LIFEMACHI

இயற்கையோடு வாழ்

2026-10-09T23:46:02.208-07:00

இயற்கையோடு வாழ்

நீ கோயிலுக்கு போகிறாய்!

மருத்துவரிடம் போகிறாய்!!

மாத்திரை சாப்பிடுகிறாய்!!!

ஆனால் உன் உள்ளே இருக்கும் 7 சக்கரங்கள் அடைபட்டிருந்தால்?

எந்த மருந்தும் வேலை செய்யாது.

எந்த பூஜையும் முழுமை பெறாது.

எந்த தியானமும் ஆழமாக இறங்காது.

ஆனால் இயற்கை அன்னை,

அவள் உன்னை இலவசமாக குணப்படுத்துவாள்.

நம்குரு திருமூலர் முதல் எல்லா சித்தர்களும் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த ரகசியத்தை அறிந்திருந்தார்கள். இன்று விஞ்ஞானமும் இதை அதிகம் பயன்படுத்துகிறது.

வாருங்கள், ஒவ்வொரு சக்கரத்தையும் பிரபஞ்ச ஆற்றலால் திறக்க ஆரம்பிப்போம்...

(1) மூலாதாரம் — Root Chakra

-----------------------------------------------------

(அமைவிடம்: முதுகெலும்பின் அடிப்பகுதி)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

பயம், பாதுகாப்பின்மை, பண கஷ்டம், உடல் சோர்வு, "என்னால் முடியாது" என்ற எண்ணம் — இவை தொற்றிக்கொள்ளும்.

இயற்கை தீர்வு: பூமியில் படு, செருப்பை கழற்று, புல்வெளியில், மண்ணில், பாறையில் படுத்துக்கொள், கண்களை மூடு, உன் முதுகு முழுவதும் பூமியை உணரட்டும்.

பூமிக்கு "Earthing" என்ற சக்தி இருக்கிறது. உன் உடலில் இருக்கும் எதிர்மறை மின்னணுக்கள் (free radicals) பூமியில் கரைந்துவிடும், வேர்கள் ஆழமாகும்போது மரம் சாயாது, உன் மூலாதாரம் திறந்தால் நீ சாயமாட்டாய்.

திருமூலர் கூறினார்: "மண்ணில் பிறந்தோம், மண்ணே நம் தாய்" என்று...

(2) ஸ்வாதிஷ்டானம் — Sacral Chakra

---------------------------------------------------------------

(அமைவிடம்: தொப்புளுக்கு கீழ்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் திணறுவாய். படைப்பாற்றல் குறையும். உறவுகளில் தடை வரும்.

வாழ்க்கை சுவையற்றதாக தோன்றும்.

இயற்கை தீர்வு: தண்ணீரில் இறங்கு ஆறு, குளம், கடல், அருவி எதுவாக இருந்தாலும் சரி நீரில் இறங்கி நீந்து,

அல்லது வெறுமனே கால்களை தண்ணீரில் வை.

தண்ணீர் உன் உணர்வுகளின் கண்ணாடி. அது ஓடும்போது உன் மனதில் இருக்கும் தேக்கமும் ஓடும்.

உன் படைப்பாற்றல் மீண்டும் பொங்கும்.

"நீரின்று அமையாது உலகு" என்று திருவள்ளுவர் வெறுமனே நீரின் அவசியத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை, நீரின் ஆன்மீக சக்தியையும் குறிப்பிட்டார்.

(3) மணிபூரகம் — Solar Plexus Chakra

---------------------------------------------------------------

(அமைவிடம்: தொப்புளுக்கு மேல்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: தன்னம்பிக்கை இல்லாமல் போகும்.

முடிவு எடுக்க பயமாகும். "நான் யார்?" என்ற குழப்பம் வரும். செரிமான பிரச்சினைகள் கூட வரலாம்.

இயற்கை தீர்வு: சூரிய ஒளியை உள்வாங்கு காலை 6-8 மணிக்கு சூரிய ஒளியில் நில். தொப்புள் பகுதியில் சூரிய ஒளி படட்டும். கண்களை மூடி, சூரியனை நோக்கி முகம் திருப்பி நில்.

சூரியன் என்பது வெறும் வெப்பம் அல்ல, அவன் சக்தியின் ஆதிமூலம். சித்தர்கள் "சூரிய நமஸ்காரம்" செய்தது வெறும் உடற்பயிற்சி அல்ல, சூரியனிடம் தன்னம்பிக்கையை பெறும் வழிபாடு!

சூரிய நமஸ்காரம் செய்த பிறகு உன்னுள் ஒரு தீ மூளும், அது மணிபூரக அக்னி.

(4) அனாஹதம் — Heart Chakra

-----------------------------------------------------

(அமைவிடம்: இதயம்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: நேசிக்க முடியாது, நேசிக்கப்படுவதை ஏற்க முடியாது. தனிமை, கோபம், பொறாமை, மன்னிக்க மறுக்கும் மனம்.

சில நேரங்களில் மார்பு வலி கூட வரும்.

இயற்கை தீர்வு: மரத்தை கட்டிப்பிடி, ஒரு பெரிய மரம் தேடு. ஆலமரம், அரசமரம், வேப்பமரம். அதை இரு கைகளாலும் கட்டிப்பிடி. மார்பு அந்த மரத்தை தொட்டிருக்கட்டும். 5 நிமிடம் ஆழமாக மூச்சு விடு.

மரங்கள் உயிரோட்டமுள்ளவை. அவை ஆக்சிஜன் மட்டும் தருவதில்லை. ஒரு அமைதியான அதிர்வை (vibration) வெளிப்படுத்துகின்றன. அந்த அதிர்வு உன் இதயத்தை மென்மையாக்கும்.

சித்தர்கள் மரத்தடியில் தவம் செய்தது தற்செயல் அல்ல, மரங்கள் அவர்களின் குரு!

(5) விசுத்தி — Throat Chakra

-----------------------------------------------

(அமைவிடம்: தொண்டை)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: உன் உண்மையை சொல்ல தயக்கம் வரும். "என் கருத்து முக்கியமில்லை" என்று நம்புவாய். தொண்டை வலி, தைராய்டு பிரச்சினைகள் வரலாம். கலை, இசை, எழுத்தில் தடை ஏற்படும்.

இயற்கை தீர்வு: சுத்தமான காற்றை ஆழமாக சுவாசி காட்டுக்கு போ, மலைக்கு போ, கடற்கரைக்கு போ.

நின்று, கண்களை மூடு. மூக்கால் ஆழமாக சுவாசி — 4 விநாடி.

நிறுத்து — 4 விநாடி. வாயால் மெதுவாக விடு — 8 விநாடி.

காற்றே வாக்கு சக்தியின் ஆதாரம்.

சுத்தமான காற்று தொண்டையை சுத்தப்படுத்துவதோடு உன் வார்த்தைகளில் வலிமையையும் சேர்க்கும்.

"யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்" அந்த தமிழ் மொழி வெளிப்பட காற்றே வாகனம்!

(6) ஆஜ்ஞா — Third Eye Chakra

(அமைவிடம்: புருவ மத்தியம்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: குழப்பம், தலைவலி, கனவுகள் இல்லாமல் போவது. நுண்ணறிவு குறைவு.

"என் வாழ்க்கையில் திசை தெரியவில்லை" என்ற உணர்வு.

இயற்கை தீர்வு: நட்சத்திர தியானம், இரவில் வெளியே போ. மின்சார விளக்கு இல்லாத இடம் தேடு. வானத்தை பார் — நட்சத்திரங்களை பார்.

கண்ணிமைக்காமல் ஒரு நட்சத்திரத்தை பார். படிப்படியாக உன் கண்களும், மனமும் அமைதியாகும்.

ஆஜ்ஞா சக்கரம் என்பது "உள்கண்" வெளிக்கண்கள் வெளியை பார்க்கும்போது, உள்கண் உள்ளே திரும்பும். நட்சத்திரங்களின் ஒளி கோடி ஆண்டுகள் பயணித்து உன்னை வந்தடைகிறது. அதை உணர்ந்தால் உன் சிறுமை புரியும், பிரபஞ்சத்தின் பெருமை புரியும்.

ரமண மகரிஷி கூறினார்: "உள்ளே பார் அங்கே எல்லாம் இருக்கிறது."

(7) சஹஸ்ராரம் — Crown Chakra

(அமைவிடம்: தலையின் உச்சி)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்: "நான் தனிமையாக இருக்கிறேன், யாரும் இல்லை" என்ற உணர்வு. ஆன்மீக தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்ட உணர்வு. வாழ்க்கையில் அர்த்தம் தெரியாமல் போகும்.

இயற்கை தீர்வு: பௌர்ணமி மௌனம் பௌர்ணமி இரவில் வெளியில் உட்கார்.

நிலவை நோக்கி மௌனமாக இரு. எந்த மந்திரமும் வேண்டாம், எந்த எண்ணமும் வேண்டாம். வெறுமனே இரு.

நிலவின் ஒளி சூரியனிடம் கடன் வாங்கியது, அது மெல்லிய, ஆழமான சக்தி. அந்த மெல்லிய ஒளியில் உட்காரும்போது உன் தலையின் உச்சி திறக்கும். பிரபஞ்சத்துடன் இணைவு கிடைக்கும்.

"சிவமாகி நின்றாய் எனக்கே சிவமே" அந்த நிலை சஹஸ்ராரம் முழுமையாக திறந்தால் மட்டுமே!

இன்றிலிருந்தே தொடங்குங்கள்:

(1) காலையில் 10 நிமிடம் — மண்ணில் வெறும் காலில் நட

(2) வாரம் ஒருமுறை — ஆற்றில் அல்லது கடலில் இறங்கு

(3) தினமும் — சூரிய நமஸ்காரம் செய்

(4) மரத்தடியில் — தினமும் 5 நிமிடம் உட்கார்

(5) இரவில் — ஒரு நட்சத்திரத்தை தியானி

(6) பௌர்ணமியில் — மௌனமாக நிலவை பார்

இயற்கை உன்னை குணப்படுத்த காத்திருக்கிறது.

நீ மட்டும் வெளியே வர வேண்டும்.

"இயற்கையோடு வாழ்பவன் என்றும் நோயற்றிருப்பான்"

— திருமூலர் வாக்கு.

- வாழ்க வளமுடன் 🌷🙏🌷

மற்றவர்கள் பெருமையாக பேசவேண்டுமா

2025-02-03T04:52:00.000-08:00

30 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு எனது வகுப்பு தோழனை அன்று சந்தித்தேன்.

நான் அவரை ஒரு ஹோட்டல் லாபியில் மீண்டும் பார்த்தபோது, அவர் எளிமையாக இருந்தார்.

அவர் எளிய உடைகளை அணிந்திருந்தார்.

நான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக உணர்ந்தேன்.

அவர் என்னிடம் நடந்து வந்து என்னை மீண்டும் பார்த்ததில் மகிழ்ச்சி என்றார். என்னுடன் ஒப்பிடுகையில் என்னைவிட கொஞ்சம் வசதி குறைவாகவே தெரிந்தது.

நாங்கள் தொலைபேசி எண்களையும், தொடர்பு விவரங்களையும் பரிமாறிக்கொண்டோம்.

என்னுடையதை கொடுத்தபோது அவர் முகத்தில் ஒரு மகிழ்ச்சியைக் காண முடிந்தது.

பெருமிதத்துடன் எனது புத்தம் புதிய ரேஞ்ச் ரோவரில் அவரை வீட்டில் இறக்கி விடுகிறேன் என்று அவரிடம் சொல்லி அதை அவரிடம் காட்டினேன்.

அவர் மறுத்து, அவர் ஏற்கனவே தனது காரை வரச்சொல்லி இருப்பதாக கூறினார்.

அது பழையதாகத் தோன்றியது.

'2001 ஹோண்டா'

மறுநாள் அவரை என் வீட்டில் மதிய உணவுக்கு அழைத்தேன்.

எனது வெற்றியையும் செல்வச் செழிப்பையும் அவருக்குக் காட்ட வேண்டும்.

நான் வசித்த பார்க்வியூவுக்கு அவர் காரில் வந்தார்.

எனது வீட்டைப் பார்த்து அவர் ஈர்க்கப்பட்டார்.

அந்த வீட்டை லோன் போட்டு கடனில் தான் வாங்கி இருந்தேன்.

நாங்கள் மதிய உணவு சாப்பிட்டோம்.

அவர் சிறு வணிகம் மற்றும் ரியல் எஸ்டேட்டில் இருப்பதாக என்னிடம் கூறினார்.

நான் அவருக்கு எப்படி உதவுவது என்று கேட்டேன்.

அவர் நலமாக இருப்பதாக கூறி மறுத்து விட்டார்.

ஆர்வமிருந்தால் கொஞ்சம் கடனை அடைக்க உதவுகிறேன் என்று கூட சொன்னேன்...

அவர் என்னைப் பார்த்து சிரித்தார்.

அவர் என்னை விரைவில் அவரது வீட்டிற்கு அழைப்பதாக என்னிடம் கூறினார்.

அவருடைய பழைய கார் வந்தது. என்னிடம் இருப்பவற்றிற்கு நான் கடவுளுக்கு நன்றியுள்ளவனாக இருந்தேன்.

“விரல்கள் அனைத்தும் சமமாக இல்லை” என மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டேன்

நான் அதிர்ஷ்டசாலி.

நான் நல்ல கம்பெனியில் வேலை செய்கிறேன்.

இரண்டு வாரங்கள் கழித்து, அவரைப் பார்க்க நானும் என் மனைவியும் சென்றோம்.

அந்த நண்பனின் அந்தஸ்தில் அவள் ஈர்க்கப்படாததால் கூட வர தயங்கினாள்.

கல்லூரியில் நாங்கள் நெருங்கிய நண்பர்கள் என்பதை சொல்லி என்னால் அவளை எளிதில் சமாதானப்படுத்த முடிந்தது.

எஸ்டேட்டைப் பார்த்தோம்.

அவரது வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியைக் கேட்டோம்.

எங்களை வழிநடத்துபவர்கள் அவருடைய பெயரை கேட்டவுடன் மரியாதையுடன் பேசினார்கள்.

அது ஒரு எளிய ஆனால் அழகான வீடு. ஒரு 4 படுக்கையறை பங்களா. முன்னால் 4 கார்கள் நிற்பதைப் பார்த்தேன்.

நாங்கள் அவரது வீட்டிற்குள் நுழைந்தோம்.

அது உள்ளே மனதை தொடும் அழகுடன் எளிமையாக நேர்த்தியாக இருந்தது. எங்களை அன்புடன் வரவேற்றார்.

மதிய உணவு நன்றாக பரிமாறப்பட்டது.

மதிய உணவின் போது, அவர் எனது எம்.டி பற்றி கேட்டார்.

அவர்கள் இருவரும் நண்பர்கள் என்று கூறினார்.

அருகில் இருந்த அவரது டேபிள் ஒன்றில் கம்பெனி கிஃப்ட் ஒன்றைப் பார்த்தேன். நான் பணிபுரிந்த கம்பெனியின், சுமார் 38% பங்குகளை அந்த கம்பெனி வைத்திருந்தது.

அவரிடம் இதுபற்றி விசாரித்தேன். அவர் சிரித்தார் . அவர் என்னிடம், அந்த கம்பெனி தன்னுடையது என்று சொன்னார்.

இந்த பெரிய தோட்டமும் அவருக்குச் சொந்தமானது என்றார்.

எப்போது "சார்" என்று கூப்பிட்டேன் என்று தெரியவில்லை...

எனக்கும் அவர் மீது பிரமிப்பு ஏற்பட்டது.

பணிவு பற்றி நான் ஒரு பாடம் கற்றுக்கொண்டேன்.

ஒரு பெரிய பாடம்.

தோற்றம் ஏமாற்றும்.

என் அசௌகரியத்தை அவர் கவனித்தார்.

வீட்டிற்குத் திரும்பும்போது நான் மிகவும் அமைதியாக இருந்தேன்.

என் மனைவி பணிவாகவும் மிகவும் அமைதியாகவும் இருந்தாள்.

அவள் மனதில் உள்ள எண்ணங்களை என்னால் உணர முடிந்தது.

கார் கண்ணாடியில் நான் என்னையே பார்த்தேன்.

கடன்கள், அதிக சுமைகள் ஆகியவற்றில் வாழ்கிறேன், ஆனால் எனக்குச் சம்பளம் கொடுப்பவர் மிகவும் அமைதியானவர், எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்கிறார்..!

உண்மையில் ஆழமான ஆறுகள் அமைதியாக ஓடுகின்றன..!

மற்றவர்கள் பெருமையாக பேசவேண்டும் என்று வாழ்வதைவிட, உங்கள் நிம்மதிக்காக வாழுங்கள்..

பாட்டி வடை சுட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது காக்கா ஒன்று பறந்து

2025-01-31T22:27:00.000-08:00

அந்தக் கிராமத்தில் உள்ள டீக்கடைக்குப் பக்கத்தில் ஒரு அரச மரம் இருந்தது. அந்த மரத்திற்குக் கீழே ஒரு பாட்டி பலகாரக் கடை வைத்திருந்தாள். காலையில் இட்லி சுட்டு விற்பாள். மாலையில் வடை, போண்டா, பஜ்ஜி சுட்டு விற்பாள். அந்தப் பாட்டியின் பெயர் பொன்னம்மா. எப்போதும் புன்சிரிப்போடு தான் இருப்பாள். பாட்டிக்கு இரக்கக்குணம் கொஞ்சம் அதிகம். காசு இல்லையென்றாலும் சின்னக் குழந்தைகளுக்குப் பலகாரம் கொடுப்பாள்.

ஒருநாள் வழக்கபோல பொன்னம்மா பாட்டி வடை சுட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது காக்கா ஒன்று பறந்து வந்தது. பக்கத்தில் இருந்த கல் ஒன்றின் மீது உட்கார்ந்தது. பாட்டி வடையைச் சுட்டு, அதைக் கூடை போட்டு மூடி வைத்தாள். காக்கா ஏக்கமாகப் பார்த்தபடி இருந்தது.

உடனே பாட்டி, “என்ன... வடை எடுத்துட்டுப் போக வந்தீயா..?” என்று காக்காவைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.

“இல்லே... இல்லே… திருடக் கூடாது, அது தப்புன்னு எங்க அம்மா சொல்லியிருக்காங்க"ன்னு சொன்னது காக்கா.

பாட்டி சிரித்துக்கொண்டே,

“ ஒனக்குப் பசிக்கிதா?”என்றாள்.

“ஆமா பாட்டி” என்று காக்கா தலையாட்டியது. உடனே, பாட்டி கூடையைத் திறந்து, வடை ஒன்றை எடுத்தாள். “இந்தா சாப்பிடு...” என்று நீட்டினாள்.

காக்கா வடையை வாங்கவில்லை. “வேண்டாம், ‘உழைக்காம யார்கிட்டேயும் எதையும் இலவசமா வாங்கக் கூடாது’ன்னு எங்கப்பா சொல்லியிருக்காரு” என்றது காக்கா.

வடையைத் திருடும் காக்கா பற்றி பாட்டி சிறு வயதில் கதை படித்திருக்கிறாள். ஆனால், இந்தக் காக்கா இப்படிச் சொன்னது பாட்டிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

“எனக்கு ஏதாவது வேலை இருந்தாக் கொடு பாட்டி. நான் செய்யிறேன். அதுக்குக் கூலியா வடை கொடு” என்று சொன்னது காக்கா.

பாட்டிக்கு சந்தோசமாகி விட்டது. யோசித்து விட்டுச் சொன்னாள், “அடுப்பெரிக்க எனக்கு சுள்ளி பொறுக்கிக் குடு.. வடை தர்றேன்.” காக்காவும் ‘சரி’ என்று தலையாட்டிப் பறந்தது.

தோப்புப் பக்கமாய்ச் சுற்றி அலைந்தது காக்கா. என்ன சோதனை.. ஒரு விறகு கூடக் கிடைக்கவில்லை. மிகவும் வருத்தத்துடன் மரக்கிளையின் மீது உட்கார்ந்தது காக்கா. அந்த மரத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த குரங்கு, காக்காவின் அருகே வந்தது. “ஏன் கவலையா இருக்கே” என்றது குரங்கு. காக்கா நடந்ததைக் கூறியது.

“சுள்ளிதானே... கவலைப்படாதே. நான் உனக்கு உடைச்சுத் தர்றேன். நீ எனக்கு என்ன தருவே?’ என்று குரங்கு கேட்டது.

“பாட்டி தர்ற வடைய ரெண்டு பேரும் சரிசமமா பிரிச்சுக்கலாம்” என்று காக்கா கூறியது.

குரங்கும் சம்மதித்தது. தாவித் தாவி மரத்திற்கு மரம் குதித்தது. கிளைகளைப் பிடித்து வேகமாக உலுக்கியது. பட்டுப் போயிருந்த சிறு கிளைகள் ‘பட்’ ‘பட்’டென ஒடிந்து கீழே விழுந்தன.

காக்காவுக்கு ஒரே சந்தோஷம். ஒவ்வொரு சுள்ளியாய் பொறுக்கிக் கொண்டுபோய், பாட்டியின் கடையருகே போட்டது காக்கா.

பாட்டியின் மனம் குளிர்ந்து போனது. “உழைச்சுப் பொழைக்கணும்னு நினைக்கிற உனக்கு ஒரு கொறையும் வராது. நீ நல்லாயிருப்பே...” என வாயார வாழ்த்தி, காக்காவுக்கு இரண்டு வடைகளைச் சாப்பிடக் கொடுத்தாள். காக்கா வடையோடு பறந்து வந்தது. குரங்கிடம் ஒரு வடையைக் கொடுத்தது. குரங்கும் வாங்கி, ருசித்துச் சாப்பிட்டது.

காக்கா தன் பங்கு வடையைத் தின்னப் போனது. அப்போது அந்தப் பக்கமாய் நரி ஒன்று வந்தது. காக்கா இப்போது சுதாரித்துக் கொண்டது.

“எனக்குப் பாட்டெல்லாம் பாடத் தெரியாது. இருக்கிறதே ஒரு வடைதான். ஒனக்கும் வேணும்னா ஆளுக்குப் பாதியா சாப்பிடலாம்” என்று காக்கா சொன்னது.

“யாரோட உணவையும் தட்டிப் பறிச்சு சாப்பிடக் கூடாதுன்னு எங்கம்மா சொல்லியிருக்காங்க. எனக்கு ஏதாவது வேலையிருந்தா வாங்கிக் கொடு” என்று கேட்டது நரி.

“வேலையா...? அந்தப் பக்கமாப் போனா, ஒரு அரச மரத்தடி வரும். அந்த மரத்தடிக்குக் கீழே ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்க. அவங்ககிட்டே போயி கேளு. வேலை தருவாங்க” என்று காக்கா சொன்னது. காக்காவுக்கு ‘நன்றி’ கூறிவிட்டு, அரச மரத்தடிக்கு நரி வந்தது.

வடை சுட்டுக் கொண்டிருந்த பாட்டியைப் பார்த்தது. நரி பாட்டியிடம் வந்து, “ஏதாவது வேலை இருந்தா கொடு பாட்டி. செய்யிறேன்” என்றது.

“சாப்பிடுறவங்களுக்கு கை கழுவத் தண்ணி வேணும். காலியா இருக்கிற இந்தத் தொட்டியில, கிணத்திலேர்ந்து தண்ணி கொண்டு வந்து ரொப்பு”என்று நரிக்கு பாட்டி வேலை கொடுத்தாள்.

வாளி ஒன்றைக் கவ்விக்கொண்டு கிணற்றடிக்குப் போனது நரி. நீர் இறைக்க கயிறு இல்லை. எங்கே போவது..? நரி யோசித்தது. அருகேயிருந்த வீட்டின் முன் நின்று, “அக்கா... அக்கா...” என்று கூப்பிட்டது நரி.

உள்ளேயிருந்து ஒரு குட்டிப் பெண் வந்தாள். “அக்கா, கிணத்திலெ தண்ணி இறைக்க கயிறு வேணும். இருந்தா கொடுங்க. என்னோட வருமானத்தில பாதியை தர்றேன்” என்று நரி சொன்னது.

அதற்கு அந்தப் பெண், “அடுத்தவங்களை ஏமாத்தி வாழாம, சுயமா வேலை செய்ய நினைக்கிற உன்னோட குணத்தைப் பாராட்டுறேன். இந்தா கயிறு... எனக்கு எதுவும் நீ தர வேண்டாம்” என்று சொன்னாள்.

நரியும் கயிற்றில் வாளியைக் கட்டி, தண்ணீரை இறைத்தது. ஒவ்வொரு வாளியாகக் கொண்டு போய், தண்ணீர்த் தொட்டியில் ஊற்றியது. தண்ணீர்த் தொட்டியும் நிரம்பியது.

பாட்டி நரியைப் பாராட்டி, மூன்று வடைகள் கொடுத்தாள். நரி ஒரு வடையைத் தின்றது. மீதமுள்ள இரு வடைகளையும் தன் தம்பி, தங்கைக்குக் கொடுக்க எடுத்துக் கொண்டுப் போனது.

“ அம்மா... எப்படியிருக்கு என்னோட பாட்டி வடை சுட்ட கதை...?”என்று கேட்டான் மதன்.

அம்மாவும் பெருமிதத்தோடு, “நல்லா இருக்குடா என் தங்கமே...” என்றாள்.

உடனே, மதன் சொன்னான் “நீயும் தான் எனக்கு முன்னாடி பாட்டி வடை சுட்ட கதை சொல்வியே, காக்கா வடையைத் திருடும், நரி ஏமாத்தி அதைப் பிடுங்கிக்கும்ன்னு...”

“தெரியாம சொல்லிட்டேன்டா. அம்மா உன்னை மாதிரி பள்ளிக் கூடம் போயி படிக்கல. ஏதோ எனக்குச் சொன்னதை நானும் சொன்னேன்...” என்று அம்மா சமாளித்தாள்.

“செய்யாத தப்பை செஞ்சதாச் சொல்லி காக்கா, நரி மேல பொய்யா திருட்டுப் பட்டம் கட்டிட்டோம். அதுங்க பாவந்தானே...” சொல்லும் போதே மதனின் குரல் கம்மியது.

“நீ சொன்ன வடைதான் சரி, எஞ்செல்லமே...” மதனை அப்படியே கட்டியணைத்துக் கொஞ்சினாள் அம்மா.

மாய வேட்டை

2025-01-31T22:17:00.000-08:00

அந்த சிறுவனின் தாத்தா மைசூர் மகாராஜாவின் அரண்மனையில் பணியாற்றியவர். அவருடைய முக்கிய வேலை ராஜாவுடன் காட்டுக்கு வேட்டையாடச் செல்வது.

வேட்டையாடுவதில் தாத்தா கில்லாடி .கொடிய காட்டு மிருகங்களை கொஞ்சம் கூட பயமில்லாமல் அவர் சர்வசாதாரணமாக வேட்டையாடுவார் என்று சொல்வார்கள் .

தாத்தா கும்மிருட்டாக இருக்கும் காட்டுக்குள் வேட்டையாடப் போகிறார்களே உங்களுக்கு பயமாக இருக்காதா என்று சிறுவன்அவரிடம் ஒரு முறை கேட்டேன். அடே பையா வேட்டைக்கு போவது அதற்கு தானே சிரித்தார் தாத்தா.

ஆமாம் வேட்டைக்குப் போவதென்பது அவருக்கு ஒரு ஜாலியான பொழுதுபோக்கு தான் .காடு என்பது பயங்கரமான பிரதேசம் எந்தப் புதரிலிருந்து எந்தக் காட்டுமிருகம் பாயுமோ எதுவும் தெரியாது.

காட்டுக்குள் வேட்டையாடப் போவது திகிலான விஷயம் என்றாலும் ஏன் வேட்டையாடப் போகிறார்கள் எதிர்பாராத விஷயங்களை எதிர்கொள்வதில் மனிதனுக்கு எப்போதுமே ஓர் அலாதியான இன்பம்.

மகாராஜா தன் ஆட்களை அனுப்பி ஒரு புலியையோ சிங்கத்தையோ பிடித்து வந்து மரத்தில் கட்டி வைக்கச் சொல்லி அதை அம்பு எய்து கொல்லமுடியும். ஆனால் அதில் என்ன பெரிய சந்தோஷமோ த்ரில்லோ இருக்கிறது எதிர்பாராத நேரத்தில் எதிர்பாராத திசையில் இருந்து வரும் தாக்குதல்களை எதிர்கொண்டு வெற்றி பெறுவதில்தானே முழுமையான சந்தோஷமும் திருப்தியும் கிடைக்கும்.

அப்படி பார்த்தால் நம் வாழ்க்கையும் ஒரு மாய வேட்டைதானே எதிர்பாராத நபர்களிட மிருந்து எதிர்பாராத நேரத்தில் சோதனைகள் நெருக்கடிகள் வரும் தாக்குதல்கள் வரும் அதை எதிர்கொள்வதில்தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது.

என் ஆருயிர் நண்பன் இப்படி என்னை ஏமாற்று வான் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லையே .செழிப்பாக ஓடும் என்று நினைத்து தொடங்கி வியாபாரம் இப்படி ஒரேயடியாக படுத்து விட்டது என்றெல்லாம் வருத்தப்படுவதில் அர்த்தமில்லை .

வேட்டைக்குப் போகும் யாரும் இந்தப் புலி நான் ஏமாந்த நேரம் பார்த்து என் மீது பாய்ந்துவிட்டது இது நீதி இல்லை என்று சொன்னால் எடுபடுமா.

# வாழ்க்கையை ஒரு வேட்டையாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள் .போராட்ட உத்வேகமும் புதிய உற்சாகமும் கிடைக்கும்.

தேவதையா சூனியக்காரக் கிழவியா

2025-01-24T02:12:00.000-08:00

இரண்டு மன்னர்களுக்குள் சண்டை... தோற்றவனிடம் வென்றவன் சொன்னான்... ”நான் கேட்கும் கேள்விக்கு சரியான பதிலைச் சொன்னால் உன் நாட்டை உனக்கே தருவேன் ”.

கேள்வி : ஒரு பெண் தன் ஆழ்மனதில் என்ன நினைக்கிறாள்?

(வென்ற மன்னனின் காதலி அவனிடம் இக்கேள்வியைக் கேட்டு விட்டு விடை சாென்னால் தான் நமக்கு திருமணம் என்று சாெல்லியிருந்தாள்).

தோற்ற மன்னன் பலரிடம் கேட்டான். விடை கிடைக்கவில்லை. கடைசியாக சிலர் சொன்னதால் ஒரு சூனியக்காரக் கிழவியிடம் சென்று கேட்டான். அவள் சொன்னாள்

விடை சொல்கிறேன். அதனால் அவனுக்கு திருமணம் ஆகும்; உனக்கு நாடு கிடைக்கும். ஆனால் எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?

அவன் சொன்னான், “என்ன கேட்டாலும் தருகிறேன்”

சூனியக்கார கிழவி விடையைச் சொன்னாள், “தன் சம்பந்தப்பட்ட முடிவுகளைத் தானே எடுக்க வேண்டும் என்பதே ஒரு பெண்ணின் ஆழ்மனது எண்ணம்”.

இப்பதிலை அவன் ஜெயித்த மன்னனிடம் சொல்ல, அவன் தன் காதலியிடம் சொல்ல, அவர்கள் திருமணம் நடந்தது. இவனுக்கு நாடும் கிடைத்தது. அவன் சூனியக்கார கிழவியிடம் வந்தான். வேண்டியதைக் கேள் என்றான்.

அவள் கேட்டாள் “நீ என்னைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும்” கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற அவன் ஒப்புக் கொண்டான். உடனே கிழவி ஒரு அழகிய தேவதையாக மாறிக் காட்சி அளித்தாள்.

அவள் சொன்னாள்,

“நாம் வீட்டில் தனியாக இருக்கும் போது நான் கிழவியாக இருந்தால், உன்னுடன் வெளியே வரும்போது தேவதையாக இருப்பேன்; ஆனால் நான் வெளியே உன்னுடன் வரும் பாேது கிழவியாக இருந்தால் வீட்டில் உன்னுடன் அழகிய தேவதையாக இருப்பேன். இதில் எது உன் விருப்பம்?” என்றாள்.

அவன் சற்றும் யோசிக்காமல் சொன்னான் “இது உன் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்; முடிவு நீ தான் எடுக்க வேண்டும்” என்று சொல்ல,

அவள் சொன்னாள், “முடிவை என்னிடம் விட்டு விட்டதால் நான் எப்போதும் அழகிய தேவதையாக இருக்கத் தீர்மானித்து விட்டேன்.!” என்றாள்.

°•○●

ஆம்..

பெண் அவள் சம்பந்தப்பட்ட முடிவுகளை அவளே எடுக்கும்போது #தேவதையாக இருக்கிறாள்...

முடிவுகள் அவள் மீது #திணிக்கப்படும் போது #சூனியக்காரக் கிழவியாகி விடுகிறாள்.

அனைவரும் புரிந்து செயல்படுங்கள்...

99 ஆட்டம்

2024-12-20T01:31:00.000-08:00

99 ஆட்டம் 🤝🤝🤝🤝

ஒரு முறை ஒரு நாட்டு அரசன் தனது மந்திரியை அழைத்து சொன்னான்:

"இதோ பார் மந்திரியாரே! நான் இவ்வளவு பெரிய சாம்ராஜ்யத்தின் அரசனாக இருக்கின்றேன். எனக்கு இல்லை என்று சொல்ல எதுவும் இல்லை. இருந்தும், நான் மன நிம்மதியாக இல்லை. மனக்குழப்பம் என்னை வாட்டி வதைக்கிறது. சலிப்பும் வெறுப்பும் என்னை பின்தொடர்கிறது. ஆனால், எதுவும் இல்லாத என் சேவகன் இருக்கிறானே, அவன் என்னை விட வாழ்வில் மனமகிழ்ச்சியுடன் இருக்கக் காணுகின்றேன். ஆனந்தத்தில் அவன் மிதக்கிறான். பார்க்க பொறாமையாக இருக்கிறது' என்று ஆதங்கப்பட்டான்.

உடனே அந்த மந்திரி: அரசே! அந்த

சேவகனிடம் 99 ஆட்டத்தை பரீட்சித்துப் பாருங்களேன்' என்றான்.

அதற்கு அரசன்: அது என்ன 99 ஆட்டம்? புதுமையாக இருக்கிறதே!" என்றான்.

அதற்கு மந்திரி சொன்னான்: 99 ஆட்டம் என்பது 99 பொற்காசுகளை எடுத்து ஒரு பையில் போட்டு சேவகனின் வீட்டு வாசலில் வைத்துவிடுங்கள். "100 பொற்காசுள் உங்களுக்கான அன்புப் பரிசு " என்று அதிலே எழுதி வைத்துவிட்டு வந்துவிடுங்கள்.

பின்பு என்ன நடக்கிறது என்று பொறுத்திருந்து பாருங்கள்!" என்றான். அப்படியே அரசனும் செய்துவிட்டு அவதானித்தான். பொற்காசுள் நிறைந்த பையைக் கண்ட சேவகன் ஆனந்தத்தில் மிதந்தான். பணப்பையை எடுத்து எண்ணிப்பார்த்தான். ஒரு காசு குறைவாக இருந்தது. ' கட்டாயம் ஒரு பொற்காசு வெளியில் எங்காவது விழுந்திருக்க வேண்டும்' என மனதில் நினைத்துக் கொண்டான். அதன்படி அவனும் அவனது மனைவி பிள்ளைகுட்டிகள் என அனைவரும் தவறிய அந்த ஒரு பொன்நாணயத்தை தேட ஆரம்பித்தனர். தேடித் தேடி இரவும் முடிந்து பொழுதும் விடிந்தது, தேடல் மாத்திரம் முடிந்தபாடில்லை. கோபமடைந்த சேவகன் அவர்கள் மீது எரிந்துவிழத் தொடங்கினான். அவன் மனமகிழ்ச்சி மனவருத்தமாக மாறியது.

மறுநாள் சேவகன் விரக்தியடைந்தவனாக காணப்பட்டான். புன்முறுவல் பூத்திருந்த அவனது முகம் சுடுமூஞ்சாக மாறியிருந்தது. தன்னைத்தானே திட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

இதையெல்லாம் ஓரமாக நின்று அவதானித்துக் கொண்டிருந்த அரசனுக்கு 99 ஆட்டம் என்றால் என்னவென்று புரிந்தது போய்விட்டது.

அதுதான் ஜனங்களே!அந்த எல்லாம் வல்ல இறைவன் நமக்கு வழங்கிய 99 வகையான செளபாக்கியங்களோடு இருப்பதை நாம் மறந்துவிடுகிறோம்.

வாழ்வில் நமக்கு கிடைக்காத அந்த ஏதொ ஒரே ஒரு பாக்கியத்திற்காக நிம்மதியை இழந்து மனவருத்தத்தோடு வாழ்ந்து வருகிறோம். ஏங்கித் தவிக்கிறோம்.

கைவசம் இருக்கும் பல சுகங்களை மறந்து இல்லாத ஒரு சுகத்துக்காக ஏங்குகின்றோம், மனக்கவலையோடு நாம் வாழ்ந்து வருகின்றோம்.

நன்றிகள்

📖 தமிழ் கதைகள்.✍️ - முகநூல் காளிதாசன் கணேசன்

வாழ்க்கையில் மன நிறைவு அடைய

2024-12-19T23:05:00.000-08:00

ஒரு பணக்கார தந்தையும் அவரது மகனும் ஒரு விலையுயர்ந்த வணிக வளாகத்திற்கு ஷாப்பிங் சென்றனர். அவர்கள் காரில் திரும்பி வரும் வழியில், ஒரு ஏழைப் பையன் அவர்களை நெருங்கினான்.

"தயவுசெய்து எனக்கு உதவுங்கள் ஐயா! இன்னும் உடுத்துவதற்கு என்னிடம் ஆடை இல்லை"

பணக்கார தந்தை அந்த ஏழை பையனை ஒரு பார்வையை வீசி கிழிந்த அவன் ஆடைகளை பார்த்து அவன் மீது இரக்கம் கொண்டார்.

"தம்பி உனக்கு என்ன வயசு?" என்று அவனிடம் கேட்டான்.

"எனக்கு பத்து வயது, ஐயா" என்றான்.

அப்போது பணக்கார தந்தை கூறினார்.

"சரி, என் மகனுக்கும் வயது பத்து, அவனுடைய புது ஆடைகள் உனக்குப் பொருந்தும் என்று நினைக்கிறேன்"

தந்தை தனது ஆடம்பரமான தோற்றமுடைய மகனின் பக்கம் திரும்பினார்.

"ஜெஃப், நாம் புதிதாக வாங்கிய ஆடைகள் சிலவற்றை இந்தப் பையனுக்கு கொடுத்துவிடு நாளை ஷாப்பிங் செய்ய வரலாம்"

சிறுவன் சம்மதிக்க

பணக்கார தந்தை அவர்களின் ஷாப்பிங் பையைத் திறந்து சில துணிகளை எடுத்து ஏழை பையனிடம் கொடுத்தார். அவன் முகம் உற்சாகத்தில் பிரகாசித்தது.

அப்போது தந்தை விசாரித்தார்.

"நீ எங்கு வசிக்கிறாய் என்பதை நான் அறியலாமா?"

ஏழைப் பையன் பதில் சொன்னான்.

"நான் பாலத்தின் கீழ், தெருவில் வசிக்கிறேன்"

ஆடைகள் தந்தமைக்காக அவர்களுக்கு நன்றி சொல்ல தந்தையும் அவரது மகனும் விடைபெற்று சென்றனர்

மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, பணக்கார தந்தை தெருவை ஓட்டி, பாலத்தின் கீழ் ஏழை பையனைத் தேடினார். அவனைக் கண்டதும், காருக்கு அழைத்துச் சென்று உடைகள், காலணிகள், பைகள் மற்றும் பொம்மைகள் அடங்கிய பெட்டிகளை அவனிடத்தில் தந்தார்

"அவை என் மகனின் உடைமைகள் ஆனால் அவை அனைத்தையும் இப்போது உனக்குத் தருகிறேன்"

ஏழைப் பையன் ஆச்சரியமடைந்தான், அழுகையை நிறுத்த முடியவில்லை. அவர் கூறினார்.

"ஆனால் உங்கள் மகனுக்குக இவை தேவையில்லையா?"

"இல்லை, ஏனென்றால் அவன் இப்போது சொர்க்கத்தில் இருக்கிறான். என் அன்பான பையன் சில வாரங்களுக்கு முன்பு புற்றுநோயால் இறந்துவிட்டான். அவன் புற்றுநோயுடன் மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான், அவன் இறக்கப் போகிறார் என்பதை நாங்கள் அறிந்திருந்தோம், எனவே அவன் வாழ்க்கையின் இறுதி நாட்களில் நுழைவதைப் பார்ப்பது உணர்ச்சி ரீதியாக மிகவும் கடினமாக இருந்தது. மரணப் படுக்கையில், ஜெஃப் என்னிடம் 'அப்பா நான் போனதும், மாலுக்கு வெளியே நாம் சந்தித்த ஏழைப் பையனுக்கு, என் உடைமைகள் அனைத்தையும் கொடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டான்.

கண்களில் கண்ணீருடன் தந்தை ஒரு கணம் நிறுத்தினார், அவர் முடித்தார்.

"நீ ஏழையாக இருக்கலாம், ஆனால் பணத்தால் வாங்க முடியாத உயிரினை நீ பெற்றிருப்பது எவ்வளவு பாக்கியம் என்று உனக்குத் தெரியாது. முடிந்தால் என் மகனுக்கு நூறு உயிர்களை நான் வாங்கி இருப்பேன் , ஆனால் அவனுடைய எல்லாப் போராட்டங்கள் மற்றும் உடல் கஷ்டங்கள் பற்றி உனக்குத் தெரியாது வாழ்க்கை அப்படித்தான்.

நாம் அடிக்கடி நம் வாழ்க்கையை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுகிறோம், பிறர் போல் வாழ்க்கை நமக்கு இல்லை என்று வேதனைப்படுகின்றோம், பிறரிடம் பொறாமைப்படுவதற்குப் பதிலாக, நமக்கு அமைந்த வாழ்க்கையில் மன நிறைவு அடைய வேண்டும்.

ஒருவர் கைரேகை போல் இன்னொருவருக்கு அமைவதில்லை. தூரத்தில் பிரகாசமாக ஏரியும் மெழுகுவர்த்தியை அருகில் சென்று பார்த்தால் தான் அது கண்ணீர் விட்டு உருகுவது நமக்குத் தெரியும்.

ஆசை அறுமின்கள்

2024-11-29T22:26:00.005-08:00

ஒரு ஊரில் ஒரு அம்மா இருந்தார்.

அவருக்கு ஒரு மகன்.

வயசான காலத்தில் அம்மாவை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக உழைப்பு தேடி பட்டணத்துக்கு வந்தான் அந்தப் பையன்.

அங்கே இங்கே தேடினான் வேலை கிடைக்கவில்லை.

கடைசியாக ஒரு ஆள் இந்த பையனை வேலைக்குச் சேர்த்துக் கொண்டார்.

முதலில் சிலநாள் எந்த வேலையும் கொடுக்கவில்லை.

பிறகு ஒரு நாள் அவனை கூட்டிக்கொண்டு ஒரு எருமை மாட்டுத் தோலை அவனிடம் கொடுத்தார்.

ஏன் எதற்கு என்று கேட்காமல் இவன் அதை வாங்கிக்கொண்டான்.

அப்புறம் அவர் ஒரு நான்கு கோணிப் பைகளை எடுத்துக் கொண்டார்.

ஒரு ஒட்டகத்தை ஏற்பாடு செய்தார்.

புறப்படு போகலாம் என்றார்.

இவன் ஏன் எதற்கு என்று கேட்கவில்லை.

முதலாளி கூப்பிடுகிறார் சரி என்று புறப்பட்டான்.

இரண்டு பேரும் சேர்ந்து அந்த ஒட்டகத்தில் ஏறிக் கொண்டார்கள். பயணம் ஆரம்பமாகியது.

போய்க் கொண்டே இருந்தார்கள்.

ஒரு பெரிய செங்குத்தான மலை வந்தது.

ஒட்டகத்தை நிறுத்தினார்.

பையன் இறங்கினான்.

அவர் சொன்னார் இதோ பாருப்பா இந்த மாட்டுத் தோலை விரித்து அதிலே படுத்துக் கொள் என்றார்.

அவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. இருந்தாலும் முதலாளி சொல்கிறார் என்று படுத்து கொண்டான்.

உடனே அவர் அந்த எருமை தோலை நான்கு பக்கமும் எடுத்து ஒன்றாக்கி ஒரு கயிற்றினாலே கட்டினார்.

உள்ளே அந்த பையன்.

இவர் அவனை அப்படியே கட்டிப் போட்டு விட்டு விலகி வந்த ஒரு மரத்துக்கு பின்னால் ஒளிந்து கொண்டார்.

அங்கே அவர் கட்டிப்போட்டது ஒரு எருமை மாடு மாதிரி தெரிந்தது.

கொஞ்ச நேரத்தில் இரண்டு பெரிய கழுகுகள் அங்கே பறந்து வந்தன.

அந்த எருமை தோல் மூட்டையை அப்படியே தூக்கி கொண்டு உயரப் பறந்து போய் அந்த செங்குத்தான மலை உச்சியில் போட்டன.

அலகால் கொத்தின.

உள்ளே இருந்து ஒரு பையன் வெளியே வருவதை பார்த்ததும் அந்த கழுகுகள் பயந்து ஓடிவிட்டன.

அந்த பையன் அங்கே பார்க்கிறான் அவன் காலடியில் ஏராளமான நவரத்தினங்கள் கொட்டிக் கிடந்தன.

கீழே நின்று கொண்டிருந்த முதலாளி ஏன் சும்மா நின்று கொண்டிருக்கிறாய்.

உன் காலடியில் கிடக்கிற கற்களைப் பொறுக்கி கீழே போடு என்றார்.

அவன் போட ஆரம்பித்தான்.

முதலாளி நான் எப்படி கீழே இறங்கி வருவது என்று கேட்டான்.

நீ முதலில் போடு அப்புறம் அதற்கு வழி சொல்கிறேன் என்றார்.

நான்கு சாக்கும் நிரம்பியது.

சேர்த்துக் கட்டி ஒட்டகத்தின் முதுகில் ஏற்றிக் கொண்டு புறப்பட்டார் முதலாளி.

முதலாளி என்று கத்தினான் அவன்.

முட்டாளே என் வேலையாட்களுக்கு எப்படி வேலை கொடுக்கிறேன் என்பது புரியவில்லையா? அந்த மலை உச்சியில் பின்னால் திரும்பிப் பார் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள் என்பது புரியும் என்று சொல்லி விட்டு போய்விட்டார்.

பையன் திரும்பிப் பார்க்கிறான் அங்கு ஏராளமான எலும்புக்கூடுகள்.

ஆகா ஏமாந்து போய்விட்டோம் என்பதை புரிந்து கொண்டான்.

கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு கழுகு தலைக்கு மேலே பறந்து வந்தது. இவன் ரொம்ப சாமர்த்தியமாக ஒரே தாவலில் அதன் காலை பிடித்துக் கொண்டான்.

கழுகு பயந்துபோய் மேலே பறந்தது. கடைசியில் களைத்துப் போய் கீழே இறங்கத் தொடங்கிவிட்டது.

இவன் தரையில் குதித்து தப்பித்துக் கொண்டான். கொஞ்ச நாள் கழித்து மறுபடியும் பழைய முதலாளியிடம் போய் வேலை கேட்டான்.

அவருக்கு ஆச்சரியம் இவன் எப்படி தப்பித்தான் என்று இருந்தாலும் இவன் வேற யாரோ அவன் சாயலில் இருக்கிறான் என்று நினைத்து வேலையில் சேர்த்துக் கொண்டார்.

இரண்டு நாள் கழித்து வழக்கம் போல நாலு சாக்கு எடுத்துக் கொண்டு அவனையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்த மலைப் பக்கம் போனார்.

எருமை தோலை தரையில் விரித்து படுக்க சொன்னார்.

உடனே இவன் புத்திசாலித்தனமாக முதலாளி எனக்கு எப்படி படுப்பது என்று தெரியவில்லை. நீங்கள் கொஞ்சம் படுத்துக் காட்டினால் நன்றாக இருக்கும்.

அவரும் எதார்த்தமாக இதுகூட தெரியவில்லையா? என்று சொல்லிக் கொண்டு அதில் படுத்தார்.

அவ்வளவுதான் உடனே அவன் திடீரென்று அப்படியே சுருட்டி கட்டிவிட்டான்.

கொஞ்ச நேரத்தில் வழக்கம் போல் இரண்டு கழுகுகள் வந்து தூக்கிக் கொண்டு போய் அந்த நவரத்தின மலை உச்சியில் போட்டன.

மூட்டையை பிரித்து முதலாளி வெளியே வந்தார்.

கீழே இருந்து பையன் கத்தினான். நேரத்தை வீணாக்காதீங்க.

ரத்தினக் கல்லை எல்லாம் பொறுக்கி கீழே போடுங்க என்றான்.

அவருக்கு புரிந்து போனது இவன் பழைய ஆள்தான்.

சரி சரி மலை உச்சியில் இருந்து எப்படி கீழே இறங்கி வந்தாய். அதைச் சொல் முதலில் என்றார்.

முதலில் ரத்தினக் கல்லை பொறுக்கி கீழே போடுங்கள் அப்புறம் சொல்கிறேன் என்றான்.

வேற வழியில்லை பொறுக்கிப் போட்டார் நான்கு சாக்குகளிலும் கட்டிக்கொண்டு ஒட்டகத்தில் ஏறி புறப்பட்டான்.

முதலாளி கத்தினார்.

தப்பித்தது எப்படி என்பதைச் சொல்லாமல் போகிறாயே என்றார்.

உங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கிற எலும்புக்கூடுகளின் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டு அவன் போய்விட்டான்.

இது ஒரு துர்க்மெனிய நாட்டு கதை.

அதாவது இந்தக்கதையில் வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான் என்பதுடன் அதிகமாக ஆசைப்பட்டால் ஆபத்து வந்து சேரும் என்பதும் தெளிவாக புரிகிறது.

இதைத்தான் திருமூலர்

"ஆசை அறுமின்கள் ஆசை அறுமின்கள்

ஈசனோ டாயினும் ஆசை அறுமின்கள்

ஆசை படப்பட ஆய்வரும் துன்பங்கள்

ஆசை விடவிட ஆனந்தம் ஆமே " என்கின்றார்.

பண ஆசை எல்லைத் தீமைக்கும் வேராயிருக்கிறது.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் எப்போது பேராசையை விடுத்து இறைவன் நமக்குக் கொடுத்ததை வைத்து சந்தோஷமாக வாழ்கிறோமோ அப்போதுதான் வாழ்க்கையும் சிறக்கிறது.

🙏🙏🙏

காலம் யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை

2024-11-29T22:22:00.000-08:00

அவர் ஒரு மிகப்பெரிய பிசினஸ்மேன்.

சின்னதாக ஒரு மளிகைக்கடையில் ஆரம்பித்த தொழில், ஜுவல்லரி ஷாப், ஹோட்டல், துணிக்கடை, டிபார்ட்மென்ட்டல் ஸ்டோர்... என விரிந்திருந்தது.

நகரத்தில் பெரும் செல்வந்தர், கௌரவத்துக்குரியவர் என்ற பெயரையெல்லாம் பெற்று விட்டார். அன்பான மனைவி, இரு ஆண் மகன்கள். ஆனாலும் அவருக்கு நேரமில்லை. யாரையும் நம்பி பிசினஸை ஒப்படைக்க மனமில்லை. விடிவதற்கு முன் தொடங்கி விடும் ஒரு நாள் பொழுது, நள்ளிரவில் தான் அவருக்கு முடிகிறது.

மனைவி, பிள்ளைகளுடன் உரையாடவோ, பல நேரங்களில் சேர்ந்து சாப்பிடவோ கூட நேரமில்லாமல் தான் அவர் `பிசினஸ், பிசினஸ்...’ என்று அலைந்து கொண்டிருந்தார்.

ஒருநாள் இரவு அவர் வீடு திரும்பிய போது மணி பன்னிரண்டைத் தாண்டியிருந்தது. வழக்கமாக அவரை எதிர்கொண்டு அழைக்கக் காத்திருக்கும் அவர் மனைவி அன்றைக்கு இல்லை.

வீட்டுப் பணியாளர் தான் கதவைத் திறந்தார். அவர் முகக்குறிப்பை உணர்ந்து அந்தப் பணியாளர் சொன்னார்... `ஐயா... அம்மாவுக்கு திடீர்னு மயக்கம் வந்துடுச்சு. ஹாஸ்பிட்டலுக்குப் போய் ட்ரீட்மென்ட் எடுத்துட்டு ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் வந்தாங்க. ரூம்ல தூங்குறாங்க...’’

`ஏன்... என்ன ஆச்சு?’’

பிரஷர்னு டாக்டர் சொல்லியிருக்காங்க, ஆனா, பயப்படத் தேவையில்லையாம். மருந்து மாத்திரை சாப்பிட்டு, ரெஸ்ட் எடுத்தா சரியாப் போயிடுமாம்.’’

`எனக்கு போன் பண்ணிச் சொல்ல வேண்டியது தானே?’’

`நிறைய தடவை உங்க பெரிய பையன் போன் பண்ணினாராம். `ஸ்விட்ச்டு ஆஃப்’னே வந்துச்சாம்.’’

அப்போது தான் அவருக்கு ஒரு மீட்டிங்குக்காக இரவு எட்டு மணிக்கு தன் மொபைல்போனை ஸ்விட்ச் ஆஃப் செய்தது நினைவுக்கு வந்தது.

அவர் தன் மனைவி படுத்திருந்த அறைக்குள் அவசரமாக நுழைந்தார். அந்தப் பெண்மணி ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவர், மனைவியின் தலையை ஆதுரமாக வருடிக் கொடுத்தார். சே... இவளை கவனிக்காமல் விட்டு விட்டோமே!’ என்கிற வருத்தம் எழுந்தது.

அவர்களுக்கு திருமணமாகி 25 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. குடும்பத்தோடு சேர்ந்து மகிழ்ந்திருந்த நாள்களையெல்லாம் நினைவுக்குக் கொண்டு வர முயன்றார்.

அவர் நினைவுக்கு வந்தது மிக மிகச் சொற்ப தினங்களே!. தன் மனைவியின் பக்கத்தில் இப்படி நெருக்கமாக அமர்ந்தே வெகு நாள்கள் ஆகிவிட்டது என்பதை நினைத்ததும் அவருக்கு `திடுக்’கென்று இருந்தது.

அறையை விட்டு வெளியே வந்தார். அடுத்த அறைக்கதவைத் திறந்து பார்த்தார். அவருடைய இரு மகன்களும் படுக்கையில் படுத்திருந்தார்கள்.

சத்தமில்லாமல் கதவை மூடினார். மாடியிலிருந்த தன் தனி அறைக்குப் போவதற்காகப் படிகளில் ஏறினார்.

`ஐயா... சாப்பிட ஏதாவது வேணுமா?’’ பணியாள் கேட்டார்.

வேண்டாம்’’ என்று சொல்லிவிட்டு அவர் தன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவைச் சாத்திக் கொண்டார்.

உடையை மாற்றிக் கொண்டு கட்டிலில் அமர்ந்தார். `இவ்வளவு சம்பாதித்து என்ன பிரயோசனம்... நாம் யாருக்காக வாழ வேண்டும்...

பிள்ளைகள், மனைவி இவர்களோடு கூட நேரத்தைச் செலவழிக்க முடியாமல் அப்படி என்ன பிசினஸ்...’ என்னென்னவோ யோசனை வந்தது.

கடைசியில் அவர் ஒரு முடிவுக்கு வந்தார். `இன்று தான் கடைசி. இன்றோடு பிசினஸிலிருந்து ஓய்வு பெற்று விட வேண்டும். இனிமேல் வாழ வேண்டும். எனக்காக, என் மனைவிக்காக, என் குடும்பத்துக்காக...’

அப்போது தான் கட்டிலுக்கு அருகிலிருந்த நாற்காலியில் யாரோ உட்கார்ந்திருப்பது அவருக்குத் தெரிந்தது. `கதவைத் தாழ்ப்பாள் போட்டு விட்டுத் தானே வந்தோம்..! இது யார்... எப்படி உள்ளே வந்தார்?’

யார் நீங்க... எப்படி உள்ளே வந்தீங்க?’’ என்று கேட்டார்.

அந்த உருவம் சொன்னது... ``நான் மரண தேவதை. உன்னை அழைத்துச் செல்ல வந்திருக்கிறேன்.’’

அவர் திடுக்கிட்டுப் போனார்.....

`ஐயா சாமி... நான் இப்போ தான் வாழணும்னு முடிவு செஞ்சிருக்கேன். இப்போ போய் என்னை கூட்டிட்டுப் போக வந்திருக்கீங்களே..! கொஞ்சம் அவகாசம் கொடுங்க!’’ -

அவர் எவ்வளவோ பேசி, மன்றாடிப் பார்த்தார். தன் செல்வத்தையெல்லாம் கொடுப்பதாகச் சொல்லிப் பார்த்தார்.

மரண தேவதை அவருக்கு செவி சாய்க்க மறுத்தது. அங்கிருந்து நகராமல், அவரை அழைத்துச் செல்ல ஆணியடித்தது போல் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தது.

ஒரே ஒரு மணி நேரம் மட்டும் அவகாசம் கொடுங்க ஐயா. என் மனைவி, குழந்தைகளுக்கு நான் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் இருக்கு.

அதை முடிச்சிடுறேன். ரொம்ப நாள் பார்க்காம இருந்த என் நண்பர்கள், உறவினர்களைப் பார்த்துடுறேன்...’’ என்று கேட்டார்.

அதற்கும் மரண தேவதை ஒப்புக் கொள்ளவில்லை.

அவர் கெஞ்சி அழும் குரலில் கேட்டார்... ``சரி... ஒரே ஒரு நிமிஷமாவது கொடுப்பீங்களா? உலகத்துக்கு நான் ஒரு குறிப்பு எழுதணும்...’’

மரண தேவதை ஒப்புக் கொண்டது.

அவர் இப்படி எழுதினார்......

`உங்களுக்கான நேரத்தை சரியான வழியில் செலவழித்து விடுங்கள்.

என்னுடைய அத்தனை சொத்துகளை ஈடாகக் கொடுத்தாலும் கூட எனக்காக ஒரு மணி நேரத்தை என்னால் வாங்க முடியவில்லை.

இது ஒரு பாடம். எனவே, உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் வீணடித்து விடாமல் அனுபவித்து வாழ்ந்து விடுங்கள்!’

அப்போது யாரோ கதவை பலமாகத் தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அவர் திடுக்கிட்டு கண் விழித்தார்.

விடிந்து வெகுநேரமாகி விட்டிருந்தது. அவர் எழுந்து போய்க் கதவைத் திறந்தார். பணியாள் தான் வெளியே நின்றுகொண்டிருந்தார்.

`ஐயா... ரொம்ப நேரமா கதவைத் தட்டுறேங்க. நீங்க திறக்கலையா..? பயந்துட்டேன். அதான் கொஞ்சம் பலமாகத் தட்டிட்டேன்.’’

அவர் அவசரமாகத் திரும்பி தன் பெட்டுக்கு அருகேயிருக்கும் மேஜையைப் பார்த்தார்.

அங்கே அவர் எழுதிய குறிப்பு இல்லை. பேனாவும், எழுதப்படாத வெள்ளைத் தாளும் தான் இருந்தன.

வாழ்க்கையில் எதை இழக்கக் கூடாது?. யதார்த்தம் சொல்லும் கதை!

நேற்று என்பது போய் விட்டது; நாளை, இனிமேல் தான் வர வேண்டும்; நமக்கிருப்பது இன்று மட்டும் தான். நாம் அதை வாழ்ந்து பார்ப்போம்!’ -

வாழ்வின் யதார்த்தத்தை அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார்

ஒரு மனிதனின் பிறந்தநாள், அவன் ஒரு வருடம் மூப்படைந்து விட்டான் என்பதை உணர்த்தும் நாள்.

காலம் யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை.
அதன் ஓட்டத்தோடு இணைந்து மனிதன் வாழ்க்கையை அனுபவித்து வாழ்ந்து விட வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் கதை இது...

All Our Posts

2024-11-28T02:13:00.003-08:00

thathuvam of the day

பிரதிபலன் பாராது உதவுவோம்

2024-11-26T01:43:00.001-08:00

படகு ஒன்றுக்கு பெயின்ட் அடிப்பதற்கான பொறுப்பு ஒருவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

அவர் ப்ரஷ், பெயின்ட் என்பவற்றைக் கொண்டு வந்து படகு உரிமையாளர் வேண்டிக் கொண்டதைப் போலவே பிரகாசமான சிவப்பு நிறத்தில் பெயின்ட் அடித்துக் கொடுத்தார்.

பெயின்ட் அடித்துக் கொண்டிருக்கும் போது அந்தப் படகில் ஒரு சிறிய ஓட்டை இருப்பதை கவனித்து, உடனடியாகவே அந்த ஓட்டையை சரிவர அடைத்தும் விட்டார்.

வேலை முடிந்ததும் அவர் தனக்குரிய கூலியை வாங்கிக் கொண்டு சென்றுவிட்டார்.

அடுத்த நாள் படகின் உரிமையாளர் அந்த பெயின்டரின் வீடு தேடி வந்து ஒரு பெறுமதிமிக்க காசோலையை கொடுத்தார். அது அவர் ஏற்கனவே கூலியாக வழங்கிய தொகையைப் பார்க்கிலும் பன் மடங்கு அதிகமானது.

பெயின்டருக்கோ அதிர்ச்சி. " நீங்கள் தான் ஏற்கனவே பேசிய கூலியைத் தந்துவிட்டீர்களே? எதற்காக மீண்டும் இவ்வளவு பணம் தருகிறீர்கள்? என்று கேட்டார் பெயின்டர்.

" இல்லை. இது பெயின்ட் அடித்ததற்கான கூலி அல்ல. படகில் இருந்த ஓட்டையை அடைத்ததற்கான பரிசு" என்றார் படகின் உரிமையாளர்.

" இல்லை சேர்... அது ஒரு சிறிய வேலை. அதற்காக இவ்வளவு பெரிய தொகைப் பணத்தை தருவதெல்லாம் நியாயமாகாது. தயவு செய்து காசோலையை கொண்டு செல்லுங்கள்" என்றார் பெயின்டர்.

" நண்பரே... உங்களுக்கு விசயம் புரியவில்லை. நடந்த விசயத்தைச் சொல்கிறேன் கேளுங்கள்" என்று சொல்லி விட்டு படகு உரிமையாளர் தொடர்ந்தார்.

" நான் உங்களை படகுக்கு பெயின்ட் அடிக்கச் சொல்லும் போது அதில் இருந்த ஓட்டை பற்றிச் சொல்ல மறத்துவிட்டேன்.

பெயின்ட் அடித்துவிட்டு நீங்களும் போய்விட்டீர்கள். அது காய்ந்த பிறகு எனது பிள்ளைகள் படகை எடுத்துக் கொண்டு மீன் பிடிக்கக் கிளம்பிவிட்டார்கள்.

படகில் ஓட்டை இருந்த விசயம் அவர்களுக்குத் தெரியாது. நான் அந்த நேரத்தில் அங்கு இருக்கவுமில்லை.

நான் வந்து பார்த்த போது படகைக் காணவில்லை. படகில் ஓட்டை இருந்த விசயம் அப்போதுதான் நினைவுக்கு வர நான் பதறிப் போய்விட்டேன்.

கரையை நோக்கி ஓடினேன். ஆனால் எனது பிள்ளைகளோ மீன் பிடித்து விட்டு மகிழ்ச்சியாக திரும்பிவந்து கொண்டிருந்தார்கள். அந்தக் கணம் எனக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சிக்கும் நிம்மதிக்கும் அளவேயில்லை.

உடனே படகில் ஏறி ஓட்டையைப் பார்த்தேன். அது நேர்த்தியாக அடைக்கப்பட்டிருந்தது. இப்போது சொல்லுங்கள். நீங்கள் செய்தது பெறுமதியற்ற சிறியதொரு வேலையா? நீங்கள் என்னுடைய பிள்ளைகளின் விலைமதிக்க முடியாத உயிர்களையல்லவா காப்பாற்றியிருக்கிறீர்கள்? உங்களது இந்தச் 'சிறிய' நற்செயலுக்காக நான் எவ்வளவுதான் பணம் தந்தாலும் ஈடாகாது." என்றார்.

நண்பர்களே... இதிலிருந்து என்ன புரிகிறது. யாருக்கு எங்கே எப்போது எப்படி என்றெல்லாம் பார்க்க வேண்டியதில்லை. நமக்கு சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் பிரதிபலன் பாராது உதவுவோம். பிறரின் கண்ணீரைத் துடைப்போம். நம் கண் முன்னே தெரியும் ஓட்டைகளை கவனமாக அடைப்போம். அப்போதுதான் நமது ஓட்டைகளை அடைப்பதற்கான மனிதர்களை இறைவன் அறியாப் புறத்திலிருந்து நம்மிடம் கொண்டு வந்து சேர்ப்பான்.

கிணறு வெட்டுனாங்க???

2024-11-26T01:24:00.001-08:00

#நம்முன்னோர்கள்முட்டாள்கள்இல்லை. அவர்கள் எதை செய்தலும் கண்டிப்பாக அதில் ஆயிரம் நன்மைகள் இருக்கும். நமக்கு

நமது முன்னோர்களின் விஞ்ஞான அறிவு.

அந்த காலத்தில் எப்படி எந்த

டெக்னாலஜியும் இல்லாம

#கிணறு வெட்டுனாங்க??? . . .

கிணறு அமைப்பது என்பது அத்தனை எளிதான காரியமில்லை . பலர் சேர்ந்து உழைத்து உருவாக்கிட வேண்டிய ஒன்று.

ஒரு வேளை தோண்டிய கிணற்றில்

#தண்ணீர் வராமல் போய்விட்டால்

அத்தனை உழைப்பும் வீணாகி விடும் . அதே போல கோடையில் கிணற்றில் நீர் வறண்டு போகும் வாய்ப்பும்உள்ளது . ஆனால் இவற்றிற்கெல்லாம்

எளிய இலகுவான தீர்வுகள் இதோ :

மனையின் குறிப்பிட்ட

ஏதாவது ஒரு பகுதியில்

அதிகளவு பச்சை பசேலென புற்கள்

வளர்ந்திருந்தால், அந்த இடத்தில்

கிணறு தோண்ட குறைந்த ஆழத்தில்

நீரூற்று தோன்றும் என்கின்றனர் .

சரி நீரூற்று இருக்கும.் ஆனால் நல்ல

நீரூற்று என அறிவது எப்படி ?

நவதானியங்களை அரைத்து கிணறு வெட்ட

வேண்டிய நிலத்தில் முதல் நாள்

இரவு தூவி விடவேண்டும். அடுத்த

நாள் கவனித்தால் எறும்புகள்

இவற்றை சேகரித்து ஒரே இடத்தில்

கொண்டுசென்று சேர்த்த

அடையாளங்கள் , அதாவது தடயங்கள்

இருக்குமாம் அந்த இடத்தில்

கிணறு வெட்டினால் தூய

சிறப்பான நன்னீர் கிடைக்கும்

என்கிறார்கள் .

சரி தூய நீரும்

கண்டு கொண்டாயிற்று. . . .கோடைகாலத்திலும்

வற்றாத நீர் ஊற்று எந்த இடத்தில்

இருக்கிறது என்று அறிவது எப்படி ?

கிணறு வெட்ட இருக்கும் நிலப்

பகுதியை நான்கு பக்கமும்

அடைத்து விட்டு பால் சுரக்கும்

பசுக்களை அந்த நிலத்திற்க்குள் மேய

விட வேண்டும். பின்னர் அந்த

பசுக்களை கவனித்தால் மேய்ந்த

பின் குளிர்ச்சியான இடத்தில்

படுத்து அசை போடுகின்றனவாம் .

அப்படி அவை படுக்கும்

இடங்களை நான்கு , ஐந்து நாட்கள்

கவனித்தால் அவை ஒரே இடத்தில்

தொடர்ந்து படுக்குமாம் . அந்த

இடத்தில் தோண்டினால் வற்றாத

நீரூற்றுக் கிடைக்குமாம்.

இறைவனின் கணக்கு

2024-11-25T22:33:00.005-08:00

இறைவனின் கணக்கு

ஒரு புகழ் பெற்ற கோவிலில், பணியாள் ஒருவர் இருந்தார்.கோவிலைப் பெருக்கிச் சுத்தம் செய்வது தான் அவரது பணி.

அதைக் குறைவின்றி சிறப்பாகச் செய்து வந்தார். கோவிலைவிட்டால் வீடு என்றுதான் வாழ்ந்து வந்தார். இதைத்தவிர அவருக்கு வேறொன்றும் தெரியாது.தினமும்பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் வந்து இறைவனை தரிசனம் செய்த வண்ணமிருந்தனர்.

இறைவன்இப்படி எல்லா நேரமும் நின்றுகொண்டே இருக்கிறானே…!

அவனுக்கு சோர்வாக இருக்காதா? என்று எண்ணியஅவர் ஒரு நாள், இறைவனிடம் “எல்லா நேரமும்இப்படி நின்று கொண்டேயிருக்கிறாயே… உனக்குப் பதிலாகநான் வேண்டுமானால் ஒரு நாள் நிற்கிறேன். நீ சற்று ஓய்வெடுத்துக்கொள்கிறாயா?” என்று கள்ளம்கபடமில்லாமல் கேட்டான்.

இறைவன், எனக்கு நிற்பதில்

ஒன்றும் பிரச்னையில்லை! எனக்குப் பதிலாக

நாளை ஒரு நாள் நீ நில்! ஆனால், ஒரு முக்கிய

நிபந்தனை, நீ என்னைப் போலவே அசையாமல் நிற்கவேண்டும். வருபவர்களைப் பார்த்துப் புன்முறுவலுடன்ஆசி வழங்கினால் போதுமானது. யார் என்ன சொன்னாலும்கேட்டாலும் நீ பதில் சொல்லக் கூடாது. நீ கடவுள்சிலை என்பதை மறந்து விடக்கூடாது. என்மீது நம்பிக்கை வைத்து அசையாது நின்றாலே போதுமானது

என்று கூறினார். அதற்கு அந்தப் பணியாளும்

சம்மதித்தார்.

அடுத்த நாள், இறைவனைப்போலவே அலங்காரம் செய்து கொண்டு, கோவில்கருவறையில்நின்றார். இறைவனோ இவரைப் போல தோற்றத்தை ஏற்றுக்

கோவிலைப் கூட்டிப் பெருக்கி சுத்தம் செய்யத்

தொடங்கினார். முதலில் ஒரு மிகப் பெரிய செல்வந்தன்வந்தான். தன் வியாபாரம் சிறப்பாக இருக்கவேண்டும்என்று இறைவனிடம் வேண்டி, ஒரு மிகப் பெரியதொகையை உண்டியலில் காணிக்கையாகச் செலுத்தினான்.

அவன் திரும்பிச் செல்லும் போது, தவறுதலாகத்

தனது பணப்பையைத் தவற விட்டுச் சென்றான். இதைக்கருவறையில் கடவுள் வேடத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும்பணியாளர் பார்த்தார். ஆனால், இறைவன்நிபந்தனை ஞாபகத்துக்கு வர பேசாமலிருந்தார்.

அப்படியே அசையாது நின்றார்.

சிறிது நேரம்

கழித்து ஒரு பரம ஏழை அங்கு வந்தான். அவனிடம்உண்டியலில் போட ஒரே ஒரு ரூபாய் மட்டுமே இருந்தது.அவன், என்னால் இது மட்டும் தான் உனக்கு தரமுடிந்தது. என்னை மன்னித்துவிடு இறைவா ! என்றும் போல,

என்னை ஆசிர்வதிக்க வேண்டும். எனக்கும் என்

குடும்பத்தினருக்கும் அடிப்படைத் தேவைகளுக்குக் கூடமிகக் கஷ்டமாக இருக்கிறது.

என்னுடையப் பிரச்சனைகளை எல்லாம் உன்னிடமேவிட்டுவிடுகிறேன்.

நீயே எனக்கு ஒரு நல்ல வழியைச் செய்

என்று மனமுருகக் கண்களை மூடி நம்பிக்கையுடன்வேண்டினான்.சில வினாடிகள் கழித்துக் கண்களைத்திறந்தவனுக்கு எதிரே, அந்த செல்வந்தன் தவற விட்டபணப்பை கண்ணில் பட்டது.

அதனுள்ளே பணம்மட்டுமில்லை, தங்கக் காசுகளும் வைரங்களும் கூடஇருந்தன. இறைவன் தனக்கே தன் பிரார்த்தனைக்கு

செவிமெடுத்து அதை அளித்திருக்கிறான் என்றெண்ணிஅப்பாவித்தனமாக அதை எடுத்துக் கொள்கிறான். இறைவன்வேடத்தில் நின்று கொண்டிருந்த அந்தப் பணியாளரால்

தற்போதும் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை. அதே புன்சிரிப்புடன் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரம்கழித்து, ஒரு கப்பல் வியாபாரி வந்தான். ஒரு நீண்டதூரப் பயணமாக கப்பலில் அன்று அவன்செல்லவிருப்பதால், இறைவனைத் தரிசித்து ஆசி பெறவேண்டி வந்தான். இறைவனிடம்பிரார்த்தனை செய்தான்.அந்த நேரம் பார்த்து, பணப் பையைத் தொலைத்த செல்வந்தன், காவலர்களுடன் திரும்பக்கோவிலுக்கு வந்தான். அங்கு, கப்பல்

வியாபாரி பிரார்த்தனை செய்வதை பார்த்து, “இவர் தான் என்பணப்பையை எடுத்திருக்க வேண்டும். இவரைப்பிடித்து விசாரியுங்கள்” என்று காவலர்களிடம் கூற,காவலர்களும் அந்தக் கப்பல் வியாபாரியைப் பிடித்துச் செல்கிறார்கள்.“இறைவா என்

பணத்தை அபகரித்தவரை அடையாளம்

காட்டியமைக்கு நன்றி!” என்று அந்த செல்வந்தன்

இறைவனைப் பார்த்து நன்றி கூறிவிட்டு சென்றார்.சிலையாக

நின்ற பணியாளர் இறைவனை நினைத்தபடி,

“கடவுளே இது நியாயமா? அப்பாவி ஒருவன்

தண்டிக்கப்படலாமா? இனியும் என்னால் சும்மாயிருக்கமுடியாது…” என்று கூறி, “கப்பல் வியாபாரி திருடவில்லை.தவறு அவர் மீது இல்லை!” என்றபடி நடந்தஉண்மைகளை அனைவரிடமும் சொல்கிறார். உடனே

செல்வந்தரும், கப்பல் வியாபாரி இருவரும் நெகிழ்ந்து போய்,உண்மையைக் கூறியமைக்கு இறைவனிடம்நன்றி சொல்லிவிட்டு செல்கின்றனர். இரவு வருகிறது,

கோவில் வாசல் மூடப்படுகிறது.இறைவன் வருகிறார்,மூலஸ்தானத்தில் நின்று கொண்டிருந்த பணியாளரிடம்,இன்றைய பொழுது எப்படியிருந்தது? என்று கேட்டார்.“மிகவும் கடினமாக இருந்தது. உன்

வேலை எத்தனை கஷ்டம் என்பதைபுரிந்துகொண்டேன்.

ஆனால் ஒரு நல்ல செயல் செய்தேன்….”

என்று காலை கோவிலில் நடந்ததைக் கூறினார். இறைவனோஇதைக் கேட்டவுடன் அதிருப்தியடைந்தார்.

இறைவன்அதிருப்தியைப் பார்த்த பணியாளர் பதற்றமானான்.

இறைவன்நாம் ஏற்படுத்திக்கொண்ட ஒப்பந்தப்படி நீஏன் நடந்துகொள்ளவில்லை…? என்ன நடந்தாலும்பேசக்கூடாது, அசையக்கூடாது என்ற என்நிபந்தனைகளை நீ ஏன் மீறினாய்.? உனக்கு என்மீது நம்பிக்கை இல்லை.இங்கு வருபவர்களது மனநிலையை அறியாதவனா நான்?

செல்வந்தன் அளித்த காணிக்கை, தவறான வழியில்சம்பாதித்தது. அது அவனிடத்தில் மொத்தமாக உள்ளசெல்வத்தில் ஒரு சிறு துளி தான். ஒரு துளியை எனக்குக்காணிக்கையாகச் செலுத்திவிட்டு, நான்பதிலுக்கு அவனுக்கு எண்ணற்றவைகளைத்தரவேண்டும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கிறான். ஆனால்அந்த ஏழை கொடுத்ததோ அவனிடம் எஞ்சியிருந்த இருந்த ஒரே ஒரு ரூபாய் தான். இருப்பினும் என்

மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து என்னை வணங்க

வந்தான். அன்போடு அதைக் கொடுத்தான். இந்தச்

சம்பவத்தில் கப்பல் வியாபாரியின் தவறு எதுவும்

இல்லை. இருந்தாலும் இன்றைக்கு அவன்

திட்டமிட்டபடி கப்பல் பயணம் செய்தால் விபத்தைச்சந்திக்க நேரிடும். புயலில் தாக்குண்டு அவனும் அவன்கப்பலும் காணாமல் போயிருப்பார்கள்.அதிலிருந்து அவனைக் காக்கவே அவனைத்தற்காலிகமாகத் திருட்டுப் பட்டம் சுமக்கச்செய்து சிறைக்கு அனுப்ப நினைத்தேன்.

அந்தஏழைக்கு அந்த பணமுடிப்பு போய்சேரவேண்டியது சரி தான். அவன் அதை நான் கொடுத்ததாகஎண்ணிப் போற்றுவான். இதன் மூலம் அந்தசெல்வந்தனின் கர்மா ஓரளவாவது குறைக்கப்படும்.அவன் பாவப் பலன்கள் துளியாவது குறையும்.இப்படி ஒரே நேரத்தில் அனைவரையும் நான் ஆசிர்வாதம் செய்ய நினைத்தேன். ஆனால், நீயோ என்

எண்ணங்கள் எல்லாம் உனக்கு தெரியுமென்று நினைத்து,உன் எண்ணங்களை செயல்படுத்தி அனைத்தையும்பாழ்படுத்திவிட்டாய்.” என்றார்.

பணியாளன், இறைவனின்கால்களில் விழுந்து தன்தவறுக்கு மன்னிக்கும்படி வேண்டினான். இப்போதுபுரிந்துகொள்! "நான் செய்யும் அனைத்திற்கும்ஒரு காரணம் இருக்கும். அது ஒவ்வொன்றையும்மனிதர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அவர்களின்நலம் வேண்டியே நான் ஒவ்வொரு பொழுதையும் கழிக்கிறேன்.

அவரவரது கர்மாவின் படி பலன்களைஅளிக்கிறேன்.நான் கொடுப்பதிலும் கருணை இருக்கிறது. கொடுக்க மறுப்பதிலும் கருணை இருக்கிறது” என்றார்

தத்துவம் of the day...

2024-11-25T22:14:00.000-08:00

போலியான புன்னகையை விட திமிரானக் கோபமே மேல்
வானில் நீ உயர்ந்தாலும் வாழ்வதற்கு தரைக்கு தான் வரவேண்டும்
வார்த்தையால் பேசுவதை விட வாழ்ந்து காட்டுவதே சிறப்பு
தனியே நின்றாலும் தன்மானத்தோடு நிற்ப்பதில் தவறில்லை
ஆயிரம் உறவுகள் தரமுடியாத பலத்தை ஒரு அவமானம் பெற்றுத் தரும்

நோயும் கடனும் எதிர்பார்ப்பும் இல்லாதவனின் தூக்கம் மிகவும் சுகமானது
அதிகமான ஆட்டம் குறுகிய காலமே என்று உணர்த்துகிறது சுற்றும் பம்பரம்
சிரிப்பு இல்லாத வாழ்க்கை சிறகு இல்லாத பறவைக்கு சமம்
இழப்புகள் தான் பல வலியையும் சில வலிமையையும் தருகின்றன
தெளிவாக செய்யாத காரியங்கள் அனைத்தும் வலுவாக இருப்பதில்லை

அன்பு செய்யும் ஒருவனால் தான் பிறருடைய அன்பை உணர முடியும்
துனியாத வரை வாழ்க்கை பயங்காட்டும், துணிந்து பார் வாழ்க்கை வழி காட்டும்
யாரையும் நம்பாதே.. இந்த உலகில் தேவை இல்லாமல் யாரும் பழகமாட்டார்கள்
கண்டும் காணாமல் சென்று விடுங்கள் பார்த்தும் பார்க்காமல் செல்பவர்களை
எதையும் விட்டு விடாதே கற்றுக் கொள்
ஆசை இல்லா மனம் வேண்டும், நிம்மதியான வாழ்க்கை வாழ

நம்மீது நம்பிக்கை நமக்கிருக்கும் வரை வாழ்க்கை நம்வசம்
எப்போதும் தன்னம்பிக்கை மட்டும் இழக்கக்கூடாது
நீ என்ன செய்தாலும் குற்றம் சொல்ல நாலு பேர் இருப்பான்
நாளை விடிந்தால் நடக்கும் கதை யாருக்கும் தெரியாது
வாழ்க்கை என்பது நீ சாகும் வரை அல்ல.. நீ மற்றவர்கள் மனதில் வாழும் வரை
நேசிக்க யாருமில்லாத போது தான், யோசிக்க வைக்கிறது வாழ்க்கை
அடுத்தவர்களுக்கு கெடுதல் நினைக்காத எல்லா நேரமும் நல்ல நேரமே

கடவுளின் சின்னம்

2024-11-19T03:19:00.003-08:00

ஒரு மாடு மேய்ச்சலுக்காக ஒரு காட்டுக்குள் சென்றது.

மாலை நேரம் நெருங்கியது. ஒரு புலி தன்னை நோக்கி வருவதை மாடு பார்த்தது.

மாடு பயத்தில் ஓட ஆரம்பித்தது . அந்த புலியும் அதன் பின்னால் ஓட ஆரம்பித்தது. ஓடும் மாடு முன்னால் ஒரு குளத்தைக் கண்டது. பயந்துபோன மாடு குளத்துக்குள் நுழைந்தது.

புலியும் அதனை பின்தொடர்ந்து குளத்திற்குள் நுழைந்தது. அந்த குளம் மிகவும் ஆழமாக இல்லை, அதில் கொஞ்சம் தண்ணீர் இருந்தது மற்றும் சேறு நிரம்பியிருந்தது.

அவற்றின் இடையிலான தூரம் மிகவும் குறைவாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது புலி சேற்றில் சிக்கியதால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

மாடு மெதுவாக சேற்றுக்குள் மூழ்கத் தொடங்கியது. புலியின் அருகில் மாடு இருந்தபோதும் புலி அதனை பிடிக்க முடியவில்லை. அவர்கள் மெதுவாக சேற்றுக்குள் மூழ்க ஆரம்பித்தனர். இருவரும் சேற்றுக்குள் கிட்டத்தட்ட கழுத்து வரை மூழ்கிவிட்டனர்.

சிறிது நேரம் கழித்து, மாடு புலியைக் கேட்டது,

மாடு: உனக்கு மாஸ்டர் அல்லது உரிமையாளர் இருக்கிறாரா?

புலி: நான் காட்டில் ராஜா. நான் யாருக்கும் சொந்தமில்லை. நானே இந்த காட்டின் உரிமையாளன்.

மாடு: ராஜாவா இருந்து என்ன பலன்? நீயும் என்னைப் போல மாட்டிக்கிட்டு இருக்க.

புலி: நீயம் தான் என்ன போல சாகப்போற. உங்கிட்ட மாஸ்டர் இருந்தாலும் உன் நிலை என்னுடையது போலவே தான் இருக்கு.

மாடு: இல்லவே இல்லை. என் எஜமானர் மாலையில் வீட்டிற்கு வந்து என்னை தேடி பார்ப்பர், அவர் நிச்சயமாக என்னைத் தேடி இங்கு வந்து என்னை இந்த மண்ணிலிருந்து வெளியே எடுத்து வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்வார். உங்களை யார் அழைத்துச் செல்வார்கள்?

சிறிது நேரத்தில், ஒரு மனிதன் அங்கு வந்து மாட்டை சேற்றிலிருந்து வெளியே எடுத்து தன் வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றார்.

செல்லும்முன், மாடு மற்றும் அதன் உரிமையாளர் இருவரும் நன்றியுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்கள் விரும்பினாலும் புலியை சேற்றில் இருந்து வெளியே எடுக்க முடியவில்லை, ஏனெனில் அது அவர்களின் உயிருக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையலாம்.

மாடு - அர்ப்பணிப்புள்ள இதயத்தின் சின்னம்.

புலி - இறுமாப்புள்ள மனம்.

உரிமையாளர் - கடவுளின் சின்னம்.

மண் - இதுதான் உலகம்.

யாரையும் நம்பாமல் இருப்பது ஒரு நல்ல விஷயம், ஆனால் நான் தான் எல்லாம், எனக்கு யாருடைய ஆதரவும் தேவையில்லை என்ற ஆணவம், அழிவின் விதையை விதைத்துவிடும்

ரத்தன் டாடாவின் மரணத்திற்கு முந்தைய கடைசி வார்த்தைகள்.

2024-11-06T00:04:00.002-08:00

ரத்தன் டாடாவின் மரணத்திற்கு முந்தைய கடைசி வார்த்தைகள்.

* ₹ 8,85,56,75,90,000.00/- மதிப்புள்ள சொத்துக்களை வைத்திருந்த ரத்தன் டாடாவின் மரணத்திற்கு முந்தைய கடைசி வார்த்தைகள்...*

வணிக உலகில் வெற்றியின் உச்சத்தை அடைந்துள்ளேன். மற்றவர்களின் பார்வையில் என் வாழ்க்கை ஒரு சாதனை. இருப்பினும், வேலையைத் தவிர எனக்கு மகிழ்ச்சி இல்லை. பணம் என்பது நான் பயன்படுத்தும் உண்மை.

இந்த நேரத்தில், மருத்துவமனை படுக்கையில் படுத்து, என் வாழ்நாள் முழுவதையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளும்போது, நான் பெருமைப்பட்ட அடையாளமும் பணமும் மரணத்திற்கு முன் பொய்யாகவும் மதிப்பற்றதாகவும் மாறிவிட்டன என்பதை உணர்கிறேன்.

உங்கள் காரை ஓட்டுவதற்கு அல்லது பணம் சம்பாதிப்பதற்கு நீங்கள் ஒருவரை வாடகைக்கு எடுக்கலாம். ஆனால், கஷ்டப்பட்டு சாவதற்கு யாரையும் வேலைக்கு அமர்த்த முடியாது.

இழந்த பொருள்கள் கிடைக்கலாம். ஆனால் தொலைந்தால் கண்டுபிடிக்க முடியாத ஒன்று இருக்கிறது - அதுதான் "வாழ்க்கை".

வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்தில் இருந்தாலும், காலப்போக்கில் இதயம் நின்றுவிடும் நாளை நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

உங்கள் குடும்பம், மனைவி மற்றும் நண்பர்களை நேசியுங்கள்...🙏 அவர்களை நன்றாக நடத்துங்கள், அவர்களை ஏமாற்றாதீர்கள், ஒருபோதும் நேர்மையற்றவர்களாகவோ அல்லது துரோகமாகவோ இருக்காதீர்கள்.

நாம் வயதாகி, புத்திசாலியாக மாறும்போது, 300 அல்லது 3000 அல்லது 2-4 லட்சம் மதிப்புள்ள கடிகாரத்தை அணிவது - எல்லாமே ஒரே நேரத்தை பிரதிபலிக்கிறது என்பதை படிப்படியாக உணர்கிறோம்.

நம்மிடம் 100 அல்லது 500 ரூபாய் பர்ஸ் இருந்தாலும் - உள்ளே இருக்கும் அனைத்தும் ஒன்றுதான்.

5 லட்சம் மதிப்புள்ள காரை ஓட்டினாலும் சரி, 50 லட்சம் மதிப்பிலான காரை ஓட்டினாலும் சரி. பாதையும் தூரமும் ஒன்றுதான், நாம் ஒரே இலக்கை அடைகிறோம்.

நாம் வசிக்கும் வீடு, அது 300 சதுர அடியாக இருந்தாலும் சரி, 3000 சதுர அடியாக இருந்தாலும் சரி - தனிமை எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றுதான்.

உங்கள் உண்மையான உள் மகிழ்ச்சி இந்த உலகத்தின் பொருள்களிலிருந்து வரவில்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்.

நீங்கள் முதல் வகுப்பில் பறந்தாலும் சரி, எகானமி வகுப்பிலா இருந்தாலும் சரி, விமானம் கீழே விழுந்தால், நீங்களும் கீழே இறங்குவீர்கள்.

எனவே.. உங்களுக்கு நண்பர்கள், சகோதர சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள் என்று நம்புகிறேன், நீங்கள் யாருடன் பேசுகிறீர்கள், சிரிக்கிறீர்கள், பாடுகிறீர்கள், மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கத்தைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள், அதுதான் உண்மையான மகிழ்ச்சி!

மறுக்க முடியாத வாழ்க்கை உண்மை:

வாழ்க்கை என்றால் என்ன?

வாழ்க்கையை நன்றாக புரிந்து கொள்ள மூன்று இடங்கள் உள்ளன:

- மருத்துவமனை

- சிறை

- சுடுகாடு

ஆரோக்கியத்தை விட சிறந்தது எதுவுமில்லை என்பதை மருத்துவமனையில் நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்.

சுதந்திரம் எவ்வளவு விலைமதிப்பற்றது என்பதை சிறையில் நீங்கள் காண்பீர்கள்.

சுடுகாட்டில் வாழ்க்கை ஒன்றுமில்லை என்பதை உணர்வீர்கள்.

இனிமேல் கண்ணியமாக நடந்துகொள்வோம், பெற்ற பெற்றோருக்கு நன்றி செலுத்துவோம்.*

*இந்தச் செய்தியை வேறொருவருடன் பகிர்ந்து கொள்ள முடியுமா? மேலும் எனது பெற்றோர்கள், சகோதர சகோதரிகள், எனது உறவினர்கள், அயலவர்கள், நண்பர்கள், குடும்பத்தினர், எனது சமூகம், எனது நாடு அனைவரையும் நான் நேசிக்கிறேன்.*

*அனைவருக்கும் ஆசிகள் கிடைக்கட்டும்.*

*அனைவரும் நலமாக இருக்கட்டும்.*

படித்ததில் பிடித்தது

2024-10-01T06:08:00.000-07:00

**படித்ததில் பிடித்தது**

1. கழிவறையும், குளியலறையும் வீட்டிற்குள் வைக்காமல் கொல்லைபுறத்தில் வைத்தார்கள். ஏன்?

- பெயர் வைக்காத கண்ணுக்கு தெரியாத கிருமிகள்.

2. சலூனுக்கும், சாவுக்கும் சென்று வந்தால் எதையும் தொடாமல் குளித்தபின் வீட்டிற்குள் வந்தார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

3. செருப்பை வீட்டின் வெளியே விட்டார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

4. பள்ளிக்கும், வெளியேயும் சென்று வந்தால் கைகால் கழுவி வீட்டிற்குள் வர சொன்னார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

5. பிறந்தாலோ, இறந்தாலோ தீட்டு என்று 10, 16 நாட்கள் தனிமைபடுத்தினர். ஏன்? -கிருமிகள்.

6. சாவு வீட்டில் சமைக்க கூடாது என்றார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

7. குடும்பத்திற்கு சமைக்கும் பெண்கள் குளித்துவிட்டு சமைத்தார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

8. வாசல் பெருக்கி சாணம், மஞ்சள் தெளித்து கோலமிட்டார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

9. மண், செம்பு, வெண்கல பாத்திரங்களை உபயோகித்தார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

10. வீட்டில் சமைத்த உணவையே பெரும்பாலும் உண்டார்கள். ஏன்? -கிருமிகள்.

தனிமனித ஆரோக்கியம், சமூகத்தில் சுத்தம், அண்டை அயலாரோடு அகலாது அனுகாது உறவாடுதல் போன்ற நம் மூதாதையர் வாழ்வியல் நெறியை கிண்டலடித்து, திட்டமிட்டு சிதைத்து நாகரீகம் எனும் பெயரில் அதற்கான விலையை இன்று கொடுத்து கொண்டிருக்கிறோம்.

இனியாவது இத்தலைமுறையினர்

“மூத்தோர் சொல் வார்த்தையும், முழு நெல்லிக்காயும் முதலில் கசக்கும் பின்பு இனிக்கும்” என்றுணர்வோமா?

என்ன விசித்திரம்!!!

2024-09-26T23:01:00.000-07:00

#மனைவிக்கு திடீர் சந்தேகம் வந்தது...

தன்னுடைய கணவனுக்கு காது கேட்கவில்லையோ என்று?.

ஆனால்... இதை கணவணிடம்

நேரடியாகக் கேட்க அவருக்குத் தயக்கம்,

தயக்கம் என்ன...??? .. பயம்தான்...

இந்த விஷயத்தை அவரின் உறவுக்கார டாக்டருக்கு தெளிவாக விளக்கி ஒரு கடிதம் எழுதினார்....

டாக்டரிடம் இருந்து வந்த பதிலில்...

இருபது அடி தூரத்தில் இருந்து கணவரிடம் ஏதாவது பேசிப் பாருங்கள்,...

கணவரின் காதில் விழவில்லை எனில்....

சற்று நெருங்கி பதினைந்து அடி தூரத்தில் இருந்துப் பேசுங்கள்,

பின் பத்து, ஐந்து இப்படி குறைத்துக் கொண்டே நெருங்கிச் சென்றுப் பேசுங்கள்.

எத்தனை அடி தூரத்தில் இருந்து பேசினால் கணவருக்கு காது கேட்கவில்லை எனத் தெரிந்தால் அதற்கேற்றபடி சிகிச்சை அளிக்கலாம் என்றிருந்தது.

அதைக் பார்த்தவுடன் மனைவிக்கு ஒரே *குஷி.*

வீட்டு வாசலில் இருந்தபடியே உள்ளிருந்த கணவரிடம்...

இன்று மகனுக்கு பள்ளி கட்டணம் கட்டியச்சா? எனக்கேட்டாள்.

பதில் எதுவும் இல்லை...

பின் வீட்டு வரவேற்பறையில் இருந்து அதே கேள்வியைக் கேட்டாள். அதற்கும் பதில் இல்லை,..

ஹாலில் இருந்து கேட்டாள்,...

சமையலறை வாசலில் இருந்தும் மீண்டும் மீண்டும் அதே கேள்வியைக் கேட்டாள். .

கணவரிடமிருந்து பதிலே இல்லை.

போச்சு இரண்டு ஸ்பீக்கரும் அவுட் ஆகிவிட்டதுபோல .... என்று மனதில் கன்ஃபார்ம் செய்து விட்டார். கடைசி வாய்ப்பாக கணவனின் காது அருகே சென்றுச் சத்தமாக....

இன்னைக்கு பையனுக்கு Fees கட்டியச்சா?... எனக் கேட்டாள்.

காதில் ஏதோ குண்டு வெடித்தது போல் இருக்கவே அவளின் கணவன் அவளை கோபமாக திரும்பி பார்த்து,

என்டீ இப்படி கத்துற, நீ வாசல் கேட்டிலிருந்து, வரவேற்பறையில் இருந்து, ஹாலில் இருந்து, சமைலறை வாசலில் இருந்து கேட்க, கேட்க நானும் கட்டியச்சு கட்டிச்சுன்னு சொல்லிக்கிட்டே இருந்தேனே,

அது உங்கள் காதில் விழவில்லையா?..

காதுல என்ன பஞ்சு மூட்டையா வைச்சிருக்க...? என பொரிந்து தள்ளிவிட்டான்...

மனைவி அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோய் நின்றாள்.

தவறு தன்னிடம் தானா?...

● கதையின் நீதி.

இப்படித்தான் பலர் பிரச்சனையை நம்மிடம் வைத்துக் கொண்டு... அது பிறரிடம் இருப்பதாக நினைத்து வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறோம்…

என்ன விசித்திரம்!!!

இந்தப் பதிவு சிரிக்க மட்டும் அல்ல, சிந்திக்கவும்கூடத்தான்...

நம்மை செம்மைப் படுத்த முடியுமா

2024-09-26T22:58:00.000-07:00

ஓர் சிற்பி, ஒருநாள் தெருவில் போய் கொண்டிருந்த போது ஒரு கடையருகே கனத்த பாறாங்கல் ஒன்றைப் பார்த்தார். ஏதோ பெரிய புதையலைப் பார்த்த மகிழ்ச்சி, அதன் பின் அந்தக் கடைக்காரரிடம், ''ஐயா, இந்தப் பாறாங்கல் தங்களுக்குத் தேவையா அல்லது இதை நான் எடுத்துச் செல்லலாமா?'' என்று கேட்டார்.

''தாராளமாய் எடுத்துச் செல்லுங்கள். இது இந்த இடத்தில் பெரிய இடையூறாய்க் கிடக்கிறது. போவோர் வருவோரெல்லாம் இடறி விழுகின்றனர்" என்றார் கடைக்காரர்.

பாறாங்கல்லை உருட்டிச் சென்ற அந்த சிற்பி, அதை நுட்பமாகச் செதுக்கி அற்புதமான கடவுள் சிலை ஒன்றை உருவாக்கினார். அந்தச் சிலை கடைத்தெருவில் விலைக்கு வந்தது. போட்டி போட்டுக் கொண்டு மக்கள் அதை விலைக்குக் கேட்டார். அப்படிக் கேட்டவர்களுள் கல்லைக் கொடுத்த கடைக்காரரும் ஒருவர். முடிவில் அந்தக் கடைக்காரரே அதிக விலை கொடுத்து அந்தச் சிலையைப் பெற்றுக் கொண்டார். அந்த சிற்பியை மறந்துவிட்ட அந்தக் கடைக்காரர், ''இந்த அற்புதமான சிலைக்குரிய கல்லை எந்த மலையிலிருந்து எடுத்து வந்தீர்கள்?''… என்று கேட்டார்.

அதற்கு சிற்பி, ''வேறு எங்கிருந்தும் இல்லை. தங்கள் கடை வாசலில் தான் இதைக் கண்டெடுத்தேன். என்னை நினைவில்லையா தங்களுக்கு? ஆறு மாதங்களுக்கு முன் இடையூறாய்க் கிடக்கிறது என்று சொல்லி என்னிடம் நீங்கள் கொடுத்த கல் தான் இது" என்றார். கடைக்காரர் வியந்தார்.

"ஆம்.. தங்கள் பார்வையில் இது தடைக் கல்லாய்த் தெரிந்தது. என் பார்வையில் கடவுளை பொதிந்து வைத்திருக்கும் சிற்பக் கல்லாய்த் தெரிந்தது. வேண்டாத பகுதியையெல்லாம் செதுக்கி எடுத்தேன். உள்ளே இருந்த கடவுளின் உருவம் வெளிப்பட்டது'' என்றார்.

————

தேவையற்ற விஷயங்களை வாழ்வில் நீக்கினால் நாமும் விலைமதிப்பற்ற மனிதனாய், நம்மை போற்றும் வகையில் வாழ்ந்து காட்டலாம்.

நமக்குள்ளே இருக்கும்

நல்ல விசயங்கள் நாளும் வெளிக்கொணர்ந்தால்

எல்லா நாளும் இனிய நாள் தான். புறத்தோற்றம் எப்படியோ அதன்படியே அகத்தோற்றம்

முயற்சியினாலும் தொடர்ந்த பயிற்சியினாலும் நம்மை செம்மைப் படுத்த முடியும்.

மனோபாவம்

2024-09-26T22:53:00.000-07:00

👍பல வியாபாரங்கள் செய்து தோற்றுவிட்ட ஒருவன் கடைசியில் என்ன வியாபாரம் செய்வதென்றே தெரியாத நிலையில் அந்த ஊருக்கு வந்த சந்நியாசி ஒருவரை சென்று சந்தித்து தனது நிலைமையை சொல்லி புலம்பினான்.

“நீ வியாபாரம் செய்யவேண்டும் என்று முடிவு செய்தது தவறல்ல.

என்ன வியாபாரம் செய்யவேண்டும் என்று முடிவு செய்ததில் தான் தவறு. மக்களுக்கு எது அன்றாடம் தேவைப்படுகிறதோ எது வாங்க வாங்க தீர்ந்துபோகிறதோ அதை நீ வியாபாரம் செய் உன் பிரச்சனை முடிவுக்கு வரும். நான் வடக்கே யாத்திரை செல்கிறேன். இரண்டொரு மாதங்களில் திரும்ப வருவேன். அப்போது வந்து என்னை மீண்டும் பார்” என்று ஆசி கூறிவிட்டு சென்றார்.

*༺♦༻*

இவனுக்கு அப்போது தான் உண்மை புரிந்தது. மக்களின் தேவையை அறிந்துகொள்ளாமல் நமக்கு சுலபமாக இருக்கிறதே என்று நாம் முடிவு செய்து இத்தனை நாள் வியாபாரம் செய்துவந்தோம்.

அதனால் தான் தோல்வி ஏற்பட்டது என்று உணர்ந்துகொண்டான். தொடர்ந்து தனது மனைவி மற்றும் நலம் விரும்பிகளுடன் ஆலோசித்து,

அந்த ஊரில் ஒரு காய்கறி கடையை திறந்தான்.

பக்கத்து ஊர்களுக்கு சென்று காய், கனி வகைகளை வாங்கி வந்து தனது கடையில் நியாயமான விலைக்கு விற்றான்.

*༺♦༻*

இதைத் தொடர்ந்து வியாபாரம் சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்தது. அவனுக்கு வாடிக்கையாளர்கள் பெருகினர். துறவியின் வாக்கு பலித்ததை எண்ணி அகமகிழ்ந்தவன் அவருக்கு மானசீகமாக நன்றி சொன்னான்.

இந்நிலையில், இவனது வியாபாரத்தை பற்றி கேள்விப்பட்ட பக்கத்து ஊர் செல்வந்தர் ஒருவர், இவனது கடைக்கு எதிரே இருந்த ஒரு காலி நிலத்தை வாங்கி அந்த இடத்தில் மிக பிரமாண்டமான கட்டிடம் ஒன்றை கட்ட ஆரம்பித்தார்.

தனது கடைக்கு எதிரே புதிய கட்டிடம் ஒன்று கட்டப்படுவதை பார்த்த இவன் என்ன ஏது என்று விசாரித்தபோது, மிகப் பெரிய பல சரக்கு கடை ஒன்று அங்கு வரப்போவதாகவும், அங்கு காய்கறி முதல் மளிகை சாமான்கள், வீட்டு உபயோக வரை அனைத்தும் கிடைக்கும் என்றும் கூறினார்கள்.

அதைக் கேட்ட இவனுக்கு அடிவயிறு கலக்கியது. இத்தனை ஆண்டுகள் நஷ்டத்தில் வணிகம் செய்து வந்தோம்.

இப்போது தான் ஓரளவு வியாபாரம் ஆகிறது. இந்நிலையில் இப்படி ஒரு போட்டியா? இந்த கடை கட்டி முடிக்கப்பட்டால், எல்லோரும் இதற்கு செல்லவே விரும்புவார்கள்…

என் கடையை யார் எட்டிப் பார்ப்பார்கள்? இறைவா இது என்ன சோதனை என்று கலங்கித் தவித்தான்.

*༺♦༻*

இந்நிலையில், அந்த சந்நியாசியும் தனது யாத்திரை முடிந்து திரும்பினார். அவரிடம் சென்று நடந்ததை விளக்கி, “நான் இப்போது என்ன செய்யவேண்டும்?” என்றான்.

“ஒன்றும் வேண்டாம். நான் சொல்வதைப் போல செய். தினமும் காலை உன் கடையை திறக்கும்போது,

*’இன்று எனக்கு வியாபாரம் நன்றாக நடக்கவேண்டும்’* என்று கடவுளை பிரார்த்தனை செய்.

அப்படியே எதிர்புறமும் திரும்பி *அந்த புதிய கடையிலும் நன்றாக வியாபாரம் நடக்க வேண்டும்’* என்று பிரார்த்தனை செய்.

ஒப்புக்காக பிரார்த்திக்காமல் மானசீகமாக அதை விரும்பு.

நல்லதே நடக்கும்” என்றார். “என்னது எனது போட்டியாளரும் நன்றாக இருக்கவேண்டும்? அவருக்கும் நன்கு வியாபாரம் நன்கு நடக்கவேண்டும் என்று பிரார்த்திப்பதா?”

*༺♦༻*

“ஆமாம்… நீ அவருக்கு கூறும் ஒவ்வொரு வாழ்த்தும் நல்லெண்ணமும் உனக்கே பன்மடங்கு திரும்ப வரும்.

அதே போல அதே போல அவருக்கு தீமை நினைத்தால் அதுவும் உனக்கே திரும்ப வரும்” என்றார். “அதே போல அவரை எங்கேனும் சந்திக்க நேர்ந்தால், ஒரு போட்டியாளரை பார்ப்பது போல பார்க்காது, ஒரு நண்பரை நலம்- விரும்பியை பார்ப்பது போல பார்த்து ஒரு புன்னகை செய்.” என்றார்.

அந்த சந்நியாசி மீதும் அவரது வார்த்தைகள் மீதும் இவனுக்கு பெரு மதிப்பு உண்டு என்பதால் அவர் கூறியதைப் போலவே தினமும் முழு மனதுடன் தனக்காகவும் அந்த எதிர் கடைக்காரருக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்து வந்தான்.

அந்த எதிர்கடைக்காரரை பார்க்கும்போதெல்லாம் புன்னகை செய்தும் வந்தான்.

இதன் பயனாக நாளடைவில் இருவரிடமும் ஒரு வித நட்பு ஏற்பட்டுவிட, தனது கடைக்கு காய்கறிகளை கொள்முதல் செய்யும் பொறுப்பை இவரிடம் விட்டுவிட்டார் அவர்.

விளைவு இவனுக்கு பன்மடங்கு பிஸ்னஸ் கிடைத்தது. நாளடைவில் இவன் கடையும் வளர்ந்து ஒரு மிகப் பெரிய காய்கறி சந்தையாக மாறிவிட்டது. மெல்ல மெல்ல அந்த பகுதி முழுக்க வளர்ந்து அந்த பகுதியே ஒரு மிகப் பெரிய வணிக சந்தையாக மாறிவிட்டது. ஒரு நேர்மறையான அணுகுமுறை, மனோபாவம் எந்தளவு அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியிருக்கிறது பார்த்தீர்களா?

*༺♦༻*

நாம் இந்த உலகத்தில் தனியாக இல்லை .

ஒவ்வொரு விஷயமும் ஒன்றுக்கொன்று பின்னிப் பிணைந்தவை.

நமது எண்ணங்கள் தான் நமது எதிர்காலத்தை தீர்மானிப்பதில் மிகப் பெரிய பணியை செய்கின்றன. ஒருவரைப் பற்றி நமக்கு ஏற்படும் நல்ல சிந்தனையோ கெட்ட சிந்தனையோ அவரை தீர்மானிப்பதில்லை நம்மையே தீர்மானிக்கின்றன.

எனவே வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற விரும்புகிறவர் என்றும் எப்போது நல்ல நேர்மறையான சிந்தனையையே வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.,

Thanks to https://tamil-tenral.quora.com/

நமது மனசு

2024-09-24T23:51:00.000-07:00

ஒரு அரசனுக்கு திடீரென இரண்டு கண்களும் குருடாகிவிடுகிறது.. அதை குணப்படுத்த மலைஉச்சியில் உள்ள சஞ்சீவிமலையில் உள்ள மூலிகையை கொண்டு வந்து பிழிந்தால் தான் முடியும்.. அதற்கு மலையடிவாரத்தில் உள்ள தேவதை வழிகாட்டினால்தான முடியும்..

அந்த அரசனுக்கு மூன்று குமாரர்கள்..

அதில் முதலாமவன் நான் கொண்டுவருகிறேன் என கிளம்புகிறான்.. தேவதை வழிகாட்ட ஒர் நிபந்தனை விதிக்கிறது..

”நான் உன் பின்னால் வருவேன்.. நான் இடது பக்கம் திரும்பு என்றால் இடது பக்கம் திரும்ப வேண்டும்.. வலது பக்கம் திரும்பவேண்டும். வலதுபக்கம் திரும்ப வேண்டும்… நீ நடப்பதை நிறுத்தக்கூடாது.. நடந்து கொண்டே இருக்கவேண்டும்.. எது நடந்தாலும் பின்னால் திரும்பிக்க பார்க்ககூடாது” எனகிறது..

முதாலாமவன் நடந்து செல்ல தேவதை வழிகாட்டிச்சென்றது. திடீரென பின்னால் வரும் தேவதையின் சலங்கை ஒலி கேட்கவில்லை.. என்னாயிற்று என தன்னையறியாமல் முதலாமவன் திரும்பி பார்க்கிறான்.. நிபந்தனையை மீறிவிட்டான்.. கற்சிலையாகி விடுகிறான்.

அடுத்து இரண்டாமவன் கிளம்புகிறான்.. கிட்டதட்ட நிபந்னைகளுக்கு உட்பட்டு பாதிதூரம் வந்துவிடுகிறான். தீடீரென சிரிப்பு ஒலிகேட்கிறது. ஆர்வ மிகுதியால் திரும்பிப் பார்க்கிறான்.. அவனும் கற்சிலையாகி விடுகிறான்..

மூன்றாமவன் வருகிறான்.

இவனுக்கும் இதே நிபந்தனையுடன் தேவதை முன் வருகிறது.. இவனும் பின் வரும் சத்தம் நின்று போனாலும் முன்னே செல்கிறான்.. பின்னால் அலறல் சத்தம்.. சிரிப்பொலி.. இவைகளுக்கெல்லாம் திரும்பாமல் முன்னே செல்கிறான் வெற்றியும் பெற்று மூலிகையும் கைப்பற்றுகிறான்..

நீதி: பின்னால் வரும் தேவதைதான் நமது மனசு. நிபந்தனையை விதித்துவிட்டு செயல் உறுதியை தடுக்க எல்லா முயற்ச்சியையும் செய்யும். அதை புறக்கணிப்பதில் நம் வெற்றி அடங்கி உள்ளது.

அம்மா என் வீட்டுக்காரரை எப்படி கொலை செய்வது !

2024-05-22T21:54:00.000-07:00

அம்மா என் வீட்டுக்காரரை எப்படி கொலை செய்வது !

ஒரு வீட்டில் ஒரு கணவன் மனைவி வாழ்ந்து வந்தனர் !

ஒரு நாள் மனைவி அவங்க அம்மா வீட்டுக்கு போய், கோபமாக அம்மா என் வீட்டுக்காரருடன் என்னால் இனிமேல் வாழ முடியாது,தினம் பிரச்னை , நிதம் சண்டை . என் நிம்மதியே போச்சு.

எனக்கு அவரிடம் இருந்து விவாகரத்து வேண்டாம் ! அவன் முகத்தையே பார்க்க பிடிக்கலை அதனால் அவனை கொலை செய்து விட முடிவு செய்து விட்டேன் போலீசில் மாட்டி கொள்ளாத மாதிரி ஒரு நல்ல திட்டமா சொல்லுங்க என்றார்;

அதற்கு அவரின் அம்மா மகளின் பிடிவாத குணம் தெரிந்ததால் , சரி நான் உனக்கு ஒரு நல்ல யோசனை சொல்கிறேன் ; ஆனால் நான் சொல்கிறபடி நீ நடக்க வேண்டும் .

கவனமாக கேள் !

1. இனி வீட்டில் வெளியில் எங்கும் அவரிடம் சண்டை போட கூடாது ! அப்பத்தான் பார்ப்பவர்கள் இவர்கள் மிகவும் அன்பான தம்பதியர் என்று கருதுவார்கள் !

2. எப்பொழுதும் உன் கணவரிடம் அன்பாகவும் அனுசரணையாகவும் நடந்து கொள்ள வேண்டும் .

3. நல்ல ருசியான உணவுகளை சமைத்து தினம் கொடுக்க வேண்டும் .

4. அவர் வீட்டு சொந்தங்களை அன்பாகவும் அக்கறையுடனும் நடத்த வேண்டும் .

5. அவரை கேட்டு தான் எந்த செலவும் செய்ய வேண்டும் ;

இது எல்லாம் தினம் செய் கூடவே நான் ஒரு மருந்து தருகிறேன் இரவு உன் கணவர் தூங்கும் முன் அதை ஒரு ஸ்பூன் பாலில் கலந்து கொடு ! ரெண்டு மாதம் யாருக்கும் எந்த சந்தேகம் வராது உன் வீட்டுக்காரர் இறந்து விடுவார் என்று சொல்ல !

சரிம்மா அப்படியே செய்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு போனார்!

இப்படியே ஒன்னரை மாதம் ஓடியது ! திடீர் என்று அம்மாவை பார்க்க மகள் ஓடி வந்தார்.

அம்மாவிடம் வந்து அம்மா நீங்க சொன்ன மாதிரி கடந்த ஒன்னரை மாதமாக நடந்து கொண்டு இருக்கேன் ! ஆனால் அவர் இப்பொழுது முற்றிலும் அன்பாக மாறி விட்டார் ! எனக்கும் அவர் மேல் அன்பும் பாசமும்,காதலும் அதிகம் ஆகி விட்டது !

அதனால் அவரை கொல்லும் எண்ணம் இல்லை . தயவு செய்து நீங்கள் கொடுத்த விஷத்திற்கு மாற்று மருந்து கொடுங்கள் என்று சொல்ல !

அம்மா சிறிது கொண்டே சொன்னார்கள் கவலை படாதே நான் வெறும் மூலிகை பொடி தான் கொடுத்தேன் அது விஷம் இல்லை !

போய் நிம்மதியுமாக வாழ்க்கையை நடத்து !

யார் எழுதியது என்று தெரியவில்லை

2024-05-19T23:28:00.000-07:00

யார் எழுதியது என்று தெரியவில்லை ;ஆனால் உண்மை...

1. ADULT ஐந்துஎழுத்துக்கள்

அதே போல YOUTH

2. PERMANENT ஒன்பது எழுத்துக்கள்

அதே போல TEMPORARY.

3. GOOD நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல EVIL.

4. BLACK ஐந்து எழுத்துக்கள்.

அதே போல WHITE.

6. LIFE நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல DEAD.

7. HATE நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல LOVE.

9. ENEMIES ஏழு எழுத்துக்கள்

அதே போல FRIENDS.

10. LYING ஐந்து எழுத்துக்கள்.

அதே போல் TRUTH.

11. HURT நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல் HEAL.

12. NEGATIVE எட்டு எழுத்துக்கள்

அதே போல POSITIVE.

13. FAILURE ஏழு எழுத்துக்கள்

அதே போல SUCCESS.

14. BELOW ஐந்து எழுத்துக்கள்.

அதே போல ABOVE.

15. CRY மூன்று எழுத்துக்கள்

அதே போல JOY.

16. ANGER ஐந்து எழுத்துக்கள்

அதே போல HAPPY.

17. RIGHT ஐந்து எழுத்துக்கள்

அதே போல WRONG

18. RICH நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல POOR.

19. FAIL நான்கு எழுத்துக்கள்

அதே போல் Pass.

20. KNOWLEDGE ஒன்பது எழுத்துக்கள்

அதேபோல IGNORANCE

வியப்பாக இருக்கிறது

இந்த ஒற்றுமை.

இதிலிருந்து அறியப்படும் நீதி

என்ன என்றால்,

LIFE is like a double edged sword but the choice we make determines our future.

*மனதை கவர்ந்தது.*

நன்றிகள் - S Thangavel

மரியாதை உள்ளோர்க்கான 15 கட்டளைகள்!

2024-05-19T22:48:00.000-07:00

மரியாதை உள்ளோர்க்கான 15 கட்டளைகள்!

1.யாரனேும் உங்களுக்கு கை குடுக்க வரும்போது நீங்கள் கதிரை ஒன்றில் இருப்பீர்களானால் எழுந்து நின்று குடுங்கள் அவர் சிறியவரோ ஏழையோ யாராகினும்!

2.உங்களை நம்பி யாரேனும் உங்கள் பாதுகாப்பில் இருந்தால் அவர்களை காப்பாற்றுங்கள். உங்களோடு இருப்பவர்களுக்கென தனிப்பட்ட ரீதியில் மரியாதை உண்டு , நகைச்சுவை உணர்வோடு பழகினாலும் மரியாதை தர தவறாதீர்கள்!

3.விருந்தினராக சென்ற இடத்தில் உங்களுக்கு தரப்படும் உணவில் குறை கண்டு பிடிக்காதீர்கள், உப்பு , புளி போன்ற விடயத்தில் அலட்டி உங்களை நீங்களே தரம் தாழ்த்தி கொள்ளவேண்டாம்!

நீங்கள் பணம் கொடுத்து வாங்காத எந்த தின்பண்டமாகிலும் அதன் இறுதிதுண்டு வரை சாப்பிடாமல் வாங்கியவருக்கே குடுத்து விடுங்கள்,!

4.வியாபாரம் தொடர்பிலோ அல்லது வேறு எந்த விடயத்திலுமோ நடைபெறும் பேச்சுவார்த்தையின் போது அதை செய்கிறேன் இதனை உங்களுக்கு தருகிறேன் என முதலாவது வாக்கு தராதீர்கள், பின்நாளில் நீங்கள் நஸ்டமடைய அதுவே காரணமாகும்.

5.நீங்கள் செய்யாத வேலையின் பெறுமதியை திருடாதீர்கள்,யார் செய்தார்களோ அவர்களுக்கே அதன் பாராட்டு கிடைத்தாகவேண்டும்.

6.எவ்வேளையிலும் வீண்பழிக்கு உட்படாதீர்கள், உரிய தரப்பிடம் நேரடியாக சென்று உங்கள் நேர்மையை காட்ட தவறாதீர்கள், வீண்பழி சுமத்துவோரிடம் அமைதியாக இருந்தாலும் மேலிடத்தில் இருப்பவரிடம் உங்கள் மீது நல்லெண்ணம் இருக்கும்படி பார்த்துகொள்ளுங்கள். நேர்மை அதற்கு உதவும்!

7.உரியவரால் நீங்கள் அழைக்க படாத விருந்துக்கு யார் அழைத்தாலும் செல்லாதீர்கள், நண்பர்களிடம் இந்த விடயத்தில் கறார் காட்டினாலும் பரவாயில்லை!

8.கண்களை பார்த்தே பேசுங்கள், உறவுக்காக கெஞ்சாதீர்கள், அது எப்படியான உறவாக இருந்தாலும் சரி உங்கள் மேல் இல்லாத தவறுக்காக மன்னிப்பு கோராதீர்கள், ஒரு தரம் நீங்கள் பிழை செய்யாமல் கேட்கும் மன்னிப்பு காலம் முழுதும் உங்களை அவர்களிடம் கெஞ்ச வைத்து உங்கள் தன்மானத்தை இழக்க செய்யும்,!

9.யாரேனும் உங்களுக்கு வாழ்க்கை தந்ததாக நினைத்துகொள்ளாதீர்கள், மிக முக்கியமான உறவொன்றின் மூலம் கிடைக்கும் எதற்கும் நன்றியுணர்வோடு இருங்கள், அதை தவிர்த்து அவர்களை இழந்துவிட்டால் உங்கள் வாழ்க்கை என்னவாகும் என்று நினைத்து உங்களை நீங்களே தாழ்த்திகொள்ளாதீர்கள்! ஆக சிறந்த படைப்பு நீங்கள் தான்,

10.நன்றாக உடை அணியுங்கள், நாகரீகம் என்பது நவீன ஆடைகளை சார்ந்தது அல்ல, அது உங்களை சீராக காட்டினாலே போதுமானது, சீரான உடையும் நேர்த்தியான உடைகளின் மீதான தெரிவும் உங்களை மற்றவர் மதிக்கும் படி செய்யும்,

கிழிந்த ஆடைகளும் தசைகளை பிதுக்கி காட்டும் அலங்காரமும் மற்றவர் முன் உங்களை அருவருப்பாகவே காட்டும்,!

11.எங்கே சென்றாலும் பணத்தோடு செல்லுங்கள், பணம் இல்லாத போது நண்பர்களே விருந்துக்கு அழைத்தாலும் சுற்றுலாவுக்கு அழைத்தாலும் நிராகரிப்பது நல்லது, அவர்கள் மத்தியில் உங்களை நீங்களே பெலவீனராக்கும் முயற்சி அது.

குறிப்பிட்ட தொகையை நிரந்தர வைப்பாக வைத்துகொள்ள போராடுங்கள், தர்மம் செய்கிறேன் பேரில் குடிகார பிச்சைகாரர்களுக்கு தராதீர்கள், நிலை அறிந்து தர்மம் செய்யுங்கள்.

12.மற்றவர் பேசும் போது கேளுங்கள், நல்ல காரியங்களுக்கு தலையாட்டுங்கள், கண்களை பார்த்து பேசுங்கள், பெண்களிடம் குழந்தைகளிடம் கண்ணியமாக நடந்துகொள்ளுங்கள்,

தற்காலத்திற்கு ஏற்ற போல் உங்கள் நெருங்கிய உறவினரின் பெண்குழந்தையானால் குழந்தைக்கோ பெற்றார்க்கோ அசௌகரியத்தை உண்டுபண்ணுவது போல தூக்காமலும் தொடாமலும் இருங்கள். அது உங்கள் குழந்தை பருவத்திற்கு நீங்களே செய்யும் மரியாதை.!

13.எதுவாக இருந்தாலும் கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதில் நிதானத்தைக் காட்டுங்கள். கோபமாக இருப்பது ஆற்றல் விரயம்.

14.ஆல்ககாலுடன் புகைப்படம் இடுவது அநாகரிகம் என்பதை உணருங்கள், ஆபாச குறியீடுகளை புகைப்படம் எடுக்கும் போது காட்டாதீர்கள், நடுவிரல் காட்டுவது நவீன முறை அல்ல என்பதை வளர்ந்து வரும் சிறாருக்கு சொல்லிகொடுங்கள், ஆக குறைந்தது அப்படியான புகைப்படங்களில் இருந்து நீங்கள் விலகி நில்லுங்கள்!

15.நேர்மையாக இருக்க தயங்காதீர்கள். நேர்மையாக இருப்பது போல் நடிப்பினை காட்டாமல் தனி அறையானாலும் உங்களுக்கு நீங்களே முதலில் நேர்மையாக இருங்கள்.

நேர்மையாக இருப்பது என்பது மிகச்சிறந்த பெண்களினதும் ஆண்களினதும் குணம் மறவாதீர்கள்!

Thanks to:

link taken from

அர்த்தமுள்ள_வாழ்க்கை

2024-05-13T03:11:00.000-07:00

கணவன் மனைவி இருவரும் ...

ஒரு ஹோட்டலில் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட உட்கார்ந்தார்கள்.

💟என்னங்க... உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் கேட்கணும்போல இருக்கு கேட்கவா....

இதென்ன புதுசா .. என்கிட்ட கேட்டா என்கிட்ட பேசுவா.... கேளு என சிரிச்சான்

💟இல்ல, ஒரு மாசமா சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வரீங்க... அடிக்கடி வெளிய கூட்டிப்போறீங்க பொண்ணு கூட உட்கார்ந்து பாடம் சொல்லி குடுக்றீங்க.....

திடீரென நம்ம மேல நெருக்கமா மாறீட்டீங்க.... அதான்...என்று இழுத்தாள்.

ஒண்ணுமில்லையே எப்பவும் போலத்தான் இருக்கேன்.

💟மறைக்காதீங்க ... உங்க முகரைய பார்த்தாலே தெரியுது... சொல்லுங்க

என்னத்த சொல்ல..

💟ஏதும் சின்னவீடு செட்பண்ணிட்டிங்களா...அத மறைக்கத்தான் இப்படி கொஞ்சுறிங்களா நம்மகூட?

போடி லூசு.. அவன் சிரித்தான்.

ஆனால் அதில் உயிரில்லை.

மெதுவாய் சொன்னான்..

நீயா கேட்பே சொல்லணும்னுதான் இருந்தேன் என கொஞ்சம் சீரியஸ் ஆனான்.

💟என்னங்க ஏதும் பிரச்சினையா படபடத்தாள்....

அவன் இல்லையென தலையாட்டியபடியே...

அவனது அலுவலக பையை திறந்தான்.

ஒரு டைரியை திறந்து ஒரு பேப்பரை எடுத்து நீட்டினான்.

💟என்னங்க இது ..

படி என சொல்லிவிட்டு பின்னால் நகர்ந்து அமர்ந்தான்.

அவள் படிக்க தொடங்கினாள் ...

அவன் கண்கள் கண்ணீரை சிந்த ஆரம்பித்தது...

அன்புள்ள மகனுக்கு,

கண்டிப்பா என்றைக்காச்சும் இந்த கடிதம் உன் கையில கிடைக்கும்னு நான் நம்புறேன்.

உங்கப்பாவுக்கு மனைவியா உனக்கு அம்மாவ இந்த கடிதம் எழுதுறேன்.

ரொம்ப பெரிய கடிதம் பொறுமையா படி.

அவசரமா வேலை இருக்குனு பாதி படிச்சி மீதிய இன்னொரு நாள் காத்திருந்துப் படிக்காத.

உங்கப்பாவ நான் கல்யாணம் பண்ணும்போது நான் காலேஜ் லெக்சரர்.

அப்புறம் நீ வந்த பிறகு உங்கப்பாக்கு அதிர்ஷ்டம் அடிச்சுது.

இன்னும் கன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன்ல வளர்ந்தாரு.

அப்புறம் உன் தங்கச்சி பிறந்தா ...

நான் வேலையை விட்டுட்டு வீட்டோட உங்கள கவனிச்சுட்டு இருந்தேன்.

உனக்கு தான் தெரியுமே அப்பா எப்படி பிசின்னு...

கல்யாணம் ஆன ஒரு வருஷம் தான் கனவு வாழ்க்கை.

அப்புறம் எல்லாமே காத்திருந்த வாழ்க்கைதான்.

உங்கப்பாவுக்கு காத்திட்டு இருந்தேன்.

அவர், அவர் உருவாக்க நினைச்ச ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காக உழைச்சிட்டு இருந்தார்.

நீங்கள் ரெண்டு பேரும் தான் எனக்கு துணை.

நாம தான் விளையாடுவோம்.

அப்புறம் நீங்க ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டீங்க.. நீங்க வரதுக்கு காத்திட்டுருப்பேன்.

ஸ்கூல்விட்டு வந்ததும் கதைகதையா சொல்லுவீங்க..

அதுல பாதி பொய் இருக்கும்..

அதெல்லாம் உங்க கற்பனைன்னு நினைச்சு ரசிச்சேன்.

அப்புறம் நீங்க வளர்ந்தீங்க..

அம்மாட்ட சொல்ல ஏதுமில்லாம போச்சு.

ஆனா உங்கள்ட்ட இருந்து ஆர்டர் மட்டும் வந்துச்சு.

இப்ப வெளியே போகனும்...

இப்படி வெளியே போகணும்னு..

ஆனா வர்ற டைம் கேட்க முடியுமா அம்மாவால்.......

காத்திட்டு இருப்பேன்.

நீங்க சாப்டு வரீங்களா.... சாப்டமா வரீங்களானு பார்க்க காத்திட்டு இருப்பேன்....

நீங்க எக்ஸ்டரா கோச்சிங், பிரண்ட்ஸ் அரட்டைனு..பிசி

இடையில உங்கப்பா உடம்பு முடியாம படுத்துட்டாரு.

அவருக்கு டயத்துக்கு மாத்திரை கொடுக்கனும், மருந்து கொடுக்கணும், பிசியோதெரபி பண்ணனும் காத்திட்டுருப்பேன்.

காத்திட்டு இருக்கிறதே என்னோட வாழ்க்கை ஆகிடுச்சு பாத்தியா?

அப்புறம் உன தங்கச்சி கல்யாணம்...

இப்ப அவ எப்படி இருக்கானு கூட

அவளா முடிவு செய்ற நேரத்திலதான் என் கூட பேச முடியும்....

ஏன்னா அங்க அவ காத்திட்டு இருக்கா .... ஒரு அம்மாவா...

உனக்கு சொல்லவே வேண்டாம்...

அப்பா தொழில எடுத்து செய்ய ஆரம்பிச்ச உடனே

நீ ரொம்ப பிசியாகிட்ட..

நீ கடைசி ஐஞ்சு வருஷத்தில் அம்மாட்ட பேசுனத கொஞ்சம் யோசியேன்...

சாப்டிங்களா, மாத்திர போட்டாச்சா.. ஊசிபோட்டாச்சா... இவ்ளோதான்.

உங்கப்பா வாழ்றா காலத்தில பிசியா இருந்தாரு..

நான் காத்திட்டு இருந்தேன்.

கடைசி காலத்தில் ஏதுவும் இல்லாம இருந்தாரு..

ஆனா மாத்திரைக்கு காத்திட்டு இருந்தாரு...

என்கிட்ட பேச அவருக்கு விசயமே இல்லை...

பேப்பர் படிச்சாரு. புக் படிச்சாரு. தூங்குனாரு.

ஏன்னா பேச வேண்டிய காலத்தில் பேசல...

பேச நேரமிருந்த காலத்தில் பேச விஷயமில்லை... அனுபவமும் இல்லை

இப்படித்தான் பெரும்பாலான அம்மாக்களோடு வாழ்க்கை முடிஞ்சு போகுது.

நாம என்னைக்காச்சும் வெளியே போகும் போது

அங்க நிறைய அம்மாக்கள பார்ப்பேன்..

அவங்க எல்லார் கண்ணிலும் எனக்கு தெரியுறது காத்திருந்த ஏக்கம் மட்டும் தான்.

உன்னை மாதிரி பசங்க கூட்டிட்டு வர அவங்க மனைவிகளை பார்ப்பேன்...

அதுல இன்னைகே வாழ்ந்துடனும்...

அடுத்த ஆறநாள் இவன் கூட பேசக்கூட முடியாதுன்ற ஒரு வேகம் இருக்கிறத பார்த்தேன்.

இன்னைக்கு ஒரு நாள் தானேன்னு புள்ளைக கேட்ட எல்லாம் செய்ற அப்பாக்கள பார்த்தேன்.

இது கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவங்களுக்கு காரியம் சாதிக்கிற நாள் ஆகிடுதுனு புரிஞ்சுது...

உங்களுக்கு ஒரு நாள் தானேன்னு ஒரு நினைப்பு வந்துடுச்சு.

இதெல்லாம் ஏன் இப்ப சொல்றேனு யோசிக்றியா...

என் காலத்தில் இதெல்லாம் உங்கப்பாட்ட சொல்லி புரிய வைக்க முடியல..

ஆனா நீ அடுத்த ஜெனரேஷன்.. கொஞ்சம் யோசிப்பில்ல

அதான் உன்கிட்ட சொல்றேன்.

நான் உயிரோடு இருக்கும் போது சொல்ல முடியல...

சொன்னாலும் உன்னால கேட்க முடியாது..

அதனால தான் இப்ப சொல்றேன்.

உனக்கு வீட்ல ஒரு பொண்ணு இருக்கா, மனைவி இருக்கா...

காத்திட்டு இருக்காங்க...

உன் தங்கச்சிக்கு உங்கப்பா மேல இருந்த பாசம் உனக்கு தெரியாது..

ஆனால் அத அவ வெளிக்காட்டும் போது உங்கப்பா கட்டில்ல நகர முடியாம இருந்தாரு.

அவரு தான் அப்பானு அவ காலேஜ்க்கு ஸ்கூலுக்கு தெரியாத அளவுக்கு அவர் பிசி....

அப்பா கூட அங்க போகணும் இங்க போகணும்ங்கிற எந்த ஆசையும் நிறைவேறல..

அவ அப்பா கடைசி காலத்தில சும்மா இருந்தபோது அவர் பேசனது அவ கேட்க முடியல

ஏன்னா அவ வேறு வீட்டுக்கு போய்ட்டா ..

பாத்தியா வாழ்க்கைய ?

நீ உன் பொண்ணுக்கு அப்படி ஒரு வாழ்க்கைய கொடுத்துடாத

உன் மனைவிய அவளோட மகனுக்கு கடிதம் எழுத வச்சிடாத...

இன்னைக்கு மூணுவேளை சாப்பிட சம்பாதிச்சுட்ட.

நாளைக்கு மூணு வேளைக்கும் உனக்கு பிரச்சினை இல்லை.

இன்னும் சொல்லபோனா

நீ இப்ப உழைக்கிறது உன்னோட அடுத்த பத்துவருஷம் கழிச்சி செலவழிக்க போறதுக்குதான்..

அத கொஞ்சம் குறைச்சிக்கோ..

சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வா.

பொண்டாட்டிகிட்ட புள்ளைககிட்ட பேசு...

அவங்களுக்கும் நீ நல்லா இருக்கும் போதே கொஞ்சம் நேரம் கொடு....

ஏன்னா அன்புக்காக காத்திட்டு இருக்கிறதும்...

ஒருத்தர காக்க வைக்கிறதும் ஒரு வாழ்க்கையா?

செய்வேனு நம்புறேன்.

ஏன்னா என்கிட்ட நல்லா பேசின பையன் தானே நீ...

உன் மனைவி மகள விட்டுடவா போற...

கடிதத்தை படித்து முடிந்தாள்.

அவள் முகம் ஒருவித பரபரப்பில் இருந்தது.

நிமிர்ந்து அவனை பார்த்தாள்....

இரண்டு மிகப்பெரிய பலூடா ஐஸ்கீரிம் வந்திருந்தது.

அவள் மெதுவாய் தன் அலைபேசியில் இருந்து அவள் அம்மாவிற்கு போன் செய்தாள்.....

நான் தான்மா.....

ஏன் சும்மா பேசக்கூடாதா?....

என்ன செய்ற...

அப்பா என்ன செய்றாரு... என பேசத்தொடங்கினாள்.

ஐஸ்கீரிம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் உருகத்தொடங்கியது.... .

அவன் சிரித்தபடி சாப்பிட தொடங்கினான்.

இனிமே அப்படித்தான்..

இனி அங்கே அன்புக்காக காத்திருக்க அவசியமில்லை.