tag:blogger.com,1999:blog-35476999751392732052024-09-04T05:26:29.573-07:00Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.comBlogger13125tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-24220429257840273512012-01-31T23:54:00.001-08:002012-01-31T23:54:18.560-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div align="center"> <big><span style="font-size: small;">การจับชีพจร</span></big></div> <div align="left"> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<big>การจับชีพจร</big></div> <div align="left"> <big><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ชีพจร คือ การหดตัวและการขยายตัวของหลอดเลือดแดงตามจังหวะการเต้นของหัวใจ เมื่อจับดู จะรู้สึกว่าเป็นเส้นๆ หยุ่นๆ แน่นๆ ภายในเส้นนี้มีเลือดสม่ำเสมอ เมื่อกดลงจะรู้สึกเต้น ซึ่งจะตรงกับการเต้นของหัวใจ ปกติผู้ใหญ่เมื่อพักแล้วชีพจรจะเต้นประมาณ 60-80 ครั้งต่อนาที เฉลี่ย 72 ครั้งต่อนาที ส่วนในทารกและเด็กเล็ก ประมาณ 90-140 ครั้งต่อนาทีหรือมากกว่านั้น เราสามารถจับชีพจรได้ตามส่วนต่างๆของร่างกาย ดังนี้</span></big></div> <ol style="text-align: -webkit-auto;"> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ที่ข้อมือทางด้านนิ้วหัวแม่มือ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ที่ขมับ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">มุมกระดูกขากรรไกรล่าง</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ข้างๆคอ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ข้อพับแขน</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ขาหนีบ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">บริเวณขาพับ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">บนหลังเท้าทางนิ้วหัวแม่เท้า</span></big></div> </li> </ol> <div align="left"> <big><span style="font-size: small;">วิธีจับชีพจร</span></big></div> <ol style="text-align: -webkit-auto;"> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ใช้นิ้วชี้ นิ้วกลาง และนิ้วนาง ใช้นิ้วกลางสัมผัสกับชีพจรมากกว่าอีก 1 นิ้ว</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">อย่าใช้นิ้วหัวแม่มือ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">ให้อวัยวะส่วนที่จับ วางลงราบๆโดยมีที่หนุน อย่ายกแขนผู้ป่วยขึ้นจับ</span></big></div> </li> <li><div align="left"> <big><span style="font-size: small;">นับครึ่งนาทีหรือ 1 นาที ถ้าผู้ป่วยเป็นโรคหัวใจ ต้องนับทั้ง 2 ข้าง และนับให้เต็ม 1 นาที ถ้าสงสัยควรนับใหม่</span></big></div> </li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-63392306450201021122012-01-31T23:52:00.001-08:002012-01-31T23:52:26.685-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>สุนัขกัด</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ถ้าเลือดออก ห้ามเลือนทันที (ด้วยผ้าก็อซหรือบีบแผล)</li> <li>ล้างแผลด้วยน้ำสะอาด ปิดด้วยผ้าก็อซสะอาด</li> <li>รีบไปพบแพทย์ เพื่อฉีดวัคซีน</li> </ol> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>งูกัด</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ดูรอยแผล ถ้าเป็นงูพิษจะมีรอยเขี้ยว</li> <li>ใช้เชือกรัดหรือยาง หรือเข็มขัดรัดเหนือแผลให้แน่นพอควร</li> <li>ให้นอนนิ่ง ๆ คอยปลอบใจ</li> <li>ห้ามดื่มสุรา ,ยาดองเหล้า ,ยากล่อมประสาท</li> <li>ถ้าอยุดหายใจให้ช่วยหายใจทันที</li> <li>ควรนำงูไปพบแพทย์ด้วย</li> </ol> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>แมลงต่อย</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ถ้าถูกต่อยหายตัว หรือต่อยบริเวณหน้า ให้รีบไปพบแพทย์</li> <li>พยายามถอนเหล็กไน (โดยใช้หลอดกาแฟเล็ก ๆ แข็ง ๆ หรือปากกาครอบแล้วกดให้เหล็กในโผล่ แล้วดึงเหล็กไนออก)</li> <li>ใช้ยาแก้แพ้ทา หรือราดด้วยน้ำโซดา หรือประคบด้วยน้ำแข็ง (ปกติอาการบวมจะลดลงใน 1 วันถ้าไม่ลดให้พบแพทย์)</li> <li>ถ้ามีอาการปวด กินยาแก้ปวด (พาราเซตามอล)</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-92028549411282497252012-01-31T23:51:00.003-08:002012-01-31T23:51:57.021-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>ไฟฟ้าช็อต</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>รีบปิดสวิตซ์ไฟทันที</li> <li>ถ้าไม่สามารถปิดสวิทช์ไฟได้ ห้ามใช้มือจับต้องคนที่กำลังถูกไฟช็อตแล้วให้นำสิ่งที่ไม่นำไฟฟ้า เช่น ไม้กวาด ,เก้าฮีไม้ เขี่ยออกจากสายไฟ หรือเขี่ยสายไฟออกจากตัวผู้บาดเจ็บ</li> <li>เมื่อผู้ป่วยหลุดออกมาแล้ว รีบปฐมพยาบาล ถ้าหยุดหายใจ ให้ทำการเป่าปากช่วยหายใจ ถ้าคลำชีพจรไม่ได้ ให้นวดหัวใจด้วย แล้วรีบนำส่งโรงพยาบาลด้วย</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-88225146167633735772012-01-31T23:51:00.001-08:002012-01-31T23:51:25.992-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>สำลักหรือมีสิ่งของไปอุดหลอดลม</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ทารก --ตบอย่างรวดเร็วกลางหลัง 4 ครั้ง ในท่าที่ศรีษะอยู่ต่ำกว่าปอด</li> <li>เด็กเล็ก ---ตบกลางหลังหนัก ๆ 4 ครั้ง ในท่าที่ศรีษะอยู่ต่ำกว่าปอด</li> <li>เด็กโตและผู้ใหญ่ --ตบหนัก ๆ และเร็ว ๆ กลางหลัง 4 ครั้งในท่าที่ศรีษะอยู่ต่ำกว่าปอด</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-64286805187713594382012-01-31T23:50:00.003-08:002012-01-31T23:50:59.604-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>สาเหตุ</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>โรคหัวใจกำเริบ ,บาดเจ็บรุนแรง , เลือดออกมาก ,ไฟไหม้น้ำร้อนลวก ,กระดูกหัก ,อาเจียน หรือท้องเสียรุนแรง</li> </ul> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>อาการ</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>หนาวเย็น ,เหงื่อออก , เวียนศรีษะ , หายใจเร็วขึ้น ,ชีพจรเร็วแต่แผ่ว ,กลัว ,กระหาย</li> </ul> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>การปฐมพยาบาล</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;">การปฐมพยาบาล</span><ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ให้นอนราบ ,ถ้าเลือดออกห้ามเลือด ,ห่มผ้า ,คลายเสื้อผ้า</li> <li>อย่าเคลื่อนไหวผู้ป่วย, ถ้าบาดเจ็บที่อก, ท้อง, ศรีษะ ให้หนุนศรีษะและบ่าให้สูงกว่าลำตัวเล็กน้อย คอยปลอบใจ</li> <li>ถ้ากระหายน้ำมาก ให้หยดน้ำที่ริมฝีปากนิด ๆ (ห้ามรัปประทานสิ่งใด ๆ )</li> </ul> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-39350022425431120102012-01-31T23:50:00.001-08:002012-01-31T23:50:30.746-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>เลือดออก</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ใช้นิ้วกดบาดแผล ประมาณ 10 นาที หรือบีบเนื้อข้าง ๆ มาปิดแผล</li> <li>ใช้ผ้าหรือเน็คไท พันปิดแผลไว้ (อย่าให้แน่นจนชา)</li> <li>แผลที่แขน , ขาให้ยกสูง ถ้าเลือดไหลไม่ให้กดเส้นเลือดใหญ่ที่ไปเลี้ยงแขน ขา</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-22620712925285586902012-01-31T23:49:00.001-08:002012-01-31T23:49:53.856-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>กระดูกหัก</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>วางอวัยวะส่วนนั้นบนแผ่นไม้หรือหนังสือหนา ๆ</li> <li>ใช้ผ้าพันยึดไม้ให้เคลื่อนไหว</li> <li>ถ้าเป็นปลายแขนหรือมือใช้ผ้าคล้องคอ</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-13593082506529868092012-01-31T23:48:00.003-08:002012-01-31T23:48:57.035-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>กรดหรือด่างเข้าตา</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>อย่าขยี้ตา ,ล้างด้วยน้ำสะอาดมาก ๆ</li> <li>รีบไปพบแพทย์</li> </ul> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>ถูกของแหลมทิ่ม</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ให้นอนหลับตา</li> <li>ปิดตาด้วยผ้ากอซหรือผ้าเช็ดหน้า</li> <li>อย่าขยับสายตาไปมา</li> <li>รีบพบแพทย์ทันที</li> </ul> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>สิ่งแปลกปลอมเข้าตาขาว</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ขยี้ตาเบา ๆ กระพริบตา , ล้างตาหรือเงยสายตาขึ้นด้านบน</li> <li>ใช้มุมผ้าเช็ดหน้าเขี่ยผงออก</li> <li>ถ้าไม่ออก ไปพบแพทย์</li> </ul> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>ถูกกระแทกที่ดวงตา</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><ul style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ประคบด้วยความเย็นทันที</li> <li>รีบไปพบแพทย์</li> </ul> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-1669933687812980952012-01-31T23:48:00.001-08:002012-01-31T23:48:06.918-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>ความปลอดภัยสำหรับเด็ก</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>อย่าปล่อยทารกหรือเด็กอายุต่ำกว่า 5 ขวบไว้กับสิ่งใดที่อุดตันทางเดินหายใจได้ เช่นถุงพลาสติก ให้เลือกของเล่นชิ้นใหญ่ ๆ ที่ใส่ปากไม่ได้</li> <li>อย่าให้หมอนกับทารกอายุต่ำกว่า 1 ปี</li> <li>อย่าทิ้งทารกไว้กับขวดนมหรืออาหารนมหรืออาหารตามลำพัง (เพราะอาจทำให้เด็กสำลักได้)</li> <li>ห้ามให้ถั่วลิสง ,น้อยหน่า, มะขาม แก่เด็กอายุต่ำกว่า 3 ขวบ</li> <li>อย่าปล่อยเด็กทารกไว้บนเตียงกับคุณนาน ๆ (เพราะอาจเผลอหลับทับเด็กได้)</li> <li>อย่าปล่อยเด็กหรือทารกไว้บนที่ยกสูงตามลำพัง</li> <li>รถหัดเดินควรมีฐานและล้อที่แข็งแร็ง</li> <li>อย่าปล่อยเด็กหรือทารกไว้บนเก้าฮี้สูงโดยไม่มีเครื่องรัดตัว</li> <li>อย่าให้เด็กสวมถุงหน้าเดินไปเดินมา</li> <li>อย่าวางแจกันแก้ว ,กาน้ำร้อนไว้บนโต๊ะเตี้ย หรือในระยะที่เด็กเอื้อมมือถึง</li> <li>หาที่ครอบปลั๊กไฟและสอนไม่ให้เล่นปลั๊กไฟ ,พัดลม เมื่อเด็กเรียนรู้และสอนจุดอันตรายต่าง ๆ ให้เด็กทราบ</li> <li>ห้ามเด็กอายุต่ำกว่า 5 ขวบข้ามถนนตามลำพังและจูงมือเด็กที่ต่ำกว่าอายุ 5 ขวบข้ามถนนเสมอ</li> <li>อย่าถือของร้อน ,ถ้วยกาแฟร้อน ๆ เหนือศรีษะเด็ก</li> <li>บ้านที่มีเด็กในวัยหัดเดินเตาะแตะ ไม่ควรใช้ผ้าปูโต๊ะที่มีชายให้เด็กดึงได้</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-58630932650089236312012-01-31T23:47:00.001-08:002012-01-31T23:47:39.424-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;" /><span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>ยาที่ควรมีไว้ในตู้ยาประจำบ้าน</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>ยาแก้ปวดลดไข้ : ยาเม็ดพาราเซตามอล 500 มก.</li> <li>ยาแก้แพ้,ลดน้ำมูก : ยาเม็ดคลอเฟนิรามีน 4 มก. ,2 มก.</li> <li>ยาแก้ปวดท้องท้องอืด ท้องเฟ้อ : ยาธาตุน้ำแดง ,ยาธาตุน้ำขาว , โซดามิ้นท์ , ขมิ้นชันแคปซูล</li> <li>ยาโรคกระเพาะ : ยาเม็ดอลูมินาเมกนีเซีย , ไตรซิลิเคท</li> <li>ยาแก้ท้องเสีย : ยาน้ำเคาลินเปคติน ผงน้ำตาลเกลือแร่</li> <li>ยาใส่แผล : ทิงเจอร์ใส่แผลสด , ไอโปดีน</li> <li>ยาล้างตา : โบริคโซลูชั่น</li> <li>ยาล้างแผล เช็ดแผล : ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ , แอลกอฮอล์เช็ดแผล</li> <li>ยาทาแก้แพ้แก้คัน : คาลาไมน์</li> <li>ยาทานวด : ขี้ผึ้งปวดบวม , ครีมระกำ , GPO บาล์ม</li> <li>ยาแก้ไอผู้ใหญ่ : ยาแก้ไอน้ำดำ , ยาขับเสมหะ</li> <li>ยาแก้ไอเด็ก : ยาแก้ไอขับเสมหะ , ยาแก้ไอเด็กเล็ก ,</li> <li>ยาระบาย : ยาระบายเม็กนีเซีย , มะขามแขก , ยาเม็ดมะขามแขก</li> <li>ยาสูดดม : เหล้าแอมโมเนีย</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-40100161373609119822012-01-31T23:46:00.002-08:002012-01-31T23:46:59.685-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: magenta; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"><b>อุปกรณ์ปฐมพยาบาล</b></span><span style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"></span><br /> <ol style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; font-size: 13px; text-align: -webkit-auto;"> <li>สำลี</li> <li>ผ้ากอซแผ่นชนิดฆ่าเชื้อ ทำความสะอาด (แอลกอฮอล์)</li> <li>คีมสำหรับบ่งเสี้ยน</li> <li>ผ้าสามเหลี่ยม</li> <li>ผ้ากอซพันแผลขนาดต่าง ๆ</li> <li>กรรไกรขนาดกลาง</li> <li>เข็มกลัดซ่อนปลาย</li> <li>แก้วล้างตา</li> <li>พลาสเตอร์ม้วน ชิ้น</li> <li>ผ้ายืดพันแก้เคล็ดขัดยอก ( Elsatic bandage)</li> <li>ผ้ากอซชุลพาราฟินสำหรับแผลไฟไหม้</li> </ol> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-76633614483092799792012-01-31T23:46:00.000-08:002012-01-31T23:46:00.050-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <table align="center" style="background-color: white; font-family: 'microsoft sans serif'; width: 780px;"><tbody> <tr><td style="font-size: 10pt;" valign="top"><span style="color: white;"><b><br /></b></span><span style="color: magenta;"><b>การปฏิบัติสำหรับกรณีฉุกเฉิน</b></span><ol> <li>ตั้งสติให้ได้อย่าตกใจ</li> <li>ขอความช่วยเหลือ</li> <li>ปฐมพยาบาลเบื้องต้น<ul> <li>ช่วยหายใจ ให้อากาศเข้าปอดสะดวก คลายเสื้อผ้าให้หลวม</li> <li>ห้ามเลือด</li> <li>นอนนิ่ง ๆ ห่มผ้า คอยสังเกตอาการ จับชีพจรเป็นระยะ</li> <li>ถ้ามีกระดูกหักอย่าเคลื่อนย้าย</li> <li>ห้ามรัปประทานสิ่งใด (ถ้าไฟลวกรุนแรงให้จิบน้ำคำเล็ก ๆ )</li> </ul> </li> </ol> </td></tr> </tbody></table> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3547699975139273205.post-83032826077909428252010-11-21T15:51:00.000-08:002010-11-21T16:09:37.463-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.mittraphapteam.com/images/red%20blu.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 55px;" src="http://www.mittraphapteam.com/images/red%20blu.gif" border="0" alt="" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ก่อนที่จะเริ่มปฐมพยาบาล ต้องรู้จัก "การประเมินสถานการณ์"</span><br /> <span style="font-weight:bold;">การประเมินสถานการณ์ ณ จุดเกิดเหตุ (scene size-up)</span><br /> - เป็นการประเมินสถานการณ์ที่เกิดเหตุ และสิ่งโดยรอบเพื่อหาข้อมูลสำคัญสำหรับการ<br /> ช่วยเหลือผู้ป่วยขั้นต้น ซึ่งถือว่าเป็นขั้นตอนที่สำคัญ<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">สิ่งที่ต้องประเมิน ณ จุดเกิดเหตุ</span><br /> 1. ความปลอดภัยของสถานที่เกิดเหตุ (scene safety)<br /> 2. กลไกการเกิดอุบัติเหตุและการบาดเจ็บ (mechanism of injury)<br /> 3. ความรุนแรงของสถานการณ์ (situation)<br /> <span style="font-weight:bold;">ทำไมต้องประเมินสถานการณ์ที่เกิดเหตุ</span><br /> 1. การป้องกันตนเอง<br /> 2. ป้องกันผู้เจ็บป่วยได้รับอันตราย เพื่อไม่เพิ่มจำนวนผู้บาดเจ็บ หรือเป็นผู้ป่วยเอง<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">ความปลอดภัยของสถานที่เกิดเหตุ (scene safety)</span><br /> 1. การประเมินความปลอดภัย<br /> - ผู้ช่วยเหลือ<br /> - ผู้บาดเจ็บ<br /> - ประชาชนที่อยู่ในเหตุการณ์<br /> " เราจะปลอดภัยหรือไม่ ถ้าอยู่ในการสถานการณ์นั้น "<br /> " เราจะปลอดภัยหรือไม่ ถ้าเข้าไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ<br /><br /> 2. การป้องกันอันตรายซ้ำซ้อน เช่น ถูกรถชนซ้ำ รถเคลื่อนที่ออกจากตำแหน่งเดิม<br /> ใกล้บริเวณที่มีกระแสไฟฟ้าแรงสูง สารเคมี หรือเชื้อเพลิง<br /> กรณีสายไฟถูกตัดขาด<br /> - ห้ามแตะต้องสิ่งใดๆ<br /> - ไปอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัย<br /> - ป้องกันอันตรายที่อาจเกิดกับผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์<br /> - ขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง<br /> 3. การป้องกันตนเองของผู้ช่วยเหลือ<br /> - วัตถุอันตราย : สารพิษ สารเคมีต่างๆ<br /> - อุบัติเหตุจราจร : รถชน พื้นผิวการจราจรไม่ปลอดภัย<br /> - การถูกทำร้ายร่างกาย : อาชญากรรม ยาเสพติด<br /> - การสัมผัสเชื้อ : สวมแว่นตาหรือเครื่องป้องกันดวงตา ถ้าจำเป็น<br /> : สวมถุงมือ<br /> : สวมเสื้อคลุม ถ้าจำเป็น<br /> : สวมผ้าปิดปากปิดจมูก ถ้าจำเป็น<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">กลไกการเกิดอุบัติเหตุหรือการบาดเจ็บ (mechanism of injury)</span><br /><br /> 1. โรคทั่วไป ซักประวัติเพิ่มเติมจาก ญาติ ผู้เห็นเหตุการณ์<br /> 2. การได้รับบาดเจ็บ สาเหตุของการบาดเจ็บ : ตกจากที่สูง ถูกยิง ถูกแทง หรือ ถูกระเบิด<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">ความรุนแรงของสถานการณ์ (situation)</span><br /><br /> 1. พิจารณาจำนวนผู้ป่วย การบาดเจ็บ<br /> 2. ขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานอื่น : ตำรวจ ดับเพลิง หน่วยกู้ภัยต่างๆ<br /> 3. คัดแยกผู้ป่วย (triage)<br /> 4. ถ้าจัดการกับสถานการณ์ได้ ให้ระวังการบาดเจ็บของไขสันหลัง : การเคลื่อนย้ายผู้ป่วย<br /> การให้ความช่วยเหลือเบื้องต้น<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">การคัดแยกผู้ป่วย (triage)</span><br /><br /> แบ่งเป็น 3 ประเภท คือ<br /> 1. ภาวะฉุกเฉิน (emergent) เป็นภาวะคุกคามต่อชีวิต ต้องได้รับการช่วยเหลือทันที การ<br /> รีรอจะทำให้เกิดอันตรายต่อชีวิตหรือความพิการ ได้แก่ หัวใจหยุดเต้น การอุดตันของ<br /> ทางเดินหายใจ ช็อค ภาวะเลือดออกมาก การได้รับบาดเจ็บรุนแรงหลายแห่ง<br /> 2. ภาวะรีบด่วน (urgent) เป็นภาวะที่ต้องได้รับการช่วยเหลือโดยเร็ว รอได้บ้างในระยะ<br /> เวลาไม่กี่ชั่วโมง เช่น อาการปวดรุนแรง กระดูกหัก การได้รับบาดเจ็บ บาดแผล การแท้ง<br /> ตกเลือด<br /> 3. ภาวะไม่รีบด่วน (non-urgent) เจ็บป่วยเล็กน้อยไม่ฉุกเฉิน ไม่มีความจำเป็นต้องใช้<br /> บริการของแผนกฉุกเฉิน เช่น ไข้หวัด เจ็บคอ ปวดหลัง ตกขาว ริดสีดวงทวาร<br /><br />สำคัญนะครับ ท่าผู้ช่วยไม่ปลอดภัย ผู้ที่จะช่วยรวมถึงผู้ที่จะถูกช่วย หรือ คนที่อยู่ใกล้ๆ รอบข้าง จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัยไปในทันทีเลยนะครับAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/04983734907968175372noreply@blogger.com0