Eli Eli is anders.

Elk jaar zet Oostpool met een groep jongeren een voorstelling in elkaar met als motto Coming of Age. Niet in de zin van “Jongen uit Almere verhuist naar de grote stad en daaruit komt een geforceerde coming of age roman over hip Amsterdam” om Johan Fretz vrij te quoten. Maar anders.

Het plot is gebaseerd op Let the right one in, naar het boek van de Zweed Ajvide Lindqvist. Het speelt in een Zweedse buitenwijk waar de hoofdpersoon Oskar een leven leidt dat van de ene pesterij naar de andere gaat. Totdat hij Eli tegenkomt, een mysterieus meisje dat net als hem anders is. Ze draagt een ziekte mee, de honger naar bloed.

De grimmige sfeer die in het verhaal zit komt geweldig uit op het toneel. Door Eli te laten spelen door 6 acteurs verandert ze in een beest, de beatboxer bij de muzikanten is de hartslag van het stuk en ABBA klonk nog nooit zo goed. Als achtergrondmuziek bij een moordpartij.

Na 4 uitverkochte voorstellingen is morgen als in 13 mei om 14:30 de laatste voorstelling in Huis Oostpool. De laatste kans om je onder te dompelen in nepsneeuw, bloed en skipakken. De laatste kans om je te laten betoveren door de Eli’s. De laatste kans om Jocke’s “Liefde is beschutting” te horen.

Dit is een gevalletje hevige aanrader. Kaarten zijn te koop vanaf €7,50, met extra korting voor intimi van de acteurs.

Foto’s door Sanne Peper

De stand van de economie van een Europees land valt af te lezen aan zijn tankstations. Het begint al met iets banaals als de wc’s. In Nederland en Frankrijk vrijwel zonder uitzondering een retourtje Fukushima, in Italië is het afhankelijk van de vraag of de eigenaar een neef heeft die geheel toevallig een schoonmaakbedrijf bezit en in Duitsland moet je gewoon dik betalen voor een dan wel smetteloze wc.

Interessanter dan deze stereotyperingen is de koffieindex. Het principe is ongeveer gelijk aan dat van de welbekende Big Mac index van The Economist. Uitkomsten waren dat in Nederland, Frankrijk en Luxemburg je vaak alleen aangewezen bent op automaatkoffie, waarvan de prijs van €2,50 naar €1,50 zakt naarmate je verder naar het Zuiden gaat. Duitsland kent een vergelijkbare prijs voor automaatkoffie en voor verse koffie geldt hetzelfde principe: Noordelijker is duurder.

In Italië is de verse koffie echter veel prominenter aanwezig en is het goedkoopste kopje langs de snelweg richting Milaan zelfs €0,95. Een paar honderd kilometer Noorderlijker in Beieren doet een verskopje uit precies dezelfde espressomachine met precies dezelfde koffie €2,50. Juist.

Een ander mysterie is hoe in Italië de Autogrill overal te vinden is, er geen enkele concurrent blijkt te zijn en er zelfs in Pompei ruimte is vrijgemaakt tussen de ruïnes om zo’n plomp restaurant neer te zetten. Na een klik op de wikipedia pagina was het duidelijk: Voormalig staatsbedrijf.

Tussen de kortingsbonnetjes voor de winkel van betaalde WC’s waar je niks aan had doordat alles er veel te duur was rest mij nog een ding om te zeggen: De friet in Aire de Cappellen is niet te eten, voor zover ik de maagklachten van mijn kamergenoten moest geloven.

Best wel zuiverend some way, zo’n busreis.

van links naar rechts: Elly, Veerle, Gina, Pascal, Machteld en achter die muur binnen een straal van 80KM tot 1500KM van de uitreiking de rest van de redactie

Op de ochtend voor het vertrek naar Rome kreeg ik een telefoontje. Tussen het inpakken en haastten nam ik op, verstond ik niet wie er praatte en daarna kwam het grote nieuws: De Iris Tacheia was genomineerd als beste en als mooiste schoolkrant voor de Schoolkrantawards. Snel nog wat rondgemaild en gebeld en vervolgens ging ik voldaan naar Rome.

Daar kreeg ik een sms’je terwijl we met de groep het Colosseum binnenstapten. De prijs voor beste vormgeving was binnen! Daarna een telefoontje van Pascal, een soort van liveverbinding met de zaal daar en na een soort van verdwaasde speech van mijn kant pas het besef dat we ook nog de prijs voor beste schoolkrant gewonnen hadden.

Berichten in De Telegraaf, De Gelderlander, Teletext, NOS.nl, Jeugdjournaal.nl en het TV Gelderland Nieuws (uitzending 21 april vanaf 08:07) volgden samen met vele felicitaties. En ik hoorde van bovenstaande lachende redactieleden dat de uitreiking erg leuk was, wat ook wordt bevestigd in deze post van Kiki.

Sexiest schoolmagazine alive en de beste schoolkrant van Nederland 2012. Hier staat een trotse hoofdredacteur en een trotse redactie. Champagne!

Piet Paulusma zegt dat het goed komt met het weer. De vlucht en de hotelkamer zijn geboekt. Na een lang jaar is het dan eindelijk tijd om weer wat te ontspannen, onder een boom te liggen en gewoon niks te doen, of in ieder geval iets leuks. Vakantie is voor ons immers het collectief bijtanken van geluk. Al kan dat nog eens tegenvallen.

Volgens een programma als Red mijn vakantie! hebben wij Nederlanders recht op twee emmers geluk per vakantie. Als het even niet meezit, dan moet dit onrecht worden hersteld door Alberto Stegeman himself. Heb je echter geen zin in een tv-programma en lukt het ook niet om het zelf op te lossen, dan heb je een probleem. Klagen over je rotvakantie is een taboe geworden.

We zijn nu eenmaal verplicht om gelukkig te zijn door een vakantie. Wie zijn geluk niet afdwingt, heeft gefaald als vakantieganger en is dus een mislukt mens.

Maar is geluk afdwingen niet de goden verzoeken? Je kunt nog zo je best doen op het vasttapen van je glimlach, het checken dat je écht niks bent vergeten en reizen naar een plek met 100% zongarantie. Die zorgvuldig getrainde lach verdwijnt echter snel als het meubilair in de hotelkamer van ellende in elkaar zakt en die gehuurde zeilboot toch niet zo onzinkbaar was als de verhuurder had beweerd.

De ellende wordt nog groter bij het voet zetten op vaste grond: In de chaos die was ontstaan bij het ontvluchten van de boot grepen zakkenrollers hun kans en iedereen is z’n telefoon kwijtgeraakt, plus alle creditcards. Dan begint het ook nog met regenen en is het gedaan met de zelfbeheersing. Die oude familievete gaat ook weer eens opspelen.

Je krijgt een hartverzakking als je beseft dat je dit worst case scenario straks moet omdraaien in een mooi verhaal, omdat je anders allemaal opmerkingen naar je hoofd geslingerd krijgt met de vraag waarom je Alberto Stegeman niet hebt gebeld. Of je krijgt het verwijt dat het allemaal je eigen schuld was, “want geluk is af te dwingen”.

Een oplossing is om de verwachtigen dan maar wat bij te stellen. Als je er vanuit gaat dat het een ramp wordt, is het best wel mogelijk om gelukkig te worden van slecht weer, een waardeloze sfeer, een beroving en het breken van een of meerdere ledematen door een ongelukje op het strand. Mocht het dan toch goed gaan, dan voelt het bescheiden beetje geluk dubbel zo goed!

Dit is echter geen houdbare oplossing, want we dwingen elkaar nog steeds tot een flinke hoeveelheid geluk tijdens de vakantie. Een mislukte vakantie wordt nog altijd gezien als het product van een mislukt mens. Hoe laag je verwachtingen ook zijn, er blijft altijd een kans dat je in een horrorvakantie verzeild raakt.

Het is dus tijd om het verplichte geluk los te laten. Een rotvakantie moet geen taboe meer zijn, maar iets waar je met trots over kan opscheppen als je terug komt. Naast Red mijn vakantie! kan Alberto Stegeman ook Verpest mijn vakantie! presenteren.

Zonder de druk van het gelukkig zijn kun je eindelijk echt ontspannen op vakantie. Shit happens. Of het dan jouw schuld is, is ook niet meer van belang. Een leuke vakantie is net zo goed als een duivels slechte. Zolang je maar (on)gelukkig bent.

Vakantie vieren is nou eenmaal lijden. Met wat geluk kom je er als een beter mens uit. Anders heb je een nieuwe kans in de volgende vakantie. Verplicht geluk bijtanken zorgt slechts voor onnodige stress.

CCphoto by State Library of South Australia

Een schilderij van Berkheyde, door een probleempje met een bank die het opeiste van de eigenaar die ‘m net aan het Rijksmuseum had verkocht was hij bijna in een kluis van JP Morgan Chase  beland. Nu in de kluis het depot van het Rijksmuseum zelf. Komt er ooit nog zo’n schilderij alleen dan met een Vinexwijk?

Dit is by far het mooist vormgegeven profielwerkstuk dat ik heb gezien. Waarschijnlijk ook een van de weinige complete naslagwerken over typografie in het Nederlands. De vormgeving en inhoud zijn het werk van Pascal Gerritsen. Typography just got even sexier.

]]> http://madebyjoca.com/i-love-typography/feed/ 0 http://madebyjoca.com/roma-reclame-als-film/ http://madebyjoca.com/roma-reclame-als-film/#comments Sun, 15 Apr 2012 08:05:42 +0000 Joca http://madebyjoca.com/?p=4282 Diesel’s submerk 55dsl lanceert zijn nieuwe collectie met een korte film. Gemaakt door David Altobelli zien we een soort stomme film, maar toch niet want er is een soundtrack. Alleen het omgevingsgeluid is voor het grootste deel weggedraaid. Het verhaal is flinterdun een vooral een middel om de acteurs zo vaak mogelijk van kleding te laten wisselen (ik vermoed zelfs dat ze in de flashbacks andere kleding droegen dan op het moment zelf). De vraag is hoeveel er nou geschoten is in Rome zelf, al zijn er inderdaad dunne reepjes in de film die Rome zouden kunnen zijn op een schaal van 20 tot 95%. Kortom: De film slaat eigenlijk nergens op.

Toch heeft het iets. Het idee van reclame druipt eraf en het verhaal slaat nergens op, maar het is mooi gefilmd. De locaties in de film zien er filmisch uit en stills hieruit zouden niet misstaan op menige Tumblr. De betekenis die je eraan wilt geven slaat ook daar vaak nergens op, maar het is wel mooi om naar te kijken.

Waarschijnlijk is mijn zicht nu flink gekleurd omdat ik zelf volgende week in Rome zit. Toch is dit niet een gemiddeld schreeuwerig reclamefilmpje, maar een korte film zoals ze het bij Diesel willen noemen is het nou ook niet.

Bestaat er al iets als de filmische reclame?

Eerder verschenen op Coolfools.nl

Macbooks zijn prachtig, dat is zeker. Toch groeit met de populariteit van de Macbook ook de wil om ‘m te customizen. Om niet de zoveelste zilveren klep met wit Apple logo te zijn in de menigte. Het personaliseren kan met een sleeve, met stickers, of met nóg meer stickers. Uncover.am doet het iets drastischer en gaat met een laser je Macbook te lijf. Iets wat voorheen alleen nog was weggelegd voor hobbyisten met een lasercutter in de schuur.Bij het Amsterdamse bedrijf kun je een ontwerp laten maken of je eigen patroon direct in een nieuwe klep voor je Macbook laten laseren. De openingen worden vervolgens met hetzelfde kunststof als het Apple logo afgedicht en er wordt wat extra verlichting toegevoegd om het patroon mooi op te laten schijnen. De originele klep wordt omgewisseld voor de nieuwe met het patroon en klaar ben je!

Het resultaat is zeker uniek te noemen. Bright bestelde er eentje om te verloten vanwege de opening van de Amsterdamse Apple Store. Ook dit‘proefje’ ziet er topnotch uit.

Voor een bedrag tussen de €700 en €900 gaat Uncover aan de slag met jouw ontwerp.

De verkoper bij Piet Zoomers lacht wat aarzelend en probeert het nog op een aardige manier te zeggen. “Tja, je weet dat we eind november al moeite hebben om de vraag bij te houden? Probeer de Suit Supply eens!” Bij het weglopen knipoogt hij naar een verkoopster en beiden barsten ze in een hoongelach uit. De zoveelste die het probeerde, een pak kopen op het allerlaatste moment voor minder dan het maandsalaris van de gemiddelde bonusbankier.
Het op dit moment ruïneren  van je pak is niet echt aan te raden. Maar een broek die spontaan scheurde bij het passen, een bak chocoladefondue die over je smoking viel, het zijn zaken die het lot meestal plant op de middag voor het kerstgala.
Daarom dé manieren om bij dit soort ongelukjes aan een ander pak te komen zonder dat je eerst moet horen dat de stomerij je pak écht niet voor vanavond klaar heeft en de H&M in oktober al geen pakken meer had.

Huren
Bij kledingverhuurders geldt dat de beschikbaarheid van pakken exponentieel toeneemt als het aantal scholen in de buurt dat een gala houdt lager wordt. Googel dus maar gelijk op kledingverhuur Doetinchem als je nu nog een kans wilt maken en lees de voorwaarden: “Opdrachtgever zal de gehuurde goederen zorgvuldig behandelen en als een goed huisvader beheren “. Juist, daar gaat je wilde afterparty inclusief hangover.

Marktplaats
Als je bang bent om nog een pak total loss te maken is het inderdaad aan te raden om er dan maar eentje te kopen. Op Marktplaats is altijd aanbod van mensen in de buurt. Voor een zacht prijsje heb je je pak zo binnen. Al blijft het de vraag of het wel goed past en of de motten de voering niet al hebben weggevreten.

Zolder
De pakken op Marktplaats komen van zolder, waarom zou je betalen voor iets wat ook op je eigen zolder kan liggen? Deze optie is zeker te preferen boven Marktplaats: als je vader nog een voorraad smokings heeft liggen vanwege zijn baan bij, bijvoorbeeld, de geheime dienst.

Een echte gentleman laat zich niet uitlachen bij een kledingzaak. Er zijn genoeg manieren om ultra last-minute een pak te regelen. Al blijft het handiger om je pak niet te slopen door het “als een goed huisvader te beheren”.

Mijn beeld van Wenen was mistig en ging niet verder dan kartonnen opvouwbare Sissypaleizen. Bij het zien van deze foto had ik het gevoel dat Rome en Parijs een kindje hadden gekregen, het bleek Wenen. Een foto van Michela Riva, via Alexandra. Mooi.

Denken in generaties is makkelijk en het ligt in onze natuur. Generatieklagen werd al door de oude Grieken gedaan, want de jeugd van tegenwoordig… Boeken schrijven over die “verbazingwekkend *vul eigenschap in* generatie” is een prima manier om jezelf het boekenbal voor non-fictieschrijvers op te bluffen en onderzoek doen naar generaties is gewoon leuk. Beetje lachen, enquêtes versturen en hippe trends ontwaren. Heerlijk.

Resultaat is dat met name jongeren een etiketje opgeplakt krijgen en er vervolgens keihard op door wordt gefabuleerd. Dus die grenzeloze generatie is goed met computers? Dan zal zo’n bangalijst vast ook gemeengoed zijn bij die jongeren. Een klein randverschijnsel groeit met wat media-aandacht tot een etiket van een generatie. Maargoed, laten we ook niet de babyboomers vergeten die neergezet worden als volgevreten ex-communistische plucheplakkers op basis van een paar personen.

Zijn alle jongeren onder de 35 samen te vatten als één generatie met dezelfde belangen? Ik denk dat mijn belangen anders zijn dan die van Nigel, Marco, of Sywert. Het is de vraag of er wel enige verbondenheid is in een generatie en of dat genoeg is om een beweging op te baseren.

Generaties bestaan niet, tenzij het gaat om een groep met ongeveer dezelfde leeftijd.

Noem het een hervormingsbeweging, desnoods een democratische couporganisatie, maar alsjeblieft geen generationele beweging. Laat het generatiedenken over aan verveelde columnisten.

Als je lang genoeg naar beneden scrollt in Spotify komen er vanzelf interessante artiesten opduiken op de een of andere manier. Zo kwam ik bij de nieuwe single van Lucas Nord, die ook gefeatured is op Coolfools.

Er zit op de een of andere manier een prettig geluid in dit nummer, wat ik tot nu toe alleen nog terug vond bij Madeon. De stijlvolle clip maakt het helemaal af. TL-buizen zijn nog nooit zo mooi gefilmd als in bepaalde scènes hier.

Er is nu een officiële single uit, een tweede is op komst en wat andere nummers staan op zijn Soundcloud.

De vocals bij Let Us Stay Young zijn gedaan door 2 zangers van het eveneens Zweedse Urban Cone en jawel, ook dit is heel prettige muziek. Het hangt een beetje tussen het traditionele bandje en de synthpop in. Hun eerste EP staat op Spotify. Aanraders zijn Freak, Urban Photograph en We should go to France.

Zweden heeft zijn nut weer bewezen met het zijn van de geboortegrond van deze 2 artiesten, mooi.

Wat er voorafging
Het nummer Ai Se Eu Te Pego van Michel Teló werd in het buitenland iets succesvoller dan gedacht. Zo succesvol dat er een tegenbeweging is ontstaan die Teló officieel wegzet als muzikale rotzooi. Reden voor mij om de kritiek eens te ontleden en te laten zien dat Michel Teló een held is. Toen volgde een nieuwe post van het anti-Teló kamp in de vorm van een post van Jur.

…maar gewoon één brok zoete Braziliaanse schlager dat het Nederlandse publiek ook nog eens blijkt aan te spreken.

Laten we eerst duidelijk vaststellen dat er geweldige dingen zijn die niet mijn smaak zijn. Zo heb ik door enkele traumatische ervaringen in een ver verleden geen automatische glimlach bij het zien van Introdans, maar dat betekent niet automatisch dat ik de voorstellingen van dit gezelschap weg zet als opgetoefte stoelendans. Het blijft wereldklasse, niet mijn smaak, maar wel wereldklasse.

Hetzelfde geldt voor Michel Telo. Zijn muziek valt kennelijk niet bij het anti-Teló kamp in de smaak, soit. Het gelijk wegzetten als “muzikale meuk” is een ander uiterste. Binnen zijn genre is Michel Teló goed bezig geweest. Simpel liedje, perfect mee te zingen ondanks de taal, dansje erbij, pretentieloos en ook nog eens een dikke hit in een dozijn landen. Dit is geen meuk, dit is genialiteit. Dat het niet je smaak is, moet er niet voor zorgen dat je Teló’s succes ontkent.

Voor de Brazilianen is dit vast hele vermakelijke volksmuziek, maar een internationale hit valt er echt niet in te ontdekken.

O nee, te laat! Laat ik het maar eens opsommen dan: Nummer 1 notering in Brazilië, Spanje, Portugal, Nederland, België en vele andere Europese landen. Een dozijn platinaplaten in deze landen en tientallen covers. Laten we niet de voetballers vergeten die bij doelpunten het bekende dansje deden. Je bevestigt zelf nog eens het succes:

En nog erger, het nummer staat op het punt om “ons eigen” Dromen zijn Bedrog van Marco Borsato van de troon af te stoten met de langste nummer 1-notering in de top 40 ooit.

Het oppervlakkig en eentonig vinden van Ai Se Eu Te Pego is een kwestie van smaak, maar het succes van dit nummer laat zien dat Teló geen meuk produceert. Ook het maken van uiterst simpele liefdesliedjes is vakwerk. Het is misschien wel moeilijker om een nummer voor het grote publiek te maken, dan voor een extreem kleine niche zoals Japanse houthakkersbloesjes dragende mannen met baarden en skinny jeans die naar hun werk gaan op een fixie met een verborgen terugtraprem sinds dat ongelukje.

Niks eentonig, niks oppervlakkig. Teló is gewoon erg goed bezig in zijn vakgebied en daarmee een held. ’nuff said.

Op Facebook werd mijn aandacht gelijk getrokken door de foto op de cover: Een prachtig portret door Lieke Romeijn. In tweede instantie zag ik pas waarvan het de cover was. New Dutch Photography Talent is het nieuwste project van de makers van GUP magazine, pleitbezorgers voor de goede fotografie.

Het resultaat is een monumentaal boek van 436 pagina’s en de voorproefjes op de website laten zien dat het New Dutch Photography Talent ook in 2012 weer van hoog niveau is. In April komt het boek uit in een oplage van 2500 exemplaren, en voor €24,95 staat er eentje bij jou op de keukentafel.

Deze Praktica is volledig mechanisch en kent als grootste luxe een lichtmeter. Maar waar haal je nog voor een tientje een spiegelreflex met hoesje, flitser, zelfontspanner, groothoek- én telelens? Het is de Oost-Duitse luxe die ik nodig heb om eens een reden te hebben me te verdiepen in sluitertijden en diafragmastanden.

Tijdens de Romereis in april ga ik eens voor paparazzo spelen, met m’n telefoon in mijn broekzak voor de snapshots. Zonder Instagram en consorten, wel zo prettig.

]]> http://madebyjoca.com/oost-duits-fotograferen-in-rome/feed/ 0 http://madebyjoca.com/waarom-michel-telo-een-held-is/ http://madebyjoca.com/waarom-michel-telo-een-held-is/#comments Mon, 05 Mar 2012 21:48:35 +0000 Joca http://madebyjoca.com/?p=4096 De 3voor12 indiemuziekmaffia heeft weer een nieuw slachtoffer gevonden: De alleraardigste Braziliaan Michel Teló. Tegenwoordig lijkt er geen plek meer te zijn voor het pretentieloze liefdesliedje, tenzij uiteraard gezongen door een Chinese rockband die gebruik maakt van Mongolische keelzang. Dan is het opeens cultuur.

Ik citeer uit de tendentieuze post in kwestie op Verticomusic:

“De allereerste keer dat ik dit nummer hoorde, werd ik me er toch wel pijnlijk bewust van dat dit nummer een gigantische hit in Nederland zou kunnen worden. Het is zomers, heeft een hoog meezing-gehalte, en nummers in een mooie taal als het Portugees lijken het altijd goed te doen in het buitenland.”

Pijnlijk van bewust? Met het talent om hits al ver van te voren aan zien te komen kun je keihard geld verdienen. Inderdaad, Ai se eu te pego is zomers, makkelijk meezingbaar en het Portugees doet het erg goed in het buitenland. Met name als het door Brazilianen gebruikt wordt.

 ”Het nummer deed mij persoonlijk meteen denken aan een andere zoetsappige buitenlandse zanger, namelijk Enrique Iglesias. En Enrique Iglesias mag dan wel ook in het Engels zingen, de hele zoete sfeer die Enrique heeft hangt ook rond dit nummer. Het grootste verschil is dan nog dat Ai Se Eu Te Pego zelfs nog net een graadje zoeter en slijmeriger dan Enrique, die zijn überzoete nummers toch nog wat aangenamer maakt door wat dance in zijn nummers te stoppen.”

Enrique Iglesias teert op de erfenis van zijn vader Julio. De dochters van de vrouwen die vroeger wegzwijmelden bij zijn vader, vallen nu flauw bij kleine Enrique. Als het bij zoete liedjes was gebleven, was het nog leuk geweest. Maar tegenwoordig moet alles een dikke beat hebben, omdat European Dance opeens het geheime ingrediënt is van elke hit. Teló klinkt tenminste anders dan de bonkende eenheidssound van Iglesias.

Pretentieloos, maar wel écht. En dat nep klinkende gejuich en gegil op de opname is niks vergeleken met de opening van de Apple Store in het o zo nuchtere Amsterdam. Nee, in Brazilië is gegil op de opname heel normaal weet ik uit eigen ervaring.

Vervolgens ontvouwt zich een analyse van de songtekst met als grote conclusie “OMG, teveel hetzelfde. Meh, Gerard Joling!”. Alsof elk liedje de diepgang moet hebben van het nog onondekte werk van Harry Mulisch. De tekst van Ai se eu te pego is juist geniaal, in zijn eenvoud welteverstaan.

In 8 zinnen weet Teló perfect te beschrijven wat er gebeurt als je het mooiste meisje van de club ziet. Het is liefde, het is feest en het is voor iedereen zo aan te voelen. De woorden zijn erg goed gekozen en het resultaat is duidelijk: Zonder vertaling snap je niks van de tekst, toch weet je precies wat hij bedoelt. Verliefd, en flabbergasted. Klaar. Geen wonder dat dit nummer zoveel andere artiesten met wisselend succes inspireert tot een eigen versie.

“Voor de rest moge het nu wel duidelijk zijn dat Ai Se Eu Te Pego een dieptepunt uit de geschiedenis van de Top 40 en van de Nederlandse radio is. En zelfs het Braziliaanse gevoel heeft niet weten te voorkomen dat het een vreselijk nummer is geworden.”

Als Ai se eu te pego was neergezet als de nieuwe Mathaus Passion, Paint it black én Abby Road in één nummer had je gelijk gehad. Het probleem is echter dat Ai se eu te pego een lief, simpel liefdesliedje is waar je lekker op kan dansen. Geen verdere bedoelingen, maar daarom niet minder geniaal. In dit geval wint de echte eenvoud het van lopendeband muziek met valse bedoelingen.

Kortom: Michel Teló is een held.

CCphoto by Jefferson Bernardes

Apps van tijdschriften op de iPad blijven toch vaak een geval van hit and miss, hoewel apps van tijdschriften als Wired en kranten als The Guardian laten zien dat het ook veel beter kan. Vaak blijft het bij een pdfje dat op een fancy manier in een app wordt geladen, of een mooie iPad layout die in de praktijk nét niet lekker werkt.

TNW Magazine is een van de apps waar ik het gevoel heb dat het wel lekker leest. Geen circus vol met toeters, bellen en films waar je uiteindelijk in verdwaalt, maar ook geen pdf. Gewoon goede artikelen, mooie foto’s en gemaakt met het idee dat het een iPad magazine is. Zoals op de cover al staat “Ceci n’est pas un magazine papier.”

Het magazine is een experiment en heeft nog last van de nodige bugs, maar het laat wel zien dat er tegenwoordig tools zijn waarmee je zonder een batterij aan programmeurs een magazine kan maken dat meer is dan een veredelde pdf. InDesign en Mag+ en tijd om wat te experimenteren zijn genoeg.

TNW Magazine bevat de beste artikelen van The Next Web en stukken die voor het magazine zijn geschreven.

Een abonnement kost $9,99 per jaar en het eerste nummer is gratis.

Natuurlijk, een telecombedrijf moet ook koffie voor zijn werknemers kunnen betalen. The Voice of Holland betaalt zichzelf ook niet, net zoals ietwat artistieke reclames ook betaald moeten worden. Bonussen kun je niet uitkeren over inkomsten die niet zijn binnengekomen. Het is een feit.

Maar als we het nou eens van de andere kant bekijken. We halen de bonussen, sponsoring en artistieke reclames weg. We halen zelfs het netwerk weg en huren de capaciteit van een grote provider. Een soort AH Mobiel, Ben, of een andere MVNO. Alleen dan met goedkoop mobiel internet en duurder bellen.

Daarom hebben we onze praktische opdracht voor economie gewijd aan een marktonderzoek waarmee we gaan uitzoeken of er wel markt voor is: Goedkoop mobiel internet en ietsje duurder bellen. Vul je de enquête in?

update: Enquête is voorbij, de resultaten worden nu verwerkt!

CCphoto by JD Hancock

Deze post verscheen eerder op Coolfools.nl

Op dit moment schaatsen kopen gaat gepaard met dezelfde nadelen als een ventilator kopen tijdens een hittegolf, toch voel ik de neiging om nieuwe schaatsen te halen alleen met dit weer en kom ik nooit op het idee om in alle rust in juni voor een veel lagere prijs een paar te kopen.

Schaatsenmakers zijn conservatief en na de introductie van de klapschaatsen is de grootste vernieuwing de limited edition schaats die is opgedragen aan Sven Kramer.
Schaatsen moeten vooral goed zitten en met dat idee zijn alle fabrikanten aan het werk gegaan. Dat levert gedrochten op als de overigens erg comfortabele combinoor. Het levert echter ook iconen van simpele schoonheid zoals de Viking Mid.

Zo zien schaatsen eruit als je ze voorstelt in je hoofd. De schoenen zijn gemaakt van anilineleer, de ijzers van koolstofstaal en beide delen zijn vastgesoldeerd en gelast. De zwart-witte veters maken het af. Simpel en oerdegelijk. Er hoeft niks meer te worden veranderd aan deze Hollandse nuchterheid op ijzers.

Een nieuw paar Viking Mid schaatsen kost €200,- , maar op marktplaats zijn ze al te krijgen vanaf €40,-.

Vergeleken met onze eigen Erik Arbores is Madeon met zijn 17 jaar een ouwe rot, maar ook hij maakte vorig jaar een verbazingwekkend snelle opmars. Hij was een van de winnaars bij Pendulums The Island remix wedstrijd. Ook samplede hij 39 verschillende hits in zijn live mash-up Pop Culture. Deadmau5 noemde Madeons remix van Raise your weapon de beste die hij ooit gehoord had.

Zijn sound doet nog het meest denken aan Franse house uit de jaren ’90 gecombineerd met samples uit elk mogelijk genre. Simpelweg geweldig. Ik ben niet de enige die daar zo over denkt, want Madeon stond vorige week nog op Eurosonic en is ook te zien op Coachella. Daarnaast werkt hij ook nog aan een eerste EP.

Meer van Madeon is te beluisteren op Soundcloud.

Er vallen meer stenen van de Eusebiuskerk dan van een slecht onderhouden Romeinse ruïne. Slopen is verboden, dus blijft er niks anders over dan de kerk restaureren voor 80 miljoen. Is zo’n bedrag het  wel waard voor een kerk die niemand gebruikt en waarvan niemand houdt?
De komende tijd daarom ideeën om die kerk te recyclen voor een prijs tussen de 0 en 900 miljoen euro.

Over het station zal ik niet al te veel zeggen. De posts over wateroverlast in de stationshal en de brandgevaarlijke plafonds zeggen al genoeg. Er is echter hoop. De aanbesteding is rond en in 2009 2012 2013 begin 2014 is de OV-terminal klaar. Toch blijf ik zitten met een vraag.

Waarom moeten we eigenlijk een nieuwe stationshal? Verplaats de Eusebiuskerk naar het stationsplein, breek de achterkant en een zijkant open en maak de deuren aan de voorkant wat breder. De buitenkant krijgt een betonnen coating om de tufstenen buitenkant wat steviger te maken. Daarnaast past de kerk ook beter bij de rest van het station met zo’n coating.

Ze zullen ons in de toekomst dankbaar zijn voor Nederland’s mooiste stationshal, voor de geweldige galm die je hoort bij omroepberichten en natuurlijk het geld dat ermee bespaard wordt. De restauratie blijft beperkt tot een betonnen buitenkant en het wegbreken van wat buitenmuren. Er is geen aparte stationshal meer nodig.

Uitgaande van nog een keer fikse vertragingen bij de bouw van de OV-terminal kost het niet eens zoveel extra tijd om dit plan uit te voeren.

As seen on Arnhem Dichtbij.

Denk eens aan die aflevering van die slechte high school serie waarin de school op stelten wordt gezet vanwege verkiezingen. Nou, dat is dus als sinds 1908 de traditie op de school van ondergetekende. Compleet met vuurspuwers, artiesten en omkoping wordt er gestreden om de overwinning.

Er zijn in de verkiezingsweek 2 verschillende verkiezingen. Eentje voor de lolpartijen, die meedoen voor de eeuwige roem. Denk aan communisten, snorren, of de Partij voor Mens en Spirit (Hé, er zit een look-a-like van mij in die partij!).

Daarnaast zijn er de serieuze partijen die voor het bestuur van de AGB gaan. Hun campagnebudgetten zijn vanzelfsprekend íetsje hoger dan die van de lolpartijen. En uiteindelijk liepen de wegen zo dat ik voor een der partijen eerst een logo ontwierp, daarna een flyer en een sticker, vervolgens een serie posters en afsloot met een poster van 2m bij 1,20m.

Trui met logo en een van de stickers erop – De megasticker deed het ook erg goed

 Het logo is een combinatie van Tribbon A en Segoe UI. De foto’s op de posters zijn gemaakt door de immer geniale Pascal Gerritsen. Inspiratie kwam onder andere uit het geweldige boek Droom van Helderheid (en dan vooral de KLM huisstijl van Henrion) en de typografie van de SP campagne uit 2006.

Het resultaat: Strak, fris en met wat schwung, of hoe je het ook wilt noemen. En een super manier om ervaring op te doen op dit gebied.

Take 5 won de verkiezingen met 51,5 procent van de stemmen in de tweede ronde.

Er vallen meer stenen van de Eusebiuskerk dan van een slecht onderhouden Romeinse ruïne. Slopen is verboden, dus blijft er niks anders over dan de kerk restaureren voor 80 miljoen. Is zo’n bedrag het  wel waard voor een kerk die niemand gebruikt en waarvan niemand houdt?

Bedrijven als Google en Facebook zijn naarstig op zoek naar nieuwe plekken om hun servers neer te zetten. En die datacenters moeten liefst ook  milieuvriendelijk gekoeld worden. In landen als IJsland en Finland zijn nu tientallen datacenters gepland die werken op groene energie en worden gekoeld met zeewater.

Maar wacht, in de Eusebiuskerk is het altijd koud. Perfect om al die servers te koelen. Daarnaast kunnen de servers gekoeld worden met water uit de Sint-Jansbeek, die er niet zo ver vanaf ondergronds langs stroomt. In combinatie met zonnepanelen op het dak en windmolens elders in de stad is er genoeg groene energie beschikbaar.

De restwarmte kan worden gebruikt om bijvoorbeeld het gemeentehuis te verwarmen. Zoiets vergelijkbaars gebeurt al in Arnhem. De restwarmte van de warmtekrachtcentrale op Kleefse Waard verwarmt bijvoorbeeld huizen in Schuytgraaf. Het is een beproefde techniek.

De Eusebiuskerk ombouwen tot datacenter is niet goedkoop, maar het is veel goedkoper dan het datacenter dat Apple vorig jaar liet bouwen. Dat kostte een kleine 1 miljard dollar. Voor een bedrijf van dat kaliber is het dus kleingeld en subsidie zal dan ook niet nodig zijn.

As seen on Arnhem Dichtbij.

Op welke plek schijnt de zon altijd, komt de ouzo uit de kraan en kun  je als dode nog pensioen krijgen? Het is de afgelopen tijd wel  duidelijk geworden: een land waar dat kan is gedoemd failliet te gaan. Nu weigeren ze ook nog eens echt wat te doen aan de schulden. Natuurlijk zijn al die Grieken lui en corrupt, allemaal!

Het klinkt allemaal wel heldhaftig en het staat leuk in de krant. Heeft het echter enig nut en is het wel terecht?

In Nederland is het al moeilijk om 18 miljard te bezuinigen. Er zijn meerdere keren mensen de straat opgegaan en het is de vraag of het bezuinigingsbedrag wel wordt gehaald. Hoe makkelijk is het dan om als Griekenland meer dan 30 miljard te bezuinigen terwijl de economie met 5% krimpt?

Ondertussen ziet de gemiddelde hardwerkende Griek alles om zich heen verdwijnen. Weg pensioen, weg ziekenhuis, weg buurtwinkel. Als hij naar buiten loopt, vind hij op de deurmat weer een acceptgiro. De politici en ambtenaren die dit aan hadden zien komen hebben niks gedaan, behalve de winst van de vette jaren in hun eigen zak steken. Die Griek krijgt dan ook naar zijn hoofd geslingerd dat hij een luie en corrupte profiteur is. Voor hem kan Europa doodvallen.

Grieken gaan echt niet meer belasting betalen als Angela Merkel en Geert Wilders zeggen dat ze teveel vakantievieren. De schulden verdwijnen niet in het niks als er maar vaak genoeg wordt gezegd dat alle Grieken corrupt zijn. Kortom, het neerzetten van Grieken als luie profiteurs helpt geen klap.

Onbeperkt garant staan voor Griekse schulden is belachelijk, maar kom dan met een alternatief plan. Nu wordt de grootste onzin erbij gehaald om de Grieken slecht neer te zetten en daar lossen we ook niks mee op.

Zoals gepost op Ontfrissend.nl - CCphoto By SeenyaRita

Hak de kerk in stukken…

De kerk is bekleed met tufsteen waar je al doorheen zakt als je tegen de kerk leunt. Het is vrij makkelijk te doen. De betonnen constructie aan de binnenkant is een stukje harder, maar is in principe een enorme Billy kast die je met een schroevendraaier uit elkaar kan halen.

De stukken kunnen daarna direct door naar het Openluchtmuseum waar de kerk herbouwd wordt op een mooi plekje. In plaats van de eeuwige guurheid op het Kerkplein is er rustig geritsel van blaadjes. In plaats van genegeerd te worden, opgewonden stemmetjes van kleine kinderen die zien hoe hoog die toren is.

Binnen is er genoeg ruimte voor wat er nog over is van het Nationaal Historisch Museum en een tentoonstelling over ‘s werelds hoogste in stukjes gehakte en even verder weer opgebouwde kerk.

Nu nog een loterij met lef om het een en ander te sponsoren.

Update: En toen stond de rest van de serie op Arnhem Dichtbij, mooi aansluitend bij het stadsdebat erover.

Joost: Hele goedenavond, welkom bij Talk radio. Vanaf nu staat dit programma in het teken van de actualiteit en lanceer ik de stelling van de dag en kunt u met mij daarover in debat op dit 0800-nummer. U kunt ook twitteren op de hashtag #lnw en de stelling luidt “We moeten de euro uit én wel nu!”.

Voice-over: Bel nu in op het 0800-nummer

Joost: Al jaren houdt Nederland zich keurig aan de regels, terwijl de andere landen er een rotzooi van maken. Uiteindelijk worden wij de dupe, terwijl wij 18 miljard bezuinigen volgens de regels, terwijl ze in Griekenland op het strand liggen!

- Fragment Frits Bolkestijn die zegt dat Griekenland de euro uit moet en de drachme moet invoeren wordt ingestart.-

Joost: Critici zeggen dat Bolkestijn onzin uitkraamt. -Afkeurend fragment van Gerrit Zalm instart- Ja en toch, zelfs onderzoekers van The Economist zijn het erover eens dat we de euro uit moeten. Steeds meer mensen denken dat en aan de lijn hebben we Martien van der Linden, belegger en prominent euroscepticus.

- Fragment Martien instarten, we kunnen nu nog besluiten om voor middernacht de gulden in te voeren.-

Joost: Mompelt quasi-kritisch wat dingen tussendoor, ondertussen wat woorden in de mond liggen. In de jaren ’90 ging het toch beter? Ja Martien, inderdaad. Je hebt gelijk. En luisteraars, blijf bellen op het 0800-nummer over de stelling “We moeten de euro uit en wel nu!”. En bent u het niet met me eens, ik laat me graag overtuigen.

- Talk radio bumper tune -

Joost: En we hebben een beller. Zelenberg uit Arnhem, zegt u het maar.

Beller: Ik ben al sinds de oprichting van de Europese Unie tegen de euro. Ik irriteer me aan de angstverhalen die me door de strot worden geduwd en al die voordelen van die Unie konden we ook zonder die Unie krijgen. Schande!

Joost: Straks krijgen we nog Sweden van Wijnbergen aan de lijn, UVA-hoogleraar en zeer oneens met de stelling en hij zegt dat het een puinhoop wordt.

Beller: Dat is onzin.

Joost: Dankuwel en gefeliciteerd, u was de eerste beller ooit! Ik zie het al, u voelt zich vereerd.

Andere bellers: Apostel Paulus zag al in dat die Grieken geen belasting betalen, we trappen in de zelfde valkuil als Nero! OMGWTFBBQ!  - Vroegâh hebben ze die kopjes koffie van 2 gulden naar 2 euro overgezet. Grote zwendel, ik heb het geld nog nooit teruggezien. Schandâh! – We hadden nooit aan de euro moeten beginnen, oh. Wacht, zit ik in de uitzending? Aangenaam! Doorland uit Hilversum hier, hoor ik mezelf? Hallo?

Joost: Beetje meeknikken en nieuwe twitters voorlezen. Hoogleraar Sweden van Wijnbergen zal nu inbellen. Ach gut, hij hangt nog niet aan de lijn. U luistert naar Avondspits en u kunt met mij debatteren.

Laatste beller: Hallo Hallo. Ben ik in de uitzending uitzending? De euro is onzin hoor. Denemarken en Zwitserland zijn paradijsjes vergeleken met hier hier. En de straf voor de mensen die er een puinzooi van maken is 100 miljard en wat bezuinigen bezuinigen!

Joost: U heeft een klein beetje last van echo, maar dat is niet erg. Aha, Sweden van Wijnbergen belt nu wél in. O, toch niet. Nou ja, hij zegt dus dat de export daalt als we de euro uit gaan.

Laatste beller: Tja, ik doe aan export en het is natuurlijk onzin. Geld wisselen is zo makkelijk tegenwoordig, gewoon risico. Geen probleem.

Joost: Het programma loopt alweer ten einde. Ik zie dat u het allemaal met mij mee eens was, dank voor het bellen en uw steun. Sweden van Wijnbergen kon helaas niet bellen. Jammer, maar wat hadden we toch een geweldig debat. Tot morgen!

- Eindtune wordt aangezet, Joost leest nog even snel wat twitters voor. Telefoontje van kritische beller langzaam wegdraaien. Hahahaha-

Lange versie

Het is geweldig. Een revolutie. Alles wordt anders. Eindelijk wat nieuws. Nou ja, nieuws. De layout staat al een maand live, maar alle bugs en andere ongemakken zijn eruit. Oftewel: Tijd voor een hallelujah post.

De nieuwe layout is gebaseerd op Suburbia van WPShower met de nodige aanpassingen door mij (From scratch scripten kan ik totaal niet, maar op de bonnefooi met code klooien gaat redelijk). Navigatie is duidelijker, de sidebars zijn naar mijn mening nu wat logischer ingedeeld en voor de rest heb ik vooral lopen schuiven.

Hoogtepunt is de 404 error niet gevonden pagina, die flink is verbeterd. Al zijn de over pagina en het archief ook zeer de moeite waard.

Verder heeft de layout voor op je telefoon ook wat liefde gekregen. Het ziet er niet meer uit als een net niet app, maar past mooi bij de normale layout. Geschikt voor iPhone én Android compleet met een mooi icoontje en splashscreen als je ‘m als bookmark op je homescreen neerzet.

Mooi toch?

Het viel eerst nog niet op. Het was maar een Facebookfoto met een button met een kruisje erop, maar snel werden het er meer. Als ik nu op Facebook kijk, zie ik alleen van de buttons met kruisjes in mijn vriendenlijst staan. Bij elke persoon die besmet raakt met het virus krijg ik een extra uitnodiging om mee te doen. EHEC en de vogelgriep zijn pussy’s in besmettelijkheid vergeleken met dit rondrazende virus. De naam: Picbadge.

Er zijn Picbadges voor allerlei goede doelen en voetbalclubs, maar het grote doel dat alle middelen heiligt is nu onzer aller cultuur. Als iedereen een Picbadge heeft, zal Halbe Zijlstra, uit angst voor zoveel boze Facebookers, persoonlijk alle bezuinigingen terugdraaien. Jammer dat er een detail vergeten is: hij zit niet op Facebook. Mark Rutte ook niet trouwens, en Geert twittert alleen. Zelfs als ze op Facebook zaten, wat kan het hen schelen dat jij je profielplaatje gebruikt als spandoekje?

Maar hé, wie wil er nou niet salonidealistje spelen?

Ondertussen wordt de rest van je vriendenlijst ondergespamd met jouw nobele doel, maar snappen zij niet dat dat kruisje staat voor dat jij even de cultuur komt redden. Het helpt ook niet echt dat er 2 verschillende picbadges zijn die bijna hetzelfde willen doen, maar dan net anders. Kortom: Het heeft totaal geen zin en het roept alleen maar irritatie op. Als je echt wat wil bijdragen steun je die cultuur met je eigen geld. O wacht, je wil het net zo gratis hebben als die Picbadge. Daar bestaat het prachtige fenomeen “demonstratie op straat” voor. Dat helpt ook niet altijd, maar het is zonder meer effectiever dan een lousy Picbadge.

Actievoeren met een Picbadge en verder niks extra’s is een teken dat je het eigenlijk allemaal niks schelen. Voor hetzelfde geld was het in plaats van cultuur het beschermen van babyzeehondjes geweest, of de promotie vanCanadese volksmuziek. Allemaal lekker makkelijk gemaakt met een druk op de knop. Voel je al een warm gevoel in je hart? Protesteren is iets meer dan een Picbadge, Twibbon of gelijksoortige rotzooi. Niks doen is prima, écht iets doen is ook mooi. Doen alsof je protesteert om zo als wereldredder over te komen is echter een doodzonde.

Iedereen met een Picbadge zou een flinke klap met een viool op z’n hoofd moeten krijgen en een beet van een babyzeehond om het af te leren.  De cultuur heeft er namelijk niks aan, je irriteert er anderen mee en je wordt er echt geen beter mens van.

Jaren geleden hoorde ik eens van planking en zette ik het weg als weer een hobby voor wat gekken. Nou heb ik hetzelfde gedaan met twitter in die periode, dus het was wachten op het moment dat planking net zo’n groot succes zou worden. Na al die jaren is planking dan eindelijk mainstream. Al moest er wel een dode voor vallen.

Het is ook nog eens snel gebeurd: 2 weken geleden kende vrijwel niemand planking, tegenwoordig struikelt menig forens tijdens de ochtendspits over plankers op het perron en worden ophokuren gebruikt om te planken op passerpunten. Prachtig gehypt allemaal, maar planking is nog steeds ronduit belachelijk.

Twitteren klinkt in het begin net zo belachelijk, maar daar zijn nog wel nuttige toepassingen voor te verzinnen. Planking blijft niks meer dan stilliggen als een plank. De enige variatie is het kiezen van nieuwe (lees; gevaarlijker) plekken en zo ga je door tot je een keer tijdens het planken uit de dakgoot van een flat valt. Vervolgens hoop je samen met duizenden andere plankers dat je een Darwin Award wint.

Planking is niet populair geworden omdat het nieuw  en origineel is, maar puur omdat het nu veel media aandacht heeft gekregen. Elke krant, elke talkshow, ze willen allemaal hip en happening zijn door het opmerken van nieuwe internettrends. Als het een beetje vreemd is en je er dood kan gaan, dan is je aandacht als internethype gegarandeerd. Of het dan als een plank liggen is, of het doen van de vogeltjesdans, het idee dat je erdoor kan sterven maakt het aantrekkelijk voor een nieuwsrubriek en de grote groep mensen die ermee bereikt wordt.

Vervolgens ontstaat de rare ontwikkeling dat iedereen die aan die trend doet, opeens ook expert erin is. Lokale krantjes storten zich op studenten die vinden dat “het wel een kick geeft”. Dat zeggen ze terwijl ze op een terrastafeltje liggen in een winkelcentrum waar je nooit zou willen zijn. Op de vraag hoelang deze plankinggoeroes bezig zijn antwoorden beiden met trots “2 weken!”.

Het enige wat de niet-plankers kunnen doen is wachten. Net zoals bij de flashmob zal elk quasi-hip marketingbureau iets willen verzinnen met planking. Als het planken achtereenvolgens is gebruikt om KPN te promoten en een willekeurige gestorven ster te herdenken gaat het de goede kant op. Dan volgt planking hetzelfde pad als de net zo waardeloze flashmob en sterft het een stille dood.

Tegen die tijd zullen er echter wel 10 andere belachelijke hypes in de plaats van planking gekomen zijn. We kunnen kennelijk niet zonder dit soort onzin.

CCphoto By Simon Oosterman

Johan Primero is een film van Johan Kramer, bekend in zekere kringen vanwege zijn werk voor reclamebureau KesselsKramer waaruit onder andere Ben en Bloed Oranje kwamen rollen. Hij heeft een voorliefde voor het gebruik van oude camera’s en dat zie je in zijn werk terug. Dit is geen Instagram of Hipstamatic, dit is echt met oude camera’s opgenomen. Het effect is echter hetzelfde als bij Instagram: Alles ziet er mooier uit in jaren ’70 kleuren en belichting, maar de vraag is of het wel overal nodig was geweest.

Toch blijft Johan Primero, ondanks dat overdreven veertigerssentiment, een vermakelijke film met verrassende doorkijkjes, toefjes emotie, leuke cast en scènes die erg mooi zijn om te zien, de hand van de reclamemaker?

Al met al zeker worth to see en de Boedistische Omroep Stichting heeft z’n nut voor deze maand weer bewezen door de film integraal op uitzendinggemist te zetten. Legaal, gratis en een prima film.

Something About… Hans Zimmer
Hans Zimmer kun je terecht de “Koning van de Soundtracks” noemen. Zijn soundtracks passen altijd perfect bij de sfeer van de film en zijn ook zonder de film heerlijk om naar te luisteren. Hij werd geboren in Duitsland, maar zijn muziekdocenten vonden hem onhandelbaar omdat hij eigenlijk alleen maar wilde improviseren, en geen nummers wilde leren spelen. Toen is hij naar Engeland vertrokken en hield zich daar op vele vlakken bezig: hij speelde in een aantal bands, maakte muziekvideo’s en kreeg veel contacten in de muziekindustrie. Hij kwam in de filmindustrie terecht via zijn goede vriend en componist Stanley Meyers, en na een aantal soundtrack-samenwerkingen met deze componist, componeerde hij in 1988 zijn eerste eigen score, voor de film Rain Men, waarvoor hij al meteen in Oscarnominatie kreeg. In de jaren 90 stortte hij zich volledig op de filmmuziek en schreef soundtracks voor een aantal populaire films, zoals Gladiator en de Lion King, waar hij zelfs een Oscar voor kreeg. In 2000 gaf hij zijn allereerste concert op het filmfestival van Vlaanderen en in de opvolgende jaren kreeg hij meer en meer populaire films toegewezen: Hij componeerde soundtracks voor onder andere Mission Impossible, alle Pirates of the Carribean films, de nieuwste Batman films, de Davinci Code, een aantal animatiefilms en de game Call of Duty: Modern Warfare 2. Ook kreeg hij veel prijzen (oa. 2 golden globes en 4 Grammy’s) voor zijn soundtracks voor The Dark Night en Inception. Tegenwoordig heeft hij al meer dan 100 scores geschreven en het afgelopen jaar is hij nog actiever dan daarvoor: hij heeft dit jaar al 9 scores geschreven! Ik hoop dat hij nog vele jaren dit soort geniale soundtracks zal blijven schrijven!

Cd-recensies:
Lady Gaga – Born This Way
Ik vind het erg moeilijk om deze cd te recenseren: aan de ene kant heeft het album een paar nummers die totaal niet op haar oude werk lijken, en zeker niet verkeerd zijn om te luisteren, maar aan de andere kant zijn deze nummers niet speciaal en zijn de rest van de nummers weer vreselijk om naar te luisteren. Helaas moet ik het grootste gedeelte wat ze niet op single heeft uitgebracht, in combinatie met het vreselijke “Judas” tot de laatste groep rekenen. De enige nummers die toch wel aardig zijn, zijn haar andere singles, en ook nog “Marry the Night” en “You and I”, maar zelfs deze nummers zijn niet erg aantrekkelijk om te beluisteren. Het is zeker een vooruitgang, maar de slechte nummers overheersen en maken ook dit album voor mij weer onbeluisterbaar.

Guus Meeuwis – Armen Open
Nederpop, je moet er maar van houden. Zelf ben ik niet zon Nederpop fan, hoewel ik sommige bands en zangers dan wel weer kan waarderen. In dit rijtje artiesten die ik wel goed vind, vindt je onder andere Blof, Jurk en Guus Meeuwis! Met de laatstgenoemde ben ik opgegroeid, Guus Meeuwis was mijn allereerste concert, mijn eerste eigen cd en ik heb lang veel naar zijn cd’s geluisterd. De laatste jaren is dat een stuk minder geworden, vanwege het ontdekken van andere muziek. Zijn cd is weer vergelijkbaar met zijn vorige cd’s, alleen speelt zijn band een grotere rol en de ballads een kleinere. Guus’ stem is weer ijzersterk en de grotere rol van de band maakt deze cd misschien zelfs nog wel wat beter dan zijn vorige plaat.

OST: The Lion King III
Eigenlijk is dit The Lion King 1,5, het verhaal is eigenlijk hetzelfde als van deel 1, alleen dan vanuit de ogen van Timon en Pumbaa. Zeker vermakelijk, maar net zoals deel 2 lang niet zo goed als het origineel. Ook bij de soundtrack is dit zo: zonder de film klinkt de soundtrack eigenlijk helemaal nergens naar. Toch bevat het een aantal leuke nummers: zo heb je “Diggah Tunnah Dance”, maar zoals eerder gezegd zijn deze vooral leuk als je de film kijkt of hebt gezien. Het album heeft gelukkig ook nog “Hakuna Matata” erop staan, maar dit is wel precies dezelfde als van deel 1. Ook erg leuk zijn de covers van “The Lion Sleeps Tonight” en het thema van de film “The Good, The Bad and The Ugly”. Helaas geen hele sterke soundtrack dus, maar deze twee laatste nummers zijn toch wel de moeite waard om te luisteren.

Mijn Top 40:
Foster the People – Pumped Up Kicks
Een hele nieuwe band, ze bestaan pas sinds 2009 en hebben dit jaar pas hun eerste officiële muziek uitgebracht. De indieband heeft van hun nummer Pumped Up Kicks een single gemaakt nadat het nummer veel op youtube bekeken werd. Een erg goed nummer!

James Blunt – I’ll Be Your Man
Na het grote succes van zijn single “Stay The Night” en het floppen van zijn tweede single heeft James Blunt de derde single van zijn nieuwe album uit. Het nummer heeft een lekker gitaarriedeltje en klinkt erg lekker. Toch verwacht ik niet dat het het succes van Stay The Night zal overtreffen, voornamelijk omdat deze single erg vergelijkbaar is met I’ll Be Your Man. Toch heeft Blunt met deze single wel weer kans om een hit te scoren, en het is zeker geen verkeerd nummer voor een derde single!

Something about… Musical Apps
Je kent ze wel, de apps, applications voluit. Bijna elke moderne telefoon heeft er tegenwoordig een, er zijn al meerdere stores verschenen (appstore, android market, nokia store etc.), met natuurlijk ook veel apps over muziek! Omdat ik zelf enkel een ipod touch heb, zal wel een groot aantal apps uit de appstore komen, maar ik zal ook proberen een aantal apps van andere stores te bespreken. Bijna in elke store heb je wel de apps Shazam en Soundhound, als je mobiel/ipod een microfoon heeft en je een nummer hoort kun je hiermee kijken welk nummer dit is. Erg handig als je de artiest van dat ene leuke liedje wil weten! Een van mijn favoriete apps is de muzikale game Tap Tap Revenge (android en apple), een soort guitar hero, maar dan moet je de noten aantikken. Het werkt erg goed, en het aanbod aan liedjes is erg groot! Natuurlijk heb je ook apps die andere diensten met muziek ondersteunen, zoals youtube, soundcloud en 22tracks (waar ik eerder al over blogde). TuneWiki is erg handig bij het afspelen van muziek op je iPod, het geeft lyrics, informatie over de artiest en verwante nummers. Je hebt ook nog apps die speciaal ontwikkeld zijn om nieuwe muziek te ontdekken, zoals Discovr en Album Scout. Vooral die eerste is interresant: je voert één artiest in die je leuk vindt, en hij maakt een soort van woordweb van artiesten die vergelijkbaar zijn. Tik weer één van deze artiesten aan, en ook hierbij komt een web van artiesten. Als je dubbel tapt op een artiest krijg je hier meer informatie over. Een erg handige manier om nieuwe muziek te ontdekken! Als allerlaatste wil ik toch Spotify noemen, de geniale muziekdienst die je muziek direct streamt. Helaas heb je voor de mobiele spotify een abonnement van 10 euro per maand nodig, maar ook de gratis dienst van spotify is zeker een aanrader: 20 uur gratis muziek per maand, en ook nog eens compleet legaal! Volop aanbod dus, van die muzikale apps.

Cd-recensies:
Dotan – Dream Parade
Dotan heeft een geniale stem, erg fijn gitaarspel en ook hele fijne nummers. Dotan is volgens zijn platenlabel lekker eigenwijs, en doet wat hij zelf wil op zijn album: dat maakt de nummers ook zo uniek en fijn om te luisteren. De cd bevat meer geniale liedjes als zijn single “This Town” en is dus een prachtige debuut cd van deze Singer-Songwriter.

Mads Langer – Behold
Deze cd klinkt voor mij toch beter dan gedacht: Ik verwachte meer nummers als You’re Not Alone, maar het album is heel verschillend. Sommige nummers zijn echt geniaal, terwijl andere nummers weer helemaal nergens naar klinken. De single Microscope klinkt wel weer lekker, dus dat is dan wel weer leuk.

Tim Knol – Days
De debuut-cd van Tim Knol werd overal lovend ontvangen, en is erg populair geworden. Nu heeft Knol eindelijk zijn tweede cd uit, en ook hierover zijn de critici weer lovend. Je begrijpt dit meteen als je dit album luistert, de liedjes zijn weer geniaal en het is gewoonweg een hele goede cd! De single “Gonna Get There” en het nummer “Days” klinken weer geniaal, en naast nummers die een beetje klinken als zijn debuut Tim Knol ook aan het experimenteren geslagen met geniale nummers als “Shallow Water” en “Glory Days, Golden Years”. Het hele album is ook al helemaal te beluisteren op Spotify!

Soundtrack: The Lion King II
Het eerste wat opvalt als je deze soundtrack opzet is dat hij veel korter is dan die van deel 1. Ook staat er maar één nummer van Hans Zimmer op, namelijk “He Lives in You”, ook het enige nummer wat echt zo sfeervol klinkt als de soundtrack van deel 1. De links met deel 1 zijn snel te leggen: He Lives in You heeft veel weg van The Circle of Life, “My Lullaby” lijkt op Be Prepared, “Upendi” heeft wel wat weg van Hakuna Matata en I just Can’t Wait To Be King en “Love Will Find a Way” is de nieuwe Can You Feel the Love Tonight. Dan heb je nog “We Are One” en “He is not one of us”, allemaal aardige liedjes maar niet zo geniaal als de soundtrack van deel 1. Ik wil Hans Zimmer met zijn geniale soundtracks!

Mijn Top 40:
Alex Clare – Too Close
Dubstep begint over heel de wereld steeds populairder te worden: hier in Nederland hebben we op de radio eigenlijk alleen nog maar James Blake in dat genre gehoord, maar misschien kan deze zanger daar verandering in brengen. Met zijn single Too Close is hij 3fm Megahit, en het nummer is ook geniaal. Luisteren dus!

Lady Gaga – Hair
Gaga is nu officieel een hele nieuwe weg in geslagen: haar singles die vergelijkbaar zijn met haar vorige album zijn floppen compleet, terwijl haar nieuwe stijl juist heel erg populair wordt. Ook haar nieuwe single “Hair” is weer onder haar nieuwe stijl in te delen, en klinkt, voor Lady Gaga, weer een stuk beter. Alweer een stap vooruit voor Gaga!

Maroon 5 ft. Lady Antebellum – Out of Goodbyes
Je ziet het niet vaak dat twee volledige bands met elkaar samenwerking gaan, maar dat is toch gebeurd, met dit prachtige resultaat. Door recensenten werd dit nummer al als hoogtepunt van het album van Maroon 5 bestempeld, en terecht. De muziekstijlen combineren goed en dat maakt deze single heerlijk om naar te luisteren.

Parachute – Kiss Me Slowly
Met Lady Antebellum is de Country Pop in Amerika weer helemaal terug. Nu produceren de twee mannen van deze band de cd van een nieuwe Country-Pop band, genaamd Parachute. Iets minder country dan LA zelf, maar de invloed is goed te horen. In Amerika zal dit nummer dan ook zeker goed scoren, maar hier in Nederland is dat nog maar de vraag, omdat Lady Antebellum hier ook geen hits weet te scoren.

Big Talk – Getaways
Eerder vertelde ik al over het soloproject van The Killers-drummer Ronnie Vannucci, genaamd Big Talk. Nu is de eerste single uit, en het geluid van The Killers is hier minder goed terug te horen dan op de solo-cd van Brandon Flowers. Toch is de invloed zeker te horen, en het klinkt verrassend goed! Hier wil ik wel meer van horen!

Gavin DeGraw – Not Over You
Zijn nieuwste single klinkt weer heel anders dan we van hem gewend zijn: De meeste mensen kennen hem van In Love With a Girl en I Don’t Wanna Be, waar de gitaren een grote rol speelden. Bij zijn nieuwe single speelt een piano door het liedje heen, wat het al meteen heel anders maakt dan zijn vorige singles. Door de piano klinkt ook zijn stem ineens een stuk minder zeurderig, en maakt dit nummer dus erg radiovriendelijk.

Something about… Chew Fu
Afgelopen donderdag was Chew Fu in de wereld draait door. Hij begon als saxofonist op het conservatorium en zat in een niet erg succesvolle band, en omdat het in Nederland niet echt wilde lukken met zijn platenlabels is hij naar New York verhuisd. Hij had toen al een passie voor Blues en Jazz (dus met je hart spelen), maar in NY kwam hij erachter dat deze artiesten tegenwoordig allemaal rappers en hip-hop artiesten zijn. Hier werd hij ontdekt door P. Diddy, maar na een tijdje begon Chew Fu er al genoeg van te krijgen en wilde weer eens wat nieuws proberen: hij combineerde House en Rap, maar kreeg hier veel kritiek op van andere muzikanten. Daarna is hij nog meer gaan experimenteren met muziek en kwam er zo achter dat hij remixen heel leuk vindt. Vanaf 2003 is hij zijn geremixte (hij noemt ze trouwens gerefixt, omdat hij er geen compleet nieuw liedje van maakt, maar het oude liedje naar zijn idealen maakt) liedjes via zijn blog gratis gaan weggeven (wat hij trouwens nog steeds doet), en pas in 2009 werd zijn muziek herontdekt: tijdens een modeshow van Dolce & Gabana werd zijn remix van Kanye West gedraaid. Kanye West zelf, die helemaal van niks wist, zat ook in de zaal en wilde wel meer over deze Remixer weten, en Chew Fu ontwikkelde steeds meer contacten. Hij werd gevraagd om met Lady Gaga te touren (wat hij overigens afwees) en hij produceerde een nummer van haar. Tegenwoordig heeft hij nog meer contacten in de muziekwereld en hij refixt er flink op los. Een aantal refixen die je zeker gehoord moet hebben zijn: de telephone refix waarmee hij beroemd is geworden in de US, de Use Somebody Refix van Kings of Leon en Rihanna’s Rude Boy refix. Zonder twijfel is hij de beste rem/fixer van dit moment.

Soundtrack: The Lion King I
Deze soundtrack is gemaakt door Hans Zimmer, en bevat veel liedjes geschreven door Elton John. De soundtrack is al vrij gedateerd (1994!), maar is nog steeds prima te beluisteren. De liedjes blijven geniaal, vooral als je zoals ik de films vaak gezien hebt (omdat alle liedjes in de film zitten, de film is als een soort musical). De cd begint met de magistrale openingstrack “The Circle of Life” die tevens achter de openingsscène van de film zit. Daarna gaat het meteen door naar het vrolijke “I Just Can’t Wait To Be King” en het duistere “Be Prepared”. Daarna komt mijn favoriet, namelijk Hakuna Matata! En ik ben zo vrij om een vriend te citeren: “Hakuna matata is eigen La Dolce Vita voor de 90′s” en daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in. Het eerste deel van de soundtrack eindigt met het liefdesliedje “Can You Feel The Love Tonight”, opgevolgd door een aantal geniale instrumentale liedjes van Hans Zimmer. Hierna beginnen de originele versies van Elton John, ook zeker de moeite om te beluisteren. Na zijn versie van The Circle of Life, I Just Can’t Wait to be King en Can You Feel The Love Tonight is de soundtrack voorbij.  Een heerlijke soundtrack!

Cd-recensies:

The Baseballs – Strings ‘n’ stripes
Één album met dit soort covers was leuk, maar hun nieuwe album is helaas meer van hetzelfde. Eigenlijk is het zelfs een stap achteruit: de liedjes die erop staan zijn minder bekend en hebben grotendeels dezelfde opbouw. Bij hun vorige album vond je nog veel variatie, maar het lijkt wel alsof ze hun tweede album op de automatische piloot gemaakt hebben, want elk liedje lijkt wel hetzelfde. Zonde, want de originele formule is zo goed, maar misschien hadden ze het ook beter bij één album kunnen laten.

Fleet Foxes – Helplessness Blues
Dit album is wereldwijd heel erg positief ontvangen en kreeg vele lovende recensies en hoge waarderingen. Het is zeker ook mooie muziek, maar vooral qua tekst heel indrukwekkend. De teksten van deze liedjes zijn bijna geen teksten meer te noemen, maar hele volwaardige gedichten. Ook de muziek is erg uniek en luistert erg prettig. Natuurlijk weet ik niet wat er allemaal achter de cd zit (de diepere betekenis enz0), maar ook zonder dat je dat weet is dit zeker een aanrader.

Anouk – To Get Her Together
Anouks nieuwe album is duidelijk een stuk somberder dan haar vorige albums, wat natuurlijk alles te maken heeft met haar scheiding van haar man Dox en het vreemdgaan van hem. Daarom vindt ik dit album een van haar mindere albums. For Bitter or Worse was duidelijk iets vrolijker, en dus naar mijn mening een beter album.

Mijn Top 40:

Lady Gaga – Edge of Glory
Haar single Judas is in Lady Gaga termen geflopt (bijna nergens de hitlijsten bereikt!), en dat is maar goed ook, want het was een vreselijk nummer. The Edge of Glory werd afgelopen week uitgebracht als voorproefje voor het album, maar de single werd wereldwijd zo positief ontvangen en gedownload dat er besloten is om ook dit liedje een single te maken. The Edge of Glory is qua zang vergelijkbaar met Born This Way, maar de muziek is iets steviger en heeft een hele andere stijl. Na Judas een zeker welkome single!

Foo Fighters – Walk
Echt het gaafste nummer van het nieuwe album van de Foo Fighters, en nu ook op single uitgebracht! Het nummer is iets minder schreeuwerig als Rope, en heeft echt een fantastisch gitaarspel. Een geweldig nummer van de Foo Fighters!

Train – Save me San Francisco
Al een tijdje uit, maar hij wil nog nergens aanslaan. Nu is ook de videoclip uitgekomen, en het zou zonde zijn als dit nummer nergens zou scoren. Het is namelijk een heel goed nummer! Natuurlijk niet zo goed als de grote internationale hit Hey Soul Sister, maar wel een van de beste nummers van het album. Dus radiostations: geef dit nummer een kans!

Flo Rida ft. Pitbull – Turn Around Part 2
Wat doe je als de eerste single van je album compleet flopt over de hele wereld? Natuurlijk, je brengt hem gewoon opnieuw uit. Maar dit is niet zomaar een rerelease, maar een part 2. Pitbull doet dit keer mee aan het liedje, en het lijkt wel alsof een of andere dj dit liedje flink gemixt heeft. Dit maakt het liedje alleen nog maar beter. Dit liedje is trouwens ook de titelsong voor de film The Hangover 2, wat de populariteit van dit liedje ook zeker ten goede zal doen.

Lady Antebellum – Just A Kiss
Hier in Nederland staat de countrygroep Lady Antebellum nog steeds bekend als one-hit-wonder, terwijl ze zeker nog singles uitbrengen. Van hetzelfde album als “Need You Now” zijn er nog 2 singles uitgekomen die in Nederland niet gedraaid zijn, maar in Amerika zijn ze wel nog steeds heel populair. Ook Just a Kiss zal sowieso in de VS goed scoren, maar of deze in Nederland gedraaid gaat worden is nog maar de vraag…

Kortom: de iPhone, iPad en iPod touch zijn de hype al lang voorbij, en blijken een enorm succes. Toch blijf ik een zure smaak houden bij dit succes. De macht van Apple is veel te groot geworden en krijgt foute trekjes.

Op het gebied van online appstores is Apple wat betreft winst en aantal apps de marktleider, of beter gezegd de monopolist. Andere appstores stellen wat betreft het aantal apps al minder voor, om over de winst voor de makers van de apps maar te zwijgen.
Bij gebrek aan beter kan Apple ongegeneerd graaien waar het graaien kan. De forse 30% van de prijs van elke verkochte app die naar Cupertino vloeit valt nog te verdedigen met het feit dat Apple geen goed doel is, maar het plan om ook maar 30% op te eisen van elk abonnement dat via een app van bijvoorbeeld een tijdschrift wordt gekocht, getuigt van dezelfde arrogantie als de idioot hoge prijs van witte Apple oordopjes.

Nog een stap verder de verkeerde kant op is het ronduit wispelturige beleid bij het goedkeuren van apps. De afgelopen jaren zijn apps om de meest onzinnige redenen uit de App Store gekickt, waaronder een app met cartoons van een winnaar van de Pullitzer Prize.
Die app werd later toch weer goedgekeurd, maar daarmee is er nog steeds niks gedaan aan het grote probleem dat je overgeleverd bent aan de grillen van Steve Jobs en consorten. Het zijn mensen die hele leuke glimmende dingen kunnen verzinnen, maar die ik liever niet laat beslissen wat ik mag lezen of zien. Zeker niet als ze daarbij ook de Amerikaanse moraal aan de rest van de wereld op willen leggen en apps met foto’s van het kleinste stukje blote huid achtereenvolgens wel, niet, wel en dan toch weer niet toestaan. En eenmaal uit de App Store gegooid, ben je zo goed als verloren.

Uiteraard, je kunt je app ook als website uitbrengen als je het niet eens bent met de werkwijze van Apple. Het punt van die apps was echter dat ze zoveel fijner werken dan websites, meer mogelijkheden hebben en, vooral voor de makers erg prettig, mensen er makkelijker voor betalen. Als sites dezelfde voordelen hadden gehad als apps, dan was de App Store een stuk leger geweest.

Wat er nodig is, is meer concurrentie. Dat kan de absolute macht van Apple breken. Dat kan ervoor zorgen dat alle bedrijven op de markt elkaar scherp houden en de kosten om je app te verkopen omlaag gaan. Dat kan ervoor zorgen dat apps niet om de meest idiote redenen de App Store niet in komen, omdat andere appstores die apps met open armen zullen ontvangen.

De vraag is waar de concurrentie blijft. Een alternatief voor de iPhone is er, maar écht goede alternatieven voor de iPod touch en de iPad zijn in Nederland nog altijd niet in de winkels te vinden.

Deze post verscheen eerder op Ontfrissend.nl

CCphoto by CByam

DeWolff

Nieuwsupdate:
Nieuwe album Red Hot Chili Peppers komt al in Augustus, pinkpop classic 2011 gaat niet door vanwege een te klein publiek, Green Day musical “American Idiot” komt ook naar Europa, nieuwe namen voor Lowlands bekend gemaakt, Serious Request 2011 vindt in Enschede plaats , enkele honderden Lowlandskaarten opnieuw in de verkoop vanwege doorverkoop en de drummer van de Killers komt in Juli met een album met een eigen band. Het laatse nieuwtje: Dj Tiësto is vrijgepleit, hij werd ervan beschuldigd plagiaat gepleegd te hebben met het nummer “Elements of Life”

Concert: DeWolff
Gisteravond (vrijdag) kon ik met mijn vader op zijn kosten mee naar DeWolff in Luxor Live, omdat hij een kaartje over had. Het was zowel mijn eerste concert in Luxor als mijn eerste echte rockconcert, en ik was goed voorbereid: de cd’s van DeWolff had ik al een aantal keer beluisterd en van mijn vader had ik een set “Partyplugs” gekregen om mijn oren te sparen. Na een matig voorprogramma van een of andere Belgische rockband met oude rockers, kwam daar eindelijk DeWolff. Ze gingen vrijwel meteen helemaal los met “Evil and the Midnight Sun”, en het enthousiasme spatte van het podium af. Ook het nummer “Everything Everywhere” was geniaal, maar dat waren eigenlijk alle nummers van het concert wel. Er werd goed afgewisseld tussen nummers van de twee cd’s en live waren de nummers eigenlijk nog tien keer zo goed! De leadgitarist/zanger bleef zelfs gewoon doorspelen tijdens het crowdsurfen en ging tijdens het concert ook helemaal los, net zoals de andere twee bandleden. De band bleef ook lekker lang doorspelen (in totaal bijna 2 uur!) en heeft een fantastisch concert neergezet. Het concert was dus ook zeker een mooi debuut voor mij in Luxor!

Soundtrack: Rio
De soundtrack van deze film, Telling the World, heb ik een paar weken geleden al besproken, maar inmiddels heb ik de volledige film gezien en de OST beluisterd, en er is nog veel meer te vertellen over deze film! De film gaat over een vogel, Blue, die naar Rio de janeiro reist om daar het laatste vrouwtje van zijn soort te ontmoeten. Hier worden ze beide ontvoerd, en komen ze zo bij elkaar terecht en moeten zien te ontsnappen. Ook al stelt het verhaal niet zo bar veel voor (eigenlijk is het gewoon slecht), de film was toch een genot om naar te kijken, en dat vanwege twee redenen: grafisch was de film echt prachtig, de jungles en de vogels waren erg kleurrijk en een genot om naar te kijken. De tweede reden is waar het in deze blog eigenlijk om gaat: de muziek. Het verhaal van de film wordt zoals in een musical afgewisseld door liedjes die met het verhaal te maken hebben. Alle liedjes zijn erg swingend en passen goed bij de omgeving. Er zijn twee officiële muziekvideo’s (Telling the World en Feel the Rhythm), maar ook de rest van de soundtrack is zeker de moeite waard om te luisteren. Zo heb je Hot Wings en Real in Rio van Will.I.Am, een nieuwe versie van de Mas Que Nada en Take You To Rio van Ester Dean. Een leuke soundtrack dus, mede dankzij de medewerking van vele artiesten, de swingende liedjes en natuurlijk de film zelf.

Cd-recencies:
Krystl – Rolling
Een lekker zomerse cd met natuurlijk haar singles “Golden Days” en “Bottles”, maar ook andere swingende nummers. Ook staat er een Beatles cover van Let It Be op, en ook de nummers “Memories” en “Rolling” zijn echte aanraders. Deze zangeres heeft zeker talent en heeft in mijn ogen een prachtig debuutalbum afgeleverd.

Thomas Dybdahl – Songs
De eerste internationale cd van Thomas Dybdahl, een Noorse Singer-Songwriter. Hij heeft een prettige stem om naar te luisteren, en de liedjes zijn bijna allemaal een genot om naar te luisteren. Geen een nummer springt er echt uit, maar dat hoeft ook niet bij een plaat die al heel lekker klinkt.

Eefje de Visser – De Koek
Deze cd is mij al een aantal keer door verschillende mensen aangeraden, en is de eerste cd in jaren die Joca gekocht heeft, zoals hij al in zijn blog vertelde. Toen ik de cd begon te luisteren viel me al meteen op hoe realistisch de muziek klinkt, alsof het in één keer is opgenomen. Eefje de Visser heeft een fijne stem en de muziek klinkt ook erg goed, maar op de een of andere manier is het toch niet echt mijn muzieksmaak. De enige nummers die me echt aanstonden waren “De Stad” en “Genoeg”. Het is een muziekstijl waarvan je moet houden, en eigenlijk is het een hele goede cd. Gewoon niet mijn smaak dus…

Vorige week:
Kraak & Smaak – Electric Hustle
Muziek die het beste te omschrijven is als achtergrondmuziek. Geen album om intensief te gaan luisteren, maar gewoon eentje om lekker op te zetten tijdens het eten, lezen of computeren.

The Wombats – This Modern Glitch
Er zijn al veel singles van deze cd uitgekomen voordat hij zelf uitkwam (namelijk Tokyo, Jumping into the Fog en Anti-D), maar nu is hij eindelijk uitgebracht. De rest van de nummers klinkt gelijkwaardig aan hun singles, en is zeker de moeite waard om te luisteren. Een opvallend liedje, en tevens hun vierde single, is “Techno Fan”, een erg fijn nummer die je ook terug kunt vinden in mijn top 40.

Racoon – Liverpool Rain
Dit album is nog niet uit, maar is hier al volledig te beluisteren. Waar Racoon met hun eerste albums hit na hit scoorden, hebben ze met hun laatste album nog maar één single gehad die überhaupt in de top 40 is gekomen. Hun nieuwe album is kwalitatief zeker niet verkeerd, maar is opvallend veel rustiger dan hun oude albums. De nummers “No Mercy” en “2014″ zijn nog wel de beste, maar ook deze zijn nog erg rustig. Hopen dat ze op hun volgende plaat weer iets meer gaan rocken!

Mijn Top 40:
The Strokes – Under Cover of Darkness
Deze indierock band heeft zijn vierde album uit (Angels), en nu dus ook een single. Het gitaarriedeltje is erg aanstekelijk en het nummer is erg uniek. De single is al een tijdje uit en heeft dus niet erg veel kans meer om een hit te scoren, maar dit is The Strokes ook nog niet eerder gelukt, dus misschien is de muziek gewoon iets te veel Indie voor het grote publiek.

Simple Plan ft. Natasha Bedingfield – Jet Lag
De leadsingle van hun nieuwe cd die 21 juni uitkomt, opvolger van “Can’t Keep My Hands of You”. Minder rock dan hun vorige single, en meer mainstream. Een zeer onorigineel nummer, maar wel een nummer dat meer kans heeft om een hit te scoren dan hun vorige.

Diggy Simons ft. Bruno Mars – Click Clack Away
Je ziet tegenwoordig steeds vaker artiesten die hun eerste single uitroepen tot “Buzz-single” zodra hun eerste single flopt. Iedereen die een beetje kan nadenken weet natuurlijk dat dit gewoon onzin is, maar Diggy Simons doet het nog minder slim: hij brengt een buzz single uit, die eigenlijk zijn doorbraak had kunnen betekenen. Het is een samenwerking met de megapopulaire Bruno Mars, dus waarom hij dit niet meteen als debuutsingle uitbrengt is ook mij een raadsel. Hij heeft met dit nummer een grote hit in handen, dus dit zou wel eens zijn doorbraak kunnen betekenen!

Vorige week:
Adele – Turning Tables
Alweer een nieuwe single van Adele, die op dit moment met maarliefst 3 singles in de meeste hitlijsten staat, namelijk Rolling in the Deep, Set Fire to the Rain en Someone Like You. Natuurlijk een prachtig nummer, maar vergeleken met haar andere nummers toch iets minder.

Elbow – Open Arms
Een verrassende keuze voor de tweede single van hun nieuwe cd. Zelf had ik verwacht dat ze voor “Neat Little Rows” zouden gaan, omdat dit in bijna alle recensies wordt aangeprezen als het beste nummer van het album. Open Arms is weer heel anders dan hun vorige single, en helaas ook minder goed. Zon koor is natuurlijk leuk om op je album te gebruiken, maar klinkt niet erg geslaagd op de single. Zeker geen verkeerd nummer, maar heel erg goed is hij ook weer niet.

Eerder verschenen op Ontfrissend.nl

Het zal wel een soort gemakzucht geweest zijn. Anders zou ik niet kunnen verklaren dat bij een excursie in Amsterdam iedereen elkaar tegenkwam in de McDonald’s, dat bij een excursie in Essen iedereen elkaar tegenkwam in de Burger King en dat Nederlanders op de Route Du Soleil vaak samenklitten bij Shell tankstations. Ver van huis lopen mensen kennelijk als kuddedieren naar de bekende ketens, schandalig eigenlijk.

In de eerste plaats reis je om andere dingen te zien, als in “niet aanwezig op de plek waar je je normaal bevindt”. Als je naar Parijs gaat en de H&M op de Champs-Élysées  ziet als een persoonlijk hoogtepunt, is er iets fout gegaan. De collectie is hetzelfde als bij de H&M om de hoek, alles wat ze extra hebben verkopen ze ook op de Dam, of op hun site. Het grootste deel van dit relaas geldt ook voor de bezoeker van de Burger King, McDonald’s, Subway of ieder andere willekeurige keten.

Wat er dan overblijft? Juist, de buitenlandse keten of de onafhankelijke winkel. Vele mensen gruwen erbij, omdat het meestal helemaal fout gaat en je achteraf opgelicht blijkt te zijn door die aardige winkelier, of erger: je komt in een louche gyrostent terecht waarbij  jouw hoofdgerecht net zo gevaarlijk is als verse appels geplukt naast Fukushima I. Als toerist, met name als je honger hebt, word je nou eenmaal snel opgelicht.

Toch loont het om naar onbekende zaakjes te gaan. Juist omdat het ook kan zorgen voor grote ontdekkingen die je altijd bijblijven. Als je altijd naar de Starbucks gaat, waar je ook bent, drink je altijd dezelfde gemiddelde koffie en ontdek je nooit die nog hippere koffiezaak met betere koffie. De kans dat je wordt afgezet met een bak slootwater voor een belachelijke prijs is het risico dat je maar moet nemen.

Wat heb je immers met je leven gedaan als je niet verder komt dan de gele M, de rode H&M en dat groene gedrocht dat een soort van zeemeermin moet voorstellen? Leven en reizen zijn pas leuk als je eens van de platgetrapte en uitgesleten paden afwijkt. Een Big Mac vergeet je 5 minuten na de laatste hap. Een walgelijke of hemelse hamburger blijft je bij. Daar lach je later om (als een boer met kiespijn in bepaalde gevallen).

Durf te leven en ga eens die Burger King uit!

Op elke school zwerven wel geruchten rond over twee docenten die verliefd op elkaar zijn, tot zover niks bijzonders. Normaalgesproken wordt er wat over gelachen, gesproken en tegenwoordig getweet en is het over. Het gaat echter de verkeerde kant op als de schooldirectie het online geroddel ziet als levensgevaarlijk voor hun personeel en daarbij voorstelt om in de kiem te smoren met een twitterprotocol. Zoals gewoonlijk hobbelt het middelbaar onderwijs achter de trends van het hoger onderwijs aan en is dit al eens lang, lang geleden aan de orde geweest bij de Windesheim school of media. Om verdere herhalingen bij andere middelbare scholen voorkomen komen hier nog één keer de redenen waarom een twitterprotocol totaal geen zin heeft.

Allereerst is het een beperking van de vrijheid van meningsuiting zonder enig hoger doel. We praten hier niet of staatsgeheimen, zakendeals of iets anders van groter belang. Simpel geroddel staat totaal niet in verhouding met de vrijheidsberoving die je pleegt door alle tweets te monitoren. De ‘schade’ is wat gelach en of dat nou online gebeurt of niet, het is niet van belang. Het is simpelweg zo’n protocol niet waard.

Dan slepen de voorstanders van een twitterprotocol weer het argument erbij dat alles wat je op twitter zet jarenlang blijft rondzwerven. Zo’n roddel van vandaag zou dus jarenlang het imago van een leraar verpesten. De zoekfunctie van twitter gaat echter niet verder dan een paar dagen terug, Google houdt ook maar een beperkt aantal tweets bij.
Zolang je klaagzang niet massaal wordt geretweet, er geen screenshot van wordt gemaakt en het geen onderdeel wordt van een nieuwsbericht is de levenduur hoogstens een paar dagen voordat het in een zwart gat verdwijnt. Nou is dat toevallig altijd het geval bij tweets over school, tenzij je een bomaanslag aan het plannen bent.

Ja, dat zwarte gat valt ook te doorzoeken, maar is het de moeite waard om speciaal contact op te nemen met Twitter HQ om een paar ordinaire tweets met wat geschop tegen leraren op te vragen? Het lijkt mij dat het na een paar dagen niemand er meer over praat, dat het buitenstaanders sowieso nooit heeft geïnteresseerd en dat een krant die in verliefde leraren nieuws ziet een bestaanscrisis heeft.

Wat overblijft is de gouden regel: Gebruik je verstand. Het is voor iedereen toepasbaar, van twitteraars tot paranoïde schooldirecties, en het maakt ieder onzinnig protocol volkomen overbodig. Dan kan er tenminste weer ongegeneerd geroddeld worden.

CCphoto By Hil

Record Store Day:
Zoals eerder verteld was het afgelopen zaterdag Record Store Day (Joca heeft er ook al over geschreven)! Er zijn vele singles en exclusieve albums op vinyl uitgebracht, en er waren veel acties in platenwinkels. Ik zal hieronder mijn indruk proberen te geven van Record Store Day in Arnhem! Hier in Arnhem werd Record Store Day op maar liefst twee plekken gevierd: In het Focus Filmtheater (een heel muziekprogramma met muziekfilms en optredens), en het belangrijkste van de dag was wel de enige onafhankelijke Arnhemse platenzaak zelf: namelijk Kroese! Toen ik Kroese rond half 3 binnengelopen kwam, werd er meteen een programma van Luxor Live in mijn handen gedrukt waarna ik merkte dat het instore optreden van Marike Jager nog bezig was. Na een paar liedjes was dit optreden afgelopen, en rond een uur of drie was het dan zover: het optreden van De Staat was begonnen! Ze speelden gelukkig een aantal hele gave nummers, en het optreden was echt om van te genieten! Ik vond het vooral leuk dat ze een aantal onbekendere nummers speelden in plaats van hun grotere hits, zo ontdek je nog eens wat nieuwe goede nummers. Daarna twijfelde ik even of ik nog tot 5 uur wilde wachten op het optreden van Go Back To The Zoo (mede omdat medeluisteraar Lucas naar huis ging), maar ik kwam Joca in de winkel tegen, die voor het optreden van Blaudzun kwam! Ik had nog nooit van Blaudzun gehoord, maar toen Joca zei dat Blaudzun een paar weken terug bij de Wereld Draait Door was geweest en het optreden begon, herkende ik zijn muziek weer en herrinerde ik zijn optreden. Blaudzun had echt een prachtige muziekstijl en stem, dus ook dit optreden was opnieuw genieten! Na het optreden kocht Joca het album van Eefje de Visser, en kocht ik het nieuwe album van De Staat! Ik kreeg er ook nog eens een echte Record Store Day tas en een poster van De Staat bij, en het album is geniaal vormgegeven: het album lijkt op een boek, binnenin zit een prachtig boekje met bandinformatie en natuurlijk de cd zelf, allemaal in dezelfde ouderwetse stijl vormgegeven. Na even wat drinken gehaald te hebben was het rocken geblazen met Go Back To The Zoo! Ook dit optreden was fantastisch om mee te maken en zeker de moeite waard, mede omdat de band zon geweldig gitaarspel heeft! Na een discussie of vinyl platen nou goed waren vanwege hun hoes (op te hangen in je kamer!) of vanwege het nostalgische gevoel, was record store day toch echt voorbij, en ging ik weer naar huis. Een groot deel van deze optredens is hier terug te kijken, en ik hoop dat het volgend jaar weer zo leuk wordt!

Something about… Go Back To The Zoo
Net als De Staat, die ik al een paar weken terug behandelde, vindt deze band zijn oorsprong in Nijmegen, en is opgericht door twee broers, Teun en Cas Hieltjes. Het is een Pop-Rock band, maar Live lag afgelopen zaterdag zeker de nadruk op de rock, want de gitaren waren echt fantastisch! In 2008 brachten ze al onder eigen beheer een ep uit, geproduceerd door Torre Florim, zanger van De Staat! Ze werden bijna meteen uitgeroepen tot 3voor12 Hollandse Nieuwe, Live XS Local Hero en 3fm Serious Talent, en door een optreden bij de Wereld Draait Door en het gebruik van een nummer in een Nike reclame kregen ze ook al meer bekendheid, waardoor ze een platencontract bij Universal kregen. Onder dit label brachten ze hun eerste singles uit, die eigenlijk meteen werden opgepikt door 3fm, en later ook door andere radiostations. Na drie erg succesvolle singles (“Electric”, “Hey DJ” en “Beam Me Up”) kwam hun debuutalbum, Benny Blisto, uit, en ze speelden ook op Lowlands 2010 waar hun album het meest werd verkocht van alle albums! Sinds een aantal maanden zijn ze de huisband van De Wereld Draait Door, en vorige week donderdag waren ze de grote winnaars op de 3fm awards! Ook hun vierde single (I’m The Night) en hun vijfde (Fuck You) werden veel gedraaid en op dit moment is de band vooral aan het touren door heel Nederland. En nu is het wachten op hun tweede album!

Cd-Recensies:

Julian Peretta – Stitch Me Up
De single “Wonder Why” wordt nog volop op de Nederlandse radio gedraaid, maar de zanger heeft eigenlijk al een half jaar zijn debuutalbum uit! En ookal is Wonder Why toch echt wel het hoogtepunt van het album, de rest van de nummers klinkt ook zeker niet verkeerd! Niet elk nummer klinkt even geslaagd, maar er zitten zeker ook nog andere lekkere nummers op, zoals ”Urgently Needed” en “If I Ever Feel Better” en natuurlijk ook zijn tweede single “Stitch Me Up”!

Jamie Woon – Mirrorwriting
Erg ongebruikelijke muziek (aparte beats, erg zweverig en hol klinkend) maar daarom des te bijzonderder! De eerste keer dat ik het album luisterde vond ik het maar niks, maar als je het wat vaker hoort leer je zijn muzieksoort wel waarderen. Vooral de singles, namelijk “Night Air” en “Lady Luck” zijn erg goed gelukt, maar ook de rest van zijn album is zeker het luisteren waard!

The Gorillaz – The Fall
Deze virtuele band bestaat alweer meer dan 12 jaar en is vooral in thuisland Engeland erg populair. De liveband heeft ondertussen al vele formaties gehad, maar de mensen die erachter zitten zijn altijd nog hetzelfde gebleven. Hun nieuwe cd is helaas lang niet zo goed als hun vorige album, Plastic Beach, mede omdat hun vorige album een aantal zeer geslaagde featured artists bevatte, terwijl je er op dit album geen enkele vindt.

Mijn Top 40:

Marike Jager – Traveller
Een paar weken geleden sprak ik al over de debuutplaat van deze zangeres, en haar optreden afgelopen zaterdag (en een tekort aan goede single releases) vond ik wel een reden om ook haar single te vermelden. En natuurlijk ook omdat het een heerlijk nummer is!

LMFAO – Party Rock Anthem
Een lekker dance nummer (lekker uptempo!) maar dan met een hele leuke clip en een erg aanstekelijke beat. De clip gaat erover dat de hele wereld in de ban raakt van hun nummer, terwijl de bandleden nog in coma liggen van het zuipen bij de release avond. Na 28 dagen worden ze wakker, en is de hele wereld bezeten! Evryday I’m Shufflinl’!

Lady Gaga – Judas
Waar ik nog enigszins blij was met de nieuwe weg die Lady Gaga met Born This Way was ingeslagen, is dit opnieuw weer een vreselijk nummer van Lady Gaga. Persoonlijk vind ik zelfs dat ze al haar andere singles overtroffen (of ondertroffen!) heeft met deze single. Dus een advies: luister deze single NIET!

Als er een verpersoonlijking bestaat van de neergang van de cdverkoop in de afgelopen jaren ben ik het wel, al heb ik voor het eerst sinds jaren weer een cd gekocht. Het was geen vlaag van verstandsverbijstering, dwang, of een impulsaankoop. Het was vanwege Record Store Day.

Nou ja, ik wou die cd eigenlijk al veel langer hebben en nu ik ook nog wat instores kon meepakken moest ik toch wel gaan. Bij Kroese was het stampvol en er heerste een festivalsfeertje. De instores van Blaudzun en Go Back to the Zoo waren erg goed en tussendoor dook ik nog even de menigte in om die felbegeerde cd uit de bak te vissen.

Mijn aankoop van de dag? De Koek van Eefje de Visser. Kopen die plaat! (Of eerst even luisteren) en voor de liefhebbers hieronder, een stukje van de geweldige instore van Blaudzun.

Hier te beluisteren voor de wereld zonder flash.

CCphoto By Olivander

Pinkpopnieuws:
De laatste band van de line-up van Pinkpop is bekend gemaakt! Het gaat om de band Hanson, een band die je niet snel op Pinkpop zou verwachten (hun laatste hit was “MMMBop” in 1997), maar volgens Jan Smeets was het een “strategische keuze”. Hij zei in een interview met Giel Beelen: “De agent van Hanson is een grote. Als ik nu zijn band Hanson plaats, kan ik in de toekomst waarschijnlijk rekenen op andere grote bands onder zijn hoede.”. Nu is dus de hele line-up bekend, en binnenkort zal ook het tijdsschema bekend gemaakt worden. Hopelijk pakt dit schema een beetje goed uit, want ik hoop echt niet dat ik moet kiezen tussen meerdere goede bands!

3fm-awards: Music for President!
De jaarlijkse 3fm awards zijn weer voorbij! Dit jaar stonden ze in het teken van de Amerikaanse verkiezingen (het officiële thema is “Election Day”) en dit was ook zeker te zien aan de stijl van de hele awards. Al een aantal weken terug werden de genomineerden bekend gemaakt en kon er door iedereen gestemd worden. Elke artiest had ook zijn eigen verkiezingsposter, en er zijn door beroemde cartoonisten allemaal leuke cartoons over de kandidaten gemaakt voor 3fm. Eerder waren er al twee prijzen uitgereikt (De schaal van Rigter, voor Silent Express – Will I Be Around, en de Serious Talent Award voor de Handsome Poets) en gisteravond was het dan eindelijk zover: de avond begon met een spetterend openingsoptreden van Go Back to The Zoo met het nummer Electric (uitgevoerd als Elected) samen met Waylon, Laura Jansen, Spike (Di-Rect), Pablo (DeWolff) en Benjamin Herman. Go Back To The Zoo sleepte meteen twee prijzen in de wacht, die voor Beste Rockartiest en Beste Band, ook De Jeugd van Tegenwoordig en Caro Emerald haalden twee prijzen binnen. Tussendoor kwamen er ook nog optredens van Guus Meeuwis, De Jeugd van Tegenwoordig, en een prachtig duet van Laura Jansen en Jaqueline Govaert: “Single Girls in A Big World”. De gehele uitzending is hier terug te kijken, maar ik wilde ook nog iets anders leuks tippen: op deze site kun je je eigen verkiezingsposter a la Uncle Sam maken, hieronder zie je alvast mijn creatie:

Soundtrack: “Tron: Legacy”
Afgelopen week heb ik de film Tron: Legacy gekeken (op mijn ipod!), een erg spectaculaire film met goede grafische effecten en een erg futuristische uitstraling. De film is het vervolg op Tron uit 1982 (en wat een special effects hadden ze toen! Zie dit filmpje) en speelt zich, net zoals in werkelijkheid, 30 jaar na het origineel af. Een erg indrukwekkende film, maar bij zon futuristische film hoort natuurlijk ook een futuristische soundtrack, en wie kan daar nou beter voor zorgen dan elektro/dance artiest Daft Punk? Dat dachten de makers blijkbaar ook, want Daft Punk heeft de gehele soundtrack van 22 nummers geschreven en geproduceerd! De officiële soundtrack is “Derezzed”, maar volgens Imdb is dit “Seperate Ways” van Journey, die ook al de soundtrack van het origineel gemaakt hebben. De soundtrack van Daft Punk past eigenlijk veel beter bij de film, omdat Journey toch echt rock en geen elektromuziek maakt. Ik kan iedereen zeker aanraden deze film te bekijken (tenminste, als je van actiefilms houdt), en natuurlijk ook de soundtrack te luisteren!

Cd-Recensies:

Dazzled Kid – Fire Needs Air
Het eerste soloalbum van zanger van de Voicst, Tjeerd Bomhof, en hij klinkt echt fantastisch! Elk nummer is een genot om naar te luisteren en ookal heeft het album 13 nummers, de tijd vliegt voorbij als je dit album opzet. Voor je het weet begint het album weer overnieuw en kun je weer opnieuw genieten van al deze prachtige nummers. En wat maakt dit album nou zo goed? Eigenlijk alles: de stem, instrumenten, maar vooral gewoon het geheel. Het is moeilijk om de beste liedjes aan te wijzen, maar “Yes, No, Maybe”, “Stronger” en “Embrace” klinken toch wel het fijnst, maar misschien komt dat ook wel omdat ze zo op het begin van de cd staan of omdat ze singles zijn…

Jonathan Jeremiah – A Solitary Man
Deze Ierse/Britse artiest heeft afgelopen week zijn debuut uitgebracht en heeft afgelopen jaar al een radiohitje op 3FM gehad met de single “Lost”. Op dit moment heeft hij zijn single “Happiness” uit en nu dus ook zijn debuutalbum. Hij heeft een hele prettige stem en een originele sound, dus ook dit is weer een erg leuk album!

Mijn Top 40:
Veel te veel nieuwe singles deze week, dus misschien dat er een aantal van de onderstaande (en bovenstaande, van de cd-recensies) volgende week enteren als aankomende week tegenvalt. Natuurlijk ga ik proberen alleen de beste singles te laten enteren, maar dat is toch best lastig!

Plain White T’s – Boomerang
De Plain White T’s hebben zich met hun vorige single “Rhythm of Love” officieel uit hun imago van one-hit-wonder (Hey There Delilah) gewerkt, en als de radiostations ze ook weer gaan draaien kan het alleen maar goeds betekenen voor de band. En aangezien de band op pinkpop komt verwacht ik dat ze ook wel weer op 3FM gedraaid gaan worden!

Panic! At the Disco – Ready to Go! (Get Me Out of my Mind)
Tsja, wat moet ik hier over zeggen. Erg vergelijkbaar met vele andere liedjes, maar toch een heel lekker nummer. Een beetje een twijfelgeval, maar de single krijgt de voordeel van de twijfel, omdat ik het de band heel erg gun om een keer een hit te scoren!

Caro Emerald – Riviera Life
Caro Emerald is back! Na een stembandoperatie en een pauze van bijna een jaar is ze klaar voor een internationale carrière en een vervolg van haar zangcarrière in Nederland. In Duitsland scoort ze op dit moment al een hit en ook in andere landen wordt ze al opgepikt! Ik vond dit nummer al een van de beste van haar album en ik ben blij dat hij nu ook op single is uitgebracht!

VanVelzen – Follow Me, Follow You
Origineel is deze single zeker niet, maar het is toch wel nieuw materiaal van VanVelzen, waar we al langere tijd niks meer van gehoord hadden. Zijn singles “Burn” en “Baby Get Higher” zal hij toch nooit meer overtreffen, en met zijn nieuwe cd gaat dat zeker ook niet lukken…

De Staat – I’ll Never Marry You
Weer een nieuwe single van De Staat! Een goede keuze als je het mij vraagt, want het is een erg alternatief maar toch ook radiovriendelijk liedje. Een geweldige single van een geweldig album van een geweldige band!!! Meer kan ik hier niet over zeggen.

Take That – Happy Now
De vorige keer dat ik het over een nieuwe single had, vertelde ik dat ik de single eerst helemaal niks vond, maar later het nummer toch wel heel erg lekker vond. Bij de nieuwe single is dit helaas niet het geval, want dit is nou écht een slecht nummer. Maarja, dat zei ik bij “Kidz” ook eerst, dus wie weet vind je deze single hier over een paar weken weer terug!

Update: Cd recencies, singles en top 40 zijn toegevoegd, dus nu is hij compleet. Ook is de afbeelding aangepast. Volgende week waarschijnlijk weer iets minder muzieknieuws en iets meer muziek! (als er tenminste genoeg uitgebracht wordt)

Nieuws:
Aanstaande zaterdag is het Record Store Day! RSD komt oorspronkelijk uit Amerika en vind altijd de derde zaterdag van April plaats. Op deze dag staan onafhankelijke platenwinkels centraal, en vindt je in veel cd winkels exclusieve releases, optredens in de winkels en veel acties! Ook in Nederland wordt het sinds 2010 gevierd, en aanstaande zaterdag is het dus weer zo ver: de tweede Nederlandse editie! Tim Knol is dit jaar de ambassadeur in Nederland, en er zijn veel speciale releases. Het opmerkelijkst zijn de volgende dingen: Eefje de Visser probeert een wereldrecord te vestigen door zoveel mogelijk in-store optredens te houden op één dag, de Foo Fighters maken speciaal voor Record Store Day een heel album met covers en er zal van Queen ook nieuw materiaal uitgebracht worden! Uit de beginjaren van de band zullen de nummers “Keep Yourself Alive” (oorspronkelijke debuutsingle, nooit uitgebracht) en “Stone Cold Crazy” (eerste live optreden, ook nooit uitgebracht) te koop zijn! Hier in Kroese Arnhem komen onder andere De Staat, Go Back to The Zoo en Marike Jager! Het programma van heel Nederland is hier te bekijken. Zelf ga ik in ieder geval proberen om De Staat en Go Back To The Zoo te zien!

De Schaal van Rigter (jaarlijke muziekprijs van 3fm voor de meestgedraaide single op 3fm) is dit jaar naar A Silent Express gegaan. Het gaat om de single “Will I Be Around” die op veel radiostations gedraaid werd, en eerder werd de prijs al gewonnen door artiesten als Ilse Delange, VanVelzen en Caro Emerald. Artiesten zien deze prijs vaak als bevestiging van hun succes. De prijs werd gisteren door Guus Meeuwis uitgereikt tijdens de ochtendshow van Giel Beelen.
Afgelopen dinsdag zat oprichter van muziekdienst 22 tracks, Venz, bij de wereld draait door, een mooie gelegenheid om het over website en iphone app van 22 tracks te hebben. 22 tracks werkt eigenlijk heel simpel: in verschillende genres worden er afspeellijsten gemaakt (22 natuurlijk) elk bestaande uit 22 nummers. Deze playlists worden samengesteld door een aantal Nederlandse Dj’s en muziekkenners en zijn altijd te beluisteren op de website en in de iphone-app. De muziek is vaak nog erg nieuw en onbekend, en daarom zeer interessant om te luisteren! De app is helaas sinds afgelopen maandag niet meer gratis (vanwege dure kosten voor rechten), maar via het internet zijn ze nog wel altijd gratis te beluisteren.
Coldplay  is gevraagd om de olympische spelen in Londen van 2012 te openen. Als Coldplay ermee instemt zullen ze een nummer spelen dat speciaal voor de Spelen is geschreven, genaamd ”Welcome Song”. Ook zijn Joss Stone en Muse gevraagd voor de openingsceremonie, die geregisseerd wordt door Danny Boyle (van de films “Trainspotting” en “Slumdog Millionaire”). Ik ben erg benieuwd hoe dit nummer gaat worden!

Something about… La musique Francaise:
Eergisteren ben ik met school op excursie naar Parijs geweest, natuurlijk “Aux Champs Elysées” en na de “Soir de Paris” zijn we weer terug gegaan naar Holland, en daarom is mijn blog dus ook zo laat. Het was natuurlijk een hartstikke leuke dag, en daarom wilde ik hier de Franse popmuziek bespreken. Natuurlijk is hier heel veel over te vertellen, dus ik zal het maar bij de Franse muziek van nu houden. Je hebt natuurlijk de echte Franse zangers, als Patrick Bruel (Casser la Voix) en Edith Piaf (Non Je Ne Regrette Rien), maar deze kom je weinig buiten Frankrijk in de hitlijsten tegen. Wel kom je buiten Frankrijk vaak dance en elektro pop met Franse oorsprong tegen. Zo heb je de oude Daft Punk (Around the World, One More Time) en heb je iets recenter Stromae en Martin Solveig. Stromae (eigenlijk geen Fransman, maar een Franse Belg) had in heel Europa een grote hit met “Alors on Danse”, en nu probeert hij in het buitenland geen one hit wonder te blijven door veel singles uit te brengen (House’lleluja, Te Quiero) tot nu toe zonder veel succes buiten België. Ook de Franse DJ Martin Solveig is doorgebroken, maar dan met het Engelstalige nummer “Hello”. Nu heeft hij zijn tweede Engelstalige nummer “Ready 2 Go” uitgebracht. Ik ben heel erg benieuwd of het een van de twee dj’s lukt om een tweede hit te scoren in het buitenland!

Nieuws (2):
Er zijn weer nieuwe Serious Talents bekend gemaakt! De nieuwe zijn Gers met “Morgen ben ik rijk”, Milkbar met“Accident”, Souldiers met “Down On Me” en Pioneers of Love met “Walhalla”. Gers is een Rotterdamse hiphopper met een zachte G, Milkbar kwam al eerder bij dwdd en brengt over een half jaar hun debuutcd uit. The Souldiers bestaan uit 2 zussen en een broer, en deze klinkt ook al erg lekker! En ook de Pioneers of Love klinken erg lekker, dus de serious talents zijn weer erg geslaagd deze maand!
Maandag 4 april, afgelopen maandag, was het helaas de allerlaatste uitzending van tmf op tv. Vanaf nu zal er op die zender eerst een kinderzender komen (kindernet), en daarna meteen Comedy Central, dus tmf is nu definitief van de buis. Het blijft toch zonde: nu is er geen goede tv zender met muziek meer, want mtv draait gewoon bijna geen muziek meer, en alleen nog maar (in mijn ogen) slechte reality series.
Zondag vonden de jaarlijkse Academy of Country Music Awards weer plaats. Taylor Swift heeft de prijs gewonnen voor beste entertainer, de enige prijs die door het publiek wordt gekozen in plaats van door muziekdeskundigen. Andere grote winnaars zijn Lady Antebellum (beste groep en album), Miranda Lambert (Beste zangeres en single) en Brad Paisly (Beste Zanger). Mijn persoonlijke favoriet uit de country muziek is toch wel Lady Antebellum, omdat de stemmen van de bandleden zo heerlijk samenkomen, en het geen pure Country, maar meer Countrypop is.

Cd-recensies:

Foo Fighters – Wasting Light
Zelf ben ik erg enthousiast over de nieuwe cd van de Foo Fighters , omdat de gitaren iets minder de overhand hebben dan op andere  cd’s van de band. Ook de stem lijkt iets prettiger te klinken. Zou dat aan de autotune liggen of aan de andere keuze van de nummers? Mij maakt het niet uit, nu weet ik tenminste zeker dat ik deze ook moet zien op pinkpop!

Marike Jager – Here Comes The Night
Een singer-songwriter waar ik tot voor kort nog niks over gehad had, maar wat heeft ze toch een fijne stem! “Traveller” is al een heerlijke single, en dit is ook nog eens een prachtig album!

Mijn top 40:

Tony Junior & Nicolas Nox – You Ain’t Seen Nothing Yet
Een lekkere sample (van de Backman Turner Overdrive), een goede dancebeat en wat vrouwelijke vocals vormen samen dit geniale liedje. De twee dj’s hebben eerder al een hit gehad met het liedje “Wie is Loesje?” en blijkbaar hebben ze door dat het combineren van oude liedjes en lekkere dancebeats bijna gegarandeerd succes oplevert!

Anouk – Down & Dirty
Haar single “Killer Bee” was nog een voorproefje van Anouk’s nieuwe album “To Get Her Together”. Het nummer gaat over haar scheiding met haar man Dox. Over de schrijving was onlangs nog een documentaire op tv, genaamd “Unorthadox: Who the f*ck is Dox?”.

WoodKid – Iron
Ik heb hem al eerder genoemd, maar omdat deze single toch zon ongelooflijk gave clip heeft wil ik hem toch nog even noemen. Een vrij duister nummer met een hele mystieke sound, maar daarom niet minder interessant. En ook de clip is vrij duister, maar ook erg uniek!

Nieuws:
Er zijn weer nieuwe namen bekend gemaakt voor pinkpop! Versaemerge, een band die waarschijnlijk niemand iets zegt omdat pinkpop hun livedebuut is (en qua muziekstijl vergelijkbaar met Paramore), Eliza Doolittle, met heel erg  vrolijke liedjes en Cage the Elephant met lekkere alternatieve muziek!!! Maakt het programma alleen nog maar beter!

Gisteravond was het bij ons op school culturele avond (een avond waarbij leerlingen een eigen act doen, zoals zingen, dans of bandjes), waarbij ook veel liedjes voorbij kwamen. Leuke liedjes waren oa. een cover van “Mad World” (door pop-rockband Careless, die een magische truc deden door tijdens het liedje onderling van instrumenten te ruilen!) en het gebruik van “Bright Lights, Bigger City” en “Set Fire To The Rain” bij de jongleeract van Rik (zie zijn site). Andere liedjes die voorbij kwamen zijn “Lay It Down”, een aantal Rockklassiekers en het prachtige “With or Without You” van U2 door de lerarenband. De avond was erg leuk en gezellig, en ik feliciteer Rik bij deze voor zijn eerste prijs!

Vanaf afgelopen maandag zond radio Veronica weer de Album Top 1000 Aller Tijden uit, en deze zal tot en met aanstaande vrijdag nog doorgaan. De komende week zul je dus weer veel goede albums op Veronica horen, en de hoogste binnenkomers van dit jaar zijn het debuutalbum van Caro Emerald, de cd “21″ van Adele en The Fame van Lady Gaga. Op nummer één staat The Joshua Tree van U2 en nummer twee en drie zijn voor Bat out of Hell van Meat Loaf en Ten van Pearl Jam.

Something about… Milow
De Belgische zanger Milow werd voor het eerst gehoord op de Humo Rock Rally 2004, een Belgische rockbandwedstrijd. Daar schopte hij het meteen tot de finale met een Bruce Springsteen cover van Thunder Road, maar wist de wedstrijd niet te winnen. In 2006 nam hij in een eigen studio zijn debuutalbum op, The Bigger Picture, en hier in Nederland brak hij door in 2008 met het nummer “Ayo Technology” (van het album Milow), waarna ook “You Don’t Know” een hit werd in Nederland. Daarna bleef het hier een tijdje stil rond de zanger, maar gisteren is dan eindelijk zijn nieuwe album uitgekomen, North and South. Ook is zijn nieuwe single “You and Me” uit, maar deze gaat waarschijnlijk hier geen hit worden. Milow gaat hier denk ik niet meer scoren, tenzij hij weer zon goede single uitbrengt als Ayo Technology, maar aangezien zijn nieuwe album vooral meer van hetzelfde bevat zie ik dat niet zo snel gebeuren.

CD-recensies:
Handsome Poets – Handsome Poets
In 2010 zijn de Handsome Poets toch echt doorgebroken, met 3fm serious talent, een 3fm megahit en een veelbekeken optreden bij de wereld draait door. Ook hebben ze al in het voorprogramma van Scouting for Girls, Hurts en Blof gestaan. Dit jaar doen ze mee aan de serious talent tour van 3fm, bezoeken ze veel festivals en hebben ze natuurlijk hun debuutcd uitgebracht. Volgens hun eigen site: “?De muziek is te typeren als frisse, opgewekte pop met een dansbare groove, en 80′s sounds.” en hierbij kan ik me volledig aansluiten!

Chef’Special – One for the Mrs.
Lekkere uptempo popmuziek en erg prettig om te luisteren. Luister ook naar Scribblin‘, hun nieuwe single! Zijn stem begint na een tijdje wel wat eentonig te worden, maar dat heeft ook wel weer zo zijn charme.

Milow – North & South
Ik heb nog niet veel tijd gehad om dit album te beluisteren, maar mijn eerste indruk is dat het weer lekker Milow is. Het album heeft een aantal nummers die vergelijkbaar zijn met de nummers op zijn oude album, maar ook een aantal die weer wat origineler zijn.

Boxer Rebellion – The Cold Still
Een nu nog erg onbekende band, maar klinkt daarom niet minder! Deze cd is al een aantal weken uit, en bevat een aantal prachtige nummers. Zo heb je de nummers “Step out of the Car” en het nummer “Flashing Red Light Means Go” van een van hun oudere nummers. Het is wel muziek waar je van moet houden, maar toch een goede indieband.

Nieuws:
De band Kensington (serious talent van 3fm) stond een tijdje terug in een speciale aflevering van Lingo. Het is een erg leuke aflevering waarin de bandleden tegen elkaar strijden en de hele uitzending een muzikaal tintje heeft gekregen. De meeste woorden hebben met muziek te maken en er wordt ook nog een heleboel verteld over het nummer “Paradise by the Dashboard Light” van Meat Loaf. De hele aflevering is hier te bekijken.

Arcade Fire is alweer in de prijzen gevallen: na belangrijke prijzen bij de Grammy’s en de Brit awards en de NME awards gewonnen te hebben, hebben ze ook weer 4 prijzen gewonnen bij de Juno awards, dus het is zeker een topjaar voor Arcade Fire!

Even iets heel anders, ook in de muziekwereld zijn veel mensen bezig met de ramp die een paar weken terug in Japan plaatsvond. Er is een album uitgekomen van nummers die door beroemde artiesten zijn gedoneerd aan Japan. Alle opbrengsten gaan naar hulporganisaties, en de tracklist is hier te bekijken. De cd wordt aangeboden via Itunes. Ook Giel Beelen heeft een actie voor Japan georganiseerd: een aantal Nederlandse artiesten (oa. Pascal Jacobsen van Blof, Giovanca, Sharon den Adel van Within Temptation en Lange Frans) hebben samen het nummer “We Are One” gemaakt. Ook is er op zijn site geld te doneren. Het resultaat van de samenwerking is hier te beluisteren.

Eminem heeft een rechtszaak gewonnen, waardoor in het vervolg internetverkopen tot zogenaamde “royalty’s” (licenties) behoren. Het draaide erom dat artiesten vonden dat de internetverkopen eigenlijk alleen de licentie betrof, en geen echte verkoop. Dit maakt voor een artiest groot verschil, want over verkopen krijgt hij maar 12%  van de opbrengsten, maar over licenties krijgt hij wel 50%. Goed nieuws dus voor artiesten, mede omdat de toekomst niet bij fysieke verkopen maar bij digitale verkopen ligt!

Mijn top 40:
15. Taio Cruz – Telling the World
Soundtrack van de animatiefilm Rio, over een unieke vogel (Blue) die naar Rio word meegenomen om daar het laatste vrouwtje van zijn soort te vinden. De film gaat 15 april in première, maar de soundtrack zelf is al erg de moeite waard om te luisteren! Dit keer geen uptempo nummer van Taio, maar een rustig liefdesliedje. Op het internet wordt de single al vergeleken met Just The Way You Are van Bruno Mars. Dit vind ik zelf wat overdreven, maar hoe vaker ik de single luister, hoe meer ik er van ga houden. In ieder geval een heerlijk nummer!

21. Martin Solveig ft. Kele – Ready 2 Go
Weer een lekkere danceplaat van de Franse DJ Martin Solveig, dit maal iets minder aanstekelijk en iets meer gericht op clubs enz. De filmpjes bij zijn oude singles zijn ook erg leuk om te kijken trouwens (deel 1 en deel 2)!

22. Simple Plan – Can’t Keep My Hands off You
Lekkere en vooral drukke poprock. Eindelijk weer nieuw werk van Simple Plan en ik hoop echt dat ze weer eens een hit scoren hier (de laatste was “Your Love Is A Lie”). En ze staan ook nog eens op Pinkpop!!!

29. Kraak & Smaak – Call Up To Heaven
Eindelijk weer iets nieuws van Kraak & Smaak, maar helaas niet zo goed als hun hit “Squeeze Me”. Toch blijf je de unieke geluiden van Kraak & Smaak horen, wat de single toch erg goed maakt.

33. Kensington – Let Go
Kensington was al genoemd bij het nieuws (met hun lingo deelname) en is ook al bij 3fm en de wereld draait door langs geweest. Deze single is niet zo sterk als hun oude singles (zoals “Youth”), maar klinkt zeker niet verkeerd!

Nieuws:
Weer zeer veel interessant nieuws deze week. Vorige week vertelde ik al dat Faithless ermee gaat stoppen, maar nu is het bekend geworden dat hun laatste concerten in de bioscoop gaan draaien! Ook komt er een documentaire over de Foo Fighters in de bioscoop. Waylon gaat de hulp van zijn fans op concerten vragen voor het kiezen van nieuwe nummers voor zijn album. Er zijn enkele duetten tussen Michael Jackson en Freddie Mercury opgedoken en vanwege het 5 jarige bestaan van twitter is er een top 100 van interessante artiesten om te volgen op twitter online gekomen. Vanwege de 3fm Awards worden er vanaf deze week dagelijks cartoons over de genomineerden uitgebracht, en Lady Gaga heeft een countryversie van “Born This Way” uitgebracht. Ook gaan de TMF Awards dit jaar gewoon door, ondanks hun langzame verdwijenen van de tv. Onder andere Kane, Ben Saunders en Go Back to the Zoo komen. Opvallend is dat ze dit jaar geen dure buitenlandse act hebben, zoals vorig jaar 30 seconds to mars. Misschien betekent dit toch nog het einde van de tmf awards? We zullen het echter pas weten als er iets gezegd wordt over de tmf awards van 2012, en dit gaat waarschijnlijk nog wel even duren.Tot die tijd hoop ik dat tmf het nog zo lang mogelijk hun zendtijd op tv kan behouden!

Something about… 30 Seconds to Mars
30 seconds to mars, of kort 30stm, staat over een paar maanden op pinkpop en dit leek mij een mooie gelegenheid om het over hun oorsprong te hebben. De band is in 1998 opgericht door acteur Jared Leto, bekend van Fight Club en Alexander, en zijn broer Shannon Leto. De hollywoodacteur wil zijn muzikale carrière blijkbaar gescheiden houden van zijn filmcarrière, want op elke locatie waar reclame wordt gemaakt voor Jared Leto in plaats van 30STM weigert hij gewoon te spelen. Zo is 30stm niet uitgegroeid tot “de band van…” maar gewoon tot een hele goede band. Hun muziekgenre is zowel hardrock als progressief en alternatief te noemen. In 2002 en 2005 hebben ze hun albums “30stm” en “A beautiful Lie” uitgebracht, in 2007 samen uitgebracht als “30stm + a beautiful lie”. In 2007 braken ze ook echt door met nummers als “The Kill” en “From Yesterday” en wonnen ze ook nog eens een MTV award voor beste rockband! Na wat problemen met EMI records kwam in 2009 hun nieuwste album This Is War uit, persoonlijk mijn favoriet van de band. Er staan een aantal geniale nummers op en de singles zijn ook geniaal: bijna elke single heeft weer een unieke videoclip en ze zijn zeker de moeite waard om te kijken. In “Kings and Queens” zie je een grote groep mensen s’nachts door de straten van Los Angeles fietsen, in “Closer to the Edge” zie je fragmenten van optredens, en de opmerkelijkste is wel die van “Hurricane”, die is eigenlijk niet te beschrijven en moet je maar gewoon een keer gezien hebben. Ook de singles “This is War” en “Vox Populi” klinken erg lekker, ik kan niet wachten om ze op pinkpop te zien!

Soundtrack: Kick Ass
Weer een gave actiefilm, met natuurlijk ook een gave soundtrack! De film gaat over een puber, Dave Lizewsky, die zich afvraagt waarom niemand in het echte leven een superheld probeert te zijn. Hij bedenkt zijn eigen superheld, Kick Ass, en probeert zo tegen misdadigers te vechten (ook al lukt hem dit niet echt). Het is een hele komische, soms erg groffe maar vooral supervette film. Een paar nummers (en ook de belangrijkste) zijn van Prodigy. Deze band bestaat eigenlijk al heel lang (sinds begin jaren 90) en heeft vroeger ook nog wel een aantal hits gehad, bijvoorbeeld “No Good” uit 1993. Het nummer “Stand Up” wordt eigenlijk door de hele film door gebruikt, terwijl het nummer “Omen” juist weer heel herkenbaar is. De laatste jaren hebben ze wel meerdere soundtracks gedaan, zoals de soundtrack voor Prince of Persia en de soundtrack van “The Matrix”.

Mijn top 40:

18. White Lies – Strangers
De nieuwste single van de White Lies, die net hun nieuwe album uit hebben. Hun single “Bigger than Us” is wel de grootste hit van de White Lies tot nu toe te noemen, en ook Strangers klinkt weer typisch White Lies. Lekker alternatief, een hele aparte, maar toch fijne stem en eigenlijk een heel goed nummer!

20. The Hoosiers – Bumpy Ride
The Hoosiers’ nieuwe album wil nog niet echt van de grond komen, en ook hun vorige single “Choices” is bijna niet op de radio gedraaid. Dit is zeker geen slecht nummer, maar een erg slimme keuze is het niet… maar nu komen ze met het veel radiovriendelijkere “Bumpy Ride”. Mijzelf deed het meteen denken aan de nummer 1 hit van Mohombi, maar zodra je dit nummer gehoord bent is deze link al snel vergeten. Dit is gewoon een veel beter Bumpy Ride!

24. Owl City ft. Shawn Chrystopher – Alligator Sky
Owl City komt over een paar maanden met hun nieuwe album, en daarvan hebben ze nu al hun nieuwe single uitgebracht. Persoonlijk vind ik Alligator Sky veel minder dan hun oude singles “Fireflies” en “Vanilla Twilight”, maar aan de andere kant is hij wel weer gewoon heel erg lekker. Vooral als je de versie met raps luistert, want deze lijkt net iets meer “volume” te hebben. Het klinkt gewoon vollediger.

26. Handsome Poets – (We Can’t Be) Saints
Handsome Poets is al een tijdje 3fm Serious Talent en ze hebben vandaag hun debuutalbum uitgebracht. Hun nieuwe single klinkt weer erg gaaf en is goede opvolger van de 3fm megahit “Dance, the war is over”. Vooral het refrein is erg aanstekelijk en klinkt erg fijn.

29. Linkin Park – Burning the Skies
Terwijl Linkin Park in Amerika de ene hit na de andere scoort, blijven de Nederlandse radiostations deze gewoon negeren. Erg jammer, want hun nieuwste album, A Thousand Suns, zit vol goede nummers als “The Catalyst”, “Waiting for the End” en nu dus “Burning in the Skies”. Ik heb nog weinig hoop dat ze hier in Nederland ook weer vaker gedraaid gaan worden, maar dat neemt niet weg dat het gewoon erg fijn is om naar te luisteren.

37. Mohombi ft. Nicole Sherzinger – Coconut Tree
Mohombi heeft het maar druk met zijn singles, dit is alweer zijn 4e in iets meer dan een half jaar tijd. Na “Bumpy Ride” en “Miss Me” valt deze toch wel een beetje tegen, maar hij is wel weer lekker zomers!

Nieuws
Naast al het pinkpopnieuws was er nog meer dan genoeg ander nieuws. Zo is eminem de eerste persoon die meer dan 30 miljoen likes op facebook heeft, een hele prestatie! De musical van het geniale album van Green Day, American Idiot zal dit jaar voor het laatst draaien en begint het erop te lijken dat 3fm eindelijk under the stars van Morning Parade oppikt. Faithless stopt ermee en de rapper Nate Dogg is overleden. De genomineerden voor de 3fm awards zijn bekend gemaakt en je kunt hier stemmen. Ook is er een  trailer verschenen voor de nieuwe clip van arcade fire, hier te luisteren.Iets anders is de trailer voor de nieuwe clip van arcade fire, hier te luisteren en er zijn ook studiobeelden van de nieuwe cd van Coldplay verschenen. Andere nieuwe clips zijn: Gone (Nelly), I Do (Colbie Caillat), Just Can’t Get enough (Black Eyed Peas) en Hollywood Tonight (Michael Jackson)

Pinkpop 2011:
Pinkpop komt er weer aan! Tijdens de pinksterdagen (11 t/m 13 juni) zal het grootste muziekfestival van Nederland weer losbarsten. Afgelopen woensdag vond de perspresentatie plaats in het Paradiso in Amsterdam. Hier is veel verteld over de lineup, voorzieningen, ander nieuws en nog veel meer. En de lineup is weer monsterlijk goed!

Nieuws:
Er is al wat bekend gemaakt over het festival. Zo zal er een echte riolering op het terrein worden aangelegd, waardoor er “natte” wc’s zijn. Er is ook al toegezegd dat de bierprijzen dit jaar niet veranderen, en dat er zoals elk jaar weer drie podia zullen zijn: de main stage, de Converse stage en de 3fm stage. Verder wordt Pinkpop dit jaar weer gesponsord door Amnesty International en nieuw is de sponsor ANWB. Ook hebben ze een actie voor goedkope parkeertickets als je via deze site vervoer regelt. De artieste Madi heeft de actie Nu of Nooit 2011 gewonnen en mag daarom Pinkpop openen en er is ook bekend gemaakt dat Coldplay de duurste act op pinkpop ooit is: ze krijgen dan ook een extra lange act. De persconferentie werd gepresenteerd door Giel Beelen en Mr. Pinkpop himself, Jan Smeets en is hier terug te kijken. Ik kan natuurlijk niet alle bands van de lineup bespreken, dus ik bespreek alleen mijn favorieten. Naast de lineup die nu bekend is zullen er nog 5 bands toegevoegd worden. En morgenochtend (zaterdag) om 10.00 begint de kaartverkoop, dus je moet er vroeg bij zijn!

Lineup:
Het grote feest begint op zaterdag: zoals eerder verteld mag Madi het festival openen, in de Converse Stage. Later zal ook nog Selah Sue op deze stage optreden, en op de 3fm stage zullen oa. De Manic Street Preachers en Simple Plan te vinden zijn. Op de mainstage zul je dan nog Elbow, De Staat en natuurlijk een extra lange act van Coldplay horen. Op zondag vind je in de  Converse Stage de band Graffiti6 en Laura Jansen en op de mainstage Tim Knol, the White Lies en Kings of Leon! En op maandag komen dan nog bij Converse All Time Low en Dazzled Kid, bij 3fm 30 seconds to mars en the script en op de mainstage waarschijnlijk de Kaiser Chiefs, Volbeat, Go Back to the Zoo, Two Door Cinema Club, Scouting For Girls en als afsluiter van pinkpop the Foo Fighters. De complete lineup is hier te bekijken.

Cd-Recensies:

Kytecrash – Kytecrash:
Samenwerking tussen Gatecrash, van Eric Vloeimans, en Colin Benders, beter bekend als Kyteman. Het hele album is eigenlijk experimenteel en dit is goed te horen. Soms klinkt het gewoon alsof ze live beslissen over te gaan naar een ander liedje! Dit heeft een erg positief effect op deze CD, al moet je er wel van houden.

Selah Sue – Raggamuffin:
Debuut cd van Selah Sue. Klinkt als een soort Duffy, maar dan zonder irritante stem en met erg leuke en aanstekelijke muziek. Zeker een talent! Ze heeft al opgetreden bij De Wereld Draait Door en 3FM, heeft op haar album al een samenwerking met niemand minder dan Cee-Lo Green staan en gaat dus een gouden toekomst tegemoet.

The Vaccines – What did you expect from the vaccines?:
Het beste album van de week is deze sowieso. De titel is een beetje een knipoog naar de BBC sound of 2011, die ze op 3 zette. Maar in tegenstelling tot wat de titel suggereert is dit wel degelijk een heel goed album. Elk nummer is een genot om naar te luisteren en hun muziekstijl is zowel uniek als heel bekend: Het klinkt als een soort mix tussen U2, Kings of Leon, White Lies en nog een heleboel andere bands, maar dan wel de beste elementen van deze artiesten. Dit is zeker weten een Must Have voor rockliefhebbers.

Elbow – Let’s Build a Rocket boys!:
Heerlijke rustige muziek, fijne gitaren, een prettige stem, een geniale intro en erg fijne nummers. Alles komt samen op deze hele fijne cd, en vormt zo heerlijk een mooi geheel met een aantal geniale nummers ertussen. Vooral Lippy Kids en Neat Little Rows zijn erg mooi.

Mijn top 40:
Weer lekker veel nieuwe singles deze week, waar een aantal oude weer voor moest plaatsmaken. Ook in de hoogste regionen van de hitlijst, want deze was de afgelopen weken een beetje vastgevroren. Daarom weer een aantal grote stijgers deze week, en maar liefst 7 nieuwe binnenkomers!

Racoon – No Mercy:
Racoon is weer terug van weggeweest! Ze zijn bekend van de nummers “Love You More” en “Brother”. Het is al bijna 3 jaar terug dat we iets van ze gehoord hebben, maar over een maand komt dan eindelijk hun nieuwe album uit. Hun eerste single heet “No Mercy” en is net zoals hun andere singles weer erg prettig om te luisteren.

Graffiti 6 – Love don’t Conquer Me:
Deze band heeft in Nederland veel bekendheid verworven met het nummer “Stare into the Sun” en komt nu alweer met hun vierde single. Weer typisch Graffiti6 en vergelijkbaar met hun beste singles. Alweer een prachtnummer van Graffiti6!

Rihanna – California King Bed:
Eindelijk geen uptempo nummer maar een lekker rustige sound. Naar dit soort nummers van Rihanna luister ik graag, terwijl ik nummers als “S&M” en “Only Girl” liever links laat liggen.

Neon Trees – Your Surrender:
Vorige week heb ik al hun album besproken, en hun nieuwe single is Your Surrender. Net zo goed als de andere nummers op het album en zeker een aanrader om te luisteren.

Alex Goudino ft. Kelly Rowland – What a Feeling:
Eindelijk weer een lekker dance nummer, na al die vreselijke Dance Smashes van 538. Kelly Rowland probeert wat meer bekendheid te verwerven, en Alex Goudino heeft ook steeds meer succes dus is er een grote kans dat dit een hit wordt.

The Naked and Famous – Young Blood:
Afgelopen week waren ze 3fm Megahit maar ik wilde hem toch nog even bespreken omdat het wel een lekker nummer is. Waarschijnlijk te alternatief voor het Nederlandse publiek, dus een echte hit zal het niet worden.

Alain Clark & Jaqueline – Wherever I Go:
Dit liedje heb je misschien al voorbij horen komen bij de nieuwste reclame van Douwe Egberts, en dit is deze single. Alain Clark heeft al een tijdje geen hit meer gehad en ook Jaqueline’s laatste singles wilden niet echt scoren. Misschien gaat dit nummer hier verandering in brengen?

Nieuws:
Het is alweer meer dan een week geleden, maar 3 maart vond het harpengala weer plaats, een prijsuitreiking voor artiesten die veel aan de Nederlandse muziekindustrie hebben bijgeleverd. Prijzen gingen naar André Rieu, Nick & Simon, VanVelzen, Kane en Caro Emerald. Ook heeft Lady Gaga verklaard dat ze voorlopig geen duetten meer wil opnemen, ze vindt dat ze haar samenwerking met Beyoncé niet meer kan verbeteren. Er is ook nog bekend gemaakt dat het nieuwe album van de Artic Monkeys op 6 juni verschijnt. Verder zijn er nog 2 grafieken verschenen over de opbrengsten van de muziekindustrie. Opvallend is natuurlijk het einde van de grafieken, bij het aanbreken van het digitale tijdperk. Hier is te zien dat de opbrengsten zijn gedaald, en dit komt natuurlijk door het stijgen van het aantal downloads. Toegegeven, ik download zelf ook regelmatig muziek (maar koop ook af en toe een cd) en het is tegenwoordig heel normaal om te downloaden. Dit heeft ervoor gezorgd dat muziekdiensten als itunes en spotify hier nog niet echt veel opbrengen, terwijl de cd-verkopen wel gewoon blijven dalen.

Something About… De Staat:
>Een Nederlandse rockband uit Nijmegen, ze bestaan al sinds tot 2007 en hebben in 2009 hun debuutalbum, Wait For Revolution, uitgebracht. Dit album was voor veel mensen het beste album van 2009, en dit was dus al meteen de doorbraak van De Staat. Het beste nummer van dit album is sowieso The Fantastic Journey of the Underground Man. Daarna hebben ze op verschillende festivals gestaan (oa. Pinkpop en Lowlands) en in 2010 werd hun debuutalbum in de rest van Europa uitgebracht en afgelopen vrijdag is hun tweede album, Machinery, uitgebracht. Gelijktijdig is ook hun eerste single uitgebracht, Sweatshop. Het album klinkt weer erg goed en is zeker ook de moeite waard om te luisteren.

Soundtrack: Rango
Het was deze week vakantie, en dat betekent voor mij meestal veel films kijken: ik heb er geloof ik ongeveer 7 of 8 gezien, maar degene met de opvallendste soundtrack was wel Rango. Rango is een animatiefilm die vanaf deze week in de bios draait. Het is een soort animatie Western over een (tamme) hagedis die in het wild terecht komt. Er zitten heel veel verwijzingen naar andere beroemde Westerns in, en bij deze film hoort natuurlijk ook Western muziek. Voor de soundtrack hebben ze het nummer “Ringo” van Lorne Greene aangepast en er het liedje “Rango” van gemaakt. Deze moet je zeker luisteren, en de film is ook prima vermaak.

CD-recensies:
Deze week een aantal korte recensies, omdat ik er gewoon veel heb om te bespreken.

Biffy Clyro – Only Revolutions
Al een vrij oud album, maar toch heerlijke rock met een heerlijke stem. Vrij stevig, maar toch erg fijn om naar te luisteren. Beste nummers: The Captain, Bubbles en Many of Horror.

Neon Trees – Habits
Ook een zeer lekker album. Eerst had ik bij de neon trees het een idee van een punk band, maar hun muziek blijkt helemaal niet zo te zijn. Beste nummers: Animal, 1983 en Love and Affection

De staat – Machinery
Is al deels besproken. Beste nummers: Old Macdonald Don’t Have No Farm No More, Ah I See en natuurlijk hun single Sweatshop.

DeWolff – Orchards/Lupine
Lekkere gitaren, lekkere drums en lekkere zang: De perfecte combinatie. Beste nummers: Pick your Bones out of the Water en Evil and The Midnight Sun.

Mijn top 40:

Mona – Teenager
Ze stonden al in de longlist van BBC sound of 2011 en hebben nu een heerlijke single uitgebracht. Een soort U2 achtig geluid, maar dit komt de muziek alleen ten goede. Lekkere rock en erg prettig om te luisteren.

The Wombats – Anti-D
Weer een nieuwe van de Wombats, terwijl ze ook al zijn aangekondigd voor Lowlands van dit jaar. Op 25 april komt hun nieuwe album uit, waar ook de singles “Tokio” en “Jumping into The Fog” (aanrader!) op staan.

Selah Sue – Crazy Vibes
Dit jaar komt haar debuutalbum, ze heeft een nummer opgenomen met Ceelo-Green (Please) en heeft ook al een aantal keer bij De Wereld Draait Door gespeeld. Haar nieuwe single heet Crazy Vibes, en doet je denken aan een soort Duffy maar dan met een prettigere stem.

Morning Parade – A&E
Accident & Emergency, de nieuwe single van Morning Parade. Het lijkt erop dat ze hier in Nederland eindelijk gaan doorbreken: De geode muziek hebben ze al, nu maar hopen dat de radiostations hier ook Morning Parade gaan draaien. Hun nummer “Under the Stars” heb ik al een aantal keer voorbij horen komen op 3FM, dus waarschijnlijk komt dat wel goed.

Muziek, dat heeft in zekere zin vast ook wel iets met het thema revolutie te maken. Daar ging in ieder geval mijn bijdrage in het revolutienummer van de Iris over. Een nummer dat overigens is ingestuurd voor de award voor beste schoolkrant 2011.

Zo’n cheque van 1500,- staat namelijk wel chique naast deze nogal oude oorkonde.

Nieuws:
Deze week weer veel nieuws. Zo zijn er onder andere nieuwe video’s uitgekomen van Born This Way, Kidz en Blow. Ook zijn er nieuwe namen voor Lowlands bekend gemaakt, namelijk De jeugd van Tegenwoordig, The Wombats en Interpol. Ook vonden de Oscar’s weer plaats, niet dat dit veel met muziek te maken heeft, maar dit is een leuk filmpje over de Oscarnominaties van dit jaar. Je ziet de twee presentatoren door de films heen reizen. Deze is hier te kijken. Ook was er een prijs voor beste soundtrack, gewonnen door toy story 3 voor het liedje en the social network voor de beste soundtrack-cd. Iets anders opmerkelijks deze week is doorrammenbijdwdd, en actie van Michiel Veenstra voor bands in de werelddraaitdoor. Dwdd heeft vaak nog vrij onbekende bands, maar laat deze maar 1 minuut spelen. Hier stoorde veenstra zich aan, zoals hier te lezen (inclusief reactie van dwdd zelf). Zelf lijkt me het ook erg tof om meer muziek te horen bij dwdd, die ene minuut is echt veel te weinig.

NME awards:
Je denkt natuurlijk: alweer een prijsuitreiking. Op zekere hoogte is dit ook weer de zoveelste Music award, maar dit zijn wel de New Musical Express awards: natuurlijk zijn er standaardprijzen voor beste band, beste album etc, deze werden gewonnen door oa. Muse, My Chemical Romance en Hurts. Maar het opvallendst zijn wel de andere prijzen: Zo heb je de “Godlike Genius Award”, gewonnen door Dave Grohl (drummer van Nirvana, Foo Fighters en Queens of the Stone Age geweest), “Villain of the Year” van David Cameron (minister-president van UK), Least Stylish en Worst Album. De laaste 2 zijn gewonnen door Justin Bieber. Erg bijzonder zijn deze awards wel!

Something about… White Lies
Vorige week donderdag stonden de White Lies in de HMH in Amsterdam. Een mooi moment om je te verdiepen in de geschiedenis van de White Lies. De meeste mensen zullen de uitdrukking “a white lie” wel kennen, dit is Engels voor een leugentje voor bestwil. De band is ontstaan op school bij een aantal studenten, en later uitgegroeid tot een professionele band. Ze heetten ook eerst nog “Fear of Flying”. Maar na hun naamsverandering en groeiende populariteit hebben ze hun debuutalbum “To Lose My Life” uitgebracht. De singles “Death” en “To Lose My Life” hebben in Nederland niet gescoord (in Engeland natuurlijk wel), en “Farewell to The Fairground” is hier ook geen hit geworden. Dit was toen wel hun enige genoteerde single in Nederland. Nu hebben ze al hun tweede album, Rituals, uitgebracht, en is hun single “Bigger than Us” toch wel een bescheiden hitje te noemen in zowel Engeland als bijvoorbeeld Nederland en België. Ook hebben ze al een nieuwe single klaar staan (Strangers), met wel een hele bijzondere website. Kijk zelf hier. Nu zijn ze dus weer aan het touren, en zo hebben ze ook afgelopen donderdag een grandioos optreden gegeven in de HMH.

Soundtrack: Scott Pilgrim vs. The World
Dit is naar mijn mening de beste film van het afgelopen jaar. Het verhaal gaat over Scott Pilgrim, deze twintiger heeft een meisje, Ramona Flowers, op het oog maar helaas heeft zij zeven “ex-boyfriends” die hij moet verslaan voor hij haar kan daten. Een perfecte combinatie tussen actie, humor en natuurlijk…. Muziek! Muziek speelt een hele grote rol in deze film. Scott zit in een band, Sex-Bob-Omb, en een aantal “exes” moet hij verslaan door een soort muziekwedstrijd te houden. De beste tracks op de soundtrack zijn It’s Getting Boring by the Sea (Blood Red Shoes), Garbage Truck (Sex Bob-Omb) en een klassieker, Under My Thumb van de Rolling Stones. Zeker een aanrader als je een keer goed wil lachen om een film, en de soundtrack is ook zeker aan te raden.

CD-recensie: Manic Street Preachers
Het is al een tijdje terug dat deze CD is uitgekomen, maar toch heb ik hem pas onlangs ontdekt. Nu de single “Postcards from A Young Man” is het definitief dat hun eerste single “It’s not War, Just the End of Love”, in Nederland compleet geflopt is. Toch zonde, want het is echt een hele goede plaat. Ook de rest van de CD is weer helemaal top, maar deze 2 singles vormen toch echt het hoogtepunt van het album!

Mijn top 40
Deze week weer veel nieuwe singles, veel te veel zelfs. Ik heb dus lang getwijfeld tussen een aantal singles, maar zie hieronder het resultaat! De grootste daler is Beam Me Up, de grootste stijger All of The Lights. Ook hebben er 2 binnenkomers van vorige week plaats moeten maken voor nieuwe binnenkomers, want zoals gezegd zijn er een heleboel nieuwe liedjes. Er zijn maar liefst zeven nieuwe binnenkomers met als hoogste Kings of Leon. Hier de hoogste binnenkomers:

20. Kings of Leon – The Immortals
Gewoon omdat het zo’n goede plaat is, en wat is Come Around Sundawn toch weer een goede cd. Alweer een prachtig nummer na “Radioactive” en “Pyro”.

23. Take That – Kidz
Al een paar weken geleden uitgekomen, toen vond ik het maar helemaal niks. Aan de kant gelegd en niet meer geluisterd. Afgelopen week kwam de video uit, en daardoor ben ik de single toch weer meer gaan waarderen, en vind ik het nu een heerlijke plaat.

27. Mcfly – That’s The Truth
In Amerika heel bekend, maar in Nederland helaas nog niet. Deze single is dan wel minder goed dan “Shine A Light” (aanrader!), maar toch erg lekker om te luisteren.

31. F – Fever
Heerlijk refrein, dat moet toegegeven worden. En dat ze er in het Nederlands tussen het Engels door rappen is wel zo origineel… maar komt helaas niet erg goed tot uiting. De raps sluiten niet goed aan op het refrein, waardoor ik de coupletten het liefst over zou slaan.

33. Ellie Goulding – Lights
Ook weer onbekend in Nederland, maar in de UK is ze al erg populair. Haar beste nummer is sowieso de John Lennen cover “Your Song”, dit is weer iets anders, maar ze heeft een hele prettige stem waardoor ook deze single weer heerlijk is om naar te luisteren.

Vandaag is Ontfrissend gelanceerd. Een site met, om het persbericht maar te citeren, “amusement met een rauw randje voor jongeren” aangeleverd door een groot en gevarieerd team. Ontsproten aan de geesten van deze drie heren bovenaan de pagina waar dit stukje tekst naar linkt.
De layout is een stukje schoonheid op een bed van gifgroene rozenblaadjes, de inhoud is 100% bloggable en ondergetekende schrijft er voor.

Kortom: Bezoeken, liken en een plekje in uw hart vrijmaken voor deze site!

Pinkpop:
Iedereen heeft er wel eens wat van gehoord: Pinkpop. Ook dit jaar vindt een van de grootste muziekfestivals plaats in Landgraaf. Er zijn al een aantal artiesten bekend gemaakt: Kings of Leon, Coldplay en de Foo Fighters als headliners, daarnaast ook Go Back To The Zoo, Wolfmother en Blaas of Glory. Wolfmother maakt vrij stevige muziek, en Blaas of Glory… tsja, hoe omschrijf je dat. Ze hebben tot nu toe maar één album uitgebracht met hele droge muziek. Zo staan er hele blije versies op van “The Final Countdown”, “Ace of Spades” en “Highway to Hell” (de liedjes zijn in betere kwaliteit te beluisteren op Spotify). Ik ga natuurlijk alle moeite doen om kaartjes voor Pinkpop te bemachtigen en met mijn familie en wat vrienden hebben we afgesproken om te proberen kaartjes voor het hele weekend te krijgen. Nu maar hopen dat ze niet te snel uitverkocht zijn… Als het doorgaat heb ik er in ieder geval onwijs veel zin in. Ik ga er dan zeker ook een uitgebreid verslag van uitbrengen. Nu maar duimen dat het ons lukt…

Something about… OneRepublic
Onerepublic is ontstaan rond de frontman Ryan Tedder. Nadat hij mee had gedaan aan een zangwedstrijd, kreeg Timbaland hem in de gaten. Nadat Ryan wat oude vrienden verzameld had en zo de band OneRepublic vormde, kregen ze van Timbaland’s label ook een platencontract. Daarna werd Timbaland’s remix van het nummer “Apologize” een hele grote hit over de hele wereld, en kreeg de band ook wat meer bekendheid. Daarna kwam van hun debuutalbum “Dreaming Out Loud” ook nog de single “Stop and Stare” uit, deze had ook in een aantal landen succes. Iets recenter hebben ze hun album “Waking Up” uitgebracht, met als eerste single de hit “All The Right Moves” en daarna ook nog “Secrets”. Hun nieuwste single wordt nog niet veel op de radio’s gedraaid, maar is een heel fijn nummer: “Good Life” doet me denken aan heerlijke warme (Sardiniaanse) zomeravonden, terwijl je genietend van de zon muziek aan het luisteren bent.

“This has gotta be good life…”

BBC sound of… 2011
Het is natuurlijk alweer een tijdje geleden dat deze lijst bekend is gemaakt, maar ik wil hem toch nog even bespreken. Voor de mensen die niet weten wat het is, BBC radio in Engeland maakt elk jaar een lijst met artiesten die het verdienen om door te breken. Nummer 1 dit jaar is Jessie J, haar muziek spreekt mij niet erg aan, met uitzondering van het nummer Price Tag. Op nummer 2 vind je al een veel interessantere artiest: James Blake. Hij maakt hele rustige muziek en is erg prettig om naar te luisteren. Op 3 heb je dan nog The Vaccinnes, deze klinken wel weer erg leuk. Zo heb je het nummer “Wreckin’ Bar” , en hun debuutalbum komt over een paar weken uit. Nummer 4 is Jamie Woon, klinkt vergelijkbaar met James Blake, maar een andere stem en iets minder duistere muziek. Bijvoorbeeld “Night Air”. Als allerlaatste nummer 5: Clare Maguire, zij heeft een liedje geschreven, een soort ode aan Michael Jackson, “The Last Dance”. De invloed is niet te horen, maar desalniettemin een prachtig nummer.

De hele lijst is hier te vinden.

Soundtrack: Inception
In de film Inception speelt het Franse liedje “je ne regrette rien” een grote rol. Het origineel is van Edith Piaf en is in de film te horen vlak voor elke “jump”, dus als ze naar een diepere of een minder diepe droomlaag gaan. Het grappige is dat er in de soundtrack het liedje nog een keer terug te vinden is, alleen dan verborgen doordat het langzaam afgespeeld wordt. Dit wordt uitgelegd in het volgende filmpje. Dit liedje wordt ook gecovered in het nieuwe liedje van Diggy Dex, een Nederlandse rapper. Normaal gesproken houd ik niet van Nederlandstalige muziek, maar deze is zeker de moeite waard om te luisteren: Deze

Mijn top 40:
In het vervolg bespreek ik de nieuwe liedjes hier, omdat ik (als ik ze de moeite waard vindt om over te schrijven) ook in mijn top 40 zet.

3 doors down – When You’re Young
Goede gitaren, lekkere drums en ook nog een prettige stem. Kryptonyte zullen ze nooit meer overtreffen, maar toch een heerlijk nummer om naar te luisteren.

Michael Jackson – Hollywood Tonight
Het blijft natuurlijk de vraag of dit wel echt Michael Jackson is, en het is ook zeker niet het sterkste nummer op zijn nieuwe album “Michael”. Zo zijn de liedjes “The Way You Love Me” of nog liever voor “Another Day” veel beter.

La Fuente – Lost Without You
Lekker dance nummer, geode beat en lekkere tonen. Alleen de stem is wat minder, maar het nummer zelf klinkt heel lekker.

Van de open dagen van de provincie die ik de afgelopen jaren heb bezocht, kan ik mij eigenlijk maar één ding goed herinneren: de lekkere koekjes. Niet de dingen die ze doen of wie nou eigenlijk het belangrijkste was.

Zo zijn er met mij nog veel meer mensen die bij de provincie een vaag beeld houden en geen enkel lid van de Provinciale Staten kunnen opnoemen. Het valt me nog mee dat ik met enige aarzeling kan zeggen dat de Provinciale Staten volgens mij de Tweede Kamer van een provincie is.
Er moet dus zwaar geschut worden ingezet om nog een beetje de aandacht te kunnen krijgen, maar ik ben teleurgesteld. Bij het debat in de Eerste Kamer bleef ik een gevoel houden dat het ging om de repetities van het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Beter ging het al toen de politici vrij mochten rondlopen en opeens aan kwamen schuiven in programma’s als KoffieMAX. Wilders liet zich van een andere kant zien en bleek een poezenliefhebber te zijn. Ik hoop dat Cohen morgen langskomt om zijn duistere kant als kickbokser te laten zien.

Het probleem blijft dat deze mediaoptredens wel aardig zijn, maar ook heel weinig te maken hebben met de provincie. De provincie kan mij kortom nog steeds erg weinig schelen. En dat terwijl de oplossing zo voor de hand ligt. De provincie moet die lekkere koekjes uitdelen die ze op de open dag ook altijd hebben. Dan heb je de aandacht van iedereen! In ieder geval de mijne.

CCfoto Gerard Stolk

Zie hier: mijn allereerste muziekblog. Veel nieuwe releases en interessante liedjes, 2 grote muziekevents, de Grammy’s en de BritAwards, terwijl er ook nog veel oude liedjes zijn die ik nog even onder de aandacht wil brengen. Veel te vermelden dus…

Grammy’s

Dit jaar werden de 53^ste Grammy awards gehouden en zoals elk jaar was hier in de muziekwereld weer veel aandacht voor. Met 109 prijzen om uit te rijken is dit wel een van de grootste muziekevents van het jaar. De prijzen worden niet bepaald door het publiek maar door internationale muziekkenners. De grote winnaar van dit jaar is de countrypop band “Lady Antebellum”waar ik zelf ook graag naar luister. Ze hebben maar liefst 5 Grammy’s gewonnen, waaronder degene voor beste liedje en beste country album.

Lady Gaga sleepte ook 3 prijzen in de wacht, waaronder die van beste album en beste zangeres. Maar het opvallendst was haar optreden: ze kwam op in een soort ei op, waar ze naar eigen zeggen 72 uur in had gezeten. Later bleek dit niet waar te zijn, omdat de zuurstoftank van het ei maar lucht bevatte voor enkel een half uurtje, maar het idee is leuk.

Andere interessante winnaars zijn Train voor beste popgroep en Bruno Mars was de beste zanger. Ook de Nederlander Afrojack kreeg een prijs. Als laatste heeft ook nog Muse de prijs voor het beste Rock album gekregen, hun optreden is ook zeker de moeite waard om nog te bekijken. De complete lijst van winnaars is hier te vinden.

BritAwards

Naast de Grammy’s vonden ook nog de BritAwards plaats, het belangrijkste muziekevent van Engeland. Opvallend was dat er geen grote winnaar was: zowel Tinie Tempah als Arcade Fire hebben maar 2 prijzen gewonnen. Daarnaast is de belangrijke prijs voor beste album naar de band Mumford & Sons gegaan, ook een hele goede band. Naar mijn mening het beste optreden van de avond was die van Adele, ze zong haar nieuwe single Someone Like You. Alle optredens zijn terug te luisteren op Youtube.

Nieuwe liedjes:

Lady Gaga – Born this Way

Deze werd al ver van tevoren aangekondigd en klinkt ook zeker niet onaardig. Persoonlijk vind ik dit het beste liedje van Gaga tot nu toe, omdat ze eindelijk een keer wat meer vocals laat horen. Sommige mensen vinden het teveel op Madonna lijken, maar voor mij is dit juist een pluspunt.

Adele – Someone Like You

Het is nog niet bekend of Adele’s tweede single “Set Fire to the Rain” of deze wordt, maar het zijn beide erg mooie nummers. Dit was ook het liedje dat Adele zong op de BritAwards.

John Legend & The Roots – Shine

Erg goed nummer weer van John Legend & The Roots. Een waardige opvolger van “Wake up Everybody”.

Manic Street Preachers – Postcards from a young man

Als afsluiting van de singles een heel goed nummer van de Manic Street Preachers: het klinkt als één geheel en dat maakt het nummer zo goed.

Mijn top 40 headlines:

Deze week zijn er 4 nieuwe binnenkomers, met als hoogste de nieuwe van Adele: Someone Like You. De binnenkomers zijn al besproken bij de singles. Voor de rest zijn er wat goede nieuwe liedjes gestegen en een paar wat oudere gedaald.

Ook in de top 10 aardig wat verschuivingen, en de grootste stijger is The Black Eyed Peas – Just can’t Get Enough en de grootste zakker is Andy Grammer – Keep your head up. Niet dat dit een slecht nummer is, maar hij is al vrij oud, dus vandaar. Mijn top 40 is onderaan te vinden.

Top 40:

.

En als laatste nog één leuk filmpje om te delen: Queen – Under Pressure, maar dan wel een hele bijzondere versie:

CCphoto by Beacon Radio

CCphoto By Sarah Parrott

De aankomst van de eerste roze folder wees me er al op, het Valentijnsseizoen is geopend. Struikelend over cupido’s, hartvormige lolly’s en alles met een glitterlaagje kun je veel kwaads zeggen over een dag als deze.
Toch vind ik Valnetijnsdag een mooi idee. Het feit dat je zomaar een kaartje of een roos krijgt, is simpel maar leuk. Dat het naast een mooie dag voor de liefde, ook een leuk dagje is voor de winkels is een extraatje waar ik niet zoveel tegen heb. Niet iedereen heeft een rozenkwekerij aan huis of kan een mooie valentijnskaart in elkaar knutselen.

Niet leuk aan Valentijnsdag: de dingen er omheen. Amerikaanse scholen waar kinderen verplicht zijn elke klasgenoot een persoonlijk ondertekende valentijnskaart moeten geven. Als het kan zelfgemaakt! Op mijn school was er lange tijd een traditie om met Valentijnsdag een roos te versturen naar degene waarop je een oogje had. De directie heeft het nu verboden.

De Amerikaanse en de Nederlandse aanpak van hetzelfde non-probleem: De een krijgt zoveel kaarten en rozen dat je erop zou kunnen barbecueën als je ze in brand stak, de ander blijft zitten met niks. Beide oplossingen zorgen er echter juist voor dat de aardigheid eraf gaat.

In de strijd om tegenslag uit de buurt van tere zieltjes te houden, halen deze scholen juist het leuke element van zo’n dag weg. Hetzij door het ronduit vervelend maken, hetzij door het simpelweg te verbieden. Wat overblijft is een suffe dag in een zee van betutteling. Dat is erger dan het commerciële karakter waar sommigen zich aan storen.

Deze post is eerder verschenen als column op Sevendays.nl

Nadat het internet wordt afgesloten, verandert de sfeer. Als de toevoer van eten stopt en de lunch niet zo onuitputtelijk lijkt als in de folder, maakt de steun plaats voor angst. De angst groeit bij het horen van protesten die langs de muren van het resort gaan.

Touroperators besluiten de mensen uit Egypte te gaan halen. Langzaam stroomt het resort leeg en worden er een aantal mensen in angst achtergelaten. Zij hadden geboekt via een Belgische touroperator die hen pas later zal terughalen. Bibberend slijten de laatste vakantiegangers hun dagen in het zwembad met een watertemperatuur van 25 graden.

Thuisgekomen is iedereen opgelucht, durven sommigen het al te hebben over ‘het avontuur’ dat ze hebben beleefd en vinden enkelen dat ‘die Egyptenaren best wel gelijk hebben met hun protest’. Maar hoeveel is die steun waard als die verdwijnt bij het kleinste gevaar en terugkomt als wíj weer in veiligheid zijn?

As seen on Sevendays.nl – CCphoto by visualpanic

Ik heb altijd iets tegen 3D-brillen gehad. Ze werkten wel altijd, maar bij de oude brilletjes werd ik die blauwrode waas na een tijdje wel zat. De brillen van tegenwoordig kennen dat probleem niet, maar die zitten dan weer waardeloos omdat ze over mijn normale bril heen moeten.

Dan kunnen de effecten nog zo geweldig zijn, de lol is er snel af als die brilletjes steeds nét verkeerd zitten en van je gezicht zakken.

Ik ben niet de enige die problemen heeft. Zo bleek dat als je een 3D-tv van een bepaald merk koopt, je zeker niet altijd brillen van andere merken erbij kan gebruiken. En laten we eerlijk zijn, de meeste van die brilletjes zien er zo potsierlijk uit dat je de gordijnen dicht moet trekken om nog enigszins waardig 3D-films te kunnen bekijken.

Al jaren beloven bedrijven 3D zonder brilletje. Het bleef dan echter bij een prototype dat daarna in het niets verdween, tot de gadgetbeurs van het jaar daarna. Toch is er na al die jaren vooruitgang in de vorm van de Nintendo 3DS. Het scherm is te klein om met een clubje vrienden een film te gaan zien, maar vanaf nu kan het alleen maar beter worden.

Zonder bril is 3D dan ook prettig te gebruiken onderweg, voor elke plek eigenlijk. Eerst een handheld en dan een 3D-telefoon. Van 3D-tv naar 3D- schoolbord. Of het een vooruitgang is om sms’jes om je hoofd te zien vliegen? Waarschijnlijk is het net zo nuttig als aantekeningen die van het schoolbord de klas in zweven.

Tot dan blijft het even bikkelen als ik een 3D-film wil zien. Overstappen op lenzen ging bij mij niet zo goed en om nou mijn ogen te gaan laseren om een paar films te zien? Mijn hoop gaat daarom uit naar de toekomst, want die 3DS is me nu toch wat te duur.

As seen on Sevendays.nl - CCphoto by  Hammonton Photography

Trendwatchers kunnen nog wel wegkomen met enigszins vage voorspellingen, ook als ze niet helemaal uitkomen. Voorspellingen doen als viroloog is een heel ander verhaal.
Dat merkte Ab Osterhaus wel nadat hij Nederland griepproof had gemaakt met miljoenen griepvaccins. De Mexicaanse griep bleek toch niet zo erg als gedacht en Osterhaus werd verketterd.

Ik vond het zelf wel een fascinerend idee: een loods met een slordige dertig miljoen vaccins waar eigenlijk niks mee kan worden gedaan, maar ik kwam ook niet veel verder dan het idee om al die dingen maar te verkopen aan een of ander ver land, of een verzamelaar met teveel geld. Maar de oplossing leek nabij nu dé griep weer terug is in Groot-Brittannië en daar een tekort is aan vaccins. Maar Nederland blijkt het afgelopen jaar twintig miljoen vaccins te hebben vernietigd.

Misschien is griepbestrijding wel net zoals strooien tegen gladheid. Als er niks aan de hand is, dan is alles in orde. Strenge winters zijn er immers niet meer. Vervolgens valt er een vlokje sneeuw en is het echter direct een crisis. Ook blijken die zakken zout die er de hele zomer stonden opeens wel erg snel leeg.

Voorspellen is kennelijk een vak dat niemand goed beheerst. Laten we dus maar voor de zekerheid wat extra strooizout en zakdoekjes hamsteren en ze nooit vernietigen. Al wordt het twintig graden in de winter en sterft het griepvirus uit. Het komt vast ooit nog van pas.

CCfoto By Eneas

Ik ben de NOS dankbaar. Niet vanwege het online uitzenden van impopulaire sporten tijdens de Olympische Spelen of het betalen van luttele miljoenen voor samenvattingen van het voetbal. Ik ben de NOS dankbaar voor het online zetten van 70 uur aan jaaroverzichten.

Hoewel ik de afgelopen week niet op een onbewoond eiland heb doorgebracht kwam ik er nu pas achter dat ze allemaal op de site staan en zo zocht ik een week na de rest van Nederland naar het jaaroverzicht van mijn geboortejaar. Met een kop thee kijken naar wat er nou eigenlijk naast je geboorte gebeurde is namelijk een vrij prettige bezigheid. Zeker als après-ski.

Ook al zit er in het jaaroverzicht een berg ellende: In mijn geval de grote overstromingen van de rivieren in Nederland en de val van Srebrenica, het blijft erg leuk om te kijken. Zeker omdat je zelf de afloop van bepaalde gebeurtenissen in tegenstelling tot de presentator wél weet.
Verder is het hoopvol om te zien dat sommige mensen in al die jaren geen spat veranderd zijn: Ik zeg een Louis van Gaal, Philip Freriks of Ruud Lubbers. Bij enkele anderen kun je juist wel blij zijn dat ze er tegenwoordig totaal anders uitzien, al is het maar vanwege die New Kids snorren die ze vroeger vol trots droegen.

Kortom, het is hoe dan ook een goede zet van de NOS. Blijken die jaaroverzichten toch nog enig nut te hebben, al is het jaren later. Nu maar hopen dat als volgend groot project de truienkeus van Mart Smeets eens wordt aangepakt.

De week tussen de kersttoespraak van koningin Beatrix en het ontkurken van de laatste fles champagne is altijd een tijd van terug- en vooruitblikken. Aangezien het thema kerst na 66 jaargangen ook volledig was uitgeput was het kerstnummer van de Iris gewijd aan de blik naar de toekomst. En mijn blik is uiteraard gericht op 2012, zodat ik voor het einde der tijden toch nog mijn lijstje met wannahavetododingen kan afwerken.

U ook een fijne Kerst!

Geen flash? Lees het op Flickr, of in platte tekst na de klik.

Voor mij hebben het rondvliegen in een privéjet, huppelen over de Inca-trail naar Machu Picchu
en illegaal de Elfstedentocht schaatsen één ding gemeen: Ze staan op mijn bucketlist, een lijst die
iedere levende ziel zou moeten maken bij het werpen van een blik op de toekomst.
De sport is om daarna alle levensdromen uit te voeren en van je lijstje af te vinken, zodat je op
je sterfbed vol trots kan zeggen dat je toch nog iets hebt af kunnen maken in je leven. Het is een
prestatie van formaat, maar mij zal het niet meer lukken. Het einde van de wereld komt namelijk
steeds dichterbij.

De dag waarop de wereld ophoudt te bestaan is bekend: 21 December 2012. Er zijn nog enkele
complotdenkers die beweren dat de wereld pas vergaat in 4677, of helemaal nooit, maar verder
is er volledige overeenstemming tussen Maya’s, godsdiensten, regisseurs van rampenfilms en
klimaatwetenschappers over deze datum. Voor de zekerheid is de datum ook nog gelekt op
Wikileaks, voor het geval het nog niet duidelijk genoeg was.
Redenen van het uitroepen van het einde der tijden zijn voor een normale sterveling als mij
onbekend. Het zouden enorme rampen als jaren van milieuvervuiling, zuur gezeur daarover, het
verval van Ajax, nog meer zuur gezeur daarover en het starten van het 31ste seizoen van Big
Brother in Brazilië kunnen zijn. Anderen zijn echter van mening dat de zaak 2012 een duidelijk
geval is van stoppen op je hoogtepunt.
Ook als we de redenen weten valt er nog maar weinig aan te doen. Zoals je in films bij een bijna-
doodervaring je eigen leven nog even teruggespoeld voorbij ziet flitsen, zo gaat de tijd nu terug op
aarde. Sinds vorig jaar lijken de winters steeds meer op een ijstijd en in sommige lokalen beginnen
klokken spontaan achteruit te lopen. Het op volle kracht zetten van de verwarming, terwijl het
raam openstaat, en het met de hand goed zetten van de klokken heeft het proces alleen maar
verergerd.

Voor ons blijft er niks anders over dan redden wat er te redden valt. De bucketlist kan bij lange
na niet worden afgemaakt in de 2 jaar die nog resten en daardoor is het een kwestie van
keuzes maken. We zullen ons moeten kwellen met de keuze tussen backpacken in Australië en
diepzeeduiken in de Rode Zee en dan heb ik het nog niet gehad over de vraag welke studie nou te
beginnen in de laatste maanden dat de wereld bestaat.
Joop van den Ende is iemand die dit begrepen heeft. Nu het nog kan heeft hij snel zijn eigen
theater neergezet in Amsterdam en zo zijn schuldgevoelens over onder andere Big Brother
afgekocht. Nu kan hij lachend uitkijken naar het einde van de wereld.
Prins William en Kate Middleton volgen van den Ende’s voorbeeld en trouwen komend jaar.
Tegen de tijd dat er een relatiecrisis is, is het allemaal toch al voorbij met de wereld. Met deze
voorbeelden is het niet verrassend te noemen dat Luís Suarez zijn droom om kannibaal te worden
tot waarheid maakte.

Kortom: denk na over wat je wil doen, maar voer je dromen vooral uit voordat het allemaal over
is. Het is namelijk niet onmogelijk om na het schrappen van 90% van je bucketlist in twee jaar tijd
tegelijkertijd werktuigbouwkunde te studeren, een prijswinnende roman te schrijven, te gast te zijn
in De Wereld Draait Door en een solozeiltocht rond de wereld te maken. De enige voorwaarde is
dat je pas van vermoeidheid neervalt nadat je alles net op tijd hebt uitgevoerd.

Mocht het in 2012 dan toch niet helemaal lopen zoals verwacht, dan waren het in ieder geval twee
leuke jaren. Het had slechter gekund.

Daarom deze lijst. Voor degene die een week vastzat in een door smeltwater kapotgevroren trein, voor degene die op borgtocht vrijkwam en tussendoor nog wat moest lekken, of voor degene die ronduit niet kan plannen: Cadeaus die geregeld zijn in een tijd van 3 minuten tot 3 seconden.

6. Overgebleven fles wijn – 3 minuten

Het is mogelijk om tijdens het horen van de bel snel de Nicolaas Klei Wijngids open te slaan en te kijken of een van die wijnen in de kelder het waard is om te geven. Door even te roepen dat u de sleutels zoekt is er dan nog wat tijd over om de fles in een oude krant in te pakken.
Heeft u een vriendenkring die alleen bestaat uit drinkers van Kaapse Pracht, dan vrees ik dat het kapitaalvernietiging is om een fles uit uw zorgvuldig opgebouwde verzameling ingepakt in een oude NRC te geven. Overweeg dan om een lege fles van een of ander designwatertje te vullen met kraanwater en te dichten met een oude kurk.

5. Speelgoed – 2 minuten en 32 seconden

Als het gaat om cadeaus voor kinderen van familieleden kunt u natuurlijk het eerste de beste uit de handen van uw eigen kind grijpen, zoals deze uiterst charmante Spongebob drumstokjes. Ook als u geen kinderen heeft kunt u snel speelgoed regelen door snel naar de zolder te rennen en wat uit uw eigen jeugd te zoeken, tel er dan wel een kleine 28 seconden aan vertraging bij op.

4. Zout, om te strooien inderdaad – 1 minuut

Met het aanbreken van deze winter en het daar bijbehorende zouttekort is zout een zeer gewaardeerd cadeau bij veel mensen. In principe is Jozo zout een prima keuze om snel uit de keukenkast te grissen, maar pak indien mogelijk toch dat net wat te dure vaatje met Nepalees Himalaya zeezout dat door de Dalai Lama persoonlijk is ingezegend middels een tweet. Het ruimt de sneeuw geenzins beter uit de weg, maar het gaat dan ook om het gebaar.

3. Bonbons – 49 seconden

Die bonbons uit het kerstpakket passen natuurlijk net niet in het zorgvuldig samengestelde kerstdiner. Weggooien is zonde en de smaak wordt er niet beter op als het 5 jaar in een kast staat. Tot een jaar of 3 is het nog perfect om in te zetten als ultra last-minute cadeau. Zeker als het is ingepakt in inpakpapier van oude kwaliteitskrant, of wat daar nog van over is.

2. Sneeuwbal – 25 seconden

Iedereen wordt weer even gelukkig met een sneeuwbal, dit behoeft geen nadere uitleg.

1. Een ferme handdruk voor de wereldvrede – 3 seconden

Als u voor deze mogelijkheid kiest vraag ik mij af waarom u de moeite heeft gedaan dit te lezen. Of u nou een vrek bent, anti-consument of iemand die kennelijk een hart van goud heeft, u had deze lijst niet nodig.

Met dank aan Emma, Bor, Max, Jeffrey, Marouscha en de Dalai Lama.

CCfoto By simplyshutterbug

Zo is het nu moeilijk om een column van Youp van ‘t Hek te lezen als die uitgroeit tot een hype, mocht ik het NRC van de zaterdag daarvoor niet hebben. Nou is hij voor ingewijden nog te vinden door zover naar beneden scrollen dat je RSI krijgt, maar als ik specifiek wetenschapsnieuws uit de krant van vorige week wil hebben is dat niet mogelijk. Net zomin als het inzien van een archief met filmrecensies.
Natuurlijk, er is een digitale editie en een online archief. Maar voor dit soort specifieke dingetjes neem ik niet speciaal een abonnement om ze te kunnen zien, zeker als de gebruikservaring sterk achterblijft zoals bij wat eerst op een prettiger manier gratis mogelijk was. Het lezen van artikelen als PDF of als plaatje op een scherm is namelijk niet prettig en het kopiëren van een belangrijke passage ter eigen gebruik is onnodig moeilijk.

Nou snap ik dat het een dilemma is om kranteninhoud integraal door te plaatsen op de site, gezien het “krantje spelen op internet” niet erg winstgevend was. Kostentechnisch zal dit nieuwe model ook wel beter zijn. Het is gewoon goedkoper om een online-redacteur even een quote op te laten tekenen van een specialist en een ANP bericht te parafraseren (Inderdaad wat kort door de bocht, maar mijn punt is duidelijk), dan kopij uit de krant voor niks op internet te plaatsen met als resultaat dat de omzet bij de papieren versie slinkt en online nog moet worden uitgevonden hoe het dan terug te verdienen. Verder is het feit dat het systeem erachter een stuk simpeler en goedkoper in onderhoud dan in de oude situatie, mooi meegenomen.

De tijd is dat de krant online gratis te krijgen is, is mischien over, maar dat maakt niet dat er een nog veel groter probleem is: Het werkt simpelweg niet om tijd als enige criterium te houden bij het sorteren van artikelen, als het zo’n overdaad is.
In deze tijd is een belangrijk doel van een krant het mensen laten gidsen langs de hoogtepunten van het nieuws.
De nieuwe site is dan wel leuk voor het laatste nieuws in het algemeen, maar als ik het laatste economische nieuws wil weten kan ik of door een hele lijst gaan ploegen en hopen op het beste, of de zoekfunctie gebruiken en de prettige opmaak missen van een foto, kop en inleiding. Kortom: Scannen op een onderwerp is niet goed mogelijk en onderwerpen die langer spelen, maar nu even worden overschaduwd door een of ander nieuwtje blijven onzichtbaar.
Er is iets structureel fout als het gidsen zo slecht is verwerkt in een site van een krant. Het is voor de lezer niet prettig werken en in dat geval weegt de meerwaarde van duiding niet op tegen het gemak van Nu.nl: Veel ANP kopij, maar wel snel, makkelijk doorzoekbaar en prettig om door te scannen, ook op categorie.

Allereerst moet het dus mogelijk worden om tenminste artikelen te kunnen sorteren op elementaire onderwerpen als Sport, Economie etc. Verder is het ook prettig als er iets komt om de tags van de berichten makkelijk in te kunnen zien à la een tagcloud. Daarmee wordt er meer waarde gehaald uit het taggen van de berichten dan nu en het lost al een groot deel van de chaos op.
Ook zou ik ervoor kiezen om die ‘Beste van het web’ kolom eruit te halen en daar belangrijke berichten neer te zetten die tijd overstijgen. Terugkoppelend aan het tagcloud idee zou je een aantal tags in deze balk kunnen laten zien, met daaronder een aantal kopjes van artikelen die daarmee getagd zijn en een bijpassende afbeelding. Er kan desnoods ook een tag ‘Beste van het web’ bij, als dat speciaal uitgelicht moet blijven.
Als laatste is het nodig om die onderdelen achter de paywall eens grondig te veranderen. De digitale editie moet een genot zijn om te lezen en niet alleen de iPad versie. Het archief moet er goed uit zien en prettig werken. Het is zo zonde dat het zoeken beperkt blijft tot datum en zoekwoord. Door artikelen bijvoorbeeld te geotaggen kun je zoeken op plaats waar het gebeurt is en zo zijn er nog veel meer mogelijkheden.
Kortom, het moet waar voor je geld zijn en geen slappe variant van wat vroeger beter te gebruiken was en ook nog eens gratis. Als de gebruikservaring goed is stopt het gezeur dat alles achter de paywall verdwijnt.

Het doet mij goed om te lezen op twitter dat er al gewerkt wordt aan een slim categorieënsysteem, maar het laat me niet minder concluderen dat deze site nog even in de beta had moeten blijven om het écht af te krijgen en te testen met mensen die of niet twitteren, of niet in de media werkzaam zijn.
Want de webredactie werkt nu wel als een start-up, maar de gemiddelde NRC-lezer verwacht na vele jaren ervaring een perfect werkende site en wil niet ongevraagd beta testertje spelen.

Bovenstaand relaas is een wat uit de hand gelopen reactie op dit bericht.

Had ik vroeger nog respect voor een alarm, inmiddels is dat verleden tijd. Het begon met een huurauto op vakantie die al begon te loeien als je er naar keek. Maar nu iedereen het woord ‘alarm’ te pas en te onpas gebruikt, is het hek van de dam.
Zo kondigt het KNMI om de haverklap een weeralarm af. De ANWB kon vervolgens het spitsalarm in het leven geroepen. Ieder weldenkend mens kan toch bedenken dat files wat langer zijn als het sneeuwt of stormt?

Daarmee was de trend gezet. Als je als instituut een beetje autoriteit wilt uitstralen, geef je meerdere malen per jaar je eigen alarm af en stuur je direct een persbericht naar het ANP met de alarmmelding. Het is na het weeralarm en het spitsalarm wachten op het stijlalarm, milieualarm en geitenkaasalarm.

Deze goede en minder goedbedoelde alarmeringen hebben als resultaat dat ik er in ieder geval doof voor word. Als er een weeralarm is afgegeven, ga ik juist naar buiten. Het ergste is dat ik niet alleen deze pseudo-alarmen begin te negeren. Laatst bleef ik rustig zitten toen het brandalarm afging. Het was gelukkig een oefening, maar dit kan niet goed blijven gaan.

Het is natuurlijk niet allemaal ellende. Ik word nu bijvoorbeeld niet uit mijn slaap gehaald als er een autoalarm loeit, maar ik vrees dat ik toch ooit slachtoffer zal moeten worden van de alarminflatie. Jammer dat ik daarvoor niet kan worden gealarmeerd.

Een maand of twee geleden klaagde ik over het stof in mijn brievenbus, om daarop vol blijdschap te melden dat ik het had opgelost door kaartjes te sturen naar allerhande plaatsen op de wereld. Nu krijg ik echter ook andere vormen van post die op mijn naam geadresseerd staan.

Als het nou fanmail was had ik er met plezier een antwoord op geschreven. Wanneer het een verdwaalde brief naar Sinterklaas was geweest, had ik er zonder problemen een extra priorityzegel opgeplakt om dat ding in Spanje te krijgen. Maar dat is het allemaal niet. Het is ook geen brandbrief of poederbrief. Mijn probleem is geadresseerde reclame.

Het is nog net niet die scène uit de eerste Harry Potter-film, maar het komt in de buurt. Het begon met een brief van de ANWB met een ‘speciaal voor u geselecteerde aanbieding!’ voor een jaar lang gratis wegenwachtservice. Jammer dat ik geen auto heb, laat staan een rijbewijs.

De weken daarop volgden een groene envelop van het Voorlichtingsbureau Overheidsuitkeringen (‘Nu voor 16,95 euro een brochure die u geld oplevert’), een excuusbrief van de NS vanwege een of andere storing en ook nog een brief met een nieuwe CJP-kaart. Allemaal komen ze in een blanco envelop, geadresseerd op mijn naam, zodat ik ze niet herken als reclame en niet direct bij het oud-papier kan gooien.

Nou heb ik niet de ambitie om nu al een WW-uitkering aan te gaan vragen. Ook reis ik zelden met de trein en heb ik nooit last van storingen gehad en ik heb ook zeker geen nieuwe CJP-kaart aangevraagd. Voor mij is het dus een raadsel waar die brieven vandaan komen.

Natuurlijk heb ik al geprobeerd om er vanaf te komen. Het probleem is dat je in tegenstelling tot een nieuwsbrief waar je in één klik vanaf bent, voor deze spam een schriftelijk bezwaar moet insturen. Het probleem van schriftelijke bezwaren is dat bedrijven die nooit lijken te ontvangen.

Zou Youp van ‘t Hek nog een gaatje over hebben om dit stukje postterreur tot de grond toe af te breken? Een andere cabaretier dan? Iemand?

CCfoto by Il Piccolo Airone

Er is een groep mensen die als ze met een probleem zitten op zoek gaan naar ergere problemen bij anderen. Op de een of andere manier werkt dat heel relativerend en kun je daarna met een goed humeur je eigen sores oplossen. Zelf pak ik het anders aan. Als ik problemen heb, pak ik de Quote erbij.
Mijn problemen vallen namelijk in het niet als je leest dat iemand miljoenen heeft verloren in het afgelopen jaar. Ook krijgt mijn humeur een oppepper als een miljonair in een interview klaagt over de belachelijk hoge prijs van de nieuwe ruitenwissers voor zijn auto.

Ook las ik met verbazing een bijschrift in een fotoreportage over dure winkelstraten in Nederland: ‘Dankzij de verglamourisering van het Larense winkelbestand dringen steeds meer PC Hooftstraat-elementen het Gooise straatbeeld binnen.’ Waarschijnlijk heb ik een vreemd gevoel voor humor, maar ik lag dubbel. Als ik bij Quote had gewerkt, was ik al snel weer ontslagen, omdat ik mijn lach bij dit soort melige tekstjes niet kan inhouden. De verglamourisering van het straatbeeld is zoiets pietluttigs dat je andere dingen ook maar moeilijk serieus kunt nemen.

Dat maakt het lezen van Quote zo goed voor mijn humeur. Er kan mij nog zoveel naars gebeuren, maar na het lezen van een artikel over tennisballen van kasjmir lijkt alles ineens onzinnig. Daarom, miljonairs van Nederland, bedankt en ga vooral zo door!

CCfoto By mooste

Ik moet bekennen dat ook ik met enige kreetjes van vreugde heb gekeken naar de bevrijding van de mijnwerkers in Chili. De soap eromheen had ondertussen zijn eigen schare fans gekregen die opveerden bij elk bericht over ruziënde mijnwerkersvrouwen, het kijken van voetbal onder de grond en de diefstal van onderdelen van de boor bovengronds. En wees eens eerlijk: buiten het feit dat je in levensgevaar bent en je in een ruimte zit met een aantal iets minder geliefde collega’s, is het een heel rustgevende ervaring.

Ik vermoed dat er met mij velen zijn die best wel eens een weekje geïsoleerd willen worden van al het nieuws in de categorie P.R.U.T. (Posters met enge Sinterklaas, Rumoer rond Rutte I, Uitschakeling Ajax nabij, om maar wat voorbeelden te noemen). Helaas speelt in Nederland het probleem dat er een tekort aan stille plekken is en het dus erg moeilijk is om meer dan één persoon per week naar een uithoek in het land te sturen.

Er is echter een oplossing in de vorm van een mijnschacht. Nou houd ik iets teveel van mensen om iedereen een levensgevaarlijke mijn in Chili af te laten dalen, maar in Limburg zijn nog vele schachten vrij die veilig zijn en door de aardwarmte ook nog eens prettig om in rond te lopen. Kortom, een gat in de markt met een gat in de grond.

Ik ben nu alvast aan het inpakken. Dan wens ik jou, beste lezer, veel sterkte met het aanhoren van het P.R.U.T.-nieuws. Je ziet me vanzelf wel weer eens boven de grond verschijnen.

CCfoto By Foto_blog

Nu het buiten steeds guurder begint te worden, heeft (bijna) iedereen wel eens de wens om de zon op te zoeken, ik ook. Blijft het bij de meesten echter bij wegdromen, ik ga ook écht en dat onder schooltijd.
Een uitwisseling brengt mij namelijk naar Cagliari op het Italiaanse eiland Sardinië waar ik logeer bij mijn gastheer Giuseppe en zijn familie.

Voordat ik vertrek, ben ik druk met het inpakken van drop, stroopwafels, pepernoten en andere cadeau’s. Daarnaast moet ook al mijn kleding nog mee én mag het samen niet meer dan vijftien kilo wegen.

Verder staan er nog een hoop toetsen gepland in deze week, waar natuurlijk ook voor geleerd moet worden. En ik wil voor de aardigheid nog wat basiszinnetjes Italiaans leren. Om het helemaal af te maken, heb ik bijna de hele zaterdag met open mond naar het CDA-congres gekeken en heb ik toen alles wat mij te doen stond uitgesteld.

Kortom, ik ben moe en druk. Gelukkig heb ik een mooi vooruitzicht met die week op Sardinië, maar anders was ik allang ergens neergevallen. Natuurlijk, allemaal luxeproblemen. De Italianen zouden het veel relaxter aanpakken. Dat dacht ik ook, totdat ik naar Sardinië belde.

Op de een of andere manier kwam het verhaal wat ik hoorde bekend voor en het werd helemaal duidelijk toen hij zei dat hij ook ‘busy and tired’ was. Sommige dingen zijn kennelijk op de hele wereld hetzelfde.

Ik was toch wel flink verbaasd toen ik de verslagen van prinsjesdag las. Natuurlijk, de hoedjes waren geen verrassing, de bezuinigingen vielen ook wel te verwachten en het was algemeen bekend dat de echte beslissingen pas gaan vallen als er een nieuw kabinet is.

Mijn verbazing ging dan ook uit naar het gevalletje rond die waxinelichthouder.

Nee, dat er figuren zijn die dingen naar de gouden koets gooien, verbaast mij niet. Dat het vervolgens enorm wordt gehypt verbaast mij dan weer wel. Er is al zo vaak wat tegen de koets gegooid, met name verfbommetjes. Zulke dingen gebeuren, maar nu komt er gelijk een koppeling Koninginnedag 2009, terrorisme en nog meer naars.

Zo groeit een simpel waxinelichthoudertje uit tot een levensgevaarlijk projectiel en een bedreiging van de koningin en ons allemaal. Waarop er weer een angstsiddering door Nederland gaat. Vandaag is het nog een waxinelichthouder, maar morgen…

En het blijft niet bij dit kleine incident: een pakje dat is gevonden in de buurt van de Hofvijver wordt al gelijk gezien als mogelijke bom. Een toespraak van Geert Wilders in New York wordt direct gezien als een gevaar voor de Nederlandse economie dat zorgt voor miljarden euro’s aan schade.

Het verdachte pakje bleek opname-apparatuur voor opnames op prinsjesdag en het ruwe spel van Oranje in de WK-finale heeft Nederland meer imagoschade gebracht dan die ene toespraak. Jammer dat die dingen niet worden opgemerkt als je je laat leiden door angst. Maar daar kunnen de Leden van de Staten-Generaal en de koningin ook maar weinig aan doen.

CCfoto By roel1943

De brievenbus thuis is de afgelopen jaren een verzamelplaats voor rekeningen en reclame geworden. Had ik vroeger nog wel eens de kans om een échte brief te vinden, tegenwoordig is de kans daarop nul.

Zelf stuurde ik ook niets meer per post, tenzij het om afzeggingen van abonnementen gaat die per se schriftelijk moeten. Stuurde inderdaad, want ik ben gaan postcrossen.

Volgens 7Days van even geleden komt het neer op een kaartje sturen naar iemand in het buitenland die je niet kent en een kaartje ontvangen van iemand die je niet kent. Korter kan ik het eigenlijk niet uitleggen.

Afgezien van de wat onorginele naam, een leuk idee, toch? Zo ging ik goedgehumeurd op zoek naar een postkantoor, dat ik na een lange zoektocht vond in een weggestopt hoekje van een supermarkt.

Nadat de cassière met open mond en kreten van verbazing mijn postzegels had afgerekend kon ik beginnen. Op Postcrossing.com drukte ik op de grote ‘Ik wil een kaartje sturen!’-knop en er kwam een adres in Finland uit rollen. Ik zocht een leuk kaartje en schreef er wat op. Vervolgens ging ik naar de brievenbus en ik checkte nog even of die niet was volgelopen door de regen.

Vier dagen later kreeg ik antwoord met een bedankje voor de mooie kaart en de leuke tekst op de achterkant. Toch was ik diep teleurgesteld. Niet over het bedankje, niet over de nogal dure zegels. Het punt was dat het antwoord op mijn kaartje binnenkwam als e-mail.

CCfoto By todaysart

Zullen we het houden op LoFi?

Met open mond las ik het bericht dat het Amerikaanse blad Newsweek Nederland op nummer 8 heeft gezet van beste landen om te wonen. Mijn mond viel nog verder open bij het zien van de landen die boven Nederland staan: Finland en Zweden!?
De afgelopen jaren stond Nederland op tientallen lijsten op de eerste plaats. Zo zouden hier volgens de onderzoeken de gelukkigste kinderen leven, zijn homo’s hier het veiligst en zijn de jeugdopleidingen in het voetbal de beste. Als we op al die losse punten zo goed scoren, waarom wint Finland dan?

Bij het bestuderen van de uitslagen van het onderzoek ontlopen Finland en Nederland elkaar ook niet veel. Bij het onderdeel onderwijs is Finland beter, bij het onderdeel zorg is dat weer Nederland. Het grote verschil zit in het onderdeel kwaliteit van leven.

Als het onderwijs en de zorg oké zijn en de economie draait goed, dan gaan de details dus meespelen. Wat het weer betreft valt er niet veel te veranderen, net zoals de tv-programma’s, maar aan stress en ergernissen valt veel te doen.

Finland heeft het op dat punt gemakkelijk. Dat land is zo groot en dunbevolkt dat files en hondenpoep op de stoep nauwelijks een issue zijn. We zullen dus flink aan het werk moeten om de hondenpoep op te ruimen en mensen uit de auto en op de fiets te krijgen. Als het dan even tegenzit, kunnen er stressballen en porties lachgas worden gegeven.

Met deze aanpak en heel wat ambitie moeten het lukken. Dan kan ik weer dit soort berichten lezen zonder dat mijn mond openvalt van verbazing. Anders ga ik toch maar eens emigreren, naar Finland inderdaad.

CCfoto By ezioman

Ik logeerde afgelopen week bij vrienden in Haarlem en kwam ik op een ochtend op straat twee mensen tegen. Ze zagen er moedeloos uit, maar toch zwaaiden ze naar mij.
Ze vroegen: ‘Vous pouves nous aider?’ en lieten me een briefje met een adres zien. Ik heb wel wat vertrouwen in mijn Frans en met Google Maps op je telefoon kun je zonder enige kennis van straten iedereen de weg wijzen. Dus ik zei vol vertrouwen ‘oui’ en ging ik aan de slag.

Op volle snelheid tikte ik het adres in op mijn telefoon, terwijl ik wat Franse woordjes uitkraamde die iets als ‘even wachten’ zouden moeten betekenen. Vol verwachting tikte ik op zoeken en wachtte op de route op het scherm. De Fransen werden al wat ongeduldig, toen er opeens op het scherm ‘Locatie bestaat niet’ stond.

Ik besloot ze maar naar de VVV te sturen, maar het enige wat ik wist was de (nogal lange) weg naar het centrum. Met handen, voeten en gebrabbel wees ik de weg en waarschuwde dat ze beter l’autobus konden nemen omdat het nogal ver was. Ze knikten alsof ze het snapten, mompelden wat over un garçon gentil en gingen op weg.

Hoofdschuddend zag ik dat ze de bushalte finaal voorbij liepen. Ze hadden kennelijk besloten dat het best wel te voet kon, of had ik nou per ongeluk gezegd dat ze de bus beter niet konden nemen? Ik wilde er liever niet meer aan denken. Mijn vertrouwen in Google Maps en mijn Frans was gezakt tot onder nul.

Kaart

Nu het WK voorbij is, Wesley Sneijder is getrouwd en ook de Tour ten einde is gekomen, dacht ik eindelijk van die balansbandjes af te zijn. Maar niets is minder waar: de bandjes zijn op elke straathoek te krijgen en worden nu ook door de Nederlandse atletiekploeg gedragen.
Wat mij opvalt, is dat veel sporters zeggen dat ze door het bandje ‘staan als een huis’, maar tegelijkertijd hoor je ze zeggen: ‘Baat het niet, dan schaadt het niet.’ Kijk, en daar gaat het mis.

Bijgeloof en sport zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Er worden geluksonderbroeken gedragen, vaste rituelen uitgevoerd en foto’s van de tegenstander verbrand. Het ‘baat het niet, dan schaadt het niet’, steekt daar wat slapjes bij af.

Wat ik ook niet snap is dat ze niet heilig geloven in de werking van de bandjes, maar er wel € 34,95 aan besteden. Natuurlijk, het allemaal dragen van zo’n bandje is goed voor de teambuilding. Maar zo maak je een belachelijk duur bandje ook populair bij je fans!

En dan nog dit: veel dragers van de bandjes kregen juist ongeluk. Wesley Sneijder wist er met het Nederlands elftal de WK-finale niet mee te winnen. Atleet Bram Som kwam niet eens aan rennen toe omdat hij koorts had. En ik heb zelf een nacht moeten overgeven toen ik zo’n bandje droeg tijdens de Vierdaagsefeesten in Nijmegen.

Toch, het afschrijven van het bandje is misschien net zo belachelijk als het ophemelen van dit stukje plastic. Zullen we ooit weten of het echt werkt?

Sinds kort staat er een platte televisie in onze huiskamer. Een revolutie: wij behoorden toch tot de laatste der niet-platschermigen.
Onze oude televisie was een bakbeest. Zo’n beeldbuis van vijftig kilo. Eén groot voordeel: geen inbreker die er aan denkt om hem mee te nemen. Toch wilden ook wij liever een plat scherm. Die zijn zuiniger, worden minder stoffig en je hebt scherper beeld.

Alleen blijf je met zo’n televisie wel doorgaan om het beeld nóg beter te krijgen.

Bij het aanzetten is er een gevoel van vreugde: het aansluiten is gelukt, je rug heeft het wegtillen van de oude televisie overleefd en het beeld is op het eerste gezicht beter. Als je later wat aandachtiger gaat kijken, valt je toch wat onaangenaams op: het beeld is toch wat blokkerig. Een detail dat blijft kwellen als je elke keer naar een blokkerig Nederland 1-logo kijkt.

De volgende dag valt er een folder op de mat met een aanbieding voor HD-tv. Vol met troost voor de licht teleurgestelde kijker met kreten als ‘Tot vijf keer scherper beeld’ en ‘Je kunt zien wie er contactlenzen dragen’. Uiteindelijk voltrekt zich een scenario waarbij het aansluiten goed gaat, maar je uiteindelijk een pincode nodig hebt om alles te activeren. Het valt te raden, de pincode is verdwenen. Een hele lijdensweg volgt waarbij er aan de telefoon bewezen moet worden dat je bent wie je zegt te zijn anders krijg je de code niet.

Enfin, na deze lijdensweg heb je dan haarscherp beeld. Het ziet er inderdaad geweldig uit en het is een hele verbetering ten opzicht van de oude beeldbuis die in zijn eentje ook nog eens een flinke ruimte bezet hield. Toch blijft het knagen. Hoor ik daar geen gekraak? Een zoektocht naar het ideale geluid is begonnen.

CCfoto By Funky64 (www.lucarossato.com)

By Funky64 (www.lucarossato.com)

Joca: Pauline, allereerst bedankt voor de tijd die je voor ons vrij wilt maken. Het is vast moeilijk om je verhaal te vertellen nadat je jezelf wat uit de publiciteit hebt gehouden na de die echtscheiding met Paul.

Pauline: Dat is het inderdaad, maar de waarheid moet worden verteld. Het gaat helemaal de verkeerde kant op met Paul. Hij waant zich een rockster, koning van de wereld en cabaretier tegelijk. Het ergste is nog dat de mensen hem werkelijk serieus nemen!

Joca: Je hebt als partner van Paul zijn opmars in 2008 meegemaakt. Wat was nou het moment dat hij ermee begon?

Pauline: Het begon met een weddenschap met een bevriende haring. Zo’n beest dat helemaal vol is van totaalzwemmen en alleen maar in de hollandse school zwemt, je kent het wel. Paul had geen flauw idee wat hij moest invullen op zijn totoformulier, dus ik schreeuwde maar achteloos dat hij Duitsland als winnaar moest aanvinken van de  groepswedstrijd op het EK tegen Polen. De rest is geschiedenis.

Joca: Wanneer is het fout gegaan?

Pauline: Het begon al wat te wringen toen de eerste camera’s erbij kwamen. Paul ging maar verder met het invullen van míjn voorspellingen. Terwijl ik buiten beeld stond ging hij er vandoor met alle eer. Toen hij ook nog eens vreemdging zag ik het niet meer zitten. Voor de finale lagen we in een vechtscheiding en kon hij naar mijn voorspelling fluiten. Geen wonder dat hij het toen fout had.

Joca: Maar hoe komt hij dan tegenwoordig aan de goede voorspelling?

Pauline: Paul is gewoon een kwal. Hij heeft mij na de scheiding onder druk gezet en in ruil voor de voorspellingen van de groepsfase heeft hij mij niet naar een tapasbar gestuurd. Het klinkt absurd, maar in feite was hij na het EK de koning van het aquarium. Hij kon dit soort dingen zonder pardon doen.

Joca: Hoe ging het dan verder met de uitslagen van de achtste finale en verder?

Pauline: Die voorspellingen voor de groepsfase deed ik direct na de loting, ergens in december. Daarna ben ik verhuisd naar Sealife in Scheveningen, waar ik verliefd werd op een kanarie uit Singapore. We hebben allebei dezelfde gave, dat verbindt echt…

Joca: Back to the point

Pauline: Paul heeft mijn telefoongesprekken met Mani’s kanarie afgeluisterd. Ik ontdekte het na de halve finale en ben toen gelijk gestopt met bellen.

Joca: Dus die voorspelling voor de finale is onzin?

Pauline: Laat ik daarover maar geen uitspraken doen.

Haastig zwemt ze een van de krochten van het aquarium van Sealife in, nadat ze uw verslaggever ter plaatse nog een hoeveelheid inkt in het gezicht spoot, waarbij het olielek in de Golf van Mexico niks bij is. Dan volgt er nog een schel geschreeuw:

Pauline: Wie gelooft er nou een octopus!?

CCfoto by Morten Brekkevold

Geen flash? Uiteraard is het artikel ook te vinden op Flickr

De status op dit moment: Aanvraagformulier voor het geboortecertifaat dat je in bezit moet hebben voor aanvraag van een paspoort is binnen, later deze week even tijd zoeken om het in te vullen. Er zijn alleen nog twee universitair geschoolde Brazilianen nodig die moeten getuigen bij het ophalen bij het consulaat in Rotterdam…

Wanneer je een been breekt, vraagt iedereen het jaar daarop nog hoe het met je been gaat. Wanneer je eens een blunder begaat, wordt dat keer op keer opgerakeld. En als je moeder Braziliaanse is, vraagt iedereen altijd: ‘Voor wie ben je als Nederland tegen Brazilië speelt?’

Het antwoord op die vraag is nooit hetzelfde: de ene keer zeg ik Nederland, de andere keer Brazilië en soms zeg ik voor de winnaar te kiezen. Ook draag ik de ene keer een oranje shirt en dan weer het shirt van Brazilië. Maar nu is het echter serieus. Voor het eerst ga ik Nederland-Brazilië bewust meemaken. Voor het eerst moet ik een serieuze keuze maken op dit vlak. Maar ik blijf hangen in getwijfel.

Thuis zijn de kampen verdeeld. Vandaag zijn al de eerste lijnen in huis getrokken voor het Oranje deel en het Braziliaanse deel. Alles wordt uit de kast gehaald, van het staatsieportret van koningin Beatrix tot aan het beeldje van een zwarte Madonna (Patroonheilige van Brazilië) en alle gele en oranje spullen die daar tussenin zitten.

De familie in Brazilië probeert mij ondertussen te bekeren tot het Brazilianisme door het continu mailen van foto’s met hun spandoeken en outfits. Het is wachten op het eerste bericht dat ik niet meer langs mag komen als Nederland wint.

Ik weet echt niet voor welk land ik moet kiezen en dat levert stress op. Stress die ik op dit moment niet kan gebruiken omdat ik bijna proefwerkweek heb. Kan ik alvast vooruit in de tijd naar vrijdag om van dit gezeur af te zijn?

CCfoto by Breno Peck

Tv-kijkers overwogen met brandende fakkels naar de NOS gaan, spelers maken zich zorgen over hun gehoor en trainers hebben zich na één wedstrijd al schor geschreeuwd. Tevergeefs, want de verzengende toon van de vuvuzela maakt het horen van iets anders onmogelijk. Het is echter in deze tijd van vuvuzelaterreur ook nodig om eens verder te gaan dan het zeuren over de vuvuzela, want dan kom je net als ik het ronduit geweldige verhaal van Neil van Schalwyk tegen.

In de jaren negentig was het toeteren op vuvuzela’s nog exclusief. De toeters waren meestal van metaal en klonken nog lang niet zo hard als tegenwoordig. Het was de tijd waarin vuvuzela’s nog net zo leuk waren als pletterpetten en dutchdresses wanneer je die voor het eerst ziet.

De ellende van vandaag begon toen de plasticfabrikant Neil van Schalwyk op het idee kwam een goedkope plastic versie te maken van de vuvuzela. Na honderen vuvuzela’s te hebben uitgedeeld aan ministers en leden van het FIFA-bestuur bij de kandidaatstelling van Zuid-Afrika om het WK te organiseren, schoten de verkopen omhoog. De rest is geschiedenis.

Ondanks de zoemtoon, die ik zelfs in mijn slaap nog hoor en de rondvliegende griepvirussen die uit die miljoenen vuvuzela’s komen, blijf ik een diepe bewondering houden voor deze uitvinding en het fantastische verhaal dat erachter zit. Natuurlijk, iedereen kan zo’n toeter bedenken. Maar je bent wat mij betreft geniaal als je met die toeters ook nog eens miljoenen verdient en iedereen laat denken dat het een eeuwenoude traditie is. Ben je echter nog niet helemaal overtuigd van Van Schalwyks zakelijk inzicht? Het verhaal gaat verder.

Nu deze man heel de wereld aan een gehoorbeschadiging helpt, verkoopt hij toevallig een nieuw product wat hem zo mogelijk nog meer geld gaat opleveren: oordopjes. Geniaal of niet?

CCfoto by coda

De dagen die daarop volgden tuimelde Balkenende, zoals ik tuimelde op de dag dat ik leerde fietsen zonder zijwieltjes. Zich heen en weer slepend van geruzie, geblunder en ander gerotzooi viel het kabinet Balkenende I na 86 dagen. Na nieuwe verkiezingen kwam Balkenende II, die ook viel voor het einde van de rit en overging in Balkende III.
Bij het aantreden van Balkenende IV was er ondertussen een generatie opgegroeid die geen andere president had gekend dan Jan Peter Balkenende. Schoolboeken plaatsten standaard een foto van Balkenende met een foute stropdas, als het over politiek ging. Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen tekenden kleuters vol trots Obama met de bril van Balkenende.
Terwijl Nederland onderhand al genoeg kreeg van Balkenende voerde het kabinet een beleid uit waarvan niemand eigenlijk kon zeggen wat er nou er écht was uitgevoerd in uren debatteren en one-liners uitspuwen met de snelheid van een twitterdebat.
Na de val van Balkenende IV was het dan ook duidelijk: Balkenende was het prototype premier zonder enige daadkracht geworden. Bij het CDA kwam gelijk al de gedachte op van een grijze spruitjeswolk waar je zover mogelijk van wilt blijven. Nederland en vooral de ‘generatie Balkenende’ was en is Balkenende en het CDA spuugzat.
Geen wonder dat een stel piraten het CDA met twee vingers in Bittorrent versloeg bij de scholierenverkiezingen en dat het CDA impopulairder is dan Gerd Müller na de wk finale van 1974.  (Al is die verkiezing ook zwaar beïnvloed door bluffende bontkraagjes die voor de grap PVV stemmen, SP stemmende nepanarchisten en vele andere groepen)

Kortom, de fut is eruit. Het publieke geheim is bewaarheid en de generatie Balkenende is eindelijk haar eeuwig regerende stuntelaar kwijt. Het land kan weer vooruit, terwijl Balkenende meer tijd kan besteden aan zijn gezin. Iets wat niet alleen Amelie Balkenende dolblij gaat maken.

CCfoto by Pieter Musterd

Ik probeer de supermarkten en pleinen zoveel mogelijk te ontlopen de laatste tijd. Het is een geen acute aanval van plein-en-supermarktvrees, maar een andere angst. Nu het WK eraan komt, wordt er een enorme bak aan prullaria boven Nederland uitgestort.

Vier jaar geleden waren de wuppies leuk, de welpies waren twee jaar daarna ook nog wel aardig. Nu zijn er veertien verschillende acties en ik word doodgegooid met oranje juichbandjes, bungels, toeters, voetballende kerstbomen en wat al niet meer. Als ik dan de supermarkt uit ben, ben ik nog steeds niet veilig. Op elk plein staat nu een campagneteam dat zelfs mensen zonder stemrecht volhangt met Balkenende-stickers, plastic PvdA-rozen en oranje rekenmachines met het gezicht van Mark Rutte erop.
Wanneer ik in deze weken naar de supermarkt ga om een pakje kauwgom te kopen, kom ik terug met drie kilo aan voetbalgogo’s en twee blikken SP- tomatensoep. Het pakje kauwgom ben ik dan al lang kwijtgeraakt in mijn poging om de supermarkten en pleinen te ontvluchten.
Ondertussen groeit thuis de berg met campagnefrutseltjes en oranjegadgets. Het zijn er al zoveel geworden dat de kleine kinderen in de buurt gestopt zijn met sparen. Puur uit moedeloosheid. Achter dranghekken gaan staan bij de supermarkt zoals bij de voetbalplaatjes gebeurde, is allang verleden tijd.
Zelf dacht ik erover om mijn berg ritueel te verbranden, maar dat kon ik niet meer over mijn hart verkrijgen toen een pratende GroenLinks-folder zei dat rituele verbrandingen van plastic spullen het gat in de ozonlaag nóg groter maken. Het milieu mag ook niet de dupe worden van deze berg rotzooi.

Daarom probeer ik de supermarkten en pleinen maar te ontlopen om niet nog meer onnodige spullen te krijgen. De vuilnisbak heb ik al volgestort en ik probeer nu met mijn laatste krachten de overgebleven pletterpetten erin te persen op een manier zoals ik dat normaal doe met mijn bagage als ik op vakantie ga.

Ik hoop op een goede afloop.

CCfoto by screenpunk

Het zal je maar gebeuren. Op de terugweg van vakantie in een vliegtuig zitten dat neerstort en als enige overleven, om daarna als zwaargewonde naar het ziekenhuis over te worden gebracht. Na een operatie komt echter de Libische staatstelevisie je filmen, terwijl je daar buiten kennis ligt. Het gebeurde een jongetje, maar moet dat nou echt?

Wat word je wijzer van het zien van foto’s en video’s van dat jongetje in zijn ziekenhuisbed? Niets, maar de foto’s stonden wel op bijvoorbeeld de site van de Volkskrant en Nu.nl en video’s zijn uitgezonden in EenVandaag en veel andere nieuwsprogramma’s.

De dag daarna maken verschillende media achtereenvolgens naam, achternaam en woonplaats van het jongetje bekend. Wat je er nou wijzer van wordt? Ook hier niets, maar het werd wel gretig gekopieerd door elk persbureau. Genoeg nieuws dat niet hoeft? Het kan altijd een stapje verder, gezien het interview dat De Telegraaf met het jongetje had door hem te bellen.

Nu lopen er verschillende acties om De Telegraaf te boycotten en roept iedereen heel hard: ‘Foei!’ Dat is in zekere zin terecht, maar wat is er gedaan tegen de andere kranten en tv-programma’s die zich al eerder niks hebben aangetrokken van de privacy van het jongetje? Waarom doen zoveel media hieraan mee? Wordt een allesverslindend mediamonster ook niet gedreven door lezers die willen weten hoe dat jongetje heet, waar hij woont en desnoods wat zijn schoenmaat is en mensen die het simpelweg lezen?

Denkend over deze vragen klapte ik mijn laptop dicht, knipte de tv-kabel door en gooide de kranten samen met de radio uit het raam. Misschien ben ik zonder het te weten ook onderdeel geweest van het mediamonster.

Via 1stfloorgraphics

Het hele voetbalseizoen zat ik zondagavond met mijn bord op schoot voor tv om de wedstrijden te zien. Ik zag Twente geweldig spelen, PSV compleet inzakken na de winterstop en Ajax wedstrijd na wedstrijd winnen. Totale spanning op de laatste speeldag, maar ik ben dan al het land uit.

De vorige keer dat dat gebeurde was het jaar waarin PSV, AZ én Ajax nog kampioen konden worden. En in het vakantieoord was geen streepje Wifi, laat staan internet te vinden. Sterker, in alle dorpjes rond dat oord was geen internet. Het heeft me toen een week gekost om een krant te vinden waarin de uitslagen überhaupt in stonden. Thuis hoorde ik pas hoe bloedstollend spannend het geweest was.
Natuurlijk is het vragen om problemen als je naar een plek gaat zonder internet, maar ik ben nou eenmaal niet de persoon om een camping of hotel te kiezen op internettoegang.

Sommigen zullen het een schandaal vinden anderen zijn het helemaal met mij eens, maar ik hecht meer waarde aan de watertemperatuur van het zwembad gedurende vakanties.
Maar hoe kom ik dan aan mijn felbegeerde uitslagen zonder de helft van mijn vakantie te besteden aan het vinden van een sportkrantje wanneer er geen internet is? Ik dacht aan postduiven die vanuit Nederland de uitslag bezorgen, of om een vriend de tussenstanden te laten smssen. Tja, het blijft wat omslachtig.

Misschien moet ik toch maar eens op zoek naar een retro bakelieten wereldontvanger volgend jaar op de vrijmarkt. Al zou een vakantieoord met wifi misschien wat slimmer zijn.

Foto by Herschell Hershey

re·ces het; o het tijdelijk uiteengaan, vakantie, van (hier:) Joca

Terwijl de buren en @inbreker thuis de planten water geven neem ik het er van en ga ik genieten van een welverdiende vakantie. Zonder laptop of enige andere internetmogelijkheid, dat dan weer wel. Ik laat u echter als beste lezer niet in de steek: De komende week staat de autopilot aan om elke dag een zeer korte post de lucht in te sturen en maandag komt in ieder geval de Sevendays column ook hier te staan.

Oftewel, het is hier deze week actiever dan in de weken dat ik er wel ben. Tja, dat is ook een kwaliteit.

Opeens zie ik ze overal. Kinderen, meestal klein, die de buurt onveilig maken met waveboards: Oneerbiedig gezegd skateboards met twee wielen en een scharniertje in het midden. Het moet een jaar of drie geleden zijn dat ik die waveboards langs zag flitsen op televisie. Na een wat mislukte proefrit in een sportwinkel heb ik er altijd wat tegen gehad. Waveboards zijn niet mijn ding en ik was dan ook blij dat ze toen jammerlijk flopten en ik ze tot voor kort nooit in het wild heb gezien.

Nu zijn de waveboards wat die ministepjes waren toen ik op de basisschool zat. Iedereen loopt er mee rond, er wordt om gevochten en spaarvarkens worden ervoor geslacht. Op schoolpleinen wordt er gehockeyd op waveboards en nu er zelfs scholen zijn die het waveboarden verbieden is het zeker: Het is een echte hype.
Nou heb ik niks tegen een goede hype op z’n tijd. Ik vind het super om een discussie te volgen tussen twee jochies over de vraag een “echt” waveboard nou beter is dan een neppe uit China. Ik ga zelfs niet klagen over dat ik verblind word door mensen die wielen met lampjes op hun waveboard gemonteerd hebben.

Er is echter wel één ding wat ik wat minder vind.

Even rustig naar school fietsen is een hele opgave geworden met al die waveboarders die me links en rechts voorbij zwabberen, plotseling voor me opdoemen of me vervaarlijk zwabberend proberen af te snijden in de binnenbocht terwijl ze ook al hun moves uitproberen. Spaar me waveboarders. Ik heb al een waveboardtrauma te verwerken en ik kan er echt niet nog een bijhebben.

Dan krijgen jullie van mij nieuwe wieltjes met lampjes erin. Deal?

CCfoto by Pascal \o/

Te fiets

Voor de sportieve reiziger is dit dé kans om die voor veel geld gekochte racefiets uit de schuur te halen, EPO te injecteren en te vertrekken. Met het knooppuntensysteem van de ANWB fiets je zo door tot Parijs en verder. Het vraagt wat conditie, maar de reis is onvergetelijk en tussendoor is er voldoende vertier door mee te doen met de voorjaarsklassiekers.

Te paard

Bij intercontinentale reizen is een fiets misschien wat te optimistisch. Maar ook in dat geval is de moderne reiziger niet verloren. De zijderoute is tegenwoordig werelderfgoed en geschikt gemaakt voor zowel kamelen als paarden. Het is tegenwoordig mogelijk om in slechts 2 maanden naar Peking te reizen.

Te olifant

Hannibal liet het tweeduizend jaar geleden al zien, de olifant is een perfect vervoersmiddel en mag met zijn vele extra’s wel de iPhone van de klassieke tijd worden genoemd. Tegenwoordig zijn de olifanten weer helemaal bij de tijd en een perfecte manier om te reizen binnen Europa in stijl en met oog voor het milieu.
Verschillende Europese steden bieden gratis parkeerplaatsen aan voor Olifanten compleet met voederpalen en verzorgingsteams.

Per cruiseschip

De aandelen van de Holland-Amerika lijn zijn omhoog geschoten nadat het luchtruim werd afgesloten. Het cruiseschip is geen speeltje meer voor senioren die teveel te besteden hebben, het is weer de manier om de wereld af te reizen en dat met duizelingwekkende snelheden.
New York in 3 weken, Sydney in een maand en Santiago de Chili in anderhalve maand. Het is duidelijk, voor lange afstanden is een cruiseschip perfect. Let er wel op dat vanwege de enorme toeloop er wat bezuinigd is op comfort. Luxe hutten zijn eruit gesloopt en je zult dus je reis door moeten brengen op een veldbedje in een grote ruimte samen met 3000 anderen.

Er zijn dus enorm veel alternatieven voor de reiziger die sportief is, lef heeft en een flinke bak geld in bezit heeft om dit alles te kunnen betalen. En voor de rest zijn er overvolle treinen en snelwegen. Succes en laat ook uw suggesties achter in de reacties.

CCfoto by ? Jomo

Laten we buiten beschouwing laten dat het Amstel Hotel nu al half leeg staat en de bruidssuite mag worden gekraakt nu hij meer dan een jaar leegstaat, Carré vaker leeg dan vol is en er een enigszins wegkwijnend muziekgebouw aan het IJ is dat ook nog voldoende ruimte heeft.Wat betreft het verdwijnen van geparkeerde auto’s uit het straatbeeld, daarover hoef ik hopelijk niks te zeggen.

Wanneer Amsterdam dan ten onder gaat in een groot zwart gat in het laagveen, laten we het dan herinneren als een geweldige stad. Politiek niet al te stabiel, budgettair een ramp, maar we hadden er niet zonder mee willen leven.Tot dan, Amsterdam Acoustics om de laatste glimpjes Amsterdam voor het nageslacht te bewaren.

Bij deze, de iPod gekte.

Ik ben solidair met de eerste iPad bezitters en de rest van de wereld zonder flash. Het artikel is dus uiteraard ook op Flickr te lezen.

Op de plek waar ik deze column schrijf had het welgeteld een hele maand niet meer gesneeuwd. Geen stuifsneeuw, geen plaksneeuw en er is zelfs geen natte sneeuw gevallen. Het is een wonder en ik ben er blij mee. Toen ik weer wat zonnestralen zag besefte ik pas dat ik die sneeuw al een maand of twee spuugzat was.

Piet Paulusma en Erwin Krol maakten mij nog blijer, het zou deze week heerlijk zonnig worden en een waar begin van de lente. Een beetje fris, maar vergeleken met de afgelopen maanden vind ik alles warm. Ik stapte voor het eerst sinds lange tijd weer eens zonder tegenzin op de fiets.

Tijdens het korte ritje dat ik toen maakte scheen de zon eerst heerlijk, kwam er daarna een tropische stortbui over me heen waar ik net niet in verdronk en als afmaker draaide de wind zodat ik helemaal omvergewaaid op school kwam. Ik had nog geluk, want daarna begon het opeens keihard te sneeuwen en hagelen.

Terug naar huis kreeg ik gelukkig geen hagelbui over mij heen, maar wel weer een flinke tegenwind die me bijna het fietspad afwaaide, een tropische regenbui en daarna een flauw voorjaarszonnetje voor de troost.

Nou kan ik de weermannen en weervrouwen boze brieven schrijven omdat er weer eens niks klopt in hun weerbericht. Maar het antwoorden dat je dan terugkrijgt is één zin: April doet wat hij wil. Een van die oude weerrijmpjes die ondanks de klimaatverandering toch nog blijven kloppen.

CCfoto by roel1943

Met Wie is de Mol? heb ik altijd hetzelfde probleem: na een paar afleveringen haak ik af en als ik weer wil kijken, heb ik zoveel gemist dat ik er niks meer van snap. Dit jaar heb ik het anders aangepakt, voor de laatste aflevering heb ik me nog snel ingelezen in alle complottheorieën. Zo werd ik op de valreep molloot.

Compleet met notitieboekje heb ik de finale gekeken en Frits Sissing zien winnen. Heel mooi, prachtig, maar de nieuwbakken molloot in mij heeft zijn zin niet gekregen. De mol wordt namelijk pas in de volgende aflevering bekendgemaakt.

Geniaal bedacht door de makers, maar daar ben ik dus mooi de dupe van. Hoe kom ik deze week door als mijn handen continu naar een notitieboekje grijpen om weer een paar nieuwe aanwijzingen op te schrijven? Hoe kan ik slapen als de gezichten van mogelijke mollen langskomen in mijn dromen?

In de tussentijd moet ik mijn zucht naar het oplossen van complottheorieën in iets anders kwijt. Het begon heel onschuldig, maar het begint nu wel ernstig te worden. Of is het normaal dat ik al drie theorieën heb bedacht waarmee ik de prijs van een broodje in de schoolkantine kan verklaren?

Ik moet iets doen voordat ik het rond zijn van cirkels ook als een complot ga zien. Lang heb ik getwijfeld. Pillen, poeders, psychiaters, het zou allemaal toch niet helpen. Maar nu heb ik een oplossing, het terugkijken van alle afgelopen seizoenen van Wie is de Mol? waarvan ik het einde nooit heb gehaald.

Maar wat te doen als ik alles heb gezien en de nieuwe aflevering er nog steeds niet is?

Foto: Avro

Het begon met een opdracht voor Latijn, waarbij je dieper moest ingaan op een aspect dat voorkomt in het verhaal van Orpheus en Euridice en dat moest presenteren op een aparte manier. Het werd een nieuwe glossy met Hades in de hoofdrol.

Hades is de nieuwste glossy in de klassieke wereld met onder andere artikelen over Hades zelf, auto’s, koken en een column van Martin Bril. Van de makers van Linda. & The Oprah Magazine, met uitzondering van de wegbezuinigde eindredactie.
Deze glossy gaat met zijn tijd mee en wordt gedrukt op een compact A5 formaat, zodat je op de ontbijttafel niet steeds pagina’s in de Brinta kwakt.  Hades is naast de handgemaakte papieren versie ook verkrijgbaar in pdf formaat voor de flashloze wereld, te bekijken via Issuu en uiteraard ook via de Issuu Android app, iPhone app volgt later.

Gerda kan het nu wel vergeten. Er is eindelijk een goddelijke glossy tot ons gekomen.

]]> http://madebyjoca.com/een-nieuwe-glossy/feed/ 1 http://madebyjoca.com/oscar-night/ http://madebyjoca.com/oscar-night/#comments Sun, 07 Mar 2010 07:40:52 +0000 Joca http://madebyjoca.com/?p=2073 Deze post is eerder verschenen als column op Sevendays.nl

Eten heb ik al ingeslagen, de kussens zijn naar beneden gehaald en ik wilde de antenne al op Hollywood gaan richten, maar je schijnt de Oscars hier al live te kunnen zien zonder geknutsel. Ik ben er klaar voor, een nachtje doorhalen om de uitslag van de Oscars te zien.Niet dat ik zo veel genomineerde films heb gezien. Om eerlijk te zijn geen. Maar het gaat ook om de hele show er omheen. De kleding van de sterren, de extreem korte of juist enorm lange speeches en natuurlijk de winnaars zelf.

Ondanks al dat leuks dat er te zien is, is het mij nooit gelukt om het einde van de uitreiking te halen. Het tijdsverschil werkt immers niet al te veel mee. Maar ook veel Amerikanen halen het einde niet, of kijken zelfs helemaal niet.
Nu ook de adverteerders begonnen te klagen heeft de organisatie het anders aangepakt: er zijn nu twee keer zoveel nominaties en de juryleden moeten nu niet één winnaar aankruisen, maar de genomineerden rangschikken van plaats tien naar één.

Ik ben benieuwd, ze zeggen dat het nu veel spannender moet worden. Ik maak me wel zorgen, als de uitreiking nog langer gaat duren door die extra genomineerden val ik zeker halverwege in slaap: of het nou spannend is of niet. Ik kan natuurlijk de hele uitzending opnemen om de dag erna te gaan kijken, maar dan is de spanning weer weg omdat je de winnaars toch al op de een of andere manier te weten bent gekomen. Ik kom er niet uit.

Wat zou jij doen?

Terwijl hij op de achterbank zat besefte hij zich wat hij in zijn hoofd had gehaald na de kabinetsval. Demissionair, het spookte in zijn hoofd. Hij had er ervaring mee, maar het voelde deze keer toch anders. Alsof iedereen hem nu echt zat was geworden en de laatste maanden alleen maar gebruikte om hem dwars te zitten.
Eerst die AOW hervorming die niet meer doorging en achter de schermen werden er al meer verklaringen voorbereid. Na de AOW zou Uruzgan komen, de Hypotheekrenteaftrek en daarna de bezuinigingen. Daarna zouden ze hem persoonlijk gaan raken, z’n nieuwe dienstauto moet worden geannuleerd en die crisistoeslag kon hij met terugwerkende kracht terugbetalen. Ze waren immers controversieel verklaard.
Vertwijfeld keek hij naar buiten. “Waar is het fout gegaan?” Hij haalde zijn herinneringen langs de achterkamertjes van zijn geheugen. Het lettergrepen inslikken was veel minder geworden, hij straalde nu wel gezag uit en Maxime is zelfs op zijn verzoek gestopt met twitteren vanuit de Trêveszaal.

De wagen stopte. Voor het uitstappen keek hij nog snel naar het schermpje. In zijn afwezigheid was een verbod op kroketten in de kamerkantine door de kamer geloodst. Daar ging zijn favoriete snack, de enige die hij mocht declareren.

Verslagen liep hij het Binnenhof op, ” Juni, geen dag langer” prevelde hij nog zachtjes.

CCfoto by NewsPhoto!

Het eerste katern was nog wel gedrukt op het oude formaat, maar het was niet meer compleet doordat veel onderdelen waren overgeheveld naar het tweede katern. Wat overbleef waren wat goede berichten, een paar kilo ANP kopij en een aardige opiniepagina.
Met de aankondiging van het tweede katern werd er trots geschreven dat er elke dag een ander thema zou zijn. Sprankelende woorden als ‘Jong’ ‘Sport’ en ‘Film’ zouden de leidraad van de inhoud in dit katern worden. Voor mij als lezer las het als de chaos in drukinkt.
Op de dag met het thema ‘Sport’ één pagina sport en daarna 13 pagina’s cultuur. Jammer dat op de dag met het thema ‘Boeken & Cultuur’ er 13 pagina’s sport waren en het cultuurnieuws in een hoekje was weggestopt. De thema’s zorgen voor geforceerde artikelen waarbij de kwaliteit en de gemoedsrust van de lezer het slachtoffer zijn.
Als je dan door deze verschrikkingen bent gekomen en op maandagochtend de krant uit de bus haalt, dan is de Volkskrant zo dun dat je vreest dat de helft is opgestookt op de redactie omdat de verwarming door bezuinigingen niet meer aan mag van Van Thillo.
Een dag per week heb ik over dit niets te klagen. De krant op zaterdag heeft overal een gelik formaat, een mooie en heldere indeling en is dik genoeg om de week daarna de openhaard hier mee aan te steken. Het is niet zozeer het formaat dat van belang is, maar de combinatie van het formaat met de indeling.

Dat de Volkskrant volledig in tabloidformaat zal worden gedrukt is een stap naar de goede richting. Jammer dat het zo laat gebeurt, dat er zoveel gerotzooi aan vooraf moest gaan en het nu te laat is om volledig over te stappen op het iets chiquere en grotere Berliner formaat.

Weer wat meer ruimte op de keukentafel voor de andere kranten.

CCfoto by Marco Raaphorst

Nou zou het me niet verbazen dat dit weer een nieuwe stunt is van de marketingafdeling van Becel. Nadat Henk Gemser mensen een hartverzakking gaf door lukraak wat te schreeuwen was het tijd voor iets nieuws. Iets groots, out of the box. Het moest knallen en een link hebben met de olympische spelen en natuurlijk met ruime aandacht in de media met wat hulp van ANP pers-support.
Eerst werd iedereen wat opgewarmd door de kansrijk geachte viermanspop zichzelf terug te laten trekken en door Kramer verkeerd te laten wisselen waren miljoenen mensen diep geschrokken.  Ze voelden de eerste hartkloppingen al opkomen. Hyperventilerend van verslagenheid en woede werden ze weer mooi op het belang van Becel gewezen.

Aan Henk Gemser om de actie af te sluiten met een luid “Dát kan beter!”, om vervolgens voor Kramer uit zijn broekzak  een medaille van goudkleurig plastic te halen. “Als dank voor zijn geweldige medewerking”, aldus de afdeling marketing van Becel.

CCfoto by Robert Scales