M. Ahmet Demir

Taşırmalı Boyama Kitabı

2016-08-15T00:35:00.001-07:00

"Taşırmalı Boyama Kitabı" ile çocukları özgür bırakıyoruz. Çocukları, çizgilerle sınırlamadan el becerilerinin ve hayal güçlerinin gelişmesine katkıda bulunmak amacımız. Suluboya, pastel boya ve kuru boya gibi malzemeleri serbestçe kullanıp boyamanın keyfini çıkarabilirler.
~
Fikir, çizim ve tasarımını tamamen Atölye Balık ekibinin yaptığı bu kitap Kayalıpark Kitap yayınevinden çıktı.

Spariş İçin: Balık Dükkan

"Bir kutu masal"

2015-12-21T02:31:00.000-08:00

Atölye Balık'tan çocukları sevindirecek farklı bir kitap!

Bir kutu masal adıyla yola çıkılarak hazırlanan mini masal kitabı özgün bir tasarıma sahip. Kutunun içinden akordiyon şeklinde açılan minicik bir masal ve renkli resimleri çıkıyor. Bir de karakterlerin minik kâğıt maketleri var.

"Bir kutu masal" sevimli bir masalı, farklı bir biçimde çocukların beğenisine sunuyor. Bu proje çocukların kitaplarla aralarındaki bağı kuvvetlendirmek amacıyla Atölye Balık tarafından tasarlanmış ve tamamen el emeği ile üretilmiştir.

2014 yılında kurulan Atölye Balık'ta çeşitli yayınevleri ile anlaşmalı olarak çocuklar için hikayeler yazılıyor ve resimlendiriliyor. Kitap, dergi tasarımları yapılıyor.

sipariş için: https://www.instagram.com/balikdukkan/

6. Türkiye Dergi Fuarı kisa film

2015-05-14T05:44:00.001-07:00

Semerkand Çocuk Dergisi Ziyareti

2014-04-25T02:49:00.000-07:00

Uzun zaman sonra Semerkand çocuk dergisinin misafiri olmak nasip oldu. Çizimlerini yaptığımız Taha'nın çok sevildiğini gördük. Hatta Taha'nın babası diye isim takdılar zatımıza.

Derginin Genel Yayın Yönetmeni ile bir süre sohbet ettik, Taha'nın dergide yayınlanan bölümlerinin 8'er sayfalık kitaplar halinde raflarda yer bulabilme ihtimalini konuştuk. Ayrıca derginin tasarımlarını yapan abinin yanında epey zaman geçirdik çayını kahvesini içtik.

Güzel bir gün oldu bizim için, Semerkand kocaman bir gönül aslında ancak biz bu kadarını anlattık.

Tabi bir kaç fotoğraf çekmeyi unutmadık. Mayıs ayı sayısının taha bölümünü tasarlarken yetiştim Mehmet Avcı abiye, kapakta eskiden olduğu gibi Sevgi İçigen'in kendine özgü suluboya resimi olmuş.

Yeni bir kitap, yeni bir çizim

2014-04-16T04:22:00.000-07:00

Yenilik her zaman iyidir, farklılıklar insanları zenginleştirir.

Bizde bu yeni kitap resimleme işinde farklı bir tarz deneyelim istedik. Sanırım bu bir karışım oldu, şimdiye kadar imgelerle kraft kağıtlara tek renk çizmler yapıyorduk. Bu çalışmamızda imgelerin arka planına geleneksel motifler ve pastel renkler eklemekteyiz.

Şimdi resimlerle yazıların kitapla buluşması kaldı. Yazılar hazır, Kitabın ismide belli, resimler devam ediyor. Bu iş tamamlandığında tekrar buluşacağız. Şimdilik kitap ve yayıncı ismi mahfuzdur.

ANNEN SENİN İÇİN - BÜLENT ATA - BeyazBulut

2014-04-10T00:55:00.001-07:00

ANNEN SENİN İÇİN

Bir mavidir sevdiklerin bir beyaz

Bulut olup gitmişler uzaklara

Mutfakta ayıklanan bezelye taneleri

Dökülmüş halıda oyuncakların

Beyaz bir sayfadır hayat

Başlayıverdiğin bir şarkıdır

O şarkıyı söylemenin iştahlı nefesidir

Yırtıldı sessizlik bir uzunca bekleyen kağıt gibi

Mayhoş kokulu elmalar toplardı

Annen senin için

Öpüp koklardı ellerini ayaklarını

Gözlerindeki sevinç hiç sönmesin

Sesin havuzdaki suyun şıkırtısı

Cıvıldayışı daldaki kuşun

Kokun bir şifadır çocuk annene

Sen bilmezsin, yatağın, terin, seslenişin

Kayi

2014-03-28T07:25:00.000-07:00

Karınca ailesi yeni bir güne başlamıştı. Günün ağarmasıyla beraber hepsi yuvalarından çıkıp yiyecek toplama işine girişeceklerdi. Tabii kendilerini olası tehlikelerden korumak da önemli bir işti onlar için. Mesela hiç kimsenin ayağı altında ezilmemeleri gerekiyordu ya da rüzgârda savrulmamaları... Sapasağlam eve dönmeleri için anne karınca hepsini uzun uzun tembihlerdi ve dualar okuyarak uğurlardı onları. Aile fertleri de anne karıncanın söylediklerini kulaklarına küpe yapar, biribirlerini Allah’a emanet ederek, dikkatlice lezzetli yiyeceklerin peşine düşerlerdi. Yalnız içlerinden biri hariç. En küçükleri Karınca Kayi diğerlerine göre daha heyecanlı, daha hareketliydi. Tabii epey de maceraperest... Kayi’nin bu halleri sık sık başına iş açardı. Yine de her türlü maceraya atılmaktan kendini alıkoyamazdı.

O sabah anne karıncanın söyledikleri Kayi’nin bir kulağından girip diğerinden çıkmıştı. Yollarda avare avare dolaşırken çoktan hayaller kurmaya başlamıştı. Bu defa da uçan kuşlara özeniyor, acaba gökyüzünden aşağılara bakmak nasıl bir duygudur diye düşünüyordu. Kayi yeşil yapraklı elma ağacının önünde durdu aniden. Aklına kendince dâhiyane bir fikir gelmişti.

Ağacın tepesine çıkıp aşağıyı bu şekilde görecekti. Hemen tırmanmaya başlamıştı. Kayi’nin hareketliliği kısa zamanda yukarılara kadar ulaştırdı onu. Derken yaprakların arasında iri, kırmızı bir cisim gördü. Bu bir elma olamazdı. Hayatı boyunca bu kadar büyük elma ne görmüş ne de işitmişti. Şaşkınlıkla yanına yaklaştı. Cismin ucundan sarkan ipi çekiştirmeye başladı.

Kayi’nin bunun kırmızı bir balon olduğunu anlamasıyla gökyüzüne doğru havalanması bir oldu. Meğer bir uçan balonu sıkıştığı yerden kurtarmış ve kuş gibi uçmaya başlamıştı. Hayalinin gerçekleşmesi Kayi’yi son derece mutlu etmişti. Artık küçük bir karınca olduğu halde tüm şehri gökyüzünden izleyebiliyordu. Bu mükemmel bir duyguydu. Aşağıdan baktığında birer dev gibi görünen insanlar sanki karıncaya dönüşüvermişti. “Ben artık kuş Kayi’yim” diye avazı çıktığı kadar bağırıp, kahkahalar atıyordu. Fakat mutluluğu bir süre sonra azalmış, yerini ise yeryüzüne tekrar nasıl ineceğim korkusuna bırakmıştı. Gördüğü manzara muhteşemdi. Ama bulutların içine doğru yükseldikçe Kayi telaşa kapılmıştı. Tuhaf bir durum olduğunu fark eden bir kuş Kayi’ye yaklaştı. Kayi kuşu fark edince gözleri parladı hemen yardım istedi. Kuş da bu isteği geri çevirmedi ve Kayi’yi sırtında, yumuşak tüylerinin arasında aşağıya indirdi. Neyse ki hiç zarar görmeden yeryüzüne ayak basabilmişti. Kuşa teşekkür etmiş ve yuvasının yolunu tutmuştu. Tabii hissettiği duygular yanına kar kalmıştı.

Resimcikler için internet sayfası açıldı

2014-03-26T04:10:00.000-07:00

Şimdiye kadar çizdiğim ve bundan sonra çizeceğim resimcikleri resimseverlere ve çocuklara buradan paylacağım. Bu sayfayı kullanmak çok basit beğenme, paylaşma ve buna benzer detaylar yok neredeyse yazı bile kullanmıyorum. Resimcikler sayfası her yenilendiğinde -açıldığında- resimciklerin yerleri değişiyor budurum resimsevere yeni sergi olanağı sunuyor. Bu sayfanın oluşumunda Kevser Ünalan ve Türker Yıldırımın çok emeği geçti. Kendilerine teşekkürlerimi bir kez daha yineliyorum.

Buyrun: www.resimcikler.com

2014 Takvimi

2014-03-26T03:58:00.000-07:00

Sultanbeyli Belediyesinin çocuk dergisi eki için hazırladığım 2014 takvimi.

İstanbullu Bir Kedi

2013-12-02T23:20:00.000-08:00

Hızır gri renkli, uzun kuyruklu cılızca bir kedicikti. Tüm İstanbul kedileri gibi zamanının tamamını sokaklarda rızkını arayarak geçirirdi. Bazen çocuklarla oynar, bazen de kedi arkadaşlarıyla takılırdı. İstanbul’ da kedi olmak hayli zordu. Ama güzellikleri de vardı. Hızır bazen kendini çok şanslı hisseder bazen de İstanbul’un trafiğinden, kalabalığından şikâyet eder dururdu.

Bir kere denizi çok seviyordu. Deniz demek balık demekti. Sadece balık için değil elbette denizi seyretmek de ayrı bir nimetti. Hızır olaylara da böyle bakardı. Her nimetin bir zorluğu vardı. Bir bilge kediden öğrenmişti. Her güzelliğin bir zahmeti olduğunu... Zahmetsiz olunca insanların güzellikleri fark etmediğini... Hızır da az bilge sayılmazdı hani.

Hızır ismini ona kim vermişti hatırlamıyordu. Ama hikâyesi Hızır aleyhisselam gibi olmadık durumlarda ortaya çıkıp insanlara ve diğer kedilere yardım etmesine dayanıyordu. Hızır’ın Allah vergisi bir içgüdüsü vardı. Bir tehlike olduğunda sanki oradan geçiyormuş gibi beliriverirdi. Sonra da elinden geleni yapardı. Yaptığı iyiliklerle asla övünmezdi. Bu dünyadaki görevinin bu olduğunu düşünürdü.

Her sabah kendi kendine bu iki görevi hatırlatırdı. Helalinden rızkını bulmak ve bir iyilik yapmak.

O sabah da aynı düşüncelerle çıkmıştı sokaklara. Biraz çöpleri karıştırmıştı. Biraz sahilde yürümüştü. Karnını doyurduktan sonra da sıcak bir köşe bulup kıvrılmıştı. Tam rüyalara dalmışken büyük bir gürültüyle uyanmıştı. O da ne! Karanlıklar içinde kalmıştı. Yukardan düşen bir cisim orada kapalı kalmasına sebep olmuştu. Sıkışıp kalmıştı işte. Bir tahta parçası olmalıydı bu. Ya arkadaki apartmandan biri atmıştır ya da yakınlardaki inşaattan düşüvermiştir diye düşünüyordu Hızır. Önce sakince bekledi. Sonra baktı olmuyor, avazı çıktığı kadar miyavlamaya başladı. Biraz da korkmaya başlamıştı. Hava kararıyordu sanki dışarıda. İnsan sesleri azalıyordu. Bir ara bir koşturmaca duymuştu. Büyük bir kalabalık bir yöne koşuyordu sanki. Anlamamıştı. O kadar çok gürültü vardı ki Hızır’ın sesi duyulmuyordu bile. Çaresiz bekliyordu. Sakin bir kedi olduğu için hemen durumu kabullenmişti.

Geceyi orada geçirdi Hızır. Uyudu uyandı. Bir süre sonra zamanı unutmuştu. Sanki günlerdir o köşedeydi. Havanın aydınlandığını kuş cıvıltılarından hissediyordu. Seher vaktini kaçırmayıp sessizce dua etmişti Allah’a onu oradan çıkarması için. Birkaç saat kadar daha geçmişti öyle. İnsanların ayak sesleri artınca Hızır da tekrar miyavlamaya başlamıştı. Ve sonunda birisi sesini duymuştu. İşe gitmek için her sabah aynı saatte evden çıkan Adnan Bey’di bu. Sesinden tanımıştı. Biraz bakındıktan sonra buldu Hızır’ın olduğu köşeyi. Tahtayı üstünden kaldırınca da Hızır’ın yalvaran bakışlarıyla karşılaştı. Tebessüm ederek onu oradan çıkardı. Hızır da teşekkür için tatlı tatlı miyavlamıştı.

Hızır her zamanki gibi sokaklarda dolaşmaya başlamıştı. Ama sokakta bir tuhaflık vardı. Hiçbir kedi arkadaşını göremiyordu! Köpekler de yoktu ortalıkta. Hâlbuki herkesin karnını doyurma saatiydi. Mahalledeki olayları cami avlusunda oturan amcalar bilirdi. Bu yüzden oraya gidip yanlarına kıvrılıverdi ve konuşmaları dinlemeye başladı. Meğer tüm hayvanlar bir balıkçının attığı bozuk balıkları yemişler. Sonra da topluca hastaneye götürülmüşler! Bazılarının midesi yıkanmış, bazılarına iğne bile yapılmıştı. Neyse ki ölen olmamıştı. Hızır hikâyeyi dinledikçe kıs kıs gülüyordu. Orada sıkışıp kalmasaydı o da şimdi hasta yatıyor olacaktı. Yine keramet göstermiş bu kez de kendi kendisini bir tehlikeden kurtarmıştı. Ayrıca mahalledeki tüm yemekler o gün kimse olmadığı için Hızır’a kalmıştı!

Güvercin Besleyen Amca

2013-11-28T06:03:00.003-08:00

Kod adı: 24

2013-11-28T03:55:00.001-08:00

Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi sinama atölyesinin çektiği kısa film.

HAVA TAMİRCİSİ

2013-11-20T02:28:00.001-08:00

Bir gün Hava Tamircisi’ne sordum:
-Su altında kalan köylerin, şehirlerin çocuklarına neden kimse acımıyor, diye.
Hava Tamircisi bana dedi ki:
Elbette ben acıyorum. Yağmur da acıyor onlara. Kar, dolu hatta fırtına bile acıyor… Fakat insanlar neden böyle yapıyorlar anlamak mümkün değil.
İtiraz ettim Hava Tamircisi’ne:
Mümkün aslında. Suyu iyi kullanamadıkları için, başka çarelere başvuruyor insanlar. Oysa ki zamanında suyu iyi kullanabilseler, sonradan barajlarla yapay göletlerle uğraşmak zorunda kalmayacaklar. Her şey doğasına uygun şekilde işleyip gidecek. O köylerin ve şehirlerin çocukları hep böyle ağlamasınlar istiyorum ben…
Hava Tamircisi, hak verdi. Haklıymışım… İyi de o haklı olmam her neyi düzeltiyor ki. Hep eğri bir hayatımız oluyor… Haklıyız, doğruyuz ama yapıp ettiklerimiz eğri büğrü, niye?
Hava Tamircisi’nin yüzü yere düştü. Üzdüm mü acaba onu. O da en az benim kadar yeryüzünün çocukları için gökyüzünde çalışıyordu. Bunları elbette o da hiç ama hiç istemez. Başka şehirler ve köyleri artık sular altında bırakarak onları ve geleceklerini boğmamak için bundan sonra daha çok çalışacağını biliyorum elbette. Gidip yanağından öptüm. Gökyüzüne selamımı söyleyecek. Yeryüzünün çocukları akıllansın diye selam ve sevgi yağdıracak bir daha ki sefere… Su gibi aziz sevgi yağdıracak… Ve su medeniyeti yeniden doğacak… Su, medeniyetleri yok eden değil kendisi ile dost olan çocuklar kazanacak yeniden…

Vural KAYA yazdı. M. Ahmet Demir resimledi...

Karakaplı Defter

2013-11-15T06:22:00.001-08:00

Tebeşir Tozu

2013-11-15T06:03:00.000-08:00

Postit

2013-11-15T06:02:00.000-08:00

Onur Ünlü'nün filmi Beş Şehir, Sümeyra T. Demir'in eski yazılarından...

2013-11-13T00:04:00.000-08:00

Şiirimizin Ah Muhsin'i Onur Ünlü aslında ünlü olmayı pek de seven biri değil gibi. Ünlü geçen Cumartesi Klark'taydı.

Beş Şehir filmi!
Türk sinemasında, son yılların dikkatleri üzerine toplayan yönetmeni Onur Ünlü'nün yeni filmi Beş Şehir hazırlık aşamasında. Onur Ünlü'yü geçtiğimiz günlerde Murat Menteş ve Samed Karagöz'ün birlikte hazırladığı Klark adlı programda izledik. Klark'ta çekimleri yapılan filmden ilk kareler ham hali ile gösterildi.
Güneşin Oğlu, Çocuk ve Polis'te olduğu gibi bu filmin senaryosu da Onur Ünlü'ye ait. Görüntü Yönetmenliğini ise Eyüp Boz yapıyor. Yapımcılığını Eflatun Film'in üstlendiği Beş Şehir'de Bülent Emin Yarar, Beste Bereket, Tansu Biçer, Şebnem Sönmez, Ahmet Rıfat Şungar, Ege Tanman, Aylin Çalap, İpek Erdem ve Aşkın Şenol gibi ünlü oyuncular rol alıyor.
Güçlü bir oyuncu kadrosuna sahip filmde oldukça ilginç ve özgün kareler göze çarpıyor. Başarılı Yönetmenin önceki filmlerini olduğu gibi bunu da beğenerek izleyeceğiz gibi görünüyor.
Filmin konusu Onur Ünlü'nünanlatımı ile şöyle; "Film, insanda tarifi imkansız coşku duygusunu yaratan ölümle ilgili. Ölüm
meselesinin bizi sersemleştiren bir normallik içinde akıp gidiyor olduğu iddiasında. Filmde çeşitli açılardan ölme ve öldürme
biçimleriyle ilgili fikirler var. Ancak bu ölüm insanın içine oturmuyor. Duygularını sömürmeye yönelik değil. Bizi hüngür hüngür
ağlatmıyor veya kahkahalara boğmuyor. Bu filmde komiğin biraz daha gömülü olduğunu söyleyebilirim. Anlatma biçimi ile de
önceki filmlerden daha farklı, enteresan ve kendi çapında iddiası olan bir film oldu."
Ünlü, sinema hakkındaki görüşlerini ise şöyle belirtti: "Sinema, derin bir mevzuyu çok basit bir düzlemde anlatmaktır.
Kolay tüketilen, doğası gereği de kolay tüketilmesi gereken bir sanat. Ben sanat olduğu için ya da sanatçı olmak için sinema
yapmıyorum. Beni heyecanlandıran bir film yapıyor oluşum, filmi yazıyor oluşumdur. Sanat adı altına giriyorsa, giriyordur. "
Bir de Ah Muhsin Ünlü Var
Onur Ünlü'nün filmlerinin yanısıra ilgiyle takip ettiğimiz bir de şair yanı var. Şiirlerini Ah M

uhsin Ünlü müstearı ile yayınlamış.
Şimdilerde şair kimliğini geri planda tutmak isteyen Onur Ünlü, Eskişehir'de okuduğu yıllarda şiir yazmaya başlamış. 2005'te yayınlanmış Gidiyorum Bu isimli bir şiir kitabı var. Ayrıca şiirleri Şizofrengi aracılığıyla da okuyucuyla buluşmuş. "Hayatta hiçbir şeyi şiir kadar sevmedim, sevmem de." diyen Onur Ünlü uzun bir süredir yeni şiirlerini okuyucuyla paylaşmıyordu. Ünlü, Klark'ta şiir yazmaya devam edeceğini de söyledi.
... sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün. -haydi iç de çay koyayım.

Arka Plan Desenleri

2013-11-08T00:26:00.001-08:00

Çocuklar -büyükler- kullansın diye arka plan desenleri, aşağıda eklenen desenler a4 ebatında 300 dpi jpeg formatında baskıya uygun şekilde kaydelidi. Herkes dilediği yerde kullanabilir.

Elif

2013-10-30T03:20:00.000-07:00

Sultanbeyli Belediyesi dergisi, çocuk ekinde yayınlanan bu çalışmayı: Rumeysa Temiz yazdı, M.Ahmet Demir çizdi. Elif'i sizde beğeneceksiniz.

Elif hem arkadaşları hem de ailesi tarafından heyecanı ve hayalperestliği ile bilinen bir çocuktu.

Kıvırcık saçlarının bukleleri her an yeni bir fikrin heyecanı ile zıp zıp zıplardı. Elif’in dünyasında bulutlar

kuzu, papatyalar güneş oluverir; el ele tutuşan karıncalar onu oyunlarına davet ederlerdi. Kimi zaman

en sevdiği hayvan olan fille pikniğe gider, kimi zaman da bir kuşun sırtından dünyayı seyrederdi. Bu

hayali hikâyeleri bazen yazar, bazen mahalledeki çocuklarla bir oyuna dönüştürür, bazen de ablasına

anlatırdı.

Son günlerde ise sürekli ara sıra bindikleri vapurları düşünüyordu. Hafta sonu bir göl kenarına pikniğe

gitmişler ve ailecek küçük bir tekne turu yapmışlardı. Elif bu gezintiyi herkese anlatmış, üzerine yeni

hikâyeler eklemişti. En sonunda da kendisini vapurları düşünürken bulmuştu işte.

Nasıl oluyor da o kocaman araçlar denizin üstünde öyle sakince süzülüyorlardı? Nasıl birbirlerine

çarpmıyor, nasıl yollarını şaşırmıyorlardı uçsuz bucaksız denizde? Elbette bunları öğrenmek

kolaydı ama Elif’in asıl hayali kocaman beyaz bir vapurla uzak ülkelere seyahat etmekti. Bu hayali

gerçekleştirmek için de çok küçük olduğunu biliyordu.

Vapur sevdasını önce ablasına açtı elbette. Sonra ablasıyla vapurların nasıl yüzdüklerine dair

internetten bir sürü bilgi okudular. Ablası ‘madem bu kadar özledin, beraber biner hatta geçen

seferki gibi martılara simit bile atarız’ dedi. Simit atmayı da çok sevmesine rağmen Elif’in bu kez

başka bir fikri vardı. Kaptanla tanışmak istiyordu! Ablası biraz direnmesine rağmen Elif’in ısrarcılığına

dayanamadı ve sonunda ‘Peki tamam, denemekten ne zarar gelir’ diyebildi.

Hafta sonu gelip çatmıştı. Ablasının elini hem heyecandan hem de mutluluktan sıkıca kavramıştı

Elif. Sanki bırakıverse ablası vazgeçecekti. Yol boyunca konuşuyor baloncuları, balıkçıları, simitçileri,

donudrmacıları; herkesi dikkatle izliyordu. Her biri Elif için ayrı bir mutluluk, ayrı bir hikâye demekti.

Vapurda yerlerini almışlar, binerken kaptanın bulunduğu bölümü de iyice öğrenmişlerdi. Vapur

seyahatine başladıktan sonra yavaşça yerlerinden kalkıp oraya yöneldiler. Küçük camlardan içeri

bakarken bir görevli onlara yanaştı. Ablası Elif’in kaptanla tanışmak istediğini görevliye güzelce anlattı.

Çok kısa bir süreliğine de olsa içeri girmek için izin almışlardı!

Elif kaptanın yanındayken zihnindeki tüm soruları heyecandan unutmuştu. İçerdeki her şeyi aklında

tutabilmek için kocaman gözlerini açmış; bir taraftan dümeni, bir taraftan kaptanın kıyafetini

izliyordu. Sadece ‘işinizi çok seviyor musunuz?’ diyebildiğini hatırlıyordu. Cevaben de kaptan amcanın

gülen gözlerini...

Kısacık süre hemen dolmuştu. Elif daha vapurdan inmeden ablasına kaptan olmaya karar verdiğini ve

denizi ne çok sevdiğini anlatmaya başlamıştı bile.

Ablası ise Elif’in heyecanını hayran hayran izlerken ‘bu güzel gün de diğerleri gibi kaç hikâyeye, kaç

çeşit oyuna dönüşecek acaba’ diye düşünüyordu.

Fundamenta Dergi

2013-10-29T07:34:00.004-07:00

Fundamenta dergide çıkan bir resimciğim, geri kalanı burada: http://issuu.com/fundamentadergi

Her Yaştan Çocuklara Edebiyat Dergisi: BeyazBulut

2013-10-05T08:38:00.001-07:00

2005 yılından beri internet ortamında yayın hayatını sürdüren BeyazBulut.com Çocuk

Sitesi, 9. yıldönümünde okurlarının karşısına bir sürprizle çıktı: BeyazBulut Çocuk Edebiyatı

Dergisi.

“Her yaştan çocuklara edebiyat dergisi” sloganıyla yola çıkan BeyazBulut’un ilk sayısı

Ekim ayı başında raflarda yerini aldı. İki ayda bir yayımlanacak olan ve yayın yönetmenliğini

Fatih Turanalp’in yaptığı dergide; BeyazBulut’un sevilen yazar ve çizerleri Vural Kaya, Rabia

Gülcan Kardaş, Mustafa Ökkeş Evren, Nesibe Şahin, Zeynep Şahin, Fatma Çağdaş Börekci,

Beyza Nur Demirci, Sümeyra Turanalp, Fatih Turanalp, Elif Nur Can ve Dilek Gülcemal’in

yanı sıra Bülent Ata, Musa Mert, Elif Konar Özkan, Sevgi İçigen, M. Ahmet Demir, Özlem

Yüce ve Mahmut Arlı gibi yeni isimler de yazı ve çizimleriyle dergiye renk katıyorlar.

Çocuk edebiyatı dergiciliği alanında önemli bir boşluğu doldurmaya talip olan

BeyazBulut dergisi, modern dünyanın görsellik albenisi ve yüzeysellik handikaplarıyla

örülü bir çevreye hapsettiği günümüz çocuğunun değerler ve duyarlılıklar etrafında iyi

yetişmelerine katkıda bulunmayı ve çocukları okumayla ve kitapla buluşturmayı hedefliyor.

Dil ve edebiyat duyarlılığı taşıyan ve pedagojik bilgiyle hareket eden uzman bir ekibin

hazırladığı BeyazBulut dergisinde öykü, masal, şiir, deneme gibi türlerde özgün yazılar ve

birbirinden renkli çizimler yer alıyor. Ayrıca dünya edebiyatından örnekler, söyleşiler, çocuk

edebiyatı dünyasından haberler, kitap tanıtımları gibi bölümler de BeyazBulut okuyucularını

bekliyor.

Öznesi çocuk olan BeyazBulut dergisi, çocukları; düşündüren, güldüren, merak dolu

bir okuma serüvenine çağırıyor.

Çocuklar için Arapça Alfabe

2013-10-05T05:58:00.000-07:00

Arapça harfleri bireyler ve kurumlar ücretsiz kullanabilir.

nere konur, bura konur

2013-09-20T01:39:00.001-07:00

Uçan Balon

2013-07-09T04:22:00.000-07:00

Uçan Balon, Diyanet Çocuk dergisi için hazırlananmıştır. M.Ahmet Demir'in yazdığı ve çizdiği, Sekiz kareden oluşan, minik masallar birlikteliğinde, Allah'ın bizlere sunduğu bir çok sebebi ve sonucu olan olayların bazıları anlatılmıştır. Rabbimize sonsuz teşekkür.

Yıldız Köyü

2013-07-09T03:43:00.000-07:00

Diyanet çocuk dergisinde çıkan, yıldız köyü masalını Sümeyra T. Demir Yazdı, M. Ahmet Demir çizdi.