو بیشتر میکرد ! با این همه تونستم از حجره های طبقه بالا و ایوان ها و حتا شبستان داخلی مسجد و بام رو هم عکس بگیرم و به سرعت باد برم بیرون . تنها افسوسی که برای این بنای زیبا میشه خورد اینه که گنبد اصلی اون در حال ویرانی هست و کارهایی که برای مرمتش دارن انجام میدن بدتر بهش آسیب زده ! در عکس ها به روشنی دیده میشن ! تنها نمای اصلی مونده بود که اون رو هم به دلیل وجود دوربین های زیادی که در خیابان قرار داده بودن نمیخواستم علنی انجام بدم . تو فکر این بودم که چطور نما رو عکاسی کنم که چشمم به اتوبوس هایی افتاد که روبروی مدرسه پارک کرده بودن . رفتم به اون سمت و از راننده یکی از اتوبوس ها خواستم بذاره سوار بشم و از داخل اتوبوس عکاسی کنم . گویا دل خوشی هم از اونها نداشت که خیلی همکاری کرد و دنده عقب گرفت و زاویه خیلی خوبی رو برام ایجاد کرد و تونستم بدون زحمت و ترس چند پانوراما بگیرم و برم .. ! نکته مهم دیگه ای که باید بگم اینه که , تمام عکس ها رو با فرمت RAW گرفتم و تک تک اونها ادیت شده هستن و وقت و زمان خیلی زیادی رو صرفشون کردم تا بتونم چنین کیفیتی رو به دست بیارم و امیدوارم از دیدنشون لذت ببرین . این تصاویر برای اون دسته از کسانی که ادعا میکنن تهران مسجدی نداره و تاریخی نداره میتونه تو دهنی خوبی باشه که در قلب تهران مسجدی با این بزرگی و زیبایی قرار گرفته که چشم ها رو خیره میکنه . حتمن یکبار هم شده برای دیدنش برین . بزرگیش آدم رو میگیره ..

The Adrian Temple Of Tehran - آتشکده آدریان تهران

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 12 Jul 2007 12:14:00 +0000

آتشکده آدریان , یکی از مهمترین و قدیمی ترین آتشکده شهر تهرانه که در سال 1296 خورشیدی بنا شده و جزو یکی از آثار زیبای معماری شهر تهران به سبک پهلوی به شمار میاد . این آتشکده متاسفانه نیاز به تعمیرات اساسی داره که هیچ نهادی حمایت از بازسازی اون رو هنوز به عهده نگرفته . این آتشکده در تهران , تقاطع خیابان شاه و قوام السلطنه , پایین تر از لانه شیطان بزرگ ، سفارت روسیه , کنار دبیرستان فیروز بهرام قرار گرفته .

ادامه عکس ها ...

خیلی دلم میخواست میتونستم آتشکده زرتشتی ها رو ببینم . عکس هاش رو توی اینترنت دیده بودم ولی از نزدیک موقعیتش پیش نیومده بود برام . زمانی که شروع به عکاسی از ساختمان های مختلف کردم ، اینجا هم در ذهنم بود و با کمی گشتن پیداش کردم . فقط مونده بودم که چطور میتونم برم داخلش . در چوبی بزرگ و قدیمی ای روبروم بود و زنگ هم که میزدم کسی جواب نمیداد . داشتم منصرف میشدم که برگردم و یهو یه پیرزن پیداش شد و با چهره خندان و مهربونی گفت میخوای بری تو ؟ گفتم آره . گفت در اینجا به روی همه بازه .. هل بده برو تو .. فکر کردم از این تیپ های مذهبیه که توهم دارن .. ولی خودش در رو با زور هل داد و در باز شد و رفتیم تو . در خیلی سنگین بود و دو نفری به زور تونستیم بازش کنیم . وارد که میشی , یه راهروی کوچکی هست و در کنارش دفتر آتشکده قرار گرفته . خانمی سرپرست اونجا بود که اسمش رو فراموش کردم . ازش اجازه خواستم برای عکاسی و گفت میتونی بگیری بجز قسمتی که آتش مقدس رو نگهداری میکنیم ! بعد از عبور از راهرو , به محوطه بزرگی میرسی که یک حوض جلوت هست و روبروش هم ساختمان اصلی آتشکده . معماریش و سر ستون هاش شبیه تخت جمشید هست و دوره پهلوی اول . بالای ساختمون سنگ نوشته ای قرار گرفته و سال ساخت رو نوشته . چیزی که خیلی جلب توجه میکنه تمیزی اونجاست . در مقایسه با مسجدهای مسلمون ها که کثافت از سر و کولش بالا میره و همه چیز با بد سلیقگی قرار گرفته و بی نظمی موج میزنه , در اینجا همه چیز پاک و تمیز و با سلیقه و نظم خاصی قرار گرفته بود . از نظر حس درونی هم احساس خوشایندی بهت دست میداد . یه فضای سبک و آرامش بخش .. مثل مسجد خبری از اذان و قرآن که آدم رو یاد مرگ و جنازه می اندازه و آدم های کثیف و ژولیده و یا کسانی که برای دستشویی واردش شدن نبود ! مردها و زنهایی که توی حیاط قدم میزدن , آرامش داشتن و مردها لباس سفید به تن داشتن و پاکیزه و همگی هم با لبی خندون و صورتی مهربون . پیشنهاد میکنم حتمن یکبار هم شده به دیدن آتشکده برین . روزی روزگاری آیین ما هم زرتشتی بود , آئین مهر و انسان دوستی و صلح جویی ! نه آیینی ضد بشری و جهاد فی سبیل الله و تشویق به قتل و کشت و کشتار برای به کرسی نشوندن نژاد برتر مسلمان ها !! به امید بازگشت به اون روزگاران ...

The Great Market Of Tehran - بازار بزرگ تهران

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 08 Jul 2007 20:01:00 +0000

بازار بزرگ تهران نبض اقتصاد ایران رو در دست داره و قیمت های انواع کالاها در واقع در اینجاست که تعیین میشه و نه دولت و نه هیچ ارگانی در ایران قادر به رقابت یا مخالفت با بازاریان نیست . اعتصاب و یا مخالفت بازاریان به معنی تورم شدید و یا قطع شدن شریان انتقال کالا به سایر قسمت های ایران میشه و همچنین در موارد شدیدتر سقوط دولت رو در پی خواهد داشت . چطور که در تاریخ معاصر ایران شاهدیم بازاریان تهران نقش بسیار مهمی داشتن و بارها و بارها باعث و بانی بسیاری از حوادث تاریخی در کشور ما شدن مانند مشروطیت و کودتای سال 1357 خورشیدی در ایران و بسیاری حوادث دیگه . در واقع بازار تهران اهرم فشاری موثر بر ضد دولت های حاکم از زمان قاجاریه تا به حال بوده که متاسفانه چون تمایلات این گروه فشار از جنس مذهبی هست , اقدامات اونها هم به نفع مردم موثر واقع نشده ! در واقع یکی از دلایل رخ دادن کودتای سال 1357 در ایران و خیانتی که به ملت ایران شد , پشت پرده هدفی بود که محمدرضا شاه فقید قصد داشت نبض بازار رو خودش در دست گرفته و از نفوذ بازاریان در سیاست و اقتصاد کم کنه و پایه های بازار رو با ساخت فروشگاههای زنجیره ای مانند فروشگاه کوروش و سپه و ... به لرزه در آورد و که منجر به طغیان بازاریان شد که در راس اونها ملایان و روحانیت خائن قرار داشتن و در نهایت باعث سرنگونی رژیم پر شکوه شاهنشاهی در ایران و روی کار آمدن اسلامیون شد . در مورد تاریخچه ساخت بازار بزرگ تهران در کتابهای جهانگردانی که به ایران سفر کردن شخصی انگلیسی به نام سر توماس هربرت در زمان صفویه به تاریخ 1066 خورشیدی توصیفی از بازارهای بدون سقف تهران کرده . اما ساخت و ساز و پی ریزی اصلی بازار تهران در دوران فتحعلی شاه قاجار آغاز و در دوران محمد شاه و ناصرالدین شاه به اوج خود رسید و تا به امروز هم تغییرات چندانی در بازار ایجاد نشده و تنها بعضی از ساختمان های قدیمی بازار تخریب و به جای اونها مغازه های جدید ساخته شده . محدوده بازار تهران از شمال شامل :
چهارراه گلوبندک به سمت شرق تا چهارراه سیروس و سپس به سمت جنوب تا میدان مولوی و سپس به سمت غرب تا میدان خیام و سپس به سمت شمال دوباره تا چهارراه گلوبندک میشه . با وجود آتش سوزیهای گسترده و خطر ریزش ساختمان ها به علت فرسودگی شدید و نداشتن دسترسی آتش نشانی به بازار به علت تنگ بودن کوچه ها , باز هم بازاریان رضایت به ترمیم و انتقال بازار به مکان دیگه رو نمیدن و محدوده بازار تهران مانند بمبی هست که هر زمان امکان داره منفجر و باعث فاجعه بزرگی بشه . محدوده و نوع معماری بازار تهران بسیار فرسوده و خطرناک و قدیمیه و بازاریان نسل اندر نسل در اونجا ساکن هستن و کسی تمایلی به فروش حجره ش نداره و محدوده داخلی بازار مثل تار عنکبوت در هم پیچیده و گره خورده ای شده که انگار گشایشی براش نیست . بازار تهران به بخش های متفاوتی تقسیم شده به نام های :
سراها , پاساژ ها , تیمچه ها , حجره ها , دالان ها , بازار و بازارچه ها , گذرها , و مراکز تجاری جدید . که هر کدوم اونها تاریخچه جالبی داره . قیمت های مغازه ها و حجره ها در بازار تهران نجومیه بطوریکه طبق گفته خود بازاریان , در بازار قیمت ها کیلویی عرضه میشه و عرف فروش هم به این صورته که خریدار و فروشنده به جای رفتن به دفترخانه اسناد رسمی , سراغ ریش سفیدان بازار رفته و تعیین قیمت میکنن و سپس بعد از توافق به محضر میرن . گران ترین بخش بازار , سرای جواهرفروشان با متری 140 میلیون تومان و ارزان ترین بخش , بازار سلطانی با متری 80 میلیون تومان برآورد شده که هر سال قیمتش بالاتر میره . این قیمت گذاری رو در مقایسه با نرخ امروز مسکن در ایران که به بالاترین حد خودش رسیده یعنی متری 6 میلیون تومن در بالای شهر مقایسه کنید متوجه ارزش هر وجب از زمین های بازار میشید ! در تاریخ معاملات بازار رقم های جالبی به چشم میخوره . یک دهنه مغازه 2 متری به مبلغ 350 میلیون تومان معامله شده و یا یک مغازه 60 متری به مبلغ 4 میلیارد تومان معامله شده . نیمی از قسمت های بازار تهران ورثه ای و وقفی هستن و تنها نیمی از اونها دارای مالکیت شخصی . اجاره حجره ها و مغازه های بازار هم سالانه بطور متوسط 18 میلیون تومان تعیین میشه . مالیاتی که شهرداری از بازاریان میگیره هم بر اساس مرغوبیت محل تنظیم میشه و بطور متوسط برای یک مغازه 2 متری سالانه 400 هزار تومان مالیات نوشته میشه که در عمل قرونی مالیات به دولت پرداخت نمیشه . در این سالها با فشار دولت به بازاریان , مالیاتی که پرداخت میشه از کشیدن اون بر روی اجناس و از جیب مشتری بصورت جداگانه و خالص و سوا از نرخ خود کالا دریافت و به دولت داده میشه ! در واقع یکی از خیانت هایی که بازاریان به مردم کردن و میکنن و فقط به فکر پر کردن جیبشون هستن , همراهی اونها با کودتاچیان اسلامی خواه بود و در پی موفقیت , پاداشی که به اونها داده شد , معافیت اونها از پرداخت هر نوع مالیات به دولت بود تا سالهای سال .. این در صورتیه که در ایران کارمندان دولت و کارگران و .. موقع دریافت حقوقشون , اتوماتیک و قبل از دریافت پول , از حقوقشون مالیات کم میشه !!!
در گذشته بازار تهران ، هم محل کسب و کار و هم محل اقامت بازاریان سرشناس بود ولی امروزه تنها کارگران در بازار اقامت دارن و نیمی از بازاریان به شمال شهر کوچ کرده و باقی در محلات جنوبی شهر همچنان ساکن هستن . از نواحی بسیار قدیمی بازار میشه به پاچنار اشاره کرد که امروزه خرابه هایی از اون باقی مونده و مرکز جرم و جنایت و فروش مواد مخدر و فحشا به شمار میاد و تداعی کننده محله بدنام جمشیده در یادها . این محل یکی از خطرناکترین و بدنام ترین محلات باقی مانده تهران قدیمه که حتا پلیس هم از حضور در اونجا خودداری میکنه . گذر لوطی صالح و حمام چال و بازار امیر و بازار عباسی و چهارسوق بزرگ و کوچک و بازار بین الحرمین و سرای حاجب الدوله و بازار کفاشان و مسگران و آهنگران و چرم و لوازم تحریر و جواهرفروشان و مساجدی مثل مسجد جامع یا عتیق و مسجد شاه و امامزاده های قدیمی ای مثل امامزاده زید و امام زاده سید ولی و ... از جمله مکان های تاریخی و قدیمی بازار تهران هستن که دیدنشون خالی از لطف نیست . از ویژگی های جالب بازار تهران اینه که قیمت تمام اجناس و کالاها و حتا مواد خوراکی , در بازار تهران یک سوم کمتر از سایر مناطق تهران هست و تمام فروشندگان و بقالها و ... اجناس فروشگاههاشون رو از بازار به قیمت ارزان تهیه و گرانتر به مردم میفروشن . جالب اینکه حتا بخشی از بازار اختصاص به فروش شکلات ها و تنقلات خارجی بصورت عمده داره . کسانیکه تحمل شلوغی و دوری بازار رو دارن میتونن با خرید از این مکان وسیع و پیچ در پیچ , تازه ترین و بهترین اجناس رو به قیمت ارزان تهیه کنن ضمن اینکه با بازسازی هایی که توسط شهرداری تهران در محدوده ارگ قدیم تهران که بازار هم جزو اون هست شده , این محل بسیار زیبا و دیدنی و خلوت شده و ورود اتومبیل و موتور به این محدوده ممنوع , درشکه هایی رو شهرداری آورده و مردم رو سوار میکنن و مکان هایی برای کرایه دوچرخه اختصاص داده شده به سبک کشورهای اروپایی که میتونه گشت و گذار شما رو لذت بخش تر بکنه . همچنین وجود چلوکبابی های معروف بازار مثل شمشیری و اسلامی و دیدن از کاخ تاریخی گلستان در محدوده بازار هم خالی از لطف نیست .. نکته خیلی عجیب و جالب بازار تهران اینه که هیچ نقشه دقیقی برای بازار تهیه نشده و نقشه های موجود هم چندان دقیق نیستن . به همین دلیل باید پرسان پرسان به جاهایی که علاقه دارین برین .

ادامه عکس ها ...

بازار منو همیشه یاد سریال بسیار زیبای هزاردستان میندازه . خاطره ای که از بازار رفتن دارم مربوط میشه به کودکیم که گاه گاهی به همراه مادر و مادربزرگم و خاله م میرفتیم بازار . برامون هم جالب بود و هم متفاوت ! جالب برای اینکه کلی چیزهای جالب اونجا بود که برامون جذاب بود . متفاوت از این نظر که محیط بسیار شلوغ و کثیفی بود که باعث کلافگی میشد و ترس از گم شدن و .. بعدها که خودم میرفتم اونجا , بیشتر ازش خوشم می اومد اما ارتباطی هرگز نتونستم با اون محیط برقرار کنم . محیطی که فقط انرژی منفی و کاسب کارانه برش حاکمه که زیاد هم جالب نیست و با دروغ و ریا همراهه . سالها طول کشید تا تصمیمی که داشتم برای عکاسی از بازار عملی بشه . اما در عمل باز هم نتونستم اونطور که میخوام عکاسی کنم . محیط بسیار شلوغ و تنگ و تاریک و بسته نمیذاشت به سادگی عکس بگیرم و دائم یا تنه میخوردم و یا قسمت هایی که میخواستم اونقدر آدم جلوش بود که کادر از بین میرفت . شاید ده بار به بازار رفتم و تنها تونستم نماهای خاصی که با جمعیت جذابیت داشتن رو تهیه کنم . در آخر یک روز تعطیل که همه بازار تعطیل بود از صبح زود رفتم بازار . بازار بدون جمعیت مثل شهر طاعون زده میمونه .. سوت و کور و خلوت و کمی ترسناک ! به هر حال تمام این عکس ها نتیجه یازده بار رفتن و اومدن به بازار بوده و هنوز هم راضی نیستم چون بعضی مکان ها در بازار بود که اجازه ورود به اونها بهم داده نشد و یا بسته بودن و یا مخروبه شده بودن و حتا ناپدید ! برای نمونه خیلی دنبال باقیمونده حصار شاه طهماسپ گشتم که فقط به اندازه دو متر اون باقی مونده و نتونستم پیداش کنم .. نیاز به یک راهنمایی داشتم که بازار رو مثل کف دست بشناسه که وجود نداره .. امیدوارم با دیدن این عکس ها خاطرات گذشته شما تا حدی زنده بشه , این عکس ها آخرین نماها از بازار سنتی تهران هستن و در آینده ای نه چندان دور همه اینها از بین میرن و نابود میشن ...

Melli Bank Of The IRAN - بانک ملی ایران

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 08 Jul 2007 19:07:00 +0000

کلنگ ساخت ساختمان مرکزی بانک ملی ایران در سال 1300 خورشیدی زده شد و در سال 1310 به بهره برداری رسید . مهندس معمار این ساختمان هنریش آلمانی بود که به دستور رضاشاه بزرگ به ساخت این ساختمان همت گماشت . این ساختمان نمادی از اولین بناهای دوران رضاشاه به شمار میاد که تلفیقی از معماری باستانی ایران یا هخامنشی و معماری اروپایی سبک باروک می باشد . بانک ملی ایران کار خودش رو بطور رسمی در تاریخ سه شنبه ۲۰ شهریور ماه سال ۱۳۰۷ خورشیدی در تهران آغاز کرد . رضاشاه بزرگ , در زمان ساخت بانک ملی گفته بود که تاسیس بانک ملی ایران یکی از آرزوهای دیرینه ملّت من و شخص من بوده و محمدرضا پهلوی هم گفته بود : تاسیس بانک ملّی ایران یکی از پایه های حقیقی استقلال ایران بود که به حقیقت پیوست . هر چند در سالهای اخیر این بانک به علت همکاری با دولت در برنامه های اتمی حکومت ایران مورد تحریم تمام کشورهای دنیا قرار گرفت . اولین مدیر عامل بانک ملی ایران دکتر کورت لیندن بلات آلمانی بود که به همراه فوگل معاونش و ۷۰ کارشناس امور بانکی از آلمان به ایران وارد شدند تا به امورات بانک ملی رسیدگی کنن . بانک ملی ایران کار خودش رو با سرمایه اولیه تنها دو میلیون تومان شروع کرد . بانک ملی ایران با سه شعبهٔ مرکزی واقع در خیابان فردوسی ، شعبه بازار تهران واقع سبزه میدان و کنار کاخ گلستان و شعبه بندر بوشهر کار خود را آغاز کرد . اولین شعبه این بانک در خارج از کشور در شهر هامبورگ آلمان در سال ۱۳۲۷ خورشیدی آغاز به کار کرد و بعدها در بیشتر کشورهای جهان شعبه ای ایجاد کرد . امروزه بانک ملی ایران یکی از بدنام ترین بانک ها با بدترین خدمات ممکن به مردم شناخته شده و مردم تنها از روی اجبار برای پرداخت قبض های دولتی و مالیاتی و جریمه ها و گذرنامه ها و ... به این بانک مراجعه میکنن و همیشه در شعبه های این بانک صف های طولانی و توجه نکردن کارمندان بانک به مردم و بی نظمی شدید و بی احترامی به مردم دیده میشه که همین مسائل باید رویکرد مردم به سمت بانک های خصوصی شده که اگر حمایت های دولت از بانک ملی نبود , این بانک سالها قبل ورشکسته شده بود ! شعبه مرکزی بانک ملی در خیابان فردوسی روبروی سفارت آلمان و کوچه برلن قرار گرفته . معماری ساخت این ساختمان تخت جمشید رو در ذهن تداعی میکنه .

ادامه عکس ها ...

برای گرفتن عکس از این بانک هر کاری که کردم موفق نمیشدم و نیاز به مجوز بود و حتا تهدید شده بودم که اگر دوربین به دست جلوی بانک توسط ماموران دیده بشم , دوربینم رو ضبط میکنن و احتمالن دستگیر هم میشم ! با این همه بیدی نبودم که از این بادها بترسم و با کمی فکر کردن متوجه شدم که روزهای پنج شنبه این بانک ساعت 12 ظهر تعطیل میشه و بعد از اون تا روز شنبه نگهبان وجود نداره . این شد که یک عصر پنج شنبه رو برای شکار انتخاب کردم و با سرعت خیلی زیاد و کمی هم بی دقتی عکس ها رو تهیه کردم . به دلیل مناسب نبودن زمان عکاسی و در اوج بودن خورشید , بعضی از عکس ها زیاد جالب نشدن و مجبور به ادیت های زیادی شدم ! قسمت های زیبای این ساختمان به نظر شخص من ، نقش فروهر در بالا و ستون های سنگی و شیرهای کناری اون هستن که نمای جالبی رو ایجاد کردن ..

Sadeq Hedayat House - خانه صادق هدایت

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 05 Jul 2007 09:09:00 +0000

خانه صادق هدایت در خیابان سعدی ، جنوب شرقی بیمارستان امیر اعلم ، خیابان هدایت پلاک یازده ، کنار خانه سفیر دانمارک واقع شده . این خانه به دستور اعتضاد الملک یکی از اشراف دوره قاجار ساخته شده و نوع معماری اون متعلق به اواخر دوران قاجار هست . در دهه پنجاه خورشیدی دفتر شهبانو فرح پهلوی به فکر افتاد بود موزه ای برای صادق هدایت ایجاد کنه . برای این کار ، خانه پدری هدایت خریداری شد و وسایل شخصی ش رو از بازماندگان صادق هدایت گرفتن که به جریان انقلاب خورد و مساله کنار گذاشته شد . بعد از انقلاب ملک مصادره شد و در اختیار دانشگاه علوم پزشکی تهران قرار گرفت ‌. سپس ، به عنوان مهدکودک کارکنان بیمارستان و سپس به عنوان انبار بیمارستان مورد استفاده قرار گرفت . از ساختمان همچنان بعنوان انبار استفاده میشه . در سال 1381 خورشیدی برادر زاده صادق هدایت ، جهانگیر هدایت به نوع کاربری این خانه توسط دانشگاه علوم پزشکی اعتراض کرد و در صدد پس گرفتن خانه و تبدیل اون به موزه شد اما موفق نشد و این ملک همچنان در تصاحب دانشگاه قرار داره . اینطور که به نظر میاد این خانه به دلایل سیاسی به روی عموم بسته ست در صورتیکه اگر این خانه متروکه و قدیمی تبدیل به موزه میشد بازدید کنندگان و درآمد بسیاری برای مالکان ایجاد میکرد . به امید روزی که این خانه تبدیل به موزه بشه ..

ادامه عکس ها ...

از صادق هدایت چیز زیادی نمیدونم و هیچ کتابی هم ازش نخوندم . فقط اینکه در خانواده ما به نویسنده ای دیوانه معروف بود که خودکشی کرده و از کودکی میشنیدم که همه ازش بد میگفتن . اما اونقدر تعریف ازش شنیده بودم که باعث بشه برم دنبال جایی که زندگی میکرده . بخصوص که از پاتوق هاش در خیابان نادری شنیده بودم و ارتباطش با نویسندگان و روشنفکران اون روزگار و گاه متن هایی که ازش میخوندم و به نظر جالب می اومد .. سالها قبل هم در مجله بسیار پر بار اطلاعات هفتگی مصاحبه ای با برادر صادق هدایت شده بود و گله هایی که کرده بود که به یادم مونده بود . در جریان عکاسی از بناهای دیدنی تهران , این خانه تاریخی هم جزو لیستم قرار گرفت و به سراغش رفتم . متاسفانه موفق نشدم به داخل این خانه وارد بشم و کسی در رو باز نکرد و تنها عکس هایی که میبینین , از نمای بیرونی اون هست و نقاشی های زننده ای که بر پیکر دیوارهای این خانه تاریخی زده شده تا نشون بده ایرانی ها چطور آثار تاریخیشون رو حفظ میکنن و چقدر به هنرمندان و مشاهیرشون ارزش قائلن ...

Lotf Ali Khan Zand Tomb - آرامگاه لطفعلی خان زند

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 02 Jul 2007 07:56:00 +0000

شاید کمتر کسی بدونه که آرامگاه لطفعلی خان زند , آخرین پادشاه دوره زندیه در تهران و اون هم در یک امامزاده کوچک و بی اهمیت به نام امامزاده زید در بازار بزرگ تهران قرار گرفته . جایی که نه تابلویی داره و نه نوشته ای و خیلی ها در طول روز به اون امامزاده میرن و میان بدون اینکه با خبر باشن در کنار اون امامزاده گور یکی از بزرگان ایران زمین قرار گرفته که شهرت و ابهتش کم از پهلوانان شاهنامه نیست و در همون مدت کوتاه از سلطنتش , دلاوری هاش در مقابل اخته خان یا خاجه تاجدار , جاودان شده . لطفعلی خان زند در سال 1148 خورشیدی در شیراز متولد شد و در سال 1173 در شهر تهران به دستور آغامحمد خان ملعون ابتدا کور و سپس با خفه کردن به قتل رسید . آخرین شاه زند با اینکه سلطنت بسیار کوتاهی داشت اما در همین مدت کم خدمات ارزشمندی هم انجام داده مانند ایجاد راه شوسه ای بین شیراز و بندر عباس که اگر تکمیل میشد باعث رونق و آبادانی جنوب ایران میشد و از نظر معماری بسیار پیشرفته بوده در اون دوران . ساخت سد تنگاب که سدی باقیمانده از دوره ساسانیان بود و ترمیم آرامگاه های سعدی و حافظ در شیراز همگی خدماتی بودن از این آخرین شاه دلاور زند . زیبایی و هنر دوستی و دلاوری و طبع شعر لطفعلی خان بسیار معروف بوده شعر زیر رو در زمان اسارتش سروده که بسیار زیباست :

یا رب ستدی مملکت از همچو منی
دادی به مخنثی ، نه مردی نه زنی
از گردش روزگار معلومم شد پیش تو
چه دف‌ زنی چه شمشیر زنی

امروزه آرامگاه لطفعلی خان زند تبدیل به انبار امامزاده شده ! در صورتیکه در بسیاری از کشورها حتا آثار و باقی مانده های بدنام ترین و پلید ترین اشخاص رو هم نگه میدارن و موزه میکنن و عبرت مردمان میکنن و از تخریب اونها جلوگیری و اونوقت در ایران , مشاهیر ایران زمین رو که سابقه و دودمان و خدماتشون زبانزد بوده تبدیل به انبار میشن و پنهان از مردم نگه میدارن و بناهایی جعلی به نام امامزاده میسازن و قلکی پول به نام زریح در اون کار میذارن و با شیادی و کلاهبرداری کردن از مردم نادان و بیسواد , سودهای آنچنانی میبرن .. رو شاید به درستی باید گفت که اهمیت و اعتبار و تاریخچه آرامگاه لطفعلی خان و همچنین خدماتی که برای ایران در مدت کوتاه سلطنتش کرده , بسیار مهم تر و با اهمیت تر از یک امامزاده بی خاصیت و بدون تاریخچه بوده و هست که درش دفن شده . زمانی که از دروازه اصلی سبزه میدان وارد بازار میشین در انتهای مسیر ، سمت چپ تابلویی نوشته شده که مسیر امامزاده زید رو نشون میده . وارد امامزاده که میشین پشت امامزاده در قسمت صحن , در کوچک چوبی ای قرار گرفته که همیشه بسته ست و امروزه تبدیل به انبار شده ! آرامگاه در اون قسمت قرار گرفته . با دیدن وضعیت آرامگاه آدم اینطور تصور میکنه که کینه ای که آغامحمدخان از خاندان زند داشته , تا ابد گریبان لطفعلی خان رو گرفته و حتا با اینکه سالها از اون روزگار گذشته گویا کینه اخته خان دست از سر این خاندان بر نداشته که اینطور با اونها رفتار میشه و در گمنامی به سر میبرن .

ادامه عکس ها ...

بطور خیلی اتفاقی گذرم افتاد به امامزاده زید . داشتم از آینه کاری هاش عکس میگرفتم که پیرمردی بهم گفت از لطفعلی خان هم دیدن کردی ؟ اولین بار بود که میشنیدم آرامگاه داره لطفعلی خان و طبق اطلاعات اشتباهی که در کتاب های تاریخی به خوردمون داده بودن در دوران مدرسه , هرگز اشاره نشده بود که از لطفعلی خان چیزی باقی مونده و آرامگاهش کجاست ! حتا نمیدونستم اصلن چیزی ازش باقی مونده یا نه و تصورم این بود که اگر هم باشه لابد در شیرازه . محلش رو نشونم داد و به اون سمت رفتم . گویا از شانس من بود که در چوبی باز بود و رفتم داخل چند عکس گرفتم و رفتم .. بعدها به هر کسی که گفته بودم و رفته بود با در بسته روبرو شده بود و مثل باقی عکس هایی که گرفتم و همیشه راه ها و درهای بسته به روم باز میشد , این بار هم بهم یاری شده بود .. حس خاصی نداشتم بجز تعجب ! از اینکه چنین شخص مشهوری آیا جاش واقعن در این جای پرته و در گمنام باید باشه ؟ پاسخی که شاید همه میدونیم و به روی خودمون نمیاریم ....

DarolFonun School - مدرسه دارالفنون

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 29 Jun 2007 11:41:00 +0000

دارالفنون , نخستین مدرسه عالی یا پلی تکنیک ایران به شمار میره در دوران معاصر که به کوشش بزرگ مرد ایران میرزا تقی خان امیرکبیر وزیر با کفایت ناصرالدین شاه عیاش ساخته شده . محل ساختمان به دستور امیرکبیر در شمال ارگ سلطنتی و در واقع در شمال کاخ گلستان در جایی که سربازان گارد سلطنتی آموزش نظامی میدیدن , ساخته شد . نقشه ساختمان بوسیله میرزا رضاخان مهندس تبریزی که یکی از پنج نفر محصل اعزامی به لندن در زمان عباس میرزا ولیعهد فتحعلی شاه خائن بود , با استفاده و کپی برداری نسبی از طرح ساختمان سربازخانه ولیچ انگلیس در اواخر سال ۱۲۲۹ آماده و سپس بوسیله محمد تقی معمار باشی شروع به ساخت شد . قسمت شرقی بنا در سال 1230 خورشیدی پایان گرفت . اما در حدود هشتاد سال پس از فعالیت مدرسه و در سال 1308 خورشیدی میرزا یحیی خان اعتمادالدوله قراگزلو وزیر معارف وقت ، ساختمان اولیه دارالفنون رو بطور کامل تخریب و با نقشه و نظارت مهندس نیکلای مارکف روسی ، ساختمان فعلی رو ساخت . علی اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت هم در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در شمال و جنوب ساخت و سازهایی کرد . در ورودی بنا در شمال شرقی مدرسه و رو به خیابان ناصر خسرو باز می‌شه و دروازه بسیار زیبایی داره که به شیوه معماری سنتی دارای طاق زنجیره‌ ای بلندی هست و در دو سمت درگاه دو ستون استوانه‌ای نقره‌ای رنگ سنگی طاق این دروازه رو نگه داشته . درست بالای در دو لنگه‌ ای چوبی وقهوه‌ ای رنگ مدرسه واژه دارالفنون و سال ساختش رو بر روی کاشی نوشتن . این در که در یکی از چهار کنج مدرسه قرار داره به فضای هشتی مانندی باز می‌شه که بعد از بالا رفتن از چند پله به حیاط مدرسه میرسه . ساختمان دو طبقه مدرسه در زمینی مستطیلی ساخته شده . در ابتدای هر چهار گوشه , چهار پلکان مارپیچی طبقه پایین مدرسه رو به طبقه بالا وصل میکنه . با اینکه ساختمان اولیه پنجاه کلاس داشت اما ساختمان کنونی سی و دو کلاس درس بیشتر نداره که شامل دوازده کلاس در دو طبقه در سمت شرق و به همون تعداد در سمت غرب و هشت کلاس در دو طبقه در سمت شمال قرار گرفته . سالنهای نمایش و غذاخوری هم در سمت جنوبی ساخته شدن و تنها این بخش ها یادگار همان ساختمان اولیه دارالفنون هستن و باقی قسمت ها تخریب شده و از بین رفتن توسط مارکف .
انگیزه ساخت دارالفنون به زمانیکه امیرکبیر به روسیه سفر کرد و متوجه نیاز فوری کشور ایران به مرکز آموزش عالی گردید , بر میگرده . به همین دلیل از ابتدای وزارت خود در دربار قاجار , تلاش بسیاری برای ایجاد این مرکز کرد . ولی متاسفانه موفق به دیدن گشایش این مرکز علمی نشد و دارالفنون در زمان تبعید امیرکبیر در کاشان ، سیزده روز پیش از کشته شدن این بزرگ مرد ایرانی ، در سال 1233 خورشیدی با حضور ناصرالدین شاه عیاش و میرزا آقاخان نوری وزیر خائن او و گروهی از دانشمندان و معلمین ایرانی و اروپایی با سی نفر شاگرد رسمن گشایش یافت . نخستین دسته از اساتید دارالفنون به سرپرستی دکتر پولاک ، پزشک شخصی ناصرالدین شاه دو روز پس از دستگیری و تبعید امیرکبیر به تهران رسیدند و به همین دلیل با استقبال گرمی مواجه نشدن . در اون زمان هفت معلم اتریشی ، آموزش محصلینی رو که بیشتر از خانواده‌ های مهم و بانفوذ و اشراف بودن و سنی بین شانزده تا هجده سال داشتن رو بر عهده گرفتن . با وجود شروع به کار مدرسه ، عملیات ساختمانی مدرسه تا چند سال بعد نیز همچنان ادامه داشت . شاگردان دارالفنون ابتدا سی نفر بودن و سپس به صد و پنجاه نفر رسیدن . آموزش در دارالفنون رایگان بود و حتي به شاگردان لباس ويژه ، ناهار و خرج تحصيل پرداخت مي‌شد . دارالفنون سرآغاز آشنائی ايرانيان با علوم و فرهنگ جديد به شمار میره و آشنایی قشر بزرگی از ایرانیان با فرهنگ غرب در این زمان شکل گرفته و روشنفکران ایرانی در واقع از اینجا رشد کردن . روزنامه وقايع اتفاقيه در دارالفنون انتشار يافت و بسیاری از اولین اتفاقات علمی و فنی و فرهنگی و هنری و بعدها فعالیت های سیاسی روشنفکرانه هسته ش در این مدرسه صورت گرفته . اولین گروه اساتید دارالفنون عبارت بودند از :
بارُن گومنس - استاد پیاده نظام
آگوست کرزیز - استاد توپخانه
زاتی - استاد مهندسی
نمیرو - استاد سوارنظام
کارتنا - استاد مهندسی معدن
دکتر پولاک - استاد طب و داروسازی
بعدها با اعتراض سفیر انگلستان به ملیت بلژیکی این افراد ، چند استاد ایتالیایی ، فرانسوی و آلمانی نیز به این افراد اضافه شدند . سه استاد ایرانی طب ، عربی و جغرافیا و یک استاد فرانسوی مقیم ایران هم به این جمع پیوستند . دروسی که در دارالفنون تدریس میشدند شامل :
پیاده‌‌نظام ، سواره‌نظام ، توپ‌خانه ، مهندسی ، پزشکی و جراحی ، داروسازی و معدن ‌شناسی میشد و رشته‌هایی بود که در این مدرسه تدریس می‌شدند . زبان فرانسه ، علوم طبیعی ، ریاضی ، تاریخ و جغرافیا درس های مشترک همهٔ رشته‌ها بود . بعدها زبان انگلیسی ، روسی ، نقاشی و موسیقی هم به این درس‌ها اضافه شد . دارالفنون به مدت 126 سال قلب تحصیل علوم جدید در ایران دوره معاصر بود . مدرسه دارالفنون در ابتدای خیابان ناصر خسرو سمت راست ساختمان مرکزی مخابرات واقع در جنوب میدان سپه یا توپخانه قرار گرفته .
این مدرسه در محوطه بسیار بزرگی ساخته شده بود با پنجاه کلاس درس که دور حیاط ساخته شدن . همه این اتاقها با تزئینات نقش و نگاردار و بسیار زیبایی توصیف شدن و گفته میشه در اونها گچ بری های رنگی هم استفاده شده بود . جلو اتاقها ایوان و سایبان ساخته بودن و در وسط حیاط مدرسه حوض بزرگی قرار داشت و در اطرافش باغچه‌ هایی برای کاشت درخت و ایجاد فضای سبز و گلکاری که امروزه هم این فضاها باقی هستن و محیط مدرسه رو بسیار زیبا کردن . فاصله بین باغچه ‌ها هم خیابان کشی و با آجرهای بزرگی معروف به قزاقی فرش شده . در سمت شمال و پشت ساختمان مخابرات امروزی محوطه بزرگی با چند اتاق کوچک و بزرگ قرار داشت که مخصوص دانشجویان نظام بود و بعد از برچیده شدن آموزش نظامی , دانشجویان موزیک در اونها مستقر شدن و امروزه این قسمت خالی باقی مونده . دارالفنون مجهز به آزمایشگاه فیزیک و شیمی و داروسازی ، چاپخانه ، کتابخانه ، سفره خانه یا همون غذاخوری هم بود . در یکی از اتاقها دو اسکلت طبیعی از بدن انسان برای آموزش دانشجویان پزشکی نگهداری می‌شد . در سال 1261 خورشیدی نیر الملوک , وزیر علوم , با همکاری امین السلطان وزیر مالیه با خرید و تخریب خانه‌های جنوبی مدرسه تالاری نمایشی در مدرسه ساخت تا مکانی برای اجرای تئاتر باشه . به دستور ناصرالدین شاه تونلی از زیر زمین از ارگ سلطنتی یا در واقع کاخ گلستان به دارالفنون ساخته بودن و ناصرالدین شاه مخفیانه هر از گاهی وارد مدرسه میشد و بیشتر به سالن آمفی تئاتر میرفت و به تماشای تئاتر میپرداخت . این تونل امروزه هم باقی مونده و تا کاخ گلستان امتداد داره . از اون زمان درِ اصلی مدرسه در خیابان باب همایون یا خیابانی که به دروازه اصلی ارگ سلطنتی باز میشد و قسمت حرمسرای همایونی بود و امروزه وزارت دارایی رو در اون قسمت ساختن , بسته و دری به خیابان ناصریه سابق یا همون ناصر خسرو فعلی گشوده شد .

دارالفنون در تاریخ سیاسی و فرهنگی و علمی ایران نقش بسیار مهمی رو بازی کرده و در واقع آرزوی امیرکبیر رو میشه گفت تا حد زیادی برآورده ساخته . اولین گروه از دانش آموختگان دارالفنون بعدها باعث انقلاب مشروطه در ایران شدن و نسل های بعدی اون در دستگاههای دولتی و نظامی و پزشکی و سیاسی و علمی حتا تا امروزه همواره تاثیر گذار بودن ! آشنایی دانش آموختگان دارالفنون با فرهنگ غرب و علوم نوین و جریانات و وقایع ازادی خواهانه ای که در قرن 18 میلادی و در جریان انقلاب فرانسه رخ داده بود زمینه هایی شدن برای انقلاب مشروطه در ایران ! بزرگان بسیاری در این مدرسه تحصیل کردن و حتا کسانی مثل میرزا جهانگیرخان صور اسرافیل که نقش پسیار پر رنگی در انقلاب مشروطه داشت هم از دانش آموختگان این مدرسه بوده ! زمانی که رضا شاه بزرگ , دانشگاه تهران رو ساخت , بیشتر استادان این دانشگاه همگی فارغ التحصیلان دارالفنون بودن که به تدریس در دانشگاه تهران پرداختن . حتا از جنبه منفی هم بسیاری از اعضای لژهای فراماسونری در ایران باز هم از دانش آموختگان دارالفنون بودن که توسط میرزا ملکم خان به عضویت در فراماسونری کشیده شدن . و همه اینها بود که باعث شد دارالفنون از ابتدای تاسیس تا زمانی که از اهمیت افتاد , همیشه مورد انتقاد شدید افرادی قرار داشته باشه که استقلال ایران و با سواد شدن مردم ایران رو خطر بزرگی برای منافع خودشون میدیدن . سیاسیون و روحانیون !!!!!! بطوریکه میرزا آقاخان نوری یکی از کسانی بود که مدام خطر دارالفنون رو به ناصرالدین شاه گوشزد میکرد و شاه رو تشویق به بستن این مدرسه . اما خوشبختانه ناصرالدین شاه نه از روی درایت بلکه از روی جهل و اینکه میخواست وجهه کشور ایران در مقابل غرب عقب مانده به نظر نرسه , مانع از بستن دارالفنون میشد . همچنین ناصرالدین شاه تا زمانی که زنده بود , مانع از ورود فرزندان طبقه عامه مردم به این مدرسه میشد و تنها طبقه اشراف و اعیان حق ورود به این مدرسه رو داشتن و دلیل گرفتن شهریه گران , به همین دلیل بود که مردم طبقه پایین از پس شهریه مدرسه بر نیان ! یکی دیگه از دلایل مخالفت با دارالفنون , آموزش علوم نوین مثل پزشکی در این مدرسه بود که کسب و کار پزشکان بسیاری رو در تهران از رونق انداخته بود . پزشکی در ایران سالهای سال در چمبره عطاران و شیادان بود و طب سنتی و خرافات و دعا نویسی و طلسم و جادو و زیارت امامزاده ها و .. تنها راههای درمان مردم بیسواد و بیچاره ایران زمین بود . زمانیکه دانش آموختگان این مدرسه با دانش پزشکی نوین آشنا شدن و درمان های علمی صورت گرفت و همچنین دانش آموختگان با دارو سازی آشنا شدن و داروهای شیمیایی بجای داروهای بی فایده گیاهی اون زمان رایج شد کم کم , باعث شهرت و محبوبیت شدید دانش آموختگان و از رونق افتادن کسب و کار این شیادان شد , روحانیون خائن نیز در حمایت از این قشر عقب مانده وارد گود شدن و به مخالفت با تدریس علوم پزشکی و نوین پرداختن بخصوص در زمینه تشریح بدن انسان و کالبد شکافی که اینها رو نشانه تکفیر میدونستن ! همچنین رشد نظرات آزادی خواهانه هم باعث وحشت سیاسیون و کسانی میشد که طرفدار دیکتاتوری و خفقان فضای سیاسی در ایران بودن . بد نیست ریشه های شکل گیری عقب افتادگی کشور ایران رو نه تنها از دیدگاه نظام های سلطنتی , بلکه بخش مهم و اثر گذار اون رو از سمت و سوی جریان مذهبیون افراطی یا ملایان هم بررسی کنیم تا ببینیم چه خیانت بزرگی از سوی این شیاطین دو پا به کشور و مردم ایران در طول تاریخ صورت گرفت و همچنان هم ادامه داره و دلیل عقب ماندگی و فقر فرهنگی مردم ایران در واقع ریشه در روحانیت داشته و داره !

ادامه عکس ها ...

شاید خنده دار باشه اگر بگم که تا قبل از اینکه بخوام عکاسی کنم از دارالفنون , حتا نمیدونستم کجا قرار داره و اصلن وجود داره یا نه ؟ با اینکه دهها بار از جلوش رد شده بودم اما هیچ وقت چشمم بهش نخورده بود . وقتی که محلش رو پیدا کردم , بارها و بارها رفتم تا ازش عکس بگیرم اما همیشه درش بسته بود و تنها موفق میشدم از دروازه اصلیش عکس بگیرم . برای اینکه بتونم عکس های بی نقصی بگیرم 5 بار رفتم و اومدم تا یکی از اونها خوب در بیاد . شلوغی اون زمان خیابان ناصرخسرو هم یکی از دلایلی بود که باعث میشد مرتب برم و بیام و ماشین ها و مردم توی کادر می اومدن . به همین دلیل یا صبح زود و یا روزهای تعطیل نوروز رو انتخاب کرده بودم و چندین ماه طول کشید تا چنین خلوتی ای رو پیدا کنم . آخرین بار دو یا سه سال قبل بود که داشتیم از عکاسی قسمت های دیگه تهران بر میگشتیم و اتفاقی از جلوی دارالفنون گذشتیم و من ناگهان متوجه شدم در همیشه بسته مدرسه باز هست و یک اتوبوس توریستی جلوی اون قرار گرفته . فورن پریدم پایین و با دوربین ها و لنزها رفتم به سمت مدرسه و واردش شدم .. هیچ کس توی مدرسه نبود و منم از خدا خواسته رفتم به سمت حیاط .. از دور دیدم یک راهنما داره برای عده ای از توریست های خارجی و ایرانی درباره مدرسه صحبت میکنه و مدرسه رو بهشون نشون میده . منم با زیرکی تمام بین اونها خودم رو جا زدم و همراهشون همه جا رو گشتم ! حس عجیبی میداد مدرسه بهم . نمیدونم .. قابل توصیف نیست . بخصوص اینکه همه جا رو خراب کرده بودن برای باز سازی . حیاط مدرسه زیبا و سر سبز بود اما داخل کلاس ها که میشدم , حس دلگیری بهم دست میداد ! تخته سیاه های بزرگ یاد آور دوران مدرسه بود و کلاس ها هم حس خوبی رو منتقل نمیکردن .. بزرگی مدرسه منو گرفته بود و دو ساعت تمام بازدید از اون طول کشید و تقریبن خسته کننده بود . یکی از قسمت های جالب این مدرسه تونلی بود که از کاخ گلستان به این مکان راه داشت و ناصرالدین شاه از اونجا برای دیدن تئاتر می اومد . تونل تاریک بود و ترسناک و فقط تا چند متر داخلش رفتم و زود اومدم بیرون ! کاشی کاری ها و دروازه هایی که باقی مونده بود و بیشتر جاهایی که خراب کرده بودن باعث ناراحتی میشد ! تنها اشتباه بزرگی که کردم این بود که فراموش کردم از مجسمه برنزی امیرکبیر که در سالن آمفی تئاتر قرار داشت عکس بگیرم و تنها دور نمایی از این مجسمه در عکس ها باقی مونده .. به هر حال خوشحالم که تونستم داخل این مدرسه رو که شاید خیلی ها ندیدن هم خودم ببینم و هم برای اونها هم به نمایش بذارم . این مدرسه در تصاحب وزارت آموزش و پرورش هست و اون زمان در حال تخریب و یا بقول کارگرها در حال بازسازی بود و قرار هست که به موزه آموزش و پرورش تبدیل بشه و نمیدونم شده یا نه و امیدوارم چنین اتفاقی بیافته و تبدیل به برج و پاساژ نشه !!!!! شاید روزی که دوباره به ایران اومدم , با دیدن دارالفنون بازسازی شده بتونم عکس های بهتری بگیرم ..

ZahiroDoleh Cemetery - آرامگاه ظهیر الدوله

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 25 Jun 2007 22:12:00 +0000

گورستان ظهیر الدوله تاریخچه بسیار جالبی داره که کمتر کسی ازش با خبره . ظهیر الدوله رو در واقع بیشتر مردم بعنوان محل به خاک سپاری فروغ فرخزاد میشناسن و نه از تاریخ اون خبر دارن و نه اینکه چه کسانی در اونجا دفن شدن .
علیخان قاجار دولو ملقب به ظهیرالدوله از خوشنام ترین مردان ایران در تاریخ معاصر بوده و ازش بسیار یاد شده . شهرت این مرد هم به دلیل افکار اصلاح طلبانه و مدرن و هم به دلیل آشنایی با علم و ادب و هنر و هم درویش بودن و پایه گذار انجمنی به نام اخوت بوده . علیخان پسر محمد ناصر خان ظهیرالدوله وزیر تشریفات و سردار نامدار قاجار بود و در سن 13 سالگی بعد از درگذشت پدر شغل و لقب پدرش رو از ناصرالدین شاه عیاش دریافت کرد و بعنوان علیخان ظهیرالدوله وزیر تشریفات دربار شروع به کار کرد و در سن 16 سالگی با فروغ الدوله دختر ناصرالدین شاه ازدواج و داماد شاه شد . طبق اسناد تاریخی ظهیرالدوله در سال 1243 خورشیدی در جمال آباد شمیران متولد شده . اتفاق مهمی که در زندگی ظهیرالدوله رخ میده و باعث شهرت جاودانیش میشه اینه که در سال 1261 خورشیدی با مرحوم حاج میرزا حسن صفی علیشاه از دراویش معروف نعمت الهی آشنا و با این آشنائی به جرگه دراویش می پیونده و به نام صفا علی معروف میشه . بعد از درگذشت صفی علیشاه به جانشینی او گماشته و بعدها هم انجمن اُخُوت رو علنی میکنه و بصورت رسمی به ثبت می رسونه و در این انجمن از اعیان و اشراف تا فقرا و بی چیزان رو گرد هم میاره . ظهیر الدوله از مدافعان و طرفداران جنبش مشروطه در ایران بود و حتا نمایشنامه ای انتقادی از محمد علی شاه قاجار به نویسندگی و کارگردانی خودش رو در زمان مشروطیت اجرا کرد که باعث عصبانیت شدید محمد شاه شد و به همین دلیل در زمان به توپ بستن مجلس , شاه دستور به توپ بستن خانه و محل انجمن اخوت رو هم صادر کرد .. ظهیر الدوله به سال 1303 خورشیدی بر اثر سکته قلبی در جعفر آباد شمیران درگذشت . طبق وصیتی که کرده بود پیکرش رو در نزدیکی باغ و خانقاه خودش در قبرستان عمومی ای که بین تجریش و امام زاده قاسم قرار گرفته بود دفن کردن . در این محل گورستان قدیمی ای قرار داشت که پیشتر خانقاه ظهیرالدوله هم به همین محل منتقل شده بود . اما پس از دفن ظهیرالدوله ، مریدانش ، این گورستان قدیمی و خانقاهش رو آرامگاه ظهیرالدوله نامیدند و دور تا دورش رو حصار کشی کردن . گورستان ظهیرالدوله امروزه در منطقه شمیرانات تهران در شمال شهر و محدوده ای معروف به گلاب دره قرار گرفته که برای رفتن به اون هم از جاده قدیم شمرون و سربالایی دربند و هم از خیابان پهلوی – میدان تجریش میشه به اونجا رفت و گورستان در کوچه ای به نام ظهیرالدوله قرار گرفته .
علت معروفیت و قرار گیری بسیاری از مشاهیر ایران زمین در این گورستان , خوشنامی و نیکوکاری های بسیار زیاد ظهیر الدوله و مورد قبول بودنش بین تمام مردم بوده طوریکه بسیاری از هنرمندان ، سیاستمداران و دانشمندان ایرانی وصیت کردن که در این آرامگاه دفن بشن و به همین جهت متولیان خانقاه و مریدان ظهیرالدوله ، با فروش زمین‏ های گورستان ،درآمدهای هنگفتی به دست آوردن در طول سالها ! از سال‌ ۱۳۴۰ خورشیدی به بعد دفن مردگان در این گورستان ممنوع شد . طبق نوشته ها , آخرین دفن در این گورستان در سال 1359 صورت گرفت که اون هم در گوری از قبل خریداری و رزرو شده بود .. آخرین متولی این گورستان درویش رضا یکی از اعضای انجمن اخوت بود که پس از مرگش , همسر او از سال 1366 خورشیدی تا به امروز عهده دار این کار شده و همچنان در این گورستان به اتفاق نوه ها و خانواده ش از گورستان مراقبت میکنن و در مقابل دریافت مبلغی , اجازه ورود به گورستان رو به شما میدن .

ادامه عکس ها ...

از آرامگاه ظهیر الدوله فقط این رو میدونستم که زنده یاد , فروغ فرخزاد در اونجا دفن شده و آرمیده . زمانی که عکس هایی از گور نبشه فروغ رو در سایت های مختلف میدیدم , زیرش نوشته بود ظهیرالدوله ولی اینکه بدونم کجاست و چطور جاییه , اطلاعی نداشتم . در جریان گشت و گذارهای عکاسی , آدرسش رو پیدا کردم و برای دیدنش رفتم . البته به هیچ وجه انتظار نداشتم با گورهای مشاهیر بزرگ ایران در اونجا روبرو بشم . برای رفتن به ظهیر الدوله دو راه وجود داره . یکی رفتن به میدان تجریش به سمت نیاوران و سپس خیابان دربند به سمت شمال و یکی هم رفتن از خیابان شریعتی به سمت شمال . تابلویی برای اینکه به شما نشون بده ظهیرالدوله کجاست وجود خارجی نداره ضمن اینکه کلن ورود به این گورستان تا حدی ممنوعه ست و اینطور که شنیدم این روزها کمتر کسانی موفق به دیدنش میشن ! باید از مغازه دارها و اهالی محل بپرسین ظهیرالدوله کجاست . زمانی هم که به اونجا میرسین , مخروبه بودن و کوچک بودن در ورودیش , طوری هست که به هیچ وجه تصور نمیشه این در کوچک ورودی یکی از مهمترین و تاریخی ترین گورستان های ایران و شهر تهران باشه .. اگر شانس با شما یاری کنه و در ورودی باز باشه , میتونین برین داخل و با پرداخت مبلغی پول که بین 5 تا ده هزار تومان باشه ( زمانی که من رفتم هزار تومن دادم ) به پسرک و یا پیرزنی که سرایدار این گورستان هستن , اجازه ورود بگیرین . اگر سرایدارها بد خلق باشن کلن در رو براوتون باز نمیکنن ! معمولن در روزهای نوروز خانواده های بازمانده کسانی که در این گورستان آرام گرفتن , برای بازدید نوروزی به اونجا میان و میتونین قاطی اونها داخل بشین .. به هر حال , فضای گورستان تا حدی وهم انگیز و خوفناکه و طبق گفته کسانی که از گورستان پرلاشز در فرانسه دیدن کردن , این گورستان حال و هوای اونجا رو داره .. حتا وقتی که روز روشن هم میرین , شما رو منقلب میکنه . تا جایی که شنیدم گورستان ابن بابویه هم تا اندازه ای به این شکل بود که امروزه ویرانش کردن ! محیط با صفاست و پر از درخت و گل . اگر قصد عکاسی کردن دارین بهتره که فصل زمستان رو انتخاب کنید که برگ ها ریختن ولی اگر براتون تنها دیدن گورستان لذت بخشه , فصل بهار و اول اردیبهشت ماه بسیار زیباست و درختها شکوفته دادن و همه سبز شدن .. هر بخشی از گورستان متعلق به گروه خاصی از انسان ها با عقاید و تفکرات خاص هست . مثلن بخشی از گورستان اختصاص به دراویش نعمت الهی و اعضای انجمن اخوت داره . بخشی متعلق به سیاسیون هست و نظامیان . بخشی تعلق به هنرمندان و مشاهیر و ... گورهای افراد بسیار مهمی در اینجا قرار گرفته که شاید کمتر کسی ازشون اطلاع داشته باشه . مانند :
قمر الملوک وزیری , فروغ فرخزاد , رهی معیری , ایرج میرزا , صبا , محمد تقی بهار , روح الله خالقی , خلعت بری , و بسیاری کسانی که حتا تصورش رو هم نمیکنین که در نزدیکی شما آرمیده باشن !
گور فروغ فرخزاد و محمد تقی بهار و رهی معیری رو به سادگی میشه پیدا کرد .. بجز همه اینها در گوشه و کنار این گورستان قبر هایی به چشم میخورن که نشان از قدمت بسیار بالایی دارن طوریکه حتا نوشته های روی اونها محو شده از شدت قدیمی بودن و صاحبان اونها مشخص نیست . گاهی به گورهایی بر میخورین که فقط به اندازه یک کاشی ازشون باقی مونده .. ایرج میرزا هم در اینجاست و میگن اصالتن قزوینی بوده و سنگ قبرش رو هم به شکل شیب دار ساختن که تداعی کننده سُرسُره و جوک هایی هستن که برای این قوم ساختن :) مطمئنن ورود به این گورستان برای هر کسی که اولین بار وارد میشه به شدت تکان دهنده ست .. شاید رفتن به بهشت زهرا اگر عزیزی رو اونجا نداشته باشین , منقلبتون نکنه ولی ورود به این گورستان با اون حال و هوای درختهای انبوه و فضای نیمه روشن و سایه سار و وهم انگیزش , بغضی کهنه رو ایجاد میکنه بخصوص دیدن سنگ گورهای بسیار قدیمی و جالب ! گورستان زیاد بزرگ نیست و در کمتر از یکساعت میشه کل اونو دید . شاید خنده دار باشه اما وقتی واردش میشین دلتون میخواد با ولع زیادی روی تمام سنگ قبرها رو بخونین و ببینین چه افرادی در این گورستان دفن شدن . گاهی اسم افراد بسیار مهم , باعث تعجب شما میشه که اوه .. چنین شخصی اینجاست و ما خبر نداشتیم ؟؟؟؟ گور فروغ فرخزاد یکی از پر بیننده ترین هاست بطوریکه اگر هر زمانی به این گورستان برین امکان نداره دسته گل یا شاخه گل و شمعی روی سنگش نباشه ..
متاسفانه بخشی از گورستان در ملک خصوصی قرار گرفته و با دیوار از گورستان اصلی جدا شده و چند آرامگاه بخصوص آرامگاه خود ظهیرالدوله در اونجا قرار گرفته . برای رفتن به اون قسمت باید زنگ خانه پشتی رو بزنین و وارد بشین که اونها هم در رو به روی کسی باز نمیکنن بجز بازماندگان اون گورها که گویا از قبل باید هماهنگ بشه . تنها از بیرون کوچه میشه اونجا رو دید و یا اگر خیلی دل و جرات دارین مسیر طولانی ای رو باید روی دیوار طی کنین و به اون قسمت برین و بپرین توی حیاط مردم که نمیدونم چه عاقبتی براتون به همراه خواهد داشت . به هر حال خوشبختانه این گورستان همچنان باقی هست و تخریب نشده و امیدوارم هرگز هم نشه .. حتمن برای دیدنش برین چون ارزشش رو داره .

Sar e Ghabr E Agha - سر قبر آقا

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 23 Jun 2007 11:16:00 +0000

از انتهای میدان بهارستان که مجلس شورای ملی در اونجا قرار گرفته به سمت جنوب که حرکت کنید و تا انتهای مسیر برین محلات قدیمی و تاریخی و مهم زیادی چون عودلاجان رو رد میکنین تا به جایی در آخر این مسیر طولانی میرسین که از دور گنبد فیروزه ای بسیار زیبا و بزرگی خودنمایی میکنه که روی اون کبوترهای زیادی نشستن . در یک روز خلوت و بدون ترافیک حدود بیست دقیقه طول میکشه تا این مسیر رو با اتومبیل تا به انتها برین و در روزهای عادی یکساعت و خرده ای زمان میبره . در انتهای خیابان سیروس , گنبدی دیده میشه که در نگاه اول خیلی ها تصور میکنن که یک مسجد عادی باشه مثل همه مساجدی که مثل قارچ سمی در گوشه و کنار شهر سر بر آورده . اما این مکان چیزی فراتر از یک مسجد به حساب میاد و بخشی از تاریخ تهران قدیم رو در خودش نهفته نگه داشته ! این گنبد و آرامگاهش , به سر قبر آقا معروف هست و یکی از زیباترین آرامگاههای قدیمی شهر تهران با سابقه 162 ساله ست و ورود به اون هم ممنوعه !! این محل محل دفن اولین امام جمعه شهر تهران در دوره ناصریه . آرامگاه میرزا ابوالقاسم تهرانی ، معروف به میرزا ابوالقاسم امام جمعه که در دوره قاجار امام جمعه شهر تهران بوده و از اواخر دوره فتحعلیشاه و محمد شاه و اوایل سلطنت ناصرالدین شاه امام جمعه شهر تهران بوده . قبل از به خاک سپاریش , این محل گورستان کوچکی بود اما به مرور زمان و به دلیل اعتقاد مردم عامی به مقام مثلن روحانی امام جمعه و مقدس دونستنش , مردم خواهان دفن شدن پس از مرگ در این گورستان و در کنار آرامگاه امام جمعه شدن و کم کم گورستان گسترش یافت و بزرگ شد و به سر قبر آقا معروف ! بجز خود امام جمعه و همسرش ، ضیاء السلطنه‌ ، یکی از دختران ناصرالدین شاه هم در این آرامگاه درست در کنار گور امام جمعه دفن شده . پس از مرگ امام جمعه , به دستور ناصرالدین شاه ملعون این آرامگاه رو ساختن . منزل امام جمعه در خیابان ناصرخسرو قرار داشت و امروزه هم کوچه ای به نام امام جمعه همچنان وجود داره . امام جمعه همچنین به دستور فتحعلیشاه سرپرستی مسجد شاه رو هم عهده دار شد . لکه ننگی که این شخص در زندگی خودش داشته مثل سایر روحانیون و ملایان , مخالفت سرسختانه ش با امیرکبیر بوده . زمانیکه امیرکبیر به وزارت رسید , اولین اقدامی که کرد , کاهش نفوذ و قدرت روحانیون و ملایان در ایران بود و امام جمعه به همین دلیل به گروه مخالفان او پیوست . پس از هلاکت امام جمعه فرزندش به امام جمعگی رسید که پس از هلاکت , او نیز در همین گورستان دفن شد . طبق اسناد تاریخی , امام جمعه , جزو ملایان درباری بوده و به همین دلیل از سوی حکومت اسلامی مورد بی حرمتی قرار گرفته و ورود به آرامگاهش که در تصرف بیناد مستضعفان هست , ممنوعه ست !
این آرامگاه از چهار ایوان شرقی‌ ، غربی ‌، شمالی و جنوبی تشکیل شده . ایوان شمالی دارای تزیینات آینه کاری و گچ‌بری و شکل های هندسی زیباست‌ . ایوان شمالی آجر کاری شده . ایوان غربی گچ‌ بُری و مُقرنس کاری شده ست ‌. نمای ایوان شرقی هم طاق رومی و آجر کاری همراه با کاشی کاری های بسیار زیباست‌ . داخل آرامگاه در بیشتر قسمت ها میشه شمایل نحس آقا زین العابدین حسینی رو دید بخصوص تابلوی بزرگی از رنگ و روغن از چهره کریهش کشیده شده و همچنان در این آرامگاه در حال خاک خوردن هست . وسط محوطه آرامگاه حوض بزرگی قرار گرفته و ورود از دو سمت امکان پذیر هست تمام نماها و سر ستون ها از سنگ های تراشیده کار دست هست و بسیار زیبا و ارزشمند سقف از چوب درست شده و در ورودی به داخل حرم هم باز چهره امام جمعه قرار گرفته و در بالای اون علامت تاج شاهی و تعریف و سلام و درودی که به ناصرالدین شاه شده . زریح از چوب ساخته شده . حرم آینه کاری این آرامگاه با لاله‌های قرمز رنگ‌ روشنایی و زیبایی خاصی به این مکان بخشیده ‌و زمانی که روشن میشه , حس عجیبی رو به آدم میده . یکی از قسمت های جالب صندوق چوبی گره کاری شده وسط حرم داخل ضریح چوبی هست و تزیینات مختلف بر جای مانده از دوره ناصرالدین شاه‌ که ساعتها شما رو محو خودش میکنه . در کنار گور سید زین‌العابدین ‌و گور همسرش‌ ، ضیاء السلطنه‌ دختر ناصرالدین شاه هم در این مکان دفن شده . در ایوان‌ غربی و جنوبی این آرامگاه هم شخصیت هایی چون ناظم الاطبا و سید مهدی امامی‌ ، از چهره‌های سیاسی دوران محمد رضاشاه فقید ‌، دفن شدن .
در مورد تاریخچه گورستان گفته شده که : این محل یکی از محله های کثیف و نا امن شهر تهران به حساب می اومد و در اطرافش کاروانسراهای زیادی قرار داشته که مهمترین اونها کاروانسرای خانات بود که امروزه همچنان باقی مونده و شترداران و قاطرچی ها و بازرگانان خرده پای غربتی که برای فروش کالاهاشون به میدان امین السلطان می اومدن و در این کاروانسراها اقامت داشتن محیط رو بسیار کثیف و زشت و نا امن کرده بودن . امروزه هم این محل چندان خوشنام نیست و بازارچه امین السطان همچنان باقیه و محل فروش عمده حبوبات در تهران به شمار میاد . در دوران سلطنت پر شکوه رضاشاه بزرگ ، به منظور توسعه و گسترش شهر تهران ، این گورستان قدیمی تخریب شد و به جای اون باغ بسیار زیبایی به نام باغ فردوس پدید آوردن . در زمان سلطنت محمد رضا شاه فقید , در این محل زایشگاه فرح پهلوی رو ساختن که رضا پهلوی , ولیعهد در این بیمارستان متولد شد و پیشتر بنیاد خیریه اشرف پهلوی در این محل قرار داشت . این زایشگاه امروزه همچنان به فعالیت خودش ادامه میده . همچنین این محل مدتی هم متعلق به شهرداری بوده و محل جمع آوری زباله های شهر تهران . جعفر شهری باف , پژوهشگر بزرگ شهر تهران در رابطه با این گورستان اینطور نوشته :
خاکروبه‌های تمام شهر در آنجا جمع شده ، توسط دولابی‌ها سرند و غربال شده برای کشت و زرع حمل می‌گردید و باقیمانده ‌های آن در همانجا مانده به صورت تل عظیمی با بوی زننده و متعفنی وسط قبرستان خودنمایی می‌نمود . آنجا محل دفن اطفال و مرده‌های بی صاحب و اموات بی ارزش شهر تهران بود که حتی مردم زحمت حمل ایشان را تا گورستان چهارده معصوم حوالی میدان شوش به خود نمی‌دادند . قبرستانی که در قحطی ‌و وبای‌ بزرگ تهران از زمان ناصرالدین شاه به بعد به وجود آمده بود و اطراف آن خانه‌ها ی خرابه بی صاحبی قرار داشت که در اثر همان بلایا سکنه شان از میان رفته و اجساد در درون این خانه ها بی کفن و دفن مانده و پوسیده و متعفن و اسکلت شده بود ، جنازه‌ها در کوچه خیابان‌های شهر مانده ...
با شنیدن این تاریخچه میشه فهمید با چه مکانی روبرو هستیم !! حتمن به دیدن این آرامگاه زیبا برین . بهترین زمان برای دیدن از این آرامگاه روزهای تعطیل و جمعه هاست که البته اگر موفق به ورود به داخلش شدین ! این آرامگاه در انتهای خیابان سیروس نزدیک انبار گندم قرار گرفته .

ادامه عکس ها ...

عکاسی از مجلس رو که تموم کردیم , به دنبال خانه آیت الله بهبهانی میگشتیم در محله چاله میدان که متاسفانه پیداش نکردیم و داشتیم بر میگشتیم که چشمم افتاد به گنبد فیروزه ای بزرگی که روبروی ما قرار داشت . اهمیتی بهش ندادم و فکر کردم یه مسجد مثل هزاران مسجدی هست که مثل علف هرز سبز شدن در شهر تهران . زمانی که ماشین به سمت چپ پیچید , نیم نگاهی به گنبد انداختم دوباره و ناگهان چشمم افتاد به ستون های آینه کاری بزرگی که از لای نرده ها مشخص بود و فوری به راننده گفتم ماشین رو نگه داره و پریدم پایین . پیرمردی تکیده که مشخص بود معتاد هم هست به همراه مرد دیگه ای در کنار در ورودی نشسته بودن و به دیوار تکیه کرده بودن . داشتم با ولع داخل عمارت رو نگاه میکردم که پیرمرد گفت برو اینجا نایست .. گفتم نمیشه رفت داخل ؟ گفت نه ! ممنوعه !!! اما نگاهش رو از من بر نداشت .. حس ششمم بهم میگفت داره بلف میزنه و منتظر دستخوشه !!! نزدیکش شدم و گفتم میخوام برم داخل رو ببینم ! گفت نمیشه .. مردی که کنارش نشسته بود لبخندی زد و بلند شد و رفت .. وقتی تنها شدیم گفتم یعنی راهی نداره برم داخل ؟ به همراهم اشاره کرد که اون طرف خیابون ایستاده بود کنار ماشین و داشت ما رو نگاه میکرد . گفت بگو بیاد اینجا .. آقایی که همراهم بود رو صدا زدم و اومد . مشخص بود داره سر و وضعمون رو ارزیابی میکنه و بوی پول به مشامش خورده بود حسابی ! در ورودی ماشین رو , رو باز کرد و گفت سریع ماشین رو بیارین تو . ماشین رو بردیم داخل و راه افتاد به سمت ساختمان و درها رو باز کرد و شروع کرد راهنمایی کردن . منم تند و تند عکس ها رو میگرفتم در صورتیکه نه اسم این محل رو میدونستم و نه میدونستم اصلن از چی دارم عکس میگیرم ! فقط قدیمی بودن و زیبا بودنش برام اهمیت داشت و بس . نیم ساعت بعد که کارم تموم شد , ازش تشکر کردم و از کیفم چند تا دو هزاری در آوردم و دادم بهش . نه هاه گفت نه هیچی و پولها رو گرفت و چپوند توی جیبش و بعد هم گفت هر کی شما رو دید بیرون و گیر داد بگین از فامیلای من هستین ! در رو باز کرد و گفت سریع برین ... سوار شدیم و رفتیم ! شب , وقتی عکس ها رو داشتیم بررسی و ادیت میکردیم , متوجه شدم بعضی قسمت ها جا مونده و بعد تازه کار اصلی شروع شد و اینکه از کجا و چه چیزی عکس گرفتیم ؟ یکساعت تمام نقشه ها رو زیر و رو کردیم و گوگل ارث رو آوردیم و ... تا آخر اسمش رو پیدا کردیم ! اول تصور میکردم از روی تمسخر این اسم رو گذاشتن روش : سر قبر آقا !!!! ولی بعد متوجه شدم اسم درسته . دو هفته بعد دوباره رفتیم به سراغش اینبار با تجهیزات کامل تر و فلاش و سه پایه و لنز اولترا واید و ماکرو و ... بازم مثل دفعه قبل اولش کلی فیلم بازی کرد و بعد راهمون داد داخل و دست آخر هم ده تومن دوباره تیغمون زد .. حس و حالی که داشتم از دیدن این آرامگاه جالب بود . حس میکردم رفتم به دوران های گذشته . گچ بری ها و لوسترهای لاله زیبا و نور خورشید که از پنجره داخل میشد و سنگ قبرهایی که در گوشه و کنار و پای دیوار قرار داشت جالب بود . عاشق رنگ و لعاب کاشی هستم و برام جذابیت زیادی داشت دیدن اونها . قیافه خود امام جمعه که روی بوم بزرگی کشیده بودن و گوشه ای افتاده بود توی خاک بدون حفاظ و هیچی , هم خنده دار و هم دردناک بود ! آینه کاری های بسیار زیبا و رنگی که نشون میداد چقدر گذشتگان ما هنرمند بودن و امروز ....... ! گویا ساختمان رو بازسازی هم کرده بودن و اونهم بسیار ناشیانه . خیلی از قسمت ها رو خراب کرده بود با بازسازی . ستون های سنگی و کنده کاری ها بر روی سنگ ها رو شکسته بودن و یا با رنگ روی اونها رو پوشونده بودن ! دیدن اینها قلب آدم رو به درد میاره که این بازسازیه یا تخریب ؟ تنها نکته ای که باقی میمونه اینه که با دیدن این آرامگاه که برای شخصی روحانی ساخته شده , این تصور پیش میاد که اینجا کاخ هست و یا یک آرامگاه ؟ تزئینات و معماری ای که درش بکار رفته بی شباهت به کاخ شاهان نیست و شاید علت ممنوعیت دیدن این مکان همین باشه که دولت ملایان نمیخواد آبروش بره ... به هر حال , نمیدونم این پیرمرد هنوز زنده ست یا نه ؟ اعتیاد شدید داشت و ادعا میکرد سرایداره ! اگر زنده باشه برین و با دادن مختصر پولی , از زیبایی این ساختمان لذت ببرین و یادتون باشه ایران فقط شیراز و اصفهان نیست و تهران خودش به تنهایی گنجینه بزرگی از هنر معماری و تاریخ رو در خودش داره اما بصورت پنهان !!!!

The Best & Most Popular Heavy Metal Band Of IRAN ( RAVI ) - معروفترین گروه متال ایرانی

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 21 Jun 2007 17:43:00 +0000

در طول دورانی که از انقلاب ننگین سال 57 میگذره تا به امروز , عجایب زیادی رو در ایران شاهد بودیم . اتفاقات زیادی رخ داده و خیلی چیزها دستخوش تغییرات ریشه ای شده . یکی از اونها شاید این باشه که در زمینه موسیقی تغییرات بسیار بنیادینی در ایران صورت گرفته که باور نکردنی هم به نظر میرسه . برای نمونه خوبه بدونین در ایران گروه های موسیقی متال هم وجود دارن که اتفاقن نه تنها زیر زمینی نیستن , بلکه بصورت رسمی و با مجوز ارشاد فعالیت میکنن , آلبوم بیرون میدن و حتا کنسرت هم برگزار میکنن . در حکومتی که زمانی حتا موسیقی حرام بوده و داشتن یک نوار کاست در اتومبیل مجازات شلاق و حد و جریمه سنگین نقدی و توقیف ماشین و .. داشت و هنوز هم یک قانون مدون برای اون نوشته نشده و از ساز گرفته تا صدای خواننده و جنسیتش , همه و همه باید از هفت خوان رستم وزارت ارشاد عبور کنن برای گرفتن مجوز پخش , حالا با گروه و گروههایی طرف هستیم که سبک متال رو اجرا میکنن و کارشون هم کاملن قانونی هست . یکی از این گروه ها , گروه راویه که البته فرق این گروه با گروههای متال دیگه که در کشورهای خارجی فعالیت دارن اینه که اونها اشعاری بی محتوا و رکیک و مسخره و توهین آمیز به مقدسات و یا سیاست و ... رو چاشنی موسیقی متال کردن و اینها , اصیل ترین و زیباترین بخش از ادبیات غنی ایران یعنی اشعار مولانا و حافظ رو با سبک موسیقی متال اجرا کردن که بسیار زیبا , دوست داشتنی و پر شور شده و در نوع خودش بی نظیره و یک سبک نوین به شمار میاد . هر چند گروههای دیگه ای در خارج از کشور مثل اوهام و .. هم چنین رویه ای رو در پیش گرفتن , اما به جذابیت این گروه هرگز نرسیدن ! بنیان گذار این سبک کسی نیست جز آقای فرشید اعرابی که جزو یکی از معدود انسان های بسیار شریف و دوست داشتنی و بسیار با سواد و با اخلاق در عرصه موسیقی و هم جامعه هنری ایران به شمار میاد . شخصی بسیار ساده و افتاده و درویش مسلک و با سواد و با اخلاق که فقط ازش انرژی مثبت میتونین بگیرین . ایشون در زمان هایی که از آهنگ سازی فارغ میشن , به تدریس موسیقی میپردازن .
فرشید اعرابی در ابتدا در کار موسیقی فیلم و تئاتر فعالیت میکرد و سپس اقدام به انتشار آلبومی به نام پنهان در سبک متال در سال 1382 خورشیدی کرد که نقطه اوج کارهاش تا اون زمان به شمار میرفت . این آلبوم در سال 1383 مجوز پخش گرفت . فرشید گروهی تشکیل داد به نام راوی و تا به امروز دو آلبوم بسیار زیبا به نام پنهان و سکوت راوی رو منتشر کرده که پیشنهاد میکنم اگر به موسیقی متال و موزیک های سنگین علاقه دارین حتمن این دو آلبوم رو تهیه کنین بخصوص که اشعار بسیار زیبا و پر معنایی هم در این آلبوم ها بکار برده شده که جزو شاهکارهای موسیقی متال ایرانی به حساب میاد و کمتر آلبومی رو میتونیم پیدا کنیم از خوانندگان این سبک که هم ترانه و هم متن ، هر دو غنی باشن ضمن اینکه صدای خود خواننده بسیار زیبا و دلنشینه و طنین صداش خاص و بکر هست و شور در انسان ایجاد میکنه ! برای تهیه این آلبوم ها در تهران به فروشگاه آوای باربد میتونین مراجعه کنین و یا با تلفن های 66901270 -66931715 تماس بگیرین برای تهیه اونها . آلبوم سکوت راوی در سال 1385 خورشیدی به پایان رسید ولی به دلیل مشکل فیلترینگ ارشاد و سنگ اندازی های اونها , در نهایت به تاریخ آبان 1387 منتشر شد . این آلبوم شامل هشت ترانه میشه که اشعارش رو آقایان : عباس روشن زاده و محمود استاد محمد ساختن و یکی از ترانه ها هم برگرفته از مولانا هست .
دیگر اعضای گروه هم همگی جزو نخبه های موسیقی ایران هستن و هر کدوم در کار خودشون استاد و صاحب سبک به شمار میان . اعضای ثابت گروه شامل :
فرشید اعرابی : گیتاریست و خواننده - نیما نواپور : درامرز – آرش مقدم : گیتار باس .
و اعضای غیر رسمی و کمکی گروه شامل فرزاد فخرالدینی : لید گیتار –– هادی کیانی : کیبورد و همخوان هستن .
اولین کنسرت فرشید اعرابی در بیست آبان ماه 1389 خورشیدی در تهران و در سالن اریکه ایرانیان اجرا شد و در دو سانس به روی صحنه رفت و با استقبال عجیبی روبرو شد طوریکه تمام سالن پر شده بود و بسیاری از علاقمندان در پشت درهای بسته مونده بودن . ترانه های این کنسرت در سبک Heavy Metal – Hard Rock برگزار شد و مورد توجه همه حضار قرار گرفت . اشعار بکار رفته در ترانه ها اغلب از اشعار مولانا بودن و انتخاب بسیار دقیقی روی ترانه ها صورت گرفته بود . هر چند این کنسرت که اولین در نوع خودش در این سبک در ایران بود با کاستی هایی هم همراه بود که دلیل اون بی برنامگی برگزار کنندگان سالن بود اما روی هم رفته فوق العاده بود . اون هم برای کسانی که تجربه ای در این زمینه نداشتن و در واقع آقای اعرابی جزو پیشگامان به شمار میان در ایران . امیدوارم کارهای بیشتری رو از این گروه و همینطور گروههای دیگه شاهد باشیم در ایران . سایت رسمی فرشید اعرابی در این آدرس www.farshidarabi.com قرار گرفته و با همین نام در فیس بوک هم میتونین پیداش کنین . عکس هایی که در این مجموعه آلبوم گرفته شده هم از پشت صحنه و در موقع تمرین گروه و هم در موقع اجرای کنسرت گرفته شده و امیدوارم از دیدنشون لذت ببرین . یکی از ترانه های زیبای ایشون رو هم چاشنی عکس ها میکنم و امیدوارم لذت ببرید ترانه رقص بهار از اشعار مولانا از آلبوم پنهان.

ادامه عکس ها ...

Shahreh No - شهرنو

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 21 Jun 2007 17:37:00 +0000

شهرنو واژه ای هست که تقریبن از بچه ده ساله تا پیرمرد هشتاد ساله ایرانی معنا و مفهومش رو میدونن و با اینکه بیشتر از سی سال میشه که دیگه وجود نداره اما هر ایرانی ای هنوز هم نامش رو به یاد داره و بطور نسبی هم از چند و چونش با خبره . بطور خیلی خلاصه شهرنو به معنی محله ای بدنام بوده در تهران برای تجارت سکس .. اما اینکه تاریخچه شهرنو و علت پیدایشش چی بود و در کجا قرار گرفته بود و چطور شد که فرو پاشید و از بین رفت رو هر کسی نمیدونه و ازش با خبر نیست و ماجرایی بسیار جذاب و هیجان انگیز و همینطور دردناک داره .. با اینکه شهرنو و مساله فساد اخلاقی ضد شعور هست ، اما آگاهی از این مسائل و چرایی وجود چنین مکان هایی در هر جامعه , میتونه بخشی از مشکلات اخلاقی اون جامعه رو حل کنه . نمیشه گفت و نمی تونیم هرگز کاری کنیم که فساد نابود بشه و از بین بره و اون مدینه فاضله ای که علما ازش یاد کردن هرگز در زندگی زمینی که دنیای تضاد هست , به واقعیت نمی پیونده .. وجود چنین مکان هایی در هر جامعه باعث سالم سازی بخش بزرگی از جامعه میشه و باید باشه اما به شکلی قانونی !

برای شهرنو نام های زیادی آورده شده و این مکان رو به نام ها مختلفی میخونن . دلایل نامگذاری شهرنو جالبه . خیلی خلاصه : در ابتدا قلعه شهر نو به وسیله محمد علی شاه قاجار و برای سکونت خانواده شاه ساخته شد و با نام محله قجرها معروف گشت . در اوایل حکومت رضاشاه فردی به نام زال ممد با آوردن برخی زنان خراب از جاهای دور و نزدیک ایران ، این محله رو به کانون روسپی گری تبدیل کرد . نزدیکی این محل به دروازه قزوین باعث شده بود که به این مکان دروازه هم بگن . در زمان رضاشاه باروی قلعه تخریب شد و قلعه جزو محله‌ای از شهر شد و نامش به شهرنو تغییر یافت . در ابتدای دورهٔ ریاست ‌وزرائی سید ضیاء الدین طباطبائی این محله رو برای کنترل و زیر نظر داشتن روسپی‌گری و جداسازی اون از محلات مسکونی شهر گسترش دادن . ارباب جمشید خیرخواه زرتشتی هم برای اینکه به این زنان کمک کنه هزینه نوسازی این محل رو تامین کرد و این محل جمشید هم نامیده میشد . در سال ۱۳۳۳ خورشیدی به دستور زاهدی نخست وزیر وقت دیواری به دور اون ساخته شد که پس از اون قلعه زاهدی و بطور خلاصه قلعه نامیده می‌شد اما در گویش عامه بیشتر به شهرنو معروف بود و هست . قلعه شهر نو رو قلعه خاموشان و زنانش رو ساکنان محله غم هم می‌گفتند . محله شهرنو جزو جدیدترین محله های قدیم شهر تهران به حساب میاد و دلیل دیگه ای هم که بهش شهرنو میگفتن همین بوده شهری که نو پا بود !
اما بطور مفصل ، هسته اولیه تشکیل شهرنو در زمان محمدعلی شاه قاجار شکل گرفت و بهش محله قجرها یا قلعه میگفتن . دلیل نامگذاری قلعه برای ماهیت نظامی اون بود . وقتی مخالفت محمد علی شاه با مشروطه خواهان آشکار شد و شدت یافت ، برای محافظت از خودش و خاندان سلطنتی و سر کوب آزادانه تر مخالفان ، کاخ گلستان رو که داخل شهر قرار داشت ترک کرد و به باغشاه حوالی خیابان امیرآباد جنوبی و میدان باغشاه یا همون ( خر ) امروزی که اون زمان خارج حصار تهران قرار داشت رفت . پس از اون برخی از درباریان و مردم عادی هم به اطراف باغشاه که اون زمان بیابان بود ، اومدن به این دلیل که نزدیکی به شاه میتونست امنیت اونها رو تامین کنه و کم کم باغ و خانه و دکان ساختن و به این شکل ناحیه جنوب باغشاه تا نزدیکی دروازه گمرک آباد شد و به قلعه شهرنو معروف . امروزه هم این محل البته با وسعت کوچکتر همچنان منطقه نظامی هست و پادگان باغشاه نامیده میشه . زمانیکه این محل کمی شلوغ شد دکان داران و کاسب کاران و مردم از هر طبقه ای به این محل اومدن و چون این منطقه بیشتر شبیه به پادگان نظامی بود و نظامیان و محافظین محمد علی شاه در اونجا بودن محمد علی شاه دستور داد که کوچکترین مزاحمتی از طرف نظامیان به تازه ساکنین وارد نشه و گویا چند سرباز هم به دلیل دست درازی به مال مردم به دستور شاه تیرباران شدن در این محل . اداره امنیت شهرنو رو شاه به سالار فیروز سپرد. شهر نو تا سالها گردشگاه تهرانی ها بود و باغات با صفایی داشت مانند باغ و کاروانسرای بزرگ حاج عبدالمحمود بانکی و باغچه ولی خان که بسیار پر گل و گیاه بود .
اما روند شکل گیری شهرنو به معنی منطقه ای کثیف و بدنام از اواسط دوره قاجاریه که جمعیت شهر تهران افزایش پیدا کرد به مرور آغاز شد . در اون زمان پراکندگی زنان روسپی در سطح شهر تهران مشکلات بسیار زیادی رو برای ساکنان تهران ایجاد کرده بود . محله های بدنام شهر تهران که زنان روسپی و قوادان و لوطی ها و عرق خوران در اونها پاتوق درست کرده بودن و مردم از دست اونها به تنگ آمده بودن شامل کوچه قجر ها که بخشی از شهرنو بود ، دروازه غار ، دروازه شمیران ، پشت خندق ها ، سر قبر آقا و چال سیلابی بود و زنان بسیار زیادی در این محلات به تن فروشی مشغول بودن . از دوره ناصرالدین شاه دولت بارها کوشیده بود تا به شکلی این مشکل رو حل کنه اما موفق نشد تا اینکه بالاخره در اواخر دوره قاجاریه دولت با اختصاص دادن قلعه و باغی خوش آب و هوا که همون محله قجرها یا شهرنو در جنوب غربی دروازه قزوین درست در میدان قزوین امروزی بود و گرد آوردن این قشر از جامعه ، این مشکل اجتماعی رو تا اندازه ای حل کرد . اما با فروپاشی سلسله منفور قاجاریه در ایران به ناگهان جمعیت زنان روسپی افزایش پیدا کرد و باعث گسترش بیشتر این محدوده شد و علتش هم این بود که : زمانیکه رضاشاه بزرگ انقراض سلسله قاجاریه رو اعلام و سلسله پرشکوه پهلوی رو تاسیس کرد ، در اولین اقدامی که انجام داد حرمسرای قاجاریه رو متلاشی کرد و تمام زنان حرمسرای قاجار رو از دربار اخراج نمود . محل حرمسرا درست در جایی که امروزه وزارت امور دارایی قرار گرفته یعنی نبش خیابان ناصرخسرو و جنوب خیابان باب همایون و شمال کاخ گلستان قرار داشت که به دستور رضاشاه تخریب و به جای اون وزارت دارایی ساخته شد . صدها زن و دختر بی نوای ساکن حرمسرا همگی به سمت دروازه قزوین کوچانده و در همان منطقه رها و مستقر شدن . عده بسیاری از اونها از بیماری و فقر و فلاکت مردن و تعدادی هم که ثروتی داشتن به ازدواج شاهزاده های قاجار یا افراد متمول در آمده و باقی به روسپی گری روی آوردن و توسط افراد اون محل اغفال و جذب فساد شدن ! با همه اینها تا این زمان محله شهرنو همچنان کم اهمیت بود و چندان گسترده نشده بود .
دو نفر از کسانی که در آرایش و ساماندهی شهرنو نقش کلیدی داشتن محمود عرب و زال محمد بودن که این دو هسته اولیه کانون فساد در شهرنو رو بطور رسمی تاسیس کردن و ساماندهی . در واقع مالک اوليه زمين بسياری از ۱۰۰ تا ۱۵۰ خانه كوچک و پر اتاقی كه مانند لانه زنبور ديوار به ديوار هم در شهرنو ساخته شده بود زال محمد بود . زال محمد از قمار بازها و پا انداز‌های قديمی‌ و مشهور زمان رضاشاه بزرگ در تهران بود . او نخستين كسی بود كه در اين محله چند خانه برای زنان تن فروش ساخت تا هم در اونها زندگی كنن و هم كسب و كار و با کرایه دادن این زنان درآمد هنگفتی به چنگ می آورد . در زمان محمد شاه افراد خلافکار در بیرون از دروازه قزوین پاتوق‌های امنی برای خلافکاری ایجاد کرده بودن که یکی از این افراد شخصی به نام محمود عرب بود که زنان بیچاره و بی‌ کس و کار و ساده لوح رو از شهرستان‌ ها و دهات میدزدید و به این محل می‌آورد و به مردان کرایه میداد . در اواخر حکومت احمد شاه قاجار این محل که در گذشته محله قجر‌ها نام گرفته بود تغییر اسم داد و به دلیل نزدیکی به دروازه قزوین ، دروازه نامیده شد . در اوایل حکومت رضاشاه بزرگ ، شخصی به نام محمد به دلیل سپید بودن موی سر و ابرو به زال ممد مشهور شده بود گرداننده این محل شد و با کمک اعضای باند خود ، زنان و دختران بخت برگشته دهاتی و حتی ساکن شهر‌ها رو با فریب دادن یا دزدیدن به این محل می‌آورد و در اختیار مردان قرار می‌داد . زنان طلاق گرفته و دختران فراری و حتا زنان و دختران تنها و بی پناهی که برای دعا به امامزاده ها میرفتن هم به تور این افراد گرفتار و سر از شهرنو در می آوردن . زال ممد بجز قوادی مالک چندین شیره‌ کش خانه بزرگ در این محل بود و این محل شده بود پاتوق شیره‌ای‌ های تهران . هنوز پس از گذشت دهها سال افراد سالمند معتادی که در این محل رفت و آمد میکنن , بازماندگان اون دوران هستن و اعتیادشون از این شیره کش خانه ها شروع شده ! خانه هایی که محمود عرب برای زنان روسپی ساخته بود و در اونها به کرایه زنان مشغول بود کم کم به گذر حاج عبدالمحمود معروف شد . پس از به سلطنت رسیدن رضا شاه یکی از بیماری‌های واگیر که به مشکل بزرگی برای جامعه تبدیل شد بیماری سیفلیس و سپس سوزاک بود که هر دو از راه نزدیکی جنسی منتشر میشدن . بیماری سیفلیس باعث مرگ و میر نوزادان میشد و ایجاد زخم هایی وحشتناک روی بدن افراد و حتا مرگ و میرهای بسیار زیاد و سوزاک هم باعث خارش و سوزش و ترشحات چرکی شدید در دستگاه تناسلی مردان بطوریکه تا اون زمان هر مردی که باز این زنان رابطه برقرار کرده بود همگی به سوزاک مبتلا شده بودن . رضا شاه به منظور جلوگیری از شیوع این بیماری ها دستور جمع آوری زنان روسپی در یک نقطه و تخریب زاغه‌ها و آلونک‌ های گذر حاج عبدالمحمود رو صادر کرد و شخصی به نام قوام دفتر ، مسئول نقشه ‌بندی و بازسازی ‌این منطقه و اسکان مجدد زنان روسپی شد . تا پیش از رضاشاه دولت های ضعیف قاجاریه موفق به جمع آوری زنان روسپی نشده بودند و اقتدار و قاطعیت رضاشاه بود که باعث به سرانجام رسیدن این مهم شد ! قوام دفتر خیابانی جدید به موازات خیابان حاج عبدالمحمود ساخت و یک فرد زرتشتی خیر به نام ارباب جمشید که از پارسیان هند و تجار مقیم این کشور بود هزینه ساخت ده ‌ها خانه در این محل به منظور اسکان زنان فریب خورده و بی‌سرپرست رو داد و همچنین به منظور تامین مخارج این زنان و فرزندان آنها دهها دهنه دکان در این محله ساخته شد تا از کرایه اونها به زنان بی‌سرپرست یا گمراه حقوق ماهیانه داده بشه تا به این ترتیب از پیوستن دوباره اونها به فساد جلوگیری به عمل بیاد که البته چنین اتفاقی هرگز نیافتاد و این محل از این پس بصورت رسمی معروف به محله فساد شد !
این خیراندیشی‌ ها نه تنها باعث از میان رفتن فساد و فحشا در این منطقه نشد بلکه با نوسازی محله و خیابان‌های آن و ساخت منازل جدید و نوساز ، تجارت سکس در این منطقه رونق تازه‌ای پیدا کرد و زنان روسپی بسیاری به این محل آمدند و محله که با نیت بشر دوستانه و خیرخواهانه ارباب جمشید بینوا ساخته شده بود ، به پاس این خدمت (!) محله جمشید نام گرفت و ارباب جمشید بینوا که هدفی خیرخواهانه داشت , شهرکی بدنام و شهرتی پلید از خود برای مردم برجای گذاشت که تا 32 سال پیش همچنان پابرجا بود و در اوایل کودتای اسلامیون با خاک یکسان شد . وضعیت زندگی در شهرنو بسیار شوم بود و دردناک . در مورد زندگی در این مکان اینطور گفته شده که :
در يك خيابان خانه‌های شخصی زنان تن فروش بود و در خيابان ديگه خانه‌های محل كسب و كارشان . اولی رو نجيب‌ خانه جمشيد می‌گفتند و دومی‌ رو شهرنو. فرزندان خردسال زنانی كه در خانه‌های جمشيد یا نجيب خانه سكونت داشتند به خيابان دوم راه نمی دادن و پليس بچه‌های كم سن و سال رو اگر در شهرنو می‌ديد جمع می‌كرد . این بچه ها مثل كرم در خيابان دوم درهم می‌لوليدند . بیشترشون وقتی به سن ۱۵-۱۴ سالگی می‌رسيدند به جمع خيابان اول می‌پيوستند . دختران در اختيار مردان گذاشته می‌شدند و پسران خود نان آلوده به انواع بزهكاری رو در می‌آوردند که یا از راه دزدی بود یا فریب دادن دختران و آوردن آنها به شهرنو و یا خود پسرها به تن فروشی رو می آوردن و خودشون رو در اختیار مردان همجنسگرا قرار میدادن . خرج برخی از خانه‌ های جمشيد رو يكی از اوباش پولدار می‌پرداخت و خانه‌ های خيابان اول که پر رونق تر بود , سرقفلی داشت. پدر بچه هائی كه در خيابان دوم ولو بودند معلوم نبود و تنها بعضی از اونها پدر مشخص داشتن . پسرها از همان ۱۲-۱۰ سالگی جيب بری و قاچاق مواد مخدر را شروع می‌كردند و يا نوچه يكی از چاقوكش‌ها و دزدها و اوباش می‌شدن و گاه تن به رابطه جنسی هم می‌دادن و این کارها بسیار عادی بود در این محل . بيشتر زندانيان كم سن و سال دوران شاه در زندان‌های ايران و زندانیان میان سال و کهنه کار در دوران حاضر رو همين عده تشكيل می‌دادن . محله جمشيد مركز توزيع مواد مخدر بود . هر روز صبح زود كنار يكی از خانه‌های در بسته نجيب خانه عده‌ای از اين پسران جوان به زحمت روی زمين نشسته و برای بيداری و بر سرپا ايستادن هروئين زير بينی يكديگر می‌گرفتند. شب‌هائی كه تأمين كننده خرج این زنان كه بصورت همسايه در اين نجيب خانه ها زندگی می‌كردند به خانه می‌آمدند تا شب رو با يكی از اين زنان بگذرانند اين پسر بچه ‌ها رو از خانه بيرون می‌كردند و اونها در كوچه شب را صبح می‌كردند و اين ملاقات‌های شبانه در طول تمام شب‌ های هفته ادامه داشت. در همين خانه‌ ها دختران 12 - 13 ساله اين زنان هم مورد اولين تجاوزهای جنسی قرار می‌گرفتند و سپس در سال‌های بعد خود به زنی سابقه دار و آشنا با اين حرفه تبديل می‌شدند . شهرنو ۱۳۵ هزار متر مربع مساحت داشت و منطقه جمشید با توجه به میزان آلودگی و کیفیت محیط به دو ناحیه اصلی و فرعی تقسیم می‌شد . ناحیه اصلی در محدوده خیابان‌های کمیل ، استخر ، قنات و قوام واقع شده و دارای ۳۶ کوچه بود و در هر کوچه ۳۰ تا ۵۰ خانه وجود داشت و در هر خانه چندین خانواده با هم زندگی می‌کردند و در پاره‌ای موارد دیده می‌شد که در یک اتاق چند مرد و زن با هم به سر می‌بردند و دارای فرزندانی هم می‌شدند که پدر اونها مشخص نبود . کل این محدوده مرکزیتی در شهر تهران و در کل ایران بود که جرایمی از قبیل روسپی‌گری ، توزیع مواد مخدر ، سرقت و دیگر جرایم از آنجا منتشر می‌گردید و محل امنی برای زندگی متخلفین و مجرمین در سطح کشور بود و هیچ نظارتی هم بر اونجا نمیشد و در واقع به قدری تو در تو بود که هیچ پلیس و قانونی توانایی نفوذ در این منطقه رو نداشت .

در زمان جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط متفقین حوادث تلخی در این منطقه رخ داد . شهرنو پاتوق سربازان انگلیسی و آمریکایی شد اما نیروهای شوروی به سبب انضباط آهنینی که استالین بر ارتش سرخ حاکم کرده بود جرات حضور در محله فساد تهران رو پیدا نکردن وگرنه فجایع بسیاری پیش می آمد و روس ها در این موارد مشهور هستن . با اینکه پلیس نظامی متفقین ( M. P ) میلیتاری پلیس , در محله شهرنو و خیابان‌های اطراف محله جمشید مستقر بود با اینهمه تعدادی از سربازان آمریکایی و انگلیسی به دست مردم اون محل که رابطه جنسی مردان اجنبی با زنان مثلن مسلمون رو نمی‌تونستن شاهد باشن و گناه میدونستن , در همین محل به قتل رسیدن . به همین خاطر سربازان متفقین تعدادی از خانه ‌های شهرنو که این سربازان در اونها به قتل رسیده بودن رو با تانک خراب کردن و سه نفر از صاحبان اون خانه ها و سردسته‌ های شهرنو رو در‌‌ همان محل اعدام کردند .
حادثه شوم دیگه ای که در همین زمان اتفاق افتاد و برگ سیاهی در تاریخ کشورهای به اصطلاح آزادیخواه حک کرده , به نوعی نسل کشی پناهندگان جنگی توسط متفقین بوده . در زمان جنگ جهانی دوم عده زیادی از زنان آواره و بی سر پرست لهستانی به ایران آورده شدن تا از دست نازی ها در امان بمونن و اونها رو در میدان ژاله تهران درست در محلی که امروزه کارخانه برق قرار داره ساکن کردن , پس از حادثه قتل سربازان توسط ایرانی ها , این زنان توسط سربازان آمریکایی به محله شهرنو برده شدن تا مورد بهره برداری جنسی سربازان قرار بگیرن و سربازان با زنان روسپی ایرانی آمیزش نکنن و باعث تکرار حادثه قتل سربازان نشن . پس از خروج متفقین از ایران این زنان در شهرنو باقی موندن و کوچه ای در انتهای خیابان دوم شهرنو رو به اونها اختصاص دادن که تا زمان تخریب کل محل , به کوچه لهستانی ها معروف بود و این زنان در اونجا به تن فروشی میپرداختن .

شهرنو در زمان کودتای 28 مرداد 1332 هم نقش بسیار پر رنگی رو در حواث سیاسی ایران بازی کرده . شعبان جعفری با اجیر کردن و رها کردن عده ای از این زنان بصورت نیمه برهنه در جریان کودتای 28 مرداد و همراهی با کودتاچیان و شعارهای زنده باد شاه و مرگ بر توده ای و مرگ بر مصدق از جنوب شهر به خانه مصدق در انتهای خیابان کاخ و سپس تا خیابان پاستور تظاهرات کردن و چند زن شاخص در بین این زنان , نقش پر رنگی در پیوستن سایر مردم به کودتاچیان داشتن . پس از کودتا این چند زن صاحب چند صد متر زمين در همين محله شدند كه همه این زمین ها به خانه‌ های محل كسب و كار و نجيب خانه اختصاص يافت و وسعت شهرنو بزرگتر شد. یکی از معروف ترین و خوش بخت‌ ترين این زنان روسپی ملكه اعتضادی بود . گفته شده او زنی بود بسیار زيبا و معشوقه افسران اسم و رسم دار ارتش شاهنشاهی ایران مانند سروان خسروانی كه بعدها ژنرال شد و رئيس سازمان ورزش ايران ! ملكه اعتضادی با برخی از اعضای دربار هم رابطه داشت . بعد از كودتای ۲۸ مرداد با استفاده از رابطه ‌هائی كه داشت و خدماتی كه در كودتای ۲۸ مرداد كرده بود از سهامداران بانک ايران و ژاپن شد و پيش از انقلاب از ايران گريخت و در اسرائيل مقيم شد و چند سالی نیست که از درگذشتش میگذره . او در سال‌های بعد از كودتا به يكی از نزديكان اشرف پهلوی تبديل شده و نقش مهمی در شبكه قاچاق مواد مخدر داشت و در این کار با اشرف پهلوی شريک بود .
یکی دیگه از زنان روسپی شهرنو که در کودتای 28 مرداد معروف شد , پروين غفاری یا مو طلائی شهر بود . داستان و خاطرات این زن يكی از پرخواننده‌ ترين پاورقی‌های مجلات دهه ۳۰ و ۴۰ در ايران با همين نام مو طلائی ‌شهرما بود كه حسينقلی مستعان اون رو برای تهران مصور می‌نوشت . نويسنده‌ای كه با علی دشتی و حجازی بر سر شناخت روح و روان زنان رقابت داشت و هر سه می‌خواستند بالزاک ايران بشوند . پروين غفاری بعد از كودتا مدتی هم معشوقه اردشير زاهدی وزير خارجه محمدرضا شاه فقید بود . پس از مدتی این زن تبديل به دامی‌ برای يافتن دختران زيبا برای اعضای دربار شد . پروین پيش از رسيدن به ۴۰ سالگی در چند فيلم فارسی هم بازی كرد كه نقش های دست سوم رو داشت و بيشتر بدليل زيبائی از او در چند فيلم استفاده كردند . در سینما با نام هنری پری غفاری معروف بود .
یکی دیگه از زنانی هم که در این ماجرا نقش مهمی داشت و البته برعکس دیگران سرنوشت شومی پیدا کرد ، پری بلنده بود که تصویر ایستاده ش , ایستاده بر روی رکاب اتومبیل در جریان کودتای 28 مرداد بسیار معروفه . این عکس جزو معروف ترین تصاویر کودتای 28 مرداد شد که پری بلنده در اون دیده میشه .

و در آخر ماجرای متلاشی شدن شهرنو یا کانون تجارت سکس در تهران با پایان غم انگیزی همراه شده . در دهم بهمن ماه سال 1357 خورشیدی ساعت 5 بعد از ظهر عده ای از جوانان و مردم طرفدار خمینی دور دیوارهای قلعه شهرنو جمع شدن و شروع به شعار دادن های اسلامی و انقلابی کردن . به گفته بسیاری از شاهدان این تجمع از پیش طراحی شده بود و کسانی که در اون ماجرا دست داشتن , اقدامشون مشابه با عمل لباس شخصی ها در حال حاضر بوده ! این عده سپس به سمت شهرنو حرکت کرده و دروازه ورودی شهرنو رو شکستن و به داخل شهرنو حمله کردن و با وسائل و تجهیزاتی که همراه داشتن و از قبل فراهم شده بود , شروع به آتش زدن دکان ها و خانه ها و کتک زدن زنان بی پناه روسپی کردن . در جریان این حمله و آتش سوزی ، چند زن روسپی هم زنده زنده سوزانده شدن که با مداخله عده ای از مردم محل , زنان رو رها کردن . تیم خائن آتش نشانان هم با وجود جو انقلابی ای که وجود داشت اعلام کرده بود که هر جایی از شهر رو که مردم به آتش بکشن , آتش رو خاموش نمیکنه و به همین دلیل خانه های زیادی در آتش سوخت در این واقعه . پس از رسیدن این خبر به گوش آیت الله طالقانی , دستور داد تا مردم کاری با این محل نداشته باشن و فتوایی صادر کرد مبنی بر لزوم ادامه حیات این محل برای سالم سازی جامعه !!! این فرمان به اجرا گذاشته شد و به ماموران کلانتری محله شهرنو یا منطقه 15 تهران هم دستور داده شد تا از ورود زنان تازه وارد روسپی به این مکان جلوگیری کنن . فعالیت شهرنو تا خرداد ماه 1358 بدون حادثه ای ادامه یافت و در روزهای آخر خرداد 1358 به دلیل رسیدن ماه رمضان به دستور کمیته مرکزی انقلاب اسلامی تعطیل شد و پس از پایان یافتن ماه رمضان هم اجازه بازگشایی به آنجا داده نشد و تنها بصورت مخفیانه این زنان به فعالیت میپرداختن . مسئولیت و سرپرستی شهرنو بعد از کودتای اسلامیون توسط چند زن شاخص روسپی صورت میگرفت به نامهای پری بلنده ، اشرف چهارچشم , ثریا ترکه , مهین بچه باز , سیمین BMW , پری سیاه و شهلا آبادانی که معروفترین این زنها پری بلنده بود با نام واقعی سکینه قاسمی که همگی به دستور خلخالی خونخوار بدون محاکمه و به جرم مفسد فی العرض بودن اعدام شدن ! هر چند عده کسانی که در جریان این اعدام ها کشته شدن از مرد و زن , بسیار زیاد هست اما تنها این نام ها باقی موندن و نام پری بلنده هم در سازمان عفو بین الملل بعنوان یک بیگناه ثبت شده . گفته میشه پری بلنده به دو روایت اعدام شده : در روایتی گفته میشه که در همان محله شهرنو تیرباران شد و روایت دوم که درست تر به نظر میرسه این هست که در مقابل کافه شکوفه نو پایین بیمارستان فارابی و نبش خیابان امیرآباد جنوبی , در 20 تیرماه 1358 به دار کشیده شد . پیکر بی جان پری بلنده در قطعه ۴۱، ردیف ۸۷، قبر ۳۵ بهشت زهرا به خاک سپرده شد . سنگ گور پری بلنده گویا توسط افرادی به عمد تخریب شده و اثری ازش باقی نیست جز جای خالی و خاکی در بین چند قبر تخریب شده !
سرنوشت باقی زنان تن فروش شهرنو هم چندان جالب نبود . پس از ویران کردن خانه‌های جمشيد در دو خيابان شهرنو و نجيب‌خانه ، زنانی كه در آنها زندگی می‌كردند رو ابتدا به خانه ثابت پاسال در انتهای خيابان جُردن بردن . ثابت پاسال از سرمايه داران بزرگ زمان شاه بود و باعث شده بود تجارت نوین در ایران شکل بگیره و باعث کوتاه شدن دست بازاری های شیاد و کلاش و تجار سنتی ایران که در شکل گیری انقلاب هم پا به پای روحاینت خائن مداخله میکردن داشت و بازاری ها که نونشون در زمان شاه آجر شده بود تشنه به خونش بودن . خانه ثابت پاسال قصری بود با ديوارهای سنگی نرسيده به خيابان فرشته ، در كوچه‌ ۱۴ در انتهای خيابان جُردن . این خانه در دوران انقلاب مصادره شد و سپس زنان روسپی رو به این خانه منتقل کردن و در اين خانه بر سر اين زنان آب تربت (!) ريختند و توبه نامه گرفتن و چادر مشکی سرشون كردند و حجت‌الاسلامی كم سن و سال بنام هادی غفاری که عضو شورای مرکزی مجمع نیروهای خط امام و رییس موسسهٔ الهادی بود و بعدها امام جمعه مسجد الهادی و نماینده سه دوره مجلس هم شد ( این شخص پلید قاتل زنده یاد امیر عباس هویدا هم بوده که با شلیک دو گلوله به گلوی هویدا باعث زجرکش شدن و مرگش شد ) سرپرستی ارشاد مذهبی ‌اونها رو برعهده گرفت و طبق گفته شهود چند نفر از پاسداران و این شخص با بسیاری از این زنان رابطه جنسی هم برقرار کردن پنهانی . این شخص در جریان انتخابات 1388 به مخالفین خامنه ای پیوست و از موسوی و کروبی حمایت نمود هر چند کسی ارزشی براش قائل نشد و طرد شد ! این زنان پس از مدتی بطور مستقل به کار تن فروشی مشغول شدن و بعضی از اونها خانه هایی رو ایجاد کردن و به گردآوری زنان و دختران و ادامه همون سبک شهرنو پرداختن و بعدها بعضی از این زنان دوباره دستگیر و اعدام شدن و عده بسیار کمی برای همیشه این کار رو کنار گذاشتن و عده ای هم به تنهایی این راه رو ادامه دادن .. تعداد کمی از این زنان که پا به کهن سالی گذاشتن امروزه در خانه های سالمندان بخصوص در کهریزک نگهداری میشن و همچنان زنده هستن ! در پایان نه فساد قطع شد و ریشه کن و نه با خاک یکسان شدن شهرنو مدینه فاضله ای ایجاد شد و تهران بهشت شد ! .. شهرنو خشت و گلی بود که ویران شد و از صدقه سرش فساد و فحشائی بود که سرایت کرد و همه جائی شد ...

خيابان جمشيد و شهرنو به دستور آيت الله خلخالی ، جنایت کار روانی حکومت اسلامی ويران شد تا فساد و فحشاء در ايران ريشه كن بشه ! بعد از گذشت 32 سال نه تنها فساد در ایران ریشه کن نشد , بلکه به قدری گسترده و همه گیر شد که امروزه جایی از شهر نیست که قدم بزنین و گردش کنین و مظاهری از فساد علنی رو نبینین ! فسادی که زمانی در پشت دیوارهای محصور قلعه شهرنو جا خوش کرده بود امروزه مثل میکروب طاعون در تمام شهر گسترش پیدا کرده و در بیشتر خانه ها و خانواده ها و زندگی ها رسوخ کرده و مردم رو گرفتار .. به دستور خلخالی پاسداران انقلاب اسلامی با چند بولدوزر به محله جمشید یورش برده و تمام محل رو با خاک یکسان کردن . سپس بعدها در این محل پارکی به نام پارک رازی ساخته شد و امروزه پارک و فرهنگسرای رازی درست در محدوده شهرنو و خیابان جمشید ساخته شده و خیابان جمشید بطور کامل از نقشه حذف شده و در محدوده پارک قرار گرفته . یعنی از خیابان گمرک و قزوین به سمت جنوب تا خیابان سیروس یا مولوی .. تمامی اهل محل و بیشتر ساکنان تهران این محل رو بیاد میارن و ازش همچنان با عنوان سانسور شده محله ای بدنام (!) یاد میکنن ...

ادامه عکس ها ...

پیدا کردن یکی از بدنام ترین محله های قدیمی تهران برای من خیلی دشوار بود ! اولین سختی کار این بود که از چه کسی آدرس و محلش رو بپرسم ؟ کسانی هم که اینجا و اونجا ازشون میپرسیدم , اطلاع دقیقی بهم نمیدادن و یا بیاد نداشتن یا دوست نداشتن اطلاعاتی در این زمینه بدن ! به هر حال با کلی جستجو تونستم محلش رو که پارک رازی بود پیدا کنم و از روی گوگل مپ و نقشه ای قدیمی از شهر تهران تونستم محدوده دقیقش رو در بیارم و رفتم سراغش .. خودم به شخصه خیلی دلم میخواست بدونم شهرنو چطور جایی بوده . کاوه گلستان در سال 1356 عکس هایی از این مکان شوم گرفته بود اما چند و چون و روش اداره این محل در پرده ای از ابهام بود . حدود یک هفته روزی 8 ساعت جستجو کردم تا تونستم کل اطلاعات موجود رو به دست بیارم و گردآوری کنم و این مجموعه رو به نوشتار در بیارم . برای عکاسی , طبق معمول یک روز تعطیل رو انتخاب کردم تا مزاحمتی برام ایجاد نشه . از سمت جنوب خیابان امیرآباد جنوبی که به سمت شمال میرین , وقتی به میدان قزوین میرسین , به سمت چپ میپیچین و بعد از عبور از سه کوچه , به پارک رازی یا همون قلعه شهرنو وارد میشین . پارک به شکل تقریبن مدرنی ساخته شده با تقلید از پارک ساعی و پارک شفق و پارک شاهنشاهی در تهران . فضاهایی برای آمفی تئاتر درست کردن و استخر بزرگی برای قایقرانی .. محل هایی برای ورزش کردن و گشت و گزار . اما .. نکته عجیبی که در همون لحظه ورود به پارک جلب توجه میکنه سنگینی محیط و یک سردی و حس بدی هست که به شما دست میده ! همیشه قدم زدن در پارک ها برای آدم نشاط ایجاد میکنه . ولی این پارک به شکل عجیبی , سرد و بی روح هست ! انگار که روح زندگی و شور درش نیست ! شوم بودن این محل , جنایت ها و فلاکت هایی که در این محل اتفاق افتادن , کالبدهای ذهنی سرگردانی که در این محل حضور دارن و مکانی که شارژ شعوری منفی رو به خود گرفته و خیلی چیزهای دیگه .. شاید علت این سنگینی و بی روحی محیط باشه ! محدوده پارک بسیار بزرگه .. طوریکه آدم تعجب میکنه چطور در این محدوده بسیار بزرگ فساد و جرم جریان داشت . اینجا منو یاد محله سوهو در لندن می اندازه .. از ابتدای پارک که به انتهاش نگاه میکنی مو به تنت سیخ میشه که چه تعداد زن در این محل مشغول به کار بودن ؟ بیست دقیقه طول میکشه از ابتدای پارک تا آخرش رو پای پیاده برین . در کنار پارک خیابان استخر قرار گرفته و سرتاسر پر از مغازه ست .. مغازه هایی که همگی یادگار ارباب جمشید هستن و نیت خیرخواهانه ش .. این قسمت دست نخورده و مثل قبل باقی مونده .. هنوز هم یادم میاد که از مدرسه که اومدم خونه خیلی ها در مورد خراب کردن محله جمشید حرف میزدن و من سر در نمیاوردم چی میگن ! به هر حال چیزی باقی نمونده از اون زمان که بشه به تصویر کشید . فقط مکانی هست با بار شعوری منفی و سنگین و خاطراتی گنگ از اون دوران . خود این محل هنوز که هنوزه محل جرم و جنایت های زیادی هست و خوشنام نیست . گمرک و میدان قزوین و سیروس و ... وای به زمانی که همچنان باقی بود ! پلیس سال هاست هر از گاهی هجوم میاره برای پاکسازی این محلات از شر خلافکاران , مدتی همه چیز آرومه و بعد دوباره اوضاع بر میگرده به شکل قبل انگار که این مکان خلافکارها رو جذب میکنه مثل آهن ربا .. موقع برگشتن برام عجیب بود که چرا حس خوبی ندارم و دلتنگم و بغضی ته گلوم نشسته .. پارکی به این شومی هرگز در زندگیم ندیده بودم !

Dr Mohammad Ali Taheri - دکتر محمد علی طاهری

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 19 Jun 2007 18:15:00 +0000

ایران زمین گهواره مشاهیر و دانشمندان بزرگ گیتی به حساب میاد . دانشمندانی که در تمام دنیا شناخته شدن و از اونها استقبال شده و ارزش بسیار زیادی براشون قائل هستن و دانشگاهها و مراکز بزرگی در جهان خواستار همکاری با اونها و در اختیار قرار دادن بودجه های کلان برای ادامه فعالیت و پژوهش اونها هستن , اما صد افسوس که این افراد در داخل کشور افرادی گمنام , بدنام , رسوا , شیاد و مرتد و کافر به مردم معرفی میشن !!!! یکی از این مشاهیر ، دکتر محمد علی طاهری بنیان گذار اولین عرفان جامع ایرانی به نام عرفان کیهانی هست که بعد از سالها پژوهش و گرفتن نتایج علمی و مستند و استقبال بی نظیر در جهان از ایشون , در حال حاضر با استقبال گرمی از ایشون در زندان اوین در حال پذیرایی شدن هستن :

از گذشته تا به امروز علما ( روحانیت ) بر ضد عرفا قرار گرفته بودن و تمام عارفان به تیغ علما گرفتار و نابود شدن .. به این دلیل که عرفان دست شیادانه مذهبیون رو همیشه آشکار کرده و سعی در آگاهی دادن به مردم داشته و مذهب راستین رو به مردم نشون داده . علما که نونشون از همین شیادی ها و دروغ و دغل هایی هست که از مذهب خودساخته دروغینشون برای مشتی پیروان نادان و بی خرد تامین میشه و بدون این شیادی ها پشیزی هم در پیش مردم ارزش و اعتبار ندارن و تنها با این کارها میتونن مفت بخورن و زندگی انگلی داشته باشن , به مقابله جدی با عرفا بر اومدن و با زدن تهمت هایی مثل ارتداد و برگشتن از دین و کافر بودن و لامذهبی , اونها رو یا گوشه نشین کردن یا باعث به قتل رسوندنشون شدن . در طول تاریخ ایران زمین عرفای بسیار صاحب نامی داشتم که به دست این شیاطین دو پا یعنی روحانیت و ملایان کشته شدن اما تفکر عرفان در ایران هرگز ؛ نه از بین رفت و نه به دست فراموشی سپرده شد . در طول سالها عرفان در ایران شاخه ها و فرقه های متعددی داشت و بسیاری از مثلن نویسندگان خارجی ای که به نوعی عرفان هایی رو در نوشته هاشون به نمایش میذارن و جوانان ایرانی شیفته اونها شدن , نوشته هاشون تنها بخش کوچک و بی اهمیتی از اقیانوس عرفان رو به نمایش میذاره بلکه ریشه اونها تمامن برگرفته از عرفان هایی هست که در ایران ظهور کرده و عالمگیر شده . کسانی مثل پائولو کوئلیو و دو خوآن و بسیاری دیگه ... در مقابل عرفان عظیم ایرانی سر سوزنی نیستن اما سد افسوس که به دلیل همین کینه ورزی ها و دشمنی ها , علما اجازه مطالعه و آزادی عمل به عرفای ایرانی رو نمیدن و همین باعث ناشناخته ماندن و رازآلود بودن و حتا در پیش برخی مردم ، خطرناک بودن عرفان در ایران شده و تنها جنبه های مسخره اون رو در بعضی کتاب های خارجی به خورد ما میدن ... یکی از دلایل مخفی بودن و مبهم بودن عرفان در ایران زمین مخالفت ها با اون بوده بطوریکه تنها افراد خاصی به عرفان روی می آوردن و سعی میکردن تا عرفان رو بسیار خصوصی و جزو کرامات ویژه شخصی و ارتباط با عوالمی خاص نشون بدن !
عرفان رو بیشتر با شخص مولانا , عطار , شهاب الدین سهروردی , شیخ شبستری و حافظ و ... میشناسن که مشهورترین اونها مولانا یا مولوی هست و دیوان شمس اون بسیار معروفه در پیش اهل عرفان . اما تمام این عرفان ها دارای ایرادات و کمبودها و حتا موارد جعلی مهمی بودن که برای در امان ماندن از تیغ علما و روحانیت خائن , بسیار سنگین و دور از فهم عموم و با چاشنی مذهب آمیخته شدن طوریکه درک و فهم اونها برای افراد عادی به ویژه ایرانیان بسیار مشکل بود و مبهم و با ظاهری مذهبی تا به ملایان بی خرد اینطور نشون بده که ضدیتی با دین نداره . در واقع عرفان از بطن دین ظهور کرده اما بر خلاف مذهبی که روحانیت تبلیغ میکنه , جنبه های بسیار عریان و بی تعارفی از مذهب رو نشون میده که 180 درجه با اون اراجیف و چرندیاتی که روحانیت به خورد مردم ساده لوح میدن فرق میکنه و تعالیم عرفانی گو اینکه از مذهب ریشه گرفتن اما به قوانین و هنجارها و زندگی حقیقی انسان ها بیشتر شباهت دارن تا مذهب و انسان رو با خودش آشنا میکنه و خودشناسی در عرفان برابر میشه با شناخت خدا در صورتیکه در مذهب علما , خدا یک چیزه و انسان موجودی پست و بی ارزش و حقیر در صورتیکه از دید عرفان انسان مظهری از خداست و شناخت انسان یعنی رسیدن به شناخت خدا و این اختلاف عقیده عمیقی بین عرفان و مذهب بوده و هست و مذهبیون شعور درک چنین واقعیت بزرگی رو ندارن !!! کاری که محمد علی طاهری انجام داد این بود که در طول سی سال , با پژوهش بر روی تمامی شاخه های عرفان های ایرانی , جمع بندی کلی ای از اونها انجام داد بخصوص در سمت غرب کشور ایران که مهد عرفان و فرقه های عرفانی مثل دراویش و صوفیان هست . سپس عرفانی متناسب با درک عموم و پالایش شده از ابهامات و خرافات ابداع کرد و به دلیل ماهیت کمال گرانه در کنار درمانگری به شیوه فرادرمانی , این عرفان به نام های متعددی نامگذاری شد مثل عرفان حلقه , عرفان کیهانی , عرفان کمال و ... که درست ترین اونها عرفان کیهانی بود ! عرفان کیهانی با ابزارهایی برای بالا بردن کیفیت زندگی انسان مانند فرادرمانی و شناساندن حقیقت و واقعیت وجودی انسان و گیتی , سعی در به کمال رسوندن کسانی داره که به سوی این عرفان میان تا در نهایت با خودشناسی و ابزارهایی از رحمانیت , به کمال برسن که هدف اصلی انسان از آفریده شدن هست !
بعد از چندین قرن سکوت و ابهام در زمینه عرفان , محمد علی طاهری ریشه های اصلی عرفان رو که در هم ادغام شده بودن یعنی عرفان قدرت و عرفان کمال رو , از هم جدا کرد . تا پیش از این در بحث عرفان به قدرت نمایی بیش از کمال گرایی توجه شده بود و واژگانی مانند کرامات ویژه در عرفان بسیار گفته میشد و در لابلای این عرفان ها , بخش کمی به مساله کمال گرایی انسان توجه داشت و این از ایرادات مهم در عرفان بود و سوء استفاده های بسیار زیادی رو باعث شده بود طوریکه بعضی از مردم حتا ذهنیت خوبی در مورد عرفان نداشتن ! بخصوص برخی صوفیان و دراویش و بعضی فرقه های منحرف که با ابزارهای عرفان اقدامات گاه پلیدی انجام میدادن !! استاد طاهری با جدا سازی این دو بخش در واقع ماندگار ترین کار ممکن رو انجام داد و عرفانی تمامن ایرانی رو پایه گذاری کرد :

_ در عرفان قدرت هدف تنها قدرت نمایی شخص بود . کسانی که روی آب و آتش و شیشه و میخ راه میرفتن , کسانی که از عالم غیب خبر داشتن و آینده , کسانی که ذهن خوانی میکردن و فکر افراد رو میخوندن , کسانی که با ماورا در ارتباط بودن و کارهایی میکردن که از توان انسان خارج بود , کسانی که پرواز روح انجام میدادن و به حریم خصوصی افراد سرک میکشیدن و تجاوز میکردن , کسانی که احضار روح میکردن و مدیوم بودن و آلودگی های بسیاری ایجاد میکردن , کسانیکه کارهایی انجام میدادن که افراد عادی از انجامشون عاجز بودن .. تمامی این ها در عرفانی خلاصه شد به اسم عرفان قدرت که از شبکه منفی نیرو میگرفت . تاسف آورتر اینکه این بخش از عرفان به شدت مورد پسند و قبول مردم بوده و هست و مردم برای چنین انسان هایی ارزش تقدسی بالایی قائل هستن .

تا قرن ها , به دلیل جهل و مخلوط بودن این عرفان ها بسیاری از مردم تصور میکردن کسانی که چنین ویژگی هایی داشته باشن , جزو افراد خاص به حساب میان و با خداوند در ارتباط نزدیک هستن و کرامات ویژه دارن در صورتیکه بعد از این جدا سازی ها و پرده برداشتن از روی این مسائل شوم , مشخص شد که برعکس تصور عموم , کسانیکه دارای چنین ویژه گی ها و توانایی هایی بودن , انسان هایی هستن در زندگی خصوصی بسیار مشکل دار و مفلوک که آزادی فردی و حریم خصوصی که جزو مهمترین ارکان زندگی انسان هست رو نقض میکنن و با دخالت در حکمت هستی و نقض قوانین آفرینش , صدمات جبران ناپذیری رو به مردم نادانی که به اونها متوصل میشن برای حل مشکلاتشون که فقط و فقط از روی نادانی ناشی میشه , وارد میکنن که گاه تا چندین نسل اونها رو درگیر میکنه !! این عده برای سرپوش گذاشتن بر روی این توانایی های خودشون که به اختصار به اونها علوم غریبه هم گفته میشه و نه تنها در دین اسلام بلکه در ادیان دیگه بخصوص یهود به شدت طرفدار داره , ادعا میکردن فقط افراد خاصی با کراماتی ویژه قادر به این کارها هستن و با در ارتباط قرار گرفتن بصورت مستقیم با خداوند و یک سری کارها به این توانایی ها رسیدن ! در صورتیکه چنین چیزی حقیقت نداشت و نداره و این افراد تنها با وصل شدن به شبکه منفی و استفاده از کدها و علامی خاص (!) به فعال کردن نیروهایی (!) میپردازن و با استفاده از این نیروها بسیاری از کارهای ناممکن رو انجام میدن .
طبق آخرین تحقیق رسمی که در سال 1390 خورشیدی در ایران صورت گرفت از سوی 15 میلیون اعضای عرفان کیهانی , از هر ده خانواده ایرانی هفت خانواده به مظاهری از عرفان قدرت آلوده و اعتقاد داشتن و عمل میکردن و سه خانواده دیگه هم تا حدی به این مسائل باور نسبی داشتن اما انجامشون نمیدادن ! از اون فاجعه بار تر اینکه از هر ده خانواده ایرانی تقرین نه خانواده در نسل گذشته خودشون بطور کامل با این مسائل آشنا و درگیر بودن و بهشون میپرداختن و اونو جزو واجبات میدونستن حتا خانواده خودم که ادعای متجدد بودن شدیدی میکنن , در کمتر از صد سال پیش برای مداوا و درمان بیماری به نزد دعا نویس میرفتن و با طلسم های بسیاری آشنا بودن !!! این ابزارها شامل دعا نویسی , طلسم گرفتن , زبان بند , تسخیر قلوب , سیاه کردن و پیشگویی و فالگیری و رمالی و فال از هر نوع و ... میشده و میشه ! بسیار دردناکه که بدونین در تمام شهرهای مذهبی ایران بخصوص قم و مشهد چنین کارهایی قانونی هست و در اطراف حرم افرادی آزادانه به این کارها میپردازن و با پرداخت پول میتونین انواع دعاها و طلسم هایی که واقعن کار هم میکنن تهیه کنین و سپس در انتظار عواقب شوم اونها بمونین !!!!!!! عمق فاجعه تا اونجاست که بسیاری از ملایان هم در این زمینه دستی دارن که یکی از شناخته ترین های اونها آیت الله ابطحی پدر ابطحی , معاون رئیس جمهور سید خندان خاتمی بود که در حوزه علمیه درس پرواز روح به طلبه ها میداد و به همین دلیل دستگیر و زندانی شد !

بخش دیگه ای از عرفان که محمد علی طاهری پایه گذار اون هست , عرفان کمال نام داره که با هیچ یک از این قدرت نمایی ها و معرکه گیری ها سر و کار نداره و تنها بر مبنای کمال گرایی انسان استوار شده . در این شاخه از عرفان تنها بر رسیدن انسان به کمال و آرامش که دو رکن اساسی خوشبختی انسان هستن و بالا بردن کیفیت زندگی انسان تاکید جدی میشه و در کنار اون درمان های نوینی با نام فرادرمانی هم بکار گرفته شد که در تمامی دانشگاههای خارج از کشور به رسمیت شناخته شدن . برای نمونه پولاریتی درمانی و انرژی درمانی که بخش بسیار کوچکی از فرادرمانی هستن , امروزه در تمام دانشگاههای پزشکی تدریس میشن . پیشنهادات بسیار زیادی از مراکز پژوهشی غربی به استاد طاهری در زمینه تدریس و فراهم آوردن زمینه های پژوهشی و اختصاص بودجه های کلان در زمینه فرادرمانی شد به این شرط که این روش به نام کشورهای اونها ثبت بشه اما با مخالفت جدی ایشون روبرو شد و تاکید بر ایرانی بودن این شیوه و ثبت اون به ناک کشور ایران ! در ایران هم تا دو سال پیش این شیوه درمانی به پزشکان ایرانی در دانشکده علوم پزشکی تهران تدریس میشد که با دستگیری استاد طاهری , این کلاس ها تعطیل شدن . این عرفان بر پایه چرایی آمدن انسان به زمین و به دست آوردن چه چیزهایی در زندگی و در نهایت رفتن به چه سمت و سویی صحبت میکنه و هر گونه اقدامی برای نقض حریم خصوصی انسان در زمین و پوچ گرایی و معرکه گیری و کسب درآمد از این راهها و یا راههایی که مانع از رسیدن انسان به کمال میشه که به طور خلاصه بهشون ضد شعور گفته میشه رو مردود میدونه . دلیل مخالفت این نوع عرفان با سایر فعالیت های عرفان قدرت به این دلیل هست که :
_ اگر انسان قرار بود از عالم غیب و یا ذهن سایر انسان ها و یا آینده با خبر باشه , مانند سایر توانایی هایی که به همه انسان ها داده شده بود , این توانایی ها رو هم به انسان میدادن . در واقع داشتن چنین کراماتی , نقض جدی و صریح حریم خصوصی تمام انسان هاست و زیر سوال بردن عدل حاکم بر جهان هستی و برابری تمام انسانها و به همین دلیل با جرائمی مانند ورود به حریم خصوصی افراد و دزدی و .. فرقی نمیکنه ! افرادی که به این کارها دست میزنن در واقع متجاوزانی بیش نیستن که در پوشش عرفان پنهان شدن و به سرکیسه کردن مردم دست میزنن ! بر خلاف تصور بسیاری , این کارها نه تنها عملی هستن و شدنی و خرافات نیستن , بلکه کسانی هستن که با گرفتن پول های کلان از شما , کارهاتون رو راه میندازن اما در پایان باید دید چه چیزی به شما میرسه ؟ آیا هدف شما این بوده که بدونین فردا در بورس باید سرمایه گذاری کنید یا نکنید تا پول های کلانی ببرین و حق بسیاری از انسان ها رو نقض کنین که چنین اطلاعاتی در دست ندارن ؟ آیا هدف شما در زندگی این بوده که بتونین ذهن دیگران رو بخونین و بدونین در مورد شما چی میگن و چی فکر میکنن ؟ و اونوقت چقدر گوشه گیر و متنفر از اطرافیانتون و تنها میشین ؟ آیا هدف زندگی شما این بوده که به خانه دیگران پنهانی بدون استفاده از جسمتون سرک بکشین و از اتفاقات خصوصی اونها با خبر بشین و ناموس مردم رو ببینین و از وقایع خصوصی اونها با خبر بشین ؟ و آیا دوست دارین کسانی هم چنین کاری رو با شما یا همسر شما بکنن و به حریم خصوصی شما وارد بشن و سرک بکشن ؟ اگر اینطور بود چرا خانه ها در و دیوار و پنجره داشتن و انسان ها با لباس اندامشون رو میپوشوندن ؟ آیا جلب کردن محبت شوهر و همسر شما با استفاده از طلسم واقعن کار درستی هست و یا اینکه باید در رفتار و افکار خودتون تجدید نظر کنین تا از راه درست و منطقی و عقلانی به این هدف برسین ؟ آیا موفقیت در کارها و قبول شدن در کنکور و گرفتن اقامت و ویزا و تصاحب فلان زن و دختر با طلسم و جادو و مسخ کردن کسانیکه کاری ازشون میخواهین براتون انجام بدن , زیر پا گذاشتن حق دیگران و آزادی فردی و عدالت نیست ؟ آیا با راه رفتن روی آب و بسیاری کارهایی که انسان های عادی قادر به انجامش نیستن , چه چیزی در زندگی به دست میارین ؟ شهرت ؟ محبوبیت ؟ پول ؟ و آیا این سه چیز هدف انسان از زندگی بر روی زمین بوده و هست ؟ اینکه با نگاهتون دیواری رو بشکافین و دوباره به هم بدوزین , برای شما چه نفعی در بر داره ؟ و بسیاری از مسائل دیگه که همگی در عرفان قدرت بهشون اهمیت داده میشه و باعث کمالات اونها هستن اما در عرفان کمال یا کیهانی ضد ارزش به حساب میان و این پرسش از اونها میشه که : از کجا آمدیم , برای چه آمدیم و به کجا خواهیم رفت ؟ در عرفان کمال این سه پرسش پاسخ داده میشه که هدف اصلی انسان از بودن در هستی هست ! همچنین در مقابل این تفکرات که ورود همه اشخاص رو به حیطه عرفان قدرت ممنوع و به شدت محدود کرده , محمد علی طاهری در عرفان کمال قانونی رو گذاشته که بر طبق اون ورود هر شخصی به عرفان کمال آزاد هست و هیچ منعی نداره و هر کسی با هر دین و آیین و اعتقاد و تفکر و مرام و مسلک و سواد و دانشی اجازه و حق ورود به این عرفان رو تنها با رضایت شخصی خودش و بدون اجبار و فشار داره و هیچ محدودیتی وجود نداره و هر کسی که اطلاعاتی بخواد در مورد این عرفان , باید بدون کم و کاست بهش داده بشه , درست بر خلاف عرفان های دیگه که هیچ اطلاعاتی به شما داده نمیشه و همه چیز در هاله ای از ابهام باقی مونده !!!

محمد علی طاهری در یکم فروردین ماه 1335 در کرمانشاه متولد شد . در دوران دانشجویی با عرفان آشنا و پس از مدتی به پژوهش در مورد فرقه های مختلف و پراکنده عرفان که وجود داشت در ایران پرداخت و با پژوهش و جمع آوری اطلاعات بیشمار در زمینه عرفان ها در طول بیش از 30 سال ، عرفانی نوظهور و پالایش شده ای به نام عرفان کیهانی رو پایه گذاری کرد . در همین راستا و با کمک از زمینه های عرفانی , به ارائه نظریات و کار عملی در زمنیه فرادرمانی و طب مکمل و بعدها فراپزشکی اقدام کرد و با ارائه این تحقیقات و نظریات به دانشگاههای معتبر بی المللی و تائید این نظریات ، روش درمانی فرادرمانی رو به نام ایران به ثبت رسوند . در این زمینه تحقیقات علمی مستندی بر روی هزاران نفر از ایرانیان انجام داد و با تاسیس درمانگاهی ویژه برای درمان رایگان مردم با شیوه فرادرمانی , اقدام به جمع آوری هزاران هزارن سند علمی معتبر درباره روش درمانی با فرادرمانی نمود . همزمان با این پژوهش ها اقدام به تدریس این رشته به داوطلبان آزاد و سپس در دانشگاه علوم پزشکی تهران به تدریس سایمنتولوژی و فراپزشکی به پزشکان متخصص شد و همزمان در دانشگاه طب مکمل ارمنستان هم مشغول بود . در حال حاضر چندین مرکز پژوهشی معتبر در دنیا مشغول بررسی نتایج عملی نظریه های ایشان هستند . پایان این ماجرا هم مانند گذشته به شکل بدی رقم خورد و باز هم به دلیل سوء نیت های مذهبیون و روحانیت افراطی و دخالت های مافیای دارو در ایران , پس از مدتی ایشون ممنوع التدریس شده و سپس کلاس هاشون هم تعطیل شد و وادار به خانه نشینی شدن که جای شرمساری برای جامعه پزشکی و علمی و مذهبی ایران بوده و هست . کسانی که گروه عرفان کیهانی رو متهم به شیادی , جن گیری , کلاهبرداری و سوء استفاده از زنان و ... میکنن باید ازشون این سوال رو پرسید که چطور به مدت 8 سال این گروه با مجوز رسمی از وزارت کشور , وزارت اطلاعات , وزارت ارشاد و اداره اماکن و چاپ صدها مقاله در روزنامه شرق و ایران و اطلاعات و همشهری و ... مورد ستایش قرار میگرفت و جوائز و چهار دکترای افتخاری که به ایشون در دانشگاههای معتبر بین المللی داده شد , و درمانگاه خیریه ای هم که با مجوز وزارت بهداشت و علوم پزشکی ایران داده شد و بصورت قانونی به مداوای بیماران و معتادین و بخصوص بیماران روانی میپرداخت ، همگی دروغ و شیادی بودن ؟ بسیاری از پزشکان ایرانی و روانشناسان دوره های سایمنتولوژی رو پیش ایشون گذروندن در گروههای چند هزار نفری , و به ناگهان با این تهمت ها روبرو و از فعالیت این گروه جلوگیری شد و حکم ارتداد به ایشون زده شد ؟؟؟؟؟ جالب توجه اینکه بسیاری از مراجع تقلید هم پس از این حکم جعلی , حکم ارتداد محمد علی طاهری رو رد کردن و خواستار آزادی او شدن .. با فشارهای وارد آمده ایشان به قید ضمانت آزاد اما با جریان گرفتن ماجرای مشایی در دولت احمدی نژاد , دوباره به بهانه های واهی دستگیر و زندانی شدن ! سایت های منحرف و مستهجن و ضد شعوری مثل فارس نیوز و تابناک و چند وبلاگ نویس بسیجی و حوزوی تنها گروههایی بودن که در مقابل این گروه جبهه گرفتن و به انتشار اخبار دروغین پرداختن . دور نیست روزی که این حقایق بر مردم آشکار بشه ...

نظریه های محمد علی طاهری عبارتند از :

- نظریه ی فرا کل نگری که پایه ی نظریه های بینشی ، درمانی و علمی ایشان است.

- نظریه ی پیوند شعوری که مبنای طب مکمل ایرانی فرادرمانی است و در دانشگاه های معتبر داخلی تدریس شده.

- نظریه ی هوشمندی کل با معرفی به عنوان مرجع بهره برداری برای درمان های جسم وروان و ذهن .

- نظریه ی فرادرمانی و اصلاح شعوری در بخش نرم افزاری بدن که تحقیقات پزشکی آن را ثابت کرده.

- نظریه ی همفازی شعوری و تاثیر آن برپذیرش و گیرندگی در عمل های جراحی پیوند عضو.

- نظریه ی ویروس های غیر ارگانیک به عنوان عامل بیماری های ذهن وروان.

- نظریه ی سایمنتولوژی یا ذهن ـ روان شناسی فراکل نگر که طب مکملی برای درمان بیماری های ذهن وروان است.

- نظریه ی جهان های هم سو و اکوسیستم هایی که در ارتباط با اکوسیستم شناخته شده ی ما یعنی زمین قرار دارند.

- نظریه ی همفازی کیهانی و کالبدی و تعریف بیماری هایی که در اثر عدم همفازی عارض می شود با معرفی روش های درمانی.

- نظریه ی سیستم عصبی ثانویه با تعریف عملکرد کالبد اختری.

- نظریه ی جهان های موازی و نظریه ی چند بیگ بنگی و استفاده ی عملی ازآن در تبیین فرآیند هستی درعوالم پسین.

- نظریه ی آنتن های مغزی یا تله پاتی ، عملکرد مغز و فرآیند ارتباطی کالبدهای گوناگون با بدن.

- نظریه ی سنسور های ذهنی و فراذهنی و راه های عملی فعال شدن آن.

- نظریه ی تفکیک wq و mq از iq تشریح ماهیت هوش ، عقل و حافظه.

- نظریه ی تشعشع شعوری و تشریح ابعاد آثار نگاه ، کلام واندیشه بر هستی.

- نظریه ی شعور وضد شعور ، محور وجودی و آشکاری آن در برگردان صوتی کلام و موسیقی .

- نظریه ی تعادل یونی و الکترونی بدون ابزارهای فیزیکی و شارژ شدن سلول ها.

- نظریه ی ماهیت طب سوزنی و حجامت و تاثیرات تشعشع اشیاء تیز بر کالبدها و ویروس های غیر ارگانیک.

- نظریه ی کالبد روح جمعی و تاثیرات مثبت در روح جمعی بشر.

- نظریه ی مدیریت کل نگر و تیپ های شخصیتی.

- نظریه جهش هویتی و ارتقای شخصیتی .

- نظریه میدان شعوری ، انتقال اطلاعات بدون انتقال ماده و تغییر شخصیت آن .

- نظریه ی دلایل بازگشت اعتیاد و راه عملی ترک قطعی که درکمپ های گوناگون تجربه شده است .

- نظریه ی آسیب شناسی های رفتاری و روش عملی رفع ناهنجاری های طبقه بندی شده ی خانوادگی و اجتماعی .

** افتخارات و جوایز ایشان نیز شامل :

- دکترای افتخاری از دانشگاه طب سنتی ارمنستان .
- دکترای افتخاری از آکادمی اکو انرژی جمهوری آذربایجان .
- نشان OFFICER از کاخ سلطنتی پایتخت اروپا .
- مدال طلای اداره ثبت اختراعات و نوآوری های پژوهشی فدراسیون روسیه در نمایشگاه بین المللی INNOVA بروکسل .
- دومین مدال طلای وزارت آموزش و تحقیقات رومانی در نمایشگاه بین المللی INNOVA بروکسل .
- مدرک تائیدیه رسمی "International Medical Forum" مسکو در خصوص روش سایمنتولوژی – فرادرمانی و روش های جدید آموزش پزشکی !
- مدال طلای مسابقات بین المللی مخترعین و مبتکرین نابغه در کشور کره جنوبی برای بنیانگذاری طب مکمل فرادرمانی و سایمنتولوژی .
- کاپ ادیسون مسابقات بین المللی مخترعین و مبتکرین نابغه در کشور کره جنوبی .
- کاپ انجمن نوآوران آسیا در مسابقات بین المللی مخترعین و مبتکرین نابغه در کشور کره .

تنها در روزنامه شرق اشاره کوتاهی به یک مورد از این جوایز شد و باقی اونها از مردم پنهان نگهداشته شدن ! شاید محمد علی طاهری در زندان باشه و یا در نهایت مانند سایر عرفا به قتل برسه , اما تفکرات و آموزش هاش به قدری همه گیر شده و اعضای عرفان کیهانی در همه جا فعالانه پراکنده شدن و مرتب در حال آموزش علاقمندان بصورت پنهانی هستن که در آینده ای نزدیک شاهد شکوفایی های بسیاری در این زمینه خواهیم بود و استفاده آزاد همه انسان ها از این روش ها و بهبود کیفیت زندگی ها ..

استاد طاهری کتابهای بسیاری نوشتن که تمامی اونها ممنوعه هستن . برخی از مهمترین اونها رو که در خارج از کشور چاپ شدن میتونین دانلود کنین :

- کتاب موجودات غیر ارگانیک .

- کتاب بینش انسان .

- کتاب انسان از منظری دیگر .

- کتاب عرفان از منظری دیگر .

ادامه عکس ها ...

سفره ابوالفضل

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 17 Jun 2007 20:30:00 +0000

در روزگاری زندگی میکنیم که دوران شکوفایی ذهن بشر نامگذاری شده . عصر کامپیوتر و فن آوری نانو و شکافت هسته اتم و سفر به فضا و ... ! اما با وجود همه این پیشرفت ها و اوج دانش بشری , متاسفانه هنوز شاهد این هستیم که جماعتی از مردم نادان خودشون رو درگیر رسم هایی پوچ و بی محتوا میکنن که حتا از نظر دین و مذهب هم حرام اعلام شدن و برگزاری اونها مصداق بارز کفر و شریک قائل شدن برای ایزد یکتاست و از نظر اسلام , حرام ! یکی از این رسوم که در ایران و بخصوص در بین زنان ایرانی خیلی طرفدار داره , سفره ابوالفضل هست . این سفره نامش برگرفته از نامی مردانه ست اما تمام مهمان ها و اعضای دعوت شده , خانم هستن و هیچ مردی رو به این مجلس راه نمیدن ! ظاهر قضیه اینه که این سفره جنبه مذهبی داره , اما به هیچ وجه اینطور نیست و این سفره نه تنها برگرفته از تعالیم مسلمان ها نیست بلکه از نظر دین اسلام هم بطور کامل رد شده و برپا کردنش حرامه ! اما با این وجود همچنان برپا میشه و عده بسیاری از زنان بهش اعتقاد عجیبی دارن و میگن که ازش حاجت گرفتن ...
در مورد فلسفه برگزاری سفره ابوالفضل و دلیل برپایی اون و ریشه متداول شدنش اینطور گفته میشه که در گذشته که مردسالاری غوغا میکرد و فقط مردان حق شرکت در مهمانی ها رو داشتن و در تمام مجالس رسمی مثل عروسی ها , زنان از مردان جدا بودن و ... خانم های زرنگ تصمیم گرفتن تا مجلس جشن و مهمانی شادی برای خودشون راه بندازن بصورت اختصاصی و برای رد گم کردن ، مساله دین رو به وسط کشیدن و این مهمانی رو مذهبی کردن تا مردان مانع اونها نشن و از طرفی هم حضور مردان رو ممنوع کردن در این مجلس . سپس برای حفظ ظاهر هم که شده بود کمی دعا میخوندن در این مهمانی و در ابتدای ورود خانمی خوش صدا که به خانم مجلسی شهرت داشت و در واقع نقش ملا و آخوند ماده رو بازی میکرد ، نوحه ای ایراد میکرد تا اهل ایمان هم فیضی ببرن و بهانه ای نباشه ! سپس بعد از پایان نوحه سرایی و اشک تمساح ریختن ها , بساط خوراکی و میوه و شیرینی و خوراک های رنگارنگ برپا میشد و تمام مدت چیزی نبود جز خنده و جوک گفتن و غیبت کردن و عروس انتخاب کردن و شوهر پیدا کردن و پُز دادن لباس و نمایش دادن هیکل و بدن و جواهرات جدید رو به این و اون نشون دادن و چشم و هم چشمی و حتا کانونی برای بخت گشایی و جادو و جمبل و طلسم و زبان بند و سیاه کردن و تسخیر قلوب و ... آموزش های شوهر داری و امور رختخوابی و زنانگی و .. بعد هم رقص و ترانه و آواز و .. در پایان هم برای اثبات اینکه به سفره ای مذهبی رفتن و نه جای دیگه , شوهران رو با کمی نقل و آت آشغالها و خوراک های ته مانده سفره سر گرم میکردن بعنوان تبرک و این نشانه و گواهینامه سفره ابوالفضل رفتن بود !!

جالبه بدونین که گاهی تا میلیون ها تومان برای برپایی این سفره ها هزینه میشه که فقط هم برای فخر فروشی هست . اینجا جا داره این سوال رو بپرسیم که هدف از برپایی سفره ها و یا دوره های اینچنینی واقعن چیه ؟ سیر کردن عده ای آدم دارا و پولدار و مرفه و شکم سیر ؟ یا جمع شده تعدادی از زن های مرفه به قصد پیدا کردن شوهر برای فلان دختر و یا دخترهای دم بخت و ترشیده و .. تا بیان برای نمایش خودشون به زنان حاضر در مجلس تا اونها رو برای فامیل و دوست و آشنا و پسرهاشون پسند کنن و قرار خواستگاری گذاشته بشه و یا نمایشی از آخرین مد لباسها و طلاها و جواهرات برگزار کنن و در نهایت غذاهایی که به شکم عده ای آدم سیر میره و سیرها رو سیرتر و گرسنه ها رو گرسنه تر میکنه و دریغ از اینکه لقمه ای از خوراک های رنگارنگ این سفره ها به شکم فقیر و گرسنه ای بره . بیخود نیست که میگن آنها که دین دارند عقل ندارند و آنها که عقل دارند دین ندارند . نمونه بارز اونو در اینجا میبینید ... در پایان نظر یکی از روحانیون رو در مورد برپایی سفره ابوالفضل مینویسم که خیلی میتونه جالب باشه براتون که حتا این شیاطین دو پا هم گاهی حرف حساب میزنن :

سفره حضرت ابوالفضل ، حضرت رقیه ، امام حسین و ... بسیاری مقوله های دیگر از جمله آداب و رسومی هستند که بین ما مسلمانان رایج است و در برخی موارد انقدر پر رنگ میشوند که جای واجبات را می گیرند ، یعنی آنقدر که به این رسم و رسوم اهمیت می دهیم به حلال و حرام خدا توجه نداریم . شاید برای شما هم سوال ایجاد شده باشد که این رسم ها آن هم با این وضع امروزی که بعضی از انها به مجلس عروسی شباهت دارد تا یک مجلس مذهبی ،ریشه هم دارند ؟ ایا در آموزه های دینی جایگاهی دارند یا نه ؟ خبلی چیزها است که بدعت است و یکی از انها سفره ابوالفضل است ...ما یک چنین چیزهایی در اسلام نداریم . یک مطلب هست که یک کار خیری بکنید ، مثلا فقرا را اطعام کنید ثواب دارد بعد ثابش را نثار حضرت رسول یا حضرت زهرا ویا هرکدام از معصومین یا اولیاء خدا مثل حضرت ابوالفضل یا .... کنید . اما اینکه سفره ای بیندازید و آداب و تشریفات خاصی داشته باشد جزء آداب اسلامی نیست و اگر کسی این کارها را به عنوان دستور دینی و آداب اسلامی بداند و انجام دهد بدعت کرده و بدعت حرام است !!!

ادامه عکس ها ...

خاطرات زیادی از رفتن به سفره ابوالفضل ندارم . دوران کودکیم رو شامل میشه . فقط یادم میاد که سفره ای پهن میکردن و همه دورش میشستن و شمع روشن میکردن و اتاق رو تاریک میکردن و خانمی قرآن میخوند و یک عده زن ها گریه میکردن و یک عده هم مثل خاله هام و مادرم غش غش میخندیدن و مادر بزرگم هم پرتشون میکرد بیرون .. بعدها کمی که بزرگتر شدم , منم به همین سرنوشت دچار میشدم و شوتم میکردن بیرون از بس میخندیدم و مسخره بازی در میاوردم و زن های دیگه رو مچل میکردم .. آخرین سفره ای که رفته بودم رو هنوز هم یادمه . وقتی زن داییم که خیلی چاق بود وارد شد با اون رینگ پستون های سوپر دولوکسش , من یهو بلند گفتم غول دنیا وارد شد و یهو کل اتاق منفجر شد از خنده !!! تا چندین سال چشم دیدن منو نداشت ... بعدها هر از گاهی مادرم رو به سفره ابوالفضل دعوت میکردن ، وقتی بر میگشت با خودش شله زرد و حلوا و غذایی چیزی میاورد که همه اونها رو میدادیم به سپور محل . چیز بیشتری از این مسخره بازیها به یاد ندارم .. نفس دور هم جمع شدن و گفتن و خندیدن و شاد بودن خیلی خوبه ولی اینکه مذهب رو قاطیش کنیم و به گندش بکشیم ، تهوع آوره و نفرت انگیز !!!!!! اگه قراره صوابی برده بشه , بهتره این اسم ها رو ازش برداریم و در عوض همه این خرجها رو بدیم به کسانی که واقعن نیازمند هستن .. سفره ای بنام سفره خیریه بندازیم نه سفره ای برای چشم و هم چشمی و تفاخر و مسخره بازی !!

Golestan Palace - کاخ گلستان

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 17 Jun 2007 20:26:00 +0000

کاخ گلستان مجموعه ای رو شامل میشه از چندین کاخ بسیار زیبا که در نوع خودشون در ایران بی نظیر هستن . هر کدوم از این کاخ ها از نظر معماری و اتفاقات تاریخی در تاریخ معاصر ایران دارای اهمیت زیادی هستن و داستان های جالبی دارن . کاخ گلستان تا دوره پهلوی بعنوان بخشی از املاک سلطنتی به شمار میرفت و زیر نظر دربار اداره میشه . بعد از کودتای اسلامیون در سال 1357 , کاربری کاخ گلستان پس از غارت (!) به موزه تغییر پیدا کرد . مجموعه کاخهای گلستان به جا مونده از ارگ تاریخی تهران قدیم هستن . ارگ تهران به قسمتی از شهر تهران گفته میشد که در اون کاخ سلطنتی و بخش هایی از خانه های درباریان و مردم درون حصاری محکم قرار گرفته بود و ساکنان این ارگ از حمله راهزنان و دشمنان محفوظ بودن . در بیش از یک سوم فضای ارگ ، دارالحکومه یا دارالخلافه یا محل سکونت شاه و خاندان سلطنتی قرار داشت . این کاخ همانند خانه های سنتی ایران دارای دو بخش بیرونی و اندرونی بود . در شرق دارالحکومه و شمال باغ گلستان فضای اندرونی قرار داشت که حیاطی بزرگ بود و محل اقامت زنان شاه و عمارت خوابگاه شاهی در میان آنها ساخته شده بود و در واقع حرمسرا رو تشکیل می داد . این مجموعه ننگین در دوران پر شکوه پهلوی تخریب و بجاش ساختمان های وزارت امور اقتصادی و دارائی ساخته شد . در طول سالها , با گسترش و بزرگ شدن شهر تهران به وسعت ارگ تهران اضافه شد و در نهایت در هر دوره ای از تاریخ 200 ساله تهران ، بخشی از ارگ تخریب و به محدوده شهری تبدیل شد . کاخ گلستان هم بخش مرکزی و مهم ارگ تهران و محل سکونت خاندان سلطنتی بود که از اون دوران باقی مونده . این کاخ تغییرات زیادی در هر دوره تاریخی و با روی کار اومدن هر پادشاهی به خودش دیده و امروزه هم چندان بهش رسیدگی نمیشه و کاشی هاش فرو افتادن و نیاز به بازسازی کلی داره , اما با همه اینها همچنان از ارزش تاریخی و هنری و معماری بسیار زیادی برخورداره و جزو سالم ترین بناهای بجا مانده از دوران ننگین قاجاریه به شمار میاد . این کاخ در ابتدا بسیار ساده و مختصر بود بود و توسط شاه طهماسپ صفوی در سال 930 خورشیدی پایه گذاری شد . در واقع تا این تاریخ هنوز اثری از کاخ به چشم نمیخورد بلکه شاه صفوی هر زمان به قصد زیارت به شاه عبدالعظیم میرفت گذرش به باغهای با صفای شهر تهران می افتاد و آب و هوای خوش و درختان انبوه و کهن چنار و میوه های خوش طعم تهران باعث میشد تا چند روزی هم در ده تهران موندگار بشه و استراحت کنه . به همین دلیل تصمیم گرفت تا برج و بارویی به دور ده تهران بکشه به طول یک فرسخ برای محفوظ ماندن اهالی تهران و باغات از دست راهزنان . پس از شاه طهماسپ صفوی شاه عباس صفوی هم در قسمت شمالی حصار طهماسپی با دیدن چنارهای تنومند تهران که هر کدوم در اون زمان به پهنای چند مرد با دستهای به هم گرفته بودند , تصمیم به آبادنی این بخش از تهران گرفت و دستور کاشت درختان چنار و باغات بسیاری رو داد که به چهارباغ شهرت یافت . سپس دستور ساخت دیوارهای بلندی دور بنای طهماسپی رو داد و عمارتی برای مقر سلطنتی موقت در این بخش ساخت که به ارگ شهرت یافت . در آخرین روزهای عمر دوران صفویه , شاه سلیمان صفوی هم در سال 1105 خورشیدی دستور ساخت کاخی در داخل ارگ شاه عباسی رو داد . امروزه از بناهای دوران صفوی در ارگ تهران و همچنین کاخ گلستان هیچ اثری باقی نمونده و تنها بخشی که از حصار طهماسپی باقی مونده ، دیواری هست به ارتفاع دو متر و به عرض یک متر در وسط بازار بزرگ تهران در پشت بامی در یکی از سراهای قدیمی بازار اونهم در گمنامی محض و بدون توجه و نظارت میراث فرهنگی یا سازمان ویران کننده تاریخ و تمدن ایران !!! تا چند سال پیش بخش هایی از این حصار باقی بود اما مالکان نادان حجره های بازار به بهانه نوسازی ، تکه تکه این دیوارها رو خراب و نابود کردن !
قدیمی ترین ساختمان های کاخ گلستان ، ایوان تخت مرمر و خلوت کریمخانی هستن که به دوران زندیه تعلق دارن و بیشتر از دویست سال پیش ساخته شدن . البته بیشتر قسمت های ساختمان های اصلی اونها تخریب شده و یا تغییرات بسیاری رو به خودش دیده اما شالوده اون از دوران زندیه ست و تنها خلوت کریم خانی تا حدی بدون تغییر باقی مانده . علت توجه کریم خان زند به تهران و ساخت این دو ساختمان هم حکایت جالبی داره :

_ کریم خان در موقع جنگ با رقیبش محمد حسن خان قاجار در سال 1172 ، تهران رو مرکز اردوی نظامی خودش قرار داد و پس از پیروزی در این جنگ در دیوان خانه قدیم تهران که در زمان شاه سلیمان ساخته شده بود بار عام داد و با عنوان وکیل الرعایا حکومت ایران رو در دست گرفت .به فرمان کریم خان زند در تابستان همان سال حصار ارگ تهران رو بازسازی کردن و ساختمان هایی شامل حرمخانه و خلوتخانه و دارالخلافه رو در داخل این حصار ساختن که در واقع باعث شکل گیری کاخ گلستان شد . پس از مرگ کریمخان زند در سال 1193 خورشیدی ، آغا محمد خان قاجار در سال 1200 خورشیدی تهران رو به پایتختی برگزید ، و علت این تصمیم موقعیت جغرافیایی شهر تهران در برابر دشمنان بود . وجود رشته کوه البرز در شمال مانع نفوذ روسیه به سمت پایتخت میشد و سدی در برابر روسیه بود و همچنین وجود دشت باز و قرار گرفتن تهران بر روی ارتفاعات یا دامنه و موقعیت بسیار مناسبی برای دفاع در مقابل یورش از سمت جنوب میداد و همه این عوامل باعث این تصمیم گیری بود . آغا محمد خان در سال 1209 خورشیدی پس از نبردهای بسیار سخت با لطفعلی خان زند , تونست آخرین مدعی جدی دودمان زند رو نابود کنه و رسمن سلسله منفور قاجاریه رو تاسیس کرد . او که در آتش انتقام از کریم خان و دودمانش می سوخت پس از آسوده شدن از جنگ با لطفعلی خان و تاجگذاری ، در اولین اقدام به رحمان خان یوز باشی فرمان داد قبر کریم خان زند رو که در ساختمان موزه پارس امروزی یا همون باغ نظر و کاخ هشت ضلعی معروف به کلاه فرنگی قرار داشت و محلی بود که کریمخان برای پذیرایی از سران خارجی در نظر گرفته بود و درست روبروی ارگ کریمخان قرار داره ، بشکافن و استخوان های کریمخان زند رو به تهران بیارن و درست جلوی پله های عمارت کریم خانی یا همون خلوت کریمخانی در ارگ سلطنتی تهران چال کنن . کریم خان به این محل علاقه خاصی داشت و زمانی که میخواست تصمیمات مهمی در مورد کشور بگیره به این محل می اومد و تا وقتی از محل بیرون نمی اومد کسی حق وارد شدن به این مکان رو نداشت ! آثار این گور که گمان بسیار میره متعلق به کریم خان زند باشه در سال 1317 خورشیدی در باغ نظر کشف شده . در انتقال دادن استخوان های کریم خان هم دو نظریه وجود داره . عده ای از تاریخ نویسان اعتقاد دارن آغامحمد خان تمام استخوان های کریم خان رو منتقل کرده و عده ای عقیده دارن فقط جمجمه کریم خان رو به تهران آورد که نظریه اول دقیق تره به دلایلی که در ادامه آورده میشه . هدف آغا محمد خان از این تصمیم این بود که هنگام آمد و شد در این ساختمان گور دشمن دیرینه ش رو هر روز زیر پاهاش لگد مال کنه . اینطور روایت شده که آغامحمد خان هنگام عبور از این مسیر برای بیشتر خنک شدن دلش با نوک شمشيري كه به كمر داشت چند ضربه‌ هم به زمین میکوبید تا بیشتر خشم خودش رو خالی کنه ! در سال 1304 خورشیدی رضا شاه بزرگ به همراه وزیر دربار و بزرگان ایل زندیه با حضور در پای خلوت کریم خانی ، دستور نبش قبر داد و استخوان های کریم خان زند رو از خلوت کریم خانی در آوردن و با تشریفات و احترام ویژه استخوان ها به قم برده و برای سومین بار به خاک سپرده شد . بزرگان ایل زند به پاس این رفتار بزرگمنشانه ، شمشیر فولاد کریم خان وکیل الرعایا رو به رضا شاه هدیه دادن . البته باز هم در این مورد ابهاماتی وجود داره و روایت دومی هم وجود داره با این شرح :
کشف استخوانهای کریم خان زند در زمان ازدواج محمدرضا پهلوی با شاهزاده فوزیه پیش آمد . زمانیکه میخواستن جواهرات سلطنتی رو شماره گذاری کنن با پارچه ای حاوی استخوان روبرو میشن که نوشته روی پارچه نشون میده این استخوان‌ ها متعلق به کریم خان زند هستن سپس بادستور رضا شاه استخوانها به امامزاده زید در داخل بازار تهران ، جایی که گور لطفعلی خان زند قرار داره منتقل و در اونجا دفن میشن . این پژوهش رو مهندس مهدی کریملی انجام داده و باعث شده که هر دو فرضیه مورد شک قرار بگیره و معلوم نیست کدوم اونها درست هستن و اطلاعاتی در این زمینه وجود نداره ..

در خلوت کریم خانی حوض آبی هم قرار داشته که آب اون از قنات شاه گرفته میشد و پس از ورود به باغ گلستان که در وسط کاخ ها قرار داشت , به استخرهای اصلی کاخ میریخت . کمال الملک نقاشی زیبایی رو از این نما گرفته که همچنان موجوده . در خلوت کریم خانی همچنین سنگ گور ناصرالدین شاه عیاش هم قرار گرفته که بسیار گرانبهاست و زیبا . این سنگ گور هم ماجرای جالبی داره :

_ ناصرالدین شاه پس از چهل و نه سال سلطنت در زمان جشن پنجاهمین سال سلطنتش به هلاکت رسید و این مرگ خوش یمن باعث و بانی انقلاب مشروطه در ایران شد . مرگ شاه سبب از بین رفتن منافع بسیاری از درباریان چاپلوس شد . این عده در دوران مظفرالدین شاه برای نشون دادن چاکری بیشتر , تصمیم گرفتن تا آرامگاهی اختصاصی برای ناصرالدین شاه بسازن اما به دلایلی با این کار مخالفت شد و جسد ناصرالدین شاه در حرم شاه عبدالعظیم دفن شد . پس از دفن ، این عده تصمیم به ساخت سنگ گوری ارزشمند افتادن و سنگ قبری رو سفارش دادن تا سنگ تراشان یزدی بسازن که تا اون زمان مانندش ساخته نشده بود . این سنگ قبر بسیار زیبا و ظریف که ازسنگ مرمر سبز و یک تکه با سنگ تراشی بی مانند تراشیده شده و جزو شاهکارهای سنگ تراشی دوران قاجاری به شمار میاد با هزینه و دردسر بسیار زیادی از یزد به ری حمل شد و روی گور ناصرالدین شاه نصب گردید . این سنگ به وسیله استاد عباسقلی سنگ تراش , ساخته شد . با این که در دوران سلطنت پرشکوه رضا شاه بسیاری از یادگارهای دوران قاجر از میان رفت به دلیل ظلمی که این سلاطین در حق مردم ایران کرده بودن و کینه و دشمنی ای که مردم با اونها داشتن , اما این سنگ به دلیل قرار گرفتن در مکانی مذهبی از گزند حوادث ایمن موند . در دوران پادشاهی محمدرضا شاه فقید هم گزندی به این سنگ نرسید تا زمان کودتای اسلامیون . پس از انقلاب ننگین سال 1357 خورشید با هجوم آیت الله خلخالی قاتل روانی و حاکم شرع به آرامگاه رضا شاه در باغ طوطی شاه عبدالعظیم و و ویران کردن آن و ساخت توالت عمومی به جای آرامگاه و رفتارهایی مانند آن که کسی گمان نمی کرد از یک شخص روحانی که دست کمی از چنگیز نداشت سر بزنه , انتظار هم نمی رفت که این اثر ارزشمند هنری هم در امان بمونه . پس از فرو نشستن التهاب انقلاب رفته رفته مردم به هوش آمده و به یادگار های گذشته توجه شون نمایان شد و ناگهان خبر ناپدید شدن سنگ گور ناصرالدین شاه در کل جامعه سر صدا به پا کرد . به دلیل استبداد حکومت اسلامی پاسخی به این پرسش مردم داده نمیشد تا اینکه سر و کله این سنگ در سال های اخیر در خلوت کریمخانی کاخ گلستان پیدا شد . بعدها مشخص شد که در سال 1358 این سنگ به دستور خلخالی جانی به کاخ گلستان منتقل و روی گور ناصرالدین شاه در داخل حرم هم ، پوشانده شده . این سنگ ارزشمند در خلوت کریمخانی و در محفظه ای شیشه ای نگهداری میشه . روایت دیگه ای هم در مورد سنگ گور ناصرالدین شاه گفته شده که در نوع خودش جالب و تاریخی هست :
- قبر ناصرالدین شاه یکی از پرماجرا ترین بناهای آرامگاهی ایران است . پس از کشته شدن وی با اجازه علما محل ممتازی را در کنار مزار حضرت عبدالعظیم برای این منظور در نظر گرفتند و سنگ عظیم یک پارچه مرمرینی را در یزد فراهم آوردند که می بایستی به همت و در حقیقت شکنجه و بیگاری مردم دهات بین راه به تهران برسد پدرم که در آن موقع 14 ساله و مقیم نطنز بود تعریف میکرد که حاکم نایب الحکومه و کدخدا و اعیان هر آبادی مجبور بودند که در دو طرف مسیر سنگ صف بکشند و کشاورزان به انتقال سنگ که با غلطاندن آن روی تیر های چوبی صورت می گرفت مشارکت کنند آن هم با دقت بسیار و سرعت بسیار کم و حال معلوم است که علاوه بر شکنجه ؛ تحمل سنگینی و فشار سنگ چه لطمه هایی به آن مردم ساده دل بیگناه وارد آورده . آمار دقیقی از کشته شدگان و زخمی ها در دست نیست اما پدرم می گفت خود شنیده است که تعداد کشته شدگان عددی میان 30 تا 50 نفر بوده است .

در این محل همچنین تخت زیبایی تراشیده شده از سنگ وجود داره که به تخت فتحعلی شاهی معروفه . این تخت در جلوی یکی از ساختمان های قدیمی کاخ گلستان قرار داشت که آن ساختمان به دستور ناصرالدین شاه خراب شد و بعدها این تخت مرمرین به دستور محمدرضا شاه فقید به این مکان آورده شد و همچنان باقیه .

اما ساختمان دوم , عمارت دیوان خانه یا تخت مرمر نخستین ساختمان ورودی کاخ به حساب میاد و به دارالعماره هم معروفه و این ساختمان هم به دستور كريم‌خان زند ساخته شده اما تغییرات مهمی رو در دوران آغامحمد خان قاجار و فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه داشته . 13 سال پس از به سلطنت رسیدن آغا محمد خان , قصر وكيل رو كه از بناهاي زيباي شيراز و داراي پرده‌هاي نقاشي و آينه‌ هاي قدی و مرمرها و ستون ‌های بلند و درهاي خاتم كاري بود از بيخ کندن و تمام قسمت های ساختمان رو به تهران حمل کردن و در ايوان ديوان خانه یا همون تخت مرمر كه ساخته خود کریم خان زند بود ، نصب كردن . سپس سقف رو به اندازه ستون های آورده شده بالا بردن و براي نصب آينه ‌ها و پرده‌های نقاشی و كارگذاشتن درهاي خاتم‌ ، برخی از طاقچه ‌ها و طاق‌ ها رو از بین بردن .
در دوره فتخعلی ‌شاه ‌، تغييرات مهمي در بنا صورت نگرفت‌ بجز اضافه کردن نقاشی هایی در طاقچه و طاق‌ها و گوشواره‌ها از صورت سلاطين ايران و زنان و مردان فرنگی .‏ در حاشيه بالای طاق هم روی قصايدی كه در تعریف از فتحعلی شاه سروده شده بود ، گچ بري و رنگ آميزی کردن . اما در دوره‌هاي بعد تغييرات پی در پی در ظاهر و تزيينات بنا به وجود آمده .‏ ساختمان ايوان تخت مرمر درست در چلوی در ورودی کاخ ساخته شده و دو حوض تو در توی مستطيل شكل به سبک اسليمی در حیاط جلوی ساختمان ساخته شده که حس و حال عجیبی رو در لحظه ورود به کاخ به شما میده ‌.‏ اولین قسمت مهم این ساختمان دو ستون سنگی بلند و یک پارچه ست که حکایت جالبی دارن :

_ این ستون ها به فرمان آغا محمد خان قاجار از شيراز به تهران منتقل شدن . ارتفاع این ستون ها هشت متر و به کلفتی دو متر و نیم هستن . کریم خان در عمارت وکیل شیراز دو ستون عظیم از سنگی یک پارچه رو به نشانه قدرت خودش و ابهت بنا ، جلوی ایوان عمارت بر پا کرد . گفته شده این ستون ها رو اون زمان به سختی تا تهران حمل کردن که همچنان باعث تعجبه که با امکانان اون زمان چطور چنین کاری انجام شده ! در موقع نصب اونها کریم خان فرمانروایی آغامحمد خان قاجار رو که اون زمان در کنار کریم خان ایستاده بود پیش بینی کرد که به واقعیت بدل شد . کاربری این قسمت از کاخ گلستان برای تاج گذاری شاهان بوده و مراسم سلام نوروزی به پادشاه . آخرین مراسمی که در این قسمت انجام شد مربوط به تاجگذاری رضاشاه بزرگ در 4 اردیبهشت 1305 خورشیدی بوده . اما علت چرایی نامگذاری این کاخ به تخت مرمر هم جالبه :
_ در سال 1221 خورشیدی فتحعلیشاه قاجار به عده ای از سنگ تراشان اصفهانی دستور میده تا تختی از سنگ مرمر زرد معادن يزد براي تاجگذاریش بسازن تا هميشه در وسط ايوان باشه . تا پیش از این ، تاجگذاری ها بر روی تخت جواهر نشان طاووس که نادر از هندوستان به ایران آورده بود انجام میشد . اما نگهداری و مراقبت از این تخت در این مکان بسیار مشکل بود و به همین دلیل شاه قاجار دستور ساخت تختی از مرمر رو داد تا این مشکل برطرف بشه ! طراحی تخت از ميرزا بابای شيرازي نقاش‌ باشی و سرپرستی سنگتراشان با استاد محمد ابراهيم اصفهانی حجار باشی دربار بود و عده‌ اي از سنگ تراشان مانند استاد محمد حسين‌ ، محمد باقر و ديگران در ساخت و پرداخت تخت دست داشتن ! اين تخت همچنین به تخت سليمانی هم معروفه . در افسانه ها گفته شده که تخت سلیمان پیامبر بر دوش دیوان و پریان قرار گرفته بوده . در طراحی این تخت از همین افسانه کمک گرفته شد و اين تخت رو بر دوش ديوان و پريان استوار ساختند . فتحعلی خان صبا ملک ‌الشعرای دربار هم قصيده‌ای در مدح فتحعلیشاه به نام سليمان زمان سرود كه 17 بيت از اون به تعداد ترنج ‌های داخلی و خارجی طارمی ‌های تخت انتخاب گرديد . ارتفاع تخت از كف ايوان حدود يک متره كه از چهار طرف بر دوش سه ديو و شش فرشته و یازده ستون مارپيچی كه بعضی از اونها بر پشت شير قرار دارند ، مستقر شده . در جلو تخت در وسط دو پله هم دو شير نشسته تراشیده شده‌ .‏

سومین بنای مهم کاخ گلستان , شمس العماره یا بنای خوشید نام داره که یکی از زیباترین بناهای کاخ به شمار میاد و اولین آپارتمان ایران هم هست . باز هم این ساختمان داستانهای بسیار جالبی داره :

این ساختمان به دستور ناصرالدین شاه پس از بازگشت از فرنگ ساخته شده . در سال 1241 خورشیدی روزی ناصرالدین شاه به دوستعلی خان معیر الممالک ( نظام الدوله ) گفت می خواهم کاخ بلندی بسازم که از بالای آن دورنمای شهر تهران و مناظر اطراف نمایان باشد .معیر الممالک بی درنگ دست به کار شده و پی ریزی شمس العماره و تکیه دولت رو آغاز میکنه . بنای شمس العماره دو ساله به پایان میرسه و مخارج اون تمامن با اثاثیه ، فرش و بقیه لوازمات تزئینی چهل هزار تومان میشه . اعتماد السلطنه ده سال پس از ساخت این ساختمان ، در وصف شمس العماره می نویسه : شمس العماره یکی از بهترین ساختمانها و در کنار بهترین کوچه های تهران می باشد این کوچه یک دروازه از آخر باغ و عمارت بادگیر و شمس العماره دارد که شاه اغلب از این در سوار شده به تفرج می روند . دو طرف کوچه درخت های میوه دار ، چنار و غیره کاشته اند ، وسط کوچه محل عبور کالسکه و سوار ، و دو طرف محل عبور پیاده است . چراغ های چُدنی در طرفین نصب است که همه شب روشن می باشد و صبح و عصر محل گردشگاه عامه است از هر طبقه مردم درآنجا تا سه ساعت از شب رفته مشغول گردش هستند . طرف راست کوچه ، دکانها و خانه های مردم و طرف چپ دیوار قلعه ارگ است و در آخر منتهی می شود به سردر و درب مدرسه مبارکه دارالفنون ، آخر این عمارت دوا خانه ای است مشتمل بر هر قسم و هر جور دواهای ایرانی و فرنگی و دواسازیهای معتبر در اینجا حاضر هستند . طبقه بالای آن لابراتوار و عکاسخانه عمومی است که هر کس بخواهد عکس خود را بیندازد می رود آنجا و عکاسان ایرانی در کمال مهارت مشغول کار می شوند . همه روزه جمعیتی از عموم مردم برای گرفتن دواها ، ادویه جات و انداختن عکس به این مکان می آیند و انتهای این کوچه می رسد به دروازه بسیار عالی و ممتازی که بنایی است بسیار بسیار خوب و همه از کاشی های بسیار ممتاز ساخته شده که منتهی می شود به میدان توپخانه جدید .

شایعاتی هم در مورد شمس العماره وجود داره که اونها هم جالبن :
جعفر شهری باف در این مورد نوشته : بر بالای کلاه فرنگی ، سقف اتاقکی که ساعت شمس العماره در آن جاسازی شده ، همیشه پرچمی بر فراز آن می جنبید . این قسمت دارای عجایبی بود که تهرانی ها از آن حرف می زدند . یکی از آنها ماجرای پایان حکومت محمد علی شاه بود که روزی کلاغ ها به پرچم حمله ور می شوند و با منقارشان آن را ریز ریز می کنند . دو روز پس از این واقعه عجیب محمد علی شاه می گریزد و سلطنت تغییر می کند . دوم : ساعت بزرگ دو طرفه ای بر بالای شمس العماره نصب شده بود که درباره صدای زنگ این ساعت می گفتند در ابتدا صدایی داشت که افراد در چهار فرسخی ( ۲۴ کیلومتری ) میشنیدند و شکایت های بسیار اهالی باعث شد تا با دست کاری ساعت صداش رو کم کردند . صدای زنگ این ساعت تا فاصله های دوری در تهران به گوش میرسیده و در ابتدا مردم رهگذر از صدای اون وحشتزده میشدن و به مرور عادی شد . میرزا علی اکبر خان ، کوک کردن و تعمیر این ساعت رو به عهده داشت . این ساعت بوسیله ملکه الیزابت به ناصرالدین شاه هدیه شده بود که پس از مدتی از کار افتاد و به تازگی شهرداری تهران اعلام کرده که پس از 90 سال دوباره این ساعت رو قراره تعمیر کنن و به کار بندازن ! همچنین این ساعت , نخستین برج ساعت در ایران هم به شمار میره به دلیل ارتفاع بالایی که داشته .
سوم : دو جغد نر و ماده بودند که در محفظه این ساعت لانه داشتند و شایع بود که هر بار ظاهر شوند ، سلطنت در کاخ گلستان تغییر می کنه . می گفتند در موقع کشته شدن ناصرالدین شاه ، سه روز از لانه بیرون آمده بودند که روز سوم شاه تیر خورده و به درک رفت . بار دوم این دو جغد در شهریور ماه ۱۳۲۰ خورشیدی دیده شدن و مردم می گفتند خدا عاقبت پیداشدن جغدها رو به خیر کنه ، که متفقین به ایران حمله کردن و قحطی ، کشتار و نا امنی همه جا رو گرفت .

ساختمان معروف بعدی تالار سلام هست . این تالار نخستین موزه ایران بوده که به دستور ناصرالدین شاه ملعون بعد از بازگشت از فرنگ ساخته شد و در اون هدایا و تابلوهای نفیس رو قرار میدادن و شاه در بازدید از موزه های فرنگ تصمیم به چنین کاری گرفته بود . در دوران قاجار تخت جواهرنشان طاووس در این تالار قرار داشت که در دوران پهلوی به موزه جواهرات ملی منتقل شد و بدل اون رو در این تالار باقی گذاشتن . تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی هم در این تالار انجام شده . معمار این ساختمان هم معمار معروف دوره ناصری حاج ابوالحسن معمارباشی یا صنیع الملک بوده . پس از انتقال تخت طاووس به این تالار و برگزاری سلام های خاص و رسمی در آن ، کم کم نام تالار سلام رو به خودش گرفت . در این تالار نفیس ترین اشیاء و آثار هنری اهدایی ، بویژه جواهرات سلطنتی نگهداری می شد و ناصرالدین شاه به شخصه به چیدمان اونها میپرداخت و تا سال 1345 خورشیدی به همان ترکیب باقی مونده بود . در سال 1345 خورشیدی به سبب برگزاری مراسم تاجگذاری محمد رضا شاه پهلوی در این تالار ، به شکل امروزی دراومد .

ساختمان معروف دیگه کاخ , عمارت بادگیر هست که به دستور فتحعلی شاه عیاش ساخته شده . مظفرالدین شاه قاجار هم در این کاخ تاجذاری کرده . معروفیت و نامگذاری این کاخ به بادگیر به دلیل بادگیرهایی هست که در اطراف این کاخ ساخته شده که جزو تنها بادگیرهای معرق کاری شده در جهان هستن و باعث خنک شدن این ساختمان میشدن . در گذشته آب قنات شاه داخل این کاخ میشد و باعث خنکی زیر زمین میشد , اما با ساخت مترو , این قنات نابود شد .. ( قابل توجه میراث ضد فرهنگی ) .

ساختمان مشهور بعدی , کاخ سفید یا کاخ ابیض نام داره . این ساختمان هم به دستور ناصرالدین شاه ساخته شد . در اواخر سلطنت این شاه ملعون عیاش , سلطان عثمانی شاه سلطان عبدالحمید هدایای نفیسی رو برای ناصرالدین شاه بعنوان دوستی دو ملت میفرسته . به دلیل پر بودن تمام کاخ ها از لوازم و هدایا , شاه دستور ساخت کاخی در قسمتی معروف به کلاه فرنگی رو میده که در گذشته توسط آغامحمدخان ساخته شده بود . پس از تخریب کلاه فرنگی , کاخ ابیض به جای اون ساخته میشه . معماری این کاخ با تاثیر از معماری اروپایی و ایرانی بوده و گچ بری ها و نماهای بیرونی برگرفته از معماری قرن 18 اروپاست .. دلیل نام گذاری این کاخ به کاخ سفید , بکار بردن مصالح و سنگ های مرمر سفید در کل ساخت بنا بوده . این کاخ به دستور محمدرضا شاه فقید از سال 1347 تبدیل به موزه مردم شناسی شد که تا امروز هم باقیه .

ساختمان بعدی تالار آینه ست که بیشتر به دلیل آینه های های زیباش معروفه و کارآیی اون در گذشته تنها محلی برای نگهداری تخت طاووس و تاج کیانی بود که پس از ساخت تالار سلام , این دو به اون تالار منتقل شدن . بیشترین شهرت این تالار برای زیبایی اونه و نقاشی ای که کمال الملک ازش کشیده .

ساختمان دیگه , تالار الماس هست که در سمت جنوبی محوطه کاخ گلستان بعد از عمارت بادگیر قرار داره . بنیاد و اساس این تالار در زمان فتحعلی شاه بوده ولی در زمان ناصر الدین شاه تغییراتی در ظاهر و تزئیناتش دادن . این ساختمان به دلیل آینه کاری های بسیار زیباش بنام تالار الماس نامگذاری شده . در زمان ناصرالدین شاه بیشتر طاق های این کاخ به طاق های قوسی یا رومی تبدیل گردید و دیوار های تالار با انواع کاغذ دیواری خارجی پوشانیده شد . این تالار چون متعلق به دوره فتحعلی شاهبوده ، امروزه به محل موزه آثار و اشیای این پادشاه اختصاص یافته .

ساختمان بعدی تالار عاج هست که در سمت غرب تالار برلیان قرار گرفته . این ساختمان از بناهای دوره ناصریه که بعدها تغییراتی درش دادن . در این تالار در زمان ناصر الدین شاه ، هدایای پادشاهان دولت های خارجی نگهداری می شد و در زمان پهلوی محل پذیرایی و برپایی مهمانی های رسمی دربار بوده . حوض خانه زیر این ساختمان برای نمایش تابلو های بسیار گرانبهای نقاشان اروپایی قرن 19 اختصاص یافته .

عمارت برلیان هم در سمت شرقی تالار عاج قرار گرفته . در زمان ناصر الدین شاه بعلت کهنگی و فرسودگی بناهای قدیمی ارگ ، بیشتر اونها رو ویران و به جایشان ساختمان های جدیدی می ساختند . در این زمان عمارت بلور رو خراب و به جاش عمارت برلیان رو ساختن . این عمارت در زمان پهلوی برای برگزاری جلسات رسمی با سران دولت های خارجی و مراسم تشریفات مورد استفاده قرار می گرفت .

نگارخانه کاخ گلستان هم محل نمایش گنجینه نفیس تابلو های نقاشی از هنرمندان دوره قاجاره که در اون سیر تحول نقاشی در ایران و آثار هنرمندان مشهور اون دوران در معرض نمایش قرار گرفته . این نقاشان شامل محمود خان صبا ، مهرعلی ، کمال الملک ، اسماعیل جلابر ، ابوالحسن ثانی یا صنیع الملک و محمد حسن افشار هستن .

ساختمان هایی هم که قبلن در کاخ گلستان بوده ‌و همگی خراب شدن شامل :

عمارت اندرونی
خوابگاه ناصری
تالار خاقان مغفور
عمارت خروجی
عمارت صندوق خانه و رختدار خانه سلطنتی

آخرین تغییرات کاخ گلستان :

در دوران رضا شاه پهلوی ، بخشهای بزرگی از ارگ تهران شامل حصار دور اون ، سردر باب عالی ، ساختمان دفتر استیفا ، نگارخانه ، تکیه دولت ، نارنجستان ، باغ گلشن و ساختمانهای اندرونی تخریب شد . محل سکونت رضا شاه به سعدآباد و کاخ سبز و سپس در دوران محمد رضا شاه پهلوی به کاخ نیاوران منتقل و مجموعه گلستان به محل پذیرایی از میهمانان خارجی تبدیل گردید . کاخ گلستان پس از کودتای اسلامیون به موزه تبدیل شد و به روی مردم باز شد ..

آخرین کشفیاتی که در کاخ گلستان انجام شده , کشف دیوار ورودی قدیمی و سنگ فرش های دوره رضاشاه و کف پوش های آجری دوران قاجاریه ست که در خاک برداری های شهرداری تهران کشف شدن اما صد افسوس که بوسیله خود شهرداری روی تمام اونها رو بتون ریزی کردن و پوشاندن و میراث بسیار با ارزشی رو نابود کردن . امید که به زودی با تغییر رژیم ضد فرهنگی ملایان , بتن ها شکسته شده و این گنجینه از زیر خاک دوباره بیرون بیاد ...

ادامه عکس ها ...

برای گرفتن عکس های کاخ گلستان هفت بار به اونجا رفتم . نیمی از این تعداد رو برای نماهای بیرونی و نیمی رو برای نماهای داخلی وقت گذاشتم تا این مجموعه به دست اومده . نماهای داخلی رو به دلایلی (!) قرار ندادم و تنها نماهای بیرونی رو گذاشتم که عکاسی از اونها ممنوع نیست ! زمانیکه برای اولین بار وارد کاخ گلستان میشین , حال و هوای سنگینی شما رو در بر میگیره . انگار تمام نفرین و آه مردم ایران در این کاخ جمع شده و ننگ و فساد و تباهی خاندان قاجار همچنان اثر شارژ شعوری منفیش رو در این کاخ حفظ کرده . کاخ گلستان در نگاه اول مثل یک سری مجموعه درهم و بی نظم میمونه که هر قسمت اون به شکلی در اومده . دقیقن تاریخ رو میشه در اون دید و دستکاری های افراد مختلف رو . انگار دهها نفر آدم رو ریختن توی این محوطه بزرگ و هر کدوم اونها ساز مختلفی برای خودش زده و ساختمان هایی با معماری و شکل و شمایل مورد سلیقه خودش رو ساخته که هیچ تناسبی با هم ندارن . هر بخش کاخ به یک شکله و این ، هم نوعی زیبایی ایجاد کرده و هم زشتی ! چیزی که بیشتر از همه در کاخ جلوه داره کاشی کاری های بسیار زیبا و بعد هم اینه کاری های داخلی هستن که بسیار چشم نوازن .. کل محوطه کاخ بصورت مستطیل هست و دور تا دور کاخ ها قرار گرفتن و در وسط هم استخرها و باغچه و درخت و گل و گیاه . درخت های کهن سال زیادی رو میشه در کاخ دید که بیشتر اونها رو از وسط بریدن و قطع کردن و پرندگانی مثل طوطی هم در کاخ زیاد دیده میشه که میگن یادگار و به جا مانده از دوراه ناصرالدین شاه هستن و نسل پشت نسل در این کاخ موندن و زیاد شدن ! سرو کهنسالی در شرق کاخ قرار داره و همچنین چند درخت کاج بسیار بزرگ در جنوب کاخ . حتا درختکاری های کاخ هم بی نظم بوده و انگار چندین نهال مختلف رو دست کسی دادن و گفتن هر جا دوست داری بکار . بی هدف و بدون نظم درخت ها کاشته شدن و باعث شدن تا نمای کاخ ها گرفته بشه . در کل میشه گفت یکی از شلوغ ترین و بی نظم ترین و کژ سلیقه ترین کاخ های ایران و همچنین زیباترین اونهاست که باید حتمن اونو دید . گشتن فقط فضای بیرونی کاخ حدود یکساعت تا دو ساعت وقت میبره . هوای کاخ تعریفی نداره و دلیلش قرار گرفتن در مرکز شهر و آلوده ترین قسمت شهر تهرانه . وقتی توی کاخ راه میرین انگار که در تاریخ فرو رفتین . حس عجیبی به آدم دست میده که قابل گفتن نیست و فقط باید تجربه ش کرد . در کل حس خوبی از دیدن این کاخ ها به شما دست نمیده و فقط زیبایی اونها خیره کننده ست . قشنگ ترین بخش این کاخ ها هم به نظر من شمس العماره ست .. شاید توی تصاویر چندان بزرگ به نظر نیاد ولی از نزدیک ابهت عجیبی داره و خیلی زیباست . همچنان بخش هایی از این کاخ کشف نشده ست . چطور که فیلم ها و اسلاید های زیادی به تازگی در این کاخ ها کشف شدن . امیدوارم این کاخ ها حفظ بشن و از ویرانی اونها جلوگیری بشه .. کاشی های زیادی رو میشه دید که ریخته شدن و جاشون بر پیکر دیوارها خالیه ...

Shahyad Tower - برج شهیاد

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 16 Jun 2007 09:39:00 +0000

در زمانی که کشور ایران به دوره اوج شکوفایی و رفاه و سازندگی خودش رسیده بود و ثروت ملی ایران به اندازه ای بود که ایران به کشورهای آمریکا و آلمان و فرانسه و انگلیس وام میداد ، محمدرضا شاه فقید تصمیم بزرگی گرفت و اون هم نشون دادن عظمت و بزرگی کشور ایران به جهانیان بود با برگزاری جشن های باشکوهی که در جهان تا اون زمان بی مانند بود یعنی جشن های 2500 ساله . قبل از شروع جشن ها نیاز بود که شهر تهران که پایتخت ایران بود , شبیه پایتخت های مدرن دنیا بشه . همونطوری که در همه شهرهای مدرن ، نماد و سمبلی قرار داده بودن برای معرفی اون شهر و یا کشور در دنیا , تهران هم نیازمند چنین نمادی بود برای معرفی به جهانیان . برای نمونه همه برج ایفل رو نماد فرانسه میدونستن یا مجسمه آزادی رو نماد نیویورک یا کاخ سفید رو نماد واشنگتن یا برج پیزا نماد ایتالیا بود و تهران هم به نمادی برای شناسانده شدن نیاز داشت . در واقع شاهشاه هم مانند سایر افراد وطن پرست ایرانی , رویاهایی در مورد زنده کردن تاریخ پر شکوه ایران باستان در سر داشت و زمانیکه همه مردم ایران در رفاه کامل بودن و فقیر و گدایی وجود نداشت و ایران به سرعت در حال پیشرفت و تبدیل شدن به کشوری پیشرفته و مدرن بود , میبایست این پیشرفت ها به مردم جهان نشون داده میشد تا جایگاه ایران بعد از قرن ها به همون جایگاهی که زمانی داشت , برسه . اما اين رويا تا حدودي مبهم و ضد و نقيض بود . شاه از یک طرف میخواست گذشته ایران در زمان هخامنشیان رو زنده کنه و از طرفی دنبال الگوهای مدرن در ایتالیا و فرانسه می گشت و از طرف دیگه میخواست روح اسلامی بودن رو هم در کالبد همه اینها به زور جا کنه تا اقلیت مذهبی رو هم در دست داشته باشه چون متاسفانه شاه ذاتن شخصی مذهبی بود و معتقد !!
شاهنشاه هنگام سخن گفتن از تمدن بزرگ ایران ، از واژه عبور از دروازه ای برای رسیدن به شکوه باستانی ایران بسیار تاکید میکرد . بنابراین ساخت چنین دروازه ای در دستور كار قرار گرفت تا آرزوي شاه که در قالب یک بنای یادبود بود برآورده بشه . شوراي جشن‌هاي 2500 ساله در آبان 1338 خورشیدی به رياست سناتور جواد بوشهري و دستور فرح پهلوی تاسيس شد . برج شهياد يكي از پروژه‌هاي گوناگون اين شورا بود كه در واقع از نظر اختصاص بودجه و اثر گذاری ، پروژه‌اي كوچک به شمار مي‌ رفت در مقایسه با برنامه های عظیمی که برای برپایی جشن های 2500 ساله در نظر گرفته شده بود . در سال 1343 خورشیدی سناتور بوشهري ، به دستور فرح دیبا سفارش ساخت دروازه يادبود رو به دفتر معماري جشن های 2500 ساله داد كه مديرعاملش امير نصرت منقّح بود .
پس از چند ماه طرحي براي يک دروازه نمادين شبیه به ایوان کسرا در کاخ تیسفون كه كار مشترک گروه منقّح ، شريعت‌زاده ، ميرحيدر و محمد تهراني بود ، با هزينه 6 ميليون تومان به دفتر بوشهري داده شد . گرچه اين طرح اوليه كه شبيه تاق پيروزي بود همه شرايط لا‌زم رو داشت مانند : منحصر به فرد بودن و تاثيرگذار بودن و به يادماندني بودن اما با پافشاري سپهبد يزدان ‌پناه و سپهبد جهانباني نظر شاه درباره اين بناي يادبود عوض شد . روياي شاه ابعاد بزرگ‌ تري پيدا كرد تا اين بنا نه تنها يادبود خود او ، بلكه نياكان سلطنتي‌ پهلوی هم باشه . بنابراين ناگهان طرح با اين توجيه كه به اندازه كافي شکوه و بزرگی نداره از سوی شاهنشاه رد شد . در همين حال برگزاري جشن‌هاي 2500 ساله هم ابعاد عظيم رتري يافت . اين دروازه ی جديد ، كه بهرام فره ‌وشي ( ايران‌شناس بی همتای زرتشتي ) نام شهياد رو برای اون انتخاب کرد ، مي‌ بايست نه تنها بناي يادبود سلطنت پر شکوه پهلوي ، بلكه نشان عظمت پادشاهان گذشته امپراطوري ايران مانند داریوش و کوروش بزرگ هم می بود . پس از رد پروژه ، به درخواست جامعه معماران و اصرار تیمسار جهانباني قرار شد براي انتخاب طرح اين پروژه يک مسابقه ملی برگزار بشه . پس ، در دهم شهريور 1345 خورشیدی آگهي مسابقه در ستون كوچكي در روزنامه اطلا‌عات چاپ شد . شركت در اين مسابقه براي همه معماران آزاد بود و مانند امروزه نبود که تمامی طرح ها به سپاه داده بشن و ابتدا فامیل ها و آقا زاده ها اونها رو بررسی کنن و اگر سودی درش نبود و جایی برای کلاهبرداری و اختلاس نداشت , به مردم واگذار بشن .
زميني هم كه به اين طرح اختصاص يافت در تقاطع محور شرقي - غربي اصلي تهران یعنی بلوار آيزنهاور كه به فرودگاه مهرآباد میرسید قرار داشت که اون زمان بهش سه راه فرودگاه میگفتن و پونک رو به امامزاده داوود وصل میکرد و خاکی هم بود . اين مسير بعدها به بزرگراه تهران ساوه تبديل شد . 375،122 مترمربع زمين كه براي طرح درنظر گرفته شد ، اون رو به يكي از بزرگ‌ ترين ميدان‌ هاي دنيا تبديل ‌كرد . سايت پروژه بيضي شكل بود و مي ‌بايست بزرگ ‌ترين ميدان تهران باشه .
دلیل انتخاب این محل و نزدیکی اون به فرودگاه بین المللی مهرآباد این بود که : همه رهبران جهان ، رئيس‌جمهورها و پادشاهان و بسياري از شخصيت‌ هایی که به اين مراسم دعوت شده بودن ، از فرودگاه مهرآباد وارد شهر تهران مي‌شدن و برج شهياد مي‌بايست به عنوان دروازه ورودي شهر تهران عمل میکرد و معماری باشکوه اون قرار بود تاثیر زیادی بر روی مهمانان جشن های 2500 ساله بگذاره و اونها رو به تحسین وادار کنه .
برنامه‌هاي متنوعي هم در سالن‌ هاي زير زمين شهياد براي مهمانان تدارک ديده شده بود : بازديد از تونل تاريخ ، نمايشگاه تحقيقات ايرانيان و برنامه‌هاي متنوع صوتی و تصویری . به اين ‌ترتيب مسابقه گسترده تر و بخش‌هاي ديگري هم بهش اضافه شد ، مانند موزه 25 قرن شاهنشاهي ایران ، يک تونل تاريخي ، سالن مالتی مدیا به شكل نقشه ايران ، سالن VIP و بسياري فضاهاي ديگه كه فراتر از حوزه يک تاق ساده بود و بودجه‌اي 40 ميليون توماني نیاز داشت .
براي درک معماري برج شهياد ، بايد نگاهي به گرايش هنري رايج درايرانِ سالهاي 1330 - 1340 بياندازيم ، كه با آزادي نسبي و رفت‌ و آمد بسياري از ايراني ‌ها به كشورهاي غربي همراه بود . در اين دوران ، هنرمندان ايراني در واكنش به دانش و علوم در غرب ، بر اون شده بودند كه با مخالفت با الگوهاي غربي و تاكيد بر ريشه‌هاي فرهنگ ایرانی ، به آثارشون هويت ملي ببخشن . هويت ملي ديگه نه تنها یک مساله سياسي ، بلكه زمينه اصلي مباحثات هنري هم بود . به هر حال آگهي ‌اي كه در روزنامه اطلا‌عات شهريور 1345 چاپ شد ، در گوشه‌ اي از اون با حروف ريز اعلا‌م مي‌كرد كه همه معماران مي‌تونن در مسابقه شركت كنن و در انتخاب سبک متناسب با ميدان آزادن فقط ارتفاع بنا نبايد بيشتر از 45 متر باشه به دلیل نزدیکی به فرودگاه !! به گفته عبدالمجيد ا‌شراق ، سردبير مجله هنر و معماري 21 شركت‌كننده كه در اون زمان تعداد قابل توجهي بود ، طرح‌هاشون رو ارائه دادن . 21 پروژه ، هر يک روي دو تابلوي بزرگ در يكي از ساختمان‌هاي کاخ سعد‌آباد براي گروه داوران به نمايش گذاشته شد . به گفته حسين امانت ، گروه داوران شامل فروغي ، سيحون ، غياثي ، كوهنگ و شروين بودند . و سرانجام : حسين امانت ، معمار 24 ساله كه به تازگي از دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران فارغ‌ التحصيل شده و يكي از دانشجويان مورد علا‌قه سيحون بود برنده اعلا‌م شد . 40 سال بعد سيحون در این رابطه گفت : به عنوان داور ، از طرح امانت واقعن دفاع كردم و سهم بزرگي در برنده شدنش داشتم !! اما حسین امانت چه کسی بود ؟
حسين امانت در سال 1321 خورشیدی در تهران در خانواده ای بهایی متولد شد . در سال 1339 وارد دانشگاه تهران شد . حسین امانت یکی از معماران بزرگ ایرانی به شمار میاد و ساختمان های مهمی رو طراحی و ساخته هم در ایران و هم در خارج از کشور مانند ساختمان بو علی سینا در دانشگاه آریامهر یا همون شریف یا ساختمان میراث فرهنگی و ساختمان سفارت ایران در چین و .. حسین امانت سپس درآتليه غيائي ثبت نام نمود . سيستم دانشكده هنرهاي زيبا در اون زمان از بوزار فرانسه گرفته شده بود یعنی دانشجويان يک استاد رو انتخاب و 6 سال تحصيلي رو در آتليه او كار مي‌كردن . متاسفانه غيائي در سال 1342 به مدت دو سال زنداني شد به جرم زد و بندهاي غيرقانوني در پروژه ساختمان مجلس سنا به سرپرستي فروغي . با زنداني شدن غيائي ، سيحون اين آتليه رو اداره کرد و بنابراين امانت هم يكي از دانشجويان سيحون شد . ايرج كلا‌نتري كه دو سال از امانت بزرگ‌ تر بود در موردش چنین گفته : او در طراحي دستي قوي داشت ، كنجكاو بود و اغلب در جلسات دفاعیه که هر هفته در دانشکده برگزار می شد و حضور دانشجویان در آنها آزاد بود ،شرکت می کرد . همچنین او در اغلب سفرهاي سيحون شركت مي‌كرد و محموع اینها باعث دید بازتر و دانش فراتر وی در بین سایر دانشجویان شده بود . حسین امانت به دلیل بهایی بودن و مبارزه حکومت اسلامی با بهاییان در سال 1980 میلادی مجبور به ترک ایران شد و در کانادا مقیم شد .

ايدهء اصلي طرح ، 4 تاق معماري ايراني بود یعنی : چهار ستون افراشته كه با گنبدي چهار بخشي پوشانده مي‌شن . در شهياد ، ستون‌ها در سيستم پيچيده‌اي از خميدگي ‌ها با زیبایی تاب برمي‌دارن و بالا‌ مي ‌رن و در نهايت به محوطه ميدان مانندي در بالا‌ترين نقطه مي‌رسن . سابقه اين مفهوم ، در مقياسي كوچكتر در سر درِ ورودي دانشگاه تهران ديده مي‌شه كه كوروش فرزامي اونو در سال 1344 طراحي كرد و سال 1346 ساخته شد . نقشه برج شهياد چهار ستون يا در واقع چهار پشت‌ بند رو نشون ميده كه مستطيل شكل نيستن بلكه شكلي پيچ‌خورده دارن .
نقشه ميدان دقيقن از سقف مسجد شيخ‌ لطف‌ الله گرفته شده ، فقط به جاي يک دايره ، در اينجا دو بخش از دو بيضي با كانون‌هاي متفاوت وجود داره . بیشتر طرح‌ هاي پروژه مانند اين طرح رو روح ‌الله نيک خصال با نقشه‌هاي پيچيده هندسي و با الهام از نمونه‌ هاي تاريخي و با چرخشي مدرن پرورانده . گرچه نيک ‌خصال در آن دوران دانشجوي سال سوم بود و در دفتر امانت كار مي‌كرد ، اما به گفته امانت در هندسه نابغه بود و بنابراين مسئوليت طرح ‌هاي اجرايي مقدماتي به او سپرده شد . البته طراحي سازهِ توسط دانكن مايكل كه شرکت خارجی 8 Over Arup انجامش داد ، كمک بزرگی به سازمان‌دهي هندسي اين طرح‌ها كرد . ارتفاع 45 متري برج به دليل نزديكي به فرودگاه به طرح امانت تحميل شده بود و به همین دلیل برج شهیاد چندان به نظر بزرگ نمیرسه و شکلی جمع شده و پهن به خودش گرفته . طراحي كاشي‌ كاري با الهام از دم طاووس كار حسين امانته و نمونه‌ این کار رو سیحون در كاشي‌ كاري‌ هاي مسجد وكيل شيراز انجام داده . نماي شمالي - جنوبي يادآور معماري سلجوقي هست . جالب‌ترين نكته در مورد برج اینه که برج بدون ستون‌هاي پايه طراحي شده . طرح گنبد اصلي كه تكيه‌ گاه بام هست و برخي گنبدهاي كوچک‌ تر داخل بنا ، روايت مدرن گنبدهاي سنتي سلجوقي هستن . امانت در این رابطه گفته : این طرح‌ها رو از مسجد جامع اصفهان الهام گرفته و در آخر طراحي پنجره‌هاي بالا‌ي ساختمان ، يادآور برج ‌هاي سلجوقي و غزنوي هستن و با برج طغرل مقايسه شده .
در ساخت این برج ابتکارات عجیبی به کار رفته که در زمان خودش بی نظیر بوده و بیشتر شبیه معجزه ! برای نمونه اينكه در دهه 60 ميلا‌دي که کامپیوترهای بسیار ابتدایی در حد ماشین حساب تازه به بخش معماری راه پیدا کرده بودن و فقط هم در انحصار چند شرکت خارجی بودن ، با کمک همین کامپیوترهای ابتدایی و مسخره ابعاد و مكان دقيق هر سنگ نمای برج شهیاد رو تعیین کردن که باعث شگفتی زیادی بود و امروزه با برنامه هایی مثل اتوکد مهندسان ایرانی حتا نمیتونن سازه ها رو درست طراحی کنن . در ساخت نمای این برج 25 هزار قطعه سنگ در 15 هزار اندازه مختلف ، از 40 سانتيمتر تا 6 متر به كار رفته . كنار هم چيدن اين سنگ‌ها خود معمايي بوده مشابه پازلی سه بعدی . مهندسان سازه پروژه از شركت معتبر Arup rOve و شركا بودن و مايكل دانكن سرپرست پروژه بود . يک نوآوري فني ديگه به‌ خصوص براي اون دوران و در اونهم در ايران در حال توسعه ، استفاده از بتن هایی با رنگ‌ها و بافت‌هاي گوناگون براي پوسته داخلي ساختمان بود که بسیار با ارزش و مبتكرانه بوده در اون زمان . نکته جالب دیگه این بود که تمام گروه سازندگان ، ايراني بودند ، موضوعي كه امروز هم حسین امانت و هم حقيقي به اون افتخار میکنن . برای اینکه در زماني كه كارشناسان خارجي در ايران بسيار فعال بودن و تقریبن هر کاری رو خارجی ها در ایران انجام میدادن ، گروه معماران اين پروژه و محسن فروغي به عنوان ناظر اصلي ، تصميم گرفتن كه يک گروه كاملن ايراني داشته باشن بجز بخش نقشه‌هاي سازه‌اي كه Arup rOve اونها رو طراحي كرده بود جايي در بنا نيست كه ابداعات تكنيكي و طرح‌هاي خلا‌قانه استثنايي ایرانی ها درش به چشم نخوره . تونل ورودي اصلي برج شهیاد هم خودش شاهكار مهندسان ایرانی به شمار میاد !!
بعد از ورودي اصلي ، راهروي تونل مانندي به نام گذرگاه پيشينيان هست كه به تونل تاریخ معروف هست . داخل ديوارهاي اين راهرو ، چهار ويترين بسیار بزرگ كار گذاشته شده كه Knoll International اون‌ها رو طراحي كرده .
انتهاي ورودي اصلي ، كتابخانه مركزي و در ادامه راهروي شمالي كتابخانه ، بخش اداري قرار داره . و اما یکی از ویژگی های جالب این ساختمان که حسین امانت تاکید زیادی بر اون ها داره ، وجود چند درِ سنگي به وزن تقريبي هفت تن و از سنگ گرانيت يكپارچه ست كه بر محوري فلزي مي‌چرخن و اون‌ها رو پيمانكار سنگ پروژه ، غفار داورپناه كار گذاشته . نکته افتخار آمیز اینه که حسین امانت و همكارانش كه شاگردان سيحون بودن ، در زمان ساخت برج شهياد از هم دوره‌‌اي‌ هاشون در غرب جلوتر بودن . اين معماران جوان تازه فارغ ‌التحصيل شده تونستن فضاهايي رو بوجود بیارن که درتاريخ معماري جهان سابقه نداشته و پس از اونها تازه در دهه 80 میلادی معماران غربی تونستن به چنین ابداعاتی برسن !
ویژگی طراحی حسین امانت که بهایی بود و به همین دلیل مورد غضب حاکمان ایران قرار گرفت ، به قدری ممتاز و قوی بود که حتا دیوانگان حکومت اسلامی هم نتونستن بر طرح این ساختمان ایرادی بذارن و اونو بعنوان نماد سلطنتی , نابود کنن بلکه برعکس از این برج بعنوان نمادی بر مثلن آزادی استفاده شد و نام مسخره ای بنام آزادی برش گذاشتن که با واقعیت 180 درجه فرق داشت و در واقع از زمان روی کار آمدن حکومت اسلامی , مردم ایران که زمانی آزاد ترین و خوشبخت ترین مردم روی زمین بودن , به زندانیانی مفلوک تبدیل شدن و روز به روز هم اسیرتر و بدبخت تر .. از برج شهیاد به عنوان یک نماد استفاده های بسیاری شده : روی اسکناس ها ، پوسترهای تبلیغاتی ، تبلیغات روزنامه ها و هر چیزی که به شهر تهران و یا ایران مربوط میشد .. با این همه همیشه عده ای در حکومت اسلامی بودن که دچار توهم و بیماری ، و ناراضی از وجود ساختمانی که نماد شکوه تاریخی ایران و سلطنت پرشکوه پهلوی بود تا ایکه در سال 1371 خورشیدی کرباسچی ، شهردار کلاهبردار وقت تهران ، پیشنهاد کرد ساختمان جدیدی به عنوان نماد جمهوری اسهالی ساخته بشه . از اونجایی که در طول این سالها بزرگان معماری ایران یا فوت کرده بودن یا از ایران فراری شده بودن و یا خانه نشین بودن و نسل جوان هم بیسواد بودن و نمیدونستن که معماری اسلامی دقیقن چی هست و سلجوقیه یا تیموری یا مغولی یا صفوی یا قاجاری یا اسپانیایی یا هندی , در آخر به سراغ شناخته ترین نماد اسلامی یعنی مناره رفتن !!!!! غافل از اینکه برج های مخابراتی مشابهی در دنیای غرب قبلن ساخته شده بود . برج میلاد بعنوان نمادی جایگزین شهیاد ساخته شد و قرار بود بعنوان سمبل حکومت اسلامی تبدیل بشه و بلندترین برج خاورمیانه ! اما مناره ای که میبایست در یکسال ساخته میشد , 17 سال طول کشید ساختش , و در تمام منطقه ، کشورهای عربی برج های بلندی ساختن که در جهان رتبه اول رو گرفتن و این مناره بدترکیب هرگز نه به چشم ایرانیان اومد و نه جهانیان و نه معروف شد .. برج و میدان شهیاد همچنان بعنوان زیباترین و معروف ترین بنای ایران شناخته میشه و با بازسازی ای که چند سال قبل با هزینه 30 میلیون تومانی شد , همچنان مثل نگینی در تهران میدرخشه ...

میدان و برج شهیاد , دومین میدان بزرگ ایران ، در نزدیکی فرودگاه مهرآباد و بصورت بیضی ساخته شده . باغچه های میدان بصورت 6 ضلعی شبیه خانه های کندوی عسل ساخته شدن و نمای میدان از آسمان بسیار زیباست .. طول برج 63 متر و ارتفاعش 45 متر هست که به دلیل نزدیکی با فرودگاه مهرآباد ارتفاع اون رو کوتاه گرفتن به دلایل امنیتی . کل بنا سه طبقه ست و دارای 4 آسانسور و 286 پله . همچنین در ساخت این برج 46 هزار قطعه سنگ بوسیله دست تراشیده و در نمای اون بکار رفته . میدان و برج تنها بخش کوچکی از مجموعه بزرگی هستن که در این مکان قرار گرفته و این برج در واقع شبیه لانه موریانه ها , از زیر زمین تا طبقات بالا شامل تعداد زیادی موزه و فضاهای دیدنی و راه پله و .. هست که دیدن اونها از دیدن خود برج جذاب تره . یکی از جالب‌ترین خصوصیات این برج که کمتر بهش دقت شده اینه که هر زمان به بالای سر خودتون در داخل برج نگاه کنین هیچ سقف بسته ای دیده نمیشه و همیشه یک فضا و قسمتی رو به سمت طبقات بالاتر باز میشه و تا آخر برج که به آسمان باز میشه , به همین شکل طراحی شده . این برج در سال 1348 خورشیدی به دستور مستقیم شهبانو فرح پهلوی با طراحی بی نظیر مهندس حسین امانت برای یادبود جشن های 2500 ساله ساخته شد و از اون زمان نمادی برای شناسایی شهر تهران . معماری بکار رفته در این برج تلفیقی از معماری دوران هخامنشی و ساسانی و پس از اسلام هست و یکی از دلایلی که در دوران سیاه انقلاب این برج نابود نشد , معماری اسلامی بکار رفته در اون بوده . برج و میدان شهیاد در تاریخ 24 دی ماه سال 1350 خورشیدی آماده و گشایش یافت . در مقایسه با مقیاس عظیم این میدان و برج با مناره بد ترکیب میلاد و تکنولوژی اون زمان که حتا برای بردن خاکها از شتر استفاده میشد در پاره ای از مواقع , جالبه بدونید که مجموعه شهیاد تنها در 28 ماه ساخته شد و مناره بدترکیب میلاد 17 سال ساختش طول کشید !!! در مراسم جشن گشایش این مجموعه شهبانو فرح پهلوی و محمدرضا شاه فقید حضور یافتن و سپس برای اولین بار در ایران از منشور حقوق بشر کوروش که به امانت از موزه بریتانیا گرفته شده بود , در این مکان رونمایی شد .

ادامه عکس ها ...

همه عمرم برای رفتن به میدان شهیاد اشتیاق داشتم . از کودکی هر بار که به فرودگاه مهرآباد می اومدیم تا مسافری رو بیاریم و یا خودمون به قصد سفر میرفتیم , حسرت رفتن به وسط میدان رو داشتم اما تنها در همین ده سال اخیر بود که فهمیده بودم میدان شهیاد تنها میدان و یک برج ساده نیست و داخل برج هم موزه هست و فضاهای زیادی داره . هیچ وقت فرصت دیدنش برام پیش نیومده بود و دلایلی هم داشت . دور بودنش از محل زندگیم ، نبود محلی برای پارک اتومبیل ، شلوغی میدان و وجود آدم های نه چندان جالب در این مکان که باعث میشد تنهایی نتونم برم برای بازدید و احساس امنیت نمیکردم بخصوص با داستان هایی که اونجا افتاده بود و شنیده بودم . مثل همیشه که پروژه ها چندین بار تکرار میشن ، نخست برای گرفتن نمای شب از میدان و برج ، شبی که هوا تمیز بود و باد می اومد رو انتخاب کردم . قرار گرفتن میدان در غرب تهران که مسیر عبور جریان هوا به داخل تهران هست باعث میشه این منطقه تقریبن هوای تمیزتری داشته باشه اما وجود شلوغی بیش از اندازه همچنان مشگل زاست .. با این همه انتخاب روز بادگیر و خلوتی شب , فرصت بهتری بهم میداد . با ماشینی که کرایه کرده بودم در جهت های مختلف میدان قرار گرفتم و با سه پایه عکس ها رو گرفتم .. شهرداری مثلن لطف کرده بود و نور های رنگی روی برج انداخته بود که هر چند دقیقه یکبار برج به یک رنگ متفاوت در می اومد که همین باعث زشت شدن شدید اون میشد بخصوص استفاده از رنگ های جیغ و جوادی که همین هم عکاسی منو سخت کرده بود چون چند ثانیه ای که دیافراگم باز بود ، رنگ برج عوض میشد و من باید مدام زمان رو محاصبه میکردم برای رنگ دلخواهم !! بعد از تموم شدن کارم که کلی دردسر داشت بخصوص کلی آدم فضول هم دورمون رو میگرفتن و راننده اونها رو دک میکرد , برگشتیم . تنها چند عکس به درد بخور از آب در اومد . همچنان دلم میخواست به داخلش هم برم و در نهایت یک روز تعطیل و شدیدن گرم تابستان این فرصت دست داد و با گرفتن آژانس رفتم برای دیدن این مجموعه . راننده رو اول مجبور کردم دهها بار دور تا دور میدون بچرخه و من از توی ماشین حدود 50 شات گرفتم . شده بودیم مثل ماهواره ای که به دور مدار میچرخه . هر بار قطر این مدار رو بازتر میکردم . گاهی نزدیک میدان و گاهی در قطر انتهایی میدان برای باز شدن کادر که چند بار نزدیک بود تصادف کنه ! یادم میاد که گرمای هوا اون روز 41 درجه بود و از آسمون آتش میبارید .. بعد از این قسمت , راننده کنار میدان توقف کرد به این شرط که اگه جریمه شد جریمه ش رو هم من بدم که قبول کردم . مشکل اول من عبور از خیابان و رفتن به وسط میدان بود . به قدری ماشین می اومد و کسی هم راه نمیداد یهم که نمیتونستم رد بشم و کلن هیچ وقت نتونستم با سیستم ایران کنار بیام . در آخر راننده دلش برام سوخت و دستم رو گرفت و منو برد داخل میدان و برگشت سمت ماشین .. وسط میدان که ایستاده بودم حس خوبی داشتم . یه شکوه و بزرگی خاصی داشت که آدم رو میگرفت . خود میدان هم به قدری بزرگ بود که توی اون گرما و آفتاب سوزان تا برسم به مرکز برج , کباب شدم و خیس عرق .. یک شانسی هم آورده بودم این بود که تازه بازسازی و تمیز کردن برج تموم شده بود و برج میدرخشید از تمیزی . مشکل بعدی این بود که باید از چهار زاویه اون هم از دور عکس میگرفتم و هر بار تا مرکز برج می اومدم و دوباره به انتهای میدان میرفتم تا هشت نما رو داشته باشم که البته در کل میشد 12 نما . بعد از حدود یکساعت عکس برداری نما فقط از نما , که در کل شاید 2 دقیقه هم طول نمیکشید اما به دلیل بزرگی میدان و پیاده بودنم خیلی طول کشید ، وارد بخش موزه شدم و زیر زمین برج تا از داخلش دیدن کنم . ورودی به برج جالب بود و تاسف بار .. کلی پله رو باید میرفتی پایین که شبیه پله های یک کاخ بسیار بزرگ بود و تا میخواستی ذوق کنی ، همون اول دم در میزدن توی ذوقت ! جلوی منو گرفتن و شروع به گشتن کیف و تجهیزاتم کردن و حتا مجبورم کردن لنز رو از دوربین باز کنم و باطری و مموری رو در بیارم و عکس هم بگیرم که مطمئن بشن بمبی چیزی در کار نیست !! رفتاری که با من میکردن دقیقن منو یاد خاطرات افرادی می انداخت که در دوران انقلاب از خارج از کشور به ایران وارد شده بودن و من با این رفتارهای تحقیر آمیز و جو انقلابی به خوبی آشنا بودم . رفتارهاییکه مدام در فرودگاه با مسافران میکردن . کسانی رو که گذاشته بودن جلوی در بعنوان مسئول حراست و بازرسی و فروش بلیط و .. مشتی جوون بسیجی عقده ای با ته ریش های تُنُک و لباس های خاکی درست به همون سبک اوایل انقلاب بودن . کلی سوال در مورد دوربینم و چرایی اومدنم به اینجا و اینکه ساکن کجا هستم و برای چی میخوام با دوربین حرفه ای عکس بگیرم و .. کردن تا در آخر بلیط 2000 تومانی رو بهم بفروشن تا بتونم برم داخل !! بعدها فهمیدم اینجا در واقع مرکز فرهنگی هنری عن قلاب اسلامی هست و همه این مسخره بازیها برای همینه ! چند ورق به درد نخور که مشخص بود حتا نوع چاپش که مال دوران شاه هست , بعنوان معرفی مجموعه هم لطف کردن به رایگان به من دادن و رفتم داخل . داخل که میشی بزرگی فضا میگیرت . تصور اینکه بیشتر از چهل سال پیش این مجموعه رو ساخته باشن کمی عجیبه و قابل باور نیست !!! چرایی اون رو شاید زیاد دیدیم .. ساخت مجموعه هایی بسیار ساده در دوران انقلاب که ساخت هر کدوم اونها شاید یکی دو هفته زمان ببره و در ایران سالهای سال ساخت اونها طول میکشه ! بخش اول موزه ای هست برای نمایش سنگ های قیمتی و کانی ها و ... جالبه ولی چشم منو نگرفت چون خیلی کامل تر و جذاب ترش رو در موزه های خارج از کشور دیده بودم اما برای کسانی که ندیدن خیلی میتونه جالب باشه .. انواع سنگ های معدنی و کانی ها رو بصورت هم خام و هم تراشیده میشه دید . بجز من دو خانواده حزب الهی هم بودن در حال دیدن موزه مردک ریشو و زنک چادری و بچه های فسقلی رو هم بقچه بندی کرده بودن با روسری !! حال و هوای عن قلاب همه جا بود و دست از سرم بر نمیداشت !! میخواستم به بالای برج برم ولی مسئولش به من گفت که چون فقط همین شما چند نفر هستین و آسانسور هم خرج داره (!) باید صبر بکنی تا اونها هم این قسمت رو ببینن و بعد همگی جمع بشین و با هم بریم طبقه بالا !!! نیم ساعت منتظر شدم تا این ندید بدیدها با موبایل هزار تا عکس بگیرن از سنگ ها و خودشون و در و دیوار .. در همین موقع مادر و دختری هم وارد شدن که از ظاهرشون مشخص بود سالهاست ایران نبودن . منو دقیقن یاد فیلم بدون دخترم هرگز می انداختن . زن با مانتو و بدون شلوار بود و دختر هم بلوز و شلوار بدون مانتو و یه روسری نازک روی سرش بود که هی تالاپ می افتاد و هر چند دقیقه بسیجی ها به هوای تذکر دادن به حجابش , می اومدن و بعد از کلی چشم چرونی کردن تذکری میدادن و لبخند معنا داری میزدن و میرفتن .. خوب شد شاه مُرد و ندید که بنای یادبودش رو دادن دست مشتی کفتار هرزه که وقتی توی کوچه صدا میزنن بابا , صد تا مرد جوابشون رو میده ! بعد از اینکه همه بازدید کننده ها افتخار دادن و اومدن , مسئولش اومد و ما رو برد طبقه بالا . با این آسانسور تنها دو طبقه رفتیم بالا و سپس پیاده شدیم و سوار آسانسور بعدی شدیم و رفتیم طبقه بالا یا آخر برج . البته یکی مونده به آخر . دو نفر بسیجی هم همراهمون اومدن تا مراقب ما باشن !! فضای بالایی زیبا بود اما بسیار ساده .. شیشه ها یا در واقع تلق هایی که روی پنجره ها کشیده بودن خیلی کثیف بود و نمیشد عکس های خوبی از نمای تهران گرفت . مشکل بزرگتر این بود که نمیتونستی از سمتی که رو به فرودگاه مهرآباد بود عکس بگیری با دوربین حرفه ای و ممنوعه بود ! اون سمت رو نتونستم عکسی بگیرم !!! بسیجی ها مرتب تذکر میدادن و اشاره به دوربین های مداربسته ای میکردن که دور تا دور ما بود و میگفتن از اون سمت کسی عکس نگیره و دوربین میبینه و ... که بعدن فهمیدم دوربین ها اصلن کار هم نمیکنن ! نگرفتیم ! موقع برگشتن هم پیاده یک طبقه رفتیم پایین و فضاهای پایین رو دیدیم . در طبقه بعدی قسمتی برای نمایش دستاوردهای عن قلاب بود که نرفتم حتا داخل ببینم ! به مسئولش گفتم منو برگردونه پایین که گفت تا همه نیان نمیشه و رفت پیش بقه . چشمم افتاد به راه پله ای که تا پایین برج میرفت . خودم از پله ها شروع کردم رفتن پایین . طبقه به طبقه دوربین کار گذاشته بودن . منم نگران بود و میگفتم الان که برسم پایین منو میگیرن به جرم جاسوسی و خرابکاری که اینجا چیکار میکنی ؟ فضای وهم انگیزی هم داشت قسمت هایی که عبور میکردم . شبیه لانه موریانه ها .. پیچ در پیچ و سایه روشن و گاهی تاریک و گاهی روشن و بسیار هم بزرگ بود و آدم رو میگرفت .. در آخر وقتی رسیدم به طبقه پایین دیدم نه کسی جلوی منو گرفت و نه برای کسی اهمیت داشتم ! راهمو گرفتم و به قسمت های بعدی رفتم . موزه بزرگداشت دستاورد های عن قلاب موزه ایران شناسی ! رباطی که آهنگ های انقلابی مینواخت ! کتاب ها و تندیس هایی از خمینی و اراذل و اوباش عن قلاب ! که همگی رو با سرعت رد شدم و به اصرار راهنماها که با سماجت تمام گیر داده بود برای دیدن اونها ، توجهی نکردم .. برام فقط معماریش مهم بود و ارزش تاریخی و هنری که حسین امانت در ساختش بکار برده بود نه اون مزخرفاتی که ریخته بودن توش و به زور میخواستن به بازدید کننده ها تنقیه کنن ! از هر مسیری که عبور میکردی وارد مسیر دیگه ای میشدی . منو یاد یکی از بازیهای کامپیوتری فضایی به نام Descent میانداخت که از این راهرو به راهروی دیگه میرفتی که همگی هندسی بودن و سیمانی و ... در آخر وارد محوطه ای میشدی که چند آب نما در اون قرار داشت و از پله ها بالا می اومدی و تمام ... برعکس اینکه از چندین پله وارد شده بودم و به عمق رفته بودم , حالا فقط با چند پله به سطح می اومدم و خیلی جالب بود نوع معماریش .. مهندس حسین امانت واقعن یک شاهکار خلق کرده بود و اگر همچنان در ایران بود ، شاید شاهد ساختمان های باشکوه بسیاری ازش بودیم .. به امید روزی که این بزرگان به ایران برگردن و ایران نوین رو آباد کنن ... موقع برگشتن رفتم تا لب جدول میدان و با دست به راننده اشاره کردم بیاد منو برگردونه سمت ماشیت . تا خودش هم به من برسه یکی دو بار نزدیک بود بره زیر ماشین .. شاه رفت اما شهیاد همچنان پابرجاست و به حکومت اسلامی و همینطور مردم نادانی که روزگاری به این میدان , میدان شیاد میگفتن و امروزه خون گریه میکنن ، با طعنه نیشخند میزنه ... !

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 15 Jun 2007 12:21:00 +0000

موتور سواری دولا دولا میشه :

موتور سواران آماتور ایرانی در خیابانهای تهران ...

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 14 Jun 2007 07:16:00 +0000

زیبایی چادر :

چادر مثل نقاب زورو میمونه . زیرش میتونی به هر نقشی در بیایی . ف اح شه ! دزد ! حزب الهی ! بمب گذار انتحاری !!!!!!! و حتا دلقک !!!!!! غیر از اینه ؟ بیخود نیست نوه خمینی میگه ما با چادر مخالفیم . با اصل چادر مخالف نیستن با این مخالفن که از چادر داره اینطور سوء استفاده میشه و حکایت تف سر بالاست ...

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 12 Jun 2007 11:36:00 +0000

فروش صور قبیهه در تهران :

کمی پایین تر از چهارراه پهلوی دو فروشگاه در کنار هم قرار گرفتن که سالهاست به فروش کرست اشتغال دارن . البته یکی ازاونها معروف و یکی دیگه با اسم اون معروفه نون میخوره . فروشگاه اصلی متعلق به زنی ارمنی بنام مادام ایزابلا ست که برای کرست های راحتش صف های طولانی کشیده میشه و فروشگاه بعدی فروشگاه مادام هست که مشت مشت سماق میمکه !

حتمن یه سر بزنین ...