Łukasz Kula

Co zrobić, kiedy auto nie chce zapalić?

2012-02-03T23:34:00.001+01:00

W mroźne poranki wielu kierowców przed wyruszeniem w trasę zastanawia się, czy ich samochód stanie na wysokości zadania i pozwoli na bezproblemowy dojazd do celu. Ten temat jest szczególnie aktualny w obliczu ostatnio występujących w Polsce warunków pogodowych, gdy w nocy temperatura w najchłodniejszych częściach kraju spada nawet do -39°C. W taką pogodę również i ja, jako kierowca, wypowiadałem wiele przekleństw i wykonywałem wiele pomocniczych telefonów, gdy rano mój samochód nie chciał odpalić. Ostatnio jednak miarka się przebrała, ponieważ mój samochód, po 12-godzinnym postoju poprzedzonym ładowaniem akumulatora, rano nie był uprzejmy zapalić. Opisana sytuacja zmusiła mnie do głębszego zapoznania się z tematem, a moimi doświadczeniami pragnę podzielić się z wszystkimi kierowcami, którzy mają podobne problemy.

Pojawia się problem...

Poza optymistycznym scenariuszem, który w moim przekonaniu nie wymaga omawiania, w mroźny poranek możliwe są dwie inne, mniej przyjemne opcje:

po przekręceniu kluczyka widać, że elektryka żyje, rozrusznik kręci, ale w efekcie auto nie odpala

po przekręceniu kluczyka elektryka wariuje lub nie działa, rozrusznik kręci bardzo wolno lub wcale, a w efekcie auto nie odpala

Poniżej postaram się opisać te sytuacje i sposoby postępowania w przypadku ich wystąpienia.

Kręci, ale nie odpala - start przy użyciu kabli rozruchowych

Klasyczna sytuacja: mroźny, poniedziałkowy poranek. Jak zwykle korki na drogach, a my spóźnieni wsiadamy do samochodu. Jeszcze odśnieżanie i skrobanie. Przekręcamy kluczyk i coś tam się kręci, ale auto nie odpala. Kolejne próby uruchomienia silnika nic nie dają, a wręcz jest coraz gorzej. Brzmi znajomo? W takiej sytuacji jeszcze nie wszystko stracone. Wystarczy że mamy kable rozruchowe i odpalony inny samochód, np. sąsiada. Podjeżdżamy możliwie blisko siebie, otwieramy maski, wyjmujemy kable i bardzo ostrożnie przystępujemy do działania:

podłączamy czerwonym przewodem plus (+) sprawnego akumulatora z plusem (+) rozładowanego akumulatora

podłączamy czarnym przewodem minus (-) sprawnego akumulatora z oddaloną od akumulatora masą martwego samochodu (np. blokiem silnika)

pozwalamy popracować dawcy na jałowym biegu przez kilka minut

dodajemy gazu w sprawnym samochodzie, aby utrzymać ok. 2000 obr/min i w tym samym momencie uruchamiamy martwy samochód

po uruchomieniu odłączamy przewody w odwrotnej kolejności, tj. najpierw masa u dawcy, później minus odbiorcy, następnie plus odbiorcy i plus dawcy

chowamy przewody i zamykamy maski, a dopóki silnik się nie nagrzeje, jedziemy spokojnie, oszczędnie, nie gazujemy i na niższych niż zwykle obrotach zmieniamy biegi

Dyskoteka albo ciemność - elektryka wariuje lub nie działa w ogóle

Jest źle i trzeba spojrzeć prawdzie w oczy - prawdopodobieństwo uruchomienia pojazdu jest znikome. Można spróbować pożyczyć trochę prądu z innego samochodu za pomocą przewodów rozruchowych, ale po pierwsze - może to nic nie dać, a po drugie - ten sam problem wystąpi po kolejnym dłuższym postoju. Co w takim razie zrobić? Najlepiej zakupić bilet komunikacji zbiorowej, nabyć drogą kupna prostownik i naładować akumulator w domu. O ile czas i warunki na to pozwalają, warto spróbować wykonać co najmniej jeden cykl rozładowania i ładowania akumulatora.

Odpalił! Zaraz, to nie koniec problemów...

Niezależnie od zastosowanych środków uruchomienie pojazdu nie oznacza rozwiązania problemu. To, że auta nie udało się uruchomić, było jedynie objawem problemu, a nie jego źródłem. Co zatem trzeba sprawdzić?

Pobór prądu na postoju. Nie powinien przekroczyć wartości 70 mA. Pomiar należy wykonać zdejmując klemę plus (+) akumulatora i szeregowo wpinając w obwód amperomierz dotykając z jednej strony klemy plus (+), a z drugiej strony plusa (+) akumulatora. Należy pamiętać o zamknięciu wszystkich drzwi, wyłączeniu świateł itp. Jeśli pobór prądu jest większy, należy wyłączać kolejne bezpieczniki po kolei, aby ustalić źródło nadmiernego poboru.

Napięcie akumulatora. Nie powinno być niższe niż 12 V. Wskazanie należy odczytać poprzez równoległe wpięcie w obwód woltomierza, tj. dotknięcie z jednej strony plusa (+) akumulatora, a z drugiej jego minusa (-). Wskazanie należy odczytywać przy wyłączonym silniku. Niższe napięcie jest objawem uszkodzonego akumulatora, który należy wymienić.

Napięcie ładowania. Na jałowym biegu, przy wyłączonych światłach i innych odbiornikach powinno wynosić ok. 14.2-14.7 V. W celu poznania tej wartości należy postępować tak samo, jak przy sprawdzaniu napięcia akumulatora. Jedyną różnicą jest fakt, że należy to robić przy uruchomionym silniku. Inne napięcie może świadczyć o uszkodzeniu alternatora, regulatora lub połączeń elektrycznych.

W zależności od wykrytej usterki możemy samodzielnie podjąć się naprawy lub zlecić ją w wybranym serwisie. W moim przypadku napięcie akumulatora i ładowania było w porządku, natomiast auto w czasie postoju pobierało niewiarygodnie dużo prądu, bo aż 880mA. To ponad dziesięć razy więcej, niż przewiduje rozsądna norma. Problemem okazały się oprawy oświetlenia kabiny i bagażnika - po wyjęciu żarówki pobór spadł do 148mA, a po wyjęciu bezpiecznika "room light" pobór spadł do akceptowalnego poziomu 47mA. Na dniach wymienię sobie żarówkę i poprawię konstrukcję oprawy oświetlenia, a jeśli to nie pomoże, to wyjmę na stałe bezpiecznik i odłożę temat na cieplejsze dni.

Profilaktyka

Co zrobić, aby ustrzec się problemów z porannym odpalaniem?

Naładować akumulator. Porządnie, długo, małym prądem. Najlepiej wykonać pełny cykl rozładowania i naładowania.

Przetrzeć klemy delikatnym papierem ściernym lub szczotką drucianą, a następnie nasmarować je specjalnym smarem przewodzącym.

Wymienić olej i filtr oleju oraz paliwa. Wystarczy zrobić to raz, przed zimą.

Tankować do pełna pełnowartościowe paliwo na sprawdzonych stacjach.

Parkować w możliwie najcieplejszych miejscach, gdzie auto nie jest narażone na wiatr. Najlepiej w słońcu lub w garażu, jeśli mamy taką możliwość.

Przejechać kilka kilometrów i zagrzać silnik przynajmniej raz na kilka dni, jeśli auto jest nieużywane przez dłuższy czas.

Kontrolować zużycie energii na postoju - włączone światła czy radio pobierają cenną energię z akumulatora, której z czasem może zabraknąć.

Mam nadzieję, że moje doświadczenia i rady (choć proste) okażą się pomocne dla laików i w miarę znośne dla ekspertów. Powodzenia w czasie mrozów!

Samsung Galaxy Note (GT-N7000) - przewód host USB (OTG)

2012-01-26T20:52:00.000+01:00

Od wczoraj jestem posiadaczem zabawki o nazwie USB OTG Connector. Co to takiego? Jest to przejściówka z micro USB na USB typu A (zwykłe), dzięki której do mojego Galaxy Note mogę podpiąć np. pamięć USB (pendrive), klawiaturę, myszkę lub inne kompatybilne urządzenia - np. kartę sieciową lub drukarkę. Możliwości są praktycznie nieograniczone. Należy jednak pamiętać, że niektóre urządzenia, które potrzebują dużo energii, mogą wymagać zapewnienia zewnętrznego zasilania. Ten problem, o ile w ogóle wystąpi, można rozwiązać np. za pomocą huba USB z dodatkowym zasilaczem.

Host USB (OTG) w praktyce

Jak to wygląda w codziennym użytku? Super! Po podpięciu mojego zestawu Logitech MK250, które sprowadza się do podłączenia kostki USB obsługującej bezprzewodowe połączenie z klawiaturą i myszką, efekty są naprawdę zadowalające, choć występują także drobne problemy techniczne. Po podłączeniu zestawu na ekranie pojawia się kursor myszy, jednak brak obracania ekranu głównego utrudnia nawigację z użyciem wskaźnika. W grach i aplikacjach, które obsługują obracanie ekranu, jest znacznie lepiej. Jeśli chodzi o klawiaturę, to oczywiście jest obsługiwana, jednak są drobne problemy z mapą klawiszy lub kodowaniem, ponieważ nie da się wprowadzać polskich znaków. Do tego Galaxy Note zupełnie zawiesza się, gdy jedno z urządzeń bezprzewodowych zostanie "uśpione" w wyniku chwilowego braku aktywności. Prawdopodobnie problem by nie występował, gdybym używał przewodowej myszy na USB. Ale nie używam...

Host USB (OTG) - podsumowanie

Jak widać technologia jest jak najbardziej rozwojowa, jednak w standardowym jądrze systemu znajdziemy sterowniki tylko do popularnych, obecnie wspieranych urządzeń. Mimo tego obsługa nawet najzwyklejszych urządzeń USB nie jest do końca dopracowana. Pozostaje zatem czekać na kolejne aktualizacje oprogramowania lub samodzielnie przygotować jądro na swoje potrzeby...

AutoMapa na Androida

2012-01-13T21:48:00.000+01:00

Wierni użytkownicy AutoMapy długo wyczekiwali tej chwili - producent wydał właśnie dwa dni temu androidową wersję beta 1 tej popularnej w Polsce nawigacji. Niestety nie można jeszcze pobrać jej normalnie, tzn. z Android Marketu, stąd przed rozpoczęciem działań należy w ustawieniach telefonu zaznaczyć opcję instalacji aplikacji z nieznanych źródeł, tj. "Ustawienia" -> "Aplikacje" -> "Nieznane źródła". Nie jest to niestety nic nowego, ponieważ podobne, mało eleganckie praktyki, stosuje się podczas instalacji głównego konkurenta AutoMapy na platformie Android - programu NaviExpert.

Samą nawigację można pobrać za darmo z sekcji beta strony producenta, przy czym trzeba zaakceptować kilka standardowych punktów, które w związku z prowadzeniem otwartych testów aplikacji są jak najbardziej uzasadnione. Plik instalacyjny nie zajmuje wiele miejsca, ponieważ tak naprawdę jest to jedynie loader, który po poprawnej instalacji i uruchomieniu pobiera około 200MB danych niezbędnych do pracy programu. Instalacja loadera i pobranie danych są dziecinnie proste, przy czym radzę w tym momencie podłączyć się do sieci bezprzewodowej, aby zabawa nie skończyła się zużyciem całego miesięcznego limitu transferu...

Po pobraniu dodatkowych danych, system poprosi o potwierdzenie uprawnień instalowanej, właściwej aplikacji. Po ich zaakceptowaniu i instalacji programu wystarczy wybrać ikonę AutoMapy z menu lub po prostu kliknąć "Otwórz". Na wstępie program poprosi o podanie prawidłowego adresu e-mail, a po jego podaniu użytkownika przywita znany głos Krzysztofa Hołowczyca. :-)

Jak sprawuje się nawigacja? Cóż, jak na wersję beta 1, uważam że całkiem dobrze. AutoMapa bez problemu uruchomiła się na Samsungu Galaxy Note i choć pojawiły się przejściowe problemy związane z gubieniem sygnału GPS, to po chwili wszystko wróciło do normy. Jeśli chodzi o mapę, to androidowy interfejs programu nie różni się znacząco od wersji znanej z mobilnych systemów Windows. Z kolei menu jest zupełnie inne - mam wrażenie, że mocno robocze, niedopracowane i ubogie, jednak wystarczające do używania większości funkcji aplikacji. Jeśli jesteśmy przy funkcjach, to warto wspomnieć, że w AutoMapie beta 1 wydaje się działać AM'Traffic, czyli onlineowy system wymiany informacji oraz ostrzegania i omijania utrudnień występujących na drodze. Działają także inne dostępne funkcje, takie jak tryb nocny, obracanie ekranu czy dźwięki. Jedynie opcja "Komputer" (zapewne pokładowy?) jest niedostępna w tej wersji aplikacji, o czym informuje stosowny komunikat przy próbie jej zaznaczenia w menu programu.

Co dalej? Osobiście włączam się do programu testów i w miarę możliwości będę zgłaszał zauważone błędy czy niedociągnięcia. Jednocześnie mam nadzieję na szybkie wydanie kolejnych wersji AutoMapy, a kto wie, może nawet zniżki na jej zakup w finalnej wersji? :-)

ACARS - Mapa dla acarsd

2012-01-11T07:12:00.000+01:00

Jak stworzyć własną mapkę w acarsd? Przyznam że nie jest to proste ani wygodne, ale z użyciem odpowiednich narzędzi na pewno każdy da sobie radę - wystarczy zaopatrzyć się w odpowiednią mapę i kalkulator współrzędnych. Muszę nadmienić, że znalazłem w Internecie różne poradniki, jednak one zwykle po prostu nie działały, były zawile napisane lub nie przynosiły oczekiwanych rezultatów. W związku z tym byłem zmuszony zadziałać na własną rękę metodą prób i błędów...

Generowanie mapy

Aby użyć mapy w programie acarsd, musimy najpierw ją stworzyć. Oczywiście nie mam na myśli rysowania GIMP-ie czy innym w Photoshopie - mapę wygeneruje za nas wygodny serwis dostępny pod adresem: www.sailwx.info/maps/shipplotter.phtml. Po wejściu na stronę należy wprowadzić szereg parametrów, podobnie jak na poniższym zrzucie ekranu:

Parametry które należy podać powyżej to odpowiednio:

Image size - rozmiar mapy wyrażony w pikselach (ponieważ używam netbooka z rozdzielczością 1024x600, ustawiłem tutaj odpowiednio mniejsze rozmiary, aby mapa w całości mieściła się na ekranie)
Map center - pozycja geograficzna środka mapy wyrażona w formie dziesiętnej (w domyśle to pozycja Spottera - ja użyłem przybliżonych współrzędnych mojego miasta wyrażonych w formie dziesiętnej)
Map radius - promień mapy wyrażony w milach morskich (NM)
lat/lon grid - siatka/podziałka
Names of oceans and seas - nazwy oceanów i mórz
Island names - nazwy wysp
Airports - nazwy lotnisk (w formie kodu lub pełnej nazwy)
Cities - nazwy miast (wszystkich lub tylko tych większych)

Na podstawie podanych informacji powinno udać się wygenerować mapę. Moja mapa wygląda tak:

Mając tak przygotowany plik PNG, należy go pobrać i przerobić na format GIF, nadać mu nazwę "card-1.gif" i przenieść go do folderu acarsd (u mnie "C:\acarsd"). Format pliku można zmienić np. za pomocą programu Paint (Start -> Uruchom: mspaint). Niestety wygenerowanie i zapisanie mapy w poprawnym formacie i miejscu oraz z poprawną nazwą to jedna trzecia sukcesu...

Przeliczanie współrzędnych

Mamy mapę. Co dalej? Pozostało jeszcze spisać i przeliczyć skrajne punkty mapy oraz wprowadzić te wartości do programu acarsd. Zacznijmy od spisania parametrów. Strona, na której udało się wygenerować mapę, zawiera na dole szereg informacji o jej punktach wraz ze współrzędnymi geograficznymi. Niestety informacje te są podane w formie stopnie+minuty, a program acarsd przyjmuje jedynie stopnie wyrażone w formie dziesiętnej. Należy zatem wyłuskać niezbędne informacje, a następnie przeliczyć je np. za pomocą serwisu gpscalc.net.

Na potrzeby wyjaśnienia poszczególnych ustawień wprowadziłem oznaczenia kolorystyczne:

Kolor czerwony - górny skrajny punkt mapy
Kolor niebieski - lewy skrajny punkt mapy
Kolor zielony - dolny skrajny punkt mapy
Kolor fioletowy - prawy skrajny punkt mapy
Kolor żółty - punkt centralny/punkt nasłuchu

Spisujemy parametry górnego i lewego skrajnego punktu (pierwsza linijka od góry):

Następnie szukamy informacji o dolnym i prawym skrajnym punkcie (ostatnia linijka):

Mając już wszystkie cztery skrajne punkty mapy, należy przeliczyć ich współrzędne na formę dziesiętną. Na początek weźmy punkt górny oraz lewy:

Następnie przeliczymy punkt dolny i prawy:

Konfiguracja acarsd

Teraz mamy już komplet danych, które należy wprowadzić w programie acarsd. W tym celu uruchamiamy program, a następnie z menu "Map" wybieramy "Define map settings". W oknie, które się pojawi, ustawiamy wszystko zgodnie ze znalezionymi i przeliczonymi danymi oraz z zachowaniem wcześniej przyjętej kolorystyki:

Teraz wystarczy kliknąć "Map" -> "Open map", wybrać mapę #1 i oczekiwać na pojawienie się samolotów. Miłej zabawy!

Przydatne linki

gpscalc.net - przeliczanie współrzędnych
www.sailwx.info/maps/shipplotter.phtml - generowanie mapy
ACARS HOWTO - ACARS - jak się do tego zabrać?
www.acarsd.org - strona programu acarsd
marek.ostroda.pl/?p=200 - mapa do acarsd w 5 minut
www.rnavspotters.fora.pl/depesze-acars,5/prosty-sposob-na-mape-do-acarsd,124.html - prosty sposób na mapę do acarsd
www.airliners.net/search/photo.search?daterange=year&nr_of_photos=199671&page=1&page_limit=120&sort_order=views&thumbnails= - zdjęcia roku airlines.net (w tym zdjęcie tytułowe niniejszego posta)

Samsung Galaxy S II (I9100) - Root + CyanogenMod

2012-01-05T22:46:00.002+01:00

Kilka dni temu miałem okazję pobawić się telefonem Samsung Galaxy S II o fabrycznym oznaczeniu I9100. Przyznam że poza wielością ekranu nie widzę żadnej różnicy między tym, a starszym modelem, tj. Galaxy S I9000. Technicznie oczywiście te modele różnią się dość znacznie, ale mam wrażenie, że dla przeciętnego użytkownika nie jest to ważne. W każdym razie na pewno nie o tym chciałem napisać.

Kolega Krzysztof, znany niektórym Czytelnikom mojego bloga, który wcześniej udostępnił mi do zabawy (tj. do zrootowania i wgrania CyanogenMod'a) swój poprzedni telefon Motorola Milestone, teraz oddał w moje ręce swojego nowego, błyszczącego SGS'a 2. Z Galaxy poszło trochę łatwiej niż w przypadku Milestone'a, ponieważ dało się w nim bez problemu podmienić recovery i wgrać CyanogenMod'a, którego Krzyś jest wielkim fanem.

Nikt nie czyta instrukcji...

Zabawę zacząłem od instalacji pierdyliarda śmieci razem z programem Samsung Kies, którego ktoś kiedyś podobno użył inaczej niż jako bazę sterowników. Następnie postępując według tutoriala "CyanogenMod SGS2 full update guide" ściągnąłem kolejne zbędne oprogramowanie, tj. Heimdall Suite. Niestety program nie działał, ponieważ trzeba było pobrać jeszcze "Microsoft Visual C++ 2010 Redistributable Package". Pobrałem i zainstalowałem paczkę, jednak pogram nadal nie działał, bo brakowało sterowników, które trzeba było zainstalować za pomocą tajemnego programu "zadig.exe" z katalogu "drivers" pakietu "Heimdall Suite". W efekcie zainstalowałem całą tonę śmieci, zrestartowałem trzy razy komputer, a na koniec program heimdall.exe poinformował mnie o błędzie -12 i zakończył działanie. Przejrzałem historię przeglądarki, zebrałem dokładnie wszystkie ściągnięte pliki i używając kombinacji klawiszy Ctrl+A (zaznacz wszystko) oraz Shif+Del (usuń bez przenoszenia do kosza) pozbyłem się problemu. Zaczerpnąłem nieco powietrza oraz wiedzy i przystąpiłem do działania po swojemu...

Root

Ktoś może zapytać po co mi root, skoro CyanogenMod, którego z założenia chciałem wgrać, ma w standardzie narzędzia do korzystania z uprawnień superużytkownika? Odpowiadam - dla sportu! Poza tym i tak zaraz wszystko zwipuję, więc co szkodzi spróbować. Może nawet ta wiedza do czegoś mi się przyda. Poza tym miałem też nadzieję, że pobrane z Android Marketu oprogramowanie ROM Manger (które wymaga root'a) zainstaluje za mnie recovery - niestety nic bardziej mylnego. Ten program nie działał na SGS i HD2, a teraz przekonałem się, że nie działa także na SGS2. Niestety musiałem instalować recovery ręcznie, ale o tym później.

Zostawiając jednak w tyle cały szereg niedziałającego oprogramowania można zauważyć, że rootowanie Galaxy S II wygląda tak samo, jak rootowanie Galaxy Note. Ba! Używa się nawet tych samych narzędzi - potrzebne są zainstalowane wszystkie sterowniki (Samsung Kies), wyłączone wszystkie procesy programu Samsung Kies (z poziomu menedżera procesów), włączony tryb debugowania USB, włączona opcja pozwalająca na instalację aplikacji z nieznanych źródeł i jedno małe archiwum "DooMLoRD_v4_ROOT-zergRush-busybox-su" pobrane z wątku na XDA o nazwie "[16Nov11]How to Root/Unroot Samsung Galaxy Note + CWM (simple step at end of post)". Procedura wygląda tak, że telefon należy podłączyć do USB, pozwolić systemowi zainstalować wszystkie sterowniki, uruchomić plik "runme.bat" z pobranego i rozpakowanego wcześniej archiwum, a następnie postępować zgodnie z instrukcjami na ekranie. Po chwili sprytny exploit zadziała i w efekcie otrzymamy wyrootowany telefon z zainstalowanym su i busyboksem. Fajnie? Fajnie.

Recovery

Jeśli chodzi o wgrywanie recovery, to postaram się nie ująć tego zbyt krótko, ale wystarczy wejść w download mode (vol down + home + power, następnie vol up) i wgrać ClockworkMod Recovery 4.0.1.4 za pomocą Odina jako PDA. To wszystko. Być może nie rozpisałem się za bardzo, ale uważam, że przedstawione rozwiązanie jest najmniej problemowe, a już na pewno jest w 100% skuteczne i sprawdzone.

Jak wspomniałem już wcześniej, mimo wytrwałości i szczerych chęci niestety nie udało mi się użyć programu Heimdall. Po kilku problemach dosłownie na każdym etapie jego użycia na dalszą walkę nie miałem już siły, ochoty i przede wszystkim czasu. Proszę nie zrozumieć mnie źle - koncepcja programu jest jak najbardziej w porządku, ponieważ w założeniu jest to przenośny, wieloplatformowy flasher, który uwalnia miłośników Androida od konieczności posiadania dostępu do komputera z Windowsem. Niestety jest mały szczegół - program nie działa.

CyanogenMod

Mając wyrootowany telefon z zainstalowanym ClockworkMod Recovery mogłem przystąpić do wgrania ROM-u, o który od początku mi chodziło. Pobrałem najnowszą wersję CyanogenMod'a dla Galaxy S II oraz paczkę Google Apps, która z powodów licencyjnych nie jest integralną częścią ROM-u. Dalej było już z górki - wystarczyło uruchomić telefon w trybie recovery (vol up + home + power), zrobić wszystkie możliwe wipe'y, podłączyć pamięć telefonu w trybie mass storage, skopiować do niej archiwa z ROM-em i Google Apps, bezpiecznie odłączyć urządzenie, a następnie zainstalować (install zip from sdcard) plik ZIP z ROM-em. Po krótkiej chwili (naprawdę, bardzo) i restarcie, uruchomiło się nowsze recovery, z poziomu którego trzeba było raz jeszcze zainstalować ROM. Tym razem instalacja trwała dłużej, ale po wgraniu ROM-u i restarcie telefon uruchomił się już normalnie. Należało jednak z powrotem wejść w recovery, aby zainstalować paczkę z Google Apps i w efekcie móc korzystać z usług Google. Po takiej operacji wystarczyło naładować baterię do 100% i wykonać "wipe battery stats" z poziomu recovery. Gotowe. :-)

Ups! Coś poszło nie tak?

Oczywiście wykonując wszelkiego rodzaju operacje zmiany ROM-ów użytkownik działa na własną odpowiedzialność i teoretycznie traci gwarancję. OK, ale co może pójść nie tak w powyższej procedurze? Otóż nadgorliwy użytkownik, przykładowo taki jak ja, robiąc wipe przed wgraniem CyanogenMod'a, może zrobić także format wszystkich partycji z poziomu recovery. To błąd, ponieważ w takim wypadku przy wgrywaniu CM'a pokaże się szereg niemiłych komunikatów typu "assert failed: getprop("ro.product.X")", a sama instalacja nie powiedzie się. Jeśli zdarzy się coś takiego, to należy wgrać dowolny, stockowy, 3-plikowy ROM za pomocą Odina - np. I9100XXKH3. Trzeba użyć załączonego PIT-a, zaznaczyć repartition, wybrać plik CODE jako PDA, MODEM jako PHONE i CSC jako CSC. Po wgraniu ROM-u należy pozwolić mu na uruchomienie się i wygenerowanie wszelkich niezbędnych, wewnętrznych plików systemowych. Następnie (po restarcie) należy wrócić do recovery, zrobić wipe (już bez ręcznego formatowania partycji) i powtórzyć operację związaną z kopiowaniem plików do telefonu i wgrywaniem samego ROM-u oraz Google Apps.

Innym problemem, który może się pojawić, jest tzw. bootloop (zapętlenie przy uruchamianiu). Objawia się to ciągłym wyświetlaniem animacji startowej i nieuruchamianiem się systemu. W takim przypadku należy raz jeszcze zrobić pełny wipe wszystkich danych i całego telefonu, a następnie wgrać ROM i Google Apps raz jeszcze. Powodem takiego zachowania może być błąd w ROM-ie, sposobie jego instalacji lub np. uprawnieniach do niektórych zasobów systemowych.

A! Mało nie zapomniałem - po wgraniu ROM-u, przy uruchamianiu, będzie pokazywał się tzw. żółty trójkąt. Nie należy się tym przejmować, jednak jeśli ktoś sobie życzy, to podobno można go usunąć. Jest to operacja związana z kasowaniem tzw. licznika wgranych ROM-ów. Szczegóły można znaleźć na forach, do których linki znajdują się na końcu niniejszego posta. Ja zignorowałem temat, bo po wgraniu stockowego ROM-u żółty trójkąt znika, a przy custom ROM-ie, mimo iż się pojawia, nic innego nie powoduje.

Przydatne linki

Samsung Galaxy Note (GT-N7000) - recenzja, test, opinie

2011-12-29T11:40:00.000+01:00

W minione mikołajki miałem pierwszy kontakt z Samsungiem Galaxy Note, a równo od dwóch tygodni jestem użytkownikiem, który używa go jako głównego telefonu. Wcześniej pozwoliłem sobie napisać krótką mini recenzję Note'a, która spotkała się z falą krytyki znajomych i nieznajomych mi osób. Teraz, po dwóch tygodniach użytkowania, pozwoliłem sobie napisać bardziej obszerną i wiarygodną recenzję, łamane przez test, tudzież opinię na temat poszczególnych podzespołów Samsunga GT-N7000. Dla łatwiejszego odbioru przedstawionych informacji, pogrupowałem ten krótki tekst w kilka dobranych tematycznie punktów. Serdecznie zapraszam do lektury. Dodam jeszcze tylko, że pełną specyfikację urządzenia można znaleźć na stronie produktu Galaxy Note.

Note na co dzień

Telefon (jednak przekonałem się, że zdecydowanie nie jest to tablet) nie należy do łatwych w użytkowaniu z punktu widzenia techniczno-ergonomicznego. Problemem nie jest waga (178g), lecz gabaryty urządzenia (146.85mm x 82.95mm). Po prostu użytkuje się go niewygodnie - trudno go utrzymać, problemowe jest noszenie go w kieszeniach niektórych spodni, a rozmawiając z niego bez słuchawki można narazić się na wyśmianie przez przechodniów. Jeśli chodzi o użytkowanie Note'a w samochodzie, to niestety o żadnym komforcie czy ułatwieniach, poza dużym wyświetlaczem, nie może być mowy. Oczywiście ekran jest fajny, można na nim nawet obejrzeć film we dwoje, ale od tego są telewizory...

Gry i multimedia

Tutaj Galaxy Note wypada świetnie. Co prawda z oryginalnym Flip Coverem jego obsługa w grach mogła by być bardziej wygodna, ale dramatu nie ma. Jest za to wiele bardziej i mniej znanych, wciągających, bogatych graficznie tytułów, które na ogół nie kosztują zbyt wiele. Weźmy choćby takie gry jak Asphalt 6 HD, World Of Goo, Apparatus czy GTA III. Każdy znajdzie coś dla siebie. Wszystkie wyglądają świetnie na dużym ekranie Note'a i naprawdę wciągają - naprawdę warto wydać te 10 czy 15 PLN.

W temacie pozostałych multimediów telefon nie wyróżnia się niczym szczególnym, przynajmniej jak dla mnie i w swojej klasie. Robi ładne zdjęcia przy dobrym i mniej ładne przy słabym oświetleniu. Dioda led i matryca 8 Mpx wydają się wystarczające. Do tego telefon odtwarza i nagrywa filmy 1080p, obsługuje kodeki MPEG4/H.263/H.264/DivX, WMV, VC-1. Jeśli chodzi o dźwięk, to posłuchamy plików MP3, AAC, AMR, WMA, WAV, FLAC i OGG, ewentualnie radia stereo (:-)) przez dołączone w zestawie słuchawki (3.5 mm mini-jack). O ile dla niektórych to kluczowe informacje, o tyle w moim przypadku Note to kolejny telefon, który jeśli kiedyś wystawię na sprzedaż, to będzie miał fabrycznie złożone i zapakowane słuchawki. Nie używam, nie potrzebuję. Być może nie wiem co tracę. :-)

Rysik

Na początku pragnę rozwiać wątpliwości wszystkich ciekawskich - rysik nie działa z innymi ekranami pojemnościowymi, np. w Galaxy S czy HD2. Czy użytkowanie rysika jest wygodne? Tak, zdecydowanie. Niestety często zapominam, że mój telefon go posiada. Ogólnie są dni, gdy używam go niemal bez przerwy. Fajna sprawa, faktycznie można porysować, ale pisać się tym nie da. Przynajmniej ja przez dwa tygodnie nie zdołałem się tego nauczyć. Obsługa gestów jest intuicyjna i działa bez zarzutu. Tutaj plus dla Samsunga za dobre odświeżenie technologii znanej z czasów ekranów rezystancyjnych.

(Nie) zbędne bajery

Barometr - niemal całkowicie zapomniałem, że mój Note posiada barometr. Niestety producent nie dołączył domyślnie żadnej aplikacji, w której by można choć odczytać wskazanie przyrządu. Dla testów zainstalowałem aplikację AndroSensor, która pokazała wszystkie sensory, wskaźniki i mierniki. Wspomnianą aplikację uruchomiłem dwa razy - pierwszy i ostatni. Co prawda nie wykluczam użycia barometru w przyszłości, ale czy naprawdę potrzebne mi są alarmy w trybie on-line o zbliżających się opadach?

WiFi Direct - przyznam że o tej technologii usłyszałem po raz pierwszy przy kontakcie z Galaxy Note. Nie znam, nie posiadam ani nie widziałem żadnego innego urządzenia, które obsługuje ten standard. Właściwie to nawet nie sprawdziłem jak to działa. Czyżby faktycznie bluetooth nie był już wystarczający?

Kies Air - kolejnym niewypałem, przynajmniej jak dla mnie, jest aplikacja Kies Air. Ot, prosty serwer WWW dający dostęp do pamięci telefonu przez sieć bezprzewodową. Pytanie tylko, czy skoro zadam sobie tyle trudu, żeby uruchomić aplikację, przepisać adres IP wraz z portem do przeglądarki i potwierdzić powiązanie/zezwolić użytkownikowi na ingerencję w telefon, to czy nie łatwiej po prostu sięgnąć po przewód USB? Dorzucając do tego szybszą, bardziej pewną, bardziej wielozadaniową i koniec końców bardziej bezpieczną transmisję nie mam wątpliwości - wybieram USB. Muszę także dodać, że niektóre funkcje Kies Air, np. banalne pobieranie zdjęć, w środowisku Linux/Chrome nie działają. Aplikacja zachowuje się tak, że aż strach brać się za bardziej poważne zagadnienia, np. edycję kontaktów. Wniosek? Bez sensu, szkoda czasu.

Tryb samochodowy/wybieranie głosowe - następnymi dziwadłami są tryb samochodowy i wybieranie głosowe. Legenda głosi, że tego pierwszego ktoś kiedyś użył (zapewne przypadkowo), a to drugie niestety nie obsługuje polskiego języka i nie da się go zastąpić niestandardową aplikacją (więcej na temat wybierania głosowego można przeczytać na blogu u Jakuba).

Przycisk "włączania/wyłączania" - wymuszenie restartu urządzenia to ostatnia funkcja, którą pragnę opisać w tym punkcie. Samsung wyszedł z założenia, że jeśli Note zawiesi się, to fajnie by było go zrestartować bez wyjmowania baterii, jak ma to miejsce w innych modelach. Do tego celu stworzona została dodatkowa funkcjonalność przycisku włącz/wyłącz - wystarczy przytrzymać go przez co najmniej 8 sekund, aby zrestartować urządzenie bez względu na stan, w jakim się znajduje. Czy ma to sens? Z jednej strony raczej tak, bo odnoszę wrażenie, że klapka baterii wytrzyma około 20-30 cykli typu montaż/demontaż, po czym po prostu odpadnie. Z drugiej strony niektórym zdarza się przypadkowe wyłączenie telefonu w kieszeni, bo klawisz działa także przy włączonej blokadzie ekranu... Hmm, czy to nie problem znany z niektórych modeli Motoroli z połowy lat dziewięćdziesiątych?

Akcesoria

Note jest wielki. Kabury, uchwyty czy inne akcesoria zwykle muszą być szyte na miarę. Te od tabletów są zbyt duże, a te od telefonów za małe. Osobiście użytkuję oryginalny Flip Cover zakupiony od ręki w jednym z częstochowskich sklepów komputerowych za 89,- PLN (nie przepłacajcie na Allegro, bo widziałem tam identyczne nawet za 149,- PLN). Docelowo interesuje mnie kabura do paska, jednak nie spotkałem jeszcze takiej, która by mi odpowiadała.

Problem jest także z uchwytami samochodowymi. Niestety w większości z nich Note się nie mieści. Tutaj polecam uchwyty zwane uniwersalnymi, ponieważ te oryginalne (na cztery zatrzaski) lubią porysować boki telefonu. Sugeruję także zastanowić się, czy Note nie przysłoni zbytnio widoczności w czasie prowadzenia pojazdu - wraca porównanie do nawigacji dla kierowców ciężarówek. ;-)

A, jeszcze jedno, jeśli chodzi o akcesoria - nie ma sensu szukać ich w ogólnodostępnych sklepach, marketach czy galeriowych punktach GSM. Nie ma tam niczego do Note'a, przynajmniej na razie. Co najwyżej znajdzie się przejściówka mico USB od Nokii, która teoretycznie będzie działać...

Zalety

+ ekran S-AMOLED HD (rozdzielczość większa niż w netbookach, czułość idealna, kolory żywe i wyraźne, obsługa przyjemna, aczkolwiek absorbująca manualnie)

+ możliwości graficzno-obliczeniowe (gry i inne aplikacje działają idealnie, interfejs nieco gorzej, ale nie ma na co narzekać)

+ rysik (przydatny przy gestach i bardziej precyzyjnych operacjach, naprawdę dobrze schowany w obudowie)

+ bateria (wytrzymuje dobę przy pełnym wykorzystaniu, tj. włączone wszystkie możliwe synchronizacje, kilka telefonów, e-maili, sms-ów + kilka godzin grania)

+ host USB (możliwość podłączenia np. myszki, klawiatury, pendrive'a itp., niezbędna może okazać się przejściówka z micro USB dostępna w sklepach za ok. 30,- PLN lub od 40,- do 90,- PLN - nieoryginalna/oryginalna)

+ wbudowane dwie dobre kamery, w tym jedna z przodu, do rozmów wideo (2 Mpx), a druga z tyłu, do robienia zdjęć (8 Mpx + LED)

+ dobrze działający GPS (szybko łapie fix, nie gubi sygnału)

+ dodatkowe widgety w stockowym oprogramowaniu (AccuWeather, Ap Mobile, dziennik + inne kalendarzowe, E-mail, Menedżer zadań, Notatka S, Oszczędzanie energii, Social Hub, Wiadomości i pogoda, zegarki)

+ klawiatura Swype (najlepsza klawiatura ekranowa jaką do tej pory wymyślono, choć czasem warto poszperać w ustawieniach i dostosować ją do swoich potrzeb)

+ dodatkowe aplikacje w Samsung Apps (w tym np. darmowa gra Asphalt 6 HD)

+ ładowarka w formie kompletu: baza USB + przewód (plus za wielofunkcyjność)

+ pozostałe, standardowe zalety telefonów z Androidem (np. synchronizacja z Google, Exchange, Google +, Facebookiem, Twitterem, obsługa GTalk itp.)

Wady

- gabaryty (zawsze trzeba liczyć się z jego rozmiarami: w pracy, w aucie, na rowerze, przy przymierzaniu butów czy wnoszeniu po schodach kuchenki gazowej)

- tragicznie niska jakość obrazu przy słabym oświetleniu (pasy i plamy w filmach i animacjach na granicach ciemnych odcieni - kompletnie nie do zaakceptowania, myślałem że mam uszkodzony wyświetlacz, a podobno to urok ekranów S-AMOLED)

- pięć ikon w rzędzie w domyślnym TouchWiz'ie (większość widgetów skalowana jest do szerokości czterech ikon, przez co zostaje jedno wolne pole, które dziwnie wygląda)

- słaba jakość obudowy i klapki baterii (tandetny plastik)

- brak sprzętowego przycisku wyzwalania migawki (chyba nie zabrakło miejsca? ;-))

- trudny do wyczucia przycisk na rysiku (trzeba go szukać przy każdej próbie użycia)

- brak możliwości wyboru niestandardowej aplikacji do wybierania głosowego (a ta oryginalna nie obsługuje języka polskiego)

- brak możliwości ustawienia interwału synchronizacji usługi Social Hub

- trudno dostępne, niestandardowe akcesoria

- pozostałe, standardowe wady telefonów z Androidem (np. brak możliwości korzystania z więcej niż jednego punktu dostępu na raz, brak kontroli nad komunikacją sieciową aplikacji, brak uprawnień root'a itp.)

Podsumowanie

Choć prawie na pewno znów narażę się na krytykę, to podtrzymuję moją wcześniejszą opinię. Note to telefon dziwny, wypełniający niszę, która moim zdaniem niekoniecznie istnieje. Mam wrażenie, że Samsung tym modelem chciał tylko wybadać rynek i zmniejszyć lukę między swoimi telefonami, a tabletami. Przyznam że sam zdecydowałem się na niego tylko dlatego, że był najnowszym produktem Samsunga. Wiem, że nie tylko ja się tym kierowałem przy jego wyborze. Gdyby na topie był np. Galaxy S III, to Note dalej by leżał na półce przy Ceglanej 4 w Katowicach albo gdzieś jeszcze dalej...

Zatem finalnie postaram się odpowiedzieć na pytanie - czy warto? Samsung - tak, Galaxy Note - nie.

Technicznie urządzenie jest fajne, ale gdybym kupił go na wolnym rynku, byłbym raczej rozczarowany z powodów ergonomicznych. Jak można polubić telefon, którego nie można utrzymać w dłoni, który przeszkadza w codziennych czynnościach, który stwarza nieznane wcześniej problemy, gdy trzeba wyjść z domu? Nie mówię, że nie można się do niego przyzwyczaić, bo już się przyzwyczaiłem. Po prostu Note, przynajmniej jak dla mnie, jest trochę za duży jak na zabawkę, którą nosi się zawsze przy sobie.

Recenzja okazała się niewystarczająca?

Jeśli moja ocena SGN'a jest dla Ciebie zbyt zwięzła lub po prostu chcesz wiedzieć więcej, to serdecznie polecam notkę z testem tego urządzenia opublikowaną na stronie komorkomania.pl. Zawiera ona więcej szczegółów technicznych i przedstawia Note'a w nieco lepszym świetle. :-)

Samsung Galaxy Note (GT-N7000) - Android ROOT / UNROOT

2011-12-16T20:50:00.002+01:00

Po dwóch dniach użytkowania telefonu Samsung Galaxy Note (GT-N7000) nie mogłem już wytrzymać bez uprawnień superużytkownika. Nie chodzi wcale o grzebanie w telefonie, bo soft, choć fabryczny i niedoskonały, nadaje się do użytku. Mój problem polegał na wyświetlaniu denerwujących reklam w niektórych aplikacjach. Potrzebowałem uprawnień root-a tylko dla jednej aplikacji - AdFree, która poprzez modyfikację pliku /etc/hosts blokuje niechciane reklamy. Przy okazji polecam aplikację - ostatnio dodano do niej możliwość automatycznego sprawdzania dostępności nowych list serwerów hostujących reklamy i automatycznego ich aktualizowania. Dzięki temu blokowanie reklam działa całkowicie bezobsługowo.

Jak zrootować Samsunga Galaxy Note?

Przyznam że łatwiej rootowało się telefony za pomocą aplikacji typu "One Click", ale teraz też nie trzeba się wysilać. Wystarczy zaznaczyć opcje "Nieznane źródła" i "Debugowanie USB" w "Ustawienia" -> "Aplikacje" (-> "Ustaw. deweloperskie"). Opcjonalnie można ustawić czas wygaszania ekranu na 10 minut w "Ustawienia" -> "Wyświetlacz" -> "Podświetlenie ekranu", ponieważ sam proces exploitowania trwa kilka minut i warto w tym czasie obserwować nie tylko ekran komputera, ale także telefonu. Tutaj rada ode mnie - polecam wyłączyć wszelkie aplikacje spowalniające pracę komputera, a w szczególności oprogramowanie antywirusowe. Po wykonaniu wymienionych czynności należy pobrać i rozpakować archiwum "DooMLoRD_v4_ROOT-zergRush-busybox-su.zip", z którego należy uruchomić skrypt "runme.bat". Skrypt uruchomi szereg niezbędnych poleceń, a na koniec zrestartuje telefon, który będzie już miał zainstalowane niezbędne komponenty. To wszystko. :-)

Cała zabawa jest możliwa dzięki luce, którą wykorzystuje zawarty w archiwum exploit o nazwie zergRush. Osobom dbającym o bezpieczeństwo polecam przejrzenie skryptu "runme.bat" oraz kodu źródłowego exploita zergRush dla podniesienia świadomości podczas działań.

Samsung Galaxy Note (GT-N7000) - mini recenzja

2011-12-06T17:37:00.002+01:00

Dziś miałem okazję poznać z bliska ~~telefon~~ ~~tablet~~ urządzenie Samsung Galaxy Note o fabrycznym oznaczeniu GT-N7000, na temat którego chciałem napisać kilka słów recenzji. Być może narażę się na krytykę, ale muszę przyznać, że nie widzę sensu w tym rozwiązaniu firmy Samsung. Urządzenie wyposażono w dwurdzeniowy procesor 1,4 GHz, ekran o przekątnej 5,3" i rozdzielczości 1280x800, pamięć operacyjną 1GB, wewnętrzną pamięć masową 16GB oraz, uwaga, w elektroniczne pióro a'la rysik (stąd nazwa "Note"). Softwareowo Note to Galaxy jak każdy inny - na pokładzie znajduje się Android Gingerbread (2.3.5-2.3.6) z samsungową nakładką TouchWiz 4.0 oraz kilkoma aplikacjami, które działają z dołączonym elektronicznym piórkiem. Hardwareowo Note to właściwie też żadna nowość - choćby dlatego, że działa w oparciu o dwurdzeniowy układ ARM znany z Galaxy S II. W każdym razie użytkownicy mniejszych Samsungów nie znajdą tutaj nic nowego. Kompletnie. Szczególnie Ci, którzy uważnie śledzą XDA-Developers i na bieżąco aktualizują soft w swojej słuchawce.

Zatem, czy warto? Czy zakup takiego urządzenia za dwa lub trzy tysiące złotych się opłaca? Ależ oczywiście, że nie. Ani to tablet, ani telefon. Zresztą przyznaje to nawet producent w swojej oficjalnej reklamie produktu. Note to nowoczesna, ładna, gadżeciarska zabawka, dla której nie widzę żadnego zastosowania. Dziecko bogatych rodziców nawet nie zdoła utrzymać GT-N7000 w dłoniach, grafik potrzebuje czegoś więcej, biznesmen ma już swojego smartphone'a, który poza ekranem nie różni się niczym od Note'a (zakup nowego urządzenia tego typu jest nieuzasadniony ekonomicznie), a gadżeciaż ma już telefon, tablet i netbooka, dlatego Galaxy Note nie wnosi dla niego nic nowego i z pewnością woli on poczekać na premierę iPhone'a 5 czy PlayStation 4. Może zatem urządzenie sprawdzi się jako nawigacja dla kierowców samochodów ciężarowych lub środek przymusu bezpośredniego w czasie ulicznych zamieszek?

No cóż, ale tak poważnie - moim zdaniem za kilka miesięcy wszyscy zapomną o tym wybryku projektantów, który choć ładny, nie jest ani tabletem, ani telefonem. Nie sądzę także, aby Samsungowi pomógł fakt, iż planuje on udostępnić swoje SDK do obsługi elektronicznego piórka firmom trzecim, które dzięki temu mogłyby tworzyć oprogramowanie współpracujące z tym gadżetem. Po prostu nie wierzę w ten produkt...

UPDATE: Już niebawem na moim blogu będzie można znaleźć znacznie więcej informacji o Samsungu Galaxy Note (GT-N7000). Na razie zdradzę tylko, że... od 14 grudnia jestem jego użytkownikiem. ;-)

UPDATE: zachęcam do przeczytania nowszej notki na temat SGN'a, którą napisałem po dwóch tygodniach użytkowania urządzenia.

HTC HD2 (Leo), Samsung Galaxy S (I9000) - Android 2.3.7 - CyanogenMod 7.1.0

2011-11-27T21:03:00.000+01:00

Ostatnio za sprawą zbiegu okoliczności w tym samym czasie wymieniłem soft w obu serwisowanych przeze mnie smartphone'ach, tj. HTC HD2 i Samsungu Galaxy S. Ten pierwszy dopiero co wrócił z naprawy po wymianie taśmy klawiatury, a drugi zaczął coraz wolniej pracować i zdarzało mu się zawiesić...

Jak zwykle w takich przypadkach, zacząłem przeglądać fora internetowe w poszukiwaniu najciekawszych, najbardziej stabilnych i najbardziej aktualnych wersji ROM-ów. Nie znajdując nic ciekawego zdałem sobie sprawę z faktu, że wraz ze wzrostem świadomości, użytkownicy Androida zaczynają rezygnować z dziesiątek widgetów, zamulających nakładek i innych wodotrysków. To właśnie dlatego ROM-y tworzone przez entuzjastów są coraz bardziej surowe, żeby nie powiedzieć "smutne". Nic dziwnego - tacy ludzie piszą oprogramowanie dla siebie, a oni wolą robić wszystko sami, niejednokrotnie bezpośrednio w plikach konfiguracyjnych systemu, często z użyciem zaledwie prostego edytora tekstu. Zdałem sobie także sprawę, że ja właściwie też wolę mieć większą kontrolę nad własnym systemem...

Idąc w tą stronę przesiadłem się na czystego CyanogenMod'a opartego na Androidzie 2.3.7. Proste, zawsze najbardziej aktualne, kompilowane ze źródeł. Funkcjonalne, przejrzyste i naprawdę szybkie. Bateria też trzyma całkiem dobrze. Już teraz mogę powiedzieć, że na pewno zostaje na nim do czasu wydania stabilnej wersji Ice Cream Sandwich.

Jak przesiąść się na CyanogenMod'a?

Samsung Galaxy S

1. Ładujemy baterię do 100%. Usuwamy kartę SIM i microSD z telefonu. Pobieramy pliki z wątku o CyanogenModzie na XDA-Developers dla SGS-a. Sprawdzamy sumy kontrolne ściągniętych plików, np. spod cmd za pomocą md5sum.
2. Dla całkowitego resetu wgrywamy Odinem dowolny trzyplikowy ROM Samsunga, z odpowiednim PIT-em i zaznaczonym Re-Partition. Ja użyłem JVR. Opis flashowania i sam ROM są dostępne na SamFirmware.com. Warto też przeczytać mój wcześniejszy post o zmianie firmware'u w SGS-ie - "Samsung Galaxy S (I9000) firmware hacking". Po wgraniu ROM-u należy pozwolić mu się uruchomić - to bardzo ważne.
3. Uruchamiamy telefon w trybie recovery za pomocą VolUp+Home+Power.
4. Wkładamy kartę microSD i robimy wszystkie możliwe wipe'y i formaty (po menu należy poruszać się za pomocą VolUp/VolDown, a wybór zatwierdza się Power'em).
5. Podłączamy telefon do komputera w trybie mass storage (opcja w recovery) i kopiujemy na niego pliki "update-cm-7.1.0-GalaxyS-signed.zip", "gapps-gb-20110828-signed.zip" i "gapps-gb-20110828-newtalk-signed.zip". Odłączamy bezpiecznie telefon od komputera.
6. Z recovery wybieramy "Install zip from sdcard", a następnie "Choose zip from sdcard" i "update-cm-7.1.0-GalaxyS-signed.zip". Zatwierdzamy wybór i czekamy na koniec flashowania.
7. Restartujemy telefon, pozwalamy mu się uruchomić, następnie znów restartujemy i wchodzimy w recovery. Wybieramy "Install zip from sdcard", a następnie "Choose zip from sdcard" i "gapps-gb-20110828-signed.zip".
8. Powyższą procedurę powtarzamy dla pliku "gapps-gb-20110828-newtalk-signed.zip".
9. Teraz należy dodać konto Google i zostawić telefon na 5-10 minut, a następnie go zrestartować.
10. Na koniec polecam doładować telefon do 100%, zrobić restart, wejść w recovery, a następnie w "advanced" wybrać "Wipe battery stats". Gotowe. :-)

Więcej można przeczytać tutaj:

HTC HD2

0. Z góry zakładam, że telefon ma wgrany HardSPL.
1. Ładujemy baterię do 100%. Usuwamy kartę SIM i microSD. Pobieramy pliki:

ROM "[20 Nov 11][ZIP]★★★★★HyperDroid-CM7-v5.5.2[a2sd][CyanogenMod7 LEO 2.3.7][seader_R9]" - właściwe oprogramowanie, które chcemy zainstalować
MAGLDR 1.13 - bootloader, który umożliwi m.in. uruchomienie Androida i wgranie recovery
Recovery 1.3 150MB - recovery z odpowiednim układem partycji
MTTY 1.42 - terminal do komunikacji z telefonem po USB
Radio 2.15.50.14 - część oprogramowania telefonu, odpowiedzialna za wszelkie połączenia bezprzewodowe

2. Uruchamiany telefon w trybie bootloadera, tzn. trzymamy VolDown podczas bootowania, aż pojawi się charakterystyczny, trójkolorowy ekran.
3. Za pomocą przewodu USB podłączamy telefon do komputera.
4. Uruchamiamy MTTY, wybieramy tryb połączenia USB. W terminualnu wpisujemy kolejno: set 14 0, task 29, task 8. Komunikatami po pierwszych dwóch poleceniach nie należy się przejmować. Po "task 8" telefon uruchomi się ponownie (trzymamy VolDown, żeby wejść w tryb bootloadera).
5. Instalujemy radio. Obowiązuje zasada next, next, update, next, ok. Po upgradzie telefon uruchomi się ponownie, dlatego znów trzymamy VolDown, żeby wejść w tryb bootloadera.
6. Instalujemy MAGLDR. Uruchamiamy RomUpdateUtility.exe i znów, next, next, ok. Telefon uruchomi się ponownie, ale tym razem trzymamy przycisk odłożonej słuchawki, dopóki nie pojawi się menu MAGLDR-a.
7. Z menu MAGLDR-a wybieramy "USB Flasher" (po menu poruszamy się za pomocą VolUp/VolDown, wybór zatwierdzamy przyciskiem podniesioną słuchawką, a do poprzedniego menu wracamy za pomocą przycisku z odłożoną słuchawką).
8. Uruchamiamy DAF.EXE, znów obowiązuje zasada next, next, ok, next. Telefon się zrestartuje, dlatego trzymamy przycisk odłożonej słuchawki, żeby wejść w menu MAGLDR-a.
9. Z menu MAGLDR-a wybieramy "AD Recovery". Teraz jesteśmy w pełnoprawnym recovery.
10. Wkładamy kartę microSD i robimy wszelkie możliwe wipe'y i formaty oraz partycjonujemy kartę microSD tak, aby zawierała partycję EXT o wielkości 1GB (bez partycji SWAP).
11. Następnie podłączamy telefon do komputera w trybie mass storage (z poziomu recovery, nie MAGLDR-a) i kopiujemy na niego plik "HyperDroid-CM7-Killer-Koala-v5.5.2-magldr-signed.zip".
12. Z recovery wybieramy "Install zip from sdcard", a następnie "Choose zip from sdcard" i "HyperDroid-CM7-Killer-Koala-v5.5.2-magldr-signed.zip". Zatwierdzamy wybór i czekamy na koniec flashowania. Po flashowaniu należy odłączyć przewód USB i zrestartować telefon.
13. Po uruchomieniu (może to trwać nawet kilka minut), należy dodać konto Google i zostawić telefon na 5-10 minut, a następnie go zrestartować.
14. Na koniec polecam doładować telefon do 100%, zrobić restart, wejść w recovery, a następnie w "advanced" wybrać "Wipe battery stats". Gotowe. :-)

Więcej można przeczytać tutaj:

Miłej zabawy!

HTC HD2 (LEO) - Android 4.0 (Ice Cream Sandwich)

2011-11-24T20:49:00.001+01:00

Niedawno usłyszeliśmy o uwolnieniu źródeł Androida 4.0, a już dziś specjaliści z XDA przeportowali go na HTC HD2. Co prawda to dopiero beta Androida 4.0.1, ale działania developerów w tym tempie pozwalają mieć nadzieję, że ICS dla HD2 będzie gotowy jeszcze w tym roku. Pamiętam że początkowo ekipa MIUI oznajmiła, że potrzebuje miesiąca na dostosowanie się do nowej wersji Androida. Może więc jest szansa na stabilne i estetycznie wyglądające oprogramowanie bazujące na ICS jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia?

Ja niestety muszę poczekać z testami Ice Cream Sandwich do czasu, aż mój Leo wróci z serwisu...

HTC HD2 (LEO) - problem z klawiaturą

2011-11-21T20:41:00.001+01:00

Mój wysłużony, ale do tej pory bezproblemowy HTC HD2 ostatnio uległ awarii. Dokładnie uszkodził się przycisk "wstecz", prawdopodobnie na skutek intensywnego użytkowania. Przycisk przestał klikać, działa jak przycisk dotykowy, a do tego czasami wywołuje akcję jak sąsiadujący z nim przycisk odłożonej słuchawki. Efekt jest uciążliwy - chcę opuścić aplikację i albo nic się nie dzieje, albo wyłączam ekran.

Napisałem w tym temacie do kilku serwisów w Częstochowie, jednak do tej pory żaden z nich nie zechciał podjąć się wymiany klawiatury, która teoretycznie jest dość łatwa do zdobycia na Allegro. Tutaj pytanie do Was, drodzy Czytelnicy - może znacie jakiś serwis w Częstochowie lub gdziekolwiek w Polsce, który mógłby dokonać takiej naprawy od ręki?

W każdym razie zacząłem szukać rozwiązań typu "wirtualna klawiatura", jednak znalazłem znacznie bardziej sprytną sztuczkę - przemapowanie przycisków. Wystarczyło wyedytować plik /system/usr/keylayout/qwerty.kl (kłaniają się uprawnienia superużytkownika i program typu RootExplorer) i zmienić w nim słowo "HOME" na "BACK". Na koniec, oczywiście po zapisaniu zmian w edytowanym pliku, należało zrestartować słuchawkę. Dzięki temu przycisk z rysunkiem domu (drugi od lewej) od teraz działa jak "cofnij".

Przykład:

(...)
key 102 ~~HOME~~ BACK
key 139 MENU
key 158 BACK
key 217 SEARCH
(...)

Tym sposobem w mgnieniu oka odłożyłem problem w czasie i teraz szukam sensownego serwisu. :-)

Więcej o remapowaniu przycisków można przeczytać w wątku, który znalazłem na XDA.

UPDATE 26.11.2011

Telefon wrócił do mnie z serwisu FlashGsm, który znalazłem na Facebooku. Naprawa została wykonana solidnie, z gwarancją, bardzo szybko (z dnia na dzień) i w dobrej cenie. Obsługa miła i kompetentna. Polecam ten punkt i jednocześnie odradzam warszawski Regenersis, który przez tydzień nie raczył nawet odpisać na e-mail z prośbą o przedstawienie kosztorysu dla usługi (częstochowski co prawda odpisał bardzo szybko i rzeczowo, ale wskazał kontakt na Warszawę, ponieważ nie zajmuje się HTC).

Na koniec wrzucam zdjęcie taśmy, którą przez dwa lata udało mi się zepsuć...

Zdalny odczyt liczników energii - jak obniżyć koszty?

2011-11-17T21:34:00.001+01:00

Liczniki energii elektrycznej, gazomierze, wodomierze, mierniki zużycia ciepła i inne - są wszędzie dookoła, a ich obecność od dawna nikogo nie dziwi. Każdy też wie, że ich wskazania stanowią podstawę do rozliczeń, ale tylko osoby z branży mają świadomość, że ich elektroniczne wersje potrafią rejestrować znacznie więcej informacji, niż tylko stan liczydła. Umiejętność ich odczytu i interpretacji jest kluczowa dla całego procesu analizy zużycia i w konsekwencji obniżania kosztów.

Planowanie oszczędności

W porządku, ale po co komu więcej danych? Oczywiście na potrzeby domowe wskazanie liczydła spisane na koniec okresu rozliczeniowego w zupełności wystarczy, natomiast odbiorcy przemysłowi, w taryfach innych niż komunalne, mają więcej zmartwień. Bardziej wymagającym Klientom potrzebne są między innymi funkcje takie jak kontrola przekroczeń mocy umownej, korelacja profilu zużycia energii z obowiązującą taryfą i monitoring obciążenia w czasie rzeczywistym (on-line). Często okazuje się, że pozornie kosztowna modernizacja układu i odpowiednio wynegocjowane warunki przyłączenia mogą znacznie obniżyć koszt mocy i energii - nawet o 20% i więcej, w zależności od indywidualnej charakterystyki danego obiektu. Historia zna przypadki, w których inwestycje tego typu zwracają się już po kilku miesiącach. Warto? Zdecydowanie tak.

Jak zaoszczędzić na energii? Jak obniżyć fakturę?

Przede wszystkim należy przeanalizować umowę, rzeczywisty profil zużycia oraz charakterystykę odbiorcy. Następnym krokiem jest bieżąca akwizycja danych pomiarowych z wszelkich liczników różnych mediów oraz ich interpretacja. Dopiero taki zestaw informacji stanowi podstawę do rozpoczęcia procesu symulacji kosztowych, a w konsekwencji negocjacji z dostawcami energii i modernizacji posiadanego układu. Jest to także pierwszy, bardzo ważny krok do podniesienia świadomości energetycznej przedsiębiorstwa lub instytucji państwowej, które w myśl wzorcowej roli sektora publicznego zawartej w założeniach do ustawy oraz samej ustawie o efektywności energetycznej z dnia 15 kwietnia 2011 r. (Dz.U. Nr 94, poz. 551) zobligowane są do wykazywania oszczędności i informowania opinii publicznej o prowadzonych działaniach oraz osiąganych wynikach.

Jakich narzędzi użyć? Do kogo się zwrócić?

Specjalistycznych firm i rozwiązań na rynku jest wiele. Z pewnością warto zrobić wśród nich rozpoznanie kosztowe, jednak zdecydowanie należy brać pod uwagę czynnik jakościowy oferowanych usług, sprzętu oraz oprogramowania. Warto zapytać także o współczynnik reklamacji, którego monitoring z pewnością prowadzą wszystkie liczące się na rynku firmy. Powód jest prozaiczny - cóż za pożytek uzyskuje Klient z niskiej ceny przy zakupie produktu, jeśli po wdrożeniu wymaga on ciągłych działań pobocznych, dodatkowych, serwisowych? Zdecydowanie należy liczyć się z faktem, że żaden system nie będzie efektywnie funkcjonował bez rzetelnie podchodzących do sprawy inżynierów-opiekunów. Nie można jednak dopuścić do sytuacji, w której większość działań związanych z nową inwestycją będzie polegała na dodatkowych zajęciach, np. generowaniu zgłoszeń serwisowych, przestojach serwerów czy niekończącym się wysyłaniu brygad w często trudny teren tylko po to, aby zrestartować urządzenie.

Masz pytania? Chcesz wiedzieć więcej?

Jeśli potrzebujesz konkretnych rozwiązań lub po prostu zainteresował Cię poruszony wątek, zapraszam do kontaktu pod adresem lkkula@gmail.com. Staram się odpisywać na wszystkie konkretne pytania i sensowne wiadomości, jednak ze względu na ograniczenia czasowe proszę o wyrozumiałość.

Darmowa nawigacja - Android, iPhone, Windows Phone

2011-11-09T22:47:00.000+01:00

Projekt Yanosik, o którym chciałem dziś napisać, nie jest niczym nowym. Już jakiś czas temu na stronie produktu można było nabyć terminal, który, jak chwali się producent, jest legalnym antyradarem. W rzeczywistości jest to po prostu pudełeczko z głośniczkiem, przyciskami, modułem GPS i GSM/GPRS wraz z kartą SIM, które ostrzega przed zgłoszonymi przez samych użytkowników zdarzeniami na drodze. Moim zdaniem jednak sam system działa bardziej jak CB radio, a do tego aplikacje, które pojawiły się już dla Androida, iOS i Windows Phone, uzupełniają funkcjonalności systemu o... darmową, całkiem niezłą nawigację, w dodatku po polsku. Mamy więc połączenie cb radia i nawigacji za darmo. Pomyślałem, że warto to sprawdzić... W ten sposób od niedawna stałem się jednym z użytkowników programu Yanosik dla systemu Android. Mimo tego już teraz mogę zapewnić, że jest to rozwiązanie o wiele lepsze niż Google Maps. Po pierwsze, posiada bardziej aktualne mapy. Po drugie, posiada funkcje społecznościowe, które pozwalają użytkownikom zgłaszać zdarzenia drogowe. Po trzecie, Yanosik faktycznie wytycza trasę w oparciu o zgłoszenia użytkowników i aktualną przepustowość dróg, czego nie zaobserwowałem w Google Maps. Być może narażę się w tym momencie na krytykę wiernych użytkowników NaviExperta, jednak w ich ulubionej nawigacji również nie zauważyłem, aby wyznaczana trasa zależała od danych typu live traffic - po prostu w 100% przypadków program wyznaczał te same trasy, mimo iż przepustowość dróg bywała różna.

Tak czy inaczej uważam, że warto spróbować Yanosika. W moim przypadku program po 5 minutach od uruchomienia skutecznie ostrzegł mnie o przenośnym fotoradarze, co przesądziło o moim stosunku do aplikacji - między innymi z tego powodu zachęcam do jej testów. Program jest do pobrania za darmo z Android Market, App Store i Marketplace. Jeśli zdecydujecie się na instalację programu po przeczytaniu niniejszego postu, możecie użyć mojego kodu polecającego: c1151f2.

Poniżej prezentuję film redaktorów TVN Turbo, którzy bodajże w sierpniu tego roku testowali system Yanosik:

P.S.: Warto odwiedzić także stronę korkowo.pl.

Blokada połączeń z numerów zastrzeżonych - wszystkie sieci

2011-07-30T08:58:00.001+02:00

Dziś napiszę o usłudze, która powinna istnieć tak długo, jak sieci i telefony komórkowe: blokowanie połączeń anonimowych/anonymous call rejection (BPA/ACR). Niepojęte jest dla mnie po co w ogóle ukrywać swój numer. Nie chcę, aby ktoś go miał - nie dzwonię. Proste. Niestety z usługi ukrywania numeru korzystają także różnego rodzaju firmy i instytucje, jednak skoro przez tyle lat nikt nie wpadł na to, jak nie pokazywać swojego numeru, być wiarygodnym dla Klientów do których się dzwoni oraz jeszcze na tym zarobić, to ja zachowam ten pomysł dla siebie. Może kiedyś go realizuję. :-)

Przechodząc do rzeczy - poniżej przedstawiam sposoby na zablokowanie połączeń anonimowych (z numerów zastrzeżonych) w największych sieciach komórkowych w Polsce:

Orange: SMS o treści AKT BPA pod 8087 lub *110*71#
Plus: za pomocą Plus Online lub za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta - 2601 lub 601 102 601
T-Mobile: za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta - 602 900 000 lub 22 413 69 96
Play: *111*114*1#

Wyprzedzając wszelkie pytania i prośby, poniżej podaję sposób na wyłączenie tej blokady:

Orange: SMS o treści REZ BPA pod 8087 lub *110*71*00#
Plus: za pomocą Plus Online lub za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta - 2601 lub 601 102 601
T-Mobile: za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta - 602 900 000 lub 22 413 69 96
Play: *111*114*2#

Po co w ogóle to włączać? Cóż, po aktywowaniu takiej usługi mamy z głowy wszelkich dowcipnisiów, uciążliwe oferty z różnego rodzaju firm, durne telefony z banków, agencji ubezpieczeniowych i innych tego typu instytucji. Gorąco polecam włączenie tej usługi. Obawy, że po włączeniu takiej opcji nie dodzwonią się do nas służby publiczne typu policja, pogotowie czy straż pożarna, są bezpodstawne. Za dowód niech świadczy fakt, że policja w ciągu ostatnich dni dzwoniła do mnie kilka razy. Raz nawet Pani przedstawiła się kim jest i skąd dzwoni, co - jak zauważyłem i nie wiem dlaczego - w przypadku policji i banków jest rzadko spotykane. :-)

Nowości od Google

2011-07-20T20:18:00.001+02:00

Ostatnio mamy prawdziwy wysp nowości od Google. Pojawił się głośny projekt Google+, który ma być konkurencją dla Facebooka. Jednocześnie firma planuje połączenie wszystkich usług, które do tej pory były rozłożone w różnych miejscach w sieci. Wszystko po to, aby można było łatwiej komunikować się w wirtualnej rzeczywistości. Do tego ostatnio po cichu została włączona warstwa ruch (ang. "traffic") w Mapach Google, a od dziś zaczęła działać upragniona przez wiele osób nawigacja. Oczywiście dla Polski. :-)

Warstwa "ruch" (ang. "traffic") w Mapach Google pokazuje natężenie ruchu na wybranych odcinkach dróg. Fajna sprawa, naprawdę przydatna. Żeby było ciekawiej, warstwa ta, podobnie jak widok satelitarny, jest dostępna w nawigacji Google - znaleźć ją można w każdym telefonie z Androidem i Google Apps. Jeśli nie masz nawigacji Google w swoim telefonie, zajrzyj na stronę google.pl/mobile/navigation/.

Jak wrażenia? Super! Trasa pobiera się błyskawicznie, a obsługa Nawigacji jest bardzo intuicyjna. Mamy dostępne różne warstwy, w tym wspomniane natężenie ruchu i widok satelitarny, a także stacje benzynowe, parkingi i bankomaty, które z pewnością czynią nawigację bardzo przydatną i atrakcyjną wizualnie. Ułatwia to także omijanie korków i orientację w terenie. Gorąco polecam.

Więcej informacji o nawigacji Google można znaleźć na stronie google.pl/mobile/navigation/.

Samsung Galaxy S (I9000) - jaki ROM jest najlepszy?

2011-07-20T19:07:00.001+02:00

Długi okres serwisowania Galaxy S mojej Bardziej Ogarniętej Połowy upoważnia mnie do odpowiedzi na pytanie, które na ogół zadawane jest przez internetowych trolli na forach, listach mailingowych i grupach dyskusyjnych. Po wielu próbach, wielu przetestowanych softach i różnego rodzaju problemach, mogę z pełną odpowiedzialnością napisać, że na obecną chwilę najlepszym ROM-em dla Samsunga Galaxy S (I9000) jest ROM F1 Galaxy S2 V6 z Androidem 2.3.4 (Gingerbread) w połączeniu ze SpeedMod'em.

Co zawiera ROM? Poza rzeczami, które wtajemniczeni użytkownicy wyczytają z XDA, ROM zawiera przepiękne animacje okien, komunikatów i wyłączania ekranu, TouchWiz'a 4 z wieloma usprawnieniami, śliczne ikony i widgety oraz sporo drobnych poprawek - np. do aparatu, MMS-ów, itp. Developer dołącza także paczkę z kilkoma różnymi lockscreenami, wśród których znajdziemy także ten znany z interfejsu MIUI. Wszystko działa wybitnie stabilnie i bez problemów, a do tego wygląda przepięknie.

Co należy zrobić, aby wgrać ROM? Procedura wygląda jak zwykle. Należy pobrać wszystko, wgrać SpeedMod'a za pomocą Odina (jako PDA, bez Re-Partition), następnie za pomocą recovery (VolUp+Home+Power, install zip from sdcard) należy wgrać ROM "F1 Galaxy S2 V6", restart, "F1 Service Pack 1", restart, "Root SU Fix", restart i na końcu "F1 9 Lockscreen Addon". Po całej operacji zdecydowanie sugeruję naładowanie baterii do 100% i zrobienie "Wipe Battery Stats" w recovery - bez tego zaobserwowałem problemy z ładowaniem baterii i nadmiernym poborem energii. Jeśli poprzednim ROM-em był Froyo (Android 2.2), to można jako bazę wgrać ROM JVQ lub zastosować się do instrukcji z XDA. Ważne jest jedynie, aby przy pierwszym uruchomieniu ROM-u wyłączone były wszelkiego rodzaju lagfiksy. Po wgraniu SpeedMod'a należy wejść w recovery (VolUp+Home+Power zanim ROM uruchomi się po raz pierwszy), przełączyć się na recovery 3e i wyłączyć lagfiksa w menu "voodoo". Następnie należy pozwolić, aby system się uruchomił, a przy następnym reboocie można z powrotem włączyć lagfiksa. W razie problemów, gdyby nie udało się wyłączyć lagfiksa przed pierwszym uruchomieniem ROM-u, można wyłączyć telefon, wejść w recovery, wyłączyć lagfiksa i wgrać ROM raz jeszcze. Nic złego się nie stanie. :-)

Do pobrania:

Samsung Galaxy S (I9000) - Android 2.3.4 (Gingerbread)

2011-06-12T23:10:00.001+02:00

Długo wahałem się w temacie aktualizacji z Androida 2.2.1 do 2.3.X na SGS-ie. Ciągle wychodziły nowe softy, jednak użytkownicy bezustannie raportowali wiele błędów i niedociągnięć, przez co szybko się zniechęcałem. Do zmiany oprogramowania zmusiła mnie w końcu Używająca SGS-a Połówka, która coraz częściej narzekała na szybkość działania obecnego ROM-u. Wybór padł na najnowszą wersję Gingerbread'a 2.3.4 - JVP. Programowanie Odinem 1.3 przebiegło bez problemów, podobnie jak podmiana kernela na SpeedMod'owy k15h-t7, zrootowanie telefonu i konwersja RFS-owych filesystemów na EXT4.

Jak wrażenia? Cóż, emocje jak na grzybach. Pierdyliardowy raz to samo: PIT 512, zaznaczone Re-partition + 3-plikowa wersja ROM-u. Później SpeedMod'owy kernel jako PDA bez Re-partition, bo to sam zImage, to zmieniać partition layoutu nie ma potrzeby. Później reboot, VolUp+Home+Power: root, lagfix i kolejny reboot. Po całym dniu używania telefonu stwierdzić można, że w porównaniu do 2.2.1 JPY zmieniło się dużo. Zaktualizowany Swype, wszędzie integracja z Google Voice Search, nowe ikonki no i oczywiście szybkość. Na plus.

Błędy? Soft był testowany przez cały dzień i na razie brak. Czytać bzdur na forach nie polecam. Jedyny sposób to samemu sprawdzić daną wersję ROM-u.

Mały download:

pobierz oprogramowanie JVP z Androidem 2.3.4 (hasło: samfirmware.com)
pobierz SpeedMod k15h-t7 300 MHz
pobierz program Odin 1.3

Remont Cessny 480 RC - rozpoczęcie sezonu 2011

2011-05-17T12:40:00.006+02:00

Po katastrofie mojego samolotu we wrześniu 2009, remoncie na początku 2010 i sezonie 2010 przyszedł czas na sezon 2011. Niestety oryginalny pakiet Pelikana, który zasilał moją Cessnę 480, mimo iż był konserwowany przez zimę, wytrzymał tylko dwa sezony intensywnych lotów. Mało brakowało, aby tym samym mój model, na którym uczyłem się latać, znów został uziemiony. Na szczęście sytuację uratował Kuba, który podarował mi swój wysłużony pakiet Tornado Power 11.1V 3S 1300 mAh 30C. Co prawda pakiet obecnie ma pojemność 1135 mAh, a jego wydajność prądowa z pewnością nie jest taka, jak w specyfikacji, jednak bez problemu wystarcza, aby na kilka minut wzbić model w powietrze i spróbować kilku podstawowych figur akrobacyjnych.

Pakiet sprawdziłem w ostatnią sobotę, kiedy to miałem okazję polatać z kolegami w miejscowości Wola Hankowska. Jest to znane mi miejsce, gdzie lubię latać, ponieważ dookoła nie brakuje wolnej przestrzeni oraz pól uprawnych, które amortyzują mniej precyzyjne lądowania. Wadą tego miejsca jest jednak brak szerokiego i twardego podłoża, z którego samolot mógłby wystartować. Trzeba startować z ręki. ;-)

Po pierwszych lotach okazało się, że muszę wykonać mały remont modelu. Należało wymienić maskę silnika, wyprostować podwozie, przylutować nowe złącza baterii, usztywnić konstrukcję, skleić zastrzały, naprawić statecznik poziomy, skoordynować stery, poprawić mocowanie silnika, odizolować uszkodzenia przewodów elektrycznych i... już.

Obecnie odnowiona Cessna czeka na lepsze warunki atmosferyczne, by znów wzbić się w przestworza, podobnie jak mój drugi model - Red Hawk - którym (ze względu na delikatne podwozie) latam jedynie na lądowisku Częstochowa-Rudniki.

Niniejszym sezon 2011 uważam za otwarty. :-)

HTC HD2 (LEO) - Android - problem z "robot voice"

2011-04-07T16:37:00.004+02:00

Zapewne większość posiadaczy HTC HD2 spotkała się z problemem tzw. "robot voice". Zjawisko związane jest z wersją radia zainstalowaną w słuchawce. Po prostu jakiś kawałek firmware'u nie współgra z software'm, np. z Windows Mobile lub Androidem. O ile w Windows Mobile, aby pozbyć się tego efektu, wystarczyło po prostu zmienić radio na inne, o tyle w Androidzie problem okazał się bardziej skomplikowany. Tymczasowym wyjściem z sytuacji było odznaczenie opcji, która powodowała wydawanie tonowych dźwięków klawiatury przy wybieraniu numeru ("Ustawienia" -> "Dźwięk" -> "Wybieranie numeru" ). Innym rozwiązaniem było włączenie i wyłączenie głośnika (trybu głośnomówiącego) w trakcie pierwszej rozmowy po reboocie. Niestety mimo to problem czasem powracał - w niektórych ROM-ach częściej, w niektórych rzadziej, ale jednak.

Dziś przeglądając forum XDA-Developers natknąłem się na wątek, w którym autor twierdził, że naprawił ten błąd w Androidzie 2.3.3 z supportem dla FM (np. wszystkie buildy CM 7, w tym ROM Typhoon 3.0.0, którego aktualnie używam i polecam). W poście znalazłem link do biblioteki, którą podmieniłem i nadałem jej odpowiednie uprawnienia, a po restarcie problem po prostu zniknął...

Co trzeba zrobić, żeby pozbyć się robot voice? Wystarczy nadpisać plik libaudio.so w /system/lib/ lub stary plik zachować (np. jako libaudio.so.backup), a nowy po prostu przenieść do /system/lib/. Bardzo ważne są odpowiednie uprawnienia - bez nich telefon przy uruchamianiu wpadnie w nieskończoną pętlę i nigdy się nie uruchomi... Jeśli jednak coś takiego się przytrafi, wystarczy podłączyć "zamrożony" telefon do komputera przez USB, uruchomić adb shell, dać chmod 644 /system/lib/libaudio.so i reboot. Sprawdziłem na własnej skórze - tak to jest, jak nie czyta się do końca, tylko działa "na wariata". ;-)

Problemy z WiFi? Sprawdź nazwę sieci!

2011-03-27T14:15:00.003+02:00

Odkąd sięgam pamięcią zawsze miałem problemy z WiFi pod wszelkiej maści *niksami. Bynajmniej nie chodzi mi tutaj kompilację sterowników, czy tego typu tematy - po większym lub mniejszym wysiłku, karta, którą aktualnie posiadałem, w końcu zawsze współpracowała z moim aktualnie zainstalowanym systemem. Często jednak coś było nie tak, bo połączenia działały niestabilnie - raz na kilka godzin zrywały się. Zwykle w takich sytuacjach zrzucałem winę na źle napisane sterowniki, przypadkowe zakłócenia w eterze lub ciekawskich sąsiadów z portem aircracka na system Windows. Problem jednak nie był na tyle uciążliwy, aby się nim dokładniej interesować - wychodziłem z założenia, że jak działa, to działa. W jednym, ekstremalnym przypadku, na Samsungu NC10 z Ubuntu, wystarczyło zrobić upgrade jądra i doinstalować kilka pakietów.

Temat jednak powrócił jakiś rok temu, gdy miałem okazję wspomagać (wielkie słowo) budowę sieci w standardzie 802.11N na ok. 40 komputerów. Uznaliśmy wówczas, że zestaw Cisco WAP4410N + Cisco WUSB600N będzie dobrym i wydajnym rozwiązaniem. Faktycznie, sieć działała (i do dziś działa) piekielnie szybko, jednak i tutaj po krótkim czasie zaczęły się pojawiać skargi od użyszkodników, którzy narzekali na niestabilną pracę połączenia. Googlanie doprowadziło do przełączenia trybu pracy punktów dostępowych z "Mixed B/G/N" na "N-Only", jednak ta operacja nie rozwiązała problemu całkowicie. Nadal na ekranach komputerów jednocześnie pojawiały się komunikaty "Rozłączono" i "Połączono" lub system po kilku godzinach pracy nagle komunikował, że jest połączony z siecią (choć był od samego uruchomienia), jednak z nieznanego powodu połączenia od jakiegoś czasu w ogóle nie było.

Oliwy do ognia dolał system Google Android, który przy łączeniu z w/w lub moją domową siecią zawieszał się lub ewentualnie zawieszał sam proces odpowiedzialny za edycję ustawień. Nie był to odosobniony przypadek, bo to tak samo działo się na różnych softach, różnych telefonach, różnych marek z różnymi wersjami Androida. Ba, nawet z różnymi punktami dostępowymi, które stały w zupełnie różnych miejscach, działały w różnych standardach i miały różne nazwy sieci! W dodatku znajomi mówili, że w CyanogenMod'zie ikona WiFi na pasku powiadomień poza informacją o połączeniu pokazuje również siłę sygnału, czego u mnie nigdy nie zaobserwowałem. Magia?

Teraz narzekałem już na sterowniki pisane przez entuzjastów wolnego oprogramowania, drogie punkty dostępowe Cisco oraz firmę Google. Zbiegło się to w czasie z reinstalacją systemu operacyjnego na moim netbooku, jednak nowy system, zaraz po zainstalowaniu, nie wykrywał mojej sieci bezprzewodowej, chociaż komputer znajdował się jakieś 2m w linii prostej od punktu dostępowego. Przypomniałem sobie, że dokładnie tak samo zachowuje się system Google Android przy pierwszym uruchomieniu po zmianie ROM-u - nie wykrywa sieci, mimo iż nie jest ukryta (trzeba ją dodać ręcznie). Zacząłem kojarzyć fakty...

Gdy do listy rzeczy, na które narzekałem, dodałem jeszcze narzędzia do konfiguracji sieci w Fedorze, dotarło do mnie, że to po prostu niemożliwe. Jak wiodący producenci sprzętu i oprogramowania mogą w ogóle produkować coś, co działa w ten sposób? Zacząłem kombinować. Trochę to trwało, zanim doszedłem do, uwaga, nazwy sieci bezprzewodowej (SSID).

Rozwiązanie?

Wszystkie problemy, zarówno systemu Windows, Linux jak i Android, wynikały z faktu, że nazwa sieci bezprzewodowej była ujęta w trójkątne nawiasy. Po prostu cały problem wnikał z tego, że miałem w zwyczaju nazywać sieci <no ssid>, <hidden>, <empty> itp. Po zmianie nazwy sieci, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, CyanogenMod pod Androidem 2.3.3 na HD2 zaczął pokazywać siłę sygnału WiFi, Galaxy S z Androidem 2.2.1 przestał się zawieszać przy wchodzeniu w ustawienia WiFi, Fedora nagle zobaczyła moją sieć bez wcześniejszej konfiguracji, a Windowsy przestały jednocześnie rozłączać i łączyć się z siecią.

Kto by pomyślał... ;-)

HTC HD2 (LEO) - Android 2.3.3 (Gingerbread)

2011-03-18T17:41:00.001+01:00

Obecnie najnowszym buildem Androida jest wersja 2.3.3, wydana 21 stycznia 2011 roku. To właśnie ona wraz z nowym CyanogenMod'em 7 została "wgotowana" w ROM "TyphooN", z którego od niedawna korzystam. Dlaczego zdecydowałem się na wersję CM, mimo iż są już dostępne buildy Gingerbread'a z Sense? Ponieważ Sense na nich działa jeszcze niestabilnie, a poza tym zwyczajnie mi się znudziło. Zaczęły mnie również denerwować wolno odświeżające się widgety. Warto też czasami spróbować czegoś nowego. :-)

ROM "TyphooN" w swoim wątku na XDA uaktualniany jest codziennie(!), przy czym od wersji 1.0 spokojnie można go uaktualniać bez powrotu do ustawień fabrycznych, wipe'ów i podobnych historii. Wszelkie instrukcje, screeny oraz niezbędne pliki dostępne są pod powyższym linkiem.

Oczywiście jeśli chodzi o funkcjonalność, to wszystko działa super. WiFi, Bluetooth, GPS, MMS-y - bez zarzutu. Po kilku dniach użytkowania nie stwierdziłem żadnych błędów, a odczułem ogromną różnicę w szybkości działania systemu, dlatego z czystym sumieniem mogę polecić go każdemu. :-)

Jak odinstalować Microsoft SQL Server 2008 R2?

2011-03-08T22:29:00.002+01:00

Na co dzień nie mam zbyt wiele wspólnego z Microsoft SQL Server. Obsługuję tego daemona na zasadzie klikającego administratora - znam tylko kilka podstawowych funkcji, sztuczek i zapytań, które są mi potrzebne. Nie wnikam. Niestety ostatnio musiałem trochę kombinować i przeprowadzić upgrade z SQL Server 2008 do SQL Server 2008 R2 przez odinstalowanie starej i zainstalowanie nowej wersji. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że to był generalnie kiepski pomysł.

Problemy zaczęły się już na etapie odinstalowania wersji 2008, ale po kilku restartach systemu w końcu jakoś się to udało. Następnie niestety przez moją nieuwagę zainstalowałem wersję 2008 R2 bez "Management Tools", dlatego postanowiłem odinstalować ją i zainstalować wersję, która mnie interesuje. To był kolejny błąd, ponieważ jeszcze przed instalacją instalator brutalnie się wysypywał - trzeba było skasować katalog "AppData\Local\Microsoft_Corporation", żeby w ogóle się uruchomił i nie wypisywał na ekranie całej litanii, jak to mają w zwyczaju robić dotnetowce. Następnie okazało się, że poprzednia wersja SQL Server jednak nie odinstalowała się w całości, ponieważ w systemie zostały jej poprzednie instancje - ba, nawet same wstawały po restarcie i dało się do nich zalogować.

W obliczu takiej sytuacji postanowiłem usunąć wszystko co związane z Microsoft SQL Server z poziomu Panelu Sterowania. Niestety ta operacja się nie udała - instalator tym razem także się wysypywał. Przeróżnie. Po prostu jakiś koszmar.

Koniec końców znalazłem rozwiązanie i dodałem coś od siebie. Po pierwsze, zatrzymałem wszystkie serwisy związane z Microsoft SQL Server i usunąłem cały katalog "Microsoft SQL Server" z "Program Files". Po drugie, z poziomu konsoli usunąłem wcześniej zatrzymane usługi (polecenie sc delete) - Agent, Browser, etc. Trzeba było podać pełne nazwy usług (bez spacji, te z dolarami), które można zobaczyć w ich właściwościach w services.msc. Po trzecie, po przejrzeniu kluczy w HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Uninstall\, które identyfikowałem po wartości "DisplayName" (na obrazku zaznaczona na zielono), użyłem magicznego msiexec /x "{GUID}", gdzie GUID był po prostu nazwą klucza (na obrazku zaznaczony na czerwono).

Trwało to chyba pół godziny i trzeba było pomęczyć się z kilkoma GUID-ami, ale w efekcie udało się odśmiecić system i przygotować grunt pod czystą instalację. Przypominam, że Edytor Rejestru Windows (aka regedit.exe) posiada wbudowaną wyszukiwarkę dostępną pod F3. W Windows 7 (nie wiem jak we wcześniejszych wersjach) można nawet zapisać sobie ulubione klucze. Brakuje tylko wbudowanego przycisku Facebooka "Lubię to!" przy każdej wartości ciągu, ale przecież na horyzoncie mamy Windows 8. ;-)

na podstawie sqlblog.com/blogs/aaron_bertrand

HTC HD2 (LEO) - Android 3.0 (Honeycomb)

2011-03-06T11:21:00.001+01:00

Użytkownicy HTC HD2, okrzykniętego najbardziej hackowalnym telefonem wszech czasów, przyzwyczaili się już do tego, że mają aktualizacje do swoich systemów operacyjnych wcześniej niż niektórzy producenci komórek. Tym razem rosyjscy developerzy również nie zawiedli i przygotowali build Androida 3.0 (Honeycomb), o budowie zorientowanej na tablety, na nasze stare, wysłużone HD2. Jakby tego było mało, build, który pojawił się w sieci, jest w formie pliku ZIP dla CWR (ClockworkMod Recovery), co zdecydowanie przyspiesza flashowanie, umożliwia robienie backupów i zachęca do testów.

Na razie oczywiście nie należy się spodziewać, że Android 3.0 na HD2 będzie działał tak słodko, jak wygląda. Obecnie poprawnie pracują takie rzeczy, jak ekran dotykowy, diody LED, sprzętowe przyciski pod ekranem, akceleracja grafiki, transmisja danych, przeglądarka www, obsługa kart pamięci i akcelerometr. Reszta praktycznie nie działa, ale sądzę, że to tylko kwestia czasu. :-)

Link do XDA: forum.xda-developers.com/showthread.php?t=978939
Link do ZIP-a: sf.net/projects/imilkahd2/files/dev/honeycomb/hd2-hc-v1.zip/download

MeeGo 1.1 - Asus EeePC 1008HA

2011-02-05T00:03:00.001+01:00

Ostatnio postanowiłem wypróbować MeeGo na moim netbooku. Jest to system tworzony wspólnymi siłami przez firmy takie jak AMD, Asus, Acer, Intel, Nokia, Linux Foundation oraz społeczność MeeGo. Niestety ten system już na starcie zasypuje użytkownika problemami - nie działają tak podstawowe rzeczy jak odtwarzanie niektórych plików muzycznych, filmów, nie ma wsparcia dla NTFS, są problemy z czcionkami... Ogólnie Mint jest o niebo łatwiejszy w obsłudze i wszystko na nim działa bezproblemowo, ale przewaga MeeGo polega na tym, że chwilowo urzekł mnie swoim interfejsem. Jest po prostu piękny i na razie u mnie zostaje (nawet mimo obrzydliwych RPM-ów i konieczności kompilacji rzeczy, które powinny być dostępne od ręki).

Z ciekawostek dodam, że MeeGo działa także na tabletach i niektórych telefonach. Powstaje nawet port MeeGo na HTC HD2.

Ponadto większość problemów, które pojawią się po instalacji na netbooku, można usunąć w sposób opisany tutaj.

Jak założyć akwarium słodkowodne?

2011-01-28T21:22:00.006+01:00

Akwarium może założyć każdy, ale zwyczajnie nie każdy powinien. Jak się w ogóle do tego zabrać?

Przede wszystkim potrzebny jest pomysł. Jeśli się go ma, to wszystko staje się łatwiejsze. Ciężko jednak opracować jakąś koncepcję, jeśli nie ma się wiedzy w temacie. Ten post ma służyć właśnie temu, żeby poznać różne zagadnienia związane z prowadzeniem akwarium. Nie bez znaczenia są też różnego rodzaju warunki techniczne i środowiskowe, które mogą stanowić barierę lub ułatwienie dla akwarysty.

I - Czy masz na to czas?
Zanim podejmiemy decyzję o założeniu akwarium, trzeba przede wszystkim zastanowić się, czy będziemy mieć czas na opiekę nad nim i jego mieszkańcami. Akwarium wymaga trochę uwagi, potrafi także nauczyć systematyczności, ale tak jak napisałem - trzeba mieć na to czas. Ile? Ja na to hobby poświęcam jakieś 5-10 minut dziennie, plus raz na tydzień dodatkowo około 2 godziny. Wychodzi jakieś 3 godziny tygodniowo. Wiadomo że codziennie trzeba nakarmić zwierzaki i sprawdzić ogólny stan akwarium, a raz na tydzień wymienić 15-25% wody. Od czasu do czasu trzeba przyciąć rośliny i odmulić dno, co można zrobić właśnie przy okazji wymiany wody. To wszystko.

II - Czy masz miejsce na akwarium?
Jeśli już wiemy, że mamy czas, to trzeba zastanowić się, czy mamy miejsce, w którym akwarium by mogło stać. Należy zaznaczyć, że tego typu zbiornik nie może stać byle gdzie. To bardzo ważne. W zależności od wymiarów akwarium należy zwrócić uwagę na jego podstawę. Akwaria są bardzo, ale to bardzo ciężkie, dlatego ich podstawa powinna być solidna - najlepsze do tego celu są robione na zamówienie lub gotowe stoliki, które poza płaską powierzchnią oferują akwaryście szufladki, schowki, korytka kablowe, a czasem nawet część niezbędnej instalacji elektrycznej. Takie stoliki potrafią jednak sporo kosztować, co jest ich podstawową wadą. Pewnym utrudnieniem jest też konieczność dopasowania materiału i koloru do aktualnego wystroju pomieszczenia, w którym taki stolik będzie się znajdować. Z tych powodów dużo osób rezygnuje z zakupu stolika i wykorzystuje meble, które są już na miejscu. Poza podstawą akwarium bardzo ważne jest miejsce, w którym będzie ono stało - należy myśleć o wielu rzeczach. Akwarium nie może być zbyt blisko przejścia, drzwi, w korytarzach, na schodach - gdzie jest dużo ruchu - ponieważ będzie to niepotrzebnie stresowało jego mieszkańców, a dodatkowo może fizycznie narazić zbiornik na uszkodzenia. Akwarium nie powinno też stać blisko okna, różnego rodzaju grzejników i w miejscach, gdzie często tworzy się przeciąg - powoduje to niepożądane wahania parametrów wody, które mają ogromny wpływ na życie ryb. Czasem podniesienie lub obniżenie temperatury wody o stopień lub dwa zmienia zachowanie niektórych mieszkańców akwarium - zaburza ich cykl życiowy, rytm dobowy i w ogóle cały ich świat. Zbiornik nie powinien stać blisko okna jeszcze z innego powodu - chodzi o nasłonecznienie i związany z tym wzrost glonów, które są bardzo groźne dla naszego małego, wodnego ekosystemu. Nie bez znaczenia jest też bliskość miejsca wybranego pod akwarium oraz najbliższego gniazdka elektrycznego i odpływu wody. Ważna jest też wysokość na której znajdować się będzie akwarium - zbyt wysoko zwyczajnie nie będzie nic widać, a nisko może nie być możliwości ściągnięcia wody rurką na zasadzie różnicy ciśnień, przez co potrzebna będzie pompka (dodatkowy wydatek i rzecz, która może się popsuć).

III - Pierwsze zakupy
Następnym krokiem po wyborze miejsca na akwarium jest dobranie samego zbiornika. Wybór jest naprawdę ogromny, ale głównie sprowadza się do określenia żądanej długości, głębokości i wysokości. Dodatkowo bardzo ważnym elementem jest grubość szkła z którego akwarium będzie lub jest wykonane. Polecam sprawdzić ten parametr przed zakupem lub narzucić go podczas zlecania wykonania zbiornika w zakładzie szklarskim. Szczegółową rozpiskę zalecanych grubości szyb w zależności od długości i wysokości akwarium można znaleźć na tutaj. Jeśli chodzi o nowości, to ostatnio popularne stały się akwaria z wypukłą przednią szybą - osobiście nie polecam tego rozwiązania. Ma ono według mnie same minusy - zniekształca obraz, utrudnia czyszczenie, zakłóca harmonię wyglądu i ogólnie dokonuje estetycznego gwałtu na obserwatorze, którego po krótkiej obserwacji będą bolały oczy.

Mając jakąś koncepcję jak to wszystko ma wyglądać, dobrze jest wybrać się do kilku sklepów akwarystycznych i przejrzeć ich ofertę. Ponadto ciekawe rzeczy można znaleźć w Internecie. Czasem naprawdę można kupić coś taniej w Sieci, niż w zoologicznym za rogiem. Warto po prostu poznać co jest na rynku i w jakich cenach. A czego w ogóle szukamy? Proponuję rozglądać się zarówno za kompletnymi zestawami akwarystycznymi (typu baniak + filtr + grzałka + pokrywa + świetlówka), jak i za szczegółami - dekoracjami, napowietrzaczami, rurkami, przyssawkami, etc. Może się okazać (i zwykle tak właśnie jest), że zakup zestawu określonej firmy opłaca się bardziej, niż gdyby kupować wszystko osobno. Osobiście posiadam i polecam polskie zestawy Aquael. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie dla początkujących, ponieważ nie trzeba martwić się dobieraniem poszczególnych elementów i ich parametrami. Po prostu kupujemy i zalewamy. Właśnie - woda. To dobry moment, żeby odstawić sobie jak najwięcej (najlepiej całą pojemność akwarium) wody. Nigdy nie wiadomo co znajduje się w wodzie z kranu, ale jeśli postoi ona dzień lub dwa, to większość szkodliwych dla rybek substancji, która może się tam znaleźć, powinna zwyczajnie odparować. Wodę należy przechowywać w zacienionym miejscu, gdzie panuje temperatura zbliżona do tej w pokoju z akwarium (niektóre ryby lubią, jeśli nowa woda jest trochę zimniejsza - symuluje to opady deszczu).

IV - Przygotowania
Zakupiony zbiornik dobrze jest umyć. Oczywiście nie chodzi o mycie żrącymi środkami czyszczącymi, a o zwykłe przelanie ciepłą wodą. Następnie, po dokładnym wytarciu z zewnątrz, można ustawić go w przewidzianym miejscu. Wcześniej jednak polecam naklejenie lub zamocowanie tła, ponieważ po zalaniu zbiornika wodą może to być mocno utrudnione. Dodatkowo akwaryści często stosują różnego rodzaju podkładki pod akwarium, które mają chronić mebel, na którym stoi zbiornik (np. kawałek grubego szkła). Ja mam trochę śmieszną (ale niezwykle skuteczną) podkładkę, bo składa się z kawałka tektury, który owinąłem folią.

V - Wybór zwierząt i roślin
Jeśli mamy czas i miejsce, a nawet już samo akwarium, to reszta właściwie jest czystą przyjemnością. Należy zastanowić się co tak właściwie chcemy hodować w naszym akwarium. Do wyboru mamy oczywiście ryby, rośliny, krewetki czy nawet małe żabki. Można stworzyć zbiorniki różnego rodzaju, np. gatunkowe, środowiskowe (biotopowe), holenderskie, tarliskowe lub po prostu ogólne (towarzyskie). Co oznaczają te nazwy?

gatunkowe - akwarium, w którym hoduje się ryby należące do jednego gatunku. W trakcie projektowania takiego akwarium należy wziąć pod uwagę specyficzne warunki, w których żyje dany gatunek, aby jak najlepiej je odtworzyć.
środowiskowe (biotopowe) - akwarium, które odzwierciedla rzeczywiste warunki panujące w danym miejscu na świecie. To taki "wycinek natury". Hoduje się w nim ryby oraz rośliny, które występują w odtwarzanym środowisku. Akwaryści tworząc zbiorniki tego typu często w fantastyczny sposób zachowują detale specyficzne dla danego biotopu.
holenderskie - akwarium, którego najważniejszą częścią są rośliny. Rybki występują w nim tylko po to, aby zachować równowagę biologiczną.
tarliskowe - akwarium, które ma służyć jedynie rozmnażaniu ryb. W zależności od gatunku akwarysta musi spełnić mniej lub bardziej wygórowane wymagania niezbędne do rozmnażania.
ogólne (towarzyskie) - akwarium, którego nie można zaliczyć do żadnej z powyższych grup. Najczęściej jest dziełem przypadku lub wynikiem estetycznej wizji akwarysty. Zwykle pomieszane są w nim ryby i rośliny z różnych stron świata.

Każdy typ ma swój urok i tylko od akwarysty zależy, który z nich zechce wybrać. Ja wybrałem akwarium towarzyskie z ukierunkowaniem na Amerykę Południową - hoduję pielęgniczki ramirezy, kirysy (panda, albinos), pstrążenie srebrzyste oraz otoski. Tak mi się podoba. :-)

VI - Zalewamy!
Gdy wiemy już jakie rybki chcemy hodować i postawimy zbiornik na swoim miejscu, pośpiech nie jest wskazany. Nie ma osoby, która w takiej sytuacji by nie chciała od razu mieć gotowego akwarium. Trzeba jednak po kolei - najpierw zastanowić się jakie podłoże chcemy zastosować, gdzie poprowadzić wężyk od napowietrzacza, gdzie zainstalować filtr i grzałkę, a później dobrać ewentualne kamienie, korzenie i inne dekoracje. Razem z takimi rzeczami w sklepie możemy zakupić bardziej wytrzymałe rośliny, które posadzimy bezpośrednio po zalaniu zbiornika. Wszystko oczywiście dobieramy według wybranego typu akwarium z uwzględnieniem upodobań rybek, które chcemy hodować. Warto też sprawdzić, czy rybki, które chcielibyśmy mieć na co dzień w akwarium, są w ogóle dostępne w naszej okolicy.

Mając za sobą pierwsze zakupy zaczynamy zabawę. Najpierw należy przepłukać żwir lub piach kilkanaście razy ciepłą wodą. Kamienie i inne dekoracje również należy umyć lub przelać wrzątkiem. W żadnym wypadku nie należy niczego gotować.

Czyste podłoże układamy delikatnie na dnie akwarium i rozprowadzamy tak, żeby zakryć ewentualne elementy wyposażenia, takie jak choćby gumowe rurki od napowietrzacza. Następnie instalujemy grzałkę, filtr, ewentualnie kostkę lub kurtynkę napowietrzającą. Teraz należy posadzić rośliny tak, aby nie przeszkadzał im strumień wody wypływający z filtra, ściana bąbelków powietrza z kostki napowietrzającej ani dekoracje. Wykopując dołek głęboki na kilka centymetrów wsadzamy ostrożnie korzenie rośliny, a następnie przysypujemy ją ze wszystkich stron tak, żeby wyglądała estetycznie. Pozostaje już tylko nalać wodę, która wcześniej odstała dzień lub dwa.

VII - Dojrzewanie
Zalane akwarium z osprzętem, dekoracjami i roślinami zostawiamy na minimum dwa-trzy tygodnie, aby w naturalny sposób wytworzyły się w nim warunki do życia dla rybek. Czas potrzebny do osiągnięcia równowagi biologicznej można skrócić za pomocą specjalnych starterów, preparatów z bakteriami lub poprzez wypłukanie w nim gąbki z filtra, który pochodzi z innego, już ustabilizowanego akwarium. Dzięki temu w naszym akwarium rozwiną się pożyteczne szczepy bakterii, bez których utrzymanie niektórych parametrów wody jest niemal niemożliwe. W czasie dojrzewania akwarium, bo tak nazywamy ten proces, cały sprzęt, czyli grzałka, napowietrzacze, filtry i oświetlenie pozostawiamy włączone - polecam zaopatrzenie się w programowalny wyłącznik, który pozwoli automatycznie sterować oświetleniem w akwarium. Koszt niewielki, komfort ogromny. Przyda się też listwa zasilająca, najlepiej taka z wieloma wyłącznikami. Dojrzewanie akwarium to również świetny czas na to, aby sprawdzić zakupiony sprzęt i ewentualnie coś wymienić, gdy nie działa. Jeśli wszystko pracuje jak należy, to zostawiamy akwarium w spokoju. Nie zmieniamy nawet w tym czasie wody.

VIII - Kupujemy rybki
Po minimum dwóch tygodniach możemy zacząć wpuszczać pierwsze rybki. Jeśli wybraliśmy wrażliwe gatunki, radzę poczekać 3-4 tygodnie. Skąd wziąć rybki? Oczywiście ze sklepu akwarystycznego. Najlepiej tego poleconego przez kolegę akwarystę lub tego najbardziej znanego w okolicy. Niestety z doświadczenia wiem, że sklepy w dużych centrach handlowych są najgorsze. Zwykle te najlepsze pochowane są gdzieś w bramach przy starych kamienicach. Na co zwrócić uwagę przy zakupie rybek? Przede wszystkim warto odróżnić hodowcę od sprzedawcy. Wcześniej dobrze jest poczytać o gatunku, który chce się kupić. Można zadać handlarzowi jakieś kontrolne pytanie po to, żeby sprawdzić, czy ma w ogóle jakąś wiedzę na temat rybki, którą chcemy od niego kupić - np. w jakim środowisku powinna żyć dana ryba, w jakiej części świata występuje, do jakich rozmiarów dorasta oraz jakie ma nastawienie do innych mieszkańców akwarium. Całkiem dobrym testem jest też pytanie o to czy sprzeda nam złotego welona oraz szklaną kulę dla niego - jeśli sprzeda, mamy do czynienia ze sprzedawcą.

Przy zakupie rybek należy zwracać uwagę za środowisko w jakim się znajdują. Jeśli w sklepowym akwarium jest bardzo czysto, może to znaczyć, że właściciele stosują chemiczne oczyszczacze wody, co nie jest dla ryb zbyt zdrowe. Z kolei jeśli jest bardzo brudno, to też niedobrze. Trzeba zwracać uwagę na same rybki - nie mogą mieć nadętych brzuszków, odstających łusek, kropek czy sklejonych lub postrzępionych płetw. Powinny pływać prosto i zdecydowanie, a przy tym przebywać w przeznaczonym dla swojego gatunku części akwarium (pysk skierowany ku górze - górna strefa zbiornika, umocowany centralnie - środkowa strefa, skierowany do dołu - strefa denna). Wszystkie ryby pływające przy dnie, o ile nie są rybami dennymi, mogą być (i zwykle są) chore, osłabione lub zestresowane.

Poza wybraną rybką należy też patrzeć na inne pływające w zbiorniku - jeśli któraś przejawia niepokojące objawy, które mogą świadczyć o jakiejś chorobie, to po prostu nie kupujmy nic z tego zbiornika. Nawet roślin, gdyż te również często przenoszą choroby.

IX - Wpuszczamy rybki
W sklepie rybki zostaną nam sprzedane w foliowym woreczku (rzadziej stosuje się różnego rodzaju słoiki), w którym transportujemy je do domu. Głównie chodzi o to, żeby ryby miały czym oddychać. Trzeba też je chronić przed utratą ciepła. Nie należy rybek przenosić w ten sposób dłużej niż godzinę.

W domu proponuję rozwiązać i odstawić na chwilę woreczek z rybami. Po kilku minutach należy włożyć go do akwarium tak, żeby pływał na powierzchni. Woda z woreczka nie może przelewać się do akwarium. Po co najmniej piętnastu minutach, gdy temperatura wody w woreczku wyrówna się, należy odlać 1/3 jej objętości i dolać tyle samo wody z akwarium. Po kolejnych pięciu minutach odlewamy połowę wody z woreczka i znów dolewamy tej z akwarium. Po odczekaniu następnych pięciu minut możemy powoli zacząć wpuszczać rybki do naszego akwarium tak, aby jak najmniej wody z woreczka dostało się do akwarium.

Po wpuszczeniu rybek gasimy światło i nie przeszkadzamy im co najmniej przez kilka godzin, a najlepiej dobę. W tym czasie również ich nie karmimy - dotyczy to także sytuacji, gdy w akwarium już znajdują się inne rybki.

Dobrze jest kupić ryby u poleconego hodowcy, najlepiej wszystkie na raz. Sytuacje, w których dokupuje się ryby w różnych miejscach i w różnym czasie, bardzo sprzyjają rozprzestrzenianiu się różnych chorób, które zwykle atakują wszystkie gatunki w danym akwarium.

X - Pielęgnacja akwarium
Mamy akwarium, mamy rybki. Wiem, można je oglądać godzinami. Uspokajają, dają dużą satysfakcję, stanowią obiekt zainteresowania dla naszych gości oraz temat wielu ciekawych rozmów. Jednak co robić dalej? Jak zajmować się akwarium?

Przede wszystkim należy zdać sobie sprawę, że wszystkie złe historie związane z akwarium mają wspólny początek - chaos. Nie można robić nic pochopnie, czy w zbyt dużej skali. Wymiana więcej niż 30% wody może dla całego ekosystemu skończyć się tragicznie. Dolanie zbyt dużej dawki preparatów chemicznych również. Podobnie wyłączenie ogrzewania na zbyt długo, przekarmienie rybek czy brak napowietrzenia.

Codziennie należy doglądać akwarium. Sprawdzać, czy wszystkie rybki zachowują się normalnie, czy nie posiadają objawów chorobowych, czy jedzą no i przede wszystkim czy żyją. W razie zauważenia niepokojących objawów dobrze jest odłowić podejrzaną rybkę do kwarantanny - małego akwarium wyposażonego chociaż w grzałkę i napowietrzacz, w której rybka popływa kilka dni (najlepiej co najmniej dziesięć). W razie gdyby faktycznie zachorowała, w akwarium ogólnym ciężko by było ją leczyć.

Wiadomo, że rybki trzeba karmić. Początkujący akwaryści często mają z tym problem, ponieważ zwykle robią to zbyt często i zbyt obficie. Zdecydowanie wystarczy, gdy sypniemy rybkom jedzenie raz dziennie, w ilości którą zjedzą maksymalnie w ciągu dwóch lub trzech minut. Jeśli mamy rybki żerujące we wszystkich strefach akwarium (góra, środek i dół), należy pamiętać, żeby podać pokarm dla każdej grupy ryb. Przykładowo - szczypta pokarmu w płatkach dla ryb pływających przy powierzchni oraz w środkowej części zbiornika, plus opadające na dno granulki lub tabletki, które uwielbiają wszelkiej maści glonojady i kirysy.

Raz w tygodniu trzeba podmienić od 15-25% wody, które dzień lub dwa dni wcześniej odstawiamy w ciemne miejsce w temperaturze zbliżonej do temperatury panującej w pokoju z akwarium. Polecam duże butelki po wodach mineralnych - nadają się do tego idealnie. Wodę z akwarium upuszczamy i nalewamy za pomocą gumowych wężyków. Chodzi o to, żeby jej parametry zmieniały się w sposób jak najbardziej wolny i płynny - wówczas rybki lepiej to zniosą.

Dobrą praktyką jest zakup wężyka z rurką oraz odmulaczem, który ściągając wodę przy okazji oczyszcza dno akwarium. W czasie tej operacji trzeba wypłukać filtr, przyciąć rośliny oraz poprawić różne drobiazgi - zawsze się coś znajdzie (przekręcony termometr czy grzałka, wystające z podłoża korzenie roślin, widoczna gumowa rurka pod kamieniami, itp.). Gdy już wszystko jest zrobione, można zacząć delikatnie nalewać wodę do akwarium. Całą operację należy wykonywać bardzo delikatnie i spokojnie, ponieważ podczas tego typu działań nie odławiamy ryb z akwarium. Robimy to tylko wtedy, gdy chcemy wprowadzić gruntowne zmiany - przesadzać rośliny, zmieniać umiejscowienie sprzętu, przenosić dekoracje itp. Wtedy należy robić to szybko, żeby rybki nie pozostawały zbyt długo poza akwarium.

XI - Porady
W tym miejscu postanowiłem zgromadzić garść pomysłów, porad i złotych myśli, które przyszły mi do głowy podczas pisania niniejszego posta. Większość z nich jest wynikiem moich własnych doświadczeń, przy czym niektóre odkryłem podczas wielu interesujących rozmów z kolegami po fachu, a część po prostu przeczytałem w różnych książkach.

1. Stwórz w w akwarium stały rytm dnia. Kup wyłącznik czasowy do oświetlenia. Karm rybki o mniej więcej stałej porze.
2. Do odstawiania wody spróbuj użyć dużych butelek od wody mineralnej. Łatwo jest je przenieść i dobrze rozpuszcza się w nich różnego rodzaju preparaty, jeśli jest to konieczne.
3. Na noc zwiększaj napowietrzanie. W nocy proces fotosyntezy działa inaczej - dla uproszczenia przyjmijmy, że odwrotnie (rośliny zaczynają oddychać powietrzem i wydalać dwutlenek węgla). Z tematem związane jest pojęcie "porannej przyduchy".
4. Nie dodawaj do akwarium zbędnych preparatów. Im mniej chemii, tym lepiej. Wystarczy łyżka soli akwarystycznej na 50 litrów przy każdej zmianie wody - zapobiegnie to nadmiernemu wzrostowi glonów oraz niektórym chorobom.
5. Nie oszczędzaj na oświetleniu. Przy słabym świetle rośliny często gniją. Kup najlepsze źródło światła, na jakie Cię stać. Najlepiej wymieszać dwie świetlówki, z czego jedna służyć będzie jedynie do oświetlenia, a druga do wspomagania wzrostu roślin (inne widmo, dłuższa fala).
6. Oświetlenie w akwarium włączaj na maksymalnie 13-14 godzin na dobę (najlepiej ok 11-12). Jeśli świeci się zbyt długo, to w akwarium mogą bardzo szybko pojawić się niebezpieczne glony.
7. Stwórz w miarę możliwości mechanizm stopniowego zmniejszania i zwiększania natężenia oświetlenia. Przecież nikt nie lubi, gdy po długim przebywaniu w ciemnościach ktoś nagle zapali jasne światło. Ja realizuję to przez dodatkową lampkę biurkową z energooszczędną żarówką, która w naturalny sposób osiąga swoją pełną jasność po kilku minutach. Przy okazji jest to dodatkowe źródło światła, które można stosować jako oświetlenie wieczorowe (po wyłączeniu głównego).
8. Jeśli mimo dobrego oświetlenia (powyżej 0,4 W/l) rośliny nie chcą rosnąć lub gniją, można podać różnego rodzaju preparaty, które wspomagają rozwój roślin. Rozwiązaniem dla bardziej zaawansowanych jest stosowanie instalacji CO2. Oczywiście miara W/l jest orientacyjna - faktycznie kwestia oświetlenia jest nieco bardziej skomplikowana.
9. W razie dłuższej nieobecności posprzątaj wcześniej w akwarium i poproś znajomego akwarystę, żeby nakarmił rybki co kilka dni. Jeśli osoba, która będzie doglądać akwarium, nie zna się na tym, to wykonaj jej krótkie szkolenie - najważniejszym przesłaniem powinno być: po pierwsze nie szkodzić.
10. Karm rybki różnymi pokarmami: suchymi, żywymi, mrożonymi, w płatkach, granulkach, tabletkach, itp. Możesz kupować pokarmy wybarwiające, wzmacniające czy pokarmy z różnego rodzaju witaminami. Jest tego sporo. Zasadniczo chodzi o to, żeby urozmaicać jedzenie. Wpływa to korzystnie na kondycję i zdrowie ryb.
11. Kup grzałkę z termostatem. Obecnie trudno jest spotkać inną, ale warto o tym napisać. Termostat będzie sterował wyłączaniem i włączaniem grzałki, która dzięki temu automatycznie utrzyma temperaturę bez pomocy akwarysty. Termostat nie zwalnia jednak z obowiązku kontrolowania temperatury za pomocą termometru, ponieważ zawsze może się popsuć.
12. Wlewaj i wylewaj wodę za pomocą gumowych rurek na zasadzie różnicy ciśnień - z tej strony, gdzie jest niżej, trzeba zassać powietrze i szybko włożyć rurkę do wiadra lub innego większego naczynia.
13. W celu zautomatyzowania procesu nalewania wody do akwarium możesz postawić wiaderko na podstawce (lub drugim, odwrotnie postawionym wiaderku) i w miarę potrzeby dolewać do niego wody. Aby gumowe rurki się trzymały, po stronie akwarium można przymocować je spinkami (wyglądające jak złożone dłonie spinki włosów) do szyby, a po stronie wiaderka zastosować można sztuczkę z siatką. Siatki (takie do odławiania ryb) mają zwykle uchwyt zakończony kółkiem z drutu. W tę dziurę możemy włożyć rurkę tak, aby nie wypadła lub nie wypłynęła na powierzchnię wiaderka. Jeśli na końcu rurki mamy odmulacz, to sprawa jest banalnie prosta, bo nie powinien on być na tyle małych rozmiarów, żeby przejść przez tę dziurę. Siatkę z przewleczoną rurką wsadzamy do wiaderka, oczywiście rurka ma być na dnie.
14. Niektóre rośliny akwariowe sprzedawane są w koszyczkach wypełnionych sztucznym tworzywem. Oczywiście rośliny trzeba z koszyczków wyjąć, a gąbczaste tworzywo usunąć z korzeni rośliny - przydaje się strumień wody lub mocno sprężone powietrze, np. z kompresora.
15. Rośliny rosną w stronę światła. Jeśli nie jest ono idealnie nad nimi, to mogą rosnąć krzywo lub wyginać się w daną stronę. Oczywiście można je odwracać, ale żadna roślina nie lubi jak się ją ciągle rusza czy przesadza. Planując instalację oświetlenia i sadzenie roślin trzeba mieć to na uwadze.
16. Staraj się umieszczać rośliny różnego koloru obok siebie. Daje to ładnie wyglądający kontrast - kolory nie zlewają się z sobą.
17. Wszelkiej maści glonojady bardzo lubią drewno. Kup swojemu zbrojnikowi niebieskiemu mały korzeń, a zobaczysz, że się od niego nie oderwie.
18. Niektóre ryby dzielą akwarium na rewiry. Najczęściej w wyniku przepychanek mniej lub bardziej groźnych, rybki zajmują swoje części akwarium. Do podziału służą im przede wszystkim kamienie, rośliny i dekoracje. Im bardziej wyraźnie dla ryb podzielisz akwarium, tym łatwiej się w nim odnajdą.
19. Zanim kupisz dekorację do akwarium, dowiedz się jaki wpływ będzie ona miała na to specyficzne środowisko. Przykładowo korzenie potrafią lekko zakwaszać wodę, podczas gdy muszelki i ceramika działają dokładnie odwrotnie.
20. Urządzając akwarium nie przesadzaj z ilością roślin i dekoracji. Rybki potrzebują też miejsca do pływania. Muszą mieć gdzie się rozpędzić i bawić - często wykorzystują strumień wody wypływający z filtra. W miejscach, gdzie występują znaczne ruchy wody, bardzo lubią przebywać otoski (macrotocinclus affinis).
21. Sprawdź jaką wodę masz w kranie za pomocą testów. Najważniejsze jest PH, KH, GH, NO2 i NO3. Zapoznaj się z tymi pojęciami - poczytaj o twardości ogólnej, twardości węglanowej, kwasowości, azotanach i azotynach. W razie potrzeb - zależnie od upodobań rybek - będzie trzeba korygować niektóre parametry. Najczęściej w kranie leci woda o PH ok. 7-8 i KH ok. 10-15 stopni niemieckich.
22. W dojrzewającym akwarium po około dziesięciu dniach od wlania wody następuje gwałtowny wzrost zabójczego dla ryb NO2, który trwa raptem kilka dni. Można to zauważyć robiąc co jakiś czas testy. Kilka dni po skoku NO2 można powoli wpuszczać rybki.
23. Jeśli posiadasz filtr z gąbką, zawsze powinieneś go płukać w wodzie z akwarium - nigdy pod kranem. Taka operacja mogłaby zabić kultury bakterii, których najwięcej żyje właśnie na gąbce.
24. Najlepsze tło do akwarium, to zwykłe czarne tło. Kupując materiał na tło, kup je dokładnie na wymiar i ewentualnie dotnij specjalną gilotyną (nożyczkami na pewno nie uda się równo). Tło przykleja się za pomocą specjalnego kleju - pytaj w sklepie akwarystycznym.
25. Grubość podłoża w akwarium nie powinna być mniejsza niż 3-4 cm. Najbardziej optymalna grubość to ok. 6 cm - można wtedy bez obaw sadzić rośliny.
26. Ciemniejsze podłoże nie drażni ryb tak, jak jasne. Nie wszystkie ryby jednak je lubią - należy przeczytać jakie podłoże występuje w naturalnym środowisku danego gatunku.
27. Piasek zastosowany jako podłoże może z czasem zgnić. Należy wymieszać go ze żwirem.
28. Wybierając podłoże należy zwrócić uwagę, żeby nie miało ono ostrych krawędzi, o które ryby by mogły się skaleczyć.
29. Gumowe rurki wewnątrz akwarium można przymocować do szyb za pomocą przyssawek. To bardzo proste, a jednocześnie genialne i eleganckie rozwiązanie.
30. Rurkę od napowietrzacza należy zabezpieczyć za pomocą specjalnego zaworu, który zapobiega cofnięciu się wody.
31. Jeśli potrzebujemy uruchomić obok drugie akwarium (kwarantanna, kotnik, etc.), można dokupić kawałek wężyka, drugą kostkę napowietrzającą i rozdzielacz (kranik), który montuje się za napowietrzaczem, ale przed zaworem zabezpieczającym. Dzięki temu można małym kosztem podzielić strumień powietrza na dwa zbiorniki.
32. Elementy wyposażenia, które znajdują się bezpośrednio w akwarium, staraj się chować - np. za korzeniami, roślinami czy kamieniami. Termometr zamocuj gdzieś z tyłu (jak najdalej od grzałki), żeby nie psuł pierwszego planu.
33. Zbieraj ulotki, książeczki, a nawet materiały reklamowe dostępne w sklepach akwarystycznych. Można się z nich naprawdę wiele dowiedzieć.
34. Zawsze przed ściąganiem wody z akwarium wyłącz grzałkę, bo jeśli będzie pracować bez wody, to w najlepszym przypadku może się spalić lub uszkodzić w inny sposób.

XII - Informacje dodatkowe
Dla nikogo nie będzie zaskoczeniem, że w Internecie można znaleźć informacje praktycznie na każdy temat. Akwarystyka nie jest tutaj wyjątkiem. Należy jednak zwrócić uwagę, że na stronach czy forach internetowych ludzie często przytaczają plotki, informacje niesprawdzone lub po prostu nieprawdziwe. Z tego powodu proponuję czerpać wiadomości z poważnych źródeł - książek i różnego rodzaju publikacji. Ze swojej biblioteki polecam szczególnie trzy pozycje:

1. "Złoty przewodnik. Tropikalne Akwarium"/"Golden Tips for Your First Tropical Aquarium". Peter Hiscock. Firma Księgarska Jacek Olesiejuk Sp. z o.o./Interpet Publishing Ltd. ISBN 978-83-7512-830-7. Cena: 4,99 PLN.

2. "Akwarium słodkowodne. Ryby, rośliny akwariowe, typy akwariów, urządzenia techniczne"/"Das Kosmos-Buch der Aquaristik: Fische, Pflanzen, Wassertechnik". Stephan Dreyer, Rainer Keppler. MULTICO Oficyna Wydawnicza Sp. z o.o./Franckh-Kosmos Verlags-GmbH und Co. ISBN 978-83-7073-710-8. Cena: 39 PLN.

3. "Poradnik encyklopedyczny. Ryby akwariowe". John A Dawes. Firma Księgarska Jacek Olesiejuk/Parragon Books Ltd. ISBN 978-1-4054-6574-8. Cena: 32 PLN.

Książka nr 1, to cieniutki i tani zbiór fundamentalnych informacji, które powinien znać każdy akwarysta. Pozycja obowiązkowa. Książki 2 i 3 to odpowiednio rozwinięcie książki nr 1 oraz spis encyklopedyczny większości popularnych ryb akwariowych wraz ze zdjęciami, cennymi opisami i komentarzem.

XIII - Moje akwarium
Zbiornik założyłem w drugim kwartale 2010 roku. Wcześniej, jako dziecko, miałem rybki, ale nie można powiedzieć, że były hodowane. One po prostu były. ;-)

Mój aktualny zbiornik bezpośrednio na początku prezentował się w ten sposób:

Teraz wygląda tak:

Obecnie moje akwarium pod względem wyposażenia nieznacznie różni się od stanu, który w maju 2010 roku opisałem na blogu. Z powodu awarii oświetlenia zakupiłem nową pokrywę (60cm x 30cm) z mocniejszą i tańszą w wymianie świetlówką (15W). Dodałem także zawór zabezpieczający na łączu napowietrzacz <-> kostka napowietrzająca, żebym w razie przerwy w dostawie energii elektrycznej nie miał w domu stanu klęski żywiołowej. Mniej więcej we wrześniu 2010 zrobiłem całkowity restart akwarium - wszystko do kosza. Zostawiłem tylko sprzęt, który dokładnie umyłem, przelałem wrzątkiem i zdezynfekowałem. Nabyłem drogą kupna nowy żwir, rośliny, trochę dekoracji, wszystkie gumowe rurki i przyssawki. Oczywiście kupiłem też rybki. ;-)

Powodem restartu była bliżej nieokreślona choroba, która - co najgorsze - właściwie nie wiem skąd się wzięła. Podejrzewam, że przyniosłem ją z jedną z roślin, ale oczywiście dowodów nie mam. Objawy wyglądały dość strasznie - rybki zaczynały się chować, mało jadły i zaczął im opadać ogon, przez co miały coraz większe problemy z podpłynięciem do powierzchni wody. Po jakimś czasie chora rybka po prostu dusiła się. Niestety nie pomagały nawet leki na receptę kupione pod ladą w aptece - pasożyt, który prawdopodobnie atakował pęcherz pławny, był wyjątkowo trudny do zwalczenia. Kilka prętników i zbrojnika udało mi się uratować, ale niestety reszta obsady padła. Po dwutygodniowej kwarantannie postanowiłem oddać zdrowe rybki zaprzyjaźnionemu akwaryście, a sam zaprojektowałem sobie wszystko od nowa. Niestety takie sytuacje się zdarzają - trzeba być na nie przygotowanym psychicznie.

Na koniec życzę powodzenia w zakładaniu akwarium oraz wielu przyjemnych obserwacji jego mieszkańców. :-)