mamasha

32

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sat, 21 Jan 2012 21:47:00 +0000

Gisteren werd ik er 32. Een levensjaar dat veelbelovend startte. Vorige week begon de nieuwe job, het einde van de verbouwingen is in zicht en over een kleine drie maand gaat het event door dat we nu al meer dan een jaar voorbereiden. Groter dan ooit verwacht en daardoor ook drukker dan ooit gedacht. De naderende einddatum en het doel waar we het allemaal om draait doen ons volhouden, maar daarna is 't echt gedaan. Al mompelt de MDH daarop dan 'yeah right'...

Die MDH verdraagt nu al maandenlang dat er voor hem bitter weinig tijd over blijft. Hij neemt de verbouwingen quasi volledig op zich. De man voert ook mijn huishoudelijke taken uit wanneer de mailbox en to do excel weer tsjokvol zitten. Hij is degene die de kinderen entertaint terwijl ondergetekende en de rest van het team nog maar eens van maakdag doen. Geen wonder dat de zoon deze week dacht dat ik 'toch voor de naaimachines werk' en niet voor de nieuwe patron waar ik hem over vertelde.

Vaak wordt gevraagd hoe ik alles nog kan combineren. En met het risico op een onbedoeld melige blogpost: zonder hem zou het me nooit lukken. En toen hij zich gisteren in de verwennerij smeet, viel die frank nog maar eens. Mijn verjaardag laat hij nooit zomaar voorbij gaan en ook gisteren was het genieten. Thuis komen van het werk stond gelijk aan kleuterkunst in ontvangst nemen, samen aperitieven bij kaarslicht, cadeautjes openen en op verrassingsresto gaan.

De cadeaus waren een schot in de roos. Mijn oh's en ah's gaan blijkbaar niet onopgemerkt voorbij. Zoals mijne maat het zo schoon zei 'the boys has ears'.

Mijn eigenste roze satchel. All the way from Britain én gepersonaliseerd.

Een bon voor Va-Tout oorbellen. Waarbij ik nu twijfel tussen die met structuur, de rocks of de jeu de boules. Wat denkt u?

De nieuwste Slaughter. Yep, ik ben een crimifan.

En toen ik vandaag de PB boetiek binnen liep kocht ik mezelf nog deze. Kwestie van al wat voorbereid te zijn op de après april rust ;-).

Was dit een facebookbericht

noreply@blogger.com (Mamasha) — Thu, 19 Jan 2012 17:56:00 +0000

Dan stond er: "verlangt zo hard naar dagen met wat tijd voor 't kroost, mezelf, de blog, ..."

Van Katoen veilt Tante Hilde poppen!

noreply@blogger.com (Mamasha) — Wed, 14 Dec 2011 18:42:00 +0000

Meet Jacoba en Korneel.

Twee wel heel speciale Tante Hilde poppen. Een paar waar de lieve Hilde de Van Katoen organisatie vorige week mee verraste. Ze kocht een metertje van onze unieke stof en maakte daar deze twee beauties mee. Poppen voor het goede doel die Van Katoen zomaar krijgt en die wij uiteraard niet voor onszelf houden. Neen, zelfs niet voor onze kinderen waarbij het poppenenthousiasme het overduidelijk won van de moedereis 'stil staan aub!'.

Dit unieke vrouwtje én mannetje geven we ook niet zomaar weg. Nope, dit keer houdt Van Katoen een veiling! Die start deze avond en eindigt op 21 december om 21h. Alle details vindt u op de Van Katoen site.

Nog op zoek naar een prachtig kerstcadeau? Überfan van Tante Hilde poppen? Echte Van Katoen addict? Of gewoon het goede doel genegen? Dan ligt Jacoba of Korneel binnenkort misschien wel in uw armen!

Leren stempelen?

noreply@blogger.com (Mamasha) — Tue, 13 Dec 2011 21:30:00 +0000

Vindt u deze schoon?

Of deze?

Wil u zelf wel eens aan het gutsen slaan? Eigen textiellabels in de kinderkleertjes naaien? Jong en oud verblijden met een zelf gemaakte stempel? Rep u dan snel naar de virtuele stek van het MIAT!

Jaarlijks stelt het Gentse museum een waslijst aan workshops voor. En dit jaar vindt u in die lijst enkele bekenden terug. Ook ondergetekende staat binnenkort paraat en zal u met plezier tonen dat eenieder met de gutsen aan de slag kan.

Wil u er bij zijn? Samen een paar creatieve en gezellige uren doorbrengen? Schrijf u dan snel in!

Zoons oranje en moeders groen

noreply@blogger.com (Mamasha) — Fri, 09 Dec 2011 16:58:00 +0000

Onze beider lievelingskleuren, in een Michael Miller stof, gekocht bij Mertens Mercerie. Yep, ook bij mijn fourniturenboer hebben ze voortaan een selectie Michael Millers. Ik was onmiddellijk weg van de lijnen en kleuren in dit exemplaar. Moeder én zoon zouden een broek hierin wel appreciëren, ik zag het zo voor me.

Ik gebruikte nog een keer het zelfgetekend patroon voor deze broek. Ditmaal tekende ik er een ander zakje bij. En onbedoeld knipte ik de tailleband langer dan nodig. Dat extra stuk wou ik er eerst afknippen, maar de stand van de knopen vind ik zo ook wel wat hebben.

Lieve kleine knoopjes die ik er stevig aan naaide, want de kans op verlies schat ik bij zo'n exemplaren groot in. Al is vervanging hier nooit echt een probleem.

De broek kreeg intussen officieel de naam Jacob. Een blijver krijgt een naam en u zult hem ongetwijfeld nog wel eens zien. Er zitten namelijk nog wat versies in het hoofd. En hopelijk heeft Nils dan wel eens zin om stil te staan.

Warm in wol

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sat, 03 Dec 2011 20:55:00 +0000

Onze hoofdstad, ik werk er en ik trakteer mij er bij wijze van middagpauze af en toe op een trip naar Le Chien Vert. Hun koopjeshoek, daar snel ik dan onmiddellijk naartoe. Je vindt er pakketjes reststof. Mooi gerangschikt op kleur en gelabeld met het aantal cm of meter dat er nog op de rol over bleef. Naar katoen zoek ik daar niet echt, ik ga er vooral naartoe voor de wol.

Meer dan een jaar geleden liep ik tussen de rekken door en sprong één pakket er ongelooflijk uit. Stof en kleren kopen doe ik op gevoel, niet op verstand. Wat ik ermee zal maken, doen of waarmee ik dat in godsnaam zal combineren vraag ik me zelden af. Klopt het hart sneller dan loop ik ermee naar de kassa en ooit komt dat zeker eens van pas.

Deze stof ligt al meer dan een jaar in de kast. Ze werd maanden geleden verknipt tot jasje 23 uit Knippie 4/2011. Anderhalve week geleden in elkaar gezet, begin deze week weer deels uit elkaar gehaald en vandaag dan eindelijk afgewerkt.

In de hals- en heupboord zit elastiek. Die moest uiteindelijk korter. In de Knippie zat geen richtlijn voor de lengte van de elastiek. Ik nam eerst een stuk dat even lang was als dat van de stukken boordstof. De boorden sloten daardoor niet goed aan. Door de goeie ouwe 75% truuk doen ze dat nu wel.

De boordstof kocht ik bij Peter's Modestoffen. Mocht ik in de Kempen wonen, ik kocht er waarschijnlijk al mijn fournituren. Intussen vind je al vrij makkelijk boordstof maar de versie met de hele dikke ribbels is nog steeds niet zo vaak voorradig. In Geel had ik 'oerechance' en botste op dé perfecte kleur met dikke ribbels.

Twee keer zal me dat waarschijnlijk niet overkomen. Is 't een zot idee om zelf dikke boordstof te gaan breien?

Dubbel en dik

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sun, 27 Nov 2011 22:13:00 +0000

Ik heb u gemist, laat ik daar mee starten. Een dikke maand heb ik niet geblogd. Ik schrok er zelf even van. De uren en dagen vliegen hier de laatste tijd nog sneller voorbij dan het cliché doet vermoeden. Ik kan u in geuren en kleuren vertellen over het waarom daarvan, maar ik vraag me af of u werkelijk daarvoor tot hier gekomen bent. En mocht u hier toch af en toe rond neuzen dan weet u waarschijnlijk sowieso wel hoe het zit. Laat ons het, wat betreft 'my life', daarbij houden. Ik vertel, nu toch, liever over iets anders.

Zoals over hoe ik op PB een nieuwe handwerktas vond. Zo schoon en betaalbaar dat ik met plezier even naar Studio Pepe y Carol link. De vinyl tas is ruim en stevig en ik wacht vol ongeduld op een bijpassende pennenzak voor mijn haakpennen en ander klein grut.

De tas bood tot vanmorgen onderdak aan het materiaal dat mijn collega H. van een nieuwe sjaal moest voorzien. De MDH toont u even voor hoe H. een lang exemplaar krijgt dat met gemak twee keer rond de nek kan. Met een steek die ik er mannelijk genoeg uit vond zien en doet vermoeden dat die voor breimiserie zorgt, maar in feite poepsimpel is.

De 'double moss stitch' ofte de dubbele gerstekorrel krijg je door

met een even aantal steken als volgt te breien.
Rij 1: (1R -1AV) herhalen tot het eind.
Rij 2: (1R -1AV) herhalen tot het eind.
Rij 3: (1AV - 1R) herhalen tot het eind.
Rij 4: (1AV - 1R) herhalen tot het eind.
deze 4 rijen telkens te herhalen.

En ziet u die strakke opzetrand? Ik ontdekte eindelijk hoe ik die er altijd in krijg. Bij het opzetten van de steken steek ik de naald niet meer in de laatst opgezette steek om er dan de draad/nieuwe steek door te trekken.

Ik steek de naald nu tussen de twee laatste steken in en trek daar de draad/nieuwe steek door.

Een miniem verschil in aanpak met een groot verschil in resultaat!

En nu de sjaal af is, doen we rustig voort aan enkele andere treinprojecten.

Blauw

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sun, 23 Oct 2011 19:32:00 +0000

Ik ben een F&G fan. Wanneer ik daar binnen kom, grijp ik meestal naar de Kiekeboe stukken. Een jaar geleden kocht ik er tricot blazers met een kap en doorheen dat jaar vroeg ik me vaak af hoe kap, revers en kraag in elkaar gestikt waren. Het zit er zo een beetje allemaal in en, geloof me, het ziet er niet echt simpel uit.

Toen ik enkele weken geleden via Stoere Jongensstoffen de blauwe Bora op de kop tikte, groeide het plan en vooral de moed om ook zelf zo'n blazer in elkaar te steken.

Ik tekende eerst minutieus alle delen van het vestje op patroonpapier. Liet het brein daarna, uitdokterend hoe alles in elkaar gezet moest worden, overuren draaien en deed tenslotte verschrikkelijk lang over het echte stikwerk.

En nu ben ik eigenlijk niet onverdeeld content. Wel over hoe het patroon uitdraaide, want dat was een gok en het geheel klopt. Ik ben minder content over mijn weinig stil staand kind en vooral over die buitenstof, die is te dun voor dit geval. Ik had het moeten weten. Het originele vestje had daar steviger tricot, maar ik was hier zware fan van de streepjes geworden en het lichtblauwe ervan paste met het lichtere van de Bora stof.

Over die stof trouwens geen slecht woord. Kwalitatief, zacht en makkelijk onder 't machien. Eveneens alleen maar lovende woorden voor Stoere Jongensstoffen. Zonenmoeder zijnd kan ik alleen maar juichen wanneer ook een webshop oog heeft voor de garderobe van het mannelijk nageslacht. Daarenboven ben ik niet vies van tricot en Klaske en haar team hebben er serieus wat in huis. Veel Skandinaviërs maar ook eigen volk, want dit blauw gewield exemplaar is net zoals Stoere Jongensstoffen oerdegelijk Hollands.

Mislukt

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sun, 09 Oct 2011 12:59:00 +0000

Want dit had ik niet in gedachten. Plan A mislukte grandioos.

Ik kwam thuis met een oranje trui voor Thor toen de oudste wenend verkondigde dat dat wel zijn lievelingskleur was hé! We doken daarop samen de stoffenberg in die we dankzij haar net met de pinguïns gevuld hadden. Zijn keuze was snel gemaakt en toen begon ik aan een trui. Ik nam deze basis en tekende er een ander soort col in. En toen... knipte ik het voorpand in twee. Dedju! Ik kon mezelf wel slaan, deed dat gelukkig eens niet en begon aan plan B, de gilet.

Een deel van de getekende col verlengde ik aan beide zijden met een rand voor de voorpanden en knipte die dubbel, aan de vouw, uit een heel erg lang stuk boordstof. Ik stikte alle delen aan elkaar en bevestigde de rand/col als laatste.

De gilet is volledig gevoerd. De mouwen met een dunne tricot omdat ik vooral geen zin meer heb in hysterische 'ik krijg mijn mouwen er niet af' buien. De rest is gevoerd met boordstof. Dat lukt dus ook.

De knoopsgaten maak ik nog steeds zo. Mijn plakband vervangt daarbij handig de scheurvlieseline uit deze perfecte handleiding voor knoopsgaten in tricot.

Stempels

noreply@blogger.com (Mamasha) — Fri, 07 Oct 2011 19:13:00 +0000

Ik probeer te schrappen in de lijst die 't meest op mijn maag ligt. Die der beloftes. Eén daarvan ontstond toen ik van haar een stofje kreeg in ruil voor een stempel. Lang moest ze erop wachten (was het al een half jaar?) dus smeet ik er door de gewetenswroeging nog wat exemplaren voor de zonen bij. Zonen met schoon namen.

Borduren voor Vertellementen

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sat, 01 Oct 2011 21:02:00 +0000

Of hoe ik het niet aanwezig kunnen zijn op haar grote feest goed wou maken.

De tekentafeldeur en het werk dat eraan vooraf ging

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sun, 18 Sep 2011 00:26:00 +0000

In april 2010 startten onze verbouwingen. Nu zien we eindelijk licht aan het einde van de tunnel en in dat ooit erg donkere huis. Af is het hier nog niet, maar er werd intussen wel al serieus wat werk verplaatst. Een ware transformatie voor mensen die hier maandenlang niet geweest zijn, maar zelf zien we dat eigenlijk niet zo goed.

Ach neen, want wij wonen in dat huis waarin we steeds naar daar dat beetje meer verlangen, als verwende nesten die niet meer weten waar we ooit begonnen zijn. Wat willen wij dan wel? Een badkamer. Daar kan ik dik over zagen omdat we nu ook al wel een dik jaar zonder zitten. Eén kraan hebben we, de hoofdkraan, ergens vooraan het huis. Manlief creëerde een web van tuinslangen waarmee toilet, wasmachine en een spoelbak van water voorzien worden. Voor warm water hebben we zo'n waterkoker, maar intussen ben ik die beu en ga ik mezelf met koud water te lijf. Lijf en haren eigenlijk, ik verdoe mijn tijd niet meer wachtend op de 'klik' en het niet meer brandende lichtje. Tanden op elkaar en doorbijten.

De wedstrijd der stoerste inwoners win ik hier niet mee. Dat doet de MDH. Degene die nóg harder doorbijt en zowel in de week als in het weekend bergen werk verzet. Vaak letterlijk. Hoe hij het volhoudt? Misschien helpt ons dagelijks gezamenlijk al dan niet vloekend uiten van al dan niet gezamenlijke frustraties?

Over een te vuil huis. Over kinderen die overal aan zitten. Over een tekort aan plaats. Over een teveel aan stof. Over de nood aan een douche. Over waarom een HUBO bezoek telkens zo lang moet duren. Over de behoefte aan een wc-deur. Over de niet behoefte aan wc-geluiden. Over dat vieze gordijn dat nu echt vervangen moet worden. Over praktisch denken versus 'ik wil NU al iets inrichten'. Over hoe alleen voor de kinderen zorgen ook echt wel lastig is. Over de steeds grotere berg 'werk T-shirts'. Over hoe duur het containerpark wel niet is. Over hoe loodgieters voortaan op onze zwarte lijst staan. Over die f*cking vuile vlekken op mijn nieuwe handdoeken. Over rondslingerend werkgerief. Over het teveel aan was. Over de buurvrouw die vraagt wanneer we dan onze haag eens gaan scheren. Over de stand van de rekening. Over op zondagavond moeten kuisen. Over dat we 't nooit meer opnieuw zouden doen.

Die laatste was tot voor kort onze lijfspreuk. We leefden telkens in één deel van het huis terwijl aan een ander werd gewerkt. Vier mensen en alle benodigheden op een paar vierkante meter, geen aanrader. Maar nu we het ganse huis gebruiken, hebben we (adem)ruimte. Er is overal wel nog wat of veel te doen, maar er ligt chappe (lees: karton) en hier en daar zelfs al vloer. De kleintjes kregen een eigen speelruimte en werden daarmee andere kinderen. Kinderen die weten dat ze mogen rondlopen, maar van die vieze muren moeten blijven! We komen er wel. Ooit en vraag me niet wanneer. Verbouwen en daar een einddatum op kleven? Mwhoehahahaha.

In de speelruimte moeten nu muren en een plafond aangepakt worden. Hetzelfde voor de lees/tv/zetelruimte. De garage/wasplaats en badkamer wachten op een loodgieter die niet op onze zwarte lijst staat en de keuken wacht op meer geld. Een dampkap en tweedehands fornuis konden er nog net van af en gelukkig was er altijd al de mooie lange houten tafel. Die zorgen samen voor gezellig ontbijten, pannenkoekenbuffets, snel klaar maaltijden en binnenkort weer feestmaaltijden. Voor onder andere vrienden die in de verbouwingsroes verwaarloosd werden. Vrienden die onze tuin binnenkort nog eens een keer puinvrij helpen maken en die ik bij deze waarschuw over de echt wel grote berg en de nog steeds ontbrekende wc-deur.

Even binnenkijken?

De keuken.

De badkamer.

De garage/wasruimte.

De speel-, lees- en kijkruimte.

De achterkant.

De voorkant.

De vaak verhuizende constante.

De kinderen bij 't begin.

De kinderen nu.

U ziet het. Veel gebeurd, maar we zijn er nog niet.

En de titel van dit bericht gaat over die blauwe tafel en eigenlijk deur. De oude toiletdeur werd met krijtverf beschilderd en op schragen geplaatst. Ideaal voor kinderen die houden van playmobil, bouwwerken, knikkerbanen en tekensessies.

Van Katoen zoekt grafisch ontwerper!

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sat, 17 Sep 2011 11:08:00 +0000

Van Katoen heeft u van doen! En dan vooral als je over grafisch talent beschikt.

Vanaf het najaar wil Van Katoen er voluit voor gaan!

Bloglezers en Facebookvrienden worden al regelmatig op de hoogte gebracht van onze plannen en vorderingen. Binnenkort is het echter tijd om onze blijde boodschap ook aan het grote publiek in de niet-virtuele wereld te verkondigen. Daarvoor zullen we onder andere gebruik maken van supercool drukwerk zoals posters, flyerpostkaarten, …

Van Katoen draait om hip handwerk en het goede doel en wil diezelfde positieve vibe in haar drukwerk verwerken. We hebben massa’s ideeën, creatieve voorbeelden en zelfs talent in eigen stal. Maar! We geloven dat onder ons publiek ook heel wat creatief talent schuilt.
Help ons, haal je viltstiften of photoshop-skills boven, wordt exclusief ontwerper van het Van Katoen drukwerk en promoot zo ons én jezelf!

Je potloden en ideeën staan al op scherp?
Mail ons zo snel mogelijk!

Uiterste indiendatum ontwerp: 15 oktober

Beloning: naambekendheid! En wel via onze promokanalen die je zelf mee hebt helpen vormgeven.

Wie weet volgt er ook wel een handgemaakt extraatje…

Vest wordt broek

noreply@blogger.com (Mamasha) — Tue, 13 Sep 2011 19:01:00 +0000

Oftewel: ook hier wordt gerecykleerd!

Blogster Boomie kondigde al een tijd geleden een heuse 14-daagse aan waarbij vooral textiel gerecykleerd zou worden en zij anderen zou aanmoedigen hetzelfde te doen. Gisteren gaf ze het startschot en vandaag krijgt ondergetekende de eer om met een eigen project te bewijzen dat we het eigenlijk niet altijd in de designer stofjes moeten zoeken.

Mijn grondstof vond ik in de grabbelbak van de kringloopwinkel. Verwerkt in een kostuumvest die daar voor een schamele 25 eurocent aan mij verkocht werd. Ik ging naar huis met twee exemplaren. Gelukkig, want voor ik tot de broek kwam, moest ik ondervinden dat in zo'n vesten wel heel veel naden zitten. Mijn schaar en ik konden zich daar best snel bij neer leggen.

Exemplaar 1 verknipte ik wat te enthousiast, de bijzonderheden van vest nummer 2 liet ik bijna onaangeraakt en die werden dus verwerkt. Of denkt u misschien dat ik zelf wat paspelzakken in die pijpen heb gestikt?

Geen eigen paspelzakken, maar het broekpatroon, dat tekende ik wel zelf. Op zoek naar de ideale jongensbroek, die ik nog in geen enkele Knippie of Ottobre tegen kwam, besloot ik te experimenteren. Geïnspireerd door de Jacobbroek, kwam ik tot dit fijne retro model.

Sta mij toe mezelf even op de borst te slaan, het stuk past namelijk wonderwel. En terwijl ik dat doe, verontschuldig ik mij even tegenover de vroegere vesteneigenaar. Uw vest stuk knippen, het deed me even denken. Wie zou u zijn? Bent u er in feite nog? Draait u zich nu om in het graf of vindt u het wel fijn dat Nils met uw voor- en achterpand rond de benen loopt?

In elk geval, bedankt voor uw mooie warme jas. En bedankt Boomie voor dit oh zo leuke initiatief!

De zachtste stof en mooiste pop

noreply@blogger.com (Mamasha) — Tue, 06 Sep 2011 21:13:00 +0000

Dekentjes, van die hele zachte. Het moest er ook hier eens van komen. Linde zorgde voor het startschot. Zij is de nieuwe vrouw in het leven van mijn MDH, zijn vers petekind.

Tips om er één te maken vindt u hier en hier. De sterretjes op een hobbybeurs, de fleece bij Artevelde. Het is niet zomaar fleece, maar 'soft fleece'. Een nieuwigheid zei de meneer op de Vrijdagsmarkt en wat voor één. Zachter dan dat kan stof niet zijn.

En ziet u die pop? Een echte Tante Hilde. Op maat en handgemaakt voor Linde. Met kleine vilten bloemen die ook op haar geboortekaartje terug te vinden waren, botten waar ik jaloers op ben en een kanten onderbroekje dat ik (dedju) vergat te fotograferen. Op zoek naar de betere pop, lekkere tractor koekjes of de meest hartelijke service ever? 1 adres!

Pottenvilt

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sat, 03 Sep 2011 08:44:00 +0000

Naaien, er komt weinig van in huis dezer dagen. Andere projecten krijgen voorrang. Mijn excuses aan wie wacht op meer jongensspullen, een vervolg op de XY-files, een swap, cadeau of beloofde tegenprestatie. Vergeef het mij, het komt er allemaal aan, maar met wat uitstel.

Af en toe smokkel ik er, voor de eigen gemoedsrust, een kleinigheidje tussen. Vilten pannenlappen bijvoorbeeld, beiden klaar op nog geen uurtje.

Ooit zag ik daar eens ergens een afbeelding van. Waar, ik zou het echt niet weten, maar het idee bleef hangen.

Unieke kans tot adverteren op deze blog!

noreply@blogger.com (Mamasha) — Mon, 29 Aug 2011 20:41:00 +0000

Aan iedereen die het adverteren aanbelangt:

Vanaf nu is er op de Mamasha blog plaats voor jouw banner. Ben jij die leuke (web)shop die toegang zoekt tot een breed publiek dat het handwerk genegen is (kleding, stoffen, juwelen, ...)? Stuur dan een mail naar mamasha@live.be voor meer informatie over de prijzen en voorwaarden.

Mamasha krijgt dagelijks gemiddeld 600 bezoekers over de vloer. Wanneer er hier een blogpost verschijnt, komen zelfs 1000 lezers langs. Niks dan voordeel!

En er is meer! Je banner komt terecht in een carrousel die ook verschijnt op deze blogs:

Leven met Liv
Polkadotjes
Kir en haar vrije tijd
Eloleo
Het alledaagse verhaal
Verbeelding
Oontje
De ijverige Wijven
Het Leuvens Stiksel

Allemaal samen zijn we goed voor zo'n 36.000 bezoekers per week. Dat zijn 75.000 pageviews. Alstublieft!

De opbrengst gaat integraal naar Van Katoen

en bij uitbreiding dus naar het goede doel dat Van Katoen steunt, Annick For Kenya. De actie loopt nog tot april 2012.

Twee

noreply@blogger.com (Mamasha) — Fri, 19 Aug 2011 22:09:00 +0000

Vanaf vandaag mag hij twee vingers in de lucht steken. Niet dat hij dat doet, want mocht u zijn vingers geloven dan is het ventje al 4. Niet dus, twee werd hij. Vanmorgen vroeg.

We vierden dat met verloren brood en eitjes.

Lantaarns.

Slingers.

En Harry Malter.

Het meest charmante pretpark ter wereld.

Toch als u van gebruikt houdt.

En van verse geitjes, kamelen, kabouters en piano spelende kippen.

De vlindertas en tips bij vrij borduren

noreply@blogger.com (Mamasha) — Sun, 14 Aug 2011 15:29:00 +0000

De vragende partij ziet graag bruin, groen en beige. Fleurig is tof en ze houdt van vlinders.
Ik haalde de handleiding boven, dook in de stoffenbakken en deed nog eens aan draadschetsen.

De clutterpunk uitleg hielp me de eerste keer goed op weg. Zij vertelt hoe u eraan begint, hoe u de steeklengte en -breedte wat afwisselt en hoe u daardoor eigenlijk met uw draad kan schetsen. Een leidraad die vooral aantoont dat experimenteren toegelaten is en het onwennige 'hoe begin ik eraan?' gevoel wegneemt.

In haar handleiding staat dat ze gewoon garen gebruikt en verder niets bijzonders. Als ik aan vrij borduren doe, gebruik ik zelf wel een ander soort garen, topstitch garen of cordonnet garen. Als bovendraad dan, de onderdraad blijft de gewone stikzijde. Cordonnet garen is een dikkere variant, waar je een duidelijker borduureffect mee krijgt. Omdat ik voor dat soort garen kies, gebruik ik ook een topstitch naald.

Dat dikker garen krijg je gemakkelijker door het oog van zo'n naald en je voorkomt stroppen van het garen, wat bij mijn eerste keer met een gewone naald meerdere keren het geval was. Zoals Clutterpunk het vertelt, lukt thread sketchen of vrij borduren met de gewone persvoet echt goed. Een minimale investering dus voor een keer een ander resultaat.

Boleoot u ook mee?

noreply@blogger.com (Mamasha) — Thu, 11 Aug 2011 17:37:00 +0000

Dat ze 'wauw' is, dat moet ik u al lang niet meer vertellen. Dat ze een pracht van een tas ontwierp, dat zag u misschien ook al. Maar wist u dat ú intussen zelf de trotse bezitter van die Boleo kan worden? Zo eentje of zo eentje.

Veel moet u daar niet voor over hebben. Enkele muisklikken en een luttele 5 euro. Daarna vindt u het patroon samen met de meest heldere handleiding in uw mailbox. Het goede doel steunen doet u dan ook. Want het patroon voor de Boleo wordt verkocht in de Van Katoen webshop.

Van Katoen, nog nooit van gehoord? Schrijf u dan snel in op de nieuwsbrief of word fan op facebook. Want als u in 2012 ergens zult willen zijn, dan is het op 14 april in het Geuzenhuis in Gent.

Bloemenstof: In Den Beer.

De remake

noreply@blogger.com (Mamasha) — Wed, 10 Aug 2011 13:34:00 +0000

Niet alleen het logo zat al even in het hoofd, ook het beeld van een nieuwe header teisterde me. In dit geval echt vervelend, want als er iets is wat ik niet kan, is het tekenen. Er zelf aan beginnen was geen optie. De illusie dat er toch nog ergens een verborgen potloodtalent in me zit, heb ik al lang opgeborgen. Mijn hulpkreet werd creatief blogland in gestuurd en Sympathieke Sam, vriend van deze dame, snelde me ter hulp.

Hij tekenende de kast net zoals ze in mijn hoofd zat en bewerkte de foto's tot ze erin pasten. Toen ik daarna, met een extra idee, nog een keer op zijn virtuele stoep stond, bezorgde hij me, alsof het niets was, nog snel wat tekeningen van de lades die u hierboven ziet. Kunnen tekenen, dat moet tof zijn...

Enfin, toen was het eindelijk aan mij. Tijd om de wereld der HTML, CSS en hovereffecten te verkennen. Het begin van de zoektocht begon heel stoer, het zou me wel alleen lukken. Euhum. De leek in mij huiverde bij de vreemde codes, de vele foutmeldingen en bij het besef dat ik er tevergeefs te veel tijd in stak. Sneller dan verwacht klopte ik nog maar eens op een andere virtuele deur. Kathleen hielp me, onmiddellijk en tussen alle werk voor haar nieuwe shop én Van Katoen door, het bos door de codebomen te zien.

En nu is het bijna af. Kast, lades, wat nieuwe kleuren. Op de doe-lijst staan nog wat kleine aanpassingen maar intussen: wat vindt u van de nieuwe look?

Edit: De letters in de lades zijn wat klein. Sympathieke Sam helpt me ermee, again! Haal intussen die leesbril maar boven.

Niets nieuws onder zon

noreply@blogger.com (Mamasha) — Tue, 02 Aug 2011 19:41:00 +0000

En wat ziek en lui tegelijk dus tonen we u in de rapte gewoon even wat cadeautjes.

De gereedschapsstof is van Znok en kocht ik hier, de olifantjes zijn bij Koekepeertje te koop.

Het logo is nergens te koop. Nog niet. *wink*

Assorti

noreply@blogger.com (Mamasha) — Tue, 26 Jul 2011 13:23:00 +0000

Een T-shirt én een broek dit keer. Volledig rekbaar en volledig assorti. Plus op de groei voorzien, want veel kleren heeft hij nu eigenlijk niet meer nodig. Een extra broek kan geen kwaad, maar T-shirts werden hier de voorbije maanden met hopen geproduceerd, zoveel zelfs dat ik ze hier dan vergeet te tonen.

Het T-shirt werd met het standaardpatroon gemaakt. De broek met patroon 23 uit de meest recente Ottobre (4/2011). In de zakken van de broek zit de stof van de T-shirt verwerkt. De boordstof werd op de biaismanier, die ik hier beschreef, aan de zakken gezet. Het koord voor de broek werd met de T-shirt stof gevlochten.

De spons kocht ik bij Pauli in Leuven. En dat zit goed. Zo goed dat zelfs het serieuze exemplaar onder mijn zonen zich voor de lens een keer liet gaan.

Spons dus, dat zit zelfs precies wat te goed.

Zonen... zucht.

De XY-files. Winnaars van de give-away.

noreply@blogger.com (Mamasha) — Wed, 20 Jul 2011 15:51:00 +0000

82 geldige deelnemers telde ik en random.org koos er de volgende nummers uit. Een paar dagen later dan beloofd, maar dat maakt het allemaal wat spannender, nietwaar.

Eva, Lientje Pralientje, Sandy en Nienke. Mailen (mamasha@live.be) jullie mij een adres en volledige naam?

Aan iedereen, bedankt om deel te nemen en natuurlijk merciekes voor de vele tips. Die worden absoluut in de volgende XY-files verwerkt!

De XY-files. Give-aways!

noreply@blogger.com (Mamasha) — Wed, 13 Jul 2011 20:59:00 +0000

Deze keer geen superlange post, maar een vraag én twee give-aways!

Eerst de vraag, kwestie van de spanning erin te houden.

Jongenspatronen daar wil ik het de volgende keer over hebben. Niet alleen patronen voor tricot, maar jongenspatronen voor vanalles en nog wat. Waar zoek ik ze, waar betaal ik ervoor en waar zijn ze gratis en voor niets te vinden? Schone patronen weliswaar, de uniekere stukken. Dat ik dan van u uw eigen secret hiding place(s) krijg, dat spreekt voor zich *knipoog*. Samen komen we dan hopelijk weer tot een gezellig lange lijst met tips.

Naast de waar-tips was ik van plan eens stap voor stap uit de doeken te doen hoe je met patronen werkt. Hoe met die grote bladen vol lijntjes en hoe met pdf-patronen. Waarom? Omdat me dat veel gevraagd wordt. Hoe begin je eraan? Waar moet je op letten? Welke truuken bestaan er? Enzovoort. Met de nodige foto's, dat spreekt voor zich. Wat denkt u?

Maaaaaarrr... zoals ik al zei, dat is allemaal voor de volgende keer, want in de aanloop naar die patronenpost delen twee patronenwinkels eerst cadeautjes uit!

De zusterwinkel van Koekepeertje, Patroontjes geeft één van jullie dit boek cadeau.

En herinnert u zich deze coltrui nog? Die werd met een Dear My Kids patroon gemaakt. Karen van de etsyshop Dear My Kids Easy Wear geeft hier 3 patronen weg! Edit: uiteraard ook meisjespatronen!

Grasduin in haar shop en ontdek meerdere toffe en vooral makkelijke (jongens)patronen. Eén daarvan is de unisex pea coat die Thor hieronder showt.

En wat moet u doen om te winnen? U laat, vóór maandag 18 juli, een commentaartje na. Wilt u nog iets anders over patronen lezen dan de waar- en hoe-tips, vertel dat dan maar. En u zegt natuurlijk ook wat u 't liefste wint, het boek of een patroon. Een neutraal en virtueel instrument zal maandag 4 winnaars kiezen.

Wie niet kan wachten tot maandag, kan nu al zijn of haar slag slaan. Speciaal voor u houdt Karen 24 uren lang een 'buy one, get one free' promotie. In de DMK-shop kunt u vanaf 23h deze avond tot morgenavond 23h één patroon kopen en daar één ander patroon gratis bij krijgen. U kiest er dus eentje in haar winkel en laat in het commentaarvak daarbij weten welk ander patroon u er gratis bij wil.

En dan nu den Thor a.k.a. Brutus. Let u maar op de neus.

Een winterjas. Niet voor onmiddellijk dus, daarom ook wat op de groei gemaakt. Volledig gevoerd met een warme stof die mij het geheel om de 5 minuten in de vuilbak wou laten kieperen. De vloer, tafel en ikzelf waren na afloop bedekt met gele pluizen, maar het ergste was eigenlijk het niet zo schoon zijn van een doorgestikte naad in zo'n stof. Ik laat u daar dan ook wijselijk (bijna) geen enkele foto van zien.

Gelukkig was er nog de Peter Pan stof van Kokka die de boel en vooral mijn humeur redde. Donkergroen en dus geschikt voor de winter. Ooit bij Vermiljoen ingeslaan.

En het patroon? Dear My Kids easywear. Of zei ik dat al?