<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952</atom:id><lastBuildDate>Thu, 16 Feb 2012 11:02:54 +0000</lastBuildDate><category>orgulho</category><category>dire straits</category><category>Pearl Jam</category><category>Eugene Hutz</category><category>Verão</category><category>setubaltv</category><category>me and me chick</category><category>testing 1 2 3</category><category>promoção descarada à prata da casa</category><category>the national</category><category>Gogol Borello</category><category>Adegas - Um Olhar Diferente</category><category>Erosões e Outras Emoções</category><category>Um grande Viva para as limpezas de Ano Novo</category><category>Guernica</category><category>Palmela</category><category>Roland Barthes</category><category>Projecto F4</category><category>Março Mulher</category><category>Claudio Oliveira</category><category>filosofando</category><category>influências</category><category>the death of bunny munro</category><category>Festa das Vindimas</category><category>things that make us real</category><category>Raymond Ray Jones</category><category>Fraction</category><category>Paul Newman</category><category>Kings of Leon</category><category>paixões partilhadas</category><category>bright lights</category><category>silly season</category><category>Mário Nogueira</category><category>Projecto Transparências</category><category>growing under my skin</category><category>Ler ou nao Ler</category><category>Madonna</category><category>insonias</category><category>Saramago</category><category>A Perfect Circle</category><category>Natal</category><category>antecipação do outono</category><category>hope for the best</category><category>Sociedade Filarmonica Humanitaria</category><category>Damien Rice</category><category>pequeno ecran</category><category>livros</category><category>Barack Obama</category><category>feelzgud</category><category>eu e os outros</category><category>Korda</category><category>Robert Austin</category><category>Associação Cidadania Viva</category><category>Jóga</category><category>ípsilon</category><category>cultos</category><category>Performas</category><category>Picasso</category><category>tributo</category><category>nick cave</category><category>José Carlos Nero</category><category>Curtas Sadinas</category><category>excertos</category><category>Paz</category><category>southbank center</category><category>3º FIS</category><category>OMFG</category><category>Barzin</category><category>Led On</category><category>Ana Carmo</category><category>Direitos de Autor</category><category>música</category><category>Arraial Pride</category><category>Suzanne Revy</category><category>Bedtime stories</category><category>setúbal</category><category>Casa das Histórias Paula Rego</category><category>moods</category><category>ouvir bem alto</category><category>Primo Levi</category><category>ler</category><category>fotografia</category><category>Paulo Nozzolino</category><category>experiências</category><category>baba o'riley</category><category>happy birthday for me</category><category>FIG 09</category><category>Sandra Ferrás</category><category>já cansa</category><category>Câmara Clara</category><category>Gerald Brockhurst</category><category>Andrew Bird</category><category>Björk</category><category>Cartier Bresson</category><category>gajedo do rolo</category><category>Antony the Johnsons</category><category>David Bowie</category><category>placebo</category><category>Palmela Cidade do Vinho 2009</category><category>Another World</category><category>Radiohead</category><category>be happy</category><category>artes de rua</category><category>things that matter</category><category>CMP</category><category>Alec Soth</category><category>sultans of swing</category><category>educação</category><category>Feira do Livro</category><category>think warm thoughts</category><category>dEUS</category><category>momentos de paz</category><category>Eduardo Gageiro</category><category>além fronteiras</category><category>Marcha LGBT</category><category>Mazgani</category><category>sonho</category><category>Espaço Aberto</category><category>desabafos</category><category>25 de Abril</category><category>curtas metragens</category><category>The Dead Weather</category><category>teatro</category><category>Livro Infantil</category><category>trabalhos de férias</category><category>the smell of coffee in the morning</category><category>cinema</category><category>sinergias</category><category>igualdade</category><category>polaroid</category><category>Tabernas de Palmela: Um Copo de 3 Memórias</category><category>pequenos vícios</category><category>the who</category><category>Umberto Eco</category><category>leituras</category><category>Festa do Teatro</category><category>audiovisual</category><category>Nozolino</category><category>retrato</category><category>speak out</category><category>liberdade</category><category>exposições</category><title>M Imaginário</title><description>M de meu. M que sou eu. M do Meu Mundo, real, apesar de Imaginário</description><link>http://mcimaginario.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Mónica)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>197</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/MImaginrio" /><feedburner:info uri="mimaginrio" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><feedburner:emailServiceId>MImaginrio</feedburner:emailServiceId><feedburner:feedburnerHostname>http://feedburner.google.com</feedburner:feedburnerHostname><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-3982451552317022534</guid><pubDate>Wed, 25 Jan 2012 16:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-25T16:00:42.823Z</atom:updated><title>Ovo</title><description>&lt;blockquote class="tr_bq"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Sento-me na minha árvore, com os joelhos contra o peito. Esvazio a cabeça e esqueço que me chamo Mina. Não tenho conhecimento do mundo. Não tenho conhecimento de nada de nada. Estou dentro de um ovo. Sou uma coisa por fazer, secreta, escondida. Um pintinho, a crescer na substância pegajosa e viscosa. Ossos e penas e garras e olhos e cérebro minúsculos começam a formar-se em mim. Fico aqui sentada, durante muito tempo, nas profundezas da minha árvore, nas profundezas de mim mesma, nas profundezas do meu ovo, enroscada na escuridão verde-azulada, à espera do momento de abrir à bicada uma saída, à espera de nascer de novo, à espera de me tornar um pássaro."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;O meu nome é Mina e gosto da noite.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;À noite tudo parece possível, quando o resto do mundo dorme.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;David Almond&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-3982451552317022534?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/-gWMN4kIMxU/ovo.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2012/01/ovo.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-6833201197012880949</guid><pubDate>Mon, 26 Dec 2011 22:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-26T22:43:25.203Z</atom:updated><title>Suttree</title><description>&lt;blockquote class="tr_bq"&gt;"Ele passara das ruas habitadas pelos brancos para as dos negros sem no meio ter visto gente cinzenta."&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Suttree&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Cormac McCarthy&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-6833201197012880949?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/aBNd6K71zhM/suttree.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/12/suttree.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-113742598541024209</guid><pubDate>Mon, 26 Dec 2011 22:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-26T22:41:40.060Z</atom:updated><title>Egoismo</title><description>&lt;div style="text-align: right;"&gt;. &lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Egoismo não é viver como nós desejamos, é exigir aos outros que vivam como nós desejamos. E o altruísmo é permitir aos outros viver como lhes aprouver, sem se imiscuir nas suas escolhas. O egoismo visa constantemente criar à sua volta uma uniformidade total. O altruismo considera que uma diversidade infinita é uma maravilha: aceita-a, aprova-a e nela se compraz. Não é egoísta aquele que pensa por si. Quem não pensa por si, não pensa, pura e simplesmente."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-113742598541024209?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/XoyA52KsdLU/egoismo.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/12/egoismo.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2926567830342519399</guid><pubDate>Mon, 26 Dec 2011 22:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-26T22:41:17.040Z</atom:updated><title>Sede de saber</title><description>&lt;div style="text-align: right;"&gt;. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"É verdade que o público é dotado de uma sede de tudo saber, excepto aquilo que vale a pena. A imprensa tem disto consciência e, por razões comerciais, satisfaz a procura."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2926567830342519399?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/xD4KcTyVXyY/sede-de-saber.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/12/sede-de-saber.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-1440922655624721526</guid><pubDate>Mon, 26 Dec 2011 22:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-26T22:40:34.590Z</atom:updated><title>Pedras da calçada</title><description>. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"A violência de uma revolução pode, num determinado momento, enobrecer e engrandecer o público. No entanto, o dia em que o público descobriu que a palavra e a pena eram mais poderosas do que a pedra da calçada, podendo ser tão perigosas quanto uma maça, esse foi um dia fatal. Pôs-se imediatamente à procura de jornalistas, encontrou-os e fê-los prosperar de maneira a que se tornassem os seus hábeis servidores, generosamente pagos. Isto é deplorável para os interesses de todos. Atrás da barricada pode haver muita nobreza e heroísmo, mas, atrás do artigo vedeta, o que se encontra a não ser o preconceito, o disparate, a hipocrisia e o jargão - sendo a combinação dos quatro a força temível que institui a nova autoridade?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em tempos antigos, os homens dispunham do cavalete de tortura. Doravante têm a imprensa."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-1440922655624721526?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/XDW6Yk98HnM/pedras-da-calcada.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/12/pedras-da-calcada.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2033042019506797711</guid><pubDate>Sun, 09 Oct 2011 10:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-09T11:04:00.611+01:00</atom:updated><title>A propósito de:</title><description>. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;a href="http://www1.ionline.pt/conteudo/151122-teatros-bailado-e-cinemateca-passam-empresas-publicas"&gt;Os teatros nacionais, a Companhia Nacional de Bailado e a Cinemateca passam a ser Entidades Públicas Empresariais (EPE). E vão ter de prestar contas sobre programação e resultados de bilheteira...&lt;/a&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"O povo sempre foi mal educado. Continuamente exige que a arte seja popular, que vá ao encontro dos seus gostos, que lisonjeie a sua absurda vaidade, que lhe diga o que já antes lhe tinha sido dito, que lhe mostre o que já deveria estar cansado de ver, que o divirta quando se sente enfastiado por ter comido em demasia, e que distraia o seu espírito quando está lasso da sua própria estupidez. A arte nunca deve procurar ser popular; cabe ao público tornar-se um artista. Há aqui uma grande diferença. Se se dissesse a um grande cientista que os resultados das suas experiências e as conclusões que delas tira não devem contrariar as ideias feitas, pôr em causa os preconceitos populares, nem ferir as sensibilidades das pessoas que ignoram tudo da ciência; se se informasse um filósofo de que tem o pleno direito de se entregar a especulações sobre as mais altas esferas do pensamento, desde que chegue às mesmas conclusões daqueles que nunca pensaram em nada, ora bem, tanto o homem de ciência como o filósofo de hoje divertir-se-iam muito. No entanto, há bem poucos anos, a filosofia e a ciência estavam submetidas ao controlo grosseiro do povo, ou melhor, à autoridade - autoridade da ignorância geral de uma comunidade, autoridade também da violência e da fome de poder da classe eclesiástica ou governativa. Em grande parte, bem entendido, vimo-nos livres de qualquer controlo emanado da comunidade, da Igreja ou do governo, sobre o individualismo do pensamento especulativo, mas o controlo do individualismo das artes da imaginação ainda se mantém. Na verdade, não só sobrevive, como se mostra agressivo, ofensivo, brutal."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2033042019506797711?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/jZseqM21mrY/proposito-de.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/proposito-de.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-6031293884555411904</guid><pubDate>Sun, 09 Oct 2011 07:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-09T08:54:00.075+01:00</atom:updated><title>Arte</title><description>. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"(...) a partir do momento em que uma comunidade, ou uma parte importante dessa comunidade, ou um qualquer governo, tente ditar ao artista o que ele deve fazer, a arte desaparece totalmente, torna-se esterotipada ou degenera numa medíocre e ignóbil forma de artesanato. Uma obra de arte é o produto singular de um temperamento singular. A sua beleza advém do facto de o seu autor ser quem é e em caso algum daquilo que os outros querem. Para dizer a verdade, desde que um artista tome consciência do que os outros desejam e se empenhe em satisfazê-los, deixa de ser um artista. Torna-se um artesão, desenxabido ou divertido, um comerciante honesto ou desonesto; deixa de poder reivindicar o estatuto de artista. A arte é a mais intensa expressão do individualismo que o mundo já conheceu e tenderia mesmo a dizer que é a única."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-6031293884555411904?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/4DRQOXYx944/arte.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/arte.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-5150786089842684257</guid><pubDate>Fri, 07 Oct 2011 12:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-07T13:33:00.513+01:00</atom:updated><title>Alma Humana</title><description>. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Numa comunidade como a nossa, na qual a propriedade confere grande distinção, posição social, honras, respeito, títulos e outros atractivos, o homem, ser naturalmente ambicioso, dedica o seu tempo à acumulação de bens e continua incansavelmente a açambarcar, depois de já ter obtido mais do que almejaria, mais do que poderá utilizar, apreciar ou até mesmo conhecer. O homem mata-se a trabalhar para adquirir bens materiais, o que nada tem de surpreendente, tendo em conta as enormes vantagens que daí pode retirar. Lamentemos que a sociedade seja construída de maneira tal que dirigiu o homem para um impasse, onde é incapaz de cultivar o que de belo, de nobre e de delicado encerra, onde ignora tudo dos verdadeiros prazeres da vida."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-5150786089842684257?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/9-x27XQF8Tg/alma-humana.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/alma-humana.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-5108628712741230774</guid><pubDate>Fri, 07 Oct 2011 11:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-07T12:50:06.319+01:00</atom:updated><title>Ter e Ser</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;. &lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;"(...) o reconhecimento da propriedade privada prejudicou realmente o individualismo, obscureceu-o, confundindo o homem com o que ele possui. Desencaminhou-o completamente. Fixou-lhe como meta o lucro, não a elevação do ser. O homem acreditou que aquilo que importava era ter, ingorando que aquilo que importa é ser. A verdadeira perfeição do homem consiste não no que ele tem, mas no que ele é."&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;A Alma Humana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Oscar Wilde&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-5108628712741230774?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/SLqDsJgaj4A/ter-e-ser.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/ter-e-ser.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-1973068413560417062</guid><pubDate>Thu, 06 Oct 2011 08:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-06T09:34:00.163+01:00</atom:updated><title>Silêncio</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Com o olhar perdido no infinito do céu, a única coisa que me distraía eram os pensamentos que brincavam a correr uns atrás dos outros, e quis-me parecer que, graças ao adivinho de Hong Kong, estava a reencontrar não só o prazer de viajar como também o de viver. Já não tinha angústias, não sentia o passar dos dias como um drama, escutava quem falava comigo, desfrutava o que se passava à minha volta, tinha vagar para pôr as minhas impressões em ordem, para reflectir. Dispunha de tempo e de silêncio, algo tão necessário e tão natural, mas que se tornara um luxo que poucos se podem permitir. É por isso que a depressão alastra!"&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-1973068413560417062?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/aR5vPFrCbSk/silencio.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/silencio.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-8911045445132090326</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 21:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T22:10:00.228+01:00</atom:updated><title>"distinguo"</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Antigamente nas escolas - nas de Singapura também - ensinava-se a pensar. Agora ensina-se sobretudo a programar. Mas o que é que acontece a uma sociedade que cresce assim, sem o "&lt;i&gt;distinguo&lt;/i&gt;", apenas com a lógica do "sim" e do "não" dos computadores? O que é que acontece na cabeça das crianças que crescem com a impressão de que há solução para todos os problemas e que tudo é, quando muito, uma questão de &lt;i&gt;software&lt;/i&gt;?"&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-8911045445132090326?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/3vhUrtL2wIo/distinguo.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/distinguo.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2356619981088641983</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 20:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T21:30:00.362+01:00</atom:updated><title>Tabu</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"E quem é que ainda reflecte sobre a morte? Para nós, ocidentais, a morte tornou-se um tabu. Vivemos em sociedades dominadas pelo optimismo publicitário, em que a morte não tem lugar. Foi afastada, suprimida. Porém, cada adivinho com quem me encontrava colocava-ma na frente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Só no decurso da minha vida, de que maneira a morte mudou! Quando eu era miúdo, era um acontecimento comunitário. Se morria um vizinho, toda a gente acudia e ajudava. A morte era mostrada. Abria-se a porta, o morto era exposto e desse modo cada um travava conhecimento com a morte. Hoje é o contrário. A morte é um estorvo, é escondida. Já ninguém sabe lidar com ela. Já ninguém sabe o que fazer com um morto. A experiência da morte é cada vez mais rara, é possível que a hora da nossa morte chegue sem que tenhamos presenciado a morte de outra pessoa."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2356619981088641983?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/wSDedOOOkpg/tabu.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/tabu.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-5012612276731993334</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 19:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T20:45:00.174+01:00</atom:updated><title>Boa companhia</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Sentia-me feliz. Estava só e achava a solidão uma companheira magnífica."&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-5012612276731993334?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/JXZGg4JC7Ok/boa-companhia.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/boa-companhia.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2458738241895057202</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 18:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T19:30:00.897+01:00</atom:updated><title>Epitáfio</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: andaluz;"&gt;"Antes de morrer, em Florença, com a idade de 86 anos, disse: "Que fiz eu na vida? Um pouco de cavaqueira!" Se me acontecer ter tempo para fazer a mesma reflexão, gostaria de poder dizer no fim: "Viajei." E se me acontecer ter uma campa, gostaria que fosse uma pedra com uma cavidade, para os passarinhos lá irem beber, o meu nome escrito, as duas datas obrigatórias e a palavra "viajante"."&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2458738241895057202?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/9qWpwl81UnU/epitafio.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/epitafio.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-496096894510199850</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 17:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T18:57:33.504+01:00</atom:updated><title>Madeira - dia 9 de Outubro</title><description>.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Acho que no próximo dia 9 me vou lembrar desta citação:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Raramente a humanidade se encontrou, como hoje, privada de figuras inspiradoras, de faróis orientadores. Onde está um grande filósofo, um grande pintor, um grande escritor, um grande escultor? Os poucos que nos vêm à mente são sobretudo fenómenos de publicidade e de &lt;i&gt;marketing&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A política, mais do que qualquer outro sector da sociedade, está entregue aos medíocres, graças precisamente à democracia, que hoje se tornou uma aberração da ideia original, quando o que estava em causa era votar se se devia declarar guerra a Esparta ou não e depois.... ir de facto, ir pessoalmente, talvez para morrer. Hoje, para a maioria, democracia significa ir, de quatro em quatro ou de cinco em cinco anos, pôr uma cruz num bocado de papel e eleger alguém que, justamente por ter de agradar a muitos, tem necessariamente de ser mediano, medíocre e banal como são sempre todas as maiorias. Se alguma vez existisse uma pessoa excepcional, alguém com ideias fora do comum, com um projecto que não fosse apenas o de convencer toda a gente com promessas de felicidade, essa pessoa nunca seria eleita. Jamais teria o voto da maioria."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-496096894510199850?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/mRJY-qO89ww/madeira-dia-9-de-outubro.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/madeira-dia-9-de-outubro.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-9081299833799864669</guid><pubDate>Wed, 05 Oct 2011 17:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-05T18:06:10.011+01:00</atom:updated><title>Natureza</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;"As vicissitudes do charco, do jardim e dos animais constitu&lt;/span&gt;í&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;am uma grande distracç&lt;/span&gt;ã&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;o, mas eram também a constataç&lt;/span&gt;ã&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;o permanente de como é importante para o homem ter à sua volta um pouco de natureza, observ&lt;/span&gt;á&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;-la, aprender a sua l&lt;/span&gt;ó&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;gica e desfrutar dela. Como pode uma criança crescer mentalmente s&lt;/span&gt;ã&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;, no meio de uma cidade, sem sentir, a acompanhar o ritmo da sua vida, o ritmo da vida dos animais e das plantas?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Andalus;"&gt;Nunca como nos nossos dias o homem se afastou tanto da natureza, e talvez esse tenha sido o maior dos nossos erros."&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-9081299833799864669?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/Bt5ZHoU3MVU/natureza.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/10/natureza.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-4933280315426453334</guid><pubDate>Fri, 30 Sep 2011 07:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-30T08:48:00.404+01:00</atom:updated><title>Muralha</title><description>&lt;div class="mobile-photo"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-ym-ow_3LGpU/ToT2e6_F6HI/AAAAAAAAJzw/Y7kWvxQyhJ0/s1600/24092011532-798844.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" height="300" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657918042974578802" src="http://3.bp.blogspot.com/-ym-ow_3LGpU/ToT2e6_F6HI/AAAAAAAAJzw/Y7kWvxQyhJ0/s400/24092011532-798844.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-4933280315426453334?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/4jr9RjxRtec/muralha.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-ym-ow_3LGpU/ToT2e6_F6HI/AAAAAAAAJzw/Y7kWvxQyhJ0/s72-c/24092011532-798844.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/09/muralha.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2507189983970930898</guid><pubDate>Wed, 07 Sep 2011 20:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-07T21:34:00.284+01:00</atom:updated><title>Recompensa</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Talvez exista em cada homem a necessidade instintiva e primordial de, uma vez por outra, se impor limites, fazer apostas com as dificuldades, para depois sentir que "mereceu" algo que desejara."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2507189983970930898?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/5oRwX5buo5k/recompensa.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/09/recompensa.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2358374337821542184</guid><pubDate>Wed, 07 Sep 2011 18:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-07T19:24:00.264+01:00</atom:updated><title>Tenacidade</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Belos personagens, gente com uma tenacidade que hoje poucos parecem ter, distraídos como andam por milhentos compromissos mas, ao fim e ao cabo, não comprometidos com coisa nenhuma. Estes eram personagens que tinham uma só ideia, mas que era firme, segura. Também eram pessoas com poucas alternativas e, talvez por isso, mais duras e no fundo mais felizes."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2358374337821542184?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/pV05cYjvclY/tenacidade.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/09/tenacidade.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-6449598084784282919</guid><pubDate>Tue, 06 Sep 2011 21:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-06T19:49:13.553+01:00</atom:updated><title>Cavalo de Troia</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Aparentemente, hoje tudo corre bem na Ásia. As guerras terminaram, reina a paz por todo o continente, mesmo a ideológica, com poucas excepções, e por toda a parte só se fala em crescimento económico. No entanto, é justamente agora que este mundo antigo e de grande diversidade está prestes a sucumbir. O cavalo de Tróia é a "modernização".&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;(...)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O desenvolvimento rápido estrangula a sua cultura, enquanto a pressão do novo materialismo rompe os vínculos tradicionais, destrói os velhos esquemas de valores e retira a confiança em tudo aquilo que não é imputável ao dinheiro. Modernização significa ocidentalização e desse modo a Ásia perde definitivamente a consciência de si própria."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-6449598084784282919?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/93Iny5bl4-I/cavalo-de-troia.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/09/cavalo-de-troia.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-2897453750234107094</guid><pubDate>Tue, 06 Sep 2011 18:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-06T19:27:51.549+01:00</atom:updated><title>What you don't know won't hurt you</title><description>&lt;blockquote&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
"Quando regressámos, tínhamos uma história desconcertante para contar: os prisioneiros políticos da ditadura militar, utilizados em trabalhos forçados, morriam às centenas. As fotografias que tirámos a jovens acorrentados a transportar troncos de árvores e a partir pedras no leito de um rio eram dramáticas. Graças àquela viagem, conseguimos trazer à atenção da opinião pública um aspecto do drama birmanês que de outro modo teria passado despercebido. Eu tomara conhecimento por acaso. Ou melhor... por causa de um adivinho que me dissera para não voar.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Este é um aspecto do estranho ofício de repórter que não deixa de me fascinar e, ao mesmo tempo, de me inquietar: os factos não registados não existem. Quantos massacres, quantos terramotos acontecem no mundo, quantos navios se afundam, quantos vulcões explodem e quanta, mas quanta gente é perseguida, torturada e assassinada! No entanto, se não houver ninguém que recolha um depoimento, que escreva sobre isso, alguém que tire uma fotografia, que deixe indícios num livro, é como se aqueles factos nunca tivessem acontecido! Sofrimentos sem consequências, sem história. Porque a história só existe se alguém a contar. É uma triste constatação; mas é assim, e talvez seja justamente essa ideia - a ideia de que com cada pequena descrição de uma coisa que se viu se pode deixar uma semente no terreno da memória - que me prende à minha profissão."&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;
&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;
&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-2897453750234107094?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/qjgofwDO5Fg/what-you-dont-know-wont-hurt-you.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/09/what-you-dont-know-wont-hurt-you.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-6103032192761430199</guid><pubDate>Wed, 31 Aug 2011 06:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-08-31T07:49:00.277+01:00</atom:updated><title>Percepção de existência</title><description>&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Viajar de comboio ou de barco ao longo de grandes distâncias devolveu-me o sentido da vastidão do mundo e, sobretudo, permitiu-me redescobrir uma parte da humanidade, a que constitui a maioria e cuja existência, de tanto voar, já quase esquecemos. Falo das pessoas que se deslocam carregadas de fardos e de crianças, aquelas sobre cujas cabeças passam, em todos os sentidos, os aviões e tudo mais.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;(...)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim que decidimos passar sem os aviões, apercebemo-nos logo de como eles nos impõem a sua limitada percepção da existência; e de como, sendo um cómodo meio para encurtar distâncias, acabam por encurtar tudo, até a compreensão do mundo."&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-6103032192761430199?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/sTj_5o1E6hE/percepcao-de-existencia.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/08/percepcao-de-existencia.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-6104948837076775177</guid><pubDate>Tue, 30 Aug 2011 22:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-08-30T23:46:38.172+01:00</atom:updated><title>À terceira página</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;blockquote&gt;"A profecia era a desculpa. A verdade é que uma pessoa, aos 55 anos, tem um desejo enorme de acrescentar uma pitada de poesia à sua vida, de olhar o mundo com novos olhos, de reler os clássicos, de redescobrir que o Sol nasce, que no céu existe a Lua e que o tempo não é somente aquele que os relógios marcam. Esta era a minha oportunidade, e não podia deixá-la fugir."&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Disse-me um adivinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Tiziano Terzani&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-6104948837076775177?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/Zwv-hg2ofNM/terceira-pagina.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/08/terceira-pagina.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-1315139158122801628</guid><pubDate>Wed, 03 Aug 2011 23:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-08-04T00:37:16.156+01:00</atom:updated><title>Em Veneza</title><description>&lt;blockquote style="text-align: justify;"&gt;""O costume veneziano" é o critério do bom senso e da correcção. Compadecido, nobre mas condescendente é o sorriso que surge no rosto do veneziano quando sugere fritar o&amp;nbsp;peixe com pão ralado, em vez de farinha. Paternal é o empregado da loja de fotografia quando mostra a um cliente qual a única forma correcta de focar a sua Leica. "É o nosso costume" - frase através da qual o veneziano quer dizer que as coisas venezianas não só são melhores como também serão provavelmente únicas. Vezes sem conta ouvirá o estrangeiro, quando desce do cais para o barco, que as algas venezianas são escorregadias: eu até já cheguei a ouvir que a água veneziana tem tendência para ser húmida."&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Veneza&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Jan Morris&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-1315139158122801628?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/f0mfg-doZg4/em-veneza.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/08/em-veneza.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5206857825429934952.post-4862196704195346343</guid><pubDate>Tue, 26 Jul 2011 15:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-07-26T16:21:22.340+01:00</atom:updated><title>PJ20</title><description>&lt;iframe frameborder="0" height="225" src="http://player.vimeo.com/video/26633994?title=0&amp;amp;byline=0&amp;amp;portrait=0&amp;amp;color=ffffff" width="400"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a href="http://vimeo.com/26633994"&gt;Pearl Jam Twenty&lt;/a&gt; from &lt;a href="http://vimeo.com/pearljamofficial"&gt;Pearl Jam&lt;/a&gt; on &lt;a href="http://vimeo.com/"&gt;Vimeo&lt;/a&gt;.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5206857825429934952-4862196704195346343?l=mcimaginario.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/MImaginrio/~3/7jO4JBPPb7g/pj20.html</link><author>noreply@blogger.com (Mónica)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://mcimaginario.blogspot.com/2011/07/pj20.html</feedburner:origLink></item></channel></rss>

