<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631</id><updated>2024-11-01T09:52:46.070+02:00</updated><title type='text'>Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή</title><subtitle type='html'>Πως είναι να ζεις με αυτήν</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>15</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-8816746443564756209</id><published>2013-11-23T12:30:00.001+02:00</published><updated>2013-11-23T12:30:15.972+02:00</updated><title type='text'>Νέο blog</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Θα ήθελα με το παρόν άρθρο να σας ενημερώσω για το blog μου . Το νέο blog θα βρίσκεται στην διεύθυνση&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
http://www.ulife.gr&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Όσο μου επιτρέπει ο χρόνος και το άγχος μου θα γράφω.Ελπίζω να βοηθήσω άτομα να ξεπεράσουν πράγματα και άλλα άτομα να μάθουν για την ΙΨΔ&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/8816746443564756209/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/11/blog.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/8816746443564756209'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/8816746443564756209'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/11/blog.html' title='Νέο blog'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-7836450917735026188</id><published>2013-01-20T23:50:00.001+02:00</published><updated>2013-01-20T23:50:53.840+02:00</updated><title type='text'>Ψάχνοντας να βρω κάτι</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Γιατί να μην μπορώ να βρω κάτι να μου αρέσει σε αυτή τη ζωή?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Έχω ανάγκη από χρήματα όπως όλοι μας. Ευτυχώς έχω μια σταθερή δουλειά, κάτι το οποίο είναι σίγουρο και χωρίς κίνδυνο απόλυσης η μείωσης μισθού . Μια δουλειά βέβαια η οποία ειναι μια δουλειά γραφείου μπροστά από 2-3 υπολογιστές.&lt;br /&gt;
Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει πίεση. Όταν έχει δουλειά, όταν έχω project να αφιερώσω τον χρόνο μου είμαι καλά. Τις άλλες ώρες, τις άλλες μέρες δεν την παλεύω καθόλου.&lt;br /&gt;
Ολες μου οι προηγούμενες δουλειές είχαν πίεση . Και παρόλο που μπορεί να είχα νεύρα πολλές φορές λόγω δουλειάς , λόγω του ότι πέρναγαν όλα από τα χέρια μου , είχα υψηλή απόδοση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;8 χρόνια πέρασαν ωραία. Συνέχεια δουλειά, πίεση από τους πελάτες , από τα αφεντικά , από τον εαυτό μου. Θα πείτε είσαι μαζόχας.&lt;br /&gt;
Δεν είμαι μαζόχας , είμαι ψυχαναγκαστικός&lt;br /&gt;
Θέλω πίεση για να αποδώσω. Αρκετή πίεση. Θέλω να έχω τον πελάτη πάνω από το κεφάλι μου.Μπορεί να γεμίζω νεύρα πολλές φορές. Αλλά την βρίσκω. Γυρνάω σπίτι μου ήρεμος&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Απο κει και πέρα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Δεν μπορώ με τίποτα να κάνω κάτι επιπλέον στην ζωή μου. Να φτιάξω ένα site , ένα blog και να στηρίξω την προσπάθεια αυτή. Να κάνω κάτι το οποίο κάθε μέρα να με γεμίζει.&lt;br /&gt;
Ο λόγος...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ίσως γιατί δεν έχω χρονοδιάγραμμα. Δεν έχω κάποιον να με πιέζει να το κάνω.Δεν έχω ένα αφεντικό πάνω από το κεφάλι μου. Δεν πιέζω ούτε εγώ ο ίδιος τον εαυτό μου. Παρόλο που πολλές φορές λέω στον εαυτό μου να το δει περισσότερο επαγγελματικά και λιγότερο σαν χόμπυ και σαν ασχολία δεν τα καταφέρνω.&lt;br /&gt;
Ξεκίνησα με χαρά πολλές ασχολίες για να βγάζω κάτι έξτρα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Κηροπλαστική , κατασκευή κοσμημάτων και διακοσμητικών ειδών , sites, blogs διάφορα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Δεν κατάφερα τίποτα. Άρχιζα πάντα με όρεξη αλλά μετά από την πρώτη φορά μου φάνταζε ανούσιο το όλο σκηνικό.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Κάποτε δούλευα σαν τεχνικός σε μια εταιρεία και 2 φορές την εβδομάδα σε ένα γραφείο οπου ήμουν υπεύθυνος υποστήριξης 40 χρηστών. Ήταν ωραία χρόνια. Και με καλά λεφτά.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μετά μπήκα στο τρυπάκι μιας δουλειάς γραφείου. Απο την δεύτερη εταιρεία σταμάτησα γιατί μου μειώσαν τον μισθό και τις ώρες. Εφυγα από μονος μου&lt;br /&gt;
Ο λόγος : Δεν μπορούσα να κάνω αυτά που είχα σκοπό να κάνω μόνο με μια φορά την εβδομάδα. Δεν μου έφταναν οι ώρες γιατί είχα όνειρα για μια καλύτερη οργάνωση του γραφείου&lt;br /&gt;
Τα τελευταία δυόμιση χρόνια πάλι μια δουλειά γραφείου. Καλά τους πρώτους μήνες , με καινούργιες ασχολίες , νέα πράγματα..Μετά άρχισα να καταρρέω.&lt;br /&gt;
Έπαθα και το πρόβλημα και παρόλο που σήμερα είμαι καλύτερα δεν την παλεύω καθόλου. Ίσως γιατί θέλω projects . θέλω δουλειά να κάνω. Θέλω άτομα πάνω από το κεφάλι μου. Πελάτες να μιλάω. .Ακόμα και πράγματα που πάω να κάνω μόνος μου για την δουλειά δεν με ευχαριστούν. Δεν έχουν πίεση&lt;br /&gt;
Είναι ένα άγχος που περνάω τις τελευταίες μέρες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σήμερα ξαναρχίζω αγωγή. Την είχα διακόψει για ένα μήνα. Δεν είχα συμπτώματα αλλά μια εμμονή με το facebook Και σκέψεις για όλα τα παραπάνω με έκαναν ράκος τις τελευταίες 3 μέρες&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Εύχομαι να τα καταφέρω για ακόμη μια φορά. Θα το ξεπεράσω αν και νιώθω χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Γιατι μου χτυπάει ένα κουδουνάκι ότι δεν θα καταφέρω τίποτα στη ζωή μου. Ξέρω όμως ότι είναι λάθος..Θα το περάσω και αυτό &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/7836450917735026188/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/01/blog-post_20.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/7836450917735026188'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/7836450917735026188'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/01/blog-post_20.html' title='Ψάχνοντας να βρω κάτι'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-7142684303331522895</id><published>2013-01-20T00:25:00.002+02:00</published><updated>2013-01-20T00:25:50.992+02:00</updated><title type='text'>Μια εμμονή μου χτύπησε την πόρτα</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Και την έκλεισα προς το παρόν. Ελπίζω να την κλεισω για πάντα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ήδη νιώθω κάπως καλύτερα αν και έχει περάσει μιάμιση μέρα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Έχοντας γνώσεις σχεδιασμού ιστοσελίδων , έχοντας φάει το facebook Με το κουτάλι και έχοντας ιδέες τις οποίες προσπάθησα να μεταφέρω σε σελίδες , σε blogs η σε σελίδες στο facebook το μόνο που μου έμεινε στο τέλος ήταν μια τεράστια πόρτα.&lt;br /&gt;
Πάλευα και εγώ να βάλω ένα λιθαράκι για να σώσω τον κόσμο. Όταν ακόμα δεν έχω σώσει τον εαυτό μου.&lt;br /&gt;
Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή αλλά και η ζωή γενικότερα θέλουν ρίσκα.&lt;br /&gt;
Αποφάσισα να πάρω ένα μεγάλο ρίσκο η μάλλον μια αλλαγή κατεύθυνσης στην ζωή μου.&lt;br /&gt;
Αποφάσισα να σταματήσω αυτή την εμμονή με το facebook στην οποία πάσχιζα καθημερινά να μαζεύω like για τις σελίδες μου . Πάντα φυσικά με θεμιτούς τρόπους γιατί πάνω απ&#39;ολα θέλω να κάνω σωστά πράγματα στη ζωή μου. Όχι ψυχαναγκαστικά αλλά συνειδητά&lt;br /&gt;
Είμαι και εγώ ένα άτομο που ψάχνει κάτι παραπάνω , που προσπαθεί να βρει ένα τρόπο να έχει κάποιο παραπάνω εισόδημα κάθε μήνα. Έστω από το Internet. Και μπήκα δυστυχώς στην παγίδα του facebook. Είπα και εγώ ότι όσο περισσότερα Like έχω τόσο καλύτερα θα είναι . Βέβαια δεν έφτιαξα ποτέ μου κάτι μόνο για να βγάλω κέρδος.&lt;br /&gt;
Αλλά όλες μου οι προσπάθειες ήταν για να βοηθήσω κιόλας και να προσφέρω κάποια πράγματα στην κοινωνία&lt;br /&gt;
Δυστυχως η ευτυχώς όμως είμαι διαφορετικός . Και επειδή είμαι άνθρωπος ο οποίος αν τον χαλάει κατι το ξεκόβει, έτσι αποφάσισα να χωρίσω με το facebook. Όχι , δεν διέγραψα τον λογαριασμό μου αλλά τον εθισμό που εγώ δημιούργησα προσπαθώντας καθημερινά να πείσω και τον εαυτό μου και άλλα άτομα να κάνουν like στις σελίδες μου.Βάζοντας διαγωνισμούς , προωθώντας διαφημίσεις , ενοχλώντας συνεχώς τους φίλους μου για τις σελίδες μου.&lt;br /&gt;
Είμαι σε μια φάση που προσπαθώ να αποδείξω και στον εαυτό μου αλλά και στον κόσμο ότι το facebook έχει χαλάσει την μαγεία που υπήρχε στο internet.&lt;br /&gt;
Για αυτό και ξεκίνησα παράλληλα μια προσπάθεια η οποία θέλω πρώτα να βοηθήσει εμένα και μετά όλους τους άλλους. Γιατί πρέπει πρώτα να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας και να τον βοηθάμε στα προβλήματα του. Με διάφορους τρόπους. Φυσικά αν γράφοντας εδώ μέσα η στο άλλο blog βοηθήσω και άλλα άτομα θα είναι μια χαρά για μένα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;Για αυτό και σας εμπιστεύομαι και σας προτρέπω να δείτε το blog Μου στην σελίδα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://nolikeplease.blogspot.gr/&quot;&gt;http://nolikeplease.blogspot.gr&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Δεν μπορούσα να βρω πιο ιδανικό τίτλο..&lt;br /&gt;
Καλό σας βράδυ &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/7142684303331522895/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/01/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/7142684303331522895'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/7142684303331522895'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2013/01/blog-post.html' title='Μια εμμονή μου χτύπησε την πόρτα'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-2157578310771114964</id><published>2012-12-26T22:53:00.000+02:00</published><updated>2012-12-26T22:53:57.894+02:00</updated><title type='text'>Το τέλος??? Το εύχομαι</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Είναι αρκετές μέρες που όλα φανταζουν σαν ενα μακρινό κακό όνειρο. Η μάλλον ένας κακός εφιάλτης. Δεν ξέρω τι έχει γίνει .Λίγο πριν το υποτιθέμενο τέλος του κόσμου το οποίο δεν έγινε όλα φάνταζαν ανούσια .Ένα βράδυ ειδικά γύρω στις 13 Δεκέμβρη αν θυμάμαι, κατέπεσα τόσο πολύ που ένιωθα σαν φυτό. Ξάπλωσα στον καναπέ αργά το απόγευμα και σηκώθηκα μηχανικά το άλλο πρωί να πάω δουλειά.&lt;br /&gt;
Τώρα αφού πέρασε όλο αυτό το μαρτύριο με το τέλος του κόσμου , νιώθω αρκετά πιο δυνατός, σαν η ζωή να έχει αποκτήσει πάλι το χαμένος της νόημα. Δεν υπάρχει η κρίση στο λεξιλόγιο μου.Θα κάνω ότι μπορώ για να την αποφύγω. Νιώθω πολύ δυνατός.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ίσως είναι το τέλος στον εφιάλτη των τελευταίων 2 χρόνων.Το εύχομαι &lt;br /&gt;
Καλό σας βράδυ και χρόνια πολλά σε όλους&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/2157578310771114964/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/12/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/2157578310771114964'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/2157578310771114964'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/12/blog-post.html' title='Το τέλος??? Το εύχομαι'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-783020856934234886</id><published>2012-05-16T11:28:00.002+03:00</published><updated>2012-05-16T11:36:35.285+03:00</updated><title type='text'>Μην διακόπτετε για κανένα λόγο την αγωγή</title><content type='html'>Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είναι ίσως από τις πιο ύπουλες ψυχολογικές ασθένειες. Πολλές φορές οι ιδεοληψίες μοιάζουν πέρα για πέρα αληθινές και ο ασθενής αμφιβάλει συνεχώς για τις σκέψεις του η για το ποιος είναι πραγματικά. Είναι πολλές φορές που δεν ξέρω πραγματικά ποιος είμαι. Θέλω να τονίσω κάτι&lt;br /&gt;Το απρίλιο του 2011 που ξεκίνησα την αγωγή με χάπια και τις ψυχοθεραπείες ήμουν πραγματικά ένα ράκος. Αυτό που μου είχε πει ο ψυχίατρος ήταν πως αν το καθυστερούσα λίγο ακόμα θα είχα πραγματικά καταρρεύσει.&lt;br /&gt;Αρχές Ιανουαρίου του 2012 και έχοντας περάσει αρκετές ήμέρες ηρεμίας αποφάσισα για κάποιους λόγους να κόψω την αγωγή . Δίχως να ρωτήσω κανέναν. Ένιωθα πιο ελεύθερος για αρκετό διάστημα. Ήταν όμως το μεγάλο μου λάθος. Οι ιδεοληψίες επέστρεψαν πιο αληθινές από ποτέ. Το άγχος ήταν λιγότερο και αυτό τις έκανε πιο αληθινές. Οι καταναγκασμοί ήταν σπάνιοι και αυτό προσέθετε ένα κερασάκι στην τούρτα της αληθοφάνειας των ιδεοληψιών.&lt;br /&gt;Θέλω να τονίσω πως τα χάπια δεν μπορούν να σας κάνουν εξαρτόμενα άτομα. Και ποτέ μα ποτέ μην προσπαθήσετε να τα κόψετε μόνοι σας. Επειδή έχω διαβάσει αρκετές ιστορίες ατόμων που τα έκοβαν και τα ξανάρχιζαν μην το δοκιμάσετε. Η κατάσταση μετά θα γίνει πολύ πιο δύσκολη και θα πρέπει να ξαναρχίσετε από την αρχή</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/783020856934234886/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/05/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/783020856934234886'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/783020856934234886'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/05/blog-post.html' title='Μην διακόπτετε για κανένα λόγο την αγωγή'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-3165208167693084205</id><published>2012-04-24T10:12:00.003+03:00</published><updated>2012-04-24T10:30:37.267+03:00</updated><title type='text'>Η γνώση είναι δύναμη</title><content type='html'>To 2% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει η μπορεί να παρουσιάσει στο μέλλο ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας. Κατά την γνώμη μου είναι μια ασθένεια την οποία μπορείς να προλάβεις.&lt;br /&gt;Προσωπικά θυμάμαι τον εαυτό μου σχεδόν σε όλες τις δραστηριότητες μου τα τελευταία 12 χρόνια να μην έχει εμπιστοσύνη σε άλλα άτομα και να βασίζεται μόνο στις δυνάμεις του.&lt;br /&gt;Όχι κακοπροαίρετα , ούτε εγωιστικά. Απλά γιατί ήμουν ψυχαναγκαστικός και πολύ απλά δεν το ήξερα. Είχα ακούσει για την κατάθλιψη αλλά μέχρι που η ασθένεια μου χτύπησε για τα καλά την πόρτα δεν είχα αναζητήσει πληροφορίες.&lt;br /&gt;Συνεπώς δεν κάνει κακό σε έναν άνθρωπο ο οποίος δεν έχει εμπειρία της ασθένειας , να κάτσει να διαβάσει για αυτήν.Και να αναλογιστεί αν ξέρει άτομα γύρω του τα οποία έχουν συμπεριφορές παρόμοιες με αυτές της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.&lt;br /&gt;Κατά την γνώμη μου πάντα, την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή δεν ξυπνάς ένα πρωί και τσουπ εμφανίζεται μπροστά σου.&lt;br /&gt;Την έχεις από πάντα , απλά οι καταστάσεις είναι αυτές που είτε σου εμφανίζουν την ασθένεια σε μεγάλο βαθμό είτε όχι.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/3165208167693084205/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_24.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/3165208167693084205'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/3165208167693084205'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_24.html' title='Η γνώση είναι δύναμη'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-4039386301964949506</id><published>2012-04-23T23:31:00.003+03:00</published><updated>2012-04-23T23:43:04.708+03:00</updated><title type='text'>Η σημαντικότερη πτυχή του ιδεοψυχαναγκαστικού χαρακτήρα</title><content type='html'>Δεν είμαι εγωιστής. Είμαι όμως ψυχαναγκαστικός.Διαφέρει κατά πολύ το ένα από το άλλο.Από πάντα που με θυμάμαι νόμιζα πως θα αλλάξω τον κόσμο.Είχα τεράστια εμπιστοσύνη στον εαυτό μου για όλα τα θέματα.Πίστευα πως με ότι και αν καταπιαστώ είτε είναι σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο θα έχω την δύναμη να το υποστηρίξω και να το χαρώ.&lt;br /&gt;Γενικότερα ο ιδεοψυχαναγκαστικός χαρακτήρας έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του σχετικά με θέματα που αφορούν την συνείδηση και την ηθική.Δεν επιτρέπει στον εαυτό του το λάθος και όταν συμβεί κάτι τέτοιο , γεμίζει το νου του με ενοχές , με τύψεις και το κρύβει μέσα του.&lt;br /&gt;Έτσι και εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου σε διάφορες δουλειές που έκανα.Όταν έκανα κάποιο χοντρό λάθος , φοβόμουν να το συζητήσω γιατί θεωρούσα τον εαυτό μου ανάξιο που του επέτρεψα να κάνει κάτι τέτοιο.Γέμιζα με άγχος , κακές σκέψεις , ακόμα και κακές σκέψεις για το άτομο το οποίο θα με επίπλητε αν άκουγε αυτό που έκανα.Στενοχωρίομουν και ακόμα και όταν ήμουν αλλού σε άλλη πχ δουλειά φοβόμουν πως από στιγμή σε στιγμή θα χτυπήσει το τηλέφωνο και θα είναι το πρώην αφεντικό μου.Ειδικά αν έβλεπα κληση στο τηλέφωνο τότε ήταν που με έπιανε κυριολεκτικά κρυος ιδρώτας.&lt;br /&gt;Γενικότερα δεν είναι κακό να κάνεις λάθη.Έχω κάνει άπειρα στην ζωή μου , έχω φερθεί άσχημα, έχω ξεστομίσει φράσεις που δεν έπρεπε αλλά το λάθος που έκανα ήταν πως τα κράταγα όλα μέσα μου μετά, και πίεζα τον εαυτό μου πως από την στιγμή που έκανα κάτι άσχημο σημαίνει ότι είμαι ο χειρότερος υπάλληλος , σύζυγος , πατέρας , φίλος.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/4039386301964949506/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_23.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4039386301964949506'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4039386301964949506'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_23.html' title='Η σημαντικότερη πτυχή του ιδεοψυχαναγκαστικού χαρακτήρα'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-4647779777597574469</id><published>2012-04-22T01:32:00.004+03:00</published><updated>2012-04-22T02:26:28.160+03:00</updated><title type='text'>Internet και ψυχολογία</title><content type='html'>Την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή την είχα από πάντα.Από τις αρχές του 2011 μετά από μια μακρά περίοδο συνεχιζόμενου άγχους και από ένα γεγονός το οποίο με γέμισε ενοχές άρχισε αυτή η ασθένεια να γίνεται έντονη. Πίστεψα ότι είναι κάτι παροδικό και επί 3 και πλέον μήνες έκανα φύλλο και φτερό το ιντερνετ για να βρω τι στο καλό έχω.&lt;br /&gt;Το καλύτερο το οποίο θα έπρεπε να κάνω από την αρχή ήταν να αποτανθώ σε ένα ψυχολόγο.Αλλά έλα που ο ιδεοψυχαναγκαστικός χαρακτήρας μου δεν με άφηνε. Είχα πιστέψει ότι θα το περάσω μόνος μου , απλά μιλώντας στην γυναίκα μου και σε δικούς μου ανθρώπους.Είχα διαβάσει ότι μπορείτε να φανταστείτε και είχα κάνει λογαριασμό σε ένα γνωστό φόρουμ για να προσπαθήσω να λύσω το πρόβλημα μου.&lt;br /&gt;Εκεί μπορώ να πω ότι με βοήθαγαν άτομα αλλά εγώ συνέχιζα να ψάχνω με μανία για να το λύσω επιτέλους. Διάβασα πράγματα τα οποία δεν είχαν σχέση με το πρόβλημα μου, πράγματα τα οποία δεν τα είχα σκεφτεί μέχρι τότε, περιπτώσεις ανθρώπων που ήταν πολύ χειρότερα από εμένα και μη βρισκόμενος σε καλή ψυχολογική κατάσταση τα έκανα όλα κτήμα μου.Όταν κατάλαβα ότι πρέπει να σταματήσω  να ψάχνω στο internet ήταν σχετικά αργά.Είχα ήδη αποφασίσει να επισκεφτώ ψυχολόγο και μετά την πρώτη επίσκεψη σταματησα να διαβάζω ιστορίες άλλων ατόμων που πάσχουν από την εν λόγω ασθένεια.&lt;br /&gt;Συνεπώς αν διαπιστώσετε ότι δεν είστε καλά ψυχολογικά το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφτείτε άμεσα ένα ψυχολόγο.Και να κοιτάξετε τον εαυτό σας από την αρχή.Όπως στην κατάθλιψη έτσι και στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας με τα καλά και τα κακά του</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/4647779777597574469/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/internet.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4647779777597574469'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4647779777597574469'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/internet.html' title='Internet και ψυχολογία'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-2988162000954742310</id><published>2012-04-20T14:31:00.001+03:00</published><updated>2012-04-20T14:31:05.110+03:00</updated><title type='text'>Η λάθος αυτοπεποίθηση και μη ζήτηση βοήθειας</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:PunctuationKerning/&gt;
  &lt;w:ValidateAgainstSchemas/&gt;
  &lt;w:SaveIfXMLInvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;
  &lt;w:IgnoreMixedContent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;
  &lt;w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;
  &lt;w:Compatibility&gt;
   &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;
   &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;
   &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;
   &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;
   &lt;w:DontGrowAutofit/&gt;
  &lt;/w:Compatibility&gt;
  &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;
 &lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:LatentStyles DefLockedState=&quot;false&quot; LatentStyleCount=&quot;156&quot;&gt;
 &lt;/w:LatentStyles&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt;
&lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:&quot;Table Normal&quot;;
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:&quot;&quot;;
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:&quot;Times New Roman&quot;;
 mso-ansi-language:#0400;
 mso-fareast-language:#0400;
 mso-bidi-language:#0400;}
&lt;/style&gt;
&lt;![endif]--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Δεν ένιωθα δυνατός. Ήμουν έτοιμος να καταρρεύσω .Κάθε μέρα
ανέβαλα την επίσκεψη μου σε ψυχολόγο γιατί ένιωθα ότι θα τα καταφέρω μόνος μου.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Όπως πάντα άλλωστε.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Ο ιδεοψυχαναγκαστικός χαρακτήρας μου δεν μου επέτρεπε να ζητήσω
βοήθεια ακόμα και όταν είχα φτάσει ένα βήμα πριν τον γκρεμό. Άλλωστε ποτέ στην
ζωή μου .είτε στην δουλειά , είτε στην οικογένεια , δεν ζήταγα βοήθεια. Προτιμούσα
πάντοτε να προσπαθώ μόνος μου ακόμα και αν ήξερα ότι αυτό που πήγαινα να κάνω ήταν
σχεδόν ακατόρθωτο. Έτσι έμαθα να λειτουργώ από μικρός. Με υπερβολική και
λανθασμένη αυτοπεποίθηση , σιγουριά και περίσσιο φιλότιμο. Και όταν χρειαζόταν
να ζητήσω την βοήθεια κάποιου η να απαιτήσω κάτι και δεν την ελάμβανα εκεί γέμιζα
νεύρα , κακές σκέψεις και τα κατάπινα όπως έκανα πάντα. .&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Έφτασα να προσπαθώ να χειριστώ τα πάντα. Ανέλαβα ευθύνες ,
δουλειές , υποχρεώσεις και κάποια στιγμή κατέρρευσα.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Το παραπάνω είναι μια μικρή ιστορία από την ζωή μου. Είναι
μια συμπεριφορά την οποία έχει ο ιδεοψυχαναγκαστικός χαρακτήρας. Χωρίς να
κυριαρχεί ο εγωισμός ο ιδεοψυχαναγκαστικός νιώθει υπερβολική αυτοπεποίθηση και
σιγουριά για τον εαυτό του , υποβάλλει τον εαυτό του να κάνει συγχρόνως πολλά
πράγματα και να διεκπαιρεώσει πολλές ασχολίες , δουλειές και υποχρεώσεις χωρίς
πλην ελάχιστων περιπτώσεων να ζητήσει βοήθεια. Κυριαρχούσε πάντοτε η άποψη ότι
οι εταιρείες προτιμούσαν να έχουν ιδεοψυχαναγκαστικά άτομα στην ομάδα τους γιατί
πολύ απλά αυτά τα άτομα θα υπέβαλλαν τον εαυτό τους σε εξαντλητική πίεση με
σκοπό να διεκπαιρεώσουν οτιδήποτε τους είχε αναθέσει ο προιστάμενος η το
αφεντικό τους. Χωρίς να υπολογίζουν ώρες , μέρες και χωρίς να ζητήσουν βοήθεια.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Σε περιπτώσεις που παρουσιαζόταν λάθος η λάθος χειρισμός τα άτομα
αυτά γεμίζουν τύψεις , ενοχές και πορεύονται μια ολόκληρη ζωή με αυτές.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/2988162000954742310/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_8744.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/2988162000954742310'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/2988162000954742310'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_8744.html' title='Η λάθος αυτοπεποίθηση και μη ζήτηση βοήθειας'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-4811775268581979785</id><published>2012-04-20T12:53:00.001+03:00</published><updated>2012-04-20T12:53:56.465+03:00</updated><title type='text'>Οι προσπάθειες μου στο διαδίκτυο</title><content type='html'>Καιρό τώρα προσπαθούσα να φτιάξω μια σελίδα , ένα group , κάτι τέλος  πάντων με το οποίο θα έβαζα και εγώ ένα λιθαράκι στο να γίνει καλύτερος ο  κόσμος που ζούμε. Αρκετές ιδέες , αρκετή δουλειά, αρκετά βράδια  &quot;χαμένα&quot; για να καταλήξω στο τέλο&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;ς  απογοητευμένος από την χαμηλή επισκεψιμότητα , το ενδιαφέρον η ακόμα και  απογοητευμένος από τον ίδιο μου τον εαυτό που δεν χαιρόμουν πλέον με το  δημιούργημα μου.Αποφάσισα ότι όλα αυτά δεν μου ταιριάζουν , πως πρέπει  να κάνω κάτι με το οποίο θα βοηθήσω άτομα τα οποία πάσχουν από OCD η  αλλιώς ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή της προσωπικότητας. Άλλωστε δεν θέλω  να το κρύψω ότι πάσχω και εγώ.Και είναι ευκολότερο για μένα να γράψω τα  δικά μου βιώματα και τους δικούς μου τρόπους αντιμετώπισης της  ασθένειας παρά να προσπαθώ να κάνω δικά μου βιώματα άλλων φτιάχνοντας  σελίδες με καλές ειδήσεις , σελίδες αλληλεγγύης και ένα σωρό άλλα  κατασκευάσματα τα οποία υπάρχουν ήδη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Για αυτό το λόγο δημιούργησα το &lt;a href=&quot;http://livewithocd.blogspot.com/&quot; target=&quot;_blank&quot; rel=&quot;nofollow nofollow&quot;&gt;http://livewithocd.blogspot.com/&lt;/a&gt; .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εύχομαι να είστε όλοι καλά και απεύχομαι να πάθει οποιοσδήποτε εχθρός η φίλος κάτι παρόμοιο&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/4811775268581979785/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_2911.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4811775268581979785'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/4811775268581979785'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_2911.html' title='Οι προσπάθειες μου στο διαδίκτυο'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-8821938205929294624</id><published>2012-04-20T12:07:00.002+03:00</published><updated>2012-04-20T12:32:10.645+03:00</updated><title type='text'>Δεν το παίζω ψυχολόγος</title><content type='html'>Θα ήθελα να τονίσω κάτι. Δεν είμαι ψυχολόγος , ούτε το παίζω ψυχολόγος. Η δουλειά του ψυχολόγου και του ψυχιάτρου είναι 2 σημαντικές δουλειές για την καλυτέρευση του ανθρώπου και της κοινωνίας. Απλά ο καλύτερος γιατρός του εαυτού μας είμαστε εμείς οι ίδιοι.&lt;br /&gt;Η δουλειά του ψυχολόγου και του ψυχιάτρου είναι να μας μάθει πως εμείς οι ίδιοι θα καλυτερεύσουμε την ποιότητα ζωής μας είτε με την μορφή της ψυχοθεραπείας είτε με την λήψη φαρμακευτικής αγωγής. Όσοι νομίζουν ότι θα βοηθηθούν μόνο με το να ακούνε τον ψυχολόγο τους κάνουν λάθος. Πρέπει αυτά που ειπώνονται σε μια συνεδρία να γίνονται τρόπος ζωής.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μόνο εμείς μπορούμε να υψώσουμε τον εαυτό μας και να τον χαντακώσουμε σε μικρό χρονικό διάστημα.Είμαστε άνθρωποι , κάνουμε λάθη , είμαστε αρκετές φορές εγωιστές , καλοπερασάκηδες. Και ποιος δεν είναι. Και ποιος δεν θέλει μετά από μια σκληρή μέρα δουλειάς να πάει σπίτι του και να κάτσει να χαλαρώσει πίνοντας ένα καφέ.Η ακόμα και να κοιμηθεί για να ξεκουραστεί. Δεν το κάνουμε όμως. Πιέζουμε τον εαυτό μας να κάνει πράγματα και το πρέπει κυριαρχεί στην ζωή μας. Ας ζυγίσουμε τις προτεραιότητες μας και ας δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας. Σίγουρα πάντα θα υπάρχουν πρέπει στην ζωή μας αλλά θα πρέπει να μάθουμε να τα ζυγιζουμε και να ιεραρχούμε.Αν δεν είμαστε εμείς καλά με τον εαυτό μας δεν θα είναι κανένας γύρω μας.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/8821938205929294624/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_1570.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/8821938205929294624'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/8821938205929294624'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_1570.html' title='Δεν το παίζω ψυχολόγος'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-5436926884083789800</id><published>2012-04-20T11:39:00.002+03:00</published><updated>2012-04-20T11:54:15.956+03:00</updated><title type='text'>Ας μην πιέζουμε τον εαυτό μας..να κάνει πράγματα</title><content type='html'>Μέσα σε αυτό το χρόνο πίεσα πάρα πολύ τον εαυτό μου να κάνει πράγματα. Πράγματα τα οποία στο παρελθόν δεν τα κυνήγαγα.Είχα πάντα μια καλλιτεχνική τάση , μια καλλιτεχνική φλέβα. Έπιαναν τα χέρια μου. Μαστορέματα, τεχνικά θέματα, καλλιτεχνικά θέματα .Όλα όμως στην ώρα τους. Με ότι καταπιανόμουν μου άρεσε .Αλλά δεν το έκανα τρόπο ζωής. Το τελευταίο διάστημα και όντας πολύ πιεσμένος ψυχολογικά αποφάσισα να αρχίσω να ασχολούμαι με πράγματα τα οποία στο παρελθόν θα με άφηναν αδιάφορο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Άρχισα να ασχολούμαι με την κηπουρική , με την ζωγραφική , με την κατασκευή κεριών , με την παρασκευή σπιτικών λικέρ. Και νόμιζα πως με αυτόν τον τρόπο θα ηρεμήσω. Είχα αποφασίσει όλα τα παραπάνω να τα κάνω τρόπο ζωής. Η ακόμα και να ασχοληθώ επαγγελματικά με κάτι από αυτά. Το ταξίδι ήταν ωραίο , ο προορισμός όμως δεν μου έφερνε ικανοποίηση . Και πίεζα τον εαυτό μου να ασχοληθεί με κάτι από αυτά. Αλλά δεν με γέμιζε κάτι. Πίστεψα ότι θα πρέπει να αλλάξω δουλειά , τόπο , ασχολίες. Ακόμα και η τεχνολογία η οποία είναι η δουλειά μου και την κάνω επί 8 συναπτά έτη χωρίς σταματημό, δεν με γέμιζε και πίστευα ότι θα πρέπει να την αφήσω για να κάνω κάτι άλλο. Έκανα λάθος όμως.Και συνειδητοποίησα πως θα πρέπει να συνεχίσω αυτό που έχω σπουδάσει γιατί το ήθελα πολύ όταν ξεκίνησα. Και η τεχνολογία έχει μια μαγεία , αρκεί να την χρησιμοποιείς με μέτρο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Συνεπώς θέλω να τονίσω ότι αν έχετε κατάθλιψη , ιδεοψυχαναγκασμούς και άλλες παρόμοιες ασθένειες , μην πιέζετε τον εαυτό σας να αλλάξει η να ασχοληθεί με κάτι άλλο.Δοκιμάστε το μεν , στενοχωρηθείτε αν δεν σας αρέσει αλλά μην προσπαθήσετε με την βία να το κάνετε τρόπο ζωής. Θα απογοητευτείτε και θα χειροτερέψετε την κατάσταση σας. Συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε , μην το αλλάξετε αλλά κοιτάξτε να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο το βλέπατε μέχρι τώρα. Θυμηθείτε τον καιρό που δεν ήσασταν ασθενείς και πόσο σας άρεσαν τα πράγματα που κάνατε τότε. Προσπαθήστε και δώστε χρόνο στον εαυτό σας να τα κάνει και τώρα.Και μην τον πιέσετε να ασχοληθεί σώνει και καλά με νέα.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/5436926884083789800/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/5436926884083789800'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/5436926884083789800'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html' title='Ας μην πιέζουμε τον εαυτό μας..να κάνει πράγματα'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-3967891232923645742</id><published>2012-04-18T10:41:00.002+03:00</published><updated>2012-04-18T13:02:04.307+03:00</updated><title type='text'>Νους υγιής εν σώματι υγιή...</title><content type='html'>Νους υγιής εν σώματι υγιή έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και μάλλον είχαν δίκιο. Σε ένα γυμνασμένο και υγιές σώμα , το μυαλό σίγουρα λειτουργεί καλύτερα. Σίγουρα ο νους και η λογική αντιμετωπίζουν καλύτερα τις καταστάσεις που δημιουργούνται.&lt;br /&gt;Ένας τρόπος για την μείωση της έντασης των ψυχολογικών προβλημάτων σε συνδυασμό πάντα με την κατάλληλη ψυχοθεραπεία και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή είναι το ότι πρέπει να προσέξουμε και την σωματική μας υγεία. Και μιλάω πάντα για ψυχολογικά προβλήματα και ασθένεις στα οποία ο ασθενής έχει την δύναμη έστω και μικρή να ανταπεξέλθει στις καθημερινές του δραστηριότητες.&lt;br /&gt;Ζώντας και αποκτώντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής νιώθουμε και καλύτερα. Κάντε εξετάσεις, δείτε και διαπιστώστε ότι είστε καλά σωματικά και προσπαθήστε να αφιερώσετε χρόνο για τον εαυτό σας. Αφήστε τον εαυτό σας να &quot;ξεσπάσει&quot; με μια δραστηριότητα η οποία απαιτεί σωματική ενέργεια και έκρηξη αδρεναλίνης. Ένα άθλημα το οποίο απαιτεί τα παραπάνω θα ήταν ότι καλύτερο.&lt;br /&gt;Προσωπικά μέσα από αυτή μου την περιπέτεια έκοψα τελείως το αλκοόλ. Όχι λόγω φαρμάκων αλλά λόγω θέλησης. Το αλκοόλ στα ψυχολογικά προβλήματα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός. Ναι μεν μπορεί να σε ηρεμεί αλλά προσωρινά. Την επόμενη μέρα ο οργανισμός και η ψυχολογία θα έχουν πέσει ακόμα πιο χαμηλά. Δεν λέω να μην πιείς αλλά μην γίνει το ποτό τρόπος ζωής.&lt;br /&gt;Το τσιγάρο είναι ακόμα ένας εχθρός. Καπνίζω σαν φουγάρο. Ξέρω ότι κάνω λάθος αλλά δεν είμαι έτοιμος να το κόψω.Είναι όμως ένα εμπόδιο το οποίο θέλω να περάσω. Υπομονή λοιπόν</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/3967891232923645742/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_18.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/3967891232923645742'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/3967891232923645742'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post_18.html' title='Νους υγιής εν σώματι υγιή...'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-1890863506849513617</id><published>2012-04-17T16:05:00.003+03:00</published><updated>2012-04-17T16:11:13.621+03:00</updated><title type='text'>Απρίλιος 2011...η διάγνωση</title><content type='html'>Ήταν Απρίλης του 2011. Η διάγνωση έδειξε καθαρά πως πάσχω από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας. Την οποία την καλλιεργούσα χρόνια πριν εξελιχθεί σε κάτι σοβαρότερο.&lt;br /&gt;Που να το καταλάβω όταν χρόνια πριν καταπιεζόμουν σχεδόν σε όλους τους τομείς της ζωής μου από καταστάσεις και πρόσωπα και μη έχοντας κάνει τόσα χρόνια κάτι το οποίο θα άλλαζε την ζωή μου και δεν θα με έφτανε σε αυτό το σημείο.&lt;br /&gt;Το κακό είναι ότι δεν ήξερα τι ήθελα .Ούτε τώρα να σας πω την αλήθεια.Φοβόμουν να πάρω ρίσκα και να κάνω πράγματα όπως το να φύγω από το πατρικό μου, να πάω στην επαρχία , να αλλάξω δουλειά η να ασχοληθώ με ένα χόμπυ. Όλα αυτά δυστυχώς τα κατάλαβα αφού πλέον η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είχε γίνει ένα με εμένα. Έχοντας πλέον ήδη 2 παιδιά , και μη μπορώντας πλέον με την ίδια ευκολία να πάρω ρίσκα και ριζικές αποφάσεις όπως θα μπορούσα ίσως να κάνω παλαιότερα.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/1890863506849513617/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/2011.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/1890863506849513617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/1890863506849513617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/2011.html' title='Απρίλιος 2011...η διάγνωση'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2882625636501237631.post-5735200380580167166</id><published>2012-04-17T15:03:00.001+03:00</published><updated>2012-04-17T15:03:14.383+03:00</updated><title type='text'>Όλα είναι στο μυαλό...η μήπως όχι</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Υγεία, ίσως το πιο σημαντικό αγαθό στη ζωή του ανθρώπου. Έχοντας υγεία , μπορείς να παλέψεις με περίσσια δύναμη για όλα τα άλλα αγαθά , τα οποία μας προσφέρονται σε αυτή την ζωή. Και δεν μιλάω για τα υλικά αγαθά.&lt;br /&gt;
Πολλοί συνδέουν την υγεία με την σωματική και μόνο , τις χρόνιες και ανίατες ασθένειες , τα σωματικά και κινητικά προβλήματα.&lt;br /&gt;
Όταν λες σε κάποιον πως έχεις ψυχολογικά προβλήματα , είτε σε κοιτάει σαν χαζός είτε σε περιπάιζει λέγοντας σου &quot;όλα είναι στο μυαλό&quot;&lt;br /&gt;
Αυτός δεν γνωρίζει όμως πως τα προβλήματα αυτά προέρχονται είτε από δυσλειτουργία κυττάρων του εγκεφάλου , είτε από απουσία κυττάρων τα οποία θεωρούνται &quot;νεκρά&quot; . Ο εγκέφαλος έχει δισεκατομμύρια κύτταρα και νευρώνες , καθένα από τα οποία εξυπηρετεί συγκεκριμένες κινητικές , ζωτικές και νοηματικές λειτουργίες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ψυχολογικά προβλήματα υπάρχουν πολλά. Άλλα λιγότερο επίπονα , άλλα περισσότερο. Άλλα περνάνε , άλλα παραμένουν και ελέγχονται από τον ασθενή και άλλα όντας πολύ σοβαρά απαιτούν ειδικούς και συνεχείς ελέγχους.&lt;br /&gt;
Οπότε την επόμενη φορά που θα σας αναφέρει κάποιος φίλος , συγγενής η γνωστός σας πως αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα μην τον κοροιδέψετε και μην του ξεστομίσετε την συνηθισμένη φράση πως &quot;όλα είναι στο μυαλό&quot;&lt;br /&gt;
Δεν τον βοηθάτε και προπάντως δεν τον στηρίζετε.&lt;br /&gt;
Αν θέλετε πραγματικά να τον βοηθήσετε πιείτε ένα καφεδάκι μαζί του και μιλήστε .Ίσως αυτό τον κάνει να αισθανθεί καλύτερα.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://livewithocd.blogspot.com/feeds/5735200380580167166/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/5735200380580167166'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2882625636501237631/posts/default/5735200380580167166'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://livewithocd.blogspot.com/2012/04/blog-post.html' title='Όλα είναι στο μυαλό...η μήπως όχι'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>