M a R i o N a S T R o

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΙΛΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ - ΤΑ TOP 11 ΣΧΟΛΙΑ

2012-02-16T13:27:00.001+02:00

Διαβάζω μια συνέντευξη που δημοσιεύει το Zappit.gr με τη δημαρχάρα,

τον Απόστολο Γκλέτσο.

Είναι από τις στιγμές της μέρας που με πιάνει η μαλακία

και πετάω κάτι τέτοια άρθρα στο facebook

γνωρίζοντας ότι θα γίνει μακελειό από κάτω με comments των φίλων μου.

Εννοείται ότι η δήλωση-βόμβα του Απόστολου

ότι είναι αγάμητος κανένα χρόνο τώρα

και ότι από τα 1.100 ευρώ που παίρνει ως δήμαρχος

του μένουν καμιά 500αριά το μήνα για να τη βγάλει

(μιας και άλλα τα δίνει στο δήμο)

δε μας άφησαν ασυγκίνητους.

Λέει, λοιπόν, ο βαρύγδουπος τίτλος:

"Έχω να κάνω σεξ ένα χρόνο"

και ο υπότιτλος:

"Ζω με 500 ευρώ το μήνα και μπορώ να ζήσω με λιγότερα".

Έχουμε τις εξής κατηγορίες σχολιαστών με τα ανάλογα σχόλια:

Ο εθιμολάτρης γλωσσοπλάστης: "Και ειδικά σήμερα που είναι Chick-No-Πέμπτη!"

Ο αναρχικός: "Λευτεριά στο λιλί του Απόστολου Γκλέτσου"

Ο κατανοητικός φτωχός Έλληνας: "Κουράγιο Απόστολε, θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει και ο φτωχός (δήμαρχος)"

Ο δόκτορ: "Να κάνει σεξ επειγόντως, γιατί από τη στέρηση δε ξέρει τι λέει"

Ο πανικόβλητος: "Πω, πω! Κάλους θα έχει βγάλει η χούφτα!"

Ο μηχανολόγος: "Δε δουλεύει το εμπρόσθιο υδραυλικό σύστημα του δημάρχου;"

Ο πρόθυμος: "Έλα να στον φερμάρω, αν θες!"

Ο συντοπίτης συμπαραστάτης: "Απόστολε θυμήσου, τι έχεις στο βρακί σου"

Το troll: "Ο Απόσtrollος μας δουλεύει όλους, θαρρώ!"

Ο κουτσομπόλης: "Κάπου άκουσα ότι είναι ... πρόωρος!"

Ο πολιτικάντης: "Τι τους κάνουν καλέ στο ΚΚ; Αντι-κούκου;

ATHENS BUILDINGS ON FIRE

2012-02-12T23:42:00.003+02:00

Thousands of protesters gathered in Syntagma square, in Athens.

Black-mask protesters found police outside the Greek Parliament and the fights begun.

Historical cafes, cinemas, shops etc. went up in flames.

Meanwhile, the Greek politicians discuss inside the Parliament building about voting the austere laws for EU/IMF deal, which will exauste Greek people's lifes for at least 20 years.

We will resist to death.

I prefer watching buildings destroyed by fire,

rather than watching Democracy collapse.

We will not let EU/IMF and Greek Politicians treat us like marionettes.

No more tolerance to corruption.

Thank you for supporting Greek people.

There is a promise.

We will change the world, again.

ON BEHALF OF ALL GREEKS...

2012-02-12T18:56:00.000+02:00

FUCK ALL THE GREEK POLITICIANS

FUCK YOU PEOPLE WHO VOTED FOR THEM,

FUCK ALL WHO WASTED MONEY,

FUCK EVERYONE WHO THINKS THAT 100% OF GREEK PEOPLE IS CORRUPTED,

FUCK PROVOCATΕURS,

FUCK PROPAGANDISTS,

FUCK ALL MEDIA,

FUCK THE POLICE.

FUCK OFF!

I'M PISSED.

PS: I WANT MY L I F E BACK.

NORWAY? NO WAY!

2012-02-11T14:08:00.000+02:00

Ζω.

Εντάξει. Μην ανησυχείτε.

Είναι παράξενο που έχει πέσει τόση κίνηση σε τούτο δω το blog αν και λείπω μήνες από ... την ενεργό δράση.

Ευχαριστώ που με διαβάζετε σε επανάληψη.

Να 'γραφα και τίποτα της προκοπής...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΣΛΟ - ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ... ΝΟ (R) WAY!

Ακολουθεί εντελώς υποκειμενικό κείμενο και ελπίζω να μη το ανακαλύψει κανένας Νορβηγός και με ξεχέσει.

Κατ'αρχήν, μην πάτε ποτέ στο Όσλο!

Επισκέφτηκα το Όσλο το Νοέμβρη.

Αν σας περισσεύουν λεφτά για διακοπές,

μη διανοηθείτε να βάλετε το Όσλο στους προορισμούς σας.

Δεν υπάρχει πιο βαρετή πόλη στην Ευρώπη.

Εντάξει,

όλο και κάποιος θα βρεθεί να μου πει με ύφος χιλίων καρδιναλίων,

για το πόσο οργανωμένοι είναι,

τη γαμάτη φύση τριγύρω,

το Skriet του Munch,

τα ποδήλατα στην πόλη,

το φιόρδ και άλλα τέτοια γλυκανάλατα αλλά εντάξει,

μην τρελαθούμε κιόλας,

μια από τα ίδια είναι.

Δε μου κάνει όρεξη να βάλω καν φωτογραφίες.

Μου θύμισε πρώην κομμουνιστικό μπλοκ με τη διαφορά ότι όλοι είναι πάμπλουτοι.

Όλα τα προιόντα στα super markets είναι νορβηγικά.

Ένα ατελείωτο μονοπώλιο και υπερεκτιμημένα αντικείμενα παντού.

Το μόνο εισαγόμενο που είδα να υπάρχει παντού είναι τα T.G.I. Friday's.

Ακόμα και σε αποθήκες έχει, σε κάθε γειτονιά.

Σε κάθε στενό.

Οι Νορβηγοί είναι ευγενικοί,

όχι επειδή το έχουν αλλά επειδή το έχουν μάθει στο τέλειο σχολείο τους.

Είναι έτοιμοι να σε βοηθήσουν, να σε εξυπηρετήσουν, να συμπεριφερθούν πολιτισμένα, αλλά ως εκεί.

Χώρος για να μπεις στις παρέες, στη ζωή τους, στο μικρόκοσμό τους, δεν υπάρχει.

Και αυτό είναι ακόμα πιο εκνευριστικό.

Γενικώς, μην πάτε.

υγ: ένα respect στον τρόπο που διαχειρίζονται την κατάσταση μετά από το μακελειό του καλοκαιριού με τους 8οτόσους νεκρούς...

με αξιοπρέπεια...

Λοιπόν πείτε τα νέα σας, τι κάνετε, πού βόσκετε, ζείτε και σεις, αλήθεια ζείτε με τους νέους μισθούς, κανένα ευχάριστο, κανένα γάμο, κανένα κουτσούβελο;

τα φιλιά μου σε όλους,

μ.

Η ΕΛΒΕΤΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ!

2011-08-11T14:58:00.000+03:00

Ήταν ωραία!

Τόσο, που θεώρησα ότι πρέπει να μοιραστώ μαζί σας τον ενθουσιασμό και τη χαρά μου!

Πήγα στην Ελβετία, φιλοξενήθηκα από τους Ελβετούς φίλους μου που είναι τα καλύτερα παιδιά στον κόσμο και πέρασα υπέροχα!

Ας επιχειρήσω μια μικρή ξενάγηση:

Ιδού η λίμνη Constance έτσι όπως φαίνεται από το Saint Gallen.

Ευθεία φαίνεται η Γερμανία και δεξιά η Αυστρία.

Αυτή είναι η πρώτη από τις 3 λιμνούλες με την ονομασία Die Drie Weihern, που βρίσκονται μέσα στην πόλη του Saint Gallen και αποτελούν όαση για τους κατοίκους.

Αυτή είναι η δεύτερη λιμνούλα, με υποδομές για κολύμβηση, ηλιοθεραπεία, πικ νικ, σίτιση...

Μια πανοραμική θέα του Saint Gallen...

Στα μεγάλα δημόσια parking υπάρχουν ειδικές θέσεις για τις γυναίκες οδηγούς που βρίσκονται κυρίως κοντά στις εξόδους ή στα ασανσέρ για να έχουν εύκολη πρόσβαση, κυρίως τη νύχτα, για λόγους ασφαλείας...

Από τα αγαπημένα μου... Μέσα στα εμπορικά κέντρα υπάρχουν αυτοί οι φωτισμοί που σε καθοδηγούν, ακόμα και αν προχωράς με σκυμμένο κεφάλι!

Να και το όμορφο Saint Gallen σε μια από τις γωνιές του Alt Stadt, δηλαδή της παλαιάς πόλης!

Επειδή νηστικό αρκούδι δε χορεύει, φτιάξαμε home made πιτσάκια και το διασκεδάσαμε!

Ανεβαίνοντας με το τελεφερίκ στα 2.502 μέτρα, Saentis, είδα και λίγο από το αιώνιο χιόνι των Άλπεων!

Να και το χαριτωμένο Herisau, μια πόλη που θα έμενα για πάντα...

Ακόμα μια όμορφη γωνία του Ηerisau...

Εκτός από τις θέσεις parking για γυναίκες, υπάρχουν και τα ροζ taxi. Οι γυναίκες διαμαρτύρονταν ότι συχνά έπεφταν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης από τους ταξιτζήδες, κυρίως μετά από τη διασκέδαση... έτσι, οι Ελβετοί θέσπισαν τα ροζ ταξί, με γυναίκες οδηγούς...

Ανεβαίνουμε με τα πόδια από τα 700μ... με σκοπό να πάμε σε μια λίμνη στα 1300μ...Εδώ έβγαζα φωτογραφίες ανέμελη, νομίζοντας ότι θα είναι απλά μια πεζοπορία!

Αφού μπήκαμε σε ένα δάσος, ανέβηκα με σκοινιά, κρεμάστηκα από βράχια και γενικώς ... τα είδα όλα, βρεθήκαμε σε μια κοιλάδα μέσα στα βουνά... Για το Seealpsee θέλουμε άλλη μισή ώρα, όπως διακρίνετε στη φωτογραφία...

Επιτέλους, διακρίνω την υπέροχη λίμνη Seealpsee...Σαν να έχει ξεπηδήξει μέσα από πίνακα ζωγραφικής...

Το θέαμα μου έκοψε την ανάσα. Άξιζε τόσο πολύ τον κόπο γιατί αυτό που έζησα με αποζημίωσε με το παραπάνω... Πραγματικά αισθάνομαι ευλογημένη που βρέθηκα σε ένα τέτοιο μέρος...

Χωρίς περισσότερα λόγια.

Ελπίζω, μέσα από τις εικόνες μου,

να περάσατε όμορφα, να χαλαρώσατε και να ταξιδέψατε και εσείς,

έστω για πέντε λεπτά.

Σας φιλώ...

μ.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΛΕΙΠΕΙ...

2011-08-01T00:06:00.000+03:00

Δεν είχα ξαναπάει σε εκείνη την περιοχή για διασκέδαση.

Χθες βράδυ ήταν η πρώτη φορά.

Το bar ήταν πάνω κάτω όπως το περίμενα.

Επαρχιακή βαβούρα,

ανακατεμένη με μπόλικο ξεπλυμένο ξανθό κιτσαριό,

δυνατή ελληνική γαβ-γαβ μουσική, ευγενικοί σερβιτόροι με χαμόγελο της crest,

με στρασάκια στα αυτιά που γυάλιζαν περισσότερο και από το στέμμα της βασίλισσας Ελισάβετ,

με έντονη λεμονίλα στο mojito μου

και με δεκάδες πρόθυμους Σέρβους τουρίστες να πλαισιώνουν το πορτραίτο.

Κάθισα οκλαδόν,

για σπάσιμο κυρίως, στην καρέκλα μου,

χωρίς να προσέχω τους τρόπους μου, τεντώνοντας το φόρεμά μου ανάμεσα στα πόδια μου,

για να μη δώσω άρτο και θέαμα στους απέναντι και αφέθηκα στη συζήτηση της παρέας.

Τα συνηθισμένα.

Πώς πήγε η σχολική μου χρονιά,

πότε φεύγω για Ελβετία,

τα έμαθες για την τάδε,

α! ποιος άλλος μου είχε πει ότι έχει εξοχικό εδώ κοντά,

πού θα πάμε για μπάνιο αύριο,

άκουσες τα καινούρια των red hot chili peppers και άλλα τέτοια.

Η μουσική σταδιακά μεταλλασσόταν από ελληνικό βλαχοντρέντυ σε ελληνορουμάνικο βλαχοhouse!

Χμμ, τουλάχιστον δεν έχει κλαρίνο και μπουζούκι.

Άρχισα να λικνίζομαι, καθισμένη πάντα άγαρμπα στην καρέκλα μου,

με περιέβαλε και ένα ελαφρύ θαλασσινό αεράκι,

από αυτό που έρχεται και γλύφει τους κοκκινωπούς από το μεσημέρι, ώμους μου.

Ωραία περνάω, σκέφτηκα.

Εξάλλου αυτό είναι διακοπές.

Να μπορείς να χαλαρώνεις σε όλα τα επίπεδα.

Να είσαι ελαφρύς σαν πούπουλο.

Να γεύεσαι, να οσφρίζεσαι, να νιώθεις, να αγγίζεις, να χρησιμοποιείς όλες τις αισθήσεις σου.

Όλα καλά λοιπόν.

Χαμόγελα ανάμεσα σε μουσικές και πρόσωπα.

Αντιλήφθηκα ότι κάποιος με κοιτάζει.

Επίμονα.

Με γυαλισμένα μάτια.

Με φλογερό βλέμμα.

Χαμογέλασε.

Είναι πάνω κάτω στην ηλικία μου.

Θα'ναι τουρίστας, υποθέτω Σέρβος.

Ελαφρώς μακρύτερα, να'ναι 2 βήματα, από την παρέα του.

Η παρέα του γελάει, κουνιέται, φωνάζει, παρασύρεται στο ρυθμό αλλά αυτός κοιτάζει εμένα.

Και γω, κοιτάζω.

Αλλά όχι αυτόν.

Ενώ κολακεύομαι από το βλέμμα του,

από τη στάση του σώματος και τη ζεστασιά που διαισθάνομαι,

κοιτάζω αλλού.

Έξω από το χώρο.

Μακριά.

Πρώτα προς το δρόμο.

Μετά προς τη θάλασσα.

Λες και κάτι λείπει...

Δε μπορώ να το προσδιορίσω ακόμα αλλά όταν θα φανερωθεί μπροστά μου

θα καλύψει αυτό το μικρό αλλά ουσιαστικό κενό.

Πέρασε η ώρα, νυστάξαμε και η διασκέδασή μας τελείωσε με τον κλασικό τρόπο.

Πληρώσαμε, μαζέψαμε τα πράγματά μας από το τραπέζι και φύγαμε.

Ο τουρίστας έκανε ένα μορφασμό τύπου "κρίμα" , χαμογελάσαμε αμοιβαία και κούνησα το χέρι μου.

Ακόμα και στο αμάξι, οδηγώντας προς το σπίτι, είχα την ίδια αίσθηση.

Ότι άφησα κάτι πίσω.

Όχι κάτι από τα πράγματά μου αλλά αυτό το κάτι που μου λείπει και περίμενα.

Η μόνη σιγουριά πάντως που έχω είναι ότι κάποια στιγμή θα έρθει και θα κουμπώσει στο κενό μου χαρίζοντάς μου απλόχερα τα συναισθήματα που τόσο καιρό στερούμαι.

Και τότε δε θα λείπει τίποτα...

THE MORE YOU IGNORE ME, THE CLOSER I GET

2011-07-30T11:08:00.000+03:00

Σάββατο πρωί.

Δυσάρεστο ξύπνημα γύρω στις 9 με εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες, μάλλον εκατομμύρια σφυριές να χτυπάνε στο κεφάλι μου. Μα, βέβαια, βρήκαν ώρα και μέρα οι γείτονες της απέναντι πολυκατοικίας να αλλάξουν κουφώματα.

Σηκώνομαι. Τουαλέτα.

Δεν έχει χαρτί. Δε πειράζει θα κάνω ντους ούτως ή άλλως. Δεν έχει οδοντόκρεμα. Χάνω ήδη 0-2 και μάλιστα εντός έδρας, σκέφτομαι, και βγαίνω από το μπάνιο.

Ντύνομαι.

Επόμενη στάση κουζίνα.

Καφές και τοστ. Ιεροτελεστία. Ανοίγω την ψωμιέρα και

ω! του θαύματος, η μέρα καλυτερεύει!

Η γιαγιά μου έφτιαξε τσουρέκι, επειδή απλά της το ζήτησα.

Στην άκρη το τοστ!

3 φέτες τσουρέκι, χλαπ χλαπ!

Και τώρα η ώρα της μουσικής.

Από το πρωί τριγυρίζει στα αυτιά μου η μουσική του Morrissey.

Με ξετρελαίνουν οι ΒρετανοΙρλανδικές παραφωνίες του.

Hector was the first of the gang...

το λάπτοπ τρέμει από την ένταση και γω χορεύω μανιακά!

Next song please...

the more you ignore me, the closer I get...!

Εδώ είμαστε, σκέφτομαι!

Ένα τραγούδι για την περίπτωσή μου...

και παράλληλα μπαίνω στα emails μου και στο facebook.

Μου αρέσει το facebook.

Όλοι το κράζουν και όλοι έχουν!

Ή το πιο αστείο.

Κάποιοι δεν έχουν γιατί υποτίθεται το σνομπάρουν επειδή είναι ο μέγιστος ρουφιάνος (δε θα διαφωνήσω) αλλά έχουν skype, msn, google +, twitter (το χειρότερο απ'όλα -κατά τη γνώμη μου-, icq και της Παναγιάς τα μάτια!

Hypocrites!

Τελειώνει το τραγούδι και πάλι από την αρχή,

the more you ignore me, the closer I get.

Χμ... Είδες;

Κάπως έτσι είναι η κατάστασή μου τελευταία αλλά είναι μεγαλειώδες να ζεις τα συναισθήματά σου και να τα βιώνεις έτσι ακριβώς όπως σου κάθονται στο κεφάλι, αγνά, σχεδόν παιδιάστικα, έτσι δεν είναι;

Ούτως ή άλλως, όλα δρομολογούνται.

Φοράω το μπικίνι, γλυστράει πάνω το φορεματάκι μου, μέσα στην τσάντα ένα βιβλίο, ένας τουριστικός οδηγός της Ελβετίας, αντηλιακό και το κινητό μου.

Στη διαπασών ακόμα μια φορά και ...

φύγαμε!

Καλό Σαββατοκύριακο!

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ...

2011-07-29T12:20:00.000+03:00

Καλημέρα σε όλους μας!

Σήμερα έχει πάλι πολύ ωραία μέρα.

Βγαίνω στο μπαλκόνι με το βρακί και νιώθω μια αίσθηση ελευθερίας. Οι θέσεις πάρκινγκ μπροστά μου είναι άδειες, δείγμα ότι οι γείτονές μου έχουν εγκαταλείψει την πόλη. Ευθεία μπροστά μου το πάρκο έχει δώσει πολλά τριαντάφυλλα και το γκαζόν μοσχοβολάει. Τα βαγόνια των τρένων γυαλίζουν από τον ήλιο και προσθέτουν κόκκινες, μπλε και πορτοκαλί πιτσιλιές στο κάδρο μου.

Ακόμα περνάει από το στενό μας ο καρπουζάς με το Ντάτσουν του. " Εδώ τα καλά καρπούζια, κορίτσια" και ένα σωρό γριές κάνουν έναν κύκλο για να πάρουν δροσερό καρπουζάκι.

Πού και πού, την ησυχία σπάει ο ήχος από κάποιο μεταλλικό εργαλείο που πέφτει με φόρα στο πάτωμα κάποιου από τα δύο συνεργεία αυτοκινήτων που έχουμε στο δρόμο μας.

Ακούς όμως πολλά πουλάκια και τζιτζίκια. Και ίσως από το βάθος ακούγεται και κάποια τηλεόραση, ίσως και ένα ραδιόφωνο.

Κάποια μαγειρεύει φασολάκια, ή μήπως κάποιο άλλο λαδερό. Από κάπου έρχεται και μια μυρωδιά μπριζόλας στο φούρνο. Από το δικό μου μπαλκόνι πηγαινοέρχεται ελαφρά μια αύρα βασιλικού, κάθε φορά που το αεράκι κουνάει μαλακά τα κλαδιά της γλάστρας μας.

Παίρνω τον καφέ μου και κάθομαι στο βρεγμένο πλακάκι του μπαλκονιού μου, οκλαδόν, ακουμπάνε οι γοφοί μου στο δροσερό πάτωμα και κλείνω για λίγο τα μάτια μου. Γυρνάω χρόνια πίσω, στην ίδια γειτονιά και στην ίδια εποχή, όταν ήμουν παιδί και όλα γύρω μου ήταν τόσο ίδια αλλά και τόσο διαφορετικά.

Νοσταλγώ το τότε και ευγνωμονώ τον εαυτό μου που είχε τη στοιχειώδη ρομαντική διάθεση να αποθηκεύει στη μνήμη του πράγματα που είναι τόσο δευτερεύοντα.
Έχουμε 19 ρίζες τριαντάφυλλα στο παρτέρι. Και 7 παγκάκια στη σειρά.
Και ο γείτονας με το παμπάλαιο κόκκινο όπελ παρκάρει πάντα αντίθετα στο μονόδρομό μας, στο ίδιο σημείο.
Κάθε πρωί στις 9.30 χτυπάει το θυροτηλέφωνο ο ίδιος ταχυδρόμος. Και μου κάνει πάντα την ίδια ερώτηση. Πότε θα πάρεις μετάθεση στη Θεσσαλονίκη, Μαρία μου; Ξέρει το όνομά μου, το όνομα του γείτονα, του μηχανουργού, του ψιλικατζή. Κι ας μη ξέρουμε εμείς το δικό του.

Κυλάει ο χρόνος,
μεγάλωσα και γω,
δε ζω πια σε αυτή τη γειτονιά.

Σπίτι των γονιών μου είναι, εγώ πού και πού έρχομαι εδώ, να όπως τώρα, που έχω-δεν έχω τρεις βδομάδες εδώ.
Κι όμως, η ψυχή μου αγαπάει να βλέπει ότι όλα είναι στη θέση τους.
Τα βαγόνια, ο καρπουζάς μας, τα τριαντάφυλλα, το καναρίνι μας.

Αυτά είναι το μικρό μου παιδικό παρελθόν και με βοηθάει να ηρεμώ και να κάνω σχέδια για το μέλλον.
Πλημμυρισμένη με ατέλειωτη αγάπη στα στήθη.

YOU'RE A GIVIN' CAUSE SHE'S A RECEIVER...

2011-07-28T01:42:00.000+03:00

(Μερικές φορές, χρησιμοποιώ το, κατά τ'άλλα αδιάφορο μικρό μου, blog

για να εκφράσω τα "μέσα" μου,

από ματαιοδοξία, από ελπίδα, από αναζήτηση παρηγοριάς,

από αγανάκτηση, από ανάγκη απλή.

Το παρακάτω

-που φυσικά δεν είναι δα και κάτι σημαντικό-

έχει συγκεκριμένο παραλήπτη.)

Ε! Σε σένα τα λέω... Κοίτα εκεί...
Τους βλέπεις;

Άνθρωποι έρχονται, άνθρωποι φεύγουν

άνθρωποι τρέχουν, άνθρωποι στέκονται

άλλοι σε προσπερνούν, άλλοι σε σπρώχνουν

άλλοι σε κοιτάζουν, άλλοι σε αγνοούν

για κάποιους αξίζεις πολλά, για άλλους είσαι ένα σκουπίδι

για κάποιους θα μείνεις αξέχαστος, για κάποιους μια στιγμούλα μοναχά

στο κέντρο όλων αυτών είσαι εσύ, εγώ

και όλα γυρίζουν γύρω μας

και μας κυκλώνουν, δημιουργούν ένα δαχτυλίδι

και δημιουργούν μια πανδαισία από χρώματα, μυρωδιές και ήχους

και μεις εκεί, στη μέση

να κρατάμε τα χέρια σφιχτά και να ανεμίζουν τα μαλλιά μου τρελά

να γελάμε, να κλαίμε, να τρέχουμε, να πέφτουμε, να λατρεύουμε

να θέλουμε κι άλλο από αυτή τη δίνη

να ταξιδεύουμε με λύσσα

να αγαπάμε με πάθος

να λυγίζουμε σαν κλαδάκια και μετά με φόρα να τεντωνόμαστε

αφού το ξέρεις ότι σε εργάζομαι!

αφού το ξέρεις...

αφού όλα τα ξέρεις!

αφού και μένα με ξέρεις!

Κι αν είναι όλα αυτά, σήμερα,
εικόνες και ήχοι που δε σημαίνουν τίποτα
κάποια στιγμή,
στο μέλλον που τολμώ να προβλέψω,
όταν τα όνειρα και οι φιλοδοξίες θα γίνουν πράξη,
θα καταλάβεις
τι λέγαμε τότε...

γιατί όλα τα ξέρεις!
και περισσότερο απ' όλους, εμένα!

PS1: Quiz: Αν και ελαφρά παραφρασμένο, σε ποιο τραγούδι ανήκει ο τίτλος;
PS2: Έστω και έτσι, αλλόκοτα, τα είπα και ησύχασα! Ουφ!

ΜΕΣΑ ΑΠΟ 20 ΕΙΚΟΝΕΣ

2011-07-27T17:50:00.000+03:00

Είστε να παίξουμε ένα παιχνιδάκι;

Απαντήστε στις ερωτήσεις που ακολουθούν προσθέτοντας κάτω από την ερώτηση τη δική σας απάντηση σε μορφή φωτογραφίας / εικόνας που θα την αντλήσετε από το Google Reader. Η πρώτη φωτογραφία που θα βρείτε στην αναζήτηση θα την προσθέσετε ως απάντηση!

Για να δούμε! Μπορείτε να καταλάβετε τις απαντήσεις μου; Έχουμε κοινά!

Είμαι περίεργη να δω και τις δικές σας απαντήσεις!

1. Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΜΟΥ

2. ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ

3. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

4. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΜEΡΟΣ

5. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΦΑΓΗΤΟ

6. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΖΩΟ

7. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ

8. ΤΟ ΜEΡΟΣ OΠΟΥ ΓΕΝΝHΘΗΚΕΣ

9. ΤΟ ΜEΡΟΣ OΠΟΥ ΖΕΙΣ

10. ΤΟ OΝΟΜΑ ΕΝOΣ ΚΑΤΟΙΚIΔΙΟΥ ΖΩΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ

11. ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΣΟΥ ΣΤΟ BLOG

12. ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚO ΣΟΥ OΝΟΜΑ

13. ΤΟ OΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙAΣ ΣΟΥ ΑΠO ΤΗΝ ΠΛΕΥΡA ΤΗΣ ΜΗΤEΡΑΣ ΣΟΥ

14. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ

15. ΜΙΑ ΚΑΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΗΘΕΙΑ

16. ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΣΟΥ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

17. ΕΝΑ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ ΣΟΥ

18. ΕΝΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΣΟΥ

19. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΑΜAΡΤΗΜΑ

20. ENA ATOMO ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ

ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΜΑΣ

2011-07-26T23:06:00.000+03:00

"Τώρα τι να σου πω;

Με έχεις αφήσει ξεκρέμαστη εδώ και πόσο καιρό σε μια άρρωστη κατάσταση που πλέον δε μπορώ να διαχειριστώ. Και με αφήνεις να παίζω ακόμα σε αυτό το άρρωστο παιχνίδι.

Έχω φορτωθεί στην πλάτη μου του κόσμου όλου τις ενοχές και ακόμα και σήμερα απολογούμαι για κάθε μου κίνηση λες και κάνω σφάλματα.

Απολογούμαι για πράγματα που μου δίνουν ευτυχία και αίσθηση ελευθερίας.

Ηθικολογείς για τις επιλογές μου την ίδια στιγμή που ασκείς πάνω μου ψυχολογική βία.

Κάθομαι και σε ακούω γιατί παρά τα βάσανα και τη θλίψη που μου έχεις προκαλέσει δε παύω να κατανοώ ότι το δικό σου υπόβαθρο μέχρι εκεί δίνει και φτάνει.

Πόσο όμως πια να προσπαθώ να έρθω εγώ στη δική σου θέση;

Γιατί δε μ' αφήνεις πια ήσυχη και με παιδεύεις;

Γιατί κάθε τόσο στοιχειώνεις τα σχέδιά μου, τα όνειρά μου, το μέλλον μου;

Γιατί ενώ θα έπρεπε να ξεριζωθείς απ' τα βάθη μέσα στα στήθια μου υπάρχεις ακόμα εκεί;

Προσπαθώ να ξεφύγω εδώ και εκατοντάδες μέρες από αυτή τη δίνη που μέσα της έχω παγιδευτεί.

Αλλά όπου και να στρέφω το κεφάλι μου βλέπω εσένα, τα πράγματά σου, την επιρροή σου, την εικόνα σου και την αύρα σου.

Και έχει γίνει μια εμμονή που μου έχει εγκλωβίσει μέσα τα ανώτερα συναισθήματά μου,

κι ενώ νιώθω ότι η ευαισθησία μου μπορεί να με θρυμματίσει, με έχεις μετατρέψει σε άκαμπτο και άκαρδο ον.

Φτάνει πια αυτός ο φαύλος κύκλος. Σταμάτα να με κάνεις να απολογούμαι γι' αυτό που είμαι. Ναι! Αυτό είμαι. Αυτή είμαι. Είτε σου αρέσει, είτε όχι.

Άσε με επιτέλους μόνη μου.

Ασε με ελεύθερη.

Δεν αντέχω ούτε τη φωνή σου, ούτε την παρουσία σου.

Μαζεύω απόψε ότι έμεινε από την πληγωμένη μου αξιοπρέπεια και φεύγω μακριά.

Μείνε μόνος σου, μέσα στον ηθική που εσύ έπλασες, στη μιζέρια σου και στην αθλιότητα που υπηρετεί το μυαλό σου και σκέψου ότι έχασες τη μοναδική ευκαιρία να σε αγαπήσει ένα άλλο πλάσμα με όλη την ταπεινότητα και την απλότητα όλου του κόσμου μαζί."

ΑΥΤΗ Η ΣΗΜΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΝΟΣΤΙΜΗ!

2011-07-23T11:36:00.002+03:00

Σε λίγες μέρες θα πάω στην Ελβετία.

Έψαχνα, λοιπόν, στο διαδίκτυο για να βρω μια έξυπνη εικόνα με τη σημαία της χώρας για να τη βάλω σαν φωτογραφία προφίλ στο facebook.

Έτσι έπεσα πάνω σε κάτι απίστευτες δημιουργίες!

Στην Αυστραλία στα πλαίσια ενός φεστιβάλ γεύσεων κάποιοι δημιούργησαν πιάτα εμπνευσμένα από τις σημαίες κρατών

και ιδού τα αποτελέσματα!

η Ελβετία

η Βραζιλία

η Αυστραλία

η Γαλλία

η Ιταλία

η Ινδία

η Ελλάδα

ο Λίβανος

η Κορέα

η Ιαπωνία

η Ισπανία

το Βιετνάμ

Ποια σημαία σας άρεσε περισσότερο;

Σάββατο είναι... Εμπρός, όσοι μπορείτε, στις όμορφες παραλίες μας για βουτιές και ξάπλες!

Τα φιλιά μου!

Ο ΑΗ ΠΟΝΤ, Ο ΑΗ ΛΑΙΝΕΡ ΚΑΙ Ο ΑΗ ΣΚΡΙΜ!

2011-07-22T12:07:00.000+03:00

Ξέρετε ότι έχω άπειρο ελεύθερο χρόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Και άπειρο χρόνο να σερφάρω.

Υπάρχουν μεγάλα διαστήματα που μπορεί να μην ανοίγω καν το blog μου.Αυτές τις μέρες, μιας και η ζέστη με κρατάει σχεδόν όλη τη μέρα μέσα στο σπίτι, άρχισα να ασχολούμαι με διαδικτυακά πράγματα που έπεφταν κατά καιρούς στο βλέμμα μου αλλά δε τα λάμβανα ποτέ στα σοβαρά.

Για παράδειγμα, οι σύγχρονοι άγιοι! Μα τι γέλιο είναι αυτό! Πώς μου είχαν ξεφύγει εμένα τόσο καιρό! Κάθισα και τους μάζεψα όλους μαζί! (μιλάμε για τέτοιο κάψιμο)

Σας τους χαρίζω! (Αν μου έχει ξεφύγει κανείς, πείτε το, να ενισχύσουμε τη λίστα)

Πάμε λοιπόν!

ο Αη - Λάιτερ

ο Αη - Λάικ

ο Αη - Λάινερ

ο Αη - Νστάιν

ο Αη - Παράτα μας

ο Αη - Σκριμ

ο Αη - Σοτ Δε Σέριφ

ο Αη - Σπάι

ο Αη - Οφ Δε Τάιγκερ

ο Αη - Θαλή

ο Αη - Χάσου

ο Αη - Κι Ντο

ο Αη - Σι Γιου

ο Αη - Ποντ

ο Αη - Αη Αη Αη Αη Αη Πουέρτο Ρίκο

ο Αη - Χάσου Μωρή

Ποιος από όλους τους άγιους σας αρέσει περισσότερο;

Καλό Σαββατοκύριακο!

Σας φιλώ!

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΣΥ ΘΕΩΡΕΙΣ ΑΝΗΘΙΚΟ...

2011-07-21T02:02:00.000+03:00

Κάποιοι έχουν νεύρα!

Πολλά νεύρα!

Κόρνες στο φανάρι,

φωνές στο γραφείο,

παρεξηγήσεις μεταξύ φίλων,

καυγάδες στο σπίτι,

κατεβασμένα μούτρα στα ζευγάρια,

γκρίνια στην τηλεόραση,

κακοκεφιά στην παρέα,

κακίες που εκτοξεύονται σαν πετονόκαρφα...

παντού!

Ακόμα και εδώ, στο διαδίκτυο.

Νιώθω ότι πολλές φορές μας λείπουν καλοί τρόποι,

εμάς των Ελλήνων.

Θα έπρεπε καταρχήν κάποιος να μας διδάξει λίγα πράγματα βασικών κανόνων κοινωνικής συμπεριφοράς για να μπορούμε να τους εφαρμόζουμε καθημερινά προκειμένου να μη χάνουμε, αρχικά, την ψυχραιμία μας και κατόπιν για να έχουμε το περιθώριο να συνειδητοποιήσουμε ότι πιθανόν να κάνουμε εμείς λάθος.

Μια από τις αφορμές που με ώθησε να γράψω αυτό το κείμενο είναι

η επαναλαμβανόμενη περίπτωση

όπου κάποιος έχει μια άλφα γνώμη,

ένας δεύτερος εκφράζει τη δική του βήτα γνώμη η οποία είναι διαφορετική,

ίσως και αντίθετη από την πρώτη και ...

ξεκινάνε δυο παράλληλοι μονόλογοι όπου συνήθως ο ένας προσπαθεί να επιβάλλει τη γνώμη του στον άλλον.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε όλοι μας

ότι

όσο σε αυτό τον πλανήτη κατοικούν τόσα δισεκατομμύρια άτομα,

τόσοι δισεκατομμύρια διαφορετικούς χαρακτήρες θα έχει ο καθένας

και τόσες δισεκατομμύρια αντιλήψεις θα εκφράζουν.

Όχι, δε γίνεται όλοι να σκέφτονται με τον τρόπο που σκέφτεται ο καθένας μας.

Όχι, δεν υπακούμε όλοι στους ίδιους κοινωνικούς κανόνες.

Όχι, δε θεωρούμε τα ίδια πράγματα όλοι μας ηθικά ή ανήθικα

γιατί δεν υπακούμε όλοι στις ίδιες πεπατημένες,

στα ίδια θρησκευτικά πιστεύω (καλούπια, επιτρέψτε μου),

στις ίδιες καταβολές...

Όχι, δεν έχει κανένας υποχρέωση να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον τρόπο που τα αντιλαμβάνονται οι μάζες.

Έχουμε ελευθερία να πράξουμε,

να μιλήσουμε,

να ζήσουμε,

να αγαπήσουμε

και να πορευτούμε όπως θέλουμε εμείς χωρίς να πρέπει να δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν.

Ακόμα και αν οι επιλογές μας δε συμφωνούν με την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Άλλωστε οι στοχαστές της κοινωνιολογίας μιλούσαν για διαμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης με βάση τη συσπείρωση των ανθρώπων σε κοινωνικές ομάδες όταν δημιουργούνταν κοινοί στόχοι.

Ποιος όμως είπε ότι οι κοινωνικές συμπεριφοράς της μάζας (επειδή το λέει η θρησκεία, η οικογένεια, ο κόσμος όλος, το σχολείο) είναι και ηθικά σωστές;

Έχω άδικο;

Χμ... Για σκέψου πόσες φορές έκανες ένα σχόλιο στο δρόμο για το πάχος μιας γυναίκας;

Πόσες φορές τράβηξε το βλέμμα σου ένας θηλυπρεπής άντρας και γέλασες ή το σχολίασες;

Πόσες φορές σχολίασες μια οικογένεια με παιδιά που οι σύζυγοί της αποφάσισαν να χωρίσουν;

Πόσες φορές κακολόγησες μια γυναίκα που θέλει να αλλάζει διαρκώς γκόμενους;

Τι; Δε το έχεις κάνει ποτέ αυτό;

Μα ποιον δουλεύεις;

Όλοι το έχουμε κάνει, λίγο πολύ.

Οπότε...

Γιατί το έκανες αυτό;

Δηλαδή, ποιος είσαι εσύ που έχεις το δικαίωμα να κρίνεις, θέτοντας έτσι και κάποιους άγραφους ηθικούς κανόνες και επιβάλλοντας τι είναι σωστό και τι λάθος, τι είναι ηθικό και τι ανήθικο, επεμβαίνοντας στη ζωή ενός οποιουδήποτε ανθρώπου;

Έυχομαι,

για όλους μας,

την επόμενη φορά που θα νευριάσουμε, θα αγανακτήσουμε, θα σοκαριστούμε, θα εκφραστούμε, θα θελήσουμε να επιτεθούμε δεξιά και αριστερά,

να κόψουμε τη φόρα και να σκεφτούμε πόσο καλό θα ήταν

να ξέρουμε να εφαρμόζαμε

λίγους, ελάχιστους μάλλον,

κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς.

Καληνύχτα...

ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΛΙ ΣΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΛΙ!

2011-07-15T13:42:00.000+03:00

Πριν από 3 μήνες δεν ήξερα να κάνω ποδήλατο...

Όταν το δήλωνα σε παρέες και σε γνωστούς όλοι γούρλωναν τα μάτια και με απορία αναρωτιόνταν πώς πέρασα την παιδική μου ηλικία χωρίς αυτή τη χαρά!

Κάποια στιγμή πέρσι και ενώ το ποδήλατο είχε μηδενική σημασία στη ζωή μου άρχισα να φιλοξενώ ανθρώπους μέσω του couchsurfing, για το οποίο σας έχω μιλήσει, οι οποίοι ταξίδευαν με κύριο μεταφορικό μέσο το ποδήλατό τους!

O Anthony και η Kate ξεκίνησαν από το Birmingham στην Αγγλία για να καταλήξουν στην Κίνα! Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην Τουρκία!

Ο Marek ξεκίνησε από τη Bratislava στη Σλοβακία για να καταλήξει στην Kωνσταντινούπολη!

O Lucas και ο Macek ξεκίνησαν από την Πολωνία για να καταλήξουν κάπου στη Νότια Αφρική!

Μπορείτε να το φανταστείτε; Ταξιδεύουν αποκλειστικά και μόνο με ποδήλατο!

Κάθε φορά που φιλοξενούσα κάποιον άρχιζα να αναθεωρώ τις απόψεις μου περί ποδηλάτου.

Ώσπου άρχισαν οι συγκεντρώσεις στις πλατείες των πόλεων για τους αγανακτισμένους.

Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν στις πλατείες, ο καθένας για το λόγο του, όλοι με την ίδια σπίθα στα μάτια για αντίσταση, για αλλαγή, για μια καινοτομία...

Ανάμεσα στους πολλούς λοιπόν, κάθε βράδυ, ερχόταν και μια ομάδα ποδηλατών, η οποία κάθε Δευτέρα πραγματοποιεί μια μεγάλη ποδηλατάδα, ανοιχτή για όλους!

Μοιραία, μέσω παρέας, γνωρίστηκα με πολλά από τα παιδιά αυτά και καταλήξαμε να μιλάμε για τι άλλο; Ποδήλατα! Είχε πλάκα να βλέπεις τα πρόσωπα να ξαφνιάζονται και να κάνουν περίεργες γκριμάτσες όταν διαπίστωναν ότι δεν έχω ιδέα για κάτι που γι' αυτούς είναι καθημερινότητα αλλά και διασκέδαση!

Αποφάσισαν, λοιπόν, να με εκπαιδεύσουν!

Εκεί, πραγματικά έπεσε πολύ γέλιο! Εγώ αρνιόμουν πεισματικά να ανέβω από φόβο ότι θα πέσω! Τελικά ανέβηκα στη σέλα και αφού με κρατούσαν από το πίσω μέρος του ποδηλάτου δοκίμασα για πρώτη φορά πώς είναι!

Αυτό ήταν! Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος! Κάθε μέρα δανειζόμουν ένα ποδήλατο και έκανα λίγο!

Τελικά, αποφάσισα να αγοράσω ένα δικό μου ποδήλατο για να αλωνίζω με ευχαρίστηση τους δρόμους!

Πριν λίγες μέρες ήρθα στη Θεσσαλονίκη για να επισκεφτώ τους δικούς μου. Το ποδήλατο; Θα το άφηνα πίσω; Όχι βέβαια! Το φόρτωσα στο αυτοκίνητό μου και βουρ! και οι δυο μαζί στη Θεσσαλονίκη...

Θεσσαλονίκη... Να η πρόκληση!

Πώς θα οδηγήσω το ποδήλατό μου σε μια πόλη που πάσχει από κίνηση, παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κατοίκους που περπατάνε μέσα σε ποδηλατόδρομους, οδηγούς που με θράσος παρακάμπτουν τον Κ.Ο.Κ. και θέτουν σε επικινδυνότητα τους ποδηλάτες...

Ναι, όντως! Είναι μια δύσκολη υπόθεση! Αλλά είμαστε γεννημένοι για τα δύσκολα και τις προκλήσεις ε; Αυτές τις λίγες μέρες που βρίσκομαι εδώ, η αλήθεια είναι ότι κινούμαι πολύ άνετα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα!

Ποδηλατώ κάθε μέρα γύρω στα 10 χιλιόμετρα. Δεν είναι πολλά αλλά για αρχή και μέχρι να προσαρμοστώ στα φανάρια, την κίνηση και το χάος της πόλης, νομίζω είναι υποφερτά!

Το ποδήλατο μου αύξησε τις αντοχές, μου φέρνει ευεξία, μου έκοψε την όρεξη για φαί, με έφερε σε επαφή με ανθρώπους με ενδιαφέροντα που δε περιορίζονται στο τρίπτυχο ποτάκι-τσιγαράκι-γκομενάκι αλλά με αφορμή ένα ποδήλατο, γνωρίζονται, ενδιαφέρονται, ερωτεύονται, οργανώνουν δράσεις, προβληματίζονται, δημιουργούν... και πάει λέγοντας!

Αν δε το έχετε δοκιμάσει, μπείτε και σεις στον πειρασμό να το κάνετε!

Καταρχήν, γυμνάζεστε χωρίς να το προγραμματίσετε! Άλλο να πεις, βαριέμαι να τρέχω ως το γυμναστήριο να χτυπηθώ και άλλο να πεις, θα πάω από το σπίτι μου ως το Λευκό Πύργο (πχ. 20 λεπτά ποδήλατο).

Επίσης, τώρα που το εισιτήριο έχει φτάσει να κοστίζει 90 λεπτά, γλυτώνεις και κάποια χρήματα! Δηλαδή αν κατέβεις το πρωί στο κέντρο και γυρίσεις το μεσημέρι σπίτι, και επαναλάβεις την ίδια διαδρομή το βράδυ για έξοδο θέλεις 3,60ευρώ! Το ποδήλατο είναι δωρεάν!

Δε ξέρω... Νομίζω ότι αν συνεχίσω να γράφω, θα βρω πολλά επιχειρήματα για να σας πείσω να ανεβείτε πάνω σε ένα ποδήλατο.

Αλλά αντί να το κάνω εγώ, γιατί δε το τολμάτε μόνοι σας ώστε να ανακαλύψετε τις χαρές της ζωής;

Αυτά προς το παρόν για τη νέα μου αγάπη!

Σε λίγες ώρες θα φύγω για τριήμερο με την παρεούλα μου σε μια τοποθεσία κοντά στην Καβάλα!

Προβλέπεται μέγιστη κρεατοφαγία,

πολύς χαβαλές-πειράγματα,

χορός σε τσιφτετελομάγαζο (ναι, μια-δυο φορές το χρόνο επισκέπτομαι και γω αυτού του είδους τα πολιτιστικά κέντρα)

και μπόλικες βουτιές στην (ας ελπίζουμε καθαρή) θάλασσα!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Σας φιλώ γλυκά!

μ.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΜΗΝΕΣ

2011-07-11T17:59:00.000+03:00

Πέρασε καιρός...

Βλέπω στο τελευταίο μου ποστ την ημερομηνία και εντυπωσιάζομαι.

Απρίλης 2011 - Ιούλης 2011: σχεδόν 3 μήνες μετά...

Το άφησα το μπλογκάκι μου. Μόνο και έρημο!

Δε πειράζει όμως, ήταν για καλό.

Έχουμε και λέμε λοιπόν...

Έμαθα να κάνω ποδήλατο! Ναι! Αφού μπορώ και εγώ, μπορούν όλοι!

Πήγα - και ήρθα - στην Ολλανδία, για χιλιοστή φορά! Σε λίγο θα μου απονείμουν το κλειδί της Ουτρέχτης, τιμητικά. Με ξέρουν εκεί και οι πέτρες πλέον.

Διακοπάρω μιας και έκλεισαν και τα σχολειά. Το ξέρετε ότι λατρεύω τη δουλειά μου. Οι μαθητές μου ήδη μου λείπουν πολύ!

Αγανάκτησα συνεπώς με καθημερινή συμμετοχή και παρουσία στις πλατείες επαρχιακών πόλεων σε ακτίνα 50 χλμ από το σπίτι μου!

Πετάχτηκα και ένα 5ήμερο στην Ίο. Προσοχή: κυκλοφορούν Αυστραλοπίθηκοι, ετοιμοπόλεμοι Βραζιλιάνοι και βαρκάρηδες Σουηδοί. Η ευθύνη δική σας (και δική μου! Περιμένω κρα κρα κρα-ξιμο από κάποιους γνωστούς - άγνωστους αναγνώστες μου)

Συμμετείχα ως εθελόντρια στα Special Olympics... Συγκλονιστική εμπειρία η επαφή μου με τους αθλητές. Συγκλονιστικές και οι σπατάλες...

Βρέθηκα σε χωριό της Πιερίας για ένα τριήμερο. Τσίκνες, φίδια, Ντάτσουν, κάγκουρες, καρέκλες 80λες, γιαγιάδες, ντομάτες από το μπαχτσέ, ατάκες τύπου: "ποιανού'σαι συ;", θάλασσα στα 2 λεπτά, μουσικές, λουκουμάδες. Αθάνατη ελληνική επαρχία!

Ήρθα επιτέλους στη Θεσσαλονίκη. Άντε να δούμε...

Πάμε και στα coming soon...

Πετάω για Ελβετία τον Αύγουστο για να κάνω με 2 Ελβετούς το γύρο της χώρας τους. Ανάποδο πλάσμα σας λέω. Όλοι τρέχουν στις θάλασσες και γω στα βουνά!

Αυτά τα δικά μου!

Τα δικά σας! Πού είστε; Τι κάνατε; Έχουμε καμιά εξέλιξη; Κανένα ευχάριστο; Κανένα γεννητούρι; Καμια προαγωγή; Καμιά δραστηριότητα; Κινείται φύλλο; Νιώθετε κάτι; Οτιδήποτε...

Σας φιλώ.

Μ.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ THESSALONISTAS!

2011-04-19T10:48:00.000+03:00

Η καταγωγή μου είναι από τη Θεσσαλονίκη...

Ορισμένοι το ξέρετε, κάποιοι το έχετε διαπιστώσει, κάποιοι το μαθαίνετε τώρα. Ελάχιστη σημασία έχει, ούτως ή άλλως.

Η γειτονιά μου είναι πολύ άσχημη.
Μένω κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό, σε μια κακόφημη συνοικία, με μεγάλη εγκληματικότητα, πορνεία, συμμορίες, αστέγους, εγκαταλειμμένα κτίρια και αφόρητη βρωμιά.

Όταν ήμουν μικρή, πίστευα ότι όλοι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί του κόσμου έμοιαζαν με το δικό μας, εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Λογικά θα ήταν βρώμικοι, θα μύριζαν ούρα και κλεισούρα, θα έδιναν στέγη σε άστεγους, θα είχαν σπασμένα παράθυρα, ξεχειλωμένα ταβάνια, καλώδια θα κρέμονταν.
Νόμιζα πως ο αύλειος χώρος τους θα ήταν σαν το δικό μας, δηλαδή, πολλά λεωφορεία στη σειρά, λακούβες στο οδόστρωμα, μαραμένα άνθη σε σπασμένες τσιμεντένιες γλάστρες, τρύπες και εργοτάξια του μετρό, σκόνη, ψόφια ποντίκια δεξιά και αριστερά, ξύλινα παραπήγματα - καταφύγια μεταναστών και πολλά πολλά άλλα...

Μέχρι που πήγα

στο Άμστερνταμ και είδα αυτό

στις Βρυξέλες και είδα αυτό

στο Παρίσι και είδα αυτό

στη Ζυρίχη και είδα αυτό

στο Λιντς και είδα αυτό

καθώς και σε άλλες πολλές πόλεις που είναι περιττό να αναφέρω μιας και θεωρώ ότι πιάσατε το νόημα της ανάρτησής μου!

Αναρωτιέμαι λοιπόν, τι πρέπει να αλλάξει στην αισθητική μας για να πάψουμε να ζούμε μέσα σε μια αφόρητα μίζερη καθημερινότητα.

Την έμπνευση γι' αυτή την αδιάφορη ανάρτηση την πήρα από αυτούς εδώ, τους Thessalonistas, που με τις φιλότιμες παρεμβάσεις τους προσφέρουν πινελιές καθαριότητας και καλαισθησίας στην άσχημη τούτη πόλη μας!

Μπείτε στο πανέμορφο και λιτό blog τους για να δείτε τον κόπο που ρίχνουν και την αγάπη που έχουν για τη Θεσσαλονίκη μας.

Να και δυο - τρεις φωτογραφίες από το βάψιμο των λαμαρίνων του μετρό μπροστά από το Σιδηροδρομικό Σταθμό της Θεσσαλονίκης την Κυριακή 17 Απρίλη.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα!

Καλή εβδομάδα σε όλους,

σας φιλώ!

υγ: Αν δε προλάβω να ξαναγράψω από Ελλάδα, τα λέμε μετά την Ολλανδία...

ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΣΤΗ BLOGΟΣΦΑΙΡΑ-ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ!

2011-04-07T10:53:00.000+03:00

Ρήγη συγκίνησης στο πανελλήνιο...

Κραυγές ενθουσιασμού στα πλήθη...

Ακραίες εκδηλώσεις χαράς στη blogόσφαιρα..

Χαμός στο ίσιωμα...

Βόμβα μεγατόνων σκάει στη διαδικτυακή κοινότητα!

Επέστρεψα!

Και ζω!

Και είμαι καλά!

Και μου λείψατε!

Όλοι! Ακόμα και η ανώνυμη (γυναίκα είναι τελικά!)

Τι κάνετε;

Πού είστε;

Πώς τα περνάτε;

Σας έχασα τελείως!

Δε προλαβαίνω να διαβάζω blogs στο σχολείο. To laptop, βλέπετε, βρίσκεται ακόμα λαβωμένο πάνω στο γραφείο μου αλλά δε ψήνομαι να το διορθώσω αυτή τη στιγμή.

Ευκαιρία για αποτοξίνωση και μάλιστα με θεαματικά αποτελέσματα!

Στο σπίτι δε κάθομαι σε ησυχία ποτέ. Έχω πήξει στις ξένες γλώσσες, στις δραστηριότητες, στις εκδρομούλες, στα χαδάκια, στα ναζάκια και πάει λέγοντας.

Εδωσα χθες Ιταλικά και έπιασα το εκπληκτικό σκορ 100 στα 100!

Μα, ακόμα και εγώ εξεπλάγην με τον εαυτό μου!

Τα ολλανδικά πάνε επίσης πολύ καλά και σε λίγες μέρες από τώρα θα τα εξασκήσω άμεσα μιας και θα κάνω Πάσχα στην Ολλανδία!

Είχα να πάω από το καλοκαίρι και μου έλειψε αφάνταστα!

Με ποιον θα πάω, αναρωτιέστε;

Με το νέο αμόρε φυσικά!

Θυμάστε που σας ανέφερα κάτι λίγα για μια καινούρια γνωριμία;

Ε, τελικά προέκυψε μια ωραία κατάσταση, πολύ χαλαρή, πολύ διασκεδαστική, με αρκετή δόση χιούμορ και ερωτισμού. Μου αρέσει, την απολαμβάνω, δε σκέφτομαι τίποτα για το μέλλον, ζω τη στιγμή, έχω ξεαγχωθεί πλήρως από τα βάσανά μου και γενικώς ευλογώ τη στιγμή που έπεσε ο άνθρωπος αυτός μπροστά μου!

Μέσα σε αυτό το διάστημα που δε μιλήσαμε...

είδα 2 ιαπωνικές ταινίες,

γνώρισα έναν αγχωμένο δημοσιογράφο καναλιού υπό κατάρρευση,

έχασα 2 κιλά,

άρχισα ηλιοθεραπεία στις παραλίες της Ευβοίας,

είδα να βγάζουν λουλουδάκια οι τουλίπες που φύτεψα το Νοέμβρη,

έφαγα ινδονησιακό φαγητό από ορίτζιναλ Ινδονήσιο μάγειρα,

έδωσα εξετάσεις σε 1 μήνα σε δύο γλώσσες,

άρχισα πιλάτες και γιόγκα,

πήγα στον Παρνασσό πάνω από 10 φορές,

έκλαψα πολύ βλέποντας το Paris, je t'aime,

έκοψα εντελώς το αλκοόλ (καλά, δεν ήμουν και πομόνα),

θαύμασα τον άνθρωπο που διάλεξα να είμαι μαζί του για τις γνώσεις του,

εκτίμησα το φαγητό της μαμάς μου,

αύξησα τα χιλιόμετρα βαδίσματος την ημέρα από 5 σε 8 τουλάχιστον,

θύμωσα, γέλασα, κορόιδεψα, σκέφτηκα, ζορίστηκα, χαλάρωσα, έζησα...

and life goes on!

Θα προσπαθήσω να διαβάσω αυτές τις μέρες τα blogs σας γιατί μου έχετε λείψει πάρα πολύ, αναρωτιέμαι μερικοί από εσάς πώς τα πάτε, αν σας έχουν φύγει τα άγχη σας, αν προοδεύετε, αν θα πάτε κάπου τις άγιες τούτες μέρες (έλεος), αν θα έρθετε καμιά βόλτα από Χαλκίδα να γνωριστούμε, αν... αν... αν...

Σας φιλώ!

ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΑ

2011-03-17T09:41:00.000+02:00

Γεια χαρά σε όλους...

Μεγάλη τραγωδία...

Το laptop μου τα έφτυσε από υπερτροφοδότηση της ΔΕΗ και το έστειλα στον ειδικό, μπας και μπορέσουμε να το αναστήσουμε...

Ελπίζω ο Στέφανος να κάνει το θαύμα του. Το καλό βέβαια είναι ότι έχω σώσει τα πάντα σε εξωτερικό σκληρό δίσκο οπότε δε θα κλάψω με μαύρο δάκρυ και τα αρχεία μου. Μήνυση μπορώ να κάνω στη ΔΕΗ; Αναρωτιέμαι!

'Εχω μείνει λοιπόν χωρίς μέσο για να blogάρω και νιώθω κάπως άβολα να μπαίνω από το κινητό μου.

Δεν είναι ιδιαίτερα βολικό να διαβάζω τις αναρτήσεις σας μέσα από ελαχίστων ιντσών οθόνη οπότε έχω χάσει τα νέα σας και σίγουρα θα στρωθώ με μεγάλη αφοσίωση στο διάβασμα όταν πάρω πίσω σώο το laptop μου!

Τώρα σας γράφω από το σχολείο, έχω κενό, δεν υπάρχει ψυχή στο γραφείο και προφανώς δεν υπάρχουν αδιάκριτα βλέμματα προς την οθόνη μου και έτσι μπορώ να σας πω και δυο λογάκια...

Καταρχήν, νιώθω συγκλονισμένη από την καταστροφή στην Ιαπωνία. Θεωρώ αξιοπρεπέστατη τη στάση που κρατούν οι πολίτες, είναι δε αξιοθαύμαστο το πόσο οργανωμένοι είναι και πώς αντιλαμβάνονται και συμμορφώνονται με τις εντολές των υπευθύνων για μέτρα, ψυχραιμία και αντιμετώπιση της κατάστασης.

Έπειτα αναδύθηκε και ένα θέμα που δεν το είχα λάβει σοβαρά υπόψιν μου πριν, δηλαδή την ύπαρξη πυρηνικών εργοστασίων στην Ευρώπη, στο σπίτι μας δηλαδή. Πράγματι, το ενδεχόμενο κάποιου πυρηνικού ατυχήματος μου φαίνεται εφιαλτικό, όχι τόσο για μένα, αλλά για τις επόμενες γεννήσεις παιδιών. Υποφέρω και μόνο στην ιδέα ότι τα μωρά που θα γεννηθούν από δω και μπρος στην Ιαπωνία πιθανόν να αντιμετωπίζουν ασύληπτα προβλήματα υγείας.

Λυπηρό και τρομακτικό, ταυτόχρονα...

Μιας και το θυμήθηκα, έχω νέα σχετικά με τον ηλίθιο που με ταλαιπωρεί...

Έχει μία εβδομάδα περίπου που με έχει αφήσει ανενόχλητη.

Ούτε μηνύματα, ούτε τηλέφωνα, ούτε στριμώγματα στις γωνίες, ούτε υστερίες και υπερβολές.

Νιώθω ανακουφισμένη αλλά ελπίζω αυτή η ηρεμία εκ μέρους του να συνεχιστεί γιατί δε θα άντεχα άλλη ταλαιπωρία...

Α, και κάτι για το τέλος.

Ξεκινάω pilates και yoga...

Αν ακούσετε κάτι αααααχ, βααααχ ή παρατεταμένα και επαναλαμβανόμενα "πονάω-πονάω-πονάω" από Εύβοια μεριά μη τρομάζετε, εγώ είμαι και μου κάνουν ασιατικά βασανιστήρια!

Έχει κάνει κάποιος από σας αυτού του είδους τη γυμναστική;

Θέλω λεπτομέρειες, εμπειρίες και συμβουλές!

Αχ, ήθελα να σας γράψω και άλλα, μα χτύπησε το κουδούνι...

Σας φιλώ έναν - έναν!

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΟΥ ΜΥΣΤΙΚΑ!

2011-03-11T21:59:00.000+02:00

Όλοι μοιράζεστε μικρά μυστικά σας και απολαμβάνω να τα διαβάζω.

Κάτι τέτοια "παιχνιδάκια" μου αρέσουν πάρα πολύ.

Να λοιπόν και μια 7άδα από δικά μου μικρά μυστικά και ιδιοτροπίες!

Ελπίζω να σας βοηθήσουν για να με γνωρίσετε λίγο καλύτερα!

1. Φοβάμαι τα γκαζάκια, τα λεωφορεία και τα ασανσέρ!

2. Μισώ τα τσίρκο, τα άλογα, τα κολοκυθάκια και τα συκώτια.

3. Δε ξέρω να κάνω ποδήλατο!

4. Ταξιδεύω μετά μανίας στο εξωτερικό.

5. Μαθαίνω μόνη μου Ολλανδικά! Μιλάω αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.

6. Κάποτε βγήκα ραντεβού με κάποιον όπου κατόπιν έμαθα ότι έπαιζε ποδόσφαιρο στον Ajax.

7. Το "Μάριον" είναι μια εβραϊκή εκδοχή του ονόματός μου.

Τα φιλιά μου σε όλους σας,

καλό σαββατοκύριακο!

ΤΟ BLOG ΜΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥ HATER!

2011-03-07T21:27:00.001+02:00

Μέχρι τώρα η blogόσφαιρα μου έχει φερθεί καλά!
Αλλά τις τελευταίες μέρες το σκηνικό ανατράπηκε!
Αναρωτιόμουν:
ο ανώνυμος δαίμων δε θα χτυπούσε το δικό μου blogάκι;
Όσο είχα λίγους αναγνώστες, άνθρωπος δε σκεφτόταν να με πικάρει ή να προσπαθήσει να μου τη σπάσει.

Όχι πια!

Τώρα μάλλον ενόχλησα τον συγκεκριμένο κύριο ή τη συγκεκριμένη κυρία και αποφάσισε να μου κάνει δύο επισκέψεις με αφορμή το τελευταίο μου ποστ!

Διαβάστε:

Κάτσε να σε πάρουν χαμπάρι οι Ψαχνιώτες και να δείς τι γέλιο που θα πέσει.

Ανώνυμος στις 4/3/2011

Ψάρωσες λούκρα? που να δείς και την συνέχεια.

Ανώνυμος στις 6/3/2011

Ε,ναι λοιπόν!
Έχω και γω επισήμως αποκτήσει έναν hater!
Καλά ε; Γουστάρω.

Αγαπητέ μου hater,
σε ευχαριστώ πολύ για τις μπανάλ απειλές σου. Με κάνεις να νιώθω σημαντική γιατί φυσικά μόνο οι διασημότητες δέχονται ή κύματα λατρείας ή κύματα μίσους.

Έχω όμως να σου επισημάνω τα εξής:

ως δασκάλα:
Η λέξη δείς είναι μονοσύλλαβη και δεν τονίζεται.
Η λέξη που όταν ρωτάμε παίρνει τόνο. Στο "πού να δεις και τη συνέχεια" βάζουμε τόνο γιατί είναι έμμεση ερώτηση.
Το άρθρο τη στο "την συνέχεια" δεν παίρνει ν γιατί ακολουθεί /σ/.

ως straight:
Η λέξη λούγκρα αναφέρεται σε άνδρες ομοφυλόφιλους, όχι σε straight γυναίκες, εκτός αν είσαι τόσο ανόητος ώστε να μην καταλάβεις το φύλο μου και τις σεξουαλικές επιλογές μου - τα αναφέρω όλα αναλυτικά σε προηγούμενες αναρτήσεις-

ως φίλη Ψαχνιωτών:
Οι πρώτοι που διαβάζουν τις αναρτήσεις μου είναι οι φίλοι μου εδώ στα Ψαχνά. Total fail η απειλή σου!

Πάντως σε ευχαριστώ πολύ που λατρεύεις να με μισείς!
Νιώθω ήδη σταρ!

LOVE ME BLENDER (ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ANAKATA AGAIN)

2011-03-03T16:35:00.000+02:00

Γεια χαρά!
Χάθηκα λίγο ε;
Και σεις κατευθείαν να μου στείλετε email και να με κράξετε!
Δεν ήξερα ότι σε κάποιους θα ήμουν κάπως σημαντική, έστω και λίγο.
Το σκεφτόμουν το πρωί στο σχολείο και γελούσα μόνη μου.
Έπειτα πήρα μάτι το τελευταίο ποστ της Νεφελοκοκκυγίας (κάνε κλικ πάνω στο όνομα για να δεις τι έγραψε) που πάνω κάτω διάβασε τη σκέψη μου (μα πώς έγινε αυτό να είμαστε πάντα στο ίδιο mood ρε κορίτσι;) και έριχνα κλεφτά χαμογελάκια.
Τελικά σε αυτή τη blogογειτονιά του διαδικτύου δεν είμαστε μόνοι...

Τα νέα μου λοιπόν...
Δεν είναι και τόσο ευχάριστο αυτό που θα αναλύσω τώρα αλλά πρέπει να ζητήσω μια συμβουλή...
Στην προηγούμενη ανάρτησή μου σας ανέφερα εν τάχει πώς μου κολλάει ένας τύπος.
Πηγαίνουμε μαζί σε μια επιμόρφωση και έκανα το μοιραίο λάθος να είμαι αρκετά ευγενική και φιλική μαζί του - όπως και με τα υπόλοιπα άτομα της ομάδας-.
Τι το ήθελα;
Άρχισε να με πλησιάζει, έπειτα ζήτησε το τηλέφωνό μου και όταν αρνήθηκα ευγενικά να του το δώσω το βρήκε από τον κατάλογο με τα ονόματά μας (προσωπικά δεδομένα μηδέν - άλλο θέμα συζήτησης αυτό)
Ξεκίνησε τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, τις υστερίες...
Δεν απαντούσα.
Μετά άρχισε να με παρακολουθεί με το αμάξι του, πίσω από το δικό μου, γνωρίζοντας πού περίπου βγαίνω μου έστελνε μηνύματα τύπου: "¨ξέρω ότι είσαι στη Χαλκίδα, θα ψάξω ένα - ένα τα μαγαζιά να σε βρω" και διάφορα άλλα.
Φυσικά κατά τη διάρκεια της επιμόρφωσης είναι κύριος, σχεδόν δε μου απευθύνεται.
Ο εφιάλτης ξεκινάει αφού τελειώσει το μάθημα.
Έχω απηυδήσει!
Τι να κάνω ρε παιδιά με αυτόν τον ανόητο τύπο;
Δεν αντέχω άλλο, έχουν περάσει 2 μήνες και γίνεται όλο και χειρότερη η κατάσταση!
Κάθε συμβουλή δεκτή...

Κατά τ' άλλα, είμαι αρκετά χαρούμενη γιατί από αύριο θα φιλοξενώ τους Άγγλους φίλους μου! Είχαμε γνωριστεί στο couchsurfing τον Νοέμβρη και ξανάρχονται στην Ελλάδα και στην Εύβοια (μα καλά υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που θέλει να δει τα Ψαχνά για δεύτερη φορά στη ζωή του; Ναι, υπάρχει!) Θα τους γυρίσω στα βουνά και τα λαγκάδια της γύρω περιοχής οπότε από Δευτέρα που θα σας γράψω τα νέα μου θα έχω γάμπες-πέτρα!

Σήμερα το πρόγραμμα έχει Αθήνα και συνάντηση με αγόρι - καινούρια γνωριμία.
Μη με ρωτάτε λεπτομέρειες.
Και γω τώρα τον γνωρίζω και είμαστε στη φάση "σε κοιτάω στα μάτια και κουνάω το κεφάλι δήθεν πως σε προσέχω".
Πάντως έχει πλάκα!
Αρχίζω και ξαναθυμάμαι πώς είναι να φλερτάρεις (μετά από 5 χρόνια σχέσης).

Αύριο το πρόγραμμα έχει Αθήνα διότι θα πάμε στο θέατρο με το σχολείο (Εκκλησιάζουσες της Κάρμεν Ρουγγέρη η διασκευή) και θα ακολουθήσει συνάντηση με τους Άγγλους (θα έρθουν με το λεωφορείο μας στην Εύβοια, φαντάζομαι ότι οι μαθητές μου θα τους κοιτάζουν σαν εξωγήινους)!

Δευτέρα έχω κανονίσει να εκδράμω με τον all time classic χαρταετό - ΠΑΟΚ, ξέρετε, αυτόν τον κλασσικό που πουλάνε στα φανάρια πριν τις Εθνικές οδούς.
Χαμός θα γίνεται αλλά εγώ θα πάω στο χωριό που διδάσκω να κάνω κούλουμα, έτσι θα τα περάσω με τη δεύτερη οικογένειά μου, τους μαθητές μου ντε!
Τα μαιμουδάκια μου!

Κοίτα να δεις, ήθελα να γράψω δυο λέξεις και κατέληξα πάλι να γράψω έκθεση ιδεών.
Σας φιλώ, όλους, έναν - έναν!
Είστε μεγάλη συντροφιά!

ΤΟ WEEKEND MΟΥ ΣΕ ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

2011-02-28T00:36:00.000+02:00

Παρασκευοσαββατοκύριακο στην Αθήνα...

Εξάρχεια, Πειραιάς, Πατήσια, Βόρεια Προάστια!

Τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για να αλλάξει παραστάσεις;

Μα να πάρει τους δρόμους, όπερ και εγένετο!

Τελικά η Αθήνα είναι φοβερή πόλη.

Διαπίστωση Θεσσαλονικιάς, άρα ισχύει!

Μυρίζει πολυπολιτισμικότητα και αυτό με συναρπάζει.

Το βράδυ φοβόμουν αν δεν περπατούσα με κάποιον φίλο στο πλάι μου,

παρόλα αυτά.

Πήγα σε ένα ρακάδικο στην Πλατεία Κάνιγγος,

σε μια στοά,

με πεντανόστιμο φαγητό και έναν έξω καρδιά μαγαζάτορα.

Δεν πίνω ρακί,

μόνο κρασί και μπύρα.

Αυτή την εποχή ευδοκιμεί ο άντρας - κολιτσίδα.

Μυρίστηκαν ότι χώρισα και πλάκωσαν εκπρόσωποι του είδους που προανέφερα σαν ζιζάνια.

Ανυπόφορο

το να προσπαθείς να εξηγήσεις

με όλους τους καλούς τρόπους που διαθέτεις,

κυρίως για να μη προσβάλλεις τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου

ότι δεν τον βλέπεις ερωτικά

και αυτός να επιμένει εδώ και 2 μήνες να σε πολιορκεί με κάθε δυνατό τρόπο...

Μηνύματα, τηλεφωνήματα, δήθεν τυχαίες συναντήσεις στο δρόμο, στα bars, στο πάρκινγκ, στα μαθήματα, σε παρέες, στις προβολές, εδώ, εκεί, παραπέρα...

Άσε με ήσυχη, χρυσέ μου άνθρωπε!

Επέστρεψα στο νησί απόψε!

Δε πλήρωσα διόδια.

Σήκωσα τη μπάρα στο πήγαινε, σήκωσαν τη μπάρα οι επιτροπές κατά των διοδίων στο έλα. Ο αγώνας συνεχίζεται, δεν κωλώνουμε!

Μα καλά, ο ΠΑΟΚ έχασε εντός έδρας από την Καβάλα; Ασχολίαστο...

Ανοιχτή πρόσκληση:

Aν είσαι Χαλκιδαίος ή μένεις σχετικά κοντά, έλα στις προβολές ταινιών στο Εργατικό Κέντρο της Χαλκίδας, κάθε Πέμπτη στις 9.30.

Δεν το οργανώνω εγώ το όλο θέμα, αλλά τα παιδιά που ασχολούνται κάνουν πολύ καλή δουλειά, με αγάπη και είναι εντελώς δωρεάν, φυσικά!

Το blogging αποτελεί απίστευτη μορφή χαλάρωσης και ψυχανάλυσης για μένα.

Ήδη έγραψα μερικές σκέψεις και ήδη νιώθω καλύτερα!

Τα άλλα, μέσα στην εβδομάδα!

Σας φιλώ ,

Μαρία

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟ BLOGGER!

2011-02-23T22:30:00.002+02:00

Γ4 μήνες πριν φύγω από την Εύβοια,

το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουν να κάνω είναι

να διευρύνω τον κύκλο των γνωριμιών μου εδώ στο νησί.

Από τη μία ήδη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους οι γνωστές κούτες της μετακόμισης,

από την άλλη έχω το μυαλό μου στο γνωστό πρόσωπο που μου δημιούργησε τις τάσεις φυγής,

ήδη σας έχω αναφέρει και για την εργασιοθεραπεία που σε συνδυασμό με την υπερκινητικότητά μου με έχουν φέρει και ένα βήμα πριν την υπερκόπωση,

άρχισε να με φορτίζει συναισθηματικά και ο επικείμενος αποχωρισμός μου από τα μαθητούδια μου...

Και ανάμεσα σε όλα αυτά,

άρχισα εδώ και λίγο καιρό, περίπου ένα δίμηνο,

εντελώς τυχαία,

να διαβάζω ένα blog.

Την εποχή μάλιστα που τον ανακάλυψα, είχε δεν είχε 3 αναγνώστες.

Επρόκειτο για τον gayinevia !

Η πρώτη μου εντύπωση ήταν μια βαθιά ανακούφιση που επιτέλους κάποιος Ευβοιώτης gay, έστω και κρυμμένος πίσω από την οθόνη του υπολογιστή του, άρχισε με καθαρές κουβέντες να μιλάει για το εγώ του, τον προσανατολισμό του, τα άγχη του σε συνάρτηση με την οικογένεια και το κοινωνικό του περιβάλλον...

Χάρηκα και αποφάσισα να τον "διαβάζω".

Και ο φίλος μου ο evia boy με ανταμείβει με πλούσιες αναρτήσεις, με καθημερινές αναρτήσεις, με αστείες αναρτήσεις... ώσπου πολύ σύντομα έφτασα να τον θεωρώ φίλο μου, έναν κολλητό μου που τα λέμε και αλληλοσυμπληρώνουμε τις γνώμες μας σε καθημερινή - σχεδόν - βάση!

Και τότε πήρα την κοσμοιστορική για τα δεδομένα μου απόφαση να τον γνωρίσω από κοντά!

Δε γίνεται να μένουμε τόσο κοντά και να μην τον γνωρίζω!

Η μέρα αυτή... ήρθε σήμερα...

and the rest is history!

Δε θα πω λεπτομέρειες για το πώς, πού, τι,

εξάλλου φρόντισε να τα περιγράψει ήδη ο ίδιος εδώ

και μάλιστα πολύ καλύτερα από το πως θα τα περιέγραφα εγώ,

όμως έφτιαξα μια μικρή λίστα με...

10 στοιχεία για τη χάρη του:

1. Είναι ψηλός και όταν λέμε ψηλός εννοούμε δύο μέτρα.

2. Είναι όμορφος και χαμογελαστός!

3. Στα πρώτα 2 λεπτά τον ένιωθα σαν άνθρωπο που τον ξέρω χρόνια!

4. Πίνει πράσινο τσάι!

5. Ακούει μουσική στα ακουστικά και βλέπει φωτογραφίες του, όταν τον στήνουν οι παρέες του!

6. Είναι μορφωμένος!

7. Έχει καλή αίσθηση του χιούμορ!

8. Δηλώνει αμερικανάκι και πολύ ενθουσιασμένος που έχω αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων!

9. Είναι ΑΕΚτζής! (update: βάζελος είναι, στα σχόλια θα δείτε το σχετικό κράξιμο)

10. Κόντεψε να πέσει ξερός όταν με είδε! (χαχα)

Τον λάτρεψα!

Θέλω να τον συναντήσω πάλι,

αυτή τη φορά χωρίς να έχω την πίεση χρόνου,

για να κάτσουμε με τις ώρες να τα πούμε και είμαι σίγουρη ότι κάθε φορά θα είναι ακόμα καλύτερη από την προηγούμενη!

Ειλικρινά είμαι πολύ πολύ πολύ χαρούμενη σήμερα!

Αν δε τον ξέρετε, κάντε ένα κλικ εδώ, αξίζει να μπείτε στον κόσμο του!

Σας φιλώ,

gayinevia μου σε φιλώ!

ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟ!

2011-02-19T22:21:00.000+02:00

Επειδή έχω άποψη για όλα (δε θέλω σχόλια) ανεβάζω τα σχόλια των φίλων μου στο Facebook σχετικά με τη νίκη του Ολυμπιακού...

Ερυθρόλευκο ανέκδοτο...Κατακόκκινη αλητεία...

// O agwnas itan mia evgeniki xorigia tis AQUA FORTE.. Gia "kathara" prwtathlimata!

Xairomai...kai gia tous gaurous pou pairnoun akoma ena pentakatharo prwtathlima afou exoun tin kaluteri omada(alla mallon einai gia na paizoun kana filiko me Kerkures k Volous)kai gia tous bazelous pou otan ta ekanan autoi persi itan ola mia xara.Ade geia...

ΟΥΤΕ Ο ΟΜΕΡ ΒΡΥΩΝΗΣ ΝΑ 'ΤΑΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ...

this is GREEK SUPER LEAGUE....alliwsi apotelesmatos......

Βάλτε το στον Πάτο σας...

γελάει ο κόσμος ρεεεεε

bravo GAY kerdises............xaxaxaxaxa

.....asteia pragmata.......

oxi den einai offside

ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ γιατρούς χωρίς σύνορα, ήρθαν κι οι μαλάκες χωρίς όρια!!!!!!!!!!

and the oscar goes to miralas

Ένας παίκτης βρίσκεται σε θέση οφσάιντ αν είναι "πιο κοντά στο αντίπαλο τέρμα από την μπάλα και τον προτελευταίο αντίπαλο". Παρακαλούνται οι Έλληνες διαιτητές να μην αλλάζουν τους κανόνες του ποδοσφαίρου. :/

pos ta fernei i POYTANA i zwi...persi SPA8AS fetos KALOPOULOS!!!!!!!!!!!!!