MicroDump

بازیکنان روی نیمکت [انتخابات]

2009-05-09T21:17:00.001+04:30

الآن که دارم این مطلب رو می‌نویسم، فیلم سخنرانی آقای موسوی و خاتمی رو تو برج میلاد رو دیدم (همایش موج سوم) و یه مقدار انگولک شدم که این رو بنویسم.

حرف‌های خوب زیادی می‌زنند این آقایان خاتمی و موسوی؛ امنیت افراد جامعه، گردش آزاد اطلاعات، جایگاه دانش و دانشجو، موقعیت جهانی و …

به نظر من وضعیت کنونی انتخابات و سیاست ما بیش‌تر از همه به فوتبال شبیه شده. یک سری افراد توی زمین هستند و دارند بازی می‌کنند، یک سری هم روی نیمکت نشستن و تنها امیدشون برای بازی کردن همین انتخاباته. متأسفانه شرایط زمین‌هم شرایط مناسبی برای فوتبال نیست. زمین گلیه! و ناهمواری‌های زیادی داره.

اون عده‌ای که توی زمین دارن بازی می‌کنن، به هر دلیلی خوب بازی نمی‌کنند، خوب این رو می‌شه از نتایج بازی‌ها فهمید. البته خودشون فکر می‌کنن که خیلی هم خوب دارن بازی می‌کنن. اینجاست که صدای افرادی که روی نیمکت نشستن بلند می‌شه که: «اگه من تو بودم، این توپ رو می‌زدم تو گل»، یا «مربی اصلاً به ما مجال بازی نمی‌ده» یا چه می‌دونم «ما باید با توپ‌ها بلند گل بزنیم و بازی روی زمین تو این شرایط جواب نمی‌ده» یا «من توی تمرینات خوب عمل کردم، چرا مربی بازیم نمی‌ده». خلاصه پر واضحه که گروهی که روی نیم‌کت نشستن از این حرفا و غرغرها زیاد بلدن. حالا اصلاً هم معلوم نیست که اگه اینا (افرادی که روی نیمکت نشستن) رو مربی بفرسته تو زمین، قراره مثلاً تیم بقیه بازی‌ها رو ببره، اتفاقاً برعکس، کاملاً واضحه که بُرد با این شرایط خیلی خیلی هم سخته و احتمال اینکه اگه بازی‌کنای ذخیره برن تو زمین و بدتر بازی کنن هم کم نیست.

صریح عرض کنم: حرف‌های آقای موسوی، (من به بقیه‌ی کاندیداها زیاد توجه نکردم، البته احتمالاً همینجوریه) مثل حرفای همون افراد نیمکت نشینه. ادعای اینکه اگه ما بریم تو زمین می‌بریم رو دارن.

دقت کنید: من از دولت دفاع نمی‌کنم، من الآن مسئول دفاع کردن از افرادی که الآن توی زمینن و هر کاری دلشون بخواد می‌تونن بکنن نیستم (منظورم دار و دسته‌ی آقای احمدی‌نژاد است تا خود ایشان).

لینک‌های مرتبط:

غدیر خم زیر برج میلاد (تصاویر عینی و تصورات ذهنی وحیدآنلاین از سومین همایش موج سوم)
خلاصه‌ای از همایش موج سوم در برج میلاد (فیلم)

گوگل به طور رسمی شروع به تویت کردن کرد – تویت اول تعدادی 0 و 1 ! [تویتر]

2009-02-26T18:51:00.001+03:30

“I’m 01100110 01100101 01100101 01101100 01101001 01101110 01100111 00100000 01101100 01110101 01100011 01101011 01111001 00001010″

این اولین تویت رسمی گوگل بود که امروز در اکانت رسمی گوگل در تویتر منتشر شد.

خوب دیگه وقتی همه شروع کنن به تویت کردن چرا گوگل این کارو نکنه؟ تا این لحظه که من دارم این مطلب رو می‌نویسم در اکانت گوگل در تویتر 5 تویت ارسال شده و بالای 12 هزار نفر گوگل رو به اصطلاح follow کردن، و این رقم با سرعت بسیار زیادی داره بالا می‌ره. شرط می‌بندم یک هفته نرسه که گوگل تعداد followerهاش ده برابر این بشه.

از مدتی قبل گوگل چنتایی اکانت در تویتر داشت. برای مثال: blogger, youtube, googleapps, google io و احتمالاً چنتایی دیگه.

در قسمت Bio در اکانت گوگل نوشته شده: “News and updates from Google” تا ببینیم چه شود. بیش‌تر شرکت‌های بزرگ هم که اکانت تویتر دارن به همین منظور ازش استفاده می‌کنن.

Chris DiBona یکی از کارمندای گوگل هم تو تویتر رسمی بودن این اکانت گوگل رو تأیید کرده.

نکته‌ی جالب دیگه‌ای که واسه من سؤاله اینه که این اکانت از کی ثبت شده؟ چون بعیده همین دیروز این رو ثبت کرده باشن و قبلش کسی فکرش به ثبت گوگل تو تویتر نرسیده باشه!

در تویت اول گوگل تعدادی 0 و 1 چاپ کرده که به نظر میاد باید یه معنی‌هایی داشته باشه. برای اینکه بفهمم من هم یه برنامه‌ی کوچیک جاوا نوشتم که این کارو بکنه:

public class Gwitter {
    public static int b2i(String s){
        int result = 0;
        for(int i = 0; i < 8;i++){
            if(s.charAt(7-i) == '1'){
                result += Math.pow(2, i);
            }
        }
        return result;
    }
    public static void main(String[] args){
        String[] array = {"01100110","01100101","01100101"
                ,"01101100","01101001", "01101110","01100111"
                ,"00100000","01101100","01110101",
                "01100011","01101011","01111001","00001010"};
        for(int i = 0; i < 14; i++){
            System.out.print((char)b2i(array[i]));
        }
    }
}

خروجی به شخصه برای من خیلی جالب بود:

feeling lucky

که یه I’m هم اولش داشت.

در آخر باید بهتون بگم اگه فکر کردید که تویتر یک ابزار بدون استفادس، اگر فکر کردید تویتر یک شبکه‌ی اجتماعی بدون مصرف است، اشتباه کردید، شما خیلی از دنیا عقب هستید. همین حالا یک اکانت تویتر برای خود بسازید تا رستگار شوید. برای اینکه رستگارتر شوید سریعاً من رو فالو کنید!

سرویس‌های ایمیل مجانی چه مدت اکانت شما را زنده نگه می‌دارند؟ [وب]

2009-02-26T12:24:00.001+03:30

برای خیلی از ماها این مسئله‌ی بسیار مهمی‌است. فرض کنید شما چندین اکانت در جیمیل برای کار‌های مختلف دارید و احتمالاً همه‌ی آنها را با یکی از اکانت‌های خود مدیریت می‌کنید، و گاهاً تا حدود یک سال به دیگر اکانت‌های فرعی ایمیل خود سر نمی‌زنید. در این صورت ممکن است وقتی به صورت اتفاقی وارد یکی از اکانت‌های ایمیل خود شدید ببینید که اکانت شما غیر فعال شده، تمام ایمیل‌هایتان پاک شده است و در آن مدتی که غیر فعال بوده حتی ایمیلی هم از دریافت نکرده‌اید! و تمام این اتفاقات بدون هیچ هشداری رخ داده است! البته شما معمولاً به راحتی می‌توانید اکانت خود را دوباره فعال کنید.

یادم می‌آید زمانی که هنوز گوگل جیمیل رو راه ننداخته بود، بارها این اتفاق برای ایمیل‌های من در یاهو می‌افتاد.

حس می‌کنم الآن دیگه برای شما مهم باشه که بدونید هر کدوم از این سرویس‌های معروف ایمیل مجانی مثل Gmail, Yahoo Mail, Hotmail و … چه مدتی قبل از غیر فعال کردن اکانتتون صبر می‌کنن.

تقریباً تمامی سرویس‌های وب میل مجانی این بلا را به سر کاربراشون میارن، ولی مسئله مدت زمانی است که طول می‌کشه تا این اتفاق بیافته. چنتا از معروفاش:

Yahoo Mail – چهار ماه:

از Yahoo answers : یک اکانت یاهو که برای مدت بیش از 4 ماه وارد حساب خود نشده است، “Dormant ” (غیر فعال) به حساب می‌آید. اکانت‌های “Dormant” در پایان چهار ماه غیر فعال می‌شوند.

Gmail – نه ماه:

اگر شما برای مدت سه ماه پس از اینکه اکانتتان Dormant شد، یا برای مدت 9 ماه پیاپی، وارد اکانت GMail تان نشوید، گوگل ممکن است آن اکانت را پاک کند.

Hotmail – صد و بیست روز:

در اکانت‌های مجانی Windows Live Hotmail اگر برای مدت 120 روز یا 10 روز بعد از ایجاد اکانت، وارد حسابتان نشوید، آن حساب غیر فعال می‌شود. هنگامی که یک اکانت به صورت غیر فعال در آید، تمامی پیام‌ها، پوشه‌ها، و تماس‌ها پاک می‌شوند، ولی آدرس اکانت به صورت رزرو شده باقی می‌ماند. اگر اکانت برای مدت 90 روز دیگر هم غیر فعال بماند، ممکن است اکانت به صورت دائمی پاک شود.

مسئله‌ی مهمی که باید توجه شود، تفاوت در طرز بیان مسئله است. برای مثال Hotmail می‌گوید که اکانت شما پاک می‌شود، ولی جیمیل می‌گوید که ممکن است پاک شود.

منبع: Mashable – (ترجمه بسیار آزاد!)

سؤال:

حالا اگه اکانت جیمیل پاک بشه، آیا دیگه با اون اکانت نمی‌شه به بقیه‌ی سرویس‌های گوگل دسترسی داشت؟ یادم میاد برای یاهو که اینجوری نبود. وقتی میلت غیر فعال می‌شد، می‌تونستی از مسنجر یاهو با همون اکانت استفاده کنی.

یوتوب امکان دانلود و خرید ویدئو را اضافه کرد[وب]

2009-02-13T09:20:00.001+03:30

از ابتدا تا کنون برای ما کابران اینترنت کم سرعت،‌و برای تعدادی از کابران اینترنت پرسرعت که به اینترنت دسترسی ندارند ذخیره کردن ویدئو‌های سایت‌های به اشتراک گذاری ویدئو مثل یوتیوب مسئله بوده است. و البته که روش‌های بسیار بسیار زیادی برای این کار وجود دارد.(از گوگل برای پیدا کردن این روش‌ها استفاده کنید)

اخیراً یوتیوب اعلام کرده که امکان دانلود ویدئو مستقیماً از خود سایت یوتیوب فراهم شده است. البته شما قادر به دریافت تمام ویدئو‌ها به صورت مستقیم و مجانی از سایت یوتیوب نخواهید بود.

یوتیوب این امکان را به تولید کنندگان ویدئو‌ها (همان کسانی که ویدئوها را آپلود کرده‌اند) داده تا انتخاب کنند که آیا می‌خواهند ویدئویشان برای دانلود قرار بگیرد یا خیر. و اگر می‌خواهند برای دانلود قرار بگیرد آیا می‌خواهند دانلود ویدئو مجانی باشد یا خیر.

تولیدکنندگان ویدئو می‌توانند مقدار پولی را که دانلود کننده باید از طریق Google Checkout بپردازد را معیین کنند. (این امکان مثل اینکه به صورت آزمایشی اضافه شده و ممکن است یوتیوب این امکان را بردارد و مبلغ پرداختی برای هر ویدئو را ثابت کند).

روش کار بسیار ساده است:

اول صفحه‌ی مربوط به یه ویدئو را که امکان دانلود دارد را باز می‌کنید. در گوشه‌ی سمت چپِ پایینِ ویدئو لینکی با عنوان “Download this video” وجود دارد. مانند شکل را برو.

بعد جعبه‌ای به صورت شکل زیر باز می‌شود.

با کلیک بر روی دانلود شما می‌توانید ویدئو را ذخیره کنید.

مشکل بزرگی (البته برای من مشکل بزرگی است) که من با آن مواجهیم این است که اسم فایلی که شما دانلود می‌کنید video.mp4 خواهد بود و این برای آرشیو کردن ویدئوها یا برای دانلود چندین ویدئو به صورت همزمان بسیار بسیار مشکل ساز خواهد بود.

تعدادی از تولید کنندگان ویدئو مثل دانشگاه‌های امریکا (Stanford, Duke, UC Berkeley, UCLA) هم اکنون تمام ویدئوهایشان را برای دانلود به صورت مجانی قرار داده‌اند و تعداد کمی از تولید کنندگان دیگر (khanacademy, householdhacker) از این روش به عنوان درآمدی اضافی استقبال کده‌اند.

پایان خبر – منبع خبر

چند نکته:

چندی پیش این لینک‌های دانلود برای ویدئو‌های کانال اوباما قرار داده شده بود.
یوتیوب سعی کرده که مشکلات کپی رایت را به نحوی حل کند. مثلاً در هنگام دانلود نوع لایسنس ویدئو را که توسط تولید‌کننده انتخاب می‌شود به شما اطلاع می‌دهد. ولی با توجه به مشکلات متعددی که یوتیوب با معظل کپی رایت و ویدئو‌های غیر مجاز داشته (افراد ویدئو‌های دارای کپی رایت را به صورت غیر قانونی در این سرویس آپلود می‌کنند، یوتیوب برای جلوگیری از این کار تلاش زیادی نمی‌کند و به همین خاطر چندین بار هزینه‌های زیادی به شرکت‌های اصلی تولید کننده‌ی ویدئو‌های دارای کپی رایت پرداخت کرده است) آیا این امکان دانلود به مشکلاتشان اضافه نخواهد کرد؟ شما همان افراد را که ویدئو‌های کپی رایت دار را غیر قانونی آپلود می‌کنند را تصور کنید که ویدئوهایشان را برای دانلود مجانی (یا پولی!) هم قرار دهند!
آیا کسی از این طریق ویدئویی خریداری خواهد کرد؟ چند درصد افراد ویدئوهایشان را برای دانلود قرار می‌دهند؟ به نظر میاد که افراد عادی این کار رو بکنن و ویدئوهاشونو برای دانلود قرار بدن. مثلاً اون کسی که فیلم بچشو گرفته که داره می‌خنده چه دلیلی داره که ویدئوشو واسه دانلود قرار نده؟
شما فرض کن موزیک ویدئوی جدیدی واسه یه خواننده اومده؟ کسی که می‌خواد اون رو ببینه، خوب می‌بینه چون برای دیدنش که نباید پول بده. حالا اگه بخواد اون موزیک ویدئو رو دانلود کنه، خیلی بعیده مثلاً بیاد تو مایه‌های یک دلار مثلاً پول بده و دانلودش کنه. با در نظر گرفتن بقیه‌ی سایت‌های به اشتراک گذاری ویدئو مثل break.com و … کلاً من نمی‌تونم در نظر بگیرم شرایطی رو که خرید ویدئو استفادش گسترده بشه. نظر شما چیه؟

تویت‌های خود را تگ گذاری کنید [تویتر]

2009-02-06T22:00:00.001+03:30

Hashtagها، یک قرارداد بین کاربران برای تک گذاری یا گروه بندی تویت‌هاست. (تویت: همان پست‌های داخل تویتر است) (www.twitter.com)! هش‌تگ‌ها مثل تگ‌های عادی هستند ولی در داخل تویت‌ها اضافه می‌شوند. برای اینکار به سادگی می‌توانید با گذاشتن یک علامت # (هش؟) و نوشتن یک کلمه بعد از آن این کار را انجام دهید: #hashtag

این هش تگ‌ها در تویتر تقلیدی از Jaiku's channels بوده.

و اطلاعات بیش‌تر در مورد این هش‌تگ‌ها و ابزار‌ها و سایت‌هایی کمکی در این مورد رو می‌تونید از ویکی تویتر بخونید.

در تویترستان خارجی این هش تگ‌ها خیلی استفاده می‌شه. مثلاً همین کنفرانس TED2009 که همین اخیراً برگزار شده و همچنان هم ادامه دارد (http://twitter.com/ted2009)، بیش‌تر شرکت کنندگان با استفاده از #TED در تویت‌های خودشون اعلام می‌کردند که دارند در مورد این موضوع حرف می‌زنن و هم چنین با یه سرچ ساده می‌شد تمام تویت‌های مربوط به این موضوع رو پیدا کرد.

من دقت که کردم دیدم از کاربرای ایرانی تویتر کسی از این هش‌تگ‌ها استفاده نمی‌کنه. از تویتر خیلی استفاده می‌شه ولی از هش‌تگ‌ها خیر. ما هم می‌تونیم به خوبی از این امکان استفاده کنیم.

مثلاً منی که نمی‌تونم بازی استقلال پرسپولیس رو ببینم کافی آنلاین بشم و یه هش‌تگ مثل #pers-eategh یا #derby یا یه چیزی تو این کایه‌ها رو از تویتر سرچ کنم (از قبل باید بدونم) و هر لحظه نتیجه‌ی بازی رو بفهمم.

یا مثلاً تویی که دیشب نود رو ندیدی کافیه امروز #90 رو سرچ کنی! (الآن تنها تویت مرتبطی که گیر میاری ماله منه!) نکته‌ی مهمش هماهنگیه. باید ملت هماهنگ باشن، یا هماهنگ بشن. (نقش مافیا اینجا مشخص می‌شه)

اگه فراگیر بشه بسیار مفید خواهد بود و در موارد بسیار زیادی کاربرد خواهد داشت. در مورد جشن‌ها،‌ در مورد انتخابات در مورد حوادث ناگوار مثلاً خدایی نکرده،‌ زلزله‌ی تهران!

خوب دیگه یادتون نره که من رو در تویتر دنبال کنید. من از این تگ‌ها استفاده خواهم کرد!

قدرت jQuery شما را متعجب می‌کند

2009-01-04T00:29:00.001+03:30

من تازه با jQuery آشنا شدم. اصولاٌ از اون موقعی که از زبان جاوا (نه جاوا اسکریپت) خوشم اومد، از هرچی با این حرف J شروع بشه خوشم میاد. مثلاً جگوار!

من که نمی‌تونم بگم jQuery چیه، ولی خودش گفته:

jQuery is a fast and concise JavaScript Library that simplifies HTML document traversing, event handling, animating, and Ajax interactions for rapid web development. jQuery is designed to change the way that you write JavaScript.

تا اونجایی که من فهمیدم، jQuery یه فایل جاوا اسکریپ 15 کیلو بایتیه که واقعاً به شما کمک می‌کنه که خیلی کارها رو راحت‌تر انجام بدید. شما اصلاً فرض کن یه سری متده.

اصول کارش هم خیلی راحته.

شما این فایل jquery-1.2.6.min.js رو باید در صفحه قرار بدید (در قسمت head):

<script src="jquery-1.2.6.min.js" type="text/javascript"></script>

بعد شما به راحتی می‌تونید از امکاناتش استفاده کنید.

مثلاً شما فرض کن که یه چنین استایلی داری (در قسمت head):

<style type="text/css">
    #box{
    background-color:red;
    width:400;
    height:300;
    }
</style>

و در قسمت body هم کدی بدین صورت داری:

<body>
    <div id="box">
    </div>
    <a href="#" >Click Me</a>
</body>

در این صورت شما یه مستطیل قرمز داری و زیرش یه لینک. من می‌خوام که وقتی که این لینک رو زدم،‌این مستطیل پنهان بشه. با استفاده از jQuery کاری نداره:

کافیه که در قسمت head صفحه با استفاده از توابع jQuery که الآن همشون رو توی صفحتون دارید این کار رو به صورت زیر انجام بدید:

<script type="text/javascript">
    $(function() {
        $('a').click(function(){
            $('#box').slideUp('fast');
        });
    });
</script>

علامت $ مربوط به jQuery است. در خط دوم کد بالا شما گفتید که بذار صفحه لود بشه بعد این کد من رو اجرا کن.

در خط سوم گفتید که وقتی روی المنت a کلیک شد یک تابع دیگر را صدا بزن که آنرا در خط چهارم به گونه‌ای تعریف کرده‌اید که jQuery برود و المنت داری آی‌دی box در صفحه را پیدا کند و سریع (توجه شود به آرگمان تابع slideUp که fast است) آنرا به سمت بالا اسلاید دهد.

زیبایی jQuery اینجاست که، همان گونه که در کد استایل‌مان (کد دوم) box را به صورت “#box” تعریف کردیم همان گونه به jQuery می‌گوییم که منظورمان چیست! و jQuery به خوبی می‌فهمد که ما منظورمان همان boxی است که در استایل هم آنرا به صورت #box تعیین کرده‌ایم.

مثال چنین کدی را می‌توانید اینجا ببینید.

حالا یه مقدار جلوتر می‌ریم.

فرض کنید که ما می‌خوایم که اصلاً اون لینک هم وجود نداشته باشه. شما با کلیک روی خود مستطیل اون رو اسلاید آپ بکنید.

فقط کافی کد آخر رو به صورت زیر بنویسید:

<script type="text/javascript">
    $(function() {
        $('#box').click(function(){
            $(this).slideUp('fast');
        });
    });
</script>

با این کد ما گفتیم که هر موقع صفحه لود شد (خط دوم)، وقتی کسی روی المنتی با آی‌دی box کلیک کرد (خط سوم)، همون المنت رو، سریع اسلاید آپ کن(خط چهارم).

و اینجا بود که من واقعاً کف کردم. یعنی jQuery اشاره‌گر this رو هم ساپورت می‌کنه!

این چیزایی که گفتم تقریباً خلاصه‌ای از سه جلسه‌ای اول آموزش تصویری بود که وحید نصیری در وبلاگش گذاشته بود.

توصیه می‌کنم که وبلاگ وحید نصیری رو بخونید.

غزه

2009-01-03T22:37:00.001+03:30

امسال حج هیچ حاجی قبول نشد، چون حسین (ع) در غزه بود.

[جمله از من نیست]

آموزش تصویری ساخت اکانت در iTunes بدون نیاز به کردیت کارت

2008-10-08T00:00:00.001+03:30

در حالت عادی برای ساخت اکانت در iTunes Store اپل، شما باید از کردیت کارت استفاده کنید. در روشی که در ادامه می‌گم، شما به نوعی این قضیه کردیت کارت رو دور می‌زنید.

اول وارد iTunes شده و از منوی سمت چپ روی iTunes Store کلیک کنید. صبر کنید تا صفحه لود شود.

1. وقتی صفحه‌ی اصلی فروشگاه به نمایش در آمد، به پایین صفحه برید و بگید که صفحه‌ی مخصوص فروشگاه در امریکا رو به شما نشون بده. به شکل نگاه کنید

2. از منوی سمت راست فروشگاه از قسمت Top Free Apps، یکی را انتخاب کنید.

3. وقتی صفحه‌ی مخصوص نرم‌افزار لود شد، روی دکمه‌ی Get App کلیک کنید و از صفحه‌ای که به منظور وارد کردن شناسه و رمز کاربری iTunes نمایش داده می‌شود، دکمه‌ی Create New Account را کلیک کنید.

4. وقتی صفحه‌ی مخصوص به قوانین بالا آمد، تیک قبول آن‌ها را بزنید و روی Continue کلیک کنید.

5. اطلاعات لازم را در فرم ثبت‌نام شامل ایمیل (که به عنوان اسم کاربری هم استفاده می‌شود)،‌ رمز عبور و ... وارد کنید.

6. حال به صفحه‌ی مخصوص روش پرداخت می‌رسیم، اگر این روش را به درستی دنبال کرده باشید، اکنون در کنار انواع کردیت کارت‌ها گزینه‌ی None نیز اضافه شده است. (مانند شکل) حال باید یک آدرس در جایی از امریکا وارد کنید. برای این منظور به یکی از سایت‌های به اصطلاح Yellow Page مثل این رفته و یک آدرس مثل شکل پیدا کنید. این اطلاعات را در قسمت آدرس وارد کنید. (البته می توانید آدرس را از خودتان هم در بیاورید!)

7. اکنون iTunes به شما می‌گوید که برایتان ایمیلی فرستاده که حاوی کد فعال‌سازی اکانت شماست. به ایمیل خود رفته (اگر ایمیل اپل را در inbox خود نیافتید، حتماً نگاهی به junk mail یا spam ایمیل خود بیندازید) و روی آدرسی که برای شما ایمیل کرده کلیک کنید.

8. این آدرس شما را به صفحه‌ای مطابق شکل می‌برد که خود به خود iTunes را فراخوانی می‌کند.

9. حال در iTunes صفحه‌ای به شما نمایش داده می‌شود که اسم و رمز کاربری خود را وارد کنید. (به خاطر داشته باشید که اسم کاربری شما همان ایمیل شماست)

10. اگر همه‌ی مراحل را به درستی دنبال کرده باشید، اکنون شما یک اکانت در iTunes ساخته‌اید و می توانید از مزایای آن شامل، دانلود نرم‌افزارهای مجانی برای iPhone/iPod Touch، دانلود آهنگ‌های مجانی هفته و دیگر خرت و پرت‌های مجانی iTunes Store استفاده کنید.

چند نکته:

تصاویر را برای اینکه حجمشان زیاد نشود با کیفیت پایین گذاشتم.
از یک مرحله به مرحله‌ی بعد ممکن است در صورت داشتن اینترنت کم سرعت، از شما تا یک دقیقه زمان بگیرد، پس صبور باشید.
در صورت بروز هر مشکلی یا سؤالی در کامنت‌ها مطرح کنید، سعی می‌کنم که جوابگو باشم.
من علم غیب ندارم و تمام این اطلاعات را از جستجو در اینترنت بدست آورده‌ام، پس منبع این حقه را ذکر می‌کنم که این وبلاگ بسیار خوب است.
اگر اکنون برای دانلود نرم‌افزار‌های مخصوص iPhone از iTunes اقدام کرده باشید، به احتمال بسیار زیاد به مشکل بر می‌خورید که سعی می‌کنم در پست‌های بعدی روش حل آن مشکل‌ها را هم توضیح دهم.
روش دیگری هم برای ساخت اکانت در iTunes بدون کردیت کارت هست که با استفاده از Redeem Code صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه Redeem کد مثل Gift Card عمل می‌کند و معلوم نیست که همیشه به راحتی بتوانید یکی پیدا کنید، من این روش را ترجیه نمی‌دهم، اگرچه که اکانت خودم را با استفاده از همین روش ساخته ام! یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این روش این است که مقداری پول هم به حساب شما واریز می‌کند تا بتوانید مثلاً چند آهنگ یا چند ویدئوی پولی از iTunes Store دانلود کنید.

دانلود صدا و فیلم از سایت‌های مختلف با Grab++

2008-07-28T19:12:00.001+04:30

بارها شده که می‌خواستم فیلمی یا موسقی‌ای از سایت‌های اینترنتی دارای این نوع فایل‌ها دانلود کنم، ولی بیش‌تر این سایت‌ها، فیلم‌ها و یا موسقی‌های خودشون رو از طریق پلیرهای فلش پخش می‌کنند، و دانلود کردن چیزی که پخش می‌شود چندان ساده نیست.

مثالی می‌زنم: فرض کنید که می‌خواهید یک فایل موسقی رو که در سایت last.fm گوش کردید، دانلود کنید. چون سرعت اینترنت شما به مقدار کافی نیست که هر موقع خواستید آن قطعه‌ی موسیقی رو دوباره گوش کنید، دوباره اونو استریم کنید. حال چه‌گونه اون رو دانلود می‌کنید؟

یا فرض کنید شما از bebin.tv خوشتون می‌آید و می‌خواهید ویدئوهای اونو دانلود کنید، چه کار می‌کنید؟

شما با استفاده از Orbit Downloader Grab++ می‌توانید به راحتی هر نوع موسقی یا فیلمی رو از انواع سایت‌های وب 2 دانلود کنید.

اوربیت دانلودر یک نرم‌افزار مجانی ه که همراه با خود، ابزار Grab++ رو داره. کافیه که قبل از رفتن به سایتی که می‌خواهید از آن موسقی یا فیلم مورد نظر رو دانلود کنید، این ابزار رو اجرا کنید و بعد از پخش موسیقی یا فیلم (که معمولاً از طریق پخش کننده‌های فلش انجام می‌شه)، از پنجره‌ی ساده‌ای برنامه، فایل مورد نظر خود تونو پیدا کرده و لینک مستقیم به اونو بدست بیارید. حالا خیلی کارها می‌تونید باهاش انجام بدید. می‌تونید اگه فایل خیلی سنگین بود، ببرید جایی که سرعتش بالاتره دانلودش کنید. فایل دانلود شده رو سیو کنید، بدید به رفیققتون که اینترنت پرسرعت نداره و ...

برای مثال من می‌خوام یه ویدئو از bebin.tv دانلود کنم:

اوربیت دانلودر رو اجرا می‌کنم.

گرب ++ رو راه می‌ندازم.

به سایت bebin.tv می‌رم (احتمالاً فیلتره!).

ساعت‌ها صبر می‌کنم تا سایت لود بشه!

برنامه‌ی مورد نظرم رو از لیست انتخاب می‌کنم و پخش می‌کنم.

از گرب ++، فایل مربوطه رو انتخاب می‌کنم، تیک می‌زنم و دانلود می‌کنم!

برای اندازه‌ی بزرگتر روی عکس کلیک کنید

نکات:

دقت کنید که فایلی که می‌خواید دانلود کنید در حال پخش باشه، مثلاً اگه می‌خواید از Scobleizer-tv چیزی دانلود کنید (که احتمالاً نمی‌کنید، چون فایلاش حدود 300 مگ می‌شه)، ویدئوی مربوطه رو حتماً باید پلی کنید. اگه بازم به مشکل خوردید حتماً یه ریفرش بکنید.

بعد از پلی شدن اول ویدئو از پنجره‌ی گرب++، به حجم فایل‌ها دقت کنید. چون دارید فیلم دانلود می‌کنید، باید حجمش زیاد باشه! ضمناً معمولاً فرمت فیلم‌هایی از این دست هم flv است.

هر از گاهی برای اینکه سر در گم نشید داخل پنجره‌ی گرب++، لیست رو پاک کنید.

حالا مثلاً یه موسیقی می‌خوایم از last.fm دانلود کنیم:

اول سرچ می‌کنیم و پیداش می‌کنیم. پنجره‌ی گرب++ هم که بازه. حالا پلیش می‌کنیم.

به محض اینکه موسیقی شروع شد، می‌تونید برید به پنجره‌ی گرب ++ و پیداش کنید.

همون‌طور که می‌بینید، کار زیاد سختی نیست. بیش‌تر جاهایی که من از این نرم‌افزار استفاده کردم، جواب داده و خوب هم جواب داده.

توصیه می‌کنم که برای دانلود کردن ویدئو از یوتیوب و گوگل ویدئو و این سایتای معروف از همون سایتا یا نرم‌افزارهایی که مخصوص این کار هستند استفاده کنید. (مثلاً keepvid.com)

این گرب++ رو برای دانلود کردن فایل‌های فلش (swf) هم می‌تونید استفاده کنید، اگر خواستید. روشش هم خیلی مشابه ه.

حالا که قانع شدید، برید و این Orbit Downloader رو دانلود کنید. این ابزار به خوبی با تقریباً تمام مرورگرهای مدرن کار می‌کنه.

یک راهنمای کامل دیگه هم خود سایت داره، که اگه نیاز به راهنمایی بیش‌تر داشتید، یه نگاهی بهش بندازید.

+[تمرین]: حالا که تمام ابزار‌های لازم رو دارید، اگر اینترنت با سرعت مناسب دارید برید و مصاحبه‌ی علی پرتوی، صاحب سایت ilike.com، دارنده‌ی محبوب‌ترین اپلیکیشن فیس‌بوک رو از همین روش مشابه از سایت intruders.tv دانلود کنید.

لینک مصاحبه (معرفی شده توسط پژمان) - حجم فایل مصاحبه 218 مگ!

این وبلاگ به ندرت آپدیت می‌شود، پس اگر از مطالب آن استفاده می‌کنید، حتماً مشترک فید آن شوید.

اگر کاربر تویتر یا فرندفید هستید، می‌توانید من را در تویتر و فرندفید دنبال کنید.

Me @ Twitter

Me @ FriendFeed

از "ارمیا"ی "بیوتن" می‌آموزم! بهترین واکنش عدم شرکت در بازی است

2008-07-27T02:58:00.001+04:30

کتاب "بیوتن" نوشته‌ی اخیر آقای رضا امیرخانی، برای اولین بار در نمایشگاه کتاب امسال عرضه شد، و من هم همانجا، این کتاب 6500 تومانی رو خریدم. راستش، این دومین کتابی بود که از امیرخانی می‌خوندم. کتاب اول، یک داستان کوتاه مانند بود به اسم "از به"، که داستانی رو در قالب تعدادی نامه که شخصیت‌های داستان به هم می‌نویسند، تعریف می‌کنه. تعریف امیرخانی رو هم خیلی شنیده بودم. بعد از خریدن کتاب، تیراژ پایینش (4400 نسخه) من رو متعجب کرد. بعداً شنیدم که همه‌ی 4400 نسخه رو در نمایشگاه فروختن (به لطف حضور خود آقای امیرخانی در نمایشگاه کتاب). بعضی وقتا فکر می‌کنم، این تیراژهای پایین،‌ نوعی جنگولک بازی برای این ه که، تعداد چاپ‌های کتابای فلان انتشارات، یا نمی‌دونم، فلان نویسنده بره بالا. البته شاید بگن که بخاطر موضوعاتی مثل مشکلات سرمایه‌گذاری و دیر بازده بودن صنف چاپ و کتاب باشه ولی به نظر من در مورد کتاب اخیر آقای امیرخانی، اگه چاپ اولش 10000 تا هم بود، داخل نمایشگاه تمام می‌شد، ولی دیگه کتاب در این مدت کم به چاپ سوم نمی‌رسید! (الآن نسخه‌ای از چاپ پانزدهم کتاب "منِ او" نوشته‌ی امیرخانی رو دارم که شمارگانش، 2200 تاست!)

رمان بیوتن، زندگی شخصی به نام اِرمیا را نقل می‌کند، از بازماندگان و مجروحان جنگ، که به خاطر عشقش به دختری به نام آرمیتا، به امریکا محل سکونت آن دختر می‌رود. آنچنان که در مصاحبه‌هایش امیرخانی گفته است، این جریان عشق و عاشقی، الکی است و فقط برای جلو بردن داستان است.

شخصیت‌های داستان برای من بسیار جالب بودند، شخصی مثل "خشی" یا خود "اِرمیا" ( که هنوز من "اَرمیا" می‌خونمش!) و رفتارها و گفتگوهای جالبشان، باعث شدند که داستان را با اشتیاق تا آخر دنبال کنم. کاملاً واضح است، که وقت زیادی روی داستان، شخصیت‌ها و دیالوگ‌ها گذاشته شده است. آنگونه که در مصاحبه‌اش با "همشهری جوان" گفته بود، برای نوشتن کتاب، به امریکا سفر کرده و بعد از واقعه‌ی 11 سپتامبر 2001، قسمت‌های زیادی از داستان را بازنویسی کرده است.

توصیه‌ می‌کنم که اگر می‌خواهید کتاب را بخوانید، سعی نکنید 4-5 روزه تمامش کنید (کتاب 480 صفحه است). آرام جلو بروید.

در کتاب نکات ریزی نهفته است، که شما را کیفور می‌کند. تسلط خیره کننده‌ی نویسنده به آیات قرآن، واقعاً باعث تعجب من شده بود. یکی دیگر از مشخصه‌های اصلی کتاب تکرار جملاتی ثابت، یا گاهاً پاراگرافی ثابت است، که نه تنها حوصله‌ی شما را سر نمی‌برد که شما را به فکر بیش‌تر در جملات وا می‌دارد. جملاتی مانند "و دیگر آسمان را نخواهی دید"، "آلبالا لیل والا" (!) و ...

در کتاب از علائم و نشانه‌های عجیبی مانند علامت دلار ($)، علامت سجده‌ی واجب در قرآن و ... استفاده شده است، که جالب و گاهاً تعجب برانگیز است.

نقد‌های زیادی برای کتاب نوشته شده و جلسه‌های نقد و بررسی زیادی برای کتاب برگزار شده که اگر علاقه‌مند هستید با یک جستجوی ساده می‌توانید تعداد بسیار زیادی از آن‌ها را بیابید. یکی از نقدهایی که من خوندم، مشروح جلسه‌ی نقد و بررسی بود که توسط روزنامه‌ی جام جم، با حضور خود امیرخانی و تعدادی از نویسندگان و منتقدان برگزار و در روز 19 تیر چاپ شد.

امیرخانی در قسمتی از این جلسه حرف‌های جالبی می‌زنه:

... اگر امثال ما اين حرف را نزنيم، چه كسي اين حرف را بايد بزند؟ از نويسندگان لائيك اين انتظار را كه نداريم.
من از موضع دفاع از امام خميني (ره) اشتباهات را يادآورمي‌شوم، اما لائيك‌ها خود امام را قبول ندارند.
فصل دو كتاب فصل چهار شده و فصل‌هاي دو و سه و چهار كه به بازگويي دلايل خروج ارميا مي‌پرداخت و طرحش ريخته شده بود و برخي قسمت‌هايش را نت زده بودم و آماده نوشتن بود حذف كردم چرا كه فضاي تلخي را براي جمهوري اسلامي‌تصوير مي‌كرد. كشش ارميا و آرميتا يك بهانه الكي براي پيشبرد قصه است و كساني كه داستان را درست خوانده‌اند احتمالا فهميده‌اند كه اين عشق ربطي به خط اصلي داستان ندارد و هرچه هست در دليل ارميا براي كندن از ايران خلاصه مي‌شود.
از ارميا در اين فضاي آخرالزماني كه به نظر من فضاي 20 سال بعد ايران است، انتظار چه كاري را داريد؟ آيا فكرمي‌كنيد اگر او در جدل با خشي پيروز شود، انقلاب اسلامي‌را به پيروزي رسانده است؟ اصلا او دليلي نمي‌بيند با خشي وارد جدل شود. اين فضا را من خودم شخصا تجربه كرده‌ام. شما در فضايي كه همه حرف مي‌زنند و عليه اعتقادات شما نظر مي‌دهند بهترين واكنشتان عدم شركت در بازي آنهاست.
به نظر من ارميا چاره‌اي جزاين نداشته است كه اين فعاليت آخرالزماني را انجام دهد.
...

توصیه می‌کنم اگر رمان را خوانده‌اید و تمام شده است، این نقد را بخوانید، در غیر این صورت جذابیت داستان را برایتان از بین می‌برد.

به همه‌ی دوستان خواندن کتاب رو توصیه می‌کنم. (مخصوصاً آنهایی که می‌خواهند بدانند بالاخره، این «بیوتن» یعنی چه؟) :)

ناشر کتاب: نشر علم

قیمت کتاب: 6500 تومان، چاپ اول (اگر کسی قیمت چاپ‌های بعدی را دارد در کامنت‌ها بگوید، ممنون می‌شوم)

خالکوبی "سیمائو سابروسا"

2008-06-12T11:51:00.001+04:30

دیشب یه مقداری که از بازی پرتغال - چک رو داشتم می‌دیدم که متوجه خالکوبی عجیب و غریب سیمائو سابروسا شدم!

اول فکر کردم نوشته "ما رفتیم". حالا که یه مقداری گشتم انگار رو دست چپش نوشته "مارتیم" اونم به فارسی. که اسم پسرشه انگاری. رو اون یکی دستش (دست راستش) هم نوشته "مریانه" که اسم دخترشه انگار. این اسما فارسین اونوقت؟ اگه باشن باید زنش هم ایرانی باشه اونوقت؟ و از این خاله زنک بازیا!

خلاصه، برای اطلاعات بیش‌تر من عکس‌های زیر رو پیشنهاد می‌کنم:

1 - 2

و البته بیش‌تر اطلاعات رو از اینجا بدست آوردم.

پ.ن: یکی نیست بگه مردشورتو ببرن با این آپدیت کردنت.

گزارش جشن انتشار اوبونتو 8.04 - حواصیل ماندگار

2008-05-23T14:11:00.008+04:30

با سلام خدمت دوستان عزیز
دیروز پنج‌شنبه 2 خرداد حضوری بهم رسانیدیم در پارتی انتشار نسخه‌ی جدید اوبونتو. از اونجایی که من کلاً از وبلاگ نویسی فاصله گرفتم و وقت شما بسیار ارزشمند‌تر از آن است که سر این نوشته هدر رود ، این را نوشتم که عکس‌هایی را که گرفته بودم در اختیار دوستان قرار دهم.
فقط یک توصیه‌ی دوستانه دارم برای شما هیچ وقت تنهایی به این جور جاها نروید،‌مگر اینکه خیلی معروف باشید، مثل سعید خان زبردست.
راستی کلاً یادم رفت بگم من با مهران رفتیم جشن و بعدش نوید هم اومد. کلاً خوش گذشت و جای شما خالی.
عکس‌ها را در پیکاسا آپلود کردم.
عکس هم که می‌بینید، عکس من و سعید خان است. (حالا کدوم سعیده کدوم منم، بماند!)
در همین رابطه بخوانید:
مداد آی‌تی : گزارشی از جشن انتشار اوبونتو ۸.۰۴ Hardy Heron
آلبوم عکس جشن که توسط یک فرد عکاس‌تر با دوربین بهتر گرفته شده

آقای متکی

2008-03-01T18:52:00.001+03:30

تقریباً یه هفته پیش آقای متکی اومده بود دانشگاه علم و صنعت. من هم قسمتی از سخنرانیش رو که به صورت پرسش و پاسخ بود شرکت کردم.

خیلی خوب صحبت می‌کرد، سعی می‌کرد از موضع قدرتش دور نشه و خیلی آروم پیش بره. یه چند باری هم خودش رو به عنوان برادر کوچک‌تر به دانشجوها قالب کرد! حضور خوب بود، ولی اون موقع که ما رفتیم هنوز جا برای نشستن بود.

یه بنده خدایی از آقای متکی چنتا سؤال کرد که یکیش این بود:

-اگر مردم فلسطین در یک رفراندوم به دولت فلسطین در کنار دولت اسرائیل رأی بدن و اسرائیل رو به رسمیت بشناسند، آیا دولت ایران اسرائیل را به رسمیت می‌شناسد؟

-ما دولت فلسطین را به رسمیت می‌شناسیم ولی رژیم صهیونیستی را خیر.

دوستان از من انتظار ندارید که نقل را عیناً بازگو کنم؟

وب نچندان مفهومی!

2008-02-28T19:24:00.001+03:30

بهتره یه تعدادی پست کوتاه هم داشته باشیم، مردیم از بس ننوشتیم و با خود گفتیم که کم و گوی و گزیده گوی و این حرفا.

رفتم دانشگاه تهران برای یه کنفرانس، کنفرانس «مهندسی نرم‌افزار، روندها و چالش‌ها». عجب اسمی، البته چون صبح کلاس داشتم بعد از ظهرش رو رفتم. یه خانمی داشت برای جمعیت نه چندان زیاد حضار در مورد WI توضیح می‌داد! یه قسمتش مبوط به وب مفهومی بود،‌توضیح می‌داد که چقدر سایت‌های معروفی مثل گوگل از گام‌های اولیه وب مفهومی عقب‌اند. از وب 3.0 هم حرف می‌زد. چیزی که برای من خیلی جالب بود،‌مثال‌هایی بود که می‌زد.

می‌گفت وقتی برای مثال ما به گوگل بگیم که دنبالِ جمعیت بزرگ‌ترین شهر اسپانیا هستیم، نمی‌تونه به ما جوابی بده. در صورتی که جواب‌های بزرگ‌ترین شهر اسپانیا و جمعیت مادرید رو درست می‌ده!

به نظر شما این انتظار زیادیه که گوگل بتونه جواب اینجور سؤال‌ها رو بده؟ آیا بقیه‌ی موتورهای جستجو می‌تونن جواب این جور سؤال‌ها رو بدن؟ تا وب مفهومی چقدر راه مونده؟

اعترافات یک بلاگری

2008-02-03T14:51:00.001+03:30

تا کنون بحث‌های زیادی مبنی بر اینکه کدام سرویس وبلاگ‌نویسی بهتر است انجام شده. البته کاملاً واضح است که هیچ سرویس وبلاگ‌نویسی کامل نیست و همه عیب‌هایی دارند.

در این بحث یکی از سخت‌ترین انتخاب‌ها به نظر من انتخاب بین Wordpress.com یا Blogger.com است. هردو از زبان فارسی پشتیبانی می‌کنند و Control Panel فارسی در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند. من به عنوان یک کاربر سرویس وبلاگ‌نویسی Blogger باید اعتراف‌هایی بکنم:

سیستم نظر دادن در Blogger در سطح بلاگفاست (!) و این را می‌توان بزرگ‌ترین عیب ظاهری Blogger دانست. در صورتی که آسانی و سرعت در نظر دادن در وبلاگ‌هایی که با استفاده از Wordpress مدیریت می‌شوند، بسیار عالی است. Blogger واقعاً باید فکری در این رابطه بکند.
Wordpress بسیار بهتر توانسته ارتباط بین اعضایش ایجاد کند. اگر دقت کرده باشید، یک وبلاگ تازه‌کار و خوب، خیلی سریع در wordpress پیدا و معروف می‌شود. امکاناتی مثل نمایش بهترین پست‌ها و وبلاگ‌های روز و همچنین وبلاگ‌های با بیش‌ترین پیشرفت در Wordpress، از مزیت‌های بسیار عالی آن نسبت به Blogger است. این موضوع شاید به این زودی‌ها در بلاگر به حقیقت نپیوندد چون به نظر می‌رسد زیرساخت‌های مناسب (!) برای این کار وجود نداشته باشد.
سرعت لود شدن صفحات در Wordpress بهتر از Blogger است. نمی‌دانم ولی شاید این یکی از مزایای عدم وجود امکانی برای دستکاری قالب در Wordpress باشد. در بلاگر من کمی کندی در لود شدن صفحات می‌بینم.

شاید بتوان موارد بالا را از مهم‌ترین برتری‌های Wordpress نسبت به Blogger دانست. Wordpress سبک، سریع، زیبا و بدون امکان دست‌کاریست. به نظر من Wordpress بسیار شبیه به Mac Book Air است. Mac Book Air هم بسیار نازک، زیبا و سبک است. ولی فقط یک فیش USB دارد و درایو نوری اصلاً ندارد. عمراً اگر بتوانید باطریش را عوض کنید. در عوض کلی امکانات بی‌سیم دارد. یک گیک هیچ وقت دوست ندارد نتواند چیزی را دست‌کاری کند.

ما در بلاگر فارسی چهار بخش اصلی داریم که سه تای آنها وبلاگ هستند. گروه بلاگر فارسی در گوگل و سه وبلاگِ بلاگر فارسی، مستندات بلاگر فارسی، پوسته‌های فارسی بلاگر. توصیه می‌کنم بار دیگر به سه صفحه‌ی ابتدایی این سه وبلاگ نگاه کنید، مخصوصاً به پوسته‌های فارسی بلاگر. ببینید تفاوت این سه صفحه چقدر زیاد است. هر سه یک وبلاگ عادی در بلاگر هستند، ولی این قابلیت انعطاف پذیری در بلاگر است که می‌توانید با استفاده از آن صفحه‌ی اول وبلاگتان را مثل بلاگر فارسی (مانند یک وبلاگ معمولی) داشته باشید یا چیزی مثل مستندات بلاگر فارسی (فقط عنوان‌های پست‌های مختلف) درست کنید، یا حتی چیزی مثل پوسته‌های فارسی بلاگر (که کار بسیار هوشمندانه‌ی نیمای عزیز است) که شبیهش را در جایی ندیده‌اید.

البته که انجام چنین کاری چندان آسان نیست ولی شما می‌توانید از انعطاف پذیری Blogger حداکثر استفاده را ببرید. می‌توانید کلی گلی منگولی از در و دیوار وبلاگتان آویزان کنید، یا کلی بهینه‌سازی انجام دهید.

دوستان توجه کنند که Blogger درست است که قابلیت‌های پیشرفته را داراست ولی همچنان سعی کرده تا حد بسیار خوبی سادگیش را حفظ کند. پس راه برای کسی هم که می‌خواهد فقط وبلاگ عادی بنویسد و حال و حوصله‌ی این کارها را ندارد هم باز است.

پ.ن: یاد یه چیزی افتادم. بعد از اینکه GMail ظرفیتش رو 1 GB اعلام کرد، همه شکه شدند، در آن موقع یاهو ظرفیتش 4 MB بود. بعدها دیدیم که یاهو کلاً محدودیت ظرفیت رو برداشت. این اتفاق خیلی شبیه به 3 GB شدن فضای آپلود فایل در وردپرس است.

پ.ن: چقدر سخته به جای بلاگر بنویسی Blogger!

خجالت می‌کشم در مورد غزه بنویسم

2008-01-25T17:01:00.000+03:30

واقعاً خجالت می‌کشم در مورد اتفاقات اخیر در غزه بنویسم.

از آن وقتی که اولین خبر در این مورد را شنیدم تا وقتی که اینگونه تلنگر خوردم می‌دانید چند روز می‌گذرد:

شما ايرانی های همه جای اين دنيای بزرگ يک مشت زباله انسانی هستيد! نمونه اش هم اين تفکرات عمداً مزخرفتان در وبلاگ های مزخرف ترتان است و اين احساس سفيد پوست بودن و جهان اولی بودن تان! نمونه دوم اش هم اين وب سايت شديداً آشغال بالاترين است که از آنجايی که همه شما از بيخ بلوند و سفيد هستيد نياز می بينيد سقوط هواپيما در فرودگاه لندن تبديل به موضوع داغ شود اما اينکه اسراييل دارد زنده زنده مردم را در غزه می کشد، به شما ربطی ندارد و شما اصولاً طرفدار اسراييل هستيد چرا که جمهوری اسلامی از ارث باباتان به فلسطين کمک می کند!

شرم بر من که راحت نفس می‌کشم.

در همین رابطه بخوانید:

عصیان: برای غزه بی‌برق، برای غزه محصور
راه من: آخر خون، ته شکنجه
سیبیل طلا: Motherfucking Fascists!!!
زیستن برای باز گفتن: نوار غزه شرافت مقاومت است
سردبیر خودم: چشم‌هایتان را باز کنید، هالوکاست امروز در غزه اتفاق می‌افتد
موضوع داغ که بعداً در بالاترین درست شد: آشویتز ...شصت سال بعد .... غزه
نگفتی‌ها: امروز همه فلسطينی هستيم
از سر بی‌حوصلگی: و من از این نظم متنفرم
رادیو زمانه: اسرائیل راههای ارتباطی غزه را مسدود می‌کند
آق بهمن
خوابگرد: دیگر هیچ چیز بوی انسان نمی‌ده
رادیو زمانه: لغو موقت محاصره غزه
گاه نوشته‌های آریو برزن: غزه در حال جنگه ؛ ما با کی در جنگیم ؟!
بامدادی: چرا ایران ساکت است؟
نگاهی دیگر نگاه ما: غزهٔ تا گلو وابسته به دشمن چگونه می‌خواهد با دشمن بجنگد
بامدادی: انسانیت تابع مد روز نیست

در مورد عاشورا و پست کمانگیر

2008-01-22T00:18:00.001+03:30

روز اول محرم می‌خواستم پستی بنویسم و تسلیت بگم و عکسی و نوشته‌ی کوتاهی. حتی مداحی هم براش آپلود کردم. نمی‌دونم چرا منصرف شدم از نوشتن. این رو هم نمی‌خواستم بنویسم، از حدودای ساعت 4 ظهر دارم با خودم کلنجار می‌رم و آخرسر الآن که نیمه شب است شروع می‌کنم.

از شب تاسوعا خونه رو (شهرک غرب) ترک کردم و به خونه‌ی یکی از فامیلامون تو پایین شهر (منطقه 17، زمزم) رفتم. عزاداری تو یکی از هیئت‌های اونجا رو ترجیه می‌دادم. جلوی خونمون یه مسجد بزرگ هست ولی بعضی موقع‌ها آدم با چیز دیگه‌ای بیش‌تر حال می‌کنه.

یه هیئت کوچیک شاید کلاً 30 متر مربع هم مساحتش نباشه، تو یه کوچه‌ی کوچیک و جمعیتی که به زور به 40 نفر می‌رسند. خیلی ساده. دو سه تا مداح خوب داره. من از بودن در اون فضا لذت می‌برم. از همه شیرین‌تر و غیر قابل وصف‌تر اون لبخند روی لب، اون شوخی کردن و اون شادی روح اون آدما بعد از عزاداریست. مطمئنم که کسانی که ندیدند و تجربه نکردند سخت درک کنند که چگونه کسانی که تا همین چند دقیقه پیش خودشون رو می‌زندند و گریه می‌کردند، الآن شادند و این شادی مثل هر شادی روزمره نیست، شادی از عمق قلب است.

وارد مجلس می‌شیم (با پسر خالم)، روحانی داره سخنرانی می‌کنه، (مثل تعداد کثیری از روحانیا چاق تشریف داره ولی آرامش خاصی داره و به آرامی سخن می‌گه) خیلی کم روضه می‌خونه و هنوز مداح رو من در جلسه نمی‌بینم، شاید پشت‌ سرم نشسته، روضه که تموم می‌شه یکی از مداح‌ها بغل دستش نشسته بوده، میکروفن رو دستش می‌ده و اون شروع می‌کنه. نگاه می‌کنم از مجلس بیرون می‌ره، شاید جای دیگه‌ای قراره بره. مداح اصلی میاد. روضه و گریه شروع می‌شه، برق‌ها خاموشه. روضه تموم می‌شه. تعدادی پیراهنشون رو درمیارن، در نور کمی که وجود داره از جا بلند می‌شیم، حلقه مانندی زده می‌شه. سینه‌زنی شروع می‌شه.

سینه می‌زنند. تناقضی در این رفتار و اصول اسلامی دیده می‌شه. دقت می‌کنیم به سخن قاطع پیامبر (ص) و یکی از محکم‌ترین اصول فقهی اسلامی که می‌گه : "ضرر و ضرر رساندن در اسلام نیست". این یک اصل فقهی است و اصول فقه برای انسان‌ عاقل بیان شده. اینها مست‌اند، که اگر نباشند خلاف اسلام عمل کرده‌اند. کسی که به خود ضرر می‌رساند مثل کسایی که در روضه‌ها دیده می‌شه تو سر و صورت خودشون می‌زنن تا حدی که خون مرده می‌شه، یا قمه می‌زنن و ... اگر واقعاً از خود بیخود شده‌اند که احکام فقه با از خود بی‌خود شدگان کاری نداره. شنیده‌ام که حضرت زینب روز عاشورا پیشونیشون رو با ضربه زدن به محمل زخمی می‌کنند و گفته شده که امام صادق (ع) خودشون رو برای امام حسین (ص) زدند.اما کسی حق نداره به بچه‌ی خودش صدمه بزنه، فقها اعلام کردند که حرام است و اینان که می‌کنند آیا خبر ندارند، آیا می‌دانند چه می‌کنند؟

سینه زنی به شور تبدیل می‌شه و ضرب‌ها بیش‌تر می‌شه. ریتم خاصی در سینه‌زنی وجود داره. در آخر مداح مثل همیشه با ریتم خاصی می‌خونه: " آهای اهل روضه‌ها آقامون یه روز میاد / عاشقای کربلا آقامون یه روز میاد" همه رو به قبله (کعبه) هستند و چند نفر ایستاده سینه می‌زنن و بقیه نشسته‌اند. خیلی از این قسمت خوشم میاد. سینه‌ زنی با دعا تموم می‌شه، قبل از دعا کسانی که لخت شده‌بودند لباساشون رو می‌پوشند. اوایل دعاست که مداح با لحنی جدی‌تر ولی با صدایی آروم می‌گه که بعضی از دوستان میان عزاداری و تا نیمه شب تو هیئت‌ها مشغول این کاراند ولی وقتی که خونه می‌رند می‌گیرند می‌خوابند و نماز صبحشون قضا می‌شه، امام حسین برای نماز شهید شده. دعا که تموم می‌شه برق‌ها روشن می‌شه.

برخی از جوان‌ها از همان لحظه می‌خندند و با یکدیگر شوخی می‌کنند، بقیه هنوز سعی می‌کنند چیزی بروز ندهند و ساکت‌اند، همهمه رو به زیاد شدن است و به همین نسبت لبخند‌ها بیش‌تر می‌شود. در نگاه‌های بهم لبخند می‌زنند. در صحبت کردن‌ها شوخی قاطی می‌شود. مقداری خوراکی توضیع می‌شود و مداح اعلام می‌کند که فلان هیئت اینارو آماده کرده و موقع بیرون رفتن شام داده می‌شه. تموم می‌شه و ما اونجا رو ترک می‌کنیم و یه قیمه‌ی حسابی میل!

به راستی که افتخار می‌کنم که مسلمانم. در زیارت عاشورا (که گفته می‌شه حدیث قدسی است) در بخش پایانی که در سجده خونده می‌شه داریم که:

اللهم لک الحمد حمد الشاکرین لک علی مصابهم الحمد لله علی عظیم رزیتی اللهم ارزقنی شفاعة الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین الذین بذلوا مهجهم دون الحسین علیه السلام

به راستی اگر کسی اینگونه دعا کردن به ما نیاموخته بود ما نمی‌توانستیم اینقدر خوب خدا را شکر کنیم.

برخی تحریفات در اسلام در عاشورا به اوج می‌رسد و باعث می‌شود کسانی بنویسند که "عاشورای امسال -روز شرمندگی" حق می‌دهم به آن‌ها. اما به کسی که اینگونه سخن می‌گوید حق نمی‌دهم:

بار بعدی که کسی در باب “ارحم الراحمین” سخنرانی کنه این عکس رو می گذارم جلوش. خوشحالم که مسلمان نیستم.

یادم میاد اون موقع‌ها که بالاترین می‌رفتم، تو یه بحثی بود، کسی که خودش رو لایک معرفی می‌کرد می‌گفت که اسلام اسلام می‌کنید، همین صدام حسین رو دیدی چگونه خوار و ذلیل شد؟ و توسط آمریکایی‌ها با خفت کشته شد؟

بش گفتم دوست عزیز این چه حرفیه؟ شما ورداشتی صدام حسین رو با اسلام کردی یکی؟

خوشحالم که لایک نیستم که اگر استدلال کردن بر این روش باشد خدا داند که انسان‌هایی که در ظاهر یا باطن واقعاً به خدایی ایمان ندارند در دنیا چه جنایات که نمی‌کنند.

هدفم از این پست این بود که یه عزاداری ساده (از نظر خودم) رو برای دوستی مثل کمانگیر شرح بدم. سعی کردم خوب اینکارو بکنم ولی بازم تا نبینی نمی‌شه. البته که من هم با کارهای غیر اخلاقی که صورت می‌گیره در این مراسم مخالفم، مثل همین پست کمانگیر که درش عکس بچه‌ای گذاشته شده که در تعزیه شدیداً داره آزار می‌بینه. جاهای دیگم چنین چیزی هست. مثلاً تو مجلس‌های مداحی همین محمود کریمی، مخصوصاً شب هفتم محرم که شب علی‌اصغر است، برخی مادرها نذر می‌کنند و بچشون رو میارن می‌دن دست این یارو و این محمود خان می‌خواد ترسیم کنه اتفاقی که افتاده رو و تا حدی جلو می‌ره که بچه زیر گریه می‌زنه. خیلی زشته، اون مادر چی فکر کرده؟

در آخر چند نتیجه می‌گیریم:

دوستان نوشته‌های من رو به عنوان اسلام قبول و نقد نکنند. نوشته‌ی من رو می‌خواید نقد کنید بحث دیگه‌ایست.
~~دوست کانادا نشین من~~، چاکرتیم، یه مقداری درکت می‌کنم و شاید اگر وضع تو را داشتم (بی دین بودم و ~~کانادا نشین~~ مقیم کانادا و ...) مثل تو رفتار می‌کردم ولی انصاف نیست حرفات و نتیجه گرفتن‌هات. کسای دیگه اشتباه کردن، حالا هرکی بیاد به قول خودت در باب ارحم الراحمین سخنرانی کنه اینو می‌ذاری جلوش؟
ساعت دو شده و من باید برم بخوابم!

پس نوشت: دیروز پابلیشش نکردم، امروز این کارو می‌کنم.

+[تکمیلی]: موضوع این پست به نوشته‌ی من ختم نشد و کمانگیر با پیگیری‌های کم نظیرش بحث رو به جاهای خوبی رسوند. توصیه می‌کنم بحث‌های توی کامنت رو بخونید و همجنین نظرات پست کمانگیر رو. در همین رابطه دوست دیگری هم مطلبی نوشته : یکشنبه‌های بهشت : ارحم الراحمین.

شخصی با نام پرانتز نظری دادن و نقدی به من داشتن. من نقد ایشون رو تا حدودی وارد می‌دونم و تصحیحی اعمال می‌کنم و از کمانگیر عذر خواهی می‌کنم. با تشکر از ایشون.

حداکثر استفاده از فید خوان گوگل

2008-01-05T00:13:00.001+03:30

از زمان عرضه تاکنون، فید‌خوان گوگل پیشرفت‌های فراوانی کرده و اکنون به جرأت می‌توان آن را به عنوان بهترین نرم‌افزار فید‌خوان آنلاین معرفی کرد. هم اکنون از 220 مشترک فید وبلاگ من بیش از 170 نفر آنها از Google Feedfetcher (یا Google Reader یا iGoogle) برای دنبال کردن فید وبلاگ من استفاده می‌کنند (می‌شود به راحتی حدس زد که اکثر آنها از Google Reader استفاده می‌کنند).

امکانات منحصر بفرد و ویژگی‌های اجتماعی این فید‌خوان را مناسب هر کاری می‌کند. گاهی نتایجی که از طریق جستجوی آن بدست می‌آورید بسیار مناسب‌تر از نتایج جستجوی موتور جستجوی گوگل است! گاهی با امکانات برچسب گذاری آن می‌توان بهترین اطلاعات را در یکجا جمع کرد و ... .

در این پست قصد دارم تا روش‌هایی را برای استفاده‌ی حداکثر از این نرم‌افزار فید خوان آنلاین، که در وبلاگ Micro Persuasion یاد گرفته‌ام به شما معرفی کنم. اگر شما از روش‌های دیگری استفاده می‌کنید، آن‌ها ‌را در قسمت نظرات بیان کنید (I share, U share, V learn).

این پست از چند قسمت اصلی تشکیل شده است:

نگاهی دیگر به فیدخوان گوگل به عنوان یک بانک اطلاعاتی
اضافه کردن تعداد زیادی فید، به روشی سازمان دهی شده
یک روش مناسب برای تقسیم‌بندی (روش سه بعدی)
استفاده کردن از یک روش طبقه‌بندی که بازیابی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات را راحت‌تر می‌کند
استفاده کردن همزمان از مرتب‌کردن، جستجو کردن و به اشتراک گذاشتن

نگاهی دیگر به فیدخوان گوگل به عنوان یک بانک اطلاعاتی

به فید خوان خود مثل یک بانک اطلاعاتی نگاه کنید، از اینکه فید‌های زیادی را به فیدخوان خود اضافه کنید نترسید، شما که قرار نیست همه‌ی آنها را بخوانید، پس دکمه‌ی Mark all as read به چه دردی می‌خورد، پیشنهاد می‌کنم که فید‌هایی که بشدت به روز می‌شوند مثل فید بالاترین، فید یک سایت خبری، فید فروم‌ها و ... را با یک برچسب مشخص کنید و هر از چند گاهی همه‌ی آنها را به صورت خوانده شده در آورید. با اضافه شدن امکان جستجو، فید خوان گوگل بسیار شبیه به جیمیل شده است، که باید مانند یک بانک اطلاعاتی به آن نگاه کرد. پس اصلاً از تعداد زیاد فید نترسید، 400 فید برای شروع خوب است! (ضمناً یادمان نرود فید فقط مختص به وبلاگ‌ها و سایت‌های خبری نیست، چیز‌های زیادی در وب فید داردند، مرتبط : استفاده های RSS Feed)

اضافه کردن تعداد زیادی فید، به روشی سازمان دهی شده

همانطور که در بالا گفتم، توصیه‌ی شدید به اضافه کردن تعداد زیادی فید به فیدخوانتان دارم. فقط یادمان نرود که هر فیدی که اضافه می‌شود باید در دسته‌بندی‌های مناسب خود قرار بگیرد. شما می‌توانید از برچسب‌گذاری‌های موضوعی برای فید‌های خود استفاده کنید. برای مثال فید‌هایی که به سرعت آپدیت می‌شوند و شما وقت خواندن یا مرور کردن آنها را ندارید در پو‌شه‌ی مربوط به موضوع خود و پوشه‌ی فید‌هایی که زیاد آپدیت می‌شوند قرار دهید،‌ تا هنگامی که به دنبال مطالب خاصی می‌گردید بتوانید از آن‌ها استفاده کنید (از طریق پوشه‌های موضوعی) و اگر وقت خواندن آن‌ها را نداشتید با یک کلیک تمام آنها را به صورت خوانده شده در آورید (با استفاده از پوشه‌ی فید‌های پر آپدیت!). یادتان نرود یکی از بهترین ویژگی‌های فید‌خوان گوگل این است که شما می‌توانید یک فید را در چند پوشه قرار دهید.

یک روش مناسب برای تقسیم‌بندی (روش سه بعدی)

برای اینکه در هر زمان، مکان و به دنبال هر موضوعی که به فید‌خوان خود سر می‌زنید بتوانید بدون سرگیجه آنچه مناسب است را بخوانید بهتر است سه نوع دسته‌بندی برای فید‌های خود داشته باشید:

1. بر اساس اولویت

2. بر اساس موضوع

3. بر اساس مکانی که در آن قرار دارید.

*مطمئناً شما هم اولیت در خواندن مطالب موجود در فید‌خوانتان دارید. برای مثال ترجیه می‌دهید اول مطالب وبلاگ یک پزشک را بخوانید و بعداً مطالب وبلاگ من رو! پس این دسته‌بندی رو می‌تونید به صورتِ اول، دوم، سوم و ... و آخر، انجام بدید.

*موضوعات هم می‌تونند روش مناسبی برای دسته‌بندی باشند. موضوعاتی مثلِ طنز، عکس، سیاست، فناوری، طراحی و ... .

*شما دوست دارید وقتی که تو خونه هستید چه چیز‌هایی بخونید، مطمئناً موقعی که سر کار هستید دوست‌دارید مطالب مرتبط با کارتون رو بخونید. تو دانشگاه چطور؟ بعضی‌ها موقع ناهار هم فیدخوانی می‌کنند!

دقت کنید نکته‌ی مهم این است که تمام این دسته‌بندی‌های را با هم داشته باشید. برای مثال، فید وبلاگ یک پزشک رو دوست دارید وقتی در خونه هستید بخونید، در اولویت اول شما هم قرار داره و مطالب پزشکی و فناوری رو هم دربر می‌گیره. شاید من دانشگاه هم بخوام این فید رو بخونم!

نکته‌ی را یادآوری می‌کنم. اگر شما قبلاً‌ نوع دسته‌بندی دیگری برای فید‌خوانی داشتید (مثل خود من) و حالا می‌خواهید از این نوع دسته‌بندی استفاده کنید، انجام این کار در طی یک عملیات 3 ساعته هم ممکن است با شکست و خستگی فراوان مواجه شود. به مرور این کار را انجام دهید. به مرور موضوعات خود را تکمیل کنید. اول تعدادی وبلاگ را در دسته‌بندی‌های جدید قرار دهید، حال وقتی در خانه هستید فید‌های کنونی داخل این دسته‌بندی را بخوانید و فکر کنید چه فید‌های دیگری را نیز دوست‌ دارید هنگامی که در خانه هستید بخوانید و به همین ترتیب برای مکان‌های دیگر اولیت‌ها و موضوعات عمل کنید.

استفاده کردن از یک روش طبقه‌بندی که بازیابی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات را راحت‌تر می‌کند

یکی از بهترین قابلیت‌های فید خوان گوگل برچسب‌گذاری tagging است که با پوشه‌ها folder فرق دارد. گوگل امکان برچسب گذاری تک پست‌ها را به شما می‌دهد. برای مثال شما می‌خواهید در مورد موضوعی مطلبی در وبلاگ خوب بنویسید. اول می‌توانید پست‌های مرتبط با آن موضوع را از طریق جستجو یا دسته‌بندی‌های موضوعی پیدا کنید، حالا آن‌هایی که مد نظرتان است را با یک برچسب مشخص می‌کنید، حال تمام آن اطلاعات را در تحت یک برچسب ویژه جمع‌آوری کرده‌اید. ضمناً شما می‌توانید از طریق ایمیل کردن هر پست به نوعی از دسته‌بندی از این پست‌ها در ایمیل خود برسید! (از Inbox خود بیش‌تر استفاده کنید! اگر جیمیل باشد که بهتر)

استفاده کردن همزمان از مرتب‌کردن، جستجو کردن و به اشتراک گذاشتن

حالا شما زمینه‌ای محیا برای استفاده‌ی هرچه بیش‌تر از اطلاعات درون فید‌خوان خود دارید. برای مثال شروع به تگ‌گذاری پست‌ها کنید، آنهایی که می‌خواهید با همکاران یا دوستانتان به اشتراک بگذارید، یک فولدر ویژه را عمومی کنید، فید آن را در FeebBurner وارد کرده و بگذارید کسانی که می‌خواهند از طریق ایمیل عضو آن شوند!

با تگ‌گذاری و ساختن پوشه‌های موضوعی و ... شما می‌توانید با استفاده از جستجو در همان پوشه، اطلاعات خوبی بدست آورید. برای مثال می‌خواهید بدانید در هفته‌ی اخیر در سایت‌های Bookmarking مثل Digg و reddit چند مطلب در مورد ایران ارسال شده، جواب به سادگی بدست می‌آید.

+منابع:

Micro Persuasion : Become a Knowledge Management Ninja with Google Reader
dmiessler.com : A Three-Dimensional Approach to Organizing Your Feeds Using Google Reader

از هم اکنون شروع کنید. اگر از مطالب این وبلاگ استفاده می‌کنید،اگر از مطالب آن خوشتان می‌آید، فید آن را به فید خوان خود اضافه کنید.

آرزوهای گیکی

2007-12-22T17:57:00.001+03:30

بازی جدید وبلاگستان رو حسن خان راه انداخته، اسم این بازی آرزوهای گیکی‌ است، هدف از این بازی و قواعدش رو از پست حسن‌خان بخوانید.

مثل اینکه بازی دعوت و اینا می‌خواد ولی کی به کیه منم خودم رو به عنوان گیک جا می‌زنم و در بازی شرکت می‌کنم.

از بزرگترین آرزوهای گیکی من همان چیزی است که دکتر در آرزوهای گیکی خودش عنوان کرده. یه برنامه‌ی تلویزیونی مثل نود در مورد وبلاگستان وجود داشته باشه. چهره‌های شاخص وب رو به تلویزیون بکشونیم، در مورد مشکلات صحبت کنیم. ایده‌ی اصلی این فکر رو من در وبلاگ یک پزشک خوندم، فکر کنم یه روز در برگشتن از دانشگاه (رسالت) تا خونه (میدون صنعت) کلاً به این موضوع فکر می‌کردم و توهم فانتزی و این حرفا. واقعاً تصور اینکه مزیدی داره برای تمام مردم، امکانات فیس بوک رو شرح می‌ده جالبه. ترجیحاً از شبکه 3 پخش بشه. ضمناً بازی‌های اینچنینی وبلاگستان هم هر هفته در برنامه اعلام می‌کنیم!
گوگل در پستی در Blogger Buzz از فعالیت‌های بسیار گسترده‌ی تیم بلاگر فارسی تشکر کنه و در نامه‌ی محرمانه از ما برای ترجمه کردنِ بلاگر به فارسی و آماده سازی قالب‌ها کمک بگیره. بعد ما یکی یدونه از این تیشرت‌های بلاگر بخریم و کل تیم بلاگر فارسی با هم یه عکس دسته جمعی منتشر کنیم!
به سرکردگی و دعوت من یه روز خیل عظیمی از وبلاگ نویسان از جمله، رضا مقدری، علیرضا مجیدی و آقای اولد فشن و ... (حداقل 50 نفری بشیم) یه صعود دسته جمعی به یکی از ارتفاعات کوه‌های اطراف تهران داشته باشیم و باعث بشیم این جنبش در دیگر شهر‌ها هم راه بیافته. از اونجایی که تا اون موقع(!) سرعت اینترنت هم خوب شده چندتا پادکست و ویدئوکست هم از این صعود غرورآفرین برای ملت غیور پرور ارسال کنیم. خیلی دوست دارم که در طی صعود، من و رضا مقدری برای بالا رفتن کل بذاریم! (آقا رضا ما شدیداً مخلص شماییم).

من هم گیکِ هنر و تبلیغات Old Fashion رو به بازی دعوت می‌کنم.

+[مشاهده]:

آرزوهای گیکی بالا توصیه می‌شوند (تا آخرین لحظه‌ای که کانکت بودم همین‌ها رو پیدا کردم)

روزگار شدیداً در گذر است!

2007-12-16T21:28:00.003+03:30

بدجوری داره می‌گذره و شدیداً یکنواخت شده.

بسیار زیاد از ویندوز داره حالم بهم می‌خوره، تقریباً دیگه حوصلش رو ندارم، گندش رو درآورده، دیروز در طی عملیات‌های محیر العقول، با استفاده از سی‌دی اوبونتو تونستم کامپیوتر رو به حالت عادی برگردونم. تنها مانع بر سر راهم برای مهاجرت به اوبونتو، فایل‌هایی است که دارم، باید یه طوری ازشون بک‌آپ بگیرم.
چنتا ایده تو ذهنمه، چی می‌شه اگه عملی بشه!
ایرانسل تو دانشگاه ما دکه زده، مسابقه هم برگذار می‌کنه: هرکی زودتر اون متنی رو که روی پرده افتاده رو SMS بزنه!! جایزه: Nokia N95. یکی از دکه‌ها مقابل درب مسجد کنار در اصلی ورودی قرار داره. چندین بار نشریه‌های دانشجویی مختلف اعتراض خودشون رو نسبت به حضور تبلیغات در داخل دانشگاه اعلام کرده بودند. امروز در حرکتی جالب بسیجی‌ها دکه‌ی جلوی مسجد رو جمع و به خارج دانشگاه منتقل کردند. «فضای دانشگاه جای تبلیغات نیست!» این جمله‌ای بود که در هنگام این عملیات شنیدم.
شدیداً از فیلتر شدن حسن زیر خط آی‌تی و دکتر مزیدی متأسف شدم.
منچستر (شیــــــــــــــــــــــــره!) در خانه لیورپول، 1-0 برد. من شدیداً طفدار منچستر هستم! زننده‌ی گل : تِوِز. دفاع منچستر عالی بود، فقط دروازه‌بان سوتی می‌داد!
جاوا واقعاً زبان‌برنامه نویسی مناسبی برای شروع یادگیری برنامه‌نویسی است. آموزش برنامه‌نویسی جاوا به زودی شروع خواهد شد. (گفتم قول بدم تا بعداً از رو تنبلی بیخیالش نشم) (فردا امتحان همین درس برنامه‌نویسی رو دارم!)
دو هفتس جمعه‌ها می‌رم کوه با پدرم، قله رو می‌زنیم! (حالا انگار چند متره) بر می‌گردیم پایین! خیلی حال می‌ده.
ملالی نیست جز فیلتر شدنِ حسن و حسین! (حسن زیر خط آی‌تی و حسین مزیدی)!

بلاگر فارسی افتتاح شد!

2007-12-16T21:28:00.001+03:30

دو روز پیش قرار بود بلاگر فارسی رسماً به دوستان معرفی بشه، من تأخیر داشتم.

اسم گروه : بلاگر فارسی
هدف گروه : آسان کردن استفاده از بلاگر برای فارسی‌زبانان (اینو از خودم در آوردم)!
وبسایت رسمی گروه : بلاگر فارسی
اعضای گروه : سید یوسف منیری، نیما، حسن آی‌تی لاین، علیرضا رادیکال2، مجتبی، یاسر میکرودامپ!!! (رسماً اسمم رو فاش کردم)، دیگلی، بهرام
بخش‌های اصلی گروه: وبلاگ اصلی، وبلاگ مستندات، بخش پوسته‌ها(اصلاً شبیه وبلاگ نیست، ابتکار بسیار جالبی از نیمای عزیز)، گروهِ «پشتیبانی فارسی بلاگر»(فعلاً 11 عضو داره)

خوب اینم از مقدمات شما می‌تونید برای اطلاعات بیش‌تر این پست پیر گروه رو بخونید یا اینا رو + +

مثل اینکه بلاگر داره به سمت فارسی شدن پیش می‌ره، این خبر خوبی برای ماست.(+ +)

امیدوارم وبلاگ مستندات بسیار بتونه به شما کمک کنه. از تمام تازه کارها دعوت می‌کنم برای شروع وبلاگ نویسی حتماً به بلاگر بیاید و از هیچ چیز نترسید، بلاگر همه چیز در اختیار شما قرار می‌دهد، ما نیز در کنار شماییم.

کمانگیر چگونه نتیجه گیری می‌کند؟

2007-11-26T22:34:00.001+03:30

جناب آرش خان خیلی آدم تیز بینیه، اینو می‌شه از عکس‌هایی که به اسم عکس روز در وبلاگش می‌ذاره فهمید. ولی من چیزی رو متوجه نمی‌شم و اون اینه که چرا کلی‌گویی در کلام ایشون دیده می‌شه؟

مثـال:

در پستی کمانگیر از تیتری استفاده می‌کنه که به نظر من درش غرض وجود داره و می‌خواد افراد رو تحریک کنه. او می‌نویسه:« آیا خمینی یک جنایتکار بود؟»:

بیاید تصور کنید که همین فردا جمهوری اسلامی بساطش رو جمع کنه. حالا ما ایرانیها موندیم و اینکه چه بکنیم. بوضوح طبقه ای از آدمها در ایران بوده اند که به معنای سلیس کلمه “مفت خوری” کرده اند. این شامل دسته عظیمی از روحانیون، بسیجی ها، و کلا طبقه “حکومتی” میشه.

نمی‌دونم این جمله‌ی آخر رو کمانگیر بر چه اساسی می‌گه؟ آیا او به گفته‌ی عوام توجه می‌کنه؟ آیا او کلی گویی می‌کنه؟ شاید او داره مبالغه می‌کنه؟ نــــه، مگه می‌شه؟ کسی که این جمله رو می‌خونه چی برداشت می‌کنه؟ فکر می‌کنه نویسنده‌ی این متن با ارفاق داره می‌گه دسته‌ی عظیمی، در صورتی که در واقعیت باید همه باشند و چند استثنا. (همه مفت‌خور باشند ولی چند استثنا وجود دارد) کار وقتی بدتر می‌شه که کمانگیر در ادامه می‌نویسه:

آیا این به ما حق رو می ده که فردا این عده رو به تیر چراغ برق آویزون کنیم؟ اگر این کار رو بکنیم یعنی ۳۰ سال برگشتیم عقب و “ساواکی” رو با “حزب اللهی” عوض کردیم.

وقتی از« این به ما حق رو می‌ده» استفاده می‌کنه،‌اطمینان خودش رو به خواننده‌ی مطلب از جملات بالا القا می‌کنه. من وقتی گیج می‌شم که کمانگیر پاراگراف بعد رو می‌نویسه:

نکته اساسی اینه، آیا آدمی مثل خمینی رو باید به خاطر جنایاتش مذمت کرد؟ آیا من مطمئنم اگر من جای این آدم بودم و میلیونها آدم هر کلمه من براشون مثل وحی منزل بود، من هم دیکتاتور نمی شدم؟

این گیجی من به خاطر کلامات و اسامی به کار رفته نیست، به خاطر نحوه‌ی پیش‌روی و نتیجه‌گیری گیری و جمع‌بندی! بحث توسط اوست. لحظه‌ای جای سؤال را باقی نمی‌گذارد که آیا واقعاً خمینی جنایتکار است!؟ خمینی؟؟ کسی که کل ملت ایران را از دست حکومت شاهنشاهی-امریکایی!! خلاص کرد؟

سؤال من از جناب کمانگیر این است که از کجا و با توجه به چه منبعی، چه شنیده‌ای، چه دیده‌ای، یا حتی چه استدلالی این حرف را می‌زند؟ گاهی شک می‌کنم که کمانگیر اصلاً در ایران زندگی کرده باشد. اینجاست که هنگ می‌کنم و از اینجا به بعد را نمی‌فهمم چه می‌گوید:

آیا به این ترتیب خمینی فقط جنایتکار نیست به این سبب که در شرایط بدی قرار گرفته؟ آیا ساده انگاری نیست اگر داستان رو با فحش دادن به خمینی فیصله بدیم؟

واقعاً در مورد این دو سطر آخر متوجه منظور کمانگیر نمی‌شوم، چه می‌گوید؟ آیا دارد می‌گوید فحش بدهیم به خمینی یا ندهیم، آیا قبلاً که فحش می‌دادیم خوب کاری می‌کردیم ولی کم بود؟ آیا چی؟؟

ببینید اثر این حرف‌ها چگونه باعث می‌شه که کسانی چگونه بدون داشتن هیچ اطلاعی و یا هیچ علاقه‌ای به کسب اطلاع در مورد حکومت اسلامی، ولایت فقیه و کلاً ولایت حرف بزنند:

why the same thing didn’t happen for Gandhi in india or Mandela ? they had enough power and popularty to become a dictator,that was khomeini, him slef and islam that is in thrist of power with out any mercy (در کامنت‌های پست کمانگیر)

دوستان بدانند که از بهترین چیز‌ها این است که انسان سخن افراد زیادی را بشنود، سخن تفکرات مختلف را بشنود، در مورد آنها فکر کند. مستقیماً در قرآن به این موضوع اشاره شده که:

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ - جزء 23 سوره الزمر آيه 18

همان كسانى كه سخنان را مى‏شنوند و از نيكوترين آنها پيروى مى‏كنند؛ آنان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده‏، و آنها خردمندانند.

دقت کنیم و فکر کنیم، قرآن چیزی نیست که با یکبار خواندن و یک دقیقه فکر کردن به عمق آن پی ببریم.

حالا که بحث از قرآن شد من موضوع دیگری رو می‌خوام مطرح کنم. دوستانی عدم وجود امنیت در جامعه رو اینطوری عنوان کردند:

در اینکه خود رژیم در ناامنی جامعه عامل اصلی‌ه هیچ شکی نیست (منبع: نسخه‌ی 17)

من با این حرف موافق نیستم این ما هستیم که عامل اصلی هستیم. دقت کنید به قرآن که می‌گه:

إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ - جزء 13 سوره الرعد آيه 11

خداوند سرنوشت هيچ قوم [و ملّتى‏] را تغيير نمى‏دهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند! و هنگامى كه خدا اراده سوئى به قومى [بخاطر اعمالشان‏] كند، هيچ چيز مانع آن نخواهد شد؛ و جز خدا، سرپرستى نخواهند داشت‏!

از ماست که بر ماست. من نمی‌گویم حکومت خوب است، من می‌گویم کلاً هر حکومتی به فکر حفظ خودش است، حال اگر فکر بکند که وجودش باعث خوشبختی است که بدتر. این ماییم که مقصریم.

هدیه‌ی من به نسخه‌ی 17

2007-11-24T18:46:00.001+03:30

به نظر من دوستان بلاگر دوستان خوبی برایمان خواهند بود. دوستانی که تقریباً مثل ما فکر می‌کنند، دوستانی که حرفمان را می‌فهمند، دوستانی که دغدغه‌هایمان را می‌فهمند. وقتی از آنها با وب 2.0 صحبت بکنی، شاخ در نمی‌آورند، وقتی اینترنت اکسپلورر را مسخره می‌کنند، می‌خندی. وقتی می‌گی دکتر یاد اولین کسی که می‌افتند،‌دکتر م(ج/ز)یدی است، نه دکتر حسابی! چرا نباید با این دوستان ارتباط در دنیای واقعی داشته باشیم؟ چرا نباید ارتباط‌های واقعیمان را تقویت کنیم؟

در همین راستا چند وقتی است که دوست خوبی به نام مهران پیدا کرده‌ام. مهران نویسنده‌ی وبلاگ Version 17 است. او علاقه‌ی زیادی به Linkin Park داره (تا مدت‌ها فکر می‌کردم Linking Park!) او وبلاگ دیگری هم به اسمِ Projekt Revolution درباره‌ی این گروه معروف داره.

یکی از بهرتین راه‌های قوی کردن یک دوستی (از نوع مشروع!) دادن هدیه است. و این هم هدیه‌ی من است به مهران:

شاید خودت هم نسخه‌های اصلی آلبوم‌های گروه مورد علاقت رو داشته باشی، ولی من یکیش رو دارم و می‌خوام کادش کنم بدمش بهت. البته کادش نمی‌کنم. همین‌طوری قبول کن دیگه.

در آخرین پست وبلاگ Projekt Revolution که در بالا ذکر خیرش بود آمده که :

24 October هفتمين سالروز انتشار اولين آلبوم رسمي Linkin Park با نام Hybrid Theory بود. اين آلبوم تا به امروز موفق‌ترين آلبوم Linkin Park به شمار ميره كه تونسته گواهي Diamond رو كه بالاترين گواهي هست از موسسه RIAA دريافت كنه. Hybrid Theory به تنهايي بيش از ده ميليون نسخه فقط در آمريكا فروش داشته و در كل دنيا هم نزديك به بيست ميليون نسخه فروش داشته كه با احتساب بالاي 40 ميليون فروش كل آلبومهاي Linkin Park تا به امروز نيمي از كل فروش آلبومهاي Linkin Park تا به امروز رو در بر ميگيره!

پس یه آلبوم اصلِ اصل و اوریجینال که پرفروش‌ترین آلبوم Linkin Park هم هست. هدیه‌ی من است به تو. در زیر چنتا عکس دیگه ازش می‌ذارم:

امیدوارم که تونسته باشم خوشحالت کنم و این به دوستیمون کمک کنه.

کاری که شما می‌کنی، اگر خواستی (مجبور نیستی - می‌تونی عشوه بیای!) یه ایمیل به من بزن و درش مشخصات کامل و یه آدرس بده تا با پست واست بفرستمش. می‌تونی بیای در خونمون بگیری اگه دوست داری،‌ یا یه جایی قرار بذاریم همدیگرو ببینیم.

ایمیل من : microdumpblog در جیمیل. منتظر ایمیلت هستم.

مجیدی بهترین ایرانی وب است

2007-11-23T20:15:00.001+03:30

پیش نوشت: خاطره‌ای دارم که به من ثابت می‌کند، که گاهی سکوت در مواردی باعث می‌شود که فردی که به او اتهامی وارد شده، بسیار سرد و نا امید شود. پس چون فکر می‌کنم حق با دکتر مجیدی است، این مطلب را می‌نویسم.
پیش نوشت: من به علت دور بودن از دنیای وب چند روزی دیر متوجه این موضوع شدم.
پیش نوشت: کسی فکر بدی نکند، این مطلب برای من مهم‌ترین مطلبی است که در این وبلاگ می‌نویسم.

جریان چیست: علیرضا مجیدی، نویسنده‌ی وبلاگ یک پزشک رو که حتماً می‌شناسید. یک شخص ناشناس، در پستی در وبلاگش مطلبی در مورد دکتر ما نوشته که توصیه می‌کنم بخونیدش. در این مطلب سعی شده که ارزش کار علیرضا مجیدی رو به خاطر اینکه ترجمه هستند، و درشون به منبع ترجمه لینکی داده نشده، (در حالی که، دکتر جمع‌آوری و ترجمه رو با هم انجام می‌ده و لینک هم داده شده) پایین بیاره، و البته به خوانندگان وبلاگ گفته که شما وب گردهای ایرانی این بهترین وبلاگتون شده؟ وبلاگی که تولید محتوا نمی‌کنه. در جایی به دکتر رسماً توهین کرده که تو دزدی!

لینک‌های زیر رو می‌تونید در مورد این موضوع دنبال کنید:

درباره‌ی وبلاگ یک پزشک: چگونه ترجمه‌های بدون منبع، وبلاگی را از نظر ایرانی‌ها برتر می‌کند؟ (بالاترین) + سپاسگزارم (وبلاگ یک پزشک) + پاسخ <<یک پزشک>> به لینک انتقادی بالاترین (بالاترین) + آیا بالاترین صاحاب ندارد (شاخ به شاخ) + سپاسگزارم یا علیرضا مجیدی دوستت داریم (ورژن 17)

توصیه می‌کنم که دوستان نظرات رو در بالاترین دنبال کنند و خودشون قضاوت کنند. به مطلب شاخ به شاخ هم نگاهی بندازید که عکس‌هایی برای روشن شدن بیش‌تر موضوع گرفته.

من چی می‌گم این وسط: بعضی از این دوستان گفتند که نویسنده‌ی این مطلب انتقادی قصدی جز معروف شدن نداشته. البته ممکنه، ولی همانطور که از سخنانش بر میاد، این پسا فقط یه پست عجولانه و بدون منطق و از روی بیکاری است:

قبل از هر سخنی انسان باید تامل کند و ببیند کلام او چیزی بر سکوت می افزاید.
تنها اگر پاسخ خیر بود حرف زدن مجاز است.

آقا من از وقتی از ایران اومدم بیرون دوباره وبلاگ خوان شده ام. با شور و حرارتی خاص جریانات وبلاگی را دنبال می کنم و کامنت گذاری هم می کنم ... گاهی چیزهای می بینم که خونم به جوش می آید و دلم می خواهد بیایم در وبلاگ خودم آبروی طرف را ببرم. یک نمونه اش وبلاگ یک پزشک. امروز یک جایی خوندم که این وبلاگ در مسابقات وبلاگی نامزد شده است. رفتم به این وبلاگ که ببینم یک وبلاگ برجسته چه طور چیزی است.

دوست عزیز شما خودت رو چندین بار ببری بالا بکوبی زمین به هیچ حالتی نمی‌تونی دیگه آبروی کسی رو ببری چون با این پستت که تو بالاترین داغ هم شده، آبروی خودت رفته! ضمناً خیلی جسارت داشتی فکر کردی می‌تونی آبروی دکترِ وبلاگستان را ببری، نگاهی به سابقه‌ی طویل و مدام وبلاگ نویسی دکتر مجیدی، واقعاً جای هیچ چیزی جز مدت‌ها تشکر رو برای من یکی که نمی‌ذاره.

نکته‌ی دیگر اینکه این مطلب رو این آقا در 20 نوامبر نوشته، یعنی 5 روز پس از پایان مسابقات وبلاگی، این نشان از عدم آشنایی خوب این آقا به وبلاگ یک پزشک داره. پس فکر کنم که این انتقاد رو فقط بادیدن همان یک پست و آنهم به صورت گذرا به دکتر وارد کرده.

در مطلبی در وبلاگ روزنوشت دکتر چنین می‌بینیم:

از آنجا که تولید محتوا، ترجمه و تلخیص و پدید آوردن مطلب در وبلاگستان فارسی ارزشی ندارد، از این به بعد یا مطلب وقت‌گیر نخواهم نوشت و یا بعد از چاپ در نشریات کاغذی به صورت قطره‌ای و خلاصه در اینجا خواهم گذاشت، این تصمیم قطعی من است.

دکتر عزیز، خودت می‌دونی که برای خیلی‌ها مثل من از معدود چیز‌هایی در وب که ارزش دارد، یکیش مطالب وبلاگ شما است و بس. حال هر تصمیمی که می‌خواهی بگیر.

درباره‌ی سخن‌رانی آقای احمدی‌نژاد در دانشگاهِ علم و صنعت

2007-11-14T11:36:00.001+03:30

اخبار این سخن‌رانی و همین‌طور عکس‌هایی که از اون تهیه شده، اونقدرها که فکر می‌کردم، کامل نبود. و این نشان از عدم اهمیتِ این موضوع است و بس.

مثل همیشه، حرفای حاشیه‌ای درباره‌ي این جلسه‌ی به نسبت کم حاشیه زیاده و بیش‌تر به این موضوع‌ها پرداخته می‌شه:

جیغ بنفش
پرشدن سالن در ساعت 6 و نیم صبح [تکذیب می‌شه]!
آوردن بسیجی‌هایی از دانشگاه‌های دیگر [تصدیق می‌شه]!
تصویر کارت دانشجویی احمدی‌نژاد

حتی من فکر می‌کردم اگه بخواد به موضوع حاشیه‌ای پرداخته بشه، به پلاکاردی که پاره شد، و بعدش این یارو پرید بالا که: «چرا پاره می‌کنی؟»، پرداخته بشه، در ادامه کل ماجرا رو توضیح می‌دم:

پیش توضیح

شما می‌تونید به سخنان من به عنوان یک شاهد عینی اعتماد کنید، 5٪ هم احتمال بدید که من خبر ندارم، 5٪ هم احتمال بدید، یه چیزو خوب ندیدم. شما می‌تونید به این خبر جامع از جهان‌نیوز هم مراجعه کنید که بنده همه‌ی مطالبش رو تأیید می‌کنم.

بنده انسانی کاملاً غیر سیاسی، غیر علاقه‌مند به سیاست، به شدت علاقه‌مند به IT و ... بپندارید و این پست را فقط تکلیفی بر خود می‌دانم تا آنچه دیده‌ام، بیان کنم.

کی خبر دار شدم؟

به لطف یکی از رفقایِ مطلع، (گفتم بگم بسیجی برام پرونده درست می‌کنید!) من شاید جزو اولین غیر بسیجی‌هایی بودم که از خبرِ سخنرانی مطلع شدم. آنهم دقیقاً روز قبل از سخنرانی. تا روز قبل از سخنرانی، یکشنبه، من هیچ خبری از این سخنرانی در هیچ‌جا، سایت، بورد، تابلو و ... ندیده بودم. البته اخبار نه چندان مطمئنی از وجود پرچم در جاهایی از دانشگاه، در بعد از ظهر یکشنبه، شنیده شده. ضمناً دوستان خوابگاهی، فکر کنم شبش خبر دار شده بودند. البته این خبر در خبرگزاری ایسنا، در روز یکشنبه، 20/8، ساعت 15:23:33، توسط خبر گزاری منتشر شده! [لینک در بالاترین] (نمی‌دونم این بالاترین‌های عزیز، چقدر دوست دارن رسماً به احمدی‌نژاد توهین کنند و مثبت بگیرند؟)

صبحِ روزِ حادثه

اینبار شلوغ‌تر از قبل بود. کاملاً معلوم بود که خبری هست، من حدود ساعت 10 دیقه به 8 از در اصلی وارد شدم. در اصلی به غیر از مأمورای معلولی خودش حدود سه نفر کت‌وشلوار پوش رو هم کنار خودش داشت. حسابی دقت می‌شد که مطمئن بشن یارو واقعاً دانشجوی علم و صنعته. با خیال اینکه ساعت 8 شروع می‌شه، با عجله وارد شدم. بغل مسجد پرچمی زده شده بود که شروع سخنرانی رو 8 و نیم عنوان می‌کرد. به سمت سالن شهید ملک‌لو حرکت کردم. در راه یکی از 86ها رو دیدم که بم گفت برو کیفتو بذار، مبایلتم نمی‌ذارن ببری تو. برگشتم به سمت دانشکده کامپیوتر، کیف و موبایلم رو گذاشتم تو کمدم که طبقه‌ی سوم دانشکده بود. کلاس ساعت 8 من مبانی کامپیوتر بود، که طبقه‌ی اول برگذار می‌شد. من خودم استاد رو دیدم که رفت سر کلاس، (بعداً هم که پرسیدم، همه انگار رفتن به غیر از من و یکی دیگه از بچه‌ها) ولی من تصمیمم رو گرفته بودم. ضمناً خبرهای ضد و نقیضی از تعطیلی کلاس‌های صبح خبر می‌داد.

ساعت 8 و 10 دیقه رسیدم به سالن محل برگزاری. شلوغ بود. اوتوبوس‌هایی گذاشته بودن که ملت کیف و مبایلشون رو اونجا تحویل بدن. در دو مرحله بازرسی صورت می‌گرفت تا بتونی وارد سالن بشی. اول باززینی کارت دانشجویی و مطابقت عکس با چهرت و مرحله‌ی بعد بازرسی بدنی. ساعت 8 و 15 دیقه من در ردیف‌های تقریباً میانی نشسته بودم. هنوز نصف سالن خالی بود! (رجوع شود به شماره‌ی 2 در لیست بالا) (ضمناً برخی‌ها می‌گفتند که دعوت‌نامه‌ی مخصوص می‌خواست؟؟؟ من که نداشتم)

تا آقا تشریف بیارن

باید بگم کمی هیجان زده شده بودم. ولی تأخیری که در حضور آقا محمود بود (که هیچ‌جایی هم انعکاسی نداشت)، کل هیجانم رو خوابوند. تا آقا تشریف بیارند اتفاقات جالبی افتاد. اولش که یه گروه سرود مانند رفت اون بالا و برای مدتی گوشمان را سرویس کرد. بعد در همین اثنا بود که برخی به زور از در وارد شدند. فردی که احتمالاً از امیرکبیری‌ها بود پلاکاردی را بلند کرد که: «فلانی و فلانی و فلانی، سه اهورایی در بند، رئیس جمهور خجالت» هیچ جا عکسی از این ندیدم ولی در اخبار ساعت 21، شبکه اول در همون روز یکشنبه، در تصویری، برای مدت کمی این آقا با این پلاکاردش رو دیدم. در اون موقع طرف فکر کرد که آقا تشریف آوردند، که پلاکاردی که قایم کرده بود رو بلند کرد. به علت ورج و ورجه‌ی زیادی، و احتمالاً این «رئیس جمهور خجالت»، مورد تذکر بچه‌های انتظامات قرار گرفت. به همین خاطر بود که از اون طرف بلند شد، اد اومد نشست بغل دست من! طرف خیلی استرس داشت. دست و پاش می‌لرزید. باش کمی صحبت کردم: (دیالوگ‌ها تخیلی نیست، یه وقت فکر نکنید دارم چرت و پرت می‌گم!) (البته دقیقاً یادم نمی‌اومد چی به هم گفتیم)

- چی نوشتی که اینجوری می‌لرزی؟

-چیزی ننوشتم!

-هیچی؟

-نه هیچی که نه یه چیزایی نوشتم!

-حالا چرا اینقد استرس داری؟

-تو استرس نداری با این همه جمعیت؟

-نــــــــــــــــــــه! (با یه حالت سؤالی ولی کشیده!)

-آخه توهم مثل خودشونی دیگه!

-؟؟!! [نگاه‌های همراه با تعجب]. سر جات بشین بگیر بالا، هیچی نمی‌شه. [ژِست : انتهای اعتماد به نفس]

تا رئیس اومد هنوز بغل من نشسته بود. این طرف با کوچیک‌ترین تذکری که بش می‌دادن، داد و بیداد راه می‌انداخت! «چیه؟ یه پلاکارد مخالف رو نمی‌تونید تحمل کنید؟»

آقا اومدن

صل علی محمد، بوی رجایی آمد؟ یا یه همچین چیزی! بعدش هم سرود و قرآن.

طرفی که بغل دست ما نشسته بود، شور و هیجان گرفتش. مام پاشدیم به افتخارش و ....

اولش یه چند نفری اومدن سؤال پرسیدن، بعد مجری جلسه، وقتی رفت پشت تریبون که بگه حالا نوبت آقا محموده، گفت: «من از دانشجوهای عزیز می‌خوام که ادب رو از بچه‌های کلمبیا یادبگیرند!، ادب از که آموختی از بی‌ادبان». این بغل دستی ما شروع به باز کردن پلاکاردش کرد و گرفت بالا. اولش که مثل آدم نشسته بود، کسی کاریش نداشت ولی اتفاق جالبی می‌افتاد. ردیف جلویی ما همه پلاکارداشونو می‌گرفتن بالا تا عملاً این بغل دستی ما دیده نشده. به همین خاطر بود که شروع کرد به این ور و اون ور رفتن. و هی جاشو عوض می‌کرد. البته بگم به غیر از این یه پلاکارد دیگم نوشته بود به این مضمون: «دانشجویان زندانی را آزاد کنید». این آقا یه چندباری مورد حمله‌ی بقیه‌ی دانشجوها (نه انتظامات)، برای پاره کردن پلاکاردش قرار گرفت. و آخر هم یکی از پلاکارداش رو یه دانشجوی احمـــــــــــــــــــق پاره کرد. من در این مورد به خودم اجازه می‌دم این فرد کم عقل رو، اینگونه خطاب کنم. یهو جو متشنج شد. (همون 40 ثانیه‌ حاشیه‌ای هم که توی اخبار بهش اشاره شد) یهو یکی از رون طرف پرید بالا که چرا پاره می‌کنی؟ و چند نفر به سمتش حرکت کردن (از انتظامات) تا بشونن و ساکتش کنن. (عکس1 - عکس2 - حتماً هردوی این عکس‌ها رو ببینید، به ترتیب زمان وقوع) در بین دانشجویان افرادی بودند که با دادن شعارهایی بقیه رو باخودشون همراه می‌کردند تا جو به هم نریزه. بعدش دیگه جو آروم شد. این طرف از بغل ما رفت دوباره با ماژیک رو یه پلاکارد دیگه، رئیس جمهور خجالت رو نوشت. دیگه صحبت‌های رئیس جمهور به اواسطش رسیده بود که من ردیفی که نشسته بودم رو که نگاه کردم تقریباً 50 درصد خواب بودن! مگر تکبیری یا تشویقی رخ می‌داد که چرتشون پاره شه. اگه یه عکاس از این صحنه عکس می‌گرفت چی می‌شد.

خوب دیگه؟

دیگه بقیش رو همه می‌دونن. فقط بگم،‌هیچ گونه بازداشتی در داخل دانشگاه صورت نگرفت. حالا می‌گن خارج دانشگاه صورت گرفته من کاری به این ندارم. دیگه روده درازی زیادی هم بسه. در ادامه می‌تونید چنتا لینک در همین رابطه ببینید:

+[عکس]: خبرگزاری فارس + خبرگزاری ایسنا + خبرگزاری مهر 1 + خبرگزاری مهر 2 + آموزش نیوز + تابناک

+[متن]: موضوع داغ در بالاترین + کمانگیر: عکس روز: بی‌ادبی هنر نیست + نوروز: سازماندهی دانشجویان حامی دولت در مراسم + گزارش تابناک از مراسم