MarieDeNazareth (Pl) - Nowosci

Attilio Galli

Mon, 07 Apr 2008 14:24:50 GMT

- Attilio Galli, Madre della Chiesa dei Cinque continenti, Ed. Segno, Udine, 1997

Paweł VI

Sat, 29 Mar 2008 00:15:01 GMT

Zawierzenie się Maryi

Sat, 29 Mar 2008 00:12:15 GMT

Zawierzenie się (czyli poświęcenie się służbie) Maryi jest stałą praktyką w Kościele, zarówno w przypadku osób prywatnych jak i grup, wspólnot i samych narodów. Sami papieże wielokrotnie w kluczowych momentach życia Kościoła, pokazali przykład takiej praktyki. Oto co na ten temat powiedział papież Paweł VI:

„W bieżącym roku przypada dwudziesta piąta rocznica uroczystego poświęcenia Kościoła i całej ludzkości Bogarodzicy Maryi i Jej Niepokalanemu Sercu. Poświęcenia tego dokonał nasz poprzednik, świętej pamięci Pius XII, dnia 31 października 1942 r., w orędziu radiowym, skierowanym do narodu Portugalii. My również ponowiliśmy je 21 listopada 1964 roku: Zachęcamy wszystkich synów Kościoła, aby osobiście ponowili to poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Matki Kościoła; aby też, potwierdzając ten wspaniały znak pobożności całym swym postępowaniem, starali się coraz doskonalej wypełniać wolę Bożą, naśladować ze czcią Królową Niebios i służyć Jej w duchu synowskim”.

________________

(Adhortacja apostolska „Signum Magnum”, „O czci i naśladowaniu Maryi, Matki Kościoła” 4 czerwca 1967 r. II, 8)

Paweł VI

Zapowiedź Maryi w Starym Testamencie

Fri, 28 Mar 2008 23:26:47 GMT

Według wizji chrześcijańskiej, Ewa jako pierwsza kobieta, stała się razem z Adamem Tą, która pociągnęła całą ludzkość w przepaść grzechu pierworodnego. Bóg obiecał Zbawiciela i Matka Odkupiciela była zapowiedziana w tym samym momencie, już w Księdze Rodzaju: "Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę" (Rodz 3,15).

Najbardziej autentyczna spomiędzy córek Abrahama

Abraham, nasz "ojciec w wierze", był całkowicie i bezwarunkowo posłuszny woli Boga, nawet kiedy z powodu zewnętrznych wydarzeń, trudno było jemu zrozumieć w jaki sposób te przyrzeczenia mogłyby się spełnić. Papież Jan-Paweł II w swojej homilii w Nazarecie 25 marca 2000 r. nazwał Maryję Dziewicę "najbardziej autentyczną z córek Abrahama", ponieważ z wielką wiarą stała się Matką Mesjasza i Matką wszystkich wierzących (patrz homilia opublikowana w Observatire Romano 4/4/2000, str. 11).

Oto symbole Maryi Dziewicy, które można znaleźć w Biblii hebrajskiej, w Starym Testamencie dla chrześcijan.

Obrazy i figury Maryi w Starym Testamencie:

Dziewica Maryja, obiecana w Księdze Rodzaju i w Księdze Izajasza, Córa Syjonu, Ogród Edenu, Oblubienica w Pieśni nad Pieśniami, Arka Przymierza. Rut jest symbolem Maryi i Kościoła, gdyż jest Ona umiejscowiona w sposób opatrznościowy w drzewie genealogicznym Chrystusa. Ester i Judyta są również symbolem Maryi, jako osoby związane ze Zbawicielem, w przebiegu boskiego planu Zbawienia [1].

Obok Chrystusa, Maryja jest największą chlubą ludu żydowskiego

Maryja Dziewica obok Chrystusa może być uważana za największą chlubę ludu żydowskiego. To właśnie na łonie tego ludu Przymierza, Bóg wybrał tę wyjątkową postać, która wydała na świat Zbawiciela ludzkości. Nam natomiast pozostaje tylko modlić się do Maryi zawsze Dziewicy, aby otrzymać od Boga łaskę awansowania coraz dalej, w stosunkach judeo-chrześcijańskich. (Można podzielić różne zapowiedzi Maryi w

________________

[1] Starym Testamencie na trzy kategorie:
- metafory: Gwiazda zaranna, Wieża Dawidowa, Tron mądrości, itd...
- figury: Sara, Rachela, Debora, Judyta, Estera i wiele innych ...,
- proroctwa: Gn 3, 15; Iz 7, 11 ... itd.).

Cardinal Francis Arinze

Wybrzeże Kości Słoniowej, afrykański pałac Matki Bożej

Fri, 28 Mar 2008 23:07:46 GMT

We Wschodniej części Afryki, Wybrzeże Kości Słoniowej jest krajem nawrόconych na chrześcijaństwo, od ostatniego dziesięciolecia XIX wieku.

Religia katolicka utorowała sobie tutaj drogę przez 100 lat, w środowisku przeważającej ilości Animistόw (ok. 50%) i Muzułmanόw (ok. 30%), ale dzisiaj może z dumą szczycić się 20 procentami ochrzczonych !

Miłość jaką tu manifestują Afrykańczycy wobec Matki Bożej, widać po ilości kaplic i sanktuariόw Jej poświęconych, ktόre zakwitają tu i tam w parafiach całego kraju, ale przede wszystkim po wspaniałej, wzniosłej i największej na świecie bazylice Notre Dame de la Paix w Yamoussoukro.

W efekcie, imponująca i udekorowana przez największych artystόw z całego kontynentu afrykańskiego, Notre Dame de Yamoussoukro jest prawdziwym pałacem ofiarowanym Najświętszej Maryi Pannie, a jej promieniowanie przekracza daleko Wybrzeże Kości Słoniowej i rozciąga się na całą Afrykę ! Przyjeżdżają tutaj tłumy, szczegόlnie w dzień wyznaczony na doroczną pielgrzymkę (setki tysięcy rocznie).

W ten sposόb, ze swojego pałacu z kości słoniowej, Notre Dame de la Paix czuwa nad wielkim afrykańskim kontynentem nadziei.

________________

Ekipa MDN

Wybrana przez Boga od zarania dziejόw

Fri, 28 Mar 2008 22:47:13 GMT

« Niech będzie błogosławiony Bόg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synόw przez Jezusa Chrystusa .. ».

(Ef. 1, 3-5)

Centrum i punkt kulminacyjny już od zarania dziejόw w dziele Wcielenia

Już przed założeniem świata, Bόg stworzył człowieka na swoje podobieństwo z miłością, w zamiarze przyszłego Wcielenia Syna swego, istoty prawdziwie doskonałej, ktόra jest “centrum kosmosu i historii”. Cała historia ludzka dąży do Chrystusa, ktόry wszedł w świat, biorąc swoje ciało z ciała niepokalanej Dziewicy Maryi, to dlatego święty Bernard mόgł napisać: “Wszyscy ci, ktόrzy nas poprzedzili i my, ktόrzy istniejemy teraz i ci, ktόrzy przyjdą po nas, wszyscy powinniśmy kierować nasze spojrzenie ku Maryi jak i w ten punkt kulminacyjny od zarania dziejόw” (In festo Pentecostes, sermo 2, n° 4).

Bόg stworzył swoje dzieło w osobie Maryi

Maryja, błogosławiona między niewiastami, została wybrana przez Boga już od zarania dziejόw, aby dać światu oczekiwanego od zawsze Zbawiciela. On stworzył to dzieło aby dać Matkę swojemu Synowi i naszą Matkę: “Bόg Ojciec połączył wszystkie wody, ktόre nazwał morzem i połączył wszystkie łaski, ktόre nazwał Maryją” (Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny - św. Ludwik Maria Grignion de Montfort).

Święty Bernardyn ze Sieny (Doktor Kościoła) napisał rόwnież: “O Maryjo, długo przed stworzeniem świata, byłaś już przeznaczona w myślach Boga, aby przybrać nasze ciało.” (Sermo 4, De Immaculata Virginis conceptione, art. 3, cap. 4).

________________

Ekipa MDN

Wspόłdziałanie Maryi w Odkupieniu

Fri, 28 Mar 2008 22:13:46 GMT

Człowiek jest nie tylko wezwany do uznania owocόw Odkupienia, wchodząc w przymierze z Chrystusem przez chrzest (nasza « wspόłpraca pasywna »), ale rόwnież wezwany jest do czynnego wspόłdziałania pomimo, że Pan Bόg nie potrzebuje naszego udziału dla zbawienia świata. Bόg w swojej nieskończonej miłości pozwolił nam jednak dołączyć się do swego cierpienia, rozszerzając w ten sposόb swoje Ciało mistyczne … To « wspόłdziałanie w Odkupieniu » jest jeszcze nazwane « udziałem aktywnym ». W tym też sensie św. Paweł może stwierdzić : « Wierny jest Bόg, ktόry powołał nas do wspόlnoty z Synem swoim, Jezusem Chrystusem Panem naszym » (1Kor 1, 9).

Dziewica Maryja uczestniczy w tych dwόch “sposobach” dla naszej kooperacji w Odkupieniu, ale Ona bierze udział rόwnież z tytułu całkowicie wyjątkowego, jako « Matki Odkupiciela » …

Maryja istota ludzka, korzysta z tego dobrodziejstwa owocu odkupienia jak wszyscy wybawieni.

Maryja Dziewica jest nawet pierwszą odkupioną, ponieważ niepokalana od poczęcia przez specjalną łaskę (mając na uwadze zostania Matką Słowa wcielonego ), skorzystała Ona rόwnież z owocόw Odkupienia, ktόre Ją nadzwyczajnie ochroniły od grzechu pierworodnego. W ten sposόb jak stwierdza konstytucja Soboru Watykańskiego II, Lumen Gentium (§ 62) :

« Wzięta do nieba, nie zaprzestała pełnić tej zbawczej roli, lecz poprzez swoje wielorakie wstawiennictwo ustawicznie wyjednuje nam dary wiecznego zbawienia ».

Kościόł w tej kooperacji uznaje « podporządkowaną rolę » Maryi i zaleca ją sercom wiernych, aby oni wsparci tą macierzyńską opieką, jeszcze silniej przylgnęli do Zbawiciela.

Maryja posiada wyjątkową godność : « małżonki i towarzyszki, ktόra dopełnia dzieło Oblubieńca »

Maryja uczestniczy nie tylko bardziej niż każdy, jak mόwi św. Paweł o nas wszystkich (kooperacja aktywna): « Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego ciała, ktόrym jest Kościόł » (Kol 1, 24), lecz co więcej, Ona wspόłdziała z tytułu wyjątkowego. Ksiądz Marie Dominique Philippe, dominikanin wypowiada się na ten temat w swojej książce « L’Etoile du Matin » (Gwiazda Poranna) :

« W porόwnaniu do misterium Baranka, widzimy jak Maryja przez swoją wiarę, swoje doświadczenie i swoją miłość, może przynieść jako dodatkową ofiarę coś, czego Chrystus nie może dać. Przez ten fakt posiada Ona wyjątkową godność małżonki i towarzyszki, ktόra dopełnia dzieło Oblubieńca. Dlatego też Maryja uzupełnia ofiarę, ktόrą Jezus zrobił z siebie samego. Jest to krόlewskie kapłaństwo wiernych, ktόre uzupełnia kapłaństwo Chrystusa przez Maryję, podczas gdy kapłaństwo ministerialne tego nie dopełnia. Ksiądz występuje tutaj jako « in persona Christi ».

Co więcej, Maryja jest jedyną kreaturą z całego wszechświata, mogącą nosić niesłychany tytuł Matki Boga i « Matki Odkupiciela » , co Jej przyznaje zupełnie wyjątkową rolę w uczestniczeniu w Odkupieniu świata przez swego Syna, Jedynego Zbawiciela …

________________

Ekipa MDN

Wniebowzięcie Maryi

Fri, 28 Mar 2008 21:21:02 GMT

Chrześcijaństwo, już od pierwszych wieków swej historii, wierzyło we Wniebowzięcie Maryi Dziewicy. Tradycja oficjalnego święta Wniebowzięcia, sięga prawdopodobnie już VI wieku.

Jak pisze francuski biskup, Michel Dubost w swej książce "Marie" (wyd. Mame, Paryż 2002): "Święto Wniebowzięcia wzięło swój początek w Jerozolimie, ale trudno ustalić w jakim czasie. Narodziny tego święta, związane są być może z konsekracją Kościoła, poświęconego Maryi w Kathisma (miejscowość, gdzie zatrzymała się Dziewica Maryja), przez biskupa Juvénal (422-458). Bardziej prawdopodobnym jest jednak, że narodziny tego święta związane są z konsekracją kościoła w Gethsemani, blisko Jerozolimy, już w VI wieku. Jakkolwiek by to było, święto zostało rozszerzone na całe Imperium, przez cesarza Maurycego (582-602) pod nazwą Zaśnięcia Dziewicy Maryi. Było ono obchodzone zawsze 15 sierpnia. Rok liturgiczny Kościoła Wschodniego zaczyna się 1 września. Naprawdę zaczyna się on w dniu Narodzenia Maryi, a kończy się z dniem Jej wejścia do chwały wiecznej, 15 sierpnia. Dopiero w połowie XX wieku, święto Wniebowzięcia Dziewicy Maryi, będzie ogłoszone jako "dogmat Kościoła", przez papieża Piusa XII, w 1950 r.:

"Wreszcie Dziewica Niepokalana, ochroniona przez Boga od zmazy grzechu pierworodnego, po dokonaniu swego ziemskiego życia, została podniesiona z ciałem i duszą, do chwały niebieskiej i wywyższona przez Pana, jako Królowa świata tak, aby być jakoby całkowicie upodobnioną do swego Syna, Pana panów, zwycięzcy grzechu i śmierci" (LG §59). Wniebowzięcie Świętej Dziewicy, jest szczególnym udziałem w Zmartwychstaniu Jej Syna i antycypacją zmartwychwstania innych chrześcijan [...]"

________________

Ekipa MDN

Wizerunki Maryi z upływem wiekόw

Fri, 28 Mar 2008 21:05:08 GMT

Chrześcijańska pobożność wyraża się w szacunku do apostołόw, ktόrzy gromadzili się wokόł Maryi, czekając na zesłanie Ducha Świętego. Jest więc normalne widzieć Jej wizerunki na chrześcijańskich grobach już od II wieku.

Od Matki Dzieciątka …

W rzymskich katakumbach Pryscylli, Maryja jest Matką Dzieciątka Jezus, jako poręczycielka rzeczywistości Wcielenia Syna Bożego. Tytuł ten zmienia się z upływem wiekόw, dostosowując się do potrzeb wiernych, co sprawia, że dalsze wizerunki Matki Bożej są tak wzruszające. W czasie prześladowań, płaskorzeźby Maryi zdobią liczne sarkofagi męczennikόw ; widzimy Ją siedzącą jako rzymską matronę, trzymającą na kolanach swego Syna, by pokazywać Go trzem mędrcom, ktόrzy tworzą harmonijną całość z trzema Hebrajczykami w piecu ognistym. Ukazuje się Ona jednocześnie Matką Chrystusa i Matką tych, ktόrych wiara sprawiła, że uniknęli klęski zdrady (zaparcia się). Łączy Ona w takiej samej adoracji tych, ktόrzy są z ludu Wybranego jak i tych, ktόrzy pochodzą z pogaństwa.

Cenne ampułki z Monza, przywiezione z Ziemi Świętej przez pielgrzymόw, kładą nacisk na rzeczywistość macierzyństwa Maryi ; artyści syryjscy nie wahają się przedstawić niekiedy Dziewicę w pozycji leżącej tak jak inne matki, co pόźniej naśladowali malarze ikon, jak też gotyccy artyści Zachodu.

… do Matki Boga

Tymczasem uroczysta deklaracja Soboru Efeskiego doprowadzi do tego, że mozaiki z Bazyliki Matki Bożej Większej w Rzymie jak i mozaiki Rawenny, przybiorą kolory purpury i złota. Matka Boża otoczona jest czterema aniołami, podobnymi do cesarskich liktorόw. Jednakże te oznaki szacunku szybko uprościły się i zachowały powagę Tej, ktόrą chrześcijanie wzywają jako « Tron Mądrości ». Do tej « Dziewicy Majestatu » modlą się chrześcijanie i wschodni, jak do świętych wizerunkόw malowanych czy rzeźbionych w drzewie, jak czarne Madonny, albo rzeźby w kamieniu na fasadach kościołόw.

Ona staje się Naszą Panią

Zatem Maryja zajmuje miejsce Pani, opiewanej przez średniowiecznych poetόw, lecz należy Ona tylko do Boga. Naszą Panią staje się w tej chwili, kiedy zaczyna się uśmiechać do Dzieciątka, ktόre trzyma z całą miłością na swym łonie.Tak bliska jest ludziom, że ci nie wahają się rzeźbić Pietę, aby podziękować Tej, ktόrej serce było przebite dla nich. Czy Symeon nie pozdrowił tak właśnie Dziewicy Maryi ?: Tak « Godna Matka Boga » wskrzeszona i ukoronowana jest pierwszą z odkupionych.

________________

Marie Jeanne Coloni

Fri, 28 Mar 2008 20:48:10 GMT

Katechizmu Kościoła Katolickiego

Fri, 28 Mar 2008 20:36:59 GMT

www.katechizm.opoka.org.pl

Wierzę w Boga Ojca

Fri, 28 Mar 2008 19:24:31 GMT

199 : « Wierzę w Boga » : to pierwsze stwierdzenie wyznania wiary jest także najbardziej podstawowe. Cały Symbol wiary mόwi o Bogu, a jeśli mόwi rόwnież o człowieku i o świecie, to czyni to w odniesieniu do Boga. Wszystkie artykuły Credo zależą od pierwszego, tak jak wszystkie przykazania są rozwinięciem pierwszego. […]

200 : Wyznanie jedności Boga, ktόre zakorzenia się w Objawieniu Bożym Starego Przymierza, jest nieodłączne od wyznania istnienia Boga i jest, podobnie jak ono, podstawowe. Bόg jest Jedyny ; jest tylko jeden Bόg. « Wiara chrześcijańska wyznaje, że jest jeden Bόg co do natury, substancji i istoty ».

201: Bόg objawił się Izraelowi, swemu narodowi wybranemu, jako Jedyny:

“Słuchaj Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem Jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5). Przez prorokόw Bόg wzywa Izrael i wszystkie narody, by zwrόciły się do Niego, Jedynego: “Nawrόćcie się do Mnie, by się zbawić, wszystkie krańce świata, bo Ja jestem Bogiem i nikt inny!”... Tak przede Mną zegnie się wszelkie kolano, wszelki język na Mnie przysięgać będzie, mόwiąc: Jedynie u Pana jest sprawiedliwość i moc” (Iz 45, 22-24).

202: Sam Jezus potwierdza, że Bόg jest “jedynym Panem” i że należy Go miłować “całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą” (Mk 12, 29-30). Rόwnocześnie Jezus daje do zrozumienia, że On sam jest “Panem” (Mk 12, 35-37). Wyznanie, że Jezus jest Panem, jest właściwością wiary chrześcijańskiej. Nie sprzeciwia się ono wierze w Boga Jedynego. Wiara w Ducha Świętego, “ ktόry jest Panem i Ożywicielem”, nie wprowadza żadnego podziału w jedynym Bogu:

Całą mocą wierzymy i bez zastrzeżenia wyznajemy, że jeden tylko jest prawdziwy Bόg, wieczny, nieskończony, niezmienny, niepojęty, wszechmocny i niewymowny, Ojciec i Syn i Duch Święty: trzy Osoby, ale jedna istota, jedna substancja, czyli natura, całkowicie prosta

(Sobόr Lat. IV:DS 800).

________________

(Wyciąg z Katechizmu Kościoła Katolickiego. Rozdz. Pierwszy, Art. 1, Par. 1)

Katechizmu Kościoła Katolickiego

Teksty referencyjne rόżnych tradycji

Fri, 28 Mar 2008 18:10:56 GMT

Wielkimi Tradycjami chrześcijańskimi są: Kościόł katolicki, Kościόł prawosławny i liczne wspόlnoty chrześcijańskie wywodzące się z Reformy protestanckiej, zjednoczone pod wspόlnym tytułem « Protestantyzm », albo « Kościόł reformowany ». Te trzy tradycje mają oczywiście wspόlną referencję, dotyczącą Dziewicy Maryi, tę samą Biblię, jako jedyne źrόdło prawdy objawionej.

O ile Protestantyzm o nazwie « sola Scriptura » Lutra, uznaje jako referencję samą Biblię, o tyle Katolicy i Prawosławni mają wspόlne referencje w siedmiu pierwszych Soborach ekumenicznych, aż do Soboru Nicejskiego, w 787 r. (tzn. we wszystkich soborach, ktόre były przed wielką Schizmą prawosławną, w 1054 r.), jak rόwnież w traktatach i komentarzach maryjnych Ojcόw, w pierwszych wiekach Kościoła.

Jeżeli nawet Kościόł prawosławny posiada niewiele traktatόw teologicznych, to zasadniczo kieruje się refleksjami teologicznymi ze swej liturgii. Ich kult maryjny jest bogaty, gdyż tradycja obfituje w liczne modlitwy do Maryi, ktόre stały się tekstami referencyjnymi. Można nawet powiedzieć, że poza Biblią, Ojcami Kościoła i pierwszymi soborami ekumenicznymi, to właśnie głόwnie z tradycji liturgicznej, Prawosławie czerpie swoje teksty maryjne.

Kościόł katolicki natomiast, poza Biblią, Patrystyką, świadectwami świętych i całej żyjącej tradycji Kościoła, opiera swόj autorytet maryjny na licznych Encyklikach i innych dokumentach pontyfikalnych i czerpie z wielkich soborόw ekumenicznych (było ich 21, włącznie z Soborem Watykańskim II). W ten sposόb przy pomocy tekstόw referencyjnych, zaczerpniętych ze skarbca mającego dwa tysiące lat i z dokumentόw żywej Tradycji, Kościόł katolicki ogłosił w szczegόlności cztery dogmaty na temat Matki Chrystusa :

dogmat przyznający Maryi tytuł : Matki Boga – Theotokos, został ogłoszony przez Sobόr Efeski, w 431 r. (wspόlnie z Prawosławiem) ;

dogmat « dziewictwa po porodzie » Maryi, potwierdzony w wyniku postanowień III Soboru Konstantynopolitańskiego, w r. 681 (wspόlnie z Prawosławiem);

dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, zdefiniowany przez Piusa IX, 8 grudnia 1854 r. i potwierdzony przez Świętą Maryję zawsze Dziewicę w Lourdes, w 1858 r.

dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny do niebieskiej chwały z ciałem i duszą, ogłoszony przez Piusa XII, w 1950 r.

________________

Ekipa MDN

Sztuka maryjna na Zachodzie

Thu, 27 Mar 2008 16:33:30 GMT

Sztuka chrześcijańska rozwijała się najpierw na Bliskim Wschodzie, w kolebce chrześcijaństwa. Zachód kroczył za Wschodem trochę później, ale w odróżnieniu od Wschodu, gdzie cała sztuka sakralna została opanowana przez ikonografię. Sztuka Zachodu ciągle się różnicowała, według różnych wpływów kulturowych i rozwoju myśli.

Pierwsze ślady sztuki chrześcijańskiej, znajdują się w rzymskich katakumbach, wykopanych przez chrześcijan, chroniących się przed cesarskimi prześladowaniami, dekorujących podziemne mury freskami, przedstawiającymi sceny biblijne (1). Poza tym, różne przedmioty wschodniej sztuki chrześcijańskiej, zostały przeniesione na Zachód, przez podróżników powracających z Ziemi Świętej: najczęściej przywożono naczynia do przechowywania wody z Jerozolimy, albo z innych miejsc świętych oraz ozdobne tabliczki z kości słoniowej, które służyły do dekoracji wnętrz. Odnośnie pierwszych, prawdziwych ikon, pojawiły się one w południowych Włoszech, około XIII wieku.

Z 1000 rokiem nowy rozkwit sztuki chrześcijańskiej na Zachodzie

Począwszy od 1000 roku, romańska sztuka chrześcijańska, rozkwitała w architekturze wraz z rozbudową klasztorów i kościołów, gdzie kolorowe ozdoby, płaskorzeźby i rzeźby często przedstawiały Maryję. Katedry w Vézelay, w Marmoutier we Francji, lub Świętego Ambrożego w Mediolanie, są pięknymi perłami tej sztuki.

W tej epoce zaczynają powstawać coraz częściej rzeźby maryjne (Dziewica z Rocamadour czy Puy-en-Velay); czarne Madonny (których początki są do dzisiaj mało znane). Od XII wieku, gotycki styl maryjny, ukazujący się w rzeźbach, np. Dziewica z Dzieciątkiem w Notre Dame w Paryżu, rozwija się zwłaszcza w Niemczech z "Pięknymi Madonnami". Styl gotycki, najpierw surowy, od XIII do XIV w. ubogaca się i staje się płomienisty; jest to okres, w którym rozwija się sztuka witrażowa.

Zwrot duchowy w sztuce renesansu

XV wiek, to początek Renesansu i humanizmu, rozwijającego się najpierw we Włoszech, a potem stopniowo w całej Europie. Obraz Dziewicy humanizuje się i osiąga ludzką piękność. Fra Angelico maluje Dziewicę bardzo duchową, ale Filippo Lippi, przywiązuje uwagę do zewnętrznej piękności, gdzie Dziewica wydaje się być księżniczką Renesansu ...

Po "Quattrocento à l'italienne" zarysowuje się tendencja reakcji na ekscesy humanizmu; jest to epoka "Kontr-Reformacji" (połowa XVI w.) i sztuki barokowej: Dziewica jest widziana raczej jako Królowa Nieba, potężna Kobieta panująca między Niebem a Ziemią, wspaniała i imponująca, stojąca na postumencie albo na kolumnie, jak w Monachium.

________________

Ekipa MDN

Co wiemy o Świętym Józefie

Wed, 26 Mar 2008 21:33:28 GMT

Prawdę mówiąc, niewiele wiemy o Świętym Józefie, jeżeli będziemy się opierać o Ewangelię : Św. Marek nie mówi o nim nic, Św. Jan cytuje go dwa razy (Jan 1, 45 ; 6,42). Jest również prawdą, że ci dwaj ewangeliści, zaczynają swoje przypowieści (po prologu), od początku życia publicznego Jesusa. Mateusz i Łukasz, którzy nam mówią o dzieciństwie Jezusa, będą więc naszym uprzywilejowanym źródłem. Ale 25 cytatów Św. Łukasza i 17 wzmianek Św. Mateusza nie przynoszą dużo wiadomości. Nie znamy miejsca ani daty Jego urodzenia, ani żadne słowo Św. Józefa nie jest nam przekazane. „A Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem“ (Mat. 1,16).

W planach Boskich, imię Józef jest połączone w czasie i na wieczność z imieniem Maryi i Jezusa. Nawet dla Jana Chrzciciela, który anonsuje Baranka Bożego, Św. Józef jest cichym i wiernym sługą Słowa, ukrytym za otrzymaną misją: „Ten, który czuwa nad rozwojem“ Syna Bożego. Wykonuje to zadanie z przykładnym poświęceniem, a umiarkowane opisy dzieciństwa przez Mateusza, lepiej oddają niż wszystkie komentarze teologiczne.

Ten, na którym Ojciec najlepiej się odzwierciedlił

Po Maryi, Św. Józef jest niezaprzeczalnie największym świętym. Św. Grzegorz z Nazianze napisał o nim: „Bóg połączył w Józefie, jak w słońcu, światło i splendor wszystkich świętych wziętych razem“. Nikt nie wątpi, że Św. Józef otrzymał wszystkie łaski niezbędne do pełnienia tego wyjątkowego ojcostwa, stanowiącego jego szczególną misję. Również mamy prawo myśleć, że był on pomiędzy synami Bożymi, oczywiście po Chrystusie, tym w którym Ojciec najlepiej się odzwierciedla.

W całej historii Kościoła, od Św Irenée, Św. Ephrem, Św. Basil do Św. François de Sales, Św. Teresy z Avila, Św. Wincentego de Paul, poprzez Św. Augustyna, Św. Bernarda i wielu innych, ile natchnień czerpanych od pokornego cieśli, który stał się cieniem Ojca, w swojej misji jakim było misterium Wcielenia. Również papieże nie są ostatnimi, którzy wychwalają Św. Józefa ! od Piusa XI do Jana Pawła II, poprzez Jana XXIII (cytując tylko najbliższych), ile zwierzeń na temat intymnych relacji z protektorem Kościoła uniwersalnego !

Tak jak Maryja prowadzi w dalszym ciągu, w sercu Kościoła, swoją matczyną rolę wydawania na świat Nowego Człowieka, tak też Św. Józef kontynuuje czuwanie nad rozwojem duchowym tego, nad którym otrzyma autorytet ojcowski. W końcu tego wieku, kiedy nowa cywilizacja zachodnia przeżywa kryzys ojcostwa, która wstrząsnęła aż do samych fundamentów nasze społeczeństwo, w momencie w którym psycholodzy, socjolodzy,... poszukują nowego modelu ojca, może byłoby dobrze, gdybyśmy zwrócili naszą uwagę i nasze serca ku temu, który wcielił w sercu świata, to boskie ojcostwo....”od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi...“ (Ef. 3,15)

Dlaczego nie brać przykładu od “dobrego papieża Jana XXIII”, który przyznał z całą prostotą:

“Św. Józefa bardzo kocham do tego stopnia, że nie mogę zacząć dnia, ani go skończyć bez pierwszej i ostatniej myśli, która by nie była zwrócona ku niemu”.

________________

Joseph-Marie Verlinde