LBX pozostaje najmniejszym crossoverem Lexusa i modelem dla tych, którzy chcą czegoś miejskiego, ale niekoniecznie anonimowego. Bazowa cena 133 000 PLN oznacza korzyść na poziomie 23 400 PLN względem ceny katalogowej. W standardzie samochód ma hybrydowy napęd o mocy 136 KM, automatyczną skrzynię biegów, systemy bezpieczeństwa Lexus Safety System +3, kamerę cofania, dwustrefową klimatyzację automatyczną, elektrycznie składane, regulowane i podgrzewane lusterka, 17-calowe felgi aluminiowe oraz system multimedialny z ekranem 9,8 cala i nawigacją w chmurze.

Na papierze LBX nie próbuje udawać auta sportowego, ale też nie wygląda jak hybrydowy wyrzut sumienia. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmuje od 9,2 s, a średnie zużycie paliwa według danych producenta zaczyna się od 4,4 l/100 km. To wartości, które mają największy sens właśnie w codziennym użytkowaniu: korki, obwodnica, parking pod sklepem, okazjonalny wyjazd za miasto i ta cicha satysfakcja, że człowiek nie musi co chwilę zaprzyjaźniać się z dystrybutorem.

Lexus mocniej przecenił też najczęściej wybieraną odmianę LBX-a. Wersja Elegant z pakietem Tech kosztuje teraz od 157 600 PLN, czyli 27 800 PLN mniej od ceny katalogowej. W tej konfiguracji dochodzą m.in. 18-calowe koła, 12,3-calowy wirtualny kokpit, elektrycznie otwierana i zamykana pokrywa bagażnika, podgrzewana kierownica, fotele typu Sporty, regulacja wysokości fotela pasażera oraz inteligentny kluczyk. Do wyboru jest dziewięć lakierów nadwozia i trzy warianty kolorystyczne tapicerki.

Dla klientów, którzy potrzebują większego auta, przygotowano nowe ceny Lexusa UX. Przednionapędowy UX w wersji Business z pakietem Tech kosztuje od 168 500 PLN, co oznacza 43 400 PLN korzyści. W wyposażeniu są m.in. 18-calowe felgi aluminiowe, podgrzewane fotele i kierownica, przyciemniane szyby, reflektory Bi-LED, 12,3-calowy wirtualny kokpit, ładowarka indukcyjna, inteligentny kluczyk oraz systemy BSM, RCTAB i SEA, czyli zestaw funkcji pilnujących martwego pola, ruchu poprzecznego z tyłu i ryzyka otwarcia drzwi w nieodpowiednim momencie.

UX korzysta z hybrydy piątej generacji. Według danych producenta przyspiesza od 0 do 100 km/h od 7,9 s, a średnie zużycie paliwa zaczyna się od 5 l/100 km. To trochę bardziej dorosła propozycja niż LBX: nadal miejska, nadal rozsądna, ale z większym zapasem miejsca i spokojem podczas dłuższych tras.

W ofercie jest też UX F SPORT Design z napędem na przednie koła, wyceniony od 171 600 PLN. Rabat względem ceny katalogowej wynosi w tym przypadku 48 300 PLN. Wersja wyróżnia się zewnętrznym pakietem stylistycznym F SPORT, 18-calowymi felgami F SPORT, 12,3-calowym ekranem systemu multimedialnego z nawigacją, 10 głośnikami z subwooferem, ładowarką indukcyjną, tapicerką ze skóry syntetycznej, podgrzewanymi fotelami i kierownicą oraz elektrycznie otwieraną i zamykaną pokrywą bagażnika.

Dodatkowe korzyści przewidziano w programie Lexus More. Osoby posiadające już Lexusa lub Toyotę mogą liczyć na dodatkowy upust 2% przy zakupie kolejnego Lexusa, a nowi uczestnicy programu otrzymują powitalny Bon Premiowy o wartości 500 PLN. Firmy zainteresowane LBX-em mogą skorzystać z Najmu KINTO One z ratą od 850 PLN netto miesięcznie. Kalkulacja dotyczy umowy na 36 miesięcy, opłaty wstępnej 15% ceny pojazdu i całkowitego limitu przebiegu 30 000 km, według wyliczenia z 17 czerwca 2026 roku.

Diva Alta Utopia powstała we współpracy Focala i Naima. Pierwsza marka odpowiada za akustyczne zaplecze, druga za elektronikę, więc nie jest to kolejny głośnik do kuchni, który przypadkiem nauczył się mówić „hi-fi”. W środku znalazło się siedem przetworników, zintegrowane wzmocnienie i rozwiązania mające zapewnić szeroką, precyzyjną scenę dźwiękową. Producent mówi o naturalnej średnicy, kontrolowanym basie i nowej generacji głośniku wysokotonowym. Po ludzku: chodzi o system, który ma być równie dobry do słuchania muzyki, jak i do filmów, bez konieczności rozstawiania osobnego zestawu komponentów.

Ważny jest też kontekst przestrzeni. Focal podaje, że Diva Alta Utopia najlepiej pokaże możliwości w pomieszczeniach od 50 do 120 m². To nie jest więc sprzęt do kawalerki, w której kolumna musiałaby walczyć o miejsce z suszarką, biurkiem i rośliną kupioną w przypływie nadziei. To raczej propozycja do większego salonu, gdzie system audio może stać się elementem wystroju, ale nie powinien wyglądać jak techniczny kompromis.

Dlatego sporo uwagi poświęcono formie. Diva Alta Utopia ma rzeźbiarską bryłę i wymienne, „unoszące się” panele boczne, które pozwalają dopasować wygląd do wnętrza. Do wyboru są wykończenia filcowe oraz lakierowane na wysoki połysk. W projekcie pojawiają się też charakterystyczne elementy serii Utopia, w tym układ tweetera i anodowanego aluminiowego obramowania przypominający zegarek. To detal z gatunku tych, które zauważa się dopiero po chwili, ale właśnie takie rzeczy często odróżniają sprzęt zaprojektowany od sprzętu po prostu obudowanego.

Diva Alta Utopia jest projektowana i produkowana we Francji. Focal nie pozycjonuje jej jako gadżetu do szybkiego streamingu, tylko jako nowoczesną alternatywę dla pełnoprawnego systemu hi-fi. Bezprzewodowość nie ma tu być skrótem do wygody kosztem jakości, lecz sposobem na pozbycie się najbardziej uciążliwej części audiofilskiego ceremoniału.

Nie zmienia to faktu, że mówimy o produkcie z bardzo wysokiej półki. Sama nazwa Utopia w katalogu Focala zobowiązuje, a Diva Alta Utopia celuje w odbiorcę, który chce poważnego dźwięku, ale niekoniecznie ma ochotę tłumaczyć wszystkim domownikom, dlaczego za kanapą znowu biegnie kabel, którego absolutnie nie wolno dotykać.

Problem w tym, że Circular Ring 2 ma świetny pomysł na siebie, ale znacznie słabszy pomysł na codzienne działanie. To urządzenie za 1 259 PLN w podstawowej, czarnej wersji. Srebrny wariant startuje od 1 619 PLN, a różowy i złoty od 1 979 PLN. Nie ma tu na razie abonamentu, co brzmi jak miły oddech w świecie, w którym standardem są subskrypcje. Circular zapowiada jednak usługę premium, związaną m.in. z pomiarem ciśnienia i trendami glukozy, więc ta wolność może okazać się raczej okresem próbnym niż filozofią.

Sam pierścień jest udany od strony fizycznej. Ma 2,55 mm grubości, czyli trzyma się blisko Oura Ring 4. Waży około 3 g, jest wodoodporny, wygodny i na tyle dyskretny, że po kilku dniach przestaje się o nim pamiętać. Tytanowa powłoka dobrze zniosła w teście siłownię, obijanie o ciężary i normalne życie.

Bateria też nie daje powodów do wstydu. W trybie Performance Circular Ring 2 wytrzymał 5,5 dnia, czyli nawet minimalnie lepiej niż deklarowane pięć dni. W bardziej oszczędnym trybie Power producent obiecuje do ośmiu dni. Pełne ładowanie w etui trwało 46 minut. Oura Ring 4 działa dłużej, Samsung Galaxy Ring również potrafi więcej, ale Circular i tak wypada tu sensownie.

Najciekawsze są funkcje zdrowotne. EKG działa szybko i wygodnie, wymaga około minuty spokoju i trzymania dłoni blisko serca. Do tego dochodzi wykrywanie AFib, czyli funkcja, której nie oferują najważniejsi rywale w kategorii smart ringów. To właśnie tutaj Circular naprawdę pokazuje ambicję. Brzmi świetnie, dopóki nie zaczniemy pytać o fundamenty.

A te podstawy są chwiejne. Aplikacja Circular jest kolorowa, gęsta od danych i całkiem konfigurowalna, ale też powolna, nieintuicyjna i chwilami po prostu irytująca. Poranny sync potrafił trwać około 90 sekund, a czasem znacznie dłużej. Zdarzały się awarie serwera, zawieszanie aplikacji i crashe podczas synchronizacji. Do tego dochodzi zalew powiadomień: o idealnej porze snu, kawy, treningu i produktywności. Da się to ograniczyć, ale domyślnie Circular zachowuje się jak nadgorliwy coach zamknięty w biżuterii.

Największy problem dotyczy jednak dokładności. Circular Ring 2 potrafi monitorować sen całkiem sensownie, pokazując dane zgodne z ogólnym samopoczuciem i wynikami innych urządzeń. Zdarzały się jednak noce, w których pierścień zaczynał rejestrować sen dopiero około 5 rano, mimo że spałem od kilku godzin. Innym razem zapisał pobudkę przed 6, choć rzeczywistość była łaskawsza i wydarzyła się o 7:30.

Treningi wypadają jeszcze gorzej. Podczas 30-minutowego biegu wskazania tętna potrafiły różnić się od Apple Watch Ultra 3 nawet o 50-60 uderzeń na minutę. To już nie jest lekka niedokładność, tylko alternatywna biografia układu krążenia. Circular potrafił sugerować wysiłek bliski sprintowi, gdy tempo było spokojne. Podczas crossfitu wykres tętna nie oddawał zmiennej intensywności ćwiczeń, a chwilami przestawał pokazywać wartość na żywo. Nie ma też automatycznego wykrywania treningów.

Ring 2 nie jest produktem pozbawionym sensu. Jest wygodny, ładny, wytrzymały, działa długo na baterii i ma funkcje, które pokazują, że producent patrzy dalej niż większość konkurencji. Tylko że na dziś to bardziej fascynujący prototyp w eleganckim garniturze niż sprzęt, który można spokojnie polecić komuś za takie pieniądze.

Specyfikacja

• CENA Od 1 259 PLN
• KONSTRUKCJA tytanowa obudowa, hipoalergiczne wnętrze
• GRUBOŚĆ 2,55 mm
• WAGA 3 g
  
  

To właśnie tu zaczyna się cały urok i cały problem MG4 XPower. Na papierze ten samochód wygląda jak księgowy błąd w systemie. Kompaktowy hatchback, pięcioro drzwi, rozsądny bagażnik, siedem lat gwarancji, normalne wnętrze, 10,25-calowy ekran dotykowy, 7-calowy wyświetlacz przed kierowcą, kamery 360 stopni, podgrzewane fotele, podgrzewana kierownica, Launch Control i osiągi, przy których wiele klasycznych hot hatchy nagle zaczyna brzmieć jak opowieść z muzeum motoryzacji. MG nie prosi tu o kult marki, sentyment do brytyjskiej historii ani cierpliwość do chińskiej ofensywy. Ono po prostu kładzie na stole liczby i mówi: sprawdźmy, kto mrugnie pierwszy.

Pierwsze wrażenie może być zresztą zaskakująco zwyczajne. MG4 XPower nie wygląda jak samochód, który chce wszędzie wjeżdżać bokiem. Poza detalami i nieco bardziej bojowym nastawieniem nadal jest to znajomy MG4: krótki, praktyczny, kanciasto-nowoczesny, ale bez potrzeby przebierania się za samochodowego influencera. W środku różnice względem słabszych wersji też nie są tak duże, jak sugerowałaby moc. Są sportowe akcenty, mikrozamszowe wykończenia, sensowna przestrzeń z przodu i z tyłu, ale nie ma poczucia, że siedzimy w aucie zaprojektowanym od podstaw wokół osiągów. To raczej zwykły dzień w biurze, tylko że ktoś pod biurkiem ukrył silnik rakietowy.

A potem wciskasz gaz.

Nie trzeba wielkiej poezji, żeby zrozumieć, co dzieje się dalej. MG4 XPower przyspiesza brutalnie, natychmiastowo i trochę bezczelnie. Nie buduje napięcia, nie odgrywa opery na wydechu, nie bierze głębokiego oddechu przed skokiem. Po prostu znika. To ten rodzaj elektrycznego przyspieszenia, przy którym pasażerowie przestają komentować, bo organizm zajmuje się ważniejszymi sprawami, na przykład ustaleniem, gdzie dokładnie znalazł się żołądek. W codziennej jeździe ta moc jest absurdalna, ale też piekielnie wygodna. Wyprzedzanie trwa krótko, włączanie się do ruchu nie wymaga planowania strategicznego, a każda luka w korku wygląda jak zaproszenie. Po tygodniu z takim autem można nabrać bardzo złych nawyków, bo świat nagle wydaje się wolniejszy, bardziej ociężały i nieprzygotowany na nasze zamiary.

Najciekawsze jest jednak to, że MG4 XPower nie męczy w normalnym użyciu. Dawne szybkie samochody często miały temperament pięściarza po trzeciej kawie: szarpały, buczały, podskakiwały, przypominały kierowcy, że osiągi trzeba odpracować. Tutaj można jechać spokojnie, cicho i zupełnie zwyczajnie. W mieście auto potrafi być miękkie w obyciu, przewidywalne i łatwe. Nie ma w nim tej teatralnej nerwowości, która przez lata uchodziła za dowód sportowego charakteru. Z jednej strony to ogromna zaleta, z drugiej – początek pytania, czy XPower naprawdę jest hot hatchem, czy raczej elektrycznym hatchbackiem z absurdalnym trybem „nie pokazuj tego rodzinie”.

Bo hot hatch to nie tylko sprint. To nie tylko liczby, które dobrze wyglądają w tabeli i robią porządek na parkingowych dyskusjach. Hot hatch musi mieć rytm. Musi chcieć wejść w zakręt, dać kierowcy informację, pozwolić mu poczuć, że robi coś więcej niż tylko wskazuje kierunek komputerowi. MG4 XPower ma napęd na cztery koła, sztywniejsze sprężyny, większe hamulce, system rozdziału momentu i poprawione nastawy zawieszenia, ale w ostrzejszej jeździe czuć, że najważniejszym elementem jego osobowości pozostaje moc. Ona dominuje nad resztą. W ciasnych zakrętach i na gorszej nawierzchni auto bywa mniej zebrane, niż chciałoby się po nim spodziewać. Elektronika pomaga, czasem bardzo skutecznie, ale potrafi być też nadopiekuńcza. System stabilizacji nawet po wyłączeniu nadal mocno ingeruje i potrafi ograniczać moc jeszcze przez chwilę po opanowaniu uślizgu. To nie jest tragedia w codziennym aucie, ale w samochodzie z ambicjami sportowymi robi różnicę.

Brakuje tu też tej mechanicznej głębi, którą znamy z najlepszych małych aut dla ludzi lubiących jeździć bez potrzeby ustanawiania rekordu okrążenia. Nie ma wyrazistego dźwięku, nie ma łopatek do wygodnej regulacji rekuperacji, nie ma prawdziwego poczucia, że zawieszenie, układ kierowniczy i napęd tworzą jedną, zwartą opowieść. Układ kierowniczy jest przyzwoicie dociążony, auto ma masę trakcji, ale nie zawsze daje tyle informacji, ile obiecuje wygląd i osiągi. To trochę jak bardzo szybki gitarzysta, który potrafi zagrać 200 dźwięków w sekundę, ale nie zawsze wie, kiedy warto zostawić ciszę.

Paradoksalnie MG4 XPower robi najlepsze wrażenie wtedy, gdy przestajemy wymagać od niego bycia elektryczną Fiestą ST. Jest szybki, stabilny, pewny i wystarczająco komfortowy, by nie zamienić każdej drogi w test charakteru. Na zwykłych drogach pozwala cieszyć się tempem, ale nie wymaga pełnego skupienia pilota rajdowego. To bardziej kompaktowy RS3 dla rozsądniejszych czasów niż mały, analogowy rozrabiaka. Mniej rozmowy z podwoziem, więcej natychmiastowego katapultowania się między punktami A i B.

Zasięg? Tu rzeczywistość zależy głównie od ciężaru prawej stopy i poziomu dojrzałości, którego ten samochód niespecjalnie pomaga utrzymać. Oficjalnie mamy 400 km WLTP i akumulator 64 kWh, z czego użyteczna pojemność wynosi 61,7 kWh. W praktyce testy pokazują bardzo różne wyniki. Przy spokojniejszej jeździe da się zbliżyć do rozsądnych wartości, ale dynamiczne korzystanie z 435 KM potrafi sprowadzić zużycie do poziomu, który przypomina, że darmowych obiadów nie ma, nawet jeśli są serwowane na prąd. Mój pomiar zakończył się wynikiem 19,5 kWh/100 km, z realnym zasięgiem w okolicach 320 km wiosną. Zimą estymowałbym go na poziomie 270 km. Przy autostradowych 130 km/h zużycie rosło do ponad 26 kWh/100 km. Cóż, jeśli ktoś kupuje 435-konne auto i jeździ nim jak pracownik działu compliance, to chyba większy problem ma po stronie charakteru niż zasięgu.

Ładowanie prądem stałym do 140 kW pozwala uzupełnić energię od 10 do 80% w około 26 minut, więc w trasie nie jest źle, choć brak większej baterii z wersji Luxury Long Range pozostaje pewnym niedosytem. MG postawiło na niższą masę i lepsze osiągi, ale w takim aucie dodatkowy zapas energii mógłby być bardziej wartościowy niż kolejna dziesiąta sekundy w katalogu. XPower waży około 1 803 kg, więc i tak nie jest piórkiem. To masa, którą czuć, szczególnie gdy po serii mocniejszych przyspieszeń i hamowań zaczynamy traktować auto bardziej ambicjonalnie niż użytkowo.

Wnętrze jest przestronne i praktyczne, ale nie wolne od typowych kompromisów. Z przodu i z tyłu miejsca jest dużo, bagażnik o pojemności około 363 litrów wystarczy na codzienne życie, a po złożeniu kanapy rośnie do ponad 1 100 litrów. Materiały są nierówne: tam, gdzie patrzymy najczęściej, bywa całkiem przyjemnie, ale niżej i po bokach czuć oszczędności. Fotele sprawdzają się w zwykłej jeździe, lecz przy dynamicznym pokonywaniu zakrętów nie trzymają tak, jak powinny w aucie o takiej mocy. Ekran centralny trąci nieco myszką i ma niski kontrast. Do tego obsługa głośności słabego audio czy klimatyzacji przez menu to pomysły z tej samej szkoły projektowania, która uważa, że człowiek w czasie jazdy najbardziej pragnie sobie poklikać. Apple CarPlay i Android Auto są przewodowe, co w 2026 roku brzmi trochę jak informacja, że nowy laptop ma napęd DVD. Da się z tym żyć, ale trudno nie rozczarować.

MG4 XPower nie jest więc samochodem idealnym. Nie jest też tak czystym hot hatchem, jak chciałoby sugerować tempo przyspieszenia. Jest zbyt mocno oparty na elektronice i nie dość komunikatywny, by stanąć w jednym rzędzie z najlepszymi kompaktami w historii motoryzacji, dla kierowców, którzy naprawdę lubią zakręty. Ale jako codzienny elektryk z kompletnie nierozsądnym zapasem mocy jest fascynujący. I chyba właśnie tak należy go traktować: nie jako spadkobiercę małych, spalinowych legend, tylko jako nowy, trochę dziwny rozdział w historii szybkich kompaktów. Mniej romantyczny, bardziej skuteczny. Mniej „prowadzę”, bardziej „teleportuję się”. Trochę bez duszy, ale z takim przyspieszeniem, że dusza przez chwilę i tak zostaje na poprzednich światłach.

Specyfikacja

• CENA MODELU TESTOWEGO 175 600 PLN
• SILNIK elektryczny
• MOC 435 KM
• PRĘDKOŚĆ MAKSYMALNA 200 km/h
• 0-100 KM/H 3,8 sekundy
• ZASIĘG W CYKLU MIESZANYM (WLTP) 400 km

Najprostsza droga prowadzi przez telefon, który już masz. Dodaj do niego niewielki USB DAC, czyli przetwornik cyfrowo-analogowy, dołóż sensowne słuchawki i nagle okazuje się, że ten sam smartfon potrafi zagrać dużo lepiej. Nie trzeba budować ołtarzyka z kabli. Czasem wystarczy mały klocek wpięty w port USB.

Retro też nie musi oznaczać cierpienia w imię nostalgii. Współczesne przenośne odtwarzacze kaset i płyt CD są bardziej sprawne niż sprzęty sprzed lat, a wybór przewodowych słuchawek jest dziś większy, niż można by się spodziewać po epoce, która przez chwilę chciała nam wmówić, że kabel to osobista porażka.

Cztery zestawy z tego tekstu nie są próbą ucieczki od nowoczesności. Są raczej przypomnieniem, że muzyka w ruchu może być czymś więcej niż tylko playlistą odpaloną z przyzwyczajenia. Może znów być małym przedmiotem przyjemności. I o to w tym wszystkim chodzi.

iBasso DX340

Co to jest? Co to potrafi?

iBasso nie bawiło się w półśrodki przy swoim cyfrowym odtwarzaczu DX340 (7 389 PLN, www.ibasso-shop.eu). To wyspecjalizowany player muzyczny z 6-calowym ekranem AMOLED 1080p i Androidem 13 pełniącym funkcję interfejsu. Obsługuje on przewodowe słuchawki single-ended, zbalansowane oraz bezprzewodowe, a dzięki wyjściu S/PDIF portafi działać także jako biurkowy DAC. Ma łącznie 128 dyskretnych modułów DAC, dwie baterie, procesor Snapdragona i obsługuje karty pamięci o pojemności do 2 TB. Do tego dochodzi modułowy system wzmacniacza, potężna moc wyjściowa 2 150 mW + 2 150 mW oraz wsparcie dla długiej listy formatów plików – aż do PCM 32 bit/768 kHz i DSD512. A wszystko zamknięto w pięknej obudowie wykonanej głównie ze stali nierdzewnej „316” klasy morskiej.

Jak gra?

Najprościej mówiąc: słuchanie iBasso DX340 to czysta przyjemność. Podłącz do niego słuchawki, które będą w stanie wykorzystać jego możliwości, odpal porządny materiał w wysokiej rozdzielczości, a ta niewielka maszyna zabierze cię naprawdę daleko. Gra dużym, dynamicznym, świetnie uporządkowanym i wciągającym dźwiękiem, pełnym detali, z doskonałą kontrolą rytmu i niskich częstotliwości. Tonalnie jest bez zarzutu, pasmo ma równe jak połać świeżego śniegu, a jego zdolność do budowania wiarygodnej sceny dorównuje każdemu konkurentowi w tej cenie – a czasem go przebija.

Użyj z: Campfire Audio Andromeda 10

Na dziesiąte urodziny swoich kultowych dokanałowych monitorów Andromeda firma Campfire Audio postanowiła zaszaleć nawet jak na własne, dość entuzjastyczne standardy. Dziesięć przetworników na słuchawkę? Wymienne przewody z trzema rodzajami zakończeń do wyboru? Aluminiowa obudowa obrabiana CNC, oczywiście w charakterystycznej, szmaragdowej zieleni? Zaskakująco kompletne brzmienie? Lepiej w to uwierz.

FiiO DM13

Co to jest? Co to potrafi?

FiiO DM13 (899 PLN, www.mp3store.pl) to zasilany bateryjnie, przenośny odtwarzacz CD. Tyle że ponieważ mówimy o przenośnym odtwarzaczu CD od FiiO, lista jego talentów nie kończy się na „po prostu” odtwarzaniu płyt. Dzięki hybrydowemu wyjściu 3,5 mm DM13 może pracować jako transport CD i wysyłać sygnał cyfrowy do zewnętrznego DAC-a. To oznacza, że bez większego wysiłku da się go wpiąć w pełnowymiarowy system audio, a gdy już stoi na miejscu, może działać z zasilania sieciowego, co bateria przyjmie z wdzięcznością. Ma wyjścia słuchawkowe 3,5 mm i 4,4 mm zbalansowane, ale potrafi też pracować jako nadajnik Bluetooth, więc nic nie stoi na przeszkodzie, by używać z nim słuchawek bezprzewodowych. Jeśli obsługują aptX lub aptX HD – tym lepiej. Potrafi nawet zgrywać płyty CD na nośnik USB.

Jak gra?

Cały czas trzeba pamiętać o cenie, bo w jej kontekście DM13 wypada naprawdę dobrze. 60-sekundowy bufor danych sprawia, że muzyka nie przeskakuje nawet wtedy, gdy idziesz przed siebie trochę żwawszym krokiem, a samo brzmienie jest zwarte, energiczne i przyjemnie zróżnicowane na dole pasma. Średnica też robi swoje – głosy są podane wyraźnie i blisko. Jeśli twoje słuchawki mają żywszy charakter, góra potrafi zabrzmieć odrobinę zbyt pewnie siebie, ale trudno długo marudzić, gdy FiiO robi tak wiele rzeczy dobrze – i robi je z tak przyjemną energią.

Użyj z: FiiO FT1

FT1 łączy z DM13 coś więcej niż tylko logo tego samego producenta. Złącze 4,4 mm pozwala odtwarzaczowi CD pokazać pełnię możliwości, a zamknięta konstrukcja sprawia, że nikt dookoła nie musi słuchać twoich dźwięków razem z tobą. Drewniane muszle dodają całości wizualnego charakteru, ale prawdziwy sens FT1 leży gdzie indziej: w pięknie zbalansowanej odpowiedzi częstotliwościowej.

We Are Rewind Cassette Player

Co to jest? Co to potrafi?

Kasetowy walkman był oczywiście pierwszym prawdziwie przenośnym urządzeniem audio. A ponieważ od czasów, gdy Walkman – albo jego tańsza, bazarowa wersja – wyznaczał szczyt mobilnego słuchania, minęło już wystarczająco dużo czasu, wszyscy zdążyliśmy zatęsknić. Tyle że odtwarzacz kasetowy We Are Rewind (639 PLN, www.wearerewind.com) nie jest zwykłym powrotem do przeszłości. Jasne, odtworzy te kasety, które z jakiegoś tajemniczego powodu nadal walają się po szufladach, ale działa też jako nadajnik Bluetooth. Możesz więc używać z nim słuchawek bezprzewodowych. Długi czas pracy na baterii – od siedmiu do dziesięciu godzin, z ładowaniem przez USB-C – oraz solidne wykonanie  z dużym udziałem aluminium też wyciągają ten sprzęt z lat 80. i ustawiają go całkiem mocno we współczesności.

Jak gra?

Odpowiedź zależy w dużej mierze od tego, jaki masz stosunek do szumu taśmy. Słynne powiedzenie głosi, że życie ma trzaski na powierzchni, ale kasety mają ich jeszcze więcej. Można więc uznać, że We Are Rewind Cassette Player jest autentyczny i pełen klimatu, albo że to technologiczny krok wstecz wykonany z premedytacją. Niezależnie od interpretacji trudno jednak kłócić się ze stabilnością odtwarzania i z tym, że brzmienie ma pełny, dobrze wypełniony zakres. Połączenie ze słuchawkami bezprzewodowymi również pozostaje bardzo solidne. Jeśli nie lubisz dźwięku zbyt czystego, ten odtwarzacz kasetowy może cię kupić od pierwszego przewinięcia.

Użyj z: Meze Audio Alba

Słuchawki bezprzewodowe są świetne, ale jeśli chcesz poczuć prawdziwy klimat XX wieku, kabel jest właściwie obowiązkowy. Meze Audio Alba to jedne z najlepszych przewodowych dokanałówek w swojej cenie. Jeśli na tej kasecie jest jakaś informacja – poza szumem, rzecz jasna – możesz być pewien, że Alba podadzą ją w całości.

iFi GO Link 2

Co to jest? Co to potrafi?

Słuchawki przewodowe wróciły do łask, prawda? Problem w tym, że smartfony wciąż nie do końca za nimi nadążają, a poza tym prawie każdy telefon brzmi trochę tak, jakby robił to z obowiązku. I tu pojawia się iFi GO Link 2 (289 PLN, www.ifi-audio.com) – maleńki, ważący zaledwie 7,8 g wzmacniacz słuchawkowy i przetwornik cyfrowo-analogowy w jednym. Z jednej strony wpinasz go do gniazda USB-C albo Lightning w smartfonie – ewentualnie do USB-A w laptopie – z drugiej podłączasz słuchawki przez klasyczne 3,5 mm. Obsługuje pliki cyfrowe w bardzo wysokiej rozdzielczości, aż do 32 bit/384 kHz i DSD256, i dogaduje się właściwie z każdym formatem, który ma dziś sens. Jakimś cudem iFi zmieściło w tej drobinie także własne rozwiązania, w tym układ „S-Balanced” ograniczający przesłuchy oraz „Time Domain Jitter Eliminator”, czyli coś, co – jak sama nazwa sugeruje – eliminuje jitter w domenie czasu. Użytkownicy Androida dostają nawet prostą aplikację. Bohaterowie rzadko bywają aż tak mali.

Jak gra?

Różnica między słuchawkami podłączonymi bezpośrednio do laptopa albo telefonu, a tymi samymi słuchawkami grającymi przez iFi GO Link 2, jest mniej więcej taka jak między paczką chipsów a porządną kolacją. W każdym istotnym aspekcie – dynamice, ilości detali, równowadze tonalnej, budowaniu sceny i całej reszcie – iFi robi wyraźną, łatwą do usłyszenia różnicę. Można spokojnie bronić tezy, że GO Link 2 to jeden z bardziej opłacalnych małych upgrade’ów, jaki da się zrobić w przenośnym słuchaniu muzyki.

Użyj z: Shure SE215 SE

Na Shure można liczyć, gdy trzeba odhaczyć wszystkie najważniejsze punkty. SE215 Special Edition wyglądają jak trzeba – o ile lubisz fiolet – są wygodne dzięki konstrukcji zakładanej i dopasowywanej ruchem skrętnym, a z tego samego powodu zapewniają solidną pasywną izolację od hałasu. Najważniejsze jednak, że po podłączeniu do GO Link 2 grają rytmicznie, otwarcie i z przyjemną ilością informacji.

Pierwszy kontakt i pierwszy zachwyt – matowa powierzchnia, która w odróżnieniu od klasycznych, błyszczących płyt, nie odbija światła i nie dominuje wizualnie przestrzeni. Lepiej komponuje się z nowoczesnymi blatami i frontami, szczególnie w ciemniejszych aranżacjach. To rozwiązanie ma jednak znaczenie nie tylko estetyczne. Matowe wykończenie skutecznie ogranicza widoczność smug, odcisków palców i śladów przesuwania naczyń, dzięki czemu płyta przez dłuższy czas wygląda po prostu schludnie. Jak każda powierzchnia robocza wymaga regularnego czyszczenia, ale w codziennym użytkowaniu jest pod tym względem zdecydowanie mniej wymagająca.

Z estetyką łączy się także sposób montażu. Technologia SlimHob Pro pozwala zlicować płytę z blatem, nawet w przypadku cieńszych konstrukcji. Efekt jest zauważalny od razu – sprzęt przestaje być osobnym elementem, a zaczyna wyglądać jak integralna część zabudowy czy kuchennej wyspy. W kuchni otwartej na salon to szczególnie istotne, bo każdy detal wpływa na odbiór całej przestrzeni.

Równie ważna jak wygląd jest wygoda podczas użytkowania. W codziennym gotowaniu dużą rolę odgrywa stabilność temperatury i łatwość kontroli procesu. Tutaj dobrze sprawdza się system HobControl Pro, który oferuje cztery programy temperaturowe: 40°C, 70°C, 90°C i 200°C. Ułatwiają one wykonywanie czynności takich jak topienie czekolady, gotowanie wywaru czy duszenie – bez konieczności ciągłego korygowania ustawień.

Istotna jest również przewidywalność działania. Płyta utrzymuje stabilną moc grzania, bez odczuwalnego „pulsowania” temperatury, co przekłada się na większą kontrolę nad potrawami – szczególnie ma to znaczenie przy smażeniu mięs i ryb lub przygotowywaniu bardziej wymagających dań.

Codzienną obsługę ułatwia także slider z 14 poziomami mocy. Działa płynnie i reaguje precyzyjnie na dotyk, co pozwala szybko dopasować intensywność grzania do aktualnych potrzeb. W praktyce oznacza to mniej korekt i komfortowe gotowanie. Tak, jak do wielu innych rzeczy, także do tego typu precyzyjnego ustawienia mocy potrzebne jest kilka dni praktyki – pierwsze próby gotowania na nowej płycie mogą być nieco chaotyczne, ale już po kilku dniach obsługa dotykowego panelu staje się intuicyjna. 

Nie można pominąć funkcji AutoBridge, która umożliwia łączenie pól grzewczych w większe strefy. Docenią to amatorzy korzystania z brytfann czy dużych naczyń. Do tego dochodzi automatyczne dopasowanie powierzchni grzania do wielkości garnka, co poprawia efektywność i pozwala lepiej wykorzystać energię.

Z punktu widzenia użytkownika liczą się również detale: timer dla każdego pola, który automatycznie kończy pracę po ustawionym czasie, czy zabezpieczenia – blokada przed dziećmi, wyłączenie przy przegrzaniu lub zalaniu panelu. To elementy, które na co dzień działają w tle, ale realnie wpływają na komfort i bezpieczeństwo użytkowania.

Przy decyzji o wymianie płyty np. gazowej na indukcyjną, należy sprawdzić, czy garnki, patelnie i brytfanny, którymi dysponujemy są odpowiednie do gotowania na płycie indukcyjnej. Naczynia do gotowania na gazie mogą być odpowiednie do indukcji, ale tylko wtedy, gdy mają magnetyczne dno (przyciągają magnes). Niby to drobiazg, ale warto na to zwrócić uwagę. Jeżeli naczynia nie posiadają specjalnego oznaczenia mówiącego o tym, że są odpowiednie do gotowania na płytach indukcyjnych (na spodzie jest symbol indukcji, czyli spiralka), można to sprawdzić przykładając do dna garnka magnes. Jeżeli naczynie przyciąga magnes, nadaje się do gotowania na płycie indukcyjnej. 

Warto przy tym również pamiętać, że montaż płyty indukcyjnej – jak większości tego typu urządzeń – wymaga profesjonalnego podłączenia. Fachowiec jest w stanie przede wszystkim odpowiednio skonfigurować moc urządzenia z możliwościami domowej instalacji elektrycznej tak, aby sprzęt działał poprawnie i nie wpływał na bezpieczeństwo podczas użytkowania. 

A jak płyta wypada w testach zużycia energii? Podczas użytkowania zauważalna jest około 40% oszczędność względem klasycznych płyt ceramicznych. I to nie jest rewolucja na rachunku za prąd w pierwszym miesiącu, ale w dłuższym okresie zaczyna mieć znaczenie. Zwłaszcza jeśli gotujesz często i nie traktujesz kuchni jak miejsca do okazjonalnego zagotowania wody na makaron. Indukcja sama w sobie jest efektywna, ale tutaj dochodzi jeszcze kwestia stabilnego zarządzania mocą, które ogranicza straty.

Jest jeszcze jeden element, który w tym przypadku nie brzmi jak marketingowa obietnica, tylko jak realny układ z użytkownikiem. Amica dorzuca do tej płyty udział w akcji „100% satysfakcji albo zwrot pieniędzy”. Masz 60 dni, żeby sprawdzić sprzęt u siebie, w swoim tempie, w swoim rytmie. Jeśli nie zagra – zdemontują, odbiorą i oddadzą kasę. W świecie AGD to wciąż rzadkość i trochę zmienia podejście do decyzji zakupowej. Warto przy tym pamiętać, że promocja ma charakter czasowy i jest dostępna w ograniczonym okresie.

Podsumowując Amica PIT6542PHTSUN 3.0 BL MATT to płyta zaprojektowana z myślą o nowoczesnych kuchniach, w których liczy się zarówno estetyka, jak i wygoda użytkowania. Oferuje rozwiązania, które wspierają codzienne gotowanie i pomagają utrzymać uporządkowaną, spójną przestrzeń.

Specyfikacja

• CENA 2 049 PLN
• RODZAJ indukcyjna
• POWIERZCHNIA szklana, czarny mat
• MOC CAŁKOWITA 7,35 kW
• WYMIARY 59,2 x 4,9 x 52,2 cm
• WAGA 7,65 kg
  
  

Nie jest to projektor rozumiany po staremu: ciężki, techniczny, wymagający ekranu, kabli, cierpliwości i drobnego doktoratu z ustawiania geometrii obrazu. The Freestyle bliżej do mobilnego centrum rozrywki, które można postawić w sypialni, salonie, pokoju dziecka, na tarasie albo zabrać ze sobą na wyjazd. Jest mały, lekki i na tyle niekłopotliwy, że plecak przyjmie go bez dramatu, a bagażnik samochodu nawet nie zauważy, że właśnie dostał dodatkowego pasażera.

Największa zaleta tego urządzenia polega na uwolnieniu obrazu od jednej ściany. Film wieczorem w sypialni? Proszę bardzo. Mecz na tarasie? Da się. Bajka wyświetlona dzieciom na suficie? Właśnie po to jest obrotowa konstrukcja, która pozwala kierować projekcję niemal tam, gdzie chcemy. The Freestyle ma w sobie coś z domowego gadżetu przyszłości: nie zmusza użytkownika, żeby podporządkował mieszkanie technologii, tylko sam dopasowuje się do przestrzeni.

To ważne, bo w klasycznych projektorach konfiguracja bardzo często była pierwszą przeszkodą. Trzeba było znaleźć odpowiednią odległość, wypoziomować urządzenie, ustawić ostrość, poprawić geometrię obrazu, a potem jeszcze udawać przed domownikami, że „już prawie działa”. Tutaj dużą część tej pracy przejmuje automatyka. Korekcja trapezu prostuje obraz, autofokus pilnuje ostrości, a automatyczne poziomowanie pomaga wtedy, gdy projektor stoi nie na idealnym stoliku, lecz na łóżku, półce, kartonie albo innym wynalazku z gatunku „przecież chwilowo wystarczy”. W praktyce oznacza to mniej ustawiania i więcej oglądania.

Sama mobilność nie wystarczyłaby jednak, gdyby za małym formatem szły duże kompromisy w codziennym użyciu. Mały sprzęt, który wymaga dużego wysiłku, szybko kończy w szafie obok kabli, ładowarek i rzeczy, które kiedyś miały zmienić nasze życie. The Freestyle jest ciekawy dlatego, że zachęca do spontaniczności. Można go wyjąć, postawić, włączyć i po chwili mieć duży obraz tam, gdzie normalnie nie byłoby telewizora. Do tego obraz może mieć nawet 100 cali, czyli rozmiar, którego większość domowych ekranów nie oferuje bez poważnej rozmowy z portfelem, ścianą i zdrowym rozsądkiem.

Druga korzyść to wielozadaniowość. The Freestyle nie jest tylko urządzeniem do filmów. Dzięki funkcjom Smart TV działa bardziej jak przenośny telewizor niż klasyczny projektor. Można korzystać z aplikacji streamingowych, przełączać treści, oglądać seriale, materiały z internetu, a w wybranych usługach także grać w chmurze bez konsoli czy komputera. To szczególnie ciekawe dla osób, które nie chcą budować osobnego stanowiska gamingowego, ale lubią pomysł dużego ekranu pojawiającego się na żądanie.

W takim urządzeniu liczy się również dźwięk. Oczywiście kompaktowy projektor nie zastąpi pełnego zestawu kina domowego i nie ma sensu udawać, że niewielka obudowa nagle oszuka fizykę. Ale dźwięk 360° ma bardzo praktyczną zaletę: nie trzeba siedzieć w idealnym punkcie przed ekranem. To dobrze pasuje do charakteru The Freestyle. Skoro obraz może pojawić się w różnych miejscach, dźwięk też powinien być swobodniejszy. Do filmu, serialu, meczu, prezentacji zdjęć z wakacji czy wieczornego grania to rozwiązanie znacznie wygodniejsze niż rozstawianie dodatkowych głośników za każdym razem, gdy najdzie nas ochota na seans.

Jest jeszcze coś, czego nie widać w specyfikacji, a co w praktyce ma spore znaczenie: atmosfera. Projektor potrafi zmienić pokój w coś zupełnie innego. Nie tylko wyświetlić film, ale też stworzyć tło na imprezę, dekorację na ścianie, nastrojową animację albo duży ekran tam, gdzie telewizor wyglądałby zbyt ciężko. W małych mieszkaniach to szczególnie atrakcyjne. Zamiast kolejnego czarnego prostokąta na ścianie mamy urządzenie, które pojawia się wtedy, gdy jest potrzebne, a potem znika bez robienia z salonu showroomu elektroniki użytkowej.

The Freestyle najlepiej rozumieć nie jako konkurenta dla największych telewizorów premium, lecz jako sprzęt do innego stylu życia. To projektor dla tych, którzy chcą oglądać bardziej swobodnie: raz w salonie, raz w sypialni, raz na wyjeździe, raz pod sufitem. Dla osób, które lubią technologię, ale nie chcą, żeby technologia przed każdym seansem wymagała instrukcji, cierpliwości i wewnętrznego spokoju mnicha.

Dlatego jego największą zaletą nie jest jedna konkretna funkcja. Nie chodzi wyłącznie o 100 cali obrazu, automatyczną ostrość, Smart TV czy mobilność. Chodzi o połączenie tych elementów w sprzęt, który sprawia, że duży ekran przestaje być przypisany do jednego pomieszczenia. The Freestyle robi z projekcji coś lekkiego, codziennego i przyjemnie elastycznego. A w świecie domowej rozrywki to może być równie ważne jak sama jakość obrazu.

Rewolucja w komunikacji z pupilem

Większość standardowych lokalizatorów oferuje jedynie bierne śledzenie pozycji zwierzaka na mapie, jednak model MOVA SureTrack Pro wprowadza w tej dziedzinie prawdziwą rewolucję. Urządzenie posiada unikalną funkcję natychmiastowych połączeń telefonicznych oraz zdalnego przywoływania głosowego. Gdy pies lub kot oddali się poza zasięg wzroku, właściciel może zadzwonić do lokalizatora bezpośrednio z poziomu aplikacji, a sprzęt automatycznie odbierze połączenie, pozwalając na nasłuchiwanie otoczenia oraz rozmowę z osobami w pobliżu zwierzęcia. Daje to również możliwość wydania znanej psu komendy głosowej, która pomoże mu w bezpiecznym powrocie, pozwoli przerwać jego niepożądane zachowanie lub nagrodzi dobre nawyki. Co więcej, funkcja ta stanowi doskonałe wsparcie w redukowaniu lęku separacyjnego, gdy zwierzę zostaje samo w domu.

Niedościgniona precyzja i globalny zasięg

Niezawodność sprzętu to zasługa zaawansowanego, 5-warstwowego systemu ochrony przed zgubieniem, który w czasie rzeczywistym wykorzystuje współpracę aż sześciu niezależnych technologii: GPS, AGPS, LBS, Bluetooth, Wi-Fi oraz aktywnego radaru. Dzięki tak rozbudowanej matrycy, SureTrack Pro osiąga chirurgiczną precyzję pozycjonowania na poziomie metrowym, z błyskawicznym odświeżaniem lokalizacji co 5 sekund. System działa bez zarzutu zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz pomieszczeń. Bez względu na to, czy pupil znajduje się w gęstym lesie, czy w centrum miasta pełnym zakłóceń, wbudowana karta eSIM i wsparcie dla sieci 4G/5G z obsługą ponad 390 operatorów gwarantują płynną synchronizację ze smartfonem na całym świecie.

Aktywność pod pełną kontrolą i inteligentne powiadomienia

Za pośrednictwem przejrzystej aplikacji mobilnej właściciele mogą nakreślić do czterech wirtualnych, bezpiecznych stref, których opuszczenie skutkuje wysłaniem natychmiastowego powiadomienia na telefon. Rola MOVA SureTrack Pro nie kończy się jednak na lokalizowaniu. Urządzenie funkcjonuje jako zaawansowany monitor zdrowia oparty na sztucznej inteligencji, śledząc pokonany dystans, spalone kalorie oraz całkowity czas aktywności pupila. Zgromadzone dane pozwalają na wyznaczanie spersonalizowanych celów fitness oraz generowanie inteligentnych alertów o zbyt niskiej lub wysokiej aktywności. Aplikacja oferuje cotygodniowe raporty z ćwiczeń oraz budowanie 365-dniowej historii lokalizacji w formie mapy, która wyróżnia kluczowe obszary i ulubione trasy spacerowe. Profil zwierzaka można bez limitów udostępniać innym członkom rodziny, dzięki czemu wszyscy domownicy mogą na bieżąco monitorować jego bezpieczeństwo.

Piórkowa waga i pancerna odporność

Inżynierowie MOVA zadbali o to, by bezpieczeństwo szło w parze z maksymalnym komfortem. Niezwykle dyskretny korpus lokalizatora (o wymiarach 52x36x22 mm) waży jedynie 36,4 grama, dzięki czemu jest on odpowiedni dla psów i kotów od 3,5 kilograma masy ciała. Urządzenie pasuje do obroży o szerokości do 3 centymetrów. Sprzęt wyposażono dodatkowo w funkcję nocnego poszukiwania, łączącą jasny wskaźnik LED z asystentem dźwiękowym, co ułatwia odnalezienie pupila w ciemnościach. Wbudowany akumulator o pojemności 600 mAh ładuje się do pełna zaledwie w 2 godziny za pomocą magnetycznego złącza i gwarantuje działanie do 7 dni w trybie niskiego zużycia energii. Lokalizator jest kompatybilny z systemami operacyjnymi Android 8.0+ oraz iOS 13.0+.

Czerwcowa premiera w wyjątkowej ofercie

W dniach od 17 do 30 czerwca 2026 roku model MOVA SureTrack Pro debiutuje w wyjątkowej akcji promocyjnej w największych sieciach handlowych w Polsce. Choć sugerowana cena katalogowa innowacyjnego urządzenia wynosi 389 PLN, na czas trwania premiery sprzęt objęto atrakcyjną zniżką wynoszącą 23%.

Należy pamiętać, że dostęp do pełnego pakietu zaawansowanych funkcji urządzenia – w tym precyzyjnego lokalizowania na całym świecie, natychmiastowych połączeń głosowych, inteligentnych powiadomień oraz wglądu w historię aktywności – realizowany jest w ramach płatnego abonamentu. Aby jednak każdy właściciel mógł sprawdzić ten system w praktyce, na start użytkownicy otrzymują 30-dniowy, całkowicie darmowy okres próbny planu rocznego.

Z najnowszego badania ABR Sesta, przeprowadzonego na zlecenie iRobot, wynika jednak, że porządek nadal ma dla nas ogromne znaczenie – tylko coraz rzadziej w wersji sterylnej, pokazowej i pachnącej chlorem. Aż 72% badanych deklaruje, że czysty dom bezpośrednio poprawia ich samopoczucie. Nie chodzi więc o to, żeby mieszkanie wyglądało jak plan zdjęciowy przed wejściem ekipy, ale o zwykłe poczucie, że przestrzeń nie dokłada nam kolejnej warstwy zmęczenia.

To dobrze widać w skojarzeniach ze słowem „porządek”. Dla 54% respondentów oznacza ono komfort i wygodę, dla 51% miłą atmosferę w domu, a dla 49% dobre samopoczucie oraz spokój. Jeszcze wyraźniejszy jest wynik mówiący, że 70% badanych kojarzy porządek właśnie ze spokojem, a nie z pedantyczną perfekcją. Innymi słowy: coraz mniej interesuje nas dom, w którym można by przeprowadzić inspekcję białą rękawiczką. Bardziej zależy nam na miejscu, w którym da się normalnie oddychać po pracy.

W tym kontekście technologia domowa przestaje być gadżetem dla osób, które lubią patrzeć, jak coś jeździ po podłodze. Z raportu wynika, że 64% badanych dzięki nowoczesnym urządzeniom ma więcej czasu dla siebie, a 62% może skupić się na sprawach, które uważa za naprawdę ważne. To brzmi mniej efektownie niż obietnice „rewolucji w sprzątaniu”, ale jest bliższe życia. Czasem największą innowacją nie jest kolejny tryb pracy, tylko fakt, że po obiedzie nie trzeba natychmiast zaczynać drugiej zmiany z odkurzaczem.

Badanie pokazuje też, że automatyzacja może wpływać na domową logistykę, a ta – jak wiadomo – bywa polem minowym większym niż niejeden firmowy kalendarz. 57% respondentów uważa, że nowoczesne urządzenia wspierają bardziej sprawiedliwy i partnerski podział obowiązków, 46% widzi większe zaangażowanie pozostałych domowników, w tym dzieci, a 56% dzięki odzyskanemu czasowi może po prostu pobyć z bliskimi. Nie znaczy to oczywiście, że robot sprzątający naprawi komunikację w rodzinie. Może jednak zdjąć z niej jeden z tych drobnych, powracających zapalników, które po ciężkim dniu potrafią uruchomić dyskusję o wszystkim naraz.

Istotne jest też to, kto z takich rozwiązań korzysta. Według danych z raportu 81% użytkowników nowoczesnych robotów sprzątających to osoby aktywne zawodowo, a 55% stanowią pary wychowujące dzieci. To grupa, która zwykle nie szuka technologii dla samej technologii, tylko sposobu na odzyskanie odrobiny kontroli nad dniem. Najlepiej takiego, który działa w tle i nie wymaga kolejnego planowania, aplikacji, instrukcji oraz narady domowej pod hasłem „kto dziś włączy robota”.

Ciekawie wypada także obraz samych polskich mieszkań. Raport dość skutecznie rozprawia się z wizją pustych, minimalistycznych apartamentów, po których urządzenia poruszają się jak po torze testowym. Aż 85% użytkowników iRobot dzieli dom z psem lub kotem, co oznacza codzienną walkę z sierścią, błotem, rozsypaną karmą i tym szczególnym rodzajem chaosu, który zwierzęta wnoszą z wdziękiem godnym arystokracji. 47% badanych wskazuje przy tym, że dzięki robotowi ma więcej czasu dla swojego pupila – czyli mniej czasu z odkurzaczem, więcej czasu z psem, który najpewniej i tak właśnie przyniósł do domu pół parku.

Podłogi też rzadko są tak proste, jak chciałyby katalogi. W polskich domach pojawiają się płytki ceramiczne i gres, wskazywane przez 49% badanych, panele drewniane obecne u 43% respondentów oraz panele laminowane u 40%. Do tego dochodzą dywany i wykładziny, które ma 23% badanych. Dla domowej automatyki to nie jest więc spacer po idealnie gładkiej powierzchni, tylko raczej mały test z przeszkodami: kafelki, próg, dywan, sierść, klocki, kabel, miska, a czasem coś, czego nikt nie chce zidentyfikować przed poranną kawą.

Dlatego oczekiwania wobec robotów sprzątających są dziś większe niż kilka lat temu. Użytkownik nie chce już wyłącznie urządzenia, które przejedzie po mieszkaniu mniej więcej losową trasą i zakończy dzień pod fotelem. Coraz ważniejsza staje się bezobsługowość: rozpoznawanie przeszkód, radzenie sobie z różnymi powierzchniami, unikanie dywanów podczas mopowania czy konstrukcja szczotek, które nie poddają się od razu w starciu z sierścią. Technologia ma być obecna, ale nienachalna. Działać tak, żeby nie trzeba było o niej myśleć częściej niż o zmywarce.

Badanie ABR Sesta dla iRobot zostało przeprowadzone metodą CAWI na przełomie stycznia i lutego 2026 roku na reprezentatywnej próbie 805 osób w wieku od 18 do 80 lat. Wnioski są dość proste, choć niekoniecznie banalne: Polacy nie rezygnują z porządku, ale zmieniają jego definicję. Czysty dom ma już nie tyle imponować gościom, ile pomagać domownikom nie zwariować. A to, wbrew pozorom, jest całkiem rozsądny kierunek rozwoju domowej technologii.