mając w domu norkę amerykańską

Jak fretka z norką...

2011-03-08T16:18:00.000-08:00

Jak pies z kotem - każdy zna już te historie, więc u mnie wyjątkowo jak fretka z norką ;-) Pisałam juz za co obrywa Drożdżówka, ale nie pisałam, że potrafią sie cudownie bawić i figlować. Fretka jest zdecydowanie mniej aktywna. Jeśli ktokolwiek mi powie, ze ma fretkę z ADHD, to zaproponuje mu dzień z norką ;-)

Gdy fretka się zabawą już znudzi lub zmęczy - norka dokazuje dalej, przy czym fretka ukazuje swoje niezadowolenie przez skrzeczące odgłosy i... niestety dalsze odpieranie ataków, a jak się jej poszczęści to natychmiastową ewakuacją.

Fretka kontra norka - nie miała by żadnych szans i nie wiem, czy norka sobie zdaje z tego sprawę, bo nigdy nie widziałam fretki zranionej, czy zadrapanej... Natomiast, chcąc je kiedys rozdzielić, zostałam ugryziona przez fretkę w zastępstwie norki i... TO NIE BYŁO MIŁE, Droga Drożdżówko. Fretka więc gryzie mocno podczas odpierania ataku, a norka atakując, gryzie słabo - niesprawiedliwe ;-)

Też zauważyłam, że mają rózne miejsca ulubione do gryzienia przeciwnika: norka, prócz nosa, atakuje brzuch, boki i ogon (jak fretka próbuje sie ewakuowac, to norka chwyta ją za ogon i ciągnie), a fretka gryzie norkę po pyszczku. I to byłby koniec na dzisiaj.

Jeszcze wspomne, ze na filmiku Muffinka ma dopiero pół roku. zdecydowanie jednak jest silniejsza i szybsza... Teraz jest tez wieksza, cięższa, silniejsza, szybsza, bardziej sprawna - potwierdzam zatem mit szerzony przez TV - mała maszynka do zabijania i kolosalne zagrożenie dla naszej rodzimej przyrody...

Norka atakuje!!!!

2011-03-07T05:21:00.000-08:00

Dzisiaj tak odmiennie ;-) Bez zdjęć rozkosznej czarnej mordki, tylko autentyczna noga mojego brata... Noga po ataku norki ;-)
Dlaczego do tego doszło - nie wiem... Nie zachowywała sie agresywnie, podchodziła, zaczepiała, a brat nie zwracał uwagi - myślimy, że właśnie dlatego zasłużył na baty ;-)

Co je norka...

2011-03-05T15:34:00.000-08:00

Norka je... fajna ;-)

Chwila nieuwagi, a łobuz juz na stole obwąchuje swoją kolację

A poważnie, to miałam i nadal mam z tym niezły kłopot, by odpowiednio zbilansować jej dietę.
W internecie jest niewiele artykułów dotyczących żywienia norki, a sciślej mówiąc: nie ma wcale... Jedyne artykuły, które ostatnio sie pojawiają z menu norkowym w tle, to takie, gdzie własciciele parków ornitologicznych skarzą się na te małe bestie, ze podusiły im ptactwo... Po prostu podusiły dla samej zabawy zabijania...
Fakt: norka to urodzony morderca i należy się z tym liczyć, biorąc łobuza pod swój dach... bo czyż i moja nie próbowała kilka razy zabić mojej mamy? Ano: próbowała... I choć mnie i fretkę traktuje jako przedstawicieli swojego stada, to 'intruzowi' potrafi dać popalić...
Ale wracajac do jedzenia: moja wiedza teoretyczna ograniczała się do tego, ze norka musi jeść więcej warzyw niż fretka oraz z wiedzy czym się żywi w środowisku dla siebie naturalnym:
- płazy
- małe gady
- ryby
- gryzonie

Biorąc pod uwage, że są to zwierzątka żyjące głównie koło zbiorników wodnych (doskonale pływają), było to dość logiczne, ze i ja powinnam mojej norce zagwarantować jedzenie zbliżone do jej naturalnego...
Nie jestem zwolennikiem 'żywego' jedzenia, co za tym idzie, nie zbieram jej winniczków na kolację :-) Ale kombinowałam z róznymi rodzajami ryb... No, niestety... moja norka, gdyby (nie daj Boże) mi uciekła: polowałaby na ... krowy ;-) Jej przysmak to: cielęcinka i wołowinka - biorac pod uwagę, ze nie jest to tanie mięso, a norka je dużo, jak na tak małe zwierzątko, koszt utrzymania norki w domu mocno wzrasta...
Ja jej ostatnio gotuję taki rosołek: wołowina + pietruszka, seler, marchewka + kasza gryczana lub dziki ryż, polane to wszystko tranem z dorsza (specyfikiem firmy Trixie produkowanym dla zwierząt - polecam dla fretek, kotów i psów również).
Składniki kroje w kosteczke i zalewam wywarem, w którym się gotowały (zero przypraw!!!!).
I fretka i norka przepadają za tym daniem: fretka wypija rosołek i zjada mięsko, a norka zjada wszystko: od selera po kaszę. Czasami robię na surowo, czasami dodaję buraka.
Stałym składnikiem diety są jajka... Ja podaję przepiórcze na surowo, w całości... Obie za jajeczkami przepadają.
Maltpasta - czyli tzw. odkłaczacz. Kiedyś zrobię zdjęcia, jak małe wcinają wyciskaną maltapste prosto z tubki do pyszczka ;-) Maltpasta jest droga, ale niezbędna, gdyż powoduje niezaleganie 'kłaczków' w organizmie naszych zwierzątek (także kotów. Psy maltpasty nie potrzebują), dodawana jako nagroda, może byc przydatna przy nauce, np. korzystania z kuwetki ;-)

Innymi wrzywami za którymi i fretka i norka przepadaja, to ogórki i papryka - chyba wszystkie fretki lubia i okazuje się, ze norki również. Z owoców: banany i winogrona, lubią też suszone sliwki i morele... tak, tak, gdyby moja norka uciekła, miałaby niezły problem przestawić się na produkty oferowane jej przez polskie środowisko ;-)
Inne mięsa, to drób: indyk, kurczak (czasami kupuję 'czystego' gerberka - bardzo chętnie jedzą). Serwuję im tez podroby: kurze serca, żołądki (wszystko przemrożone w zamrażarce min. 2 dni, albo mocno obgotowane, w obawie przed salmonellozą, dlatego tez w okresie upałów w ogóle nie ryzykuję z drobiem)...
Prócz tego, co wymieniłam, mają stały dostęp do jedzenia w postaci suchego pokarmu... Jeśli chodzi o jakość i analizę składników - wszystko podane jest na fretki.org.pl i kto ma fretke i liczy sie z jej dobrym zdrowiem - pewnie nie raz tam zagląda, ale na wszelki wypadek podlinkuję, zresztą polecam WSZYSTKIE artykuły zawarte na tej stronie, jak i forum.
A co szkodzi??
Nie wiem... :-( na wszelki wypadek nie podaję norce tego, co wiem, że jest szkodliwe dla fretki. Nie mogę sie posłużyć żadną literaturą, bo jedyne książki o norkach, to o hodowli futerkowej, a tam, jak wiadomo, tylko jej futro się liczy... niestety i weterynarze nie potrafia mi w tym zakresie zbyt wiele pomóc, ale w tym miesiącu ide z nimi na pobieranie krwi - zobaczymy jak się ma moje żywienie do zdrowia norki, choć na oko wyglada, jakby jej niczego nie brakowało ;-)

25. 11. - Dzień Bez Futra

2010-11-25T10:55:00.000-08:00

Nic chyba dodawać nie trzeba... Uwaga, tylko dla osób o mocnych nerwach!!!

Za co obrywa Drożdżówka...

2010-09-26T13:59:00.000-07:00

... za co? Za żywota i nie jest to czcze gadanie, bo tak jest w przysłowiu ;) Drożdżówka obrywa, bo jest akurat pod ręką (zębami), gdy coś Muffinkę wkurzy... Gdy słyszę harmider w klatce i piski Drożdżówki, to wiem, ze coś się stało: suchego pokarmu zabrakło w miseczce, wodę wylały, kuweta jest zbyt zanieczyszczona lub chce wyjść z klatki, a zła pani nie wypuszcza... To są najczęstsze powody i chyba jedyne - nie zarejestrowałam innych. Na szczęście, bo ta ograniczona ilość pozwala mi zawczasu zapobiec 'tłuczeniu' fretki... Co ciekawe, gdy np. jedzenie zostanie dosypane, fretka może sobie dalej spokojnie spać :)
Jak wiemy, fretki mają bardzo grubą skórę na karku i norka, choć atakuje niezwykle teatralnie i wygląda na rozjuszoną - nigdy nic fretce nie zrobiła... Gdy miałam dwie fretki, częściej znajdowałam jakieś ranki, jakieś zadrapania na ich ciałkach niż teraz...
Norka jest o wiele silniejsza i sprawniejsza od fretki, więc pewnie, gdyby chciała - potrafiłaby jej zrobić krzywdę, tak się jednak nie dzieje... I całe szczęście, bo nie wybaczyłabym sobie tego nigdy...
Zaryzykowałam zaprzyjaźniając fretkę z norką, ale po prawie 1,5 roku, widzę, że jest to możliwe, co nie oznacza, ze polecam taki układ...
Pamiętajcie: spisuje tu swoje obserwacje, w żaden sposób nie traktujcie tego blogga jako reklamę norki amerykańskiej trzymanej w domu... To jest dzikie zwierzę i takie pozostanie, nie ma 'genu domowego' w sobie...
Hierarchia w stadzie...
Norka jest samotnikiem. Na wolności ok. półroczne norki zostają opuszczone przez swoje matki i radzą sobie same... Łączą się w pary na okres godów i to wszystko... Ja jednak zafundowałam mojej norce stado i bardzo się tego obawiałam...
Moim celem było: nie dać się zastraszyć... Byłaby to moja porażka ze szkodą dla zwierzaka, bo zwierzątko domowe, którego boją się domownicy, to męczarnia dla wszystkich... Odwrotu nie miałam: bo nie mogłam wypuścić i nie mogłam oddać z powrotem - generalnie sytuacja bez wyjścia... Pamiętam dzień, kiedy wystraszona norka (miała chyba wtedy z 3 msc) zrobiła mi z rąk sieczkę... Trzymałam ją, a ona cięła mi ręce zębami i pazurami - dosłownie jakby zostały przepuszczone przez tarkę!!! Pomyślałam, ze jeśli ją teraz puszczę - zakoduje sobie, ze takie zachowanie powoduje, że jej ulegam, że robię to co ona sobie życzy... Trzymałam ją więc uparcie, aż się nie uspokoiła - wtedy ją wypuściłam i... poszłam po wodę utlenioną (obowiązkowo musicie mieć w apteczce przy norce, hehe).
To był pierwszy i jedyny raz, kiedy ugryzła mnie celowo, do krwi... nigdy później nie demonstrowała na mnie siły swoich zębów. Były jednak próby pokazania 'na co norce pazury' ;) To jest problematyczne, jeśli zwierzęcia nie mogę wziąć na ręce, nie obawiając się, że moja skóra na rękach zostanie zdarta... Mimo tego przez kilka miesięcy - tak właśnie było... Znowu postanowiłam jej nie puszczać, mimo, że drapała i się wyrywała... Kładłam ją na ziemi dopiero, gdy się uspokajała (nie chcecie wiedzieć, jak w tym okresie moje ręce wyglądały)...
Kolejnym etapem, na szczęście ostatnim, było wypuszczanie jej z rąk, zanim zacznie drapać i się wyrywać ;-) dałam jej poczucie, ze zawsze kiedy będzie chciała zejść na dół - ja ją postawię, nie musi panikować ;-)
Po roku pojawiły się efekty: moje ręce już bardzo rzadko są podrapane ;-) A ja norkę spokojnie mogę nosić na rękach. Oczywiście zawsze muszę wyczuć jej moment zniecierpliwienia 'na chwile przed', żeby nie zaczęła panikować - cierpliwość daje efekty...
Tak się więc wydaje, ze norka zaakceptowała moją dominację w stadzie...
A co z fretką, która obrywa, gdy norce coś nie pasuje? ;)
Tu relacje są chyba bardziej skomplikowane...
1. gdy się biją, to norka jest zwykle na górze;
2. gdy jedzą, to zwykle fretka pierwsza wyjada z miseczki;
3. gdy chcą spać w hamaczku, to norka naciska, by fretkę wyrzucić, a fretka nie ustępuje, więc albo śpią we dwie na hamaku lub norka idzie na dół, położyć się na posłanku...
4. gdy się gonią po mieszkaniu, to fretka zwykle ucieka, a norka goni...
No i nie wiem, kto u nich rządzi... ;-) może ktoś z Was wie? ;-)

Dzikie zachowanie, czyli natura znajdzie swoja droge ujścia ;-)

2010-05-28T15:17:00.000-07:00

Dostałam ostatnio kilka maili, gdzie pytacie, czy juz wiadomo, czy norka to Muffinka, czy Muffinek, wiec odpowiadam tutaj - nie wiadomo ;) Zaczynam się skłaniać do tego, ze to jednak może samczyk... niedawno były pierwsze urodzinki 'dziada', a rujka nadal się nie pojawiła i choć u fretek i norek ten proces może przebiegać zupełnie różnie, to jednak myślę, ze przekroczywszy te granice wieku - rujka sie już nie pojawi i mamy do czynienia z samcem... Cóż... nikt nie jest idealny ;)
Ale dzisiaj chciałam o czymś innym... Wspominałam kiedyś, ze norki lubią zadawać cios, przez błyskawiczny atak w okolice nosa... Gdy Muffinka (bede uzywac rodzaju żeńskiego tak długo az sie nie przestawię na inne tryby) była mała często przejawiała takie dzikie, nieprzyjemne zachowania: a to, opisany kiedys atak na moją mamę, a to szybki skok na moje plecy, potem na głowe i z cyrkowa zrecznościa zaatakowanie mojego łuku brwiowego, czy skok na wysokość 50 cm i uwieszenie się łokcia mojego brata, który akurat spokojnie sobie siedział przy komputerze... jak te ostatnie ataki były wg mnie formą szczeniackiej zaczepki, to moja mama miała byc chyba ewidentnie zaduszona - wiem, brzmi to strasznie, ale musimy pamietac, ze to dzikie zwierze z duza checia resocjalizacji :) co prawda przez pół roku, gdy przejawiała, nazwijmy to, 'głupie' zachowanie - ja w obawie o swoje uszy, łuki brwiowe, nos, chodziłam po domu w katurze na glowie i twarza obwiazaną apaszką, ale tylko gdy nie miałam mozliwości obserwowania Muffinki, czyli np. gdy pracowałm na komputerze. nie mozna bylo miec pewnosci, z której strony i kiedy nastapi dziki atak 'zaczepny', a zwykle nastepował, gdy zapadala ... złowroga cisza... Tzn. wiadomo, ze czesto, gdy zapadala cisza, mała szła po prostu spać... ale była tez inna cisza... Kiedy czarna kulka kombinowała i chyba wyliczala odległość z podłogi do np. moich ust... wtedy trzeba bylo szybko zając czyms innym jej uwage lub siedziec tak jak ja w kapturze i w apaszce przed komputerem :)
Na szczescie jakims cudem muffinke udało sie przekonac, że to co zabawne dla niej, niekoniecznie jest zabawne dla niej... i choc pewnie jest to jej instynktowne zachowanie - nazwałam je 'głupim' i tak tez je traktowałam... Muffinka więc przestała dostarczać progu mojego bólu i zaprzestała takich ataków... wrecz o nich zapomniałam...
Przypomniało mi sie dość gwałtownie niedawno i o sekundę za późno :)
gościłysmy z dziewuchami w u moich rodziców... Drożdżówka zaraz poszła spac, ale Muffinka tego dnia, mimo podróży, których nie lubi, była bardzo pobudzona... biegała i zwiedzała wszystkie konty, głosno przy tym 'gulgajac'... Była niedziela, wiec tradycyjnie na stole pojawił sie rosół ;-)
Tata zasiadł do stołu, mama jeszcze krzatała się w kuchni, gdy nagle jak spod ziemi, pojawiła sie przy nodze taty Muffinka... Pobiegła w jedna strone, potem umilkła (to powinno mnie zaniepokoić, ale mój instynkt został uspiony), pobiegła w drugą strone... wtedy mnie olśniło... zdazyłam powiedziec tylko: 'Uważaj', gdy nastąpił atak... Ona odbija sie z ziemi... tata siedział przy stole na krześle... Muffin jak błyskawica odbił się z podłogi, wyladował na taty koszuli i... ugryzła... a raczej drasneła zebami - może źle skalkulowała odległość? Bo mała jak już atakowała, to tak, zeby chwycic i sie zacisnać... Tata sie poderwał i... wylał rosół... Powiem tak: na szczeście nie na muffinke ;) Cóz... Po tej fanaberii, muffinka została eksmitowana do transporterka, ale tata czuje do niej zbyt duza słabość, by sie gniewac za takie draśniecie i wylany rosół (chyba po nim odziedziczyłam taka cheć do usprawiedliwiania złych wybryków, tych których lubię ;) ), tak więc mała zaraz została wypuszczona...
Jaki był powód ataku? nie wiem... moge sie tylko domyslać... Obserwuje u siebie w domu, ze muffinka ma bardzo wyczulony węch... chyba bardziej od fretki, bo i reaguje gwałtowniej... Cokolwiek sobie robie do jedzenia, Muffinka stara sie sprawdzic, co to jest... Czasami sie to kończy walką o pożywienie, ale zawsze wygrywam :) może i tym razem, zapach rosołu ją zaciekawił... A że tata akurat wkładał łyzkę do ust - nastapił atak? mozliwe...
Co nieusprawiedliwia jej 'głupiego' zachowania kilka dni później :)
Zaprosiłam do siebie moich fretkomaniakalnych znajomych ;) wydaje mi sie, ze byli zachwyceni, przynajmniej tak twierdzili :) Żeby sie juz nie rozpisywać - norka znowu zaatakowała... Była juz zmeczona zabawą i prezentacjami... co jakiś czas przychodziła do mnie, kładła sie obok i z czułoscia szukała mi 'pchelek' lub sie ocierala... Po chwili te zabiegi pielegnacyjne zaczeła stosowac wobec kolegi... w czasie tego ciągle wydawała gulgoczace zadowolone dźwieki...
norki generalnie są bardziej rozgdakane od fretek... Praktycznie nie przestaja wydawac dźwięków... No... chyba, ze śpią... no... chyba, ze obliczają odleglość skoku do ofiary... :) W pewnym momencie Mffinka umilkła i spojrzała przeciągle na kolegę... kolega, całkowicie oczarowany, wylizany, wyiskany, siedział na podlodze i też patrzył na norke... Tak mierzyli sie chwile, przy jednoczesnie róznych intencjach... no i... niestety :) norka skoczyła. Tym razem ofisra była łatwiejsza do schwytania... Ugryzła w dolną warge mocno się zaciskając... jako, ze kolega jest fretkomaniakiem i nieraz się z fretkami gryzł - nie spanikował i przez chwile myślałam, że da sobie radę... Zapytałam go, czy żyje, mruknął potakująco... Zapytałam, czy mu pomóc... ha, ta sama potakująco-mruczaca odpowiedź ;-)
Przyznam sie, ze mocno sie zacinęła... Praktycznie pyszczek całkowicie zamkneła, że przez moment nie miałam mozliwości włozenia palca między zeby i rozchylenia szczęk... No, na szcżęście kolega wyszedł cało z opresji, choc twierdził, ze usta ma na wylot przegryzione, ale pomimo prób nam tego udowodnienia, nie potrafił ani puszczac baniek ta 'niby' dziura, ani tamtedy nabierac powietrza, wiec to pewnie typowo meska cheć zrobienia z siebie bohatera :)
Jakkolweik - nie podobało mi sie to i mocno zaniepokoiło... Jednak pomimo, ze te dwa ataki nastapiły po sobie w krotkim czasie, to jednak juz sie nie powtórzyły... mineły dwa tygodnie...
Może wiec jest coś, co je prowokuje/wywołuje? Moze cos sprawia, ze z kochanego futrzaka, robi sie z niej złosliwa furia ze szczękościskiem?
Hm, jakos nie mam ochoty sie o tym przekonywać :)

Drożdżówka

2010-05-08T09:28:00.001-07:00

Pomyślałam, ze to troche tak brzydko, ze stale piszę o Muffince, jeśli w domu jest jeszcze drugi ogonek - równie słodki i kochany, choc dużo, dużo grzeczniejszy ;-)
Drożdżówka, Drożdzynka, Drożdżak, drożdżaczek - odmian imienia jest wiele, ale co najwazniejsze: reaguje na nie ;-) Zawoła sie: 'Drożdżynku', a juz słysze mały galopik przez mieszkanie ;-) Na 'kici kici' tez reaguje, generalnie jest mądrą ogonką ;-)
Trafiła do mnie prawie 4 lata temu, jako kilku 4-tygodniowe szczenię... Wazyła wtedy 250 g i była maleńką kruszynką... inaczej niż norka - niczego sie nie bała, była wyluzowana i ładnie jadła. Nie umiała jeść suchego pokarmu wtedy jeszcze, więc o mieso dość głośno sie upominała...
wiele osób mnie pyta, jak fretka dogaduje sie z norką... Powiem szczerze, ze lepiej niż myslałam... Drożdżówka jest fretką o bardzo silnym charakterku i nad każdą fretką próbowała dominować, wręcz dokuczała swoim (śp.) towarzyszkom, czy towarzyszowi... teraz jest inaczej. dominuje norka, a fretka, choc nie daje sobie w kasze dmuchac - to toleruje, a nawet bardzo ją ten nowy, czarny mieszkaniec, ożywił ;-) I choc norka bywa bardzo natretna, Drożdżówka ładnie stawia jej czoła, choc dwa razy mniej waży niż Muffinka.
Miałam już sporo fretek i napatrzylam się na ich odmienne charakterki, odmienne zachowania, przyzwyczajenia, upodobania, ale żadna, doslownie żadna, nie była do mnie przywiązana tak jak Drożdżówka. Potrafi godzinami mnie lizać, szukac pchełek lub tylko obserwować... chodzi krok w krok za mna jak piesek, gdy sie do niej mówi, patrzy z uwielbieniem w oczy... tuli się i ociera, chce siedziec na kolankach, albo byc na rączkach - pełne uwielbienie ;-) Zastanawiam sie, czy to nie dlatego, ze była u mnie od tak małego szczeniaczka, czy to nie stąd takie przywiązanie...
Ale wzajemne docieranie sie do siebie fretki z norką nie były wesołe... teraz śpią razem, przytulone, bawią się, okazują czułość, ale wczesniej, brrrr na samo wspomnienie...
Pech chciał, że gdy muffinka do mnie trafiła, musiałam szybko odseparowac zwierzaczki od siebie, bo Drożdżówka zachorowała, miała zabieg i potrzebowała spokoju... Własnie wtedy, kiedy norka była mała i fretka miała szanse pokazac, kto tu rzadzi, kto dominuje i kto tu był pierwszy, kiedy ustala się naturalna hierarchia, i kiedy fretka miała by jeszcze przewagę siłową... strasznie mnie to martwilo... A że norka rosła szybko, sprawa nie wyglądała za ciekawie, bałam się nawet o życie fretki. Po jakimś czasie, gdy fretka się nieco lepiej czula, starałam się je razem karmić, ale kończyło się to zawsze wielką awantura, na niekorzyść fretki, więc znowu separacja... Wtedy to fretka nagle zaczeła mi puchnąć... tłumaczyłam weterynarzom, ze nie mogła tak szybko przytyc i to tak dziwnie... Cały pyszczek był spuchnięty, łapki - wygladała jakby miała pantalony, ledwo chodziła... okazało się, ze to toksyny po zabiegu i że musze zagwarantowac fretce duzo ruchu, by te toksyny szybko uwolnić. Niestety, fretka była akurat przed szczepieniem i nie moglam z nią na dwór wychodzic, a w domu chciała tylko leżeć. wtedy weterynarka poradziła mi, zeby dopuścic norke do fretki i chocby nie wiem co sie działo - nie reagować... I... rzeczywiście... Fretka zaczeła sie ruszac, bo uciekała, musiała troche walczyc, poskakać - opuchlizna zeszła w ciągu kilku dni...
Potem już stopniowa nawiązywała sie przyjaźń między nimi i pod warunkiem, ze Drożdżówka nie połozy się na hamaczku muffinki - wszystko jest ok...
A co sie dzieje, jak Drożdzyk polozy się na hamaczku? Norka bierze w zęby ogonek fretki i ciągnie... Ale jak wspominałam fretka też ma charakterek i idzie w zaparte i choć piszczy i pokwikuje, z hamaczka zejść nie chce ;-)
Może na tym zdjęciu fretka nie wygląda na silaczke, ale fretki już tak mają wiecznie zmartwione minki, jakby cierpialy za caly świat i nic juz na to nie poradzimy ;-)

Pozdrawiamy ;-)

Norka na wiosnę i problemy z płcią

2010-05-07T09:24:00.000-07:00

Ha! dawno mnie nie było, co nie oznacza, że nie miałyśmy ciągle to nowych przygód... ba, zaryzykuje stwierdzeniem,z e każdy dzien to przygoda ;-) Jest już wiosna... wszystko kwitnie, pojawiło się mase nowych, ciekawych zapachów, które sprawiają, ze Muffinka stoi na parapecie z noskiem przytknietym do szpary w framudze okna i cos tam sobie wywąchuje... niestety pojawił sie tez problem: jest ryzyko, ze Muffinka może byc chłopczykiem!!!! ale po kolei... Miesiąc temu wybralam sie do weta na rutynowa kontrole, przycięcie pazurków, czyszczenie uszek i z pytaniem, kiedy pojawi sie ta pierwsza, oczekiwana rujka, bo mała ma już 10 msc, a rujki jak nie bylo, tak nie ma... Połozyliśmy muffinke na pleckach (a wspominałam, że wyjątkowo grzeczna jest u weterynarza? Bardzo cierpliwa, mozna zrobic przy niej prawie wszystko, pod warunkiem, ze ja ją trzymam... sam weterynarz juz by sobie rady nie dał i poznałby co to znaczy miec norki zeby na palcu). tak więc położyliśmy na pleckach i weterynarz wziął sie za badanie... nie jest to proste badanie, bo przez 10 msc pod jednym dachem z nmoja norka, ani razu nei widziałam jej 'dziurek', ze sie tak trywialnie wyrazę... Nic nie widzialam, wszystko zakryte futrem. gdy sie patrzy na brzuszek, wszystko jest gładkie, jakby tam NIC nie było... badanie się nieco przedłuzało, wiec powiedziałam lekko 9zbyt lekko): 'prosze nie mówic, ze to samczyk'... wtedy weterynarz sie wyprostował i z powazna miną: 'ale to jest samczyk...' Ja oczywiście zaooponowalam, bo przeciez muffinka jest taka mądra i kochana: NIE MOŻE być samczykiem 9tu pragne przeprosić własciecieli samcow, a także samych samców - nic do Was nie mam, przysięgam, hehe)... Wtedy weterynarz wręcz mnie zmusił do oblapiania nieprzezwoitego mojej norki w poszukiwaniu jąder... Hmmmmm... no cóż... coś tam jest... ale w brzuszku... Mozliwe do 'wykrycia' tylko po usilnym wyszukiwaniu... Ja jednak poszlam w zaparte... Stwierdziłam, ze to z pewnością gruczoły odbytowe... Na co dostałam odpowiedź, ze zbyt twarde i zbyt regularne... zaczelismy więc szukać dalszych dowodow meskości mojej muffinki... W tym czarnym futrze dokopal się do czegoś, co moim zdaniem nic nie przypomina, a już z pewnością nie przypomina 'fujarki'... ale weterynarz wie lepiej: 'widzi pani? Tu jest prąć, ale bardzo maleńki' - i tym mnie obraził NAJBARDZIEJ!!!! Mój samiec z pewnościa nie miał by maleńkiego prącia!!! ;-) nie do pomyślenia... ale weterynarz stwierdził, ze on pewności nie ma co do płci norki i zebym jeszcze troche poczekała 9akurat msc., bo zaszczepiłam obie na nosowkę0, a za msc zrobia USG i kastracje... mówi, ze otworza ją i co znajdą, to wytną - brrrr.
Byłam wstrzasnięta, a weterynarz do mnie bezdusznie: 'przeciez nie ma tragedii' - no, może on nie widzi tragedii, ale ja przez miesiąc musiałam sie rpzyzwyczajać, ze mam samca w domu... Nagle zobaczyłam, ze Muffinka od kąd stala się samcem, jakas taka głupiutka jest... Nazywałam to 'głupimi, samczymy zachowaniami' i powoli zaczełam się do tego przyzwyczajać...
minął miesiąc i powedrowałam znowu do weterynarza. Tym razem w przychodni była moja ulubiona pani weterynarz... Powiedziałam, ze przyszłam na potwierdzenie płci (i obciecie pazurków), no i zapisac sie na zabieg...
Muffinek, jak przez miesiąc był nazywany, znowu wyladował na pleckach i zaczeło się badanie... Długi badanie... Pani doktor była jednak ostrozniejsza w wydawaniu opini... skłaniała sie do potwierdzenia, ze to samiec, ale wiele rzeczy było dla niej dziwnych... Zawołała więc swojego starszego kolegę, by jej pomógł... kolejne badanie, ugniatanie, szukanie - w tym wszystkim 'zgubili' odbycik muffinki... Pan doktor stwierdzil: 'no dobrze, ale tu odbytu nie ma', na szczescie po chwili się znalazl ;-) no, ale po badaniu doktor stwierdził: 'Samica'...
Na chwile obecna jest 50/50, czyli nikt nie wie, jaka płec ma norka ;-) Poprosili bym czekała kolejny miesiąc, a w tym czasie oni sie doszkolą z futer...
miłe, acz stresujące bardzo... Tak więc od dwóch tygodni do muffinki już nie wołam po imieniu, tylko bezosobowo 'kici kici' - grunt, ze działa ;-)

Pozdrawiamy ;-)

Pazury, czyli manicure i pedicure

2010-02-08T15:27:00.000-08:00

Dzisiaj był ten dzien, kiedy 'dziewuchy' (norka - Muffinka i fretka - Drożdżówka) , musiały poddac sie tym zabiegom ;-) Musze wspominac , ze nie lubią? ;-) ale ręce ich pani, bardziej nie lubią mieć krwawych sladów, wiec... do dzieła ;-)
Na szczeście pazury zarówno norki jak i fretki sa białe, dzieki czemu wiadać naczynko krwionośne, które wyznacza absolutna granicę do której można ciąć!!!! Wydaje mi się, ze z fretka jest łatwiej i swietnie sobie z nia daje rade w pojedynke, ale zdecydowanie łatwiej i bezpieczniej dla dziewuch, jest wziąc się za to w parze ;)
Dzisiaj miałysmy gości - były moje kuzynki. Jedna szkoli sie na weterynarza, wiec idealnie trafiłam ;-)
i nie poszło tak źle jak przypuszczałam. Muffinke połozyłam na blacie szafki, na pleckach. Jedna ręką złapałam mocno za kark, drugą glaskałam po pyszczku... muffinka podgryzała lekko mój palec, więc była tym zajęta i pewnie nawet nie zauwazyła, ze jej pazurki tracą ostrość ;-) A kuzynka sprawnie obcieła wszystkie niebezpieczne, raniące elementy ;-)
Pazury norki róznia sie od pazurów fretki: sa ostrzejsze, 'chwytliwe' i... wysuwane... niestety wysuwają sie bardziej, a nie chowają całkowicie ;-) Tak więc łapy, wg. mnie to najniebezpiecnziejsza broń norki ;-) w warunkach domowych oczywiście, bo tylko o tym piszę... moja norka ząbków nigdy (prócz opisanego ostatnio przypadku przyszpilenia mojej mamy) nie uzyła w sposób brutalny (no, ok, mojej mamie krew leciała, ale to był pojedynczy incydent). Zwykle jest to lekkie podgryzanie w zabawie. Co dla mnie jest najwazniejsze, Myffunka nie jest mściwa. Jesli cos jej sie nie podoba syczy i wydaje ostrzegawcze dźwieki, jeśli je sie zignoruje - raczej odpuszcza, niż zrobi krzywdę... co do drapania - robi to nieświadomie, niestety to są takie pazury, które same drapią ;-)
Cała ta sytuacja z obcinaniem pazurów, o dziwo bardzo muffine rozbawiła, i zaczełam nam sie tu 'zasmiewać' - jest to charakterystyczny dźwięk gulgający, ale troszke inny niz u fretki ;)
No i przyszła kolej, by Drożdżówke skrócić o pazury... tu technika była inna i mniej dramatyczny przebieg. Wzięłam Drożdżówke za kark, tak że wisiała bezwładnie, a pyszczek podniosłam lekko w góre, by kuzynki nie stresować - poszło sprawnie i bezbolesnie ;-) Fretki pazurki mają okrągłe zakończenie, nie są ostre, ale nalezy o nie dbać, by nie były za długie. Niestety niejeden fretkomaniak zna tę sytuacje, gdy niezadbany pazurek zaczepił sie o jakąś szmatke, recznik, kocyk... nie polecam - łatwiej obcinać regularnie ;-)

Mam więc spokój z wiekszymi ranami szarpanymi na jakis miesiąc. Niestety rany drapane powieżchowne - bedą ciągle sie zdarzac, bo 'ten typ tak ma' ;)
Pozdrawiam ;-)

Dla kogo i dlaczego nie dla mnie? - czyli o trzymaniu norki w domu...

2010-02-07T07:14:00.000-08:00

Tak dzisiaj obserwuję małą ('Mała' to oczywiscie pieszczotliwie o Muffince) i widze, ze coś jest dzisiaj nie w humorze, długo spała, nie jest aż tak rozbawiona... Jest luty, a muffina z miotu wiosennego... Chyba nadchodzi pierwsza rujka...
Z czym sie wiaże ruja u fretek to fretkomaniacy wiedzą - pojawia sie charakterystyczny pizmowy zapach... Jak będzie z norką - tego nie wiem... Poczekamy - zobaczymy... Teraz jest neutralna w zapachu, ale wole sie przygotować na niemiłe niespodzianki zapachowe ;-)

Dla kogo norka...

kto zna fretki, wie, że to nie fretka przystosowuje sie do mieszkania, tylko mieszkanie i mieszkańcy do fretki... Niestety z norką jest 100 razy trudniej. Wejdzie wszedzie, wskoczy wszedzie, nie ma dla niej miejsc gdzie nie mogłaby wejśc. olbrzymia sprawnośc, siła i skoczność, do tego pazury przystosowane do wspinaczek 9czy norki chodza w naturze po drzewach? - nie zdziwiłabym sie). Wszedzie, gdzie podejrzewam, ze norka mogłaby wejść, tam z pewnoscią wejdzie. Gorzej, jesli czegos nie przewidzę... Jest to czesto zabawne, ale może byc także niebezpieczne dla zdrowia i życia zwierzatka... Przykład: gotowalam wode w garnku (woda, to zagadnienie na osobnego posta). Garnek nie przykryłam przykrywka i to był mój blad. A generalnie bledem jest gotowanie przy norce, ale wtedy jeszcze o tym nie wiedziałam... norki kochają wode, zyc bez niej nie mogą... Ja siedzialam wtedy w pokoju i pracowałam, cały czas 'usznie' kontrolujac co mała robi i gdzie biega... Nagle zaniepokoiła mnie przedłużająca się cisza... Wchodze do kuchni - nie ma jej... wołam: 'kici kici' - przychodzi na takie zawołanie, i katem oka zobaczyłam jakies poruszenie. spojrzałam na kuchenkę i o mało nie zemdlałam. moja norka, zwinieta w kłebuszek - gotuje sie w garnku z wodą... Ufff, na szczescie woda nie była gorąca, ale mogła gaz zalac, przy wyskakiwaniu z garnka jak ta 'małpa z kąpieli' z wierszyka Fredry :) Tak więc sie dowiedziałam, ze potrafi wskakiwać na kredens, z kredensu na blat kuchenny, a z blatu juz prosta droga do kuchenki i ryzyka, ze kiedys ugotuje zupe z norki ;-)
Zupa z norki... Hmmmm, od razu sobie wyobraziłam, ile razy zjadłam zupe, gdzie wczesniej kąpała sie norka? Teraz juz we wszystko uwierze ;-)
Ale sa i dobre strony posiadania norki... Przykład: siedze w pokoju i nagle słysze, jak lesa szklanki, kubki, talerze... wpadam do kuchni, a norka wyrzuca wszystkie rzeczy ze zlewu, bo chce w zlewie sie wykąpać... Myślicie, co jest plusem w takim przypadku? ;) nauczyłam sie dbac o czystość!!! Od czasu gdy muffina nauczyla sie wywalac rzeczy ze zlewu, nie zalegaja u mnie brudne naczynia i po prostu zmywam na bieżąco ;-))))
Wiadomo, ze przy fretce, trzeba miec oczy na około głowy... hmm, norka potrafi sie slicznie sama soba zająć. Pod warunkiem, ze ma sie czym zająć... bo jesli nie ma: to oczy, uszy, ręce - wszystkie zmysły trzeba zaangazować, by norke upilnować ;) Zaryzykowałabym stwierdzenie, ze jeden człowiek to za mało, gdybym nie wychowywała jej sama i nie była zadowolona z postępów :) Ale, wierzcie mi, że łatwiej dac sobie rade z siedmioma fretkami na raz, niż z jedną norką... :)
Własnie tak zastanawiamy sie z panią weterynarz, która Mauffinka sie zajmuje, że byc może po pierwszej ruji, skończą jej sie te szczeniackie zachowania - czekam na to jak na najwspanialszy prezent, jednoczesnie wiem, ze będę teskniła za tymi psotami i głupotkami ;-)

Myślę, ze ktoś, kto decyduje sie na norkę, nie może pragnąc założenia rodziny :-) Nikt normalny nie zdecyduje sie na mieszkanie z takim diabłem pod jednym dachem ;-) Ale w życiu jest zawsze szansa, ze trafi swój na swego ;-) Jednak jednego jestem pewna: jesli fretka nie nadaje sie dla dziecka, to przy norce pomnózcie to razy 100 (generalnie w porównywaniu fretka kontra norka, mnozymy wszystko razy sto, na korzyść tej drugiej). Norka nie jest delikatna. A pazury ma jak żylety. Kiedyś sfotografuje moje rece zaraz po zabawie z muffinką... Nie gryzie, tzn. gryzie w zabawie jak szczeniak, czy małe kocię. nie robi tego mocno, czy złośliwie. Czasami w zabawie się zapomni, ale wystarczy powiedzieć: 'nie gryź tak mocno', by przestała... Nie wiem... wmawiam sobie, ze przypadek, ale przypadek, który powtarza się za kazdym razem, staje sie reguła, prawda? a więc rozumie niektóre polecenia, a przynajmniej na to wygląda. Nie, nie, nie, trzymajcie mnie, bo popadnę w egzaltacje :-) to pewnie przypadek, że przestaje gryźć, gdy sie jej zwróci uwage i tyle :)
norki polują... i choc moja fretka tez poluje, to norka robi to razy... No? razy ile? nie bede sie powtarzac ;) Do tego polowanie norki bywa przykre... Szczególnie w nocy (nie polecam spania z norka, ale o tym, tez w kolejnych postach)... Kiedys spałam i nagle poczułam ze cos po mnie przebiegło... Wyrwało mnie to z tego głebokiego snu... Czuję, że coś sie skrada... autentycznie... Czujesz narastające napiecie i te skradające sie kroczki, jakby cos ktos kombinował... Podswiadomie wiesz, ze grozi ci smierc, jesli szybko sie nie obudzisz i nie zmienisz ciągu wydarzeń... ALE SIĘ NIE BUDZISZ!!! Bo to cos zastygło w bezruchu, usypiając tym twoja czujność... I gdy juz masz sie pogrązyć na nowo w błogim snie, coś z olbrzymią siłą skacze ci na twarz, uderza suchym nosem i zwiewa gulgajac, podskakując i robiąc fikołki :)
Niestety norki i fretki lubia sobie upatrzeć ofiare, nad którą się znęcają... Fretki robią to strasznie, norki razy... nie, tym razem, nie razy sto... Tym razem, norka przechodzi samą siebie: próbuje zabić... I tak własnie moja norka próbowała zabic moją mamę... wiem, wiem, to nie smieszne i nie wiem dlaczego sie smieję na wspomnienie tego... Scenartiusz taki sam jak z polowaniem na mnie, ale finał krwawy: jest skok, ale nie ma uderzenia nosem. Jest złapanie za nos i zacisk... Przegladając kilkanascie filmów z ataków norki, zauwazyłam, ze wlasnie czesto atakują nos, gdy chcą zabić... Taki mały przykład:

Mama nie dała sobie rady, musiałam wkroczyć do akcji... Tak więc norka nie jest dla osób, które sie boją: wyczuje to i wykorzysta...
Ah i mogłabym tak długo opisywac, wspominac, przytaczac przykłady, ale w skrócie: żeby udomowic norke, trzeba zdobyc bardzo małego szczeniaczka, by ten proces resocjalizacji zaczął przebiegać jak najwczesniej ;) Trzeba mieć czas, olbrzymią cierpliwość i nie zrażac sie porażkami - norka jest dzikim zwierzęciem i nie jest jej wina, ze te dzikie zachowania wychodzą w trakcie wychowywania. Trzeba zachowywać spokój, nawet gdy ze zlewu wypada porcelana, a w zupie norka zrobiła sobie brodzik. Trzeba znać pojęcie 'extremum' i byc na nie gotowe, ba, przyzwyczaic sie do zdwojonej dawki adrenaliny na codzień ;-) Trzeba byc odpowiedzialnym, ostroznym, włączyc perspektywiczne myslenie, szybko sie uczyć, potrafic się wczuć w małego futrzaka. miec wiarę, optymizm, nadzieje i chwilami dużo naiwności w sobie ;-) Trzeba kochać pomimo wszystko ;-) Najlepiej dobrze zarabiac i pracowac w domu ;-) Spędzac z nią duzo czasu i dużo mówic, głaskac, bawić się. I wszystko to, co wymieniłam razy STO ;-)

Dla kogo więc jest norka? nie dla 99,9 % społeczeństwa ;-) Nie czuje sie wybrana, czuje się oszukana pzez los, bo... bo jest ciężko ;-) I pamiętajcie: biorąc zwierze, na które nie jestescie gotowi, wiekszą krzywde robicie temu zwierzęciu niż sobie, ale przede wszystkim jednak sobie...
Wspierajcie akcje: 'precz futra', przeciwko hodowli zwierząt dla 'mody', ale jesli nie macie stuprocentowej pewności, ze sobie poradzicie - nie bierzcie do domu norki...

Przywitanie

2010-02-06T10:29:00.000-08:00

Od dłuższego czasu jestem namawiana przez swoich bliższych
i dalszych znajomych, do opisania swojego życia... Swojego życia pod jednym dachem
z norką amerykańską
o wdzięcznym imieniu Muffinka ;-)

Jakie mam założenia? nie wiem... Pewnie takie, jak
w opisie... Przybliżyć problematykę chowu zwierząt futerkowych, zwiększenie świadomości u czytelników
i tym samym poprawienie warunków bytowych...

O fretkach wiem już wszystko... O norkach, hmmm, ciągle sie uczymy z Muffinka od siebie... Niestety jest to metoda prób i błędów, bo nie dotarłam do materiałów dotyczących trzymania norki w domu. Nie znalazłam nic w sieci, co mogłoby mi pomóc... nawet weterynarze są bezradni i niewiele mogli mi poradzić...

Cóż, kolejny level: norka amerykańska ;-)

Jest u mnie już 8 miesięcy, sprawiając, ze kazdy dzień jest jedną wielką przygoda, jedną wielką niewiadomą: co dzisiaj wymyśli Muffinka, co dzisiaj zrzuci, czy zniszczy Muffinka ;-) A jednak nie oddałabym jej za żadne skarby świata, bo kto wywołuje taki szeroki uśmiech na mojej twarzy jak nie Muffinka? Kto tak ładnie umie chodzic na dwóch nóżkach jak nie Muffinka? I kto robi tyle różnorodnych figlów, co Muffinka? No kto? ;-)

A jednak na pytanie: czy polecam norke amerykańską jako zwierze domowe? Odpowiem z całą świadomością: NIE.
Nie chce nikogo zachęcac i moją wielką porażką będzie, jeśli pod wpływem tego blogu ktoś sie zdecyduje na zakup norki amerykańskiej, dlatego też nie wspomnę jak ja znalazłam sie w jej posiadaniu...

---------------------------------------
Tak więc zaczynamy...

Imię: Muffinka
Data ur.: 20. 05. 2009 r.
Data przybycia do mnie: 26.06.2009 r.
Miejsce zamieszkania: Zabrze
Przyjaciele: fretka Drożdżówka
Ulubione zabawki: te które są koloru żółtego i te które mają w sobie dzwoneczek
Właściciel: Agata
Żywienie: wyższa szkoła jazdy
Wychowanie: wyższa szkoła jazdy
Choroby: nie stwierdzono na razie, prócz jednej: ADHD
Koszty: eh...
Szkody: eh do kwadratu
Charakter: trudny, ale wesoły, skory do psikusów
Upuszczonej krwi: w hektolitrach ;-)
Nadszarpanych nerwów: graniczacych z obłędem
Ilośc kup poza kuwetą: sporo
A jednak: a jednak ją kocham ;-)

Zapraszamy ;-)