MaciejKo w Australii

Weekend w Melbourne

2012-01-20T11:30:00.000+10:00

Na weekend wybrałem się do Melbourne, udało się załatwić wolny piątek w pracy więc już w czwartek prosto z fabryki pojechałem na lotnisko, gdzie niestety mój lot miał godzinę opóźnienia. Z lotniska w Melbourne odebrał mnie Michał, który pzyleciał z Perth dzień wcześniej i załatwił już hotel, miał też dla nas bilety na Australian Open. Hotel znajdował się na przeciwko Southern Cross Station więc w centrum miasta.

Pierwszego dnia bilety na AO mieliśmy na sesję popołudniową więc rano wybraliśmy się do Museum of Melbourne, gdzie zobaczyliśmy słynnego Phar Lapa.

Phar Lap (ur. 1926, zm. 1932) – champion wśród wyścigowych koni pełnej krwi angielskiej. Został wyhodowany w Nowej Zelandii, a trenowany i wystawiany do biegów w Australii. Phar Lap dominował w australijskich wyścigach konnych podczas wybitnej kariery – wygrał Melbourne Cup, 2 razy Cox Plate i 19 innych wyścigów. Ostatnim jego wyścigiem był Agua Caliente Handicap w Tijuanie. Zmarł po nagłej i tajemniczej chorobie w 1932. W tym czasie był trzecim zwycięzcą wyścigów najwyższej rangi. Jego zakonserwowane ciało znajduje się w Muzuem Melbourne, szkielet w Muzeum Narodowym Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa, a jego serce w Muzeum Narodowym Australii w Canberze. [źródło: wikipedia]

Drugą atrakcją tego dnia był Royal Exhibition Centre, który znajduje się na liście zabytków Unesco od 2004 roku. Jest to jeden z najstarszych na świecie obiektów wystawienniczych z 1880 roku. Tego dnia akurat odbywało się Hot Rod Show.

Później na 17 poszliśmy oglądać tenis. W sobotę rano również mieliśmy w planie ogladać tenis, a po nim spotkaliśmy ze znajomym ze studiów i przegadaliśmy cały wieczór.

W niedziele również główny punkt programu to tenis, na który poszliśmy rano, a o 18 miałem już lot powrotny do Brisbane. Weekend udany, odpocząłem od pracy i spędziłem kilka dni w Melbourne, mieście do którego chciałem się jeszcze nie tak dawno przenieść.

Bieganie

2012-01-09T07:17:00.000+10:00

Odkąd wróciłem z Polski staram się biegać nad rzeką. Czasem jest to bardziej regularne, a czasem niestety nie mogę się zmusić po 12 godzinach pracy.

Trasę mam w miarę stałą (jak na mapce poniżej), chociaż czasem sobie urozmaicę, np przepływam promem rzekę i biegnę jednym brzegiem i wracam drugim.

Running route 1378868 - powered by Runmap

Przy okazji zainteresowałem się "Brisbane Running Festival", wezmę w nim udział, jeszcze tylko nie wiem jaki dystans wybiorę. Wszystko zależy od kondycji, mam pół roku, żeby się przygotować.

Relaks na Gold Coast

2012-01-07T22:00:00.000+10:00

Dzisiaj z Martą wybrałem się pociągiem, żeby pojeździć na rowerach po Gold Coast.

Z pociągu wysiedliśmy w Helensvale i ruszyliśmy w kierunku oceanu, żeby ominąć jazdę po Gold Coast Highway, skręciliśmy w kierunku Parkwood, po który trochę pokręciliśmy, aż wreszcie znaleźliśmy drogę na Southport. Na The Spit wjechaliśmy na wydmy i jechaliśmy przyjemną ścieżką"Federation Walk". Zrobiliśmy krótki postój na końcu cypla i po chwili pojechaliśmy asfaltem i ścieżkami rowerowym w kierunku Broadbeach.

Po drodze w Surfers Paradise trafiliśmy na urodziny Elvisa Presleya, akurat dawał koncert ;)

Na lunch wybraliśmy popularną rybę z frytkami w Broadbeach i poszliśmy na plażę.

Po jakimś czasie trzeba było zbierać się do domu, pojechaliśmy prostą ścieżką rowerową do Nerang, gdzie złapaliśmy powrotny pociąg do Brisbane.

Bike route 1377372 - powered by Bikemap

NZ - koniec wakacji

2012-01-02T18:52:00.000+10:00

Mieliśmy ambitny plan przejechania rowerami z Christchurch do Queenstown, niestety z powodu awarii bagażnika już drugiego dnia musliśmy zmienić plany. W zamian, mając 5 dni, żeby dojechać samochodem do Queenstown mogliśmy zwiedzić więcej zakątków południowej wyspy. Wyspa jest przepiękna, mnóstwo pięknych widoków i przyjaznych ludzi. Znaleźliśmy trochę czasu na jazdę rowerami.

Udało nam się nagrać filmik, nie za długi, ale pokazujący miejsca, w których jeździliśmy na rowerach.

I zrobiliśmy też mnóstwo zdjęć, ponad 1500 - poniżej najciekawsze.

NZ - Queenstown

2012-01-01T21:00:00.000+10:00

Ostatnie 2 dni spędziliśmy w Queenstown - stolicy sportów ekstremalnych - jest wiele rzeczy do robienia na ziemi, wodzie czy w powietrzu.

Do Queenstown dojechaliśmy w Sylwestra popołudniu, rozbiliśmy namiot na polu namiotowym i poszliśmy rozejrzeć się po mieście. W mieście mieszka około 10 tysięcy osób, podczas, gdy w sylwestra na ulicach bawiło się ok 15 tysięcy. Dla niektórych zabrakło miejsc na namiot i powstało miasteczko namiotowe wokół boiska.

Później spotkaliśmy się ze znajomą, która akurat w tym samym czasie była w NZ. Organizatorzy zapowiadali, że pokaz sztucznych ogni będzie największym w historii.

W niedziele chcieliśmy zjechać na rowerach trasą downhillową, pod górę byśmy nie wjechali na cienkich oponach, ale niestety tego dnia nie można było zabrać roweru gondolą na górę. W zamian pojechaliśmy pojeździć po lesie nad jeziorem.

Ogólnie czas w Queenstown spędziliśmy leniwie na mieście.

Na koniec stara reklama Queenstown.

NZ - Milford Sounds

2011-12-31T17:30:00.000+10:00

Pobudka przed 6 chcieliśmy zatankować z rana, niestety musieliśmy czekać do 7, aż pierwsza stacja została otwarta. W planach była wyprawa do Milford Sounds czyli przepięknych fiordów na brzegu Morza Tasmana. Najpierw musieliśmy jednak przejechać 120km przepięknej drogi do Fiordland National Park.

Na miejscu w ostatniej chwili łapiemy się na rejs po zatoce, nawet dotajemy śniadanie w cenie.

Po lewej stronie, skalisty szczyt to Mitre Peak (1,692m), góra wyższa od naszej Śnieżki (1,602m), przy czym ta wyrasta prosto z morza.

Po rejsie szybki powrót do Queenstown, żeby przygotować się do sylwestra :) po drodze robimy jeszcze fotkę kolejce.

NZ - pojezierze

2011-12-30T19:43:00.000+10:00

Dzisiaj luźniejszy dzień więc postanowiliśmy, że musimy skorzystać z naszych rowerów i gdzieś pojechać. W Wanaka nie znaleźliśmy odpowiedniej trasy dla naszych maszyn, głównie z powodu cienkich opon więc cofnęliśmy się do Lake Hawea, gdzie zrobiliśmy ok 30km trasą przy jeziorze.

Po jeździe wróciliśmy do Wanaka, gdzie zrobiliśmy zakupy i pojechaliśmy w kierunku południowym. Do Queenstown pojechaliśmy drogą, którą pierwotnie mieliśmy pokonać rowerami, ale później zmieniliśmy na dłuższą-łagodniejszą (ostatecznie żadnej nie przejechaliśmy rowerami). Znajduje się tam najwyżej położona droga asfaltowa w NZ. Ominęliśmy Queenstown i pojechaliśmy do Te Anau, skąd kolejnego dnia będziemy mięli ok 100km do fiordów Milford Sound.

Po drodze zatrzymaliśmy się na szybką kawę w Garston, które wg tabliczki jest najbardziej w głąb lądu położonym miastem w NZ.

W Te Anau obok naszego domku znaleźliśmy trasę MTB więc drugi raz tego dnia wsiedliśmy na rowery. Trasa nie była długa, ale intensywna i po około 4-5 kilometrach znaleźliśmy się spowrotem nad jeziorem. Tam napiliśmy się po piwku dla cyklistów - szkoda tylko, że nie było to normalne piwa, a shandy czyli piwo zmieszane z lemoniadą.

NZ - na lodowcu

2011-12-29T19:05:00.000+10:00

Pobudka i okazuje się, że Pedro zgubił portfel, krok po kroku przypominamy sobie poprzedni wieczór i prawdopodobnie został na ławce nad oceanem - szybki kontakt z bankiem, policją, do tego zostawiamy namiary na nas w informacji turystycznej i po śniadaniu ruszamy w dalszą drogę.

Główna atrakcja dnia to wyprawa na lodowiec, wybraliśmy drugi na trasie - Fox Glacier. W miejscowości o tej samej nazwie zatrzymujemy się nad jeziorem Matheson, gdzie przy ładnej pogodzie w tafli jeziora odbija się najwyższy szczyt Nowej Zelandii - Mt Cook, zdjęcia z tego miejsca są w prawie każdym przewodniku. My akurat trafiamy na pochmurny dzień i pięknego odbicia nie ma.

Do lodowca prowadzi około półgodzinna ścieżka, niestety na sam lodowiec można wejść jedynie z przewodnikiem więc widok z odległości 100 metrów musi nam wystarczyć.

Po drodze mieliśmy kilka postojów na zdjęcia.

Kolejny postój to Haast, gdzie próbujemy whitebait czyli młodych rybek w Nowej Zelandii podawanych w omlecie, prawdę mówiąc nie wiedzieliśmy co zamawiamy, myśleliśmy, że to będzie normalna ryba z frytkami :) [zdjęcie z wikipedii]

Nocleg wypadł nam nad jeziorem Wanaka w miejscowości o tej samej nazwie. Przez to, że tutaj słońce zachodzi o 22, na kolację wybraliśmy się gdy większość lokali się zamykała - w Brisbane ciemno robi się już o 18-tej. Po kolacji wróciliśmy do naszego pokoiku wyglądającego jak cela więzienna i po lampce wina poszliśmy spać.

NZ - raffting i naleśniki

2011-12-28T19:35:00.000+10:00

Rano jedziemy na raffting, spływ był mało ektremalny, nawet prawie nie musieliśmy wiosłować, ale widoki były przednie. Dodatkowo w drodze powrotnej wróciliśmy motorówką (to nie było akurat fajne) więc mieliśmy dwie atrakcje w cenie jednej.

Dzisiaj mało atrakcji na trasie, jedziemy z Hanmer Springs do Hokitika, czyli miejscowości do której mieliśmy zjechać z gór drugiego dnia.

Pierwszy postój zrobiliśmy w Maruia Springs, gdzie znajdują się gorące źródła. W pobliżu znajduje się japońska restauracja, ale główną ofertą są masaże i prywatne baseny z gorącą wodą.

Dalej pojechaliśmy do Reefton, wokół którego znajduje się wiele kopalni złota czy węgla.

Po dojechaniu na zachodnie wybrzeże jedziemy piękną drogą kilkadziesiąt kilometrów na północ do Punakaiki, gdzie w Paparoa National Park są Pancake Rocks (Skały naleśnikowe?).

Na obiad zatrzymaliśmy się w Greymouth, ale tu nic ciekawego nie ma. Jedynie jeden z barmanów powiedział nam, że chciałby polecieć do... Poznania, na zawody wioślarskie na Malcie.

Na nocleg jak już wcześniej wspominałem wybraliśmy Hokitikę, której główną atrakcją wg. naszego przewodnika jest zachód słońca na plaży, na który oczywiście się wybraliśmy.

NZ - Hanmer Springs

2011-12-27T21:30:00.000+10:00

Rano wstaliśmy z postanowieniem, że jedziemy do Blenheim na północy wyspy, z czasem jednak trasa uległa zmianie.

Glen (właściciel backapckers) zawozi nas na 10-tą na lotnisko, żebyśmy mogli odebrać samochód z wypożyczalni. Szybko pakujemy rowery na tył samochodu i ruszamy w samochodową podróż po nowozelandzkiej południowej wyspie. Pierwszy postój mamy już koło lotniska, gdzie znajduje się "International Antarctic Centre" w którym można zobaczyć pingwiny i dowiedzieć się ciekawych rzeczy o antarktydzie.

Przed wyjazdem z Christchurch, chcemy zrobić rundkę samochodem po pobliskich wzgórzach w Akaroa, z których można podziwiać panoramę miasta i okolic. Niestety trasa górami jest zamknięta z powodu ostatnich trzęsień ziemi; zawracamy i jedziemy na północ.

Nasza trasa prowadzi przez Alpine-Pacific Triangle, wybieramy opcję górską. Po drodze robimy kilka postojów, m.in. w lokalnym browarze i winiarni przy hotelu z 1880 roku.

Mieliśmy zjechać spowrotem nad ocean do miejscowości Kaikoura, ale w końcu jedziemy do miasteczka Hanmer Springs. Znajdują się tutaj baseny z wodami termalnymi, do których planujemy pójść wieczorem.

Postanawiamy najpierw wybrać się na rowerach do lasu. W informacji turystycznej kupujemy mapkę z trasami rowerowymi, odkręcamy bagażniki (ja to właściwie nie musiałem ;) i ruszamy. Niestety trasa nie była zbyt dobrze oznakowana, a w pewnym momencie pojawił się nawet znak "zakaz jazdy rowerami". Jedziemy inną ścieżką, która na szczycie okazuje się być ślepą drogą i zjeżdżamy na dół do miasta. Dodatkowym utrudnienieniem są wąskie opony przystosowane do jazdy po szosie, a nie w terenie.

Wieczorem idziemy do basenów, po gorącym dniu temperatura spadła już poniżej 30'C więc kąpiel w wodzie 35-40'C jest w sam raz :)

Na kolację idziemy do restauracji, która (dowiedziałem się po fakcie) jest na liście 101 Must-Dos for Kiwis.

NZ - powrót do Christchurch

2011-12-26T20:13:00.000+10:00

Niestety z powodu awarii roweru wróciliśmy do Christchurch. Po drodze udało się znaleźć nocleg tuż obok zamkniętego centrum miasta. Właściciel hostelu próbował znaleźć nam tani samochód, ale wszystko co tanie jest już zajęte więc przez internet rezerwujemy samochód w jednej z dużych wypożyczalni.

Zadowoleni, że wszystko załatwione - nocleg i samochód - idziemy na spacer po mieście - widmo. Po lutowych i powtórnie sprzed kilku dni trzesieniach ziemi ścisłe centrum Christchurch zostało zamknięte, jedynie niewielkie fragmenty są dostępne. Trafiamy do ciekawego centrum handlowego, mianowicie sklepy, banki i punkty usługowe znajdują się w kontenerach, zostały one udekorowane i przystosowane do pewnych standardów.

Na kolację idziemy do pizzerii, gdzie zjadamy bardzo dobrą pizzę, a po powrocie do naszego mieszkania spotykamy dwóch współlokatorów. Przed snem robimy jeszcze zarys trasy na kolejne dni.

NZ - na rowerze dzień drugi i...

2011-12-26T16:00:00.000+10:00

Pobudka po 6 rano z przepięknym widokiem na góry. Na śniadanie mamy powtórkę z kolacji tj carbonarę. Po śniadaniu i spakowaniu się ok 8 wyruszamy w kierunku przełęczy Arthur's Pass.

Nie było tak strasznie jak nam się wcześniej wydawało i już po chwili byliśmy na parkingu koło stacji kolejowej, gdzie niestety ułamała mi się śróbka w bagażniku, ale jakoś to naprawiłem.

Kilkaset metrów dalej naszym oczom ukazała się stacja benzynowa, o której dowiedzieliśmy się dzień wcześniej w Springfield ("następna stacja paliw za 82 km"). Jeszcze bardziej się ucieszyliśmy, gdy zobaczyliśmy, że jest otwarta i znajduje się tam również restauracja i sklep.

Podładowaliśmy baterie i telefony, zjedliśmy dużo smaczniejsze drugie śniadanie i po około godzinie ruszyliśmy w dalszą podróż.

Na przełęczy zrobiliśmy sobie postój na zdjęcie, teraz czekało nas 100km z górki więc szykowała się wyśmienita jazda.

Pierwszy postój na fotki zrobiliśmy koło Otira Viaduct, który ma 12% nachylenie przez cała długość. Tam też Kea próbowała zajrzeć do mojego bagażu.

Super jazda było do momentu, aż po kilkunastu kilometrach łamie mi się druga śróba w bagażniku i tej niestety nie udaje mi się naprawić. Po jakimś czasie grzebania przy rowerze widzę wracającego Pedrosa, który jak się okazało czekał na mnie z gotowym aparatem kilka kilometrów dalej.

Decydujemy, że nic z tym bagażnikiem nie zrobimy i musimy wracać do Christchurch.

Na samochód chętny, żeby zabrać 160km 2 turystów z rowerami czekaliśmy jedynie około kwadransa. Naszym kierowcą okazał się Radek z Czech, który jak większość jego rodaków tutaj, jest na wizie work and holiday. Aż dziwne, że się odważył nas zabrać, jakbym zobaczyłem takiego kosmitę to bym się chyba wystraszył :)

Po drodze obmyślamy plan co dalej począć z naszymi wakacjami. Zdecydowaliśmy, że weźmiemy samochód i ruszymy na północ wyspy. Podczas jazdy szukam noclegu w Ch-ch i udaje znaleźć się pokój w "at the right place"

NZ - Pierwszy dzień na rowerze

2011-12-25T21:49:00.000+10:00

Po krótkiej nocy wstaliśmy po 5-tej i poszliśmy do drugiego terminalu na śniadanie, żeby mieć siły na pierwszy dzień na rowerze.
Na lotnisku znajduje się specjalna strefa do składania rowerów, dzięki uchwytom szybciej skręciliśmy rowery i przed 8 byliśmy gotowi do wyjazdu. Chcięliśmy zrobić jeszcze zakupy, ale z powodu, pierwsze dnia Świąt wszystkie sklepy w okolicy były pozamykane, jedynie udało nam się kupić conieco na stacji benzynowej.

O 9-tej byliśmy już w drodze w kierunku Alp.

Podróż mijała bardzo przyjemnie, a było jeszcze milej, gdy pozdrawiali nas różni ludzie i życzyli udanej podróży czy po prostu miłego dnia :) W pewnym momencie zaskoczyła nas pewna pani, która wyszła na drogę i wręczyła nam świąteczną paczkę z ciastkami i malinami.

Pierwszy dłuższy postój zrobiliśmy po 60 kilometrach w miejscowości Sheffield. Nie udało nam się znaleźć żadnego otwartego lokalu czy sklepu więc odpoczeliśmy sobie w cieniu drzew.

Po kolejnych 8 km w miejscowości Springfield znaleźliśmy otwartą restaurację. Niestety odbywała się w niej impreza zamknięta. Zostaliśmy poinformowani, że następny otwarty lokal jest po drugiej stronie gór, ewentualnie możemy wrócić do Christchurch - jakoś nie zrozumieli, że na rowerze z sakwami 60 km to jest spory wysiłek szczególnie gdy temperatura wynosiła ponad 30'C.

Po drugiej stronie ulicy była zamknięta stacja benzynowa, kolejka samochodów wskazywała, na to, że jest jakaś szansa na otwarcie stacji pomimo świąt. Faktycznie po chwili przyjechał właściciel, który po specjalnej dodatkowej opłacie otworzył stację, a później sprzedał paliwo. My podłączyliśmy się (ale bez świątecznej dodatkowej opłaty) zakupiliśmy kilka butelek wody - woda kosztowała 12 NZD, ale sprzedawca powiedział, że tego dnia nie wydaje reszty więc kosztowała nas 20 dolarów.

Zmęczeni od upałów kładziemy się w parku pod drzewem i po około godzinie, gdy się trochę ochłodziło wstaliśmy i ruszyliśmy w dalszą trasę.

Po kolejnych kilkunastu kilometrach tuż przed wjazdem w góry zaczyna się ulewa i jesteśmy zmuszeni złapać autostop. Machamy 2 razy i za każdym razem zatrzymuje się samochód - w pierwszym nie mieścimy się z rowerami, ale drugi to campervan, do którego w gościnę przyjmuje nas holenderskie małżeństwo. Zawieźli nas na pół dzikie pole namiotowe, a po drodze zrobiliśmy jeszcze kilka postojów na zdjęcia.

Po rozbiciu namiotu zrobiliśmy sobie kolację i wtedy poznaliśmy nowozelandzkie meszki, które nie dały nam żyć. Podczas gotowania spotkaliśmy Czechów, którzy są w NZ na wizie work and holiday.

Przed snem zrobiliśmy sobie jeszcze spacer nad rzekę w celu schłodzenia napojów orzeźwiających. W NZ ciemno robi się późno (w porównaniu z 18-tą w Brisbane) więc usnęliśmy, gdy na zewnątrz wciąż było jeszcze widno.

W sumie dzisiaj przejechaliśmy 84 km.

Nowa Zelandia - Dzień 0

2011-12-24T23:59:00.000+10:00

Po wczorajszym falstarcie spowodowanym trzęsieniem ziemi w Christchurch, tym razem udaje nam się wylecieć do Nowej Zelandii. Na lotnisku zostaliśmy poinformowani, że jeśli nie pokażemy biletu powrotnego to urząd imigracyjny może nałożyć na nas karę do 5000 NZD.

Przed odlotem zjadamy jeszcze "kolację wigilijną".

Po wyjściu z samolotu przy sprawdzaniu bagażu tracimy nasze wigilijne pierogi. Rowery i namiot są sprawdzone czy nie są zbyt brudne, zostajemy przepuszczeni.

Na lotnisku kupujemy od razu kartę telefoniczną (jedyna sieć mająca swoje stoisko to Vodafone), bierzemy mapy wyspy południowej i około północy robijamy obóz w hali przylotów.

Po piątkowym trzęsieniu ziemi, w sobotę były kolejne równie silne wstrząsy, na szczęście podczas naszego pobytu na lotnisku nie powtórzyły się.

Razem z nami na lotnisku nocowało wiele osób, powinni chyba przygotować jakieś specjalne ławki ;)

Nowa Zelandia - Falstart

2011-12-24T12:54:00.000+10:00

Wczoraj w nocy przyszedł Święty Mikołaj do naszego domu więc ok 2 nad ranem wszyscy otworzyliśmy prezenty :)

Na nogach znowu byliśmy już o 4:30, czyli dla mnie i Piotrka całkiem normalnie - trzeba się wyszykować do pracy. Tym razem o tej wczesnej porze towarzyszyła nam Helenka, która postanowiła, że napije się z nami ostatniej w tym roku wspólnej herbaty, tak więc mieliśmy bardzo wczesne "morning tea" :)

W pracy dzień był spokojny, skończyliśmy pracę o 12, ale na lotnisku mieliśmy być na 3 godziny przed odlotem więc oczekując godziny 2.30 napiliśmy się wszyscy świątecznego Żywca, którego zapasy zawsze znajdują się w firmowej lodówce :)

O 2:30 razem z Piotrkiem szcześliwi, w dobrych humorach udaliśmy się do odprawy bagażowej. Tam zostaliśmy poinformowani, że lot odwołany i mamy wrócić na lotnisko w sobotę. To nie był wielki problem (chociaż komplikował nam wyprawę), zrozumieliśmy sytuację z trzęsieniem ziemi w Christchurch. Zezłościło nas to, że jako mieszkańcy Brisbane, mamy na własny koszt wracać do domu i przyjeżdżać następnego dnia na lotnisko, podczas gdy "obcy" dostali darmowy hotel. Zraziliśy się do jetstar, chociaż pewnie podobna sytuacja byłaby z innymi tanimi liniami.

Teraz będziemy mieli 6.5 dnia, żeby przejechać 800km z Christchurch do Queenstown, jeśli nie chcemy spędzić sylwestra w lesie pod namiotem.

Pozytyw jest taki, że w sobotę rano uzupełniłem ostatnie 2 miesiące na blogu, zostało mi tylko kilka wpisów grudniowych, ale te uzupełnię po powrocie z Nowej Zelandii.

Wszystkim życzę Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku

(zdjęcie z przed 4 lat)

Do 3 razy sztuka czyli Main Range NP

2011-12-04T21:02:00.001+10:00

W okolice Parku Narodowego Main Range wybierałem się z Piotrkiem już dwukrotnie, niestety nie udało nam się wcześniej przejechać całej zaplanowanej trasy.

Ok 9 zameldowaliśmy się w Warill View, skąd wyruszyliśmy w trasę po Scenic Rim.

Na trasie widoki przepiękne, robiliśmy postoje co chwilę, żeby zrobić jak najwięcej zdjęć.

Pierwszy dłuższy postój zrobiliśmy sobie w Rosevale, w jak się później okazało najstarszym w Queensland budynku hotelowym z 1852 roku. Uraczyliśmy się tutaj smacznym, lokalnym piwkiem.

Droga w większości była asfaltowa, ale mieliśmu też ciekawsze odcinku drogi szutrowej

Po ok 50 kilometrach w Aratulii zrobiliśmy kolejny postój i przekąsiliśmy małe co nieco. Przy okazji wymieniłem dętkę, która przebiła się chwilę przed postojem.

Po drodze powrotnej z Aratulii trafiliśmy na zamkniętą drogę, ale uznaliśmy, że zakaz nie dotyczy rowerów ;)

Bike route 1349760 - powered by Bikemap

Czas na surfing

2011-11-20T21:14:00.000+10:00

Dzisiaj miałem pierwszy raz lekcję surfingu, jakoś przez 4 lata nie udało mi się wcześniej wybrać. Razem z Michałem zapisałem się na nią w szkółce na Surfers Paradise. Pierwsze 2 etapy lekcji były proste, tj. płynąć na leżąco i klęcząc, trudniej było z ostatnim etapem, że stanąć na nogach. Prawie udało mi się, ale "prawie" robi wielką różnicę :) Zabawa była fajna więc pewnie wypożyczę sobie kiedyś deskę i popróbuję wstać.

Po lekcji poszliśmy we czwórkę - były z nami jeszcze Marta i Kasia - na obiad i wieczorem wróciliśmy do Brisbane.

Na szczycie Australii

2011-11-06T18:02:00.000+10:00

Poprzednim razem nie powiodło się więc teraz nastąpiła próba nr 2 zdobycia najwyższego szczytu Australii - Góry Kościuszki.

Kilka tygodni wcześniej uzbierała się nas piątka chętnych, zarezerwowaliśmy bilety na samolot, znaleźliśmy nocleg i oczekiwaliśmy wyjazdu. Na tydzień przed wyjazdem Qantas wstrzymał wszystkie loty, ale na szczęście wznowił więc wylecieliśmy bez niespodzianek w piątek po pracy.

Wyjątkowo skończyliśmy o 4, na lotnisku byliśmy po kilku minutach więc mieliśmy ponad 2 godziny oczekiwania (po wielu godzinach w pracy jest to miła alternatywa). W Canberze poczekaliśmy chwilkę na Pedrosa. W międzyczasie odebrałem samochód z wypożyczalni i ok 11 wyruszliśmy w kierunku Jindabyne. małej miejscowości tuż koło Kosciuszko National Park. Zatrzymaliśmy się w Kosciusko Mountain Retreat, gdzie wynajęliśmy domek.

Po krótkiej nocy (położyliśmy się o 2, a pobudka o 6) skoczyliśmy rano na zakupy śniadaniowe i prowiant na drogę.

Martę, Kasię i Michała zostawiliśmy w Charlotte Pass, skąd wyruszyli pieszo na szczyt, ja i Pedro wróciliśmy w tym czasie do Jindabyne, gdzie odebraliśmy zamówione wcześniej rowery. Uznaliśmy, że samo wejście na Górę Kościuszki, nie będzie tak ciekawe jak wjechanie rowerami na nią.

Rowerami wyruszliśmy z Perisher Valley, gdzie zostawiliśmy samochód. Pierwsze 10 kilometrów jechaliśmy Kosciuszko Road, którą dojechaliśmy do Charlotte Pass. Tam zrobiliśmy krótki postój i zrobiliśmy kilka fotek na platformie widokowej.

Kolejne 9.5 km do szczytu było już przyjemną drogą w terenie.

Zrobiliśmy postój nad Snowy River, za którą zaczyna się podjazd, ale całkiem prosty (trudniejszy był na Mt Tamborine). W pewnym momencie musieliśmy zsiąść z rowerów i przeprowadzić po śniegu - próbowaliśmy przejechać, ale było za ślisko. Niestety nie można wjechać rowerem na sam szczyt, trzeba zostawić ok 1km wcześniej. Następnym razem nie poddam się i wniosę rower na szczyt.

Na górze czekała na nas reszta grupy. Zjedliśmy kanapki przygotowane przez dziewczyny, zrobiliśmy kilka zdjęć i nauczyliśmy kilka osób poprawnej wymowy nazwy szczytu - zamiast australijskiego kozyosko.

W drodze powrotnej ja z Piotrkiem zjechałem do Perosher Valley, natomiast Michał z dziewczynami poszli do Thredbo, gdzie się później spotkaliśmy.

Niedziela to dzień powrotu do domu. Postanowiliśmy urozmaicić sobie powrót i pojechaliśmy samochodem do Sydney - ok 450km. Najpierw zatrzymaliśmy się w miejscowości Cooma, w której znajduje się Snowy Mountains Scheme, czyli system tam, kanałów, elektrowni zbierających wodę z Gór Śnieżnych i wytwarzających energię elektryczną do Nowej Południowej Walii, Wiktorii i Canberry.

Kolejny postój mieliśmy mieć w Goulburn, ale po drodze zobaczyliśmy strzałkę do wodospadów i tak spędziliśmy ponad godzinę jeżdżąc samochodem po lesie. Zrobiło się późno i musięliśmy pędzić prosto do Sydney, gdzie mieliśmy samolot o 19.

Rowerem w okolice Main Range

2011-10-30T19:37:00.000+10:00

Po 6 dniach pracy w niedziele miałem wolne, tzn prawie, bo musiałem otworzyć podwykonawcy warsztat o 6 rano. Z Piotrkiem zaplanowaliśmy, że w niedzielę pojedziemy w okolice pasma górskiego Main Range, położonego 85 km na południowy-zachód od Brisbane. Wybraliśmy się tam w lipcu, ale niestety nie dane nam było przejechać zaplanowanej trasy.

Tym razem po wczesnej pobudce wszystko wyglądało, że nam się uda. Niestety kontuzja pleców Pedrosa, spowodowała skrócenie trasy. W sumie przejechaliśmy tylko 42 z planowanych 100km. Samochód zaparkowaliśmy jak poprzednio w Warill View, skąd pojechaliśmy w kierunku Harrisville. Średnią utrzymaliśmy w granicach 20km/h i ok 10:30 byliśmy spowrotem koło samochodu.

Nie udało się przejechać całej planowanej trasy więc gdy wróciliśmy do domu przebrałem się i poszedłem pobiegać nad rzeką. Do tej pory biegałem tylko ok godziny 20-tej więc zapomniałem o tłumach robiących sobie piknik nad rzeką. Dobiegłem do Goodwill Bridge, którym przekroczyłem rzekę i wróciłem drugim brzegiem. Na swoja stronę przebiegłem przez Kurilpa Bridge.

Gdy byłem już na West Endzie, trafiłem na piknik charytatywny, gdzie widziałem wiele kaczek. Od razu przypomniałem sobie, że od kilku tygodni (pierwszy raz zobaczyłem w polski wieczór wyborczy) na środku rzeki pływała sporych rozmiarów kaczka. Dzisiaj jako główna atrakcja pikniku, odbył się wyścig modeli motorówek z kaczkami za sterami.

Pokonując 42 km na rowerze i 12 km biegu pomyślałem, muszę wybrać się na basen, potrenować pływanie i może któregoś dnia spróbuję sił w triathlonie. Olimpijski dystans - 1.5 km pływanie + 40 km rower + 10 km bieg. Z pływaniem będzie najgorzej więc mogę spróbować inny dystans.

Bike route 1316878 - powered by Bikemap

Running route 1317151 - powered by Runmap

Wieczorem Pedro przygotował kolację, nie doczekaliśmy się na nasze współlokatorki więc mięliśmy kolację we dwóch na tarasie :)

Rowerem po Tamborine Mtns

2011-10-23T20:13:00.002+10:00

Po 13 dniach dzisiaj miałem dzień wolny od pracy. Z Piotrkiem już wcześniej mieliśmy plan, żeby pojechać rowerami na Mt Tamborine.

Pobudka o 7, a o 8:30 siedzieliśmy już w pociągu na Gold Coast. W Coomera, zjedliśmy śniadanie i o 10 wyruszyliśmy w kierunku gór. Początek trasy jest łagodny, dopiero po kilkunastu kilometrach zaczął się podjazd. Na szczęście nie było tak ciężko i wjechaliśmy bez schodzenia z rowerów i podprowadzania ich pod górkę.

Na szczycie przejechaliśmy tempem spacerowym przez Gallerie Walk w Eagle Heights, gdze znajduje się wiele galerii, restauracji, ale naszym celem było The Polish Place, czyli polska restauracja, w której jest również możliwość wynajęcia pokoju. My zdecydowaliśmy się jedynie na posiłek - pierogi i piwko.

Powrót to zjazd, jednak również z kilkoma podjazdami, do Nerang gdzie złapaliśmy pociąg powrotny do Brisbane.

Bike route 1258239 - powered by Bikemap

Rajd Brisbane Gold Coast

2011-10-09T21:18:00.000+10:00

Jak co roku, na początku października odbywa się charytatywny rajd rowerowy z Brisbane do Gold Coast. Przed moim wyjazdem umówiłem się z Piotrkiem, że bierzemy w nim udział. W tym roku znalazło się 8000 chętnych na przejechanie 100km na rowerze.

Nie przestawiłem się jeszcze do końca do australijskiej strefy czasowej, ale udało się wstać w niedzielę o 5 rano, szybkie śniadanie, przygotowanie się do jazdy i o 6 byliśmy już na rowerach. Trasa okazała się być taką samą jak w zeszłym roku.

Na metę dojechałem o 12 - Piotrek czekał już kilkanaście minut - po czym razem udaliśmy się na odpoczynek w cieniu drzew.

Po krótkiej drzemce ruszyliśmy do Broadbeach, gdzie umówiliśmy się z koleżankami na obiad. Po chwili byliśmy na plaży, gdzie posiedzieliśmy chwilę regenerując siły.

Trzeba było się zbierać do domu więc pojechaliśmy do stacji kolejowej i pociągiem wróciliśmy już do Brisbane. W domu nie mięliśmy za dużo czasu, gdyż musieliśmy wyrobić się jeszcze na wybory.

PL - Powrót do Australii

2011-10-03T20:58:00.000+10:00

Miesiąc wakacji bardzo szybko minął - wypełniony atrakcjami. Tylko przyleciałem do Polski i już po chwili byłem w pociągu do Krakowa, skąd wyruszała nasza wyprawa na Krym. 10 dni na Ukrainie minęło bardzo szybko i z powrotem byłem w Warszawie.

Tutaj raptem niecałe dwa tygodnie spędziłem na spotkaniach z Rodziną i znajomymi, chociaż z wieloma nie udało mi się niestety spotkać. Krótka przejażdżka rowerowa po Górach Świętokrzyskich i trzeba było się szykować do lotu powrotnego do Australii. Udało się jeszcze wybrać na mecz Legii. Atrakcji byłoby jeszcze więcej, gdyby czasu było więcej. Może następnym razem przyjadę na dłużej.

PL - Ognisko na koniec

2011-10-01T20:55:00.000+10:00

Na koniec, krótkiego pobytu w Polsce zorganizowałem ognisko. Impreza bardzo udana, spotkałem się ze znajomymi. Było tak fajnie, że nie chciałem nawet myśleć o powrocie do Australii :)

Przed ogniskiem wrzuciłem piwa do stawu, żeby utrzymać w miarę odpowiednią temperaturę, jedna zgrzewka wypłynęła jednak na środek więc musiałem przeprowadzić akcję ratunkową :)

Póki było widno imprezka rozkręcała się powoli.

Ale z biegiem czasu humory były co raz lepsze :)

PL - Legia gra

2011-09-29T21:54:00.000+10:00

Po 3 tygodniach wakacji wreszcie nastąpił dzień, gdy wybrałem się na mecz. Akurat tak dobrze się złożyło, że w czwartek graliśmy w europucharach z Hapoelem Tel Awiw, a w niedzielę z Wisłą. Miałem iść tylko na jeden z tych meczów, ale w końcu nie dałem rady odpuścić i byłem na obydwu :)

W czwartek poszedłem na Nową Żyletę, na którą w pierwszej kolejności wyprzedają się wszystkie bilety. Nowy stadion to zupełnie inny standard niż do jakiego przyzwyczaiłem się w Polsce. Sam mecz super, ze strzelonym zwycięskim golem w ostatniej minucie. Trzy dni później poszedłem na mecz z Wisłą. Tym razem usiadłem na dawnej krytej, tuż obok sektora gości. Ten mecz również wygraliśmy więc po dwóch wizytach na nowym stadioie Legii jestem zadowolony :) Chociaż nie do końca, brakuje mi coweekendowych wyjść na mecz.

PL - Ostatni dzień w górach

2011-09-29T21:01:00.000+10:00

Na ostatni dzień został nam krótki odcinek do Kielc, gdzie koło południa mieliśmy pociąg powrotny do Warszawy.

Po drodze trafiliśmy na Świętokrzyski Szlak Literacki i zrobiliśmy postój koło domu Żeromskiego.

Dalej, jadąc raz asfaltem, raz duktem leśnym dojechaliśmy do Zalewu w Cedzynie. Mając dużo czasu do pociągu, zrobiliśmy sobie długi postój, udało się też kupić kawę w pobliskim pensjonacie.

W Kielcach najpierw pojechaliśmy nad zalew kielecki, a później na rynek Starego Miasta.

Dystans 3-dniowej wycieczki ostatecznie wyniósł ok 133 km - w sam raz na relaksacyjny wypad do lasu.