tag:blogger.com,1999:blog-76265256843792796102024-08-30T22:42:29.832+05:30With the Original Voice of 'Maheedhar' Planet Leaf...Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.comBlogger516125tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-62262645331572949712022-10-05T06:30:00.001+05:302022-10-05T06:30:00.228+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcJasA5yGVdBKZ1hH_XVWvsCnob8LWPbsM_NAuhyujBTN2rCDYlgKnM0l1Nk4CRGFJRbKYMG0IRGgE2gBgI2aRhdJfS5WJWKefsIHuRZJUSrrN2S3gjLVetaR4POs9_Qwq9C8Th-NYeuVfW6WtMPok_pdQzs2Cr2vfKQ32-r2rknJ7fPUJKcOafrOmjQ/s2469/13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2469" data-original-width="2000" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcJasA5yGVdBKZ1hH_XVWvsCnob8LWPbsM_NAuhyujBTN2rCDYlgKnM0l1Nk4CRGFJRbKYMG0IRGgE2gBgI2aRhdJfS5WJWKefsIHuRZJUSrrN2S3gjLVetaR4POs9_Qwq9C8Th-NYeuVfW6WtMPok_pdQzs2Cr2vfKQ32-r2rknJ7fPUJKcOafrOmjQ/s320/13.jpg" width="259" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>అత్యుత్తమ విద్య! భాగవతంలో చెప్పబడిన ‘సా విద్యా తన్మతిర్యయా!’ అంటే ఏంటి?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' దశమోధ్యాయం - విభూతి యోగం (27 – 32 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో పదవ అధ్యాయం, విభూతి యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, విభూతి యోగములోని 27 నుండి 32 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/bs3KpJUcTQA">https://youtu.be/bs3KpJUcTQA</a> ]</b></div><div><br /></div><div>శ్రీ కృష్ణుడు తన మహిమలను ఇలా వివరిస్తున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:43 - ఉచ్చైఃశ్రవసమశ్వానాం విద్ధి మామమృతోద్భవమ్ ।</b></div><div><b>ఐరావతం గజేంద్రాణాం నరాణాం చ నరాధిపమ్ ।। 27 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>గుఱ్ఱములలో నేను, అమృత సముద్రమును చిలకటం ద్వారా జనించిన ఉచ్చైఃశ్రవసమును. గజేంద్రములలో నేను ఐరావతమును, మరియు మనుష్యులలో రాజును.</b></div><div><br /></div><div>తన వైభవాన్నీ, మహిమనూ తెలియపరచటానికి, ప్రతి విభాగములో అత్యద్భుతమైన వాటిని పేరుపేరునా చెప్పటం కొనసాగిస్తున్నాడు, శ్రీ కృష్ణుడు. ఉచ్చైఃశ్రవసమనేది, దేవలోకాల్లో ఉన్న అత్యంత శ్రేష్ఠమైన రెక్కల గుఱ్ఱము. అది దేవరాజైన ఇంద్రుడికి చెందినది. అది తెల్లని రంగులో ఉంటుంది, మరియు విశ్వములో అత్యంత వేగవంతమైన గుఱ్ఱము. ఉచ్చైఃశ్రవసము, సముద్ర మధన లీలలో ఉద్భవించినది. ఐరావతము, ఇంద్రుని వాహనముగా ఉండే ఒక తెల్లని ఏనుగు. దానినే, అర్ధ-మాతాంగము అని కూడా అంటారు. అంటే, "మేఘాలలో ఉండే ఏనుగు" అని అర్థం. ఐరావతం, గజములన్నింటిలో అత్యుత్తమమైనది.</div><div><br /></div><div><b>01:47 - ఆయుధానామహం వజ్రం ధేనూనామస్మి కామధుక్ ।</b></div><div><b>ప్రజనశ్చాస్మి కందర్పః సర్పాణామస్మి వాసుకిః ।। 28 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఆయుధములలో వజ్రాయుధమును, ఆవులలో కామధేనువును, సంతానోత్పత్తికి కారణములలో, కామదేవుడైన మన్మథుడను,&nbsp; సర్పములలో వాసుకిని నేను.</b></div><div><br /></div><div>వృత్తాసురుడనే రాక్షసుడిని సంహరించడానికి, దధీచి మహాముని ఎముకలతో వజ్రాయుధాన్ని తయారు చేశారు. దేవేంద్రుడు ఆ వజ్రాయుధంతోనే, వృత్తాసురుడిని సంహరించాడు. సమస్త లోకాలలో కెల్లా, అన్ని ఆయుధాలలో అత్యంత శక్తివంతమైన ఆయుధం, వజ్రాయుధం. తన దగ్గర ఎల్లప్పుడూ ఉండే చక్రమూ, గద కంటే కూడా, ఆ వజ్రాయుధమునే భగవంతుని వైభవమునకు సూచికగా ఉదహరిస్తున్నాడు, భగవానుడు. మైథున క్రియ అనేది, మంచి సంతానం కోసం మాత్రమే చేసినప్పుడు, అది అపవిత్రమయినది కాదు. సంతానోత్పత్తి ద్వారా, మానవ జాతిని కొనసాగించటానికి అవసరమైన స్త్రీ-పురుషుల మధ్య ఆకర్షణ శక్తికి, మన్మధుడు కారణం. ఈ లైంగిక వాంఛకు మూలం, భగవంతుని యందే ఉంది. దీనిని ఇంద్రియ తృప్తి కోసం దుర్వినియోగం చేయకూడదు. కేవలం మంచి సంతానం పొందటం కోసమే ఉపయోగించుకోవాలి.</div><div><br /></div><div><b>03:04 - అనంతశ్చాస్మి నాగానాం వరుణో యాదసామహమ్ ।</b></div><div><b>పితౄణామర్యమా చాస్మి యమః సంయమతామహమ్ ।। 29 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నాగులలో నేను అనంతుడను; నీటిలో వసించే వాటిలో వరుణుడను. పితృగణములో నేను అర్యముడను; న్యాయ-ధర్మ పాలన అందిచే వారిలో, నేను యమధర్మరాజును.</b></div><div><br /></div><div>అనంతుడు అంటే, ఆది శేషుడు. ఇది విష్ణుమూర్తి శయనించే నాగుపాము. ఆయనకు పదివేల పడగలున్నాయి. ఆయన ప్రతియొక్క తలతో, భగవంతుని మహిమలను, సృష్టి ప్రారంభం నుండి గానం చేస్తూనే ఉన్నాడు. వరుణుడు అంటే, సముద్ర దేవత. అర్యముడు అంటే, అదితి యొక్క మూడవ పుత్రుడు. ఆయనను పితృగణముల నాయకునిగా పూజిస్తారు. యముడు అంటే, మృత్యు దేవత. ఈ జన్మలో ఆత్మ చేసిన వాటికి అనుగుణంగా, వచ్చే జన్మలో శిక్షలను, లేదా ఉత్తమగతులను, భగవంతుని తరపున అందిస్తాడు. అవి ఎంత భయంకరముగా, బాధాకరముగా ఉన్నా, తన ధర్మం నుండి కొద్దిగా కూడా తప్పడు. సంపూర్ణ దోషరహిత న్యాయమును అందించే వానిగా, ఆయన భగవంతుని యొక్క మహిమను ప్రకటిస్తున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>04:13 - ప్రహ్లాదశ్చాస్మి దైత్యానాం కాలః కలయతామహమ్ ।</b></div><div><b>మృగాణాం చ మృగేంద్రోఽహం వైనతేయశ్చ పక్షిణామ్ ।। 30 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>దైత్యులలో నేను ప్రహ్లాదుడను; అన్నింటినీ నియంత్రించే వాటిలో నేను కాలమును. నేనే, మృగములలో సింహమును, మరియు పక్షులలో గరుత్మంతుడనని తెలుసుకొనుము.</b></div><div><br /></div><div>మహాశక్తి శాలి అయిన రాక్షస రాజు హిరణ్యకశిపుడి పుత్రుడిగా, ప్రహ్లాదుడు జన్మించాడు. కానీ, అతను అతి గొప్ప విష్ణు భక్తులలో ఒకనిగా అయ్యాడు. అందుకే, రాక్షసులలో ప్రహ్లాదుడు భగవంతుని యొక్క విభూతిని ప్రకటిస్తున్నాడు. కాలమనేది, విశ్వములోని అత్యంత బలమైన, గొప్ప అస్థిత్వాలను కూడా లోబరుచుకుంటుంది. గంభీరమైన సింహము, అడవికి రారాజు, మరియు జంతువులలో భగవంతుని యొక్క శక్తి, సింహములో వ్యక్తమవుతుంటుంది. విష్ణు మూర్తి యొక్క దివ్య వాహనమైన గరుత్మంతుడు, పక్షులలో కెల్లా గొప్ప వాడు.</div><div><br /></div><div><b>05:11 - పవనః పవతామస్మి రామః శస్త్రభృతామహమ్ ।</b></div><div><b>ఝషాణాం మకరశ్చాస్మి స్రోతసామస్మి జాహ్నవీ ।। 31 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>పవిత్రమొనర్చే వాటిలో నేను వాయువును; శస్త్రధారులలో రాముడను. జల జంతువులలో మకరమును (మొసలి), మరియు ప్రవహించే నదులలో గంగా నదిని.</b></div><div><br /></div><div>ప్రకృతిలో ఉన్న వాయువు, పవిత్రమొనర్చే పనిని చక్కగా నిర్వర్తిస్తుంది. అది మలినమైన నీటిని నీటి ఆవిరిగా చేస్తుంది; భూమిపై ఉండే ఏదేనీ దుర్గంధమును తీసుకువెళ్ళిపోతుంది; ప్రాణవాయువైన ఆక్సిజన్ ను ఇచ్చి, అగ్నిని మండేట్టుగా చేస్తుంది. ఈ విధంగా అది ప్రకృతిలో ఒక గొప్ప పవిత్రమొనర్చే పదార్ధము. శ్రీ రామచంద్రప్రభువు, భూమిపై అత్యంత శక్తివంతులైన యోధులలో ఒకడు. ఆయన విల్లు అత్యంత ప్రాణాంతకాయుధము. అయినా, ఆయన ఒక్కసారి కూడా తను శాసించే ఉన్నత స్థాయిని దుర్వినియోగం చేయలేదు. తను ఆయుధం ఉపయోగించింది, మంచి కోసం మాత్రమే. అందుకే ఆయన శస్త్రధారులలో సర్వోన్నతుడు. రాముడు భగవంతుని అవతారము కూడా. అందుకే శ్రీ కృష్ణుడు, ఆయనను తనుగా సూచిస్తున్నాడు. భగవంతుని పాదముల నుండి పుట్టిన గంగా నది, ఒక పవిత్రమైన నది. అది స్వర్గ లోకముల నుండి భూమి పైకి దిగినది. ఎంతో మంది గొప్ప గొప్ప ఋషులు, ఆ నది యొక్క ఒడ్డున తపస్సునాచరిస్తుంటారు. సాధారణ నీటి లాగా కాకుండా, గంగా నది యొక్క నీళ్ళను ఒక బిందెలో పట్టి ఉంచితే, అది ఎన్ని సంవత్సరాలయినా పాడు కాదు. పూర్వ కాలంలో ఇది ఎంతో ప్రస్ఫుటంగా, గమనించదగినట్లుగా ఉండేది. కానీ, ఇప్పటి కాలంలో, కోట్ల లీటర్ల కాలుష్యకారకాలను గంగలో కలిపేయటం వలన, ఈ ప్రభావం కొంచం తగ్గింది. కానీ, ఎన్ని యుగాలు మారినా, గంగ తన స్వచ్ఛతను కొల్పోలేదు.</div><div><br /></div><div><b>07:02 - సర్గాణామాదిరంతశ్చ మధ్యం చైవాహమర్జున ।</b></div><div><b>అధ్యాత్మ విద్యా విద్యానాం వాదః ప్రవదతామహమ్ ।। 32 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ అర్జునా, నేనే సమస్త సృష్టికీ ఆది, మధ్య మరియు అంతమని తెలుసుకొనుము. విద్యలలో నేను ఆధ్యాత్మిక విద్యను, మరియు సంవాదములలో తర్కబద్ద నిర్ణయమును నేనే.</b></div><div><br /></div><div>సృష్టి చేయబడిన ఆకాశమూ, గాలీ, అగ్నీ, నీరు మరియు భూమి కలిపి సర్గ అంటారు. నేనే వీటన్నిటికీ సృష్టికర్తగా ఆది, స్థితికర్తగా మధ్యమ, మరియు లయకర్తగా అంతమును. కాబట్టి, సృష్టి, స్థితి మరియు లయ ప్రక్రియలను, భగవంతుని విభూతిగా పేర్కొనవచ్చు. విద్య అనేది, ఒక వ్యక్తి సంపాదించుకునే శాస్త్రపరమైన జ్ఞానము. శాస్త్రములు పద్దెనిమిది రకముల విద్యలను విశదీకరించాయి. వాటిలో, ప్రధానమైనవి పద్నాలుగు: "శిక్షా, కల్ప, వ్యాకరణం, నిరుక్తి, జ్యోతిషం, చ్చందస్సు - ఈ ఆరూ వేదాంగములు. ఋగ్వేదము, యజుర్వేదము, సామవేదము, అథర్వ వేదము - ఇవి నాలుగూ వేద శాఖలు. మీమాంస, న్యాయ, ధర్మ శాస్త్రములు, మరియు పురాణములూ కలిపి, మొత్తం పద్నాలుగు ప్రధాన విద్యలు." ఈ విద్యలు అధ్యయనం చేయటం వలన, బుద్ధి పెంపొందించబడి, జ్ఞానం వృద్ధి చేంది, ధర్మ మార్గ అవగాహన ఏర్పడుతుంది. అంతేకాక, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం అనేది, మనుష్యులను భౌతిక, ప్రాపంచిక బంధాల నుండి విముక్తి చేసి, వారికి అమరత్వమును ప్రసాదిస్తుంది. ఈ విధంగా, ఇది ఇంతకు ముందు చెప్పిన విద్యల కంటే ఉన్నతమైనది. ఇదే విషయం, శ్రీ మద్భాగవతం లో కూడా చెప్పబడింది: "సా విద్యా తన్మతిర్యయా" అంటే, భగవంతుని పాదారవిందముల పట్ల బుద్ధికి అనురక్తిని కలిగించేదే, అత్యుత్తమ విద్య అని క్షుణ్ణంగా వివరించబడి ఉంది. వాదోపవాదములు, మరియు తర్కములో జల్ప అంటే, తన అభిప్రాయం స్థిరపరచటం కోసం, ఎదుటివాని యొక్క మాటలలో లోపము పట్టుకోవటం. వితండము అంటే, సత్యముపై సరియైన చర్చకు అవకాశం ఇవ్వకుండా తప్పించుకుంటూ, అర్థంపర్థం లేకుండా వాదించటం. వాదము అంటే, చర్చకు తర్కబద్ధమైన ముగింపును ఇవ్వటం. ఆలోచనలను ఇచ్చిపుచ్చుకోవటానికీ, సత్యమును స్థిరపరచటానికీ, తర్కమే ప్రధాన ఆధారము. మానవ సమాజంలో జ్ఞానాన్ని సునాయాసంగా పెంపొందించుకోవటానికీ, మరియు ఉపదేశించటానికీ, తర్కబద్ధమైన స్పృహయే, మూలాధారం. విశ్వవ్యాప్తమైన తర్కబద్ధ సూత్రములే, భగవంతుని శక్తికి నిదర్శనం.</div><div><br /></div><div>09:39 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, శ్రీ కృష్ణుడు తన విభూతిని తెలియజేసే మరికొన్ని ఉపమానాలను తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/Ugkxb5aExZhW_CfVR0UgCuso9-atnYVHhOtS">https://www.youtube.com/post/Ugkxb5aExZhW_CfVR0UgCuso9-atnYVHhOtS</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-79848739166056005202022-08-31T06:00:00.001+05:302022-08-31T06:00:00.291+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjurJcGWnKsyCfqX_jeLrtdrSbYoDmdJdNhNfWP8QnEbe7pQheYgTHHjXQpO6dVJLxrY-8k4YKxDyV_r5zj7VGvS6a960UUjvpUHhoIzPzChCaDdgXLO3S30_ankWxYkm4x5YEaGCV1jPIYvnu1Jyeri5xCDrz3IKdWV2ppey6wHW3nSmTE7p-Fqvc77w/s2611/13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2611" data-original-width="1800" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjurJcGWnKsyCfqX_jeLrtdrSbYoDmdJdNhNfWP8QnEbe7pQheYgTHHjXQpO6dVJLxrY-8k4YKxDyV_r5zj7VGvS6a960UUjvpUHhoIzPzChCaDdgXLO3S30_ankWxYkm4x5YEaGCV1jPIYvnu1Jyeri5xCDrz3IKdWV2ppey6wHW3nSmTE7p-Fqvc77w/s320/13.jpg" width="221" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>దివ్య జ్ఞానం! ఆత్మ పూర్వ మరియు ప్రస్తుత కర్మబంధాల నుండి ఎప్పుడు విడుదల చేయబడుతుంది?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' దశమోధ్యాయం - విభూతి యోగం (01 – 05 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో పదవ అధ్యాయం, విభూతి యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, విభూతి యోగములోని 01 నుండి 05 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/qIKOgBKXbEk">https://youtu.be/qIKOgBKXbEk</a> ]</b></div><div><br /></div><div>భగవంతుని యొక్క వైభవోపేతమైన, మరియు దేదీప్యమానమైన మహిమలను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆయనపై ధ్యానం చేయటానికి సహాయముగా, అర్జునుడికి ఈ అధ్యాయము, శ్రీ కృష్ణుడిచే చెప్పబడినది. అర్జునుడి భక్తిని మరింత ఇనుమడింపచేయాలని, తన అనంతమైన మహిమలను మరింత వివరిస్తున్నాడు, శ్రీ కృష్ణుడు. భగవంతుడి ఉపదేశం విన్న తరువాత అర్జునుడు, శ్రీ కృష్ణుని యొక్క సర్వోన్నత స్థాయిని గురించి, తాను సంపూర్ణముగా విశ్వసిస్తున్నానని ప్రకటిస్తున్నాడు, మరియు శ్రీ కృష్ణుడే సర్వోత్కృష్ట పరమేశ్వరుడని, చాటిచెబుతున్నాడు. వినటానికి అమృతములా ఉండే ఆయన యొక్క కీర్తి విశేషాలను మరింత చెప్పమని, భగవంతుడిని ప్రార్ధిస్తున్నాడు. సమస్త పదార్ధములకూ కృష్ణుడే ఆది, మధ్య, అంతమూ కావున, ఉన్నదంతా ఆయన యొక్క శక్తి స్వరూపమే అని, శ్రీ కృష్ణుడు తెలియచేస్తున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>01:35 - శ్రీ భగవానువాచ ।</b></div><div><b>భూయ ఏవ మహాబాహో శృణు మే పరమం వచః ।</b></div><div><b>యత్తేఽహం ప్రీయమాణాయ వక్ష్యామి హితకామ్యయా ।। 1 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలుకుతున్నాడు: ఓ గొప్ప బాహువులు కలవాడా, నా దివ్య ఉపదేశాన్ని మళ్లీ వినుము. నీవు నా ప్రియ సఖుడవు కావున, నీ హితము కోరి, నేను నీకు వాటిని తెలియపరుస్తాను.</b></div><div><br /></div><div>తన మహిమలను వినటంలో అర్జునుడి గాఢమైన ఆసక్తిని చూసి, శ్రీ కృష్ణుడు సంతోషపడుతున్నాడు. ఇప్పుడతని ఆనందాన్ని మరింత పెంచటానికీ, మరియు ప్రేమయుక్త భక్తి పట్ల ఉత్సాహాన్ని ఇనుమడింపచేయటానికీ, తన యొక్క అధ్బుతమైన వైభవాలనూ, మరియు అనన్యమైన గుణములనూ ప్రకటిస్తానని, శ్రీ కృష్ణుడు చెబుతున్నాడు. ఇక్కడ ఆయన "ప్రీయమాణాయ" అన్న పదాలు వాడుతున్నాడు. కృష్ణుడు అర్జునుడిని ప్రియమైన సఖుడని పిలుస్తున్నాడు. అందుకే ఈ అత్యంత విశేషమైన జ్ఞానాన్ని, అర్జునుడికి తెలియపరుస్తున్నానని, చెబుతున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>02:38 - న మే విదుః సురగణాః ప్రభవం న మహర్షయః ।</b></div><div><b>అహమాదిర్హి దేవానాం మహర్షీణాం చ సర్వశః ।। 2 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>దేవతలకు గానీ, మహర్షులకు గానీ, నా మూల స్థానము తెలియదు. దేవతలకూ, మరియు మహర్షులకూ, మూల ఉత్పత్తి స్థానమును నేనే.</b></div><div><br /></div><div>ఒక తండ్రికి తన కుమారుల పుట్టుక, మరియు జీవితం తెలుస్తుంది. ఎందుకంటే, ఆయన ప్రత్యక్షంగా దాన్ని చూస్తాడు. కానీ, తన తండ్రి యొక్క పుట్టుక, మరియు బాల్యము, ఆయన కొడుకులకు తెలియదు. ఎందుకంటే, అవి వారి పుట్టుక కంటే ముందే జరిగి పోయినవి. అదే విధంగా, దేవతలూ మరియు ఋషులూ, భగవంతుని మూల స్థానము యొక్క నిజ స్వరూపమును అర్థం చేసుకోలేరు. ఎందుకంటే, భగవంతుడు, వీరు జన్మించటం కంటే ముందునుండే ఉన్నాడు. “ఈ జగత్తులో ఎవరికి మాత్రం స్పష్టత ఉంది? ఎవరు చెప్పగలరు ఈ విశ్వం ఎక్కడ పుట్టిందో? ఎవరు చెప్పగలరు ఈ సృష్టి ఎక్కడి నుండి వచ్చిందో? దేవతలనేవారు, సృష్టి తరువాత వచ్చారు. కాబట్టి, ఈ విశ్వం ఎక్కడినుండి ఉద్భవించిందో ఎవరికి తెలుసు?” అని వేదములు తెలియజేస్తున్నాయి. “భగవంతుడు దేవతలకు అవగతం కాడు. ఎందుకంటే, ఆయన వారి కంటే ముందు నుండే ఉన్నాడు.” అని ఈశనోపనిషత్తు పేర్కొన్నది. అయినా, తన ప్రియమిత్రుని భక్తిని పెంపొందించటానికి, ఇటువంటి నిగూఢమైన జ్ఞానాన్ని, ఇప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>04:10 - యో మామజమనాదిం చ వేత్తి లోకమహేశ్వరమ్ ।</b></div><div><b>అసమ్మూఢః స మర్త్యేషు సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే ।। 3 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నేను జన్మరహితుడను, మరియు ఆది లేనివాడిననీ, మరియు సర్వ లోక మహేశ్వరుడననీ తెలుసుకున్న మనుష్యులు, మోహమునకు గురికారు. వారు సమస్త పాపముల నుండీ విముక్తి చేయబడతారు.</b></div><div><br /></div><div>తనను ఎవ్వరూ తెలుసుకోలేరని చెప్పిన పిదప, ఇప్పుడు కొంతమందికి తాను తెలుసని అంటున్నాడు, శ్రీ కృష్ణుడు. ఎవరూ స్వంత ప్రయత్నం ద్వారా భగవంతుడిని తెలుసుకొనజాలరు. కానీ, భగవంతుడే ఎవరి మీదయినా కృప చేస్తే, ఆ అదృష్టవంతమైన జీవాత్మ, ఆయనను తెలుసుకోగలుగుతుంది. కాబట్టి, భగవంతుడిని తెలుసుకోగలిగిన వారంతా, ఆయన దివ్య కృప ద్వారానే దానిని సాధించగలిగారు. ఇంతకుముందు శ్రీ కృష్ణుడు, "నా యందే భక్తితో లగ్నమై ఉండే మనస్సుగలవారికి, నా దివ్య జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాను; దానితో వారు సునాయాసముగా నన్ను పొందుతారు." అని వివరించాడు. ఆయనే సర్వోన్నత దేవాది దేవుడని తెలుసుకున్న వారు, ఇక భ్రమకు లోను కారు. ఇటువంటి భాగ్యశాలి అయిన జీవాత్మలు, తమ పూర్వ, మరియు ప్రస్తుత కర్మబంధాల నుండి విడుదల చేయబడతారు, మరియు ఆయన పట్ల ప్రేమ యుక్త భక్తిని పెంపొందించుకుంటారు. జీవాత్మలకూ, మరియు తనకూ ఉన్న భేదాన్ని చెప్పటం కోసం, శ్రీ కృష్ణుడు తానే సర్వ లోక మహేశ్వరుడనని ప్రకటిస్తున్నాడు. "భగవంతుడు సమస్త ఈశ్వరులకే ఈశ్వరుడు; ఆయనే సర్వ దేవతలకూ దేవుడు. అందరు ప్రియమైన వారికీ ప్రియమైనవాడు; ఆయనే ఈ జగత్తును ఏలేవాడు, మరియు భౌతిక ప్రకృతి శక్తికి అతీతమైనవాడని, శ్వేతాశ్వర ఉపనిషత్తు పేర్కొంటుంది.</div><div><br /></div><div><b>06:01 - బుద్ధిః జ్ఞానమసమ్మోహః క్షమా సత్యం దమః శమః ।</b></div><div><b>సుఖం దుఃఖం భవోఽభావో భయం చాభయమేవ చ ।। 4 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>06:12 - అహింసా సమతా తుష్టిస్తపో దానం యశోఽయశః ।</b></div><div><b>భవంతి భావా భూతానాం మత్త ఏవ పృథగ్విధాః ।। 5 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>బుద్ధి కుశలతా, జ్ఞానమూ, ఆలోచనలో స్పష్టతా, దయా, నిజాయితీ, మనస్సు-ఇంద్రియ నిగ్రహణా, సుఖ-దుఃఖాలూ, జనన-మరణాలూ, భయము-ధైర్యమూ, అహింసా, సమత్వం, తృప్తీ, తపస్సూ, దానమూ, కీర్తి-అపకీర్తి మొదలగు, మనుష్యులలో ఉండే గుణములలోని వైవిధ్యములు వివిధములైనవి, నా నుండే జనించాయి.</b></div><div><br /></div><div>మానవ జాతిలో ఉద్భవించే వివిధ భావాలూ, ఉద్వేగాలూ, చిత్తవృత్తులన్నీ తన నుండే వస్తాయని, భగవంతుడు ప్రకటిస్తున్నాడు.</div><div>బుద్ధి అంటే సరియైన దృక్పథంలో విషయ-వస్తువులను విశ్లేషించ గల సామర్ధ్యము.</div><div>జ్ఞానము అంటే ఏది ఆధ్యాత్మికము, ఏది భౌతిక ప్రాపంచికమో వేరు చేయగల సామర్ధ్యము.</div><div>అసమ్మోహము అంటే అయోమయము, భ్రమ లేకుండుట.</div><div>క్షమా అంటే మనకు హాని చేసిన వారిని క్షమించగలిగే సామర్ధ్యము.</div><div>సత్యము అంటే సకల జనుల సంక్షేమం కోసం, నిజాన్ని ధైర్యంగా ప్రకటించడం.</div><div>దమము అంటే ఇంద్రియములను వాటి వస్తువిషయముల నుండి నిగ్రహించడం.</div><div>శమము అంటే మనస్సును నియంత్రించి, నిగ్రహించడం.</div><div>సుఖము అంటే ఆనందము, ఉల్లాసముల యొక్క అనుభూతి.</div><div>దుఃఖము అంటే కష్టము మరియు వేదన యొక్క అనుభూతి.</div><div>భవః అంటే 'నేను ఉన్నాను' అనే భావము.</div><div>అభావః అంటే మరణము యొక్క అనుభవము.</div><div>భయ అంటే రాబోయే కష్టాల మీద భయము.</div><div>అభయ అంటే భయము నుండి విముక్తి.</div><div>అహింసా అంటే మనసా, వాచా, కర్మణా ఏ ప్రాణిని కూడా బాధ పెట్టక పోవటం.</div><div>సమతా అంటే అనుకూల లేదా ప్రతికూల పరిస్థితులలో కూడా ఒక్కలాగే ఉండటం.</div><div>తుష్టి అంటే కర్మ ఫలంగా ఏది లభించినా, దానితో తృప్తి చెందటం.</div><div>తప అంటే వేద విహితముగా, ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం కోసం, స్వచ్ఛందంగా చేసే నిష్ఠలు.</div><div>దానము అంటే పాత్రత, లేక అర్హత కలిగిన వారికి ఇచ్చే దానము.</div><div>యశము అంటే, మంచి గుణముల చేత వచ్చే కీర్తి.</div><div>అయశము అంటే, చెడు గుణముల వలన వచ్చే అపకీర్తి.</div><div><br /></div><div>వ్యక్తులలో ఈ గుణములు, తాను అనుమతించిన మేర వ్యక్తమవుతుంటాయని, శ్రీ కృష్ణుడు పేర్కొంటున్నాడు. కాబట్టి, ఆయనే సర్వ ప్రాణుల యొక్క మంచి, మరియు చెడు స్వభావముల మూలము. ఇది విద్యుత్కేంద్రము ద్వారా సరఫరా చేయబడిన విద్యుత్-శక్తి, వివిధ రకాల ఉపకరణాలచే ఉపయోగించబడటం వంటిది. ఒకే విద్యుత్ శక్తి, వేరు వేరు ఉపకరణాల ద్వారా ప్రసరించినప్పుడు, వేరువేరు ఫలితములను ఇస్తుంది. ఒక దానిలో శబ్దాన్నీ, మరొక దానిలో వెలుగునూ, వేరొక దానిలో వేడిమినీ పుట్టిస్తుంది. వేర్వేరు రకాలుగా వ్యక్తీకృతమయినా, వాటి మూలాధారము ఒక్కటే. అదే, విద్యుత్కేంద్రము నుండి ఇవ్వబడిన విద్యుత్ శక్తి. అదే విధంగా, మన పూర్వ, ప్రస్తుత జన్మల పురుషార్థాన్ని బట్టి, భగవంతునిచే ఇవ్వబడిన శక్తి, మనలో మంచిగానో, లేదా చెడుగానో వ్యక్తమవుతుంది.</div><div><br /></div><div>09:33 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, సమస్త జీవులూ ఏ విధంగా అవతరించాయో, శ్రీ కృష్ణుడి వివరణలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxrOaIC7apFxWCMQv8izD8Pn8oTEozi_3L">https://www.youtube.com/post/UgkxrOaIC7apFxWCMQv8izD8Pn8oTEozi_3L</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-44603244692278742082022-08-29T11:32:00.004+05:302022-08-29T11:32:52.398+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOkbC71do-Rp_5MsxLs9mHKRMzHlDu_7tMGcZyAe_WT7j-miHZbAzYt6dCY9hOR_Gg8bMj-Jd3Wj8JpPyO_-nwt8xMGTEOxqNNEfuQ4kXnjor40iUbeQJMW6jIY0lm-S7Xh89AsZre2_OKOVDD23lV3mRwdabNQrDFZS6LTTf9GKjwWTxPVhOoIcGASg/s1537/Telugu%20Bhasha%20Dinotsavam%2029082022.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1537" data-original-width="1200" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOkbC71do-Rp_5MsxLs9mHKRMzHlDu_7tMGcZyAe_WT7j-miHZbAzYt6dCY9hOR_Gg8bMj-Jd3Wj8JpPyO_-nwt8xMGTEOxqNNEfuQ4kXnjor40iUbeQJMW6jIY0lm-S7Xh89AsZre2_OKOVDD23lV3mRwdabNQrDFZS6LTTf9GKjwWTxPVhOoIcGASg/s320/Telugu%20Bhasha%20Dinotsavam%2029082022.jpg" width="250" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;">ప్రపంచీకరణ వలన పిల్లలను ఆంగ్ల మాధ్యమములో చదివించటానికి ఎక్కువ మంది తల్లిదండ్రులు ఆసక్తి చూపుతున్నారు. ప్రస్తుతము కేవలం 27% మంది పిల్లలు మాత్రమే తెలుగు మాధ్యమములో చదువుతున్నారని వినికిడి, లెక్కలు కూడా అదే తెలియజెబుతున్నాయి. ప్రత్యేకించి టెలివిజన్ మాధ్యమాలలో పరభాషా పదాల వాడుక పెరిగిపోతున్నది. ఇలాగే కొనసాగితే తెలుగు వాడుకలో తగ్గిపోయి, మృతభాషగా మాత్రమే మారే ప్రమాదమున్నది.</div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>వ్యావహారిక భాషోద్యమ నాయకుడు గిడుగు రామ్మూర్తి జయంతిని తెలుగు భాషాదినోత్సవం (తెనుగు నుడినాడు) గా జరుపుకోవడం పరిపాటి. తెలుగులో వాడుక భాషా ఉద్యమ పితామహుడు, గిడుగు వెంకట రామమూర్తి (ఆగష్టు 29, 1863 - జనవరి 22, 1940) . గ్రాంథికభాషలో ఉన్న తెలుగు వచనాన్ని ప్రజల వాడుకభాషలోకి తీసుకు వచ్చి, నిత్య వ్యవహారంలోని భాషలో ఉన్న అందాన్నీ, వీలునూ తెలియజెప్పిన మహనీయుడు. ఆంధ్రదేశంలో వ్యావహారిక భాషోద్యమానికి మూలపురుషుడు. బహుభాషా శాస్త్రవేత్త, చరిత్రకారుడు, సంఘసంస్కర్త, హేతువాది. శిష్టజన వ్యవహారికభాషను గ్రంథరచనకు స్వీకరింపజేయడానికి చిత్తశుద్ధితో కృషిచేసిన అచ్చతెలుగు చిచ్చర పిడుగు గిడుగు. గిడుగు ఉద్యమం వల్ల ఏ కొద్దిమందికో పరిమితమైన చదువు వ్యావహారికభాషలో సాగి, అందరికీ అందుబాటులోకి వచ్చింది. పండితులకే పరిమితమైన సాహిత్యసృష్టి, సృజనాత్మకశక్తి ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ వీలైంది. గిడుగు రామ్మూర్తి జయంతి ఆగష్టు 29 ని “తెలుగు భాషా దినోత్సవం”గా జరుపుకుంటున్నాము.</div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-77636814378372879512022-08-29T06:00:00.001+05:302022-08-29T06:00:00.272+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8B-jbFFY63X4piXOva5za-VsLHryZto8PElr9P0tcyJFsO3jzYU4F3-G9hhLI8j8gHM4-G9wUS78IbNF9FyxtAj8p2JP4aS0aJM7IynpZVFBl5c5rfU_a2z6NUdSXmStdeyAY6efRp9jVe-6OgmcYUzqC96twplYr9JCs5XsVssybrqJjNeZ8L9mYXg/s2285/09.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1752" data-original-width="2285" height="245" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8B-jbFFY63X4piXOva5za-VsLHryZto8PElr9P0tcyJFsO3jzYU4F3-G9hhLI8j8gHM4-G9wUS78IbNF9FyxtAj8p2JP4aS0aJM7IynpZVFBl5c5rfU_a2z6NUdSXmStdeyAY6efRp9jVe-6OgmcYUzqC96twplYr9JCs5XsVssybrqJjNeZ8L9mYXg/s320/09.jpg" width="320" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>3500 ఏళ్ల నాటి భారతీయుడు ‘సుశ్రుతుడు’ ఎవరు?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>మన భారతదేశ చరిత్ర, ఎంతో ప్రాచీనమైనదీ, ప్రభావవంతమైనది. ప్రపంచదేశాలు నాగరికత అనే మాటకు ఆమడ దూరంలో ఉన్న సమయంలోనే, మన దేశం అత్యున్నత సంస్కృతితో, ఎన్నో విషయాలలో ముందంజలో ఉంది. భారతదేశంలో వైద్యం అంటే, నాటువైద్యం, మూలికల వైద్యం అనే హేళన భావం, పాశ్చాత్తులతో పాటు, మన స్వదేశీయులలో కూడా పేరుకుపోయింది. కానీ, గడచిన తరానికి తెలియని చరిత్ర, నేడు సాక్షాలతో సహా మన ముందుకు వచ్చి, మనల్ని సగర్వంగా ప్రపంచదేశాలలో నిలబెట్టింది. శస్త్ర చికిత్స అంటే, ఇంగ్లీషు వైద్యం అని భ్రమపడే మనకు, సామాన్య శక పూర్వమే ఎన్నో శస్త్ర చికిత్సలను చేసి, వాటికి సంబంధించి ఎన్నో గ్రంథాలను రచించి, అపర ధన్వంతరిగా పేరుగడించిన మహానీయుడు ‘సుశ్రుతుడు’. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, పాశ్చ్యాత్తులు సైతం శస్త్రవైద్య శిఖామణిగా కీర్తించిన సుశ్రుతుడి గురించీ, ఆయన వైద్య శాస్త్రంలో గడించిన ఘన కీర్తిని గురించీ, మనం మరచినా, విదేశీయులు మరువని ఆయన గొప్పదనం గురించీ, తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/nPnhEq_aL9Y">https://youtu.be/nPnhEq_aL9Y</a> ]</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>శరీరే జర్ఝరీ భూతే వ్యాధిగ్రస్తే కళేబరే ।</b></div><div><b>ఔషథం జాహ్నవీ తోయం వైద్యోనారాయణోహరిః ।।</b></div><div><br /></div><div>కృశించిపోయే లక్షణం గల వ్యాధిగ్రస్తమైన ఈ శరీరానికి నిజమైన ఔషధం గంగాజలమైతే, నారాయణుడే వైద్యుడు. శరీరం ధరించిన జీవుడు తనలోని జన్మాంతర పాప పంకిలాన్ని శుద్ధి చేసుకోవడం, ముఖ్య కర్తవ్యం. అందుకు పవిత్ర గంగాజల స్నానం, శ్రీహరి నామస్మరణ అనే ఈ రెండే సాధనాలు.</div><div><br /></div><div><b>ఓం ధన్వంతరయే ఔషధచక్ర నారాయణాయ నమః ।।</b></div><div><br /></div><div>ఆయుర్వేదానికి చెందిన శస్త్ర చికిత్సకుడిగా, అధ్యాపకుడిగా, అపర ధన్వంతరిగా పేరుగడించిన సుశ్రుతుడు, సామాన్య శక పూర్వం 6వ శతాబ్దంలో, వారణాసిలో జన్మించాడని కొన్ని గ్రంథాలు చెబుతుంటే,&nbsp; 9-10 వ శతాబ్దాలలో జీవించాడని, మరికొన్ని ఆధారాలు తెలియజేస్తున్నాయి. సుశ్రుతుడి జీవిత కాలంపై, భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. ఉత్తర భారత దేశంలోని, గంగానదీ తీరాన వెలసిన వారణాసి పట్టణంలో జన్మించిన సుశ్రుతుడు, విశ్వామిత్ర మహర్షి కుమారుడు, కాశీరాజైన ధన్వంతరి శిష్యుడు. ఆయన వద్ద నుండే, వైద్యశాస్త్రం అభ్యసించినట్టు చరిత్రకారులు పేర్కొన్నారు.</div><div><br /></div><div>సుశ్రుతుడు ప్రకృతి ఆరాధకుడు. జంతు, వృక్ష ప్రపంచాల మీద సుదీర్ఘమైన దృష్టి సారించి, అనేక అమూల్య అంశాలను వెలువరించాడు. సంవత్సరంలోని భిన్న ఋతువులలో, ఆయా వాతావరణాలకు అనుగుణంగా నడుచుకుని, వ్యాధిరహితంగా, ఆరోగ్యంగా ఎలా మెలగాలో వివరించాడు. ఏఏ కాలాలలో ఏ కూరగాయలూ, పండ్లూ తినాలో కూడా వివరించాడు. తృణధాన్యాలూ, పప్పుదినుసుల వాడకం గూరించి సోదాహరణంగా, పలు ఆసక్తికర అంశాలను తెలిపాడు. సుశ్రుతుడు తన గ్రంథ రచన ప్రారంభించక పూర్వమే, ప్రకృతితో అనుసంధానమై, వివిధ ప్రయోగాలు చేశాడు. ఏ ఏ మొక్క మానవునికి ఎన్నివిధాలుగా ఉపయోగపడుతుందో, కూలంకషంగా అధ్యయనం చేశాడు. అంతేకాదు, ఆయన పూర్తిగా అధ్యయనం చేసిన తరువాతే, తన శిష్యులకు బోధించేవాడు. ప్రాక్టికల్స్ కూడా దగ్గరుండి చేయించేవాడు. శస్త్ర చికిత్సకు ప్రాధాన్యతనిస్తూనే, వైద్య చికిత్సలో వాడే మూలికలనూ, క్షార పదార్థాలనూ, లోహాలను కూడా వర్గీకరించి, వివరించేవాడు. దాదాపు 14 రకాల బ్యాండేజీలను, ఆయా గాయాల తీవ్రత, స్థాయిలను బట్టి, వాటిని తయారుచేసే విధానాన్ని కూడా, తన గ్రంథంలో వివరించాడు.</div><div><br /></div><div>"శుశృత సంహిత" అనే ఆయుర్వేద గ్రంథం, ఆయుర్వేద వైద్యులకు లభించిన మొట్టమొదటి ప్రామాణిక గ్రంథం. దీనిని శుశృతుడు సంస్కృతంలో రచించాడు. ఈ "శుశృత సంహిత" లో మొత్తం, 184 అధ్యాయాలున్నాయి. దీనిలో మనిషి సాధారణంగా గురికాబడే వ్యాధులు, 1120 గా నిరూపింపబడింది. అలాగే, మానవ శరీర నిర్మాణం తీరుతెన్నుల గురించీ, ప్రతి అవయవ నిర్మాణం గురించీ, విపులంగా చెప్పబడింది. 700 పై బడిన ఔషధీ మొక్కల లక్షణ విశేషాలూ, ఏ వ్యాధికి ఏ మొక్క ఎలా ఔషధంగా ఉపయోగపడి, రోగాన్ని ఎలా తగ్గిస్తుందో, ఉదాహరణ పూర్వకంగా నిరూపించబడింది. 64 రకాల ఖనిజాల నుండి మందులను ఎలా తయారుచేసుకోవాలో, అందులో విపులీకరించబడింది. అంతేకాక, జంతు సంబంధమైన అవయవాల నుండి, 57 ఔషధాలను తయారుచేసే వైద్య విజ్ఞానం ఉంది. ఈ సుశ్రుత సంహితలో, సంపూర్ణ ఆయుర్వేద శస్త్రచికిత్సా విజ్ఞానం పొందుపరచబడి ఉంది.</div><div><br /></div><div>ఈ గ్రంథంలో ప్రధానంగా, రెండు భాగాలున్నాయి. మొదటిది పూర్వ తంత్రం కాగా, రెండవది ఉత్తర తంత్రం. ఈ గ్రంథంలో, ఆయుర్వేద శాస్త్రంలో చెప్పబడిన "అష్టాంగ హృదయం" కూడా వివరింపబడింది. అంతేకాక, ఈ గ్రంథంలో, 101 శస్త్ర పరికరాల గురించి కూడా, సుశ్రుతుడు వివరించాడు. ఈ గ్రంథం, అరబిక్ లోనే కాక, లాటిన్, తదితర విదేశీ భాషలలోకి కూడా అనువాదమైంది. వ్యాధిగ్రస్తమైన శరీరాన్ని, మూడు రకాలుగా విభజించి, వ్యాధికి పూర్వం, వ్యాధి గ్రస్తుడు అయినప్పుడూ, వ్యాధి నయం అయిన తర్వాత, రోగి శరీర తత్వాన్ని అవగాహన చేసుకోవాలనీ, ముఖ్యంగా ఆయా రోగులూ, శరీరతత్వాలనూ తెలుసుకుని, వారి శారీరక, మానసిక బలాలనూ, ఓర్పునూ పరిశీలించి, వైద్యం చేయాలని సూచించాడు. గర్భ నిరోధంతో పాటు, గర్భ ధారణకు కూడా అనువైన ఔషధాలనూ, యవ్వనోత్సాహానికి తగిన మందులనూ, తన ‘ములికా వైద్య ప్రకరణం’లో పేర్కొన్నాడు. సుఖప్రసవం కోసం, కొన్ని క్లిష్ట పరిస్థితులలో, సిజేరియన్ ఆపరేషన్ లను కూడా చేసిన మొట్టమొదటి వైద్యుడు, సుశ్రుతుడు.</div><div><br /></div><div>విరిగిన ఎముకలు అతికించడంలో, కంటి శుక్లాలను రూపుమాపడంలో, విశేష కృషి చేశాడు. ఆయుర్వేద వైద్యానికి శస్త్రచికిత్సను జోడించి, మానవులకు పరిపూర్ణ ఆరోగ్యాన్ని యివ్వడంలో, విపత్కర పరిస్థితుల్లో, తెగిన శరీరావయవాలను శస్త్రచికిత్స ద్వారా అతికించటంలో, అందెవేసిన చేయి సుశ్రుతుడిది. కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితమే, శస్త్రచికిత్సకోసం 120 రకాల వైద్య పరికరాలను సుశ్రుతుడు ఉపయోగించేవాడు. ఈయన ఎన్నో వేల సంవత్సరాల క్రితం రూపొందించిన "సందంశ యంత్రాలు", నేడు మన ఆధునిక శస్త్రవైద్యులు ఉపయోగించే spring forceps, dissection and dressing forceps లకు తొలి నమూనాలుగా చెప్పవచ్చు. సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో జీవించడానికి, అందరికీ ప్రయోజనకరమైన అనువైన విధానాలతో, తేలికగా అర్థం చేసుకునే విధంగా, ఈ గ్రంథ రచన చేశాడు. ఈ రోజున కూడా, వైద్య సమాచారం నిమిత్తం, ఒక బంగారు నిధి తరహాలో ఈ గ్రంథం ఉపయోగపడుతుందనడంలో, ఎటువంటి సందేహం లేదు.</div><div>సుశ్రుతుడి వైద్యానికి సంబంధించిన ఒక కథ, ఆయన వైద్య విజ్ఞానానికి మచ్చుతునక. అత్యవసరమైన పనిమీద ఒక వ్యక్తి అడవిలో ప్రయాణిస్తుండగా, మార్గమధ్యంలో, అకస్మాత్తుగా ఒక ప్రమాదం జరిగి, అతని ముక్కు తెగిపడింది. రక్తం విపరీతంగా కారుతుండగా, తెగిన ముక్కు భాగాన్ని అరచేతిలో పట్టుకుని, సమీపంలోని ఒక ఋషి ఆశ్రమానికి చేరుకుని, తలుపు తట్టాడు. అది సుశ్రుతుడి ఆశ్రమం.</div><div><br /></div><div>అర్థరాత్రివేళ సుశ్రుతుడు నిద్రనుంచి మేల్కొని తలుపు తీసి చూస్తే, ఆ యాత్రికుడు ముఖమంతా రక్తసిక్తమై, రొదిస్తూ కనిపించాడు. అతడి ముక్కు తెగి వుండడాన్ని సుశ్రుతుడు గమనించాడు. ముందుగా అతడికి ధైర్యం చెప్పి, లోపలికి తీసుకు వెళ్ళి, వైద్యం మొదలుపెట్టాడు. నీటితో అతడి గాయాన్ని కడిగి, మూలికా రసం అద్దాడు.&nbsp; ఆ రోజుల్లో మనిషికి మత్తు కలిగించే మందులు లేవు. అందుకే అతనికి మత్తునిచ్చే నిమిత్తం, ఒక చిన్న గిన్నెడు సుర అంటే, మద్యాన్నిచ్చాడు. అతడు నెమ్మదిగా స్పృహ కోల్పో యిన తరువాత, అతి సూక్ష్మమైన కత్తులూ, సూదులతో చికిత్సను ప్రారంభించాడు. ఒక ఆకుతో అతని ముక్కును కొలిచి, అతి చిన్నదైన, పదునైన కత్తిని వేడిచేసి, దవడ భాగం నుంచి కొంత మాంసభాగాన్ని తీసుకున్నాడు. దానిని రెండు ముక్కలుగా చేసి, బహు జాగ్రత్తగా అతని ముక్కు పుటలలో అమర్చాడు. అలా ముక్కు ఆకారాన్ని సరిచేసి, బియ్యపు పిండిని అద్ది, చందనపు పట్టు వేశాడు. దానిమీద బూరుగు దూదిని పెట్టి, ఔషధ నూనెను పోసి, చక్కగా కట్టు కట్టాడు. వనమూలికల నుంచి సేకరించిన మిశ్రమ నూనె బాగా పనిచేసింది. రెండు రోజుల్లోనే, అతడు నెమ్మదిగా కోలుకున్నాడు. అతను ఆహార, విహారాల్లో ఏ విధంగా మసలుకోవాలో, ఏయే మందులు సేవించాలో, తగు జాగ్రత్తలను తెలియజేసి పంపించాడు.</div><div><br /></div><div>ఆనాటి కాలంలోనే, ప్లాస్టిక్ సర్జరీలూ, సిజేరియన్ లూ, ఎటువంటి శస్త్ర చికిత్సనైనా సునాయాసంగా చేయడమే కాక, ఆ వైద్యాన్ని తరువాత తరాలకు కూడా గ్రంథం రూపంలో అందించిన మహానీయుడు, సుశ్రుతుడు. ఆయన రచించిన గ్రంథాలు కొన్ని ఆ కాలంలోనే, టిబెట్ ప్రాంతానికి తరలివెళ్ళాయి. ఆయన వైద్య సంప్రదాయానికి చెందిన శల్య చికిత్సకులు ఉండేవారనీ, వారు ఉపయోగించిన శస్త్ర పరికరాల చిత్రపటములే కాక, ఆయా పరికరాలలో కొన్ని, పురావస్తు పరిశోధకులకు లభించాయి. సామాన్య శక పూర్వం 8 వ శతాబ్దానికి చెందిన ఆయన గ్రంథం, "అమృత అష్టాంగ హృదయ గుహ్యోపదేశ తంత్రం", ఈ రోజున మన దేశంలో లభించదు. అయినప్పటికీ, ఆ గ్రంథ అనువాదం, టిబెట్ లో "గుష్టి" అంటే, ‘నాలుగు వైద్య శాస్త్ర తంత్రములు’ అనే పేరుతో లభిస్తున్నాయి. సుశ్రుతుడూ, చరకుడూ సృజించిన వైద్య విధానాలు, సామాన్య శక పూర్వ కాలంలోనే, అగ్నేయాసియా, ఉత్తర ఆసియా, మధ్య ప్రాచ్య దేశాలలో బాగా వాడుకలోవున్నాయని, రూఢి అయింది.</div><div><br /></div><div>ఇటీవలి కాలంలో కూడా, నూతన మిలీనియం సందర్భంగా, 2000వ సంవత్సరంలో, బ్రిటన్ లోని వైద్య శాస్త్ర అంతర్జాతీయ సంస్థ, ఒక జాబితాను వెలువరించింది. అందులో ప్రపంచ ప్రసిద్ధి పొందిన శస్త్ర చికిత్స వైద్యుల ఫోటోలతో సహా, వారి వివరాలను పొందుపరిచారు. ఆ జాబితాలో తొలి చిత్రం, ఆచార్య శుశృతునిది కావడం, గమనార్హం. అంతేకాకుండా, ఆయనను ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి శస్త్రవైద్య శిఖామణిగా పేర్కొనడం కూడా, గమనార్హం. అంతటి మహనీయుడిని మనం మరచిపోవడం, తగిన గుర్తింపునివ్వకపోవడం, మన చరిత్రకు మాయని మచ్చ మాత్రమే కాదు.. మన భారత దేశానికీ, మనకూ సిగ్గుచేటు కూడా. మన పూర్వీకుల అత్యున్నత మేధోశక్తినీ, వారి విజ్ఞానాన్నీ సగర్వంగా చాటి చెబుదాం.. మన సనాతన ధర్మాన్ని కాపాడుకుందాం..</div><div><br /></div><div>జై హింద్..</div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxIGqL_H0urzYNhuSXWBZGT0XTGkUfPVeK">https://www.youtube.com/post/UgkxIGqL_H0urzYNhuSXWBZGT0XTGkUfPVeK</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-48448741084985211602022-08-15T06:00:00.001+05:302022-08-15T06:00:00.207+05:30<p style="text-align: center;">&nbsp;<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-7L0wVn89qf9R98yCJKhwLqp_uqDvhMezzPfkHPBmsAtf0q6OYDthaTuYUJdASNc2ObqXuSoZqlV9o44CFvpgGh2bH5k6ZBHly7GvYLnPBcv1P_lk-eupI1ClQGFILq9c7YYvSYbp-DQsvWS6FGIBCRBCRyRTD7YdnoN2MlTa1J2btak_dFUnnXS4dw/s2160/Lord%20Shiva%20Art.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="2160" data-original-width="2040" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-7L0wVn89qf9R98yCJKhwLqp_uqDvhMezzPfkHPBmsAtf0q6OYDthaTuYUJdASNc2ObqXuSoZqlV9o44CFvpgGh2bH5k6ZBHly7GvYLnPBcv1P_lk-eupI1ClQGFILq9c7YYvSYbp-DQsvWS6FGIBCRBCRyRTD7YdnoN2MlTa1J2btak_dFUnnXS4dw/s320/Lord%20Shiva%20Art.jpg" width="302" /></a></p><p></p><div style="text-align: justify;"><b>‘బింబిసారుడు’ ఎవరు? బింబిసారుడికీ, బుద్ధుడికీ సంబంధం ఏంటి? బింబిసారుడి మరణం వెనుక దాగిన రహస్యం!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>ఉత్తర భారతదేశంలో, మొట్టమొదటి సామ్రాజ్యం అయిన మగధ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన చక్రవర్తి, బింబిసారుడు. అప్పటి వరకూ ఉన్న మగధ రాజ్యాన్ని సువిశాల సామ్రాజ్యంగా విస్తరించి, కీర్తిని గడించాడు. తన 15వ ఏటనే రాజుగా సింహసనాన్ని అధిష్టించి, యుద్ధభేరిని మ్రోగించిన చరిత్ర ఆయనది. 37 సంవత్సరాలపాటు సుదీర్ఘ పాలన కొనసాగించిన మగధ సామ్రాజ్యపు మొదటి రాజుగా, చరిత్ర పుటల్లో స్థానం సంపాదించుకున్న అరి వీర పరాక్రముడు, బింబిసారుడు. బౌద్ధులూ, జైనులూ తమ వాడిగా చెప్పుకునే బింబిసారుడు ఎవరు? మగధ రాజ్యాన్ని, మగధ సామ్రాజ్యంగా ఎలా విస్తరించాడు? రాజ్యాలను స్వాధీన పరచుకోవడానికి, బింబిసారుడు అవలంభించిన పద్ధతులేంటి? బింబిసారుడిని తన కోడుకు ఎందుకు ఖైదు చేశాడు? తన మరణం వెనుక దాగిన రహస్యం ఏంటి - వంటి ఉత్సుకతను రెకేత్తించే అంశాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి:&nbsp;<a href="https://youtu.be/7r7uzdorrrE">https://youtu.be/7r7uzdorrrE</a>&nbsp;]</b></div><div><br /></div><div>మగధ రాజ్యానికి సంబంధించిన ప్రస్థావన, మన ఐతిహాసిక యుగాలైన రామాయణ, మహాభారతాల్లో కనిపిస్తుంది. మగధను పాలించిన మొదటి పాలకుడు బృహద్రధుడని, మన పురాణాలలో తెలియజేయబడింది. అయితే, ఈ వంశానికి చెందిన రాజులలో, జరాసంధుడు గొప్ప రాజుగా కీర్తి గడించాడు. రాక్షస ప్రవృత్తి కలిగిన జరాసంధుడు 17 సార్లు దండెత్తి ఓడిపోయినా, కృష్ణుడతడిని నేరుగా చంపకుండా, భీముడిచేత ఎందుకు చంపించాడు? జరాసంధుడికి సంబంధించన పూర్తి వివరాలను మన గత వీడియోలో వివరించాను. ఆ వీడియోను చూడాలనుకునే వారికోసం, దాని లింక్ క్రింద డిస్క్రిప్షన్ లో పొందుపరుస్తున్నాను. జరాసంధుడు గిరివ్రజను రాజధానిగా చేసుకుని రాజ్యపాలన చేశాడు. బృహద్రధుడి వంశంలో చివరి పాలకుడు రిపుంజయుడు. అధికార వాంఛతో రిపుంజయుడిని చంపిన అతడి మంత్రి పులికుడు, తరువాత ప్రద్యోత వంశాన్ని స్థాపించాడు. వారు 138 సంవత్సరాలు పాలించిన తరువాత, మగధ రాజ్యం శిశునాగుల వశమైంది. వారిలో 5వ పాలకుడు బింబిసారుడని, మన పురాణాలు పేర్కొన్నాయి.</div><div><br /></div><div>అయితే, బౌద్ధ గ్రంథాల్లో మాత్రం, రిపుంజయుడిని బింబిసారుడు హతమార్చి, హర్యాంక వంశాన్ని స్థాపించినట్లు తెలుస్తోంది. బింబిసారుడి తండ్రి భాటియా, మగధ రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్న సమయంలో, అంగ రాజ్యంపై దండెత్తి ఓడిపోయాడు. ఆ సమయంలోనే, మగధ రాజ్యానికి రాజయ్యాడు బింబిసారుడు. అప్పటికి తన వయస్సు కేవలం 15 సంవత్సరాలు. ప్రస్తుత భారతదేశంలో ఉన్న దక్షిణ బీహార్ ప్రాంతమే, ఒకప్పటి మగధ రాజ్యం. బింబిసారుడు అన్ని యుద్ధ విద్యలలోనూ ఆరితేరి, బలిష్టమైన సైన్యాన్ని సమకూర్చుకుని, రాజ్య విస్తరణకు ముందడుగు వేశాడు. తన తాతగారైన హర్యాంకుడి పేరు మీదుగా, హర్యాంక వంశాన్ని స్థాపించాడు. బింబిసారుడు మొట్ట మొదట యుద్ధ భేరి మ్రోగించింది, అంగ రాజ్యం పైనే. తన తండ్రిని ఓడించిన బ్రహ్మదత్తుడితో యుద్ధం చేసి, అంగ రాజ్యాన్ని చేజిక్కించుకుని, తన కుమారుడైన అజాత శత్రుకు అప్పగించాడు బింబిసారుడు. మగధ రాజ్యంలో విదేశీ వాణిజ్యాన్ని అభివృద్ధి చేయడానికి, బంగాళాఖాతం సమీపంలో ఉన్న అంగ రాజ్యం ఎంతో దోహదపడింది. నావికా దళాన్ని కూడా ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు బింబిసారుడు.</div><div><br /></div><div>సైన్యాన్ని మరింత పటిష్ట పరుచుకున్న తరువాత, తన దృష్టిని భారత ఉపఖండంలోని ఇతర శక్తివంతమైన రాజ్యాల వైపు మళ్ళించాడు. బింబిసారుడు చాలా సమర్ధుడైన సైనికాధికారి. తన సైనిక దళాల పరిమితుల గురించి తెలిసిన అతను, తన రాజ్య పరిధిని పెంచుకోవడానికి యుద్ధాలలో లొంగని రాజ్యాలను, వివాహ సంబంధాలతో దక్కించుకునేవాడు. బింబిసారుడు గొప్ప యోధుడు, రాజ నీతిజ్ఞుడు, సామ్రాజ్య విస్తరణ కాంక్షకలిగినవాడు. సామ, దాన, భేద, దండోపాయాలతో, రాజ్యాలను సొంతం చేసుకునేవాడు. వాటిలో భాగంగానే, రాకుమార్తెలను వివాహం చేసుకుని, వరకట్నంగా రాజ్యాలను పొందేవాడు. బింబిసారుడి మొదటి భార్య, కోసల మహాదేవి. ఈమె కోసల రాజైన ప్రసేనజిత్తు సోదరి. ఈమెను వివాహం చేసుకోవడం ద్వారా, లక్ష నాణాల ఆదాయం వచ్చే కాశీ రాజ్యాన్ని వరకట్నంగా పొందాడు.</div><div><br /></div><div>బింబిసారుడి రెండవ భార్య, చెల్లన. ఈమె వజ్జి రాజు చేటకుడి కుమార్తె. ఇతడు లిచ్చవి తెగకు చెందినవాడు. మూడవ భార్య, విదేహ రాకుమార్తె వాసవి. ఇక నాలుగవ భార్య, ముద్రరాజు కుమార్తె ఖీమ. అయితే, మహావగ్గ అనే బౌద్ధ గ్రంథంలో, బింబిసారుడికి దాదాపు 500 మంది భార్యలున్నట్లు, పేర్కొనబడింది. బౌద్ధ రచనలలో, గౌతమ బుద్ధుడు తన జీవితంలో ఎక్కువ కాలం, మగధ సామ్రాజ్యంలోనే గడిపాడని చెబుతారు. బింబిసారుడు పాలించిన కాలంలోనే, బౌద్ధమత వ్యవస్థాపకులైన గౌతమబుద్ధుడూ, జైన మత వ్యవస్థాపకులైన మహావీర వర్ధమానులిద్దరూ, తమ బోధనలను ప్రారంభించారు. బింబిసారుడికి బౌద్ధం, మరియు జైన రచనలలో చాలా ప్రాముఖ్యత ఇవ్వబడింది. బౌద్ధ, జైన మతాలు రెండూ, ఈయనను తమ మతస్థుడిగానే చెప్పుకుంటాయి. బింబిసారుడిని జైన గ్రంథాలలో, శ్రైనిక్ అని పిలిచేవారు. అందుకు కారణం, ఎటువంటి పరిస్థితుల్లో అయినా యుద్ధానికి సంసిద్ధంగా ఉండే సైన్యాన్ని కలిగి ఉండేవాడట, బింబిసారుడు. అతడు ధైర్యవంతుడు మాత్రమే కాదు.. పొరుగు రాజ్యాలతో సామరస్య పూర్వక సంబంధాలను కొనసాగించే సహృదయుడు.</div><div><br /></div><div>మగధ సామ్రాజ్యపు మొదటి రాజధాని, రాజగృహ. దీనిని రాజ్ గిర్, గిరివ్రజా అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది ఇప్పటికీ జైనులకు పవిత్ర తీర్థ యాత్రా స్థలంగా కొలువుదీరి ఉంది. తరువాతి కాలంలో, మగధ రాజధానిని, పాటలీపుత్రకు మార్చారు. మగధ సామ్రాజ్యపు సింహాసనాన్ని అధిరోహించడానికి, బింబిసారుని కుమారుడైన అజాతశత్రు, తన తండ్రిని ఖైదు చేయించాడు. అయితే, జైన మరియు బౌద్ధ చారిత్రక రచనల ప్రకారం, బింబిసారుని మరణంపై విభిన్న అభిప్రాయాలున్నాయి. జైన గ్రంథాల్లో, ఖైదు చేయబడిన బింబిసారుడు, అవమానం తట్టుకోలేక విషం తాగి మరణించినట్లు, పేర్కొన్నాయి. బౌద్ధ గ్రంథాలు, అజాత శత్రు, బుద్ధుడికి దుష్ట బంధువైన దేవదత్త ప్రభావంతో, తన తండ్రిని చంపాడని చెబుతున్నాయి. బింబిసారుడు సామాన్యశక పూర్యం, 491 లో మరణించాడు. మగధ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించి, 37 సంవత్సరాలు పాలించిన సమర్ధుడైన నాయకుడిగా, చరిత్రలో సుస్థిర స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నాడు బింబిసారుడు.</div><div><br /></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/UgkxZTQkua3G4J68qRHGwxDJUjccFN_U9Xpd">https://www.youtube.com/post/UgkxZTQkua3G4J68qRHGwxDJUjccFN_U9Xpd</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-37442488241719341302022-08-13T06:00:00.002+05:302022-08-14T13:47:22.735+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMTEoaNP89CTc2vpDqraepiWrfbJgu4DzUHZDS-In43PmsFmGum-f2z3luSmgc3E-3NR1UbnFuqgWlq2bF2yJqwYNuKGdmWfcDowiKQvnaG6TzOWb4yl5pb9lnomBw-EhWD45us1jiV3wlZSvBDUL6LLyKUohaL0L0SEi1O_LOpgckIrkXgn_24N0ALA/s5124/01%20Toli%20Ekadashi%20Annamayya%20with%20Bala%20Venkateshwara.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="5124" data-original-width="4096" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMTEoaNP89CTc2vpDqraepiWrfbJgu4DzUHZDS-In43PmsFmGum-f2z3luSmgc3E-3NR1UbnFuqgWlq2bF2yJqwYNuKGdmWfcDowiKQvnaG6TzOWb4yl5pb9lnomBw-EhWD45us1jiV3wlZSvBDUL6LLyKUohaL0L0SEi1O_LOpgckIrkXgn_24N0ALA/s320/01%20Toli%20Ekadashi%20Annamayya%20with%20Bala%20Venkateshwara.jpg" width="256" /></a></div><p><b style="text-align: justify;">తిరుమలలో&nbsp;<b>వేం</b>కటేశ్వరునికి ఆనందనిలయం కట్టించిన తొండమాన్ చక్రవర్తి!</b></p><div style="text-align: justify;"><div><b><br /></b></div><div><b>"వేంకటాద్రి సమం స్థానం బ్రహ్మండే నాస్తి కించన</b></div><div><b>&nbsp; వేంకటేశ నమోదేవో న భూతో న భవిష్యతి" అన్నది జగమెరిగిన సత్యం..</b></div><div><b><br /></b></div><div style="text-align: left;"><b>[వేంకటేశ్వర పద్మావతీ కల్యాణం 3 యుగాల చరిత్ర రహస్యాలు!&nbsp;<a href="https://youtu.be/Oteo6hAa0IY">https://youtu.be/Oteo6hAa0IY</a>]</b></div><div><br /></div><div>ప్రస్తుతం కాంచీపురంగా పిలువబడే ఒకప్పటి తొండై మండలం సామ్రాజ్యానికి అధిపతి, తొండమానుడు. ఒకరోజు తొండమానుడు ఓ మధుర స్వప్నాన్ని కన్నాడు. ఆ కలలో విష్ణుమూర్తి కనిపించి ఇలా చెప్పాడు..</div><div><br /></div><div>''భక్తా, పూర్వజన్మలో నీ పేరు రంగదాసు. నీకు స్త్రీ వ్యామోహం లేకుండా చేసి, నిన్ను మహారాజుగా చేశాను. క్రమంగా మన మధ్య బాంధవ్యం పెరిగింది. అనుబంధం పెనవేసుకుంది. ప్రస్తుతం నేను వేంకటేశ్వరునిగా శేషాచలమున స్థిర నివాసం ఏర్పరచుకో దలచాను. కలియుగం అంతమయ్యే వరకూ, వేంకటేశ్వరుని అవతారంలో కొండ మీదే ఉంటాను. కనుక నువ్వు నా కోసం ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించాలి. శ్రీ వరాహస్వామి, పుష్కరిణి పక్కన ఆలయ నిర్మాణం కోసం, స్థలం కేటాయించాడు. అక్కడ నువ్వు వెంటనే ఆలయాన్ని కట్టించు..'' అని అన్నాడు.</div><div><br /></div><div>వేంకటేశ్వరుని మాటలు విన్న తొండమానుడు - ''సంతోషం స్వామీ, గొప్ప మాట సెలవిచ్చారు.. తమరు కోరిన విధంగానే తక్షణం ఆలయం నిర్మిస్తాను..'' అని బదులిచ్చాడు.</div><div><br /></div><div>అంతటితో తొండమానుడికి మెలకువ వచ్చేసింది. ఇక ఆతనికి ఆకాశంలో తెలి పోతున్నట్టుగా ఉంది. స్వామి వారు తనకు స్వప్న దర్శనం ఇవ్వడం అంటే, సామాన్యమైన సంగతి కాదు. పైగా, తనకో గుడి కట్టించమంటూ బృహత్తర బాధ్యతను అప్పజెప్పాడు. అది కేవలం కలగా అనిపించ లేదు. వేంకటేశ్వరుడు ప్రత్యక్షమైనట్టే ఉంది. స్వయంగా చెప్పిన భావనే కలిగింది. సంతోషంతో మురిసి పోయాడు. శ్రీనివాసుని కోసం ఆలయం నిర్మించేందుకు ఆప్తులతో చర్చించాడు, ప్రణాళిక రచించాడు.</div><div><br /></div><div>తొండమానుడు వెంటనే విశ్వకర్మను రప్పించాడు. మంచి ముహూర్తం చూసి, ఆలయ నిర్మాణం కోసం పునాదులు వేయించాడు. కేవలం దేవాలయం, గర్భగుడి, ధ్వజ స్థంభంతో సరిపెట్టకుండా, బ్రహ్మాండంగా కట్టించాలని అనుకున్నాడు. తొండమానుడు అనుకున్నట్టుగానే, అనతి కాలంలోనే దేవాలయ నిర్మాణం పూర్తయింది. విశాలమైన పాకశాల, సువిశాలమైన గోశాల, గజ శాల, అశ్వ శాల, బంగారు బావి, మంటపాలు, ప్రాకారం, గోపురం - ఇలా అనేక గదులతో ఆలయం బహు గొప్పగా రూపొందింది.</div><div><br /></div><div>ఆలయం అపురూపంగా ఉంటే సరిపోతుందా? గుడిని చేరడానికి మార్గం సుగమంగా ఉండాలి కదా. అందు కోసం, కొందరు భక్తులు శేషాచలం చేరడానికి రెండు వైపులా దారులు ఏర్పరచారు. సోపానాలు నిర్మించారు. మార్గ మధ్యంలో, అక్కడక్కడా మంటపాదులు నిర్మించారు.</div><div><br /></div><div>ఆలయ నిర్మాణం, గుడికి వెళ్ళే రహదారి, సోపానాలూ పూర్తయిన తర్వాత, విషయాన్ని వేంకటేశ్వరునికి తెలియజేశాడు తొండమానుడు. వేంకటేశ్వరుడు ఈ వర్తమానాన్ని సవివరంగా ముల్లోకములకు తెలియ పరిచాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, ఇతర దేవతలు అందరూ కలసి, శేషాచలం చేరుకున్నారు. శుభ ముహూర్తం చూసి, వేంకటేశ్వరుడు పద్మావతీ సమేతుడై, ఆలయమున ఆనంద నిలయంలోకి ప్రవేశించాడు. అది అద్భుతమైన, అపురూపమైన వేడుక. అత్యంత కమనీయంగా, రమణీయంగా జరిగింది. ఆ వేడుకను చూడటానికి, రెండు కళ్ళూ చాలవు.</div><div><br /></div><div>వేంకటేశ్వరుడు ఆలయంలోకి ప్రవేశించే సమయంలో, దేవతలు పూవులు జల్లారు. అతిధులకు పంచ భక్ష్య పరమాన్నాలతో విందు భోజనం ఏర్పాటుజేశారు. దక్షిణ, తాంబూలాదులు ఇచ్చారు. వస్త్రాలూ, ఆభరణాలూ సమర్పించారు. ఆ విధంగా దేవతలందరినీ సగౌరవంగా సత్కరించి పంపారు.</div><div><br /></div><div>తిరుమల వేంకటేశ్వరుని ఆలయ వివరాలు పురాణాల్లో ఈ విధంగా ఉన్నాయి. మొత్తానికి తొండమానుడు కట్టించిన దేవాలయాన్ని, చోళులు అభివృద్ధి చేశారు. తర్వాత పల్లవ రాజులు, తంజావూరు చోళులు, విజయ నగర రాజులూ, దేవాలయాన్ని మరింత తీర్చిదిద్దారు.</div><div><br /></div><div><b>[తిరుమలలో దాగిన రహస్య తీర్థాల మాహాత్మ్యం!&nbsp;<a href="https://youtu.be/NP3o-Ynr15w">https://youtu.be/NP3o-Ynr15w</a>]</b></div><div><br /></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/Ugkxm6L3s1Xkyw4ZzuDqYphTpg17xHCfSPYU">https://www.youtube.com/post/Ugkxm6L3s1Xkyw4ZzuDqYphTpg17xHCfSPYU</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-19655186339212641522022-08-10T06:00:00.001+05:302022-08-10T06:00:00.235+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1uBpxotqhDOwbEXK-eg5kgoguClfSwac59TmVqfLwjV41SvGY1241zKe3GyeY7b6PNaDZJu9DcrKPwkvdUk6Y8ZFIDUNTlLXEjTFJZrNzfw9MZBu3fE-x7IIyOEpmOAFA4MuGB5B0B909ERhGb41xYBeLwUgoaw-idZcHN0yEs5Muih7sfnizYuIaLA/s3296/Krishna%20Close%202.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3296" data-original-width="3296" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1uBpxotqhDOwbEXK-eg5kgoguClfSwac59TmVqfLwjV41SvGY1241zKe3GyeY7b6PNaDZJu9DcrKPwkvdUk6Y8ZFIDUNTlLXEjTFJZrNzfw9MZBu3fE-x7IIyOEpmOAFA4MuGB5B0B909ERhGb41xYBeLwUgoaw-idZcHN0yEs5Muih7sfnizYuIaLA/s320/Krishna%20Close%202.jpg" width="320" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>ఏది పూజ? వేర్వేరు అస్థిత్వాలను పూజించటం ద్వారా వచ్చే పరిణామాలూ గమ్యములూ ఏమిటి?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' నవమోధ్యాయం – రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం (24 – 29 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో తొమ్మిదవ అధ్యాయం, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగములోని 24 నుండి 29 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/EysiFJDCqPo">https://youtu.be/EysiFJDCqPo</a> ]</b></div><div><br /></div><div>భగవంతుడిని ప్రేమతో ఆరాధించే భక్తుల గురించి, శ్రీ కృష్ణుడిలా వివరిస్తున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:48 - అహం హి సర్వయజ్ఞానాం భోక్తా చ ప్రభురేవ చ ।</b></div><div><b>న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే ।। 24 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>సమస్త యజ్ఞములకూ భోక్తనూ, ఏకైక స్వామినీ నేనే. కానీ, నా ఈ యొక్క పరమేశ్వర తత్త్వమును తెలుసుకొనని వారు, తిరిగి పుట్టవలసినదే.</b></div><div><br /></div><div>శ్రీ కృష్ణుడు ఇప్పుడు దేవతల ఆరాధన చేయటంలో ఉన్న లోపాన్ని, ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు. పరమేశ్వరుడైన భగవంతుడిచ్చిన శక్తి వలన, వారికి భౌతిక వరాలను ఇచ్చే సామర్ధ్యం ఉంటుంది. కానీ, వారు తమ భక్తులను జనన-మరణ చక్రం నుండి విముక్తి చేయలేరు. వారు తమ దగ్గర ఉన్నవి మాత్రమే, వేరే వారికి ఇవ్వగలరు. దేవతలు కూడా సంసార చక్రము నుండి విముక్తి కానప్పుడు, వారు తమ భక్తులను ఎలా విముక్తి చేయ గలరు? అదే సమయంలో, ఏవరికైతే సరైన జ్ఞానం ఉందో, వారు తమ సంపూర్ణ భక్తిని భగవంతుని చరణారవిందాల యందే సమర్పిస్తారు, మరియు వారి భక్తి పరిపక్వత చెందినప్పుడు, వారు మర్త్యలోకాన్ని దాటి, దివ్య ధామానికి చేరుకుంటారు.</div><div><br /></div><div><b>01:53 - యాంతి దేవవ్రతా దేవాన్ పితౄన్ యాంతి పితృవ్రతాః ।</b></div><div><b>భూతాని యాంతి భూతేజ్యా యాంతి మద్యాజినోఽపి మామ్ ।। 25 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>దేవతలను పూజించే వారు, దేవతల యందు జన్మిస్తారు, పితృదేవతలను ఆరాధించేవారు, పితృదేవతల దగ్గరకి వెళ్తారు. భూతప్రేతములను అర్చించువారు, అలాంటి వాటిలో పుడతారు, మరియు నా భక్తులు నన్నే చేరుకుంటారు.</b></div><div><br /></div><div>ఎలాగైతే ఒక గొట్టం లోని నీరు, ఆ గొట్టం అనుసంధానం చేయబడిన ట్యాంక్ స్థాయి వరకే పైకి వస్తాయో, భక్తులు తాము దేనిని పూజిస్తారో, దాని స్థాయి వరకే ఉన్నతిని సాధించగలరు. ఈ శ్లోకంలో, వేరువేరు అస్థిత్వాలను పూజించటం ద్వారా వచ్చే పరిణామాలనూ, వివిధ రకములైన గమ్యములనూ తెలియచేస్తున్నాడు. అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక పురోగతిని సాధించటం కోసం, మనం ఆ పరమాత్మనే ఆరాధించాలని తెలుసుకోవటం కోసం, ఈ జ్ఞానాన్ని చెప్తున్నాడు. ఇంద్రుడూ, సూర్యుడూ, కుబేరుడూ, అగ్నీ వంటి వారిని ఆరాధించేవారు, స్వర్గాది లోకాలకు వెళతారు. ఆ తర్వాత వారి యొక్క పుణ్య ఫలములు తరిగిపోయిన తరువాత, వారు స్వర్గము నుండి పంపించి వేయబడతారు. పితృలు అంటే పూర్వీకులు. వారి పట్ల కృతజ్ఞతా భావన ఉండటం మంచిదే. కానీ, వారి సంక్షేమం కోసం అతి చింతన నష్టదాయకమైనది. పితృ దేవతలను పూజించేవారు, మరణించిన పిదప, తమ పూర్వీకుల లోకాలకు వెళతారు. తామస గుణ ప్రధానంగా ఉన్నవారు, భూతప్రేతములను పూజిస్తారు. ఈ వామ-మార్గ తాంత్రికులు, భూతప్రేతములను ఆవాహనచేస్తారు. ఇటువంటి పనులలో పాల్గొనే వారు, వారి తదుపరి జన్మలో, భూతప్రేతములలో జన్మిస్తారు. అయితే, సర్వోన్నత భక్తులు ఎవరంటే, తమ మనస్సులను పరమేశ్వరుడైన భగవంతుని యందే నిమగ్నం చేసినవారు. భగవంతుని ఆరాధనకై దృఢ సంకల్పము చేసి, మరియు ఆయన భక్తి యందే నిశ్చలబుద్ధితో ఉన్నటువంటి ధన్యులైన జీవులు, తదుపరి జన్మలో, ఆయన దివ్య ధామానికి చేరుకుంటారు.</div><div><br /></div><div><b>03:58 - పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి ।</b></div><div><b>తదహం భక్త్యుపహృతమ్ అశ్నామి ప్రయతాత్మనః ।। 26 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నాకు ఎవరైనా భక్తితో ఒక ఆకుగానీ, ఒక పువ్వు గానీ, ఒక పండు గానీ, లేదా నీరైనా సమర్పించినా, ఆ స్వచ్ఛమైన మనస్సుగల నా భక్తునిచే ప్రేమతో ఇవ్వబడిన దానిని, నేను సంతోషంగా స్వీకరిస్తాను.</b></div><div><br /></div><div>దేవతల, మరియు పితృదేవతల ఆరాధనలో, వారిని ప్రసన్నం చేయటానికి నిష్ఠగా ఆచరించవలసిన ఎన్నో నియమాలు ఉన్నాయి. కానీ, భగవంతుడు తనకు ప్రేమ నిండిన హృదయంతో సమర్పించబడిన దేనినైనా స్వీకరిస్తాడు. మీ దగ్గర కేవలం ఒక పండు ఉంటే, అది సమర్పించండి. భగవంతుడు సంతోషిస్తాడు. ఒకవేళ పండు లేకపోతే ఒక పువ్వును సమర్పించండి. అది పుష్పించే కాలం కాకపొతే, భగవంతునికి కేవలం ఒక ఆకును సమర్పించండి. ప్రేమతో ఇచ్చినప్పుడు, అది కూడా సరిపోతుంది. ఒకవేళ ఆకులు కూడా దొరకకపోతే, అంతటా లభ్యమయ్యే నీటిని సమర్పించండి. కానీ, మనం దేనిని సమర్పించినా, భక్తితో, ప్రేమతో సమర్పించాలి. ఆరాధించే వారి భక్తి మాత్రమే, భగవంతుడిని ప్రసన్నం చేస్తుంది. ఆ సమర్పించబడిన వస్తువు యొక్క విలువ కాదు.&nbsp; మహాభారత యుద్ధం ముందు, శ్రీ కృష్ణుడు, కౌరవులూ, పాండవుల మధ్య సంధి కుదిర్చే ప్రయంత్నంలో హస్తినాపురం వెళ్లినప్పుడు, దుర్యోధనుడు గర్వంతో, యాభై-ఆరు విభిన్న వంటకాలతో విందు ఏర్పాటు చేశాడు. కానీ, శ్రీ కృష్ణుడు ఈ ఆతిథ్యాన్ని తిరస్కరించి, ఒక సామాన్యమైన విదురని అనే మహిళ కుటీరానికి వెళ్ళాడు. ఆమె ఎప్పటినుండో తన ఇష్టదైవాన్ని సేవించుకునే అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తోంది. కృష్ణుడు ఇంటికి రావటంతో, విదురని చాలా సంతోషపడింది. ఆమె దగ్గర ఇవ్వటానికి కేవలం అరటి పండ్లే ఉన్నాయి. కానీ, ప్రేమభావనలో, ఆమె బుద్ధి ఎంతగా అయోమయం అయిపోయిందంటే, ఆమె పండు పడేసి, తొక్కలు ఆయనకు తినిపించిన సంగతి కూడా తెలియలేదు. అయినప్పటికీ, ఆమె భక్తిని చూసిన శ్రీ కృష్ణుడు, ప్రపంచంలో అదే అత్యంత రుచికరమైనదన్నట్టు, పరమానందంతో ఆ తొక్కలనే తిన్నాడు. భగవంతునికి సమర్పించబడిన వస్తువు యొక్క భౌతిక విలువ ఆయనకు అవసరం లేదు. అన్నింటికన్నా ఎక్కువగా, ఎంత ప్రేమగా ఇచ్చాము? అనేదే అయనకు ముఖ్యం.</div><div><br /></div><div><b>06:25 - యత్కరోషి యదశ్నాసి యజ్జుహోషి దదాసి యత్ ।</b></div><div><b>యత్తపస్యసి కౌంతేయ తత్కురుష్వ మదర్పణమ్ ।। 27 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ కుంతీ పుత్రుడా, నీవు ఏ పని చేసినా, నీవు ఏది తిన్నా, నీవు యజ్ఞములో అగ్నికి ఏది సమర్పించినా, నీవు ఏది బహుమతిగా దానం ఇచ్చినా, మరియు ఏ నిష్ఠలను ఆచరించినా, వాటిని నాకు సమర్పించినట్టుగా చెయుము.</b></div><div><br /></div><div>మనం ఎటువంటి సామాజిక భాధ్యతలను నిర్వహిస్తున్నా, ఏ శాఖాహార ఆహారాన్ని భుజిస్తున్నా, ఏ మత్తుపదార్ధ రహిత పానీయాలను త్రాగుతున్నా, ఏ వైదిక కర్మలను ఆచరిస్తున్నా, ఏ వ్రతాలూ, నిష్ఠలూ ఆచరిస్తున్నా, అవన్నీ కూడా, మానసికంగా పరమేశ్వరుడైన భగవంతునికే అర్పించాలి. తరచుగా జనులు భక్తిని దైనందిన జీవితం కంటే వేరుగా చూస్తారు, మరియు భక్తి అంటే పూజ చేసేటప్పుడూ, ఆలయాలకు వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రమే కనబరుస్తుంటారు. నిజానికి భక్తి అంటే, మీరు చేసే ప్రతి పనినీ, భగవంతునికి అర్పితం చేయటమే, మరియు ఆయనను ఎప్పుడైనా మర్చిపోతే, తీవ్రమైన విరహ వ్యాకులత చెందటమే. పనులను ఆయనకు అంకితం చేసి, మరియు మానసికంగా వాటిని భగవంతునికే ఇచ్చి వేస్తే, దానినే అర్పణం అంటారు. భౌతికమైన ప్రాపంచిక పనులను ఇటువంటి దృక్పథం, దివ్యమైన భగవత్ సేవగా, సంపూర్ణముగా మార్చివేస్తుంది. శరీరంతో కానీ, మాటలతో కానీ, మనస్సుతో కానీ, ఇంద్రియములతో కానీ, లేదా బుద్ధితో కానీ, తన వ్యక్తిగత స్వభావం అనుగుణంగా చేసే వాటన్నింటినీ, శ్రీమన్నారాయణుడికే అర్పించాలి. భగవంతునికి సమర్పించడం అంటే, మనం పని చేస్తూ ఉన్నప్పుడే, ఇదంతా భగవంతుని ప్రీతి కోసమే చేస్తున్నామన్న అంతర్గత భావనతో చేయాలి.</div><div><br /></div><div><b>08:16 - శుభాశుభఫలైరేవం మోక్ష్యసే కర్మబంధనైః ।</b></div><div><b>సంన్యాసయోగయుక్తాత్మా విముక్తో మాముపైష్యసి ।। 28 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>అన్ని పనులనూ నాకే అర్పితం చేయటం ద్వారా, నీవు శుభ-అశుభ ఫలితముల బంధనముల నుండి విముక్తి చేయబడతావు. సన్యాసముచే నీ మనస్సు నా యందే లగ్నమై, నీవు విముక్తి చేయబడతావు, మరియు నన్ను చేరుకుంటావు.</b></div><div><br /></div><div>అగ్ని పొగచే కప్పివేసి ఉన్నట్టు, ప్రతి ఒక్క పని కూడా, లోపాలతో కూడి ఉంటుంది. మనం భూమిపై నడుస్తున్నప్పుడు, తెలియకుండానే ఎన్నో వేల అతిచిన్న ప్రాణులను చంపేస్తాము. మన వృత్తికి సంబంధించిన విధి నిర్వహణలో, ఎంత జాగ్రత్తగా ఉన్నా, వాతావరణానికి హాని చేయటమో, లేక వేరే వారి మనస్సును బాధపెట్టడమో జరుగుతుంది. కేవలం, ఒక కప్పు పెరుగు తిన్నా, వాటిలో నివసించే జీవరాశులను నాశనం చేసిన పాపం తగులుతుంది. కొన్ని మతాల్లో, ఈ యొక్క అసంకల్పిత హింసని తగ్గించటానికి, నోటికి ఒక గుడ్డ అడ్డం పెట్టుకుంటారు. ఇది కూడా మన శ్వాస వలన కలిగే జీవరాశుల వినాశనాన్ని, పూర్తిగా నిలువరించలేదు. మన స్వార్ధ ప్రయోజనం తీరటం కోసం మనం పనులు చేసినప్పుడు, తెలిసినా, తెలియకపోయినా, మన పాపాలకు మనం దోషులమే. కర్మ సిద్ధాంతం ప్రకారం, మనం వాటి యొక్క ఫలితములు అనుభవించవలసినదే. మంచి పనులు కూడా బంధన కారకమే.. ఎందుకంటే, అవి ఆత్మని స్వర్గ లోకాలకు వెళ్లి, అ ఫలములను భోగించేటట్టు చేస్తాయి. ఈ విధంగా, మంచి మరియు చెడు కర్మలు కూడా, ఈ జనన-మరణ చక్రంలో ఉండిపోయేటట్టే చేస్తాయి. కానీ, ఈ శ్లోకంలో శ్రీ కృష్ణుడు, సమస్త కర్మ ఫలితములనూ నశింపచేయటానికి, ఒక సరళమైన పరిష్కారం చూపిస్తున్నాడు. ఆయన 'సన్యాస యోగము' అన్న పదం వాడుతున్నాడు. అంటే, స్వార్థమును త్యజించమంటున్నాడు. ఆయన అనేదేమిటంటే, మనం ఎప్పుడైతే మన పనులను భగవత్ ప్రీతి కోసం సమర్పిస్తామో, మనం మంచీ మరియు చెడూ.. ఈ రెండింటి కర్మ ఫల సంకెళ్ల నుండి విముక్తి పొందుతాము.</div><div><br /></div><div><b>10:25 - సమోఽహం సర్వభూతేషు న మే ద్వేష్యోఽస్తి న ప్రియః ।</b></div><div><b>యే భజంతి తు మాం భక్త్యామయి తే తేషు చాప్యహమ్ ।। 29 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నేను సర్వ ప్రాణుల యందూ సమత్వ బుద్ధితో ఉంటాను. నేను ఎవరి పట్లా, పక్షపాతంతో కానీ, లేదా విరోధ భావంతో కానీ ఉండను. కానీ, ప్రేమతో నన్ను ఆరాధించే భక్తులు, నా యందే నివసిస్తారు, మరియు నేను వారి యందు నివసిస్తాను.</b></div><div><br /></div><div>దేవుడనేవాడు ఉంటే, ఆయన సంపూర్ణ దోషరహిత న్యాయమూర్తిగా ఉంటాడని, మనందరమూ అంతర్లీనంగా నమ్ముతాము. వాన నీరు భూమిపై సమానంగా పడుతుంది. అయినా, వ్యవసాయ క్షేత్రాలలో పడే బిందువు, ధాన్యంగా మారుతుంది; ఎడారి ముళ్లపొదపై పడే బిందువు, ముల్లుగా మారుతుంది; మురుగు గుంటలో పడే బిందువు, మురుగు నీరు అవుతుంది; మరియు ఆల్చిప్పలో పడే బొట్టు, ముత్యంగా మారుతుంది. వానకి ఎలాంటి పక్షపాతం లేదు. అది నేలపై తన కృపని సమానంగానే చూపుతుంది. వాటి ఫలితాలలో ఈ యొక్క తేడాకి, వాన బిందువుల భాద్యత కాదు. వాటిని అందుకునే వాటి స్వభావాల్లో తేడాయే, కారణం. అదే విధంగా, భగవంతుడు ఇక్కడ అనేదేమిటంటే, ఆయన సమస్త ప్రాణుల యందూ సమానమైన కృపను చూపిస్తున్నాడు. అయినా, ఆయనను ప్రేమించని వారు, వారి మనస్సులకు సరియైన పాత్రత లేకపోవటంచేత, ఆయన కృప యొక్క ప్రయోజానాలను అందుకోలేకపోతున్నారు.</div><div><br /></div><div>11:55 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, మనస్సులు అపవిత్రంగా ఉన్న వారు ఏమి చేయవచ్చు.. అనేటటువంటి విషయాన్ని, శ్రీ కృష్ణుడు వివరించబోతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxPO0VeXPR7mlIb16mkjPkadPgrn_Bt0m-">https://www.youtube.com/post/UgkxPO0VeXPR7mlIb16mkjPkadPgrn_Bt0m-</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-33426968246813162822022-08-09T13:55:00.008+05:302022-08-09T13:55:57.333+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-ia5dZ5Q58hs94_gpknD5aHkQWQDmlTjq-3oRtxzhSUtZSkxjXVIEOuR8yx6SXI3a8JzxWIHd3520XfJb2wtzoQXFF1O1HJaPgcGlvtmXnOiNkuL4xEj4_tLEpascdxOh_7DM5frSjCnmcKBKQEB_KQL2BxDZTdjdi38j9uhfRE-iLfB4XImO7M97ew/s3840/3kY7Jhom_4x.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3840" data-original-width="2864" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-ia5dZ5Q58hs94_gpknD5aHkQWQDmlTjq-3oRtxzhSUtZSkxjXVIEOuR8yx6SXI3a8JzxWIHd3520XfJb2wtzoQXFF1O1HJaPgcGlvtmXnOiNkuL4xEj4_tLEpascdxOh_7DM5frSjCnmcKBKQEB_KQL2BxDZTdjdi38j9uhfRE-iLfB4XImO7M97ew/s320/3kY7Jhom_4x.jpg" width="239" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>చిట్టి కథ!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>ఒక నాడు గంగలో స్నానమాచరిస్తున్న లక్షలాది మందిని చూసిన ఒక ఋషికి, ఒక సందేహం వచ్చింది..</div><div><br /></div><div>వెంటనే గంగానదినే అడిగాడు.. 'అమ్మా! ఎందరో, ఎన్నో పాపాలు చేసి నదిలో మునకలేస్తున్నారు. వారి వారి పాపం వదిలేస్తున్నారు. మరి ఇందరి, ఇంత పాప భారం ఎలా మోస్తున్నావు తల్లీ?' అని..</div><div><br /></div><div>అందుకా తల్లి, 'నాయనా ఆ పాప భారం నేనెక్కడ మోస్తున్నాను? అవన్నీ తీసుకెళ్ళి, ఎప్పటికప్పుడు సముద్రంలో కలిపి వేస్తున్నాను' అని బదులిచ్చింది..</div><div><br /></div><div>అయ్యో, అన్ని పుణ్య నదులూ ఇంతేకదా..! పాపాలన్నీ సముద్రంలోనే కలిపేస్తే, ఆ సముద్రుడు ఎలా భరిస్తున్నాడో..! అని అనుకుని.. సముద్రుడినే అడిగాడు.. 'ఎలా మోస్తున్నావు తండ్రీ ఈ పాప భారాన్ని?' అని..</div><div><br /></div><div>దానికి సముద్రుడు.. 'నేనెక్కడ భరిస్తున్నాను? ఆ పాపాలను వెను వెంటనే ఆవిరిగా మార్చి, పైన మేఘాల లోకి పంపిచేస్తున్నాను' అని బదులిచ్చాడు..</div><div><br /></div><div>అరే! ఎంతో తేలికగా కదిలి పోయే మేఘాలకు ఎంత కష్టం వచ్చిందని అనుకుంటూ.. 'ఓ మేఘ మాలికల్లారా.. ఎలా భరిస్తున్నారు ఈ పాప భారాన్ని?' అని అడగగా అవి పకపకా నవ్వి.. 'మేమెక్కడ భరిస్తున్నాం? ఎప్పటి కప్పుడు వర్ష రూపేణా మీ మీదే కురిపించేస్తున్నాం' అని బదులిచ్చాయి..</div><div><br /></div><div>ఓహో! ఆ పాపాలన్నీ మన మీద పడి, మనమే అనుభవిస్తున్నా మన్నమాట! అయితే, ఎట్టి పరిస్థితుల్లో కూడా, ఎవరూ కూడా, కర్మ ఫలితాలను వదిలించు కోలేమని గ్రహించాడు, అక్కడ స్నానమాచరిస్తున్న ఋషి..</div><div><br /></div><div><b>ఇదం తీర్ధమిదం తీర్ధం భ్రమన్తి తామసా జనాః ।</b></div><div><b>ఆత్మతీర్ధం నజానన్తి కధం మోక్షః శృణు ప్రియే ।।</b></div><div><br /></div><div>ఈ తీర్ధంలో స్నానమాచరించిన పుణ్యం కలుగును! ఆ తీర్ధంలో స్నానమాచరించిన మోక్షం కలుగును! అని... తీర్ధ స్నానమునకై పరుగు లిడెడి మానవులు "భ్రమకు లోబడిన వారు"! ఆత్మ జ్ఞాన తీర్ధంలో స్నాన మాచరించని వారికి మోక్ష మెటుల కలుగును?!? అని ఈ శ్లోకం అర్థం.</div><div><br /></div><div><b>కర్మ కర్మణా నశ్యతి కర్మ ।।</b></div><div><br /></div><div>అంటే.. కర్మ అనేది కర్మతోనే నశిస్తుంది..</div><div><br /></div><div><b>సత్కర్మ భిశ్చ సత్ఫలితం దుష్కర్మ ఏవ దుష్ఫలం ।</b></div><div><b>అచ్యుత్కట పుణ్య పాపానం సత్యం ఫలాను భవమిహం ।।</b></div><div><b>ఈ చోటి కర్మ ఈ చోటే ఈ నాటి కర్మ మరునాడే ।&nbsp;</b></div><div><b>అనుభవంచి తీరాలంతే ఈ సృష్టి నియమం ఇదే ।।</b></div><div><br /></div><div><b>ఏది పూజ? పరిణామాలూ గమ్యమేమిటి? <a href="https://youtu.be/EysiFJDCqPo">https://youtu.be/EysiFJDCqPo</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-42979933113536922772022-08-01T06:00:00.001+05:302022-08-01T06:00:00.233+05:30<p>&nbsp;&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0_MPLbWnCY-UNLXVr3arPj9Zz-LZSGvO-yvaR66zeEiSMso8dB0Oi_6qxdvNiYCZvX-Ea9yJT6e1XXsYtNLcSqPPABI81t7ukR0bxfJrbljDx18DtgSAoDbou_7CqgeL9l4HZ9t5r3HzYLf0u_-I9zKrTFzzUFY3rp1MnQdX51OqH95NwUW4LlR4i1Q/s3392/Shiva-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2560" data-original-width="3392" height="242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0_MPLbWnCY-UNLXVr3arPj9Zz-LZSGvO-yvaR66zeEiSMso8dB0Oi_6qxdvNiYCZvX-Ea9yJT6e1XXsYtNLcSqPPABI81t7ukR0bxfJrbljDx18DtgSAoDbou_7CqgeL9l4HZ9t5r3HzYLf0u_-I9zKrTFzzUFY3rp1MnQdX51OqH95NwUW4LlR4i1Q/s320/Shiva-2.jpg" width="320" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>ప్రతి ఒక్కరూ నలోపాఖ్యానం తప్పనిసరిగా ఎందుకు వినాలి!?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>ఎవరు విన్నా, చదివినా, కలి దోషాన్ని హరింపజేసి, కష్టాలను కడతేర్చే నలోపాఖ్యానంలో, రసరమ్యమైన నల దమయంతుల ప్రేమ కథ గురించి మనం తెలుసుకున్నాం. గత రెండు భాగాలలో, నల దమయంతుల ప్రేమ చిగురించడం, దేవతలను ఒప్పించి పరిణయమాడడం, కలి ప్రవేశంతో నలుడు రాజ్యాన్నీ, సర్వస్వాన్నీ పొగొట్టుకుని అడవుల పాలవ్వడం, దమయంతి బాధను చూడలేక, ఆమెను అడవులలో వదిలి ఋతుపర్ణుని దగ్గర అశ్వకుడిగా, వంటవాడిగా చేరడం, దమయంతి అడవిలో దిక్కు లేకుండా తిరిగి, చివరకు తన పిన తల్లి అయిన ఛేది దేశపు రాజమాతను కలుసుకోవడం, తిరిగి ఆమె తన తండ్రి విదర్భరాజ్యాన్ని చేరుకోవడం వరకూ జరిగిన గాథను తెలుసుకున్నాము. చూడని వారి కోసం, ఆ భాగాల లింక్ లను క్రింద description లో పొందుపరిచాను. ఇక ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, విదర్భ దేశాన్ని చేరుకున్న దమయంతి, వికృత రూపంలో ఉన్న తన భర్త ఆచూకీ ఎలా కనిపెట్టింది? దమయంతి మారు మనువుకు ఎందుకు సిద్ధపడింది - వంటి ఉత్సుకతను రేకెత్తించే నలోపాఖ్యానంలోని చివరి అంకాన్ని తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి:&nbsp;<a href="https://youtu.be/HTBq-RHPlbI">https://youtu.be/HTBq-RHPlbI</a>&nbsp;]</b></div><div><br /></div><div>తన తండ్రి చెంతకు చేరి, రాజ సౌధంలో తన పిల్లలతో ఉన్నా, దమయంతి భర్త వియోగంతో బాధ పడుతూనే ఉంది. తండ్రి వద్దకు వెళ్ళి, తన భర్తను వెతికించి తీసుకురావాలనీ, లేకపోతే తాను జీవించలేననీ చెప్పి, కన్నీరు మున్నీరయ్యింది. భీముడు వెంటనే మరికొంత మంది బ్రాహ్మణులను పిలిచి, నలుని వెతకమని ఆదేశించాడు. వారితో దమయంతి ఇలా చెప్పింది. ‘నా భర్త ఇప్పుడు రాజ్యభ్రష్టుడు కనుక, మారు వేషంలో ఉంటాడు. మీరు వెళ్ళిన రాజ సభలలో ఈ విధంగా ప్రకటించండి. నీవు సత్యసంధుడవే కానీ, నీ సతిని వంచించావు. ఆమె అర్ధ వస్త్రం తస్కరించి వెళ్ళావు. అలా చెయ్యడం ధర్మమా? అని ప్రకటించండి. ఆ మాటలకు ఎవరైనా రోషపడి బదులిస్తే, నా వద్దకు వచ్చి తెలియజేయండి’ అని అన్నది. అలా నలుని వెదకడానికి వెళ్ళిన వారిలో పర్ణాదుడు అనే విప్రుడు దమయంతితో, "అమ్మా! నేను ఋతుపర్ణుని రాజ్యంలో నీవు చెప్పినట్లే చెప్పాను. అక్కడ ఒక కురూపి వంటవాడూ, సారధి అయిన బాహుకుడనేవాడు నన్ను రహస్యంగా కలుసుకుని, 'అయ్యా! భర్త కష్టాలలో ఉన్నా సహించి, ఆదరించే భార్య ఇహలోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ సుఖపడుతుంది' అని అన్నాడని, అక్కడ జరిగిన విషయాన్ని దమయంతికి తెలియజేశాడు, పర్ణాదుడు.</div><div><br /></div><div>దమయంతి ఆలోచించగా, అతడు నలుడు కాకపోతే, అలా ఎందుకు బదులిస్తాడని అనుకుంది. తన అనుమానం దృఢ పరచుకోవడానికి తల్లి అనుమతితో, సుదేవడనే బ్రాహ్మణుని పిలిపించింది. ‘మీరు ఋతుపర్ణుని కలిసి.. భీముడు తన అల్లుని కొరకు వెతికించినా ఫలితం లేకపోవడంతో, తన కుమార్తెకు ద్వితీయ స్వయంవరం ప్రకటించాడు. భూమండలం లోని రాజులంతా వస్తున్నారు. మరునాడే స్వయంవరం కనుక, మీరు వెంటనే బయలుదేరండి.’ అని చెప్పి రమ్మని పంపింది దమయంతి. సుదేవడు, ఋతుపర్ణునితో దమయంతి చెప్పమన్నట్లే చెప్పాడు. దమయంతి బ్రాహ్మణుని ద్వారా పంపిన సందేశం విని, ఋతుపర్ణుడు స్వయంవరానికి వెళ్ళాలని అనుకున్నాడు. ఒక్క రోజులో విదర్భను చేరటం ఎలా? అని అనుకుని, సారధి అయిన బాహుకుని పిలిచి, "బాహుకా! దమయంతికి ద్వితీయ స్వయంవరం ప్రకటించారు. నాకు పాల్గోనాలని ఉంది. ఒక్క రోజులో మనం విదర్భకు వెళ్ళాలి. నీ అశ్వసామర్ధ్యం ప్రకటించు" అని అన్నాడు. సరే అని చెప్పి బాహుకుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమైనా, తను మనస్సులోనే చాలా బాధపడ్డాడు. "నేను అడవిలో నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలి రాబట్టి కదా, దమయంతి రెండవ స్వయంవరం ప్రకటించింది. అవివేకులైన పురుషులు తాము ఏమి చేసినా, భార్య ప్రేమిస్తుందని అనుకుంటారు. కానీ అది నిజంకాదు. నా మీద కలిగిన కోపంతో, దమయంతి ఇలా చేసింది. అని దమయంతి గురించి తలుచుకుని దుఃఖించాడు.</div><div><br /></div><div>తన భార్యనూ, తన పిల్లలనూ చూడాలనే తపనతో, వెంటనే రథానికి గుర్రాలను కట్టి, విదర్భకు ఋతుపర్ణుని తీసుకుని ప్రయాణం అయ్యాడు. ఋతుపర్ణునికి రథం పోయే వేగం చూస్తుంటే, అది సూర్యుని రథంలా, బాహుకుడు అనూరుడిలా అనిపించాడు. ఋతుపర్ణుని ప్రక్కనే ఉన్న వార్ష్ణేయుడికీ, అదే సందేహం కలిగింది. "భూలోకంలో నలునికి మాత్రమే ఇలాంటి నైపుణ్యం ఉంది.. కానీ ఈ కురూపి నలుడెలా ఔతాడు" అని మనస్సులో అనుకున్నాడు. ఇంతలో ఋతుపర్ణుని ఉత్తరీయం జారి క్రింద పడింది. "బాహుకా, రథం ఆపు. వార్ష్ణేయుడు దిగి ఉత్తరీయం తీసుకు వస్తాడు" అని అన్నాడు ఋతుపర్ణుడు. అందుకు బాహుకుడు, "మహారాజా! మనం ఆమడ దూరం వచ్చేశాం. అంతదూరం నడుచుకుంటూ వెళ్ళి ఎలా తీసుకు రాగలడు?" అని ప్రశ్నించాడు. అతని రథ సారథ్యానికి ఋతుపర్ణుడు ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు. తన పరిజ్ఞానాన్ని బాహుకునికి చూపించాలన్న ఆసక్తి కలిగింది. అంతలో రథం ఒక పెద్ద వృక్షాన్ని దాటింది. ఋతుపర్ణుడు బాహుకునితో, "బాహుకా, ఆ వృక్షంలో ఎన్ని కాయలూ, ఎన్ని పూలూ, ఎన్ని ఆకులూ ఉన్నాయో నేను చెప్పగలను" అని అన్నాడు. బాహుకుడు ఆశ్చర్యంతో, "చెప్పండి మహారాజా" అని అడిగాడు. ఋతుపర్ణుడు సమాధానం చెప్పగా, లెక్కించి చూస్తే కాని నమ్మలేనని, రథం ఆపి ఆ చెట్టుని పడగొట్టించి లెక్కించాడు బాహుకుడు. ఋతుపర్ణుడు చిప్పిన లెక్క కచ్చితంగా సరిపోయింది.</div><div><br /></div><div>బాహుకుడు ఆశ్చర్యపడి, ఆ విద్యను తనకు ఉపదేశించమని అడిగాడు. అందుకు ఋతుపర్ణుడు అక్షవిద్య అనే సంఖ్యాశాస్త్రాన్ని బాహుకుడిని బోధించాడు. ఆ అక్షహృదయ విద్య మహిమవలన, బాహుకునిగా ఉన్న నలునిలో నుండి కలి వెలుపలికి వచ్చాడు. తనను క్షమించమని వేడుకున్నాడు. నలుడు ఆగ్రహించి శపించబోయాడు. అప్పుడు కలి నలునితో, "నలమహారాజా! నిన్ను ఆవహించి నీలో ఉన్న సమయంలో, కర్కోటకుడు నిన్ను కాటువేయడం వలన, అనుక్షణం కాలి పోయాను. ఇంతకంటే శిక్ష ఏముంది? నన్ను క్షమించి విడిచిపెట్టు" అని వేడుకున్నాడు.</div><div><br /></div><div>అటుపిమ్మట బాహుకుడు ఋతుపర్ణునితో, "మహారాజా! మీరు నాకు నేర్పిన అక్ష హృదయ విద్యకు ప్రతిగా, నేను మీకు అశ్వహృదయ విద్యను నేర్పుతాను" అని అన్నాడు. అందుకు ఋతుపర్ణుడు, "ఇప్పుడు కాదు. తరువాత అడిగి నేర్చుకుంటాను. ముందు మనం సరైన సమయానికి విదర్భ దేశాన్ని చేరుకోవాలి" అని అన్నాడు. వెంటనే నలుడు రథాన్ని పరుగులు పెట్టించాడు. నలుని రథం విపరీతమైన ఘోషతో, విదర్భలోకి ప్రవేశించింది. ఆ ఘోష విన్న దమయంతి, అది నలుని రథం అని గుర్తు పట్టింది. కానీ రథంలో ఋతుపర్ణుని చూసి నిరాశ చెందింది. భీముడు ఎంతో ఆనందంతో ఋతుపర్ణుని ఆహ్వానించి, విడిది చూపించాడు. అక్కడకు వెళ్ళిన ఋతుపర్ణునికి, విదర్భలో స్వయంవరం జరుగుతున్న సందడి కనిపించలేదు. సారధిగా వచ్చిన బాహుకుడు రథాన్ని అశ్వశాలలో నిలిపి, సేదతీరాడు.</div><div><br /></div><div>అతడిని చూసిన దమయంతి తన దాసిని, స్వయంవరానికి ఋతుపర్ణ మహారాజుతో వచ్చిన ఆ కురూపి గురించి వివరాలు తెలుసుకు రమ్మని పంపింది. అతనిని చూడగానే ఆమె మనస్సు పరవశించిపోయింది. తన భర్త నలుడే మారు రూపులో ఉన్నాడని, ఆమె అనుమానం. దమయంతి పంపిన దాసి నలుని వద్దకు వెళ్ళి, తన యోగ క్షేమాలు తెలుసుకుని, తన గురించి అడిగింది. అందుకు బాహుకుడి రూపంలో ఉన్న నలుడు, "మీ రాకుమారి స్వయంవరం ప్రకటించింది కదా.. దానికి నేను మా మహారాజును, ఒక్క రోజులో, నూరు ఆమడల దూరం ప్రయాణించి తీసుకు వచ్చానని చెప్పు" అని అన్నాడు. దాసీకి అనుమానం కలిగింది. ఇతను రథ సారథి అయితే, ఋతుపర్ణుడితో వచ్చిన వార్ష్ణేయుడు ఎవరు? అనే సందేహాంతో, అతని గురించి ప్రశ్నించింది. అప్పుడు బాహుకుడు, "అతడు వార్ష్ణేయుడు. ఇంతకు ముందు నలుని సారధి" అని అన్నాడు. అయితే అతనికి నలుని జాడ తెలిసి ఉంటుందా? అని ఆశ్చర్యంగా అడుగగా అందుకతడు, "తనరాజ్యాన్ని పోగొట్టుకునేముందు నలుడు, తన పిల్లలనిచ్చి, వార్ష్ణేయుని విదర్భకు పంపాడు. ఆ తరువాత వార్ష్ణేయుడు ఋతుపర్ణుని వద్ద సారధిగా చేరాడు. నలుని గురించి నలునికే తెలియాలి. లేదా అతని భార్యకు తెలియాలి. వేరొకరికి తెలిసే అవకాశం లేదు" అన్నాడు బాహుకుడు.</div><div><br /></div><div>ఆ సమాధానం విన్న దాసీ, "అయ్యా! నలుడు తనను ప్రాణప్రదంగా చూసుకునే భార్యను నిర్దాక్షిణ్యంగా అడవిలో విడిచి వెళ్ళాడు. దమయంతి నలుడు విడిచి వెళ్ళిన సగంచీరను ధరించి, కాలం గడుపుతోంది. ఆమెను అలా విడిచి వెళ్ళడం ధర్మమా?" అని అడిగింది. ఆమె మాటలకు నలుని కంట నీరు పెల్లుబికింది. అది దాసీకి తెలియ కూడదని, మొహం తిప్పుకున్నాడు. దాసీ దమయంతి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్ళి, జరిగినదంతా వివరించింది. ఆ మాటలతో దమయంతి ఒక నిశ్చితాభిప్రాయానికి వచ్చింది. నలుడు వంట చేయడంలో దిట్ట. ఇతను కూడా వంటవాడని చెప్పారు కనుక, వంట ఎలా చేస్తాడో పరీక్షించమని, మరల దాసీని పంపింది దమయంతి. ఆమె వెళ్ళి నలుని పనితీరును నిశితంగా పరిశీలించి, "అమ్మా! అతను సామాన్యుడు కాడు. అతడు ఏ పనయినా సునాయాసంగా చేస్తున్నాడు. అతడు గడ్డిని విదిలిస్తే, మంటలు వస్తున్నాయి. వంట పూర్తయ్యే వరకూ, అలా మండుతూనే ఉన్నాయి. వంటలు అద్భుతంగా ఉన్నాయి" అని దమయంతికి చెప్పింది.</div><div><br /></div><div>ఆ మాటలు విన్న దమయంతి ఆనందంతో, నలుడు వండిన వంటలు తెప్పించి రుచి చూసి, "సందేహం లేదు, ఇవి నలుని వంటలే" అని గ్రహించి, దాసీతో తన పిల్లలను నలుని వద్దకు పంపింది. నలుడు వారిని చూసి చలించి, ఎత్తుకుని ముద్దాడాడు. తన గురించి నిజం బయటపడుతుందన్న అనుమానంతో, "అమ్మా! ఏమీ అనుకోవద్దు. వీరిని చూస్తే నా బిడ్డలు గుర్తుకు వచ్చారు. అందుకే అలా చేశాను. ఇక నువ్వు నా వద్దకు రావద్దు. ఎవరైనా చూస్తే ఏదైనా అనుకుంటారు. అయినా మేము విదేశాలనుండి వచ్చిన అతిథులం. మాతో నీకేం పని?" అని దాసీని కసురుకుని పంపించేశాడు. జరిగినది తెలసుకున్న దమయంతి సంతోషపడి తన తల్లి వద్దకు వెళ్ళి, "ఋతుపర్ణుని సారధిగా వచ్చిన కురూపి బాహుకుడే ‘నలుడు’. అమ్మా అతను ఇక్కడకు వస్తాడా? నేను అక్కడకు వెళ్ళాలా, నువ్వే నిర్ణయించు!" అని అడిగింది. భీమరాజు అనుమతితో ఆమె బాహుకుడిని దమయంతి వద్దకు రప్పించింది.</div><div><br /></div><div>దమయంతి నలుని చూసి, "అయ్యా, నిస్సహాయంగా ఉన్న నన్ను, నా భర్త నలమహారాజు నట్టడవిలో నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలి వెళ్ళాడు. అలా సంతానవతినైన నన్ను విడిచి వెళ్ళడం ధర్మమా? అలా చేయడానికి నేనేమి అపకారం చేశాను? అగ్ని సాక్షిగా, నన్ను విడువనని ప్రమాణం చేసిన భర్త, అలా చేయవచ్చా?" అని దుఃఖించింది. అందుకు నలుడు కుమిలిపోతూ, "సాధ్వీ! ఆ సమయంలో నన్ను కలి ఆవహించి ఉన్నాడు. అందువలన నేను అలా చేశాను. జూదంలో సర్వం పోగోట్టుకుని బాధలు పడుతున్న నేను, నాతోపాటు బాధలు పడుతున్న నిన్ను చూసి సహించలేక, విడిచి వెళ్ళాను. అలా చేస్తే నువ్వైనా నీ తండ్రి ఇంటికి వెళ్ళి సుఖంగా ఉంటావని అలోచించాను. నీపై అనురాగంతో, మిమ్మల్ని చూడటానికే నేనిప్పుడిక్కడకు వచ్చాను. మరొక భర్తకోసం స్వయంవరం ప్రకటించడం, కులస్త్రీలకు తగునా? అలా ఎందుకు చేశావు? అందుకే కదా ఋతుపర్ణుడు వచ్చాడు. ఇది ధర్మమా?" అని దమయంతిని అడిగాడు. అందుకు దమయంతి, "నాధా, నేను మీకోసం గాలిస్తూ పంపిన విప్రులలో, అయోధ్యకు వెళ్ళిన విప్రుడు మిమ్ములను గుర్తించాడు. మిమ్ములను ఇక్కడికి రప్పించుటకే అలా చేశాను. మీరుకాక, ఇంకెవరు నూరు యోజనముల దూరం ఒక్క రోజులో ప్రయాణించగలరు? నాలో ఎటువంటి పాపపు తలంపూ లేదు." అని దమయంతి నలుని పాదాలకు నమస్కరించింది.</div><div><br /></div><div>వెంటనే ఆకాశం నుండి వాయుదేవుడు, "నలచక్రవర్తీ! ఈమె పవిత్రురాలు, పతివ్రత. నేను, సూర్యుడు, చంద్రుడు, ఈమె సౌశీల్యం కాపాడుతున్నాము" అని పలికాడు. వెంటనే నలుడు ఆనందభరితుడై, కర్కోటకుని స్మరించాడు. వెను వెంటనే ఒక వస్త్రం వచ్చింది. అది ధరించగానే, నలునికి ఇంద్రతేజో సమానమైన, మనోహరమైన పూర్వ రూపం వచ్చింది. దమయంతిని పరిగ్రహించాడు. నలుడు విదర్భలో ఒక మాసం ఉండి, తన రాజధానికి వెళ్ళి, పుష్కరుని కలిశాడు. నలుడు పుష్కరునితో, "పుష్కరా! జూదమాడటం నీకు ప్రియం కదా. నేను నా భార్య దమయంతిని పణంగా పెడతాను. నీవు నీ సర్వస్వం పెట్టి నాతో ఆడతావా? లేదా నాతో యుద్ధం చెయ్యి. ఎవరు గెలిస్తే వారిదే రాజ్యం. నీకేది ఇష్టమో నిర్ణయించుకో" అని అన్నాడు. పుష్కరుడు జూద ప్రియుడు. పైగా ఒకసారి జూదమాడి గెలిచాడు కనుక, అతడు నలునితో "నేను జూదమే ఆడతాను" అని అన్నాడు. నలుడు పుష్కరునితో జూదమాడి, తన రాజ్యాన్ని తిరిగి గెలుచుకున్నాడు. పుష్కరునితో, "పుష్కరా, నేను ఇదివరకూ నీతో జూదమాడినపుడు, నన్ను కలి ఆవహించి ఉన్నాడు. కనుక ఓడి పోయాను. నీవు నా పిన తండ్రి కుమారుడివి కనుక, నిన్ను ఏమీ చేయకుండా వదిలివేస్తున్నాను.. వెళ్ళు" అని చెప్పి పంపాడు. నలుడు తన రాజ్యాన్ని తిరిగి దక్కించుకుని, తన ప్రియసతి దమయంతితో సంతోషంగా జీవితాన్ని సాగించాడు.</div><div><br /></div><div>ఈ నలదమయంతుల కథను, అరణ్యవాసంలో ఉన్న ధర్మరాజుకు బృహదశ్వుడనే ముని వివరించాడు..</div><div><br /></div><div><b>శ్లో: కర్కోటకస్య నాగస్య దమయంత్యాః నలస్య చ ।</b></div><div><b>ఋతుపర్ణస్య రాజర్షేః కీర్తనం కలినాశనం ।।</b></div><div><br /></div><div>ఈ నలచరిత్ర విన్నవారికి కలిదోషములు ఉండవనీ, నాగుడైన కర్కోటకునీ, దమయంతినీ, నలునీ, రాజర్షియైన ఋతుపర్ణునీ తలచిన వారిని కలి బాధింపడనీ, ఈ శ్లోకానికి అర్థం. ఈ నలోపాఖ్యానం విన్న వారికి కలి ప్రభావం తగ్గి, సుఖసంతోషాలు ప్రాప్తిస్తాయని, పురాణ విదితం.</div><div><br /></div><div>సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు!</div><div><br /></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/UgkxDwiTD0NPuxW40k9UTB2KjKjQe6fRgt7i">https://www.youtube.com/post/UgkxDwiTD0NPuxW40k9UTB2KjKjQe6fRgt7i</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-65705600188051367902022-07-27T06:00:00.001+05:302022-07-27T06:00:00.258+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5hX17VeMtVd-bt6tONdV2ceiCffmJdmjjG0WIRlN8MBkF4X4Bs9PYhgwfGjEBf1ByDPotEz6pKwCRI6tmWnQkfMNvOKRWjGfunj1Gnsd6ySSCb5k6qA58hqTFtOVHSeb9vlly3AH5kFYdxbV6MbcJQ-l0l8TAuPmEqgJAqNxYRd6SpmrAQslTqqj3EQ/s3000/Krishnarpanamu.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2708" data-original-width="3000" height="289" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5hX17VeMtVd-bt6tONdV2ceiCffmJdmjjG0WIRlN8MBkF4X4Bs9PYhgwfGjEBf1ByDPotEz6pKwCRI6tmWnQkfMNvOKRWjGfunj1Gnsd6ySSCb5k6qA58hqTFtOVHSeb9vlly3AH5kFYdxbV6MbcJQ-l0l8TAuPmEqgJAqNxYRd6SpmrAQslTqqj3EQ/s320/Krishnarpanamu.png" width="320" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>నాస్తిక భావాలు! క్షణభంగురమైన భౌతిక శక్తి యొక్క ఆకర్షణలచే భ్రమకు లోనయితే ఏమవుతుంది?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' నవమోధ్యాయం – రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం (12 – 17 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో తొమ్మిదవ అధ్యాయం, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగములోని 12 నుండి 17 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/kyuLkjkLUWI">https://youtu.be/kyuLkjkLUWI</a> ]</b></div><div><br /></div><div>మనుషుల్లో నాస్తిక భావాలు ప్రబలడానికి కారణం ఏంటో, శ్రీ కృష్ణుడిలా చెబుతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:49 - మోఘాశా మోఘకర్మాణో మోఘజ్ఞానా విచేతసః ।</b></div><div><b>రాక్షసీమాసురీం చైవ ప్రకృతిం మోహినీం శ్రితాః ।। 12 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>భౌతిక మాయా శక్తిచే భ్రమకు లోనైనటువంటి జనులు, ఆసురీ మరియు నాస్తిక భావాలను పెంపొందించుకుంటారు. ఆ అయోమయ స్థితిలో, అభ్యుదయం / సంక్షేమం కోసం వారి ఆశలు వ్యర్థమవుతాయి. వారు ఫలాసక్తితో చేసే కర్మలు అన్నీ నిష్ఫలమే, మరియు వారి జ్ఞానము, అయోమయ స్థితిలో ఉంటుంది.</b></div><div><br /></div><div>భగవంతుని సాకార రూపం గురించి, ఎన్నో రకాల నాస్తిక ప్రతిపాదనలు ప్రాచుర్యంలో ఉన్నాయి. భగవంతుడు మానవ రూపంలో దిగి రాలేడని, కొందరు విశ్వసిస్తారు. అందుకే, శ్రీ కృష్ణుడు దేవుడు కాదనీ, కేవలం ఒక యోగి మాత్రమే అనీ అంటారు. మరి కొందరు, శ్రీ కృష్ణుడు 'మాయా-విశిష్ట' బ్రహ్మ అంటారు.. అంటే, భౌతిక శక్తి సంపర్కం వలన వచ్చే ఒక తక్కువ స్థాయి దివ్య వ్యక్తిత్వము అని అర్థం. ఇంకొందరు, శ్రీ కృష్ణుడు, బృందావన గోపికలతో తిరిగిన ఒక సత్ప్రవర్తన లేని వ్యక్తిగా జమ కడతారు. శ్రీ కృష్ణుడు తెలిపిన ఈ శ్లోకం ప్రకారం, ఈ అన్ని సిద్ధాంతాలూ తప్పే, మరియు వీటిని నమ్మే వారి బుద్ధి, భౌతిక మాయా శక్తిచే భ్రమకు లోనయ్యి ఉంది. ఇటువంటి అవైదికమైన సిద్ధాంతాలను నమ్మేవారు, ఆసురీ స్వభావం కలిగినవారుగా పరిగణించ బడతారు. పరమేశ్వరుని సాకార స్వరూపంపై దైవీ భావన లేనందున, వారు ఆయన పట్ల భక్తిలో నిమగ్నమవ్వలేరు. అలాగే, నిరాకార బ్రహ్మం పట్ల భక్తి అత్యంత క్లిష్టమైనది కావటం వలన, అదికూడా చేయలేరు. ఆ ఫలితంగా శాశ్వతమైన సంక్షేమ మార్గాన్ని వారు కోల్పోతారు. క్షణభంగురమైన భౌతిక శక్తి యొక్క ఆకర్షణలచే భ్రమకు లోనయ్యి, వారి యొక్క శాశ్వత సంక్షేమం పట్ల ఆశలు నిష్ఫలమైపోతాయి.</div><div><br /></div><div><b>02:47 - మహాత్మానస్తు మాం పార్థ దైవీం ప్రకృతిమాశ్రితాః ।</b></div><div><b>భజంత్యనన్యమనసో జ్ఞాత్వా భూతాదిమవ్యయమ్ ।। 13 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ పార్థ, నా యొక్క దివ్యమైన శక్తిని ఆశ్రయించిన మహాత్ములు, ‘నేనే’ సమస్త సృష్టికీ ఆది మూలమని తెలుసుకుంటారు. అనన్య చిత్తముతో, కేవలం నాయందే మనస్సు లగ్నం చేసి, వారు నా భక్తిలో నిమగ్నమౌతారు.</b></div><div><br /></div><div>భౌతిక, ప్రాపంచిక జీవితం అనేది, మాయా మోహితులై నిద్ర పోయేవారు అనుభూతి చెందే ఒక దీర్ఘమైన కల. వీరితో పోల్చితే, తమ అజ్ఞానం నుండి మేల్కొని, భౌతిక దృక్పథాన్ని ఒక పీడ కల లాగా, ప్రక్కకి తోసి వేసిన వారే మహాత్ములు. భౌతిక శక్తి మాయ పట్టు వీడిపోయి, వారు ఇప్పుడిక దివ్య యోగమాయ శక్తి ఆశ్రయంలో ఉన్నట్టు అర్థం. ఇటువంటి జ్ఞానోదయమైన మహాత్ములు, భగవంతునితో తమకున్న నిత్య సంబంధము యొక్క ఆధ్యాత్మిక యదార్థాన్ని గుర్తించినవారు. ఎలాగైతే భగవంతునికి, నిరాకార తత్వము, మరియు సాకార రూపమనే రెండు రకాల అస్థిత్వమున్నదో, ఆయన యోగమాయ శక్తికి కూడా, రెండు అస్థిత్వములుంటాయి. అదొక నిరాకార శక్తి. కానీ, అది కూడా ఒక సాకార స్వరూపంలో, రాధా, సీతా, దుర్గా, లక్ష్మీ, కాళీ, పార్వతీ మొదలగు రూపాలలో వ్యక్తమవుతుంది. ఎలాగైతే కృష్ణుడూ, రాముడూ, శివుడూ, నారాయణుడూ మొదలైనవారంతా, ఒకే భగవంతునియొక్క అబేధ స్వరూపాలో, ఈ దివ్య శక్తి స్వరూపాలు కూడా, భగవంతుని దైవీ శక్తి యొక్క నిజరూపాలే. ఒకదాని నుండి ఒకటి, అబేధములే. మహాత్ములు భగవంతుని యొక్క దివ్య శక్తి యొక్క శరణు పొంది ఉంటారు. యోగమాయ కృపవలన, మనకు భగవంతుని యొక్క దివ్య ప్రేమా, జ్ఞానము, మరియు కృప లభిస్తుంది. భగవత్ కృప లభించిన మహాత్ములు, దివ్య ప్రేమ ప్రసాదించబడి ఉంటారు, మరియు అవిచ్ఛిన్నంగా, నిరంతరం భగవత్ భక్తిలోనే నిమగ్నమై ఉంటారు.</div><div><br /></div><div><b>04:54 - సతతం కీర్తయంతో మాం యతంతశ్చ దృఢవ్రతాః ।</b></div><div><b>నమస్యంతశ్చ మాం భక్త్యా నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ।। 14 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఎల్లప్పుడూ నా దివ్య లీలలను గానం చేస్తూ, దృఢ సంకల్పముతో పరిశ్రమిస్తూ, వినయముతో నా ముందు ప్రణమిల్లుతూ, నిరంతరం వారు నన్ను ప్రేమ యుక్త భక్తితో ఆరాధిస్తుంటారు.</b></div><div><br /></div><div>భక్తులు తమ భక్తి సాధన కోసం, దానిని పెంపొందించుకోవటం కోసం, కీర్తనల పట్ల ఎంతో ఆసక్తితో ఉంటారు. భగవంతుని కీర్తిని గానం చేయటమే కీర్తన. ఈ కీర్తన అనేది, భక్తిని సాధన చేయటానికి ఉన్న అత్యంత ప్రభావమైన పనిముట్టు. అది మూడు రకాల భక్తి విధానాలను కలిగి ఉంటుంది. శ్రవణం, కీర్తనం, మరియు స్మరణం. మన లక్ష్యం భగవంతునిపై మనస్సుని లగ్నం చేయటమే. అది కీర్తనం, మరియు శ్రవణంతో పాటుగా చేస్తే, ఇంకా సులువవుతుంది. మనస్సనేది, గాలి వలె చంచలమైనది, మరియు సహజంగానే ఒక ఆలోచన తరువాత, ఇంకో ఆలోచనకి తిరుగుతూనే ఉంటుంది. శ్రవణము, మరియు కీర్తనము, జ్ఞానేంద్రియాలను భగవత్ దృక్పథంలో నిమగ్నం చేస్తాయి. మనస్సును పదేపదే దాని తిరుగుడు నుండి వెనక్కు తీసుకురావటానికి, అవి సహాయం చేస్తాయి. కీర్తన ప్రక్రియ వలన, మరిన్ని ప్రయోజనాలున్నాయి. తరచుగా జనులు జపము, లేదా ధ్యానము ద్వారా, భక్తిని ఆచరిస్తుంటారు. కానీ, వారు జపములో నిమగ్నమయ్యే సదర్భంలో, నిద్రను ఆపుకోలేరు. అయినా, కీర్తన అనేది ఎంతో నిమగ్నమై చేసే పని కాబట్టి, అది సహజంగానే నిద్రను తరిమివేస్తుంది. అంతేకాక, కీర్తన అనేది ధ్యాసను మరల్చే అన్యమైన శబ్దాలను దరిచేరనివ్వదు. కీర్తన అనేది, భారతీయ యోగులలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన భక్తి మార్గము. సూరదాసూ, తులసీదాసూ, మీరాబాయి, గురు నానక్, కబీర్, తుకారం, ఏకనాథ్, నార్సి మెహతా, జయదేవుడూ, త్యాగరాజు మరియు ఇతరులవంటి ప్రఖ్యాతిగల భక్తి మహాత్ములందరూ గొప్ప కవులు. వారు ఎనెన్నో భక్తి గీతాలను రచించారు, మరియు వాటి ద్వారా, కీర్తనం, శ్రవణం మరియు స్మరణంలో నిమగ్నమైనారు. ఈ కలి యుగంలో, మోక్షానికి ఒక ఉపాయం ఉంది. భగవంతుని కీర్తిని గానం చేస్తూ, మనము భవ సాగరాన్ని దాటివేయవచ్చు.</div><div><br /></div><div><b>07:23 - జ్ఞానయజ్ఞేన చాప్యన్యే యజంతో మాముపాసతే ।</b></div><div><b>ఏకత్వేన పృథక్త్వేన బహుధా విశ్వతోముఖమ్ ।। 15 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>మరికొందరు, జ్ఞాన సముపార్జనా యజ్ఞములో నిమగ్నమై, నన్ను చాలా రకాలుగా ఆరాధిస్తారు. కొందరు నన్ను తమతో అబేధమైన ఏకత్వముగా చూస్తారు. మరికొందరు, నన్ను తమకంటే వేరుగా పరిగణిస్తారు. ఇంకా కొందరు, నా యొక్క విశ్వ రూపము యొక్క అనంతమైన ఆవిర్భావములలో ఆరాధిస్తారు.</b></div><div><br /></div><div>సాధకులు, పరమ సత్యాన్ని చేరుకోవటానికి, భిన్నభిన్న పద్ధతులను అనుసరిస్తుంటారు. వారు ఆయన నిత్య అంశలుగా, సేవకులగా, భగవంతుని చరణారవిందముల వద్ద భక్తితో శరణాగతి చేస్తారు. జ్ఞాన యోగమును అనుసరించేవారు, తమను తాము బ్రహ్మమే అని పరిగణించుకుంటారు. వారు "సోహం (అది నేను), "శివోహం" (నేను శివుడను), మొదలైన సూత్రాలపై లోతుగా ధ్యానం చేస్తుంటారు. అద్వైత బ్రహ్మముగా, ఆ సర్వోత్కృష్ట అస్థిత్వము యొక్క ప్రాప్తి యే, వారి యొక్క నర్వోన్నత లక్ష్యం. దానికి శాశ్వతత్వమూ, జ్ఞానమూ మరియు ఆనందము వంటి గుణములున్నా, రూపములూ, గుణములూ, స్వభావములూ, మరియు లీలలూ ఉండవు. జ్ఞాన యోగులు కూడా, ఆయనను నిరాకార, సర్వవ్యాప్త తత్వంలో ఆరాధిస్తారు. వీరితో పాటుగా, పలు రకాల అష్టాంగ యోగులూ మొదలైనవారు ఉన్నారు. వారు తమను తాము భగవంతుని కంటే వేరుగా పరిగణించుకుంటారు. అదే ప్రకారంగా, ఆయనతో అనుసంధానం అవుతారు. ఇంకా కొందరు, ఈ కంటికి కన్పించే వ్యక్తమైన విశ్వాన్ని, భగవంతునిగా ఆరాధిస్తారు. వైదిక తత్వములో దీనిని, 'విశ్వ రూప ఉపాసన' అంటారు. ఈ జగత్తు భగవంతునిలో భాగమే కాబట్టి, దాని పట్ల దైవీ భావము తప్పేమీ కాదు. కానీ, అది అసంపూర్ణము. అటువంటి భక్తులకు, పరమేశ్వరుని యొక్క ఇతర విభూతుల పట్ల జ్ఞానం ఉండదు.</div><div><br /></div><div><b>09:27 - అహం క్రతురహం యజ్ఞః స్వధాహమహమౌషధమ్ ।</b></div><div><b>మంత్రోఽహమహమేవాజ్యమ్ అహమగ్నిరహం హుతమ్ ।। 16 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>09:37 - పితాహమస్య జగతో మాతా ధాతా పితామహః ।</b></div><div><b>వేద్యం పవిత్రమోంకార ఋక్సామ యజురేవ చ ।। 17 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నేనే వైదిక క్రతువునూ, నేనే యజ్ఞమునూ, మరియు పితృదేవతలకు సమర్పించే నైవేద్యమును. నేనే ఔషధము, నేనే వేద మంత్రమును, నేనే ఆజ్యము, నేనే అగ్నీ, నేనే సమర్పించే కార్యమును. ఈ జగత్తుకు నేనే తండ్రినీ, నేనే తల్లిని. సంరక్షకుడను నేనే; పితామహుడను నేనే; నేనే పవిత్రం చేసేవాడిని. జ్ఞానం యొక్క లక్ష్యమును నేనే, పవిత్ర శబ్దము ఓం కారమును నేనే, ఋగ్వేదమును, సామవేదమును మరియు యజుర్వేదమును నేనే.</b></div><div><br /></div><div>ఈ శ్లోకాలలో, శ్రీ కృష్ణుడు తన యొక్క అనంతమైన వ్యక్తిత్వానికి గల వేరువేరు స్వరూపములను చెబుతున్నాడు. క్రతువు, యజ్ఞము, అంటే, వేదములలో చెప్పబడిన అగ్నిహోత్ర యజ్ఞము వంటివి. ఇది స్మృతులలో చెప్పబడిన ‘వైశ్వ’ దేవ యజ్ఞముల వంటివి. ఔషదము అంటే, వైద్య శాస్త్రంలో ఉపయోగించే మొక్కలలోని, వ్యాధిని నయం చేయగలిగే సామర్ధ్యము, అని అర్థం. సృష్టి అనేది భగవంతుని నుండి ఉద్భవిస్తుంది. అందుకే, ఆయన దాని తండ్రి. సృష్టికి ముందు ఆయన, అవ్యక్తమైన భౌతిక శక్తిని తన ఉదరము యందు ఉంచుకుంటాడు. కాబట్టి, ఆయన ఆ జగత్ సృష్టికి అమ్మ. ఆయనే ఈ విశ్వ సృష్టిని నిర్వహించేవాడూ, పోషించేవాడూ.. అందుకే ఆయన దాని సంరక్షకుడు. ఆయనే, సృష్టికర్త బ్రహ్మ దేవుని తండ్రి.. అందుకే ఆయన సమస్త విశ్వమునకూ పితామహుడు. వేదములు భగవంతుని నుండి ఉద్భవించాయి. రామాయణంలో ఒక శ్లోకం, దీనిని పునరుద్ఘటించింది. పరమాత్ముడే వేదం, వేదమే పరమాత్మ.</div><div><br /></div><div>11:30 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, భోగ వస్తు ప్రాప్తికై, వైదిక కర్మ కాండలను ఆచరించే వారిని గురించి తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxSlGRE1Kopm6fpz7fcAYv240UwDdpyK6P">https://www.youtube.com/post/UgkxSlGRE1Kopm6fpz7fcAYv240UwDdpyK6P</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-73665869447990066402022-07-18T06:00:00.001+05:302022-07-18T06:00:00.214+05:30<p style="text-align: center;">&nbsp;<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgxviQ70u5J6smN-PshYxmRYXHTWhIUWu2tiUDAAkBYPdH-PMF-VsggkB0ykLfh6Vy6oUyYnLbtOLNkcWhSDcSzKrK29OpZXUuMhWQGcMwM2VIsQ8pgEFUE04NefhBslu3luS2rgZHbGyXn76_Q-x8UqnZjXlsa5PVNBLgwEnUo4fvl0Fyw1nUSIeLmg/s4800/Cosmic%20Shiva.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="2700" data-original-width="4800" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgxviQ70u5J6smN-PshYxmRYXHTWhIUWu2tiUDAAkBYPdH-PMF-VsggkB0ykLfh6Vy6oUyYnLbtOLNkcWhSDcSzKrK29OpZXUuMhWQGcMwM2VIsQ8pgEFUE04NefhBslu3luS2rgZHbGyXn76_Q-x8UqnZjXlsa5PVNBLgwEnUo4fvl0Fyw1nUSIeLmg/s320/Cosmic%20Shiva.jpg" width="320" /></a></p><p></p><div style="text-align: justify;"><b>హంస రాయబారము - నల దమయంతిల ప్రేమకథ! 1</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>మన పురాణ ఇతిహాసాలలో, అజరామరమైన ఎన్నో ప్రేమకథలున్నాయి. శివపార్వతులూ, లక్ష్మీ నారయణుల ప్రేమాయణ కావ్యాలు, మనకు సుపరిచితాలే. పంచమ వేదంగా భాసిల్లే మహాభారతంలో కూడా, ప్రేమకథలు కోకొల్లలుగా కనిపిస్తాయి. అటువంటి అద్భుత ప్రేమకథలలో ఒకటి, నలమహారాజుది. పాక శాస్త్రంలోనూ, అశ్వ విద్యలోనూ గొప్ప ప్రావీణ్యతను పొంది, ముల్లోకాలలో ఘనుడిగా పేరుగడించినవాడు, నలుడు. పరాక్రమవంతుడైన నలుడి ప్రేమాయణం, ఒక రసరమ్య కావ్యం. ఇంద్రుడూ, దిక్పాలకులూ, కలిపురుషుడి వంటి దేవతలను సైతం మోహానికి గురిచేయగల సౌందర్యరాశి దమయంతి, నలుడి ప్రేమలో ఎలా పడింది? ఆమె స్వయంవరానికి వచ్చిన దేవతలను కాదని, నలుడిని ఎలా వివాహమాడింది - అనేటటువంటి ఆశ్చర్యపరిచే ప్రేమ కథను ఈ రోజుటి వీడియోలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి:&nbsp;<a href="https://youtu.be/aZ0FtPkx4L0">https://youtu.be/aZ0FtPkx4L0</a>&nbsp;]</b></div><div><br /></div><div>వీరసేనుడి కుమారుడైన నలుడు, తన పరాక్రమంతో నిషిధదేశాన్ని ప్రజారంజకంగా పాలించేవాడు. పొరుగు రాజ్యమైన విదర్భ దేశాన్ని, భీముడనే రాజు పాలించేవాడు. అయితే, భీముడికి చాలా కాలం సంతానం కలుగలేదు. దమనుడనే మునిచ్చిన వరము వలన, భీముడికి దమయంతి అనే కూతురూ, దముడూ, దమనుడూ, దాంతుడూ అనే కుమారులూ కలిగారు. దమయంతి అపర సౌందర్యరాశీ, గుణవంతురాలు. నిషిధ దేశాన్ని పాలించే నలుని గుణగణాలను గురించి విన్నది, దమయంతి. నలుడు కూడా దమయంతి గురించీ, ఆమె సౌందర్యం గురించీ విని ఉన్నాడు. ఆ క్రమంలో, ఇరువురి నడుమా ప్రేమ అంకురించింది.</div><div><br /></div><div>ఒకరోజు నలుడు ఉద్యానవనంలో ఉండగా, హంసల గుంపు వచ్చి అక్కడ వాలింది. ఆ హంసలను చూసి ముచ్చట పడిన నలుడు, వాటిలో ఒక దానిని పట్టుకున్నాడు. మిగిలిన హంసలు తోటి హంసను విడిచి వెళ్ళలేక, ఆకాశంలో తిరుగుతూ ఉన్నాయి. నలుడు బంధించిన హంస, మానవభాషలో మాట్లాడింది. "ఓ మహారాజా! నీవు దమయంతిని ప్రేమిస్తున్నావు. నేను దమయంతి వద్దకు వెళ్ళి, నీ గురించీ, నీ అందచందాల గురించీ, గుణగణాల గురించీ చెప్పి, నీ మీద అనురాగం కలిగేలా చేస్తాను. దయచేసి నన్ను విడిచిపెట్టు." అని పలికింది. ఆ హంస మాటలకు నలుడు ఆనందపడి, దానిని విడిచి పెట్టాడు.</div><div><br /></div><div>ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ఆ హంస, విదర్భ దేశానికి ఎగిరిపోయింది. అంతఃపురం ముందు విహరిస్తున్న హంసను గమనించింది, దమయంతి. ముచ్చటగా ఉన్న ఆ హంసను చెలికత్తెల సాయంతో పట్టుకుందామె. అప్పుడా హంస దమయంతితో, "ఓ దమయంతీ! నేను నీ హృదయేశ్వరుడైన నలుని వద్ద నుండి వచ్చాను. నలుడు సౌందర్యవంతుడూ, సంపన్నుడూ, సద్గుణ వంతుడు. నీవు సౌందర్యంలో, గుణంలో అతనికి తగినదానివి. అతనికి భార్యవైతేనే, నీకు రాణింపు" అని పలికింది. అందుకు దమయంతి మురిసి పోయి, "ఓ హంసా! నలుని గురించి నాకు ఎలా చెప్పావో, అలాగే నలునికి నా గురించీ చెప్పు" అని, ఆ హంసను తిరిగి నలుడి దగ్గరకు పంపింది. నల దమయంతుల ప్రణయ విషయం, ఆమె చెలికత్తెల ద్వారా తెలుసుకున్న భీమ మహారాజు, కుమార్తెకు స్వయంవరం ప్రకటించాడు.</div><div><br /></div><div>ఆహ్వానాన్నందుకున్న రాజులంతా, స్వయంవరానికి విచ్చేశారు. నలుడు కూడా స్వయంవరానికి బయలుదేరాడు. ఇంద్రుడు కూడా దమయంతి స్వయంవరం గురించి తెలుసుకుని, తన దిక్పాలకులతో సహా బయలుదేరాడు. మార్గమధ్యంలో ఇంద్రుడికి నలుడు కనిపించాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు, "నిషధ రాజా! నీవు నాకు దూతగా పని చేయాలి" అని అడిగాడు. అందుకు నలుడు సరేనని, ‘ఇంతకీ మీరెవరు? నేను మీకేమి చేయాలి?’ అని సందేహన్ని వెలిబుచ్చాడు. దాంతో ఇంద్రుడు, తను వచ్చిన పనిని వివరించాడు. "నేను ఇంద్రుడను. వీరు దిక్పాలకులు. నీవు పోయి విదర్భ దేశ యువరాణి దమయంతికి మా గురించి చెప్పి, ఆమె మమ్ములను వరించేలా చేయాలి" అని అన్నాడు. ఇంద్రుని మాటలకు నలుడు ఆవేదనతో, "అయ్యా! మీకిది ధర్మమా? నేను కూడా అదే పనిమీద పోతున్నాను కదా!" అని అడిగాడు.</div><div><br /></div><div>ఇంద్రుడు నలుడి మాటను వినకుండా, "నీవు మాకు మాటిచ్చావు కనుక, ఈ కార్యం నెరవేర్చవలసిందే. ఇది దేవతాకార్యం.. మాట తప్పడం ధర్మం కాదు. మా మహిమచేత అంతఃపురానికి వెళ్ళడానికి నీకు ఎవరూ అడ్డు చెప్పరు" అని నలుడిని పంపించాడు. వేరే గత్యంతరం లేని నలుడు, దమయంతి అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించి, ఆమె సౌందర్యాన్నిచూసి ముగ్ధుడైపోయాడు. అతను అలా నిలబడి ఉండగా, దమయంతీ, ఆమె చెలికత్తెలూ, నలుడుని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. దమయంతి నలుని చూసి, "మహాత్మా.. మీరెవరు? ఎక్కడి నుండి వచ్చారు? ఈ అంతఃపురంలో ఎవరికీ కనపడకుండా ఎలా ప్రవేశించారు?" అని ప్రశ్నించింది. ఆమె మనోహర సౌందర్యం తనకు కలిగించిన మైకం నుండి బయటపడి, దమయంతితో, "నా పేరు నలుడు. నేను దేవ దూతగా వచ్చాను. ఇంద్రుడిని మీరు వరించ వలసిందిగా కోరి, నన్ను రాయబారిగా పంపారు" అని పలికాడు. ఆ మాటలకు దమయంతి మనస్సు కష్టపడింది. "అయ్యా! నేను మానవకాంతను. నమస్కరించ వలసిన దేవతలను వరించడం ధర్మమా? నాడు హంస చెప్పినది మొదలు, మిమ్ములనే నా భర్తగా తలచుకుంటున్నాను. నా తండ్రి భీమరాజు, మిమ్ము ఇక్కడికి రప్పించడానికే స్వయంవరం ప్రకటించాడు. మీరే నా భర్త.. కనుక నన్ను స్వీకరించండి. లేకుంటే నా ప్రాణాలను తీసుకుంటాను కానీ, ఇతరులను వరించను" అని దమయంతి ప్రార్థించింది.</div><div><br /></div><div>అందుకు నలుడు, తనకు కలిగిన ఆ దుస్థితికి దు:ఖిస్తూ, "దమయంతీ! దేవతలు ఐశ్వర్యవంతులూ, జరా మరణాలు లేని వారూ. వారిని కాదని, జరా మరణాలకు ఆలవాలమైన నన్ను కోరడం, న్యాయమా?" అని అన్నాడు. ఆ మాటలు విని దమయంతి దుఃఖించింది. "మీరు ఇంద్రుని రాయబారిగా వచ్చారు. కానీ, నేను మిమ్ములనే కోరుకుంటున్నాను. అందరి ముందూ, నేను దేవతలను ప్రార్ధించి, మిమ్మల్ని వివాహమాడతాను. అప్పుడు మీకు దేవతల మాట వినలేదన్న దోషం ఉండదు" అని తన ఆలోచనను చెప్పింది, దమయంతి. ఇక నలుడు తిరిగి ఇంద్రునికి వద్దకు వచ్చి, దమయంతి అభిప్రాయాన్ని తెలియజేశాడు. దమయంతి నిర్ణయాన్ని విన్న ఇంద్రుడూ, దిక్పాలకులూ, దమయంతికి నలుడిపై ఉన్న ప్రేమను తెలుసుకోవాలనుకుని, వారందరూ నలుడి రూపాన్ని ధరించి, స్వయంవరానికి వెళ్ళారు. స్వయంవర మండపంలో, ఒకేసారి ఆరుగురు నలులు కనిపించారు. వర మాలతో వచ్చిన దమయంతి ఆశ్చర్యపోయింది. తను మనస్సులో, "దేవతలారా! నేను నలుని భార్యగానే జీవించాలని ఆశపడుతున్నాను. కనుక నలుని గుర్తు పట్టడంలో నాకు సహకరించండి. మీ నిజరూపాలతో ప్రత్యక్షమవ్వండి" అని ప్రార్థించింది. దమయంతి ప్రార్థనను విన్న వారు, ఆమెను కరుణించి, తమ నిజరూపాలతో ప్రత్యక్షం అయ్యారు. అప్పుడు దమయంతి వారిని పలు విధాల స్తుతించి, వారందరి సమక్షంలో, నలుడిని వివాహమాడింది. ఇంద్రాది దేవతలు అనేక వరాలిచ్చి, వారిని అనుగ్రహించారు.</div><div><br /></div><div>దమయంతి స్వయంవరాన్ని తిలకించి దేవలోకం వెళుతున్న దేవతలకు, కలి పురుషుడు కనిపించాడు. ఇంద్రుడు, కలి పురుషుణ్ణి చూసి పలుకరించి, "ఎక్కడికి పోతున్నావు?" అని కుశల ప్రశ్న వేశారు. కలి వారికి నమస్కారం చేసి, "భూలోకంలో జరుగుతున్న దమయంతి స్వయంవరానికి పోతున్నాను" అని తను వెళుతున్న కార్యాన్ని వివరించాడు. అ మాటలకు దేవతలు నవ్వి, "దమయంతి స్వయంవరం ముగిసింది. ఆమె తన ప్రియ సఖుడైన నిషిధ రాజు నలుడుని వివాహమాడింది. మేము కూడా ఆ స్వయంవరానికి వెళ్ళి, వారిని ఆశీర్వదించి, తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము" అని జరిగిన సంఘటనను వివరించారు. దమయంతిపై మనస్సు పడి, తనను వివాహమాడడానికి వచ్చిన కలి, కోపంతో రగిలిపోయాడు. దమయంతిని తనకు కాకుండా చేసిన నలుడిని రాజ్యభ్రష్టుని చేసి, వారిరువురికీ వియోగం కల్పించడానికి పూనుకున్నాడు.</div><div><br /></div><div>మరి కలి నలుడిపై తన ప్రభావాన్ని ఏ విధంగా చూపాడు? నల దమయంతిల ప్రేమకథ ఎటువంటి మలుపులు తిరిగింది - వంటి విషయాలను, మన తదుపరి వీడియోలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>ధర్మో రక్షతి రక్షితః!</b></div><div><br /></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/UgkxlPJisCnVGGgxiRdBo8Sa61XdLZcOXa3U">https://www.youtube.com/post/UgkxlPJisCnVGGgxiRdBo8Sa61XdLZcOXa3U</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-1501159659281106472022-07-13T06:00:00.001+05:302022-07-13T06:00:00.235+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0JovlAkTKmSr3hGHvdwHjCHhNXIYRkqTg9bSQHrk_7d9IQ64FjU4WGKjtQolIaGgDZVU_680hqhpIJrfcwPF4rhJ0DZtdQDa_FGJNWzPb1slP2L7_-EZ6SkqypQVV2hmo-6Zx5t_NaakM_XdPsCRPWq61oMEfxJtTXC6t7S2I6GH5MoZL1qjlk63LDg/s2140/Gita%2011.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1932" data-original-width="2140" height="289" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0JovlAkTKmSr3hGHvdwHjCHhNXIYRkqTg9bSQHrk_7d9IQ64FjU4WGKjtQolIaGgDZVU_680hqhpIJrfcwPF4rhJ0DZtdQDa_FGJNWzPb1slP2L7_-EZ6SkqypQVV2hmo-6Zx5t_NaakM_XdPsCRPWq61oMEfxJtTXC6t7S2I6GH5MoZL1qjlk63LDg/s320/Gita%2011.png" width="320" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>ఏవి ‘పాపములు’? హృదయం మలినమవటానికి అసలు కారణం ఏంటి?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' నవమోధ్యాయం – రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం (01 - 05శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో తొమ్మిదవ అధ్యాయం, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగములోని 01 నుండి 05 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/e-cOeyLHNdc">https://youtu.be/e-cOeyLHNdc</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ఈ అధ్యాయంలో, మనలో విస్మయాన్నీ, పూజ్య భావాన్నీ, మరియు భక్తినీ ఉత్పన్నం చేసే - తన యొక్క సర్వోత్కృష్ట మహిమలను గురించి, శ్రీ కృష్ణుడు తెలియజేయ బోతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:54 - శ్రీ భగవానువాచ ।</b></div><div><b>ఇదం తు తే గుహ్యతమం ప్రవక్ష్యామ్యనసూయవే ।</b></div><div><b>జ్ఞానం విజ్ఞానసహితం యద్ జ్ఞాత్వా మోక్ష్యసేఽశుభాత్ ।। 1 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>శ్రీ కృష్ణ భగవానుడిలా పలుకుతున్నాడు. ఓ అర్జునా, నీకు నా మీద అసూయ లేదు కాబట్టి, ఈ యొక్క అత్యంత రహస్యమైన జ్ఞానాన్నీ, మరియు అనుభవపూర్వక విజ్ఞానాన్నీ, ఇప్పుడు నేను నీకు తెలియజేస్తున్నాను; ఇది తెలుసుకున్న తరువాత, నీవు భౌతిక సంసార బాధల నుండి విముక్తి చేయబడతావు.</b></div><div><br /></div><div>గర్వం మరియు దురభిమానం వలన, అసూయ వంటి ధోరణి జనిస్తుంది. అది ఒక వ్యక్తి యొక్క భక్తి పూర్వక పూజ్య భావాన్ని, దెబ్బ తీస్తుంది. భగవంతునికి తనకంటూ కావలసినది ఏమీ లేదు. కాబట్టి, ఆయన చేసే ప్రతి కార్యం, జీవాత్మల సంక్షేమం కోసమే అన్న సామాన్య విషయాన్ని కూడా, ఈర్ష్యతో ఉన్న జనులు అర్థం చేసుకోలేరు. జీవుల భక్తిని ఇనుమడింపచేయటానికే, తన కీర్తిని తాను చెప్పుకుంటాడు. అంతేకానీ, మనకున్న అహంభావమనే ప్రాపంచిక దోషము ఆయనకు లేదు. అర్జునుడు ఉదారుడు, విశాలహృదయము కలవాడు, ఈర్ష్య అనే దోషము లేనివాడు కాబట్టి, శ్రీ కృష్ణుడు ఈ అధ్యాయంలో చెప్పబోయే దానికి, అర్జునుడు సంపూర్ణంగా అర్హుడు.&nbsp;</div><div><br /></div><div><b>02:16 - రాజవిద్యా రాజగుహ్యం పవిత్రమిదముత్తమమ్ ।</b></div><div><b>ప్రత్యక్ష్యావగమం ధర్మ్యం సుసుఖం కర్తుమవ్యయమ్ ।। 2 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఈ జ్ఞానము అన్ని విద్యలకూ రారాజు, మరియు అత్యంత గోప్యమయినది. ఇది విన్న వారిని, పవిత్రం చేస్తుంది. ఇది నేరుగా, అనుభవ పూర్వకంగా తెలుసుకోవటానికి వీలైనది, ధర్మ బద్ధమైనది, ఆచరించటానికి సులువైనది, శాశ్వతమైన ఫలితమును ఇచ్చేటటువంటిది.</b></div><div><br /></div><div>శ్రీ కృష్ణుడు, తాను ఉపదేశించే జ్ఞానం యొక్క సర్వోత్కృష్ట స్థాయిని వక్కాణించటానికి, “రాజ” అన్న ఉపమానం వాడుతున్నాడు. తన ఉపదేశాన్ని, విశ్వాసము, మతము, అభిప్రాయము, ఆచారము, లేదా నమ్మకము అని ఆయన అనటంలేదు. తను అర్జునుడికి చెప్పబోయేది, అన్ని శాస్త్రాలలో కెల్లా రారాజు అని ప్రకటిస్తున్నాడు. ఈ జ్ఞానము అత్యంత గోప్యమైనది కూడా. స్వేచ్ఛ ఉన్నచోటే, ప్రేమ సాధ్యమవుతుంది కాబట్టి, కావాలనే, భగవంతుడు తను నేరుగా, సునాయాసముగా కనబడకుండా, తనను తాను దాచి ఉంచుకుంటాడు. దీని ద్వారా ఆత్మకు భగవంతుడిని ప్రేమించాలా లేదా అనే స్వేచ్ఛను ఇస్తాడు. ఒక యంత్రము ప్రేమించలేదు. ఎందుకంటే, దానికి ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ ఉండదు. మనం ఆయనను ప్రేమించాలని, భగవంతుడు కోరుకుంటాడు. అందుకే మనకు, ఆయనను కోరుకోవాలా, లేదా, అన్న స్వేచ్ఛను ఇస్తున్నాడు. దాన్ని మన ఇష్టానికే వదిలి వేస్తున్నాడు. కేవలం మనం ఎంచుకున్న మార్గం వలన కలిగే పరిణామాలను మాత్రం, తెలియచెబుతాడు. అలాగే, ఏ మార్గం అవలంభించాలనే స్వేచ్ఛను మనకే వదిలివేస్తాడు. భక్తి యొక్క జ్ఞానము అత్యంత పవిత్రమైనది. ఎందుకంటే, అది అల్పమైన స్వార్ధముచే కళంకితం కానిది. భక్తుడి యొక్క పాపములూ, బీజములూ, మరియు అవిద్యను, భక్తి సాధన నాశనం చేస్తుంది. ‘పాపములు’ అంటే, జీవుడి అనంతమైన పూర్వ-జన్మల నుండీ ఉన్న పాపరాశి. నిప్పు గడ్డిమోపును భస్మం చేసినట్టు, పాపరాశినంతటినీ భక్తి దహించివేస్తుంది. ‘బీజములు’ అంటే, మనస్సులో ఉన్న మాలిన్యములు. ఇవి పాపపు పనులు చేయటానికి ఉన్న మూల కారణం. ఈ బీజములు ఉన్నంత కాలం, కేవలం పూర్వ జన్మల పాపపు పనులను నిర్మూలిస్తే సరిపోదు. ఎందుకంటే, పాపపు పనులు చేయాలనే కోరిక హృదయంలో ఉండిపోతుంది. వ్యక్తి తిరిగి పాపపు పనులు చేసే అవకాశం ఉంటుంది. భక్తి, హృదయాన్ని పవిత్రం చేస్తుంది. పాపాల యొక్క మూల బీజాలైన కామము, క్రోధము మరియు లోభములను నాశనం చేస్తుంది. కానీ, ఈ బీజముల నాశనం కూడా సరిపోదు. హృదయం మలినమవటానికి ఉన్న అసలు కారణం, అవిద్య. దీనిచే మనలని మనం ఈ దేహమే అనుకుంటాం. దాంతో, శారీరిక కోరికలను సృష్టించుకుని, అవే మనకు సంతోషాన్నిస్తాయి అనుకుంటాము. ఇటువంటి భౌతిక, ప్రాపంచిక కోరికలు తీర్చుకోవటం అనేది, మరింత కామ, క్రోధ, లోభములూ, ఇంకా ఇతర మలినముల వృద్ధికి దారి తీస్తుంది. మనస్సు పరిశుద్ధి చేయబడినా, అజ్ఞానము, అవిద్య ఉన్నంత కాలమూ, అది మరలా మలినమైపోతుంది. భక్తి అనేది అంతిమంగా - ఆత్మ మరియు భగవంతుని యొక్క అనుభవపూర్వక జ్ఞానానికి దారి తీస్తుంది. అది భౌతిక, ప్రాపంచిక అస్థిత్వము యొక్క అజ్ఞానాన్ని, నాశనం చేస్తుంది.&nbsp;</div><div><br /></div><div><b>05:50 - అశ్రద్దధానాః పురుషా ధర్మస్యాస్య పరంతప ।</b></div><div><b>అప్రాప్య మాం నివర్తంతే మృత్యుసంసారవర్త్మని ।। 3 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ శత్రువులను జయించేవాడా.. ఈ ధర్మము యందు విశ్వాసము లేని జనులు, నన్ను పొందలేకున్నారు. వారు పదేపదే జనన-మరణ చక్రంలో, ఈ లోకానికి తిరిగి వస్తుంటారు.</b></div><div><br /></div><div>జ్ఞానము ఎంత అద్భుతమైనదైనా, మార్గము ఎంత ప్రభావశీలమైనదైనా, దాని ప్రకారంగా నడుచుకోవటానికి నిరాకరించేవానికి, అది నిరర్ధకమైనది. భగవత్ ప్రాప్తి కోసం కావలసిన మొదటి అడుగు విశ్వాసము, శ్రద్ధ. అప్పుడు వ్యక్తి, స్సత్సంగములలో పాలు పంచుకోవటం మొదలు పెడతాడు. ఇది వ్యక్తిగత భక్తి అభ్యాసమునకు, దారి తీస్తుంది. తరచుగా జనులు, తాము దేనినైతే ప్రత్యక్ష్యంగా గ్రహింపగలుగుతామో, దాన్ని మాత్రమే నమ్ముతామని అంటూ ఉంటారు. అయితే, భగవంతుని అనుభవం తక్షణమే అవ్వదు కాబట్టి, ఆయనను నమ్మరు. కానీ, నిజానికి ఈ ప్రపంచంలో ప్రత్యక్షంగా చూడక పోయినా, ఎన్నో విషయాలను నమ్ముతాం. పాలల్లో దాగి ఉన్న వెన్న మనకు కనబడకపోయినా, వెన్న పాలలో ఉందని నమ్ముతాం. అలాగే భగవంతుడు కూడా మనకు కనపడకపోయినా, అంతటా వ్యాపించి ఉంటాడు. ఆయనను చూడటానికి ఒక పక్రియ ఉంది. విశ్వాసము ఉంటే, మనకు భగవంతుని ప్రత్యక్ష అనుభూతి లభిస్తుంది, మరియు భగవత్ ప్రాప్తిని పొందుతాము. భగవంతుని మీద నమ్మకం అనేది, మానవులు అనాయాసంగా అనుసరించే సహజమైన ప్రక్రియ కాదు. మనకు ఇవ్వబడిన స్వతంత్ర-చిత్తమును ఉపయోగించుకుని, భగవంతునిపై నమ్మకం కలిగి ఉండాలనే దృఢమైన నిర్ణయానికి రావాలి. కౌరవుల సభలో, దుశ్శాసనుడు ద్రౌపదిని వివస్త్రను చేయటానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, శ్రీ కృష్ణుడు ఆమె చీరను పొడిగించి, ఆమెను అవమానమూ, సిగ్గు నుండి కాపాడాడు. అక్కడున్న కౌరవులందరూ ఆ అద్భుతాన్ని చూశారు కానీ, శీ కృష్ణుని సర్వశక్తిత్వముపై నమ్మికను ఉంచటానికి, తిరస్కరించారు. నిజాన్ని అర్థంచేసుకోలేకపోయారు. ఆధ్యాత్మిక పథంపై విశ్వాసం అవసరం లేదని నిర్ణయించుకున్న వారు, దివ్య జ్ఞానాన్ని తెలుసుకోకుండా ఉండిపోతారు, మరియు జనన-మరణ చక్రంలో తిరుగుతూనే ఉంటారు.</div><div><br /></div><div><b>08:12 - మయా తతమిదం సర్వం జగదవ్యక్త మూర్తినా ।</b></div><div><b>మత్-స్థాని సర్వభూతాని న చాహం తేష్వవస్థితః ।। 4 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఈ సమస్త విశ్వమూ నా అవ్యక్త స్వరూపంచే వ్యాపింపబడి ఉన్నది. సమస్త ప్రాణులూ, నా యందే స్థితమై ఉన్నాయి కానీ, నేను వాటి యందు స్థితుడనుకాను.</b></div><div><br /></div><div>భగవంతుడు ఈ ప్రపంచాన్ని సృష్టించి, ఆ తరువాత ఈ ప్రపంచమంతా బాగానే నడుస్తున్నదా లేదా అని, ఆ సప్త లోకాల పై నుండి తొంగి చూస్తుంటాడనే సిద్ధాంతాన్ని, వైదిక తత్వము ఒప్పుకోదు. వైదిక శాస్త్రాలన్నీ, భగవంతుడు లోకంలో సర్వ వ్యాపి అని పదే పదే ప్రతిపాదించాయి. దేవుడు ఒక్కడే. ఆయనే అందరి హృదయములలో స్థితుడై ఉన్నాడు, ప్రపంచమంతటా కూడా వ్యాపించి ఉన్నాడు. భగవంతుడు ఇప్పటి వరకు ఉన్న అన్నింటిలో వ్యాప్తమై ఉన్నాడు, మరియు ఇక ముందు ఉండే అన్నింటిలో వ్యాపించి ఉంటాడు. భగవంతుడు సర్వ వ్యాపి అన్న విషయాన్ని, పలు విధాలుగా అర్థం చేసుకుంటారు. అది భగవంతుని యొక్క మాయా శక్తి అనే భౌతిక శక్తి ద్వారా సృష్టించబడినది. జీవాత్మలు కూడా భగవంతుని శక్తి స్వరూపమే కానీ, వారు ఆయన యొక్క ఉత్కృష్ట స్థాయి జీవ శక్తి. కాబట్టి, ఈ ప్రపంచము, మరియు దానిలో ఉన్న అన్ని జీవులూ, భగవంతుని శక్తి స్వరూపములే, మరియు ఆయన వ్యక్తిత్వములోని భాగములే. అయినా, ఆయన సర్వ భూతములకూ అతీతుడు. ఎలాగైతే సముద్రము ఎన్నో అలలను విడుదల చేస్తున్నా, ఆ అలలన్నీ సముద్రములోని భాగములే అయినా, సముద్రమనేది, ఈ సమస్త అలల మొత్తానికన్నా ఎంతో ఎక్కువే. అదే విధంగా, జీవులు, మరియు మాయ, భగవంతుని వ్యక్తిత్వంలోని భాగమే అయినా, ఆయన వాటికన్నా ఉన్నతుడు, అతీతుడు.</div><div><br /></div><div><b>10:04 - న చ మత్ స్థాని భూతాని పశ్య మే యోగమైశ్వరమ్ ।</b></div><div><b>భూతభృన్న చ భూతస్థో మమాత్మా భూతభావనః ।। 5 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>అయినా సరే, ప్రాణులు నాలో స్థిరముగా ఉండవు. నా దివ్య శక్తి యొక్క అద్భుతమును తిలకించుము. నేనే సమస్త ప్రాణుల సృష్టి కర్తను, మరియు నిర్వాహకుడనూ అయినా, నేను వాటిచే కానీ, లేదా భౌతిక ప్రకృతిచే కానీ, ప్రభావితము కాను.</b></div><div><br /></div><div>మాయా శక్తీ, జీవ శక్తీ అనే ఈ రెండు శక్తులకు అతీతంగా, భగవంతునికి ఒక మూడవ శక్తి ఉంది. అదే, దివ్య యోగమాయా శక్తి. యోగమాయ అనేది, భగవంతుని యొక్క సర్వ-శక్తివంతమైన శక్తి స్వరూపము. దానిని కర్తుం-అకర్తుం-సమర్థః అంటారు. అంటే, "అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేసేది" అని. ఆయన వ్యక్తిత్వానికి మనం ఆపాదించే అద్భుతమైన విషయాలకు మూలశక్తి ఇదే. ఉదాహరణకి, భగవంతుడు మన అందరి హృదయములలో ఉన్నాడు. అయినా, మనకందరికీ అయన తెలియడు. ఎందుకంటే, అయన దివ్య యోగమాయ శక్తి, ఆయన నుండి మనలను దూరంగా ఉంచుతుంది. అదేవిధంగా, భగవంతుడు కూడా తనను తాను మాయా ప్రాబల్యం నుండి దూరంగా ఉంచుకుంటాడు. మాయ అనేది, భగవంతుని ముందు నిలబడలేదు. భగవంతుడు, భౌతిక, ప్రాకృతిక శక్తి మాయలో వ్యాప్తమై ఉన్నా, దానికి అతీతుడు. ఒకవేళ ప్రపంచం భగవంతుడిని ప్రభావితం చేయగలిగితే, అప్పుడు ఈ లోకం క్షయమై పోయినా, లేదా వినాశనము చేయబడ్డా, ఆయన యొక్క స్వభావము, మరియు వ్యక్తిత్వము కూడా కృశించి పోవాలి. కానీ, ఈ ప్రపంచంలో అన్ని మార్పులూ చేర్పులూ జరుగుతున్నా కూడా, భగవంతుడు తన నిజ-అస్థిత్వంలోనే స్థితుడై ఉంటాడు.</div><div><br /></div><div>11:54 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, భగవంతుని దివ్యయోగమాయ శక్తి గురించి, మరింత స్పష్టంగా తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxonG8-Jecu7P5GqcIsIlS9e58x9Gf3Bsz">https://www.youtube.com/post/UgkxonG8-Jecu7P5GqcIsIlS9e58x9Gf3Bsz</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-77014829040723858202022-07-11T06:00:00.001+05:302022-07-11T06:00:00.226+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2NYfMtE8MePcsyhg4XAQSIpJkM-nUQ-FYJ_u0MA4JeAG1gDjgKAORlvJ8ufF2f5dOC2vwTcrwzrvkVkMEWKlME-yrq0ORP0Y3jK5ErjROyDUqulq_P1Do5s6PBHYbwnP4j0eaWU6I5eQLTu4JiNB7unmEU2dMcwxaKG-ed-UZtt4OSJK6qFld_Xd-5w/s3840/05%20copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2160" data-original-width="3840" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2NYfMtE8MePcsyhg4XAQSIpJkM-nUQ-FYJ_u0MA4JeAG1gDjgKAORlvJ8ufF2f5dOC2vwTcrwzrvkVkMEWKlME-yrq0ORP0Y3jK5ErjROyDUqulq_P1Do5s6PBHYbwnP4j0eaWU6I5eQLTu4JiNB7unmEU2dMcwxaKG-ed-UZtt4OSJK6qFld_Xd-5w/s320/05%20copy.jpg" width="320" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>హనుమంతుడు భీముడికి చెప్పిన యుగ ధర్మాలు!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><b><br /></b></div><div><b>సౌగంధికా పుష్పాల కోసం బయలుదేరిన భీముడికి ఏం జరిగింది?</b></div><div><br /></div><div>ఒకరోజు ద్రౌపదీ, భీముడూ గంధమాధన పర్వత చరియలలో విహరిస్తున్నారు. వారి ముందు సహస్రదళ పద్మం, గాలిలో ఎగురుతూ వచ్చి పడింది. దానిని చూసి ద్రౌపది ముచ్చట పడింది. అలాంటి పద్మాలు మరికొన్ని కావాలని, భీముడిని కోరింది. ద్రౌపది కోరిన సౌగంధికా పుష్పాలను తెచ్చేందుకు, భీముడు బయలుదేరాడు. అలా వెళుతున్న భీముడికి, కళకళలాడుతున్న కదళీవన ప్రవేశంలో, ఒక కొలను కనిపించింది. అందులోని నీరు ఇంద్రనీల మాణిక్యరాశిలా, మనోహరమై ప్రకాశించింది. భీమసేనుడు ఆ కొలనులో తనివితీరా జలకాలాడి, తామరపూవులను నగలలా ధరించి, వేలకొలది యోజనాల వరకు విస్తరించిన కదళీవనంలోకి ప్రవేశించాడు. ఉప్పొంగిన ఆనందంతో వీరశంఖం పూరించాడు. అప్పుడక్కడ జరిగిన అద్భుత సంఘటన గురించీ, వాయుపుత్రుడు సోదరుడికి ఎరుక పరచిన యుగ ధర్మాల గురించీ ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div>నేను ఈ మధ్య కామెంట్స్ కి respond కాలేక పోయినా, ప్రతి కామెంట్ నీ follow అవుతూనే ఉన్నాను. నా response కోసం వేచి ఉండకుండా, మంచి కామెంట్స్ తో నన్ను ప్రోత్సహిస్తూనే ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ, పేరు పేరునా నా మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/5Qbjiqk3f9I">https://youtu.be/5Qbjiqk3f9I</a> ]</b></div><div><br /></div><div>భీముడు పూరించిన ఆ ధ్వని గగనతలం అంతటా ప్రతిధ్వనించి, దిగ్దిగంతాలకు వ్యాపించింది. ఆ ధ్వని విన్నంతనే, అక్కడి పచ్చిక పానుపుపై పవళించిన హనుమంతుడు దిగ్గున లేచి, ‘ఈ గంభీర ఘోషను ఆలకించినంతనే, నాకు ఆనందం కలుగుతున్నది. సందేహం లేదు. ఇది భీమసేనుని శంఖ స్వనమే! నా సహోదరుని విజయనాదమే! ఈ తోట దాటితే, ఆతనికి ప్రమాదం పొంచి ఉన్నది. హెచ్చరించాలి’ అని అనుకున్నాడు. అనుకున్నంతనే, పెద్ద పెద్ద చెట్లను కూల్చివేసి, భీమసేనుని దారికి అడ్డంగా అమర్చాడు. వాటిపై, దారికడ్డంగా మేనువాల్చాడు. వాలాన్ని అంతెత్తున నిలిపి ఉంచి, కనుదోయి ముకుళించి, నిద్రను నటించసాగాడు. పెద్ద పెద్దగా కేకలు పెడుతూ, అంతలో అక్కడికి రానే వచ్చాడు భీముడు. దారికడ్డంగా పవళించిన కోతిని చూసి, సన్నగా నవ్వుకున్నాడు. ఆ సమయంలో కనురెప్పలెత్తిన హనుమంతుడిని చూసి, ‘ఆహా! ఆ కళ్ళలో ఏమా తేజస్సు? విశాల వక్షస్థలమే కాదు.. సునిశిత దంతాలూ, వాడి నఖాలూ, బలమైన చేతులూ, అంత పొడవున తోక... బాగున్నాడీ మర్కటాధిపతి’ అనుకున్నాడు భీముడు. అలా చూస్తూ నిలుచున్న కొద్ది క్షణాల తర్వాత, దారి నుంచి అడ్డం తప్పుకోమన్నట్టుగా, పెద్ద పెట్టున నవ్వాడు.</div><div><br /></div><div>నిద్రా భంగమైనట్టుగా, హనుమంతుడు మేలుకొని, ఆవులించి, క్రీగంట భీముని చూస్తూ, ‘ఎవరయ్యా నువ్వు? ముసలితనంతో, అలసి సొలసి నిద్రపోతున్న నాలాంటి వాడికి నిద్రాభంగం కలిగించడం న్యాయంగా ఉందా? ఏంటా అరుపులు? నాలాంటి పేద జంతువులను భయపెట్టడం ధర్మమా?’ అని అడిగి, ‘మామూలు మనుషులు ఇక్కడికి రాలేరు. నువ్వొచ్చావంటే, అసాధారణ వ్యక్తివి. అందులో అనుమానం లేదు. అయినా, ఎందుకొచ్చావిక్కడికి? ఇక్కణ్ణుంచి ఇక ఒక్కడుగైనా ముందుకు కదలలేవు. ఆకాశమార్గాన తప్పితే, నువ్విక మీదట పయనించలేవు’ భీముడికి ఎదురు నిలిచాడు హనుమంతుడు. ‘పెద్దవాణ్ణి చెబుతున్నాను విను! ఇక్కడి కందమూలాలూ, ఆ పళ్ళూ తిని, హాయిగా కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకో! తర్వాత వచ్చిన దారిన వెళ్ళిపో! నీకే మంచిది. లేకపోతే, లేనిపోని ప్రమాదాల్లో ఇరుక్కుంటావు’ అంటూ, సున్నితంగా హెచ్చరించాడు హనుమంతుడు. ఈ మాటలన్నీ విన్న భీముడు, మళ్ళీ గట్టిగా నవ్వాడు. ‘కపికులేశ్వరా! నేనెవరకున్నావు? వాయుదేవుని వర ప్రభావంతో, కుంతీ, పాండు నరేశ్వరులకు ఉదయించిన కుమారుణ్ణి. నా పేరు భీమసేనుడు. ఒకానొక పని మీద వెళ్తున్నాను. నన్ను అడ్డగించకు. అలాగే, దారి నుంచి తప్పుకో’ అన్నాడు భీముడు. దాంతో హనుమంతుడు, ‘కాలు కదపలేని ముసలివాణ్ణి. తప్పుకో అంటే, తప్పుకోలేను. నువ్వే తప్పించు! నా తోకను అటు నెట్టి, నీ దారిన నువ్వు పో! నాకెలాంటి అభ్యంతరం లేదు’ అని పలికాడు.</div><div><br /></div><div>కోతి మాటలు పట్టించుకోకూడదనుకున్నా, ముసలి కోతి కదా! అని ఆలోచించి, ‘సరే’నన్నట్టుగా, ఎడమచేత్తో హనుమంతుని వాలాన్ని కదలించే ప్రయత్నం చేశాడు భీముడు. అది ఉన్న చోటు నుంచి కదలక పోవడంతో, రెండు చేతుల్తో పట్టుకుని, తన బలాన్ని ప్రయోగించాడు. అయినా ఫలితం లేకపోయింది. పైగా ముచ్చెమటలు పట్టాయి. మళ్ళీ ప్రయత్నించి క్రింద పడ్డాడు భీముడు. పరువు పోయిందనుకుని, చెమర్చిన కళ్ళతో హనుమంతుని ముందు మోకరిల్లి, ‘మహానుభావా! నా గర్వం సాంతం అణగిపోయింది. నీవు కోతివి కాదు. ఆ రూపంలో ఉన్న సిద్ధుడివో, గంధర్వుడివో అయి ఉంటావు. దయచేసి నా అజ్ఞానాన్ని మన్నించి, నీ నిజ స్వరూపం చూపించు’ అని ప్రార్థించాడు. భీముని అభ్యర్థనకు మిక్కిలి సంతోషించి, ‘భీమసేనా! నేనెవరనుకున్నావు? కేసరి, వాయుభట్టారకుల తనయుణ్ణి. హనుమంతుణ్ణి! నీ సహోదరుణ్ణి’ అని అన్నాడు, ముసలి కోతి రూపంలో ఉన్న హనుమంతుడు. వెంటనే పట్టరాని ఆనందంతో భీముడు, హనుమంతునికి సాష్టాంగ నమస్కారాలాచరించి, ‘నీ సందర్శనంతో నా జన్మ ధన్యమయింది. నేను అదృష్టవంతుణ్ణి’ అని పరవశుడయ్యాడు. ‘ప్లవంగపతీ! పూర్వకాలంలో నీవు సముద్రాన్నే లంఘించావు. అప్పుడు నీ దివ్యాకృతి చూసిన కనులు ఎంతో ధన్యమయ్యాయి. ఆ అదృష్టానికి నన్ను కూడా నోచుకోనీ! ఒక్కసారి నీ అద్భుతాకార సాక్షాత్కార సంపత్తిని నాకు కలిగించు’ అని పరి పరి విధాలా వేడుకున్నాడు భీముడు.</div><div><br /></div><div>ఆ మాటకి హనుమంతుడు సన్నగా నవ్వుతూ, ‘అసాధ్యం భీమసేనా! ఇప్పుడు ఆ అపూర్వ స్వరూపం తిలకించడం, నీవల్లకాదు. కృత, త్రేతా, ద్వాపర, కలియుగాలకనుకూలంగా, ప్రాణుల పరిమాణాలూ, స్వరూపాలూ, స్వభావాలూ ఉంటాయి. ప్రస్తుత యుగానుకూలంగా నేనున్నాను. కావాలనే, ఈ యుగధర్మాన్ని పాటిస్తున్నాను. కనుక నీ కోరిక నెరవేరదు’ అని భీమునితో చెప్పాడు. భీముడికి హనుమంతుడి నిజ స్వరూపాన్ని చూడాలనే తపన మరింత రెట్టింపయ్యింది. ‘అనిలకుమారా, అంత మాట అనకు. నీ నిజస్వరూపం చూడాలని, నిలువరించుకోలేని ఉత్కంఠతో ఉన్నాను. కరుణించి నా కోరిక నెరవేర్చు’ అంటూ బ్రతిమలాడుతూ, హనుమంతుని పాదాలపై ప్రణమిల్లాడు. అప్పుడు భీమునిపైగల అభిమానంతో, హనుమంతుడు తన నిజస్వరూపాన్ని ప్రదర్శించాడు. మేరు పర్వతంలా మెరిసి పోయింది, హనుమంతుని దేహం. ఆకాశాన్ని చుంబిస్తోంది. వాలం దిగంతాలను అతిక్రమించింది. హనుమంతుని దివ్య దర్శనాన్ని చూసినంతనే, గజగజా వణికిపోయాడు భీముడు. భయపడ్డాడు. భయంతో కళ్ళు మూసుకున్నాడు. కొంతసేపటికి కళ్ళు తెరచి, చేతులు ముకుళించి, వినయంగా, ‘మహాస్వరూపా! అత్యద్భుతం నీ నిజ స్వరూపం! భూనభోంతరాలు నిండిపోతున్న నీ శరీరాన్ని చూసి, భయపడుతున్నాను. చూడలేక పోతున్నాను. చాలు మహాదేవా, చాలు! శీఘ్రమే ఈ రూపాన్ని ఉపసంహరించి, ప్రకృత మూర్తితో నన్ను కటాక్షించండి’ అని వేడుకున్నాడు భీముడు. అప్పుడు హనుమంతుడు ప్రస్తుత స్వరూపం స్వీకరించి, ‘భీమసేనా! శత్రువులను నేను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, నువ్విప్పుడు చూసిన నా రూపు, మరి రెండితంతలవుతుంది. ప్రస్తుతం ఈ యుగ ధర్మాన్ని అనుసరించి, నేనిలా ఉన్నాను’ అని తన దర్శనం గురించి వివరించాడు. అప్పుడు భీముడు, "పవన సుతుడా! ఆయా యుగాలలోని ఆచారాల గురించి, మరింత వివరంగా చెప్పండి" అని అడిగాడు.</div><div><br /></div><div>అంతట హనుమంతుడు, "భీమసేనా! కృతయుగంలో అన్నీ కృతములే కానీ, చెయ్యవలసినది ఏమీ లేదు. అందుకే, ధర్మం నాలుగు పాదాలతో నడచింది. అప్పుడు శ్రీమన్నారాయణుడు, శుక్ల వర్ణంతో ప్రజలను కాపాడాడు. సనాతన ధర్మం వర్ధిల్లింది. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్రులు, వేదాలు తమకు విధించిన విధులను నిర్వర్తించారు. వారు కోరకుండానే, తగిన ఫలితాలు కలిగాయి. కనుక వారు పుణ్యలోకాలను పొందారు. ఆ యుగంలో జనులకు అసూయా, ద్వేషం, గర్వం, మద మాత్సర్యం, కోపం, భయం, సంతాపం, ప్రజా క్షయం, అవయవ క్షయం లాంటివి లేవు.</div><div><br /></div><div>తరువాత త్రేతాయుగం ఆరంభమైంది. ధర్మం మూడు పాదాలతో నడిచింది. ఆ రోజుల్లో ప్రజలు సత్య సంధులూ, యజ్ఞ యాగాదులు చేసే వారూ, తపస్సులు చేసే వారూ, దానాలు చేసేవారు. అప్పుడు విష్ణువు రక్తవర్ణంతో, ప్రజలను రక్షించాడు.</div><div><br /></div><div>ద్వాపర యుగం వచ్చింది. ధర్మం రెండు పాదాలతో నడచింది. వేదములూ, శాస్త్రములూ విధించిన ధర్మమూ, కామమూ అనుసరించబడ్డాయి. కానీ, ద్వాపర యుగంలో ప్రజలు, మాట మీద నిలవరు. సత్యమూ, శమమూ హీనమౌతుంది. ప్రజలు కామ్యార్ధంతో మాత్రమే, యజ్ఞాలు చేస్తారు. ఈ యుగంలో విష్ణువు, కృష్ణ వర్ణంతో ప్రజా రక్షణ చేస్తాడు.</div><div><br /></div><div>తరువాత వచ్చునది కలియుగం. ఆ యుగంలో ధర్మం, ఒకే పాదంతో నడుస్తుంది. విష్ణువు పసుపు పచ్చని వర్ణంతో, లోకులను రక్షిస్తాడు. కలియుగంలో జనులు తమో గుణంతో ప్రవర్తిస్తారు. జనులు కామమూ, క్రోధమూ మొదలైన వాటికి వశులై, అధర్మ వర్తనులై ప్రవర్తిస్తారు. కలియుగంలో, తపస్సూ, ధర్మమూ, దానము లాంటి పుణ్యకార్యాలు, స్వల్పంగా మాత్రమే ఆచరించబడతాయి. కానీ వాటికి ఫలితం, విశేషంగా ఉంటుంది.” అని యుగ ధర్మాలను వివరించాడు హనుమంతుడు.</div><div><br /></div><div>అనంతరం, ‘నీవు వేయి రేకుల తామర పూల కోసం, సౌగంధికా సరోవరానికి చేరుకోవాలనుకుంటున్నావు. అయితే, నువ్వక్కడ ఎలాంటి దుస్సాహసానికీ ఒడిగట్ట కూడదు. అది అమరేశ్వరులు క్రీడించే కొలను. దానిని అసంఖ్యాక యక్ష, రాక్షస యోధులు సంరక్షిస్తున్నారు. వారి దగ్గర నీ బలపరాక్రమాలు పని చెయ్యవు. అందుకని నువ్వు, మంత్ర తంత్ర హోమాదులతో వారిని ఆరాధించి, మనోరథాన్ని సిద్ధింప చేసుకో’ అని తనకు పువ్వులను పొందే మార్గాన్ని ఉపదేశించి, భీముడిని గాఢంగా కౌగిలించుకున్నాడు. తర్వాత సౌగంధికా సరోవరానికి దారిని తెలియజేసి, అదృశ్యమయ్యాడు. హనుమంతుని దృఢాలింగనంతో, భీమసేనుని మార్గాయాసం నశించింది. శరీర శక్తి, పూర్వం కంటే అధికమయింది. మహోత్సాహాన్ని సంతరించుకుని, సౌగంధికా పుష్పాల కోసం బయలుదేరాడు భీముడు.</div><div><br /></div><div><b>ధర్మో రక్షతి రక్షితః</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxTspaQVlbMDRDd6rMT4O2tcMNBWRnmw8Q">https://www.youtube.com/post/UgkxTspaQVlbMDRDd6rMT4O2tcMNBWRnmw8Q</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-84984896209083878312022-07-10T13:18:00.005+05:302022-07-10T13:18:52.963+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0H0TZRUqexh3OZIFCfdc8ruAbtzjuuT2iX6Uf5lSkCqbZccIE3FoIkz2e7qn3ug3pXiQkOyaoixiYhV-toPYdMrEAIEL_LvlvXfLDkxqYyTe4AfMMrheHPLh0v0U4g47x5i8U65wnsimHk3e3k-jorAmYqSrz4aC7wdedsr7ZOmriwO4o6hyRVbVHtw/s1920/Festive%20Wishes%20Toli%20Ekadashi.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0H0TZRUqexh3OZIFCfdc8ruAbtzjuuT2iX6Uf5lSkCqbZccIE3FoIkz2e7qn3ug3pXiQkOyaoixiYhV-toPYdMrEAIEL_LvlvXfLDkxqYyTe4AfMMrheHPLh0v0U4g47x5i8U65wnsimHk3e3k-jorAmYqSrz4aC7wdedsr7ZOmriwO4o6hyRVbVHtw/s320/Festive%20Wishes%20Toli%20Ekadashi.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఆషాఢమాసము శుక్లపక్ష ఏకాదశి నాడు విష్ణుమూర్తి పాలకడలిపై యోగనిద్రలోకి వెళ్ళే సందర్భాన్ని తొలిఏకాదశిగా పరిగణిస్తారు. స్వామి నిద్రించే రోజు కాబట్టి దీనిని శయన ఏకాదశి అని కూడా అంటారు. సతీ సక్కుబాయి ఈ శయన ఏకాదశి నాడే మోక్ష ప్రాప్తి పొందింది. తొలిఏకాదశి నాడు రోజంతా ఉపవాసం ఉండి, రాత్రికి జాగారం చేసి, మర్నాడు ద్వాదశినాటి ఉదయం విష్ణుమూర్తిని పూజించి తీర్థప్రసాదాలను స్వీకరించి ఆ తర్వాత భోజనం చేస్తే జన్మజన్మల పాపాలు ప్రక్షాళనమవుతాయని నమ్మకం. ఆ రోజు యోగనిద్రకు ఉపక్రమించే విష్ణువు మళ్ళీ నాలుగు నెలల తర్వాత కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి నాడు మేల్కొంటాడంటారు. ఈ ఏకాదశిని పద్మఏకాదశిగా కూడా పిలుస్తారు. ఈ యోగ నిద్ర అనేది భూమి పై రాత్రి సమయాలు పెరుగుతాయి అన్నదానికి సూచన.తద్వారా ప్రజలలో నిద్రా సమయాలు పెరుగుతాయి. భవిష్యోత్తరపురాణంలో కృష్ణుడు ధర్మరాజుకు ఈ ఏకాదశి మహత్యం వివరించాడని ఉంది. దానిని ఉత్థాన ఏకాదశి అంటారు. ఆ తర్వాత రోజు వచ్చే ద్వాదశినే క్షీరాబ్ధి ద్వాదశి అంటారు. ఈ నాలుగు నెలల కాలాన్నీ పవిత్రంగా పరిగణించి అందరూ చాతుర్మాస్యదీక్ష చేసేవారు. తాళజంఘుడు అనే రాక్షసుని కుమారుడగు మురాసురునితో యుద్ధంలో గెలవలేక అలసిపోయిన విష్ణువు, తన శరీరము నుంచి జనింపజేసిన కన్యక నే "ఏకాదశి" అంటారు.ఏకాదశీ వ్రతాన్ని ఆచరించే రుక్మాంగదుడు- మోహిని రూపంలో వచ్చి ఏకాదశిపూట పొందుకోరిన రంభను తిరస్కరించాడట. ప్రస్తుతం మఠాధిపతులూ, సన్యాసం తీసుకున్నవారు మాత్రమే ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తున్నారు. చతుర్మాస్యదీక్ష చేపట్టినవారు నాలుగునెలలపాటు ప్రయాణాలు చేయరు. కామ క్రోధాదులను విసర్జిస్తారు. ఆహారం విషయంలో కొన్ని నిషేధాలు పాటిస్తారు. జొన్న పేలాలు బెల్లం కలిపి దంచి పిండి చేస్తారు. రైతులు ఆరోజున కచ్చితంగా పేలపిండి తింటారు. ఏకాదశినాడు ఉపవాస నియమం లోకంలో స్థిరపడింది.</div><p></p>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-64060064446145616802022-07-04T06:00:00.001+05:302022-07-04T06:00:00.230+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHUajyF8rNqnualubBMzFLLV_JqmhGQN58VmD7pbOjl3ZmKAlbKnVhyvTS6CYhu0LBJlsHT_AQ-6WG8YQyANi9V_FteSsTUbhOjcrij8UJ5FVeKAa6gHS-8KeWa-Bj_lUUl5B3bTLSDRyyGfZWsA4r4_QtIIgzRo-IQXFIGkHpIPrX0lGVlQRa7t-SNA/s1500/Shankara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1500" data-original-width="1500" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHUajyF8rNqnualubBMzFLLV_JqmhGQN58VmD7pbOjl3ZmKAlbKnVhyvTS6CYhu0LBJlsHT_AQ-6WG8YQyANi9V_FteSsTUbhOjcrij8UJ5FVeKAa6gHS-8KeWa-Bj_lUUl5B3bTLSDRyyGfZWsA4r4_QtIIgzRo-IQXFIGkHpIPrX0lGVlQRa7t-SNA/s320/Shankara.jpg" width="320" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>ఇంద్రాణిని కోరుకున్న నహుషుడేమయ్యాడు? శల్యుడు ధర్మరాజుకు చెప్పిన కథ!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>మహా భారతంలోని కొన్ని సంఘటనలు, మనకు విస్మయాన్ని కలిగిస్తాయి. కురుక్షేత్ర సమరంలో దుర్యోధనుడి పక్షాన నిలబడిన వారిలో అధిక శాతం మంది, ధర్మ పరాయణులే. అధర్మం పక్షాన నిలబడి యుద్ధం చేసి, తమ వారి చేతిలోనే హతమయ్యారు. భీష్ముడూ, ద్రోణుడు కూడా కౌరవుల పక్షాన నిలబడి పాండవులతో యుద్ధం చేసినా, వారు నిజానికి పాండవ పక్షపాతులే. అయినప్పటికీ, యుద్ధంలో తమ వారు అనే ప్రేమను ప్రక్కన పెట్టి, క్షత్రియ ధర్మం కొరకు, తమ నాయకుడి తరుపున పాండవులతో యుద్ధం చేశారు. అటువంటి వారిలో శల్యుడు కూడా ఒకడు. గొప్ప సారధిగా పేరుగడించిన శల్యుడు, కర్ణుడికి రధసారధిగా, కురుక్షేత్రంలో పాలుపంచుకున్నాడు. అతి బలవంతుడైన కర్ణుడిని మానసికంగా క్రుంగదీసి, అతని పరాజయంలో కీలక పాత్రను పోషించాడు శల్యుడు. పాండవులకు మేనమామ అయిన శల్యుడు, కౌరవుల పక్షాన ఎందుకు చేరాడు? కర్ణుడి మరణానికీ, శల్యుడికీ సంబంధం ఏంటి? అనేటటువంటి విషయాలు, ‘శల్య సారధ్యం!’ అనే మన గత వీడియోలో తెలియజేశాను. దాని లింక్ క్రింద పొందుపరిచాను.</div><div><br /></div><div><b>[ శల్య సారధ్యం!: <a href="https://youtu.be/dcA8F2bMWxo">https://youtu.be/dcA8F2bMWxo</a> ]</b></div><div><br /></div><div>మరి ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, కౌరవులకు మాట ఇచ్చి తిరిగి పాండవుల వద్దకు వచ్చిన శల్యుడు, ధర్మరాజులోని బాధను పొగొట్టడానికి, ఇంద్రుడి అజ్ఞాతవాసం గురించి వివరించిన సంఘటన..,&nbsp; ఇంద్రుడు అజ్ఞాతవాసం ఎందుకు చేయవలసి వచ్చింది? ఇంద్ర పదవిలో కూర్చున్న రాజు చేసిన దురాగతం ఏంటి? అతని వల్ల శచీ దేవి ఎందుకు మనస్తాపం చెందింది - అనేటటువంటి ఉత్సుకతను రేకెత్తించే విషయాల గురించి తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/7Fdzs25Mh0Y">https://youtu.be/7Fdzs25Mh0Y</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ధర్మరాజును కలసిన శల్యుడు, అతడిని పరి పరి విధాలా శ్లాఘించి, "గతంలో మీకు జరిగిన అవమానం, అడవులలో మీరు పడిన కష్టాలూ మరవడం, ఎవరి తరం? నువ్వే కాదు, ఇంతకు పూర్వం ఇంద్రుడు కూడా అజ్ఞాతవాసం అనుభవించాడు. శచీ దేవి ఎన్నో ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంది. విధి రాతను తప్పించడం, పరమ శివునకు కూడా సాధ్యం కాదు కదా?" అని పలికాడు. శల్యుని మాటలు విన్న ధర్మరాజు, "మహానుభావా! ఇంద్రుడు, శచీదేవి ఎందుకు కష్టాల పాలయ్యారు? కొంచెం వివరించండి" అని అడిగాడు. అప్పుడు శల్యుడు, ఇంద్రుడు అజ్ఞాతవాసం చేయడానికి గల కారణాన్నీ, ఆ సంఘటననూ వివరించాడు. దేవతలలో త్వష్ట అనే వాడున్నాడు. అతడు ఉత్తముడు. అతడు తన తపోశక్తితో మూడు తలలున్న ఒక వ్యక్తిని సృష్టించాడు. అతని పేరు విశ్వరూపుడు. అతడు ఇంద్ర పదవిని కోరి ఘోరతపస్సు చేస్తుండగా, అది తెలుసుకున్న ఇంద్రుడు, అతడి తపస్సును భగ్నం చేయటానికి, అప్సరసలను పంపాడు. విశ్వరూపుడు అప్సరసల తళుకుబెళుకులకు లొంగక పోవడంతో, ఇంద్రుడు విశ్వరూపుని చంపి, ఆ విషయాన్ని కొంతకాలం రహస్యంగా దాచాడు.</div><div><br /></div><div>తరువాత అందరికీ ఆ విషయం తెలిసి, ఇంద్రుని చర్యను నిరసించారు. అతడు బ్రహ్మహత్యా పాతకం చేశాడని ఖండించారు. తనకు అంటిన బ్రహ్మహత్యా పాతకం పోగొట్టుకోవడానికి ఒక యాగం చేసి, తనకంటిన పాపాన్ని సముద్రానికీ, స్త్రీలకూ, వృక్షాలకూ పంచి పెట్టి, బ్రహ్మహత్యా దోషాన్ని కడిగి వేశాడు. ఇది తెలిసిన త్వష్ట కోపించి, నిష్కారణంగా నిరపరాధి అయిన విశ్వరూపుని చంపినందుకు, ఇంద్రుణ్ణి చంపడానికి ఒక శక్తిని సృష్టించి, అతడికి వృత్తుడు అని నామకరణం చేశాడు. అధిక బల సంపన్నుడైన వృత్తుడు, ఇంద్రుడిని జయించి, అతనిని మ్రింగి కడుపు బరువెక్కడంతో, నిద్రకుపక్రమించి, గట్టిగా ఆవులించాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు తన శరీరాన్ని చిన్నదిగా చేసి, బయటకు వచ్చాడు. ఇంద్రుడు తిరిగి వృత్తాసురునితో యుద్ధానికి దిగాడు. వృత్తుని ధాటికి తట్టుకోలేక, దేవతలు మంధర పర్వత శిఖరానికి చేరి, వృత్తుడిని చంపే ఉపాయంకోసం ఆలోచించారు. అందరూ మహా విష్ణువు వద్దకు వెళ్ళి, వృత్తుని చంపే ఉపాయం చెప్పమని అర్ధించారు. "మీరు వెళ్ళి ఇంద్రునికీ, వృత్తునికీ సంధి చేయండి. నేను తగిన సమయం చూసి, ఇంద్రుని వజ్రాయుధంలో ప్రవేశించి, అతడు అంతమయ్యేలా చేస్తాను" అని అభయమిచ్చాడు శ్రీహరి. ఋషులంతా వృత్తుని వద్దకు వెళ్ళి, "ఇంద్రుడు అజేయుడు. నీవా, అధిక బలశాలివి. మీరు ఒకరిని ఒకరు జయించడం, ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదు. కనుక ఇంద్రునితో మైత్రి చేసుకో" అని నచ్చచెప్పారు.</div><div><br /></div><div>వృత్తుడు అందుకు అంగీకరిస్తూ, బదులుగా ఒక వరం ప్రసాదించమని కోరుకున్నాడు. "నేను తడిసిన దానితో కానీ, ఎండిన దానితో కానీ, రాత్రి కానీ, పగలు కానీ సంహరించబడకూడదు. అందుకు ఒప్పుకుంటే, ఇంద్రునితో సంధి చేసుకుంటాను" అని షరతు విధించాడు. అలా వృత్తుడు మైత్రి చేసుకున్నా, ఇంద్రుడు మాత్రం అతనిని సంహరించే మార్గం అన్వేషిస్తూ ఉన్నాడు. ఒక రోజు అసుర సంధ్యలో, సముద్రతీరంలో విహరిస్తున్న వృత్తుని చూసి, అతడిని సంహరించడానికి అది తగిన సమయమని గ్రహించిన ఇంద్రుడు, విష్ణువును ప్రార్ధించి, తన వజ్రాయుధాన్ని సముద్ర జలాల నురుగులో ముంచాడు. విష్ణువు ఆ నురుగులో ప్రవేశించాడు. ఆ నురుగు సహాయంతో వృత్తుని సంహరించాడు. ఈ విషయం తెలిసిన భూతాలు, బ్రహ్మ హత్య చేసినందుకు నిందించాయి. బ్రహ్మహత్యా పాతకం వెంట తరమగా, ఇంద్రుడు పదవీచ్యుతుడై, నిషధాచలంలో తలదాచుకున్నాడు.</div><div><br /></div><div>దేవతలంతా ఇంద్రపదవి కోసం తగిన వాడికై అన్వేషిస్తూ, భూలోకంలో నూరు అశ్వమేధయాగాలు చేసిన నహుషుడనే మహారాజును, ఆ పదవిలో కుర్చోమని అర్ధించారు. నహుషుడు మాత్రం, అందుకు అంగీకరించలేదు. ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించేంత సామర్ధ్యం తనకు లేదన్నాడు. యముడూ, అగ్నీ, వరూణాది దేవతలు, తమ శక్తిని అతనికి పంచారు. నహుషుడు వాటితో అధిక బల సంపన్నుడయ్యాడు. నహుషుడు ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించి, ధర్మ పరుడై, సమస్త లోకాలనూ పాలించసాగాడు. కిన్నెరలూ, కింపురుషులూ, యక్షులూ, సిద్ధులూ, విద్యాధరులూ, గంధర్వులూ, గరుడులూ, సమస్త దేవతల నుండీ తేజో భాగములు స్వీకరించి, అత్యంత తేజోమయుడయ్యాడు. మునులంతా నహుషుని సేవిస్తున్నారు. తుంబుర నారదులు గానంతో వినోదం అందిస్తున్నారు. రంభా, మేనకా, తిలోత్తమా, ఊర్వశీ మొదలైన అప్సరసలు, నాట్యంతో రంజింపచేస్తున్నారు. ఇన్ని భోగాలు ఒక్క సారిగా సంక్రమించగానే, నహుషునిలో గర్వం తొంగిచూసింది. ఆ సమయంలో నహుషుడు ఇంద్రుని భార్య శచీదేవిని చూసి, ఆమె అందానికి ముగ్ధుడై, ఆమెను మోహించాడు.</div><div><br /></div><div>అతడు దేవతలను పిలిచి, "నేను స్వర్గాధి పతిని. అందరూ నన్ను చూడటానికి వచ్చారు. కానీ శచీ దేవి మాత్రం నా వద్దకు రాలేదు. వెంటనే ఆ సుందరాంగి శచీదేవిని ఇక్కడకు పిలిపించండి" అని ఆజ్ఞాపించాడు. అది విన్న శచీదేవి భయపడి, దేవ గురువు బృహస్పతిని శరణు వేడింది. జరిగినదంతా విన్న బృహస్పతి, "అమ్మా! శచీదేవీ.. ఊరడిల్లుము. నీ భర్త తిరిగి రాగలడు. నేను నిన్ను కాపాడతాను" అని సంతోషకర మాటను తెలియజేశాడు. ఇది తెలిసిన నహుషుడు, "నేను కోరిన వనితకు బృహస్పతి రక్షణ కల్పిస్తాడా?" అని ఆగ్రహించగా దేవతలు, "దేవేంద్ర పదవిలో ఉన్న మీరు, పర స్త్రీలను కోరుట తగదు" అని నచ్చ చెప్పారు. అందుకు నహుషుడు నవ్వి, "ఇంద్రుడు గౌతముని భార్యను కామించినప్పుడు, ఈ బుద్ధులు మీరెందుకు చెప్ప లేదు? మీరు వెంటనే శచీదేవిని నా వద్దకు తీసుకు రండి" అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. దేవతలూ, మునులూ బృహస్పతి వద్దకు పోయి, "గురుదేవా! ఇంద్రపదవిలో ఉన్న నహుషుడు, శచీదేవిని కోరడానికి అర్హుడు. కనుక శచీదేవిని అతని వద్దకు పంపి, అతని కోపం పోగొట్టండి" అని ప్రార్ధించారు. బృహస్పతి నవ్వి, "నహుషుడు శచీదేవిని కోరడమా? అందుకు మీరు అంగీకరించడమా? ఇది లోక హితమా? ఇంతటి మహా కార్యాన్ని ఆచరించవలసినదే కానీ, శరణు వేడిన వారిని విడుచుట ధర్మం కాదు. కనుక నేను ఆమెను పంపను" అన్నాడు.</div><div><br /></div><div>అందుకు మునులు, "అయితే తగిన కర్తవ్యం ఆలోచించండి" అని అర్ధించారు. దానికి బృహస్పతి, "శచీదేవిని నహుషుని వద్దకు వెళ్ళి, కొంత సమయం అడుగమని చెబుదాం. ఆ తరువాత జరగ వలసినది ఆలోచిద్దాం" అని సాలోచనగా చెప్పాడు. దాంతో బృహస్పతి ఆదేశానుసారం, శచీదేవి నహుషుని వద్దకు వెళ్ళింది. "నేను ఇంద్ర పత్నిని. ఇంద్రుడు ఉన్నాడో లేడో తెలియలేదు. నా మనస్సు శంకిస్తోంది. ఏ విషయం తెలియకుండా తొందర పడకూడదు. నాకు కొంత సమయం కావాలి" అంది. నహుషుడు అందుకు అంగీకరించాడు. మునులు రహస్యంగా విష్ణుమూర్తిని కలుసుకుని, ఇంద్రుని పాపం పోగొట్టమని వేడుకున్నారు. అందుకు విష్ణుమూర్తి, "ఇంద్రునిచేత అశ్వమేధయాగం చేయించండి. అతని పాపం పోతుంది" అని సలహా ఇచ్చాడు. మునులు శ్రీ హరి మాట ప్రకారంగా, ఇంద్రుని చేత అశ్వమేధయాగం చేయించారు. ఇంద్రునికి పాప పరిహారం కాగానే, అమరావతికి వెళ్ళాడు. అక్కడ నహుషుడు అమిత తేజోమయుడై ఉండటం చూసి భయపడి, ఎవ్వరికీ చెప్పకుండా వెను తిరిగి వెళ్ళి పోయాడు.</div><div><br /></div><div>ఇంద్రుని జాడ తెలియని శచీదేవి కలత పడి, ఉపశ్రుతి అనే దేవతను ఆరాధించి, ఆమెను సాక్షాత్కరింప చేసుకుంది. అప్పుడా దేవత, "అమ్మా శచీదేవి! నేను నీ పాతివ్రత్యానికి మెచ్చి వచ్చాను. నీవు నా వెంట వచ్చిన ఎడల, నీ భర్తను చూడగలవు" అని ఉపశ్రుతి, శచీదేవిని హిమాలయాలకు ఉత్తర దిక్కున ఉన్న మంజుమంతము అనే పర్వతము వద్దకు తీసుకు వెళ్ళింది. అక్కడి సరోవరంలో ఉన్న ఒక తామరపుష్ప కాడలోకి ప్రవేశించారు వారు. అక్కడ సూక్ష్మరూపంలో ఉన్న ఇంద్రుడిని శచీదేవికి చూపించి, ఉపశ్రుతి అదృశ్యమైంది. శచీ దేవిని చూసి ఇంద్రుడు ఆశ్చర్యపడి, "నేను ఇక్కడ ఉన్నది నీకెలా తెలుసు?" అని శచీదేవిని అడిగాడు. శచీదేవి జరిగినదంతా చెప్పి, తనను కాపాడమని వేడుకుంది. దానికి ఇంద్రుడు, "దేవీ! నహుషుడు ఇప్పుడు నా కంటే బలవంతుడు. దేవతలూ, ఋషులూ, అతనికి తమ శక్తులను ప్రసాదించారు. కనుక అతను అజేయుడు.</div><div><br /></div><div>శత్రువు శక్తి సంపన్నుడై ఉన్నప్పుడు, వేచి ఉండటం రాజనీతి. అతనికి నీ మీద మోహం కలిగింది. మనం దానిని అనుకూలంగా మార్చుకోవాలి. నీవు అతనితో సఖ్యం నటించి, నిన్ను పొందాలంటే సప్తఋషి వాహనంపై రమ్మని చెప్పు. దాంతో అతని పుణ్యం క్షీణించి, పతనం కాక తప్పదు. ఆ పై, నేను అతనిని జయించడం సులువు" అని నహుషుడిని జయించడానికి, తన పన్నాగాన్ని వివరించాడు. అందుకు అంగీకారం తెలిపి, శచీదేవి తిరిగి అమరావతికి వచ్చింది. నహుషుడు మరలా శచీదేవి వద్దకు వచ్చి, తన కోరిక తీర్చమని అడిగాడు. అప్పుడు శచీదేవి తన భర్త ఇంద్రుడు చెప్పిన విధంగా, సప్తఋషి వాహనం మీద వస్తే వరిస్తానని చెప్పింది. మోహావేశంలో ఉన్న నహుషుడు, ఉచితానుచితాలు మరచి, మునులను వాహనంగా చేసుకుని తిరగసాగాడు.</div><div><br /></div><div>వెంటనే శచీదేవి బృహస్పతి వద్దకు పోయి, తన భర్తనూ, తననూ రక్షించమని వేడుకుంది. అప్పుడు బృహస్పతి అగ్ని దేవుణ్ణి పిలిచి, ఇంద్రుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో వెతకమని చెప్పాడు. అగ్ని ఒక స్త్రీ రూపం ధరించి, మనోవేగంతో అంతా వెతికి చూశాడు. అష్ట దిక్కులూ, భూమీ, అంతరిక్షం, కొండలూ, అడవులూ, ఎక్కడ వెతికినా ఇంద్రుని జాడ తెలియ లేదు. తిరిగి వచ్చిన అగ్ని, "దేవగురూ! నాకు సాధ్యమైనంతా వెతికాను. ఇంద్రుడు ఎక్కడా కనిపించలేదు. సృష్టి క్రమంలో, నీటి నుండి అగ్నీ, బ్రాహ్మణుల నుండి క్షత్రియులూ, రాళ్ళ నుండి లోహములూ పుట్టాయి. ఆ విధంగా పుట్టిన వాటికి, తమ ప్రతాపం ఎక్కడ చెల్లినా, తమ జన్మ స్థానంలో చెల్లదు. అలా నాకు జలప్రవేశం నిషిద్ధం కనుక, అక్కడ నేను వెతకలేను" అని అన్నాడు. అందుకు బృహస్పతి, "అగ్నిదేవా! నీకు సకల చరాచరములలో ప్రవేశం కలదు. నీవు చేరజాలని ప్రదేశం లేదు. నీకు నేను నీటిలో ప్రవేశించే అర్హతను కలిగిస్తాను. అక్కడ కూడా ఇంద్రుని కొరకు వెతుకు" అని అన్నాడు. ఆ తరువాత అగ్ని జలరాశులలో కూడా వెతికి, తామర తూడులో ఉన్న ఇంద్రుడిని కనుగొన్నాడు. వెంటనే బృహస్పతి ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్ళాడు. అతనితో, "ఇంద్రా! నీ తప్పు ఏమీ లేదు. వృత్తాసురుని వధ ఎలా పాపం ఔతుంది. నీ తప్పు లేకనే, నువ్వు పదవిని త్యజించావు. మార్గాంతరం లేక నహుషునికి పదవిని కట్ట పెడితే, అతడు దేవతలిచ్చిన శక్తితో, బలగర్వితుడై ప్రవర్తిస్తున్నాడు. తనను మోయడానికి ముని పల్లకిని ఉపయోగించి, తన శక్తిని క్షీణింప చేసుకున్నాడు. కనుక ఇది అతనిని జయించడానికి తగిన సమయం.</div><div><br /></div><div>నీవు వచ్చిన సమయంలో, నహుషుడు బలవంతుడు. కానీ ఇప్పుడు, అతడు శక్తి హీనుడు. అశ్వమేధ యాగం చేసి పాపాన్ని పోగొట్టుకున్న నీవు, ఇప్పుడు ఇంద్ర పదవికి అర్హుడవు కనుక, నీవు వచ్చి నహుషుని జయించి, నీ పదవిని తిరిగి స్వీకరించు" అని అన్నాడు. ఇంద్రుని వద్దకు వచ్చిన అష్టదిక్పాలకులు కూడా, నహుషుని జయించే ఉపాయం గురించి ఆలోచిస్తున్న సమయంలో, అగస్త్యుడు అక్కడకు వచ్చి, "ఇంద్రా, నహుషుడు పదవీ భ్రష్టుడు అయ్యాడు. ఇక నీవు నీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించవచ్చు" అని పలికాడు. ఇంద్రుడు అగస్త్యునకు నమస్కరించి, నహుషుడు ఎలా పదవీచ్యుతుడైనాడో చెప్పమని అడిగాడు. అప్పుడు అగస్త్యుడు, "మునులంతా అతని వాహనం మోస్తూ బాధపడుతున్న సమయంలో, ఒకనాడు నహుషుడు బ్రాహ్మణులతో ఇష్టాగోష్టి జరుపుతుండగా, ఋషులు ఇలా అడిగారు, "గో సంప్రోక్షణమందు బ్రాహ్మణములయిన మంత్రములు చెప్పబడినవి. అవి నీకు ప్రమాణ భూతములా?" అని అడిగారు. అందుకు నహుషుడు గర్వంతో, ‘అవి నాకు ప్రమాణమలు కావు’ అని అన్నాడు.</div><div><br /></div><div>నేను అతనికి అడ్డు చెపుతూ, "ఋషులచే అభినందితమైన మంత్రములను నిందించుట, అజ్ఞానము" అని అన్నాను. అందుకు నహుషుడు కోపించి, నా తలపై తన్నాడు. దాంతో అతని పుణ్యమూ, తేజమూ కోల్పోయాడు. అప్పుడు నేను, "నహుషా! మునులను వాహనంగా చేసుకుని, వారిని అవమానించావు. వారు గౌరవించు మంత్రములు ప్రమాణములు కాదని, నిరసించావు. నన్ను అవమానించావు. కనుక నీవు పదవీ భ్రష్టుడవై, ఇంద్రలోకం నుండి పతనమై, భూలోకమున, సర్ప రూపమున అనేక సంవత్సరములు నివసించెదవు కాక" అని శపించాను. నహుషుడు నన్ను పరి పరి విధాలా ప్రార్ధించగా, అతడికి శాపవిమోచనం చెప్పాను. ధర్మపరుడూ, సత్పురుషుడైన యుధిష్టరుని చూసిన తరువాత, అతని పాపములు పరిహారమై, పుణ్యలోక ప్రాప్తి కాగలదని, పరిహారం చెప్పాను" అని అన్నాడు. ఈ సంగతి తెలుసుకున్న ఇంద్రుడు, అగస్త్యుని పూజించాడు. అమరావతి అంతా అక్కడికి వచ్చి, ఇంద్రుడిని అభినందించింది. ఇంద్రుడు అమరావతికి పోయి, ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించి, శచీదేవితో సుఖంగా ఉన్నాడు.</div><div><br /></div><div>ఈ సంఘటనను వివరించిన శల్యుడు, "ధర్మరాజా! ఇంద్రుని వంటి వారే తమ అధికారానికి భంగం జరిగినప్పుడు, అజ్ఞాతవాసం అనుభవించారు. కనుక మీరు మీ దురవస్థకు దుఃఖించవలసిన పని లేదు. దుర్యోధనుడు కూడా, నహుషుని వలె నశించక తప్పదు" అని ధైర్యోక్తులు పలికి, మీకు ఎటువంటి సహాయ సహకారాలు కావాలన్నా, తప్పకచేస్తానని ప్రమాణం చేసి, తన సేనలతో హస్థినకు తిరిగి బయలు దేరాడు.</div><div><br /></div><div>ధర్మో రక్షతి రక్షితః!</div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxAU5RhOPy6SCaFjRNPIBEYIdnYJfgjHF9">https://www.youtube.com/post/UgkxAU5RhOPy6SCaFjRNPIBEYIdnYJfgjHF9</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-32590729047440791152022-07-01T06:00:00.002+05:302022-07-01T06:00:00.218+05:30<p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3t4OLXLSf_JCak3GKIcaF8PpTdiVO7aojhbRGf68f7BkWlpBjbdWImhNCh5PDSdqq5KF1qWKgJUBqox5jZDF7i29BqiQNbc9EsKYw7FCvX2xB7NOlo6QBg359trgXeihF-pnOwgYa9XavzTrmGps9IAk3VuR7nr_WiBoReD2ZH-SMMcoRP_3M_TF09w/s2582/Goddess%20Durga%20MPL.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2582" data-original-width="2252" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3t4OLXLSf_JCak3GKIcaF8PpTdiVO7aojhbRGf68f7BkWlpBjbdWImhNCh5PDSdqq5KF1qWKgJUBqox5jZDF7i29BqiQNbc9EsKYw7FCvX2xB7NOlo6QBg359trgXeihF-pnOwgYa9XavzTrmGps9IAk3VuR7nr_WiBoReD2ZH-SMMcoRP_3M_TF09w/s320/Goddess%20Durga%20MPL.jpg" width="279" /></a></div><p></p><div style="text-align: justify;"><b>'అతిరథ మహారథులు' ఎవరు?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>అతిరథ మహారథులందరూ వచ్చారని మనం అంటూ ఉంటాం. అంటే చాలా గొప్పవారొచ్చారనే విషయం మాత్రం మనకు అర్థమవుతుంది. మహా మహా గొప్ప వాళ్ళు వచ్చారనే అర్థంలో వాడతామనేది అందరికీ తెలుసు. అయితే, ఆ పదాలకు సరైన అర్థం మాత్రం మనలో చాలామందికి తెలియకపోవచ్చు. ఆ పదాలకు అర్థాలేమిటో చూద్దాం..</div><div><br /></div><div>యుద్ధంలో పాల్గొనే యోధుల యొక్క సామర్థ్యాన్ని తెలిపే పేర్లివి.. ఇందులో 5 స్థాయులున్నాయి. అవి..</div><div><br /></div><div>1. రథి</div><div>2. అతిరథి</div><div>3. మహారథి</div><div>4. అతి మహారథి</div><div>5. మహామహారథి..</div><div><br /></div><div><b>1) రథి</b>.. ఏక కాలంలో 5,000 మందితో యుద్ధం చేయగలడు.</div><div><br /></div><div>సోమదత్తుడు, సుదక్షిణుడు, శకుని, శిశుపాలుడు, ఉత్తర, కౌరవుల్లో 96 మంది, శిఖండి, ఉత్తమౌజులు మరియు ద్రౌపది కొడుకులు.. వీరంతా 'రథులు'..</div><div><br /></div><div><b>2) అతి రథి</b> (రథికి 12 రెట్లు).. 60,000 మందితో ఒకే సారి యుద్ధం చేయగలడు..</div><div><br /></div><div>లవకుశులు, కృత వర్మ, శల్యుడు, కృపాచార్యుడు, భూరిశ్రవుడు, ద్రుపదుడు, యుయుత్సు, విరాటుడు, అకంపన, సాత్యకి, దృష్టద్యుమ్నుడు, కుంతిభోజుడు, ఘటోత్కచుడు, ప్రహస్తుడు, అంగదుడు, దుర్యోధనుడు, జయద్రథుడు, దుశ్శాసనుడు, వికర్ణుడు, విరాటుడు, యుధిష్ఠిరుడు, నకులుడు, సహదేవుడు మరియు ప్రద్యుమ్నుడు.. వీరంతా 'అతిరథులు'.</div><div><br /></div><div><b>3) మహారథి</b> (అతిరథికి 12 రెట్లు).. 7,20,000 మందితో ఒకే సారి యుద్ధం చేయగలడు..</div><div><br /></div><div>రాముడు, కృష్ణుడు, అభిమన్యుడు, వాలి, అంగదుడు, అశ్వత్థామ, అతికాయుడు, భీముడు, కర్ణుడు, అర్జునుడు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కుంభకర్ణుడు, సుగ్రీవుడు, జాంబవంతుడు, రావణుడు, భగదత్తుడు, నరకాసురుడు, లక్ష్మణుడు, బలరాముడు మరియు జరాసంధుడు.. వీరంతా 'మహారథులు'..</div><div><br /></div><div><b>4) అతి మహారథి</b> (మహారథికి 12 రెట్లు).. 86,40,000 (ఎనభై ఆరు లక్షల నలభై వేల) మందితో ఒకేసారి యుద్ధం చేయగలడు..</div><div><br /></div><div>ఇంద్రజిత్తు, పరశురాముడు, ఆంజనేయుడు, వీరభద్రుడు మరియు భైరవుడు.. వీరు 'అతి మహారథులు'..</div><div><br /></div><div>రామ రావణ యుద్ధంలో పాల్గొన్నది, ఇద్దరే ఇద్దరు అతి మహారథులు. అటు ఇంద్రజిత్తు, ఇటు ఆంజనేయుడు.. రామ, లక్ష్మణ, రావణ, కుంభకర్ణులు 'మహారథులు' మాత్రమే..</div><div><br /></div><div><b>5) మహా మహారథి</b> (అతి మహారథికి 24 రెట్లు).. ఏక కాలంలో 207,360,000 (ఇరవై కోట్ల డెబ్భై మూడు లక్షల అరవై వేల) మందితో ఏక కాలంలో యుద్ధం చేయగలడు..</div><div><br /></div><div>బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, దుర్గా దేవి, గణపతి మరియు సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర స్వామి.. వీరంతా 'మహా మహారథులు'..</div><div><br /></div><div>మహా మహారథులలో అమ్మవారు కూడా ఉండడం హిందూ ధర్మంలోనున్న మహిళా సాధికారతకు నిదర్శనం. మహిళ యుద్ధంలో పాల్గొన్న సంగతే, ఇతర మతాల్లో మనకు కనిపించదు. అలాంటిది, ఒక మహిళయైన దుర్గా దేవి, ఏకంగా ఇరవై కోట్ల మందికంటే ఎక్కువ మందితో యుద్ధం చేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉన్నట్టుగా గుర్తించడం, మామూలు విషయం కాదు.</div><div><br /></div><div><b>జై దుర్గా మాత!</b></div><div><b>లోకా సమస్తా సుఖినోభవంతు!</b></div><div><b>శ్రీ మాత్రే నమః!</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/UgkxvdsJchqHslUQfFH4CEV8DEnN7p_hDc8g">https://www.youtube.com/post/UgkxvdsJchqHslUQfFH4CEV8DEnN7p_hDc8g</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-4350412246418921352022-06-30T06:00:00.001+05:302022-06-30T06:00:00.237+05:30<p style="text-align: center;">&nbsp;<span style="text-align: center;">&nbsp;</span><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdzFCmSZPL1QtPHxVzacRkOX9llWNmac-9JUWPS4j6fwRCuvXNIlx-wVGSmXjCyV2VJ6FM1qRg635sVM4Kqas23Hlcbykr8IrmOoYKmWoXHsOG52jRdAl7NEMzaXOG57zENdW1agCvptBvOz6y8dMn1NMURHhPgLgQlvqU_7jJM761acDJcuw7evJqtA/s2820/%E0%B0%B6%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B1%80%20%E0%B0%97%E0%B1%81%E0%B0%B0%E0%B1%81%20%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%98%E0%B0%B5%E0%B1%87%E0%B0%82%E0%B0%A6%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%AF%20%E0%B0%A8%E0%B0%AE%E0%B0%83.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="2820" data-original-width="2244" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdzFCmSZPL1QtPHxVzacRkOX9llWNmac-9JUWPS4j6fwRCuvXNIlx-wVGSmXjCyV2VJ6FM1qRg635sVM4Kqas23Hlcbykr8IrmOoYKmWoXHsOG52jRdAl7NEMzaXOG57zENdW1agCvptBvOz6y8dMn1NMURHhPgLgQlvqU_7jJM761acDJcuw7evJqtA/s320/%E0%B0%B6%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B1%80%20%E0%B0%97%E0%B1%81%E0%B0%B0%E0%B1%81%20%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%98%E0%B0%B5%E0%B1%87%E0%B0%82%E0%B0%A6%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%AF%20%E0%B0%A8%E0%B0%AE%E0%B0%83.jpg" width="255" /></a></p><p></p><div style="text-align: justify;"><b>జీవితం ఇంతేనా?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>నీ తోటి వయస్సు వారి సంఖ్య క్రమ క్రమంగా తగ్గిపోతూ ఉంటుంది. నిన్ను ‘అరే, ఒరేయ్’ అని పిలిచే స్నేహితులు ఒక్కొక్కరూ రాలిపోతూ ఉంటారు..</div><div><br /></div><div>నీకు అప్పటివరకూ అండగా ఉన్న నీ తల్లిదండ్రులూ, అమ్మమ్మా, నాయనమ్మా, తాతయ్యలూ ఎప్పుడో నిన్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోయారు..</div><div><br /></div><div>బయటకి రాలేని నిస్సహాయతతో నీ స్నేహితులు, ఇళ్ళల్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉంటారు..</div><div><br /></div><div>నీ ముందు నిక్కర్లేసుకుని తిరిగిన పిల్లలందరూ ఇప్పుడు యుక్త వయస్సులోకి వచ్చి, నీ చుట్టూ చాలా హడావిడిగా తిరుగుతూ ఉంటారు. నీతో మాట్లాడే సమయం కూడా వారికి ఉండదు..</div><div><br /></div><div>నీ జీవితంలో నువ్వు ఎన్నో సాధించి ఉండ వచ్చు గాక.. నీ కీర్తి నాలుగు దిక్కులా ప్రసరించి ఉండొచ్చు గాక.. కానీ ప్రస్తుతం దాన్ని ఎవరూ గుర్తించరు. నీ మీద స్పాట్‌లైట్ ప్రసరించటం మానేసి చాలా కాలం అయిపోయి ఉంటుంది. ఈ సొసైటీ నీ గురించి పట్టించుకోవటం మానేసి చాలా కాలం అయివుంటుంది..</div><div><br /></div><div>నీ లాంటి వృద్ధుడెవరో నీకు అప్పుడప్పుడూ ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతూ, ఇంట్లో తన అవస్థలను చెప్పుకుంటూ ఉంటాడు. నీ అమూల్య అభిప్రాయాల్ని చెప్పటానికి ఒక శ్రోత ఈ ప్రపంచంలో దొరికిన సంతోషం, నిన్ను తబ్బిబ్బు చేస్తుంది..</div><div><br /></div><div>అర్ధరాత్రి ఏ నొప్పితోనో నీకు మెలకువ వస్తుంది. పక్క గదిలోని వారికి నిద్రా భంగం చేయాలా వద్దా! అన్న ఆలోచనతోనే తెల్లవారుతుంది..</div><div><br /></div><div>పక్క మీద గంటల, రోజుల తరబడీ పడుకుని ఉండటం దిన చర్య అవుతుంది. పుట్టిన కొత్తలో నెలల తరబడీ, పక్క మీద శిశువు కదలకుండా ఎలా ఉంటుందో, తిరిగి అదే స్థితి సంభవిస్తుంది. ఒకటే తేడా ఏమిటంటే, చిన్నప్పుడు ఆలనా పాలనా చూసుకోవటానికి తల్లి ఉంది. ఇప్పుడెవరూ లేరు. అప్పుడప్పుడూ వచ్చి పలకరించే కూతురూ, తప్పదన్నట్లు సేవలు చేసే కోడలూ.</div><div><br /></div><div>నీ అదృష్టం బాగా లేకపోతే, అనాథాశ్రమంలో వారు కూడా ఉండరు..</div><div><br /></div><div>నువ్వు కొద్దిగా ఎక్కువ తిన్నా, అసలు తినక పోయినా, మెడిసిన్ చదివిన డాక్టర్లలాగా నీ పిల్లలు నీకు సలహాలు ఇస్తూ ఉంటారు. ఒళ్ళు వెచ్చ బడితే చలిలో తిరిగావనీ, జలుబు చేస్తే చన్నీళ్ళ స్నానం చేశావనీ, కాళ్ళు నొప్పులు పెడితే గుడికి ఎందుకు వెళ్ళావనీ, నిన్ను మందలిస్తూ ఉంటారు..</div><div><br /></div><div>ప్రొద్దున్న లేచే సరికి అకస్మాత్తుగా ఏ జలుబో, కీళ్ళ నొప్పులో ప్రారంభం అవుతాయి. బాత్‌ రూంలో పడటం, కాళ్ళు విరగటం, జ్ఞాపకశక్తి నశించటం, ఆసుపత్రికి వెళ్ళినప్పుడు డాక్టర్ చాలా క్యాజువల్‌గా ఏదో వ్యాధి అని చెప్పటం, మొదలైనవన్నీ, జీవితంలో భాగమైపోతాయి..</div><div><br /></div><div>నీది మరీ మధ్య తరగతి కుటుంబం అయితే, నువ్వు సంపాదించిన డబ్బును నీ ఆసుపత్రి ఖర్చుల కోసం ఖర్చు పెట్టాలా? చూసీ చూడనట్టు నీ మరణం కోసం వేచి ఉండాలా? అన్న ఆలోచనతో, నీ పక్క గదిలో నీవాళ్ళు చర్చిస్తూ ఉంటారు..</div><div><br /></div><div>ఇవి వినడానికి చేదుగా ఉన్నా, పచ్చి నిజాలు! ఇలా ఎందుకు జరుగుతుంది? అంటే, ఇక నీ అవసరం తీరింది కాబట్టి.. నీ అవసరం ఇక వుండదు కాబట్టి..</div><div><br /></div><div>ఇక్కడ తరిగింది కృతజ్ఞత, ప్రేమ, అభిమానం..</div><div><br /></div><div>పెరిగింది కృతఘ్నత, నిర్లజ్జ, అమానుషం..</div><div><br /></div><div>మీ చుట్టు ప్రక్కల వున్న మీకు తెలిసిన పెద్ద వారి దగ్గరకు తరచుగా వెళ్తూండండి. వారి మాటలు విసుగు లేకుండా వినండి. వారికి మీ ప్రేమను పంచండి. వీలైతే చిన్న చిన్న సహాయాలు చేస్తూ ఉండండి.</div><div><br /></div><div style="text-align: left;"><b>మరిన్ని మంచిమాటలు:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/watch?v=HYR6GJyUWUc&amp;list=PLNoNQLGbZ7gbq-DusM1YjHrgyBxuhCXRi">https://www.youtube.com/watch?v=HYR6GJyUWUc&amp;list=PLNoNQLGbZ7gbq-DusM1YjHrgyBxuhCXRi</a></b></div><div><br /></div><div>ॐ శ్రీ గురు రాఘవేంద్రాయ నమః</div><div><br /></div><div><b>Link:&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/post/UgkxAIEvWgscBCYBU7bJZ306sQpxgINxjq73">https://www.youtube.com/post/UgkxAIEvWgscBCYBU7bJZ306sQpxgINxjq73</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-18056566856155313742022-06-29T06:00:00.001+05:302022-06-29T06:00:00.305+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVSOtBVyloEmbAO9ycpqHLILa2Ox73TogRbTzZw1EFK3gwPthXHlude6QMtIbmgn6is1rn4r0Y3Z563gGL3CvpFpotDe2M2NYllybcyfCOdDOR8GCbIAxRAinmIcNqG7y6WzEX38at5rblbf-Cs5hIrmUeL5xDtaoLUALZg_g6a0m6_QyflngQ5pqgBQ/s6172/12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="6172" data-original-width="5120" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVSOtBVyloEmbAO9ycpqHLILa2Ox73TogRbTzZw1EFK3gwPthXHlude6QMtIbmgn6is1rn4r0Y3Z563gGL3CvpFpotDe2M2NYllybcyfCOdDOR8GCbIAxRAinmIcNqG7y6WzEX38at5rblbf-Cs5hIrmUeL5xDtaoLUALZg_g6a0m6_QyflngQ5pqgBQ/s320/12.jpg" width="265" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>ప్రళయము – నాలుగు రకాలు! అలౌకికమైన మరియు సనాతనమైన అవ్యక్త అస్థిత్వం అంటే?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' అష్టమోధ్యాయం - అక్షర బ్రహ్మ యోగం (18 – 22 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో ఎనిమిదవ అధ్యాయం, అక్షర బ్రహ్మ యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, అక్షర బ్రహ్మ యోగములోని 18 నుండి 22 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/P5npOaGsEJ0">https://youtu.be/P5npOaGsEJ0</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ఆయన యందే స్థితమై ఉన్న సర్వ ప్రాణులూ, సర్వ వ్యాప్తుడైన భగవంతుడిని ఏ విధంగా తెలుసుకోవాలో, శ్రీ కృష్ణుడిలా వివరిస్తున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:50 - అవ్యక్తాద్వ్యక్తయః సర్వాః ప్రభవంత్యహరాగమే ।</b></div><div><b>రాత్ర్యాగమే ప్రలీయంతే తత్రైవావ్యక్తసంజ్ఞకే ।। 18 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>బ్రహ్మ యొక్క పగలు ప్రారంభంకాగానే, సమస్త ప్రాణులూ అవ్యక్త మూలం నుండి ఉద్భవిస్తాయి, మరియు ఆయన రాత్రి మొదలైనంతనే, అన్ని జీవాత్మలూ, తమ అవ్యక్త రూపంలోకి లీనమైపోతాయి.</b></div><div><br /></div><div>మహాద్భుతమైన విశ్వ క్రీడలో వివిధ లోకాలూ, వాటి యొక్క గ్రహ వ్యవస్థలూ, మళ్లీ మళ్లీ, సృష్టీ, స్థితీ, ప్రళయ చక్రానికి గురవుతూనే ఉంటాయి. బ్రహ్మ యొక్క ఒక పగలు అయిపోయేటప్పటికి, అంటే, ఒక కల్పము యొక్క (432,00,00,000) నాలుగు వందల ముప్ఫై రెండు కోట్ల సంవత్సరములలో, మహర్లోకం వరకూ ఉన్న అన్ని గ్రహ వ్యవస్థలూ నాశనం చెందుతాయి. దీనినే, నైమిత్తిక ప్రళయం, అంటే, పాక్షిక లయము అంటారు. ఎలాగైతే ఒక పిల్లవాడు పగలు ఆడుకునేటప్పుడు బొమ్మలతో నిర్మాణాలు చేసి, పడుకునేటప్పుడు వాటిని మళ్లీ తీసేస్తాడో, అదే విధంగా, బ్రహ్మ లేచినప్పుడు, ఈ విశ్వ-గ్రహాల వ్యవస్థనీ, వాటి యందు జీవ రాశులనూ సృష్టించి, పడుకునే ముందు వాటన్నింటినీ లయం చేస్తాడు. బ్రహ్మ యొక్క 100 సంవత్సరముల జీవన కాలం ముగిసే సమయానికి, సమస్త విశ్వమూ లయం చేయబడుతుంది. ఈ సమయంలో, మొత్తం భౌతిక సృష్టి లయం చేయబడుతుంది. పంచ-మహాభూతములు, పంచ-తన్మాత్రలలో విలీనమవుతాయి. పంచ తన్మాత్రలు, అహంకారములో విలీనమవుతాయి. అహంకారము, మహత్తు యందు విలీనమవుతుంది.. మహత్తు, ప్రకృతిలోనికి విలీనమవుతుంది. ప్రకృతి అనేది, భౌతిక శక్తి, మాయ యొక్క సూక్ష్మ రూపము. మాయ - దాని యొక్క ఆదిమమైన రూపంలో, మహా విష్ణువు యొక్క శరీరంలో కూర్చుంటుంది. దీనినే, ప్రాకృతిక ప్రళయం, లేదా మహా ప్రళయం అంటారు. తిరిగి మహా విష్ణువు సృష్టి చేయటానికి ఎప్పుడైతే సంకల్పిస్తాడో, ఆయన ప్రకృతి రూపంలో ఉన్న భౌతిక శక్తి వైపు తన చూపును ప్రసరిస్తాడు. కేవలం ఆయన దృష్టి సారించినంతనే, అది ఆవిష్కరించటం మొదలవుతుంది. ప్రకృతి నుండి మహత్తు వస్తుంది, మహత్తు నుండి అహంకారము వస్తుంది, అహంకారము నుండి పంచ-తన్మాత్రలు సృష్టించబడతాయి, పంచ-తన్మాత్రల నుండి పంచ-మహాభూతాలు సృష్టించబడతాయి. ఈ ప్రకారంగా, అనంతమైన బ్రహ్మాండాలు సృష్టించబడతాయి.</div><div><b><br /></b></div><div><b>03:18 - భూతగ్రామః స ఏవాయం భూత్వా భూత్వా ప్రలీయతే ।</b></div><div><b>రాత్ర్యాగమేఽవశః పార్థ ప్రభవత్యహరాగమే ।। 19 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>బ్రహ్మ యొక్క పగలు మొదలవగానే, సమస్త జీవ రాశులూ పదే పదే పుట్టడం ప్రారంభమవుతుంది, మరియు బ్రహ్మ రాత్రి ప్రారంభమవగానే, అవి తిరిగి లయమైపోతాయి. మరల మరుసటి బ్రహ్మ పగలు మొదలవగానే, అవన్నీ అప్రయత్న పూర్వకంగానే వ్యక్తమవుతాయి.</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>వేదములు నాలుగు రకాల ప్రళయములను పేర్కొన్నాయి.</b></div><div><br /></div><div><b>నిత్య ప్రళయం:</b> ప్రతి రోజూ మనం గాఢ నిద్రలోనికి జారిపోయినప్పుడు, మనలోని స్పృహ లయమైపోవటాన్ని, నిత్య ప్రళయం అంటారు.</div><div><br /></div><div><b>నైమిత్తిక ప్రళయం:</b> బ్రహ్మ యొక్క పగలు అయిపోయే సమయంలో, మహర్లోకం వరకూ ఉన్న అన్ని లోకాలూ లయమై పోయే ప్రక్రియని, నైమిత్తిక ప్రళయం అంటారు. ఆ సమయానికి ఆయా లోకాల్లో నివసిస్తున్న ఆత్మలన్నీ, అవ్యక్తమైపోతాయి. అవి విష్ణుమూర్తి దేహంలో అచేతనావస్థలో ఉంటాయి. తిరిగి బ్రహ్మ ఈ లోకాలను సృష్టించినప్పుడు, వీటికి తమ తమ పూర్వ జన్మ కర్మల ప్రకారంగా, పుట్టుక లభిస్తుంది.</div><div><br /></div><div><b>మహా ప్రళయం:</b> ఇది బ్రహ్మ యొక్క జీవన కాలం ముగిసినప్పుడు జరిగే సమస్త విశ్వం యొక్క లయం. ఈ సమయంలో, విశ్వంలోని అన్ని ఆత్మలూ, మహా విష్ణువు యొక్క దేహంలో అచేతనావస్థ లోనికి వెళ్తాయి. వాటి యొక్క స్థూలశరీరాలూ, మరియూ సూక్ష్మ శరీరాలూ లయమైపొతాయి కానీ, కారణ శరీరాలు ఉండిపోతాయి. తదుపరి సృష్టి క్రమం జరిగినప్పుడు, వాటికి మళ్లీ తమ తమ కారణ శరీరాల్లో దాచి ఉన్న సంస్కారాలూ, మరియూ కర్మలను బట్టి, వాటికి జన్మ ఇవ్వ బడుతుంది.</div><div><br /></div><div><b>ఆత్యంతిక ప్రళయం:</b> ఆత్మ చివరికి భగవంతుడిని చేరుకున్నప్పుడు, అది జనన-మరణ చక్రం నుండి శాశ్వతంగా విడుదల చేయబడుతుంది. ఆత్యంతిక ప్రళయం అంటే, జీవుడిని సనాతనముగా కట్టివేసిన మాయా బంధనములు వీడిపోవటం.</div><div><b><br /></b></div><div><b>05:19 - పరస్తస్మాత్తు భావోఽన్యోఽవ్యక్తోఽవ్యక్తాత్ సనాతనః ।</b></div><div><b>యః స సర్వేషు భూతేషు నశ్యత్సు న వినశ్యతి ।। 20 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఈ యొక్క వ్యక్తమయిన, మరియు అవ్యక్తమయిన సృష్టి కంటే, అలౌకికమైన, మరియూ సనాతనమైన అవ్యక్త అస్థిత్వం కలదు. మిగతా అన్నీ నశించిపోయినా, ఆ లోకము మాత్రము నిత్యము, నశించదు.</b></div><div><br /></div><div>భౌతిక లోకాల యొక్క నిజ స్వరూపము, మరియు వాటి యొక్క తాత్కాలిక స్వభావము వెల్లడించిన తరువాత, శ్రీ కృష్ణుడు తదుపరి ఇక ఆధ్యాత్మిక కోణ పరిధి గురించి, మాట్లాడుతున్నాడు. అది భౌతిక శక్తి కన్నా అతీతమైనది, మరియూ భగవంతుని దివ్య యోగమాయా శక్తిచే సృష్టించబడినది. మిగతా అన్ని భౌతిక లోకాలూ నాశనమై పోయినా, అది మాత్రం వినాశము చెందదు. భగవంతుని సమస్త సృష్టిలో, దివ్య ఆధ్యాత్మిక ధామము 3/4వ(ముప్పావు) వంతు, భౌతిక లోకములు 1/4వ(పావు) వంతు సృష్టించబడి ఉంది.</div><div><b><br /></b></div><div><b>06:19 - అవ్యక్తోఽక్షర ఇత్యుక్తస్తమాహుః పరమాం గతిమ్ ।</b></div><div><b>యం ప్రాప్య న నివర్తంతే తద్ధామ పరమం మమ ।। 21 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఆ యొక్క అవ్యక్తమైన విస్తారమే, సర్వోన్నత లక్ష్యము. దానిని చేరిన తరువాత, వ్యక్తి ఈ లౌకికమైన మర్త్య లోకానికి తిరిగిరాడు. అది నా యొక్క పరంధామము.</b></div><div><br /></div><div>ఆధ్యాత్మిక లోకంలోని దివ్య ఆకాశాన్నే, పరవ్యోమము అంటారు. భగవంతుని భిన్న స్వరూపముల యొక్క శాశ్వతమైన దివ్య ధామములు, అక్కడ ఉంటాయి. ఉదాహరణకి : శ్రీ కృష్ణుని ధామమైన గోలోకమూ, శ్రీ రామచంద్రుని ధామమైన సాకేత లోకమూ, నారాయణుని ధామమైన వైకుంఠ లోకమూ, సదాశివుని లోకమైన శివ లోకమూ, దుర్గా మాత ధామమైన దేవీ లోకము మొదలగునవి. ఈ లోకాల్లో, సర్వేశ్వరుడు తన దివ్య మంగళ స్వరూపముతో, తన నిత్య పరివారముతో, నిత్యమూ నివసిస్తుంటాడు. ఈ యొక్క భగవంతుని స్వరూపాలన్నీ, ఒకదానికి ఒకటి అభేధములే, ఇవి అన్నీ ఒకే భగవంతుని వేరువేరు రూపములు మాత్రమే. ఏ రూపాన్ని ఆరాధిస్తే భగవత్ ప్రాప్తిని పొందుతామో, ఆ భగవత్ స్వరూపము యొక్క ధామానికి చేరుకుంటాము. దివ్య శరీరము తీసుకున్న తరువాత, ఆత్మ,భగవంతుని దివ్య కార్యకలాపాలలో, దివ్య లీలలలో, ఇక శాశ్వతంగా పాలు పంచు కుంటుంది.</div><div><br /></div><div><b>07:43 - పురుషః స పరః పార్థ భక్త్యా లభ్యస్త్వనన్యయా ।</b></div><div><b>యస్యాంతఃస్థాని భూతాని యేన సర్వమిదం తతమ్ ।। 22 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>సర్వోత్కృష్ట పరమ పురుషుడే, అన్నింటికన్నా సర్వోన్నతుడు. ఆయన సర్వ వ్యాప్తుడూ, మరియూ సర్వ ప్రాణులూ ఆయన యందే స్థితమై ఉన్నా, ఆయన కేవలం భక్తి చేత మాత్రమే తెలుసుకోబడతాడు.</b></div><div><br /></div><div>ఆధ్యాత్మిక అంతరిక్షంలో, తన దివ్య ధామములో నివసించే భగవంతుడే, మన హృదయములో కూడా స్థితుడై ఉన్నాడు. ఆయన భౌతిక ప్రపంచంలో ప్రతి పరమాణువులో కూడా నిండి నిబిడీకృతమై ఉన్నాడు. భగవంతుడు అంతటా సమానంగా ఉన్నాడు. ఆయన అంతటా, నూటికి నూరు శాతం ఉన్నాడు. కానీ, ఆ యొక్క సర్వ-వ్యాప్త భగవానుని అస్థిత్వం, మనకు ఎటువంటి ఉపయోగకారిగా ఉండదు. ఎందుకంటే, దాని యొక్క అనుభూతిని మనం రుచి చూడలేము. సర్వ వ్యాపి భగవంతుని గురించి, శాండిల్య ముని ఈ విధంగా పేర్కోన్నాడు.. “ఆవు శరీరంలోనే పాలు ఉంటాయి.. కానీ, నీరసంగా, అనారోగ్యంతో ఉన్న ఆవుకు, అవి ఏమీ ఉపయోగ పడవు. అదే పాలను ఆవు నుండి పితికి, పెరుగుగా మార్చి, ఆ పెరుగును మిరియాల పొడితో కొద్దిగా కలిపి దానికే తినిపిస్తే, అది ఆవును నయం చేస్తుంది.” అదే విధంగా, సర్వ-వ్యాపి భగవంతుని ఉనికికి, మన భక్తిని రంజిల్లచేసే అన్యోన్యత ఉండదు. మొదట మనం ఆయన దివ్య మంగళ స్వరూపాన్ని ఆరాధించి, మన హృదయములో అంతఃకరణ శుద్ధిని పెంపొందించుకోవాలి. అప్పుడు మనం భగవత్ కృపని ఆకర్షించగలం. ఆయన కృపచే, మన మనో, ఇంద్రియబుద్ధుల యందు, తన యొక్క యోగ మాయా శక్తిని ప్రవేశ పెడతాడు. అప్పుడు మన ఇంద్రియములు దివ్యమైనవి అవుతాయి. మనం భగవంతుడిని సగుణ సాకారంగా కానీ, లేదా సర్వ-వ్యాప్త తత్వంలో కానీ, ఆయన దివ్యత్వాన్ని అర్థం చేసుకో గలం. ఈ విధంగా శ్రీ కృష్ణుడు, తాను భక్తి ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోబడతానని పేర్కొంటున్నాడు.</div><div><br /></div><div>09:46 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, ఆత్మ ఈ లోకం నుండి వెళ్ళిపోవడానికి గల రెండు మార్గాల గురించి, శ్రీ కృష్ణుడు వివరించ బోతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxkRIvUmnLL_nTeX0mGYuU7__ehyGZ0N_B">https://www.youtube.com/post/UgkxkRIvUmnLL_nTeX0mGYuU7__ehyGZ0N_B</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-81319590239775982972022-06-27T06:00:00.001+05:302022-06-27T06:00:00.260+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UdHse0qETCIRMzqCagrBsPEM5dda_Yfupkod2tGWv4LfelUpdmvkygQwxZTvB7eEaAkMUUunbhhacGPmzgKznbU8_U_lNNPh65Wl5lgwCfswuSwPID6Hpl9n2fgcJXk9pTTWR0YWds9pu35n7zDgEz8RLIIQIWV4BF22pBCbmqzcAskXPZjaLC3zNw/s2148/Arunachala%20Shiva.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2148" data-original-width="1800" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UdHse0qETCIRMzqCagrBsPEM5dda_Yfupkod2tGWv4LfelUpdmvkygQwxZTvB7eEaAkMUUunbhhacGPmzgKznbU8_U_lNNPh65Wl5lgwCfswuSwPID6Hpl9n2fgcJXk9pTTWR0YWds9pu35n7zDgEz8RLIIQIWV4BF22pBCbmqzcAskXPZjaLC3zNw/s320/Arunachala%20Shiva.jpg" width="268" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>‘బ్రాహ్మణత్వం’ గురించి అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్ముడు చెప్పిన కథ!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్మ పితామహుడు, రాజ్య పాలన ఏ విధంగా చేయాలి, ఒక రాజు ఎటువంటి నీతిని పాటించాలి, ఎటువంటి నిర్ణయాలు ప్రజలకు మేలు చేస్తాయి, అనేటటువంటి అనేక అంశాలను, ధర్మరాజుకు బోధించాడు. వాటిలో ఎన్నో అంశాలను కథల రూపంగా, చక్కగా, విపులంగా వివరించి చెప్పాడు భీష్ముడు. ధర్మనందనుడికి చెప్పిన అనేక కథలలో ఒకటి, మాతంగుడి చరిత్ర. విప్రకుమారుడు ఛండాలుడెలా అయ్యాడు? తిరిగి మాతంగుడు తన బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందాడా? బుుషీకుడి కుమారుడైన జమదగ్నికి, క్షత్రియ స్వభావం కలిగిన పరుశురాముడు పుట్టడానికి గల కారణమేంటి – వంటి అనేక ఆసక్తికర విషయాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/huVcwGJyhBg">https://youtu.be/huVcwGJyhBg</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ధర్మరాజు భీష్ముడితో, "పితామహా! బ్రాహ్మణులు కాక, ఇతరులు తాము చేసే గుణకర్మల వలన బ్రాహ్మణత్వము పొందవచ్చునా!" అని తన సందేహాన్ని వెలిబుచ్చాడు. అందుకు భీష్ముడు సమాధానంగా, "ధర్మనందనా! బ్రాహ్మణత్వము పొందడం, చాలా దుర్లభం. ఎన్నో జన్మలెత్తిన తరువాత కానీ, బ్రాహ్మణ జన్మ లభించదు. ఈ విషయము గురించి, నీకొక ఇతిహాసము చెబుతాను విను. అని మాతంగుడి కథను చెప్పనారంభించాడు.</div><div><br /></div><div>పూర్వం మాతంగుడనే విప్రకుమారుడుండే వాడు. అతడు తన తండ్రి ఆదేశానుసారము ఒక యజ్ఞానికి వెళుతుండగా, దారిలో అడ్డొచ్చిన ఒక గాడిదపిల్లను, కర్రతో కొట్టాడు. ఆ గాడిద పిల్ల ఏడుస్తూ, ప్రక్కనే పొద దగ్గర ఉన్న తన తల్లి వద్దకు వెళ్ళి, జరిగిన సంగతి చెప్పింది. ఆ గాడిద తన కూతురుతో, "అమ్మా! ఇతడు చండాలుడూ, క్రూరుడూ.. అందుకే నిన్ను అలా కొట్టాడు" అని చెప్పింది. గాడిద మాటలను అర్ధం చేసుకున్న విప్రకుమారుడు, "గాడిద ఊరికే అలా అనలేదు. గాడిద మాటల్లో ఏదో అంతరార్ధము దాగి ఉంది. లేకుంటే, అది నన్ను చండాలుడని ఎందుకు అంటుంది?" అని భావించి, ఆ గాడిద వద్దకు వెళ్ళి తన జన్మరహస్యము చెప్పమని అడిగాడు. అందుకు గాడిద, "విప్రకుమారా! నీ తల్లి కామంతో, ఒక క్షురకుని వలన నిన్ను కన్నది. కనుక నీవు బ్రాహ్మణుడివి కాదు" అని చెప్పింది.</div><div><br /></div><div>ఆపై అతడికి యజ్ఞానికి వెళ్ళడానికి మనస్కరించక, ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళి తండ్రితో "తండ్రీ! నేను బ్రాహ్మణ స్త్రీకీ, క్షురకుడికీ పుట్టాను కనుక, బ్రాహ్మణుడను కాను. ఆ గార్ధభం, ఏదో శాపవశాన అలా జన్మ ఎత్తి ఉంటుంది. లేకుంటే, ఈ నా జన్మరహస్యము ఎలా తెలుస్తుంది? తండ్రీ, నేను తపస్సు చేసి, బ్రాహ్మణత్వమును సంపాదిస్తాను" అని చెప్పి, మాతంగుడు తపస్సు చేయడానికి అడవులకు వెళ్ళాడు. అలా మాతంగుడు కొన్ని సంవత్సరాల పాటు తపస్సు చేసి, ఇంద్రుడిని ప్రసన్నము చేసుకున్నాడు. ఇంద్రుడు ప్రత్యక్షమై, "కుమారా! నీవు తపస్సు ఎందుకు చేస్తున్నావు? నీ కోరిక ఏమిటి?" అని అడిగాడు. అప్పుడు మాతంగుడు, "దేవా! నాకు బ్రాహ్మణత్వము ప్రసాదించండి" అని అడిగాడు. దానికి ఇంద్రుడు, "కుమారా! బ్రాహ్మణత్వము మహత్తరమైనది. ఇతరులకు అది లభ్యము కాదు కనుక, మరేదైనా వరము కోరుకో" అని అన్నాడు. అందుకు మాతంగుడు, "అయ్యా! నా కోరిక తీర్చడం మీకు కుదరదు కనుక, మీరు వెళ్ళండి. నా తపస్సును కొనసాగిస్తాను" అని అన్నాడు. దాంతో ఇంద్రుడు తిరిగి వెళ్ళగానే, మాతంగుడు తన తపస్సును కొనసాగించి, ఒంటి కాలి మీద మరొక నూరేళ్ళు తపస్సు చేసి, ఇంద్రుడిని మళ్ళీ ప్రత్యక్షం చేసుకున్నాడు.</div><div><br /></div><div>అప్పుడు ఇంద్రుడు, "కుమారా! నీ పట్టు విడువక ఉన్నావు! శూద్రుడు ఇలాంటి తపస్సు చేస్తే, చస్తాడు.. జాగ్రత్త.. అని బెదిరించి - అసలు బ్రాహ్మణత్వము ఎలా సిద్ధిస్తుందో నీకు తెలుసా? ఇంతకంటే పది రెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, ఒక చండాలుడు శూద్రుడు కాలేడు. దాని కంటే నూరు రెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, శూద్రుడు వైశ్యుడు కాలేడు. దానికి వేయి రెట్లు తపస్సు చేసిన కానీ, వైశ్యుడు క్షత్రియుడు కాలేడు. దానిపై పది వేల రెట్లు తపస్సు చేసిన కానీ, క్షత్రియుడు దుర్మార్గుడైన బ్రాహ్మణుడు కాలేడు. దానికంటే లక్షరెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, దుర్మార్గు డైన బ్రాహ్మణుడు, ఇంద్రియములనూ, మనస్సునూ జయించి, సత్యమూ, అహింసలనూ పాటించి, మాత్సర్యమును విడిచి పెట్టి, సద్బ్రాహ్మణుడు కాలేడు. అటువంటి సద్బ్రాహ్మణత్వము, ఒక వంద సంవత్సారాల తపస్సుకు వస్తుందా చెప్పు?" అన్నాడు. ఒక వేళ బ్రాహ్మణ జన్మ పొందినా, దానిని నిలబెట్టు కొనుట కష్టం.</div><div><br /></div><div>ఒక్కొక్క జీవుడూ, అనేక జన్మల తర్వాత కానీ, బ్రాహ్మణ జన్మ ఎత్త లేడు. అలా ఎత్తినా, అతడు దానిని నిలబెట్టుకోలేడు. ధన వాంఛ, కామ వాంఛ, విషయాసక్తితో సదాచారములను వదలి, దుర్మార్గుడవుతాడు. తిరిగి బ్రాహ్మణ జన్మ రావడానికి, ఎన్నో ఏళ్ళు పడుతుంది. అటువంటి బ్రాహ్మణ జన్మ కొరకు నీవు తాపత్రయపడి, నీ వినాశనమును ఎందుకు కొని తెచ్చుకుంటావు? నీకిష్టమైన మరొక వరము కోరుకో ఇస్తాను.. తపస్సు చాలించు" అని అన్నాడు. దానికి ఎటువంటి సమాధానమూ చెప్పుకుండా నిలబడిన మాతంగుడి మొండి తనమును చూసి విసుగు చెంది, ఇంద్రుడు వెళ్ళి పోయాడు. మాతంగుడు తిరిగి తన తపస్సును కొనసాగించాడు. కాలి బొటనవేలి మీద నిలబడి, శరీరం శుష్కించి అస్థిపంజరం అయ్యేవరకూ తపస్సు చేశాడు. అతడి శరీరము శిధిలమై పడిపోతుండగా, ఇంద్రుడు పట్టుకున్నాడు. ఏమిటి నాయనా ఇది? పెద్ద పులిలా నిన్ను మ్రింగివేయగల బ్రాహ్మణత్వము నీకెందుకు? చక్కగా వేరు వరములు అడిగి, సుఖపడు" అని అన్నాడు. మాతంగుడందుకు అంగీకరించగానే ఇంద్రుడు, "నీవు చండదేవుడనే పేరుతో, అందమైన స్త్రీల పూజలందుకుని, వారి వలన నీ కోరికలు తీర్చుకుంటావు" అని వరాలు ప్రసాదించాడు.</div><div><br /></div><div>ఈ మాతంగుడి కథ విన్న ధర్మరాజు, ‘పితామహా! ఇంద్రుడు చెప్పినట్లు, బ్రాహ్మణత్వము పొందడం దుర్లభమయినట్లయితే, క్షత్రియుడైన విశ్వామిత్రుడికి బ్రాహ్మణత్వము ఎలా సిద్ధించిందో వివరించండి’ అని అడిగాడు. దానికి భీష్ముడు, ‘ధర్మనందనా! జాహ్నవీ దేవికి తండ్రి అయిన జహ్నుడనే వాడి వంశములో, గాధి జన్మించాడు. గాధి కూతురు సత్యవతి. సత్యవతిని తనకిచ్చి వివాహము చేయమని ఋచీకుడడుగగా, దానికి అంగీకరించని గాధి, చెవి తెల్లగా ఉన్న వేయి గుర్రములను కట్నంగా ఇస్తే, సత్యవతిని ఋచీకుడి కిచ్చి వివాహము జరిపిస్తానని, షరతు విధించాడు. ఋచీకుడు రోషంతో, గుర్రములను వెతికి తెస్తానని చెప్పాడు. ఋచీకుడు వరుణుడి వద్దకు వెళ్ళి "నాకు తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయిగుర్రాలను ఇవ్వు" అని అడిగగా వరుణుడు, "ఈ మాత్రానికి ఇంత దూరము రావాలా! నీవు కోరిన వెంటనే నీ ఎదుట నిలబడతాయి" అని చెప్పాడు. వెంటనే ఋచీకుడు గంగానది ఒడ్డుకు వెళ్ళి, పద్మాసనము వేసుకుని కూర్చుని, కళ్ళు మూసుకుని, "నాకు తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయి గుర్రాలు కావాలి" అని కోరుకోగానే, అతడి ఎదుట తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయిగుర్రాలు నిలబడ్డాయి. అప్పటి నుండీ ఆ ప్రదేశము, అశ్వతీర్ధముగా ప్రసిద్ధి చెందింది.</div><div><br /></div><div>ఋచీకుడు ఆ గుర్రాలను గాధికిచ్చాడు. గాధి ఇక చేసేది లేక, సత్యవతిని ఋచీకుడికిచ్చి వివాహము చేశాడు. ఋచీకుడు కొన్ని సంవత్సరాలు సత్యవతితో కాపురము చేసిన పిదప సంతానం కావాలని కోరిక కలిగి, "సత్యవతీ! సంతానము కొరకు నేను యజ్ఞములో ఇచ్చే చరువు సంపాదిస్తాను" అని అన్నాడు. అప్పుడు సత్యవతి తల్లి, తనకూ సంతానం కావాలనీ, అందు కొరకు తనకు కూడా చరువు కావాలనీ కోరింది. ఋచీకుడు అందుకు అంగీకరించి, రెండు చరువులు సంపాదించి, వాటిని తన తపోశక్తితో నింపాడు. వాటిలో ఒక చరువులో ఉన్న యజ్ఞశేషాన్ని భుజించిన వారికి, ఉజ్వలంగా ప్రకాశించే బ్రాహ్మణుడు పుడతాడు, రెండవ చరువులోని యజ్ఞ శేషాన్ని భుజించిన వారికి, రాజస భావం కలిగిన పుత్రుడు పుడతాడు. ఋచీకుడు సత్యవతిని చూసి, "సత్యవతీ! ఒకటి క్షాత్ర శక్తి ప్రధానంగా ఉండే పుత్రుడిని ఇస్తుంది. నీవు దానిని నీ తల్లికి ఇవ్వు. రెండవది, సాత్వికత, బ్రాహ్మణత్వము ప్రధానుడైన పుత్రుడినిస్తుంది. దానిని నువ్వు స్వీకరించు. తరువాత ఋతు సమయంలో నీవు మేడి చెట్టునూ, నీ తల్లి రావి చెట్టునూ కౌగలించుకున్నట్లయితే, మీకు సంతానము కలుగుతుంది" అని చెప్పాడు. కానీ, విధివిలాసంగా, చరువును తీసుకునే సమయంలో చరువులూ, కౌగలించుకున్న వృక్షములూ తారుమారై, ఫలితంగా వారు ధరించిన గర్భాలు, తారుమారయ్యాయి.</div><div><br /></div><div>ఇదంతా దివ్యదృష్టితో తెలుసుకున్న ఋచీకుడు సత్యవతితో, "సత్యవతీ! మీ చరువులూ, వృక్షములూ తారుమారయ్యాయి. ఫలితంగా, నీ గర్భంలో దుర్మార్గుడైన క్షత్రియుడు పెరుగుతున్నాడు.” అని చెప్పాడు. ఆ మాటకు తల్లడిల్లిన సత్యవతి, "సద్బ్రాహ్మణులూ, తపశ్శాలీ అయిన మీకు, దుర్మార్గుడైన క్షత్రియుడు కలిగిన, మీకు అపకీర్తి కదా! మీ మహిమ చేత ఈ అవాంతరము నివారించండి" అని వేడుకుంది. అందుకు ఋచీకుడు అంగీకరించి, ఆ ప్రభావమును ఒక జన్మకాలము పొడిగించి, ‘నీకు సద్బ్రాహ్మణుడూ, నీకుమారుడికి క్షత్రియాంశ కలిగిన కుమారుడూ జన్మిస్తాడు’ అని వరం ఇచ్చాడు. అలా సత్యవతికి జమదగ్ని జన్మించాడు. జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముడు, క్షత్రియాంశతో జన్మించి, క్షత్రియ కుల వినాశకుడయ్యాడు. సత్యవతి తల్లికి విశ్వామిత్రుడు జన్మించినా, అతడికి బ్రాహ్మణ ధర్మమునందు ఆసక్తి కలిగింది. ఎంతో కఠోర తపస్సు చేసి, బ్రహ్మర్షిగా మారాడు విశ్వామిత్రుడు. ఋచీకుడి కుమారుడిగా జన్మించి బ్రహ్మణత్వాన్ని పొందాల్సిన విశ్వామిత్రుడు, క్షత్రియుడిగా జన్మించి, బ్రహ్మణ ధర్మాన్ని ఆచరించి, బ్రహ్మర్షిగా, ముల్లోకాలలో పూజనీయుడయ్యాడు." అని భీష్ముడు ధర్మరాజుకు బ్రహ్మణత్వం గురించిన కథను చెప్పాడు.</div><div><br /></div><div><b>శివాయ విష్ణురూపాయ శివరూపాయ విష్ణవే ।</b></div><div><b>శివస్య హృదయం విష్ణుః విష్ణోశ్చ హృదయం శివః ।।</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxOy7UciUbYN_xqY1Z6EmDJ4kVnEq11rHY">https://www.youtube.com/post/UgkxOy7UciUbYN_xqY1Z6EmDJ4kVnEq11rHY</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-75117610760618917232022-06-22T06:00:00.001+05:302022-06-22T06:00:00.231+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHBBx7voKIM24Da-H23-uuju8mlJofGdV8CjiFXjmWgoi7ZW51ewmlc6BrV7VWep2Fv6_sMRLQk-muGTdDA4JtjapXX7PPIz1P9BtPgyEVN0tpVap4G7lg3XvgPyUo7Sd3W7bQE5wG9wzon4WfI1WpooIW6agZOic-cRAxiWD7a37B_zb2KYMD9HJEqg/s1920/17.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHBBx7voKIM24Da-H23-uuju8mlJofGdV8CjiFXjmWgoi7ZW51ewmlc6BrV7VWep2Fv6_sMRLQk-muGTdDA4JtjapXX7PPIz1P9BtPgyEVN0tpVap4G7lg3XvgPyUo7Sd3W7bQE5wG9wzon4WfI1WpooIW6agZOic-cRAxiWD7a37B_zb2KYMD9HJEqg/s320/17.png" width="320" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>‘ఓం’ కారము - అనాహత నాదము!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>భగవద్గీతలో ఉన్న, ఎనిమిదవ అధ్యాయం, అక్షర బ్రహ్మ యోగములోని 12 నుండి 17 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము.. పరమ గతిని పొందేటందుకు గల మార్గాన్ని, శ్రీ కృష్ణుడిలా వివరిస్తున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/bN_AKU7PJtY">https://youtu.be/bN_AKU7PJtY</a> ]</b></div><div><br /></div><div><b>00:45 - సర్వద్వారాణి సంయంమ్య మనో హృది నిరుధ్య చ ।</b></div><div><b>మూర్ద్న్యాధాయాత్మనః ప్రాణమ్ ఆస్థితో యోగధారణామ్ ।। 12 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>శరీరము యొక్క అన్ని ద్వారములను నియంత్రించి, మనస్సుని హృదయ స్థానము యందే నిలిపి, ప్రాణములను మూర్ద్న్యా&nbsp; అంటే తల స్థానములోకి లాగి, వ్యక్తి ఏకాగ్రతతో, యోగ ధ్యానములో స్థితుడై ఉండవలెను.</b></div><div><br /></div><div>ప్రాపంచిక వస్తువిషయములు, మన మనస్సులోకి ఇంద్రియముల ద్వారా ప్రవేశిస్తాయి. మనం మొదట భౌతిక వస్తువిషయములను చూస్తాము, స్పర్శిస్తాము, వింటాము, రుచి చూస్తాము, వాసన చూస్తాము. తరువాత, మనస్సు వాటి గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. నిరంతర చింతన, మమకారాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఇది సహజంగానే మనస్సులో మరింత ఆలోచనలను కలుగచేస్తుంది. ధ్యానమును అభ్యాసము చేసే వారు, ఈ విషయాన్ని అలక్ష్యం చేస్తే, నిగ్రహింపబడని ఇంద్రియములు పుట్టించే నిరంతర ప్రాపంచిక తలపులతో, పోరాడాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి, శరీర ద్వారాలను కావలి కాయమనే ఉపదేశాన్ని, శ్రీ కృష్ణుడిక్కడ ఇస్తున్నాడు. 'సర్వద్వారాణి సంయంమ్య' అంటే 'శరీరము లోనికి ప్రవేశానికి ఉండే అన్ని దారులను నియత్రించుట' అని. ఇది ఇంద్రియములను తమ స్వాభావిక బాహ్య ప్రవృత్తి నుండి నియంత్రించడాన్ని, సూచిస్తుంది. 'హృది నిరుధ్య' అంటే, 'మనస్సుని హృదయము యందు కట్టివేయుట' అని అర్థం. ఇది భక్తి యుక్త భావనలను మనస్సు నుండి, అక్కడ స్థితుడై ఉన్న అక్షర పరమేశ్వరుని దిశగా మరల్చమని, సూచిస్తుంది. యోగ-ధారణామ్ అంటే, 'అంతఃకరణమును భగవంతుని యందే ఏకీకృతం చేయుట' అని. ఇది, సంపూర్ణ ఏకాగ్రతతో, ఆయన మీదే ధ్యానం చేయటాన్ని సూచిస్తుంది.</div><div><br /></div><div><b>02:37 - ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మ వ్యాహరన్మామనుస్మరన్ ।</b></div><div><b>యః ప్రయాతి త్యజన్ దేహం స యాతి పరమాం గతిమ్ ।। 13 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>పరమేశ్వరుడినైన నన్ను స్మరిస్తూ, ఓం కారమును జపిస్తూ, శరీరము నుండి వెళ్ళిపోయిన వాడు, పరమ గతిని పొందును.</b></div><div><br /></div><div>ప్రణవము అని కూడా పిలువబడే పవిత్రమైన ఓం-కారము, శబ్ద రూపములో ఉన్న పరమేశ్వరుని యొక్క నిర్గుణ నిరాకార తత్వమును సూచిస్తుంది. కాబట్టి, భగవంతుని లాగానే నాశములేనిదిగా పరిగణించబడుతుంది. ఇక్కడ శ్రీ కృష్ణుడు, అష్టాంగ-యోగ సాధనా పద్ధతిలో ధ్యానము చేసే విధానాన్ని, చెబుతున్నాడు. మనస్సును కేంద్రీకరించటానికి, నియమనిష్ఠలనూ, బ్రహ్మచర్యమునూ పాటిస్తూ, ‘ఓం’ కారమును జపిస్తుండాలని అంటున్నాడు. వేద శాస్త్రాలు, "ఓం" కారమును "అనాహత నాదము" అని కూడా చెబుతున్నాయి. ఈ శబ్దము, సమస్త సృష్టి యందూ వ్యాపించి ఉంటుంది. దీనితో అనుసంధానం అయ్యే యోగులకు, ఇది వినపడుతుంది. వైదిక తత్వంలో, ఓం కారానికి చాలా ప్రాముఖ్యత ఇవ్వబడింది. దీనిని 'మహా వాక్యము', అంటే వేదముల సర్వోన్నత శబ్దము, అని కూడా అంటారు. దీనినే బీజ మంత్రము అని కూడా అంటారు. ఎందుకంటే, అది తరచుగా, హ్రీం, క్లీం వంటి వాటి లాగా, వేద మంత్రాల ప్రారంభంలో జత చేయబడుతుంది. ఈ ఓంకార నాదములో, మూడు అక్షరములు ఉంటాయి: అ.... ఉ....మ. ఓం కారము యొక్క సరియైన జప పద్దతిలో, మొదట "అ" కారమును నాభి స్థానము నుండి, గొంతు-నోరు తెరచి జపిస్తారు. ఇది, గొంతు మధ్యనుండి వచ్చే "ఉ" కారములో విలీనమవుతుంది. ఈ ప్రక్రియ, "మ" కారమును పెదవులు మూసి అనటంతో, పూర్తవుతుంది. ఈ మూడు భాగాలైన అ.... ఉ....మ.. లకు ఎన్నో అర్థాలూ, మరియు వ్యాఖ్యానాలూ ఉన్నాయి. భక్తులకు "ఓం" అనేది, భగవంతుని నిరాకార తత్వానికి ఉన్న పేరు. ఈ ప్రణవ నాదము, అష్టాంగ యోగములో ఉన్న ధ్యాన విషయము. భక్తి యోగములో, భక్తులు, భగవంతుని యొక్క నామములయిన రామ, కృష్ణ, శివ మొదలైన పేర్ల మీద ధ్యానం చెయటానికి, మొగ్గు చూపుతారు. ఎందుకంటే, ఈ భగవన్నామములలో, భగవంతుని పరమానందము యొక్క మరింత తియ్యదనము ఉంటుంది. ఇది బిడ్డ, గర్భంలో ఉండటానికీ, మరియు ఒళ్లో ఉండటానికీ ఉన్న తేడా లాంటిది. ఒళ్లో ఉన్న బిడ్డ, గర్భంలో ఉన్న బిడ్డ కంటే, ఎంతో ఎక్కువ తియ్యని అనుభూతిని ఇస్తుంది. మన ధ్యానము యొక్క అంతిమ పరీక్ష, మరణ సమయమే. మృత్యువు యొక్క తీవ్ర బాధలో కూడా, అంతఃకరణమును భగవంతుని యందే నిలుపగలిగిన వారు, ఈ పరీక్షలో విజయం సాధించినట్టు. అటువంటి వ్యక్తులు, శరీరాన్ని విడిచి పెట్టిన తరువాత, అత్యున్నత లక్ష్యాన్ని పొందుతారు. ఇది చాలా క్లిష్టమైనది, మరియు దీనికి ఒక జీవిత కాలపు అభ్యాసము అవసరం.</div><div><br /></div><div><b>05:39 - అనన్యచేతాః సతతం యో మాం స్మరతి నిత్యశః ।</b></div><div><b>తస్యాహం సులభః పార్థ నిత్యయుక్తస్య యోగినః ।। 14 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ పార్థా, అనన్య చిత్తముతో నన్నే ఎల్లప్పుడూ స్మరిస్తూ ఉండే యోగులకు, నేను సులభముగానే దొరుకుతాను. ఎందుకంటే, వారు నిరంతరం నా యందే నిమగ్నమై ఉంటారు కాబట్టి.</b></div><div><br /></div><div>భగవద్గీత అంతటా, శ్రీ కృష్ణుడు చాలా సార్లు భక్తిని వక్కాణించాడు. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు, నిర్గుణ నిరాకార భగవత్ తత్వముపై ధ్యాసను నిలపడం, మాధుర్య రహితమే కాక, చాలా క్లిష్టమయినది కూడా. కాబట్టి, ఇక్కడ ఒక సులువైన ప్రత్యామ్నాయమును ఇస్తున్నాడు. అదే, ఆయన యొక్క సగుణ సాకార రూపముపై ధ్యానము.. అంటే, కృష్ణుడూ, రాముడూ, శివుడూ, విష్ణువు మొదలగు వాటిపై. ఆయన దివ్య మంగళ స్వరూపము యొక్క నామములూ, రూపములూ, గుణములూ, లీలలూ, ధామములూ మరియు పరివారము, అన్నీ ఇందులో భాగమే. మనస్సు కేవలం ఆయన యందు మాత్రమే నిమగ్నమై ఉండాలి. వేరే దేని మీదా ఉండకూడదు. అనన్య భక్తి అంటే, వేరే ఏ ఇతరమైనదీ లేకుండా, మనస్సు కేవలం, ఆ దివ్య మంగళ స్వరూపము యొక్క - నామములూ, రూపములూ, గుణములూ, లీలలూ, ధామములూ మరియు పరివారములలోనే, నిమగ్నమై ఉండాలి. దీనిలో ఉన్న తర్కం, చాలా సరళమైనది. సాధన యొక్క లక్ష్యం, మనస్సుని పరిశుద్ధి చేయటమే. ఇది కేవలం మనస్సుని అత్యంత పవిత్రమైన భగవంతునికి అనుసంధానం చేయటం ద్వారానే సాధ్యము. కానీ, మనం మనన్సుని భగవత్ ధ్యానం ద్వారా శుద్ధి చేసినప్పటికీ, మరల దానిని ప్రాపంచికత్వంలో ముంచి మలిన పరిస్తే, మరిక ఎంత కాలం ప్రయత్నించినా, మనము దానిని శుద్ధి చేయలేము. చాలా మంది చేసే తప్పు సరిగ్గా ఇదే. వారు భగవంతుడిని ప్రేమిస్తారు.. కానీ, అదే సమయంలో, ప్రాపంచిక వస్తువులనూ, మనుషులను కూడా ప్రేమిస్తూ, వాటితో అనురాగం పెంచుకుంటారు. దీనితో, సాధన ద్వారా పొందిన లాభమంతా, ప్రాపంచిక మమకారాసక్తి వలన చెడిపోతుంది. బట్టని శుద్ధి చేయటానికి, దానిపై సబ్బు రాస్తూ, అదే సమయంలో దానిపై దుమ్ము వేస్తుంటే, మన శ్రమ అంతా వృధా ప్రయాసే అవుతుంది. కాబట్టి, శ్రీ కృష్ణుడు అనేదేమిటంటే, కేవలం భక్తి కాదు, ఆయన పట్ల అనన్య భక్తి మాత్రమే, మనం ఆయనను సులభంగా పొందేటట్లు చేస్తుందని, వివరిస్తున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>08:13 - మాముపేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయమశాశ్వతమ్ ।</b></div><div><b>నాప్నువంతి మహాత్మానః సంసిద్ధిమ్ పరమాం గతాః ।। 15 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నన్ను పొందిన పిదప, మహాత్ములకు, ఈ దుఃఖముల నిలయము, మరియు తాత్కాలికము అయిన ఈ లోకంలో, పునర్జన్మ ఉండదు. ఎందుకంటే, వారు సర్వోత్కృష్టమైన పరిపూర్ణతను సాధించారు.</b></div><div><br /></div><div>మనం భగవత్ ప్రాప్తిని పొందితే వచ్చే ఫలితం ఏమిటంటే, ఈ జనన-మరణ చక్రం నుండి విడుదల పొంది, భగవంతుని దివ్య ధామమునకు చేరుకోవడం. ఈ విధంగా వారు, తిరిగి, దుఃఖముల నిలయమైన ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో జన్మ తీసుకోవలసిన అవసరం లేదు. పుట్టేటప్పుడు, నిస్సహాయ స్థితిలో ఏడుస్తూ, ఎంతో బాధాకరమైన స్థితిని అనుభవిస్తాము. తదుపరి పసి బిడ్డలుగా, మనకున్న అవసరాలను మనం వ్యక్త పరచలేకుండా ఉండి, ఏడుస్తాము. యుక్తవయస్సులో, శారీరిక అవసరాల కోసం తంటాలుపడాల్సి వస్తుంది. దీంతో మానసిక క్షోభను అనుభవిస్తాము. వైవాహిక జీవితంలో, దాంపత్య భాగస్వామి యొక్క విలక్షణస్వభావాలను భరించాలి. ముసలితనం చేరుకున్నప్పుడు, శారీరక దౌర్భల్యములను అనుభవించాలి. జీవితం మొత్తం - మన స్వంత శరీరమూ, మనస్సుల నుండి జనించే బాధలూ, ఇతరుల ప్రవర్తన, ప్రతికూల పరిస్థితుల నుండి జనించే కష్టాలను అనుభవించాలి. చివరికి, మనం మృత్యు కాలంలో పడే యాతనను కూడా అనుభవించాలి. ఈ మొత్తం దురవస్థ అర్థరహితమేమీ కాదు. భగవంతుని బృహత్పథకంలో, దీనికి ఒక ప్రయోజనం ఉంది. భౌతిక ప్రపంచమే మన శాశ్వత స్థానం కాదు, అన్న విషయాన్ని బోధ పరుస్తాయి. అది భగవంతునికి విముఖమై ఉన్న మనలాంటి జీవాత్మలను సంస్కరించే ప్రదేశం వంటిది. ఇక్కడ మనం దుఃఖం అనుభవించక పొతే, భగవంతునికై అభిలాషను ఎన్నటికీ పెంపొందించుకోలేము. ఉదాహరణకి, మనం నిప్పులో చెయ్యి పెడితే, రెండు పరిణామాలు జరుగుతాయి.. చర్మం కాలిపోవటం ప్రారంభమవుతుంది, మరియు నాడీ వ్యవస్థ, మంట బాధ యొక్క అనుభూతిని మెదడులో కలుగచేస్తుంది. చర్మం కాలిపోవటం మంచిదికాదు. కానీ, ఆ బాధ యొక్క అనుభూతి మంచిదే. మనం ఈ బాధను అనుభవించకపొతే, మనం చేతిని మంట నుండి వెనక్కు తీయము. దాంతో చర్మం మరింతగా కాలిపోతుంది. నొప్పి, బాధ అనేది, ఏదో తప్పు జరుగుతున్నది, దానిని సరిదిద్దాలి - అన్న దానికి సూచకం. అదే విధంగా, భౌతిక ప్రపంచంలో మనం అనుభవించే బాధ, మన అంతఃకరణ లోపభూయిష్టంగా ఉంది. మనకు భౌతిక దృక్పథం నుండి, భగవంతునితో ఏకత్వం దిశగా పురోగతి అవసరం - అన్న విషయాన్ని సూచిస్తుంది. చిట్టచివరికి, మన పరిశ్రమతో మనం దేనికైతే అర్హత సంపాదించామో, అదే మనకు లభిస్తుంది. ఎవరైతే భగవంతునికి వ్యతిరేక దిశలో ఉండిపోతారో, వారు ఈ జనన మరణ చక్రంలో పడి, తిరుగుతూనే ఉంటారు. అదే సమయంలో, ఎవరైతే భగవంతుని పట్ల అనన్య భక్తిని సాధిస్తారో, వారు ఆయన దివ్య ధామాన్ని చేరుకుంటారు.</div><div><br /></div><div><b>11:25 - ఆబ్రహ్మభువనాల్లోకాః పునరావర్తినోఽర్జున ।</b></div><div><b>మాముపేత్య తు కౌంతేయ పునర్జన్మ న విద్యతే ।। 16 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ అర్జునా, బ్రహ్మలోక పర్యంతమూ, ఈ భౌతిక సృష్టి యొక్క లోకములన్నింటిలో, నీవు పునర్జన్మకు గురవుతూనే ఉంటావు. కానీ, నా ధామమునకు చేరిన పిదప, ఇక మరల పునర్జన్మ ఉండదు.</b></div><div><br /></div><div>వేద శాస్త్రములు, భూలోకం కన్నా నిమ్న స్థాయిలో, ఏడు లోకాలున్నాయని వివరించాయి. అవి - తళ, అతళ, వితళ, సుతళ, తలాతళ, రసాతళ, పాతాళ లోకాలు. వీటినే నరకములు అంటారు. భూలోకంలో మొదలిడి, ఇంకా పైన కూడా మొత్తం ఏడు లోకాలున్నాయి - భూః , భువః , స్వః , మహః , జనః , తపః , సత్యః అనేవి ఇవి. ఈ పై వాటిని స్వర్గము, లేదా దేవ లోకాలు అంటారు. ఈ వివిధ రకాల అస్థిత్వ స్థాయిలనే, వేర్వేరు లోకాలు అంటాము. మన విశ్వంలో పద్నాలుగు లోకాలున్నాయి. వీటన్నింటిలో కెల్లా ఉన్నతమైనది, బ్రహ్మ దేవుని ధామము, బ్రహ్మ-లోకం అంటారు. ఈ లోకాలన్నీ, మాయ యొక్క పరిధిలోనే ఉన్నాయి. ఈ లోకాల్లో నివాసము ఉంటున్నవారు, జనన మరణ చక్రంలోనికి గురౌతూనే ఉంటారు. ఈ పద్నాలుగు లోకాలు కూడా, మాయ ఆధీనంలోనే ఉంటాయి కాబట్టి, వాటిలో నివాసం ఉండేవారు, జనన-మరణ చక్రానికి గురవుతుంటారు. కానీ, భగవత్ ప్రాప్తి పొందినవారు, ఈ మాయ యొక్క బంధము నుండి విడుదల చేయబడతారు. మృత్యు సమయంలో, ఈ భౌతిక శరీరాన్ని విడిచి పెట్టిన తరువాత, వారు భగవంతుని దివ్య ధామాన్ని చేరుకుంటారు. అక్కడ వారు దివ్య శరీరాలు పొందుతారు. సదా భగవంతుని దివ్య లీలలలో పాలుపంచుకుంటారు. ఈ విధంగా వారు, ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో మరల జన్మించవలసిన అవసరం లేదు. కొంత మంది మహాత్ములు, మాయా నివృత్తి పొందిన తరువాత కూడా, తిరిగి వస్తారు. కానీ, వారు ఇతరులను కూడా మాయా బంధముల నుండి విముక్తి చేయటానికే వస్తారు. మానవ జాతి యొక్క కళ్యాణం కోసం, అవతరించిన మహాత్ములూ, మరియు గురువులూ, ఈ కోవకు చెందినవారే.</div><div><br /></div><div><b>13:38 - సహస్రయుగపర్యంతమ్ అహర్యద్బ్రహ్మణో విదుః ।</b></div><div><b>రాత్రి యుగసహస్రాంతాం తేఽహోరాత్రవిదో జనాః ।। 17 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>వెయ్యి చతుర్యుగము అంటే, మహాయుగముల కాలము, బ్రహ్మ దేవునికి ఒక రోజు. అంటే, కల్పము అవుతుంది. ఆయన ఒక రాత్రి కూడా, అంతే సమయం ఉంటుంది. దీనిని అర్థం చేసుకున్న వివేకవంతులు, పగలు రాత్రి యొక్క యదార్థాన్ని అర్థం చేసుకుంటారు.</b></div><div><br /></div><div>వైదిక ప్రమాణంలో, కాలం యొక్క కొలతలు కూడా విస్తారమైనవి. ఉదాహరణకి, కొన్ని పురుగులు రాత్రి పూట పుడతాయి; పెరుగుతాయి, పునరుత్పత్తి చేస్తాయి, గుడ్లు పెడతాయి, వృద్ధాప్యం చెందుతాయి. ఇదంతా ఒక్క రాత్రిలోనే జరిగిపోతాయి. పగటి పూట అవన్నీ వీధి దీపం కింద చనిపోయి పడి ఉండటం, మనం గమనించవచ్చు. ఒకవేళ ఈ పురుగులకు, మీ జీవిత కాలం మొత్తం కలిపి, మానవులకు ఒక రాత్రి మాత్రమే అని చెప్తే, వాటికి అది నమ్మ శక్యంగా ఉండదు. అదే విధంగా, వేదముల ప్రకారం, ఇంద్రుడు, వరుణుడి వంటి దేవతల ఒక పగలూ, ఒక రాత్రి, భూలోకంలో ఒక సంవత్సరం అవుతుంది. దేవతల యొక్క ఒక సంవత్సరం, అంటే 30 x 12 రోజులు, భూలోకంలో 360 సంవత్సరాలకు సమానం. దేవతల 12,000 సంవత్సరాలు, భూ లోకంలో ఒక మహాయుగం అంటే, నాలుగు యుగాల చక్రం అవుతుంది. అంటే, మొత్తం 4,320,000 సంవత్సరాలు. ఇటువంటి 1000 మహా యుగములు, బ్రహ్మ దేవుడికి ఒక పగలు. దీనినే కల్పము అంటారు. ఇది కాలాన్ని కొలవటానికి, ప్రపంచంలో ఉన్న అతి పెద్ద ప్రమాణం. బ్రహ్మ యొక్క ఒక రాత్రి కూడా, ఇంతే సమయం ఉంటుంది. బ్రహ్మ దేవుడు, 100 సంవత్సరాలు బతుకుతాడు. భూలోక లెక్క ప్రకారం, ఇది 311 ట్రిలియన్ ల, 40 బిలియన్ సంవత్సరాలు.</div><div>వైదిక శాస్త్రం ప్రకారం, కాలం యొక్క లెక్కలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి:</div><div>కలి యుగము : 4,32,000 సంవత్సరాలు.</div><div>ద్వాపర యుగము : 8,64,000 సంవత్సరాలు.</div><div>త్రేతా యుగము : 12,96,000 సంవత్సరాలు.</div><div>సత్య యుగము : 17,28,000 సంవత్సరాలు</div><div>ఇవన్ని కలిపి ఒక మహా యుగం, అంటే 4,320,000 సంవత్సరాలు.</div><div>వెయ్యి మహాయుగములు, బ్రహ్మ దేవుని ఒక పగలు. కల్పము అంటే, 4,32,00,00,000 సంవత్సరాలు. ఇంతే సమయం, బ్రహ్మ దేవుని రాత్రి. ఈ సమస్త విశ్వం యొక్క వ్యవధి, బ్రహ్మ దేవుడి జీవిత కాలం అయిన 100 సంవత్సరాలు: అంటే 311 ట్రిలియన్ ల, 40 బిలియన్ సంవత్సరాలు. బ్రహ్మ కూడా ఒక జీవాత్మనే, ఆ పదవిని పొంది, భగవంతుని పట్ల తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వహిస్తూ ఉంటాడు. కనుక, బ్రహ్మ కూడా జనన-మరణ చక్రం లోనే ఉంటాడు. కానీ, మహోన్నతమైన పరిణితి పొంది ఉండటం వలన, ఆయన జీవిత కాలం తరువాత, జనన-మరణ చక్రం నుండి విముక్తి చేయబడి, భగవంతుని ధామాన్ని చేరుకుంటాడని, ఆయనకు హామీ ఉంది. ఒక్కోసారి, సృష్టి సమయంలో బ్రహ్మ పదవిని నిర్వహించటానికి, ఏ ఆత్మకి కూడా అర్హత లేకుంటే, భగవంతుడే బ్రహ్మ అవుతాడు.</div><div><br /></div><div>17:00 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, ఆయన యందే స్థితమై ఉన్న సర్వ ప్రాణులు, సర్వ వ్యాప్తుడైన భగవంతుడిని ఏ విధంగా తెలుసుకోవాలో శ్రీ కృష్ణుడు వివరించబోతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxpBqP3IljtNmQYSPTffRIx5u7Ii0JO72t">https://www.youtube.com/post/UgkxpBqP3IljtNmQYSPTffRIx5u7Ii0JO72t</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-61804787406116349312022-06-20T06:00:00.001+05:302022-06-20T06:00:00.233+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYm_EnttW1fKBFqwMtBLgaHkUjs_nbhiUey5xQDP1BkrKDAZmVe4hT7CqIbFCXqLRh3T3S98Rf2DlEb9G4otqT2zR93alT6My5yDsbF0N1ItuYXaTocqjSK-z-a4HLGn9fYQDgz00Ohw8bnq8Doicd4EUSiwlsGDJEh0VQl3ZKmkeTw1oWAx4S29n-zA/s4000/Shiva.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3173" data-original-width="4000" height="254" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYm_EnttW1fKBFqwMtBLgaHkUjs_nbhiUey5xQDP1BkrKDAZmVe4hT7CqIbFCXqLRh3T3S98Rf2DlEb9G4otqT2zR93alT6My5yDsbF0N1ItuYXaTocqjSK-z-a4HLGn9fYQDgz00Ohw8bnq8Doicd4EUSiwlsGDJEh0VQl3ZKmkeTw1oWAx4S29n-zA/s320/Shiva.jpg" width="320" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>భార్య మాటతో జ్ఞానోదయమై శ్రీరాముని పాదాలను చేరాడు!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><b>పరమత దాడులనుంచి రక్షించడానికి ఆయన స్థాపించిన అఖాడాలు ఇంకా ఉన్నాయా?</b></div><div><br /></div><div>ప్రతి మనిషి జీవితంలో, మలుపు తిప్పే సంఘటన ఏదో ఒకటి ఉంటుంది. ఆ సంఘటన తర్వాత, ఆ వ్యక్తి జీవితంలో అద్భుతమైన మార్పులు సంభవిస్తాయి. అలాంటి ఒకానోక సంఘటన, గోస్వామి తులసీదాసు జీవితంలో ఎదురయ్యింది. తను అందించిన హనుమాన్ చాలీసా, ఎంతో మహిమాన్విత ప్రాశస్త్యాన్ని సంతరించుకుంది. తులసీదాసు, రాముడి భక్తుడిగా ఎలా మారాడు? ఆయన జీవితాన్ని మలుపు తిప్పిన ఆ సంఘటన ఏంటి? తులసీ దాసు జీవితంలో జరిగిన కొన్ని అద్భుత విషయాల గురించీ, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/jUk27kUoa5w">https://youtu.be/jUk27kUoa5w</a> ]</b></div><div><br /></div><div>రామయాణాన్ని రచించింది ఎవరంటే, మనమంతా ఠక్కున చెప్పే సమాధానం, వాల్మీకి మహర్షి. అయితే, తులసీదాసు తన రామచరిత మానస్ లో, శ్రీరాముని కథను మరోసారి పునరావృతం చేశారు. గోస్వామి తులసీదాసుగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఈయన, గొప్ప సాధువు, కవి, మరియు రచయిత. తులసీదాసు శ్రావణ మాసంలోని శుక్ల పక్షం, ఏడవ రోజున జన్మించారు. ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని కస్గంజ్ జిల్లా, సుకర్ క్షేత్ర గ్రామంలో, ఆత్మారాం దుబే, హులసీ దేవి దంపతులకు ఆయన జన్మించారు. తులసీదాసు అసలు పేరు, రాంభోలా. హులసీ దేవి తన గర్భంలో రాంభోలాని, పన్నెండు నెలలు పూర్తిగా మోసిన తరువాత, జన్మనిచ్చింది. సాధారణంగా ఎవరైనా, పుట్టిన తర్వాత ఏడుస్తారు. కానీ, తులసీ దాసు మాత్రం, పుట్టినప్పుడు అస్సలు ఏడవలేదు. అంతేకాదు, తను పుట్టిన వెంటనే, ఐదు నెలల బాలుడిలా కనిపించాడు. దంతాలతో, అభూక్త మూలా నక్షత్రంలో జన్మించాడు రాంభోలా. అది అపశకునం కాబట్టి, ఆయన పుట్టిన నాలుగు రోజులకే, ఆ దంపతులు ఆయనను మునియా అనే దాసీకి అప్పగించారు. మునియా, రాంభోలాకు ఐదేళ్ల వయసున్నప్పుడు, మరణించింది.</div><div><br /></div><div>ఆ తర్వాత రాంభోలా, యాచిస్తూ జీవించేవాడు. అప్పుడు బాబా నరహరిదాసనే సాధువు, ఆ అనాథ బాలుడిని పెంచి, విద్యనేర్పారు. ఆయన రాంభోలా పేరును, తులసీ దాసుగా మార్చారు. తరువాత, శేషసనాతనుడనే శ్రేష్ఠుని దగ్గర తులసీదాసు, వేద వేదంగాలు అభ్యసించాడు. అనాథబాలుడైన తులసీదాసు రూప, గుణ, శీల, స్వభావ, విద్వత్తులకు ముగ్ధుడైన ఒక కులీన బ్రాహ్మణుడు, తన కూతురు రత్నావళినిచ్చి వివాహం చేశాడు. తులసీదాసుకు తన భార్య రత్నావళి అంటే, ఎంతో ప్రేమ. ఒక రోజు తులసీదాసు, రామాయణ ప్రవచనం చేస్తున్నాడు. కానీ, ఎంత ప్రయత్నించినా కూడా, మనస్ఫూర్తిగా చేయలేకపోయాడు. ఎందుకంటే, తులసీదాసు ప్రతీ క్షణం, తన అందాల రాశియైన భార్య రత్నావళి పైనే ద్యాస పెట్టేవాడు. అలా అన్యమనస్కంగానే ప్రవచనం పూర్తి చేశాడు. ఇంటికివెళ్ళిన తరువాత, తన భార్య అత్యవసర పరిస్థితుల్లో పుట్టింటికి వెళ్ళిందని, తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే ఆమెను కలవాలని, పది మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న ఊరికి బయలుదేరాడు. చిమ్మచీకటి, దానికి తోడు కుంభవృష్టిగా వర్షం కురుస్తోంది. అలాంటి సమయంలో గంగానదిని దాటి, భార్య ఇంటికి చేరుకున్నాడు, తులసీదాసు. అప్పుడతని భార్య రత్నావళి చేసిన హెచ్చరిక, అతని జీవితాన్నే మార్చేసింది.</div><div><br /></div><div><b>అస్థిచర్మమయ దేహ మను తామేజైసీప్రీతి తైసి జో శ్రీరామమహ హోత వతౌభవతి!</b></div><div><br /></div><div>నాథా! ఎముకలూ, చర్మంతో కూడిన ఈ దేహంపై ఉన్నంత ప్రేమ, ఆ శ్రీరాముని మీద ఉంటే, భవభీతియే యుండదు గదా! అని రత్నావళి చెప్పిన మాటలే, తులసీదాసుకు తారకమంత్రమయ్యాయి. అప్పటి నుండి తులసీ దాసు విరాగియై, శ్రీరామ చంద్రుని భక్తిలో నిమగ్నుడయ్యాడు. శ్రీ రాముని అనుగ్రహం వల్ల లభించిన తన జీవితాన్ని, ఆ రాముని సేవకే అంకితం చేయాలని నిర్ణయించుకుని, కాశీ చేరుకున్నాడు. నిరంతరం రామ భక్తిలో మునిగి ఉండే తులసీ దాసు జీవితంలో, కొన్ని అద్భుత సంఘటనలు జరిగాయి. ఒకనాడు రాత్రి తులసిదాసు కుటీరంలోకి ఇద్దరు దొంగలు చొరబడి, పూజాగృహంలోని బంగారం, వెండి పాత్రలు దొంగిలించి మూటగట్టి, తిరిగి వెళ్లడానికి ద్వారం వద్దకు వచ్చారు. అక్కడ ఇద్దరు భటులు కత్తులు పట్టుకుని నిలబడ్డారు. వారిని చూసి, దొంగలు రాత్రంతా కుటీరంలోనే ఉన్నారు. ఉదయం తులసీదాసు లేవగానే, దొంగలు అతని కాళ్ల&nbsp; మీద పడి, క్షమించమన్నారు. ద్వారం వద్ద ఉన్న సేవకులకు భయపడి, ఇక్కడే దాక్కున్నామని, వారు బదులిచ్చారు. దాంతో తులసీదాసు ఆశ్చర్యంతో బయటకు వచ్చి చూడగా, అక్కడ ఎవరూ లేరు. వెంటనే ఆయన దివ్య దృష్టితో విషయాన్ని గ్రహించి, రాత్రి దొంగలకు కనిపించింది సాక్షాత్తూ రామ లక్ష్మణులే అని అర్థంచేసుకున్నారు.</div><div><br /></div><div>తులసిదాసు రోజూ అన్నదానం చేస్తుంటారు. ఓ రోజు అన్నదాన సమయంలో, పండిత బ్రాహ్మణులందరూ భోజనం చేసే సమయానికి, ఓ నూతన వ్యక్తి వచ్చి వరుసలో కూర్చుని, 'జై శ్రీ రామ్' అంటూ, రామ నామాన్ని ఉచ్ఛరించసాగాడు. అప్పుడా బ్రాహ్మణులు భోజనం చేయడానికి, నిరాకరించారు. బయటి వ్యక్తి రావడంతో, ఆ ప్రదేశం అపవిత్రమైందని, తులసీదాసును నిందించారు. అప్పుడు తులసీ దాసు, రామ నామం ఎక్కడైతే ఉచ్ఛరింపబడుతుందో, అక్కడ పవిత్రత ఉంటుందని వివరించాడు. దానికి వారు, అయితే ఈ భోజనం పవిత్రమైనదని నిరూపించమని తులసీదాసునడుగగా, అతను ఆ భోజనాన్ని శివాలయంలోని నందీశ్వరుని ఎదురుగా పెట్టి, ఆహారాన్ని స్వీకరించమని ప్రార్ధించాడు. అప్పుడు సాక్షాత్తూ నందీశ్వరుడే వచ్చి, తృప్తిగా భోజనం చేసి వెళ్ళాడు. ఈ సంఘటన, తులసీదాసుకు భగవంతునిపై ఉన్న విశ్వాసానికి మచ్చతునక. అయితే, మరొక సంఘటనలో, ఒక మహిళ ఏడుస్తూ, పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, తులసీదాసు కాళ్ళపై పడింది. తులసీదాసు వెంటనే, "దీర్ఘ సుమంగళీ భవ" అని దీవించారు. ‘అయ్యో! మహాత్మా! ఏమని చెప్పను? నా భర్త ఇప్పుడే మరణించాడు. నేనెలా సుమంగళిని?’ అని ఏడుస్తూ ప్రశ్నించింది. ‘నన్ను ఆశీర్వదించిన మీరే నా భర్తను కాపాడాలి’ అని రోదించింది. అప్పుడు తులసీ దాసు, ‘నా వద్ద ఎటువంటి మహిమలూ లేవు. కేవలం రామ నామం మాత్రమే, నీ భర్తను బ్రతికించగలుగుతుంది. నీవు తక్షణమే వెళ్లి, నీ భర్త చెవిలో రామ నామాన్ని ఉచ్ఛరించు’ అని చెప్పి పంపించాడు. ఆ విధంగానే ఆ మహిళ, తన భర్త చెవిలో రామ నామాన్ని పలుకగా, ఆశ్చర్యకరంగా, నిద్రలో నుండి మేల్కొన్నట్లుగా, ఆమె భర్త లేచి కూర్చున్నాడు.</div><div><br /></div><div>అయితే, మరణించిన వ్యక్తి మళ్ళీ బ్రతికాడనే విషయం, ఆనోటా ఈ నోటా పడి, రాజుగారి చెవికి చేరింది. వెంటనే రాజు తులసీదాసును పిలిపించి, తన సభలో అందరి ముందూ కొన్ని మహిమలు చేసి చూపించమన్నాడు. దానికి తులసీ దాసు, ‘నా వద్ద ఎటువంటి మహిమలూ, మంత్రాలూ లేవు. అంతా ఆ రాముని చలువే. నేను నిమిత్త మాత్రుడిని’ అని బదులిచ్చాడు. దాంతో రాజు, ‘రాజాజ్ఞనే&nbsp; ధిక్కరిస్తావా? ఇతడిని కొరడా దెబ్బలతో శిక్షించండి.’ అని ఆజ్ఞ జారిచేశాడు. అందుకు రాజ భటులు సిద్ధమవుతుండగా, విచిత్రంగా వందలాది కోతులు హఠాత్తుగా అక్కడకు చేరి, తులసీదాసు చుట్టూ రక్షణ వలయంలా నిలిచాయి. తన భక్తుడిని రక్షించడానికి, ఆంజనేయుడే దిగివచ్చాడు. ఈ దృశ్యం చూసిన రాజు ఒకింత ఆశ్చర్యానికీ, మరోకింత భయానికీ గురయ్యాడు. తులసీదాసు పాదాలకు నమస్కరించి, క్షమించమని వేడుకున్నాడు. వెంటనే తులసీదాసు, కళ్ళు మూసుకుని అప్రయత్నంగా, తనను రక్షించిన అంజనేయుణ్ణి స్తుతిస్తూ, "జయహనుమాన జ్ఞానగుణసాగర, జయకపీశ తిహులోక ఉజాగర" అంటూ నలభై శ్లోకాలతో గానం చేశాడు.</div><div><br /></div><div>ఆ సమయంలో ఆయన పాడిన "హనుమాన్ చాలీసా" లోక ప్రఖ్యాతి గాంచింది. గోస్వామి తులసీదాసు వాల్మీకి అవతారమని, ప్రజల విశ్వాసం. ఆయన భక్తి భావం, కావ్య రచన, భాష, వీటిని చూస్తే, ఆయన అపర వాల్మీకి అనడంలో, ఏ సందేహమూ లేదు. తులసీదాసు తన జీవిత కాలంలో, సంస్కృతంతో పాటుగా, హిందీలోనూ 22 రచనలు చేశారు. ఆయన కాశీలో ఉండగా, ‘రామచరితమానస్’ అనే మహాకావ్యాన్ని, రెండున్నర సంవత్సరాలలో పూర్తి చేశారు. రామాయణ గాధను, అయోధ్య ప్రాంత భాషయైన అవధీలో వ్రాశారు. దేశీయ ఛందస్సులైన దోహా, చౌపాయి, కవిత్త మొదలైన ఛందస్సులలో వ్రాయడం, సరళమైన సంస్కృత, తత్త్సమ శబ్దాలతో కూడా, అవధి భాషలో రామాయణాన్ని వ్రాయడం చేత, తులసీ రామాయణం, లోక ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈయన కేవలం రచయితగానే ప్రసిద్ధుడు కాదు. కొడి గడుతున్న హిందూ జ్వాలను, భక్తి ఉద్యమం ద్వారా, మళ్లీ ప్రజ్వరిల్లేటట్లుచేసిన మహా భక్తుడు. ఈయన ఉత్తర భారతదేశమంతా పర్యటించి, "అఖాడా"ల స్థాపన ద్వారా, యువతలో పోరాట పటిమను పెంపొందించారు. క్రూర ముస్లిం దండయాత్రలూ, మతమార్పిడి మౌఢ్యం నుంచి, హిందూ సమాజం తనను తాను కాపాడుకోవడంలో, ఈ మహాత్ముడు పోషించిన పాత్ర, అనిర్వచనీయమైనది. ఈయన స్థాపించిన అఖాడాలు, కూలాలకతీతంగా నిర్వహించ బడేవి. ఇప్పటికీ ఈ అఖాడాలు కొనసాగుతూ ఉండడం, గమనార్హం. ఎన్నో ఆంజనేయ స్వామి ఆలయాలను స్థాపింపజేశారు, తులసీ దాసు. వారణాసిలోని సంకట మోచన దేవాలయాన్ని, రాముని దర్శన భాగ్యం కల్పించిన హనుమంతునికి కృతజ్ఞతగా కట్టించారని ప్రతీతి. మన సంస్కృతినీ, ఆధ్యాత్మిక జీవన విధానాన్నీ కొనసాగించాలంటే, ఇలాంటి మహానీయుల జీవిత చరిత్రలను, తప్పక తెలుసుకోవాలి, తదనుగుణంగా మసలుకోవాలి..</div><div><br /></div><div><b>జై శ్రీరామ్!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxBxCEdO8HXczREn_IOOgHQ0J_TE9JSFeN">https://www.youtube.com/post/UgkxBxCEdO8HXczREn_IOOgHQ0J_TE9JSFeN</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-51268134287729405302022-06-15T06:00:00.001+05:302022-06-15T06:00:00.284+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgONiq9nfI9Dl1R-tKazh8JKIcPvFMwWWGdbQ4188F4_EjiIfbqgCYpN2FPGQfl0x9J8dQ_y4y7brM3Nh5dp7Tn22m27Kk4pLyChHD4oE1ue3KNLLMxk2f4GbSmEsNamCy7XMgH7JvDDBnWVbaOC6YvXBFeQIMbDvSYHx70EBzr_XFE7fegNXfo-AeHnw/s3876/Gita%2010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3876" data-original-width="3828" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgONiq9nfI9Dl1R-tKazh8JKIcPvFMwWWGdbQ4188F4_EjiIfbqgCYpN2FPGQfl0x9J8dQ_y4y7brM3Nh5dp7Tn22m27Kk4pLyChHD4oE1ue3KNLLMxk2f4GbSmEsNamCy7XMgH7JvDDBnWVbaOC6YvXBFeQIMbDvSYHx70EBzr_XFE7fegNXfo-AeHnw/s320/Gita%2010.jpg" width="316" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>మనస్సుతో చేసే ఆలోచనలే మన భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తాయి!</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' అష్టమోధ్యాయం - అక్షర బ్రహ్మ యోగం (07 – 11 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో ఎనిమిదవ అధ్యాయం, అక్షర బ్రహ్మ యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, అక్షర బ్రహ్మ యోగములోని 07 నుండి 11 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/CavNgpd9-ew">https://youtu.be/CavNgpd9-ew</a> ]</b></div><div><br /></div><div>మన మనస్సునూ, బుద్ధినీ, భగవంతుడికి శరణాగతి చేసి సమర్పించనట్లయితే, మనం ఏం పొందగలమో, శ్రీ కృష్ణుడిలా వివరిస్తున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:50 - తస్మాత్ సర్వేషు కాలేషు మామనుస్మర యుధ్య చ ।</b></div><div><b>మయ్యర్పితమనోబుద్ధిః మామేవైష్యస్యసంశయమ్ ।। 7 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>కాబట్టి, సర్వ కాలముల యందూ నన్ను స్మరిస్తూనే ఉండుము, మరియు నీ కర్తవ్యమైన యుద్ధము కూడా చేయుము. నీ మనస్సు-బుద్ధి నాకు శరణాగతి చేసి సమర్పించినచో, నీవు తప్పకుండా నన్నే పొందుదువు. ఈ విషయంలో సందేహం లేదు.</b></div><div><br /></div><div>"నీ మనస్సుని నా యందే లగ్నం చేయుము, మరియు శరీరంతో నీ ప్రాపంచిక కర్తవ్యాన్ని చేయుము." అని శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పిన ఈ మాట, అన్ని రంగాల వారికీ వర్తిస్తుంది. అయితే, అర్జునుడికి సంబంధించినంత వరకు, అతను ఒక క్షత్రియుడు, ఆయన ధర్మం, యుద్ధం చేయటమే. కాబట్టి, అతను, మనస్సుని కృష్ణుని యందు ఉంచి, తన కర్తవ్యాన్ని చేయాలని ఉపదేశించబడుతున్నాడు. కొంతమంది, తాము ఆధ్యాత్మిక జీవితం అవలంభిస్తున్నామన్న మిషతో, తమ ప్రాపంచిక విధులను ఆలక్ష్యం చేస్తారు. మరికొంత మంది, ప్రాపంచిక పనుల నెపంతో, ఆధ్యాత్మిక సాధనను నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. ఆధ్యాత్మిక మరియు ప్రాపంచిక వ్యవహారములు, పరస్పర-విరుద్ధమైనవని, జనులనుకుంటారు. కానీ, భగవంతుని సందేశం, మన సంపూర్ణ జీవితాన్ని పవిత్రము గావించటమే. ఈ విధమైన కర్మ యోగము అభ్యాసము చేసినప్పుడు, ప్రాపంచిక పనులేవీ నిర్లక్ష్యం చేయబడవు. ఎందుకంటే, శరీరము వాటిలోనే నిమగ్నమై ఉంటుంది. కానీ, మనస్సు భగవంతుని యందే నిమగ్నమవటం వలన, ఈ పనులు వ్యక్తిని కర్మ బంధాలలో పెనవేయవు. ఏ పనులను మమకారాసక్తితో చేస్తామో, అవే మనలను కర్మ బంధాలతో పెనవేస్తాయి. ఎప్పుడైతే పని ఆసక్తి రహితంగా ఉంటుందో, ప్రాపంచిక న్యాయము కూడా, మనలను ఆ పనులకు అపరాధిగా పరిగణించదు. ఇదే సూత్రం, కర్మ సిద్ధాంతానికి కూడా వర్తిస్తుంది. అందుకే, మహా భారత యుద్దంలో, శ్రీ కృష్ణుడి ఉపదేశాన్ని పాటిస్తూ, అర్జునుడు యద్ధరంగంలో తన విధిని నిర్వర్తించాడు. యుద్ధం ముగిసేటప్పటికి, అర్జునుడు ఎలాంటి చెడు కర్మనూ పొందలేదు. ప్రాపంచిక లాభం కోసం, లేదా కీర్తి కోసంగనుక అర్జునుడు ఆ యుద్దం చేసి ఉంటే, అతను కర్మ బంధాలలో చిక్కుకుని ఉండేవాడు. కానీ, అతని మనస్సు శ్రీ కృష్ణుడితో అనుసంధానమై ఉంది. స్వార్ధ పూరిత ఆసక్తి లేకుండా, ఈ లోకంలో తన విధులు నిర్వర్తిస్తూ ఉండటంచేత, ఆయన చేసేది సున్నాతో గుణించబడుతున్నది. ఒక కోటి సంఖ్య నైనా సున్నాతో గుణిస్తే వచ్చేది, సున్నానే. కర్మ యోగమునకు కావలసిన నియమం, ఇక్కడ స్పష్టంగా చెప్పబడింది. మనస్సనేదానిని, నిరంతరం భగవంతుని ధ్యాసలో ఉంచటానికి ఉపయోగించాలి. మనస్సు ఒక్క క్షణం అయినా భగవంతుడిని మరచిపోతే, మరుక్షణం అది మాయ యొక్క సైన్యంలోని యోధుల దాడికి గురవుతుంది. అంటే, కామము, క్రోధము, లోభము, ఈర్ష, ద్వేషము వంటివి. అందుకే, దానిని ఎల్లప్పుడూ భగవంతుని యందే నిమగ్నం చేయాలి. తరచుగా జనులు తాము కర్మ, మరియు యోగా చేస్తున్నాము కాబట్టి, తమని తాము కర్మయోగులమనుకుంటారు. రోజులో చాలా భాగము వారు కర్మ చేస్తారు, మరియు కొద్ది నిముషాలు, వారు 'యోగం' అంటే భగవంతుని పై ధ్యానము చేస్తారు. కానీ, ఇది కాదు శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పిన కర్మయోగ నిర్వచనము. కర్మలు చేస్తూనే ఉన్నా, మనస్సు మాత్రం భగవంతుని స్మరణ యందే నిమగ్నమై ఉండాలి. భగవంతుని స్మరణ, అప్పుడప్పుడూ కాకుండా, రోజంతా నిరంతరంగా జరుగుతూనే ఉండాలి.</div><div><br /></div><div><b>04:33 - అభ్యాసయోగయుక్తేన చేతసా నాన్యగామినా ।</b></div><div><b>పరమం పురుషం దివ్యం యాతి పార్థానుచింతయన్ ।। 8 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ పార్థా, అభ్యాసముతో, నిరంతరంగా మనస్సుని ఎటూ పోనీయక, పరమేశ్వరుడైన నన్ను స్మరించుట యందే నిమగ్నం చేస్తే, నీవు తప్పకుండా నన్ను పొందగలవు.</b></div><div><br /></div><div>మనస్సుని సర్వదా భగవంతుని యందే ధ్యానంలో నిమగ్నం చేయమని, ఇప్పటికే ఎన్నో సార్లు ఉపదేశించాడు, శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు. అభ్యాసము, అంటే, మనస్సుకి భగవంతుని యందే ధ్యాస ఉంచే శిక్షణనివ్వడం. ఇటువంటి అభ్యాసము, ఏదో ఒక స్థిరమైన, నిర్దిష్ట సమయాల్లో కాకుండా, అవిచ్ఛిన్నంగా, అంటే, నిరంతరంగా, రోజువారీ పనులతో పాటుగా చేయాలి. ఎప్పుడైతే మనస్సు భగవంతునితో అనుసంధానమవుతుందో, ప్రాపంచిక విధులలో ఉన్నా, అది శుద్ధి అవుతుంది. ముఖ్యంగా గుర్తుంచుకోవలసిన విషయం ఏమిటంటే, మనం మనస్సుతో చేసే ఆలోచనలే, మన భవిష్యత్తుని నిర్ణయిస్తాయి కానీ, మనం శరీరంతో చేసే పనులు కావు. భక్తిలో నిమగ్నమవ్వాల్సింది, మనస్సు మాత్రమే.. మరియు శరణాగతి చేయాల్సింది కూడా, మనస్సే. భగవత్ ధ్యాసలో మనస్సు నిమగ్నమవ్వటం పరిపూర్ణమయితే, మనకు భగవత్ కృప అందుతుంది. భగవంతుని కృప ద్వారానే, వ్యక్తి భౌతిక బంధాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. అనంతమైన దివ్య ఆనందాన్నీ, దివ్య జ్ఞానాన్నీ, మరియు భగవంతుని దివ్య ప్రేమనూ పొందుతాడు. అటువంటి జీవాత్మ, ఈ శరీరముతోనే భగవత్ ప్రాప్తిని పొందుతుంది. శరీరాన్ని విడిచిపెట్టిన తరువాత, భగవత్ సన్నిధానాన్ని చేరుకుంటుంది.</div><div><br /></div><div><b>06:16 - కవిం పురాణమనుశాసితారమ్ అణోరణీయాంసమనుస్మరేద్యః ।</b></div><div><b>సర్వస్య ధాతారమచింత్యరూపమ్ ఆదిత్యవర్ణం తమసః పరస్తాత్ ।। 9 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>06:27 - ప్రయాణకాలే మనసాచలేన భక్త్యా యుక్తో యోగబలేన చైవ ।</b></div><div><b>భ్రువోర్మధ్యే ప్రాణమావేశ్య సమ్యక్ స తం పరం పురుషముపైతి దివ్యమ్ ।। 10 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>భగవంతుడు సర్వజ్ఞుడు, అత్యంత ప్రాచీనుడు, అందరినీ శాసించేవాడు. సూక్ష్మము కంటే సూక్ష్మమైన వాడు, అన్నింటికీ ఆధారమైన వాడు, ఊహకందని దివ్య స్వరూపం కలవాడు. ఆయన సూర్యుడి కంటే తేజోవంతుడు, మరియు సమస్త అజ్ఞానపు చీకట్లకూ అతీతుడు. ఎవరైతే మరణ సమయంలో, యోగాభ్యాసము చేత లభించిన అచంచలమైన మనస్సుతో, ప్రాణములను కనుబొమల మధ్యే నిలిపి, నిశ్చలంగా దివ్య మంగళ భగవంతుడిని అత్యంత భక్తితో స్మరిస్తారో, వారు కచ్చితంగా ఆయనను పొందుతారు.</b></div><div><br /></div><div>భగవంతుని పై ధ్యానం అనేది, ఎన్నో రకాలుగా ఉంటుంది. నామములూ, రూపములూ, గుణములూ, లీలలూ, ధామము లేదా ఆయన పరివారము, ఇలా వీటి మీద ధ్యానము చేయవచ్చు. ఇవన్నీ భగవంతునికి సంబంధించినవే, ఆయన కన్నా, అబేధములే. మన మనస్సుని వీటిలో దేనిపైనయినా అనుసంధానం చేస్తే, మనస్సు భగవత్ ప్రపంచంలోనికి ప్రవేశిస్తుంది, మరియు పరిశుద్ధి చెందుతుంది. కాబట్టి, వీటిలో దేనినైనా, లేదా అన్నింటినైనా, మన ధ్యాన విషయంగా చేసుకోవచ్చు. ఇక్కడ మనం ధ్యానం చేసుకోగలిగే భగవంతుని ఎనిమిది గుణములు వివరించబడ్డాయి..</div><div><br /></div><div>కవి అంటే, కావ్యకర్త, లేదా జ్ఞాని.. అదే పథంలో దాని వ్యాప్తిచే, సర్వజ్ఞుడని కూడా చెప్పవచ్చు. భగవంతుడికి భూత, వర్తమాన, భవిష్యత్ కాలాలన్నీ తెలుసు.</div><div><br /></div><div>పురాణ అంటే, ఆదిరహితము, మరియు అత్యంత ప్రాచీనము అని. భగవంతుడే, సమస్త భౌతిక, మరియు ఆధ్యాత్మిక విషయములకు ఆదిమూలము కానీ, ఆయన మరొక దేనినుండో రాలేదు, మరియు ఆయన కన్నా ముందున్నది, ఇక ఏమీ లేదు.</div><div><br /></div><div>అనుశాసితారం అంటే, పరిపాలించేవాడు. భగవంతుడు, ఈ విశ్వం నిర్వహించబడటానికి ఉన్న నియమనిబంధనలను సృష్టించేవాడు. ఆ విశ్వం యొక్క వ్యవహారాలను, తనే స్వయంగా, మరియు ఆయన నియమించిన దేవతల ద్వారా అజమాయిషీ చేస్తాడు. ఈ విధంగా ప్రతిదీ, ఆయన ఆధీనంలోనే ఉంటుంది.</div><div><br /></div><div>అణోరణీయాన్ అంటే, సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమయినది. ఆత్మ అనేది, భౌతిక పదార్ధము కంటే, సూక్ష్మమయినది. కానీ, భగవంతుడు, ఆత్మలోపల స్థితుడై ఉంటాడు కాబట్టి, ఆత్మ కన్నా సూక్ష్మమైనవాడు.</div><div><br /></div><div>సర్వస్య ధాతా అంటే, అన్నిటికీ ఆధారమైనవాడు. అన్ని అలలకూ ఆధారము, సముద్రమయినట్టుగా..</div><div><br /></div><div>అచింత్య రూపా అంటే, ఊహకందని స్వరూపము ఉన్నవాడు అని. మన మనస్సు కేవలం భౌతిక రూపములు మాత్రమే గ్రహింపగలదు కాబట్టి, భగవంతుడు ఈ భౌతిక మనస్సు కంటే అతీతుడు. కానీ, ఆయన కృప చేస్తే, తన యోగమాయా శక్తి చేత, ఆయన మన మనస్సుని దివ్యమైనదిగా చేస్తాడు. అప్పుడు మాత్రమే, ఆయన కృప చేత, ఆయన మన ఊహకు అందుతాడు.</div><div><br /></div><div>ఆదిత్య వర్ణ అంటే, ఆయన సూర్యుని వలె తేజోవంతుడు..</div><div><br /></div><div>తమసః పరస్తాత్ అంటే, అజ్ఞానపు చీకటి కంటే అతీతుడు. ఎలాగైతే ఒక్కోసారి మబ్బులు సూర్యుడికి అడ్డు వచ్చినా, సూర్యుడు ఎప్పటికీ మబ్బులచే కప్పివేయబడలేడో, భగవంతుడు కూడా, ఈ లోకంలో మాయతో సంధానమైయినా, భౌతిక శక్తి మాయచే, ఆయన కప్పివేయబడలేడు.</div><div><br /></div><div>భక్తి ప్రక్రియలో, మనస్సు భగవంతుని యొక్క రూపము, గుణములు, లీలలు వంటి వాటిపైనే నిమగ్నమవుతుంది. కేవలం భక్తిని మాత్రమే చేస్తే, దానిని శుద్ధ భక్తి అంటారు. దానిని అష్టాంగ యోగంతో పాటుగా చేస్తే, దానిని యోగ-మిశ్ర భక్తి అంటారు. భగవద్గీత యొక్క ఒక అద్భుతమైన గుణం ఏమిటంటే, అది చాలా రకాల ‘సాధనా’లను పేర్కొన్నది. ఎన్నో రకాల వైవిధ్యం, వేరు వేరు రకాల ఆచారాలూ, కుంటుంబాలూ, వ్యక్తిత్వాల నుండి వచ్చిన మనుష్యులను అక్కున చేర్చుకున్నది. పాశ్చాత్య విద్యావంతులు, గురువు సహాయం లేకుండా, హిందూ వేద శాస్త్రాలను చదవటానికి ప్రయత్నిస్తే, వారు చాలా సార్లు ఎన్నో రకాల మార్గాలూ, ఉపదేశాలూ, మరియు తత్వ కోణాలచే, అయోమయానికి గురి అవుతారు. కానీ, ఈ వైవిధ్యం నిజానికి ఒక వరం. అనంతమైన పూర్వ జన్మ సంస్కారాల వలన, మనందరికీ వేరు వేరు స్వభావాలూ, అభిరుచులూ ఉంటాయి. ఒక నలుగురు బట్టలు కొనటానికి వెళితే, వారందరూ వేరు వేరు రంగుల, వేరు వేరు రకాల వాటిని ఎంచుకుంటారు. ఒకవేళ కొట్టులో ఒకే రకం రంగు, ఒకే రకం రూపము ఉన్న బట్టలు ఉంటే, అది మానవులలో అంతర్గతంగా ఉన్న వైవిధ్యాన్ని, తృప్తి పరచలేదు. అదే విధంగా, ఆధ్యాత్మిక పథంలో కూడా, జనులు ఎన్నో రకాల సాధనాలు, పూర్వ జన్మలలో చేసి ఉండవచ్చు. వైదిక శాస్త్రాలు, ఆ వైవిధ్యాన్ని గౌరవిస్తాయి. అదే సమయంలో, "భక్తి" యే వీటన్నిటినీ ఉమ్మడిగా ఉంచి, ఒక్కటిగా కట్టివేసే త్రాడని, నొక్కిచెప్పాయి. అష్టాంగ యోగములో, ప్రాణ శక్తి, వెన్ను పూసలోని సుషుమ్నా నాడి గుండా పైకి లేపబడుతుంది. అది మూడవ కన్ను స్థానమైన కను బొమల మధ్యకు, తేబడుతుంది. తదుపరి, ఆ పరమేశ్వరుడైన భగవంతుని యందే, గాఢమైన భక్తితో, కేంద్రీకరించబడుతుంది.</div><div><br /></div><div><b>12:00 - యదక్షరం వేదవిదో వదంతి విశంతి యద్యతయో వీతరాగాః ।</b></div><div><b>యదిచ్ఛంతో బ్రహ్మచర్యం చరంతి తత్తే పదం సంగ్రహేణ ప్రవక్ష్యే ।। 11 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>వేద పండితులు, ఆయనను నాశము చెందని వాడని చెబుతారు. ఆయనలో ప్రవేశించటానికి, మహోన్నత ఋషులు, బ్రహ్మచర్యము పాటిస్తూ, ప్రాపంచిక భోగాలను త్యజిస్తారు.</b></div><div><br /></div><div>ఇప్పుడా లక్ష్యం యొక్క మార్గాన్ని, క్లుప్తముగా విశదపరుస్తాను. వేదములలో భగవంతుడు ఎన్నో పేర్లతో పిలవబడ్డాడు. వాటిలో కొన్ని: సత్, అవ్యాక్రిత్, ప్రాణ్, ఇంద్ర, బ్రహ్మన్, పరమాత్మ, భగవాన్, పురుష్. ఎన్నో చోట్ల, భగవంతుని నిరాకార తత్వాన్ని సూచించేటప్పుడు, ఆయన 'అక్షర' అన్న పేరుతో కూడా పిలవబడ్డాడు. అక్షర అంటే, 'నాశము లేనిది' అని అర్థం. అక్షరుడైన వాని బ్రహ్మాండమైన శక్తి చేతనే, సూర్యుడు, చంద్రుడు తమ స్థానాల్లో నిలుప బడుతున్నారు. ఈశ్వరుని నిరాకార తత్వాన్ని పొందటానికి, శ్రీ కృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో, యోగ-మిశ్ర-భక్తిని వివరిస్తున్నాడు. సంగ్రహేణ అంటే, "క్లుప్తంగా" అని అర్థం. మరీ అంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వకుండా, ఈ మార్గాన్ని, ఆయన క్లుప్తంగా మాత్రమే వివరిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, ఈ మార్గము, అందరికీ అనుకూలమైనది కాదు. ఈ మార్గంలో, వ్యక్తి చాలా తీవ్రమైన నియమనిష్ఠలను పాటించాలి. ప్రాపంచిక కోరికలను వదిలి వేసి, బ్రహ్మచర్యం పాటించాలి. కచ్చితమైన ఇంద్రియనిగ్రహమును అలవరచుకోవాలి. బ్రహ్మచర్యము ద్వారా, వ్యక్తి యొక్క శారీరక శక్తి సంరక్షించబడి, ఆ తరువాత సాధన ద్వారా, అది ఆధ్యాత్మిక శక్తిగా మార్చబడుతుంది. సాధకుడు, ఆధ్యాత్మిక విషయాలను అర్థం చేసుకోవటానికి, బ్రహ్మచర్యం పాటించటం వలన, తన జ్ఞాపక శక్తి, మరియు మానసిక సామర్ధ్యాలను పెంచుకుంటాడు.</div><div><br /></div><div>13:58 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, పరమ గతిని పొందేటందుకు గల మార్గాన్ని, తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/Ugkxo3-HyEJIMpqoti42CDlB7NdNjRcSxhGk">https://www.youtube.com/post/Ugkxo3-HyEJIMpqoti42CDlB7NdNjRcSxhGk</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-77790225655148866972022-06-13T06:00:00.001+05:302022-06-13T06:00:00.247+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDr-XiLJMw8Pu27-f3figTzA8kC6IEebHO-7nIDuW_KVtp5is0ITlTmnfxwKYYljico4YuEh0Dzet8NcDs4kEof0J9DBQ5_C_4xvhCEXXZ0vyRqw2NCqzAGtUrmJwG6kQsUxuI-KZ5meoVqhuF-54VhuD6Y3D7iRp2yvhhHpAwmC9mWLTnOaIACqovsA/s3752/Khatu%20Shyam%20Babaji.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3752" data-original-width="2600" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDr-XiLJMw8Pu27-f3figTzA8kC6IEebHO-7nIDuW_KVtp5is0ITlTmnfxwKYYljico4YuEh0Dzet8NcDs4kEof0J9DBQ5_C_4xvhCEXXZ0vyRqw2NCqzAGtUrmJwG6kQsUxuI-KZ5meoVqhuF-54VhuD6Y3D7iRp2yvhhHpAwmC9mWLTnOaIACqovsA/s320/Khatu%20Shyam%20Babaji.png" width="222" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>యుద్ధానికి ముందు పాండవుల సంతతి తలను కృష్ణుడెందుకు బలి కోరాడు?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>మహాభారతం, తవ్వేకొద్దీ అనేకానేక పాత్రలు దర్శనమిస్తాయి. కొన్ని, ఆలోచనల్లో పడేస్తే, కొన్ని ఆవేదనకు గురిచేస్తాయి. కొన్ని ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తే, కొన్ని దిగ్భ్రాంతికి లోను చేస్తాయి. దాదాపు అన్ని ఉద్వేగాల సమ్మిళిత మహా గ్రంథమే, ‘మహాభారతం’. నిజానికి మహాభారతం అంటేనే ‘శ్రీకృష్ణుడు’. తను లేనిదే, మహాభారతం లేదు. అయితే, భారతంలో కొనియాడబడిన అనేక మంది వీరులను, ఒక్క నిముషంలో సంహరించగలిగే మహావీరుడు, ‘బర్బరీకుడు’. అమ్మవారి శక్తితో, గొప్పయోధుడిగా పేరుగడించిన బర్బరీకుడు, కురుక్షేత్రంలో పాల్గోనకపోవడానికి ఒక కారణం ఉంది. అసలు బర్బరీకుడెవరు, అతని వృత్తాంతం ఏంటి? కురుక్షేత్రాన్ని నిముషంలో అంత చేయగల శక్తిని, అతను ఎలా సంపాదించాడు? శ్రీ కృష్ణుడు మారు వేషంలో వచ్చి, బర్బరీకుడిని కోరిన కోరికేమిటి – వంటి ఆసక్తికర విషయాలను తెలుసుకోవడానికి, ఈ వీడియోను పూర్తిగా చూడండి..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/i8U51cgclHA">https://youtu.be/i8U51cgclHA</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ఒకసారి పాండవులందరూ, శ్రీ కృష్ణుడితో సహా సభలో వుండగా, ఘటోత్కచుడు తన తండ్రి భీముడిని కలవడానికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో వారందరూ, ఘటోత్కచుడికి సరైన వధువు ఎవరని చర్చిస్తున్న సమయంలో, శ్రీ కృష్ణుడిని సలహా అడిగారు. ప్రాగ్ జ్యోతిష్య పురంలో ఉన్న అహిళావతి అనే యువతి, ఘటోత్కచుడికి తగిన భార్య అని, శ్రీ కృష్ణుడు సూచించాడు. అహిళా వతి, అమ్మవారి ఉపాసకురాలు. ఆమె భక్తికి మెచ్చిన ఆది శక్తి, తన దివ్య ఖడ్గాన్నీ, డాలునూ ప్రసాదించింది. శ్రీ కృష్ణుడి మాట మేరకు, ఘటోత్కచుడు ఆమెను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి నల్లని మేని, కుండలాంటి తల, చక్కని రింగురింగుల జుట్టుతో, ఒక పుత్రుడు జన్మించాడు. అతడి శోరోజాలు ఉంగరాలు ఉంగరాలుగా ఉండడం వలన, అతడికి బర్బరీకుడని నామకరణం చేశారు. ఈ బర్బరీకుడు, తన తండ్రిలా ఎంతో తెలివి, ధైర్యం, శౌర్యంగలవాడు. బర్బరీకుడు, తల్లివద్దనే సకల శాస్త్రాలనూ నేర్చుకున్నాడు. మహీసాగర సంగమంలో, గుప్తక్షేత్రం వద్ద నవదుర్గా ఉపాసన చేసి అమ్మవారిని ఆరాధించి, ఎంతో మహిమాన్వితమైన మూడు బాణాలను వరంగా పొందాడు.</div><div><br /></div><div>ఒకనాడు పాండవులు వనవాసం చేస్తున్న సమయంలో, అందరూ బర్బరీకుడు నివసించే వనం వద్దకు వెళ్ళడం తటస్థించింది. అక్కడున్న తటాకంలో నీటిని తీసుకురమ్మని యుధిష్టరుడు ఆదేశించగా, భీముడు నీటి కోసం ఆ తటాకంలోకి అడుగుపెట్టాడు. భీముడు తన తాత అన్న విషయం తెలియక బర్బరీకుడు ఆగ్రహించి, దేవి అభిషేకానికి ఉపయోగించే ఆ నీటిని మలినం చేసినందున శిక్ష తప్పదని, భీముణ్ణి ఎత్తి కిందకు విసిరేయబోయాడు. ఆ సమయంలో భీముడు తన తాత గారని తెలుసుకున్న బర్బరీకుడు, పెద్దలను అవమానించిన తప్పుకు ప్రాయశ్చిత్తంగా, సముద్రంలో దూకబోయాడు. అప్పుడు అమ్మవారు అడ్డుకుని, నీ శిక్షకు పరిహారంగా ఇక్కడ శివలింగ ప్రతిష్ట చేసి, తపస్సు చెయ్యమని ఆదేశించింది. అలా బర్బరీకుడు తన తాత గారి పేరిట నాడు ప్రతిష్ఠ చేసిన లింగమే, నేటి భీమేశ్వర లింగం.</div><div><br /></div><div>కురు పాండవుల మధ్య కురుక్షేత్ర సంగ్రామం మొదలయినప్పుడు, ఆ యుద్ధంలో బర్బరీకుడు కూడా పాలు పంచుకోవాలని అనుకున్నాడు. యుద్ధంలో పాలు పంచుకోవడానికి తన తల్లి అనుమతి తీసుకోగా, అహిళావతి, బర్బరీకుని బలమెరిగి, ఏ పక్షమైతే బలహీనంగా ఉందో, వారికి అతని సహాయాన్ని అందించమని చెప్పి పంపించింది. తనదగ్గరున్న అజేయమైన మూడుబాణాలను తీసుకుని, కురుక్షేత్రంలో అడుగుపెట్టాడు బర్బరీకుడు. కౌరువుల పక్షాన 11 అక్షౌహిణులూ, పాండవులపక్షాన, 7 అక్షౌహిణుల సైన్యం వుంది కాబట్టి, పాండవులు బలహీనులని భావించి, వారి వైపు చేరాడు. అయితే, ఒకనాడు యుద్ధ రంగంలో శ్రీ కృష్ణుడు, పాండవుల శక్తిని తెలుసుకోదలచి, ఎవరు ఎన్ని రోజులలో యుద్ధాన్ని ముగించగలరు అని ప్రశ్నించాడు. దానికి ఒక్కొక్కరూ ఒక్కో సమాధానాన్ని చెప్పారు. అయితే, వారి గుంపుకు కాస్త దూరంగా నిలబడిన బర్బరీకుడిని చూసి, అతడి శక్తిని పరీక్షించే నెపంతో శ్రీకృష్ణుడు, బ్రాహ్మణుని వేషంలో, నువ్వైతే కురుక్షేత్ర యుద్ధాన్ని ఎన్నాళ్ళలో ముగించగలవలని ప్రశ్నించాడు. తన వద్ద దివ్య త్రిశరాలున్నాయనీ, వాటి ద్వారా క్షణకాలంలో యుద్ధాన్ని ముగించగలననీ, బర్బరీకుడు సమాధానమిచ్చాడు. వాటి గొప్పదనాన్ని కూడా వివరించాడు. "నా మొదటి బాణం వేటిని శిక్షించాలో గుర్తిస్తుంది. నా రెండవ బాణం, వేటిని రక్షించాలో గుర్తిస్తుంది. నా మూడవ బాణం, శిక్షను అమలుపరుస్తుంది." అని తన వద్దనున్న త్రిశరాల గురించి, వివరించాడు.</div><div><br /></div><div>అప్పుడు వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఉన్న శ్రీ కృష్ణుడు, 'నీ మాటలు నమ్మబుద్ధిగా లేవు. నువ్వు చెప్పేదే నిజమైతే, ఈ చెట్టు మీద ఉన్న రావి ఆకుల మీద నీ తొలి బాణాన్ని ప్రయాగించు' అంటూ బర్బరీకుని రెచ్చగొట్టాడు. కృష్ణుని మాటలకు చిరునవ్వుతో, ఆ రావి చెట్టు మీద ఉన్న ఆకులన్నింటినీ గుర్తించేందుకు, తన తొలి బాణాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఆ బాణం, చెట్టు మీది ఆకులన్నింటి మీదా తన గుర్తును వేసి, శ్రీ కృష్ణుని కాలి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టింది. శ్రీ కృష్ణుడు కావాలనే ఒక ఆకును త్రుంచి, తన కాలి క్రింద దాచిపెట్టాడు.&nbsp; తన బాణం కృష్ణుడి పాదం దగ్గర తిరగడం చూసిన బర్బరీకుడు, 'అయ్యా! మీ కాలి కింద ఒక ఆకు ఉండిపోయినట్లు ఉంది. దయచేసి మీ పాదాన్ని పక్కకు తీయండి' అని అడగగా, బర్బరీకుడి బాణం, ఆ ఆకును చీల్చి, తిరిగి అతని వద్దకు చేరుకుంది. అది చూసిన శ్రీకృష్ణుడు, బర్బరీకుడు యుద్ధంలో పాల్గోంటే ఫలితాలు తారుమారు కావడం తథ్యం అని భావించాడు. అప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు, 'బర్బరీకా! నువ్వు బలహీన పక్షాన నిలబడి పోరాడాలనుకోవడం మంచిదే. కానీ, నువ్వు ఏ పక్షానికైతే నీ సహాయాన్ని అందిస్తావో... నిముషంలో ఆ పక్షం బలమైనదిగా మారిపోతుంది కదా! అలా నువ్వు, పాండవులూ, కౌరవుల పక్షాన మార్చి మార్చి యుద్ధం చేస్తుంటే, ఇక యుద్ధభూమిలో నువ్వు తప్ప ఎవ్వరూ మిగలరు' అని సత్యాన్ని విశదపరిచాడు.</div><div><br /></div><div>శ్రీ కృష్ణుడి మాటలకు బర్బరీకుడు చిరునవ్వుతో, 'ఇంతకీ మీరెవరు స్వామీ, మీకేం కావాలి?' అని అడిగాడు. దానికి శ్రీ కృష్ణుడు, 'మహాభారత యుద్ధానికి ముందు, ఒక వీరుడి తల బలి ఇవ్వాల్సి ఉంది. నీకంటే వీరుడు మరెవ్వరూ లేరు కనుక, నీ తలనే బలిగా ఇవ్వు' అని కోరాడు. దాంతో, మారు వేషంలో వచ్చింది సాక్షాత్తూ శ్రీకృష్ణుడే అని, బర్బరీకుడికి అర్థమైపోయింది. మారు మాట్లాడకుండా, తన తలను అర్పించేందుకు సిద్ధపడ్డాడు. అయితే, తనకు కురుక్షేత్ర సంగ్రామాన్ని చూడాలని ఎంతో ఆశగా ఉందనీ, ఆ సంగ్రామాన్ని పూర్తిగా చూసే భాగ్యాన్ని తనకు కల్పించమనీ, కోరుకున్నాడు బర్బరీకుడు. ఆ విధంగానే, అతను తన శిరస్సును ఖండించుకున్న తరువాత, కురుక్షేత్రం మొత్తం కనిపించేలా, ఒక ఎత్తైన కొండపై దానిని పెట్టి, ఆ సంగ్రామాన్ని వీక్షించేలా చేశాడు, కృష్ణ భగవానుడు.</div><div><br /></div><div>బర్బరీకుడి వద్దనున్న మూడు బాణాలూ, అధ్యాత్మిక, అధిభౌతికా, అధిదైవిక త్రివిధ తాపాలని చెబుతారు, పండితులు. వారి వారి సంచిత కర్మలు, ఎవరెవరు పోతారో గుర్తుపెట్టగా, ఆగామికర్మ, ఎవరికి ఇంకా లోకంలో నూకలున్నాయో గుర్తిస్తే, ప్రారబ్ధం, ఎవరెవరిని సంచితం గుర్తు పెట్టిందో, వారిని మట్టుపెడుతుంది. ఇది కర్మల ప్రతిరూపం అనుకుంటే, శ్రీకృష్ణుని శరణాగతి చేసినవారికి, వీటినుండి రక్షణ కలిగి, ఆ తాపాలనూ, కర్మలనూ నశింప చేసి, మనలను రక్షిస్తాడు. మహాభారత యుద్ధానికి సాక్ష్యంగా నిలిచిన బర్బరీకుడు, శాప వశాన జన్మించి, శ్రీ కృష్ణుడి వలన మరణించాడు.</div><div><br /></div><div>ఒకనాడు భూమ్మీద అధర్మం పెరిగిపోయిందని బ్రహ్మ, విష్ణు, పరమేశ్వరులను వేడుకోవడానికి, దేవతలందరూ వచ్చారు. వారి బాధలను తెలుసుకున్న శ్రీ మహా విష్ణువు, దుష్ట శక్తులను సంహరించడానికి, త్వరలోనే తానొక అవతారాన్ని ధరిస్తానని, వారికి మాట ఇచ్చాడు. ఇదంతా వింటున్న ఒక యక్షుడు, ఈ మాత్రం దానికి విష్ణువే మనిషిగా అవతరించడం దేనికి? నేనొక్కడిని చాలనా? అని ఒకింత పొగరుగా మాట్లాడాడు. దానికి నొచ్చుకున్న బ్రహ్మ, యక్షుడికి ఓ శాపం విధించాడు. ధర్మానికీ, అధర్మానికీ నడుమ భారీ ఘర్షణ జరగబోయే క్షణం వచ్చినప్పుడు, మొట్ట మొదట బలయ్యేది నువ్వే.. అంటూ శపించాడు. ఆ విధంగానే, బర్బరీకుడు యుద్ధ ప్రారంభంలో బలి అవ్వాల్సి వచ్చింది. కురుక్షేత్రం ముగిసిన తరువాత, శ్రీకృష్ణుడిని శరణు వేడుకుని, శాప విమోచనం పొందాడు. అప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు, కలియుగంలో బర్బరీకుడు పూజలందుకుంటాడనీ, అతడిని తలుచుకున్నంత మాత్రాన, భక్తుల కష్టాలన్నీ కడతేరిపోతాయనీ వరమిచ్చాడు. ప్రస్తుతం మన రాజస్థాన్, నేపాల్ లలో ఖాటుశ్యామ్ జీ పేరిటా, గుజరాత్లో బలియాదేవ్ పేరిటా, బర్బరీకుడిని కొలుస్తున్నారు భక్తులు.&nbsp; ఉత్తరాదిలో బర్బరీకుడిని ఆరాధించేవారి సంఖ్య, అసాధారణం. శ్రీకృష్ణుడి మెప్పును పొందిన ఖాటు శ్యాంకు, తమ కోరికలను తీర్చడం ఓ లెక్కేమీ కాదన్నది, భక్తుల నమ్మకం. మూడు బాణాలతో ముల్లోకాలనూ జయించగల ఆయనకు, తమ కష్టాలను కడతేర్చడం, చిటికెలో పని అన్నది, ఆయనను నమ్ముకున్నవారి విశ్వాసం.</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/Ugkx00PZlpm8zhtKhtQcPofegEZhpNVft8AZ">https://www.youtube.com/post/Ugkx00PZlpm8zhtKhtQcPofegEZhpNVft8AZ</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-13973989254318941182022-06-08T06:00:00.001+05:302022-06-08T06:00:00.221+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglYu8HcBptTUj-A7c8iaRX7Ixl-vzeFw32RnMqGoVucLLMpy9Yk4RRgBXezoMxncgVMPBZ_TNu5nM03Gw-DoQdCN3zw9R9kLIFzJH-f5OUsNAp0F0Xk8EcuX0WYNhypV4-qUVLId-eZnHmXfyvxEkpAyz7O9BtBCNrtTNBXCOzbrpLvDnGUT0l91unfQ/s4340/Bhagavadgita%2060.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3516" data-original-width="4340" height="259" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglYu8HcBptTUj-A7c8iaRX7Ixl-vzeFw32RnMqGoVucLLMpy9Yk4RRgBXezoMxncgVMPBZ_TNu5nM03Gw-DoQdCN3zw9R9kLIFzJH-f5OUsNAp0F0Xk8EcuX0WYNhypV4-qUVLId-eZnHmXfyvxEkpAyz7O9BtBCNrtTNBXCOzbrpLvDnGUT0l91unfQ/s320/Bhagavadgita%2060.jpg" width="320" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>'మృత్యువు' – మరు జన్మ అనేది దేనిపై ఆధారపడి ఉంటుంది?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>'భగవద్గీత' అష్టమోధ్యాయం - అక్షర బ్రహ్మ యోగం (01 – 06 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను, భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో ఎనిమిదవ అధ్యాయం, అక్షర బ్రహ్మ యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, అక్షర బ్రహ్మ యోగములోని 01 నుండి 06 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = <a href="https://youtu.be/l6WxwSP8Ayc">https://youtu.be/l6WxwSP8Ayc</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ఈ అధ్యాయంలో, భౌతిక జగత్తులోని రకరకాల లోకాల గురించీ, సృష్టి క్రమంలో ఈ లోకాలూ, మరియూ వాటిలో అసంఖ్యాకమైన జీవ రాశులు ఎలా వచ్చాయో, మరలా ప్రళయ కాలంలో ఎలా తిరిగి లయం అవుతాయో, శ్రీ కృష్ణుడు విశదీకరించబోతున్నాడు..</div><div><br /></div><div><b>00:50 - అర్జున ఉవాచ ।</b></div><div><b>కిం తద్బ్రహ్మ కిమధ్యాత్మం కిం కర్మ పురుషోత్తమ ।</b></div><div><b>అధిభూతం చ కిం ప్రోక్తమధిదైవం కిముచ్యతే ।। 1 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>01:10 - అధియజ్ఞః కథం కోఽత్ర దేహేఽస్మిన్మధుసూదన ।</b></div><div><b>ప్రయాణకాలే చ కథం జ్ఞేయోఽసి నియతాత్మభిః ।। 2 ।।</b></div><div><br /></div><div>అర్జునుడు ఇలా పలికాడు: ఓ పరమేశ్వరా, బ్రహ్మం లేక పరమ సత్యము అనగా ఏమిటి? అధ్యాత్మము లేక ఆత్మ అనగా ఏమిటి? మరియు కర్మ అనగా ఏమిటి? దేనిని అధిభూతము అంటారు? మరియు ఎవరిని అధిదైవమని అంటారు? శరీరంలో అధియజ్ఞ అంటే ఎవరు, మరియు ఆయనే అధియజ్ఞము ఎట్లా అయినాడు? ఓ కృష్ణా, దృఢ సంకల్పముతో ఉన్నవారికి, మరణ సమయంలో నీవు తెలియడం ఎలా సాధ్యము?</div><div><br /></div><div>జ్ఞాన విజ్ఞాన యోగంలోని ఆఖరి శ్లోకంలో, శ్రీ కృష్ణుడు, బ్రహ్మం, అధిభూత, అధియాత్మ, అధిదైవ, మరియు అధియజ్ఞ అన్న పదాలను పరిచయం చేశాడు. అర్జునుడికి వీటి గురించి ఇంకా తెలుసుకోవాలని, కుతూహలంగా ఉంది. అందుకే, ఈ రెండు శ్లోకాలలో ఏడు ప్రశ్నలను సంధించాడు. వీటిలో ఆరు ప్రశ్నలు, శ్రీ కృష్ణుడు పలికిన పదాల గురించే. ఏడవ ప్రశ్న, మరణ సమయం గురించి. అర్జునుడు, మరణ సమయంలో భగవంతుడిని ఎలా గుర్తుంచుకుని స్మరించాలో, తెలుసుకోగోరుతున్నాడు.</div><div><br /></div><div><b>02:28 - శ్రీ భగవానువాచ ।</b></div><div><b>అక్షరం బ్రహ్మ పరమం స్వభావోఽధ్యాత్మముచ్యతే ।</b></div><div><b>భూతభావోద్భవకరో విసర్గః కర్మసంజ్ఞితః ।। 3 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: సర్వోన్నతమైన, నాశనములేని తత్త్వమునే బ్రహ్మము అంటారు; వ్యక్తి యొక్క ఆత్మ తత్త్వమునే, అధ్యాత్మ అంటారు. ప్రాణుల భౌతిక తత్త్వమునకూ, మరియు వాటి అభివృద్ధికీ సంబంధించిన పనులనే, కర్మ లేదా ఫలాపేక్షతో ఉన్న చర్యలంటారు.</b></div><div><br /></div><div>సర్వోత్కృష్ట తత్వమునే, బ్రహ్మము అంటారు. వేదాలలో భగవంతుడిని ఎన్నో పేర్లతో పిలుస్తారు. వాటిలో బ్రహ్మము ఒకటి. అది, స్థల, కాల, మరియు కారణ, కార్య చక్రానికి అతీతమైనది. ఇవి భౌతిక జగత్తు యొక్క గుణములు. కానీ, ‘బ్రహ్మము’ భౌతిక జగత్తుకి అతీతమైనది. అది విశ్వంలో జరిగే పరిణామాల చేత ప్రభావితం కాదు, మరియు అనశ్వరమైనది. కాబట్టి, అది అక్షరం అని వివరించబడినది. బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తులో, బ్రహ్మము అనేది, ఈ విధంగా నిర్వచించబడింది. పండితులు, ‘బ్రహ్మము అంటే అక్షరము’ అంటే, నాశనము లేనిదని చెబుతారు. అది 'పరం' అంటే, సర్వోత్కృష్టమైనదని కూడా, పరిగణించబడుతుంది. ఏ విధంగాననగా, దానికి మాయ, మరియు జీవాత్మల కన్నా ఉన్నతమైన గుణములు కలవు. భగవత్ మార్గమే 'అధ్యాత్మ', మరియు ఆత్మస్వరూపత్వము కూడా, అధ్యాత్మ అనబడుతుంది. కానీ ఇక్కడ ఆ పదం, వ్యక్తి యొక్క ఆత్మ తత్త్వం కోసమే ఉపయోగించబడింది. దీనిలోనే ఆత్మ, మనస్సు, మరియు బుద్ధి, సమ్మిళితమై ఉన్నాయి. కర్మ అంటే, ఆత్మచే చేయబడిన పనులు. ఇవి ప్రతి జీవి యొక్క, ప్రతి జన్మ యందున్న ప్రత్యేకమైన జీవన పరిస్థితులను నిర్దేశిస్తాయి. ఈ కర్మలే, జీవాత్మను సంసార చక్రంలో త్రిప్పుతుంటాయి.</div><div><br /></div><div><b>04:32 - అధిభూతం క్షరో భావః పురుషశ్చాధిదైవతమ్ ।</b></div><div><b>అధియజ్ఞోఽహమేవాత్ర దేహే దేహభృతాం వర ।। 4 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>నిరంతరం మారుతునే ఉండే ఈ భౌతిక సృష్టినే, అధిభూత అంటారు. సృష్టిలో దేవతల అధిపతిగా ఉండే భగవంతుని విశ్వ రూపమునే, అధిదైవము అంటారు. సర్వ భూతముల హృదయములలో నివసించే నేను, ‘అధియజ్ఞము’ అంటే, సమస్త యజ్ఞములకూ ప్రభువు, అని పిలువబడతాను.</b></div><div><br /></div><div>భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశమనే ఈ పంచ భూతముల సంయోగంతో ఏర్పడిన, ఈ చిత్రవిచిత్ర రంగు రంగుల విశ్వమునే, అధిభూత అంటారు. సమస్త భౌతిక సృష్టినీ తనలోనే కలిగిఉన్న పరమేశ్వరుని యొక్క విశ్వ రూపమైన విరాట్ పురుషుడినే, అధిదైవము అంటారు. ఎందుకంటే, ఆయన దేవతలకు, అంటే విశ్వములో వేరు వేరు విభాగాలను నిర్వహించే వారికి, అధిపతి. సర్వోత్కృష్ట దివ్య మంగళ స్వరూపుడైన శ్రీ కృష్ణుడు, పరమాత్మ రూపంలో, సర్వ ప్రాణుల హృదయంలో నివసించే వాడూ, అధియజ్ఞమని చెప్పబడతాడు. అన్ని యజ్ఞములూ, ఆయన ప్రీతి కొరకే చేయబడాలి. ఈ విధంగా, ఆయనే సమస్త యజ్ఞములకూ అధ్యక్షుడు, మరియు అన్ని కార్యములకూ ఫలములను ప్రసాదించే వాడు.</div><div><br /></div><div><b>05:54 - అంతకాలే చ మామేవ స్మరన్ ముక్త్వా కలేవరమ్ ।</b></div><div><b>యః ప్రయాతి స మద్భావం యాతి నాస్త్యత్ర సంశయః ।। 5 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>మరణ సమయంలో నన్ను స్మరిస్తూ, దేహాన్ని విడిచిపెట్టిన వాడు, నన్నే చేరుకుంటాడు. ఈ విషయంలో ఎలాంటి సందేహానికీ తావు లేదు.</b></div><div><br /></div><div>ఒక వ్యక్తి యొక్క వచ్చే జన్మ, ఆ వ్యక్తి మరణ సమయంలో, అతని యొక్క అంతఃకరణ స్థితిని బట్టీ, మరియు వ్యక్తికి దేనిపై మనస్సు ఉందన్న దాని మీద ఆధారపడి ఉంటుందని, పేర్కొంటాడు. కాబట్టి, మరణ సమయంలో ఎవరైనా, భగవంతుని అలౌకిక నామాలూ, గుణములూ, రూపములూ, లీలలూ, మరియు ధామములపై నిమగ్నమై ఉంటే, భగవత్ ప్రాప్తి లక్ష్యం పొందుతాడు. మృత్యు సమయంలో, వ్యక్తి అంతర్గత దృక్పథం, భగవంతుని యందే నిమగ్నమై ఉంటే, అతను భగవంతుడినే పొందుతాడు, మరియు స్వభావములో భగవంతుని లాగానే అవుతాడు.</div><div><br /></div><div><b>06:53 - యం యం వాపి స్మరన్ భావం త్యజత్యంతే కలేవరమ్ ।</b></div><div><b>తం తమేవైతి కౌంతేయ సదా తద్భావభావితః ।। 6 ।।</b></div><div><b><br /></b></div><div><b>ఓ కుంతీ పుత్రుడా, మరణ కాలంలో, శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే సమయంలో, దేనినైతే గుర్తుచేసుకుంటాడో, ఎప్పుడూ అదే ధ్యాసలో ఉండటం వలన, అతను ఆ స్థితినే పొందుతాడు.</b></div><div><br /></div><div>మృత్యు సమయంలో, సహజంగానే మన మనస్సు, జీవితం మొత్తం అలవాటుగా తయారు చేసుకున్న ఆలోచనల ప్రవాహంలోనే పరుగు పెడుతుంది. మన ప్రయాణ ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకోవటానికి సమయం, మన సామాను సర్దుకున్న తరువాత కాదు. ముందు జాగ్రత్తతో, సరియైన ప్రణాళిక ఏర్పాటు అవసరం. మరణ సమయంలో ఏదైతే మన ఆలోచనలలో ప్రధానంగా ఉంటుందో, అదే మన తదుపరి జన్మను నిర్ణయిస్తుంది. వ్యక్తి యొక్క రోజువారీ అలవాట్లు, మరియు సాంగత్యముల ప్రకారం, తను బ్రతికున్నంత కాలం, దేని గురించి తలంచాడో, ధ్యానం చేసాడో, సహజంగానే, దానిమీదే వ్యక్తి యొక్క చివరి తలంపులు ఆధారపడి ఉంటాయి. పురాణాలలో భరత మహారాజు వృత్తాంతం, ఈ విషయంలో చెప్పబడింది. ఆయన ఒక రాజు. కానీ, భగవత్ ప్రాప్తి సాధన కోసం, అడవిలో తపస్విలా జీవిస్తూ, తన రాజ్యాన్ని త్యజించాడు. ఒక రోజు గర్భంతో ఉన్న ఒక జింక, ఒక పులి గాండ్రింపు విని, నీటిలోకి దూకటం చూశాడు. ఆ భయానికి, గర్భంతో ఉన్న జింక, ఒక జింక-పిల్లని ప్రసవించింది. ఆ జింక పిల్ల నీటిలో తెలియాడటం చూసి, భరతుడు జాలి పడి, దానిని రక్షించాడు. అతను దానిని తన కుటీరముకు తీసుకువెళ్ళి, పెంచటం మొదలుపెట్టాడు. అపారమైన వాత్సల్యంతో, దాని యొక్క ఉల్లాసమైన ఆటపాటలను చూస్తూ ఉండేవాడు. దాని కోసం గడ్డి తెచ్చేవాడు, దానిని వెచ్చగా ఉంచటం కోసం, దానిని ఆలింగనము చేసుకునేవాడు. క్రమక్రమంగా ఆయన మనస్సు భగవంతుని నుండి దూరంగా వచ్చి, ఆ జింకపై నిమగ్నమయింది. ఈ అనుబంధం ఎంత గాఢంగా అయ్యిందంటే, రోజంతా ఆ జింక గురించే ఆలోచించేవాడు. ఇక ఆయన మరణించే సమయంలో, ఆ జింక ఏమైపోతుందో అని చింతిస్తూ, దానిని ప్రేమతో పిలిచాడు. దాంతో, భరత మహారాజు తదుపరి జన్మలో, ఒక జింకగా పుట్టాడు. కానీ, ఆయన ఏంతో ఆధ్యాత్మిక సాధన చేసి ఉండటం వలన, ఆయన చేసిన తప్పు యొక్క అవగాహన ఉంది కాబట్టి, జింకగా ఉన్నా సరే, ఆయన, అడవిలో సాధు జనుల ఆశ్రమాల దగ్గరే నివసిస్తూ ఉండేవాడు. చివరికి, ఆయన తన జింక దేహాన్ని విడిచి పెట్టిన తరువాత, ఆయనకి తిరిగి మానవ జన్మ లభించింది. ఈ సారి, ఆయన ఒక గొప్ప ఋషి, జడ భరతుడయ్యాడు. తన సాధన పూర్తి చేస్తూ, భగవత్ ప్రాప్తి సాధించాడు. స్కంద పురాణం ప్రకారం, మృత్యు సమయంలో భగవంతుడిని గుర్తుంచుకోవటం, చాలా కష్టం. మరణం చాలా బాధాపూరితమైన అనుభవం, ఆ సమయంలో మనస్సు, వ్యక్తి యొక్క అంతర్లీనంగా ఉన్న స్వభావం వైపే మొగ్గు చూపుతుంది. మనస్సు భగవంతుని గురించి స్మరించాలంటే, వ్యక్తి యొక్క ఆంతర స్వభావం, అయన యందే లీనమై ఉండాలి. ఆంతర స్వభావం అంటే, మనోబుద్ధుల లోపల నివసించి ఉండే స్మృతి. ఏదైనా ఒకదానిని నిరంతరం ధ్యానిస్తూ ఉంటేనే, అది ఆంతర స్వభావంగా వ్యక్తమవుతుంది. కాబట్టి, భగవత్ స్మృతిలోనే ఉండే ఆంతర స్వభావాన్ని పెంపొందించుకోవటానికి, భగవంతుడు మన జీవతంలో ప్రతి క్షణం గుర్తుంచుకోబడాలి, జ్ఞప్తికితెచ్చుకోబడాలి, మరియు ధ్యానించబడాలి.</div><div><br /></div><div>10:36 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, మన మనస్సు, బుద్ధి, భగవంతుడికి శరణాగతి చేసి, సమర్పించనట్లయితే, మనం ఏం పొందగలమో శ్రీ కృష్ణుడి వివరణను తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</b></div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/UgkxPv5oI2hneUmzJN6lpg_wWq3fbLozGBkP">https://www.youtube.com/post/UgkxPv5oI2hneUmzJN6lpg_wWq3fbLozGBkP</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7626525684379279610.post-56026025590930271612022-06-06T06:00:00.001+05:302022-06-06T06:00:00.225+05:30<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9EJVcgmH14SFn-gdA8SmJe-tkuVdieuUTpItQ8N4EtkejgBML4diExyi2zWCZo8T8XTKNhKpwGjSruHjUXNckzHL5SXVFI8huWhKrTSTnQGqhBTqZsZzZhA0YjmCULPIEyITVHT_FD2lIzQqZYV4Ws4FAagONT4qiVzSx0tZEmwQ8bqgOvB3lpBSVpw/s3149/Siva%20Parvathi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3149" data-original-width="2400" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9EJVcgmH14SFn-gdA8SmJe-tkuVdieuUTpItQ8N4EtkejgBML4diExyi2zWCZo8T8XTKNhKpwGjSruHjUXNckzHL5SXVFI8huWhKrTSTnQGqhBTqZsZzZhA0YjmCULPIEyITVHT_FD2lIzQqZYV4Ws4FAagONT4qiVzSx0tZEmwQ8bqgOvB3lpBSVpw/s320/Siva%20Parvathi.jpg" width="244" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: justify;"><b>కుండలాల కోసం నాగలోకాన్ని అల్లకల్లోలం చేసిన ఉదంకుడెవరు?</b></div><div style="text-align: justify;"><div><br /></div><div>ద్వారకకు బయలుదేరిన శ్రీ కృష్ణుడు, ఉదంకుడి ఆశ్రమంలో ఆగాడు. కురుక్షేత్ర సంగ్రామంలో కౌరవులందరూ హతమైపోయారన్న వార్త తెలుసుకుని, క్షణికావేశాకిని లోనయిన ఉదంకుడు, శ్రీ కృష్ణుడిని శపించబోయాడు. కానీ, సృష్టి ధర్మాన్నీ, శ్రీ కృష్ణుడి నిజ స్వరూపాన్నీ తెలుసుకుని, ఆయనను పరిపరివిధాలా స్తుతించి, తాను ఎప్పుడు తలచుకుంటే, అప్పుడే మేఘాలు వర్షించేలా, శ్రీ కృష్ణుడి దగ్గర వరం పొందాడు. ఈ సంఘటనలన్నింటినీ, మన గత వీడియోలో తెలుసుకున్నాము.. ఇక ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, ఉదంకుడికి, శ్రీకృష్ణుడినే శపించగలిగేటంత శక్తి ఎలా వచ్చింది? అసలు ఉదంకుడెవరు? మహాభారతం, ఆదిపర్వంలోని ఈ ఆసక్తికర, చారిత్రక విశేషాలను తెలుసుకుందాము..</div><div><br /></div><div><b>[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: <a href="https://youtu.be/JG72lgzyygg">https://youtu.be/JG72lgzyygg</a> ]</b></div><div><br /></div><div>ఉదంకుడు గౌతముని ముఖ్య శిష్యులలో ఒకడు. విద్యాభ్యాసము పూర్తయిన తరువాత, మిగిలిన శిష్యులందరికీ గౌతముడు, ఎవరికి తగిన వరాలు వారికిచ్చి పంపాడు. కానీ ఉదంకుడికి మాత్రము, ఏ వరమూ ఇవ్వలేదు. ఉదంకుడు ఆశ్రమంలోనే ఉండి, గౌతముడికి భక్తితో శుశ్రూష చేయసాగాడు. ఒకరోజు ఉదంకుడు మిక్కిలి బరువైన కట్టెలమోపు తీసుకు వచ్చి, ఆశ్రమం వద్ద పడవేసే సమయంలో, అతడి జడ ఆ కట్టెల మోపులో చిక్కి, తెగిపోయింది. అతడి జడలోని వెంట్రుక తెల్లగా మెరిసి పోవడము చూసిన ఉదంకుడు, తనకు వయస్సు మీరి పోయిన విషయము గ్రహించి, బాధను ఓర్వలేక, ఏడవసాగాడు. అది చూసిన గౌతముడు, ఉదంకుడి కన్నీళ్ళు భూమి మీద పడకుండా పట్టమని, తన కుమార్తెను పంపాడు. తండ్రి ఆజ్ఞ మీద గౌతముడి పుత్రిక, ఆ కన్నీళ్ళను పట్టడానికి ప్రయత్నించి, అవి సలసల కాగుతుండటము వలన, వాటిని జారవిడిచింది. అది చూసిన గౌతముడు, "ఉదంకా! ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగాడు. అందుకు ఉదంకుడు "గురువుగారూ! మీరు మిగిలిన శిష్యుల మీద చూపిన దయను, నా మీద చూప లేదు. వారు వెళ్ళి హాయిగా, గృహస్థులై సుఖపడుతున్నారు. నేను మాత్రము, ఇలా ముసలివాడినయ్యాను. ఇక నాకు వివాహము కాదు. అందుకే ఈ ఏడుపు" అని చెప్పాడు. అందుకు గౌతముడు, "ఉదంకా! దిగులుపడకు. నీకు మరలా యవ్వనం ప్రసాదిస్తున్నాను. అంతే కాక, నా కుమార్తెను నీకిచ్చి వివాహము చేస్తాను. నీవిక గృహస్థాశ్రమం స్వీకరించి, సంతోషాన్ననుభవించు" అని అన్నాడు.</div><div><br /></div><div>గౌతముడు, తన కుమార్తెకు కూడా అప్పటికే వయస్సు మీరి పోయిందని గ్రహించి, ఆమెకు కూడా యవ్వనంతోపాటు నూతన శరీరాన్ని ప్రసాదించి, వారిరువురికీ వివాహము చేశాడు. వివాహానంతరం ఉదంకుడు, "గురువర్యా! మీరు నాకు యవ్వనాన్ని ప్రసాదించి, యవ్వనవతి అయిన కుమార్తెనిచ్చి వివాహము చేశారు. మీ ఋణము ఎలా తీర్చుకోగలను? మీరు నాకు ఏదో ఒక పని చెప్పండి. అది నెరవేర్చి, నా ఋణమును తీర్చుకుంటాను. అదే నా గురుదక్షిణ" అని అన్నాడు. అప్పుడు గౌతముడు, "అదేమిటి ఉదంకా! నీవు నాకు వేరే గురుదక్షిణ ఇవ్వాలా! నీ గురుభక్తీ, మంచి నడవడిక, ఇదే నీ గురుదక్షిణ" అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళాడు. అప్పుడు ఉదంకుడు తన గురుపత్ని అహల్య వద్దకు వెళ్ళి, "అమ్మా! తమరైనా చెప్పండి. తమకు నేను ఏ విధంగా గురుదక్షిణ సమర్పించుకోవాలో.." అని అడిగాడు. అందుకు అహల్య, "మీ గురువుగారి మాటే కదా నా మాట. అయినా నువ్వు అడిగావు కనుక, నేను చెప్తున్నాను. నీవు మిత్త్రసహుడనే వాని వద్దకు వెళ్ళి, అతడి భార్య వద్ద ఉన్న కుండలములు తెచ్చి, నాకు ఇవ్వు" అని చెప్పింది. ఉదంకుడు కుండలములు తెచ్చే పని మీద వెళ్ళాడు.</div><div><br /></div><div>కొంతసేపటికి ఆశ్రమానికి తిరిగి వచ్చిన గౌతముడికి ఉదంకుడు కనిపించక పోయేసరికి, భార్యను అడిగాడు. ఉదంకుడిని కుండలములకు పంపిన విషయము చెప్పింది, అహల్య. అప్పుడు గౌతముడు, "మిత్త్రసహుడు రాక్షసుడిగా మారాడు. అతడు శాపవశాన, మనుష మాంసము తింటూన్నాడు. ఈ విషయము ఉదంకుడికి తెలియదు కనుక, ఏమి జరుగనున్నదో" అని గౌతముడు కలవర పడ్డాడు. ఆ మాటలకు అహల్య కలవర పడి, నాకు ఈ విషయం తెలియక, ఉదంకుడిని పంపాను. తనకు ఎటువంటి కష్టం రాకుండా కాపాడమని, గౌతముడిని వేడుకుంది. ఉదంకుడు ఒక అడవిలో మిత్త్రసహుడిని కలుసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో మిత్త్రసహుడు, ఎర్రటి కళ్ళతో, రక్తసిక్త శరీరముతో, భయంకరముగా ఉన్నాడు. అయినా, ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడిని చూసి భయపడలేదు. ధైర్యంగా తన ముందు నిలబడిన ఉదంకుడిని చూసిన మిత్త్రసహుడు, "ఎవరు నువ్వు, ఎక్కడకు వెళుతున్నావు? ఈ రోజు ఆహారము దొరకక అవస్థ పడుతున్నాను. సరైన సమయంలో వచ్చిన నిన్ను, ఇక చంపి తినక వదలను" అని అన్నాడు. అందుకు ఉదంకుడు, "రాజా! నేను మాగురువు గారి పనిమీద వెళుతున్నాను. గురుకార్యము మీద వెళ్ళే నన్ను చంపుట మహా పాపము. ఇంతటి అధర్మకార్యానికి ఒడిగడతావా?" అని అడిగాడు. అప్పుడు మిత్త్రసహుడు, "బ్రాహ్మణా! నన్ను దినములో మూడవ ఝామున, మనుష్య మాంసము తినమని, దేవతలు ఆదేశించారు. కనుక నిన్ను తిని, నా ఆకలిని తీర్చుకుంటాను" అని అన్నాడు. అందుకు సరేనన్న ఉదంకుడు, "ముందు నా గురువుగారి కార్యము నెరవేర్చి, తరువాత నీ ఆకలి తీర్చగలను. నన్ను నమ్ము. నేనిది నా కొరకు కోరడము లేదు. నా గురుపత్ని కొరకు అడుగుతున్నాను. కనుక నా కోరిక తప్పక తీరుస్తావని నమ్ముతున్నాను" అని అన్నాడు ఉదంకుడు.</div><div><br /></div><div>ఆ మాటలకు మిత్త్రసహుడు, "నీ కోరిక ఏమిటి?" అని అడిగగా ఉదంకుడు, "మహాత్మా! నా గురుపత్ని తమరి భార్య కుండలములు కావాలని అడిగింది. అవి మీరు ఇప్పిస్తే, నేను వాటిని గురుపత్నికి సమర్పించి, తిరిగి వచ్చి మీకు ఆహారము కాగలను" అని అన్నాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడు, "ఆ కుండలములు నావి కాదు కదా! పరుల సొమ్ము నేను ఎలా ఇవ్వగలను" అని అన్నాడు. అందుకు ఉదంకుడు, "నేను మీ భార్య కుండలములు కోరుతున్నాను. అది పరుల సొమ్ము ఎలా అవుతుంది" అని అడిగాడు. ఆ మాటలకు మిత్త్రసహుడు, "అయితే నువ్వు నా భార్య వద్దకు వెళ్ళి, నేను చెప్పానని చెప్పి, కుండలములు తీసుకో" అని ఆమె నివాసం చూపించాడు. ఆ విధంగానే ఉదంకుడు, మిత్త్రసహుడి భార్య మదయంతి దగ్గరకు వెళ్ళి, "మా గురుపత్ని అహల్య మీ కుండలములు అడిగి తెమ్మని నన్ను పంపింది. మీరు కుండలములు ఇస్తే, నేను వెళతాను" అని అన్నాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడి భార్య, "నువ్వు ఉదంకుడివనీ, నా భర్త మిత్త్రసహుడు నిన్ను పంపాడనీ, నన్నెలా నమ్మమంటావు?" అని అడిగింది. దాంతో ఉదంకుడు తిరిగి మిత్త్రసహుడి దగ్గరకు వెళ్ళి, "నీ భార్య నన్ను గుర్తు తీసుకురమ్మని అడిగింది. కనుక నాకు ఏదైనా గుర్తు ఇచ్చి పంపు" అని అన్నాడు. అప్పుడు మిత్త్రసహుడు, "నేను చెప్పే మాటలు జాగ్రత్తగా నా భార్యతో చెపితే, తను నీకు కుండలములు ఇస్తుంది. అని చెప్పి పంపాడు.</div><div><br /></div><div>ఆ విధంగా, మిత్త్రసహుడు చెప్పిన మాటలను మదయంతికి చెప్పగా, సంతోషంతో తన కుండలాలను ఉదంకుడికి అప్పగించింది. "కుమారా! ఈ కుండలముల కొరకు దేవతలూ, గంధర్వులూ, నాగులూ పొంచి ఉన్నారు. వారు ఈ కుండలములు పొందడానికి, అనేక ఉపాయములు పన్నుతుంటారు. కనుక నీవు జాగ్రత్త వహించాలి. ఈ కుండలములను నీవు నేల మీద పెట్టినా, వీటికి ఎంగిలి సోకినా, దీని శక్తి క్షీణిస్తుంది. నీవు ఈ కుండలములను భక్తితో సేవించి పూజించినట్లయితే, నీకు ఆకలిదప్పులు ఉండవు. నీకు అగ్నివలనగానీ, విషమువలనగానీ, భూత ప్రేత పిశాచములవలనగానీ, భయము ఉండదు. ఈ కుండలములు, పిల్లలకయినా, పెద్దలకయినా, ఎవరికైనా కచ్చితంగా సరిపోతాయి. ఈ కుండలములు బంగారమును కురిపిస్తాయి. అందువలన, వీటిని అత్యంత అప్రమత్తతతో తీసుకు వెళ్ళి, నీ గురుపత్నికి సమర్పించు" అని మదయంతి తగు జాగ్రత్తలు చెప్పి, ఉదంకుడిని ఆశీర్వదించి పంపింది.</div><div><br /></div><div>మిత్త్రసహుడి భార్య మదయంతి వద్ద కుండలములు తీసుకున్న ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడి వద్దకు వచ్చి, తన గుర్తుగా ఇంతకు ముందు మదయంతితో చెప్పమన్న మాటలకు అర్థం మేమిటని ప్రశ్నించాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడు, "బ్రాహ్మణ కుమారా! లోకములో క్షత్రియులు బ్రాహ్మణులను పూజిస్తారు. నేను కూడా బ్రాహ్మణులను పూజిస్తాను. నేను బ్రాహ్మణుల పట్ల చేసిన చిన్న అపరాధము, నన్నిలా మానవ మాంస భక్షకుడిగా చేసింది. నేను చేసిన పాపమునకు పరిహారము, బ్రాహ్మణ పూజ ఒక్కటే మార్గము. అది అంతగా పని చేస్తుందని తెలియకున్నా, అంతకంటే వేరు మార్గము లేదు. ఇదే నేను చెప్పిన మాటలకు అర్ధము. బ్రాహ్మణుడవైన నీ కోరికను మన్నించి, నీకు కుండలములను ఇవ్వమని చెప్పాను. అందువలన నా పాపమును కరిగించాలని అనుకున్నాను" అని చెప్పాడు. ఆ విధంగానే, ఊదంకుడి దర్శనము వలన, మిత్త్రసహుడికి పూర్వజన్మ జ్ఞానం, దానము చెయ్యాలన్న బుద్ధీ, వినయమూ కలిగాయి. ఉదంకుడి తపోమహిమ వలన, మిత్త్రసహుడు, దుఃఖ విముక్తుడయ్యాడు. ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడిని ఆశీర్వదించి, "రాజా! మంచి మనస్సు కల వారికి, పొరపాటున ఆపద కలిగినా, అవి వెంటనే తొలగిపోతాయి. నీ సుగుణములే, నీ పాపములను పోగొడతాయి. నా గురువు కృప, నీ మీద ప్రసరించింది. ఇక నీకు శుభము జరుగుతుంది" అని చెప్పి, గురుపత్ని వద్దకు తిరుగు ప్రయాణమయ్యాడు.</div><div><br /></div><div>ఉదంకుడు కుండలములను తీసుకువెళుతుండగా, మార్గ మధ్యంలో ఆకలి వేసింది. కుండలములను జింక చర్మముతో చేసిన సంచిలో పెట్టి, చెట్టు కొమ్మకు తగిలించి, తను చెట్టెక్కి పండ్లు కోసుకుని తింటుండగా, అకస్మాత్తుగా వీచిన గాలికి చెట్టు ఊగడంతో, కొమ్మకు తగిలించిన సంచి కింద పడింది. అక్కడ పొంచి ఉన్న ఒక నాగు పాము, ఆ సంచిని నోటకరచుకుని, వేగంగా పోయి ఒక పుట్టలోకి దూరింది. వెంటనే ఉదంకుడు ఒక కర్రను తీసుకుని, ఆ పుట్టను తవ్వసాగాడు. ఆ తవ్వకానికి భూమి కంపించింది.</div><div><br /></div><div>ఇంతలో దేవేంద్రుడక్కడకు వచ్చి, "బ్రాహ్మణోత్తమా! అంత చిన్నకర్రతో తవ్వి, పాతాళమును చేరడము సాధ్యమా? ఇక్కడి నుండి పాతాళమునకు వెయ్యి యోజనముల దూరము ఉంది. నీ కుండలములు తస్కరించిన నాగుపాము ఎవరో కాదు. అతడు నాగరాజు అయిన ఇరావంతుడి కుమారుడు." అని చెప్పగా ఉదంకుడు, "దేవా! అతడు పాతాళానికి వెళ్ళినా, నేను అతడిని వెంబడించి వెళ్ళి, కుండలములను తీసుకు వస్తాను" అని అన్నాడు. దేవేంద్రుడికి ఉదంకుడి పట్టుదల నచ్చింది. అందువలన ఉదంకుడి చేతిలోని కొయ్యకు, వజ్రాయుధానికున్న శక్తిని ప్రసాదించాడు. ఉదంకుడు ఆ కర్రతో ఒక్క పోటుపొడవగానే, పాతాళానికి దారి ఏర్పడింది. ఆ దారిగుండా ఉదంకుడు, పాతాళంలో ఉన్న నాగలోకానికి వెళ్ళాడు. పటిష్ఠమైన కోటగోడలూ, ద్వారములూ, అగడ్తలూ ఉన్న నాగలోకాన్ని చూడగానే, ఉదంకుడికి తాను కుండలములు పొందడము అంత సులువైన పనికాదని తెలిసింది. ఇంతలో అతడి ఎదుట అరుణవర్ణములు కలిగిన ఒక గుర్రము కనిపించింది.</div><div><br /></div><div>నలుపురంగు దేహము, శ్వేతవర్ణ తోక కలిగిన ఆ గుర్రము ఉదంకుడితో "ఉదంకా! నీవెవరో నాకు తెలుసు. నేను, నీవు రోజూ ఆశ్రమంలో పూజించే అగ్నిహోత్రుడిని. కుండలములు ఎక్కడ ఉన్నాయో నీకు చెప్తాను. నీవు నా చెవిలో ఊదు" అని అన్నాడు. ఉదంకుడు ఆ గుర్రము చెవిలో ఊదగానే, ఆ గుర్రము శరీరము నుండి వచ్చిన పొగలు, నాగలోకమంతా వ్యాపించాయి. వాయు భక్షకులైన నాగులకు, ఆ పొగ వలన ఊపిరి ఆడలేదు. నాగులంతా విలవిలా కొట్టుకోసాగారు. కుండలములు దొంగిలించిన ఇరావంతుడి కుమారుడు కూడా, గిలగిలా కొట్టుకోసాగాడు. వేరే మార్గము లేక, నాగరాజు కుండలములు తీసుకు వచ్చి, ఉదంకుడికి ఇచ్చి, శరణు వేడారు. ఉదంకుడు వారిని క్షమించి, వెంటనే తన ఆశ్రమానికి వెళ్ళి, గురుపత్నికి కుండలములు అందజేశాడు. అప్పుడు గౌతముడు ఉదంకుడిని చూసి, "ఉదంకా! రాక్షస ప్రవృత్తి కలిగిన మిత్త్రసహుడిని ప్రసన్నము చేసుకుని, కుండలములు సంపాదించడమూ, అగ్నిదేవుని ప్రసన్నము చేసుకుని, కుండలములను నాగరాజు నుండి సంపాదించడమూ, నీవే చేయగలవు. ఇది వేరొకరు చేయలేరు" అని శిష్యుడిని పొగిడి, అనేక విద్యలనూ, వరాలనూ ప్రసాదించాడు. గౌతమ మహర్షి శిష్యునిగా, ఉదంకుడు ముల్లోకాలలో ఖ్యాతి గడించాడు.</div><div><br /></div><div>కృష్ణం వందే జగద్గురుం!</div><div><br /></div><div><b>Link: <a href="https://www.youtube.com/post/Ugkxq02X3AxyNG6Kb_jum-cEkf_b84E5x1RI">https://www.youtube.com/post/Ugkxq02X3AxyNG6Kb_jum-cEkf_b84E5x1RI</a></b></div></div>Maheedhar's Planet Leafhttp://www.blogger.com/profile/09742192745997041742noreply@blogger.com0