Tijdens mijn zoektocht naar de antwoorden ben ik op verschillende bronnen gestuit, die ieder op hun manier naar het probleem kijken. Een samenvatting van de antwoorden en argumentatie:

Voordelen Jouw Inbox:

1. Psychologisch impliceert jouw inbox een sociale context, omdat men direct denkt in een dialoog vorm. (Christian  Crumlish)
2. Gebruik jouw inbox op het moment dat jij degene bent die het publiek moet amuseert. Als er een dus een duidelijker zender (de website) is. (Joshua Mauldin)
3. Jouw Inbox kan goed in combinatie met mijn inbox worden gebruikt, om duidelijk het verschil in soort informatie aan te geven, bijvoorbeeld op een website waar duidelijke persoonlijke instellingen kunnen worden gedaan.

Voordelen Mijn Inbox:

1. Mijn inbox imiteert de point of view van de gebruiker, alsof de gebruiker labels heeft uitgeprint en op objecten plakt. Mijn lunch. Mijn bureau. Mijn inbox. Het enige verschil is dat de gebruiker dit niet heeft gedaan, maar jij (de website) deed het voor hem.
2. Het is belangrijk dat gebruikers begrijpen dat ze hun eigen informatie bekijken. Een Mijn Account link is een goed voorbeeld. Dit zijn de gebruiker haar eigen instellingen

Voordelen Bills Inbox

1. Bij Netflix wordt “Your” vermeden en gebruikt men liever de term “Bill’s Inbox”. Hun argumentatie is dat het de personalisatie beter communiceert en daarbij meteen verduidelijkt wie de ingevulde gebruiker is. (bron Your cs. My – Social Patterns)

Mike gives an example he encountered in the real world: “I had a similar dilemma last year when a waitress gave me two checks, and at the bottom of one was printed Your copy and My copy on the other. If I read them using her voice, My copy would be the one to sign and leave. If, however, I read them in my voice, I would keep My copy and sign Your copy

Conclusie

Er is geen eenduidig antwoord op de vraag welke manier het beste is. Zoals bij zoveel IA patronen bepaalt het soort informatie en het soort website welke copy in dat geval het meest relevant is. Mijn Inbox wordt gebruikt om aan te geven dat iets persoonlijk is. Als je wilt aangeven dat er iets sociaal gaande is, zoals een samengestelde inbox, zou Jouw Inbox een logischer keuze zijn. Uit usability perspectief is Bill’s Inbox ook een goed idee, omdat men dan meteen ziet wie er is ingelogd.

(Foto bij dit bericht gepubliceerd onder Creative Commons licensie door LeftClickerIsAPhotographerApparently)

Yes, “most” Chinese websites do open new window by default. I was very surprised by this when I first came back to China to run projects in 2006.

So I asked around to see why people would design it this way and was told that that’s what the users what. I then interviewed some users to see why they prefer “new window” and one explanation came out strong — at the time Internet speed was not great here in China (slow hardware could be another factor to this), people have to wait for pages to load, especially Chinese webpages tend to contain a lot of information (just look at Sina’s main page). Therefore, people form the habit to open multiple pages in “new window” so that when they finish reading the first page, all the rest pages that they want to read have been fully loaded.

Lees China: Why do most hyperlinks open in new windows/tabs – Quora.

Wat is MockGen?

MockGen is niets meer dan een formuliertje of een Bookmarklet in de browser. Typ het URL van de website en klik op genereer. Binnen een minuut ligt er een kant en klare Balsamiq in jouw inbox, op basis waarvan jij verder kunt schetsen.

MockGen is niets meer dan een bookmarklet, of online formulier

De uitgepoepte Balsamiq files komen verbazingwekkend vaak en goed overeen met de website. Ook op websites met moeilijkere stylesheets, of een ingewikkelde DOM boom.

Beperkingen MockGen

Op dit moment is enkel nog een gratis versie van MockGen. Hiermee zijn 20 bestanden te converteren op dagelijkse basis. Deze pagina’s worden niet aan elkaar gelinkt. Ook kunnen er (nog) geen lokale bestanden worden geconverteerd.

Alternatieve omgekeerde wireframe/mockup tools

Ik ben erg enthousiast over MockGen, maar begrijp dat de beperkingen toch doen zoeken naar een beter alternatief.

• jMockUps Import tool (voor jMockUps)
• Wirify (voor wireframes)

Intuïtief door content navigeren is context -en apparaat gevoelig. Moderne applicaties zijn vaak vertalingen van bestaande websites. Het vergt een interactie ontwerper een hoop overtuigingskracht om de opdrachtgever in te laten zien dat een 1-op-1 vertaling van de website wellicht niet de way-to-go is. Maar wat is dat wel de juiste weg te bewandelen?

In dit artikel verken ik een  IA patroon, die tegenwoordig weer effectief kan worden ingezet op devices zoals televisies, mobiele telefoons en tablets.

Het deurmat navigatie patroon (doormat navigation pattern) kan helpen bij het opzetten van een applicatie voor verschillende devices. Het is een patroon dat je steeds vaker terugziet tegenwoordig, vooral bij devices met weinig screen real estate.

De Doormat Interaction Design Pattern

Het is 10 jaar geleden. Je surft naar een willekeurig website. Et voila. Enter.html. Daar is de enter pagina. De enter pagina is een pagina die ons toendertijd de keuze bood om verschillende secties van de website te bezoeken. Of het nou ging om directories als Yahoo.com, winkels als Amazon.com, of portals als Ilse.nl. De deurmat was in.

Wat is de deurmat? De deurmat is een patroon waarbij de gebruiker een voorgedefinieerde lijst van mogelijkheden waartussen hij kan kiezen krijgt voorgeschoteld. De mogelijkheden zijn vaak de verschillende hoeken van een website.

TNT.com. Taal -en land specifieke websites hebben vaak nog een enter pagina

Het internet werd al gauw sneller en gebruikers werden geacht sneller voor hem relevante informatie te zien. Het is om die reden dat de deurmat na een aantal jaar vervangen werd door dynamische content. Content die nieuw is, uiterst relevant of simpelweg visueel aantrekkelijker kreeg de voorkeur boven een deurmat met mogelijkheden. En terecht. De deurmat kost een hoop schermruimte en werd eigenlijk overbodig.

De beperkingen van moderne apparaten

Mobiele apparaten hebben beperkingen. Een van de grootste beperkingen van het mobiele apparaat is – natuurlijk – de beperkte ruimte van het scherm dat kan worden gebruikt: de screen real estate.  De ontwerper moet de beschikbare ruimte slim en efficiënt gebruiken om de gebruiker te voorzien van de beste ervaring. Dat is de uitdaging.

Een ander apparaat, de televisie, heeft andere potenties en grenzen. Voor de televisie is een van de grootste uitdagingen voor de ontwerper om rekening te houden met navigeren via de afstandsbediening. De afstandsbediening heeft vaak maar zes intuïtieve knoppen: vier pijltjes toetsen en een enter key. Daarnaast zijn er een hoop cijfers. Hierdoor moet de ontwerper goed nadenken over de positie van objecten naar elkaar op het scherm. Door de afstand van een kijker met het televisiescherm, moeten letters groter worden weergegeven. Hierdoor is de effectieve screen real estate alsnog vergelijkbaar als die van een mobiele telefoon.

De traditionele website heeft deze outline:

• Een menu bovenin of aan de linkerkant
• Preview (eerste regels tekst) van dynamische content
• Call(s) to action(s)
• Advertentieruimte

Zoals gezegd, er ontstaat een probleem met de schermruimte wanneer de bovenstaande informatie vertaald moet worden naar – bijvoorbeeld – een mobiel apparaat. We moeten beslissen welke items überhaupt conceptueel nog relevant zijn, en waar elementen vervolgens een plaats moeten krijgen. Dit leidt tot moeilijke beslissingen, zoals het verbergen van informatie in een slider, of het toevoegen van ‘more’ buttons in menubars.

In plaats van het 1-op-1 vertalen, is het wellicht een goed idee om te denken aan het deurmat patroon. Door van de eerste pagina een groot menu te maken – ja, ik weet het, het is een enge keuze – kunnen we ieder menu item zoveel gewicht geven als nodig. En. Het neigt er minder snel naar een chaotische rommel te worden.

Facebook laat iconen zien voor verschillende secties binnen de app

Spellen op devices maken van gebruik van The Doormat Method

Apple TV – voor TV – schotelt de gebruiker een voorgedefinieerde lijst voor

Dynamische deurmatten

Een van de nadelen van de doormat pattern is dat het statisch voelt en dat de gebruiker verveeld kan worden door hetzelfde scherm over-and-over again. En bovendien, de applicatie wil wellicht belangrijke informatie communiceren op relevante  momenten. Het is een goed idee om de deurmat in sommige gevallen dynamisch te maken. Een paar voorbeelden:

• Laat het laatste stukje content per menuonderdeel zien.
• Laat een indicator zien wanneer er nieuwe stukjes content binnen de sectie zijn
• Laat iconen of thumbnails zien van stukjes dynamische content binnen de sectie, om het geheel visueel aantrekkelijker te maken
• Reserveer een streep onder de deurmat voor informatie die vanuit de zender gepushed dient te worden

De deurmat inzetten

Mijn ervaring leert dat het niet simpel is om een opdrachtgever te overtuigen van de kracht van het tonen van een volledig menu. Het lijkt ook wel tegenstrijdig om in het dynamische tijdperk waarin we leven, de gebruiker opeens te voorzien van lange en – tot op zekere hoogte vaak – statische informatie. Niets is minder waar. Nieuwe apparaten hebben nieuwe beperkingen en vergen nieuwe oplossingen. En soms dus oude.

Ik kijk naar de foto, lees de tekst en realiseer me dat ik eigenlijk niet weet wat pijnlijker is. Is het toch het onbenul van grote merken over wat mensen nou echt willen?

Of zit het hem erin dat de bovenstaande foto prima de realiteit van deze man zou kunnen zijn. Het is geen acteur. We dragen namelijk toch ook allemaal een NIKE logo op ons borst. Yes, I pay to advertise for a major brand.

Gepassioneerde gebruikers creëren

Mensen willen best content genereren voor merken. Ik geloof in het Usage Lifecycle model van Joshua Porter. Ik geloof dat het creëren van gepassioneerde gebruikers samengaat met het bewust ontwerpen voor de verschillende stages waarin de gebruiker zich kan bevinden. Ofwel: Als men nadenkt over de voordelen van de gebruiker, tijdens iedere fase in zijn gebruik van de website, kan je iemand zover krijgen om content voor merken te genereren.

Joshua Porter beschrijft vijf stages waarin de gebruiker zich kan bevinden: 1) Onbewust, 2) Geïnteresseerd 3) First-time gebruiker 4) Klant en 5) Gepassioneerde gebruiker.

Tijdens het ontwerpen wordt een focus bepaald. Op welke pagina komen welk type bezoekers binnen en hoe zorg je ervoor dat de gebruiker de vijf stages doorloopt. Iedere pagina moet geoptimaliseerd worden voor de juiste type gebruiker en het algehele plaatje moet voldoen aan de volledige wensen van iedere type bezoeker. Dus:

• Mensen die geïnteresseerd zijn hebben behoefte aan andere antwoorden als bestaande gebruikers
• Mensen die onbewust zijn, hebben tools nodig om geïnteresseerd te raken
• Mensen die gebruikers zijn, hebben tools en motivatie nodig om gepassioneerd te worden

De koppeling met het merk

De theorie – en praktijk – van Joshua Porter is geschreven met het oog op web applicaties, of websites waarvoor mensen zich kunnen aanmelden. Niet zozeer voor merken of Facebook campagnes.

Voor het creëren van gepassioneerde bezoekers voor merken wordt vaak voor een agressievere benadering gekozen, omdat merken vaak te maken hebben met een tijdslot en een marketingbudget. Momentum is belangrijker dan consistentie. Vaak wordt de agressieve benadering gekenmerkt door een grote prijs. Een grote prijs is de incentive.

Deze methode zal vast op korte termijn aardig kunnen werken, maar creëert geen gepassioneerde gebruikers voor lange periode. En. Laten we eerlijk zijn. Op die manier staan mensen ook niet te juichen, zoals op bovenstaande foto’s.

Door rekening te houden met onbewuste bezoekers, geïnteresseerde bezoekers, first-timers, klanten en gepassioneerde klanten, kan men een diepere prikkel en motivatie creëren dan ooit met een grote prijs het geval zal zijn.

Meer informatie over de Usage Lifecycle en Joshua Porter ga je naar: www.bokardo.com

Video. Een veelgebruikt middel om een website uit te leggen. Ik sta er vaak sceptisch tegenover. Want, is video wel de oplossing voor het werkelijke probleem?

Zijn teksten het werkelijke probleem?

Video’s zijn misschien wel superieur aan ellenlange teksten, maar zeker niet beter dan korte en pakkende teksten. En dat geeft direct de kern van het probleem aan. Wanneer een concept niet in een korte duidelijk zin te vatten is, wil men graag een pakkende video gebruiken. Het werkelijke probleem is niet dat mensen geen lange teksten willen lezen. Het probleem is dat de website zich blijkbaar niet laat vatten in een korte zin en dat zou eigenlijk wel moeten.

1. Video is tijdrovender dan lange teksten lezen

Het is een fout om te denken dat het kijken van een video minder tijdrovend is dan het lezen van een tekst. Bovendien vraag je jouw bezoekers niet alleen om aandacht, je vraagt hem ook om een lineair verhaal te bekijken. Een verhaal dat hij niet makkelijk kan skippen of scannen. Hij is in deze geweldige dynamische omgeving – het internet – en je vraagt hem om te stoppen met wat hij aan het doen was, het geluid aan te zetten, en te beginnen met kijken hoe geweldig je bent. En vergeet niet. Tot op dat moment weet hij nog niet eens of hij je überhaupt aardig vindt.

2. Goeie concepten zijn snel uit te leggen

Een inkoppertje en een cliché, maar wel waar. Goede concepten hebben weinig woorden nodig. Wanneer men hakkelt en stamelt en niet uit zijn verhaal komt, is dan dikwijls een teken van een concept dat in de kern niet goed is. Vergeet alle nonsens eromheen. Het gaat om de kern.

3. Onderschat de kracht van woorden niet

Speaking and understanding spoken language is a natural human ability, but reading is not. Over hundreds of thousands of years, the human brain evolved the neural structures necessary to support spoken language.
(..) In contrast, writing and reading did not excist untill a few thousand year BC and did not become common until only four or five centuries ago – long after the human brain evolved intro its modern state.

Jeff Johnson – Designing with the mind in mind – blz 33. Druk 2010

Beelden worden vaak als superieur boven woorden gezien. Volgens bovenstaand citaat van Jeff Johnson ook niet geheel onterecht. Lezen is tegennatuurlijk. Kijken niet.

Echter. Het zijn zorgvuldig gekozen woorden die mensen aanzetten tot visueel denken. Huur een geweldige copywriter in. Hij zal je verbaasd laten staan. Een goeie copywriter houdt rekening met de context en de doelgroep en, belangrijker nog, het referentiekader van de doelgroep. Dit kader aanspreken kan versterkend werken boven het tonen van een video.

Video’s wel als middel voor verdieping

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet tegen het gebruiken van video’s als een extra middel om verdieping te geven, of het laatste zetje te laten geven. Ik denk alleen niet dat het de geschikte tool is voor een goeie eerste indruk, binnen een dynamische  omgeving als het internet.

Ik denk dat video’s een goeie tool zijn:

• om een geweldige tweede indruk achter te laten. De gebruiker is nieuwsgierig en zoekt meer verdieping
• om extra interviews te laten zien (bijvoorbeeld testimonials) van gebruikers. Ook weer als zetje in de goeie richting
• om naast een goeie introductietekst te gebruiken ter versterking (Studiedate.nl)

Voorbeelden van video’s als tweede indruk

Twitter in plain English

StudieDate uitgelegd

Bovenstaande video’s vervullen een prima rol als verdieping. Als een extra trigger die naast de tekst gebruikt wordt.

Ik hoop in dit artikel enige tegenwicht te bieden in zij die denken dat problemen omtrent het introduceren van de website verholpen zijn met een video. De oplossing video is vaak niet de oplossing tot het werkelijke probleem, maar kan wel een toevoeging zijn op een goeie introductietekst.

Waarom rekening houden met dark patterns?

Mensen leren. Als gebruikers eenmaal om de tuin zijn geleid door een bovenstaand genoemd patroon, ontwikkelen ze een radar voor en zal deze persoon niet makkelijk nog een keer beet worden genomen. Deze radar, of leercurve, is ook actief op iedere andere website die geen slechte bijbedoelingen heeft. Zoals jouw website. De ontwikkelde radar is vergelijkbaar met de banner blindness (Lees: Banner Blindness: Old and New Findings – Jakob Nielsen’s Alertbox).

People are pretty good at generalizing from specific experiences and observations to extract conclusions. We generalize constantly throughout our lives (..)

(.) In contrast to recognition, recall is long-term memory reactivating old neural patterns without immediate similar perceptual input.

Designing with the Mind in Mind – Jeff Johnson (amazon.com)

Mensen zijn goed het herkennen van patronen, waar we een negatieve associatie mee hebben (recall). We maken relatief snel een conclusie op basis van onze eigen bevindingen, of de bevindingen van onze vrienden.

Een designer kan onmogelijk rekening houden met een radar, zonder op de hoogte te zijn van het bestaan van het donkere patroon. Het is daarom zijn taak om ook hiervan op de hoogte te zijn: ze moeten weten welke slechte dingen er spelen.

Voorbeelden van patronen die mensen zouden kunnen opvatten als zijnde ‘patronen met slechte bijbedoelingen’:

• Checkbox ‘wordt lid van nieuwsbrief’
• Vereist veld ‘LIKE’ us voordat je verdergaat
• Toestemmen met privacy regels en slechte bijbedoelingen
• Openen van pop-up vensters om informatie in te tonen (tegen dit patroon hebben nieuwere browsers zelfs al een pop-up blokkering ingebouwd)

Hoe te voorkomen dat mensen het als dark pattern beschouwen?

1) Bijzondere aandacht schenken aan het feit dat er geen slechte bijbedoelingen zijn

2) Het patroon dusdanig anders ontwerpen dat het niet meer als zodanig herkenbaar is

Kan de informatie die we in deze pop-up willen tonen ook worden getoond in een tooltip? Subtiele verwijzingen verwijderen kan winst opleveren voor de beleving van de gebruiker.

3) Feature eruit laten

Weegt de negatieve associatie met het patroon op tegen de meerwaarde van de specifieke feature. Nee? Schroom niet en haal de feature eruit.

Meer op de Dark Patterns Wiki

Op wiki.darkpatterns.org is een mooi overzicht van bestaande patronen gevonden. Deze kan de community bijwerken.

Platform45 bedacht iets leukers: Naked Password. Hoe sterk het wachtwoord dat je invult, hoe naakter het meisje in het invoerveld.

Maar cijfers vertellen lang niet alles. Denk maar aan dit.

De contactpagina van jouw website wordt 5% van alle bezoeken bezocht. Dat klinkt als een goed cijfer. Een vlug getrokken conclusie is dan: Mooi. De contactpagina wordt dus goed gevonden.

Maar. Waarom wordt de contactpagina zo vaak bezocht? Dat is iets wat men niet kan extraheren uit cijfers. Wellicht zijn mensen op zoek naar een FAQ en denken ze deze te vinden op de contactpagina. Misschien wil men weten waar het bedrijf zich bevindt (adres) maar bevat de contactpagina slechts een formulier.

Kortom. Om een goed beeld te krijgen van hoe een website functioneert moet niet alleen worden gekeken naar de cijfers, maar vooral ook kwantitatief onderzoek worden gedaan naar het waarom. De beste manier om dit te meten is door naast de gebruiker te gaan zitten en de ‘thinking aloud’ methode toe te passen.

Hoe vaak vergeet jij je attachment toe te voegen? Om vervolgens weer snel een mailtje erachter aan te sturen. Te vaak. Volgens mij maakt het niet uit of je Outlook, Gmail of Hotmail gebruikt; het overkomt ons allemaal.

En de oorzaak zou kunnen liggen in de volgorde van het opstellen van een bericht. Want dat is iets wat al deze e-mail clients gemeen hebben.

Hoe logisch is deze volgorde eigenlijk:

1. Ontvanger
2. Onderwerp
3. Bijlage
4. Bericht
5. Verzenden

Het bericht is in deze opzet het laatste wat er wordt genoteerd op het moment dat je gaat verzenden. Dit komt omdat dit het belangrijkste van een e-mail is natuurlijk. Als er een bijlage wordt toegevoegd aan de e-mail kan je je af vragen wat dan de belangrijkste content is. In veel gevallen is dit de bijlage. Want de e-mail zonder de bijlage, is meestal waardeloos.

Naar onderen met die Attachment knop?

Een hele simpele oplossing is natuurlijk het verplaatsen van de Attachment knop naar onder. Vlak boven de Verzend knop, zodat je deze nog ziet voordat je hem gaat verzenden.

Het nadeel is dat de knop op dit moment uit zijn groep wordt gehaald en door gebruikers misschien minder snel te vinden zal zijn. Ik vraag me af of dit nadeel afweegt tegen het andere nadeel; Bijlagen vergeten.

Ik verwacht dat de grote e-mail clients hun onderzoek wel goed zullen hebben gedaan. Maar toch vraag ik me af of er mensen zijn die zinnige oplossingen kunnen bedenken op dit probleem en of het idee hierboven een zinnig voorstel is. Iemand?