Melodiefabriek

Muziek A-Z: A

Raaphorst — Sat, 13 Mar 2010 20:42:03 +0000

Elke zaterdagavond een letter uit mijn muzikale ABC. Vandaag voor het eerst.

De A is referentie-toonhoogte waar we onze instrumenten op stemmen. Een A van 440 Hz.

Hoewel ik eigenlijk dacht dat die gekozen standaard al minimaal een eeuw zou bestaan, niets is minder waar, pas in 1939 werd deze standard pitch gekozen. (wikipedia)

Een groep tegenstanders vindt overigens dat het beter zou zijn om te stemmen op een A van 432 Hz.

(met dank aan Michael Minneboo voor de inspiratie!)

Gerelateerd

Terug naar 432hz?

Raaphorst voor Melodiefabriek, 2010. | Permalink | o reacties
tags: 440hz, muziek a-z, stemmen

handel van boeren en muzikanten

Raaphorst — Fri, 12 Mar 2010 09:03:04 +0000

Rijk kun je worden door handel te bedrijven. Dat Sjaak voor 1 euro iets aan mij verkoopt, hij op zijn fiets stapt en het voor 1 euro 20 aan Peter verkoop, Peter het voor 2 euro 50 per stuk laat reproduceren in China zodat het internationaal voor 15 euro internationaal verkocht kan worden.

foto: Marco Raaphorst / licentie: Creative Commons BY

Net zo’n verhaal als een boer die wat zaadjes in de grond stopt en vervolgens groeit daar een bloemkool uit die de boer verkoopt aan iemand die deze ook weer op zijn beurt verder verkoopt.

De tussenhandel verdient er het meeste aan. En hoe meer schakels er in de tussenhandel zitten, hoe groter het verschil in prijs tussen de boer en de consument zeg maar. Zou de boer de bloemkool rechtstreeks aan de consument verkopen dan zou ‘ie een stuk meer kunnen verdienen.

Hetzelfde geldt voor menig muzikant. Jij maakt een liedje en de tussenhandel verdient er het meeste geld aan.

Recent onderzoek (Pop, wat levert het op?) toont aan dat de modale popmusicus een netto jaarinkomen heeft van rond de € 12.000. Hetzelfde onderzoek toonde aan dat ruim de helft van de musici in 2008 niet meer dan € 6000 verdiende met muziek.

(zie ‘Eindrapport Parlementaire Werkgroep Auteursrecht‘)

De industrie er omheen is megamegarijk.

Dankzij internet heb je veel minder tussenhandel nodig. Je kunt als creatieve maker rechtstreeks aan consumenten verkopen. En mocht het echt gaan lopen dan kun je altijd nog een poppetje (*) ertussen zetten die aan jouw creatieve werk ook een klein zakcentje verdient. Maar dan moet dat poppetje wel van goeie huize komen en echt van toegevoegde waarde zijn.

* = misschien komt dat denigrerend over en dat bedoel ik ook zo. Verkopers zijn namelijk meestal volkomen inwisselbaar. Stap maar eens een willekeurige winkel binnen en kijk om je heen. Menig chagrijnig stuk vreten staat je het liefst de winkel uit te kijken. Werken? Tijd uitzitten zul je bedoelen!

Gerelateerd

Waardebepaling achteraf

Raaphorst voor Melodiefabriek, 2010. | Permalink | 5 reacties
tags: boer, geldverdienen, handel, muzikanten, tussenhandel

ik was ‘m vergeten, de Melodiestraat

Raaphorst — Thu, 11 Mar 2010 20:54:43 +0000

foto: Marco Raaphorst / licentie: Creative Commons BY

Vandaag liep ik weer eens door de straat waar vroeger mijn oma woonde, de Preludestraat. De grote speeltuin aan het einde van de straat zit er nog, daar waar de Melodiestraat begint.

We waren onderweg naar het crematorium Ockenburgh. De vader van twee vrienden, een tweeling, was plotseling overleden. Op de plechtigheid klonk mooie muziek van Gustav Mahler. “Dat heb ik dus blijkbaar gemeen met mijn vader… “, zei Toon nog.

Willekeurig

Raaphorst voor Melodiefabriek, 2010. | Permalink | o reacties
tags: crematorium, Mahler, Melodiestraat, Ockenburgh, Preludestraat

de vader van Albert

Raaphorst — Thu, 11 Mar 2010 09:36:48 +0000

komt uit het Verenigd Koninkrijk
is DJ sinds 2 november 2008
en blipt zich helemaal de tiefus

de vader van Albert

heeft meer dan 5000 luisteraars
heeft 4700 punten gescoord
en heeft mijn kop als avatar

de vader van Albert

geen idee wie het zijn
Albert noch zijn vader.

Willekeurig

Raaphorst voor Melodiefabriek, 2010. | Permalink | 3 reacties
tags: Albert, avatar, Blip, DJ, Verenigd Koninkrijk

the Quiet American

Raaphorst — Wed, 10 Mar 2010 20:04:50 +0000

Waar de grens ligt tussen muziek en geluid is een lastige.

Als je inzoomt op geluid dan zie je golfvormen, met pieken en dalen. Je kunt er dynamiek en spanning in zien. Dus eigenlijk is zo’n golfvorm een mini compositie. En zou je met software 1 zo’n korte toon enorm gaan verlengen (timestretchen) dan zal rustgevende ambient-muziek het resultaat zijn.

Aaron Ximm, de Quiet American, is naar mijn idee een kunstenaar op dit kruisgebied. Soms neemt ‘ie de opnames die hij ergens op locatie gemaakt heeft puur en soms verbuigt hij ze. Gewoon omdat hij dat wil, vanwege de klank. Eigenlijk is er geen naam voor wat hij doet. Met het verwoorden ervan worstelt hij zelf ook:

So which role? Which label? I remain conflicted.

De oplossing? Zwijgen, ogen dicht en luisteren.

three trains (mp3)

Woorden schieten te kort.

Gerelateerd

Raaphorst voor Melodiefabriek, 2010. | Permalink | o reacties
tags: Aaron Ximm, compositie, geluid, geluidskunst, golfvorm, kunst, kunstenaar, muziek, Quiet American