Kağıtla küçük şeyler

Son projem: Minyatür oda

noreply@blogger.com (Ayse) — Sat, 16 Sep 2023 11:44:00 +0000

Yıl başında Domestika'da aldığım kursu takip ederek yaptğım minyatür odacık huzurlarınızda. Uzun bir süre "oda"yı inşa edemediğim için kitap raflarında göçebe yaşayan 1:10 ölçeğindeki vitrin, koltuk ve masa durumdan epey memnunlar.

Bir daha yeni bir minatür macerasına ne zaman atılırım, hatta atılır mıyım bilmiyorum ama yalan yok, sonuçtan çok memnunum.

Ve yeni hediye kutuları..

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 27 Aug 2023 12:48:00 +0000

Yıllar önce yaptığım pastel quilling setindeki bazı motifleri tekrar yapabilir miyim diye parmaklarımı şöyle bir yokladım. İlk seferkiler kadar zarif olmadılarsa da yapabiliyormuşum. Böylece bu iki kutu da yeniden yeşertmeye çalıştığım Etsy Kağıtlık'ın vitrininde yerlerini aldılar.

New Gift Boxes up on Etsy

noreply@blogger.com (Ayse) — Wed, 23 Aug 2023 12:35:00 +0000

Now that I'm done with the longest Ph.D. ever in the history of grad schools, I'm slowly adding new box sets to my Etsy shop. This foursome is the latest addition, and may I say I love them. This navy blue is one of my favorite colors and it matches so well with the ice blue, almost white quilling ornament on top.

I'm also trying my hand at duplicating some of my favorite quilling designs from years ago - the ones I don't have the heart to put up for sale. Last night's effort was a success, and I might keep duplicating the other designs in this golden set as well... and put them up for sale.

Geri döndüm...

noreply@blogger.com (Ayse) — Mon, 10 Jul 2023 11:03:00 +0000

Merhaba...

Bunca yıl sonra da geri dönülür mü - değil mi?

Dönülür elbet ama umarım burada olan bu değildir- "geri dönmek" yani. Hiç istemem zira 2016'ya geri dönmek. Bazen dün gibi geliyor bundan beş, yedi, on sene önceki bir an; bazense kendimi ezelden beri yaşıyor gibi hissediyorum. "Yaşlı" değil ama...çok, çok uzun zamandır yaşıyor gibi. Bir tür kaplumbağa gibi.

Yine de zamanın akışına direnmiş şeyler var elbet. Değişiyoruz, dönüşüyoruz, ama bazı sabitlerimiz var demek, hamurumuzda olan şeyler (bu aralar seramik hamuruyla uğraşıyorum, hamur metaforları biraz zihnimin ön planında haliyle.) Bu bloga zamanında başlamış olmaktan çok mutluyum mesela; dönüp ilk yazılarıma bakıp gülümsüyorum, bazen "yahu ne kadar uğraşmışım" diye hayret ediyorum. Var olan tek his, "iyi ki yapmışım bunu." Nostalji veya geri dönme arzusu duymadan gülümseyerek geçmişe bakabilmek bir olgunlaşma emaresidir belki.

Her ne ise, Kağıtlık'ta hayat felsefesine çok mahal yok. "El işi" blogu burası.

Bu geçen yıllarda neler yaptı ellerim?

Kesti, biçti, dikti, söktü, boyadı, şekil verdi, kırdı, yeniden yaptı; beğenmediğini çöpe attı, çöpe attığına acımamayı öğrendi. Çaktı, yapıştırdı, yırttı, ölçtü - Allahım, ne kadar çok ölçtü!- ve o kadar ölçmeye ne kadar çok yanlış biçti!

Çok fazla şeyi ilk seferde beceremeyeceğini,

İlk defa yaptığı şeyin harika olmayacağını,

Elinden çıkan her şeyin değil ama herhangi bir şeyin (hele de bu günde ve zamanda) pekâlâ da paylaşılabileceğini,

Yarım bırakmanın, vazgeçmenin, çok fazla farklı şeyle ilgilenmenin, bize ezberletildiği gibi "başarısızlık" veya "maymun iştahlılık" falan olmadığını,

Yani aslında resim, dikiş, suluboya, akrilik, guaj, origami, quilling, minyatür maket... hakkında olduğu kadar kendim ve hayat hakkında da bir sürü şey öğretti bana - çok şükür.

Şimdi, bence asıl soru şu tabii: bu blog nedir, ne işe yarar? Bir kaplumbağa olarak şu sosyal medya çağında ne benim tutorial'lar, videolar falan çekip bu hıza ayak uyduracak enerjim, ne de bunca sesin ve kalabalığın içinde bana ihtiyaç var. Peki, bu blog niye (hâlâ) var? Vallahi iki sebepten: birisi tıpkı şimdi olduğu gibi, yıllar sonra dönüp bakınca ellerimin ne yaptığının şöyle bir dökümünü alabilmek, biraz olsun kendimi takip edebilmek, "vay be, iyi ki yapmışım" deyip güzellikleri hatırlama isteği. Diğeri ise bir o kadar basit ve bencilce - sâfi paylaşma ihtiyacı. Aksi takdirde bu dediklerimi kendi kendime özel bir blogda da yapabilirim.

Bu kadar laftan sonra -nihayet- sadede geleyim.

2022'nin sonlarında Domestika'da bir minyatür maket (ki bu terim çok da içime sinmiyor) dersi aldım. Çok ilginçti, uzun zamandır mini mini işlere bakıp hayranlık duyarım ama hiç de içimden "ben de yapmak istiyorum" diye bir şey geçmemişti. Honey.thistle'ın dersinin trailer'ını görünce ne oldu, nasıl olduysa eridim bittim, "ben de istiyorum!" yükseldi içinden, hiç durmadım. Zamanıymış demek. Velhasıl yaklaşık bu senenin başından beri ufak ufak(!), yavaş yavaş minyatür maket yapıyorum. Zor muymuş - eh, aslında ilk kez uğraşmaya başladığım herhangi bir şeyden daha zor değil. Gerekli malzemelere gidecek masrafı gözden çıkarmak, ilk minyatür mobilyamı yapmaktan daha zor oldu açıkçası. Yıllar içinde damdan düşe düşe öğrendim bunu: bir işe başlıyorsan -özellikle de yeni başlıyorsan- doğru malzemeyi alacaksın. Onun yerine bunu, şunun yerine ötekini kullanıp masraf kısarak "vicdanımı rahatlatma" çabasının uzun vadede sadece zaman kaybı, can sıkıntısı ve hayal kırıklığıyla sonuçlandığını tekrar tekrar tecrübe edince, bunun, hevesle giriştiğim yeni uğraşının bütün mânâsını yok ettiğini fark ettim.

Bu kanaate varmadan önce minyatürde de tecrübe ettim ama bunu tabii. Maket için satılan ahşap levhalar hiç de ucuz değil, ne yapsam derken YouTube'da dondurma çubuklarına denk geldim (evet, ilk defa. Etrafımda küçük çocuk yok benim, bir tek ben varım, nispeten münzevi bir kaplumbağa). Ve ilk minyatürümü çubuklarla yaptım.

Gerçekten çok zorlandım, o çubukları kesmek ne kadar zormuş! Hepi topu iki milim kalınlığında da olsa ahşabın liflerinin dikine kesmek çok zor; paraleline ise çok kolay ama bu kez de yarılıyor çubuk. Maket bıçağıyla zaten zor ama testereyle de öyle daha kolay falan olmadı yani. Epey ter döktüm kısacası.

Ne oldu peki? Hiç içime sinmedi. (Yapmaya çalıştığım kitaplık "mid-century modern" tarzdaydı, benimki düpedüz rustik hatta direk hurda oldu). Çubuklar yaklaşık 2 cm eninde, e mecburen yan yana yapıştırmak durumunda kalıyorsun, bu da ufacık şeyin görünümünü çok etkiliyor. Uzunca bir müddet hesap kitap, epey tereddütten sonra verdim balsa levha siparişini. "Balsa levha" denen şey efendim Amerika'da yetişen bir tür ağaçtan elde edilen ahşapmış, özelliği de çok yumuşak ve esnek olmasıymış. İyi de güzelim Türkiyemde ağaç mı yok ahşap mı, ıhlamur, ceviz, kavak vs. artık hangisi uygunsa niye ve nasıl bunun makul bir alternatifi yok? Her neyse, elimdekiler bittikten sonra artık bir marangoz mu bulurum, bir bilene mi sorarım, illa ki vardır şöyle incecik ahşap levhalar kesebilecek bir yer. Çünkü kesmesi kolay olsa da aynı zamanda biraz da fazla narin buldum balsayı. Sert köşeler kesemiyorsun, es kaza elin değse aşınıveriyor, köşeler zedeleniyor, en siniri de boyadığında kururken eğilmesi. Neyse, bulacağım formülünü inşallah, bu daha deneme-yanılma aşamaları...

Bu dolap ve sandalye ikilisi de balsayla yaptığım ilk minyatürlerim.

Sandaleynin sırtı ve oturma yeri eski bir kemerden.

Efendim minyatürler tabii belli bir oranda yapılıyormuş, 1:16 veya 1:12 gibi - basitçe, yapılan objenin gerçek ebatının istenen oranda küçültülmüş hali. Yukarıdaki dolap ve sandayle 1:12 oranında, ama hem yaparken epeyce zorlandım, hem de gözüme beklediğimden biraz fazla ufak göründüler. O yüzden, bir sonraki projemde 1:10 kullandım ve çok daha memnunum sonuçtan.Tarz da çok daha farklı, ama artık o da daha sonraki bir yazının konusu olsun..

Haydi bakalım, Kağıtlık, bu uzun aradan sonra ikinci siftahımız hayırlı olsun. Çalıp söyleyelim kendi kendimize!

Zeytin Dalı uzatıyorum size..

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 25 Sep 2016 12:52:00 +0000

Biliyorum, biliyorum, ne kadar ihmal ettim Kağıtlık'ı! Ama Instagram'da daha aktifim, oraya beklerim..

Hayırlı Bayramlar - Eid Mubarak

noreply@blogger.com (Ayse) — Wed, 06 Jul 2016 21:12:00 +0000

Origami Duvar Süsleri: Kağıttan Elmaslar

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 07 Feb 2016 11:47:00 +0000

Her şeyin bir zamanı var.

İnternette karşıma çıkıp "aa ne tatlı, denemeliyim" diye düşünüp pinlediğim nice origami, quilling vesair el işi var, ama artık ben bile kendi panolarıma baktığımda içimde inceden, hain bir ses "bunlar pinlendiği gibi kalacak, aslında hiç el atmayacaksın" demeye başlıyor. Bunun bir sebebi bende bir çeşit kullanışlılık takıntısı olması: görüntüsü ne kadar hoşuma gitse de bir şeyi sırf yapmış olmak için, sırf hoşuma gittiği için yapamıyorum. Heveslenirsem bir tane deniyorum, kalıyor. Atsan atılmaz, satsan satılmaz!

Bu origami "elmas" da o pinlerden biriydi. Ay çok tatlıı dedim, söylemesi ayıp çok sevimli origami kağıtlarım da vardı, çocuk gibi açtım paketi ve bir kağıt elmas yaptım. Şu an nerede olduğunu bilmiyorum ama uzun süre atmaya kıyamadığımdan o çekmeceden bu rafa gidip geldi garibim.

Her şeyin bir zamanı var işte. Geçenlerde yatağımın dayandığı iki duvarı beyaz duvar kağıdıyla kapladım. Haftalar oldu, odaya her girip çıktığımda o duvarlar çiğ çiğ sırıtıyor, "bana renki bir şeyler lazım!" diye bağırıyor sanki. Jeton düşüverdi geçen gün; yaşasın origami! Gözümün önüne Japon temalı bir şeyler geldi. Çok sevdiğim (ve buralarda bulamadığım) için ufak tefek şeyler yapıp kullanmaya kıyamadığım origami kağıtlarımı çıkardım, kırmızı ve turunculara karar verdim, ve irili ufaklı elmaslar yaptım.

İki tip elmas yaptım, biri -yukarıdaki resimdeki- origami, yani kare bir kağıtla başlayıp belli şekilde katlayarak yapılıyor. İki parçadan oluşan ve gayet basit olan bu elmasın adım adım yapımını Diamond and Forms'ta bulabilirsiniz.

Yalnız, iki parçayı yapıştırmadan önce birini içeriden dikiş iğnesi yardımıyla delip asacağınız ipi çıkarırsanız düğüm kısmı içeride kalmış olur. Ben bunu her seferinde unutmayı başardım ama neyse ki iplik kullandığım için yine de çok kötü görünmüyor. :)

Diğerine gelince, bu origami değil, çünkü şablonu var, çıktı alıp çizgili yerlerden katlıyor ve yapıştırıyorsunuz. Bunları kutularımı yaptığım fon kartonuyla yaptım. Kağıt da kullanabilirsiniz ama karton hem daha sağlam hem de zaptetmesi daha kolay. Şablonu sevgili Martha Steward çıktısını alıp kesmemiz için hazır şekilde vermiş sağolsun (How To başlığı altındaki pembe link). Ben çıktı almak yerine elimdeki kartonun boyutuna göre kendim çizip kestim. Biraz dikkat gerektiriyor ama kendi istediğiniz boyutta çizmesi hiç de zor değil (tüm üçgenler eşkenar).

Ve sonra geriye yalnızca farklı yüksekliklerde asmak kaldı.

Alternatif olarak kağıt elmaslarınızı tek bir ipe sıra sıra dizip dikey veya düşey olarak da asabilirsiniz. Mesela ben duvar kağıdını kaplarken çok kötü şekilde batırdığım köşeyi kapatmak için tavandan aşağı kadar iri elmaslar sarkıtmayı planlıyorum. :)

Bu kağıt elmaslar hoşunuza gittiyse, Google'da ama tabii özellikle Pinterest'te daha kompleks şablonlar da bulabilirsiniz. Benim en sevdiklerimden biri bu sarı elmas mesela.

Bu sarı elmasın şablonuyla birlikte süper başka şablonları da Minieco'daki bu yazıda bulabilirsiniz. Minieco çok güzel bir site, bir sürü tutorial bulunuyor, üstelik Kate'in geometrik dizaynlar üzerine kitapları da var.

Image courtesy of Minieco

İşte böyle. Bu tür kağıt işlerini seviyorsanız Kağıtlık'ı Pinterest'te de takibe almayı unutmayın. Origami ve DIY panolarımda daha farklı "elmas" şablonları da bulabilirsiniz. Kolay gelsin!

Ink + Watercolor wreath

noreply@blogger.com (Ayse) — Fri, 20 Nov 2015 10:29:00 +0000

A thick wreath with bay leaves, lavender and yellow wild flowers.

Watercolor Winter Wreath - Complete

noreply@blogger.com (Ayse) — Tue, 11 Aug 2015 12:17:00 +0000

Watercolor Leaves and Winter Wreath

noreply@blogger.com (Ayse) — Tue, 04 Aug 2015 11:51:00 +0000

Hayırlı bayramlar!

noreply@blogger.com (Ayse) — Thu, 16 Jul 2015 21:15:00 +0000

New Cute Gift Boxes up on Etsy

noreply@blogger.com (Ayse) — Thu, 09 Jul 2015 13:22:00 +0000

This cute box is up for sale on my Etsy shop - click here to see the listing!

This Christmas Gift Box with Paper Quilling Snowflake Ornament is up for sale on my Etsy shop - click here!

Handmade Gift Boxes with Quilling Ornaments

noreply@blogger.com (Ayse) — Fri, 26 Jun 2015 19:35:00 +0000

Click to see this box on my Etsy shop

I can't help but think that this pumpkin box would be perfect for the Cindrella out there.. :)

Click to see this box in my Etsy shop

... and some more gift boxes...

noreply@blogger.com (Ayse) — Tue, 16 Jun 2015 16:23:00 +0000

Because they're still coming!

Up on Etsy!
Ivory Bridesmaid Gift Box with Lime&Green Quilling Ornament and Matching Gift Tag

Up on Etsy!
Pale Pink Jewelry Gift Box with Purple&White Quilling Ornament and Matching Gift Tag

And still more to come. So exciting to finally fill up the shop - I'd left it empty for too long!

New Gift Box Collection!

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 14 Jun 2015 12:40:00 +0000

Remember that tea cup-inspired quilling collection I'd made ages ago? I finally got around to deciding on matching colors for each piece and turned them into a pretty gift box collection. They're going up on my Etsy shop one by one!

This box is in the shop!

This is rather exciting, as I don't remember starting with a theme and making a collection before. I'm very happy with these boxes. The shop is finally starting to look a bit fuller too.

This box is up on the shop!

Seeing as I've picked up some watercolor skills along the way, I'm thinking of designing a new shop logo and update the look a little. I want a major overhaul for the blog as well but that's a bit too big for now. Sometime before the summer ends, hopefully.

Off to order a new bulk of card stock, then!

Çini Desenli Suluboya Kartpostallar

noreply@blogger.com (Ayse) — Sat, 30 May 2015 08:46:00 +0000

Önceki hafta The Postman's Knock'ta harika bir blog yazısına denk geldim: çini ve seramik desenleri çizip suluboyayla boyamak üzerine harika bir yazı. Bu, gördüğüm anda ne olduğunu anlamadan kendimi yaparken bulduğum projelerden biri oluverdi.

Eliniz biraz kalem tutuyorsa ve daha da önemlisi sabrınız varsa, bir haftasonu başlayıp bitirebileceğiniz, veya hafta içi akşamları stres atmak için yavaş yavaş çalışabileceğiniz o çok dinlendiren projelerden biri bu. Her ince iş gibi, bitince insan pek memnun oluyor (eh, eğer benim gibiyseniz, en azından bakıp bakıp hatalarınızdan başka bir şey göremez oluncaya kadar!)

Başlamadan önce çekilişten bahsedeyim - ben bunlarla uğraşamam, kazanmak için şansımı denemekle yetinirim dersiniz eğer hani -Bu yazıdaki üç kartı üç güzel insana göndermek için Perşembe günü bir çekiliş haberi vermiştim. Çekilişe katılmak için son gün Pazar akşamı, detaylar için lütfen Kağıtlık'ın Facebook veya Instagram sayfasına göz atın.

Şimdi, efendim,

Gerekli malzeme:

- İstediğiniz ebatta suluboya kağıdı
- Tercihen 0.5 uçlu kalem
- Mürekkepli çizim kalemi (suda dağılmayan olmalı!),
- Elbette suluboya
- İnce fırçalar (ben aşağıdaki kartlarda 0 ve 1 numara kullandım; daha iri çalışmak için de en fazla 4 numara yeterli)
- Gözden çıkarılmış bir havlu parçası, veya kağıt havlu

Teknik, tam tahmin edeceğiniz gibi: kullanacağınız kağıt/kartonu istediğiniz ebatta karelere böldükten sonra ister bulup beğendiğiniz, ister kendi tasarımınız bir deseni, tercihen yumuşak uçlu bir kalemle, çok bastırmadan çizmekle başlıyorsunuz. İlk kez deneyecekseniz, eliniz çok düzgün değilse, çıldırıp yarıda bırakma riskini de göze almak istemiyorsanız iri motiflerle başlayın.

Kareleri çizme aşaması beni orta okul coğrafya derslerine götürdü, hikmetine hâlâ erişemediğim bir sebepten harita çizdirirlerdi hani ödev mahiyetine. İleride böyle şeylerle uğraşırken faydası olsun diye düşünülmemiştir elbet ama tecrübe boşa gitmiyor demek hayatta.

Motif ve desen bulmak için Pinterest'in üstüne yok: örneğin Portekiz çinileri o koyu lacivert renkleriyle beni pek cezbetti, İspanyol desenlerininse renkleri capcanlı. Veya benim gibi klasikleri seviyorsanız, tarihi bir yapının görsellerini aratıp klasik motifleri bulabilirsiniz. (Benim gözüm İznik çinilerinde ama henüz cesaretimi toplayamıyorum!)

Son bir not: aman bununla nasıl uğraşılır? sorusu hâlâ zihninizin üst kısımlarından uçuşuyorsa hafiften, bu işin büyük ölçüde tekrardan ibaret olduğunu hatırlatmak isterim. İlk karoyu bitirin, ikincisi daha rahat, üçüncüsü ve gerisi çok daha rahat gelecek. Genel simetriyi bir kez kavradıktan sonra gerisi kolay.

Ben motife tam girmeden önce karelerimin çizgilerinin hafifçe içinden mürekkeple çizerek tek tek karoları belirttim. Bu önemli çünkü aradaki boşlukları göstermezseniz herhangi bir yüzey (mesela kumaş) gibi görünecektir. Bunları cetvel kullanmadan çizmek daha iyi, aksi takdirde gerçekçi olmaktan ziyade Photoshop'tan çıkmış gibi görünüyor - ki o kadar uğraşacak olduktan sonra bunu kimse istemez.

Tüm motifi bitirdikten sonra ince ince, dikkatle mürekkeple üstünden gidiyoruz, ve mürekkebin kuru olduğundan emin olduktan sonra alttaki kurşunkalem izlerini siliyoruz.

Sonra işin zevkli kısmı: boyaları ve en incecık fırçaları çıkarıp, dilimiz dişimizin arasında, kaşlar çatılmış, nakkaşhane üstadları havasında başlıyoruz çalışmaya.

Fırçayı kağıda dokundurmadan önce suluboyayla ilgili çok önemli birkaç şey var.

İlk önce mutlaka başka bir kağıtta -tercihen aynı dokuda- kullanacağınız renklere karar verin. İnce ve bir oturuşta bitmeyecek bir iş olduğundan, çok ara tonlara girmeyin derim çünkü ilk karışım bitince aynısını tekrar tutturamazsanız canınız sıkılır.

İkinci çok önemli nokta, fırçaya aldığınız boyanın sululuk oranı. Desenlerde ince çalışacağınız ve renginizin yoğun olmasını istediğinizden boya kesinlikle sulu olmamalı - yanınızda bir bez veya kağıt havlu parçası olsun, fırçayı suda temizledikten sonra mutlaka fazlasını emdirin. Ben fırçaya her yeni boya aldığımda müsvedde kağıda ufacık sürüp rengi ve yoğunluğunu kontrol ediyorum.

Gerisi sabır ve dikkatten ibaret. Arada durup söyle bir geri çekilip ortaya ne çıktığına bakmak pek keyifli oluyor.

Ben ince ve minik çalışma eğilimli olduğumdan elimdeki kartonları kart şeklinde katlayıp hazırladım. Daha iri çalşmalar, TPK'daki gibi çerçevelenip asılabilir. Bunları yazarken aklıma iki şey daha geldi: gerçek birer karo boyutunda dört ayrı motif hazırlanıp, ayrı ayrı çerçevelenip grup halinde asılırsa harika olabilir. Veya müthiş bir defter cildi - kapağın üzerine yapıştırılıp üzerinden asetat veya benzer bir koruyucu kaplama ile gitmek yeterli olacaktır.

Başka fikri olan var mı? Sorusu veya önerisi? Umarım hoşunuza gitmiş, heveslendirmiştir sizi bu yazı. Mutlaka deneyin derim, deneyin ve paylaşın yaptıklarınızı. Hatta paylaşımınızda Kağıtlık'ı etikletleyin, ben de paylaşayım. :) Kolay gelsin.

Some art philosophizing for a Friday evening

noreply@blogger.com (Ayse) — Fri, 22 May 2015 20:12:00 +0000

At what point does anyone earn the right to call themselves an artist?

Who is an artist? If you look at Instagram, half the world I presume. Does anyone who can yield a pencil or brush justifiably and legitimately become an "artist" by definition?

Not that I oppose to it. My problem is that by that extremely wide and admirably forgiving definition I am definitely an artist, yet I can never use that word for myself comfortably. It just doesn't fit.

Is what I do really art?

The sheer vagueness of what defines or constitutes art has always been a problem that intrigues me. To me there needs to be that very intangible thing, that very something behind and over the skill that goes into the creation of the work in order to make it "art". But then, does the fact that that something may not be shining through the work itself mean it is not there, that it was not there during the process?

Am I still having too much difficulty peeling off the Romantic layer draped over this issue so long ago?

Does anyone know what art is at this age? Aren't we way past post-structuralism? What happened to art afterwards?

I'm definitely really behind in doing some art history reading, but it begins feel like I've lost sight of the line between the realms of art as it exists and is practiced, and of art history that busies itself with its philosophizing. (Did I invent the term by the way? Is there such a word? If yes, is art-philosophizing out of the realm of art history?)

"Hi everyone. I am artist."

Maybe it is the English language and how the word has come to possess an everyday meaning in it, rather than the grander meaning I associate with it as a non-native speaker. Translate it into Turkish and you get an even grander word that carries tons of worlds within. Just imagining how it would sound if I said I'm an artist in Turkish:

"Merhaba, ben sanatçıyım."

Laughable. Not just me but anyone who'd voice that sentence would sound outright ridiculous or simply overly presumptuous.

So I can minimize my problem to a single question. Artist is obviously a public good term in English. So what is its equivalent in Turkish? Because it is definitely not the word you'd find in the dictionary.

So hi eveyone! I am a drawer.

... At least it's decidedly non-Romantic!

(The less obvious but bigger question must be why this post is in English at all considering its central issue. Believe it or not, my non-existent reader, it is much easier to philosophize in English about these topics. Translate terms into Turkish and it looks/feels alien.)

So I'm done being unable to conjure a solid argument and convince myself for tonight. Until it comes back to nag me some other time..

Suluboya Maceraları II: Çelenkler ve Kuşlar

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 10 May 2015 10:10:00 +0000

Suluboyaya iyice sardım.. Ama böyle olacağı belliydi zaten. Geçtiğimiz hafta, pek severek takip ettiğim inkstruck'ta bir suluboya çelenk tutorial'ı yayınlandı. Tamam, tam bana göre dedim, attım elimi fırçaya - ama tutun ki suluboyalarımın en sık kullandığım iki rengi, sarı ve beyaz tamamen bitmiş. Hoppala.. Ne yapacağım? Bekleyemem ki Kadıköy'e yolumun düşeceği günü ki gidip malzemelerimi tamamlayayım, hevesim kaçar. Ne yaptım; kötü bir şey. Gerektiği yerde sarı ve beyaz suluboya yerine akrilik kullandım.

Tamam şimdi ya bir kaşınız havaya kalktı ya da omuz silktiniz. Ne var yani? Ne var'ı şu ki ne suluboyayı ne de akriliği tanımamış biri olarak ikisini karıştırınca ortaya çıkan boya epey gıcık bir şeydi. Kıyamet kopmadı tabii, benim de resim yapma hevesim kursağımda kalmadı, ama yine de, benden tavsiye, karıştırmayın bunları.

Sebebi de şu: suluboya opak ve canlı, zengin bir renk elde edebiliyorsunuz. Akrilikse sert, kapatıcı ve renkler düpedüz donuk. Fırçaya aldığım karışım ne kadar sulu olursa olsun, içinde akrilik olduğundan suluboyanın akışkanlığında olmuyor, yani karışımı kağıdın üzerinde itip kakmam gerekti epey. Renklerin soluşu canımı sıktı sonra.

Yine de bunca şikayet etmeme rağmen, birkaç denemeden sonra boyanın kıvamına alıştım. O da bana alıştı herhalde..

Bu çelenk işi gerçekten hoşuma gitse de, sanırım aslında onlara bakmayı kendim yapmaktan daha çok seviyorum. Bilmiyorum, çelenk formunda açıklayamadığım, beni zorlayan bir şey var. Ya da belki o anlamadığım şeyi çözebilmek için daha da çok uğraşacağım bu işle.

Bu arada tüm bu yaprak çiçek böcekten sonra nihayet malzeme stoğumu yenileyebildim neyse ki.(Buraya kocaman bir parantez açıyorum. Ben genelde kullandığım malzemeleri özellikle sanat malzemeleri satan bir yerden alıyorum. Şu an kullandığım -sarısı ve beyazı biten- suluboya seti 12 tüp boyadan oluşan Daler Rowne. Fiyatı gayet makul, kullandığım kadarıyla kalitesinde de bir sorun yok. Bugün fırçaları, kalemleri aldıktan sonra mağazadaki çalışanlardan birine suluboya sordum. Onca çeşit boya içinde adam beni ufacık, kapağı kilitli bir dolabın önüne götürdü ve içinden bir kutu tüp boya seti çıkarıp gösterdi. Fiyat sordum. Öyle bir fiyat söyledi ki adam kalakaldım. Herhalde o kadar pahalı olduğu için kilitli dolapta tutuyorlar! "Suluboya fiyatları hep böyle mi?" diye sordum, evet, hep böyledir dedi ciddi ciddi. Başka yok mu peki? Yok. Bıraktım tabii, ama epey de bozuldum. Derken tesadüfen dükkanın bir köşesinde benim setin aynısı gördüm. Adamın gösterdiği setin fiyatının altıda biri fiyatı! Ama benim tam bir sete ihtiyacım olmadığından onu da bıraktım. Bunları "adını vermediğim ama Kadıköy deyince hangisi olduğunu muhtemelen anladığınız mağazaya gitmeyin" diye yazmadım, tabii- ama eğer Kağıtlık'ta çoğu zaman olduğu gibi kendi kendime yazmıyorsam ve bu yazıyı suluboyayla ilgilenen bir Allah'ın kulu okursa hani, böyle adamlara kanıp korkunç fiyatlar karşılığı profesyonel malzeme satın almaya kalkmasın, benden söylemesi. Uyduruk fırça hediyeli Faber Castell'in suyu mu çıktı? Çıkmamış, ben aldım, ondan biliyorum. Ama bu yazıyı henüz Faber Castell'i denemeden yazmıştım, bu hafta denedim - aşağıdaki kuşlar örnektir - ve bunun kesinlikle kötü olmasa da Daler Rowne kadar iyi olmadığını gördüm. Suluboya doğal olarak kuruduğu zaman birazcık soluyor zaten, ama tüp boyalarla yaptığım ağaç dallarında renkler gayet canlı kalmıştı. Demek ki, arada pek fazla fiyat farkı olmadığına göre bulursanız Rowne, Castell'e yeğdir. Hazır malzemelerden bahsetmişken- palet almaya da gerek yok fikrimce. Belki biraz fazla elim sıkıdır bilmiyorum, ama ben mutfak dolaplarının birinin dibinde eski bir buz kalıbı buldum, onu kullanıyorum. Maymun iştahımla her heves ettiğim şeye malzeme alacak olsam çoktan batmıştım. :)

Bu arada, uzun zamandır istediğim çizim kalemlerinden de aldım - suya dayanıklı mürekkepli olanlardan. Onları test etmek için de kuşçuklar çizdim. Pinterest yokken ne yapıyorduk biz sahi?

Blogu seyrek güncellesem de Instagram'a sık sık bir şeyler koyuyorum, yani yine teorik olarak bu yazıyı birileri okudu da sonunda geldiyse, Instagram'a da beklerim kendilerini. Sağlıcakla kalınız.

Origami Güller II

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 26 Apr 2015 11:02:00 +0000

Origami çiçek macerasına başladığımdan beri gözüm güllerde, ama şu Kawasaki gülleri öyle zahmetli görünüyor ki gözüme.. Yine de geçen gün bir akşam youtube'da bir video bulup kolay görünen bir versiyonunu denedim. Fena olmadı, yalnız tek başına, yapraksız ve dalsız olduğu için biraz üzgün görünüyor.

Bence origami çiçeklerin bir özelliği tek başına hoş görünmemeleri (Coleman'ın çiçekleri ve o güzelim Kawasaki gülleri hariç!). En hoş etkilerini dalları, yapraklarıyla birlikte buket haline gelince veriyorlar.

Daha önce -çook önce- origami gül yapımıyla ilgili bir yazı daha yazmıştım blogta. Bu kez daha kestirme bir şey yapacağım. O kadar da uzun olmayan bir süre önce origami nilüferleri anlatmıştım hani; bu kez o nilüferi "bozup" güle çevirdim. Yani anlatacak yeni pek bir şey yok!

Nilüferde çiçek ve yaprak rengi olmak üzere iki renk kullanılıyor; gül için elbette hepsi tek renk, "yaprak" sayısı aynı (12). Yalnızca normalde yaprak olarak dışarı doğru kıvrılan son katmanı, çiçek yapraklarını kıvırmaya devam ederek bitirmek gerek. O kadar bariz ki ne olduğu, anlatınca daha saçma oldu.. Yani bütün katmanlar yukarı doğru, çiçek olacak şekilde kıvrılıyor.

Her bir taç yaprağın ucunu kürdanla dışarı doğru kıvırırsanız şöyle bir şey oluyor:

Origami çiçeklerle ilgili ikinci bir şey, tüm çiçekleri aynı boyda yapmaktansa irili ufaklı yapmak her zaman daha doğal bir görüntü veriyor.

Yaprakları anlatmama gerek var mı? Kulaklarını çınlattım ya Coleman'ın, bunlar da onun origami bonsai yöntemiyle yapıldı. Neyse ki kendisi gül yaprağı yapımını bir videoyla gösteriyor, benim tekrarlamama gerek yok. Tek diyeceğim, yaprak rengi nasıl kağıt isterseniz kullabilirsiniz elbet ama ben mümkün mertebe doğal görünmelerini sevdiğimden önceden suluboyayla boyadığım kağıtları kullanıyorum. Çok değil, iki veya üç ton yeşil kullanarak boyadığınızda yapraklarınız çok canlı bir doku kazanıyor.

İrili-ufaklı yapma meselesi güller kadar yapraklar için de geçerli. En iyisi üç boy belirlemek: gülleri dallara yapıştırıken her dalda en altlara en büyük, en uçlara en küçük yaprakları yapıştırın.

E voila.

Bu yazıya"Anneler Günü yaklaşıyor" gibisinden bir girizgah yapacaktım ama blogu reklama dökmek gibi geliyor o zaman. :) Tabii bu origami güllerin bence çok tatlı bir anneler günü hediyesi olacağı gerçeğini değiştirmiyor!

Watercolor Florals, An Antique Italian Painted Cabinet, and a Golden Quilling Motif.

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 05 Apr 2015 12:27:00 +0000

We're already in April and this is the first post of 2015 on Kağıtlık.. It's atrocious, but I blame Instagram for it. It makes sharing snapshots so easy that my inborn laziness thrives on it. Never mind that I've not been able to create something worth sharing or making a blog post about in ages.

But here I am, and I have a couple of things to share. The rectangular white cardstock pieces I had left over from a big gift box order are still aplenty and they occasionally compel me to bring out the watercolors and paint some florals. Here are a few of them.

I don't remember exactly what I was looking for, but a while ago I found myself looking at some lovely antique painted furniture on Pinterest. I came across this lovely cabinet and decided to give the acrylic paints a try with it.

I used copy paper (drew one corner and transferred it to each side of the paper to complete the image) simply because I needed it to be as symmetrical as possible.

Strangely, when you look at it after rotating it 90 degrees, it makes a pretty carpet design too.

And let me finish with a quilling design that came about on a weekday. Hopefully the next one won't take as many months..

Suluboya Maceraları

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 07 Dec 2014 16:36:00 +0000

Suluboyaya özendiğim kadar korkarım da kendisinden. Blogdan da anlaşılacağı üzere genelde el uğraşılarından çekinmiyorum; bir şey gözüme hoş göründü, heves ettiysem, mutlaka bir ara cevvallenip deniyorum. Hani genelde kıvırıyorum da böyle şeyleri, ama becerebileceğimi gördüğüm an da hevesim kaçıveriyor. İşte tam da bu yüzden suluboya çok büyük bir zorluk, o kadar da büyük bir zevk benim için.

Çok uzun zamandır kedinin ciğere baktığı gibi içli içli bakıyorum suluboya resimlere. Hele o botanik çizimler yok mu! Salına salına açılmış her bir çiçek yaprağı, nazenin kıvrılmış yapraklarda her bir damar, asil hindibanın her bir tohumu... Nasıl bir zerafet! En ince detayına kadar aynı resim herhangi bir başka teknikle yapılsa aynı etkiyi kesinlikle yakalayamaz.

İlk suluboya denemelerim -birkaç sene öncesinden- o kadar fenaydı ki boya kuruyup sonucu görür görmez hepsini attım sanırım. Aman Allahım, nasıl kötü görünüyor o renkler kağıdın üzerinde, sanki suluboya fırçasıyla ince ince uğraşmamışım da yanlışlıkla badana fırçasını kağıdın üzerine düşürmüşüm, öyle fena! Tuhaf kahverengi bulamaçlar, acayip gri tonları.. Halbuki yeşiller, mavilerle başlamıştım işe, nasıl oluyor da tüpten ilk çıktığından pek albenili o güzelim renkler yok oluveriyor? Pigment işine akıl sır ermiyor! Defalarca bir elimin altındaki malzemeye, bir ekrandaki suluboya şaheserlere bakıp ikisini bir araya getirmekte zorlandığımı biliyorum. Allah Allah, ne ola ki bu işin sırrı?

Sırrı çözmüşüm gibi konuştuysam affola- nerede? Ama galiba ucundan kıyısından anlamaya başladım; hani kilitli bir kapıydı sanki de sonunda şöylece bir aralayıp içeri usulca göz atmayı başardım.

Düştüğüm ilk ve en büyük hata, suluboyayı yağlıboya ya da akrilik gibi düşünmek, öyle kullanmaya çalışmakmış. Yağlıboya yoğundur, kapatıcıdır. Tuvale bir rengi sürüp üzerine başka bir renk sürdüğünüzde renkler birbirine pek karışmaz, koyduğunuz gibi duruverir. Kontrol etmek müthiş bir maharet istemez yani, fırçada ne varsa tuvalde de aynısı vardır.

Suluboyada fırçaya aldığım rengin kağıtta neye dönüşeceğini kestirebilmek zaten herhalde bu işin yarısını çözmek demek. Fırçadaki boyanın yoğunluğunu kontrol etmek, katman katman gitmek, ıslak kağıt üzerine çalışmak, farklı katmanlar boyarken alttakinin kurumasını beklemek, resim tamamen kuruduktan sonra ciddi şekilde değişiyor olması... Velhasıl, suluboyayla ilgili vardığım yargı, "nasıl çalışırsam en sonunda ortaya ne çıkacak?" sorusunun cevabını az çok kestirebilecek hale gelinceye dek denemek, denemek, denemek gerektiği.Yani suluboya resim yaparken işler pek çizgisel yürümüyor, yarısına geldiğinizde resmin yarısı ortaya çıkmış olmuyor; siz bir şeyler yapıyorsunuz yarı kestirerek, yarı edindiğiniz tecrübeye dayanarak, durup bekliyorsunuz, ve resim bitip kuruduktan sonra hep birden ortaya çıkıyor.

Burada bir parantez açıp bu yazdıklarımın, şunun şurası birkaç haftadır suluboyayla uğraşan birinin kendi kendine ne çıkardığından ibaret olduğunu hatırlatmam gerek sanırım - olur da ciddi ciddi uğraşmaya devam edersem bunların değişme ihtimali gayet büyük. ;)

Ben yapı olarak başlangıçlara pek tahammülü olmayan biriyim. Yeni bir şey öğrenmeye "baştan" başlayamıyorum, ortaya iyi veya kötü bir şey çıkarmak için "önce öğrenilmesi gerekenler"i aradan çıkarmak bana müthiş bir zaman kaybı, hatta bazen düpedüz saçma geliyor. İşte bu yüzden geçen gece birden bire büfeden en sevdiğim porselen fincanı çıkarıp üzerindeki güllerin çalakalem bir eskizini çizdim ve başladım boyamaya, aklımda suluboyayla ilgili belli belirsiz birkaç kulaktan dolma bilgi kırıntısı, gözümün önünde zamanında izlediğim bir-iki videodan kalan bulanık görüntülerle..

Bu gül resmini yaparken fırçaya aldığım boyanın yoğunluğunu ve akışkanlığını, ne durumda ortaya ne çıktığını görmek ilginç oldu. Yaprakları, dalları çizerken ince fırçaya nispeten yoğun (bol değil, yalnızca az sulu) boya aldım, böylece neredeyse kalem gibi kullanabildim. Daha "ilüstrasyon" tarzı yapraklarda ince firçayla, az sulu boyayla, küçük küçük çalışmak gerekiyor sanırım. (Yine "sanırım" anahtar kelime.) İş güllere gelince bu tabaka tabaka çalışma işini denedim: önce her birini çok çok sulu bir tabaka asıl renkle boyadım, biraz kuruduktan sonra daha az sulu bir orta ton, onun üzerine daha da koyu bir ton, ve sonra gölgeler... Eh, en azından teoride öyleydi! Görülgüğü üzere her biri birbirinden farklı oldu.

Derken, bunlar kuruyadururken aradan iki hafta geçti -o arada kaç kitap devirdim, kaç rika kelime söktüm, kaç kere dönem sonunun yaklaştığını fark edip panik yaptım tam emin değilim- ama dün ancak akşam vakti yataktan çıkacak enerjiyi bulunca yine gecenin bir vakti kendimi önümde çalakalem bir eskiz, fırçayı boyaya bandırırken buldum.

... ve gece saat ikide ortaya şöyle bir şey çıktı..

Gördüğünüz üzere meyvecikler pek düzgün, pek pürüzsüz, pek gerçekçi.. ;) Dedim ya suluboyadan hem korkarım, hem çok zevkli diye.. Şu birkaç haftada o korkuyu biraz azaltacak kadar bir şeyler keşfettim kendisiyle ilgili. Bilmediklerim daha çok, çok fazla, bu yüzden o korku azalırken zevk giderek artıyor. Mesela katmanları az çok anladım, ama giderek koyulaşan katmanlar nasıl birbirine yedirilip pürüzsüz bir doku elde ediliyor?

Bilmiyorum, ve bazen henüz bilmiyor olmak gerçekten çok güzel... Bir sonraki suluboya maceram sanırım Ocak ayı ortasından önce Kağıtlık'a varamayacak, o zaman kadar sağlıcakla kalınız efendim..

Origami Zarf Yapımı - DIY Origami Envelopes - Business Card Holder

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 12 Oct 2014 12:24:00 +0000

Etsy müşterilerime gönderdiğim paketlerin içine bu yaz etiketlerle birlikte bastırdığım kartları öylesine koymak pek içime sinmiyordu. Avare avare gezinirken Youtube'da harika orgimi videoları olan Leyla Torres'in iki dakikalık origami zarflarına rast geldim. Öyle zahmetsiz, öyle de sevimliler ki, kartları içine koymak için harika oldular. Dün bütün gün uğraşıp bir muhallefat transkripsiyonu bitirip, sabah ezanına kadar da okumalarımı tamamlayınca, hafiften uykusuzluğa rağmen pek huzurlu bir şekilde bloga geldim. Fotoğrafları çekmek o kadar kolay oldu ki bu kez, bu zarflara olan muhabbetim daha da bir arttı. :) Umarım sizin de işinize yararlar efendim.

Ne lazım?

İstediğiniz desende kağıt elbette. Kart koyacaksanız 15x15cm ideal boyut. Başka? Hiç. Bu kadar. Yalnızca kağıt! Kolay gele.

I was going through Leyla Torres's wondeful origami videos on Youtube when I stumbled upon these lovely origami envelopes. They're unbelievably easy and quick to make, and are especially perfect for holding your Etsy business cards, as I use them for mine. The only thing you need is 15x15cm scrapbook or origami paper. You can find the original video for this envelope, demonstrated by Torres, in the link an the bottom of this post. Enjoy!

Kağıdın ucu düz kenara tam gelmeyecek, yarım santim kadar yukarıda gelecek şekilde katlayın.
The tip of the paper you're folding will stop about half a cm short of the below edge.

Diğer katı da aynı şekilde, alttaki üçgenin ucundan yarım santim yukarıda kalacak şekilde katlayın.
Again, the tip of the second triangle will be half a cm short of the tip of the first triangle you're folding it over.

Her iki kenarı da üçgenin kenarlarına denk gelecek şekilde katlayın. İki uç biraz üst üste gelecek.
Fold both right and left side to align with the edges of the triangles. Their ends will overlap a little.

Sağ ucu sol tarafın "cebine" sokun (veya tersi). İnanır mısınız bilmem ama bitti bile.
Insert one end of the overlapping flaps into the other... and viola. It's done!

Zarfın rengine uygun bir parça washi tape'in de zararı olmuyor hani..
A coordinating colored washi tape doesn't hurt to wrap it all up visually.

Leyla Torres'in orjinal videosunu da burada bulabilirsiniz:
http://www.youtube.com/watch?v=x4cbqUddvPA&index=44&list=PL21DB39F4F33E0FAE

The Quilling Collection: an update

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 31 Aug 2014 16:02:00 +0000

Üç haftadır her gün bu seti tamamlamak niyetiyle bir şeyler çiziyorum, kağıt kvırıyorum, yapıp yapıp bozuyorum. Halbuki "tamamlamak" yok ki bu işte! Ucu açık bir uğraş bu, nihayeti belirsiz; bir anlamda sınırsız bir özgürlük, "gerek"ler, "lazım"lar sadece ben istersem var. Sonuçla değil, süreçle ilgili bu. Başka bir deyişle, eğleniyorum kendimce. Güzeli, zarifi, sevimliyi arıyorum- ortaya çıktığında beni mutlu eden şeyleri. Paylaştığımda sizin de gönlünüze hoş geliyorsa ne âlâ, daha ne isterim! Üç haftada ortaya çıkanlar da bu minval üzre beğeninize sunulur efendim.

Well, I haven't been completely idle these past three weeks. After no sales at all in June and July, August on Etsy has been delightfully busy. But I still made some additions to the quilling set.

Bu sete eklemek istediğim bir kaç quilling dizaynı daha var, ama aslında yaptıklarımı "çerçevelemeye" odaklandım daha çok. Şimdilik, en azından ikisi için içime sinen köşe motifleri yapmayı başardım.

I still have more to add to this collection before calling it complete, but I've been focusing more on framing these lovelies than making more of them. I'm quite happy with these corner motifs! I'm still trying to find the right motifs for the others, sharp corners simply don't work with most of them.

Ve de kendime hakim olamayarak, ilk fırsatta üzerinde çalışmaya devam edeceğim yeni setten de inşallah nazar-ı dikkatinizi celbedecek bir resimle bitireyim. Pek sevdiğim bir deyişle, sağlıcakla kalınız. ;)

And I will finish with a "teaser" for my next quilling set (though this is gone too astray to be called quilling anymore). Stay tuned for more!

Origami Nilüfer Yapımı II /Origami Lotus Flower Tutorial II

noreply@blogger.com (Ayse) — Sun, 10 Aug 2014 12:13:00 +0000

See the captions in English beneath the tutorial pictures!

Geçen yıl paylaştığım origami nilüfer yapımı yazısını belki hatırlarsınız. Tek bir kare kağıttan yapılan o nilüfer gayet zarif olsa da bence bunlar çok daha alımlı. Bu nilüferin yapımı için kolay ya da zor demeyeceğim, ama şunu söyleyebilirim: katlama kısmı çok basit, fakat çiçeği bir araya getirmek biraz vakit alabilir.

İlk tutorialda (bu kelimeyi de Türkçe'ye devşirdim) çiçeğin hassas noktasının, kağıdı yırtmadan yaprakları ters çevirip şekillendirmek olduğunu yazmıştım. Bu nilüfer için bu iki kat geçerli, hatta neredeyse tamamen yaprak şekillendirmekten ibaret diyebilirim. O yüzden mümkün olduğunca yırtılmaya dayanıklı, esnek bir kağıt kullanmalısınız. (Ben Etsy'den aldığım washi kağıdı kullandım.)

Bir de boyuttan bahsetmeliyim: bu çiçeğin yapımını anlatan diğer sitelerde ölçüler, bitmiş çiçeğin çapı yaklaşık 9-10 cm. olacak şekilde veriliyor. Fakat o ölçülerle yaparsanız, çoğunlukla çiçeğin ortası pek de hoş görünmeyen bir şekilde açık kalıyor, yani tepeden bakıldığında içini görüyorsunuz. Daha derli toplu, daha zarif çiçekler istiyorsanız ben mutlaka orantılı olarak ölçüyü küçültmeyi tavsiye ederim - örneğin bu tutorial ve resimdeki çiçeklerin nihai çapı 5-5.5 cm. Elbette küçük çalışmak daha zordur, ama ortaya çıkacak çiçeğin güzelliği de harcadığınız çabayla doğru orantılıdır.

As with the previous tutorial, the key point of this lotus is turning over and shaping the petals. So it is imparative that you use tear-resistant paper. In this tutorial I'm using washi paper.

İhtiyacınız olan malzeme / What you'll need:

9-10cm çapında bir çiçek için / for a lotus flower with a 9-10 cm diameter:

13.5 x 7.5 cm ebatında, 8 adet çiçek rengi, 4 adet yaprak rengi kağıt. (Bunlar standart ölçüler. Ben yaprakları daha kalın, çiçekleri daha tombiş istediğimden daha kısa, daha enli olacak şekilde kesiyorum. Aynı şekilde daha uzun, laleyi andırır bir çiçek isterseniz daha ince uzun kağıtlar kullanırsınız.
Minik saç lastiği / iplik / tel

8 petal-color and 4 leaf-color sheets measuring 13.5 x 7.5 cm
Tiny hairband / thread / tiny piece of wire

2. Yapraklar için, kağıdı uzunlamasına ikiye katlayıp açarak başlayın. / For the leaves, start by folding in half and opening, creating a crease.

3. Köşeleri ortada oluşturduğunuz çizgiye katlayın / Fold each corner to the center line.

4. Önce alt, sonra üst kenarı ortaya katlayın. / Fold the bottom part up to the center, so that the bottom line aligns with the central crease. Repeat from the other side.

5-6. Ve tekrar tüm modülü ikiye katlayın. Diğer yaprakları da aynı şekilde hazırlayın. / And fold in half. Repeat the same folds for the other three leaves.

7-8. Çiçeğin yaprakları tamamen dış yapraklarla aynı şekilde katlanıyor; tek fark, en sonunda içeri değil dışarı doğru ikiye katlıyoruz. / The petals are folded in exactly the same way as the outer leaves; the only difference is that the very last fold is to made towards the outside.

9-10. Bir tane yaprak alın, üzerine iki tane çiçek yaprağı koyun. Böylece üçerli dört adet parça olacak. / Take one leaf, and layer two flower petals over it. You will have four modules of three overlaid pieces.

11-12-13. Bu dört modülü yanyana koyup ortadan lastik/iplik/telle sıkıca bağlıyoruz. Sonra bunları elinizle açarak mümkün olduğunca bir çiçek formu veriyoruz. / Bind the four modules together with a rubber band/thread/wire, and spread each part as best as you can to resemble a flower.

14-15-16. En üstten bir "yaprak" alın, kenarlarından açarak yukarı doğru kıvırırken baş parmağınızla ortasını hafifçe aşağı doğru bastırın. (Kağıt yırtılacaksa burada yırtılır.) Mümkün olduğunca ortaya kadar çekin. Sonra, hemen yanındakini atlayıp bir sonrakini açarak devam edin. İlk dördü açtıktan sonra kalanları da kaldırın. / Take a layer and pull it towards yourself while gentle pressing over the center with your thumb. Then, skip the one next to it, and open up the next layer. When the first four is done, turn up the other four in the same way.

17-18. İkinci kat çiçek yapraklarını da aynı şekilde, birer atlayarak açtıktan sonra sıra dış yapraklarda. Bunları da aynı şekilde, ortaya bastırıp kenarlardan çekerek açın, yalnız çiçek yaprakları kadar yukarınya çekmeden şekillendirin. / Open up the second layer of flower petals in the same manner, skipping one over each time. Then, open the green outer leaves in the same way, gently pressing down in the middle while pulling the flaps up from the sides, and arrange as smoothly as you can.

19. Mümkün olduğunca elini yüzünü düzelttikten sonra nilüferiniz hazır. / Fiddle with it until all the petals and leaves look as symmetrical as possible and your orgiami lotus flower is complete!

A new quilling collection: sneak-peek

noreply@blogger.com (Ayse) — Sat, 02 Aug 2014 12:09:00 +0000

This week I've been working on a set of quilling designs inspired by the colors on porcelain tea pots and cups. I love pastel colors and aim for elegance in my designs. The sheer versatility of curved paper allows for a lot it. :) Here's a sneak-peak into how this collection is going so far - I hope you enjoy!

Son birkaç gündür dönem sonuna paper yetiştirmeye çalışır gibi hummalı, ama neyse ki stressiz bir şekilde kağıt kıvırıyorum. Yeni bir set hazırlıyorum, birkaç resim paylaşmak istedim. Beğeninize sunulur. ;)