Van de week bijvoorbeeld. Ik pikte zomaar een wachtwoord op van twee zeer slecht Engelssprekende Chinezen. Ze zaten pal tegenover me en belden mobiel om het wachtwoord van hun website te achterhalen.

“I? Ah, Y! You say , T, tree? Oh three? Yes, yes, yes 3. E? Small? No? What, A?”

Terwijl manlief hardop sprak noteerde vrouwlief het wachtwoord op een gebruikte enveloppe. En na het telefoongesprek gingen ze direct weer over op Chinees. Gewoon, zonder er erg in te hebben.

Onderweg daar gebeurt het. En niet alleen tussen de rails maar zeker ook op of naast de snelweg. Beeldend kunstenaar Melle Smets en filosoof/publicist Bram Esser begaven zich 30 dagen onderweg om verhalen te noteren over “snelwegbewoners, parkeerplaatsen, bedrijventerreinen, wegrestaurants, ecoducten en factory-outlets”. Verhalen die plotseling opdoken tijdens hun onderwegzijn. Samen schreven ze er het boek Snelwegverhalen over.

Het boek is een dikke bijbel van bijna 500 pagina’s vol interessante verhalen, vergezeld van gevatte tekeningen en foto’s. Genoeg leesvoer dus voor aankomende trektochten per trein. Of lunchbreaks aan de rand van een A of een N. Als ik hem uit heb meld ik me weer.

Keuze ~ verkiezen van één orgaan of gedragslijn uit meerdere mogelijkheden, overeenkomstig de uitslag van een bepaalde test of gestelde voorwaarde.

En iedereen zegt er altijd bij: ook al doe of zeg je niets, dat is dan ook een keuze.

Toch klopt dat niet.

Stel iemand vraagt je: “wat vind je een mooiere kleur, rood of blauw?” En jij antwoord: “ik kan niet kiezen” Dan heb je dus geen keuze gemaakt uit de keuze die je is voorgelegd. In normaal Nederlands: je hebt de vraag niet beantwoord. Zou je het in een computerprogramma invoeren dan zou je een output definiëren die of rood of blauw kan zijn. Zonder keuze, rood of blauw, is er geen antwoord.

Als je wel wilt dat ‘geen keuze’ echt een keuze is, dan moet de keuze zijn:

• rood
• blauw
• ik weet het niet

Maurice de Hond snapt dat soort dingen.

Je hebt mensen die het vol blijven houden. Dat als je niet kiest, je toch kiest. Dat als je geen antwoord geeft, je toch een keuze maakt. Zelfs als je een vraag aan je overleden grootmoeder stelt. Zelfs als je een vraag aan een boom stelt.

Maar goeds. Wil je dat ik nog langer doorga met dit stukje of niet?

Of vind je dat een lastige keuze?

Nou, zoveel valt er helemaal niet te kiezen. Dit is mijn blog. Dus ik bepaal.

Tumblr gebruik ik sinds 2007. Ik was er vroeg bij en vond het direct helemaal te gek. Tumblr staat voor Het Nieuwe Bloggen. Ik zal uitleggen waarom.

Tumblr in een notendop

Tumblr biedt de gebruiker 1 of meerdere gratis subdomeinen op Tumblr. Bijvoorbeeld soundcloud.tumblr.com of soundisall.tumblr.com. Ook kun je een eigen domein koppelen aan Tumblr, zoals ik met raaphorst.info heb gedaan.

Op dit Tumblr-blog kun je heel eenvoudig en snel een foto, video, quote, korte dialoog, tekst of audio publiceren. In Tumblr ontbreekt vrijwel altijd de titel wat de look-and-feel van een Tumblr-blog zeer bepaald.

Andere Tumblr gebruikers, ik zal ze Tumblrs noemen, kun je eenvoudig gaan volgen via de Follow-knop dat bovenaan elk Tumblr-blog te vinden is. De berichten van de Tumblrs die je volgt verschijnen automatisch in jouw Tumblr Dashboard. Dit is vergelijkbaar met de timeline van Twitter alleen wordt in Tumblr de content altijd zichtbaar inline getoond. Twitter laat je wegklikken van Twitter, Tumblr toont alles vanuit het Dashboard.

Vormgevers <3 Tumblr

De vormgeving laat zich in Tumblr veel handiger en eenvoudiger manipuleren dan in WordPress of Blogger. Daarom zijn de best vormgegeven sites op dit moment meestal ook allemaal Tumblr-blogs.

En ben je een goeie vormgever dan heb je de mogelijkheid om via Premium Themes een dik belegde boterham te verdienen.

Tumblr is een genot voor persoonlijke expressie

Tumblr is gemaakt voor persoonlijke expressie. In tegenstelling tot bloggen, is het veel sneller en korter. Een quote of een foto volstaat om je gevoel uit te drukken. Dat idee.

Veel creatieve makers kiezen dan ook massaal voor Tumblr. Volgens de Wired van deze maand (maart 2012) genereert Tumblr 14 miljard maandelijkse pageviews. Dat is meer dan Wikipedia en Twitter. Sterker nog, ze leggen het alleen nog ‘af’ bij Facebook.

Tumblr laat je omdenken: minder aandacht voor je site, meer voor de content

Content op Tumblr zie je terug in het Dashboard. De plek voor de Tumblrs om content te checken. Dit betekent dat je website minder bezocht zal worden omdat de content in het Dashboard bekeken wordt.

Dit is nauwelijks erg te noemen. Tenzij je op jouw Tumblr het bezoek wil verleiden tot het klikken op advertenties. Tumblr is trouwens anti advertenties. Zo had men al jaren geleden het Dashboard kunnen voorzien van advertenties maar dat heeft men bij Tumblr niet gedaan. Advertenties staan vaak haaks op de content, zo vond men. Dus verzint Tumblr alleen manieren om geld te verdienen die de community echt verder helpt. Zoals de eerder genoemde Premium Themes waar de gebruikers, de vormgevers en Tumblr zelf bij gebaat zijn.

Reblog en Love voor nog meer aandacht voor je content

Lang voordat Twitter de Retweet verzon had Tumblr al de functie Reblog geïmplementeerd. Hiermee kon je met een paar muisklikken een leuke foto, quote, video of wat dan ook op Tumblr Rebloggen voor op je eigen Tumblr-blog. Een geweldig slim idee!

Ook is het Love-knopje in Tumblr een duidelijk gebaar naar de content-maker toe. Samen worden de Tumblr-blogs die jouw content Love-ed of Reblog-ed onder de Notes genoteerd zodat je altijd duidelijk in de credits-lijst zichtbaar blijft.

Flickr of andersoortige foto’s kun je ook simpel en snel Rebloggen, bijvoorbeeld via een Extensie die je in Google Chrome of Firefox installeerd. Hetzelfde geldt voor quote of video’s. Hierbij wordt de credits naar de bron ook heel duidelijk vermeld. Heel netjes allemaal.

Tumblr is niet bedoeld voor conversaties

Veel mensen die uit de ‘oude’ blogwereld komen roepen soms dat ze comments missen in Tumblr. Op zich kan dat wel door de externe service Disqus in te schakelen. Maar je voelt en ziet aan alles dat Tumblr niet gebouwd is voor conversaties. Inmiddels kun je via een Reply wel een een reactie achterlaten van max 250 karakters, maar ook dat is opgezet vanuit een minimalistische gedachte. Content is op Tumblr king en je laat de maker met rust. Dat idee.

Vloeken in de kerk die WordPress heet

Ja, misschien is het vloeken in de kerk die WordPress heet. Zeg ik als WordPress-gebruiker van het eerste uur. Sinds 2005. Tumblr heeft een aantal problemen rondom het bloggen opgelost. Met name het ontvangen van updates wanneer er nieuwe posts zijn, is in Tumblr via het Dashboad veel beter opgelost dan dat blogs (lees: WordPress) dat doen. RSS is geen succes geworden. En om blogs te gaan volgen door ze dagelijks een voor een langs te gaan, lijkt mij ook geen optie.

Dit zorgt er inderdaad wel voor (evenals dit voor RSS geldt overigens), dat het merendeel van je volgers niet meer je blog bezoekt maar de content via de Timeline ziet langskomen. Net zo goed als mijn tweets ook bij iedereen in de Timeline langskomen en je niet specifiek naar twitter.com/raaphorst hoeft te gaan.

Het gave van WordPress is dat je er allerlei toeters en bellen via Plugins aan kunt toevoegen en je kunt de content helemaal in eigen beheer controleren. Tumblr laat je hooguit een backup maken (in mooie eenvoudige cleane HTML). Maar je komt ook niet met de technische rompslomp te zitten die WordPress je bezorgt. Kortom: je houdt zeeën van tijd over om content te maken.

Wie moet aan de Tumblr?

Elke grote website heeft een Tumblr om het grote hippe Tumblr publiek aan te spreken. The New York Times: tmagazine.tumblr.com. The Huffington Post: huffingtonpost.tumblr.com. En ook ik dus. Omdat ik er baat bij heb. Ik als maker. Zo werden mijn posten over Stephen Fry enorm ge-Love-ed en ge-Reblog-ed. Zie bijvoorbeeld deze post met 137 notes. En waarvan de audio-file mede dankzij Tumblr al meer dan 1500 keer beluisterd werd.

Als je aandacht voor je content wilt dan is Tumblr keuze nummer 1. Dus voor makers is de keuze snel gemaakt. En ook voor de linkblogger trouwens. Mooie dingen zien en mooie dingen willen delen? Tumblr is baas!

Daar waar Facebook blijft hangen in een stoffig vriendennetwerkje, Twitter soms alleen maar geouwehoer blijkt, is Tumblr die hippe art gallery van om de hoek.

Vervorming

Op zoek naar de zuivere vorm

Nooit perfect
altijd onderweg

Om er soms ineens even te zijn

Totdat de noodzaak weer toeslaat

Vervorming

Download Tales For Tapes no 7 gratis vanaf het netlabel Wandering Ear: www.wanderingear.com/wel002.html. En bezoek de website van Flavien Gillié voor mooie veldopnames.

Vorig jaar overwoog ik zelf een Haags fonds op te zetten. Omdat niemand het doet. Omdat Den Haag achterloopt. Toch worstelt onze culturele sector hier evenzo hard als elders in het land. Maar ik heb besloten het niet te doen. Teveel werk om vanaf 0 te beginnen en ik ben meer maker dan organisator, laat staan fondsenwerver. Het zou slimmer zijn om bijvoorbeeld bij een fonds als fonds1818.nl in te haken.

Is crowdfunding een zinvolle investering? Is het de toekomst? Zonder ENIGE TWIJFEL!

Maar goeds, omdat Den Haag geen fonds heeft zou ik het nu via het Amsterdams Fonds voor de Kunst doen: voordekunst.nl
Die hebben het goed begrepen. En wellicht dat ik een project in de aanbieding heb binnenkort.

Dat zal toch wat zijn. Ik als Haagse maker. Maar wat moet dat moet. Er komt gewoon keihard onder te staan: met dank aan Amsterdam.

Vanavond tijdens de wekelijkse #blogpraat sessie op Twitter kwam de hashtag in de Trending Topic lijst terecht. Binnen een half uur na #dwdd (De Wereld Draait Door) schoof het naar de bovenste positie. Het werd het populairste onderwerp van Nederland waarover men sprak op Twitter.

Dus.

Hoe nieuwe media soms de oude media op de hielen zit. En soms keihard verslaat.

Een wederom fraaie combinatie al zeg ik het zelf. Mijn muziek past goed bij de beelden die Michael schoot voor zijn Daily Webhead.

En ook uit het veld konden we bijvoorbeeld deze positieve reactie optekenen:

Zie ook A13.nu →

De beste foto’s gaan niet over de fotograaf. De beste foto’s gaan over de inhoud. Dat wat je ziet. En hoewel dat misschien logisch klinkt, de meeste fotografen zijn bezig de werkelijkheid een handje te helpen. Wat er vervolgens overblijft is een gemanipuleerde foto, een esthetisch geheel dat onecht aandoet. Vorm over inhoud. Omdat de fotograaf wil laten zien hoe goed hij kan fotograferen.

Ik ben blij met Hans Aarsman. Een ervaren -ex fotograaf – nu fotospeurneus voor o.a. de Volkskrant – die een broertje dood heeft aan vorm. Omdat de werkelijkheid juist heel interessant is in rauwe vorm, daar hoef je niets van af te vijlen of tegenaan te plakken. De eenvoudige werkelijkheid laat volgens Hans meer diepgang zien dan gecreëerde exotische plekken. Als je maar goed kijkt.

Punt is: de meeste mensen kunnen niet kijken. Net zo goed als ze niet kunnen luisteren. Nooit op school geleerd ook.

You can’t polish a turd

Een bekende uitspraak. Maar ik zie het in kranten, hoor het op de radio, zie het op tv en op internet. Ze doen het toch. Vrijwel allemaal. De drol wordt mooi ingepakt zodat het nog wat lijkt. Henk en Ingrid vinden het nog mooi ook.