makrystathis.blogspot.com | join the conversation

A short report on tertiary education in Greece

2017-08-01T00:30:00.000+03:00

In a few days, hundreds of last year high school students in Greece are going to be informed about their future studies as the Ministry of Education is going to publish the lists of admitted students to Greek Universities. Admission to tertiary education is one of the most important issues in modern Greece. Thus, almost all governments have tried to make several reforms and changes to the admission procedure to the Universities and the Technological Educational Institutes (TEIs).

Students’ effort to succeed in the final school exams begins at their 15, as soon as they enter the high school. The vast majority of students attend private tutoring lessons, which has a significant social impact especially during the period of financial crisis by reinforcing the black economy and the shadow education, burden further their families and enhance the social, economical and learning inequalities among the students. The wealthier students can afford to attend more and better quality courses, while many low-income students struggle to afford these private classes and have this privilege. After all, the whole educational process in high school revolves around the university admission exams, degrading the level of most lessons and the students’ general knowledge.

In Greece we can observe the following paradox: the Ministry of Education determines both the process of the admission and the number of admissible students, limiting the role of universities. For this reason, almost every year the secondary admission criteria change, such as admissible students without exams. In recent years, the university rectors ask for a reduction in the number of students admitted. Their claim has some logical basis, although this is not the main problem of Greek universities. In 2011 major structural reforms to universities were made on several issues, such as administration, student representation in governing bodies, inactive students deletion etc. These changes, although promising better quality universities, were actually meretricious, since the universities’ biggest problems remained unsolved. These are especially the underfunding, the big student-faculty ratio, which in some universities is over 50 and in many TEIs over 100, as well as the literally nonexistent evaluation of the faculty and the curriculum.

Any reduction at the number of students admitted is expected to affect in different ways. Firstly, a direct advantage is the better student-faculty ratio. The universities will have more flexibility in shaping their curricula and manage better their students. Also, students will be more focused when choosing the school that seems interesting to them. On the other hand, the disadvantages are many more! The total number of active students is one of the main criteria of state funding so the university underfunding will continue to exist. Many young people that will not make it to these universities will be forced to study abroad with all the consequences that this may have, such as brain drain, human and financial capital loss etc. Many, especially those who do not have the appropriate financial ability, will fail to study at all! All this happens at a time when Greece holds the highest youth unemployment rate in Europe and has a large and worrying number of NEETs (young people not in education, employment or training).

In recent years, mainly because of the crisis, many prospective students choose their university based on their place of residence regardless their interests and the field of studies. This, apart from creating disappointed students who live with their parents for economical reasons, is delaying their smooth transition into autonomy and affects particularly the regional educational institutions, since most of the students apply for a place at universities of Athens and Thessaloniki.

The Greek universities remain reliable and still have good reputation despite the challenges. This is because of both their highly qualified faculty, and the high level of students. Nevertheless, many young people are eager to study abroad. The main reason is to network and find a better paid job abroad and also enjoy better living conditions. Unfortunately, the non-formal education in Greece does not benefit from any substantial recognition and is not very popular among the population, despite the efforts of the civil society organisations.

Another significant fact is the number of Greek students that do not rely on their university courses and attend Massive Open Online Courses (MOOCs) provided by prestigious universities in Europe and the USA. The paper “Evaluating Geographic Data in MOOCs” (S.O. Nesterko et al) provides us with very interesting outcomes. According to this, there are more Greeks logging into HarvardΧ courses in proportion to the country’s population, while Greece has also the highest portion of successful completion of courses with 13.6% of students completing the course and receiving a participation/completion certificate. In addition, 3,875 students from Greece participated at HarvardX MOOCs courses placing Greece ahead of other European countries!

Concluding, we should highlight that it is not only important to regulate the number of admitted students, but also the admission qualifications. To achieve a substantial and qualitative change there should be a frank, fruitful and productive discussion between all stakeholders, the Ministry of Education, the Universities and the society as a whole. There should be enforced well structured long-term policies that will integrate smoothly and under good conditions the young people into the labour market, even when they fail to enter higher education.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Balkan Observer

Εκπαιδεύοντας του νέους να καταπολεμήσουν τη ρητορική μίσους

2017-07-21T19:00:00.000+03:00

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες όλο και περισσότερων περιστατικών ρατσισμού, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας. Μια από τις εκφράσεις ρατσισμού που συναντάμε στην καθημερινότητά μας είναι και η ρητορική μίσους! Σύμφωνα με τον ορισμό του Συμβουλίου της Ευρώπης, η ρητορική μίσους συνίσταται σε όλες της μορφές έκφρασης που διαδίδουν, προτρέπουν, προωθούν ή δικαιολογούν το φυλετικό μίσος, τη ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή μη ανοχής της διαφορετικότητας, συμπεριλαμβανομένης της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού, των διακρίσεων και της εχθρότητας κατά των μειονοτικών ομάδων και των μεταναστών.

Τα αίτια της ρητορικής μίσους είναι πολλά και απαιτούν ενδελεχή ανάλυση. Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποίησε το Youthnet Hellas, στο πλαίσιο της “Αναφοράς για τον Τομέα της Νεολαίας στην Ελλάδα 2013-2015”, το 81,3% υποστηρίζει πως η οικονομική κρίση έχει συμβάλλει πολύ (51,7%) ή πάρα πολύ (29,6%) σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Ένας τομέας που συναντάμε συχνά ρητορική μίσους (είτε ευθεία, είτε ακόμα χειρότερα συγκεκαλυμμένη) είναι τα ΜΜΕ. Το 69,5% του δείγματος θεωρεί πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα προωθούν σε μεγάλο (49,3%) ή σε πολύ μεγάλο (20,2%) βαθμό τη ρητορική μίσους.

Το τελευταίο διάστημα υπάρχει έντονη πολιτική πόλωση και ακούμε συχνά ακραίες εκφράσεις. Για το λόγο αυτό, το 55,2% πιστεύει πως ο πολιτικός διάλογος σήμερα προωθεί πολύ (40,4%) ή πάρα πολύ (14,8%) τη ρητορική μίσους. Το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει πλέον λόγο σε όλους για να εκφράζονται ελεύθερα. Πολλές φορές, όμως, αυτό οδηγεί σε κατάχρηση αυτής της ελευθερίας σε βάρος άλλων ατόμων ή κοινωνικών ομάδων. Έτσι, το 65,5% των ερωτηθέντων δηλώνει πως αντιλαμβάνεται αρκετά συχνά (38,9%) ή καθημερινά (26,6%) φαινόμενα ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο!

Στην ίδια έρευνα, το δείγμα ερωτήθηκε και για το ποια πιστεύει πως είναι τα θύματα της ρητορικής μίσους στην Ελλάδα. Το 84,7% απάντησε οι πρόσφυγες, το 76,4% οι οικονομικοί μετανάστες, το 59,1% οι αλλόθρησκοι, το 38,4% τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, το 24,6% οι γυναίκες και τέλος το 15,3% τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Σε αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2015 στο πλαίσιο της αξιολόγησης της εκστρατείας “No Hate Speech Movement” από το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι απαντήσεις ήταν κατά σειρά: ΛΟΑΤΚΙ, Μουσουλμάνοι, γυναίκες, μετανάστες, εθνοτικές μειονότητες, Ρομά, ξένοι, Εβραίοι, θρησκευτικές μειονότητες, Χριστιανοί, εθνικές μειονότητες, άτομα με ειδικές ανάγκες και πρόσφυγες.

Βλέποντας την αυξανόμενη τάση ρατσισμού και ξενοφοβίας, καθώς και τα όλο και περισσότερα κρούσματα ρητορικής μίσους, το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε να αναλάβει δράση. Έτσι, το 2012 ξεκίνησε την εκστρατεία “No Hate Speech Movement”. Αυτή αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η εκστρατεία επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη συμμετοχή των νέων και τη γνώση των μέσων επικοινωνίας.

Η εκστρατεία είναι ενεργή στη χώρα μας τα τελευταία δυο χρόνια, κυρίως χάρη στο Youthnet Hellas που είναι εταίρος του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκστρατεία στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα ως τώρα έχουν γίνει:

Facebook σελίδα με σκοπό την ενημέρωση και διάχυση πληροφοριών
Σεμινάρια κι εργαστήρια σε θεματικές που αφορούν άμεσα τη ρητορική μίσους
Κύκλοι συζητήσεων με φορείς, επιστήμονες κι ακτιβιστές
Online δράσεις ευαισθητοποίησης στα European Action Days
Street activities σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας
Συμπράξεις οργανώσεων νεολαίας για κοινές δράσεις
Συμμετοχή σε θεσμικές συναντήσεις με το Υπουργείο Παιδείας κι άλλους αρμόδιους φορείς
Συμμετοχή σε συνέδρια κι εκπαιδεύσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης
No Hate Speech Blog

Ο αντίκτυπος των παραπάνω είναι αρκετά μεγάλος και περιλαμβάνει:

Περισσότεροι από 1100 νέοι λαμβάνουν καθημερινή ενημέρωση για νέα και δράσεις
Μεγάλο ενδιαφέρον για συμμετοχή στα σεμινάρια κι εργαστήρια
Αυξανόμενη συμμετοχή στις online δράσεις ευαισθητοποίησης
Μεγαλύτερη συμμετοχή στα street activities σε όλο και περισσότερες πόλεις
Μεγάλο ενδιαφέρον για νέες συμπράξεις οργανώσεων νεολαίας και κοινές δραστηριότητες
Αναγνώριση του έργου μας από το Συμβούλιο της Ευρώπης
Μεγάλο πλήθος πρωτότυπων κειμένων και έργων στο No Hate Speech Blog

Το παρόν άρθρο αποτελεί τμήμα της ομιλίας που δόθηκε στο πάνελ “Ρατσισμός και ξενοφοβία” που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2017 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

2o Ελληνο-Γερμανικό Φόρουμ Νεολαίας

2017-03-12T16:55:00.002+02:00

Οι ελληνογερμανικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα διέπονται από μια αστάθεια. Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τις σχέσεις των δυο χωρών, κυρίως στην οικονομία και την πολιτική. Όμως, υπάρχουν κι άλλοι τομείς που έχουν επηρεαστεί, περισσότερο ή λιγότερο, όπως η κοινωνία των πολιτών. Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία που έχουν επηρεαστεί είναι η νεολαία, η οποία πιθανότατα αποτελεί την κοινωνική ομάδα που έχει πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση.

Οι νέοι στην Ελλάδα και τη Γερμανία, παρά τις φαινομενικές και ουσιαστικές δομικές και οικονομικές διαφορές των δυο χωρών, συχνά αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις και προβλήματα στη ζωή τους, τις σπουδές τους ή την εργασία τους. Αυτό αποτυπώνεται τόσο στις σχετικές έρευνες, όσο και στην εμπειρική μελέτη. Οι νέοι έχουν κοινές ανησυχίες που αφορούν το μέλλον τους, το μέλλον των κρατών τους και της Ευρώπης εντέλει.

Σε μια προσπάθεια σύγκλισης και συνεργασίας των φορέων νεολαίας Ελλάδας και Γερμανίας, πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2014 το Ελληνο-Γερμανικό Φόρουμ Νεολαίας στο Bad Honnef. Εκεί συναντήθηκαν περίπου 120 εκπρόσωποι γερμανικών και ελληνικών οργανώσεων νεολαίας, αλλά και οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες των δυο χωρών. Η συνάντηση χρησίμευσε ως πλατφόρμα για ανταλλαγή εμπειριών και ως δεξαμενή σκέψης για μελλοντικές συμπράξεις. Αυτό που ακολούθησε ήταν η υπογραφή της κοινής δήλωσης πρόθεσης για την ίδρυση Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και τον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ. Joachim Gauck. Για τους Γερμανούς, η ίδρυση ενός τέτοιου ιδρύματος δεν αποτελεί κάτι το νέο. Η τεχνογνωσία υπάρχει ήδη, αφού λειτουργούν ήδη το Γερμανο-Γαλλικό και το Γερμανο-Πολωνικό Ίδρυμα Νεολαίας με μεγάλη επιτυχία.

Προχωρώντας τη διμερή συνεργασία ανάμεσα σε οργανισμούς νεολαίας, διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη το διάστημα 5-8 Μαρτίου το 2ο Ελληνο-Γερμανικό Φόρουμ Νεολαίας! Οι στόχοι του Φόρουμ ήταν:

H προώθηση της μη τυπικής εκπαίδευσης και της διαπολιτισμικής μάθησης
Η διερεύνηση των αναγκών των νέων και στις δύο χώρες
Η δημιουργία μακροχρόνιας συνεργασίας μεταξύ των οργανώσεων νεολαίας των δύο χωρών
Η ανταλλαγή καλών πρακτικών, ιδίως σε ό, τι αφορά στην ένταξη των προσφύγων

Κατά τη διάρκεια του Φόρουμ, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να ανακαλύψουν εκτενώς την κοινωνική πραγματικότητα στην Ελλάδα και τη Γερμανία το 2017. Ενημερώθηκαν για τις εξελίξεις στο χώρο του youth work τόσο στην Ελλάδα, όσο και στη Γερμανία, αφού οι παρουσιάσεις που έλαβαν τόπο έδωσαν χρήσιμα στοιχεία για την πραγματικότητα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι στις δυο αυτές χώρες. Ενημερώθηκαν για τρόπους χρηματοδότησης των δράσεών τους, για καλές πρακτικές από τις δυο χώρες στους τομείς της νεανικής συμμετοχής και της νεανικής εργασίας, καθώς και για την πορεία δημιουργίας του Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας και τον αντίκτυπο που αυτό θα έχει στο έργο τους. Τέλος, κατά τη διάρκεια του Φόρουμ, συζητήθηκαν κι επισημοποιήθηκαν συνεργασίες με γερμανικούς φορείς νεολαίας για την υλοποίηση μελλοντικών projects.

Η Θεσσαλονίκη ως διοργανώτρια πόλη είχε επίσης πολλά να προσφέρει στους νέους συμμετέχοντες. Η κληρονομιά που άφησε η “Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014” φαίνεται πως αξιοποιείται με κάθε τρόπο στην πόλη. Έτσι, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τόπους ενεργούς δραστηριοποίησης των νέων, όπου παράγεται σημαντικό έργο και δίνεται ώθηση στη νεολαία. Μερικοί εξ αυτών είναι το Κέντρο Νέων του Δήμου Θεσσαλονίκης, το OKTHESS, η Οικόπολις, η ΝΑΟΜΙ, το κέντρο της Άρσις κλπ. Το στίγμα της νεολαίας είναι άλλωστε εμφανές σε κάθε σημείο της πόλης.

Τα επόμενα βήματα που θα γίνουν για την επίτευξη εντονότερης και πιο ουσιαστικής συνεργασίας είναι πρωτίστως η δημιουργία Γραφείου Διασύνδεσης στη Θεσσαλονίκη, το οποίο θα λειτουργήσει ως προπομπός του Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Πολλοί οργανισμοί νεολαίας από την Ελλάδα και τη Γερμανία δουλεύουν ήδη σε κοινά projects που αφορούν και ενισχύουν τους νέους, είτε αυτά αφορούν ανταλλαγές, είτε κάτι πιο εξειδικευμένο. Τέλος, το 3ο Ελληνο-Γερμανικό Φόρουμ Νεολαίας θα διεξαχθεί την επόμενη χρονιά στη Γερμανία!

Die Zukunft läuft davon

2017-02-25T00:30:00.000+02:00

Griechenlands Professoren versuchen, ihre Universitäten zu retten. Doch für das marode System gibt es keine Hilfe. Viele Studenten sehen ihre letzte Chance im Ausland.

Die 29-jährige Kelly Fanarioti verlor den Glauben an das griechische Bildungssystem, als eigentlich ein Erfolg ihrer Universität gefeiert werden sollte: Vier Jura-Studenten aus Athen hatten den ersten Preis eines europäischen Wettbewerbs gewonnen. In Belgrad sollten die jungen Griechen für ihre Leistung ausgezeichnet werden. Doch die griechische Universität konnte sich die Fahrt für die Sieger nicht leisten.

Dabei sind die Fahrtkosten noch das kleinste Problem der Bildungseinrichtungen: Seit der Finanzkrise kürzte die Regierung die öffentlichen Bildungsmittel um rund 60 Prozent. Immer wieder suchen die Universitäten nach Lösungen, um das marode System zu retten. Langzeitstudenten sollten exmatrikuliert, weniger Erasmus-Studenten aufgenommen werden und Studenten mehr an der Hochschulpolitik mitwirken – genutzt hat das nichts.

Einen neuen Versuch starteten die vier größten Universitäten des Landes in der vorigen Woche. Sie forderten das Bildungsministerium in einem offenen Brief auf, die Studentenzahl im Jahr 2018 um die Hälfte zu reduzieren. Anders als in Deutschland sind die griechischen Bildungsinstitute stark zentralisiert und öffentlich finanziert. Während Universitäten hierzulande weitgehend selbst entscheiden können, wohin ihre öffentlichen Mittel fließen, trifft das griechische Bildungsministerium die wichtigen Entscheidungen für die Hochschulen. Die Universitäten können weder beeinflussen, wie viel Mittel sie erhalten, noch welche Stellen neu besetzt werden oder wie viele Studenten sie betreuen müssen.

Dabei hätten die Universitäten eine Veränderung bitter nötig. Viele Universitätsmitarbeiter verloren im Zuge der Krise ihren Job. Wer ihn noch hat, arbeitet nun mehr Stunden in der Woche für weniger Geld. Griechische Zeitungen schätzen, dass rund 11.000 Stellen nicht besetzt sind. Griechen, die in Elternzeit sind oder kurzfristig an einer ausländischen Universität arbeiten, sind nicht eingerechnet.

Für Professoren wie Koniordas Sokratis ist das eine Katastrophe. "Wenn zehn Mitarbeiter gehen, dann kommt in Griechenland ein Mitarbeiter nach", sagt der Soziologie-Professor an der Universität in Kreta. Aufwendige Forschung sei schon lange nicht mehr möglich. Die Lehre sei im Vergleich zum Ausland schlecht. "Man fragt sich aber sowieso nur noch, wie man seine Familie ernähren soll", sagt der 60-Jährige. Wenn er die Möglichkeit auf eine Lehrstelle im Ausland hätte, dann würde er ohne Nachzudenken seine Koffer packen und sein Heimatland verlassen. Viele seiner jüngeren Kollegen hätten die Flucht ins Ausland schon angetreten.

Die Auswanderer kommen selten zurück

Doch auch wenn das Bildungsministerium die Studentenanzahl reduzieren würde, ließen sich die Probleme vermutlich nicht lösen: Griechenland erlebt seit Jahren einen Brain Drain, die Abwanderung akademischer Fachkräfte. Potenzielle griechische Berufstätige, in deren Bildung investiert wurde und die im Ausland arbeiten, wirtschaften nicht für ihr Geburtsland. Studien halten fest, dass die Auswanderer nur selten zurückkehren. Allein von 2010 bis 2013 verließen rund 350.000 Griechen ihre Heimat. Rund 270.000 von ihnen waren zwischen 20 und 39 Jahre alt.

Bisher betrifft der Brain Drain vor allem ausgebildete Kräfte. Würden die Studentenzahlen reduziert werden, könnte sich dieser auch bei den Studenten fortsetzen. Denn wer keinen Platz an einer griechischen Universität bekommt, wird keine andere Chance haben, als ins Ausland zu gehen.

So wie Dimitris Makrystathis. Der 28-Jährige hat ein Ingenieursstudium an der Universität Patras abgeschlossen und überlegt, für einen Master nach Deutschland oder Großbritannien zu gehen. "In jeder griechischen Universität gibt es finanzielle Probleme", sagt er. Es fehle nicht nur an Professoren, auch Bücher seien veraltet und wichtige Software würde nicht erneuert. Makrystathis, der sich in der Hochschulpolitik engagiert, möchte nicht, dass weniger junge Menschen an den Universitäten studieren. Damit sei das größte Problem, die Unterfinanzierung der Bildungsinstitute, nicht gelöst. Im schlechtesten Fall würde sich die Finanzlage zuspitzen. Denn die staatliche Förderung der Universitäten hängt von den aktiven Studenten ab. Weniger Studenten, das bedeutet auch weniger Fördergelder.

Eine Generation geht verloren

Dass der Brain Drain auch die akademischen Fachkräfte betrifft, zeigt sich an Gikkas Magiorkinis. Der Doktorand verließ sein Land im Jahr 2010, um an der Oxford-Universität in Großbritannien zu lehren und forschen. Der Virenforscher wäre auch an der Athener Universität geblieben, doch wirklich geworben habe keiner um ihn. Zwar wurde ihm eine Lehrstelle angeboten, doch der gesamte Bewerbungsprozess dauerte vier Jahre. Als die Zusage kam, saß Magiorkinis schon längst in Oxford und verdiente gut. "Ich würde gern die griechischen Universitäten unterstützen", sagt der 38-Jährige. Doch ihm seien nur Steine in den Weg gelegt worden. Er bot den Rektoren sogar an, für ein geringes Gehalt gleichzeitig in Oxford und Athen zu unterrichten. Doch auf solche Angebote seien die Universitäten nicht eingestellt. Was in anderen Ländern völlig normal ist, wäre in Griechenland eine Ausnahmesituation gewesen. In Oxford kann er nun in den neuesten Forschungslaboren arbeiten. Zurückkommen würde er nur, wenn sich die Verwaltung in Griechenland grundlegend verändere.

Schlimmer träfe eine Begrenzung der Studienzahl nur noch die Griechen, die sich kein Studium im Ausland leisten können. Denn wenn weniger Studenten zugelassen werden, verringert sich auch die Chance der Abiturienten, einen Studienplatz im Heimatort zu bekommen. Ein Umzug in eine entferntere Stadt oder auf eine andere Insel können sich viele griechische Familien nicht leisten. Seit der Finanzkrise leben viele Studenten wieder bei ihren Eltern, weil eine eigene Wohnung zu teuer wäre. Ein großer Teil der Generation droht, verloren zu gehen und ungelernt in Griechenland festzusitzen.

Schon jetzt hat Griechenland die höchste Rate an jungen Menschen, die weder studieren noch arbeiten. Die ökonomischen Folgen von Abwanderung und fehlender Ausbildung sehen Forscher als immens an. Abgesehen davon, dass die Gefahr besteht, in wirtschaftlich besseren Zeiten keinen Nachwuchs zu haben, gehen beispielsweise auch Steuern und Investitionen verloren. Auch die Chance auf eine bessere Qualität der Lehre verringert sich, wenn Gebildete das Land verlassen. Damit ist auch die wirtschaftliche Stabilität bedroht.

"Ich glaube, es gibt keinen Plan"

Die Zukunft der Universitäten ist ungewiss. Experten schätzen, dass sie sich ohne eine komplette Umstrukturierung nicht werden erholen können. Immer wieder wurde von verschiedenen Stellen gefordert, Studiengebühren oder Spenden einzuführen. Dies verbietet aber die Verfassung. "Wir wollten nie an unseren Studenten verdienen", sagt der Soziologie-Professor Sokratis. Nun nütze es aber sowieso nichts mehr. Die meisten Familien könnten sich keine Gebühren leisten. Die einzige Geldquelle, auf die sich die Bildungseinrichtungen stützen können, ist der bankrotte Staat. Und der zahlt nicht mehr. Sokratis hat resigniert: "Ich glaube, es gibt keinen Plan, um unsere Hochschulen zu retten."

"Ich schäme mich für mein Land", sagt Kelly Fanarioti. Sie hat den Abschluss in Kommunikation, Medien und Kultur an der Panteion Universität in Athen gemacht. Genau wie jeder zweite Jugendliche in Griechenland ist sie arbeitslos. "Jeden Tag raubt uns die griechische Regierung weitere Chancen", sagt sie über die wirtschaftliche Situation für junge Absolventen. Auch Fanarioti überlegt, ins Ausland zu gehen.

Sokratis würde ihr dazu raten. Er selbst hat zwei Töchter, die in Großbritannien studieren und arbeiten. Dort sind sie erfolgreich, in Griechenland wären sie arbeitslos.

Stefanie Diemand - Zeit Online

Λιγότεροι φοιτητές, καλύτερα πανεπιστήμια;

2017-02-16T18:48:00.002+02:00

Η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στη σύγχρονη Ελλάδα. Έτσι, σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει να κάνουν μεταρρυθμίσεις και να αλλάξουν τη διαδικασία εισδοχής στα πανεπιστήμια και τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ). Η προσπάθεια των μαθητών να επιτύχουν στις εισαγωγικές εξετάσεις ξεκινά στα 15 τους έτη, με την έναρξη του Λυκείου. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών παρακολουθεί φροντιστήρια, τα οποία έχουν σημαντικό κοινωνικό αντίκτυπο ειδικά την εποχή της οικονομικής κρίσης αφού ενισχύουν την “παραοικονομία” και την “παραπαιδεία”, επιβαρύνουν οικονομικά τις οικογένειες και ενισχύουν τις κοινωνικές, οικονομικές και μαθησιακές ανισότητες ανάμεσα στους μαθητές. Οι πλουσιότεροι μαθητές μπορούν να παρακολουθούν περισσότερα και καλύτερης ποιότητας μαθήματα, ενώ πολλοί χαμηλόμισθοι μαθητές με δυσκολία έχουν αυτό το προνόμιο. Εν τέλει όλη η εκπαιδευτική διαδικασία στο Λύκειο περιστρέφεται γύρω από τις εισαγωγικές εξετάσεις, υποβαθμίζοντας το επίπεδο των περισσότερων μαθημάτων και των γενικών γνώσεων των μαθητών.

Στην Ελλάδα παρατηρούμε και το εξής παράδοξο: το Υπουργείο Παιδείας καθορίζει τόσο τον τρόπο, όσο και τον αριθμό των εισακτέων, περιορίζοντας το ρόλο των πανεπιστημίων. Έτσι, παρατηρούμε σχεδόν κάθε χρόνο να αλλάζουν τα δευτερεύοντα κριτήρια εισαγωγής, όπως η εισαγωγή φοιτητών εκτός εξετάσεων. Τα τελευταία χρόνια, οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων ζητούν επιτακτικά να υπάρξει δραστική μείωση του αριθμού των εισακτέων φοιτητών. Το αίτημά τους έχει κάποια βάση, αν και δεν αποτελεί το βασικό πρόβλημα των ελληνικών πανεπιστημίων. Το 2011 έγιναν μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στα πανεπιστήμια που αφορούσαν διάφορα θέματα, όπως την αλλαγή του τρόπου διοίκησης, την εκπροσώπηση των φοιτητών στα διοικητικά όργανα, τη διαγραφή ανενεργών φοιτητών, το άσυλο κλπ. Οι αλλαγές, παρόλο που υπόσχονταν καλύτερη ποιότητα πανεπιστημίων, ήταν στην πράξη επιφανειακές, αφού τα μεγαλύτερα προβλήματα των πανεπιστημίων έμειναν άλυτα. Αυτά είναι κυρίως η υποχρηματοδότηση, η μεγάλη αναλογία φοιτητών-καθηγητών, η οποία σε μερικά πανεπιστήμια ξεπερνά το 50 και σε πολλά ΤΕΙ το 100, καθώς επίσης και η ουσιαστικά ανύπαρκτη αξιολόγηση των καθηγητών και του προγράμματος σπουδών.

Η ενδεχόμενη μείωση του αριθμού των εισακτέων αναμένεται να επηρεάσει με διάφορους τρόπους. Καταρχάς, το θετικό είναι η καλύτερη αναλογία φοιτητών-καθηγητών. Οι σχολές θα έχουν μεγαλύτερη ευελιξία στη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών και θα κάνουν καλύτερη διαχείριση των φοιτητών. Επίσης, οι φοιτητές θα επιλέγουν πιο στοχευμένα τη σχολή που τους ενδιαφέρει. Τα αρνητικά είναι όμως πολλά περισσότερα! Ο αριθμός των φοιτητών είναι ένα από τα κυριότερα κριτήρια των κρατικών χρηματοδοτήσεων κι έτσι η υποχρηματοδότηση θα συνεχίσει να υπάρχει. Πολλοί νέοι που θα μείνουν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα αναγκαστούν να σπουδάσουν στο εξωτερικό με όλα τα επακόλουθα που αυτό μπορεί να έχει, όπως το brain drain, διαρροή ανθρώπινου και οικονομικού κεφαλαίου κλπ. Πολλοί (κυρίως όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα) δεν θα καταφέρουν να σπουδάσουν καθόλου! Όλα αυτά σε μια εποχή που η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό νεανικής ανεργίας στην Ευρώπη και μεγάλο αριθμό από ΝΕΕΤs (νέοι εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης).

Τα τελευταία χρόνια, κυρίως εξαιτίας της κρίσης, πολλοί μελλοντικοί φοιτητές επιλέγουν το πανεπιστήμιό τους με βάση τον τόπο διαμονής τους και όχι με κύριο κριτήριο το πεδίο σπουδών. Αυτό, πέρα από δυσαρεστημένους φοιτητές που ζουν με τους γονείς τους για λόγους οικονομίας, καθυστερεί την ομαλή ένταξή τους στην αυτονομία, ενώ επηρεάζει ιδιαίτερα αρνητικά τα περιφερειακά εκπαιδευτικά ιδρύματα, αφού οι περισσότεροι μαθητές επιλέγουν τα πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια παραμένουν σχετικά αξιόπιστα και έχουν καλή φήμη παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Αυτό οφείλεται τόσο στο (κατά πλειοψηφία) άρτια καταρτισμένο προσωπικό που έχουν, όσο και στο καλό επίπεδο των φοιτητών. Παρόλα αυτά, πολλοί νέοι, ψάχνουν διεξόδους για σπουδές στο εξωτερικό. Ο κύριος λόγος είναι η εύρεση εργασίας στο εξωτερικό με καλύτερη αμοιβή και οι καλύτερες συνθήκες ζωής. Δυστυχώς, η μη τυπική μάθηση δεν τυγχάνει καμιας ουσιαστικής αναγνώρισης και δεν είναι ως τώρα ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στον πληθυσμό, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι φορείς της κοινωνίας των πολιτών.

Συνοψίζοντας, πιστεύω πως δεν είναι σημαντικός μόνο ο αριθμός των εισακτέων, αλλά και τα κριτήρια εισαγωγής. Για να επέλθει ουσιαστική και ποιοτική αλλαγή θα πρέπει να υπάρξει ειλικρινής, γόνιμος και παραγωγικός διάλογος ανάμεσα σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, το Υπουργείο, τα πανεπιστήμια και την κοινωνία στο σύνολό της. Θα πρέπει να υπάρξουν καλά οργανωμένες (διαρθρωμένες) μακροπρόθεσμες πολιτικές που θα καταφέρουν να εντάξουν ομαλά και με καλούς όρους τους νέους στην αγορά εργασίας, όταν αυτοί δεν καταφέρνουν να εισέλθουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τάσεις της νεανικής ανεργίας

2017-02-02T15:25:00.000+02:00

Η νεανική ανεργία αυξάνεται διαρκώς και θα φτάσει το 13,1% μέσα στο 2017 παγκοσμίως. 71 εκατομμύρια νέοι (15-24 ετών) είναι άνεργοι. Το 37,7% των νέων στις αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες ζουν με λιγότερα από $3,1/ημέρα. Είναι αυτά τα ανησυχητικά στοιχεία υπερβολικά ή εκτός πραγματικότητας; Δυστυχώς όχι! Πρόκειται για τα κύρια συμπεράσματα της έκθεσης “World Employment and Social Outlook 2016: Trends for Youth” που παρουσίασε η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας και παρέχει επικαιροποιημένα στοιχεία για την παγκόσμια και περιφερειακή ανεργία των νέων. Εξετάζει επίσης τα ποσοστά φτώχειας των εργαζομένων, τις ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας τόσο στις αναπτυγμένες, όσο και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, καθώς και τις ανισότητες μεταξύ των φύλων και τις τάσεις της μετανάστευσης των νέων.

Η νεανική ανεργία αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια πιεστικό ζήτημα για τις κυβερνήσεις και τις κοινωνίες των ευρωπαϊκών κρατών, κυρίως αυτών του Νότου. Σε αυτές τις χώρες παρατηρούνται κάποια σημάδια ομαλοποίησης και αναμένεται η μείωση του ποσοστού ανεργίας. Πιο συγκεκριμένα, το ποσοστό ανεργίας των νέων στα 28 κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται να φτάσει εντός του 2017 στο 18,4% (από 19,2% το 2016 και 20,3% το 2015). Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των ανέργων νέων στην Ευρώπη αναμένεται να μειωθεί κατά μισό εκατομμύριο, από 4,7 εκατομμύρια το 2015 σε 4,2 εκατομμύρια το 2017.

Πέρα από τα καθαρά ποσοστά της ανεργίας, ένας σημαντικός παράγοντας που δεν αναλύεται συνήθως είναι πως οι νέοι υπερεκπροσωπούνται μεταξύ των ανέργων! Στην Ευρώπη, οι νέοι (15-24 ετών) αποτελούν το 10% του συνολικού εργατικού δυναμικού, ενώ ταυτόχρονα αντιπροσωπεύουν το 20% των ανέργων! Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πόσο πιο πιθανό είναι για τους νέους να βρεθούν στην ανεργία σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η αναλογία του ποσοστού ανεργίας των νέων σε σύγκριση με τους λοιπούς ενήλικες εκτιμάται σε 2,9 το 2016 σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι επιπτώσεις της μακροχρόνιας ανεργίας των νέων είναι γνωστές από αντίστοιχες έρευνες και κοινές στις περισσότερες περιοχές. Πιο σημαντικές είναι η υποβάθμιση των δεξιοτήτων, η δυσκολία απόκτησης εμπειρίας στην αγορά εργασίας, ειδικά μεταξύ των νέων που αναζητούν την πρώτη τους εργασία και η απογοήτευση που προκαλείται στους νέους. Αυτό μπορεί να έχει μακροχρόνιο αρνητικό αντίκτυπο για το μέλλον της απασχολησιμότητας και της βιοποριστικής ικανότητας των νέων, καθώς και στη συνολική παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη των κρατών.

Ένα φαινόμενο που παρατηρείται εντόνως τις τελευταίες δυο δεκαετίες στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η μετατόπιση του ηλικιακού εύρους στην κατανομή της φτώχειας. Οι νέοι βρίσκονται πλέον σε μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας από τους ηλικιωμένους! Για παράδειγμα, το 2014 το ποσοστό των νέων εργαζομένων στα 28 κράτη της Ε.Ε. που βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ήταν 12,9% σε σύγκριση με το 9,6% των ενηλίκων εργαζομένων ηλικίας 25-54 ετών. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί μεγάλη πρόκληση για την Ελλάδα, την Ισπανία και τη Ρουμανία, όπου το ποσοστό κινδύνου φτωχοποίησης για τους νέους εργαζόμενους υπερβαίνει το 20%! Όμως, ακόμη και όταν το γενικό ποσοστό των εργαζομένων που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας είναι σχετικά χαμηλό, όπως στη Δανία και τη Σουηδία, οι νέοι εργαζόμενοι ενδέχεται να διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο φτώχειας από ότι οι ενήλικες εργαζόμενοι.

Οι συνθήκες που επικρατούν στην αγορά εργασίας οδηγούν όλο και περισσότερους νέους στην ημιαπασχόληση. Ενώ υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι, σε πολλές χώρες, η μερική και προσωρινή απασχόληση μπορεί να χρησιμεύσει ως εφαλτήριο για την εύρεση πιο σταθερών και καλύτερα αμειβόμενων θέσεων εργασίας, εντούτοις υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι αυτό το είδος της εργασίας βελτιώνει τις πιθανότητες των νέων για τη μετάβαση στην πλήρη απασχόλησης αορίστου χρόνου, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ... Ο κύριος λόγος που οι νέοι στρέφονται σε αυτές τις μορφές εργασίας δεν είναι άλλος από την έλλειψη θέσων πλήρους ή μόνιμης απασχόλησης. Για παράδειγμα, το 2015 περισσότερο από το 1/3 των νέων εργαζομένων στα 28 κράτη της Ε.Ε. απασχολούνταν μερικώς επειδή δεν έβρισκαν μια θέση πλήρους απασχόλησης.

Η ακούσια (μη-εθελοντική) προσωρινή απασχόληση αντιπροσωπεύει το 60,5% των νέων εργαζομένων στην Ελλάδα, ενώ σε χώρες, όπως η Κύπρος, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Ισπανία, το ποσοστό ξεπερνά το 80%. Παράλληλα, το ποσοστό της ακούσιας μερικής απασχόλησης στο σύνολο της μερικής απασχόλησης είναι περίπου 60% στην Ελλάδα και την Ισπανία. Τα υψηλά ποσοστά της ακούσιας μερικής απασχόλησης είναι στενά συνδεδεμένα με το γεγονός ότι οι νέοι που απασχολούνται με αυτή τη μορφή απασχόλησης είναι πιο πιθανό να ζουν σε συνθήκες φτώχειας παρά το γεγονός ότι κατέχουν μια θέση εργασίας, όπως τονίστηκε προηγουμένως.

Όλες οι παραπάνω αντίξοες συνθήκες και δυσκολίες στην αγορά εργασίας, έχουν οδηγήσει σε αύξηση του ποσοστού των Ευρωπαίων νέων που επιθυμούν να μεταναστεύσουν με σκοπό την εύρεση καλύτερης εργασίας και συνθηκών ζωής εν γένει. Αυτό παρατηρείται έντονα στη χώρα μας με τις αυξανόμενες ροές νέων μεταναστών που κατά χιλιάδες εγκαταλείπουν τη χώρα τα τελευταία χρόνια προκαλώντας φόβο για brain drain τα επόμενα χρόνια.

Καθώς τα ποσοστά ανεργίας των νέων παραμένουν ιδιαίτερα υψηλά και η μετάβαση από την εκπαίδευση στην εργασία και την αυτονομία γίνεται όλο και πιο δύσκολη, ένα αυξανόμενο ποσοστό της νεολαίας εμπίπτουν στην κατηγορία των ΝΕΕΤs (νέοι εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης), με κίνδυνο να χάσουν τις δεξιότητές τους, να υποαπασχολούνται και να αποθαρρύνονται από τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.

Η ομαλή ένταξη των νέων στην αγορά εργασίας, την εκπαίδευση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων είναι όλα ζητήματα ζωτικής σημασίας για την υλοποίηση ενός ευήμερου, βιώσιμου και δίκαιου κοινωνικο-οικονομικού περιβάλλοντος σε όλο τον κόσμο. Οι νέοι αποτελούν ένα σημαντικότατο κομμάτι της κοινωνίας, αφού αντιπροσωπεύει περισσότερο από 18% του παγκόσμιου πληθυσμού, καθώς και περισσότερο από 15% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού. Κατά συνέπεια, η αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η νεολαία στην αγορά εργασίας και την κοινωνία γενικότερα είναι επιτακτική, όχι μόνο για την ευημερία των ίδιων των νέων μόνο, αλλά και για να εξασφαλιστεί η βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και η βελτίωση της κοινωνικής συνοχής σε όλο τον κόσμο. Οι νέοι αποτελούν την πιο σημαντική επένδυση της χώρας τους και τα ταλέντα, οι δεξιότητες και οι ικανότητές τους δεν θα πρέπει να παραμένουν αναξιοποίητες!

Πολιτικές για τη νεολαία κατά τη Μαλτέζικη Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2017-01-21T18:36:00.002+02:00

Με τον ερχομό του 2017, η Μάλτα ανέλαβε την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το επόμενο εξάμηνο. Κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αυτής περιόδου, η Προεδρία προεδρεύει των συνεδριάσεων σε κάθε επίπεδο του Συμβουλίου, συμβάλλοντας στην εξασφάλιση της συνέχειας των εργασιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της Μαλτέζικης Προεδρίας υπάρχει μια ατζέντα για τον τομέα της νεολαίας, η οποία θα κυριαρχήσει των εργασιών του Συμβουλίου. Αξίζει να τονιστεί πως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που η Μάλτα αναλαμβάνει αυτό το ρόλο, ενώ ταυτόχρονα ολοκληρώνεται ακόμα ένα τρίο Προεδριών (Ολλανδία-Σλοβακία-Μάλτα).

Η Μαλτέζικη Προεδρία προωθεί μια θετική ατζέντα και επιδιώκει να προωθήσει βιώσιμες λύσεις. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν έξι τομείς προτεραιότητας:

Μετανάστευση
Ενιαία αγορά
Ασφάλεια
Κοινωνική ένταξη
Ευρωπαϊκή γειτονία
Ναυτιλία

Στον τομέα της νεολαίας, η Μαλτέζικη Προεδρία θα επικεντρωθεί στο ρόλο του youth work στην υποστήριξη της ανάπτυξης των βασικών δεξιοτήτων των νέων, διευκολύνοντας την επιτυχή μετάβασή τους στην ενήλικη ζωή, την ιθαγένεια και την επαγγελματική ζωή, περιλαμβανομένων και εκείνων που κινδυνεύουν από περιθωριοποίηση, προκειμένου να εκπονήσει τα σχετικά συμπεράσματα του Συμβουλίου. Επιπλέον, η Μαλτέζικη Προεδρία σκοπεύει να ολοκληρώσει τον πέμπτο κύκλο του τρίο Δομημένου Διαλόγου στην ενεργοποίηση των νέων ανθρώπων να συμμετάσχουν σε μια ποικιλόμορφη, συνδεδεμένη και χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη, καθώς και να εργαστούν προς την κατεύθυνση του καθορισμού των προτεραιοτήτων για το επερχόμενο τρίο Προεδριών.

Η Μαλτέζικη Προεδρία χαιρετίζει, επίσης, την ενδιάμεση αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με τη “Στρατηγική της ΕΕ για τη Νεολαία (EU Youth Strategy)” και έχει ως στόχο να ανταποκριθεί σε αυτό με τη βοήθεια των συμπερασμάτων του Συμβουλίου. Χαιρετίζει επίσης την πρώτη φάση της νέας “Πρωτοβουλίας για τη Νεολαία (Youth Initiative)” της Επιτροπής και προτίθεται να υιοθετίσει τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με την πρωτοβουλία αυτή.

Βασική κατευθυντήρια αρχή της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της νεολαίας είναι η διασφάλιση του δικαιώματος των νέων να συμμετέχουν στην ανάπτυξη των πολιτικών που τους αφορούν. Προς την κατεύθυνση αυτή, έχει καθιερωθεί από το 2009 ο Δομημένος Διάλογος με τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας. Ο Δομημένος Διάλογος εφαρμόζεται σε 18-μηνους κύκλους και περιλαμβάνει διαβουλεύσεις σε όλα τα κράτη μέλη, στη βάση της γενικής προτεραιότητας που θέτει το κάθε τρίο προεδρίας. Με τη Μαλτέζικη Προεδρία ολοκληρώναι ο 5ος κύκλος του Δομημένου Διαλόγου. Τα συμπεράσματα της διαδικασίας του Δομημένου Διαλόγου θα διαμορφώσουν την ατζέντα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Νεολαίας. Σε αυτή θα συμμετέχουν εκπρόσωποι οργανώσεων νεολαίας και κυβερνητικοί παράγοντες προερχόμενοι από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, τις χώρες της Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών, καθώς και αρκετοί εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας και άλλων αρμόδιων φορέων.

Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες εποπτεύονται και καθοδηγούνται από το Συμβούλιο Παιδείας, Νεολαίας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο αυτό αποτελείται από τους υπουργούς Παιδείας, Νεολαίας, Πολιτισμού και Αθλητισμού και συνεδριάζει τρεις έως τέσσερις φορές το χρόνο και λαμβάνει υπόψη του τις συστάσεις που θα του υποβληθούν στα σχετικά ζητήματα.

Η Μαλτέζικη Προεδρία έρχεται σε μια πολύ κρίσιμη και κομβική περίοδο για όλη την Ευρώπη και τον δυτικό κόσμο. Τα ζητήματα της μετανάστευσης, της ασφάλειας και της γειτονίας είναι ιδιαίτερα σημαντικά και θα συνεχίσουν να μας απασχολούν. Η τρομοκρατία συνεχίζει να υπάρχει και να σπέρνει το φόβο σε πολλές χώρες της Ευρώπης, η ανεργία συνεχίζει να απειλεί την κοινωνική σταθερότητα και συνοχή, ιδίως στο νότο. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη αυτές τις προκλήσεις και να δράσουν αποφασιστικά υποστηρίζοντας τη νεολαία της ηπείρου. Ειδάλλως, οι εξελίξεις σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο θα είναι δυσάρεστες και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα δεχθεί ανεπανόρθωτα πλήγματα...

2017: Έτος εξελίξεων

2017-01-08T21:19:00.001+02:00

Το 2016 ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά σε παγκόσμιο επίπεδο. Η τρομοκρατία εξαπλώθηκε σε περισσότερες χώρες τις Ευρώπης με μεγάλα χτυπήματα και νέους τρόπους δράσης (Νίκαια, Βρυξέλλες, Βερολίνο), το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η προσφυγική κρίση συνεχίστηκε αμείωτη.

Όλα, όμως, αυτά τα προβλήματα θα συνεχίσουν να μας απασχολούν και το 2017! Οι βίαιες συγκρούσεις στη Συρία συνεχίζονται, ενώ η εκεχειρία που έχει τεθεί σε ισχύ σε μεγάλο μέρος της συριακής επικράτειας μπορεί να “σπάσει” σε ελάχιστο χρόνο. Οι δυνάμεις του Bashar al-Assad δείχνουν να ελέγχουν την κατάσταση πλέον, όμως όλα είναι ρευστά, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την ανάμιξη Ρωσίας και Τουρκίας στο εσωτερικό της Συρίας. Οι ρωσοτουρκικές σχέσεις δοκιμάζονται εντόνως και παρά τις δυο ευθείες προκλήσεις από τουρκικής πλευράς (κατάρριψη ρωσικού Sukhoi Su-24M και δολοφονία Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα) η Ρωσία φαίνεται να μην είναι διατεθειμένη να διαταράξει τη συνεργασία μεταξύ των δυο χωρών με κάποια επιθετική ή πολεμική ενέργεια, αλλά να προωθήσει την εδραίωσή της στη Συρία και τη στήριξη στον Assad με ταυτόχρονη οπισθοχώρηση των τουρκικών αιτημάτων για εδαφική επέκταση σε Συρία και Ιράκ.

Η Τουρκία αποτελεί μεγάλο ερωτηματικό για το νέο έτος. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του καλοκαιριού και με τις “εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων” του Recep Tayyip Erdoğan σε στρατό, δημόσιο και δικαιοσύνη να συνεχίζονται, το συνταγματικό δημοψήφισμα την άνοιξη έρχεται για να πολώσει περισσότερο την ήδη τεταμένη κατάσταση στη χώρα που βάλλεται από συνεχόμενα τρομοκρατικά χτυπήματα. Οι πολίτες θα κληθούν να αποφασίσουν για την τροποποίηση 18 άρθρων του τουρκικού Συντάγματος. Οι πιο σημαντικές τροποποιήσεις περιλαμβάνουν την αλλαγή του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία, την αύξηση του αριθμού των κοινοβουλευτικών εδρών από 550 σε 600 και τις μεταρρυθμίσεις στο Ανώτατο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων. Υπέρ του δημοψηφίσματος έχει ταχθεί (πέρα από το κυβερνόν ΑΚΡ) το εθνικιστικό ΜΗΡ, ενώ αντίθετα είναι το κεμαλικό CHP και το φιλοκουρδικό HDP. Δεν είναι λίγοι, άλλωστε, αυτοί που υποστηρίζουν πως οι μαζικές διώξεις στην Τουρκία έχουν ως κύριο στόχο να αποδεκατιστεί η αντιπολίτευση και να επικρατήσει εν τέλει το θέλημα το Erdoğan. Το 2010 στο προηγούμενο δημοψήφισμα, τα πράγματα ήταν απλά για τον Τούρκο Πρόεδρο, αφού το 58% των πολιτών ενέκριναν τις μεταρρυθμίσεις του. Σήμερα, επτά χρόνια μετά, πολλά έχουν αλλάξει στην τουρκική κοινωνία και οι έως τώρα σφυγμομετρήσεις δεν δίνουν ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Ενδεικτική είναι και η αποστασιοποίηση πολλών πρώην συνεργατών του Erdoğan που αποσύρθηκαν ακούσια ή εκούσια από την πολιτική σκηνή και τον ενεργό ρόλο σε αυτήν, κατηγορώντας των Erdoğan για ολοκληρωτισμό και αυταρχισμό.

Οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι άμεσα συνυφασμένες με το προσφυγικό και τη διαχείρισή του. Η Τουρκία αποτελεί μια από τις χώρες που φιλοξενούν τους περισσότερους πρόσφυγες (περίπου 2,5 εκατομμύρια), αλλά παράλληλα και “πέρασμα” στην Ευρώπη, μέσω της Ελλάδας φυσικά. Οι ροές προσφύγων δύσκολα θα ανακοπούν αν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή σκηνικού στις εμπόλεμες περιοχές της Συρίας και άλλων χωρών, καθώς και αν δεν υπάρξει ολοκληρωμένη και ουσιαστική παρέμβαση των ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών στη διαχείριση και ασφαλή μετεγκατάσταση των προσφύγων.

Η τρομοκρατία είναι άλλο ένα σημαντικό κεφάλαιο που θα συνεχίσει να μας απασχολεί. Πλέον έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας τα πολύνεκρα τρομοκρατικά χτυπήματα σε διάφορες πόλεις και χώρες. Οι τρομοκράτες βρίσκονται συνήθως ένα βήμα μπροστά αιφνιδιάζοντας τις αρχές και πραγματοποιώντας επιθέσεις με πρωτότυπους τρόπους (με φορτηγά, χρησιμοποιώντας παιδιά κτλ). Αυτό δεν σημαίνει πως έχουν εγκαταλείψει τις “παραδοσιακές” μεθόδους, όπως ένοπλες επιθέσεις, καμικάζι-αυτοκτονίας, παγιδευμένα αυτοκίνητα, αεροπειρατείες κλπ. Οι αρχές ασφαλείας σε όλο τον κόσμο δείχνουν ανίσχυρες να αντιμετωπίσουν τους φονταμενταλιστές που στο όνομα του ιερού πολέμου είναι έτοιμοι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν. Ειδικά οι αναφορές για ύπαρξη ισλαμιστικών τρομοκρατικών πυρήνων σε χώρες της δυτικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, δείχνουν πως ο κίνδυνος δεν είναι εισαγόμενος, αλλά προέρχεται εκ των έσω. Αυτό τον κάνει δυσκολότερα διαχειρίσιμο και αποτρέψιμο…

Η Ευρώπη το 2017 αναμένεται να αλλάξει ριζικά! Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι καταφανέστατη σχεδόν σε όλες τις χώρες και αναμένεται να αποτυπωθεί στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις των επόμενων μηνών. Στις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του φθινοπώρου, η Angela Merkel καλείται να αντιστρέψει το εναντίον της κλίμα που καλλιεργείται από δεξιότερα και αριστερότερα κόμματα και να αποτρέψει μεγαλύτερη άνοδο του AfD. Η επαναδραστηριοποίηση του Martin Schulz στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Γερμανίας αναμένεται να επιφέρει αλλαγές στη συνεργασία μεταξύ του συντηρητικού CDU και του σοσιαλιστικού SPD και η αλλαγή συμμαχιών-συνασπισμών δεν αποκλείεται. Εξίσου σημαντικές είναι και οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του Απριλίου. Σε αυτές αναμένεται να επικρατήσει ο François Fillon των κεντροδεξιών Ρεπουμπλικάνων στο δεύτερο γύρο απέναντι στην ακροδεξιά Marine Le Pen του Εθνικού Μετώπου, ενώ το σοσιαλιστικό PS δεν έχει εκλέξει ακόμα υποψήφιο.

Πέρα, όμως, από τις “υπερδυνάμεις” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκλογές θα έχουμε τον Μάρτιο και στην Ολλανδία, όπου το εθνικιστικό PVV του Geert Wilders προηγείται σημαντικά στις δημοσκοπήσεις! Στα γειτονικά Βαλκάνια, τον Απρίλιο θα έχουμε προεδρικές εκλογές στη Σερβία, τον Ιούνιο κοινοβουλευτικές εκλογές στην Αλβανία και το Νοέμβριο προεδρικές εκλογές στη Σλοβενία. Ανεξάρτητα από τα επιμέρους αποτελέσματα των εκλογών, σημαντικό θα είναι το επόμενο διάστημα για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση, αφού η διαδικασία ίσως προκαλέσει περαιτέρω τριγμούς ανάμεσα στα κράτη-μέλη και αποτελέσει έναυσμα για νέες αποχωρήσεις. Η πολιτική και κοινωνική αστάθεια στην Ιταλία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για τη συνοχή της Ένωσης.

Η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει πολλά σημαντικά ζητήματα. Η τρομοκρατία και το προσφυγικό αναφέρθηκαν ήδη. Εκκρεμούν όμως ακόμα τα ζητήματα της Ουκρανίας και της Κύπρου. Η de facto προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία δύσκολα θα αλλάξει και πλέον αναζητούνται διπλωματικές οδοί ώστε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία, όπου ακόμα μαίνονται μάχες. Από την άλλη, οι συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού βρίσκονται σε κομβικό σημείο και αναμένονται εξελίξεις παρ’ όλο που δύσκολα θα βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση ανάμεσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα και την Τουρκία.

Οι εξελίξεις που έρχονται είναι παγκόσμιες και δεν αφορούν μόνο την ευρωπαϊκή ήπειρο. Η ορκωμοσία του Donald Trump στις 20 Ιανουαρίου δεν θα σημάνει μόνο την αλλαγή εξουσίας στο Λευκό Οίκο, αλλά και την αλλαγή στρατηγικής των ΗΠΑ στην εξωτερική πολιτική, την αλλαγή στάσης και συσχετισμών σε διάφορα γεωπολιτικά ζητήματα. Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τείνουν να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση Ε.Ε.-ΗΠΑ, ιδίως μετά τις αναφορές για στενή συνεργασία του Trump με τον Vladimir Putin κατά τη διάρκεια των αμερικανικών εκλογών…

Όλα δείχνουν πως το 2017 θα είναι ένα “ενδιαφέρον” έτος με πολλές εξελίξεις σε διάφορα επίπεδα. Ένα έτος όπου πολλά από όσα έχουμε δεδομένα εδώ και χρόνια θα αλλάξουν. Ένα έτος όπου θα δοκιμαστούν οι αντοχές πολιτών, πολιτικών και δομών στην Ευρώπη, την Αμερική και τον κόσμο γενικότερα. Πολλοί αναλώνονται σε καταστροφολογία και δυσοίωνες προβλέψεις. Το γεγονός είναι πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το 2017 θα μείνει στην ιστορία…

Οι δημοφιλέστερες αναρτήσεις του 2016 στο makrystathis.blogspot.com

2017-01-01T02:24:00.000+02:00

Το 2017 μπήκε ήδη στις ζωές μας! Αποχαιρετήσαμε το 2016, μια χρονιά ιδιαίτερα δύσκολη και ιδιαίτερη σε όλα τα επίπεδα. Πολλά σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις έλαβαν τόπο και θα μας επηρεάσουν και το επόμενο διάστημα.

Από μεριάς μου κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε το makrystathis.blogspot.com να παραμείνει συνεπές στις εξελίξεις και αυτή τη χρονιά. Οι 14 αναρτήσεις κάλυψαν πολλά από τα τρέχοντα ζητήματα. Αρκετά γεγονότα, στιγμές και εκδηλώσεις σχολιάστηκαν και αναλύθηκαν λεπτομερώς. Και φέτος, λόγω της θεσμικής ενασχόλησής μου με τον τομέα της νεολαίας, οι περισσότερες αναρτήσεις αναφέρονταν άμεσα τους νέους τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης και τις εξελίξεις στις πολιτικές που τους αφορούν. Είναι ένας τομέας που δυστυχώς λίγοι ασχολούνται ενεργά στη χώρα μας και ακόμα λιγότεροι αρθρογραφούν.

Ακολουθούν οι πέντε πιο δημοφιλείς αναρτήσεις του makrystathis.blogspot.com για το 2016, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της Google:

1. Ολυμπιακοί Αγώνες Ανασφάλειας

2. Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2016

3. Πόσα χιλιόμετρα είναι τελικά ο Μαραθώνιος στην Ελλάδα;

4. Reviving youth engagement in Greece

5. 11 ιδέες για την αξιοποίηση των δεξιοτήτων της επόμενης γενιάς ηγετών

Κάνοντας κλικ πάνω σε κάθε τίτλο, μπορείτε να μεταφερθείτε στην αντίστοιχη ανάρτηση. Καλή χρονιά και καλή ανάγνωση!

Η κατάσταση δεν είναι καθόλου ευοίωνη

2016-11-07T00:30:00.000+02:00

Το Youthnet Hellas είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση, με εθελοντές σε όλη την Ελλάδα, η οποία έχει βραβευτεί πολλαπλά για τις δραστηριότητές της. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ότι αποτελεί την πρώτη ελληνική οργάνωση γενικά, η οποία δημοσίευσε Αναφορά για την Νεολαία της Ελλάδας. Μιλήσαμε με τον Δημήτρη Μακρυστάθη, τον πρόεδρο του Youthnet Hellas -μεταξύ άλλων και για τις προοπτικές των ελληνογερμανικών ανταλλαγών.

Κύριε Μακρυστάθη, πείτε μας λίγα λόγια για την οργάνωση και

τις δράσεις του Youthnet Hellas.

Δημήτρης Μακρυστάθης: Το Youthnet Hellas είναι ένας Μη Κυβερνητικός, Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός που επιζητά την ενεργό συμμετοχή των Νέων σε τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο μέσω δράσεων και παρεμβάσεων. Στόχος του είναι η δικτύωση των Νέων με βάση θεματικές πρωτοβουλίες και η παρακολούθηση της υλοποίησης των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Πολιτικών για τους Νέους στην Ελλάδα. Τα τελευταία 5 χρόνια περισσότεροι από 600 νέοι απ’ όλη την Ελλάδα συμμετείχαν μέσω του Youthnet Hellas σε περισσότερα από 180 επιδοτούμενα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αυτό τους έδωσε την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε συλλογικές δράσεις, να αποκτήσουν εμπειρία σε θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και να συμβάλλουν δυναμικά στη διαμόρφωση μια υγιούς πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Το έργο του Youthnet Hellas έχει αναγνωρισθεί και βραβευτεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κυριότερη διάκρισή μας αποτελεί το Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη 2013 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το οποίο αναγνωρίστηκαν η καινοτόμος δουλειά για τη συγγραφή της “Ετήσιας Αναφοράς για τον Τομέα της Νεολαίας στην Ελλάδα” τα τελευταία χρόνια, καθώς και η σημαντική προσπάθεια για την προώθηση της κινητικότητας των νέων στις χώρες της Ευρώπης. Επίσης, το project με τίτλο “Training for Developing Youth Reporting Capacities (You.Re.Ca.)” βραβεύθηκε με την πιστοποίηση ποιότητας και αριστείας από την UNESCO κατά τη διάρκεια του 8ου Φόρουμ Νεολαίας που έγινε στο Παρίσι.

Περί τίνος πρόκειται στο project αυτό;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Από τις 1532 προτάσεις που κατατέθηκαν από όλο τον κόσμο, η πρόταση του Youthnet Hellas ήταν στις 15 που βραβεύθηκαν από όλο τον κόσμο και στις 3 από τη γεωγραφική περιοχή Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής. Η πρότασή μας εστιάζει στην εκπαίδευση νέων που ηγούνται νεανικών οργανώσεων ή ΜΚΟ, ώστε να αποκτήσουν δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν να συντάξουν τις Εθνικές τους Αναφορές Νεολαίας. Tον Ιούλιο του 2015, 50 νέοι από 41 χώρες εκπαιδεύτηκαν πάνω στο youth policy reporting με απώτερο σκοπό τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η νεολαία και την πιο ενεργή συμμετοχή των νέων στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων. Πεπειραμένοι εκπαιδευτές του Youthnet Hellas μετέφεραν την τεχνογνωσία που έχουμε αποκτήσει αυτά τα χρόνια από την έρευνα και τη συγγραφή της ετήσιας Αναφοράς σε νέους από διάφορες χώρες με σκοπό την ανάπτυξη αντίστοιχων καινοτόμων πρωτοβουλιών στις χώρες τους.

Είχατε στο παρελθόν συνεργασία με γερμανικές οργανώσεις; Ποιες ήταν οι εμπειρίες σας;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Το Youthnet Hellas έχει συνεχή συνεργασία με γερμανικές οργανώσεις και φορείς τα τελευταία χρόνια και υπάρχει έντονο και αδιατάραχο ενδιαφέρον κι από τις δυο πλευρές για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων των δύο χωρών και στενότερη συνεργασία στον τομέα της νεολαίας. Οι μέχρι τώρα εμπειρίες μας είναι εξαιρετικές και ευελπιστούμε να παραμείνουν έτσι και να τονωθούν στο μέλλον. Ενδεικτικά, πρόσφατα υλοποιήσαμε στην Αθήνα ένα ελληνογερμανικό σεμινάριο σε συνεργασία με το Ίδρυμα Friedrich-Ebert και την οργάνωση aktuelles forum e.V. και τώρα οργανώνουμε ένα νέο πρόγραμμα ανταλλαγής νέων σε συνεργασία με τον φορέα Sächsische Jugendstiftung που έχει ήδη χρηματοδοτηθεί και θα υλοποιηθεί τον Οκτώβριο στη Λάρισα.

Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε γερμανικούς φορείς που ενδιαφέρονται για μια συνεργασία με την Ελλάδα;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι πολλές ελληνικές οργανώσεις, και μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε σίγουρα για τη δική μας οργάνωση, είναι πάντα ανοιχτές στη συνεργασία με γερμανικούς φορείς κυρίως τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που η κοινωνική και οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη έχει επηρεάσει τις σχέσεις των δύο χωρών. Τα δεκάδες κοινά ελληνογερμανικά projects που υλοποιούνται αυτή την εποχή αποτελούν, άλλωστε, απόδειξη της συστηματικής και αποτελεσματικής συνεργασίας που υπάρχει ανάμεσά μας. Οι γερμανικοί φορείς μπορούν να αναζητήσουν αξιόπιστες ελληνικές ΜΚΟ, αναζητώντας και τις προηγούμενες συνεργασίες των οργανώσεων, και να καταθέσουν τις προτάσεις τους στην Ελλάδα ή τη Γερμανία.

Μια από τις εξαίρετες δραστηριότητες του Youthnet αποτελεί και η σύνταξη της εκτενούς Ετήσιας Αναφοράς για το Τομέα της Νεολαίας. Ποιος γράφει, σε ποιον απευθύνεται η αναφορά και ποιος τελικά την διαβάζει; Ποιο ήταν το feedback μέχρι στιγμής?

Δημήτρης Μακρυστάθης: Σε πείσμα των δύσκολων καιρών και με μεγάλη όρεξη μια ομάδα νέων εθελοντών από όλη την Ελλάδα ανέλαβε την πρωτοβουλία της εκπόνησης μιας μελέτης, της Ετήσιας Αναφοράς για τον Τομέα της Νεολαίας για το 2009. Η συγκεκριμένη μελέτη έχει ξεχωριστή σημασία, καθώς πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά από ανεξάρτητο φορέα στην Ελλάδα. Η δραστηριοποίηση των νέων σε κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους, η νομοθεσία που τους αφορά, οι εκπαιδευτικές δομές, οι σύγχρονοι τρόποι πληροφόρησης, τα προγράμματα (εγχώρια και ευρωπαϊκά), στα οποία έχουν πρόσβαση, καθώς και οι πηγές χρηματοδότησής τους ήταν μερικά από τα ζητήματα που πραγματεύεται η πανελλαδική αυτή αναφορά που φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως θεσμός στο χώρο των ΜΚΟ Νεολαίας. Η πρωτοβουλία αυτή συνεχίζεται έως σήμερα με μεγάλη επιτυχία! Όλες οι Αναφορές βρίσκονται ήδη σε Βιβλιοθήκες ΑΕΙ και ΤΕΙ όλης της χώρας και είναι διαθέσιμες δωρεάν στο κοινό, είτε για ερευνητικούς σκοπούς, είτε για απλή προσωπική ενημέρωση των ενδιαφερόμενων νέων.

Και για πότε σκοπεύεται η δημοσίευση της νέας Αναφοράς;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Ευελπιστούμε στο τέλος του 2015 να είναι διαθέσιμη η νέα έκδοση της Αναφοράς μας. Για εμάς έχει ιδιαίτερη αξία η ποιότητα του υλικού και δουλεύουμε πολύ στην τεκμηρίωση των στοιχείων και την όσο το δυνατόν πιο αποδοτική παρουσίαση των δεδομένων.

Πριν λίγο καιρό αναφέρατε ότι η κατάσταση στην Ελλάδα, ότι αφορά στο τομέα της Νεολαίας, είναι κάπως χάλια αυτή τη στιγμή. Πως μπορούμε να τη φανταστούμε;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Δυστυχώς η κατάσταση δεν είναι καθόλου ευοίωνη για τους νέους στην Ελλάδα. Η νεανική ανεργία είναι σταθερά πάνω από 50% και πολλοί νέοι (οι περισσότεροι με αξιόλογα προσόντα) αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό. Από την άλλη, οι κρατικές δομές ενίσχυσης της νεολαίας είναι σχεδόν ανύπαρκτες και υπολειτουργούν λόγω της υποχρηματοδότησής τους ή της κακής διάρθρωσης. Όλα αυτά κάνουν την πλειοψηφία των νέων απαισιόδοξους για το μέλλον και συμβάλλουν στην όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων, όπως η άνοδος του εξτρεμισμού κτλ.

Τον Ιούνιο λάβατε μέρος ως εκπρόσωπος της Youthnet στη συνάντηση με τους γερμανικούς παράγοντες στα πλαίσια της προετοιμασίας του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Τι πρoσέφερε η συνάντηση αυτή στο Youthnet και σε μελλοντικές τις δραστηριότητες;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Η συνάντηση με τους γερμανικούς φορείς ήταν ιδιαίτερα σημαντική για εμάς. Δυστυχώς λόγω του πιεσμένου προγράμματος και του περιορισμένου χρόνου δεν είχαμε τη δυνατότητα να αναπτύξουμε πλήρως το “όραμά” μας για το νέο αυτό Ίδρυμα. Είχαμε όμως τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε απόψεις με τους Γερμανούς παράγοντες, να συζητήσουμε θέματα κοινού ενδιαφέροντος και να σχεδιάσουμε μελλοντικές δράσεις από κοινού με τους γερμανικούς φορείς. Μας δόθηκε επίσης η ευκαιρία να παρουσιάσουμε την εικόνα της ελληνικής νεολαίας στην εποχή της κρίσης, αλλά και να λάβουμε χρήσιμη τεχνογνωσία για τομείς και δράσεις που μας ενδιαφέρουν. Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε ουσιαστικά χρήσιμη ανταλλαγή και ευελπιστούμε να επαναληφθεί σύντομα.

Και τέλος: Πως “ονειρεύεστε” ένα τέτοιο Ίδρυμα Νεολαίας;

Δημήτρης Μακρυστάθης: Γνωρίζουμε τις δυσκολίες που υπάρχουν στην υλοποίηση του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Ελπίζουμε όμως πως τελικά θα υπάρξει πρόοδος και θα γίνει σύντομα πράξη. Πιστεύουμε πως ο θεσμός αυτός θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στους φορείς νεολαίας τόσο της Ελλάδας, όσο και της Γερμανίας, ώστε να αναπτύξουν περισσότερες κοινές δράσεις και να έρθουν πιο κοντά. Η διμερής συνεργασία των χωρών μας είναι ιδιαίτερα σημαντική αυτή την περίοδο που οι νέοι δοκιμάζονται διαρκώς. Το Ίδρυμα αυτό θα πρέπει να αποτελέσει “κόμβο” και “συνδετικό κρίκο” ανάμεσα στην κοινωνία των πολιτών της Ελλάδας και της Γερμανίας, να τους στηρίζει και να ενισχύει τις πρωτοβουλίες τους έμπρακτα!

Ευχαριστούμε πολύ!

Natali Petala-Weber - IJAB

How can young people wield more power around the world?

2016-09-05T00:20:00.000+03:00

It’s not uncommon to hear politicians, political scientists and even activists talk about the need to “empower the youth”. Everyone calls youth to take a leading role in society, politics, economy and ultimately lead to a comprehensive change and development in every sector of human activity. But how can young people achieve it? What will motivate or provide them with guidelines?

On the occasion of the International Youth Day (August 12), the British newspaper “The Guardian” organised on August 11 a discussion entitled “How can young people wield more power around the world?”. The panel consisted of 10 young leaders from around the world, experts in participation and social engagement of young people. I had the luck and honour to be a member of this ambitious group and to contribute with my views and ideas in the public debate!

The discussion raised several issues, such as development, security, the fight against gender inequality etc. having always in mind the empowerment of youth. The primary question is how can we better leverage young people's skills and make them leaders of development. First of all, it is of high importance that young people are active and engaged in decision-making mechanisms at every level (local, national, international). When young people feel that their voices are being heard, then they can reach their full potential. We also need sustainable youth policies that in many countries do not exist or exist in a very abstract form. A good example of best practice on how young people can take decisions together with governments is the Council of Europe co-management system. Representatives from youth NGOs sit down in committees with government officials who together then work out the priorities for the youth sector and make recommendations for future budgets and programmes. It is a great challenge and still faces many difficulties, but works well for most of the cases.

A problem that many face or detect is the gap between young and older activists. Often they are not taken seriously or are treated suspiciously and disparagingly. We all advocate for a cause and we put our efforts together to achieve our goals. We shouldn't highlight the age of the activists, but their important role and action. There should be an honest dialogue and discussion among them. They should clarify their roles and take the best out of everyone. For example, young people may have more passion for the common cause and be ready to start a demonstration or a street-activity, but older people might have links with some media (TV, newspapers etc) and promote their cause more effectively and to a bigger audience through these channels. Activists should use all of their capabilities and “weapons” in a very efficient way. We have no space for inside brawls in our movements.

Among others, young people should instigate change and be the drivers of innovation, economic growth and trade, not just participants. Young people should not only wait for opportunities from the governments or the other institutions. They should start creating their own opportunities! As we all know, they are already the drivers of innovation! They should take more risks on business and try to invest on their skills. Some of the most successful start-up companies are founded and run by young people (often below the age of 25). We should be confident on our knowledge, abilities and skills and try to channel this in every way to our community. This can even lead to economic growth and development.

To facilitate the clustering, the Guardian reported the 11 ideas for leveraging the skills of the next generation of leaders that emerged through the discussion:

Recognise we already have youth who are leaders in development
Make young people the solution not the problem
Get rid of youth side events
Involve young people in government consultations
Acknowledge that we’re not one homogeneous group
Create more economic opportunities
Encourage participation in civil society at a young age
Share knowledge and experience
Start your own initiative to hold leaders to account
Get everyone together to keep on top of youth priorities
Listen and act on what young people say

Unfortunately, young people especially in southern Europe nowadays do not trust politicians and politics. Most of them have given up with politics and don’t take an active role in society. We should build again a relationship of trust and mutual respect among youth and politicians. Young people should be the drivers of political change, be actively involved in every aspect of social life and be a crucial part of the decision-making mechanisms. We are not the future generation, but the present generation!

11 ιδέες για την αξιοποίηση των δεξιοτήτων της επόμενης γενιάς ηγετών

2016-09-03T02:52:00.000+03:00

Συχνά ακούμε για τη λεγόμενη “ενδυνάμωση της νεολαίας” είτε από πολιτικούς, είτε από επιστήμονες, είτε από τους ίδιους τους ακτιβιστές. Όλοι καλούν τη νεολαία να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στην κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία και εν τέλει να οδηγήσει στη συνολικότερη αλλαγή και πρόοδο σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριοποίησης. Πως όμως μπορούν οι νέοι να το καταφέρουν αυτό; Τι θα τους δώσει κίνητρο ή και κατευθυντήριες γραμμές;

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Νεολαίας (12 Αυγούστου), η βρετανική εφημερίδα “The Guardian” διοργάνωσε στις 11 Αυγούστου τη συζήτηση με τίτλο “How can young people wield more power around the world?”. Στο πάνελ συμμετείχαν 10 νέοι από όλο τον κόσμο με ειδίκευση στη συμμετοχή και κοινωνική ενεργοποίηση των νέων. Είχα την τύχη και την τιμή να συγκαταλέγομαι στη φιλόδοξη αυτή ομάδα και να συνεισφέρω με τις απόψεις και τις ιδέες μου στο δημόσιο διάλογο!

Στη συζήτηση τέθηκαν διάφορα θέματα, όπως η ανάπτυξη, η ασφάλεια, η καταπολέμηση της φυλετικής ανισότητας κλπ. έχοντας πάντα ως γνώμονα την ενδυνάμωση των νέων. Η πρωταρχική ερώτηση είναι πως θα καταφέρουμε να αντλήσουμε το μέγιστο από τους νέους, πως θα τους κάνουμε κοινωνούς και πρωτεργάτες της προσπάθειας για ανάπτυξη. Καταρχάς, για να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι δεξιότητές τους, θα πρέπει να τονίσουμε πως έχει μεγάλη σημασία οι νέοι να είναι ενεργοί και να συμμετέχουν στα θεσμικά όργανα και τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα (τοπικό, εθνικό, διεθνές). Όταν οι νέοι άνθρωποι αισθάνονται ότι οι φωνές τους ακούγονται, τότε μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές και ικανότητές τους! Χρειαζόμαστε επίσης βιώσιμες και μακροπρόθεσμες πολιτικές για τη νεολαία, που σε πολλές χώρες δεν υπάρχουν ή υπάρχουν σε μια πολύ ασαφή μορφή. Ένα καλό παράδειγμα βέλτιστης πρακτικής σχετικά με το πως οι νέοι μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις από κοινού με τις κυβερνήσεις είναι το co-management του Συμβουλίου της Ευρώπης. Οι εκπρόσωποι των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων νεολαίας μαζί με τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων κάθονται μαζί για να αναπτύξουν μια κοινή θέση σχετικά με τις προτεραιότητες, τους ετήσιους/πολυετείς στόχους και τα κυριότερα κονδύλια του προϋπολογισμού. Αποτελεί μεγάλη πρόκληση και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες, αλλά λειτουργεί ομαλά στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ένα πρόβλημα που πολλοί εντοπίζουν ή αντιμετωπίζουν είναι το χάσμα ανάμεσα στους νέους και τους ακτιβιστές μεγαλύτερης ηλικίας. Πολλές φορές δεν τους λαμβάνουν σοβαρά υπόψη ή τους αντιμετωπίζουν καχύποπτα και υποτιμητικά. Όλοι υποστηρίζουμε ένα σκοπό και βάζουμε τα δυνατά μας από κοινού για να επιτύχουμε τους στόχους μας. Δεν θα πρέπει να ασχολούμαστε με την ηλικία των ακτιβιστών, αλλά με το σημαντικό ρόλο και τη δράση τους. Θα πρέπει να υπάρχει ένας ειλικρινής διάλογος και συνεχής συζήτηση ανάμεσά τους. Θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τους ρόλους τους και να πάρουν το καλύτερο από τον καθένα. Για παράδειγμα, οι νέοι άνθρωποι μπορεί να έχουν περισσότερο πάθος για τον κοινό σκοπό και να είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν μια πορεία διαμαρτυρίας ή ένα street-activity, αλλά και οι ηλικιωμένοι μπορούν να έχουν διασυνδέσεις με ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τηλεόραση, εφημερίδες κλπ.) και να προωθήσουν το αίτημά τους πιο αποτελεσματικά και σε μεγαλύτερο κοινό μέσω αυτών των διαύλων. Οι ακτιβιστές θα πρέπει να χρησιμοποιούν όλες τις δυνατότητες και τα “όπλα” τους με πολύ αποτελεσματικό τρόπο, αφού δεν υπάρχει χώρος για εσωτερικές έριδες στα κινήματα.

Εκτός των άλλων, οι νέοι θα πρέπει να υποκινούν την αλλαγή και να είναι η κινητήρια δύναμη της καινοτομίας, της οικονομικής ανάπτυξης και του εμπορίου, όχι μόνο οι συμμετέχοντες. Οι νέοι δεν θα πρέπει μόνο να περιμένουν για ευκαιρίες από τις κυβερνήσεις ή τα άλλα θεσμικά όργανα. Θα πρέπει να αρχίσουν να δημιουργούν τις δικές τους ευκαιρίες! Οι νέοι, άλλωστε, είναι ήδη οι ηγέτες και υποκινητές της καινοτομίας! Θα πρέπει να παίρνουν περισσότερα ρίσκα στον επιχειρηματικό τομέα και να προσπαθούν να επενδύουν στις ικανότητές τους. Είναι γνωστό πως μερικές από τις πιο επιτυχημένες νεοφυείς επιχειρήσεις ιδρύθηκαν και λειτουργούν από νέους (συχνά κάτω των 25 ετών). Θα πρέπει, ως νέοι, να έχουμε αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις, τις ικανότητες και τις δεξιότητές μας και να προσπαθήσουμε να το μεταδώσουμε αυτό με κάθε τρόπο στην κοινωνία μας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην οικονομική ανάπτυξη και την ανάπτυξη εν τέλει.

Για να διευκολυνθεί η κατηγοριοποίηση, o Guardian κατέγραψε τις 11 ιδέες για την αξιοποίηση των δεξιοτήτων της επόμενης γενιάς ηγετών που προέκυψαν μέσα από τη συζήτηση:

Αναγνωρίστε πως έχουμε ήδη νέους που είναι ηγέτες στην ανάπτυξη
Κάντε τους νέους τη λύση, όχι το πρόβλημα
Απαλλαγείτε από τις παράλληλες εκδηλώσεις για τη νεολαία
Εντάξτε τους νέους στις κυβερνητικές διαβουλεύσεις
Αναγνωρίστε ότι δεν είμαστε μια ομοιογενής ομάδα
Δημιουργήστε περισσότερες οικονομικές ευκαιρίες
Ενθαρρύνετε τη συμμετοχή στην κοινωνία των πολιτών σε νεαρή ηλικία
Μοιραστείτε τη γνώση και την εμπειρία
Ξεκινήστε τη δική σας πρωτοβουλία για να κάνετε τους ηγέτες να λογοδοτούν
Συγκεντρωθείτε όλοι μαζί για να διατηρηθείτε στην κορυφή των προτεραιοτήτων της νεολαίας
Ακούστε και ενεργείστε πάνω σε αυτά που λένε οι νέοι

Δυστυχώς, οι νέοι κυρίως στη νότια Ευρώπη σήμερα δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς και την πολιτική. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν παραιτηθεί από την πολιτική και δεν αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο στην κοινωνία. Πρέπει να οικοδομήσουμε πάλι μια σχέση εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των νέων και των πολιτικών. Οι νέοι πρέπει να είναι οι οδηγοί της πολιτικής αλλαγής, να συμμετέχουν ενεργά σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής και να είναι ένα καίριο μέρος των μηχανισμών λήψης αποφάσεων. Άλλωστε, δεν είμαστε η μελλοντική γενιά, αλλά η σημερινή γενιά!

Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2016

2016-08-12T00:30:00.000+03:00

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999, η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα Νεολαίας. Η ημέρα αυτή παρέχει μια πολύ σημαντική ευκαιρία για να εισακουστούν σε ανώτερο επίπεδο οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι πολιτικές για τους νέους και οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας, τα πανεπιστήμια και οι λοιποί φορείς να συνεργάζονται στενά και αποτελεσματικά με τους νέους σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Χρησιμοποιείται ένα κεντρικό σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους να αναλάβουν ενεργό δράση. Το θέμα που έχει επιλεγεί φέτος είναι “Ο Δρόμος προς το 2030: Εξάλειψη της Φτώχειας κι Επίτευξη Βιώσιμης Κατανάλωσης και Παραγωγής”. Αποτελεί σίγουρα αναγνώριση της σημασίας των προσπαθειών της νεολαίας, της συνεργασίας και της συμμετοχής στην υλοποίηση της “Ατζέντας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030”. Πιο συγκεκριμένα, αναγνωρίζεται ο ρόλος των νέων ανθρώπων στην εξάλειψη της φτώχειας και την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης, μέσω της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής.

Η “Ατζέντα 2030” ή αλλιώς “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Sustainable Development Goals - SDGs)” είναι μία δέσμη στόχων που αφορά την μελλοντική διεθνή ανάπτυξη και αποτελείται από 17 στόχους και 169 συνδεόμενους σκοπούς. Θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 και ουσιαστικά αντικατέστησε τους “Στόχους Ανάπτυξης Χιλιετίας (Millennium Development Goals - MDGs)”, των οποίων το χρονοδιάγραμμα επίτευξης εξέπνευσε στο τέλος του 2015. Οι “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη” θα υλοποιηθούν από το 2015 έως και το 2030. Οι SDGs είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί για τη νεολαία, καθώς και η συμμετοχή των νέων είναι ακόμη πιο επιτακτική από ποτέ στη δημιουργία ενός πλαισίου για την ανάπτυξη, η οποία τοποθετεί τους ανθρώπους στον πυρήνα του.

Η βιώσιμη κατανάλωση είναι εξίσου σημαντική με τη βιώσιμη παραγωγή. Η ανάπτυξη και προώθηση της πράσινης οικονομίας, καθώς και μεθόδων παραγωγής με μεγάλη οικολογική αποδοτικότητα, μπορούν να συμβάλλουν πέρα από τα προφανή οικολογικά οφέλη, όπως η μείωση της εκπομπής ρύπων ή η ελαχιστοποίηση των αποβλήτων, στην επίτευξη μιας πιο δίκαιας κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Η επένδυση στη βιώσιμη παραγωγή, πέρα από την κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων, μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες απασχόλησης και να συμβάλλει στη διασφάλιση της κοινωνικής ένταξης όλων των ατόμων στις κοινωνίες τους.

Σε αυτή τη βιώσιμη ανάπτυξη οι νέοι καλούνται να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όντας η γενιά του μέλλοντος. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ανυπέρβλητα εμπόδια επιχειρώντας να στραφούν στη βιώσιμη κατανάλωση. Τα κυριότερα εμπόδια στην πράσινη κατανάλωση θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι οι υψηλές τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές.

Όλα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν σε καμία περίπτωση μόνο τις λεγόμενες “τριτοκοσμικές” χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Είναι προβλήματα παγκόσμια που υπάρχουν ακόμα και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη χώρα μας να αποτελεί μια από αυτές. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις μεθόδους παραγωγής και τις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, με την πράσινη οικονομία και γεωργία να τίθενται στο περιθώριο λόγω έλλειψης πόρων.

Οι SDGs δεν αναφέρονται, άλλωστε, μόνο στην οικονομική ή γεωργική ανάπτυξη. Στους στόχους περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η καλή υγεία, η ποιοτική εκπαίδευση, η ισότητα των φύλων και η μείωση των ανισοτήτων, στόχοι τους οποίους δεν έχουμε επιτύχει πλήρως παρ’ ότι ζούμε σε μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και προοδευτική κοινωνία.

Η συμμετοχή στα κοινά, η εκπαίδευση, η εργασία, η υγεία, το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους η νεολαία μπορεί να έχει (και πρέπει να έχει) καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και στο παρόν. Οι 17 SDGs δίνουν το στίγμα και δείχνουν το δρόμο που θα πρέπει να κινηθούμε για τα επόμενα χρόνια με απώτερο σκοπό την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι νέοι, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα πρέπει ενωμένοι να δράσουν συντονισμένα και με συνέπεια για την επίτευξη αυτών των στόχων!

Ολυμπιακοί Αγώνες Ανασφάλειας

2016-08-05T00:30:00.000+03:00

Έπειτα από τέσσερα χρόνια, ήρθε η στιγμή που οι απανταχού φίλαθλοι σε όλο τον κόσμο περιμένουν. Σε μερικές ώρες θα ξεκινήσουν επίσημα οι 31οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, οι οποίοι για πρώτη φορά διεξάγονται σε χώρα της Νότιας Αμερικής. Οι αγώνες αυτοί έχουν μείνει ήδη στην ιστορία πριν καν ξεκινήσουν για όλους τους λάθος λόγους! Θα πρέπει όλα να κυλήσουν ομαλά για τις επόμενες 17 μέρες και να δούμε εξαιρετικό αθλητικό θέαμα για να καταφέρουν να αποφύγουν το χαρακτηρισμό των χειρότερων Ολυμπιακών Αγώνων της ιστορίας. Αν συνυπολογίσουμε πως βρισκόμαστε αμέσως μετά το (κατά κοινή ομολογία) αποτυχημένο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της Γαλλίας, οι οιωνοί δεν φαίνεται να είναι με το μέρος της Βραζιλίας...

Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ο Jacques Rogge ανακοίνωνε πως το Ρίο ντε Τζανέιρο θα διοργάνωνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, η Βραζιλία ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα. Υπό την ηγεσία του Lula, η Βραζιλία είχε διαρκή οικονομική ανάπτυξη, διεκδικούσε επάξια διεθνή ρόλο και φαινόταν πως θα αποτελέσει μια χώρα-πρότυπο σταθερότητας και εξέλιξης. Σήμερα, η χώρα μαστίζεται από μια βαθειά πολιτική κρίση και αντιμετωπίζει τη χειρότερη ύφεση από τη δεκαετία του ‘90. Από τον περασμένο Μάιο, η Πρόεδρος Dilma Rousseff βρίσκεται σε αναστολή καθηκόντων, με τον Michel Temer να αναλαμβάνει υπηρεσιακός Πρόεδρος. Τα συνεχή σκάνδαλα (Petrobras κ.ά.) μαστίζουν τη χώρα, η πολιτική κρίση παρατείνεται και η βία εξαπλώνεται μέσα κι έξω από τις φαβέλες. Η ανεργία φτάνει σε νέο ρεκόρ τετραετίας 11,3% (Ιούνιος 2016), σχεδόν διπλάσια από το 6,2% του Δεκεμβρίου 2013. To κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρίσκεται ήδη στα 8.539$ (2015) από τα 13.039$ το 2011 κι όλα συνηγορούν πως θα έρθουν πιο δύσκολες μέρες.

Ο κυβερνήτης του Ρίο ντε Τζανέιρο κήρυξε πριν ενάμιση μήνα την πολιτεία σε κατάσταση οικονομικής έκτακτης ανάγκης, ζητώντας επιπλέον ομοσπονδιακή χρηματοδότηση για τη διοργάνωση των αγώνων. Ήδη το κόστος κατασκευής των υποδομών έχει ξεφύγει από τα όρια του προϋπολογισμού, πολλές αθλητικές εγκαταστάσεις δεν είναι έτοιμες και ασφαλείς γα τη διεξαγωγή των αγωνισμάτων, ενώ πολλά άλλα σημαντικά έργα υποδομής (όπως το μετρό και το ολυμπιακό χωριό) δεν είναι πλήρως αξιοποιήσιμα. Το υπέρογκο κόστος, κυρίως, οδήγησε τη μεγάλη πλειοψηφία των Βραζιλιάνων να εναντιωθούν στη διεξαγωγή των αγώνων. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το 63% πιστεύει πως οι αγώνες θα φέρουν περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι οφέλη για τη χώρα, ενώ το 50% διαφωνεί εντελώς με τη διοργάνωση των αγώνων!

Μετά τα πρόσφατα τρομοκρατικά χτυπήματα σε διάφορες πόλεις, όλοι πλέον φοβούνται πως μπορεί να σχεδιαστεί μια τρομοκρατική επίθεση και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Περίπου 85.000 αστυνομικοί και στρατιώτες (σχεδόν διπλάσιοι από το Λονδίνο το 2012) έχουν αναλάβει την ασφάλεια αθλητών και κοινού, όταν ο αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε 20.000 ένστολους. Οι συλλήψεις υπόπτων δεν αρκούν για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των επισκεπτών, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν τις 2.036 δολοφονίες μόνο το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου 2016!

Η ασφάλεια, όμως, των επισκεπτών δεν απειλείται μόνο από τους ισλαμιστές τρομοκράτες ή τις εγκληματικές συμμορίες. Η πανδημία του ιού Zika ανησυχεί ιδιαίτερα αθλητές και κοινό, μιας και έχει σοβαρές επιπτώσεις, ενώ δεν έχει παρασκευαστεί ακόμα εμβόλιο που να τον αντιμετωπίζει. Ήδη αρκετοί αθλητές (κυρίως του τένις και του γκολφ) έχουν ακυρώσει τη συμμετοχή τους στους αγώνες υπό το φόβο του ιού. Στα υγειονομικά προβλήματα έρχονται να προστεθούν και τα υψηλα επίπεδα ρύπανσης των υδάτων. Τα λύματα της πόλης, ακόμα και τα νοσοκομειακά, καταλήγουν χωρίς καμία επεξεργασία στη θάλασσα. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι παραλίες και η θάλασσα να έχουν γεμίσει σκουπίδια και επικίνδυνα απόβλητα εγκυμονώντας σοβαρούς κινδύνους για την υγεία κολυμβητών και ιστιοπλόων. Μάλιστα, πρόσφατα ξεβράστηκαν στις ακτές ανθρώπινα μέλη και πτώματα...

Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, οι αγώνες έχουν στιγματιστεί από το ντόπινγκ. Η διεθνής οργάνωση για τον έλεγχο του ντόπινγκ WADA έκρινε ακατάλληλα τα εργαστήρια που θα εξετάσουν τα δείγματα των αθλητών στη Βραζιλία. Το κόστος τους ήταν περίπου 60 εκατ. δολάρια, αλλά τα αποτελέσματα των ελέγχων τους μπορεί να είναι εντελώς αναξιόπιστα. Επιπλέον, την τελευταία ουσιαστικά στιγμή η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε τη συμμετοχή Ρώσων αθλητών στους αγώνες, εξαιτίας του σκανδάλου ντόπινγκ στο οποίο εμπλέκεται. Η IAAF όμως αρνείται να δεχτεί όλους τους Ρώσους αθλητές κι έτσι στο στίβο θα υπάρχουν ελάχιστοι μόνο Ρώσοι, οι οποίοι ίσως συμμετέχουν ως “ουδέτεροι” αθλητές υπό την ολυμπιακή σημαία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, πολλοί ζήτησαν να αναβληθούν οι αγώνες ή να μεταφερθούν σε άλλη χώρα, ενώ κάποιοι ζήτησαν την ακύρωσή τους! Κατά το παρελθόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν διεξήχθησαν μόνο κατά τη διάρκεια των δυο παγκοσμίων πολέμων, ενώ αναβολή δεν έχει υπάρξει ως τώρα στην ιστορία. Όπως είναι λογικό κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο να συμβεί τους τελευταίους μήνες κι έτσι παρά τα πολλά προβλήματα, η Βραζιλία θα διοργανώσει τους αγώνες.

Για να μην μεμψιμοιρούμε όμως συνεχώς, ας δούμε και τα θετικά που θα έχουν αυτοί οι αγώνες. Αναμένεται να συμμετέχουν περισσότεροι από 10.500 αθλητές από 206 χώρες, ενώ δυο χώρες, το Κόσοβο και το Νότιο Σουδάν, θα συμμετέχουν για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Δυο νέα αθλήματα προστέθηκαν στο πρόγραμμα: το γκολφ και το rugby sevens. Το γκολφ επιστρέφει στους αγώνες έπειτα από 112 χρόνια, αφού διεξήχθη για τελευταία φορά το 1904. Το rugby sevens αποτελεί μια παραλλαγή του rugby union, στην οποία οι ομάδες απαρτίζονται από 7 παίκτες αντί για 15 κι έχει μικρότερης διάρκειας αγώνες. Αξίζει να αναφερθεί πως το rugby union περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των αγώνων μέχρι και το 1924.

Η προσφυγική κρίση των τελευταίων ετών οδήγησε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στην απόφαση για τη δημιουργία μιας ομάδας προσφύγων που θα διαγωνιστούν υπό την ολυμπιακή σημαία σε διάφορα αθλήματα. Η ομάδα αποτελείται από δέκα μέλη που προέρχονται από χώρες της Αφρικής και τη Συρία. Η ΔΟΕ εξασφάλισε χρηματοδότηση ύψους 2 εκατ. δολαρίων για τις ανάγκες της προπόνησης και συμμετοχής των αθλητών-προσφύγων στους αγώνες.

Πολλοί υποστηρίζουν μέχρι και την τελευταία στιγμή πως ίσως τα λεφτά που δαπανήθηκαν για όλα τα παραπάνω να αποτελούσαν μια σοβαρή κρατική επένδυση για την ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της χώρας με άλλο τρόπο. Πολλά νέα νοσοκομεία, σχολεία, κέντρα πολιτισμού, αθλητισμού και νεότητας θα μπορούσαν να έχουν χτιστεί στη θέση των υπερκοστολογημένων αθλητικών εγκαταστάσεων. Το κοινωνικό κράτος της Βραζιλίας θα μπορούσε να ευημερεί παρέχοντας παροχές υψηλού επιπέδου στους πολίτες. Πιστεύω, όμως, πως το πιο πιθανό είναι η Βραζιλία να μην επένδυε σε τίποτα απ' όλα αυτά και η άσχημη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα, στην καλύτερη των περιπτώσεων να μην επιδεινωνόταν, αλλά να παρέμενε στάσιμη.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε από τη μεριά μας είναι να απολαύσουμε τους αγώνες χωρίς περαιτέρω απρόοπτα κι ας ελπίσουμε πως όταν τα φώτα των αγώνων σβήσουν, να μην αφήσουν πίσω τους μια οικονομία διαλυμένη, μια κοινωνία σε κρίση και μια δημοκρατία σε κίνδυνο...

Νεανικός εθελοντισμός σε τοπικό επίπεδο

2016-07-20T00:30:00.000+03:00

Στις 16 και 17 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι το “Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2016 - Voluntary Action”, μια πρωτοβουλία του Skywalker.gr. Σκοπός του φεστιβάλ ήταν η σύγκλιση του οικοσυστήματος του εθελοντισμού, στην τροχιά της παραγωγής κοινωνικών αγαθών για την Ελλάδα της κρίσης και την παγκοσμιοποίηση των προσφύγων. Μη κυβερνητικές οργανώσεις, εθελοντές και δυνητικοί εθελοντές, εταιρίες και στελέχη που υλοποιούν προγράμματα κοινωνικής ευθύνης, τοπική αυτοδιοίκηση, άτυπες κοινωνικές ομάδες, συντελεστές της κοινωνικής οικονομίας και ωφελούμενοι εθελοντικών προγραμμάτων συναντήθηκαν σε μια κοινή γιορτή συνεργασίας, προσφοράς και ευγνωμοσύνης.

Στόχοι του Φεστιβάλ είναι μεταξύ άλλων:

Η άμεση επικοινωνία των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για το συντονισμό και την εναρμόνιση των ενεργειών τους.
Η επιβράβευση των εθελοντών.
Η ευαισθητοποίηση και η ενεργοποίηση των πολιτών.
Η επικοινωνία των εθελοντικών προγραμμάτων με τους πόρους της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε και το Συνέδριο Εθελοντισμού, στο οποίο καταξιωμένοι ομιλητές από πολλές παγκόσμιες οργανώσεις κάλυψαν θέματα που αφορούν τον εθελοντισμό, την πραγματική του διάσταση, τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, τις παγκόσμιες τάσεις, καθώς και το πως μπορούν όλοι να αποκτήσουν και να αναπτύξουν κοινωνική συνείδηση μέσα από αυτόν. Είχα την τιμή να προσκληθώ και να συμμετέχω στο πάνελ “Εθελοντισμός στην Τοπική Κοινωνία”, ως εκπρόσωπος του Youthnet Hellas. Στο πάνελ συμμετείχαν επίσης οι παρακάτω ομιλήτριες:

Ελίζα Ε. Φερεκύδου: Δρ Βιολόγος, Συντονίστρια Προγράμματος “Σύμμαχοι Υγείας”
Ελευθερία Μ. Γκρίμπα: Εθελόντρια, εκπαιδεύτρια και δημιουργός του προγράμματος “Ο μικρός τουρίστας - Μια βαλίτσα ταξιδεύει”

Στην ομιλία με τίτλο “Νεανικός εθελοντισμός σε τοπικό επίπεδο” αναφέρθηκα κυρίως στη σπουδαιότητα των τοπικών εθελοντικών δράσεων για τη νεολαία στην Ελλάδα. Είναι γεγονός πως Αθήνα και Θεσσαλονίκη συγκεντρώνουν τη μερίδα του λέοντος στις τοπικές δράσεις εθελοντισμού και ενημέρωσης. Ελάχιστοι φορείς νεολαίας δραστηριοποιούνται εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης κι έτσι οι νέοι στην επαρχία δεν έχουν πολλές ευκαιρίες και διεξόδους. Ακόμα, παρατηρείται πως οι δομές των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν είναι επαρκείς ή δεν καλύπτουν απόλυτα τους νέους. Αν συνυπολογίσουμε πως οι νέοι αυτή την εποχή έχουν έλλειψη κεφαλαίων, τεχνογνωσίας και χρόνου, βλέπουμε πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες που τους αποτρέπουν από το να αναλάβουν ενεργό ρόλο στα τοπικά (και όχι μόνο) δρώμενα.

Επίσης, παρουσίασα την προσπάθειά του Youthnet Hellas για “αποκέντρωση” του εθελοντισμού, αφού κάθε περιοχή έχει διαφορετικές ανάγκες, πόρους, ιδιαιτερότητες και προτεραιότητες. Έτσι, κάτω από το σύνθημα “Think global, act local” προσπαθούμε να δημιουργήσουμε πυρήνες μελών σε διάφορες πόλεις που αρχικά θα υλοποιήσουν μικρής κλίμακας τοπικές δράσεις ενδυνάμωσης. Στη συνέχεια, οι νέοι αυτοί θα αναλάβουν τις δικές τους πρωτοβουλίες, όπου με αυτοοργάνωση, αυτόνομη δράση και χρηματοδότηση (κυρίως μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+) θα υλοποιήσουν μεγαλύτερης κλίμακας (εθνικής ή ευρωπαϊκής εμβέλειας) δράσεις ή προγράμματα στον τόπο τους. Το Youthnet Hellas σε όλη αυτή την προσπάθεια θα είναι αρωγός με παροχή εξειδικευμένης συμβουλευτικής και τεχνογνωσίας προς τους νέους αυτούς. Τέλος, παρουσιάστηκαν καλές πρακτικές και παραδείγματα από αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Πολιτικές για τη νεολαία κατά την Σλοβακική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2016-07-10T02:12:00.000+03:00

Το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε ανέλπιστη κατάληξη και σίγουρα τάραξε συθέμελα το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά όμως τις “κοσμογονικές” αλλαγές που ίσως επέλθουν ως συνέπεια του δημοψηφίσματος αυτού στο προσεχές μέλλον, οι θεσμοί συνεχίζουν να λειτουργούν όπως και πριν. Με τον ερχομό του Ιουυλίου, η Σλοβακία θα αναλάβει τον κρίσιμο ρόλο της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το εξάμηνο αυτό. Κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αυτής περιόδου, η Προεδρία προεδρεύει των συνεδριάσεων σε κάθε επίπεδο του Συμβουλίου, συμβάλλοντας στην εξασφάλιση της συνέχειας των εργασιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της Σλοβακικής Προεδρίας υπάρχει μια ατζέντα για τον τομέα της νεολαίας, η οποία θα κυριαρχήσει των εργασιών του Συμβουλίου.

Η Σλοβακική Προεδρία προωθεί μια θετική ατζέντα και επιδιώκει να προωθήσει βιώσιμες λύσεις. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν τέσσερις τομείς προτεραιότητας:

Οικονομικά ισχυρή Ευρώπη
Σύγχρονη ενιαία αγορά
Βιώσιμη μετανάστευση και πολιτικές ασύλου
Ευρώπη ενεργή σε παγκόσμιο επίπεδο

Στον τομέα της νεολαίας, η Σλοβακική Προεδρία θα εστιάσει στην ανάπτυξη των ταλέντων και των δυνατοτήτων των νέων ανθρώπων με την εισαγωγή ελκυστικών προσεγγίσεων στο youth work. Προτίθεται να εγκρίνει τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με νέες προσεγγίσεις στον τομέα της νεολαίας, οι οποίες στοχεύουν στην ανάπτυξη της δυναμικότητας των νέων και την ένταξή τους στην κοινωνία. Όσον αφορά την εκπαίδευση, οι προτεραιότητες αυτής της Προεδρίας ακολουθούν τους στόχους της “Ατζέντας Νέων Δεξιοτήτων για την Ευρώπη (New Skills Agenda for Europe)”, μια στρατηγική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, θα τονιστεί ο ρόλος της εκπαίδευσης και του youth work στην πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης και του εξτρεμισμού.

Βασική κατευθυντήρια αρχή της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της νεολαίας είναι η διασφάλιση του δικαιώματος των νέων να συμμετέχουν στην ανάπτυξη των πολιτικών που τους αφορούν. Προς την κατεύθυνση αυτή, έχει καθιερωθεί από το 2009 ο Δομημένος Διάλογος με τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας. Ο Δομημένος Διάλογος εφαρμόζεται σε 18-μηνους κύκλους και περιλαμβάνει διαβουλεύσεις σε όλα τα κράτη μέλη, στη βάση της γενικής προτεραιότητας που θέτει το κάθε τρίο προεδρίας. Με τη Σλοβακική Προεδρία συνεχίζεται ο 5ος κύκλος του Δομημένου Διαλόγου. Τα συμπεράσματα της διαδικασίας του Δομημένου Διαλόγου θα διαμορφώσουν την ατζέντα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Νεολαίας που θα διεξαχθεί στο Κόσιτσε το διάστημα 3-6 Οκτωβρίου. Σε αυτή θα συμμετέχουν εκπρόσωποι οργανώσεων νεολαίας και κυβερνητικοί παράγοντες προερχόμενοι από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, τις χώρες της Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών, καθώς και αρκετοί εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας και άλλων αρμόδιων φορέων.

Η Σλοβακική Προεδρία έρχεται σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για όλη την Ευρώπη, με την οικονομική και πολιτική κρίση να συνεχίζεται, το κλίμα απαισιοδοξίας και αποστροφής των πολιτών να μεγαλώνει και την τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό να αποσταθεροποιούν ολόκληρα κράτη. Η προσφυγική κρίση δεν είναι κάτι μακρινό και η ακροδεξιά κερδίζει έδαφος σε όλη την ήπειρο. Είναι η πρώτη φορά που η Σλοβακία αναλαμβάνει έναν τόσο σημαντικό ρόλο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα πρέπει οι ρεαλιστικοί στόχοι που έχουν τεθεί, να δουλευτούν στο μέγιστο βαθμό ώστε να αποδόσουν καρπούς. Οι νέοι της Ευρώπης συνεχίζουν να δοκιμάζονται σε όλα τα πεδία, από την ανεργία μέχρι την τρομοκρατία. Αν δεν στηριχτούν επαρκώς με στοχευμένες πολιτικές και μακροπρόθεσμες στρατηγικές, η Ένωση δυστυχώς δεν θα έχει εύκολο κι ευοίωνο μέλλον.

Προώθηση της εκστρατείας ενάντια στη ρητορική του μίσους στους νέους

2016-04-28T16:55:00.000+03:00

Στις 8 και 9 Απριλίου το Ίδρυμα Μποδοσάκη, ως διαχειριστής επιχορήγησης του προγράμματος των EEA Grants “Είμαστε όλοι Πολίτες”, διοργάνωσε το διήμερο σεμινάριο με τίτλο “BlogΜarks - καταπολεμώντας τη ρητορική μίσους μέσω της εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα” στο πλαίσιο της εκστρατείας του Συμβουλίου της Ευρώπης “No Hate Speech Movement”. Το σεμινάριο απευθυνόταν κυρίως σε στελέχη ΜΚΟ και διεθνών οργανισμών, στελέχη κρατικών οργανισμών και φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και σε bloggers ή ευρύτερα, σε ανθρώπους που έχουν δημόσια παρουσία στο διαδίκτυο και ενδιαφέρονται για το ζήτημα της ρητορικής μίσους. Το σεμινάριο φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις της Microsoft Hellas στο Μαρούσι.

Είχα την τιμή να προσκληθώ και να συμμετέχω στο “Πάνελ για τη ρητορική του μίσους στο διαδίκτυο”, ως εκπρόσωπος του Youthnet Hellas. Στο πάνελ συμμετείχαν επίσης οι παρακάτω ομιλητές:

Βασίλης Παπακώστας: Διευθυντής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης
Τίτα Καίσαρη: Υπουργείο Παιδείας
Menno Ettema: Συμβούλιο της Ευρώπης
Marton Illes: Εκπρόσωπος Διαχειριστή του Ουγγρικού Προγράμματος ΜΚΟ των EEA Grants
Lars Gudmunson: the European Wergeland Centre (Νορβηγία)
Βερόνικα Σαμαρά: Safer Internet Hellas

Στην ομιλία με τίτλο “Προώθηση της εκστρατείας ενάντια στη ρητορική του μίσους στους νέους” αναφέρθηκα κυρίως στη σπουδαιότητα της εκστρατείας για τη νεολαία στην Ελλάδα. Επίσης, παρουσίασα τις ως τώρα δράσεις της οργάνωσής μας στο πλαίσιο του “No Hate Speech Movement”, όπως τις διαδικτυακές δράσεις, τα βιωματικά workshops και τη δημιουργία και διαχείριση της σελίδας στο Facebook “No Hate Speech Movement Greece”. Τέλος, έγινε αναφορά στους μελλοντικούς μας στόχους και τις μελλοντικές μας δράσεις.

Το βίντεο του blod.gr για την εκδήλωση είναι διαθέσιμο εδώ.

20 χρόνια EVS

2016-04-12T00:35:00.001+03:00

Το 1996 ξεκίνησε ένα καινοτόμο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νεολαία, ίσως το σημαντικότερο μετά το Erasmus. Πρόκειται για την Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία ή εν συντομία EVS (European Voluntary Service). Το EVS ξεκίνησε δειλά-δειλά το 1996 ως πιλοτική δράση για να εκδηλώσει τη σημασία και σπουδαιότητα που έχει ο εθελοντισμός στην ενωμένη Ευρώπη. Η επιτυχία του όμως οδήγησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο να δημιουργήσει το “European Voluntary Service Community Action Programme”, το οποίο λειτούργησε τα έτη 1998-1999. Στη συνέχεια για την περίοδο 2000-2006, το EVS αποτέλεσε μέρος του προγράμματος ΝΕΟΛΑΙΑ, καθώς και εξέχουσα δραστηριότητα στο πλαίσιο του προγράμματος “Νέα Γενιά σε Δράση” (2007-2013). Σήμερα, υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ (2014-2020).

Τι είναι όμως το EVS; Μέσω του EVS οι νέοι της Ευρώπης έχουν την ευκαιρία να εργαστούν εθελοντικά στο εξωτερικό και να συμβάλλουν με τις προσπάθειές τους για τη διάδοση των αξιών που υποστηρίζουν. Αυτές μπορεί να αφορούν την αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, την εργασία σε περιβαλλοντικά ζητήματα, την υλοποίηση δραστηριοτήτων για παιδιά ή ηλικιωμένους, την υποστήριξη των μη κυβερνητικών οργανώσεων, την εργασία σε πολιτιστικές εκδηλώσεις ή μια σειρά από άλλα πολλά θέματα. Δίνει στους νέους τη δυνατότητα να κάνουν τη διαφορά, να εκφράσουν τη προσήλωσή τους στα εθελοντικά ιδεώδη και να προσφέρουν στην ευρύτερη ευρωπαϊκή κοινωνία μέσω της full-time εθελοντικής εργασίας τους.

Το EVS έχει ως κύριο στόχο να αναπτύξει την αλληλεγγύη, την αμοιβαία κατανόηση και την ανοχή μεταξύ των νέων, συμβάλλοντας παράλληλα στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την προώθηση της ενεργού συμμετοχής των νέων στα κοινά. Η μαθησιακή εμπειρία κατά τη διάρκεια της εθελοντικής υπηρεσίας αναγνωρίζεται επίσημα μέσω του Youthpass. Η επιτυχία κάθε εθελοντικής υπηρεσίας εξαρτάται από τρεις σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να συνεργαστούν μεθοδικά αρμονικά για να γίνει η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση της εθελοντικής εργασίας: τον φορέα αποστολής, τον φορέα υποδοχής και τον ίδιο τον εθελοντή!

Οι εθελοντές θα πρέπει να είναι μεταξύ 17 και 30 ετών και η υπηρεσία διαρκεί συνήθως 2-12 μήνες, ενώ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έχει διάρκεια από δυο εβδομάδες. Ως παροχές, οι εθελοντές λαμβάνουν δωρεάν σίτιση και στέγαση, πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και επιδότηση για όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας τους. Παράλληλα, παρέχεται γλωσσική υποστήριξη στους συμμετέχοντες. Οι βασικές αξίες και τα πρότυπα ποιότητας που διέπουν το EVS ορίζονται αναλυτικά στη “Χάρτα του EVS”.

Μέχρι σήμερα στα 20 χρόνια ύπαρξης της δράσης, περισσότεροι από 100.000 νέοι έχουν πραγματοποιήσει την εθελοντική υπηρεσία τους μέσω του EVS αναπτύσσοντας χρήσιμες δεξιότητες και προσόντα. Η “Βάση Δεδομένων Εθελοντισμού” αριθμεί περίπου 5.000 διαπιστευμένες οργανώσεις. Αναμφίβολα πρόκειται για μια εμπειρία ζωής και μια εξαιρετική δράση προώθησης του εθελοντισμού. Μαζί με το Erasmus, αποτελεί μια από τις καλύτερες πρακτικές για την κινητικότητα των νέων, ενισχύει την κατανόηση της χώρας υποδοχής και συμβάλλει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στην πράξη.

Reviving youth engagement in Greece

2016-03-31T08:00:00.000+03:00

Crisis and youth

Nowadays Greece is facing a financial crisis that has multiple effects on society, while Europe in general tries to identify or reconsider its position on the world. Many support that there is lack of core values in Europe, such as solidarity and respect between nations and states. Young activists try to prove them wrong! They organize themselves, cooperate smoothly, promote youth mobility and take various solidarity initiatives. They fight against populism and extremism by all means; they build tomorrow’s Europe by acting immediately today when and where needed.

Volunteering rise in Greece

Youth is one the most affected groups by the crisis in Greece. Youth unemployment rate stands at about 60% and young people’s future perspectives are grim, at best. Thousands of young people emigrated searching for better job opportunities and living conditions; the risk of a brain drain is clearly visible in the near future.

On the other side, the crisis led to a flowering of civil society and volunteering-based initiatives. New initiatives came out and many innovative youth-led projects implemented. Young people have to be nowadays adaptable in order to overcome the challenges and barriers they face. One of this successful youth initiatives will be presented in this article: Youthnet Hellas.

Youthnet Hellas: How it all started

In 2009 a handful of motivated young people from all over Greece decided to channel their vitality and energy in a new youth-led NGO, while making use of their rich experiences and useful knowledge on Youth Policies, European Mobility Programmes and Volunteering. They established “Youthnet Hellas”, a non-governmental organisation that aims to engage young people at different levels through innovative activities, and to promote young people’s active participation, information, social inclusion and active citizenship in community life. It soon became one of the most active and popular youth NGOs in Greece!

Youthnet Hellas’ specific goals include:

enhancing the role of young people in decision-making processes;
endorsing the development and implementation of policies supporting children’s and young people’s rights;
encouraging environment-friendly activities;
advocating for the respect and advancement of democracy, peace, diversity and human rights;
strengthening of democratic values and human rights;
encouraging exchange mobility and multicultural dialogue among young people regardless of their nationality.

Innovation in practice

Youthnet Hellas was innovative since its very first moments. It operates as an online organisation and thus an environment-friendly NGO. It doesn’t use offices, it consists only of volunteers and has never received any state funding. Its members and volunteers live in almost every city of Greece, from little islands and border villages to towns and big cities. Youthnet Hellas already counts more than 350 members and hundreds of active volunteers!

The flexible online way of operating gives the advantage to work with young people from villages and remote areas that don’t have access to any other organisations, projects, initiatives or activities. It gives them the chance to stay informed about youth policies, be more active in their community and take local initiatives.

The organisation’s website and social media pages are used as platforms to inform young people for all the formal and non-formal education opportunities available in Greece and Europe, as well internships and work opportunities. So far, more than 9000 young Greeks follow the news on social media and more than 15000 visit the website daily. The last years, more than 600 young people participated in more than 180 EU funded programmes. In 2014 only, 121 young people (in 35 projects) benefited from these funds!

Recognition at European level

Although working on a voluntary basis, Youthnet Hellas has an important presence, as well as distinctions in European level. Its actions are well recognised abroad in various ways. In 2013 Youthnet Hellas was awarded the European Citizen’s Prize by the European Parliament and the UNESCO label at UNESCO’s 8th Youth Forum in 2013 for the project “Training for Developing Youth Reporting Capacities”. The continuous efforts of its members and volunteers, and the implementation of innovative activities led to another prize in 2015, namely the “NGO of the Year” laureate at the European Democratic Citizenship Awards organised by European Civic Forum. In addition, Youthnet Hellas is the only Greek NGO member of the Advisory Council on Youth of the Council of Europe for the 2014-2015 mandate.

All these awards recognized mainly the innovative work that has been done during the writing of the “Greek Youth Policy Report” over the last four years, and the significant efforts to promote the educational mobility of young people in Europe.

Greek youth policy reporting

The absence of national initiatives and campaigns for young people is visible in Greece, so the youth-led organisation, need to step in and provide even more support to young people. During the last years Youthnet Hellas works hard on it and has already influenced the national youth policies by publishing the “Greek Youth Policy Report” annually since 2010.

In this report’s pages, the situation in the youth field in Greece is reflected every year. It highlights the well-organised work done in the youth field, and promotes the main actions and activities implemented by Greek NGOs and youth institutions. Thus, these organisations can see their work and efforts recognized. The report is not only published online, but is also available in printed version in public and university libraries across the country, giving it more prestige and publicity.

Youth policy reporting know-how transfer

Youthnet Hellas strongly believes and works towards a closer cooperation between stakeholders, actors and organizations in the youth field. Developing sustainable synergies among youth-led NGOs would empower more young people globally in a long-term period. Thus, know-how transfer between youth organizations and other relevant institutions is valuable to achieve this goal.

For this reason, the project “Training for Developing Youth Reporting Capacities (You.Re.Ca.)” was implemented on July 2015. 50 young people from 41 countries were given a trained in order to develop capacities so that they are able to create their own countries’ Youth Policy Reports. Experienced trainers transferred this valuable know-how to young people with the aim to develop similar initiatives in their countries.

The You.Re.Ca. project was sponsored by UNESCO and the State of Kuwait and was one of the 15 projects awarded the UNESCO label at UNESCO’s 8th Youth Forum in 2013 out of the 1532 totally submitted projects from around the world. Following its great success, the You.Re.Ca. project was presented during the 9th UNESCO Youth Forum in Paris and the Social Innovation and Global Ethics Forum 2015 in Geneva!

Defending Human Rights and combating hate speech

Youthnet Hellas is a European-oriented organisation that represents most of the core European values in Greece. Active youth participation is its most important sector, while it is active also to values such as respect of human rights, freedom of speech and democratic dialogue. In the past, Youthnet Hellas has contributed a lot with its projects and initiatives in other values such as tolerance and non-discrimination, minority rights and gender equality.

The absence of a National Campaign Committee, led Youthnet Hellas to become a partner of the Council of Europe’s “No Hate Speech Movement” campaign and run it in Greece, by creating a Facebook page and promoting the campaign online in Greek language. Already more than 2,000 people have been informed about this important campaign and many awareness raising activities are planned for the next months throughout Greece.

Looking towards the future

As the 2015 reaches to the end, Youthnet Hellas plans its future activities having in mind young people’s needs and expectations in Greece. It is of high importance to defend human rights and democracy in the times of crisis and Youthnet Hellas will have a leading role in it. Many projects are planned and will be implemented soon, including support mechanisms for young refugees, anti-bullying campaigns and many more. We all strive towards a better and fairer future for Europe’s young generations!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο 2ο τεύχος του διεθνούς περιοδικού Activizenship

Πόσα χιλιόμετρα είναι τελικά ο Μαραθώνιος στην Ελλάδα;

2016-03-26T00:40:00.000+02:00

Την προηγούμενη Κυριακή πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία ο Ημιμαραθώνιος της Αθήνας, ένας σχετικά νέος αγώνας, αλλά αρκετά δημοφιλής με πολλές χιλιάδες συμμετοχές δρομέων όλων των ηλικιών. Παράλληλα με τον ημιμαραθώνιο, υπήρχαν και αγώνες δρόμου 3 χλμ και 5 χλμ με μεγάλη συμμετοχή επίσης. Πρόκειται για έναν μόνο από τους εκατοντάδες αγώνες δρόμου που διεξάγονται στην Ελλάδα κάθε χρόνο, καταδεικνύοντας την κατακόρυφη αύξηση του δρομικού κινήματος και τη διείσδυσή του σε όλο και περισσότερους Έλληνες, κυρίως νεαρής ηλικίας.

Η ραγδαία ανάπτυξη, όμως, των αγώνων δρόμου και η μεγάλη προβολή τους από τα ΜΜΕ έχει δημιουργήσει και σημαντικές “παρενέργειες” στο χώρο του αθλητισμού. Ειδικά στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας κάθε Νοέμβρη (ή Οκτώβρη) μπορούμε να παρατηρήσουμε αυτά τα φαινόμενα, στα οποία θα αναφερθούμε παρακάτω. Ενώ αρχικά δεν υπήρχαν χορηγοί και οι δρομείς ήταν ελάχιστοι, από το 2001 ξεκίνησε η εμπορευματοποίηση του Μαραθωνίου. Οι διοργανωτές (ΣΕΓΑΣ), και κυρίως οι χορηγοί, επιθυμούν τη μέγιστη δυνατή προβολή του αγώνα και των προϊόντων τους. Στη συνέχεια, προκειμένου να αυξηθεί η εμπορική αξία του αγώνα και οι συμμετοχές, προστέθηκαν λαϊκοί αγώνες 5 και 10 χιλιομέτρων, απευθυνόμενοι σε αρχάριους δρομείς και ελάχιστους elite αθλητές. Εν συνεχεία, οι χορηγοί έφεραν μαζί και τους “celebrities” αγωνιζόμενους για το καλύτερο δυνατό marketing των προϊόντων τους και τη μεγαλύτερη δυνατή προώθηση μέσα από τα ΜΜΕ.

Πλέον, η συμμετοχή στον Μαραθώνιο έγινε must και η πλειοψηφία των τραγουδιστών, ηθοποιών και παρουσιαστών δίνει το παρόν στον σπουδαίο αγώνα της Αθήνας κάθε χρόνο! Όλα αυτά καλά και θεμιτά, αφού συνήθως οι άνθρωποι αυτοί μέσα από τη συμμετοχή τους συνεισφέρουν σε φιλανθρωπικά σωματεία, τα προωθούν και επίσης προμοτάρουν τον Μαραθώνιο στο ευρύ κοινό, το οποίο ίσως αγνοεί πλήρως την ύπαρξή του. Ανεβάζουν φωτογραφίες στα social media, μιλάνε στην τηλεόραση για τη συμμετοχή τους στον αγώνα και γενικά γίνονται μια κινητή διαφήμιση του αγώνα δίνοντας ίσως ένα κίνητρο συμμετοχής σε κάποιους τηλεθεατές.

Η συμμετοχή, όμως, των διάσημων προσώπων δημιούργησε ένα μεγάλο ζήτημα. Είναι γεγονός πως όλοι τους τρέχουν στους παράλληλους αγώνες (5 και 10 χλμ) και κανείς στον μαραθώνιο (42,195 χλμ). Συνεπώς, η δήλωση που κάνουν όλοι πως “έτρεξαν μαραθώνιο” δημιουργεί σύγχυση στο ευρύ κοινό, αδικεί τους δρομείς που όντως έτρεξαν μαραθώνιο και αποπροσανατολίζει το ενδιαφέρον του κόσμου από το μεγαλύτερο event της ημέρας, δηλαδή τον μαραθώνιο! Ας μην έχουμε αυταπάτες, οι περισσότεροι Έλληνες έχουν έλλειψη αθλητικής παιδείας και οι αθλητικές τους γνώσεις περιορίζονται κυρίως στους κανόνες του ποδοσφαίρου ή και του μπάσκετ. Όταν, λοιπόν, βλέπουν κάποιον τηλεαστέρα να δηλώνει πως “έτρεξε μαραθώνιο χωρίς προπόνηση” ή πως “ο μαραθώνιος των 5 χλμ ήταν καταπληκτικός”, αυτόματα πιστεύουν πως το να συμμετέχεις (και να τερματίζεις) έναν μαραθώνιο είναι απλό πράγμα και ιδιαίτερα πως η απόσταση του μαραθωνίου είναι όντως 5 χλμ...

Αυτό αδικεί τους (αρχάριους ή μη) μαραθωνοδρόμους που κάνουν σκληρή προπόνηση για μήνες ή χρόνια προκειμένου να καταφέρουν να τερματίσουν στο μαραθώνιο, με πολλές στερήσεις και κόπο! Ακόμα, προβάλλονται από τα ΜΜΕ περισσότερο οι παράλληλοι αγώνες που συμμετέχουν οι stars, απαξιώνοντας τον κύριο αγώνα της ημέρας και τους αθλητές του. Δεν είναι τυχαίο πως το 2015, από τους 43.000 δρομείς σε όλους τους αγώνες, μόνο οι 16.000 αγωνίστηκαν στο μαραθώνιο. Έτσι, παρά το ρεκόρ συμμετοχών οδηγούμαστε σε απαξίωση του μαραθωνίου και της ιστορίας του μετατρέποντάς τον σε ένα celebrity event...

Σε καμία περίπτωση δεν είναι κακή η διοργάνωση των παράλληλων αγώνων και η ύπαρξη χορηγών στον αγώνα. Ίσα-ίσα που έχουν συμβάλλει στο να συμμετέχουν πολλοί αρχάριοι δρομείς που δεν έχουν μεγάλες αθλητικές βλέψεις, αλλά και να αυξηθούν οι ερασιτέχνες δρομείς στην Ελλάδα! Για το λόγο αυτό και σχεδόν κάθε πόλη στη χώρα μας έχει και τον (λαϊκό) αγώνα της πλέον. Θα πρέπει, όμως, από την άλλη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πως προβάλλεται ο Μαραθώνιος ως αθλητικό γεγονός, να τονιστεί η διαφορά των 42 χλμ από τα 5 ή 10 χλμ και να καταστεί σαφές πως πρωταγωνιστές της ημέρας είναι οι μαραθωνοδρόμοι που τερματίζουν είτε σε 2,5 ώρες, είτε σε 6 ώρες, είτε αυτοί που ξεπέρασαν τον εαυτό τους αλλά δεν κατάφεραν να τερματίσουν κι εγκατέλειψαν στα μισά.

Δεν δίνει μεγαλύτερη αξία στον τερματισμό των celebrities να λένε πως “τερμάτισαν στο μαραθώνιο”. Η κάθε συμμετοχή και ο κάθε τερματισμός είναι ξεχωριστός είτε αφορά τα 42 χλμ, είτε τα 5 χλμ, είτε οποιαδήποτε απόσταση σε οποιονδήποτε αγώνα. Ο καθένας συμμετέχει, άλλωστε, για τους δικούς του ξεχωριστούς λόγους και δεν κάνουν όλοι πρωταθλητισμό! Ας χρησιμοποιήσουν, λοιπόν, σε συνεργασία με τους διοργανωτές το βήμα και την προβολή που τους δίνεται για να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αθλητικής παιδείας των τηλεθεατών τους και όχι στο να τους προκαλέσουν σύγχυση. Θα είναι ένα καλό βήμα για την εξέλιξη του αθλητικού πνεύματος στην Ελλάδα!

Πολιτικές για τη νεολαία κατά την Ολλανδική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2016-01-23T03:39:00.002+02:00

Με τον ερχομό του 2016 η Ολλανδία ανέλαβε, για το πρώτο εξάμηνο την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εναλλάσσεται μεταξύ των κρατών μελών κάθε έξι μήνες. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε ένα νέο τρίο Προεδριών (Ολλανδία-Σλοβακία-Μάλτα) με τις δικές του προτεραιότητες και στόχους, το οποίο δίνει έμφαση στην ανάπτυξη, την απασχόληση, την ελευθερία, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη, την ενεργειακή ένωση και μια ισχυρότερη Ε.Ε. στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αυτής περιόδου, η Προεδρία προεδρεύει των συνεδριάσεων σε κάθε επίπεδο του Συμβουλίου, συμβάλλοντας στην εξασφάλιση της συνέχειας των εργασιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Προεδρίας υπάρχει μια ατζέντα για τον τομέα της νεολαίας, η οποία θα κυριαρχήσει των εργασιών του Συμβουλίου.

Η Ολλανδική Προεδρία επιδιώκει μια Ένωση που εστιάζει στα ουσιώδη, την ανάπτυξη και την απασχόληση μέσω της καινοτομίας, καθώς και μια Ένωση που συνδέεται με την κοινωνία των πολιτών. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν τέσσερις τομείς προτεραιότητας:

Μετανάστευση και διεθνής ασφάλεια
Η Ευρώπη ως πρωτοπόρος και δημιουργός θέσεων εργασίας
Υγιή δημόσια οικονομικά και ισχυρή ευρωζώνη
Μακρόπνοη πολιτική για το κλίμα και την ενέργεια

Όσον αφορά τη νεολαία, η Ολλανδική Προεδρία και όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτή, θα κληθούν να απαντήσουν σε μια σειρά από ερωτήσεις που θα καθορίσουν τις κοινές πολιτικές στο άμεσο μέλλον:

Πως μπορούμε να ευθυγραμμίσουμε καλύτερα το εκπαιδευτικό σύστημα με την αγορά εργασίας; Τι είδους γνώσεις και δεξιότητες χρειάζονται οι μαθητές και οι πολίτες σε μια κοινωνία που μεταβάλλεται;
Πως θα διασφαλιστεί ότι το δευτεροβάθμιο συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και η ανώτατη εκπαίδευση προσανατολίζονται προς το μέλλον; Πως μπορούμε να δημιουργήσουμε περισσότερες δυνατότητες για ταλαντούχους μαθητές, καθώς και για τα διάφορα είδη της ανοικτής και online εκπαίδευσης; Τι σημαίνει στην πράξη η δια βίου μάθηση και η διεθνοποίηση;
Τι ρόλο μπορούν να παίξουν η εκπαίδευση και το youth work στην ενσωμάτωση των μεταναστών και των προσφύγων; Πως μπορούμε να μεταλαμπαδεύσουμε τις κοινές μας αξίες και να καταπολεμήσουμε τη ριζοσπαστικοποίηση;
Πως μπορεί το youth work να συμβάλλει στην καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού ανάμεσα στους νέους;
Πως θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι νέοι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας μπορούν να συμμετέχουν στην κοινωνία, εντός της κοινότητας, του κόσμου της εκπαίδευσης και της αγοράς εργασίας;
Πως μπορούμε να αρχίσουμε ένα δομημένο διάλογο μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με το θέμα “Δραστηριοποιώντας όλους τους νέους να συμμετέχουν σε μια ποικιλόμορφη, συνδεδεμένη και χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη - Έτοιμος για τη Ζωή, Έτοιμος για την Κοινωνία”;

Βασική κατευθυντήρια αρχή της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της νεολαίας είναι η διασφάλιση του δικαιώματος των νέων να συμμετέχουν στην ανάπτυξη των πολιτικών που τους αφορούν. Προς την κατεύθυνση αυτή, έχει καθιερωθεί από το 2009 ο Δομημένος Διάλογος με τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας. Ο Δομημένος Διάλογος εφαρμόζεται σε 18-μηνους κύκλους και περιλαμβάνει διαβουλεύσεις σε όλα τα κράτη μέλη, στη βάση της γενικής προτεραιότητας που θέτει το κάθε τρίο προεδρίας. Με την Ολλανδική Προεδρία ξεκινά ο 5ος κύκλος του Δομημένου Διαλόγου. Τα συμπεράσματα της διαδικασίας του Δομημένου Διαλόγου θα διαμορφώσουν την ατζέντα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Νεολαίας που θα διεξαχθεί στο Άμστερνταμ το διάστημα 6-7 Απριλίου. Σε αυτή θα συμμετέχουν εκπρόσωποι οργανώσεων νεολαίας και κυβερνητικοί παράγοντες προερχόμενοι από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, τις χώρες της Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών, καθώς και αρκετοί εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας και άλλων αρμόδιων φορέων.

Πέρα όμως από την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Νεολαίας, στα πλαίσια της Ολλανδικής Προεδρίας θα διεξαχθεί στις 16-17 Φεβρουαρίου ένα συνέδριο που εστιάζει στα οφέλη της τεχνικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και αναδεικνύει καλές πρακτικές. Ακόμα, στο Άμστερνταμ θα λάβει τόπο το European Student Convention, το διάστημα 9-11 Μαρτίου, με τη συμμετοχή περίπου 150 φοιτητών.

Οι στόχοι της Ολλανδικής Προεδρίας φαντάζουν ιδιαίτερα μεγαλόπνοοι. Η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει νέα ζητήματα αυξανόμενης έντασης, όπως οι προσφυγικές ροές και η τρομοκρατία, ενώ τα ζητήματα της ανεργίας και της χαμηλής πολιτικής συμμετοχής παραμένουν ανεπίλυτα ως τώρα. Οι νέοι είναι άμεσα εμπλεκόμενοι σε όλα τα ζητήματα είτε από τη μια, είτε από την άλλη πλευρά. Πολλοί νέοι αντιμετωπίζουν τη διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, άλλοι στρέφονται στον εξτρεμισμό, λίγοι συμμετέχουν στα κοινά, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρέπει να εντάξουμε στις κοινωνίες μας πολλούς νέους (και μη) πρόσφυγες παρέχοντάς τους τα απαραίτητα για να συνεχίσουν ομαλά τη ζωή τους. Η ίδια η ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίνεται αυτό το διάστημα και οι νέοι μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην επιβίωση ή την κατάλυσή της...

Οι δημοφιλέστερες αναρτήσεις του 2015 στο makrystathis.blogspot.com

2016-01-01T23:41:00.000+02:00

Το 2016 είναι εδώ! Αφού αποχαιρετήσαμε ήδη το 2015, ανοίγουμε ένα νέο κεφάλαιο με τον ερχομό του νέου έτους. Το 2015 ήταν μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά με πολλά σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις. Οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις και η συνεχόμενη απειλή της τρομοκρατίας θα μας απασχολήσουν σίγουρα και τους επόμενους μήνες.

Ευελπιστώ πως το makrystathis.blogspot.com παρέμεινε συνεπές στις εξελίξεις και αυτή τη χρονιά. Οι 27 αναρτήσεις κάλυψαν πολλά από τα τρέχοντα ζητήματα. Πολλά γεγονότα, στιγμές και εκδηλώσεις σχολιάστηκαν και αναλύθηκαν λεπτομερώς. Οι δυο ελληνικές εκλογές και το δημοψήφισμα του Ιουλίου αναλύθηκαν σε πληθώρα άρθρων στα ελληνικά και τα αγγλικά (για δημοσίευση σε ξενόγλωσσα μέσα). Και φέτος, λόγω της θεσμικής ενασχόλησής μου με τον τομέα της νεολαίας, πολλές αναρτήσεις αναφέρονταν άμεσα τους νέους τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης και τις εξελίξεις στις πολιτικές που τους αφορούν.

Ακολουθούν οι δέκα πιο δημοφιλείς αναρτήσεις του makrystathis.blogspot.com για το 2015, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της Google:

Lisbon Forum 2015

2015-12-18T01:17:00.000+02:00

Το North-South Centre (επίσημα Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Παγκόσμια Αλληλεξάρτηση και Αλληλεγγύη) του Συμβουλίου της Ευρώπης ιδρύθηκε στη Λισσαβόνα το 1990 με σκοπό την προώθηση του διαλόγου μεταξύ Βορρά και Νότου, ενισχύοντας την αλληλεγγύη και την μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση για την παγκόσμια αλληλεξάρτηση. Το Κέντρο εκπληρώνει ένα διπλό πολιτικό ρόλο. Πρώτον, αντιπροσωπεύει “τη φωνή του Νότου” στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεύτερον, προωθεί και μεταδίδει τις αξίες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες αποτελούν τον πυρήνα της αποστολής του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε γειτονικές περιοχές. Το Κέντρο επιδιώκει την προώθηση της ενδυνάμωσης του φύλου, τη συμμετοχή των νέων και την εδραίωση της δημοκρατίας μέσω του διαπολιτισμικού διαλόγου σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, τις τοπικές αρχές, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια.

Μια από τις πιο σημαντικές εκδηλώσεις του North-South Centre είναι το Lisbon Forum. Tο ετήσιο Φόρουμ ξεκίνησε το 1994 και αποτελεί μια ξεχωριστή πλατφόρμα που φέρνει σε επαφή συμμετέχοντες υψηλού επιπέδου από την Ευρώπη, τις γειτονικές περιοχές και από άλλες ηπείρους για να μοιραστούν εμπειρίες, καλές πρακτικές και εξειδικευμένες γνώσεις. Τα θέματα του Φόρουμ έχουν στενή σχέση με την βασική αποστολή του Συμβουλίου της Ευρώπης: την προώθηση της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Ακολουθώντας τις εξελίξεις στην περιοχή, οι πρόσφατες εκδόσεις του Φόρουμ έχουν προσπαθήσει να αντιμετωπίσουν τις βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες της νότιας Μεσογείου και να διερευνήσει τις δυνατότητες για μια ανανεωμένη συνεργασία με την Ευρώπη.

Η φετινή εκδήλωση (3-4 Δεκεμβρίου) έλαβε τόπο ελάχιστο διάστημα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, το Μπαμάκο και την Τύνιδα. Είναι δε άμεσα συνδεδεμένη στη θεματική της με την άλλη σπουδαία εκδήλωση του Συμβουλίου της Ευρώπης, το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Δημοκρατία που διεξήχθη το Νοέμβριο. Υπό τον τίτλο “Πως θα καταπολεμηθεί η ριζοσπαστικοποίηση και η τρομοκρατία: εργαλεία πρόληψης και κοινή γνώση στη Μεσόγειο και τον Ευρωπαϊκό χώρο” περίπου 300 εκπρόσωποι κυβερνήσεων και ΜΚΟ, εκπαιδευτικοί και ειδικοί νομικοί από 40 χώρες συναντήθηκαν στο Ismaili Centre της Λισαβόνας. Συζήτησαν για το πως μπορεί να καταπολεμηθεί η ριζοσπαστικοποίηση που μπορεί να οδηγήσει στην τρομοκρατία. Συμμετείχαν σε workshops για την αντιμετώπιση του προβλήματος από διάφορες οπτικές, όπως την προώθηση του αποτελεσματικού διαπολιτισμικού και διαθρησκευτικού διαλόγου. Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα προς συζήτηση ήταν η ενδυνάμωση των γυναικών για την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης, με πιο χαρακτηριστική την ομιλία της Dr Alaa Murabit από τη Λιβύη.

Πιο συγκεκριμένα, επιδίωξη του Φόρουμ ήταν:

Η περαιτέρω ανάπτυξη ιδεών και των αποτελεσμάτων από το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Δημοκρατία και να συμβάλει στην εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης του Συμβουλίου της Ευρώπης
Να διαμοιραστούν εργαλεία και γνώση, καθώς και η προώθηση καλών πρακτικών για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης
Ο προσδιορισμός συγκεκριμένων μέτρων για την προώθηση της αλληλεξάρτησης, της δημοκρατικής ιδιότητας του πολίτη και της χωρίς αποκλεισμούς κοινωνίας στη Μεσόγειο και τον Ευρωπαϊκό χώρο
Η θέσπιση λειτουργικών συμπερασμάτων και συστάσεων που απευθύνονται σε όλους τους αρμόδιους φορείς που μπορεί να χρησιμεύσουν για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης και της τρομοκρατίας

Φέτος, το Φόρουμ αναπτύχθηκε γύρω από τρεις βασικούς άξονες:

Κράτος δικαίου και δημοκρατικές απαντήσεις: Ένα προπύργιο κατά της ριζοσπαστικοποίησης
Πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης
Ενδυνάμωση των νέων και των γυναικών για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης

Οι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ομιλίες και τοποθετήσεις παρουσίασαν όλες τις διαστάσεις του προβλήματος. Έδωσαν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, αλλά παράλληλα και τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Το υψηλότατο επίπεδο των συμμετεχόντων, όπως ο τέως Πρόεδρος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας Jorge Sampaio, αποτέλεσε εγγύηση για την επιτυχία και της φετινής εκδήλωσης. Το σημαντικότερο όλων είναι πως τα αφρικανικά κράτη της Μεσογείου επιδιώκουν στενότερη συνεργασία, κατέχουν χρήσιμη τεχνογνωσία και είναι έτοιμα να συνεισφέρουν στην καταπολέμηση του εξτρεμισμού και της τρομοκρατίας!

Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Δημοκρατία 2015

2015-11-29T01:20:00.001+02:00

Το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Δημοκρατία είναι μια ετήσια συνάντηση στο Στρασβούργο της Γαλλίας, όπου συζητώνται οι πολύπλοκες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η δημοκρατία και γίνεται προσπάθεια να ενισχυθεί η δημοκρατική καινοτομία. Το φόρουμ φιλοξενείται από το Συμβούλιο της Ευρώπης και συγκεντρώνει τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών, πολιτικούς ηγέτες και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου, της ακαδημαϊκής κοινότητας, των μέσων ενημέρωσης, καθώς και επαγγελματικές ομάδες. Ο θεσμός ξεκίνησε το 2012 στο Στρασβούργο και φέτος (18-20 Νοεμβρίου) πραγματοποιήθηκε η 4η συνάντηση με περίπου 1400 συμμετέχοντες.

Ο τίτλος της φετινής εκδήλωσης ήταν “Ελευθερία εναντίον ελέγχου: Για μια δημοκρατική απάντηση”. Στόχος του φετινού Φόρουμ ήταν η εξεύρεση τρόπων ενίσχυσης της δημοκρατικής εποπτείας στις απαιτήσεις της ασφάλειας, η αντιμετώπιση του φόβου που προκαλείται από βίαιες επιθέσεις, και να εγγυηθεί την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στο πλαίσιο των αυξημένων μέτρων ασφαλείας. Οι φορείς λήψης αποφάσεων και οι κοινωνικοί φορείς συζήτησαν τις προσεγγίσεις που πρέπει να ληφθούν σε διεθνές, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία της ελευθερίας στη δημοκρατία που αντιμετωπίζει τη βία και τον εξτρεμισμό.

Το Φόρουμ στοχεύει στο να προτείνει λύσεις και να προωθήσει μέτρα που θα διασφαλίζουν την ασφάλεια και την προστασία της δημοκρατίας. Στην εποχή της τεχνολογίας της επικοινωνίας αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Το Φόρουμ επιδιώκει να κάνει γνωστές τις νέες ιδέες για τις δημοκρατικές απαντήσεις στις προκλήσεις της ασφάλειας. Αυτές οι ιδέες συζητήθηκαν αναλυτικά σε 19 “εργαστήρια” που αναφέρονταν σε τρεις κύριες προκλήσεις:

Διασφάλιση της ασφάλειας και άσκηση εποπτείας υπό έλεγχο
Απελευθέρωση της κοινωνίας από το φόβο και καλλιέργεια της επιθυμίας για ελευθερία
Η ελευθερία της ενημέρωσης στην “εποχή του τρόμου”

Η φετινή εκδήλωση, κατά σύμπτωση, έλαβε τόπο ελάχιστες ημέρες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, οι επιθέσεις αυτές και οι συνέπειες που θα έχουν στη ζωή των Γάλλων (και όχι μόνο) μονοπώλησαν τις συζητήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων. Σε ένα αστυνομοκρατούμενο Στρασβούργο και μέσα σε ένα κτήριο φρούριο, οι συμμετέχοντες του Φόρουμ αντάλλαξαν απόψεις, προβληματίστηκαν για το μέλλον κι έκαναν προτάσεις για όλα τα ζητήματα ελευθερίας, ελέγχου και ασφάλειας στις σύγχρονες κοινωνίες. Οι διακεκριμένοι ομιλητές έδωσαν μια άλλη διάσταση του ζητήματος, όπως πρώην αξιωματούχοι της NSA και ακτιβιστές της ηλεκτρονικής ελευθερίας που εξήγησαν τις πτυχές της ηλεκτρονικής παρακολούθησης των πολιτών από τις κρατικές υπηρεσίες σε ΗΠΑ και Ευρώπη...

Η δημοκρατία αντιμετωπίζει σήμερα πολλές προκλήσεις και διλήμματα που οι πολίτες καλούνται να έρθουν αντιμέτωποι. Η τρομοκρατία οδηγεί σε περιορισμό της ελευθερίας των πολιτών για χάρη της ασφάλειας! Η φετινή εκδήλωση αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να τεθούν σημαντικά ζητήματα που μας αφορούν όλους στο τραπέζι και να συνεχιστεί ο γόνιμος διάλογος των πολιτών μέχρι το επόμενο Φόρουμ, το φθινόπωρο του 2016 με θέμα την εκπαίδευση...

Die jungen Leute sind am meisten betroffen

2015-10-24T11:36:00.000+03:00

Seit Jahren hört man es täglich in deutschen Medien: Europa in der Krise, Griechenland in der Krise. Doch was bedeutet das für die Menschen in Griechenland konkret? Wie hat sich ihr Leben verändert? Steffen Haake hat bei zwei Griechen nachgehorcht.

Fotinos Pagiavlas, Verkehrspolizist und gewählter Gewerkschaftsvertreter in Athen, und Dimitris Makrystathis, Vorsitzender der NGO Youthnet Hellas und Mitglied im Jugendbeirat des Europarats, müssen nicht lange nachdenken, wenn man sie nach den Auswirkungen der Krise auf ihr Leben fragt.

25 Prozent weniger Lohn

Pagiavlas arbeitet sechs Tage pro Woche, darunter mindestens zwei Nachtschichten. Der Polizist kontrolliert den Verkehr und sorgt auch bei Demonstrationen oder Staatsbesuchen für Sicherheit. „Mir macht es nichts aus, mitten auf einer Kreuzung zu stehen oder Proteste abzusichern, das sind Aufgaben, die gemacht werden müssen“, sagt Pagiavlas. Monatlich bekommt er dafür 1.000 Euro Lohn, früher waren es 1.300 Euro – wegen der Krise sind die Löhne um durchschnittlich 25 Prozent gekürzt worden.

Doch Geld ist es nicht, das ihn antreibt, sich in der Gewerkschaft für die Rechte seiner Kolleginnen und Kollegen einzusetzen. „Für mich waren die Lohnkürzungen nicht so schlimm, ich mache einfach keine Reisen mehr“, scherzt Pagiavlas. Der Antrieb für sein Engagement liegt in seiner Überzeugung von einer offenen Gesellschaft: So war er der erste Athener Polizei-Gewerkschafter, der an einer Demonstration für die Rechte Homosexueller teilnahm. „Ich selbst habe eine Freundin und möchte auch eine Frau heiraten. Aber ich hielt es für wichtig, mich für die Rechte meiner schwulen Kollegen einzusetzen“, sagt er. Keine Selbstverständlichkeit. Nach der Demo hätten ihn zwar einige bewundert, aber viele seiner Kollegen hätten nicht mehr mit ihm geredet.

Kampf gegen Rechts

Seitdem Europa in der Krise ist und Griechenland besonders unter der Austeritätspolitik beziehungsweise den staatlichen Sparmaßnahmen leidet, ist Pagiavlas der Kampf gegen Rechts ein besonderes Anliegen. Schließlich fürchtet er den Aufstieg nationalistischer und rassistischer Bewegungen, die die Menschen mit einfachen Erklärungen für komplexe Probleme verführen.

Daher beteiligt er sich an einem Projekt des Athener Büros der Friedrich-Ebert-Stiftung gegen rechte Organisationen. Auf diese Weise hofft er daran mitwirken zu können, Griechenland durch die Krise in eine bessere Zukunft zu manövrieren.

Die verlorene Generation

Die Zukunft ist es auch, die Dimitris Makrystathis beschäftigt – denn die gehört schließlich der Jugend, für die er sich mit Youthnet Hellas im Jugendbeirat des Europarates einsetzt. „Die Jugend ist aber auch die Gegenwart. Wir sind jetzt da, wir wollen jetzt mitreden“, sagt Makrystathis.

Er ist sich sicher: Jugendliche sind die Menschen, die am meisten unter der Krise zu leiden haben. Er nennt seine Generation die „verlorene Generation“, da sie ihrer Chancen beraubt wurde. Doch es gibt noch eine weitere Generation – die fehlende: Geht man durch die Straßen Athens, so fällt auf, dass es wenige Kinder gibt. Makrystathis und Pagiavlas sind sich einig: „Die Leute bekommen keine Kinder, weil sie es sich nicht mehr leisten können“, klagen sie. Auch Pagiavlas hat deshalb bisher auf Kinder verzichtet. „Einige meiner Kollegen haben Kinder und einen Kredit, die wissen nicht mehr, wie sie das bezahlen sollen.“

Weiter kämpfen

Das sind düstere Aussichten, die für die beiden engagierten Griechen jedoch Ansporn sind, weiter zu machen. Makrystathis will sich weiter im Jugendbeirat des Europarates einsetzen und der Jugend auf europäischer Ebene mehr Gehör verschaffen. Pagiavlas wird in verschiedenen Netzwerken weiter gegen Rechts, Diskriminierung und fallende Löhne kämpfen.

Steffen Haake - sagwas