makelifecraziest

Matka polka w USA

2013-05-11T20:06:00.000-07:00

Nie wiem jak Wy, ale my im dłużej jesteśmy au pair tym bardziej zniechęcamy się do dzieci. I stwierdzamy, że bycie matkami to najgorszy scenariusz jaki mógłby nam się przydarzyć w życiu. Niestety Polki nie mogą pozwolić sobie na posiadanie au pair. Nie wiemy czy w naszym kraju kiedykolwiek zapanuje moda na posiadanie au pair, ale w sumie szczerze w to wątpimy. Amerykanów stać na zatrudnienie au pair, więc to w dużym stopniu ogranicza ich kontakt z dziećmi. Co jak wiele z was zapewne zauważyło jest im na ręke. Postanowiłyśmy stworzyć dla was plusy i minusy posiadania starszych dzieci oraz tych młodszych. Może pomoże wam to przy wyborze rodziny. Lista stworzona na podstawie narzekań au pair.

Dzieci poniżej 5 roku życia
Plusy
-nie mówią, albo nie są na tyle wysłowione żeby wyrazić niechęc do swojej opiekunki tzn. że nie polecą na was naskarżyć do rodziców, co często robią te starsze
-maluchy śpią przez większośc dnia
-łatwij przekupić, wystarczy dać im coś słodkiego
-wystarczy zorganizować playdate i spokój na kilka godzin, a wy macie chwile żeby poplotkować z innymi au pair

Minusy
-zerowe szanse na poszerzenie języka, za wiele z dziećmi nie pogadacie
-wymagają więcej uwagi co oznacza że musicie mieć oczy do okoła głowy
-trzeba się przygotować psychicznie na wieczny płącz i wrzaski
-maluchy siedzą w domu przez większość dnia, co dla ua pir oznacza tylko jedno ciągłe gry i zabawianie. Wiekszość znanych nam au pair po 3 miesiącach była wykończona ciągłym wymyślaniem gier i zabaw.
-Małe dzieci ciągle brudzą, a obowiązkiem au apir jest sprzątanie po nich.
-Jak pójdą do szkoły i zaczną się zadania domowe i dla was zacznie sie dramat

Starsze +8 lat
Plusy
-Starsze dzieci mają bogatsze słownictwo więc i wy na tym skorzystacie
-Nie potrzebują ciągłej uwagi, mają swoje życie więc i dla was życie od razu staje się łatwiejsze
-Obowiązki przy starszych dzieciach to przede wszystkim zawieźć, przywieźć i nakarmić
-Większość sama odrabia zadania i nie potrzebuje szczególnego zaganiania do nauki

Minusy
-Jak to nastolatkowie często mają swoje fochyi czasami ciężko złapać z nimi wspólny język
-Może nie tak jak w przypadku małych dzieci, ale też trzeba mieć je na oku, jak to z nastolatkami nigdy nie wiadomo co takim strzeli do głowy

CÓŻ JAK SAMI WIDZIECI SA PLUSY I MINUSY Z POSIADANIA STARSZYCH I MŁODSZYCH DZIECI. ALE CHYBA WSZYSTKO ZALEŻCY OD WASZEJ OSOBOWOŚCI Z KTÓRYMI DZIEĆMI PORADZCIE SOBIE LEPIEJ.

Chicago windy city

2013-04-24T10:51:00.003-07:00

Nareszcie! CHICAGO!!!

Piękne miasto ale jak dla mnie za zimne! A skoro mówi to Polka przyzwyczajona do niskich temperatur to musi to coś znaczyć.

Oczywiście nic tak nie trzyma ciepła jak dobry drin. Po kilku godzinach na zewnątrz, jedynie whisky-coke mogło postawić nas na nogi!.

Zielono mi!

Nie mogłyśmy odpuścić sobie clubbingu w Chicago. Jednak to nie to samo co clubbing w DC.

Aż się człowiekowi ciepło na sercu zrobiło, a łzy napłynęły do oczu..Polska..

Moja niemiecka koleżanka. Jedna z nielicznych sympatycznych Niemek, może dlatego że urodzona w Rosji.

Pólmetkowe refleksje

2013-03-04T21:23:00.002-08:00

To już 6 miesięcy w Stanach. Czas na krótką refleksję

1. Wszystkie au pair łudzą się przed wyjazdem, że staną się członkiem rodziny. Niestety czas wszystko weryfikuje. Nie ma się co oszukiwać, jesteśmy tylko pracownikami. Nie powiem spotkałam kilka dziewczyn, którym host rodziny zapłaciły za studia w USA, żeby tylko au pair z nimi zostały, ale to już kwestia szczęścia.

2. Daj palec wezmą całą rękę. Na początku każdemu z nas zależy żeby zrobić dobre wrażenie, więc pracujemy najlepiej jak możemy, na wszystkie pytania odpowiadamy "tak". Błąd. Jak już się przyzwyczają, że nigdy nie odmawiacie to nie będzie odwrotu. Będą was prosić o wszystko, przyzwyczajeni że i tak zawsze się na wszystko zgodzicie.

3. 200 dolarów tygodniowo to kropla w morzu potrzeb. Człowiek żyje "byle do piątku".

4. Mieszkanie "u kogoś" czasami bywa ciężkie, przez nawyki jakie wynieśliśmy z domu czy studenckiego mieszkania ciężko jest się przystosować do nowej sytuacji. Wiele razy zatęsknicie za swoim "kątem".

5. Małe dzieci wymagają o wiele więcej uwagi niż te starsze. Weźcie to pod uwagę przy wyborze rodziny.

6. NIE dla małych zapyziałych miasteczek! Może mają w sobie urok, ale tylko na chwilę. Później zatęsknicie za rozrywkami. Jeśli będziecie miały do dyspozycji samochód da się przetrwać. Ale jeśli nie, po 3 miesiącach będziecie chciały wracać do domu, ponieważ wasze całe życie ograniczy się do wyjazdów na zakupy spożywcze.

7. Filmy jakie oglądamy w tv nie wiele mówią o rzeczywistym życiu w USA. Różnice zobaczycie już na miejscu.

Bycie au pair nie jest takie złe

2013-02-24T10:51:00.000-08:00

No więc żeby nie było, że tylko narzekamy czas na jasne strony bycia au pair ;)

1. Fakt, że jesteśmy zmuszeni do rozmawiania po angielsku na okrągło sprawia, że siłą rzeczy musimy się go w końcu nauczyć. O czym chyba większość z nas marzy. Ale nie martwcie się w dobie facebooka i skypa na pewno nie zapomnicie ojczystego języka. A wasz akcent na pewno nie będzie przypominał akcent Joanny Krupy.

2. Imprezy, imprezy i jeszcze raz imprezy! To żywioł au pair. Amerykanie wiedzą jak imprezować. Ale nikt nie imprezuje tak jak sfrustrowana au pair.

3. Mieszanka kulturowa. Poznacie au pair z Niemiec, Brazylii, Kolumbii, Meksyku, Australii czy Francji. Na pewno na początku doznacie szoku kulturowego. Ale alkohol często pomaga przełamać pierwsze lody.

4. Podróże. Jedne au pair podróżują na okrągło, inne tylko czasami a inne wcale. To już kwestia nastawienia i tego jak u was z oszczędzaniem kasy. U nas z tym kiepsko.

5. Szkoła. Każda au pair jest zobowiązana do wyrobienia 6 kredytów. My wybrałyśmy kilku miesięczny kurs angielskiego w collegu. Ale możecie np. polecieć na weekend na Florydę i tam zrobić specjalny kredytowany kurs. Jest to opcja dla dziewczyn którym zależy tylko na wyrobieniu kredytów, a nie pogłębianiu zainteresowań. Na kurs dostajecie 500 $ od swoich hostów.

6. Shopping. W Ameryce zrozumiecie znaczenie słowa "shopping". Niektóre z was będą niestety zmuszone udać się na terapię.

7. No nie da się pominąć faktu, że europejki ze swoim swoim słodkim akcentem budzą niezłe zainteresowanie wśród amerykanów. Ale o tym przekonacie się na własnej skórze po przyjeździe do Stanów.

Macie jeszcze jakieś plusy do dodania?

Ciemna strona bycia au pair

2013-02-11T09:46:00.002-08:00

Wiecie jakie powiedzenie panuje wśród au pair?

"Being au pair is the best way of birth control". Możecie kochać dzieci, możecie planować, że zostaniecie przedszkolankami, nauczycielkami czy kimkolwiek innym kto ma styczność z dziećmi, ale gwarantuję Wam, że kilka miesięcy bycia au pair w USA i zajmowanie się amerykańskimi dzieci zmieni zupełnie wasz pogląd na dzieci! Nie ma co porównywać polskie i amerykańskie dzieci, bo to jak niebo a ziemia. Większość rodzin które "potrzebują au pair" to te które nie radzą sobie z własnymi dziećmi i potrzebują kogoś kto ściągnie z nich chociaż część tego ciężaru, jaki wiąże się z byciem rodzicem w USA. Mój host dad ciągle powtarza "Patrycja you should never have kids in your life, don't make this mistake".

Oto kilka moich obserwacji i doświadczeń co może, aczkolwiek nie musi, czekać przyszłą au pair.

Au pair tłumi w sobie frustracje od poniedziałku do piątku by dać im upust w weekend. Podczas czasami grubo czasami mniej zakrapianej imprezie.

Czasami nie dajemy sobie rady z własnymi emocjami i imprezy wymykają się spod kontroli..

Sfrustrowana au pair w ciężkim momentach sięga po rzeczy zakazane..

Niektóre au pair pragną tylko odrobiny ciszy i spokoju, więc zamiast zmieniać się w party animal, przeistaczają się w człowieka lasu.

Shopping is cheaper than a psychiastrist. Święta prawda. Nic tak nie pomaga rozładować emocje jak wyczyszczenie zasobów na koncie.

Jak sami widzicie bycie au pair wiąże się z burzą emocjonalną. Jedni przetrwają ten trudny czas, inni przegrają batalię z amerykańskimi dziećmi i wrócą do domu.

enjoy& nie dajcie się

Canada

2013-01-31T09:39:00.003-08:00

Nie uśmiechało mi się spędzać Święta Bożego Narodzenia z moją host rodziną. Dlaczego? Powód jest prosty Amerykanie nie obchodzą ich tak jak my, wolałam więc wykorzystać okazję i gdzieś pojechać. Pierwsze święta bez karpia i uszek z barszczem wpędzały mnie w trochę depresyjny nastrój. Należało więc udać, że w tym roku świąt po prostu nie ma.

Za cel wybrałam Canadę, jest blisko i można dodać kolejny kraj do swojej listy "Byłam tam". Za 3 dniową wycieczkę z hotelami włącznie zapłaciłam 159$.

Fakt faktem godziny w autokarze dłużyły się niemiłosiernie, ale tą ciężką dolę dzieliłam z inną polską au pair Kate Dulewską, którą z tego miejsca pozdrawiam. Liczyłyśmy z Kate na jakieś młode, równie szalone jak my, towarzystwo w autokarze. Ale jak zwykle się przeliczyłyśmy bo towarzyszyli nam tylko chińczycy i hindusi, średnia wieku też powalająca +40.

Ale wrażenie z podróży bezcenne. Zobaczenie wodospadu Niagara było zawsze moim marzeniem. Uwielbiam to uczucie kiedy kolejne z moich marzeń się spełnia!

NIAGARA FALLS

Widok zapierający dech w piersi!


Strudzeni turyści udają się na wypoczynek.


Główny składnik naszego 3 dniowego menu..Prawdopodobnie nie wezmę już tego ust do końca życia.

Małe kłamstewka w USA

2012-12-19T10:43:00.000-08:00

Nie zawsze podajemy rzeczywisty powód naszego pobytu w USA. Dlaczego, już kiedyś wspomniałyśmy. Czasami po prostu najlepiej zbyć kogoś jakąś historyjką, niż wdawać się w szczegóły dlaczego, na jak długo itd. Powiedzmy sobie szczerze w USA poznacie nie przesadzając tysiące ludzie! Wyobrażacie sobie każdej z osobna opowiadać o życiu au pair? Większość z tych ludzi spotykacie pierwszy i ostatni raz w życiu, więc jeśli miniecie się z prawdą odpowiadając na pytanie "What do you do in State" na pewno nie traficie do piekła. Oczywiście z tymi bajkami trzeba być ostrożnym, są kręgi gdzie lepiej nie wciskać żadnych historyjek, żeby potem nie strzelić karpia jak zostaniemy złapani na kłamstwie :P Najlepsze historie wymyśla się na poczekaniu.Oczywiście alkohol pomaga w kreatywności :D Oto te które powielają się najczęściej.

1. Bogata ciotka z Ameryki, któa zaprosiła nas do siebie. Daleka ciotka która wyemigrowała po wojnie do Ameryki. A teraz pragnie nawiązać kontakt z rodziną. Łzawa historia, każdy ją łyka :D

2. Interesy. Z błyskiem w oku opowiadam o prężnie rozwijającej się korporacji. Pewna siebie kobieta, szpilki i zapach pieniędzy. To co mężczyźni lubią najbardziej :D

3. Studia lub też roczna wymiana studencka. Zależy co się pierwsze nawinie na myśl. Wcześniej warto obeznać się z uczelniami, co by nie palnąć gafy. Oczywiście mi się to zdarza notorycznie. Raz dla odmiany chciałam podać inna uczelnie niż zwykle i akurat wybrałam tą do której chodził mój rozmówca. Skąd mogłam przypuszczać, że koleś z Virgini chodzi na Uniwersytet w Waszyngtonie? Więc jak zaczął zagłębiać się w szczegóły która klasa jakie przedmioty jedyne co byłam w stanie powiedzieć to "facepalm".

mlc& jak kochać to ksiecia jak kraść to miliony!

pies, rybka i au pair czyli jak stoworzyć domowe zoo

2012-11-26T09:42:00.002-08:00

W ostatni weekend moja host rodzina wybrała się na 5 dniowe wakacje na Florydę. Więc oprócz weekendu miałam dodatkowe 3 dni wolnego. Hell yes!!! Pod opieką zostawili mi psa i rybkę. Wydawać by się mogło, że to żadna filozofia zając się zwierzętami. Może i tak, ale pod warunkiem, że ma się zamiar spędzić weekend w domu. Co w moim przypadku się niestety nie zdarza. Z trudem utrzymałam podekscytowanie w piątkowy poranek widząc ich pakujących się do wyjazdu. Oczywiście zostawili mi wskazówki jak zajmować się ich milusińskimi. Zacytuje kilka "Walk the dog every day at 5.30 am, 5 pm and 11 pm otherwise he will pee at the house, play with him, give him a lot of love and attention ". Zostawili mi też numery telefonu do "animal hospital" w razie w. Uwielbiam całą tą dramaturgię, kiedy dzieci zostawiają zwierzęta pod moją opieką.

Bardziej od psa moje obawy wzbudzała rybka. Juz raz została pod moją opieką, i był to najgorszy weekend w moim życiu. Karmienie oczywiście dwa razy dziennie, ale problem z tym stworzeniem jest taki, że jak nazwały to moje dzieci "she is special" co miało znaczyć, że jest z letka ślepawa, przez co muszę stać przy niej tak długo, aż zobaczę że zjadła swoją dzienna rację żywieniową, w przeciwnym razie może zdechnąć. Takiego scenariusza wolałam uniknąć. Dzieci znienawidziłyby mnie do końca życia, co prawdopodobnie uniemożliwiłoby mi dalsze bycie au pair. Więc teraz wyobraźcie sobie mnie w piątek o godz. 23.30 gotową do wyjścia i koczującą przy akwarium. Zakładam, że ta ryba jest też głuchawa, bo słowa jak "move, fuck, c'mon" nie robiły na niej szczególnego wrażenia, wręcz jakby delektowała się moim zniecierpliwieniem. Podczas całego tego dłuugiego weekendu do domu wpadałam tylko na chwilę, nakarmić moich podopiecznych, wyprowadzić psa i utwierdzić się w przekonaniu, że nie chcę być rybą w drugim życiu. Za każdym razem bałam się, że znajdę jej zwłoki pływające w akwarium. Był to tzw. mój czarny scenariusz.

W pon musiałam ogarnąć trochę mieszkanie, bo podczas mojej nieobecności w domu pies zdążył rozgryźć kilka butów, wywlec z kosza tonę śmieci, jednak największa niespodzianka miała się dopiero ujawnić. Dla pewności zajrzałam do sypialnie rodziców a tam.. 6 psich kup i 5 OGROMNYCH plam po psich szczochach!! Prawie zeszłam za zawał. Cały poniedziałek spędziłam na kolanach..szorując dywan i próbując wybawić plamy. Co się dało zakamuflowałam, przestawiając trochę meble o kilka cali. Zapach psiego moczu unoszący się w pokoju zdradzał co się w nim właśnie wydarzyło. Wypsikałam cały odświeżącz powietrza, wypaliłam parę zapachowych świec, poleciałam nawet po odświeżacz do dywanów. Na koniec stwierdziłam, że ręce mam już urobione po pachy i użyłam wszelkich środków żeby zatrzeć ślady przestępstwa. Więc trzeba użyć również planu awaryjnego którym było...upieczenie cupcakesów. Skoczyłam do sklepu po jakąś czekoladowo-truflową mieszankę, wybrałam tą z "wyższej półki", czym oczywiście utrudniłam sobie tylko życie, spędzając pół godziny z translatorem, próbując zrozumieć przesłanie producenta. Z mieszankami za dolara nigdy nie miałam takiego problemu.Byłam wykończona tym weekendem, nie tyle ilością alkoholu który wlałam w siebie owego weekendu, co całym tym domowym małym zoo. Myślę, że w greepeace jestem już spalona.

Słowo na s..

2012-11-09T10:03:00.001-08:00

Nie myślałam, że dożyje dnia, że będę musiała uświadamiać nastolatkę. Nigdy nie czułam się na siłach w tym temacie ani nie posiadam psychologicznego podejścia do ludzi, a już szczególnie do nastolatków, wkraczających w życie. Dla mnie nastolatkowie to jakby odrębna grupa w społeczeństwie. Moja 14 letnia host córka wciąż mnie testuje, czy jestem bardziej jak "au pair" czy bardziej jak "buddy". Ale jakiś miesiąc temu zaczęła dostrzegać we mnie potencjalne źródło życiowych historii. Zadając mi tysiące pytań na temat pierwszego chłopaka, randek, imprezowania. Oczywiście nie myślcie, że opowiadam jej wszystko ze szczegółami. Większość z nich przepuszczam wcześniej przez cenzurę. W poniedziałek gdy wróciła ze szkoły i pierwszy raz umyła po sobie talerz po lunchu, wiedziałam, że coś się szykuje. Najpierw zaczęła opowiadać o swoich nowych koleżankach (to jej pierwszy rok w publicznej szkole, wcześniej chodziła do prywatnych). No więc, że jej koleżanka Lucy upija się w każdy weekend, uprawia sex z kilkoma facetami na imprezie, a później nawet nie pamięta z kim, maryha to dla niej jak papieros, kokę wciąga natomiast od święta. Słuchając tych opowieści czułam jak krew spływa mi z mózgu do stóp, a ja powoli osuwam się na ziemię pod wpływem zbyt dużej ilości wrażeń. Wbrew pozorom jestem dość wrażliwą osobą. Naprawdę chciałam wierzyć, że to poziom mojego angielskiego jest tak ubogi i po prostu źle zrozumiałam przekaz. Moja córka stwierdziła, że czuje się "akwwward" wśród swoich nowych koleżanek, ponieważ nigdy się nawet nie całowała. Od dłuższego czasu chodzi też za nią spróbowanie marihuany, nie widzi w tym nic złego, bo w końcu kiedyś trzeba zacząć. Jedyne co byłam w stanie pomyśleć to "Matko Boska Częstochowska".

Próbuję spojrzeć na nią z perspektywy "gdy ja byłam w tym wieku" oraz bycia au pair " co powiedzieć żeby twoi rodzice nie odesłali mnie do domu za destruktywny wpływ na dorastającą nastolatkę". Przytoczyłam kilka historii z życia w małej polskiej mieścinie i kilka z życia w wielkim polskim mieście, dla niepoznaki wplotłam parę swoich doświadczeń. Kilka innych nazwałam "moja koleżanka.." oczywiście były to moje historie ale dziecku przecież tego nie powiem. Potem przedstawiłam jej kilka miłych wizji jak może skończyć się jej historia, wplatając w to również swój wątek jako biednej au pair odesłanej do Polski przez nastolatkę która zaszła w ciąże na imprezie, będąc pod wpływem kokainy i alkoholu. Owa au pair oczywiście była załamana faktem zbyt wczesnego powrotu do kraju i wpadła w depresję w wyniku szoku kulturowego, jaki doznała na widok dziur w asfalcie i braku czarnoskórych mężczyzn. Musiałam dodać trochę dramaturgii. Na koniec ( jak zwykle!) musiałam coś palnąć, twierdząc "a na dodatek jak dla mnie jesteś jeszcze jak dziecko". Możecie sobie wyobrazić reakcję 14latki która słyszy, że wygląda jak dziecko. Od 4 dni ją za to przepraszam, twierdząc, że wcale nie miałam tego na myśli. Dodałam też, że jak pomyśli o zrobieniu czegoś głupiego niech wcześniej wyśle mi sms, a ja szybko odwiodę ją od tego pomysłu, przytaczając kilka z moich historii i wizji zapłakanej mnie na lotnisku. Wyobraziłam sobie, że w niedalekiej przyszłości będę pakować jej paczkę prezerwatyw do plecaka zamiast lunch boxu. Dla pewności dodałam to do listy zakupów w cvs.

Kolejne doświadczenie utwierdza mnie w przekonaniu że "beeing au pair is the best form of birth control ever".

enjoy&makelifecrazier

Patrycja

Kilka wskazówek jak przetrwałam Sandy.

2012-11-01T19:29:00.002-07:00

Żyje. I to najważniejsze. Ale 3 dni bez prądu, ciepłej wody i wi-fi pozbawiły mnie namiastek człowieczeństwa. Zadawałam sobie pytanie "Jak żyć?". Oczywiście nikt na nie nie odpowiedział. Człowiekiem lasu to ja nie jestem, ale lalką Barbie też nie, więc zgodnie z zasadą "co cię nie zabije to cię wzmocni" postanowiłam stawić czoła wyzwaniu jakie postawiła przede mną Sandy.

Oto kilka wskazówek. Kto wie może się jeszcze kiedyś przydadzą.

1. Prysznic. O ile bez światła człowiek jest w stanie przeżyć o tyle brak bieżącej wody już utrudnia egzystencję. Od biedy można by się wykąpać w zimnej wodzie. Cóż, bywało. Jednak tutaj wszystko jest ze sobą powiązane, tzn. brak prądu=brak wody. Co w tej sytuacji? Najpierw obdzwonić wszystkich znajomych kto może udostępnić nam na chwilę swoją łazienkę. Jest też opcja numer dwa. Pod pretekstem ćwiczeń udać się na siłownie w celu wzięcia prysznicu. Co trzeba przyznać, mieli bardzo dobrej jakości odżywkę do włosów, co rzadko się zdarza w takich miejscach. Oczywiście nie uśmiechało mi się płacić 15 doli za siłkę. Ponieważ w tym tygodniu żyłam można by powiedzieć "na krechę". Więc moja host mama zadzwoniła na swoją siłownię i spytała " Czy moja au pair może wziąć u was prysznic, bo od paru dni nie mamy wody?" Nie no facepalm. Musiałam zameldować się, że jestem od K.W. i zjawiłam się w celu wzięcia prysznicu. Oczywiście los jak zawsze ze mnie zakpił. Na recepcji stał najpiękniejszy mężczyzna na świecie. Brunet, latynoska karnacja, idealne ciało. I ja. Au pair. Bez prysznica od 2 dni. Żałowałam, że nie miałam ze sobą pistoletu, żeby skrócić swoje cierpienia. Hola hola ale kto powiedział, że to koniec historii. Z każdej, nawet żenującej sytuacji trzeba wyjść z twarzą. Kiedy wypłynęłam z pod prysznica niczym Venus, przypełzłam jak żmija do owego Bożka i zagaiłam, że interesuje mnie jakiś "work out". I co może polecić. No wiecie, że chciałam popracować nad sylwetką i takie tam inne. Trzeba było widzieć, ten błysk w jego oku :D Na koniec dał mi swoją wizytówkę, żebym dała znać kiedy chce zacząć. Dać znać to dam mu na pewno, ale że szukam kompana na piątkową imprezę :D

Brak wody równa się również brakowi wody w toalecie. Cóż za wodę w klozecie służyły butelki z wodą. Ale tu już obejdę się bez szczegółów. Dla naszego wspólnego dobrego samopoczucia.

2. Wi fi. No nie oszukujmy się 2 dni bez sprawdzenia fejsa i człowiek ma już delirę. No czy nie mówię prawdy? Nie ma sensu szukać niezabezpieczonej sieci, tutaj to się nie zdarza, lepiej od razu jechać do starbucksa.

3. Światło. Jak to się mówi..Ciemno jak...w piwnicy :D

Tona baterii, z setka świec (czułam się jak w Romeo i Julii, z tą różnicą, że zamiast Romea miałam trójkę dzieci), z 20 latarek i da się jakoś funkcjonować. W Stanach praktycznie wszyscy mają to, co w Polsce mają tylko "bogaci", mam na myśli generator prądu. Dzięki temu urządzeniu na paliwo, mieliśmy wystarczająco prądu by naładować komórki czy pooglądać wiadomości, by wiedzieć jak wygląda sytuacja z Sandy. No ale to genialne urządzenie już całego domu nie ogrzeje, a pogoda też nas nie rozpieszczała. Czyli rada jest prosta, babcine majty, z dwie pary rajtek i ciepły sweter. A na koniec na kanapę z cała rodziną. Cóż, nic tak nie zbliża ludzi jak siedzenie pod jedną kołdrą.

4. Pranie. Jak już kiedyś wspomniałam. Tutaj każdego dnia trzeba mieć inny out-fit. Więc nawet jeśli ubranie jest czyste to i tak ląduje w koszu na brudną bieliznę. Możecie więc sobie wyobrazić mojego "syna", który po 2 dniach nie miał "czystego" uniformu. Więc "mama" wysłała mnie po prośbie do sąsiadów. Spokojnie wcześniej uprzedziła ich telefonem. Nie wyobrażam sobie siebie łażącą ze stertą brudnych ubrań w ramionach pytając sąsiadów czy ktoś nie mógłby mi użyczyć pralki na chwilę, bo dzieci nie mają w czym chodzić. Nawet jak na mnie to za wiele. Pranie miało być z myślą o dzieciach, no ale "przypadkiem" z dziecięcymi ubraniami zawieruszyło się parę au pairowskich fatałaszków ;) Sposobe, bo sposobem ale mamy czyste ubrania ;)

5. Jedzenie. Zapas suchego prowiantu mieliśmy na tydzień. No ale "nie samym chlebem człowiek żyje". Przez te kilka dni bez prądu raczyliśmy się jedzeniem na wynos. Ironia. Sandy szaleje, ale dostawcy pizzy nie próżnują. Ale zapewne zbili kokosy na pizzy przez te kilka dni.

Generalnie nie panikować. Ostatnie słowa jakie powiedziałam to "Jak ginąć to z honorem", po czym moje najmłodsze dziecko się rozryczało. A miało być jak w filmie.

Kto wie co nas tu jeszcze spotka. Niech moc będzie z nami.

enjoy&makelifecrazier

Patrycja

Ciotka dobra rada

2012-10-28T16:22:00.000-07:00

Stuknęły mi już 2 miechy w USA. Czas na kącik:

1. Większość rodzin nie przestrzega wszystkich reguł CC. Ale nikt nie mówi o tym głośno, żeby nie pójść w rematch. Jak macie szczęście i Wasza lcc się tym zainteresuje, może coś to pomóc. Dla niektórych rodzin posiadanie au pair to tylko przykrywka do tego, żeby mieć "służącą". To od was zależy na ile im pozwolicie. Dacie palec, wezmą całą rękę.

2. Przed przyjazdem do USA poszukajcie na forum na fejsie au pair które mieszkają w waszej okolicy. Dobrze mieć jakichś znajomych na początku.

3. Nie idźcie w rematch z byle powodów. Czasami trzeba się po prostu przemęczyć z niektórymi rzeczami. Dobra host family to jak wygrać los na loterii. Jednym się udaje, innym nie. A zawsze można wpaść z deszczu pod rynnę. Więc przed podjęciem decyzji o rematchu, zastanówcie się co najmniej ze 100 razy, czy powód dla którego chcecie rematch jest naprawdę taki poważny, czy po prostu wydaje się wam, że gdzie indziej może być lepiej. Jedno o czym musicie pamiętać, to że zawsze może być jeszcze gorzej. Nie namawiamy was do pozostania z rodzinami, które naprawdę przeginają. Szkoda zdrowia i nerwów.

4. Dobra zabawa w Stanach czeka na was tylko jeśli macie skończone 21 lat. Oczywiście nie znaczy to że au pair które mają mniej niż 21 lat siedzą w domu w każdy weekend. Po prostu życie jest łatwiejsze jak macie skończone 21 lat.

5. Nie dla rodzin które nie dają wam samochodu. Jeden z głównych powodów depresji wśród au pair.
Egzystujecie jak rośliny, ale pasożytne, licząc, że ktoś was podwiezie, albo gdzieś ze sobą zabierze.

6. Nie zapraszajcie swoich hostów do znajomych na fejsie ! Głupota w czystej postaci! Nie jesteście w stanie przewidzieć w jakich postach i zdjęciach zatagują was znajomi. Żenujące zdjęcia które zobaczą wasi hości to naprawdę ostatnia rzecz jaką chcecie, żeby wam się przydarzyła. A jeśli już dostaniecie friend request od hostów, oczywiście nie macie wyjścia, trzeba je zaakceptować, ale później przerzućcie ich do grupy "dalsi znajomi" wtedy możecie kontrolować co widzą wasi "NOWI RODZICE!!!"

7.Trzeba nawiązać dobre i przyjacielskie relacje z hostami, to nawet nie podlega dyskusji. Ale nie znaczy to, że macie im paplać o wszystkim co robicie ! Jest weekend, szykuje się grubsza impreza, wystarczy powiedzieć wychodzę, będę tam i tam. Upewnijcie ich, że będziecie bezpieczni. Niektóre rodziny nie szczególnie interesują się tym co robią ich au pair w czasie weekendu, ale są takie które chciałby wiedzieć, aż za dużo. Nie zapominajcie, że bycie au pair to WASZA PRACA. Więc nie możecie sobie pozwalać na wszystko. Ale z drugiej strony przyjechaliśmy tutaj, żeby dobrze się bawić, a siedząc w domu na pewno tego nie dokonamy. Trzeba znaleźć po prostu "złoty środek". Małe kłamstwa dozwolone, byleby tylko nie przeszarżować. Wiecie jak to działa, kłamstwa czasami wymykają się spod kontroli, lepiej nie zaliczyć wtopy gubiąc się w zeznaniach. Kłamać trzeba po prostu umieć, ale małymi kroczkami dojdziecie do perfekcji.

8.Rzucić palenie przed wyjazdem z PL. Jeśli chodzi o palenie host rodziny są bardzo restrykcyjne. Oczywiście jest mnóstwo au pair, które palą, ale mają już za pewne pierwszą fazę nerwicy, przez ciągłe ukrywanie się.

9. Pracujące weekendy? Słaaaabo. Nawet jeden dzień pracujący w weekend to i tak za dużo, bo nigdze nie będziecie mogli pojechać. Zawsze wisi nad wami widmo, że trzeba wracać do domu bo "jutro do pracy".

10. Zostawiasz chłopaka w PL? Jeśli macie już za sobą długi staż, albo lepiej zostań w domu, albo przygotuj się że tęsknota nie da Ci spokoju. Chłopak czekający w kraju to jeden z powodów dla którego au pair rzucają program. Wierność w USA? Szczerze, ale nie wierze. Wiadomo wszystko zależy od charakteru, wieku i tego ile się już wybawiłaś w życiu. Ale może lepiej przyjechać tutaj bez czekających w kraju zobowiązań. Przytoczę przykład koleżanki z Meksyku, która wydaje majątek na telefony do swojego chłopaka, tylko po to, żeby wysłuchać jego wyrzutów, że znowu "dobrze się bawi". Daje jej jeszcze miesiąc. Za dużo pokus dookoła.

11. USA to duże wyzwanie. Są lepsze i gorsze dni. Ale na pewno jest warto je podjąć!


   enjoy&mlc
                      Patrycja

Frankenstorm

2012-10-28T13:37:00.003-07:00

Jak już pewnie wszyscy słyszeli we Wschodnie Wybrzeże USA ma uderzyć huragan, nazwany "Frankenstorm", dlatego, że ma się tu pojawić akurat w Halloween. Telewizja i radio na bieżąco podają aktualne info na jego temat. Jak tylko pojawiły się pierwsze słuchy o zbliżającym się niebezpieczeństwie ludzie uderzyli do sklepów.

W czego konsekwencji w marketach nie dostaniemy już wody, mleka, chleba i wielu innych produktów, jak choćby baterii.Na widok pustych półek po plecach przeszedł mnie dreszcz. Ten widok skojarzył mi się ze scenami z filmów o zombie. Trzeba liczyć się z tym, że odetną prąd na min. kilka dni, w czego konsekwencji będziemy pozbawieni nawet bieżącej wody. U nas w domu wanny już napełnione wodą, żeby było czym spłukiwać klozet. Całą rodzina wzięła na zaś prysznic, a ja idę zaraz zrobić pranie na zaś. Wszyscy tutaj mają już zapasy żywności ,wody, baterii i świeczek na jakiś tydzień. Wiele szkół już zostało zamkniętych. Podczas huraganów ludzie śpią w basemencie, czyli po polsku w piwnicy, gdzie by the way jest mój pokój. Musieliśmy wynieść wszystkie zabawki i rzeczy które zajmują miejsce, żeby zwolnić przestrzeń na wstawienie materacy. Cóż teraz pozostaje tylko czekać..

I wanna have Kardashian's ass

2012-10-25T22:52:00.000-07:00

Już wspominałyśmy, że Ameryka to kraj dużych rzeczy, ale jak już też zapewne wszyscy doczytali nie wszystko jest aż tak duże. Jedną z dużych rzeczy są duże pośladki. Europejski ubóstwiany przez nas rozmiar 0 odchodzi w zapomnienie. Teraz trzeba mieć na czym usiąść.

Właścicielką najsłynniejszych pośladków Ameryki jest oczywiście Kim Kardashian.

Numer 2 Beyonce

Numer 3. Jennifer Lopez

Wszystkie te panie ubezpieczyły swoje skarby na grube miliony.

Wiadomo dużą część społeczeństwa amerykańskiego stanowią afroamerykanie, którzy lubią duuuużę nazwijmy je ładnie pośladki.
No ale co w przypadku gdy natura nie obdarzyła nas krągłościami? Jak upodobnić się do swojego ideału piękna? Jak udowodniły nam pewne amerykanki jest na to kilka sposobów.

Można wstrzyknąć sobie np. cement. Jak widzimy na dołączonym zdjęciu, ta pani miała co najmniej kilka takich cementowych sesji, zanim zyskała swój wymarzony rozmiar.

Figura gruszki zawsze była w kanonie piękna.

Jednak uczeń przerósł mistrza. Niestety już pozamiatane. Cement zastygł.

Można też wstrzykiwać sobie gaz ze sprężarek, na zmianę ze sterydami. Oczywiście w obu tych przypadkach nie łudźmy się, że zabiegi były wykonywane w renomowanych klinikach chirurgicznych.

Tutaj widzimy całą metamorfozę. Robi wrażenie.


Dla osób które boją się wszelkich zabiegów, też jest rozwiązanie. Można kupić sobie specjalne majtasy z wkładkami, a nasza d..a od razu nabierze kształtu.

Jak widać pora zerwać z modą na Anje Rubik i docenić to czym obdarzyła nas natura.

enjoy&makelifecrazier

A&P

Jak wykończyć au pair

2012-10-23T10:25:00.003-07:00

Pewnie już parę razy to mówiłyśmy, ale

dla pewności powtórzymy to jeszcze raz bycie au pair to CHOLERNIE ciężka robota!

A nasi mali podopieczni wcale nam nie pomagają, wręcz przeciwnie, z ogromną chęcią przybijają nam kilka gwoździ do trumny. Co by było wesoło. Oto kilka przykładów z życia.

Powiemy ładnie- ubrudzić siebie i przy okazji mieszkanie. A najlepiej na 5 minut przed przyjściem z pracy rodziców, żeby wiedzieli jak bardzo nieudolną au pair zatrudnili.

Dzieci niekoniecznie rozróżniają co jest właściwe a co nie, ale to co wychodzi im najlepiej to naśladowanie innych. Niestety jak już raz podłapią coś od swojej au pair, to kurczowo się tego trzymają. Jedyne co nam później zostaje to modlenie się, żeby nie wydało się, że nauczyli się tego od nas.

Jedna z zasad bycia au pair mówi, nigdy nie spuszczaj z oczu swoich dzieci. Niestety czasami mamy z tym problem.

Kilka tygodni temu wpadłam na genialny pomysł, żeby zabrać swoją 6 letnią Cat do parku. Niestety nie przewidziałam faktu, że to dziecko znudzi się szybko huśtawkami i wlezie na drzewo, twierdząc, że rodzice zawsze jej na to pozwalają. Pół godzinne przekupywanie słodyczami, grożenie, szantaże nie przynosiły skutku. Nigdy nie byłam zbyt wielką miłośniczką sportów i w przeciwieństwie do wszystkich dzieci w sąsiedztwie nie łaziłam po drzewach. Dlatego wizja wspinania się na drzewo w celu ściągnięcia stamtąd dziecka nie napawała mnie radością. W filmach starsze babcie zawsze dzwonią po straż, kiedy ich koty wlezą na drzewo, więc byłam już skora zadzwonić po posiłki. A w duchu modliłam się tylko, żeby ten mały potwór nie spadł z drzewa, pakując mnie prawdopodobnie za kraty. Powoli zaczynałam wpadać w szał, co objawia się używaniem wszystkich polskich przekleństw. To chyba był już znak dla Cathrin, że zabawa się skończyła, bo au pair straciła już cierpliwość i zaczyna używać niezrozumiałe słowa. Jak widać ton mojego głosu dał jej do zrozumienia, że na pewno nie jest to nic miłego.

Sceny z filmu Kevin sam w Nowym Jorku, stają się czasami bardzo realne. Tak jak zgubienie dziecka na Times Square. Nie chce wracać do tego koszmaru, ale poważnie rozważam wyprowadzanie dzieci na smyczy, chociaż się nie zgubią.

Wydaje się nam, że większość au pair zgodzi się z nami, że amerykańskie dzieci są niesłychanie "niegrzeczne". Ale czasami brak już skali by opisać, złośliwość tych dzieci. Wspomniałyśmy już, że amerykanie mają bzika na punkcie porwań dzieci. Dlatego odebranie dziecka ze szkoły, nie jest tak łatwe jak w Polsce. A już szczególnie kiedy dziecko rozryczy się na środku biura dyrektorki krzycząc "Please!!! I don't want to go with her". Możecie sobie tylko wyobrazić, jaki scenariusz zrodził się w głowie dyrektorki słysząc coś takiego. Na pytanie rodziców, czym było spowodowane takie zachowanie, dziecko odpowiada, ze po prostu nie chciało jechać do dentysty.

Drama queen czyli po polsku rozryczeć się na środku marketu. Całe przedstawienie trwa jakieś 15 minut, wszyscy w sklepie na was patrzą, myśląc sobie "co ta opiekunka zrobiła temu dziecku", inni oferują pomoc, przez co macie zrozumieć, że nie dajecie sobie rady z własnym dzieckiem. Gdy przedstawienie dobiega końca możecie wyciskać pot z koszulki. A chodziło tylko o kupno jakiegoś cukierka.

Sleepover to słowo powinno zostać wpisane na czarną listę słów zakazanych. Rozwrzeszczani koledzy naszych podopiecznych nocują u nas w domu. To że jest weekend, a wy macie wolne akurat nie ma tu wielkiego znaczenia, ponieważ te małe potwory biegają po całym domu, nie omijając oczywiście waszego pokoju. Wydają przy tym dźwięki niczym świnia obdzierana ze skóry. Dla zachowania równowagi psychicznej najlepiej opuścić dom.

Nie ma takiej możliwości, żeby bycie au pair nie wpłynęło na naszą psychikę. Jedyne co może nas uratować to zachować spokój.

Chętnie poczytamy o waszych dzieciach w komentarzach :D

enjoy&mlc
A&P

Mały...Ale za to wariat?!

2012-10-18T04:42:00.000-07:00

Która z nas nie słyszała od faceta, że wielkość nie ma znaczenie , a liczy się technika ? Pewnie niejedna;) Ale nie oszukujmy się - dla każdego faceta i jego partnerki ma to znaczenie (dla facetów ogromne – przecież

Wacuś, Beniuś, Mały,Dżordz czy inaczej pieszczotliwie zwany penis to jego broń…;) )

Rozmiar męskiej trąbki od zawsze uważany był za przejaw męskości, prawie każdy film komediowy z męskim udziałem przynajmniej w jednej scenie wspomina o tym czym można doprowadzić partnerkę do rozkoszy albo nieraz możemy być świadkami scen z udziałem umięśnionych panów którzy w męskiej przebieralni podziwiają swoje wdzięki. Jeżeli ma się co podziwiać to chwała tym panom, jeżeli nie to na dalekim wschodzie robią już operacje powiększania tego organu więc za parę lat będzie to niczym botox u Pań.

Chciałybyśmy przedstawić Wam dane na temat rozmiarów penisów według międzynarodowych kryteriów ;) Dzięki artykułowi na stronie wp.pl zostałyśmy uświadomione gdzie warto wybrać się po pobycie w USA w celu poszerzania horyzontów (nie tylko krajoznawczych i kulturowych) ;))))

Hey girls! Wszystkie wymiary są podane w stanie wzwodu – nie spoczynku męskiego penisa!

1.Koreańczycy

9.65 cm – w wzwodzie – są to najkrótsi zawodnicy świata.

Jeżeli próbujecie teraz szukać linijki i zmierzyć ile to jest to możemy Wam oszczędzić tego rozczarowania i powiedzieć, że to odrobinę więcej niż środkowy palec i odradzić Wam wizytę w tym kraju w innych celach niż turystycznych!

Może w łóżku nie kozaczą, ale chociaż tańczyć potrafią.

2.Chińczycy

Ci panowie mogą się poszczycić wielkością prawie 11 cm penisa!!!

W rzeczywistości jest to jednak jedynie 10.92 cm. Ale zawsze można zaokrąglić to pełna ;) Od razu inaczej się to prezentuję :D Wizyty w Chinach w innych celach niż tanie zakupy, ładne krajobrazy i pyszne jedzonko – odradzamy! No i co najważniejsze w łóżku to się na pewno nie dogadacie, jak wiadomo bariery językowe!

W łapie tyle samo co w spodniach.

3. Amerykanie

Z wielka przykrością musimy stwierdzić, że rodowici amerykanie mogą tylko pochwalić się umiejętnościami w sporcie i wielkością trofeów jakie zdobywają, bo przeciętny amerykański penis ma zaledwie 12.95 cm. Jak widać nie wszystko w Ameryce jest duże..

Shame on you guys!

4. Irlandczycy i Rumuni

Zaraz za Amerykanami uplasowali się panowie z Irlandii i Rumunii, których penisy mają długość 12.7 cm! Te dane pozwalają nam przypuszczać, że wiele z naszych rodaczek emigrowało do Irlandii nie tylko w powodów ekonomicznych.

Chyba znacie tego pana irlandzkiego pochodzenia? Gorący towar!

GLOBTROTER Czyli w poszukiwaniu wrażeń nie tylko turystycznych…!

5. od 13 do 14 cm!

Przedstawiciele największej liczby państw, które załapały się do rankingu, mają penisy mieszczące się w przedziale długości od 13 do 14 centymetrów.

13.97 cm, to średnia a długość penisów mężczyzn z Nowej Zelandii, Wielkiej Brytanii, Kanady i Hiszpanii. Nieco "krótsi" są Francuzi, których penisy mierzą 13.46 cm oraz i Rosjanie - mężczyźni obydwu nacji mają penisy o długości 13.2 cm.

Byłe kochanki Ronalda lubią dzielić się ich łóżkowymi wrażeniami. Jedno z nich brzmi "niestety nie ma się czym dzielić".

6. od 14 do 15!

Europa to niestety kontynent "średniaków". Szwedzi mają blisko 15-centymetrowe penisy (14.98 cm), Grecy podobnie (14.73 cm). Niemcom jest dalej niż bliżej do 15 cm, zatem w tym przedziale długości znajdują się na trzecim miejscu z wynikiem 14.47 cm.

7. od 15 do 16 cm!

Włosi (15.74 cm) są "dłużsi" od mieszkańców RPA (15.24 cm). Jak więc widzicie, stereotypy mogą wprowadzać w błąd. Jak widać nie tylko makaron we Włoszek jest długi. Rdzenni Afrykańczycy powinni jednak zrzucić winę na Afrykanerów (białych mieszkańców RPA), którzy zapewne zaniżyli statystyki.

8.od 16 do 17!

Nordyccy wyspiarze prężą się dumnie... na długość 16.5 cm (dokładnie jest to 16.51 cm). W przedziale długości od 16 do 17 cm nie mają konkurentów. Jednak, czy jest się z czego cieszyć? Prezerwatyw to oni raczej nigdzie nie znajdą, chyba, że wydziergają sobie na drutach jakiś pokrowiec, a do wymiarów afrykańskich nadal im trochę brakuje.

8.Ponad 17 cm…!

Przeciętny mężczyzna w Republice Konga ma w spodniach ponad 7-calowego penisa (18.03 cm). Na drugim miejscu znaleźli się mieszkańcy Ekwadoru (17.78 cm), a na trzecim mężczyźni z Ghany (17.27 cm). Nieco w tyle pozostają Kolumbijczycy, ale nadal mogą z dumą mówić, że ich penisy należą do największych na świecie, bo - uśredniając - mierzą zazwyczaj 17 cm.

I jak dziewczyny ? Macie już wybrany kraj w którym chcecie osiąść na stałe ? ;)

Chciałybyśmy zauważyć, że Pan profesor który wykonywał badania nie badał Polaków! I to dlatego „europenis” jest stosunkowo krótki ! Bo naszych polskich samców nawet jakiś kolega z Ekwadoru z liściem koki zamiast majtek nie pokona… ;)

Wiec nie musicie myśleć o migracji w innych celach niż krajoznawczych czy zarobkowych.

Specjaliści mówią, że nie długość decyduje o satysfakcji seksualnej, bo ważniejsze jest uczucie, chemia, umiejętność poruszania się podczas stosunku i po prostu to wieczne „coś”.

Pewnie gdyby istniały skuteczne sposoby na powiększenie członka, jak jest to w przypadku wstrzykiwaniu botoxu, operacji powiększania piersi czy nawet już tak popularnego przywracanie kobietom błon dziewiczych, z całą pewnością wielu mężczyzn by z tego skorzystało. I chodziliby po świecie potykając się o własne członki.

Koreańczycy na pewno czują się zawiedzeni, ale są "krótsi" od "najdłuższych" mężczyzn świata o... ponad 8 cm! Różnica między najkrótszym a najdłuższym Wackiem wynosi ponad 8 cm!!! Koreańczycy muszą być zapewne druzgotani, ze wyprzedzają ich jacyś buszmeni z Koziej Wolki. Niestety CES'T LA VIE! Powiedział Francuz który oprócz 13 centymetrów nie miał nic więcej do powiedzenia…

Enjoy and MakeLifeCraziest!
A&P

Annapolis- czyli gdzie mnie wywiało?

2012-10-14T23:17:00.001-07:00

Annapolis w Stanie Maryland. Miasto jest znanym ośrodkiem turystycznym ( bogaci seniorzy i łodzie) i naukowym ( Naval Academy- Akademia Marynarki Wojennej- przystojniaczki w mundurach).

No czyż nie jest to raj na ziemi???

Znalezienie miejsca parkingowego tutaj graniczy z cudem.

Najlepsze puby tylko na Dock Street.

Naval Academy. Duma mieszkańców Annapolis.

We Wrocławiu przed pójściem na imprezę zawsze spotykaliśmy się pod pomnikiem Fredry. W Annapolis spotykamy się zawsze tutaj.

To mój ulubiony widok :)


Łodzie, łodzie i jeszcze raz łodzie. Jest ich tutaj prawie tyle samo co samochodów ;)

Rejs statkiem w niedzielne popołudnie ? Nie ma nic lepszego!

Historyczne Annapolis. Uroczy widok.

Typowe amerykańskie bary. W ciągu dnia służą za miejsce, gdzie można zjeść, wieczorem natomiast zamienia się w jedną wielką amerykańską bibę! I love it :D

The Cheesecake Factory- moje małe niebo :D Nigdzie nie mają takich deserów jak tutaj! Uwaga- uzależniające miejsce :)

Muszę powiedzieć, że przed przyjazdem tutaj obawiałam się, że trafie do jakieś małej, amerykańskiej mieściny. Ale teraz mówię, że lepiej trafić nie mogłam! Po prostu kocham to miejsce!!!

Od najlepszych imprez w DC dzieli mnie 40 min, jeśli potrzebuję mocniejszych wrażeń wsiadam w autobus i za 4 godziny jestem w NYC. A jak chce się napić piwa i pooglądać futbol w typowo amerykańskim pubie zostaję w moim Annapolis.

Praktycznie wszystkie au pair mieszkające w Annapolis przedłużają swój pobyt tutaj o min. następne 6 miesięcy. Chyba nie ma lepszej rekomendacji :)

enjoy&makelifecrazier

Patrycja

American size

2012-10-11T21:10:00.001-07:00

Większości z nas Ameryka kojarzy nam się z czymś dużym. Oto kilka przykładów co w USA na pewno jest duże.


Pośladki..o tak one na pewno są tutaj duże :D Dla przykładu podałyśmy Kardashiankę, ale tak naprawdę to nie wiadomo co u niej jest prawdziwe, więc dodajemy zdjęcie z reala poniżej.

W końcu człowiek jest dumny ze swoich krągłości :D

Większość Amerykanów wozi się dużymi wózkami :D

Ahh.. amerykańskie domy.. piękne i obowiązkowo duże

To co kochamy w USA najbardziej..łóżka..Królewski rozmiar :D

Reklamy.. tylko i wyłącznie dużych rozmiarów.. a potem człowiek ma wrażenie, że półnagi, nieziemsko przystojny mężczyzna z sześciopakiem próbuje na ciebie wejść :D


Wszystko co duże przyciąga wzrok klienta..

Jak jeść to tylko w dużych miejscach..


I tylko duże rzeczy.. :D


A jeśli zakupy to tylko w ogromnym miejscu ! Najlepiej wziąć ze sobą mapę, jakiś prowiant i najlepiej cały wolny dzień!

To trzeba przyznać, wyprzedaże w USA są naprawdę duże !

W USA tylko jedna rzecz jest mała..ale o tym wkrótce w dziale tylko dla kobiet :D

enjoy&makelifecrazier
A&P

O czym nie powinna wiedzieć, mówić i słyszeć au pair..

2012-10-09T21:28:00.001-07:00

Większość rodzin ma swoje małe sekreciki, które może nie od razu, ale na pewno poznacie.

Au pair ma to do siebie że widzi i słyszy.

Oto kilka przykładów z życia wziętych, które trochę przygotują was na to co może, ale nie musi, na was czekać.

Au pair wożąca swoją host mamę na schadzki z kochankiem w hotelu i cierpliwie czekająca na jej koniec 3 godz. popijając kawę w starbucksie.

I dostająca 100 dolarów extra za "milczenie". Host tata wypijający 2 butelki wina każdego dnia, a potem jak gdyby nigdy nic chcący wozić swoje dzieci.

Host mama spędzająca na zakupach online całe dnie, nie dostrzegająca nawet, że jej dziecko właśnie wyszło same z domu i błąka się po ulicy. Host tata zdradzający swoją żonę z prostytutkami czy host tata nałogowo oglądający filmy pornograficzne na komputerze w salonie. A może au pair nakrywająca swoją host mamę w sypialni z...ogrodnikiem (scena jak z filmu). Czy też host tata przystawiający się do swojej młodej i seksownej au pair..Host rodzice, którzy nie pamiętają nawet dat urodzin swoich dzieci. Host mama chodząca o 4 w nocy po domu odmawiając modlitwy i pokrapiając wszystkie pokoje święconą wodą. Host rodzice w trakcie rozwodu.

Au pair znajdująca marihuanę w spodniach swego 14 letniego host dziecka. Czy zbuntowana 15 latka chwaląca się swojej au pair, że na imprezach koleżanki bawią się w "słoneczko". Kilkuletnie dzieciaki grożący swojej au pair rychłą śmiercią.

Te rzeczy niestety mają miejsce.

Nie twierdzimy, że dzieją się tylko w Stanach, bo takie sytuacje mają miejsce wszędzie, ale nie obchodzą nas do momentu, kiedy nas nie dotyczą.

Wiele razy staniecie lub już stanęłyście przed dylematem powiedzieć czy nie. Powinnam się wtrącać czy siedzieć cicho. W większości przypadków wybierzecie tą drugą opcję. O tak my lojalne au pair..

enjoy&makelifecrazier

A&P

Sex - connecting people

2012-10-03T08:39:00.001-07:00

Chyba każdy z nas zaliczył kiedyś jakiś przypał, który chciałby wymazać z pamięci, niestety żenujące sytuacje pamięta się najdłużej. Mnie kiedyś moja Mama...zresztą nieważne :D

Au pair też to niestety nie omija, a ja jestem tego najlepszym przykładem :D Jeśli nie macie ukończonego 18 roku życia z pewnością nie jest to artykuł dla Was, więc dla naszego wspólnego dobra proponuję przeskoczyć do innego posta.

Pewnego dnia kierowana zespołem napięcia przedmiesiączkowego nabieram ochoty na większe zakupy. W sumie nabieram na to ochoty każdego ranka zanim jeszcze otworze oczy, ale czasami trzeba się przed sobą samym jakoś wytłumaczyć, że tym razem jest ku temu powód żeby kupić sobie parę nowych fatałaszków.

No dobra bo już schodzę z tematu. Korzystając z faktu, że moi podopieczni są w szkole informuję moich hostów, że idę na miasto. Ci wymieniają tylko porozumiewawcze spojrzenia, co utwierdza mnie jedynie w przekonaniu, że nie mają nic przeciwko i że chyba moje zakupy na Times Square stają się uzależnieniem. Niestety mowa ciała jest czasami mylna i tak też było w tym przypadku, a mianowicie ta wymiana spojrzeń wcale nie oznaczała to co mi się wydawało.

Po 2 godzinach łażenia stwierdzam, że boli mnie krzyż, i irytuje mnie wszystko, na co zazwyczaj nie zwracałam uwagi. Niestety jak wiemy PMS pokazuje nasze drugie oblicze. Postanawiam więc wrócić czym prędzej do domu i obejrzeć z 3 odcinki "Chirurgów" i boskiego doktora Sheparda na poprawę nastroju.

Jak zawsze wpadam do domu z hukiem, pokonuję szybko korytarz i wpadam do pokoju gościnnego gdzie staję jak wryta..

Na środku pokoju moi hości oddają się miłosnym, że tak to ujmę, dość hardcorowym igraszkom. Sex jest i może ludzką rzeczą ale nakrycie hostów to jak nakrycie własnych rodziców!!!

Zapewne jesteście ciekawi jak to robili, naprawdę próbuję wymazać ten obrazek z pamięci więc pominę szczegóły. Generlanie pomimo iż oglądałam w swoim życiu pare filmów 18+ była to pozycja dosyć odbiegająca od tych nawet najbardziej wyuzdanych scen...

Jedyne co byłam w stanie wydusić to "hi guys" i udałam się do swojego pokoju, żeby pozwolić im dokończyć dzieła. Może akurat pracowali nad potomstwem.

Niestety twarz mojej host mamy utkwiła mi w pamięci. Prawdopodobnie będę zmuszona udać się na jakąś terapię, ponieważ ten obraz wciąż stoi mi przed oczami.

Moi hości byli zapewne bardziej zażenowani tą sytuacją niż ja dlatego chcieli się jakoś wytłumaczyć:

To wydarzenie bardzo zbliżyło mnie do moich hostów, myślę że teraz jesteśmy jak jedna wielka rodzina :D
W końcu poznałam ich z tej bardziej prywatnej strony
( można by nawet rzec z bardziej dupy strony) :D:D:D

Wniosek? Jest jeden. Sex jest jak nokia łączy ludzi !

enjoy&makelifecrazier
Alex

The party is not over yet- czyli hangover w Virginii

2012-09-30T20:42:00.004-07:00

W Stanach takie słowa jak punktualność i planowanie po prostu nie mają miejsca bytu. Są dwa typy przygotowań do imprezy. Na "punktualność" czyli umawiacie się z au pairkami o godzinie 21, a potem przez 2 najbliższe koczujecie w oknie na ich przybycie. Oczywiście coś takiego jak poinformowanie o planowanym późniejszym przybyciu nie istnieje. Musicie po prostu uzbroić się cierpliwość i czekać. To czekanie zawsze kojarzy mi się z wyczekiwaniem św. Mikołaja. Z tą różnicą że Wasz mikołaj podjeżdza jepem i ma czerwoną, ale sukienkę. Prym w kategorii na punktualność wiodą meksykanki, brazylijki i columbijki. Taka kultura.

Jest też opcja "w 5 minut". Czyli o 22 dzwonią do was koleżanki au pair i pytają czy chcecie jechać na imprezę, odpowiadacie, że chętnie i za ile macie być gotowe, w odpowiedzi słyszycie, że za 5 minut. I wtedy zaczynają się igrzyska śmierci, czyli jak wyszykować się na imprezę w 5 minut.

Mi towarzyszyła tym razem opcja numer 1.

Wybrałyśmy się z au pairkami z Annapolis na huczne urodziny naszego znajomego promotora Dandiego. Jeśli czytaliście wnikliwie niedawny post Oli na temat promotorów w NYC to wiecie na czym polega ta funkcja i jakie towarzyszą temu przywileje. Czyli w skrócie mamy własną meeeega loże i lejącą się bez końca vódkę, whisky, a dla wytrawnych smakoszy szampan.

Solenizant i cupcakes tort :)

Club, muzyka, a przede wszystkim faceci- nie do opisania ;)

O 3 w nocy impreza dobiega końca, ale tylko w clubie, bo my zamierzamy udać się na after party. W drodze do samochodu naszego kolegi poznajemy nie przesadzając chyba z setkę ludzi i dostajemy co najmniej 10 zaproszeń na after party. Tutaj stwierdzenie "nie mam co robić w weekend" nie istnieje :D

W USA cluby zamykane są wcześniej, dlatego później wszyscy uderzają gdzieś na afterki. My pojechałyśmy z Dandim na after do... hotelu. Wiem brzmi grubo.. ale aż tak grubo nie było ;) Zamówiliśmy do pokoju jedzenie i jakieś alko, a o godzinie 7 wszyscy zasnęli jak dzieci. Dandi zamówił jeszcze dodatkowy materac do pokoju co byśmy się wszyscy czuli komfortowo, za który zapłacił jedynie 100 dolarów :D Cały czas towarzyszył nam jego osobisty "goryl" który spał na sofie i co jakiś czas otwierał jedno oko, żeby sprawdzić stan Dandiego.

O 10.20 rano wystrzeliłam z łóżka jak z procy, że trzeba wracać do domu, bo host rodzice mnie zabiją. Powiedzmy sobie szczerze. Martwić to się na pewno martwili, ale o samochód, że o tej porze nie ma go przed domem. No dobra więc obudziłam wszystkich z informacją, że wracamy do domu. No dobra, ale gdzie my w ogóle jesteśmy ?!

I teraz uwaga pojechałyśmy na imprezę do Waszyngtonu, a obudziłyśmy się w niedzielny poranek w... stanie Virginia. Naprawdę nie wiem jak to zrobiliśmy. Oczywiście Dandi stwierdził, że godzina jest jeszcze młoda więc można przenieść after party do jego apartamentu, ale gdybyśmy się zgodziły to zapewne wróciłybyśmy do domu w poniedziałek, a to już mogłoby być duże przegięcie. A ja nie chce zostać jeszcze odesłana do Polski :D

Ale najlepsze dopiero było przed nami. Typek z którym przyjechała reszta au pair z Annapolis stwierdził, że impreza dobiegła już końca, więc teraz muszą sobie radzić same, bo on na pewno nie będzie odwoził je do domu. Podkreślam, ze dzień wcześniej przywiózł je do DC. Jednym słowem frajer. Ale nasz kochany Dandi nie zostawił nas na lodzie i odwiózł nas na nabliższe metro. I dziękując nam słowami:

" It was the best birthdays party ever"

Ale jak tylko odjechał okazało się, ze stacja metra jest w remoncie, więc musiałyśmy dreptać w naszych szpileczkach przez pół miasta, że dostać się do kolejnego przystanku metra.

Musiałyśmy wyglądać co najmniej dziwnie, bo ludzie nie przestawali się nam przyglądać, inni uśmiechać, a jeszcze inni zagadywać, jakie jesteśmy boskie :D Ah ta europejska uroda :D Przejazd z punktu A gdzie się znajdowałyśmy, do punktu B, gdzie był nasz samochód zajął nam 2 godziny. Z jedną wysiadką, ponieważ nasza meksykańska koleżanka zaczęła wymiotować w metrze i byłyśmy zmuszone opuścić nasz środek transportu, żeby nie narobić więcej szkód.

W końcu dotarłyśmy do punktu B. My wróciłyśmy naszym autem do Annapolis, reszta au pair wzięła takse. Cóż stara zasada ( w sumie wymyśliłyśmy ją w metrze) mówi: nie ufaj nieznajomym jeśli chodzi o podwózkę do domu.

O godzinie 14 w niedzielę, wkradam się po cichutku do domu, niestety o tej godzinie raczej trudno nikogo w nim nie zastać, więc krzyczę z kuchni "Im hooome" i uciekam do siebie, żeby nie widzieli w jak fatalnym stanie wróciłam do domu. Moja ulubiona niedziela, to ta przeleżana w łóżku.

A i jeszcze słów kilka na temat szpilek. Uważam, że kobiety powinny kupować szpilki tylko po to, żeby umieszczać je w domowej gablotce, ponieważ ten rodzaj obuwia niestety rzadko kiedy się sprawdza.

p.s. nie pokazujcie tego posta mojej Mamie!!!

enjoy&makelifecraziest

Patrycja

Po co Amerykanom au pair?

2012-09-28T08:12:00.001-07:00

To pytanie padało z ust naszych znajomych, nie przesadzając, setki razy. Nikt nie mógł pojąć, po co komuś kogo stać na profesjonalną nianie, jakaś au pair z Europy, która na dodatek pewnie umie się co najwyżej przedstawić po angielsku. Mówiłyśmy to wiele razy i powtórzymy kolejny. Jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kasę. Nie ma się co oszukiwać względy ekonomiczne odgrywają tutaj największą rolę. Zapewne powiecie "no ale przecież więcej wyniesie ich utrzymanie au pair niż opłacenie niani". Otóż wręcz pozorom nie.

Zróbmy szybką kalkulację. Rodzina musi płacić au pair 200$ tygodniówki, czyli miesięcznie to 800$. Do tego trzeba doliczyć dodatkową gębę do nakarmienia, ale to już groszowe sprawy. No i doliczmy jeszcze do tego zużycie wody i prądu, ale dla zazwyczaj wieloosobowej rodziny to już nie jest szczególne obciążenie budżetu. A i nie zapominajmy o 500$ na college.

A jakie korzyści mamy z posiadania au pair? Może łatwiej zapytać "jakich nie mamy?". Nazwałybyśmy się "tanią siłą roboczą", ale to brzmi zbyt brutalnie.

Au pair zajmuje się dziećmi pod nieobecność rodziców, czyli przeważnie 8 godzin dziennie. Jej obowiązki wiążą się ze wszystkim co dotyczy dzieci, czyli trzeba je nakarmić, posprzątać po nich, zawieźć i odebrać ze szkoły, odrobić lekcje.. no dobra ta lista nie będzie mieć końca. No i co najważniejsze au pair musi robić pranie ( najbardziej pracochłonne i większość amerykanów tego nie znosi). Ale nie zapominajmy o fakcie, że au pair jest zawsze pod ręką, w razie gdy coś nam wypadnie.

Amerykańskie dzieci nie wiedzą zbyt wiele o świecie. Większość z nich wie tylko o istnieniu jednego kraju jakim jest Ameryka. O ile Europa coś im mówi, o tyle Polska już nie koniecznie. Więc takie dziecko, które mam europejską au pair ma okazję nauczyć się nowego języka, poznać inna kulturę.

Posiadanie au pair to też swego rodzaju prestiż. Kiedy host rodzina przedstawia was swoim znajomym czy rodzinie zawsze używa określenia "to nasza au pair". Niektóre dziewczyny odbierają to jako swego rodzaju pogardę, ale raczej mylnie.

No a teraz spójrzmy na to wszystko ze strony posiadania profesjonalnej niani na tel. Minimalna stawka godzinna 20-25$. Niania ma w tym czasie oczywiście zapewnioną lodówkę do dyspozycji. Taka niania jest oczywiście wymagająca i wykonuje tylko i wyłącznie prace związane z opieką nad dziećmi, tzn. nie zrobi choćby prania. A kiedy nagle okaże się, że rodzice muszą wyjść nie przybiegnie do nas po jednym telefonie, jak to zapewne zrobi au pair.

Chyba wniosek nasuwa się sam, posiadanie au pair to dobry interes.

Au pair to już społeczność.

W gościach

2012-09-26T15:38:00.002-07:00

Razem z moją host rodziną pojechałam na peryferie Nowego Jorku by odwiedzić ich znajomych. Oto foto relacja :)


Typowy amerykański "domek" jednorodzinny

Już po przekroczeniu progu wiedziałam, że jego właściciele na brak kasy nie narzekają.

Wyposażenie kuchni jak z katalogów.

Chciałoby się rzec, w takiej kuchni aż chce się gotować :P

Z serii "tanie zabawki".

Własna siłka to normalka.

Domy są duże i przestrzenne.

Nie ma się co dziwić że w amerykańskich filmach kochankowie chowają się w szafie, na brak miejsca w środku na pewno nie mogą narzekać.

Niczym na Wisteria Lane. Cały czas miałam wrażenie że spotkam Eve Longorie :D

Z pozdrowieniami z Manhattanu
Ola

Jak uniknęłam pierwszego mandatu

2012-09-25T10:48:00.001-07:00

Dzisiaj po raz pierwszy od przyjazdu do USA zajrzałam śmierci w oczy. Ta śmierć miała policyjny mundur i suszarę w ręku. Czyli możecie się domyślić, przekroczyłam prędkość. A co najlepsze, zrobiłam to na terenie mojego collegu, gdzie dopuszczalna prędkość wynosiła 15km/h, u mnie było to ponad 2 razy tyle. Uroku temu wszystkiemu dodaje zimny łokieć i muza na fula, czyli tzw. lans, który mi w tym czasie towarzyszył. Kiedy pan kazał mi zjechać na pobocze, już miałam wizję jak moją tygodniówką płacę mandat. Miałam ochotę wyciągnąć pistolet ( którego aczkolwiek nie posiadam ) i strzelić sobie w łep. Pan poprosił mnie o dokumenty od samochodu i moje prawo jazdy, na którego widok zrobił dziwną minę. To była moja furtka by wyjść cało z opresji :D Potem powtórzył, że chciałby zobaczyć prawo jazdy stanowe, na co ja odpowiadam, że nie posiadam czegoś takiego, że w swoim kraju wyrobiłam międzynarodowe prawo jazdy, które miało być tutaj uznawane. Na co pan informuję mnie, że niestety nie i że muszę jak najszybciej wyrobić stanowe, ponieważ w przeciwnym razie nie mogę legalnie jeździć samochodem. Gdzieś mi się to obiło o uszy, ale oczywiście udawałam zdziwioną. Następnie pyta co właściwie robię w USA. Na to ja, że jestem au pair i chodzę do tego collegu. Przyjechałam tutaj 2 tygodnie temu i momentalnie zaczynam mówić bardzo ubogim językiem angielskim, co ma potwierdzić fakt, że jestem tutaj "nowa". Oczywiście cały czas pamiętałam o zasadzie "keep smilling". No i w końcu pada pytanie " Czy wiem dlaczego zostałam zatrzymana", na to ja z moim rozbrajającym uśmiechem odpowiadam, że domyślam się, że za prędkość. Pan kiwa głową i dalej drąży temat prędkości, że dopuszczalna prędość na terenie campusu wyosi 15 km/h a u mnie było to 35km/h. Wiem czasami bywam bardzo nierozsądna. Pan na zmianę przygląda się mi i mojemu prawo jazdy. A ja nie przestaje robić maślanych oczu próbując wziąć go na litość.W końcu oznajmia że

" tym razem obejdzie się bez mandatu, ale muszę obiecać, że jak najszybciej wyrobię prawko stanowe i nie będę przekraczać dozwolonej prędkości". Ja cały czas przytakuję i uśmiecham się coraz szerzej, co by nie zmienił zdania. Tym razem się udało, ale następnym może już nie być tak kolorowo. Od dzisiaj obiecuję sobie przestrzegać limitu prędkości.

Jeśli znajdziecie się w podobnej sytuacji w Stanach,to:
1. Uśmiechajcie się.
2. Weźcie policjanta na litość. Facet nie kamień w końcu zmięknie.
3. Mówcie najgorszym akcentem jakim tylko potraficie.
4. Mówcie, że dopiero co przyjechaliście do USA i wszystko dla was jest nowe. Powołajcie się na tzw. szok kulturowy.
5. Obiecujcie, że więcej się to nie powtórzy, w zależności za co was zatrzymano.
6. Kiedy puści was wolno, dziękujcie z 5 razy. Nie wiadomo czy nie traficie na tego samego policjanta następnym razem :D

makelifecrazier& remember about speed limit

Patrycja

Nasze ulubione sklepy odzieżowe w USA

2012-09-25T04:58:00.006-07:00

W Stanach słowo shopping nabiera prawdziwego znaczenia Głównie przez ceny i przez to, że możecie znaleźć tutaj dosłownie wszystko i na wyciągnięcie ręki ;)

Poniżej lista naszych ulubionych sklepów :)

1. Numer jeden na naszej liście to Forever 21. Ten sklep to taki nasz europejski Stradivarius, Pimkie czy Mohito. Można się tutaj naprawdę świetnie ubrać ! Ceny są różne, ale na pewno na kieszeń au pair ;)

http://www.forever21.com

2. Papaya

http://www.papayaclothing.com/shop/

3. Tj Maxx

Tj Maxx w Polsce umywa się do tego w Stanach. Tutaj słowo "znane marki taniej" nabiera prawdziwego znaczenia !
Można kupić kurtki CK za 30 dolarów, torebkę Michaela Korsa za 50 dolarów, a w okularach od Armaniego możecie chodzić co tydzień w innych ;) ( od 20 do 40$)

http://www.tkmaxx.com/

4. Macy's

Znajdziecie tutaj wszystko czego kobieta potrzebuje do przetrwania :) W Nowojorskim Macys potrzeba całego dnia na buszowanie po sklepach ;) Ceny bywają tutaj wysokie, ale na wyprzedażach można nieźle obkupić :)

http://www.macys.com/

5. Jc Penny
Różne marki w jednym miejscu. To opcja dla leniwych. A wyprzedaże ? Coś pięknego ! :))

http://www.jcpenney.com/dotcom/index.jsp

6. Wet Seal

http://www.wetseal.com/home.jsp

7. Body Central
Mają idealne sukienki na imprezy :)

http://www.bodyc.com/

Podawajcie w komentarzach nazwy waszych ulubionych sklepów w USA. Chętnie do nich zajrzymy :)

Nasza nowojorska sesja na Manhattanie :)

2012-09-23T11:23:00.003-07:00