Lingua nai

Historias para non durmir 10

2014-04-28T16:04:00.002+01:00

Lucas e Iván atópanse hoxe, por última ve nas súas vidas, fronte a casa. Hoxe non están sós, van acompañados polo cura da súa parroquia. Entran a casa e van a pola nena. Non tardan moito en atopala e atala a unha cama. O cura empeza a facerlle algo parecido a un ¨exorcismo¨.
- Non sei que lle pasa, non responde a auga vendita , nin aos crucifixos. - Responde o cura.
-Ao mellor non está posuída, ao mellor só é unha nena. Pode que a súa nai lle ensinara a comer persoas. -Di Lucas.
- O cura tense que ir. As almas non aparecerán se non estamos sós, e sen elas non saberemos o que facer. Suxire Iván.
-Eu non vos podo deixar sós aquí agora que sei o que pasa.
-Sabémonos coidar entre nos.
Vaise o cura da habitación e os rapaces volven invocar os mortos unha última vez máis.
- Que queres que fagamos? Axudarnos a axudarvos por favor! -di Lucas.
Na habitación comezan a aparecer todas as almas cruelmente devoradas nesa casa. Escoitase moi baixiño unha voz que lles fala, pero non a entenden.
-Non entendemos nada. - Di Iván.
No teito pódese ver como se debuxan letras con mugre. ¨Axudade a nena e desfacervos desta casa.¨ Tiñan que levar a nena algún centro e queimar a casa.
Os rapaces foron a cociña e abriron o gas, colleron unha lata de gasolina e a verteron polas habitacións da casa, colleron a nena e mentres saian daquel horrendo lugar vertían gasolina. Tiraron un mixto ao regueiro de gasolina e correron todo o que puideron. Acto seguido chegou a policía, tarde coma sempre.
Os rapaces tiveron que cumprir dous anos de condea por incendiar a casa, a nena entrou nun centro psiquiátrico e recuperouse co tempo, e as almas seguiron o camiño que deberían haber seguido fai moito tempo.
Fin.

Historias para non durmir 9

2014-04-27T00:06:00.003+01:00

-Viste Lucas? Tiña razón. Deberiamos haber liscado de alí! Estivemos a piques de morrer polos teus enredos.
-Polos meus enredos? Que eu saiba non foi culpa miña que todo isto pasara. Teremos que matar a nena.
-Pero como vas matar unha cativa? Seica toleaches? Chamaremos a policía e que eles se encarguen.
-Olvidácheste de que unhas almas perdidas nos mataran se non matámola rapaza.
-E como pensas matar unha nena? como poderás vivir cos remordementos?
-Non é unha nena é un monstro!
Os rapaces camiñan aos seus fogares, o camiño de ida fáiselles eterno. Iván chega a casa, non hai ninguén. Esta só. Votase no sofá é prende o televisor. -Outra vez está esta merda escagallada.- Pensa Iván. No televisor soamente se ven raias negras e brancas. Na esquina da sala aparece Xoán.
-Tiñamos un trato. -Dille Xoán
-Tío, non me fagas dano. Mañá mesmo nos engargaremos da nena.
-Tedes os días contados.
Xoán se desvanece.
Lucas está fumándose un cigarriño na ventá da súa habitación, está só pensando en tódalas cousas que están a pasar. Empeza a notar como alguén intenta empuxalo pola fiestra.
Os dous rapaces saben que mañá deberan enfrontarse ao seu temor.
Continuará...

Historias para non durmir 8

2014-04-22T23:13:00.001+01:00

Os rapaces volven estar na entrada desa casa terrorífica. Ao contrario, esta vez non tiñan medo. Eles sabían que se encontraban ante fortes almas en busca de vinganza. Inda así non tiñan medo. Os acontecementos sucedidos os anteriores dias os preparou para este momento.
- Ti estas listo Lucas?
- Non, pero cando se esta para isto?
- Sabes o que tes que facer non?
- Seino. Imos?
Saltan o muro e entran na casa. Todo esta tranquilo. Séntanse na habitación onde xogaron a invocar mortos as outras veces. Xoán esta na habitación, pero non se move so quere ver o que fan.
- Pois empecemos, canto antes rematemos este pesadelo mellor.
- Iván... se Xoán non se senta con nos non servirá.
-Xoán suplicámoscho senta con nos.
Empeza a facer moito frío na habitación, Xoán quere advertilos de algunha cousa. Pero non teñen nin idea de que. Xoán desapareceu.
- Oíches Lucas, alomellor deberiamos liscar de aquí axiña.
- Non amoles Iván, xa estamos aquí. Nos imos quedar a arranxar isto ducha vez.
- Oh meu deus! Iso é unha nena pequena con sangue na boca!
- Axiña, axiña! Salta pola ventá!
Continuara...

Historias para non durmir 7

2014-04-22T12:56:00.001+01:00

- Lucas, ti como crees que poderemos atopar todas esas almas?
- Non sei, Iván. Pero eu non teño cartos para percorrer todo o mundo buscando algo que nin sei o que é.
- Non, ten que haber outra forma... Non sei, quizais volvendo a casa e invocar outra vez os mortos.
- Non quero volver!
- Non sexas tozudo!sabes que é a única forma. Xa pasamos por isto.
- Van en busca de vinganza, ou nos levan as almas ou nos matan na casa.
- E non queres nin intentalo? Ti fai o que queiras eu bou procurar salvar a miña vida esta noite.
- Non podes ir só. Tes razón, só temos esa saída.
- Xa o sei. Imos a biblioteca, alí poderemos buscar algo sobre como axudar as almas.
- E se non piden a nos que matemos a alguén?
Continuará...

Historias para non durmir 6

2014-04-22T12:01:00.003+01:00

A muller que torturou ao seu marido e despois suicidouse estaba totalmente tola. Criouse nunha familia onde se pasaba moita fame, non tiñan recursos e aqueles tempos de guerra non eran moi bos. Para sobrevivir a familia enganaba a persoas e logo as comían. A muller non se había suicidado, iso era o que todo o mundo pensaba. A muller comeuse ao seu marido e logo morreu envelenada, o marido xa sabia que o comería e envelenouse.
Quen saberá cantísimas almas morrerían alí de forma tan terrorífica.
Todas esas persoas que morreron papadas nesa casa andaban perdidas polo mundo, en forma de almas, en busca de vinganza.
Teñen que irse ao seu lugar, pero sen axuda, moitas non poden irse. Iván e Lucas tiñan que encargarse de axudalas, pero se non o fan as almas os levarán con elas.

Historias para non durmir 5

2014-04-08T23:38:00.002+01:00

Os rapaces chegan a entrada da casa, páranse a contemplala, míranse; nas súas miradas pódese ver que están mortos de medo, coma se fosen presos camiñando polo corredor da morte. Pero non, hoxe non morreran.
Entran na casa e volven o cuarto onde o fixeran a outra noite. Comezan a chamar por Xoán e el aparece. Sentase no mesmo lugar onde se sentou a noite na que morreu e colle aos seus amigos, do mundo dos vivos, das mans. Mostrándolles así ha dramática historia da casa. Logo escríbese na parede "Se non poden descansar en paz todas as almas mortas nesta casa, non poderemos descansar ningún".
Esta vez non hai mortos, nin agresividade. Ao rematar de informarlles os rapaces fóronse. Xa tiñan algo co que comezar.
Esa noite non houbo aparicións, nin soños extraños, nin frases. Esa noite poderían durmir tranquilos; pero non, quen podería durmir despois do sucedido estes días? Procuraban pensar cousas que axudasen para que esas almas descansasen.
Os dous póñense a pensar no maldito día que decidiron ir a facer parvdas onde non debían, se non se meteran nesa casa agora non terían ningún problema.
Continuará...

Historias para non durmir 4

2014-04-08T23:08:00.001+01:00

-Iván! ábreme a porta xa, é urxente!
-Xa vai, xa vai!
-Non vas crees o que me pasou.
-Xa sei de que me falas, queren a nosa axuda. Pero non teño nin idea de que falan.
-Non sei, quizás deberíamos buscar máis información sobre esa casa.
-Non sei, eu non quero meterme onde non me chaman. Pode que o mellor que podamos facer é esquecer toda esta merda.
-Estas parvo? é que non o entendes? non nos deixarán ata que os axudemos!
Os rapaces cansos das preocupacións que lles quitaba o sono, decidiron buscar información, a súa sorpresa foi cando ao buscala non aparecía en ningures.
-Xa sabes o que debemos facer, non? - Dille Iván coa voz temblorosa.
-Non, non teño nin idea. Que estás argallando? -Responde Lucas con preocupación.
-Teremos que volver a casa e invocar os mortos de novo, para que nos podan dicir que facer.
-Ti toleaches, alí morreu Xoán nos seremos os seguintes. -Lucas ponse nervioso.
-Tes ti algunha idea mellor? pensa que non podemos facer outra cousa.
Os amigos póñense de acordo para ir na próxima fin de semana.
Continuará...

Historias para non durmir 3

2014-04-08T13:20:00.000+01:00

Lucas esta nun lugar moi húmido e escuro. Despertou aí, dóelle moito o lombo polo que supón que debeu caer aí. É un pozo de moita altura. Lucas pretende trepar para poder saír de alí, pero cae e só consegue bater máis forte onde xa lle doe. Derrepente ve ao seu amigo morto ao alto do pozo, non está só hai máis coma el.
- Axúdanos a saldar as nosas contas.
- Non vos podo axudar!eu non che fixen nada tío! déixame saír de aquí!
- Só ti e Iván nos podedes axudar.
Lucas esperta sudoroso e canso.-Uf... soamente foi un soño.- pensa el. Ao seu carón esta o teléfono e sorpréndese.
Lucas decide darse unha ducha para aclarar ideas, pero non contaba con que ao saír estivese escrito no espello " axúdanos ou sufriras as consecuencias. Non aguanta máis vai correndo a casa de Iván.
Continuara..

Historias para non durmir 2

2014-04-07T23:24:00.002+01:00

Os rapaces, atónitos miran un para o outro. Están petrificados, non saben que facer e deciden fuxir de alí aos seus fogares.
Iván está na casa, só na súa habitación xa que nin se lle ocorre falar cos seus pais sobre o tema. Pero o problema non se resolve tan doado xa que volve ver a Xoán no seu cuarto de pé coa barra de ferro no pescozo. Iván aterrado bérralle -Que queres de min? eu non che podo axudar!Ti soíño fuches con nos! - vese un bao na ventá e comeza a aparecer escrito "axúdanos a saldar as nosas contas".
Iván chama a Lucas.
- Lucas tío, estas ven?
-...
- Lucas estás aí?
Comezan a soar os mesmos berros que cando Xoán morreu.
Mentres Lucas decátase de que perdeu o teléfono, búscao por toda a casa pero non o atopa, cansase e botase na cama. Está moi canso leva uns días moi duros, e se somerxe nun sono profundo.
Continuará...

Historias para non durmir 1

2014-02-17T23:25:00.001+00:00

Iván, Xoán e Lucas eran tres amigos aos que lles gustaba a adrenalina, encantáballes sentir medo.
Nunha fin de semana, que non tiñan nada que argallar, decidiron ir a unha casa abandonada onde o antigo dono morrese torturado pola súa muller, logo esta suicidouse.
Os rapaces chegaron a casa, e logo de andar fisgando nas ruínas, sacaron un taboleiro para invocar os mortos. Estiveron máis dunha hora intentándoo pero nada pasaba. Ao aburrirse decidiron liscar daquel lugar en ruínas e fedorento. Cando procuraban saír da habitación pechouse a porta e comezaron a caer obxetos ao chan. Gritos, oíanse gritos, e cando conseguen prender a lanterna , Xoán está morto, atravesado por unha barra de ferro no pescozo.
Comeza a formarse un hurcan na habitación Iván e Lucas voan no teito pola forza do vento e de repente o ambiente se calma e caen os dous ao chan. En canto poden érguense e saen correndo daquel lugar sen falar en ningún momento do sucedido.
Pasan algúns días e decídense a verse para falar sobre que va facer coa lea que teñen. Cando están charlando Lucas e Iván miran a Xoán camiñando coa barra de ferro no pescozo.
Continuará...

Concentración na comiseria de Vigo

2013-11-25T23:25:00.001+00:00

O pasado venres algúns estudantes acudimos a concentración enfronte a comisaria de Vigo. Co fin de manifestarnos pola paliza que recibiron algúns dos estudantes, que expresaban a súa opinión pola lei da LOMCE.

Esta concentración empezou as sete da tarde e acabou sobre as dez e media, rematada pola carga policial.

Os antidisturbios agardaron a que a prensa marchase para comezar a carga, e non só iso. Estes esperaron a que só quedaramos arredor de quince alumnos.

A seis persoas nos detiveron e ata nos agrediron sen nos facerlle nada. Tamén nos van multar por estar nunha concentración ilegal.

Ilegal e que xa non nos deixen nin expresar a nosa opinión.

Miseria

2013-11-19T13:53:00.000+00:00

Ao día de hoxe, vemos máis desaloxos, mesmo nas familias con cativos. Desaloxos brutalmente violentos.
Está achegándose o Nadal ¿que farán esas familias infelices? ¿que lle dirán os pequenos cando se decaten que o esperado Santa non lles deixou nada, cando máis o precisan? ¿que poderán comer este día tan familiar, que hoxe se lle fai horripilante?
Todos miramos moi lonxe un día coma ese, pero esas familias tamén o vían así. ¿Que pasaría se mañá che acontece a ti? gustaríate que che axudasen, pero todos fuxiron ao entender a túa situación.
Por esa simple razón deberiamos axudarnos entre todos. Porque tamén te pode pasar a ti, e esas familias son iguales que todos nós.

O meu libro favorito

2013-11-18T23:49:00.000+00:00

O meu libro favorito chámase "once minutos".
Gústame moito este libro xa que menciona varios temas sentimentales.
Este libro trata sobre unha moza brasileira que ten tres grandes amores na vida. Ademáis aprende moito na súa corta vida.
A moza brasileira viaxa ,en busca dunha mellor vida, e atópase con diversos dilemas no seu camiño. Conclue decidindo facerse prostituta, é en dita profesion coñece o seu derradeiro amor.
Durante a aventura, a rapaza, repara moitas cousas referentes ao seu futuro. Madura moi rápido.
Na miña opinión é un gran libro. O recomendo.
Once minutos. Paulo Coelho.

Deixar os vicios

2013-11-11T23:12:00.000+00:00

Oxe decidín empezar deixar de fumar, outra vez. Inda que esta vez de verdade.

Deixar de fumar e una costume moi dificil de abandonar, xa que a maioria de veces que fumamos non é por ter "mono" senon polo simple feito de fumar.

O máis dificil é cando por fin conseguiches deixalo non volver a recaer. Así votamos o lixo todo o traballo que pasamos.

O meu proposito é deixar esta terrible rutina en 5 semanas.

Nesta semana teño que anotar os cigarros que fumo e a que horas, na segunda semana teño que reducir o consumo e seguir anotando cando e a que horas fumo, viceversa na terceira, na cuarta semana non se fuma ningun cigarro e na derradeira só tes que manterte. Se nalgunha semana erras, teras que volver empezar de novo o que facías nesa semana.

Chistes feministas

2013-11-11T00:13:00.000+00:00

1º- Que é un travesti? Un home querendo superarse.

2º- Como fas que un home cale? Preguntandolle o que pensa.

3º- En que se parece un home a unha árbore de nadal? Que as bolas solo sirven de adorno.

4º- Por que existe o machismo? Porque de ilusións tamén se vive.

5º- Que hai detrás dun home intelixente? Unha muller sorprendida.

6º- Que é un cuarto con duas portas para un home? Un labirinto.

7º-Por que son mellores as pilas que os homes? Porque as pilan, al menos, teñen un lado positivo.

8º- Que fan 50 homes nunha habitación? Medio cerebro.

9º- María, que me dás polo meu marido? - Nada.- Trato feito.

10º-Como se chama esa pel inútil que rodea ao pene? HOME!

As drogas

2013-11-10T23:36:00.002+00:00

Ao día de oxe, moitos adultos se escandalizan ao oir a palabra droga.

Non vou falar de todas as drogas e os seus tipos, eu falarei dos porros.

Moitos pais se enoxan moitísimo cando os seus fillos fuman porros, en cambio, os deixan sair toda-las noites. ¿Esperando que? ¿Que non beban nin se droguen? Na miña opinión os porros son menos dañinos que o alcohol ou calquer outro tipo de droga:

- Inspirante cando non é un bó momento.

- Rieste da vida, rieste de todo.

- Ao día seguinte non tes a famosísima "resaca".

- Axudate a concentrarte para estudar.

- Faite dicir o que pensas, sen medo.

Esa é a miña opinión, pode ser que non moita xente o comparta, pero dudo que ningunha outra droga te axude a tantas cousas.

Pdt: É moito mellor non consumir ningunha droga.

O mellor amigo

2013-11-05T23:01:00.001+00:00

El é o que sempre está ahi, o que nunca me deixa soa. Sei sen duda que nunca me dará de lado. O meu can.

Chámase Draco, e uniusenos a nosa familia cando inda non tiña nin un mes. Era un dou de xunio do 2011.

Era unha boliña pequerrechiña e tiña medo de todo.

Na viaxe ata o seu novo fogar bomitoume enrriba, cando chegamos tiña medo de todos os cans e se o deixabas no chan non camiñaba e empezaba a chorar. Agora dous anos despois segue sendo algo parecido, se o deixas só chora como un neniño pequeno.

Éste can, Draco marcoume a miña vida. Inda que pareza unha locura, ensinoume moitas cousas sobre a amizade, máis que ninguen antes. Cando estou triste el está ahí, cando teño comida; con esa cariña que pon, obrigame a compartila e cando olvidome de él ao chegar a casa, despois mirame resentido dende o sofá e non acepta os meus agarimos. Isto ensina moito sobre a amizade.

Dez curiosas curiosidades

2013-11-04T13:37:00.001+00:00

1º O Vaticano posúe os suficientes cartos para rematar coa fame no mundo duas veces.

2º Os cabalos de mar escollen a sua parella para toda a vida, e cando un morre o outro tamén.

3º Os humanos e os delfíns son os únicos que practican o sexo por pracer.

4º As semillas das mazás son moi velenosas, conteñen cianuro. Se comes 50 poderías morrer.

5º Unha persoa aguanta máis tempo sen comer que sen dormir.

6º Se metes no auga unha coca-cola light flota, unha normal úndese.
7º Se pos un ovo entre dous moviles cocerase en 62 minutos.
8º O material máis resistente creado pola natureza é a tela de araña.
9º Un metro cadrado de cesped produce o suficiente osixeno para una persoa de todo un ano.
10º O máis rápido no acto sexual e o chimpance, 3 segundos.
20minutos.es

Isto, isto é amor

2013-10-24T22:15:00.000+01:00

Rir polas rúas desertas,
xuntos evitar a tormenta da vida,
mirarnos fixamente mentras meditamos sobre o noso amor,
sorrír polas rúas ao pensarte,
saber situar cada un dos seus lunares,
amar seus peros, e aínda máis as súas virtudes.
Isto, isto é amor.

Irritarnos pero aínda ter o desexo de encontrarnos,
usar como demostración de amor insultos,
botalo en falta cando inda non se foi,
xogar como nenos,
facernos un, nun acto de loucura por amor,
xuntar as nosas mans polas rúas.
Isto, isto é amor.

Morrer por vernos a todas horas,
fuxir dos problemas cando nace o seu sorriso,
o desexo de durmir baixo as mesmas sabanas,
o medo a que fuxa o seu amor,
os miles de recordos que quedan por vivir.
Isto, isto é amor.
E o que é o amor? O amor vida miña, eres ti.

Nerea Martínez Pérez

A LOMCE

2013-10-24T21:46:00.000+01:00

Durante os últimos tres días uníronse moitísimos estudantes de Vigo para loitar contra a LOMCE.
Eu fun testigo, eu acompañei aos tantísimos estudantes de Vigo, que demostraron que todos xuntos movemos masas.
Contarei a miña experiencia.
O primer día, a cadea humana foi moi divertida e eramos moitísimos, eu non esperaba que acudira tantísima xente.
Empezou no Alcampo, seguimos por Plaza América e inundabamos as calles sen dixar paso a ningún vehículo. Chegamos a Plaza España e baixamos ata a Xunta.
O segundo día parecia increible ¡Eramos moitísimos máis! Fixemos un recorrido moy similar o anterior. Pero a diferencia foi que moita xente tirou ovos e laranxas contra os bancos, se moveron contenedores e a xente estaba moito máis animada.
O derradeiro día empezamos en Plaza América e acabamos no Sireno. Nesta uníronse os pais e o profesorado.
Oxe xoves 24, tiramos ovos, pedras, tomates, laranxas e incluso petardos.
Que se enteren que ¡O pobo unido xamáis será vencido!

Os celos

2013-10-10T00:21:00.001+01:00

Por que síntense os celos? Por que temos esa necesidade de que todo sexa noso? Incluso as persoas.

Ninguen posúe a niguen, cada quen é libre. Pero... sería moi hipócrita xudgar a xente por ser posesiva. Porque se unha persoa quérete un mínimo, sinte celos, e canto máis amor máis celos. Non porque non confíes nela, se non por medo a que alguén máis se de conta do incrible que é esa persoa e poida chegar a facela máis feliz.

Por iso eu sinto celos, polo incrible que é el.

Na miña opinión, mostrar ese sentimento de celos, che fai semellar débil. Ninguen debe semellar debil, xa que a fin e acabo na adolescencia, o amor é como un xogo e nos xogos ninguen debe mostrarse débil.

O exito

2013-10-09T23:35:00.002+01:00

Rir moito e a miudo; gañarse o respeto das persoas intelixentes e o aprecio dos nenos; merecer o eloxio dos críticos sinceiros e mostrarte pasivo ante os falsos amigos; saber apreciar a beleza e hachar o mellor nos demáis; deixar un mundo algo mellor, ben sexa por medio dun fillo san, dun rincón de xardín ou dunha condición social limpa; polo menos saber que unha vida esta animada máis libremente grazas a nosa: iso é triunfar.
Autor da frase: Ralph Waldo Emerson

O aborto

2013-10-07T22:54:00.000+01:00

O aborto é o tema máis discutido,na miña opinión.
Moitos din que facer iso é matar un neno, e moitos outros din que iso é amolar a túa adolescencia.
Eu creo que, ter un neno cando ti inda eres un deles é a maior estupidez que se poida facer. Antes de ter un cativo ao que coidar, penso que, se deberia poder asegurar o máximo posible o teu futuro. Ter unha base, uns estudos, un traballo, un minimo de responsabilidade...
Por moito que o aborto sexa matar unha vida, na miña opinión, seria moito peor ter o neno e non poder darlle ningunhas das cousas que un cativo precisa, unha boa educación, un pai e unha nai nun ambiente estable familiar...

Adolescentes e drogas

2012-12-09T23:54:00.000+00:00

Hoxe en día os adolescentes, empezan a fumar porros antes, entre os once e os dezasete anos. Os porros poden ser de chocolate, ovo, maría (de maría pode ser a folla ou o miolo). Crise de ansiedade, reaccións de pánico e aparición de síntomas psicóticos son os efectos adversos agudos que máis a miúdo se rexistran, sobre todo entre os consumidores recentemente iniciados.

Posibles danos: os adolescentes 'enganchados' teñen, pola súa banda, máis probabilidades de sufrir problemas mentais no futuro, ademais de ver como o seu historial académico descende.

Unha investigación determinou que a marihuana pode incrementar o poder cerebral. Os experimentos en ratas que recibiron unha dose potente de cannabis mostraron que a droga estimula o crecemento de novas células cerebrais.

Un grupo de investigadores canadenses descubriu que logo dun mes de tratamento, a droga provocou neses animais un rexeneramento das neuronas no hipocampo, unha área do cerebro que controla o humor e as emocións e que está asociada á aprendizaxe e a memoria.

O seu efecto foi moi similar ao da droga antidepresiva Prozac, que tamén estimula o crecemento do nervio no hipocampo. Co tratamento con cannabis, as ratas estaban menos ansiosas e máis dispostas a comer nun ambiente novo, que anteriormente as atemorizaba.

A caixa de fósforos.

2012-10-23T09:42:00.000+01:00

Miña avoa tiña unha teoría moi interesante; dicía que todos nacemos cunha caixa de fosforos dentro, pero que non podemos acendelos sós. Precisamos a axuda de osíxeno e unha vela. Neste caso o osíxeno, por exemplo, viría do alento da persoa que amamos; a vela podería ser calquera tipo de comida, música, caricia, palabra ou son que enxendre a explosión que acenderá un dos fósforos. Por un momento, céganos unha emoción intensa. Unha calor agradable crece dentro de nós, esvaecéndose a medida que pasa o tempo ata que chega unha nova explosión para revivila. Cada persoa ten que descubrir que disparará esas explosións para poder vivir, posto que a combustión que ocorre cando un dos fósforos se prende é o que nutre a alma. Ese lume, en resumo, é o seu alimento. Se un non averigua a tempo que cousa inicia esas explosións, a caixa de fósforos humedécese e nin un só dos mistos prenderá nunca. 'Como agua para chocolate'.