En ga hier verder met mijn werk →

Verwachting * [zelfstandig naamwoord]• het denken of hopen dat het zal gebeuren, voorspelling, vooruitzicht afwachting

Als een klant mij inhuurt om muziek te componeren dan verwacht de klant natuurlijk dat ik dat goed doe. Dat ik dat kan staat *kuch* buiten twijfel. Kwestie van het vaak genoeg gedaan te hebben. Toch is het voldoen aan die verwachtingen best lastig. Muziek heeft namelijk alles met gevoel en smaak te maken. Kortom: het moet gevoelsmatig klikken tussen mij en de opdrachtgever wil daar iets goeds uit voortvloeien. We moeten elkaars taal spreken, of beter: ik moet de abstracte bewoordingen, het gevoel dat de beelden veroorzaakt vertalen naar iets muzikaals.

Gisteren was ik bij mijn oude maatje uit de band MAM, Tom America op bezoek. Hij componeert net als ik in opdracht en is vooral veel met taal bezig. We kunnen het al ruim 20 jaar heel goed met elkaar vinden. De laatste tijd is Tom veel bezig voor Kunststof Radio van de NTR. Presentator Frénk van der Linden is liefhebber van Tom’s muziek en zo komt van het een het ander. Tom liet mij in zijn studio aan huis een mooie compositie horen die hij op basis van een gesproken tekst van A.L. Snijders had gemaakt.

Ik sprak met Tom over mijn wens om filmmuziek te maken. “Met welke regisseur zou je willen werken dan?”, vroeg Tom me. Een lastige vraag. Van Warmerdam, maar die is al voorzien dankzij een muzikale familie. Reinout Oerlemans zit lekker in het geld maar dat gaat hem niet worden. Nova Zembla is een verschrikkelijke film met een verschrikkelijke score. Mijn handen jeukten gigantisch bij het aanzien van die meuk in de bioscoop. Reinout wil het allemaal veel te letterlijk en te bombastisch aangezet hebben. Volgens de regel: anders snapt het publiek het niet. Ik haat dat.

Ja, wie dan wel? Tussen Anton Corbijn en mij zou het wellicht wel klikken, vooral zijn minimalistische en rustige beelden spreken mij aan. Met Martin Koolhoven misschien ook, hoewel ik de score van Oorlogswinter te bombastisch vind. Eddy Terstall misschien. Maar de keuze is beperkt. Ik zal het voor filmmuziek dus meer internationaal moeten zoeken.

Om met muziek aan de verwachtingen te kunnen voldoen, het blijft een kwestie van heel zorgvuldig klanten uitkiezen die bij je passen. Dat maakt het zo lastig. En dat vergeten de niet-creatieve ondernemers vaak als ze kritiek uiten op mensen zoals ik. Die denken dat alles een kwestie is van prijsje afspreken en hoppa maken die handel. Als ze dat van mij verwachten … vergeet het dan maar!

Gezien @ punk expo God Saved The Queen. Zie ook vpro.nl/nofuture.

We willen die tijd terug! Nu! DIY, hack all systems and go!

I WANNA DESTROYIIIIII!

Geluid is niets meer dan lucht die verplaatst wordt. Trillende lucht is dus geluid. En een luidspreker doet hetzelfde, de lucht verplaatsen. De ronde conus van een speaker wordt elektrisch zeer gevarieerd in beweging gezet waardoor het de lucht naar voren drukt. Soms snel (hogere tonen) en soms minder snel (lagere tonen). Het bijzondere hiervan is dat die beweging een enkelvoudige beweging is. Terwijl de muziek die de speaker produceert vast en zeker bestaat uit lage geluiden die de speaker langzaam doet trillen, terwijl er ook tegelijkertijd hogere tonen klinken die de speaker snel laat bewegen. De speaker produceert dus sequentieel, achter elkaar in afwisselende snelheid, trillingen. Ons oor ontvangt de trillingen op dezelfde manier. Onze trommelvliezen worden op eenzelfde manier in beweging gezet. En die lekkere trillingen ervaren we als prettige muziek of een fijn geluid.

Natuurlijk speelt de ruimte waarin die speakers geplaatst zijn een grote rol. Zij versterken, verzwakken en vervormen soms zelfs het geluid. Ook speelt de temperatuur hierbij een belangrijke rol. Zo heeft warm weer, of bijvoorbeeld sneeuw heel veel effect op hoe het geluid buiten op straat klinkt. Net zo goed als licht bepalend is voor de fotografie, is de omgeving en de temperatuur heel bepalend voor het geluid.

Maar met een hoofdtelefoon op worden die bijeffecten vrijwel 100% teniet gedaan. Vrijwel 1-op-1 zorgen die kleine speakers in een hoofdtelefoon ervoor dat onze trommelvliezen precies hetzelfde gaan trillen als dat de speakers dit doen. Met behulp van een hoofdtelefoon op kun je vrijwel geheel afgesloten van de wereld helemaal opgaan in de muziek of het geluid. En voor je het vergeet vergeet je dan de tijd…

Elke popmusicus moet het materiaal van de Beatles kennen. Zij hebben laten zien hoe je met ritme, harmonie, melodie en verhalende teksten een populair lied schrijft. En wie zich er verre van houdt riskeert een autistisch muzikaal bestaan.

Maar goeds, terug naar het artikel op nu.nl. In de derde alinea plaatst Arjan namelijk een opmerking die bijna wist te voorkomen dat ik de rest van het stuk nog serieus zou nemen:

Dat levert gelijk al een probleem op, want de meeste mensen die in staat zijn om mooie dingen te maken, zijn bijzonder slecht in het exploiteren van hun werk. Noem mij een zakelijk ingesteld kunstenaar en ik toon u de uitzondering op de regel.

Mijn hemel, gaan we anno 2012 nog dat oude cliché misverstand over die arme kunstenaar uit de kast halen? Natuurlijk zijn er door de eeuwen heen enorm veel arme kunstenaars geweest. Maar goeds, geldt dat voor andere beroepen ook niet?

Vanmorgen was kunstkenner, schrijfster en vriendin Liesbeth Steur hier op bezoek. En ik legde haar deze kwestie voor. Zij vertelde me dat er vroeger eerder gesproken werd van ambachten. Een kwestie van keihard werken, aan de lopende band werken. Ik ben het met haar eens. Het woord kunst is afkomstig van het woord kunde, ambacht dus. Schilderkunst was een functionele vorm om het beeld te grijpen, dat wat we nu met een fotocamera doen.

Daarom loopt de opkomst van de abstracte kunst parallel met de opkomt van de fotografie. Want als een foto perfect een beeld kan vastleggen dan heeft het toch geen zin meer om perfect realistisch te kunnen schilderen? Denk je echt dat al die beroemde schilderijen gemaakt zijn om een artistieke prestatie te leveren? De Rembrandts en de Vermeers schilderden om het beeld vast te leggen vanuit ambachtelijke principes.

In mijn beroep, componeren in opdracht, spreek ik graag over het functionele, toegepaste aspect van mijn muziek. Dat is waar mijn kwaliteiten liggen. Aan het te maken ervan ligt een praktische noodzaak ten grondslag.

Hetzelfde geldt voor vrijwel alle beroemde kunstwerken uit het verleden. Ook deze werden, net als in mijn vak geldt, in opdracht gemaakt. De opdrachtgevers waren veelal de adel en de kerk. Kijk maar eens naar het werk van Michelangelo. Toch niet de kleinste die ik hier noem of niet? Al zijn beroemde werken zijn in opdracht gemaakt. Zo werkte Bach ook, in opdracht schreef hij muziek.

Of neem het werk van Andy Warhol, Picasso, Keith Haring, Karel Appel, Gerard Reve, of Damien Hirst. Dat zijn/waren echt extreem zakelijke vogels. Zij hebben het promoten van hun werk tot een ware kunstvorm verheven.

Ik wil niet beweren dat het makkelijk is om ‘in de kunst’ geld te verdienen. Maar het is überhaupt als zelfstandige lastig om je geld te verdienen. Dat vergt creativiteit en doorzettingsvermogen. Meer dan de helft van de ondernemers sneuvelt binnen 5 jaar na de start van hun onderneming. Om met Arjan’s woorden te spreken: “zij zijn bijzonder slecht in het exploiteren van hun werk”.

Ik zie het anders. En heb mijn bedrijf tenslotte niet voor niets Melodiefabriek genoemd. Een kwestie van noeste arbeid. Of je noemt het kunst.

Je bent toch benieuwd hoe dat ding klinkt?

Meer hierrrrr!

(via)

Als je ergens een mening over hebt wordt je blootgesteld aan van alles en iedereen die het beter weet. Discussies tot in het oneindige krijg je ervan. En je wordt het misschien wel nooit helemaal met mekaar eens.

Muziek is zo totaal compleet anders. Feiten doen er niet toe. Het raakt je, of het raakt je niet. En natuurlijk kan ik proberen het uit te leggen, waarom iets moois is, waar het gevoel hem in zit, voor mij. Maar dan nog, het zijn geen feiten. Het enige dat ik weet is dat het mij heel erg raakt. En dat valt mij nooit af te nemen.

Wat feiten verdraaien en een mens’ leven kan instorten. Maar muziek, muziek laat je nooit in de steek. Muziek is de volmaakte vorm. Voor altijd.

Opzet * Zelfst. Naamw. wat je wilt bereiken. Synoniem: bedoeling met opzet (= expres; = opzettelijk) Voorbedacht – Moedwil

Het woord opzet heeft een negatieve klank. Toch vreemd want graag willen we het leven zelf in de hand houden. We willen opzettelijk dingen doen. Alleen als we doen alsof het toevallig tot stand kwam maar het bleek allemaal van te voren opgezet, dan vinden we dat niet leuk.

Televisie kan soms zo zijn. Neem bijvoorbeeld het programma Connected van de NCRV. Dit programma is met opzet zo gemaakt dat het lijkt alsof de hoofdpersonen zichzelf met een goedkope camera heel candit filmen. Helaas verraden het goede geluid en beeld dat het hier niet om amateur-beelden gaat. Met als hoogtepunt het rood knipperend *record* lampje dat steevast in beeld komt. We worden hier voor de gek gehouden. Opzettelijk. Het is niet wat het lijkt.

Iemand die met opzet de feiten verdraait, wil fucken met het brein van de ontvanger. Die neemt de ontvanger niet serieus. Alleen valse mensen doen zoiets. Gelukkig leven eerlijke mensen het langst.

Toch apart, nu ik er zo over nadenk.