Margreet van den Berg - ICT en onderwijs

Elfstedentocht

2012-02-09T07:00:00.002+01:00

Door: Martijn van den Berg

Giet it oan? Dat was de vraag der vragen tot op gisteren. Met de aanhoudende kou is de Elfstedentocht nu vaak het onderwerp van de dag. Ook onder de studenten in Leeuwarden wordt het onderwerp vaak aangesneden. De laatste elfstedentocht was voor veel van ons iets wat we destijds niet hebben kunnen meemaken, en ook onder de internationale studenten is het iets dat ze wel graag willen meemaken. Overal valt de Elfstedenkoorts te merken.

Met de Elfstedentocht werden 14.000 schaatsers en 1.200.000 mensen aan toeristen verwacht, wat toch best nieuw is voor een stad als Leeuwarden. Waar mensen zijn, valt geld te verdienen. En geld stimuleert studenten tot creativiteit.

Zo zijn er al verschillende studenten die matrassen aan het verzamelen zijn om te verhuren aan gasten van den Elfstedentocht, en een aantal studenten die naast de route wonen, is al plannen aan het maken om horeca in eigen huis op te zetten om zo geld te verdienen.

Daarnaast zie je om je heen dat horeca voorbereidingen aan het treffen is. Studenten worden extra ingeroosterd, met het oog op extra lange openingstijden, en zelfs de voetbalclub is plannen aan het maken om het voetbalveld in hotel te transformeren.

Ik zou het erg tof vinden als de Elfstedentocht doorgaat. Het is toch wel uniek als ik als student dit in mijn studietijd nog mag meemaken. Helaas is gisteren gezegd dat dit niet doorgaat. Misschien volgende keer beter!

Strips maken: iets voor jouw lessen?

2012-02-08T07:00:00.000+01:00

Onlangs is - iets later dan verwacht - het MediaMachtig-project 'Strips maken' afgerond. In dit project bedenken leerlingen een verhaal, leggen dit digitaal vast d.m.v. foto’s en verwerken dit m.b.v. een softwareprogramma tot een eigen stripverhaal. In het project leren leerlingen zelf mediaproducties maken met foto's, ze maken zich de vaardigheden eigen om een digitale camera te gebruiken en ze leren te werken met een programma om strips mee te maken (bijv. ComicLife, Pikikids of PowerPoint). En natuurlijk biedt het zo maken van een strip prachtige ingangen om met de leerlingen in gesprek te gaan over vragen als of je iemand altijd mag fotograferen of dat het alleen mag als iemand toestemming geeft, of je overal foto's mag maken of dat er plaatsen zijn waar dat niet mag (bijv. op het schoolplein, in winkels enz.), of je je strip met daarin de foto's mag publiceren op je Hyves of in de krant enz.

Het project was een groot succes op de school waar het werd uitgevoerd. En omdat alle materialen die het project heeft opgeleverd worden gedeeld, kan iedereen die dat wil nu met gemak hetzelfde project op de eigen school doen. Je kan vrij gebruik maken van:

de mindmap die een overzicht biedt van de activiteiten die de leerlingen moeten uitvoeren om een strip te maken,
de handleiding voor de leerkracht die het project ontwikkelt/uitvoert,
een opdrachtkaart voor de leerlingen, waarin staat wat ze moeten doen,
een scèneblad dat de leerlingen moeten invullen om het door hen verzonnen verhaal vorm te geven,
de eindevaluatie waarin de projectleider vertelt tegen welke problemen zij is aangelopen en hoe ze die heeft opgelost.

Alles bij elkaar prachtig materiaal om mediawijsheid een plaats te geven in de lessen van leerlingen in de midden- en bovenbouw van het basisonderwijs en voor leerlingen die je extra uitdaging wilt bieden.

IFTTT: een tool om de computer voor je laten zoeken

2012-02-07T07:00:00.000+01:00

We leven in een informatiemaatschappij. Dat betekent dat we toegang hebben tot steeds meer informatie. Op zich is dat natuurlijk prettig, maar het kan ook lastig zijn. Er komt via Twitter, Facebook en andere sociale software heel veel informatie op je af en om informatie te vinden over een bepaald onderwerp moet je over behoorlijk wat zoekvaardigheden beschikken om de naald in de hooiberg te kunnen vinden.

Natuurlijk zijn er al allerlei gereedschappen om informatie te filteren: je kunt je via RSS-feeds op de hoogte laten houden van nieuwe posts in de blogs die je wilt volgen of tweets van mensen die je wilt volgen (alhoewel dat laatste sinds kort niet meer zo heel eenvoudig is) en door middel van een zoekalert kan je je laten informeren als er nieuwe informatie op het web verschijnt die voldoet aan een bepaalde zoekterm. Maar het werken met RSS-feeds en zoekalerts is niet heel eenvoudig en om de informatie die je hiermee binnenhaalt te bekijken zal je - als regel - gebruik maken van speciale software zoals een RSS-reader, of bepaalde sites moeten bezoeken (bijv. Twitter). Geen probleem voor wie zich thuis voelt op het web, maar als je weinig gebruik maakt van internet zijn het allemaal extra drempels die de toegang tot informatie bemoeilijken.

Al weer een hele tijd geleden schreef ik eens over Yahoo Pipes: een tool waarmee je nieuwsberichten uit verschillende bronnen kan combineren tot één RSS-feed. Een prachtige tool, vind ik nog steeds, maar wel een die behoorlijk wat kennis vraagt van de gebruiker. Om de tool te leren kennen moet je wat verstand hebben van programmeren en RSS, en is daarom niet echt geschikt voor beginnende social-web-gebruikers. Een tool die daarvoor volgens mij veel beter geschikt is, is IFTTT, oftewel 'If This Than That'.

Met IFTTT kan je 'taken' samenstellen op basis van het commando: als dit gebeurt, doe dan dat, bijv:

als er een tweetbericht met daarin het zoekwoord .... verschijnt, stuur me dan een mailtje,
als op het blog .... een nieuw bericht verschijnt, sla de link daarvan dan op bij mijn online favorieten op Diigo,
als het morgen regent in mijn woonplaats, stuur me dan een mailtje,
Als iemand mijn naam noemt op Twitter, stuur me dan een mailtje, enz.

Deze taken zijn heel makkelijk zelf te maken, maar je kan ook gebruik maken van een uitgebreide bibliotheek van door anderen gemaakte taken.

Het enige nadeel is dat je de dienst IFTTT toegang moet geven tot de diensten waar je in je taken gebruik van maakt. Wil je bijvoorbeeld dat IFTTT je een seintje geeft als er een tweet verschijnt van één van jouw volgers, dan moet IFTTT natuurlijk weten wie die volgers zijn en daarvoor moet je de dienst toegang geven tot jouw Twitteraccount. Als je dus IFTTT gebruikt om voor jou de informatie van alle (of heel veel) diensten waar jij gebruik van maakt te stroomlijnen, dan heeft IFTTT een prachtig overzicht wie jij bent, wat je doet en met wie je contacten hebt. Daar mogen ze natuurlijk geen misbruik van maken, maar voor wie privacy een groot goed is, is het zaak om op te letten waar je dit soort diensten toegang toe geeft.

De tool IFTTT is overigens nog in bêta, maar is uitstekend te gebruiken. En ik denk dat het voor beginners op het gebied van social software een prachtige manier is om op de hoogte te blijven omdat het een alternatief biedt voor het installeren van RSS-readers en Twitterclients. En dát, is mijn ervaring, is juist voor veel mensen een drempel die ze maar heel moeilijk slechten!

p.s. Bij het schrijven van deze blogpost ontdekte ik dat ook Willem Karssenberg/Trendmatcher deze tool heeft ontdekt. Lees hier zijn blogpost.

Leerlingen maken zelf vragen

2012-02-06T07:00:00.000+01:00

Een goede manier om leerlingen leerstof te laten bestuderen is om ze zelf vragen te laten bedenken. Een leuke manier om dat te doen is door de door de leerlingen bedachte vragen te verwerken in een spel en dat spel vervolgens door hen te laten spelen. Er zijn verschillende tools waarmee je dat eenvoudig en zonder kennis van programmeren kan doen, zoals de arcadegame-generator van Classtools (klik hier voor een voorbeeld) en met de tool van Jeopardylabs (voorbeeld). Deze tools zijn zo gemaakt dat je alleen de vragen en de antwoorden hoeft in te voeren: de software doet de rest.

Beide tools zijn gratis te gebruiken. Bij het gratis account van Classtools krijg je wel reclame te zien. Met een betaald account (£75 per jaar voor de hele school) ben je daar vanaf. Bij Jeopardylabs krijg je nooit reclame te zien. Daar wordt gevraagd om een vrijwillige bijdrage. Daarmee verwerf je de mogelijkheid om de door jou gemaakte spellen onzichtbaar te maken voor anderen, maar dat lijkt me niet relevant wanneer je de tool door leerlingen laat gebruiken.

Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen Classtools en Jeopardy?

Classtools	Jeopardy
Verschillende spelletjes die je speelt tegen jezelf/de computer	spel waarbij teams tegen elkaar spelen
Minimaal 10 vragen	Precies 25 vragen
Je moet bij een vraag het juiste antwoord kiezen uit alle antwoorden op de quiz. Feitelijk leent deze tool zich daarom het best voor eenvoudige vragen met korte antwoorden, bijv. rekensommen, vervoegingen van werkwoorden, woordjes vertalen, leren van hoofdsteden enz.	Je krijgt een antwoord en moet daarbij zelf de vraag bedenken. Andersom kan ook: je krijgt een vraag en moet daarbij zelf het juiste antwoord bedenken. In dat laatste geval kan je ervoor kiezen om vragen stellen die wat uitgebreider beantwoord moeten worden.
Je kan je spel embedden in een website of weblog	Je kan je spel niet embedden.
De door jou gemaakte vragen kan je opslaan op je eigen p.c.. Door dat bestand aan te klikken kan je het spel spelen.	Je kan het spel ook downloaden naar je eigen p.c. Door op je p.c. het bestand aan te klikken, start je het spel op.
De computer houdt de stand bij.	Je moet zelf de stand bijhouden door in het spel aan te geven of een team het antwoord juist had of niet
Het spel online bewaren is mogelijk via een omweg. Klik aan dat je het spel wilt embedden en kopieer dan de link die je bovenaan de embedcode vindt.	Je kan het spel online bewaren

Probeer eens met je leerlingen of deze vorm van leerstof verwerken aanspreekt. Het levert jou in ieder geval vragen op die je in een toets kan verwerken. Alhoewel dat misschien helemaal niet meer nodig is als je je leerlingen met deze tools aan het werk hebt gezet!

Halverwege stoppen

2012-02-02T07:00:00.003+01:00

Door: Martijn van den Berg

Bijna iedere student vraagt zich wel eens af of de gekozen studie de juiste is. Dit is niet altijd omdat ze voor het blok staan, maar ook om jezelf af te vragen wat er gebeurd was als je een andere keus had gemaakt. Sommige studenten komen echt voor het blok te staan, en moeten de zware keus maken tussen stoppen met de studie of doorgaan. Deze keus is moeilijk, omdat als je stopt, je vaak niet meer terug kan. Ik heb dan ook veel respect voor mensen die dan de keus maken iets anders te doen. Het is alleen de timing waar ik het niet altijd mee eens ben.

Ik geloof dat kennis macht is: alle kennis die je waar dan ook opdoet kan ergens nuttig zijn. Alhoewel je op ieder moment kennis op kan doen, heb je tijdens je studietijd de meeste controle over de kennis die je leert. Daarnaast was er ooit een reden waarom je een bepaalde studie koos, dus zelfs al is de studie die je volgt niet de beste studie, de informatie kan nog steeds nuttig zijn.Het is om deze reden dat ik het niet erg wijs vind als studenten halverwege het jaar opeens de beslissing maken om te stoppen, en dan de rest van het schooljaar gaan werken, wachtend op de nieuwe studie.

Dat je zo'n besluit maakt, kan je niet voorkomen. Je kan het slechts timen zodat het op een gunstig moment komt, zodat je niet de rest van het jaar je eigen tijd moet gaan invullen. Veel studenten gebruiken deze tijd om te werken, om zo bezig te blijven en tegelijk geld verdienen, maar dit is gevaarlijk. Als je gaat werken, heb je opeens meer geld te besteden, en is het heel erg moeilijk om dan weer naar een lager inkomen te gaan.

Daarnaast leer je lang niet zoveel van een nutteloos geldbijbaantje als van een half jaar studie, in welke richting dan ook. Eigenlijk vul je een half jaar in, omdat je wacht op een nieuwe studie. Werken is dan naar mijn mening niet de meest nuttige optie, omdat het geld dat het je oplevert, nooit zo nuttig is als de kennis die je in dit jaar had kunnen opdoen.

Ik begrijp dat je het stoppen met je studie niet kan timen. Maar het is wel belangrijk te bedenken wat je in die tijd gaat doen. Sommige studenten kiezen ervoor om tussen studies zich voor te bereiden op een nieuwe studie, of houden het gewoon uit om uiteindelijk naadloos over te stappen van de ene naar de andere studie. Er zijn verschillende opties. Belangrijk is alleen dat het uiteindelijk wel iets met studeren te maken heeft. Want als je uiteindelijk in het bedrijfsleven komt, is het bijna onmogelijk om zo gefocust te studeren. Daarom kan je van de tijd dat je student bent, maar het beste maken.

SideVibe: webcontent als basis voor lessen

2012-02-01T07:00:00.000+01:00

Op het web is veel mooie content te vinden voor je lessen. Filmpjes waarover je leerlingen kunnen discussiëren, informatie waar je (multiple choice) vragen over wilt stellen, websites die je met elkaar wilt laten vergelijken, enz.

SideVibe is een soort digitale leeromgeving waarbinnen je heel makkelijk webcontent kan gebruiken als basis voor je lessen. Daarvoor doorloop je een aantal stappen:

eerst maak je voor jezelf een teacher-account aan. Het basisaccount is gratis. Daarmee kan je 50 leerlingen uitnodigen om deel te nemen aan jouw cursussen. Wil je meer leerlingen uitnodigen, dan moet je je account upgraden. Dat kost $5.99 USD per maand;
om een cursus te maken selecteer je eerst de websites die je wilt gebruiken. Die sla je op in je 'bibliotheek';
met deze websites kan je verschillende 'vibes' samenstellen: 'activity vibes' waarin je leerlingen (multiple choice) vragen voorlegt die ze kunnen beantwoorden en 'discussion vibes' waarin je leerlingen laat discussiëren met elkaar door middel van een forum;
deze vibes voeg je samen in een topic;
om de topic aan je leerlingen voor te kunnen leggen, zet je ze in een 'Course'. Zodra je deze cursus publiceert, kan je leerlingen naar de cursus verwijzen.

Als je wilt dat leerlingen een door jou gemaakte cursus volgen, dan stuur je ze jouw 'teacher code'. De leerlingen maken een (gratis) leerlingaccount en voeren daarbij jouw code in. Als ze ingelogd zijn kunnen ze aangeven welke van de door jou gepubliceerde cursussen ze willen volgen. Als een leerling een cursus van jou volgt en antwoorden geeft op vragen of een bericht in een discussie-'vibe' achterlaat wordt dat zichtbaar in jouw docentenaccount.

Om SideVibe te gebruiken kan je het beste de bijbehorende toolbar installeren in je browser. Daarna is het vrij eenvoudig en intuïtief: het enige wat mij problemen opleverde was het feit dat de omschrijving van de links die je gebruikt maar een beperkt aantal karakters mag bevatten. Het duurde ven voordat ik dat doorhad ;-(

Werk je op school met een digitale leeromgeving, dan lijkt me SideVibe wel een leuke gadget. Het is mooi vormgegeven en opdracht/vragen en webcontent staan netjes naast elkaar waardoor je niet van scherm hoeft te wisselen. Maar dat lijkt mij onvoldoende reden om maandelijks $5.99 aan te spenderen. Maar heeft jouw school (nog) geen digitale leeromgeving of werk je met leerlingen die niet in die leeromgeving zijn opgenomen (bijvoorbeeld omdat je een samenwerkingsproject doet met een andere school), dan lijkt SideVibe me een handige tool om te gebruiken.

ICT toepasbaar gemaakt in innovatieve projecten

2012-01-31T07:00:00.000+01:00

Vorige week nodigde ik via dit weblog iedereen die geïnteresseerd is in innovatie in het onderwijs met behulp van ICT uit om naar het seminar Innovatie door Inspiratie te komen, op 15 februari in Maarssen. In dat seminar worden 36 innovatieve projecten gepresenteerd uit alle onderwijssectoren, vanaf het basisonderwijs tot en met het universitair onderwijs. Projecten die - denk ik - navolging verdienen: omdat ze heel direct praktisch toepasbaar zijn,, omdat ze prikkelend zijn, omdat ze onderwijs nieuwe mogelijkheden bieden of omdat de resultaten vragen om verdere uitdieping en onderzoek.

Van alle projecten is een eindevaluatie geschreven en de producten die in het kader van het project ontwikkeld zijn, worden gedeeld met het onderwijs door middel van een Creative Commons licentie. Maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen de tijd kan vrijmaken om al die verslagen door te lezen. Ik ben daarom erg blij met het feit dat een aantal projectleiders de essentie van hun project hebben samengevat in een 'ePitch': een kort filmpje dat met dia's verrijkt is, zoals bij een weblecture.De filmpjes zijn te vinden in het 'kanaal' van de SURFnet/Kennisnet Innovatieregeling.

Ik vind deze vorm van pitchen een handig middel om anderen te vertellen over je project. Omdat de filmpjes maar kort zijn vraag je niet teveel van je kijkers, maar omdat in het commentaarveld een link staat naar meer informatie over de projecten kan iedereen die dat wil verder klikken. Hieronder een overzicht van de pitches die gemaakt zijn.

Woordenboek in context, van de Universiteit van Tilburg, Faculteit Katholieke Theologie. Klik hier voor meer informatie over dit project.
Coach in the pocket, van de Hogeschool Leiden. Klik hier voor meer informatie over dit project.
Flipcamera, van het Mondriaan College Oss. Klik hier voor meer informatie over dit project.
Videovergelijker, van de Guyotschool, thema: Nieuwe videotoepassingen. Klik hier voor meer informatie over dit project.
History in Close-up, van Lentiz onderwijsgroep | Dalton MAVO. Klik hier voor meer informatie over dit project.

Ik ben heel benieuwd wat jullie van deze pitches vinden. Wat vind je van deze manier om je verhaal te vertellen? En wat vind je van de pitches zelf? Door middel van een 'duimpje omoog' kan je laten weten welk(e) project(en) je aanspreekt/aanspreken.

En mocht je naar het seminar willen komen? Er zijn nog plaatsen vrij. Wel even aanmelden dan!

Audiotours maken: leuk en leerzaam!

2012-01-30T07:00:00.000+01:00

Veel musea bieden het aan: een audiotour. Een soort 'ingeblikte' gids die je in het museum vertelt wat je daar kan zien. Handig, want deze gids vertelt zijn verhaal in het tempo dat jij wilt, zodat je nooit op een groep hoeft te wachten en het verhaal net zo vaak kan beluisteren als je wilt. Je kunt de gids alleen geen vragen stellen, maar gelukkig zijn er in de meeste musea suppoosten bij wie je je vragen kwijt kan. Audiotours in musea werken vaak met codes: je houdt je audio-apparaat bij een speciaal merkteken in het museum, die ervoor zorgt dat het audiobestand op het juiste punt begint met afspelen.

Er zijn ook audiotours voor buiten. Die werken als regel niet met zo'n markeerpunt, maar maken gebruik van GPS: het systeem dat ook door je TomTom (of een ander routesysteem) wordt gebruikt. Het maken van zo'n audiotour was een tijd lang voorbehouden aan experts, maar er komen steeds meer programma's waarmee leken audiotours kunnen maken, zoals Mscape/Create-a-Scape, GPS Mission (beide van een handleiding voorzien door Fontys PTH Educatieve Dienstverlening, en ARIS, alhoewel die laatste nog niet helemaal zonder bugs lijkt te zijn.

Een tool die ik onlangs ontdekte is Geotrio. Daarmee maak je op je iPhone of iPad (helaas is er nog geen Geotrio-app voor Android) in een handomdraai je eigen audiotour. Het is niet moeilijker dan het apparaat aanzetten en de route lopen (of fietsen/rijden: dat maakt niks uit). Op de plekken waar je wilt dat de gebruikers van jouw audiotour iets bekijken en te horen krijgen, sta je stil en je drukt op de opnameknop. Heb je je tekst ingesproken, dan loop je weer verder. Simpeler kan het echt niet. Ben je klaar met je tocht, dan zorg je dat je mobiele device toegang heeft tot internet, zodat je tocht geüpload kan worden naar de servers van Geotrio. Je kan dan op een p.c. nog een aantal veranderingen aanbrengen in de tour: een plaatje toevoegen dat getoond wordt bij de start, of een plaatje bij een 'halteplaats' (standaard krijg je bij een halteplaats een foto van die plek uit Google Maps), je geluidsopname vervangen door een andere opname en je route verleggen.

Nadat je eventuele wijzigingen hebt aangebracht, moet je je tour aanbieden ter review. Pas nadat de tour is goedgekeurd wordt deze voor andere gebruikers zichtbaar. Als je je tour plaatst in de categorie 'Casual Tours' is de review beperkt. Bij mij zaten er exact 3 minuten tussen het aanbieden en het goedkeuren van mijn tour. Door je tour in de categorie 'Casual Tours' te plaatsen, kan je er geen geld voor vragen als mensen je tour lopen, maar dat zal voor gebruik in het onderwijs vermoedelijk geen probleem zijn.

Als je een tour (van iemand anders) loopt, kan je tevoren en tijdens het lopen op de kaart zien hoe je moet lopen. Je kan ook tevoren de geluidsbestanden beluisteren, en de extra plaatjes bekijken. Dat maakt een tour wel minder spannend, maar als je ervoor zorgt dat het geluidsbestand en het toegevoegde beeld pas echt waarde krijgt als je op de locatie zelf bent (bijvoorbeeld doordat je op de plek zelf iets moet bekijken of doen, of omdat het plaatje iets toevoegt aan de locatie die de gebruiker gaat bekijken), dan blijft de tocht interessant.

Wat kan je doen met Geotrio? Je kunt natuurlijk zelf een audiotour maken: over kunst in de regio, over dieren of planten in de omgeving, over architectuur, over de infrastructuur of de geschiedenis van een plaats enz. Je kan ook je leerlingen - in groepjes - een audiotour laten maken. Laat ze informatie opzoeken en tevoren de route voorbereiden, bijvoorbeeld met Google maps. Ze kunnen in de route opdrachten verwerken die onderweg gemaakt moeten worden: op een papiertje of op de iPhone of iPad: die hebben ze toch bij de hand. Een opdracht kan zijn om een foto te maken, een filmpje, bijvoorbeeld van een rollenspel dat ze spelen, een vraag beantwoorden en insturen (via SMS of internet), maar ook het oplossen van een rebus waarbij ze op de locatie zelf de beelden zien en in de plaatjes in de tocht zien welke letters vervangen moeten worden (bijv. in het geluidsbestand krijgen ze de opdracht te kijken van wie het standbeeld is dat staat op punt X en in het plaatje op die locatie zien ze welke letters vervangen moeten worden).

Wat leerlingen leren van het maken van een audiotour is afhankelijk van het onderwerp van de tocht. Daarnaast kan je ze mediawijzer maken, bijvoorbeeld door met ze praten over hoe je informatie op internet zoekt en beoordeelt, of je voor het maken van een account bij Geotrio nu wel of niet je echte naam opgeeft of niet en of het nu wel of geen goed idee is dat je bij Geotrio verplicht bent om jouw tocht te uploaden naar de server van Geotrio.

Leerlingen in het basisonderwijs zullen bij het bedenken van zo'n tocht zeker wat hulp nodig hebben, bijvoorbeeld door het hele proces in stukken te hakken: eerst bedenken wat je wilt laten zien, dan de route uitstippelen, dan vragen bedenken, teksten uitschrijven die ze kunnen inspreken en het benodigde beeldmateriaal maken of zoeken. Maar met die hulp en natuurlijk de benodigde apparatuur kunnen leerlingen al vanaf groep 6 hun eigen tours maken. Leuk voor de les en ook bijvoorbeeld om je ouders uit te nodigen om jouw tocht te lopen. En misschien is er ook wel een afspraak te maken met de VVV uit de omgeving, het gemeentehuis of de bibliotheek: zij zullen het vast handig vinden als leerlingen een Geotrio-tocht maken over de plaats en wat daar allemaal te doen is.

Hospiteren

2012-01-26T07:00:00.001+01:00

Door: Martijn van den Berg

Ik woon in een studentenhuis in de binnenstad van Leeuwarden met nog 9 studenten. Dit betekent dat je nooit invloed kan hebben op met wie je samenwoont. Daarnaast deel je de gemeenschappelijke ruimtes met anderen, wat je heel erg afhankelijk maakt van andere huisgenoten. Daarom wordt het huis erg vaak gebruikt als doorstroom naar een betere woning. Aangezien het huis wel populair is onder studenten, betekent dit een hoge doorstroom. Een paar weken geleden stonden er nog 4 kamers leeg. Tijd voor een kijkdag.

Op een kijkdag nodigen we via facebook en kamernet mensen uit tussen een bepaalde tijd langs te komen. Als deze mensen komen, geven we ze een korte rondleiding, en proberen we tijdens de rondleiding een beetje het karakter in te schatten van deze personen. Daarna gaan we rond de tafel zitten, en besluiten we wie we in huis willen hebben. Dit proces heet hospiteren.

Vorige keer stonden er op mijn verdieping 3 kamers leeg, en dus een lastige beslissing, en minder keus. Ik bewaak de kwaliteit van de verdieping streng. Ik probeer te zorgen dat de hele groep samen eet, afwast en schoonmaakt, en organiseer daarnaast de meeste huisfeestjes. Dit werkt echter alleen als mensen hieraan willen meewerken. Dit betekent voor nieuwe mensen dat je binnen de 15 minuten van de rondleiding moet inschatten of ze het type zijn die een dergelijk systeem aankunnen. En dit is erg moeilijk.

Mensen die op het eerste gezicht rustig overkomen, kunnen in het bijzijn van vrienden erg luidruchtig zijn, en andersom. Mensen die er zelf erg netjes uitzien, kunnen zo mensen zijn die met afwassen en schoonmaken het laten afweten. Je kunt mensen wel vragen wat voor personen ze zijn, maar niet elk persoon beschikt over genoeg zelfkennis.

We hebben uiteindelijk 3 van de 4 mensen gevonden. De keuze lag erg moeilijk, aangezien je met alleen rustige mensen of alleen drukke mensen nergens komt. Je moet mensen uitkiezen waarvan je denkt dat ze bij elkaar passen. Binnenkort is het verhuistijd, en dan gaan we zien of mijn keuzes ook echt gewerkt hebben.

Tablet of laptop: that's the question!

2012-01-25T07:00:00.000+01:00

Heel veel scholen houden zich op dit moment bezig met de vraag via welke device(s) ze hun leerlingen toegang willen geven tot internet en alle tools die daar te vinden zijn en tot de leermaterialen die de leerlingen nodig hebben voor hun lessen. De antwoorden op die vraag zijn uiteenlopend: er zijn (nog) heel veel scholen waar leerlingen geen eigen device hebben maar wel gebruik kunnen maken van een groot aantal p.c.'s in lokalen, studiecentra en mediatheken, er zijn scholen waar minder wordt geïnvesteerd in laptops of p.c.'s op school omdat leerlingen daar een eigen laptop krijgen van school en er zijn ook scholen die hun leerlingen geen laptop geven maar een tablet.

Wat de beste keuze is, is natuurlijk afhankelijk van wat de school wil met het onderwijs. Aan het besluit welke investeringen de school doet in hardware voor de leerlingen, gaan dan ook vaak vele vergaderingen vanaf: welk doel willen we bereiken en wat zijn daarbij onze prioriteiten, en welke investeringen (zowel in geld als wat betreft scholing) willen we doen om dat doel te bereiken?

Zoals altijd geldt ook hierbij: praten is goed, maar daar moet je het niet bij laten: je moet er ook mee aan de slag. Dat was ook de insteek van het Mondriaan college in Oss. Zij zijn van plan het komend schooljaar hun leerlingen een eigen device te geven, en wilden - net als veel scholen op dit moment - weten welk device het beste past bij hun onderwijsvisie. Om daarachter te komen hebben zij - samen met Kennisnet - een uitgebreide plugfest-bijeenkomst georganiseerd waar ze eerst kennis maakten met een aantal mogelijke toepassingen van ICT in de klas, variërend van het gebruik van Twitter in de geschiedenisles tot het samen met de klas opzetten van een Wiki.

Vervolgens kwamen de verschillende devices waarvan ze de mogelijkheden en grenzen wilden verkennen op tafel: laptops en tablets van verschillende merken (Asus en Apple) en - dus ook - besturingssystemen. Om gedegen te kunnen testen was tevoren een testformulier opgesteld, met daarin allerlei opdrachten die leerlingen op school nu (op de huidige computers op school) - moeten en kunnen doen. Deze opdrachten waren ingedeeld in de categorieën: materialen delen, audio en video afspelen/bekijken, digitaal leermateriaal van diverse uitgevers en organisaties bekijken, zelf creëren, gebruik van de ELO en bijzondere toepassingen zoals het gebruik van digibordsoftware en dyslexiemiddelen. De opdrachten werden op alle devices uitgeprobeerd en in het formulier werd opgeschreven wat het apparaat wel en niet kon: kon de opdracht uitgevoerd worden of niet, moest er speciale software geïnstalleerd worden, was alles op een goede manier zichtbaar op het scherm enz. Deze resultaten werden vervolgens in een excelformulier gezet in de vorm van plussen en minnen. Daarbij moesten de testers aangeven wat het belang was van die functie voor de lessen zoals ze die nu gaven.

Ik ben zelf niet bij de bijeenkomst geweest, maar ik hoorde van de organisator vanuit het Mondriaan college, Linda Le Grand, dat de dag een groot succes was omdat directie, docenten en leerlingen (allen vertegenwoordigd in de bijeenkomst) nu beter zicht hadden op de eisen die ze zelf stellen aan de ict-middelen voor hun lessen en op de mate waarin de diverse devices op dit moment aan die eisen tegemoet komen.

Ik heb Linda gevraagd of ze hun ervaringen wil delen via dit blog en dat wil ze graag doen. Daarom hierbij de links naar een aantal bestanden:

een testformulier dat je zelf kan gebruiken als je devices wilt testen,
een ingevuld formulier met de resultaten van de tests op de Asus Eepad,
een ingevuld excelblad met daarin deze resultaten vertaald naar plussen en minnen.

Op dit moment zijn alleen de resultaten uitgewerkt voor de Asus Eepad; de resultaten voor de iPad komen binnenkort beschikbaar.

Als je op school overweegt de leerlingen van een eigen device te voorzien, dan kan ik je zeker adviseren om gebruik te maken van de materialen. De resultaten van de tests zijn interessant als eerste oriëntatie: wat kunnen de apparaten wel en wat niet. Ben je al een stap verder en wil de school op korte termijn nieuwe devices aanschaffen, dan zou ik je adviseren om zelf - mede op basis van het door het Mondriaan college ontwikkelde formulier - een eigen testformulier te ontwikkelen. Immers elke school heeft zijn eigen onderwijsvisie, elke docent heeft zijn eigen voorkeuren voor tools en leermaterialen en ook leerlingen hebben hun eigen visie en mogelijkheden m.b.t. het gebruik van apparatuur op en voor school.

Er is nog veel meer materiaal voor en over deze dag gemaakt: te veel om in deze blogpost te delen. Wil je meer informatie over de aanpak en de uitkomsten van deze dag, laat dan een reactie achter onder dit blog. Linda heeft beloofd te reageren op jullie vragen.

Leren en het brein

2012-01-24T07:00:00.000+01:00

In de kerstvakantie heb ik een aantal boeken en andere publicaties gelezen over het brein. Dat onderwerp is nogal hot en ik heb de indruk dat er heel veel meer over verteld wordt dan dat we erover weten, maar dat weerhoudt me er niet van om met enige regelmaat me in de materie te verdiepen. Je weet immers maar nooit of het nog iets leuks oplevert ;-)

Mijn allerbelangrijkste conclusie is dat we (op dit moment nog) geen algemeen geldende regels kunnen opstellen voor het onderwijs. Er zijn wel algemene zaken die we weten over de ontwikkeling van hersenen, maar de verschillen tussen individuen zijn zo groot dat we ons onderwijs niet volledig op de algemene zaken kunnen afstemmen. Vergelijk het met kledingmaten: de meeste kinderen van 13 jaar hebben kledingmaat 158 en kinderen van 14 maat 164, maar er zijn maar weinig ouders en kinderen die op basis van deze gemiddelden kleding kopen. Voor de ontwikkeling van de hersenen geldt dat we wel kunnen duiden hoe het brein verandert, maar dat betekent niet dat we op individueel niveau weten wat iemand kan op een bepaalde leeftijd. We weten dat het voor adolescenten over het algemeen lastig is om consequenties op langere termijn te overzien, maar de ene leerling is daar toch duidelijk beter in dan de andere. Wil je goed onderwijs geven, dan zal je dus altijd rekening moeten houden met die verschillen en daar zoveel mogelijk op inspelen.

Toch vind ik (sommige) breinboeken wel de moeite waard om te lezen, omdat ze je een inzicht geven waar je rekening mee moet houden als je onderwijs geeft: wat je in zijn algemeenheid wel en niet kan verwachten van leerlingen op verschillende leeftijden (lees hiervoor bijv. het boek Ellis en het verbreinen, van Jelle Jolles) en hoe je het brein optimaal kan laten functioneren (te lezen in o.a. Breinmeester van John Medina).

Met name het laatste boek kan ik elke docent aanraden om te lezen. De tips die hierin gegeven worden zijn op alle leeftijden bruikbaar. De opbouw van het boek is helder en overzichtelijk en elk hoofdstuk eindigt met een samenvatting waarin o.a. de belangrijkste tips om je hersens optimaal te benutten worden opgesomd. Wat ik daarbij erg leuk vindt is dat het boek de tips die ze geven, waar mogelijk ook in de praktijk brengen, bijv. het geleerde herhalen, kapstokken (voorbeelden, intro's) bieden om de kennis aan op te hangen, 'saaie' informatie afwisselen met 'sappige' verhalen enz.

Natuurlijk heb ik me ook afgevraagd welke rol ICT kan spelen om de mogelijkheden van hersenen optimaal te benutten. Die mogelijkheden zijn er zeker. Denk bijvoorbeeld aan het aanspreken van meer zintuigen om kennis over te brengen: met ICT kan je informatie aanbieden in geschreven vorm, maar ook in beeld en geluid. Kennis herhalen is natuurlijk ook makkelijk met ICT: je kunt bijv. je lessen opnemen zodat leerlingen die naderhand nog eens kunnen terugkijken/-luisteren of gebruik maken van de communicatiemogelijkheden van ICT om op regelmatige tijden (delen van) de leerstof nogmaals bij leerlingen onder de aandacht te brengen.

Ben je geïnteresseerd in dit soort zaken? Ik heb een workshop samengesteld met tips over hoe je met behulp van ICT gebruik kan maken van wat we weten over de werking van de hersenen in het onderwijs. Ik kom hem graag geven op jouw school.

Afbeelding van nerdabout, gepubliceerd onder CC-by-nc-sa.

Fakebook

2012-01-23T07:00:00.000+01:00

Meestal als je iemand hoort zeggen dat iets 'fake' is, dan wil hij daarmee zeggen dat hij het minder waardevol vindt dan het origineel. Maar Fakebook van Classtools is voor het onderwijs misschien nog wel leuker dan het 'echte' Facebook.

Fakebook is een website waarmee je 'net echte' Facebookprofielen kan maken. Maar in tegenstelling tot Facebook is het bij Fakebook niet de bedoeling om je eigen leven in kaart te brengen, maar juist het leven van anderen. Van historische figuren of hedendaagse kunstenaars, van politici of uitvinders, van schrijvers of van wetenschappers enz. Door het leven van die personen vast te leggen in Fakebook, kan je leren over die persoon en over het tijdperk en de cultuur waarin die persoon leeft of leefde. Je kan dat natuurlijk ook doen door een profiel te maken in het echte Facebook, maar dat is door Facebook formeel verboden. Daarnaast geldt er voor Facebook een leeftijdsgrens van 13 jaar, dus leerlingen in het basisonderwijs mogen er geen gebruik van maken.

Fakebook kent die beperkingen niet: de enige beperking die daaraan zit is dat het alleen bestemd is voor onderwijskundige doeleinden. Verder mag iedereen die dat wil met Fakebook een profiel aanmaken van iedereen die hij wil. En op dat profiel kan je behoorlijk wat informatie kwijt:

in het profiel zelf geef je een beschrijving in feiten van je leven, bijv. je geboortedatum, opleiding, werk, hobby's, burgerlijke status enz., en je zet bij je profiel een foto,
je kunt posts plaatsen bij je profiel over wat je hebt gedaan.
In een post kan je YouTube-filmpjes embedden
bij die posts kan je comments plaatsen: van jezelf of van andere (imaginaire) figure,
bij een comment kan je een duimpje omhoog (like) of omlaag (dislike) zetten,
je kan ook aangeven wie je vrienden zijn en ook van hen kan je een foto online zetten.

Foto's voor je eigen profiel of de profielfoto's van je vrienden kan je uploaden vanaf je eigen p.c. of automatisch laten zoeken door Google Image Safe Search. Daarmee loop je heel weinig risico dat je beelden krijgt die je liever niet wilt laten zien aan kinderen, maar het voegt natuurlijk wel wat toe als je leerlingen zelf plaatjes laat zoeken, zeker als je ze vraagt om een beeld te kiezen dat past bij het imago dat ze die persoon willen geven.

Om met Fakebook te kunnen werken heb je geen kennis nodig van HTML of dat soort zaken: je werkt gewoon met een tekstverwerker en als je een filmpje in een post wilt plakken, dan hoef je alleen de URL van het filmpje in je post te zetten. Als je een Fakebookprofiel hebt gemaakt, kan je dat opslaan in het archief zodat anderen er gebruik van kunnen maken, en/of opslaan op je eigen p.c.

Wil je dat leerlingen op elkaars profielen reageren? Embed dan de profielpagina's in een site of weblog zodat ze daarin hun reactie kunnen plaatsen. Daarmee creëer je de mogelijkheid om een rollenspel te spelen. Je kan je leerlingen de opdracht geven Fakebookprofielen te maken van historische figuren uit een bepaalde historische periode en die op elkaar laten reageren, of je kan leerlingen een rollenspel laten spelen waarbij ze een bepaald probleem toelichten vanuit het leven van hun profielpersoon (bijv. de vraag of we moeten vasthouden aan de Euro, gezien vanuit een ondernemer, een bank, de Nederlandse bank, een multinational, een pensionado die de winter doorbrengt in Spanje enz.).

Er zijn al heel wat Fakebooks gemaakt. Een deel daarvan is terug te vinden in het archief. Ook als je niet door je leerlingen een Fakebookprofiel wilt laten maken, is het leuk om er eens een kijkje te nemen. Misschien vind je er wel een profiel van iemand over wie jij net wat wilt gaan vertellen in de les.

View Fullscreen | Create your own

N.B. Je kunt natuurlijk ook met andere sociale media een (historische) periode in kaart brengen. Kijk maar eens wat Alwyn Collinson doet met haar Twitteraccount RealTimeWWII. Zo uitgebreid is misschien niet haalbaar, maar wat let je om een poging te wagen met je leerlingen?

Het zijn de kleine dingen...

2012-01-19T07:00:00.001+01:00

Door: Martijn van den Berg

Bij de hotelschool waar ik studeer, zijn er bij mijn opleiding ongeveer 2400 mensen. Als je dit verdeelt over 4 jaar, 4 modules per jaar, en 12 mensen in een klas, kan je tot de conclusie komen dat er in ieder moduul ongeveer 12 groepen zijn. Deze mensen volgen in een moduul allemaal hetzelfde vak. Aangezien de meeste docenten het niet leuk vinden om dezelfde workshop 12 keer in een week wordt gegeven, wordt elk vak door verschillende docenten gegeven. Iedere docent heeft een eigen manier van iets vertellen. Uiteindelijk betekent dit dat iedereen de stof net iets anders leert.

Maar deze verschillen kunnen erg groot zijn. Niet alleen in het vertellen van het verhaal kunnen veel verschillen zitten, maar ook in hoe een leraar voor de klas staat. Als een leraar iets enthousiast kan vertellen, zullen studenten ook sneller enthousiast zijn. Zo had ik op de middelbare school een leraar die in zijn vrije tijd DJ was, en bij iedere les alles relateerde naar de disco. Dit maakte de lessen er interessant.

Daarnaast is originaliteit ook heel erg belangrijk. Er zijn veel docenten die materiaal van andere leraren gebruiken. Op deze manier weet je zeker dat je dezelfde stof behandelt, maar aan de andere kant kan je meestal niet het verhaal erbij vertellen wat de docent bedoeld had

In het kader van "practice what you preach" vind ik het als leerling belangrijk dat docenten nadenken over hoe ze een boodschap overbrengen. De manier waarop je dingen zegt, en de inhoud van wat je zegt, heeft onbewust al heel veel invloed op hoeveel geleerd wordt. Zo zijn de kleine dingen in een les vaak al heel erg belangrijk, al is het maar onbewust.

Games van English Attack

2012-01-18T07:00:00.000+01:00

Al eerder schreef ik over English Attack: een site waar je videomaterialen vindt met daarbij oefeningen om Engels te leren. Sinds kort biedt de site ook de mogelijkheid om er verschillende games te spelen. En die zijn best leuk om te doen!

Er zijn op de site 5 spellen te vinden:

Verb Dash: een spel om onregelmatige werkwoorden te oefenen. Je moet ofwel de tegenwoordige tijd, of de verleden tijd of het voltooid deelwoord invullen van een werkwoord. Als je het goed en snel doet, win je de race;
Word Rescue. In dit spel ga je aan de slag met beelden en woorden uit de Videobooster of de Photo Vocab oefeningen. Je krijgt een beeld te zien en moet daarbij het goede woord invullen door de letters op een typemachine aan te klikken. In feite dus een variant op Galgje, en dan met de woorden en beelden uit de andere oefeningen.
Swap Mania. Ook voor dit spel wordt gebruik gemaakt van de beelden en woorden uit Videobooster en Photo Vocab. In dit spelkrijg je een plaatje te zien met daarbij het woord, alleen staan er een paar letters in de verkeerde volgorde. Door letters van plaats te laten wisselen, zorg je ervoor dat de letters in de juiste volgorde komen te staan.
Speed Pix. In dit spel wordt alleen gebruik gemaakt van het materiaal van Videobooster. In dit spel krijg je een woord en moet je uit een serie beelden zo snel mogelijk de juiste selecteren.
Say What: Een spel waarbij je een tekst te horen en te lezen krijgt. Sommige woorden zijn alleen te beluisteren: die moet je zelf invullen in de geschreven tekst.

Het sterke van English Attack vind ik dat je op allerlei verschillende manieren aan de slag gaat met Engels. Door dezelfde informatie op verschillende manieren aan te bieden wordt die beter opgeslagen in je hersenen en is de kans dus groter dat je de kennis later kan reproduceren.

English Attack is niet helemaal gratis: als je er veel gebruik van maakt moet je betalen. Maar er is wel een aardige hoeveelheid gratis oefenmateriaal. Te mooi, vind ik, om ongebruikt te laten!

Seminar Innovatie door Inspiratie

2012-01-17T07:00:00.001+01:00

Hebreeuws leren via filmpjes en 3-dimensionale beelden, zien wat zich onder de grond bevindt aan aardlagen en hoe oud die lagen zijn, met behulp van een webcam als het ware door je eigen lichaam heen kijken om te zien welke organen zich daarin bevinden, op je stage gebruik maken van een iPad om je ervaringen daar te delen met je medestudenten en je begeleider, kijken naar een video over paleis Soestdijk waarbij je kunt inzoomen op alle details zonder scherpte te verliezen: het zijn maar enkele voorbeelden van de projecten die het afgelopen jaar in het kader van de SURFnet/Kennisnet Innovatieregeling 2011 zijn uitgevoerd door onderwijsinstellingen in Nederland.

Op 15 februari a.s. organiseren Kennisnet en SURFnet het seminar ‘Innovatie door Inspiratie 2011’, waar de resultaten van deze projecten, op het gebied van augmented reality, nieuwe videotoepassingen, leren op afstand/online samenwerken of 4K-video, gepresenteerd zullen worden aan het onderwijsveld door de projectleiders. De dag staat in het teken van uitwisseling en inspiratie: hoe kan het onderwijsveld gebruik maken van de projecten die door deze voorhoedespelers op het gebied van ict en onderwijs zijn uitgevoerd?

Het seminar Innovatie door Inspiratie vindt plaats in Meetingplaza in Maarssen. Het programma begint om 9.30 uur en eindigt om 17.00 uur. Het seminar is – na aanmelding en zolang er plaatsen beschikbaar zijn - gratis toegankelijk voor iedereen die in het onderwijsveld werkzaam is. De hashtag die gebruikt zal worden op Twitter is #snkninspiratie.

Kom je ook?

Meer informatie en aanmelden kan hier.

Swinxs, picoboard en picocrickets te leen

2012-01-16T07:00:00.000+01:00

In het vorige jaar heb ik mijn Swinxs, een spelcomputer voor buiten, uitgeleend aan Paul Koning, leerkracht op De Oversteek. De afspraak was dat hij het apparaat gratis mocht lenen, en dan hier op dit blog zijn ervaringen met jullie zou delen. Dat doet hij hieronder. Ervaringen van leerkrachten die al eerder mijn Swinxs hebben geleend, lees je hier en hier; ervaringen met Picoboard en - crickets staan hier en hier.

Wil jij als volgende de Swinxs lenen om hem te gebruiken in je klas of wil je leerlingen laten werken met een Picoboard of Picocrickets? Ik stuur ze je toe en je mag ze gebruiken tot het einde van dit schooljaar als je - net als Paul - daarna je ervaringen hier deelt. Stuur me een mailtje of laat onderaan deze blogpost weten wie je bent, wat je wilt lenen en waar ik je kan bereiken.

(Afbeelding van Stichting Kennisnet, gepubliceerd onder CC-by)

De Swinx in groep 7 op De Oversteek

Op internet en in de diverse speelgoedgidsen had ik de Swinx al regelmatig voorbij zien komen dus ik was wel benieuwd of dit elektronisch buitenspeelgoed in mijn groep zou aanslaan. Mijn groep 7 bestaat voor twee derde uit jongens en daarbij is precies één spel op het schoolplein populair: voetballen! De meiden doen soms mee of spelen met het andere buitenspeelgoed dat aanwezig is.

Als de Swinx bij mij thuis binnen is probeer ik 'm natuurlijk direct uit. De handleiding is duidelijk en de bediening eenvoudig. Er staan al een aantal spelletjes op en samen met mijn zoontje van 4 proberen we deze uit. Dit gaat prima maar ik kom er wel achter dat de polsbandjes van de Swinx niet voor volwassenen bedoeld zijn: zodra ik er ééntje om doe knapt het bandje, zonder dat het overigens moeite kostte om mijn hand er doorheen te krijgen. Het formaat van de bandjes doet ook niet aan alsof ze alleen voor kinderen bedoeld zijn. Na even googelen blijkt dat 3 nieuwe polsbandjes voor 10 euro te bestellen zijn (exclusief verzendkosten). Dat valt mee, dus maar even een set extra bandjes besteld. Dit heeft direct als voordeel dat we nu alle kleuren compleet hebben en er met het maximale aantal kinderen (10) mee kunnen spelen. Het bandje dat geknapt is werkt overigens nog wel prima en is dus nog gewoon te gebruiken door het met de hand vast te houden.

Het aansluiten op de computer levert ook geen problemen op. De Swinx wordt door Windows XP herkend, de software is snel geïnstalleerd en dan kunnen er spellen worden toegevoegd of verwijderd. Er is een behoorlijk aanbod aan spellen. Een aantal zijn betaald (hiervoor moeten credits worden gekocht) maar er zijn ook genoeg gratis spellen. Op school hebben we voldoende speelleermateriaal voor binnen dus ik zet er een aantal (ren)spellen op die buiten gespeeld kunnen worden. Tenslotte wordt de Swinx aangeprezen als buitenspeelcomputer.

De introductie in de groep levert enthousiaste reacties op. Een aantal kinderen kent de Swinx al en heeft al eens met een Swinx gespeeld. Na een korte uitleg over de werking is het al snel duidelijk hoe het apparaat werkt. We geven het een vaste plek in de klas, maken afspraken over wie er op let of de bandjes terugkomen en wanneer de Swinx wordt opgeladen. Daarna kan de Swinx gebruikt worden: tijdens de pauzes en af en toe ook tijdens het overblijven.

De eerste dagen is de Swinx enorm populair: alle kinderen willen er wel tegelijk mee spelen dus het is wachten voordat je aan de beurt bent. Alles werkt zoals het moet en het gebruik van het apparaat levert geen problemen op. Wat wel opvalt is dat het geluid voor buiten te zacht is, in elk geval op een vol schoolplein terwijl het ook nog een beetje waait. De kinderen moeten erg dicht bij de Swinx gaan zitten om de instructies goed te kunnen verstaan. Vooral bij het Spongebob spel is dit een probleem omdat er tijdens het rondrennen instructies worden gegeven die ze dan niet kunnen horen. Lastig maar niet onoverkomelijk. Nadat de nieuwigheid er af is, na 1 a 2 weken, wordt de Swinx geleidelijk minder populair. De jongens gaan toch weer liever voetballen en er wordt nu af en toe mee gespeeld door een wat kleiner groepje kinderen. Zo nu en dan zetten we er een nieuw spel op, iets wat prima door de kinderen zelf kan worden gedaan, en dat zorgt dan weer even voor een opleving. Maar het komt ook voor dat de Swinx dagen in de klas blijft liggen zonder dat er naar om wordt gekeken. Tijdens de overblijf wordt de Swinx wel regelmatig meegenomen: er zijn dan vaak te weinig kinderen om te voetballen en de andere groepen willen dan ook graag meespelen. Tijdens al dit spelen knapt er ook bij de kinderen nog een bandje

We krijgen later ook nog een aantal credits die we kunnen gebruiken en daarmee besluit ik de Shuttleruntest voor in gymzaal mee te kopen. Als we de test in de gymzaal willen uitvoeren is er iets vreemds aan de hand: we kunnen het spel niet selecteren en starten. Dit was ook al eens eerder gebeurd: het spel is wel te zien op de computer maar als je op de Swinx door de spellen bladert wordt het spel niet opgenoemd. Misschien een foutje in de software?

Conclusie
De Swinx is degelijk gebouwd en is door kinderen prima zonder hulp te bedienen. Het apparaat spreekt kinderen direct aan en er zijn voldoende gratis, afwisselende spellen. Het geluid is voor buiten soms net te zacht en de software is, in elk geval op ons exemplaar, nog niet helemaal ‘bug-free’ waardoor soms een spel niet te starten is.
Het is een leuke aanvulling op het bestaande buitenspeelgoed maar wanneer je een groep hebt die zich buiten al prima weet te vermaken is de prijs toch wel vrij fors. Een bal van een tientje levert in mijn groep minstens zoveel speelplezier op.

Wat brengt dit jaar?

2012-01-12T11:18:00.008+01:00

Door: Martijn van den Berg

Allereerst wil ik iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen, met veel succes en geluk. Voor mij wordt dit jaar absoluut iets om naar uit te kijken. Na vorig jaar een start te hebben gemaakt met een aantal projecten, gaat dat dit jaar door. Dit zullen dan ook de voornaamste thema's van mijn blogjes worden. Even een overzichtje:

Microsoft Tuning Team
Ik ben teamleider geworden van het Microsoft Tuning Team. Dat betekent dat ik voor Microsoft naar scholen toe ga met een team, om studenten te laten zien hoe ICT studeren makkelijker kan maken. Hierbij proberen we dit vanuit het perspectief van de student te zien, door te proberen zo handig en goedkoop mogelijke software te gebruiken. Daarnaast is het mijn taak de vraag te peilen binnen deze scholen naar eventuele producten die nog niet bestaan, en om dit weer naar boven toe te gooien. Ik begin midden februari met de project, en de eerste fase duurt twee maanden.

21 Learners
Het project waar ik vorig jaar aan meegedaan heb, krijgt een staartje, of beter gezegd, een staart. Wat we vorig jaar uitgezocht hebben met de 21 Learners is goed opgepikt in de onderwijswereld, en daarom heeft Kennisnet dit jaar ook een budget vrijgemaakt voor ons groepje. Wat er precies gaat gebeuren, is nog niet helemaal bekend, maar wel is bekend dat het hoogstwaarschijnlijk uit drie elementen zal gaan bestaan: Een denktank, met mensen die gaan denken over hoe het onderwijs verbeterd kan worden, trendwatchers, die stukjes gaan schrijven over de nieuwe ontwikkelingen in het onderwijs en ambassadeurs, die naar scholen in het land gaan om daar uit te leggen hoe je de 21st Century Skills in het onderwijs kan gebruiken.

Zuid Afrika
Ik ga voor mijn school drie maanden studeren in Zuid Afrika, bij een departement van Stenden in Zuid Afrika. Ik ga hier projecten opbouwen om het toerisme te bevorderen. Ik ga hier iedere week proberen internet op te zoeken om te kijken wat de verschillen in onderwijs zijn, en op deze manier hoop ik vanuit daar door te bloggen.

Dit zijn de drie belangrijkste thema's van komend jaar, en ook de dingen waar ik het meeste naar uitkijk. Ik vind het ongelofelijk leuk dat ik deze dingen kan doen. 2012 wordt voor mij in ieder geval een topjaar!

Rekenoefeningen en spelletjes

2012-01-11T07:00:00.002+01:00

Er zijn op internet heel veel plekken waar je kan oefenen met rekenen. Ik heb al verschillende keren in een blogpost een aantal spellen genoemd, zoals hier, hier en hier. Ik ben zeker niet de enige die dat doet.Maar zo'n mooie collectie rekenspellen en vooral een collectie die zo goed zijn onderverdeeld is als die op de site Mathchimp, vond ik nog niet eerder.

Via Mathchimp kan je zoeken naar rekenspelletjes op het niveau (grade 1 t.m. grade 5; vergelijkbaar met onze groepen 3 tot en met 7), en per niveau op onderwerp. Zo zijn de spelletjes bestemd voor leerlingen in grade 1, onderverdeeld in 'Operations and Algebraic Thinking', 'Number & Operations in Base Ten', 'Measurement & Data' en 'Geometry'. Die onderwerpen zijn dan weer verder onderverdeeld, bijv. bij 'Number & Operations in Base Ten' in: 'Extend the counting sequence', 'Understand place value' en 'Use place value understanding and properties of operations to add and subtract'. De onderverdeling komt van de Common Core Standards, een standaard voor rekenonderwijs die gehanteerd wordt in 36 staten in de VS.

Omdat het rekenspelletjes zijn is een groot deel goed bruikbaar voor het Nederlandse onderwijs. Je kan de spelletjes spelen zonder een account aan te maken. Kies je ervoor dat wel te doen, dan krijg je de mogelijkheid om aan te geven wat je van het spel vindt. Ik snap dat die informatie voor Mathchimp interessant is, maar voor het onderwijs vind ik de rating weinig betrouwbaar en daarom niet interessant. Eerder zou ik de leerlingen vragen om als ze een spel hebben gespeeld, daaraan een cijfer te geven in een online spreadsheet. Dat is dan weer mooi materiaal voor in de hogere groepen om gemiddeldes uit te rekenen en grafieken te maken ;-)

Digibordtools Prowise/Bordwerk gratis beschikbaar

2012-01-10T07:00:00.000+01:00

Goed nieuws voor alle digibordgebruikers: met ingang van deze week mag iedereen gratis gebruik maken van Presenter en de digibordtools (voor taal, rekenen, wereldoriëntatie en een aantal algemene tools) van Prowise. Omdat Presenter en de digibordtools van Prowise webbased zijn, kan iedereen van het gereedschap van Prowise gebruik maken, ongeacht van welk digibord je gebruik maakt. Je hoeft alleen een (gratis) account aan te maken. Daarna start je op je digibord je browser op en je kan aan de slag. Alleen als je met meer gebruikers aan de slag wilt gaan binnen hetzelfde account, meer dan 5 lessen of andere bestanden op wilt slaan, bestanden wilt exporteren of als je ondersteuning wilt bij het gebruik van de materialen, dan moet je betalen voor je account (€ 30,= per jaar/per gebruiker of € 360,= per basisschool).

Ik ben blij met deze ontwikkeling. Er is heel veel materiaal voor digiborden, maar veel daarvan is merkafhankelijk en daarmee alleen bruikbaar voor de gebruikers van dat specifieke merk digibord. Natuurlijk snap ik dat digibordsoftwaremakers (leuk woord voor Wordfeud) op de een of andere manier geld moeten verdienen met de materialen die ze maken, maar ik denk dat de oplossing daarvoor niet gezocht moet worden in het maken van bordafhankelijke software, maar in het aanbieden van ondersteunende diensten bij de software: het opleiden van gebruikers van digiborden en hen ondersteunen bij het gebruik ervan, het aanbieden van ruimte in de cloud om ontwikkelde lesmaterialen op te slaan en te ontsluiten, het opbouwen van een community van gebruikers enz.

Prowise heeft met het gratis beschikbaar maken van hun software een goed voorbeeld neergezet. Ik hoop dat velen dat voorbeeld zullen volgen en dat 2012 het jaar wordt van merkoverschrijdende digibordtools!

MediaMachtig: welke projecten kregen subsidie?

2012-01-09T07:00:00.000+01:00

Ook dit schooljaar was het weer mogelijk om subsidie aan te vragen voor mediawijze projecten in het (speciaal) basisonderwijs. Scholen konden bij MediaMachtig een subsidie aanvragen van maximaal € 1.000,= voor een project waarbij mediawijsheid geïntegreerd wordt in de gewone vakken. Totaal dienden 28 scholen een aanvraag in bij de Stichting. Kort voor de kerstvakantie boog het Comité van Machtigen, een groep leerkrachten uit het basisonderwijs, zich over de aanvragen om te beoordelen welke projecten:

leidden tot structurele integratie van mediawijsheid in het (speciaal) basisonderwijs,
leerlingen aanzetten tot actief gebruik van nieuwe media,
voorzagen in reflectie door de leerlingen op 'wijs' gebruik van media,
vernieuwend waren - landelijk of voor de school zelf - op het gebied van onderwijs of ict-gebruik.

Het was een zware taak voor het Comite, bestaande uit:

Tessa van Zadelhoff van basisschool De Kleine Beer in Berlicum,
Michel Boer van OBS Theo Thijssenschool in Waddinxveen,
Mario Vervlossen van basisschool De Smelen in Valkenswaard,
Hans Konings van basisschool Het Palet in Zoetermeer.

Na zorgvuldig overleg zijn 16 aanvragen gehonoreerd. Twee andere scholen krijgen een herkansing: hun aanvraag was inhoudelijk interessant maar bood het comité nog onvoldoende informatie om een gefundeerd besluit te nemen. Deze scholen krijgen de kans om een herziene aanvraag in te dienen.

ZMLK de Ark, Gouda gaat een woordenschatlijn ontwikkelen waarin leerlingen op verschillende manieren met taal in aanraking komen, bijv. d.m.v. filmpjes die gekoppeld worden aan QR-tags gekoppeld worden aan bepaalde voorwerpen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een QR-tag die op een koelkast wordt geplakt. Als leerlingen de QR-tag scannen start een filmpje waarin ze informatie krijgen over waarom voedsel in een koelkast bewaard wordt.
Op basisschool De Buitenburcht in Almere wordt een groep kinderen uit groep 5-8 opgeleid tot verslaggever. Zij leren artikelen te schrijven die op de website van de school geplaatst geplaatst worden.
Montessorischool De Eilanden wil onderzoeken wat leerlingen leren van werken met Scratch, een programma waarmee je animaties en games kan bouwen.
Op basisschool De Krullevaar in De Meern wordt een website ontwikkeld waar leerlingen leren hoe ze de mogelijkheden van internet kunnen benutten bij het doen van hun projectwerk. Op de website komt o.a. informatie over hoe je een goed onderwerp bedenkt voor je project, hoe je een woordweb maakt over dat onderwerp en hoe je daarbij informatie zoekt. De tips worden voorzien van filmpjes, die gemaakt zullen worden door leerlingen uit de bovenbouw.
Ook op de Martinus van Beekschool in Oss, een school voor kinderen met een taal- en/of spraakstoornis of slechthorendheid, wordt een website gemaakt voor leerlingen.Deze website moet een veilig startpunt worden voor deze bijzondere groep leerlingen die vaak moeite hebben om moeilijk om informatie op een goede manier te verwerken en te filteren.
De Mei, Wormerveer: leerlingen uit groep 7 gaan een cut out animatie maken over een verhaal. Goep 8 gaat animatieclip maken waarin ze hun eigen mening verwoorden. Daarbij krijgen de leerlingen inzicht hoe de beeldtaal moet aansluiten bij hetgeen je over wilt brengen.
Voor leerlingen op CBS 't Oegh, een kleine school in Munnekezijl, wordt de wereld een stuk groter als ze het komend half jaar contact gaan leggen met leerlingen van de Soroti primary school uit Oeganda.
De leerlingen van groep 8 van Basisschool de Pionier in Valkenswaard gaan een eigen persbureau opzetten, onderhouden en verwerken nieuws op een crossmediale manier (zowel tekst, film, podcasting geluid en sociale media)
Op de Dr. Poelsschool in Kessel-Eik wordt al gewerkt met iPads, maar er wordt nog wel gewerkt met een papieren portfolio. Met subsidie van MediaMachtig gaan de school de mogelijkheden van een digitaal portfolio onderzoeken.
Op De Ster in Westerhoven en de Willibrordusschool in Riethoven worden leerlingen mediawijs bij het woordenschatonderwijs. Leerlingen leggen de betekenis van woorden vast met behulp van foto, video en tekst en passen hun kennis toe in blogs en tweets.
Op SBO de Spinaker in Enschede, waar onderwijs gegeven wordt volgens de theorie van Meervoudige Intelligentie van Howard Gardner, gaan leerlingen zelf filmpjes maken, bewerken en beoordelen.
Leerlingen op Basisschool St. Martinus, Zevenaar, gaan filmpjes maken van elkaar op basis van wat Flip de Beer, die bij toerbeurt met één van de kinderen mee naar huis mag, beleeft bij de kinderen.
Op De Toermalijn in Cothen gaan leerlingen uit de midden- en bovenbouw filmpjes maken. Deze filmpjes worden gekoppeld aan een QR-tag.
Bs de Vendelier in Helmond gaat de Ipad2 en de Apple TV inzetten om leerlingen taalvaardiger te maken met gebruik van nieuwe media, bekeken vanuit meervoudige intelligentie.
kbs De Viersprong, Wijchen gaat, in samenwerking met een SBO-school onderzoek doen hoe de iPad in het onderwijs aan leerlingen met stoornissen in het autistisch spectrum effectief kan worden ingezet.

De komende maanden zullen alle projectleiders bloggen over de voortgang van het project op het MediaMachtig-blog. Na afloop van het project zal er een eindevaluatie geschreven worden en alle leermaterialen die in het kader van het project worden ontwikkeld, zullen via dit blog onder een Creative Commons licentie ter beschikking van het onderwijsveld worden gesteld.

Mijn hartelijke felicitaties voor de mediawijze projectleiders van deze projecten en veel plezier en succes bij het realiseren van hun plannen!

Hoe Engels te leren

2011-12-22T07:00:00.001+01:00

Door: Martijn van den Berg

Het valt bijna niet te ontkennen dat Engels op dit moment de belangrijkste taal is. Neem een gemiddelde pagina op facebook tegenwoordig, en toch een derde is in het Engels geschreven. Het Engels dat we tegenwoordig schrijven is van een veel hoger niveau. Maar met dat Engels overal, wat leren we nu op school en wat leren we eromheen?

Als ik bedenk hoe ik Engels heb geleerd, denk ik natuurlijk meteen aan alle games die ik heb gespeeld, en de lessen die ik op de middelbare school in het Engels heb gehad. Toen ik naar de hotelschool ben gegaan, heb ik mijn Engels verder ontwikkeld door met buitenlandse mensen in school te praten. Maar bijna geen enkel deel van mijn Engels komt van wat ik van school heb geleerd.

Dit wordt nog eens bewezen als je kijkt naar het niveau van Engels van middelbare scholieren. Er zit daar een gigantisch verschil in het niveau, omdat sommige mensen al in hun dagelijks leven al Engels spreken of schrijven, en anderen niet. Daaruit blijkt ook dat mensen daar dus blijkbaar meer mee leren dan Engels op school.

Maar hoe kan je dit op school het beste aanpakken? Hoe kan je zorgen dat alle studenten op dit niveau komen? Studenten zijn liever bezig met hobby's dan met school. Je kan dus beter proberen studenten te stimuleren deze media in het Engels op te zoeken. Ten slotte worden studenten gemotiveerder als ze weten dat er ook echt iemand iets heeft aan wat ze doen.

Als je nu aandacht besteedt in de les aan wat leuk is, en niet wat leerzaam is, en dan als leerkracht de controlerende functie uitvoert, door te checken of het niveau van grammatica hoog genoeg ligt. Er zijn eigenlijk veel te veel leuke manieren om Engels te leren, je moet alleen van de bestaande structuur af.

Eigenlijk zijn het de dagelijkse dingen die je het beste Engels leren. En in de toekomst zal er ook meer Engels in het dagelijkse leven komen. Het is daarom belangrijk van de bestaande mogelijkheden gebruik te maken, dan leren studenten zichzelf Engels.

N.B. Dit was de laatste blogpost van dit jaar. We zijn weer terug op 9 januari 2012. De beste wensen allemaal!

ICT: het middel is nodig om het doel te bereiken

2011-12-21T07:00:00.000+01:00

In mijn laatste post in dit kalenderjaar wil ik even mijmeren over waarom ik ICT nu zo belangrijk vind en waarom ik denk dat je nu geen onderwijs meer kan geven zonder ICT.

Er is in de afgelopen jaren heel wat onderzoek gedaan naar wat onderwijs met ICT kan opleveren.Uit een meta-onderzoek gedaan door John Hattie blijkt dat het gebruik van ICT op zich maar heel weinig effect heeft op onderwijs. Veel belangrijker zijn zaken als het enthousiasme waarmee de docent les geeft, de kwaliteit van de feedback die hij geeft en de kennis die de docent heeft van wat de leerling, weet en kan, van wat hem boeit en hoe hij leert. Heel kort gezegd komt het er - volgens het meta-onderzoek van Hattie, erop neer dat een goede docent goed onderwijs geeft.

Ook in Nederlands is onderzoek gedaan naar de bijdrage die ICT kan leveren aan het onderwijs. Lees maar eens de publicaties uit de Kennisnet-onderzoeksreeks. Uit de meeste van die onderzoeken blijkt dat lesgeven met ICT ten minste evenveel (en soms meer) kan opleveren dan onderwijs zonder ICT. Natuurlijk moet dan wel aan een aantal voorwaarden voldaan worden: ICT moet met het juiste doel en op een goede manier ingezet worden.

Dat is natuurlijk een uitkomst die van toepassing is op heel veel (onderwijs)instrumenten: als je een instrument gebruikt voor een verkeerd doel of niet vakkundig gebruikt, dan helpt het je weinig verder. Een timmerman kan wonderen doen met een boormachine, maar niet als hij niet weet hoe die werkt of als hij 'm gebruikt om brooddeeg mee te kneden! Maar als de timmerman zijn boormachine gebruikt om een gaatje te boren in een kast om zo een pen-en-gat-verbinding te maken, dan helpt de boormachine hem om sneller, mooier en/of effectiever een kast te maken. Dat gaat natuurlijk ook op voor onderwijs: een docent die beschikt over hulpmiddelen en weet wanneer en hoe hij die het beste in kan zetten, geeft effectiever, beter of leuker onderwijs dan een docent die niet over die middelen beschikt.

Is ICT een middel dat je kan vergelijken met andere middelen en - bij gelijke geschiktheid - uit je gereedschapskist kan halen en vervangen door andere middelen? Nee, dat vind ik niet. ICT is een gereedschap dat nu op zoveel verschillende manieren in de maatschappij wordt ingezet, dat we als onderwijs de plicht hebben om onze leerlingen te leren hoe ze daarvan gebruik moeten maken, zowel voor de uitoefening van hun toekomstige beroep, als om hen in staat te stellen ook buiten school en na hun opleiding door te gaan met leren, èn om in de maatschappij te kunnen functioneren.

Om dat te bereiken moeten scholen een leerlijn ontwikkelen waarin leerlingen leren ICT in te zetten om hun doel te bereiken. Om informatie te zoeken, te beoordelen en te presenteren, om met anderen te communiceren en om dingen te creëren. Die leerdoelen moeten door alle vakken heen gerealiseerd worden, waarbij wat in het ene vak geleerd en geoefend wordt, wordt toegepast in de andere vakken.

Dat betekent niet dat alle vakken op dezelfde wijze en in even grote mate aandacht moeten besteden aan ICT: elk vak biedt daarvoor specifieke mogelijkheden. Nadat een school in kaart heeft gebracht over welke ICT-competenties leerlingen moeten beschikken, moeten ze per vak en per activiteit bepalen welke bijdrage ICT kan leveren aan het vak èn hoe leerlingen daardoor kunnen leren ICT op zinvolle wijze te gebruiken. Op basis daarvan moet een leerlijn ontwikkeld worden, waarbij er zorg voor wordt gedragen dat alle leerlingen door hun hele schoolloopbaan heen, in aanraking komen met alle facetten van ICT die ze nodig hebben, nu en straks, en dat ze bij het gebruik daarvan begeleid worden.Alleen dan is ICT zowel een gereedschap dat goede docenten kunnen gebruiken om nog beter onderwijs te geven èn leren leerlingen op hun beurt hoe dit gereedschap hen zelf kan helpen om hun doelen te bereiken.

Afbeelding van Kimmo Palosaari, gepubliceerd onder CC-by.

Digibordtools voor het basisonderwijs en daarvoor

2011-12-20T07:00:00.000+01:00

Vandaag nog een een andere set digibordtools die ik jullie wil laten zien: de TESiboard collection voor leerlingen in de onder- en middenbouw en de voorschoolse educatie. Deze collectie is veel uitgebreider dan die van Classtools, maar daar staat weer tegenover dat je er zelf niet je eigen content aan kan toevoegen. Maar omdat er heel veel verschillende tools zijn en de inhoud goed aansluit op de leerstof in de onderbouw, is dat niet echt een probleem. Een absoluut pluspunt is de mooie vormgeving van de TES iboard collection en de manier waarop ze kinderen uitdagen om spelenderwijs te leren: vormen te herkennen, series te vormen, cijfers herkennen en eenvoudig rekenen, verhaaltjes te maken, begrippen als dichtbij en veraf te leren en oud en nieuw en nog veel meer.

De tools zijn onderverdeeld in:

tools voor Early Years Foundation Stage (EYFS: van 0 tot 5 jaar),
tools voor Keystage 1 (van 5 tot 7 jaar),
tools voor Keystage 2 (van 7 tot 11 jaar).

Binnen die indeling zijn ze onderverdeeld in verschillende jaren en daarbinnen weer op vakken en onderwerpen:

Early Years Foundation Stage:

Keystage: reception, jaar 1 en jaar 2. Daarbinnen op vakken:

Numeracy
Literacy
Phonics
Science
ICT
Geography
History
RE (religious education)
Elk van deze vakken is dan weer onderverdeeld in verschillende onderdelen van dat vak. Bijv. bij rekenen vormen herkennen, meten, rekenen enz.

Keystage 2: jaar 3, 4, 5 en 6. Daarbinnen op vakken:

Numeracy
Literacy
Ook deze vakken zijn weer uitgesplitst in verschillende deelonderwerpen.

Omdat de tools Engelstalig zijn is niet alles geschikt voor gebruik in Nederlandse scholen, maar heel veel materiaal en zeker het materiaal voor de voorschoolse educatie en de onderbouw is dat wel omdat er maar weinig gebruik gemaakt wordt van taal.

Handig van de tools is dat bij elke tool een tip staat hoe je die zou kunnen gebruiken. Bij de tool waarvan ik bovenaan deze post een screenshot heb gezet, staat de tip (vrij vertaald door mij):

Klik op de onderdelen van de slee onderaan het scherm om te kiezen hoe de slee van de kerstman eruit moet zien. Gebruik deze tool om ict-vaardigheden te leren of om de kinderen te stimuleren verhalen te vertellen gebaseerd op het plaatje. Bijvoorbeeld: waarom heb je gekozen voor een slee met modderspetters? Wat zou er met de kerstman gebeurd zijn waardoor zijn slee zo modderig is geworden?

Kijk en geniet, zou ik zeggen, van deze digibordtools. Omdat ze webbased zijn, zijn ze op alle borden te gebruiken. Ook als je de tools zelf niet gebruikt, is het leuk om de site te bekijken omdat die je op ideeën kan brengen om de leerstof op andere manieren aan te bieden.

Gebruik woordenboeken in het voortgezet onderwijs

2011-12-19T15:56:00.000+01:00

Van een student kreeg ik het verzoek of ik aan jullie wil vragen of jullie mee willen werken aan een onderzoek naar het gebruik van woordenboeken in het voortgezet onderwijs. Zie hieronder de tekst van de mail:

Op dit moment loop ik stage bij Van Dale Uitgevers waar ik een onderzoek doe naar de educatieve markt, als onderdeel van mijn afstudeeropdracht. Het gaat over hoe de leerlingen tegenwoordig woordenboeken gebruiken en of zij in de toekomst nog steeds papieren woordenboeken blijven gebruiken of gaan ze juist overstappen naar digitaal/online of een combinatie van papieren en digitale woordenboeken.

Hiervoor heb ik vragenlijsten gemaakt bestemd voor de leerlingen en (taal)docenten. Deze links zijn te vinden op:

www.bit.ly/taaldocenten (voor de taaldocenten)

www.bit.ly/wb-vbk (voortgezet onderwijs leerlingen)

Met de resultaten hoop ik een rapport te kunnen schrijven voor Van Dale Uitgevers over wat voor producten zij kunnen ontwikkelen om de educatieve markt, voornamelijk het voortgezet onderwijs, beter te kunnen bedienen.

Bij deze heb ik aan het verzoek van de student voldaan ;-). Helpen jullie hem mee het gebruik van woordenboeken in kaart te brengen?

Afbeelding van Enter, gepubliceerd onder CC-by.

Tools voor (digibord)lessen voor basis en voortgezet onderwijs

2011-12-19T07:00:00.000+01:00

Classtools is een site waar ik al wel eens eerder over vertelde. Maar omdat ik merk dat lang nog niet elke leerkracht of docent deze site kent, besteed ik er toch nog een keer aandacht aan. De tools op de site van Classtools kan je niet alleen op een p.c. of laptop gebruiken; ze zijn ook erg geschikt voor gebruik op het digibord omdat ze uitnodigen om er actief mee aan de slag te gaan. Je kan ermee slepen, spelletjes doen, op allerlei knoppen drukken enz. Welke mogelijkheden biedt Classtools?

je kan er spelletjes maken, bijv. om woordjes of definities te leren (zie het voorbeeld onderaan deze blogpost)
er is een tool om sorteerspelletjes mee te maken,
je kan er QR-codes maken waarachter je bijvoorbeeld een filmpje kan 'verstoppen', of het antwoord op een vraag,
je kan afbeeldingen (door leerlingen laten) voorzien van labels,
er is een timer waarmee je af kan tellen,
er is een fruitmachine waarmee je willekeurig namen kan kiezen (bijv. wie in de klas iets mag doen),
je kan Venn-diagrammen maken waarmee je kan laten zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn tussen 2 of 3 begrippen,
je kan tijdlijnen maken, die je kan voorzien van afbeeldingen (bijv. een tijdlijn waarop je de waterkringloop laat zien). Daarbij kan je bijvoorbeeld eerst de verschillende onderdelen van het proces aanmaken en dan aan de leerlingen vragen om die in de goede volgorde te zetten,
er is een tooltje waarmee je zinnen in een bepaalde volgorde kunt (laten) zetten, bijvoorbeeld om gezamenlijk te bepalen wat het belangrijkste argument is in een discussie of wat de eerste stap is die gezet moet worden om een bepaald doel te bereiken.

Er zijn nog een paar andere tools, maar die vind ik persoonlijk minder interessant omdat ze minder breed inzetbaar zijn.

Een nadeel van Classtools zijn de advertenties: die vind ik zelf nogal overdadig aanwezig bij sommige tools. Gelukkig kan je daar voor een beperkt bedrag vanaf komen: voor een bedrag van £75 per jaar ben je van alle advertenties af, je kan de spellen e.d. die je hebt gemaakt met Classtools online bewaren en je kan alle tools in fullscreen bekijken. Maar als je geen probleem hebt met de advertenties, dan kan je Classtools gratis gebruiken.

Click here for larger version