Lilly ya da öyle biri...

Aramalar, taramalar

2012-01-29T23:52:00.000+02:00

Yarın uzun zamandır yapmak istediğim bir şeyi yapıp evde ne kadar eski fotoğraf varsa hepsini taramayı düşünüyorum. Bakalım neler çıkacak? Muhtemelen iyi kötü bir sürü anı canlanacak.

Bir de tumblr hesabı mı açsam acaba? Neyse gidişata göre karar veririm.

"Ölümün kıyısından geçtim..."

2012-01-24T11:53:00.003+02:00

Bu, Patrick'in hikâyesi...
Yazının tamamı şurada: The Patrick Miracle

Yazık lan

2012-01-23T14:11:00.001+02:00

İnsanlar çok acayip be blogcan. Binbir çeşidi var. En çok güldüğüm tipler de, ordan burdan gördüğü ya da birilerinden dinlediği şeyleri sanki kendi düşünceleriymiş gibi ballandıra ballandıra yazıp çizen, adeta "ben doğduğumdan beri bu işlerin içindeyim hacıııaaa, dokuz bin beş yüz insan tanıyorum", "öyle entelim ki topunuzu yerden yere vururum" diye bağıran zavallılar ile geçmişte yaşadığı, yaptığı şeyleri sanki yeni yaşamış, yeni yapmış gibi bugüne uyarlayanlar.

Entel olmak, çok okumak, yazmak falan güzel şeyler olabilir tabii ama entel taklidi yapmak çok salakça be blogcan, valla. Cahillikten başka birşey değil. Diğer tiplerin durumu ise daha vahim. Konuşmaya bile gerek yok.

Böyleyken böyle, evet.

Şimdi alışverişe gidiyorum. Gelince görüşürüz.

Kaffaltı!

2012-01-15T14:21:00.000+02:00

Nefis ve de güneşli (ama soğuk) bir Pazar gününü daha da güzelleştirebilecek tek şey, evde hazırlanan ve saatlerce süren enfes bir keyif kahvaltısıdır bana göre. İşte bu yüzden, saat 10 gibi uyandım. "Güzel bir kahvaltıyı hak etmek için önce ortalığı toplamam lazım" şeklindeki düşüncem doğrultusunda, kedilerin kumunu değiştirdim, balkonu temizledim. Çöpleri çıkardım, atılacakları attım, evi süpürdüm, ortalığı topladım ve kahvaltı hazırlamaya giriştim.

Eh ben keyif yaparken çocuklar öyle bakmayacaktı tabii. Zira "Biri yer biri bakar, kıyamet ondan kopar" diye bir söz var. Bu yüzden onlara da ıslak mama hazırladım. Koca bir demlik de çay yaptım. Açtım televizyonumu, kaçırdığım dizilerin tekrarları vardı. İzlemeye başladım.

Pazar kahvaltımın en tatlı kısmı sonu elbette :) Minik taze kruvasanlar, bal, karayemiş reçeli ve kaymak. Bal ve kaymak ikilisinin verdiği lezzet hiçbir şeyde yok.

Şimdi sırada, dün aldığım ve akşam fırında pişirdiğim kestaneler var. Ama kahvaltının üzerine yenmez tabii. O nedenle akşam üzeri keyfinde bana eşlik etmelerini planlıyorum.

Du bakalım

2012-01-11T13:35:00.000+02:00

En son yazdığımdan bu yana epey vakit geçmiş be blogcan. Hiç haber vermiyorsun.

Özet yapalım hemen.

2012'ye giriş biraz tatsız gibi görünse de aslında yepyeni kapılar açıldı önümde. 28 Aralık'taki yılbaşı partisinde, etrafımdaki insanların ego mastürbasyonları ile her daim saçmalamaya amade duruşlarından ve abuk zihniyetlerinden iyice emin oldum. Lakin birilerini yalandan yere pohpohlamak bana göre değil, beni buna mecbur kılmak da kimsenin haddi değil. Aslında bir süredir gerçekleştirmeyi planladığım ama vakit yetersizliğinden ve doğrusunu söylemek gerekirse verdiğim emeklerin karşılığını alamayacak olmanın yarattığı içsel sıkıntıdan dolayı bir türlü eyleme dökmediğim/dökemediğim bir şey, 30 Aralık'ta kendiliğinden ve emeklerimin de bir kısmının karşılığını alarak halloldu. Hesaplar kitaplar yapıldı. İçinde hayatımın en berbat dönemi de dahil olmak üzere karmakarışık bir çok anı bulunduran bir dönem kapandı. Kimin gerçekten dost, kimin hayattan atılması gereken kişiler olduğuna karar verildi, gerçek yüzler ortaya döküldü. Dostlarla tekrar görüşmek üzere şimdilik vedalaşıldı. Yeni bir hayata yelken açıldı.

Bu vesile ile yemek pişirmek, kitap okumak, pineklemek, yürüyüşlere çıkmak ve en önemlisi de sağlıklı beslenmek ve uyumak gibi uzun zamandır ihmal ettiğim pek çok şeyi yeniden yapmak üzere harekete geçme fırsatı çıkmış oldu bana da. İhtiyaç olduğu vakit hiç ummadığım insanlar yardıma koştu, şaşırdım açıkçası. Şimdilik elimden onlara teşekkür etmekten fazlası gelmiyor, lakin güzel planlarım var. Gerçekleştirmek de benim elimde. Gerçekleştirmeye başladığım vakit, elbet bu güzel insanlara da sürprizlerim olacak.

Sağlıklı uykuyu gerçekten özlemişim. Gece terlemelerim ve dişlerimi sıkıp gıcırdatmalarım önemli ölçüde azaldı. Artık sabahları çenem kitlenmiş vaziyette uyanmıyorum. Gece yatarken aklımdaki beş bin tane düşüncenin ağırlığı beni yatağa mıhlamıyor. Ertesi gün kalkıp sahte yüzlerle dolu, her şeyi güzel güzel halletmek varken sürekli didişilen, insanların birbirinden nefret ettiği ve egoların sürekli savaş halinde olduğu bir ortama gitme zorunluluğum yok. Bu açıdan üzerimden ÇOOOOOOK büyük bir yük kalktığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

Bu yeni dönemde yapmak istediklerimle ilgili daha net vaziyetteyim, zihnim daha berrak. Güzel şeyler olacak, hissediyorum.

Öte yandan bir güzel şey daha gerçekleşti. Eski ofiste baktığım minik dişi siyah kediyi, ben gittikten sonra hor göreceklerini, istemeyeceklerini biliyor ve çok üzülüyordum. Hatta 3 günlüğüne ortadan kaybolduğunda, kendisinin "götürülüp bir yerlere bırakılması" talimatı verildiğinden de haberdar olduğum için deli gibi sinirlenmiş ve kendimi öfkeyle kalkıp zararla oturmamak için zor tutmuştum. Neyse ki kara kız 3 günü sonunda mazot kokarak da olsa yarasız beresiz geri geldi. Dün akşam da havanın pis soğuğundan uzak bir yaşama evimde adım attı.

Ev ortamını yadırgamadığına hiç şaşırmadım açıkçası. Zira zaten ev kedisi olduğundan, psikolojik şiddet gördüğünden ve terkedildiğinden şüpheleniyordum. Nitekim eve adım attığı andan itibaren önce her ihtimale karşı veterinerin verdiği pire damlasını ensesine damlattım, sonra da ilk işi mama kabına gitmek oldu. Karnını doyurduktan sonra bir süre yalandı. Akabinde de masanın altındaki sandalyelerin üzerine çıkıp uykuya daldı. 2-3 saat deliksiz uyuduktan sonra gece 1 gibi kalkıp biraz daha mama yedi ve koltuğa geçti. Sabaha kadar orada derin derin uyudu. O kadar derin uyudu ki, arada o kadar gelip gidip mıncıkladım, bana mısın demedi :)

Boğazındaki bir sorun nedeniyle sesi hala çıkmıyor garibimin. Ama gördüğüm üzere keyfi yerinde ve biraz da kilo almaya başlarsa çok ama çok güzel bir kız olacak.

Şu anda halihazırda yapmakta olduğum freelance işlere devam ediyorum. Yeni müşteriler de geliyor. Hoşgelsinler :) Her anlamda kendime yatırım yapıyorum artık. En doğrusu da bu sanırım.

Du bakalım neler olacak? Bekleyip ve gereken yerlerde harekete geçip sonuçları göreceğiz.

Yma Sumac - insanı sesiyle döven kadın!

2011-12-26T13:39:00.001+02:00

İşte geç tanıştığım bir diva daha... Yma Sumac.

1922'de doğan ve 2008 yılında hayata gözlerini yuman bu Perulu sopranonun gerçek adı Zoila Augusta Emperatriz Chávarri del Castillo. Peru hükümetinin 1946'da yaptığı resmi açıklamaya göre kendisi son İnka hükümdarı Atahualpa'nın soyundan geliyor (zaten annesinin kızlık soyadı da Atahualpa). Sahne ismi olarak Yma Sumac'ı alan bu müthiş kadın, hem güzelliği ve çekiciliği, hem de 5 oktav aralığında kullanabildiği inanılmaz sesi ile bir döneme damgasını vurmuş.

Sesi ilk kez 1942 yılında radyoda duyulan Sumac, aynı yıl besteci Moises Vivanco ile evlenmiş. 1943 yılında arjantin'de en az 18 parça kaydetmiş. Bu parçalar, Odeon etiketi ile yayınlanmış.

1946 yılında New York'a taşınan çiftin 1949 yılında Charles adında bir oğulları olmuş.

1950'li yıllarda, İnka ve Güney Afrika folk müziklerinin Hollywood versiyonları ile bir dizi efsanevi lounge müzik kaydı yapan Sumac, 1951 yılında "Flahooley" adlı bir Broadway müzikalinde rol almış. Müzikal fazla uzun ömürlü olmasa da, Sumac'ın bu müzikalde söylediği parça kült bir klasik haline gelmiş. 1950 yılında Capitol Records ile sözleşme imzalayan Sumac, 1954 yılında "Secret of The Incas" ve 1957 yılında da "Omar Khayyam" adlı filmlerde rol almış. 1957 yılında boşanan çift, aynı yıl tekrar evlenmiş, ancak 1965 yılında ikinci kez boşanmış.

1971 yılında Miracles adlı bir rock albümü yapan Sumac, Peru'ya geri dönmüş. 1970'li yıllarda Peru ve New York'ta pek çok konser veren sanatçı, 1980'lerde New York, San Francisco ve Hollywood'da neredeyse 7'şer hafta boyunca sürekli konserler vermiş.

1997 yılında Montreal Caz Festivali'nde de sahneye çıkan Sumac'ın hayatı, Günther Czemetsky tarafından çekilen ve "Yma Sumac - Hollywood's Inca Princess" adlı bir belgesele konu olmuş.

1990'ların sonunda ünlü şarkısı "Ataypura", Coen Kardeşler'in filmi "The Big Lebowski"de kullanılmış. Ayrıca "Bo Mambo" adlı parçası Kahlua likör reklamında kullanılmış. The Black Eyed Peas, "Hands Up" adlı parçada "Bo Mambo" şarkısının sample'ını kullanmış. "Gopher Mambo" adlı şarkısı ise "Ordinary Decent Criminal", "Dear Husbands" ve "Confessions of a Dangerous Mind" adlı filmlerde kullanılmış. Aynı şarkı, Cirque Du Soleil'in "Quidam" adlı şovunda da yer almış.

2008 yılında Los Angeles'taki evinde kolon kanseri teşhisi konulduktan 9 ay sonra yaşamını yitiren Sumac'ın Peru devletinden "Orden del Sol" ödülü ve San Marcos Ulusal Üniversitesi'nden de Jorge Basadre madalyası bulunuyor.

Hiç ses ve hatta nota eğitimi bile almamış olan Sumac, 9 yaşında Peru'nun dağlarında şarkı söylemeye başlamış. 13 yaşındayken sesinin güzelliği farkedilen Sumac, ailesi ile birlikte Arjantin radyosuna davet edilmiş ve macera böyle başlamış.

Şarkılarında kullandığı tüm sesler, erkek ve efekte benzeyen sesler de dahil olmak üzere hepsi kendisine ait.

Muhteşem bir ses...

İşte 1987 yılında katıldığı David Letterman Show'daki canlı performansı:

Şu, en ünlü parçası "Gopher Mambo" (parçadaki tüm sesler kendisine ait):

Ve diğer parçaları da şurada:

http://www.yma-sumac.com/audio.htm

Yılbaşı çamısı

2011-12-11T16:56:00.001+02:00

34 yaşındayım ve hayatımda ilk kez yılbaşı için bir çam ağacı alıp süsledim. Süsleme işini ilk kez yapan biri için fena da olmadı hani. Fotoğrafta belli olmasa da üzerinde mini mini ışıkları bile var :)

Çamçam

Kedilerin, özellikle de Naomi'nin süslere olan "aşırı" ilgisi dün gece had safhaya ulaştı. Sabah kalkıp da ağacın dallarından özenle söktüğü ve yere indirdiği süsleri tek tek toplamak zorunda kaldım. Ama olsun, ağacı alırken bunu da göze almıştım zaten.

Ağaç süsleme işi oldukça keyifli imiş. Lakin yaklaşık 2 saat sürmüş olması biraz tuhaf oldu. Benim gibi simetri delisi bir insan için kaçınılmaz :)

Sonuç güzel oldu. Yılbaşından sonra toplayıp kaldırması biraz güç olacak ama olsun. Bir çam ağacı eşiliğinde geçireceğim ilk yılbaşı...

Acıların Kirpisi: Kiroileva siili

2011-12-02T11:09:00.001+02:00

© Milla Paloniemi

Bugün gazetede okudum. Küfür etmek, "stres tarafından tetiklenen bir uyuşmaya" yol açan duygusal bir tepki oluşturarak insanların acıya dayanabilmesini sağlıyormuş.

Hayatının neredeyse tamamını küfür ederek geçiren insanlar biliyorum. Acıları büyükmüş meğer, anlayamadık. Kusura bakmasınlar. Acil şifalar dilerim.

Her neyse, bu küfür vesilesi ile internetlerde dolanırken Finlandiyalı karikatürist Milla Paloniemi'nin yarattığı "The Cursing Hedgehog" karakterine denk geldim. Oldukça eğlenceli. Paloniemi, sanat tarihi derslerinde sıkıldığı için çizdiği sinirli kirpi karakterini, daha sonra online ortamda yayınlıyor ve fanzin olarak çıkarıyor.

© Milla Paloniemi

Fanzin bir anda bestseller oluyor. Gelen giden herkes onu soruyor. Hatta öyle çok ilgi çekiyor ki, zaman zaman bulmak imkânsız hale geliyor. İki yıl kadar önce de Finlandiya'daki Sammakko Yayınevi, bu küfürbaz kirpinin maceralarını kitap olarak yayınlamaya başlıyor. Bu arada Paloniemi, 2008 yılında Finlandiya'da düzenlenen Comic Strip Finlandia'da ödül alıyor. Küçük bir not olarak "Sammakko" kelimesinin Fince'de "kurbağa" anlamına geldiğini de belirteyim :)

Kirpinin hemen hemen tüm maceraları, son karede bağırarak ettiği küfürlerle son buluyor. Ahlaki açıdan "ıyyy, tü kaka" falan olarak değerlendirilebilir olsa da, maceralar oldukça eğlenceli ve sevimli :0)

Karikatür albümünün İngilizce versiyonu da yayınlandı bu arada henry.lehtonen@sammakko.com adresine e-posta göndererek isteyebiliyorsunuz. Ben istedim misal.

Günün fon müziği - Lucy in the Sky With Diamonds

2011-11-30T13:47:00.001+02:00

Bugünün fon müziği The Beatles'dan geliyor:

Lucy in the Sky with Diamonds

Bu orijinali:

Bu da I am Sam filminde kullanılan The Black Crowes cover'ı:

Evde psikopat var!

2011-11-25T10:47:00.001+02:00

Karikatür gibi çıkmış gözler de.

Süperozlu balık

2011-11-23T09:31:00.001+02:00

Dün akşam sevdiceğim sürpriz yapıp beni Tarabya Kireçburnu'ndaki Sardinella Balık'a götürdü. Epeydir balık çeken canlarımız da böylece huzura kavuşmuş oldu.

Normalde iğne atsan yere düşmez vaziyette olan mekânda 7-8 masa doluydu. Zira esas hareket saat 10 gibi başlıyormuş. Hafta sonlarını zaten söylemeye bile gerek yok, tıka basa insan.

Deniz manzaralı cam kenarındaki masamız, servis ve elbette yediğimiz tüm gıdalar nefisti. Mekan da süper. Ben ilk defa gittim, sevdiceğim eskiden çok gidermiş. "Ne tavsiye edersin?" diye sordum, "Kemik üstü levrek" dedi. İlginç geldi "Tamam" dedim. İyi ki demişim.

Özel zeytinyağlı ve baharatlı sos içinde yarısı parmak patates gibi, diğer yarısı da normal pişirilmiş, yanında haşlanmış ve baharatlanmış patates ile servis ediliyormuş. Nefisti.

Sevdiceğim de ızgara hamsi söyledi kendine. Ucundan azıcık aşırdım :) Süperdi. Sanırım bugüne kadar hiç bu kadar yumuşak ve lezzetli hamsi yememişimdir.

Ve elbette ortaya beyaz peynirli ve mısırlı ince kıyılmış yeşillik salatası, halis zeytinyağı içinde nefis zeytinler, kızarmış ekmek, fırından yeni çıkmış mısır ekmeği ve her zamanki favorim olan güveçte domates soslu ve kaşarlı karides geldi.

Karidese BA - YI - LI - YO - RUM :)

Hesabın ne kadar geleceği konusu üzerine varsayımlarda bulunduk. Benim tahminim 200 civarı oldu, sevdiceğim 130 dedi. Gelen hesabın tahminlerimizle yakından uzaktan alakası yoktu. Zira sadece 70 TL ödedik :)

Ayda 1-2 kere gidilesi bir mekan. Aslında daha fazla da gidilebilir, ama malum, Anadolu Yakası'nda oturan insanlar olarak Tarabya biraz uzak kalıyor bize. Hele de iki damla yağmur düştüğünde İstanbul trafiğinin hali düşünülürse, kış vakitlerinde ancak hafta içi saat 7-8 civarında gidilebilir. Önceden yer ayırtıp hafta sonu gitmek de mümkün tabii, fakat kalabalık sohbet - muhabbet - yemek zevkinin içine edebilir. Sakin sakin daha güzel, evet.

Somewhere over the rainbow...

2011-11-09T12:44:00.004+02:00

İnsanın içinde hüzün ama bir yandan da mutluluk duyguları uyandıran çok garip bir şarkı bu...

Zaman zaman içinde bulunduğum ruh halini çok iyi yansıttığı için, kendisine "Acil Durum Şarkısı" diyorum. Çünkü ne zaman canım sıkılsa, içim daralsa bu şarkıyı dinleyip ferahlarım.

O yüzden hazır yeri gelmişken Israel "IZ" Kamakawiwo'ole'yi de anmadan geçmeyeyim.

O şişman değildi, sadece yüreğinin büyüklüğü gövdesine yansımış, hatta görebildiğimizden daha büyük bir yüreğe sahip kocaman bir "insandı"...

Huzur ve ışık içinde yat IZ...

Dr. Seuss' The Lorax

2011-11-03T17:38:00.003+02:00

Mart 2012'ye kadar beklemem gerekecek ama olsun. Despicable Me'nin yapımcılarından yepyeni bir animasyon film geliyor: Dr. Seuss' The Lorax

Hemi de 3D.

Sabırsızlanıyorum :)

Pretzel Theory vs. Fittin Theory

2011-11-01T16:57:00.000+02:00

Bir takım bilimle hiç ilgisi olmayan insanlar tarafından geliştirilmiş olan bu iki teori, kedilerin insan sağlığına doğrudan etkileri ile ilgilidir. Şöyle ki:

Pretzel Teorisi
Bu teoriye göre, sabah ve akşam olmak üzere günde 2 kez 15'er dakika süreler ile ortalama 6 kiloluk bir kedinin bel bölgesine yaptığı basınca maruz kalındığı ve bu ağırlığın bel bölgesine eşit dağılmayıp, patilerin konduğu yerlere düzensiz olarak uygulandığı düşünüldüğünde, 6 ila 7 yıl arasında belde büklümleşme söz konusu olabilir.

Fittin Teorisi
Bu teoriye göre ise, bel bölgesine uygulanan fittin fittin hareketi sayesinde bu bölgedeki kan akışında düzelmeler ve kedinin yaydığı gor gor titeşimleri sayesinde de kaslarda pozitif yönde gelişmeler görülebilir. Hatta deneklerin önemli bir kısmında bel bölgesindeki yağ dokusunun inceldiği tespit edilmiştir.

Böyleyken böyle, evet.

Dayrektli kış!

2011-10-18T15:41:00.000+03:00

Ne güzel sonbahar geldi, geliyor falan derken, direkt olarak kışa girmiş olmak, bünyede bazı aksaklıklara yol açtı elbette. Ama olsun. En azından blog'da ve laptopumun masaüstünde yaptığımın düzenlemelerle sonbahar ruhunu yaşıyorum.

Kırmızılar, sarılar ve daha pek çok renk... Seviyorum bu mevsimi. Belki de doğduğum mevsim olduğu için... Hazır konu açılmışken, bu yıl doğum günümle ilgili herhangi birşey yazıp çizmedim. İçimden pek gelmedi açıkçası. Öte yandan yoğunluk da çok fazlaydı. Hep yaptığım gibi oturup geçen koskoca bir yıla dair özeleştirilerimi ve değerlendirmelerimi toparlamam gerekiyordu, vakitsizlikten yapamadım. Belki yılbaşında.

Kısaca bakalım neler olmuş en son yazdığımdan bu yana.

- Doğum gününde sevdicek nefis bir çift lacivert çizme ve kocaman bir pasta ile çıkagelmiş. Anne ve dayı ile yemeğe çıkılmış, deli gibi yemek, üzerine de tazecik vişneli ve acıbademli tatlı yenmiş.

- Kuzen askere gitmiş. Önce Gölcük'e oradan da uzun dönem için Mersin'e.

- Sevdicek eve yeni gardırop yapmış izin gününde keyif yapmaktan feragat ederek. Çok da güzel olmuş, bir sürü pılı pırtıyı ortadan kaldırmış.

- Karanlıkta yatak odası perdesini çekme çabasının akabinde gerçekleşen düşüş ve "ÇAAT!" sesi eşliğinde mahvedilen tendon, zaten 3-4 haftadır ağrıyan sağ el bileğinin üzerine tuz biber olmuş. Röntgen çektirilmiş, baş parmağın bileğe bağlanan kemiğinde 3 adet mikro çatlak olduğu ortaya çıkmış. El sarılıp sarmalanmış, 2 hafta geriye kalan dört parmakla idare etme dönemine geçilmiş.

- Zor olsa da tek elle yemek yapmak, duş almak, çekirdek çitlemek, ev temizlemek gibi yetenekler geliştirilmiş.

- Başlayan maçları izlemek üzere Lig TV açtırılmış.

- Nihayet işten güçten arınmış, sadece pineklenerek ve film izlenerek geçirilmiş bir hafta sonuna methiyeler düzülmüş.

- Bu kış için Uludağ'a, bayram için de 1 gün ve 1 geceliğine Zonguldak'a gitme planları yapılmış.

- Artvin'den ev yapımı koskocaman bir tekerlek eski kaşar peyniri, kavanoz kavanoz vişne ve karayemiş reçeli, 5-6 kilo kadar kabuklu taze fındık, Sapanca'dan da 3 kilo kadar bahçe elması getirtilmiş.

- Anneannemin ekmek tatlısı tarifi ilk kez denenmiş, ama sonuçtan pek de memnun kalınmamış. Zira malzemeler eksik idi, biraz deneysel takılmak zorunda kaldım.

- En sevdiğimiz kış gıdası olarak bakliyata yüklenilmiş, insana parmaklarını yedirtecek lezzette bir mercimek yapılmış.

- İlk kez ekşili köfte denenmiş, sonuç olağanüstü olmuş. Kendi kendime hayran kaldım hatta.

- Sevgilinin çok çalışıyor olmasından dolayı önce veryansın edilmiş, sonra barışılmış.

- Sevgili çoook ama çok özlenmiş. Hala da özleniyor...

Günün fon müziği - The Time is Now

2011-09-27T15:01:00.001+03:00

Epeydir birşey paylaşmamışım seninle. Bu aralar çok yoruluyorum. Bazı şeylerin belirsiz olması da ayrıca canımı sıkıyor. Biliyorsun belirsizliklerden hiç hoşlanmam blogcanım.

Neyse bugünün fon müziği Roisin Murphy'den gelsin de azıcık şenlenelim:

The Time is Now

Günün fon müziği - Don't Let Me Be Misunderstood

2011-09-09T11:26:00.002+03:00

Bugünün fon müziği Nina Simone'den gelsin istiyorum. Hadi bakalım:

Don't Let Me Be Misunderstood

Gül...

2011-09-08T10:50:00.000+03:00

Sen... Hayata dair bir sürü şeyi daha anlamlı hale getiren hayat arkadaşım, can yoldaşım...

Dünyaya gözlerini açtığından bu yana, tam 30 yıl geçmiş. İyisiyle kötüsüyle tam 30 koca yıl...

Bugün senin doğum günün.

Birlikte yaşanması zor bir insan olduğumu çok iyi biliyorum.

Ama sen, zaman zaman üzülsek de, kırılsak da, sinir olsak da, hayatının her anında yukarıdaki fotoğrafta güldüğün gibi gül.

Gül ki, her sabah yeniden, yepyeni umutlarla doğasın.

Gül ki, her gün bir önceki günden daha güçlü olasın.

Seni ne kadar çok sevdiğimi çok iyi biliyorsun.

Birlikte nice mutlu yıllara, nice mutlu yaşlara bir tanem...

Günün fon müziği - Set Fire To The Rain

2011-08-18T15:22:00.000+03:00

Bugünün (ve hatta birkaç günün) fon müziği, hem sözlerine hem de melodisine aşık olduğum bir şarkı olsun istedim. Adele'den gelsin:

Set Fire To The Rain

Belki de anılarımı canlandırdığı için böyle hissediyorum, bilmiyorum...

I let it fall, my heart,
And as it fell, you rose to claim it
It was dark and I was over
Until you kissed my lips and you saved me

My hands, they're strong
But my knees were far too weak
To stand in your arms
Without falling to your feet

But there's a side to you
That I never knew, never knew.
All the things you'd say
They were never true, never true,
And the games you play
You would always win, always win.

But I set fire to the rain,
Watched it pour as I touched your face,
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name!

When I lay with you
I could stay there
Close my eyes
Feel you're here forever
You and me together
Nothing gets better

'Cause there's a side to you
That I never knew, never knew,
All the things you'd say,
They were never true, never true,
And the games you play
You would always win, always win.

But I set fire to the rain,
Watched it pour as I touched your face,
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name!

I set fire to the rain
And I threw us into the flames
Well, it felt something died
'Cause I knew that that was the last time, the last time!

Sometimes I wake up by the door,
That heart you caught, must be waiting for you
Even now when we're already over
I can't help myself from looking for you.

I set fire to the rain,
Watch it pour as I touch your face,
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name

I set fire to the rain,
And I threw us into the flames
Well, it felt something died
'Cause I knew that that was the last time
The last time, oh, oh!

Let it burn
Let it burn
Let it burn...

Büyüdük (mü acaba?)

2011-08-18T13:07:00.000+03:00

Birkaç gün önce Grown Ups'ı izledim. 4 gün içinde iki kez izlediğim ve beni uzun zamandır bu kadar güldürebilmeyi başarmış başka bir film yok sanırım.

Adam Sandler, Chris Rock, Kevin James, David Spade ve Rob Schneider gibi 5 "ne desem bilmiyorum" adamını bir araya getirmek ve üstüne üstlük onları bir komedi filminde oynatmak hangi yapımcının, yönetmenin fikri idi ise tebrik etmek istiyorum.

Salma Hayek, Mario Bello, Steve Buscemi gibi oyuncular da bonus geliyor. Kısacası kadro mükemmel!

İriyim ben iriyim!

2011-08-15T12:31:00.000+03:00

The Unadultered Cat

2011-08-03T18:37:00.001+03:00

Terry Pratchett tarafından yazılmış ve Gray Jolliffe tarafından resimlenmiş olan "The Unadultered Cat"i nihayet okudum. Türkçe'ye "Yozlaşmamış Kedi" olarak çevrilmiş.

Taa geçtiğimiz Eylül ayında Cem'in düğünü için İzmir'e giderken havaalanında gördüğüm iki kitaptan biriydi kendisi. Diğeri de "Platon Bir Gün Kolunda Bir Ornitorenkle Bara Girer" idi, malum.

Sağolsun dayım almış kitabı, "Türkbükü'ne tatile gittiğinde okursun" diyerek hediye etti. Havuz başında topu topu yarım saatte tükettim kendisini. Zaten ince bir kitap, lakin tüketimdeki hızın bununla ilgisi yok. Zira kitap süper eğlenceli.

Toraman, Gülten ve Zenci'yi düşünürken okuduğum için arada sırada havuz başında kahkahalar atmaktan kendimi alamadım. Etraftakiler de tuhaf tuhaf baktı. Olsun, eğlendim, hem de çok!

Hemen arka kapak yazısını da ekleyelim ki merak eden varsa fikir sahibi olsun:

"Bugünlerde hayli çok sayıda insan, sağlık ve besleyici vitaminle dolup taşan, sıkıcı, toplu üretim kedilere alıştı, ancak bu kediler eskiden beslediğimiz o güzel kedilerin tırnağı bile olamaz. Gerçek Kedi Hareketi, insanların gerçek kedi gördüklerinde tanımalarına yardımcı olarak, bu durumu değiştirmeyi amaçlamaktadır. Bu kitabın yazılış amacı budur."

Bu arada çizimler gerçekten süper.

To see a world in a grain of sand...

2011-07-29T13:02:00.000+03:00

William Blake'in "Auguries of Innocence" şiirinin ilk bölümü çok hoşuma gidiyor:

"To see a world in a grain of sand,
And a heaven in a wild flower,
Hold infinity in the palm of your hand,
And eternity in an hour..."

Bu dizeleri hem dünyanın en ünlü ve başarılı nörobilimcilerinden ve psikiyatristlerinden, hem de "The Creative Brain: The Science of Genius" kitabının yazarı olan Nancy C. Andreasen'in web sitesinde görmek de ayrıca keyif verici oldu.

Ayrıca şu anda canım zeytinyağlı yeşil fasulye çekiyor nedensiz biçimde. Nörolojik olarak incelenmeyi talep ediyorum :0)

Never Eat Anything Bigger Than Your Head...

2011-07-28T11:09:00.000+03:00

1990 yılında yaşama veda eden Bernard "Hap" Kliban'ı ve işlerini pek severim. Niye? Çünkü kedi çiziyordu :)

Playboy Dergisi için karikatür çizerken bir yandan da her yerde görülemeyecek kadar farklı kedi çizimleriyle uğraşan bu güzel insan, 1975'te çıkardığı "Cat" adlı kitabı ile bir anda dünyaca tanınan bir sanatçı haline geldi.

Kliban, 1990 yılında ölene kadar toplam 10 kitap çıkardı (Cat, 1975; Never Eat Anything Bigger Than Your Head and Other Drawings, 1976; Whack Your Porcupine and Other Drawings, 1977; Tiny Footprints, 1978; Playboy's Kliban, 1979; Playboy's New Kliban, 1980; Catcalendar Cats; the Complete Collection, 1981; Two Guys Fooling Around with the Moon, 1982; Luminous Animals and Other Drawings, 1983; The Biggest Tongue in Tunisia and Other Drawings, 1986).

Ölümünden sonra 1993 yılında ise yine kendi çizimlerinden oluşan bir başka kitabı daha satışa sunuldu (Advanced Cartooning, 1993).

Aerobic Class

Artist

Among Fish

Afternoon Tea

Wake Up

Trombone

Cow

Bath Tub

Camp Fire

Clouds

Mr. Fixit

Landing a Shore

Cat & Rabbit

Jazz

Bik bik bik

2011-07-27T12:16:00.000+03:00

33 yaşındayım ve şu yaşıma kadar hiç "her konuda bik bik eden bir insan" olmadım. Genellikle, olayları olumlu ve olumsuz tüm yönleriyle detaylıca değerlendirdikten sonra karar verilmesi gerekiyorsa veririm. Bu tutumu da hiç kimse ve hiçbir durum ya da olay için değiştirmeyi düşünmüyorum, işe yarıyor çünkü, bir takım şeyleri kolaylaştırıyor.

Gel gör ki son zamanlarda bazen kendimi normalde yaptığımdan daha fazla ince eleyip sık dokur bulmaya başladım. "Çok takılmayayım en iyisi, akışına bırakayım" diyorum. Fakat sonra birşeyleri akışına bırakmanın bugüne kadar çoğunlukla beni mutsuz ettiğini hatırlayıp her ihtimale karşı kontrollü gitmeye karar veriyorum. Zira şu saatten sonra hayatımın içine edecek ya da beni zora sokacak, mutsuz edecek hiçbir şeye prim vermeye niyetim yok.

Bazı insanların bilmediği, benim de bilmelerini istemediğim birçok şey gerçekleşti hayatımda son 1,5 yılda. Kötü şeyler ağırlıktaydı. Ama bir şekilde (iman gücü demiyorum, çünkü inancım o yönde değil) üstesinden gelmeyi başardım. Hala yoluna sokmaya uğraştığım ve kafamı karıştıran şeyler var. Yaşadığım şeyler düşünüldüğünde, ciddi bir yol kat ettiğimi söylüyor en yakınımdakiler. Ben de öyle hissediyorum zaten. Yaşadıklarımdan, yaşamak zorunda bırakıldıklarımdan çıkardığım dersler çok.

Bencil olmak lazım mirim, ne olursa olsun önce "ben" demek lazım. Durum bundan ibaret.