<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560</atom:id><lastBuildDate>Wed, 01 Feb 2012 14:01:34 +0000</lastBuildDate><category>Contacto</category><category>Ponos</category><category>Paz</category><category>El Bosque de Armonía</category><category>Olga</category><category>Luis</category><category>Valdelicea</category><category>Manolo</category><category>Rui</category><category>Manel</category><category>ONGD</category><category>Fernando</category><category>Mariajo</category><category>Vicente</category><category>Luz</category><category>Contador</category><category>Todos</category><category>Rach</category><category>Música</category><category>Lita</category><category>Escarabajo</category><category>Uno</category><category>Artemisa</category><category>Salve Marinera</category><category>Alberto</category><category>Clara</category><category>Pedro</category><category>Lucía</category><category>Rosa</category><category>Amigos</category><category>Beatrice</category><category>Video</category><category>Charly</category><category>Tilde</category><category>Bego</category><title>Manel Marina &amp; Asociados</title><description /><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Manel)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>840</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/ManelMarinaAsociados" /><feedburner:info uri="manelmarinaasociados" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><feedburner:browserFriendly></feedburner:browserFriendly><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-4756447753849259744</guid><pubDate>Wed, 01 Feb 2012 13:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-01T14:49:55.433+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Lucía</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Chamán: sanador herido (II)</title><atom:summary> Tal día como hoy, seis años atrás, nuestra amiga y compañera Marta publicó este post en el desaparecido blog Sanadores. Me apetece reeditarlo en primer lugar para mantener viva su memoria. En segundo porque en estas fechas andamos tod@s un tanto revueltos por las idas y venidas de los compañeros y, para qué decir otra cosa, buena falta nos hace reírnos un poco. Y, cómo no, también porque todavía</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2009/09/chaman-sanador-herido.html</link><author>noreply@blogger.com (Lucía)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_TmC7h5bi4og/SqzWGmJBImI/AAAAAAAAAjE/u3jGgbTD3N4/s72-c/MongoliaShaman2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-2327457270087228351</guid><pubDate>Wed, 01 Feb 2012 09:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-01T10:58:27.669+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Valdelicea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Fernando</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Nuevos impulsos</title><atom:summary>«No sé qué haremos a partir de ahora, lo que sí sé es cómo lo haremos: ¡Igual que siempre, de todo corazón!» (Manel Marina)Pasado mañana dos grandes amigos unirán sus recursos para hacer realidad otro sueño, nace una nueva «Valdelicea». La sociedad que pretende ser motor de futuros… «A falta de viento buenos son motores»© Fernando Vázquez </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/02/nuevos-impulsos.html</link><author>noreply@blogger.com (Coaches)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-RK6EHqKre4A/TykLOBMQphI/AAAAAAAAAv8/mFwEI4KkQhI/s72-c/motor-fueraborda.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-2643760592888794358</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 23:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-01T01:59:03.856+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Video</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Vicente</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Coeficiente de optimismo</title><atom:summary>Sir Ernest Shackleton demostró que ante el reto y la adversidad el éxito de un equipo depende enormemente de su coeficiente de optimismo, entendido como el número de optimistas que hay en un grupo dividido por el número de personas del grupo. Eso hacemos aquí de año en año, aumentamos el coeficiente. Déjate modelar…</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/02/coeficiente-de-optimismo.html</link><author>noreply@blogger.com (OnLine)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/gQxpPKJW5ww/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-5812457937868196485</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 14:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-31T15:49:12.517+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Beatrice</category><title>Mis “yoes” y yo</title><atom:summary> …os damos las gracias, a ti (Manel) y a Beatrice. Puede que tengáis razón, que seguro la tenéis, algo se ha muerto dentro de mí. De hecho, hoy me siento más ligera… Quizás también porque he sabido que el amor ha triunfado, acabo de hablar con Olga. Ya sé, no tiene nada que ver una cosa con la otra. Tal vez en la forma no pero en el fondo sí, todos aprendemos de todos. Esto es lo que quería decir</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/mis-yoes-y-yo.html</link><author>noreply@blogger.com (Bego)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-NoUwc4fnP7E/Tyf9RIoKPFI/AAAAAAAAAIg/ZA1th-yaEi0/s72-c/SUBPERSONALIDADES.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-2913484723755868929</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 13:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-01T02:30:33.356+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Beatrice</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Morir para vivir</title><atom:summary>Bego se sentía morir ayer, dijo. A mi entender lo que realmente ocurrió fue que “murió” una de sus subpersonalidades. Veréis… Dentro de cada persona conviven diversos “yoes” que compiten, colaboran, se pelean, se necesitan, o se ignoran, y que están en una constante interacción. La mayoría de las corrientes psicológicas se han ocupado de estudiar esos diferentes “yoes” que residen en el interior </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/morir-para-vivir.html</link><author>noreply@blogger.com (Manel 2)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-FEMs3Ro3vY0/Tyfzm2JHPvI/AAAAAAAAAxQ/83CUlPSbNh4/s72-c/untitled.bmp" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-7808264697822218854</guid><pubDate>Mon, 30 Jan 2012 17:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T18:57:05.738+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Menuda nochecita</title><atom:summary>Una noche toledana, puntualizo, es la que he pasado… Será que como soy muy sensible, me decía Clara, me quedo con todos los malos rollos. Vamos, una sufridora pasiva en toda regla. Puede ser, quién sabe… (bueno sí, tú eres la médico). Tuve mucha fiebre e incluso cuando peor estaba llegué a pensar que no vería amanecer. Fue una sensación horrorosa, creí que me moría, que la cabeza me estallaba… En</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/menuda-nochecita.html</link><author>noreply@blogger.com (Bego)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-Jcm9hhbz-to/TybXwfU50-I/AAAAAAAAAIU/K2uxDE4iR5M/s72-c/imagesCA6EHRLQ.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-2819747476310767450</guid><pubDate>Mon, 30 Jan 2012 16:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T17:34:43.219+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Luis</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Hay que saber decir…</title><atom:summary>“¡Hasta aquí!”, “¡Basta!”, “¡No!”, etcétera.La vida está lleva de decisiones, opciones, elecciones, caminos, alternativas, posiciones… Por más que te empeñes no puedes estar en dos lugares a la vez. Pero sobre todo lo que uno no puede hacer es traicionarse a sí mismo, ó a sus ideas. Leí esta mañana: “Nadie se conoce hasta que ha sufrido”, esto va por los que tanto creen saber de todo. Hasta del </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/hay-que-saber-decir.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-OwPlqcyzTDA/TybEjYke99I/AAAAAAAAAoQ/N-QBgNm8JPI/s72-c/imagesCAVZJTJW.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-8597926396610248253</guid><pubDate>Mon, 30 Jan 2012 14:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T15:23:21.909+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Vicente</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Vientos de brujas</title><atom:summary>Como ya he dicho en el comentario del post anterior, me quedo con la frase: “…dejarte llevar por el viento que más sople”. Qué gran verdad. Estamos rodeados de veletas… De gente que se deja llevar por los “vientos de brujas”, así los llamo yo. Me explicaré y veréis como os suena, seguramente mucho.Este tipo de personas pelín despersonalizadas, sin criterio, son inseguras por naturaleza. Son, </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/vientos-de-brujas.html</link><author>noreply@blogger.com (OnLine)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-Aofki1LPVRw/Tyam4ZRe1eI/AAAAAAAAAZQ/FxSzwRbRwFE/s72-c/Veleta.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-47542574772712617</guid><pubDate>Mon, 30 Jan 2012 13:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T14:13:08.548+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Fernando</category><title>Al alimón</title><atom:summary>Nosotros también nos chequeamos de vez en cuando, para muestra:(P) ¿Qué harías si te enteraras de que uno de tus mejores amigos te está traicionando, por acción o por omisión?(R) Hacer, haría poco. Lo único, eso sí, investigaría… y posiblemente trataría de ver qué es lo que está pasando. Incluso puede que intentara hablarlo. Pero, vamos, a estas edades nuestras me temo que no tendría mucho </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/al-alimon.html</link><author>noreply@blogger.com (Coaches)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-X9yieYNRtQs/TyaW_gSoU1I/AAAAAAAAAvk/F7BGlgb18F0/s72-c/psicoterapia_%25281%2529.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-2865278709887411361</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 23:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T01:01:57.672+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Rach</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Música</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Video</category><title>Dedicato a te, amore mio</title><atom:summary>Per avere te mi va bene vivere così; e se non è vivere, sopravvivere…</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/dedicato-te-amore-mio.html</link><author>noreply@blogger.com (Rach)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/nPHCThqqt0s/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-1321601600682420655</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 21:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-29T22:30:08.971+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Mariajo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Hablemos de asertividad</title><atom:summary> Como es domingo y estoy un poco perezosa, con vuestro permiso voy a tirar de Wikipedia…La palabra asertivo, de aserto, proviene del latín assertus y quiere decir “afirmación de la certeza de una cosa”, de ahí se puede deducir que una persona asertiva es aquella que afirma con certeza.Como estrategia y estilo de comunicación, la asertividad se diferencia y se sitúa en un punto intermedio entre </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/hablemos-de-asertividad.html</link><author>noreply@blogger.com (Mariajo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-VUAHiY6Azqk/TyW5m3c_LuI/AAAAAAAAAPk/LqXO3QbQbuQ/s72-c/3899145029_08d3291027.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-7059526589476546718</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 15:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-29T18:31:04.861+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Uno</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Sospecha… ¿y acertarás?</title><atom:summary>Esa es otra habilidad, la perspicacia; negativa, claro está. El “mal pensar” de la mañana a la noche, el ponerte siempre en lo peor. Somos muy complejos, sí. Vaya, ¿he dicho complejos? Mira, otra debilidad… En este caso, otro. Me refiero a los complejos de inferioridad. ¿Os dais cuenta? Tirando del hilo, se llega al ovillo.© Benito Juárez</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/sospecha-y-acertaras.html</link><author>noreply@blogger.com (OnLine)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-wx-xFg5PgWk/TyVhQ_bj2vI/AAAAAAAAAZE/v-1gfMVMfZQ/s72-c/ovillo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-4088677668648782664</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 13:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-29T14:27:11.484+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Clara</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Codos y batallas</title><atom:summary> Siguiendo con “A fuerza de darle”, me ha gustado lo del codo. Ese es otro de nuestros caballos de batalla…“Vivir descontaminado es fantástico” creo que era el título de un post que escribió Pedro hace años. Venía a decir que una vez dejas “tus adicciones” a un lado, cuando te descontaminas completamente, tu cabeza (el “coco”…) vuelve a funcionar a las mil maravillas. Eso, y nada más que eso, es </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/codos-y-batallas.html</link><author>noreply@blogger.com (Clara)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-Jliqn6bzkq0/TyVF9uX5EhI/AAAAAAAAA0w/L0MqSHcTEuU/s72-c/images.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-8198722497044712272</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 12:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-30T03:14:54.354+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Luis</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>¿Te das cuenta, Bego?</title><atom:summary>¡Hay que nacer! …para lo bueno y para lo malo. Aunque, claro, la experiencia también es un grado. Cuanto más ejerzas en un sentido o en otro, como es fácil de entender, terminas convirtiéndote en un maestro.Manel, como recordarás el otro día lo comentamos. Te dije, y sigo pensando, que es pura envidia… Normalmente cuando hablamos de la envidia la relacionamos con cuestiones materiales pero, ya </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/te-das-cuenta-bego.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-N8-1dxemBsA/TyU6a8Xx1PI/AAAAAAAAAoE/KfI71oYnq8k/s72-c/20080315113659-carne-20a-20la-20parrilla-p.gif" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-1650203539841786446</guid><pubDate>Sun, 29 Jan 2012 11:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-29T12:34:31.779+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Paz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><title>A fuerza de darle</title><atom:summary> …terminas aprendiendo. De darle al “coco”, al codo, al enfado… o lo que sea. Sí, así va la cosa. Somos pura experimentación. Bueno, perdón, siempre y cuando hagas correctamente tus deberes. La cabeza la tenemos para pensar, el corazón para asimilar y los oídos… ¡Para tapártelos! Sobre todo frente a las palabras necias.Paz y/o Bego, de donde no hay no se puede sacar. Esos personajes del “con lo </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/fuerza-de-darle.html</link><author>noreply@blogger.com (Manel 2)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-anG-SgUBYpU/TyUudFtzkVI/AAAAAAAAAw4/cSrtPPc2IoQ/s72-c/oidos-sordos-11.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-3395099187020644905</guid><pubDate>Sat, 28 Jan 2012 23:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-29T03:01:06.517+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Gente sin alma</title><atom:summary>Leyendo a Manel en Valdelicea III veo que seguimos igual ¿no? Perdón, nosotros no. Ellos, los otros, los amigos del favor “desde el cariño”… ¡Qué cruz! Ya sé que es imposible pero, aun así, podríamos intentarlo. Siempre he tenido curiosidad por saber qué se siente siendo tan mala gente… ¿O para ser un miserable y un títere también hay que nacer?© Bego</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/gente-sin-alma.html</link><author>noreply@blogger.com (Bego)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/--q6QCs93-74/TySnePjPBUI/AAAAAAAAAII/N3t8679ufJ0/s72-c/A_mujer_marioneta_1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-1652181126297220927</guid><pubDate>Sat, 28 Jan 2012 11:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-28T14:08:02.631+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Música</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Video</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Clara</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Por ti volaré</title><atom:summary>Después de leerte en Diferencias… ¿Y luego te extraña? ¿Te extraña que volemos o hagamos el pino por ti, Manel?No sé quién es Montse pero su video me ha gustado mucho. Por ti VOLAMOS TOD@S… ;-) </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/por-ti-volare.html</link><author>noreply@blogger.com (Clara)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/aZmFmcy2S38/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-8990917893094860518</guid><pubDate>Sat, 28 Jan 2012 11:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-28T12:09:05.289+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Valdelicea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Diferencias horarias</title><atom:summary> Anoche cuando volví a casa después de una cena estupenda con amigos, cómo no, encendí el cacharrito y… se dio eso que nuestro amigo Charly llama “Noche de brujas”. Hacía mucho tiempo que no sucedía, al menos a mí. Una “comunicación intergaláctica” es como lo llama Manolo. Cada uno lo expresa a su manera. “Oscar uno, Oscar Dos”… Dice Lucía. No penséis cosas raras. Tan sólo fue una conversación, </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/diferencias-horarias.html</link><author>noreply@blogger.com (Manel 2)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-49REu5QmADQ/TyPW-hYDTpI/AAAAAAAAAwg/DJ55yRCYC4A/s72-c/reloj.png" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-828371234021455648</guid><pubDate>Sat, 28 Jan 2012 04:15:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-28T11:17:34.032+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Rach</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><title>Pensando en ti</title><atom:summary> ¿Sabes qué está haciendo ahora tu mejor amigo? O lo que hizo hace justo un mes, un año, tres, cinco… Seguramente crees tener una idea, tal vez aproximada. Pura conjetura. Mejor no lo digas, te equivocarías. Sin embargo yo sí sé lo que está haciendo en este preciso instante mi mejor amigo. ¡Está ocupándose de ti! De ti, de su familia, de sus amigos, de la gente que quiere, de los que conoce y de </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/pensando-en-ti.html</link><author>noreply@blogger.com (Rach)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-sBlMF5-3e08/TyPK5NT7aqI/AAAAAAAAAeM/yblMGvqvNRw/s72-c/pensandoenti.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-9075355077411031699</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 17:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T18:18:13.683+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Valdelicea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Lucía</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">El Bosque de Armonía</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>¿De amor?, mucho, mucho…</title><atom:summary> Los grandes miedosos, son muy amorosos. Debería decir los “ex” miedosos, sí. Anoche, leyendo un libreto entretenido para conciliar el sueño, de pronto vi la frase que te marca la realidad. Que te hace entender o quizá recordar lo que ya sabías o intuías… “Es sabido que del equilibrio anímico surgen pocas ideas brillantes. La mayoría de los descubrimientos y las obras de arte importantes son el </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/de-amor-mucho-mucho.html</link><author>noreply@blogger.com (Lucía)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-5SF6-fnTf_E/TyLb-WmvdmI/AAAAAAAAA2Y/tY7I7CBEJDw/s72-c/amor.png" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-3459134344703354804</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 15:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T16:47:48.281+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Fernando</category><title>Querer y poder</title><atom:summary>«Sé sincer@: ¿No puedes o no quieres? Antes de contestar, ¡piénsalo bien! No, no… que no sepas, no es excusa. Cuando se quiere, se puede; incluso aprender…» Sí, ya veis, sigo con la misma marcha. En realidad es fiel reflejo de nuestra semana, la excusa manda. ¿O debería decir el autoengaño? Bueno, sea como fuere, el único que de verdad se perjudica es el que no se atreve a dar el paso.No lo </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/querer-y-poder.html</link><author>noreply@blogger.com (Coaches)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-m4qac0lshFI/TyLGanIpsDI/AAAAAAAAAvM/7mHvwFO6hOM/s72-c/reflexiona_2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-6713316272917889228</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 14:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T15:03:20.399+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Vinculaciones afectivas</title><atom:summary> Un elefante se balanceaba sobre la tela de una araña… Seguro que recordáis la canción ¿verdad? Todos la hemos cantado de pequeños, y no tan pequeños. Aunque vivamos mil años estoy seguro que nunca la olvidaremos. Eso mismo ocurre con los vínculos afectivos, nos guste o no, son para siempre. Por mucho que cambiemos o incluso aunque nos desvinculemos de las personas o los lugares que han formado </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/vinculaciones-afectivas.html</link><author>noreply@blogger.com (Manel 2)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-acSR_UQJZjo/TyKuQKFTRsI/AAAAAAAAAwU/QCvpva5NgyE/s72-c/v%25C3%25ADnculos.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-646522833757258377</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 11:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T12:13:20.122+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Bego</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>¿Nacen o se hacen?</title><atom:summary>Siempre he tenido esa duda… Me refiero a la gente grande, a los que tienen el corazón solidario de la talla XXL. Todas esas personas que por dejarse se dejan hasta la vida por ayudar a los demás.No conocí a Marta pero he conocido a otros…© Bego</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/nacen-o-se-hacen.html</link><author>noreply@blogger.com (Bego)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-vEkSyhE7YmQ/TyKGmrXZXMI/AAAAAAAAAH8/DEyj-YvHaA4/s72-c/grancorazon.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-8054219940309072807</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 10:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T17:39:12.560+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ONGD</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Luis</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Hechos son amores</title><atom:summary> …y no buenas razones.Ayer nos dimos una buena paliza, pero sin duda mereció la pena. Es más, si hoy hubiera que repetirlo no lo dudaría un momento. La persona que ayer homenajearon en su pueblo natal era, entre otras muchas cosas, una muy buena persona. Aunque solo fuera por eso ya volvería con mucho gusto.No creo que a ninguno de los presentes, salvo muy contadas excepciones, nos hagan nunca un</atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/hechos-son-amores.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-qBbRTypME14/TyKC4a-mRZI/AAAAAAAAAn4/djMwiRo2c84/s72-c/imagesCAPU3J80.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1762209063498773560.post-629677913572868497</guid><pubDate>Thu, 26 Jan 2012 18:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-27T01:50:18.934+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Manel</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Luis</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amigos</category><title>Vivir para ver</title><atom:summary> ¿Sabéis cuál creo que es el colmo de los colmos? Tener que inventarse un día para ser feliz. Y lo peor de todo, el desiderátum, utilizarlo como estrategia para vender. Luis tiene razón, no todos sentimos por igual la música de la vida… Y claro, así nos va.Sed felices.© Manel Marina </atom:summary><link>http://coach-manelmarina.blogspot.com/2012/01/vivir-para-ver.html</link><author>noreply@blogger.com (Manel 2)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-14E9R59VGSw/TyGaIjeK7QI/AAAAAAAAAwI/ojXOzWEq5bo/s72-c/imagesCA4EJ78J.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></item></channel></rss>

