MeroLegacy!

kothepad 2

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 28 Jan 2022 08:07:00 +0000

Kothepad 1

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 27 Jan 2022 06:57:00 +0000

Sishir

नेपालले रोक्यो भारतीय तरकारी र फलफूल

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 30 Sep 2015 04:06:00 +0000

१३ असोज, काठमाडौं । अत्यावश्यक एलपी ग्यास र पेट्रोलियम पदार्थ रोकेर तत्काल सड्ने र कुहिने तरकारी, फलफूललगायत सामान मात्र नेपालतर्फ पठाउने भारतीय रणनीति विफल पार्न नेपाली भन्सारले कठोर रणनीति अपनाउन थालेका छन्।

सरकारको निर्देशनमा मंगलबारबाट भारतले पठाएका तरकारी, फलफूलजस्ता तत्काल सड्ने वस्तु भन्सारमै रोकिएका छन्। नयाँ संविधानको विरोधमा मधेसकेन्द्रित दलले जारी राखेको हडताल र विरोधलाई बहाना बनाएर भारतले ६ दिनदेखि खाना पकाउने ग्यास र पेट्रोलियम पदार्थ नेपाल निकासीमा रोक लगाउँदै आएको छ । औद्यागिक कच्चा पदार्थ र तयारी वस्तु भने रोकिएको छैन।

उसले भारतीय व्यापारीलाई फाइदा पुग्ने गरी तरकारी, फलफूलजस्ता तत्काल कुहिने वस्तु बोकेका कन्टेनर मात्र नेपाल पठाउँदै आएको छ। ‘भारतले अति आवश्यकीय वस्तु पेट्रोलियम पदार्थ र खाना पकाउने ग्यास आयतमा विभिन्न बहानाले बन्देज लगाएकाले अन्य सामान (कुहिने) को पनि भन्सार क्लियरेन्स नगर्न भन्सार नाकाका अधिकारीलाई निर्देशन दिइएको छ,’ अर्थ मन्त्रालयका एक उच्च अधिकारीले मंगलबार नागरिकसँग भने, ‘भारतले नाकाबन्दी नगरेको देखाउन तत्काल आवश्यक नभएका कुहिने र सड्ने वस्तु मात्र पठाउने नियत राखेकाले यस्तो निर्देशन दिइएको हो ।’

ती अधिकारीले पेट्रोलियम पदार्थ बोकेका ट्यांकरसँगै अन्य वस्तु बोकेका कन्टेनर आए मात्र भन्सार क्लियरेन्स गरिने जानकारी दिए । पेट्रोलियम पदार्थ र ग्यास रोकेर अन्य वस्तु मात्र छाड्ने काम गरिए नेपाली भन्सारले पनि विभिन्न बहाना लगाएर क्लियरेन्स दिनेछैनन् । यस्तो निर्देशन भारतसँग जोडिएका प्रमुख र छोटी सबै भन्सार नाकाका अधिकारीलाई दिइएको ती अधिकारीले जानकारी दिएको नागरिक मा खबर छ ।

सशस्त्रका आईजीपी 'मुख्य दोषी' ठहर

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 30 Sep 2015 03:54:00 +0000

टीकापुर संहार छानबिन रिपोर्ट

उग्र भीडको आक्रमणमा परी एकजना एसएसपीसहित नौजनाको ज्यान जाने गरी भदौ ७ गते कैलालीको टीकापुरमा भएको घटनामाथि छानबिनका लागि गठित समितिले सशस्त्र प्रहरीका महानिरीक्षक कोषराज वन्तलाई 'मुख्य दोषी' ठहर गरेको छ, आजको अन्नपूर्णमा खबर छापिएको छ।

राष्ट्रिय अनुसन्धान विभागका पूर्वप्रमुख देवीराम शर्माको नेतृत्वमा गठित पाँच सदस्यीय समितिले आईजीपी वन्तको निषेधात्मक आदेशका कारण भीडद्वारा बल प्रयोग भई प्रहरीका एसएसपी लक्ष्मण न्यौपानेलगायतको ज्यान खतरामा परेपछि पनि फिल्डमा भएका सशस्त्र प्रहरीले प्रतिकारात्मक कारबाही नगरेको र नौजनाको ज्यान गएको ठहर गरेको छ।

भीडको हमलामा एसएसपी न्यौपाने, अन्य सात प्रहरीसँगै एउटा दूधेबालकको ज्यान गएको थियो र दर्जनौं सर्वसाधारण तथा प्रहरी घाइते भएका थिए।छानबिन समितिले सोमबार अपराह्न उपप्रधान तथा गृहमन्त्री वामदेव गौतमलाई प्रतिवेदन बुझाएको थियो।

बालुवाटार स्रोतका अनुसार गौतमले त्यसै साँझ प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालालाई भेटेर प्रतिवेदनबारे जानकारी दिएका थिए।आफ्नो गलत आदेशलाई ढाकछोप गर्न आईजीपी वन्तद्वारा केही प्रयासहरूसमेत गरिएका थिए।

यस क्रममा केही प्रहरी अधिकृतलाई २४ घन्टे लगाएर सरुवा गरेको गृह स्रोतले बतायो। गृह मन्त्रायका प्रवक्ता लक्ष्मीप्रसाद ढकालका अनुसार समितिले प्रतिवेदन बुझाइसकेको र कार्यान्वयनमा आएपछिमात्र यो सार्वजानिक गर्ने नीति मन्त्रालयले बनाएको छ।

ढकालले भने, ‘प्रतिवेदन आएको छ, सरकारले कार्यान्वयनमा लगेपछिमात्रै प्रतिवेदनमा उल्लेख भएकोबारे भन्न सकिन्छ।' प्रतिवेदनले नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीका बीचमा सौहार्दता र सहकार्य हुन नसक्दा सुरक्षा फौजतर्फ ठूलो क्षति भएको उल्लेख गरेको छ।

स्रोतका अनुसार सशस्त्र प्रहरीका टीकापुर गणका एसपी लक्ष्मण सिंहको आन्दोलनरत पक्षका मुख्य व्यक्ति नेपाल सद्भावना पार्टीका स्थानीय नेता रेशमलाल चौधरीसँग 'मित' को साइनो रहेको र दुईजनाबीच नियमित सम्पर्क हुने गरेको उल्लेख पनि छ। गृह स्रोतले भन्यो, ‘एसपी सिंह उल्टै आन्दोलनकारीका पक्षमा उपयोग भएको ठहर पनि प्रतिवेदनले गरेको छ।'

प्रतिवेदनले सशस्त्र प्रहरी महानिरीक्षक वन्तले भदौ ३ गते दिएको 'इन्टरनेट ब्रिफिङ' मा गोली चलाउन प्रतिबन्ध लगाएको उल्लेख गरेको छ। ब्रिफिङमा सिपाहीसम्मलाई राखेर 'नेपाल प्रहरी पहिलो लाइनमा रहने र ऊ असफल हुँदा र उसले सकिन भन्यो भने तथा गोलीगठ्ठा सकियो भनेमात्रै अघि सर्नू, तर कसैले त्यसअघि गोली चलायो भने म सख्त कारबाही गर्छु' भन्ने आदेश दिएकाले विषम परिस्थिति भई ज्यान जाँदा पनि सशस्त्रले फायर नखोलेको इंगित गरेको छ।

त्यसैगरी छानबिन समितिलाई प्रभावित पार्ने गरी स्वतन्त्र रूपमा घटनाको वास्तविकता आउन नदिन सशस्त्रको मुख्यालयबाटै बयानको लिखित विवरण स्थानीय तहमा पठाएको र त्यसबाहिर कसैले बयान नदिन आदेश दिइएको निष्कर्षमा पनि समिति पुगेको छ। सशस्त्रले थुप्रै गोली फायर गरेको भनेर सरकारलाई मिसलिड र मिस इन्फर्म गरे पनि घटनाका बेला आवश्यक पर्दा पनि फायर नगरेको समितिको ठहर छ।

समितिले नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी र राष्ट्रिय अनुसन्धान विभागका प्रमुखहरूसँग छुट्टाछुट्टै लिखित बयान लिएको थियो। नेपाल प्रहरीको लिखित पत्रमा सशस्त्रबाट असहयोग भएको संकेत गरिएको छ। नेपाल प्रहरीको त्यहाँ उपलब्ध सबै रबरका गोलीहरू सकिइसकेपछि घटनामा घाइते भएर बाँचेका प्रहरीहरूले सशस्त्र प्रहरीलाई 'आफूले फायर नखोल्ने भए हामीलाई हतियार देऊ हामी हान्छौं' भन्ने बयान पनि समितिसमक्ष दिइएको थियो।

भारतीय विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजले नेपाललाई घुमाउरो पारामा धम्की

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 29 Sep 2015 10:24:00 +0000

काठमाडौँ, १२ असोज । भारतीय विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजले नेपाललाई घुमाउरो पारामा धम्की दिएका छन् । भारत र प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीबिरुद्द जथाभावी बिरोध भैरहेको भन्दै उनले यसले नेपाललाई राम्रो नहुने चेतावनी दिएका हुन् । बाणिज्य तथा आपूर्तिमन्त्री सुनीलबहादुर थापासँगको भेटमा स्वराजले आपत्ति जनाएकी हुन् । अन्तराष्ट्रिय रुपमा समेत भारतबारे गलत छाप पर्ने गरि प्रचारप्रसार भैरहेको भन्दै उनले भारतले नाकाबन्दी नगरेको दाबी गरेकी छन् ।

‘भारतले नेपालमा कुनै नाकाबन्दी लगाएको छैन’, थापालाई सुष्माले भनेकी थिइन्, ‘नाकाबन्दीको बहानामा नेपाल र बाहिरसमेत भारत तथा प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीविरुद्ध अनर्गल प्रचार गरिएको छ, यस्ता गतिविधि नरोकिए परिणाम नराम्रो हुन सक्छ ।’

आपूर्ति सहज बनाउने भन्दै मन्त्री थापा दिल्ली गएका थिए ।

How Men Think In Relationships…I Must Admit, It’s Pretty Good.

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 07 Aug 2015 11:06:00 +0000

AT LAST A GUY HAS TAKEN THE TIME TO WRITE THIS ALL DOWN

FINALLY, the guys’ side of the story. (I MUST ADMIT, IT’S PRETTY GOOD.)

WE ALWAYS HEAR ‘THE RULES’ FROM THE FEMALE SIDE.
NOW HERE ARE THE RULES FROM THE MALE SIDE.

PLEASE NOTE. THESE ARE ALL NUMBERED #1 ON PURPOSE!

THESE ARE OUR RULES!

1. MEN ARE NOT MIND READERS.

1. LEARN TO WORK THE TOILET SEAT. YOU’RE A BIG GIRL. IF IT’S UP, PUT IT DOWN. WE NEED IT UP, YOU NEED IT DOWN. YOU DON’T HEAR US COMPLAINING ABOUT YOU LEAVING IT DOWN.

1. CRYING IS BLACKMAIL.

1. ASK FOR WHAT YOU WANT. LET US BE CLEAR ON THIS ONE:

SUBTLE HINTS DO NOT WORK!
STRONG HINTS DO NOT WORK!
OBVIOUS HINTS DO NOT WORK!
JUST SAY IT!

1. YES AND NO ARE PERFECTLY ACCEPTABLE ANSWERS TO ALMOST EVERY QUESTION.

1. COME TO US WITH A PROBLEM ONLY IF YOU WANT HELP SOLVING IT. THAT’S WHAT WE DO. SYMPATHY IS WHAT YOUR GIRLFRIENDS ARE FOR.

1. ANYTHING WE SAID 6 MONTHS AGO IS INADMISSIBLE IN AN ARGUMENT. IN FACT, ALL COMMENTS BECOME NULL AND VOID AFTER 7 DAYS.

1. IF YOU THINK YOU’RE FAT, YOU PROBABLY ARE. DON’T ASK US.

1. IF SOMETHING WE SAID CAN BE INTERPRETED TWO WAYS AND ONE OF THE WAYS MAKES YOU SAD OR ANGRY, WE MEANT THE OTHER ONE.

1. YOU CAN EITHER ASK US TO DO SOMETHING OR TELL US HOW YOU WANT IT DONE. NOT BOTH.
IF YOU ALREADY KNOW BEST HOW TO DO IT, JUST DO IT YOURSELF.

1. WHENEVER POSSIBLE, PLEASE SAY WHATEVER YOU HAVE TO SAY DURING COMMERCIALS.

1. CHRISTOPHER COLUMBUS DID NOT NEED DIRECTIONS AND NEITHER DO WE…

1. ALL MEN SEE IN ONLY 16 COLORS, LIKE WINDOWS DEFAULT SETTINGS..
PEACH, FOR EXAMPLE, IS A FRUIT, NOT A COLOR. PUMPKIN IS ALSO A FRUIT. WE HAVE NO IDEA WHAT MAUVE IS.

1. IF WE ASK WHAT IS WRONG AND YOU SAY ‘NOTHING,’ WE WILL ACT LIKE NOTHING’S WRONG. WE KNOW YOU ARE LYING, BUT IT IS JUST NOT WORTH THE HASSLE.

1. IF YOU ASK A QUESTION YOU DON’T WANT AN ANSWER TO, EXPECT AN ANSWER YOU DON’T WANT TO HEAR..

1. WHEN WE HAVE TO GO SOMEWHERE, ABSOLUTELY ANYTHING YOU WEAR IS FINE…REALLY.

1. DON’T ASK US WHAT WE’RE THINKING ABOUT UNLESS YOU ARE PREPARED TO DISCUSS SUCH TOPICS AS FOOTBALL OR MOTOR SPORTS.

1. YOU HAVE ENOUGH CLOTHES.

1. YOU HAVE TOO MANY SHOES.

1. I AM IN SHAPE. ROUND IS A SHAPE!

THANK YOU FOR READING THIS. YES, I KNOW, I HAVE TO SLEEP ON THE COUCH TONIGHT.. BUT DID YOU KNOW MEN REALLY DON’T MIND THAT? IT’S LIKE CAMPING…

PASS THIS TO AS MANY MEN AS YOU CAN – TO GIVE THEM A LAUGH…

PASS THIS TO AS MANY WOMEN AS YOU CAN – TO GIVE THEM A BIGGER LAUGH, BECAUSE ITS TRUE!

Source: Hellou.com

SHARE THIS POST AS MUCH AS YOU CAN.SHARE IT WITH YOUR FRIENDS

Constitution of Nepal 2072 - Draft

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 21 Jul 2015 08:42:00 +0000

After the issue of Draft Constitution of Nepal 2072 we felt the need for it to be published in a mobile friendly version. So not taking your more time you can just download the Constitution of Nepal 2072 (English) and read what matters to us at the comfort and ease you desire. You can share it with anyone with editing this document on as is basis.

DOWNLOAD NOW

‘नारायणहिटी हत्याकाण्ड’ इतिहासको गर्तमा

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 05 Jun 2015 06:05:00 +0000

काठमाडौं। नेपाल अधिराज्यभित्र सबैलाई न्याय दिने गहन जिम्मेवारी बोक्नुभएका प्रधानन्यायाधीश केशवप्रसाद उपाध्यायको संयोजकत्वमा बनेको दुइ सदस्यीय आयोगले समेत २०५८ साल जेठ १९ गते नारायणहिटी राजदरबारमा भएको ‘शाही संहार’ को कारण उजागर गर्न सकेन। यसैले ‘नारायणहिटी पर्व’को रहस्य अब इतिहासको जिम्मा लागेको छ। वर्तमान यसको जरो पहिल्याउन तर्सेको प्रतीत हुन्छ।

सुरुमा निर्धारित समयले नपुगेर समितिकै सिफारिशमा चार दिन थपिएपछि यसले यो हत्याकाण्ड पछाडिका एक-एक षड्यन्त्र पर्दाफास गर्छ कि भन्ने आशा पनि नरहेको होइन। किनभने यो समितिलाई उसले आवश्यक देखेका सबै मानिसहरूसूग सोधपुछ गर्नसक्ने कार्याधिकार दिइएको थियो। आ“ट गरेको भए यसले श्री ५ महाराजाधिराज ज्ञानेन्द्र वीर विक्रम शाहदेवबाट समेत आवश्यक जानकारी लिन सक्दथ्यो।

जसरी यसपर्ूव विवाहलाई नै विवाद, तनाव र उत्तेजनाको माध्यमको रुपमा परिभाषित गर्दै आइएको थियो, भावी युवराज र आफ्नो भतिजा भएकाले त्यसप्रति मौसुफको कस्तो धारणा थियो – युवराजाधिराजबाट कहिल्यै सहयोगकोअपेक्षा व्यक्त भयो-भएन – मौसुफ सरकारबाट आफ्ना दाज्यू महाराजाधिराज र भतिजा युवराजलाई कस्तो सुझाव टक्र्याइबक्सेको थियो – राजपरिवारभित्र विगत महिना, दर्ुइ महिनायता ठूला विवादका विषय के भएजस्तो लाग्छ – भन्ने कुरामा महाराजाधिराजबाट जानकारी समेत लिन सक्दथ्यो समितिले। तर यो समितिले महाराजाधिराजसूग त्यो सहयोग लिने आ“ट त गरेन नै, बा“की जानकारी लिइएकाहरूसूग पनि घटनास्थलमा तत्काल भएको घटना विवरण र औषधोपचारमा मात्र आफूलाई केन्द्रित गर्यो। यसैले न्यायिक क्षेत्रसूग सम्बद्ध धेरै मानिसहरूले यो समितिको प्रतिवेदनलाई ‘र्सार्वजनिक मुचुल्का’को सांकेतिक नाम दिएका छन्।

अधिवक्ता सुशील पन्त भन्नुहुन्छ- ‘यति धेरै मानिससूग सोधखोज गरिसकेपछि प्रधानन्यायाधीशजस्तो यो मुलुकको गरिमामयी र सबैले विश्वास गरेको व्यक्तिको संयोजकत्वमा बनेको आयोगले आफ्नो निष्कर्षदिन सक्नर्ुपर्दथ्यो। अपराध अनुसन्धानमा पोख्त कानुन व्यवसायीहरूलाई समावेश गर्न नसकेको हुनाले उहा“हरूले नै कतिपय प्रश्नको जवाफ पाउनुभएन होला। त्यसैले आफ्नो दृष्टिकोण बन्न सकेन कि †’

त्यसो त यो समितिले घटनास्थलका प्रत्यक्षदर्शी र घाइतेहरूको उपचारमा संलग्न व्यक्तिहरुको बयानका आधारमा मात्र आफ्नो छानविन केन्द्रित गर्यो। केही कानुनविद्हरूको तर्क के छ भने दर्ुघटनाका पछाडिको कारण खोज्नेहरूले सिधै दर्ुघटनाबाट हात हाल्दैनन्। यसका लागि अपराध हुन र गर्न सकिने विभिन्न सिद्धान्तहरूमा काम थालिन्छ र हरेकलाई प्राप्त प्रमाणका आधारमा पुष्टि गर्ने प्रयत्न गरिन्छ। जुनमा प्रमाणको अभाव हुन्छ, त्यो फेल हुन्छ, अर्को स्थापित हुँदै जान्छ र जरोमा पुग्दछ। प्रत्यक्षदर्शीको बयान मात्र अपराध प्रमाणित हुँदैन र त्यसको जरो खोतल्न सकिँदैन। एक उच्च सरकारी अधिवक्ता भन्छन्, ‘ज्यान मारेको देख्ने कैयौँ हुन्छन् तर सबै मुद्दा प्रमाणित हुँदैन।’ त्यसैले कानुनमा प्रत्यक्षदर्शीको आफ्नै महत्व त हुन्छ तर त्यतिमात्र पर्याप्त हुँदैन। तर उच्चस्तरीय समितिले त्यसैलाई आधार बनाएको छ।

प्रमाणसग त्रास

उच्चस्तरीय समितिको प्रतिवेदन र समितिका सदस्यहरूको व्यवहारले अझै पनि एक, दर्ुइ कुरामा प्रश्न गर्ने ठाउँ राखिदिएको छ। प्रतिवेदन भन्छ, आफैँले कन्चटमा पेस्तोल हिर्काएर पुल छेउतिर अचेतावस्थामा लडिबक्सेको थियो। तर प्रश्न उठेको छ, आफैँले हतियार प्रयोग गरी आफैँ अचेत भएको व्यक्तिको हातबाट पेस्तोल फुत्केर कसरी पोखरीमा पुग्यो – भनिन्छ, मान्छे अचेतावस्थामा पुग्दा ऊ त्यसपर्ँव तत्काल सचेत हुँदा उसका हातमा जे थिए, सूगै रहन्छन्। आफैँले गोली हानेर अचेत भएको भए युवराजको हातमै पेस्तोल हुनुपर्ने थियो। त्यस्तै हाल छ कम्व्याट ड्रेसको। वीरेन्द्र सैनिक अस्पतालबाट प्राप्त सबुद-प्रमाणको सूचीमा एकजोर कम्व्याटको पनि उल्लेख छ। तर त्यो काटिएको छ वा छैन स्पष्ट खुल्दैन। अचेतावस्थामा अस्पताल भर्ना भएर शल्यक्रियासमेत भएको र ३ दिन लाइफ सपोर्टको माध्यमले जीवित राखिएको व्यक्तिको शरीरबाट नकाटिकन सो ड्रेस खोल्न सकिँदैन। किनभने उपचार गर्दा विरामीलाई सकभर कम पीडा होस् भन्नेमा डाक्टरहरुले ध्यान पुर्याएका हुन्छन्। त्यहाँबाट प्राप्त सूचीमा एउटा अण्डरवेयर काटिएको कुरा खुल्छ, तर कम्व्याटको कुरा खुल्दैन।

त्यस्तै घटनास्थलबाट जुन ढंगले सबुत प्रमाण- बन्दुक, गोली, पोशाकहरू ल्याइयो, त्यसमा पनि अपराधशास्त्रीहरूको आपत्ति छ। नेपाल ल क्याम्पसमा अपराधशास्त्रको समेत अध्यापन गर्दै आउनुभएका अधिवक्ता सुशील पन्त भन्नुहुन्छ, ‘घटनास्थलका सबुत प्रमाण नियन्त्रणमा लिँदा, अपराधीले छाडेको निशानाहरू नष्ट नहुन् भनेर हातमा पञ्जा लगाएर प्लाष्टिकले टिप्ने गरिन्छ र पारदर्शी प्लाष्टिकभित्र त्यसलाई सुरक्षित गरी राखिन्छ। तर प्रतिवेदन र्सार्वजनिक गर्ने दिन सभामुख तारानाथ रानाभाटले हरेक हतियार आफैँले पर््रदर्शन गरेर देखाइदिनुभयो।’ यसलाई पनि शंकाले किन हेरिएको छ भने, यदि सबुत प्रमाणहरूले यसपर्ूव दोषीको आरोप लाग्दै आएका दीपेन्द्रलाई नै पुष्टि गरेको भए त्यसरी प्रमाण मेटिने र नासिने गरी त्यस्तो उच्च समितिले काम कारवाही गर्नु उचित हुन्थेन।

समय अस्वाभाविक छ

समितिले प्रतिवेदनमा उल्लेख गरेको समयलाई पनि अस्वाभाविक मानिएको छ। तत्कालीन युवराज दीपेन्द्रको ८ः३९ मा देवयानीसूग सर्म्पर्क भएको छ र ९ः१५ बजे शाही परिवारका तीनजना सदस्यहरू श्री ५ वीरेन्द्र, श्री ५ ऐर्श्वर्य र अधिराजकुमार नीराजन एकैसाथ मृत घोषित गरिएका छन्। ८ः३९ र ९ः१५ का बीचमा जम्मा ३६ मिनेट हुन्छ। प्रतिवदेनमा उल्लेख भए बमोजिम यो समयावधिमा युवराज दीपेन्द्रको देवयानीसूग टेलिफोन वार्ता भयो ३२ सेकेण्ड। त्यसपछि देवयानीले गजेन्द्रसिंह बोहरा र राजु कार्कीलाई फोन गरिन्। त्यसपछि गजेन्द्रले द्वारेआमा जमुना अधिकारी, अर्दली रामकृष्ण के.सी.लाई युवराजको सयनकक्षमा पठाएका छन्। कपडा खोल्न नसकेकोले उनीहरूले सघाएका छन्। केही समय त्यहा“ लाग्छ। त्यसपछि युवराज वाथरुममा वाकवाकी गर्न गएका छन्, केही समय त्यहा“ लाग्छ। फर्केपछि पनि उनी दुवैजनालाई सुत्न जान आग्रह गर्दछन्। त्यसको केहीपछि नै आर्मी कम्ब्याट लगाएर चारथरि हतियार लोड गरी जुत्ता लगाएर बाहिर निस्किए भनिन्छ। यसले थुप्रै समय खान्छ, अझ त्यस्तो व्यक्ति जो केही समय पहिले आफ्नो शरीरको कपडा खोल्न पनि नसकेर मडारिरहेको थियो, उसलाई कति समय लाग्यो होला – त्यसपछि ऊ फटाफट गएर गोली नै चलाएको छैन, तीनचोटी भित्र-बाहिर गर्दै चलाएको छ र अन्तिममा आफ्नो कोठाको भर्याङछेउ पुगेर आमाको हत्या गरी बगैँचामा फर्केर भाइको हत्या गरी आफू आत्महत्या गरेको छ। त्यो सबै सकिएपछि दरबारबाट झण्डै २०-२५ मिनेटको ड्राइभिङ दूरीमा रहेको अस्पताल पुर्याइएको छ। अस्पताल पुग्दाको अवस्थाका बारेमा राजाको ड्युटीमा रहेका क्याप्टेन पवन खत्री नै भन्दछन्- ‘हस्पिटलमा आ“खा हेरिबक्सेको थियो। पल्स चेक गरे ठीक थियो, अलिअलि ब्लिडिङ भइरहेको थियो, मैले कराएँ- सरकार ज्यूँदै होइसिन्छ, छिटो गरिस्योस् भनेर। हस्पिटल पुग्दा ड्युटीमा कोही थिएन- होहल्ला गरेपछि ड्युटीमा डाक्टरहरू आए।’ अर्थात् अस्पताल पुगेर तत्काल उपचार भएनछ। जीवित रहेको मान्छेलाई मृत घोषित गर्न केही समय त लाग्यो होला नि † तीनजना एकसाथ कसरी मृत घोषित हुन सके – यसलाई ‘क्रिमिनल रियाक्टमेन्ट’ अर्थात् त्यस्तै डमी दृश्यमञ्चन गरेर मात्रै पुष्टि गर्न सकिन्छ। यथार्थमा यो प्रतिवेदन प्रत्यक्षदर्शीको भनाइ मात्र हो- यसमा अकाट्य र विश्वसनीय प्रमाणको अभाव छ। वर्तमानले यसको रहस्य पत्ता लगाउन सकेन। यसको जिम्मा भविष्यको गर्भमा छोडिएको छ।

प्राविधिक परीक्षणमा दीपेन्द्र निर्दोष

प्रत्यक्षदर्शीहरूले भनेजस्तो एक्लो श्री ५ दीपेन्द्रको हातबाट राजदरबार हत्याकाण्ड भएको हो भन्ने कुरालाई घटनास्थलमा प्राप्त वस्तुको प्राविधिक जा“च र घाइतेहरूको रगत लगायतका अन्य परीक्षणहरूले पुष्टि गर्न सकेनन्। त्यसैले घटना झनै रहस्यमय बन्न पुगेको छ। छानविन समितिले हालै र्सार्वजनिक गरेको प्रतिवेदनमा कतिपय बुँदाहरूले प्रत्यक्षदर्शीहरूको भनाइलाई उल्टै खण्डन गरिदिएको छ। साथै प्रतिवेदनका धेरै कुराहरू परस्पर बाझिएका पनि छन्।

प्रत्यक्षदर्शीहरूले श्री ५ दीपेन्द्रले अल्कोहल, गा“जा र कालो पदार्थ सेवन गरेको बताए तापनि छानविन समितिले श्री ५ दीपेन्द्रको ब्रेनको अप्रेसन गर्दा अल्कोहल इत्यादि भेटिएन भने सहायक रथि डा. खगेन्द्रबहादुर श्रेष्ठलाई गरेको प्रश्नको जवाफमा भनिएको छ- ‘मैले डाक्टरहरूलाई सोद्धाखेरि अल्कोहलको पार्ट चाहिँ छैन। यसबारे थप जानकारी समितिले मागेको देखिँदैन भने यसलाई अझ भरपर्दो पार्न रक्त परीक्षण रिपोर्ट पनि समावेश गरेको छैन। श्री ५ दीपेन्द्रको अप्रेसनमा संलग्न डा. उपेन्द्र देवकोटा, डा. सुशीलकृष्ण शिल्पकार र डा. अच्युत शर्मा र एकजना एनेस्थेसियन डाक्टरसूग डा. खगेन्द्रबहादुर श्रेष्ठले रक्त परीक्षणबारे सोधपुछ गर्दा त्यस्तो केही छैन भनेका छन्। तर रिपोर्ट भने कसैले लेखेका छैनन्। प्रतिवदेनमा भनिएको छ। अन्य कुनै पनि स्वास्थ्य परीक्षण गरेको कुरा प्रतिवेदनमा उल्लेख छैन।

उच्चस्तरीय छानविन समिति घटनास्थलमा सबुत प्रमाणहरूको स्वतन्त्र छानविन गर्न पनि हिच्किचाएको देखिएको जस्तो देखिन्छ।

नेपालको वैज्ञानिक र विज्ञहरू उपस्थित राष्ट्रिय विज्ञान तथा प्रविधि प्रतिष्ठान -रोनाष्ट)को प्रयोगशालालाई घटनास्थलको सबुत प्रमाण परीक्षण गराउन उपयुक्त ठानिएन। घटनास्थलको निरीक्षण गर्न पनि रोनाष्टका विज्ञहरू बोलाइएनन्। बरु सुरक्षित ठानियो- नेपाल प्रहरी अर्न्तर्गतको विधि विज्ञान प्रयोगशालालाई सहयोग पनि त्यही कार्यरत कर्मचारीहरूबाटै लिइयो। प्रहरी सेवा अर्न्तर्गत भएको हुनाले यसमा शंका गर्न सकिने ठाउँ दिइएको छ। दुवैतिर परीक्षण गराएको भए, सो समितिको छानविन अझ बढी विश्वसनीय हुने थियो। रोनाष्टको प्रयोगशालाको अनुसन्धान प्रमुख डा. सेवकराम भण्डारी भन्नुहुन्छ, “ठूला घटना हुँदा परीक्षण र घटनास्थल निरीक्षणको जिम्मा हामीकहा“ आउँथ्यो। यसपटक यति ठूलो घटनाको जिम्मा नआएको देखेर हामी चकित परेका छौँ।”

भण्डारीका अनुसार घटनास्थलका हातहतियार, रगत, कपडा र रौँको परीक्षण गरेर दोषीहरू पत्ता लगाउन सकिन्छ। घटनास्थलको सुकेको रगत परीक्षण गर्दा पनि कसको रगत र त्यसमा अल्कोहल र अन्य लागूपदार्थको सेवन गरे नगरेको सजिलै छुट्याउन सकिन्छ। तर समितिको प्रतिवेदनमा समावेश प्रहरीद्वारा गरिएको परीक्षण रिपोर्टले यी सबै पक्ष केलाएको देखिँदैन। प्रहरीको रिपोर्टले पञ्जा प्रयोग भएका कारण घटनास्थलका हतियारमा फिंगर प्रिन्टस नरहेको जनाएको छ। जसको कारण क-कसले हतियार चलाए भन्ने कुनै भरपर्दो आधार छैन।

अझै अस्पष्ट

घटनाका धेरै पाटाहरू अझै स्पष्ट खुलेको छैन। कसलाई कति गोली लागेका थिए भन्नेबारे उपचारमा संलग्न डाक्टरहरूको बयानमा एकमत देखिँदैन। कसैले दर्ुइवटा त कसैले चारवटा भनेका छन्। श्री ५ वीरेन्द्रको शरीरमा सबै चिकित्सकहरूले विभिन्न कोणबाट गोली लागेको संकेत गरेका छन्। वीरेन्द्र सैनिक अस्पतालले घटनाबाट मृत्यु हुनेको घाउ र चोटको स्थिति र मृत्युको कारणमा श्री ५ वीरेन्द्रको बाया“ कानबाट रगत बगेको, दाया“ कानबाट गोली लागी बाया“ कान अगाडि कन्चटबाट हड्डीहरू टुक्राटुक्रा भई छाला समेत च्यातिएको तथा रगत र गिदी बाहिर निक्लिएको जनाएको छ। साथै घा“टी, काखी र दाया“ कुहिनुमा गोली लागेको उल्लेख गरेको छ। श्री ५ ऐर्श्वर्यको टाउको, अनुहार क्षतविक्षत भएको करीब ८० प्रतिशत गिदी बाहिर निक्लिएको, टाउको पछाडिका हड्डी टुक्रा भई झुण्डिएका, आ“खा वरपरको हड्डी फुटेको, निधारमा प्वाल परेको, चिउँडोको हड्डी र दा“तहरू झरेका, छातीको माथिल्लो भागमा ६ वटा गोली लागेको, नीराजनको टाउकोको पछाडिबाट दर्ुइवटा गोली लागेको, दाया“ कानबाट रगत बगेको, दाया“ पाखुराबाट गोली लागेको, पेटमा ७ वटा गोली गडेका, बाया“ त्रि्रामा घाउ भएको, श्री ५ अधिराजकुमारी श्रुतिको देब्रेपट्टकिो नितम्बमा प्वाल परेको, घाउबाट रगत बगिरहेको, कम्मर नजिक गोली लागेको। श्री ५ शान्ति राज्यलक्ष्मी देवी सिंहको टाउको क्षतविक्षत भई पछाडिबाट गिदी निक्लिएको, धेरै ठाउँमा गोली लागेको, श्री ५ अधिराजकुमारी शारदाको घा“टी, कोवाटापरी गोलीहरू लागेर गलामा प्वाल परेको, चिउँडोको वाया“पट्टकिो हड्डी टुक्रा भएको। श्री ५ जयन्तीको बाया“ कन्चटबाट गिदी र हड्डीहरू टुक्राटुक्रा भई निस्किएको, पाखुराको हड्डी मासु क्षतविक्षत भएको, कुमार खड्गविक्रम दाया काखीबाट गोली लागेको, श्री ५ दीपेन्द्रको वाया“ कन्चटबाट गोली प्रवेश गरी दाया“ निस्केर गएको कुरा दर्शाएको छ।

हस्पिटलको मेडिकल रिपोर्टले घाउचोटको स्थिति मृत्युको कारण यसरी छुट्याए तापनि पोष्टमार्टम नगरेका कारण कुन अंग ड्यामेज भएर मृत्यु भयो, घाउचोटको स्थिति के थियो – जस्ता वास्तविकता अझै अस्ष्ट हुन पुगेका छन्।

छिमेकी राष्ट्र भारतका प्रधानमन्त्रीद्वय इन्दिरा गान्धी र राजीव गान्धीको हत्या गरिँदा पनि इन्स्िटच्युट अफ अलइण्डिया मेडिकल फोरेन्सिक मेडिसिन विभागका प्रोफेसरहरूले पोष्टमार्टम गरेका थिए। त्यस्तै श्रीलंकाका राष्ट्रपति रणसिंघे प्रेमादासाको हत्या गरिँदा पनि अफिस अफ मेडिकल जुडिसियल अफिसरबाट पोष्टमार्टम भएको थियो। चिकित्सकहरू भन्छन्, यहा“ पनि हुनै आ“टेको थियो, खै, कसले के स्वार्थका लागि दिएन। मृत घोषित गरिसकेपछि चिरफार गर्न नहुने तर्कसूग चिकित्सकहरू सहमत छैनन्। उनीहरूको तर्क छ, मृत घोषित भइसकेपछि श्री ५ ऐर्श्वर्यको मुहारको प्लाष्टिक र्सजरी डा. के.डी. जोशीले गर्दा फरक पर्ने तर पोष्टमार्टम चाहिँ गर्न नहुने कसरी सान्दर्भिक हुनसक्छ – बडागुरुज्यू केशरीराज पाण्डेले समेत धार्मिक निष्ठाका कारणले पोष्टमार्टम गर्नुहुन्न भनी आफूले नबताएको जानकारी दिइसक्नुभएको छ।

पोष्टमार्टम विशेषज्ञ डा. हरिहर वस्तीले समितिलाई दिएको जवाफमा पोष्टमार्टम नगर्दा अपराध खुल्न नसक्ने र त्यसले अपराधीलाई लुक्न सहज गराउने जवाफ दिनुभएको छ। उहा“ले भन्नुभएको छ- “कुनै पनि अस्वाभाविक मृत्यु, …, शंकास्पद ज्यान र सबै अवस्थामा लाश जा“च गरेर प्रतिवेदन दिनु पर्ने भन्ने हाम्रो प्रावधान छ। त्यही अनुसार काम भैराखेका छन् र प्रश्नहरु आइरहन्छन् कि प्रष्टसंग सबैले देखेको दर्ुघटना छ त्यसमा लाश जा“च किन गराउने, त्यसै क्षत्विक्षत् भैसकेको छ मृत्युको कारण थाहा छूदैछ, जस्तै, मृत्युको कारण थाहा छूदैछ किन लाश जा“च गराउने भन्ने … पोष्टमार्टमको विश्वव्यापी जुन एउटा प्रयोग भैराखेको छ यो खाली मृत्युको कारणलाई मात्रै होइन यसले विविध धेरै कुरामा मद्दत गरिराखेको हुन्छ। एउटा मृत्युको कारण प्रमुख हो। त्यो देखि बाहेक मृत्युको समय, यसै अनुसन्धानबाट निश्कन्छ कुन समयमा मृत्यु भएको थियो भन्ने कुरो र विभिन्न इन्सिडेन्टहरु, घट्नाहरु हुन सक्छन् त्यो मृत्युमा। एउटा मात्रै घट्ना नभएर घट्नाको शिलशिलेवार हुन सक्छ। एकपछि अर्को के भयो भन्ने कुरो शिलशिलेवार पोष्टमार्टम … निक्लिदैन, निश्कर्षनिकाल्न सकिंदैन र त्यसैले अस्वभाविक घट्ना सबै किसिमको मृत्युमा लाश जा“च गर्नु अनिवार्य हुन्छ र विश्वव्यापी रुपमा गरिन्छन्। जस्तो बम एक्स्प्लोजनमा, … हरुमा … प्रष्ट छ, त्यसमा कुनै शंका छैन तर पनि लाश जा“च गरिन्छ। प्लेन क्र्यासमा जा“च गरिन्छ। आइडेण्टिफिकेशन लगायत व्यक्तिहरुको सनाखत लगायत अब किनभने यसले दर्ुघटनाको कारण पनि कतिपय अवस्थामा यसले निकाल्छ। किनभने यस्तो कतिपय अवस्थामा जस्तो प्लेन क्र्यासमा प्लेन एक्सिडेन्ट हुनुको कारण पोष्टमार्टम गरिसकेपछि सबै … पोष्टमार्टम गरिसके पछि पत्ता लाग्न सक्छ। ” पोष्टमार्टमले घटनाको सिलसिलेवारलाई पनि छुट्याउँछ तर त्यसो गरिएन। एउटै मानिसको शरीरमा गडेका तीन किसिमका खोका चिकित्सकहरूले अप्रेसन गरी बाहिर निकाल्दा पनि घटनाको यथार्थ र वास्तविकता प्रष्ट हुन सकेको छैन।

[असार ३, २०५८ मा देशान्तरमा छापिएको यो समाचारमा पनि राजदरबार हत्याकाण्डको प्रतिवेदनका सम्बन्धमा गहकिला प्रश्नहरु उठाइएका छन्]

Nepal Earthquake! through my lens.

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 04 Jun 2015 07:39:00 +0000

The April 2015 Nepal earthquake (also known as the Gorkha earthquake) killed more than 8,800 people and injured more than 23,000. It occurred at 11:56 NST on 25 April, with a magnitude of 7.8Mw or 8.1Ms and a maximum Mercalli Intensity of IX (Violent). Its epicenter was east of the district of Lamjung, and its hypocenter was at a depth of approximately 15 km (9.3 mi). It was the worst natural disaster to strike Nepal since the 1934 Nepal–Bihar earthquake.

The earthquake triggered an avalanche on Mount Everest, killing at least 19, making it the deadliest day on the mountain in history. It triggered another huge avalanche in the Langtang valley, where 250 people were reported missing.

Hundreds of thousands of people were made homeless with entire villages flattened, across many districts of the country. Centuries-old buildings were destroyed at UNESCO World Heritage sites in the Kathmandu Valley, including some at the Kathmandu Durbar Square, the Patan Durbar Squar, the Bhaktapur Durbar Square, the Changu Narayan Temple and the Swayambhunath Stupa. Geophysicists and other experts had warned for decades that Nepal was vulnerable to a deadly earthquake, particularly because of its geology, urbanization, and architecture.

Continued aftershocks occurred throughout Nepal within 15–20 minute intervals, with one shock reaching a magnitude of 6.7 on 26 April at 12:54:08 NST. The country also had a continued risk of landslides.

A major aftershock occurred on 12 May 2015 at 12:51 NST with a moment magnitude (Mw) of 7.3. The epicenter was near the Chinese border between the capital of Kathmandu and Mt. Everest. More than 200 people were killed and more than 2,500 were injured by this aftershock.

How to help Nepal in crisis

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 28 Apr 2015 06:59:00 +0000

If you are going to Nepal or giving things for helping the people of Nepal,

There will be a scarcity of foods and medicine and clean drinking water in this time so if possible you can get these things ready:

So, send these

energy rich foods with high calories like Energy biscuits, Protein bars, canned foods like tuna fish, Muesli, canned soups,meat paste (not a good idea)
can opener Dry foods like nuts, cereals, peanut butter, dried meat(not a good idea),
dried fruits , instant noodles, dried breads , crackers
multi-vitamins in tablet forms
paracetamols, antibiotics, Painkillers, arm bandages, thermometer, inhalers for asthmatic patients and emergency medical supplies
Water filter - Stuff or tablets that can purify water like chlorine tablets.
Masks
Disinfectant
Sterile syringes and sterile i.v.-lines
Personal hygiene items

sanitary napkins
diapers
hand sanitizer

Rubber Gloves

Thick rubber gloves for handling debris
latex gloves for handling surgical/medical cases

Torch Lights (especially self charging ones)
External batteries
First Aid Kits
Disinfectant Wipes
Matches in a waterproof pouch or other fire starter such as a flint rod
Sleeping bag (although good idea takes up too much space, it’s best if this is brought from India or neighboring country)
Large Plastic Sheets/Trash Bag
Insect Repellants
Diarrhea pills = Oral rehydration salts (ORS)

29. Toilet Papers, hand sanitizers

31. Glucose

32. Chocolates (not essential and also not a good idea)

33. TENTS!

Just a quick reminder though:-

*From Guardian:-

• Do not donate stuff. Secondhand goods are difficult to distribute in a disaster area and are hardly ever what is actually needed. It is easier, and often in the long run cheaper, for organisations to procure goods themselves and distribute based on need. If you want to give away things you no longer need, sell them and donate the money to the relief fund. Or give them to a local charity shop, which can convert them into cash on your behalf.

• Give money.

More than your plane ticket or your collection of old T-shirts, what is most needed in Nepal right now is money. Donate what you can, to a reputable relief organisation, and do research to find out where your money will go. If you can, compare a few organisations with aid appeals and ensure that you agree with their approach.

Source:-http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/apr/27/earthquake-nepal-dont-rush-help-volunteers-ai

विकिपीडिया:डेटाथन

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 21 Apr 2015 04:48:00 +0000

डेटाथन नेपाली विकिपिडियामा भएका लेख तथा पृष्ठहरूलाई विकिडेटा तथा अन्य भाषाहरूका पृष्ठसँग जोड्नको लागि सम्पादन गर्ने अनलाइन प्रतियोगिता हो । यस प्रतियोगितालाई नेपाली विकिपिडिया समुदायले प्रथम पटक सन् २०१५ मा १ अप्रिलदेखि ३० अप्रिलसम्म सञ्चालन गरिरहेको छ । यस प्रतियोगिताको मुख्य उद्देश्य कुनै पनि भाषाको लेख वा पृष्ठलाई विकिपिडियाको अन्य भाषाको सोही लेखसँग जोड्नु वा शब्दहरूको मेटा लिङ्क राख्नु रहेको छ । यस प्रतियोगिताको प्रथम संस्करणको नारा विश्वलाई नेपालबारे जान्ने अवसर सिर्जना गरौँ (अंग्रेजी: "Let the world know about Nepal") राखिएको छ ।

विकिडेटा भनेको के हो ?

प्रतियोगिता सम्बन्धी तथ्यांक

प्रथम सम्पादन गर्नेः Learnerktm

प्रथम सम्पादन गर्ने महिलाः Silpa Acharya

प्रतियोगितामा भएको जम्मा सम्पादन: ७५९८

सहभागिताः महिला (१४ %) / पुरूष (८६ %)

जम्मा सहभागीहरूः ४२

हालसम्म बढि सम्पादन गर्नेः तुलसी भगत (२२३८)

हालसम्म बढि सम्पादन गर्नेः Nilamkarn (१६२६)

हालसम्म बढि सम्पादन गर्नेः Learnerktm (१२४३)

हालसम्म बढि सम्पादन गर्नेः राम प्रसाद जोशी (१०१५)

हालसम्म बढि सम्पादन गर्नेः Ujjwalhatuwal (४७८)

तथ्यांक २०१५ अप्रिल १९ सम्म'

विकिडेटा एक अन्तरसञ्जाल युक्त डेटाबेस हो जसलाई मानिस तथा मेसिनले सँगसगै सम्पादन गर्न सक्दछन् ।

विकिडेटा एक स्वतन्त्र ज्ञान आधार हो जसलाई मानिस वा मेसिनले पढ्न वा सम्पादन गर्न सक्छन् । मिडिया (तस्वीर, चलचित्र तथा श्रव्यसामग्रीहरू)को लागि विकिमिडिया कमन्स भए जस्तै यो डेटा (तथ्याङ्क)का लागि हो । यसले अन्तर विकि सन्दर्भसामग्रीहरू तथा तथ्याङ्कीय जानकारीहरू जस्ता संरचित डेटा (तथ्याङ्क)को उपलब्धता र केन्द्रीकरणलाई सहज बनाउँछ । विकिडेटामा मिडियाविकि सफ्टवेरले पहिचान गर्ने सबै भाषाका तथ्याङ्कहरू संग्रहित छन् ।

किन विकिडेटामा नेपाली लेखहरू जोड्नु आवश्यक छ ?

1. नेपाली लेखहरूलाई विकिडेटामा जोड्नाले विभिन्न आयोजना प्रयोग गर्ने प्रयोगकर्ताहरूलाई नेपाली विकिपिडियामा आउन आकर्षित गर्दछ ।

2. नेपाली विकिपिडिया विभिन्न अरू विकिपिडियाहरूसँग जोडिएको कारणले नेपाली विकिपिडियालाई खोजी गर्ने इन्जिनहरूले राम्रो स्तरमा राख्नेछन् |

3. विकिडेटा भनेको वेब मेटाडेटा रिपोजिटरी हो; यो विकिपिडियाले मात्र नभएर संसारका विभिन्न संस्थाहरूले प्रयोग गर्दछन् ।

4. विकिडेटाको रिजोनेटर प्रयोग गरेर नेपाली सामग्रीको बारेमा पनि पानाहरू बनाउन सम्भव हुनेछ, त्यसले नेपाली सामग्रीको बारेमा विभिन्न भाषाहरूमा लेखहरू बन्न सहयोग पुग्दछ ।

सहभागीताको लागि आवेदन

डेटाथनमा सहभागी हुनेको लागि सहभागीहरूले आवेदन फारम भरी पेश गर्नुहोस् । आवेदन फारममा पेश भएको जानकारी पुनरावलोकन गरी सहभागी सुचीमा सुचीकृत गरिनेछ ।

महत्वपूर्ण मितिहरू

· ~~कार्यक्रम शुरू हुने मितिः १ अप्रिल २०१५~~

· कार्यक्रम समाप्त हुने मितिः ३० अप्रिल २०१५

· विजेता घोषित गरिने मितिः मे २०१५ को शुरूमा

हाल सम्म दर्ता भएका सहभागीहरूः ४२

पुरस्कार

प्रतियोगिता अवधि भरी प्रतियोगिताको नियमानुसार सबैभन्दा बढी सम्पादन गर्ने व्यक्तिलाई नगद राशी रू. ५०००।०० र प्रमाण पत्र प्रदान गरिने छ ।

प्रतियोगिता सम्बन्धी नियमहरू

· यस प्रतियोगितामा सहभागि हुनको लागि सहभागीले प्रयोगकर्ता खाता खोली आवेदन फारम भर्नु पर्नेछ।

· आयोजक समूहमा रहेको व्यक्तिहरूले यस प्रतियोगितमा सहभागी हुन पाउने छैन् वा आयोजक समूहमा रहेका व्यक्तिको सम्पादनलाई प्रतियोगितामा सामेल गरिने छैन् ।

· सहभागिबाट प्रतियोगिताको शुरू भए पश्चातको सम्पादनलाई मात्र प्रतियोगितमा सामेल गरिनेछ र प्रतियोगिता सम्पन्न मिति पश्चात गरिएको सम्पादनलाई प्रतियोगितामा सामेल गरिने छैन् ।

· विकिडाटामा पहिला जोडिएको पृष्ठ गलत भएको खण्डमा गरिएको सुधारलाई पनि सम्पादन मानिनेछ ।

ब्यक्ति परिचय: सन्दुक रुइत

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 21 Apr 2015 04:32:00 +0000

हाम्रो नियमित स्तम्ब ब्यक्ति परिचय केहि समयदेखिको अबरोध पछि हामीले फेरी सुरु गरेका छौं| एस स्तम्बमा हामी नेपालका प्रतिष्ठित ब्यक्तित्वका बारेमा चर्चा गर्ने छौं| आजको स्तम्बमा हामीले डा. सन्दुक रुइतको बारेमा केहि जानकारी दिने जमर्को गरेका छौं|

सन्दुक रुइत
जन्म	सन् १९५५ ताप्लेजुङ
वासस्थान	काठमाडौँ, नेपाल
राष्ट्रियता	Nepali
पेशा	Ophthalmologist [Eye Surgeon]
जिवनसाथी	नन्दा रुइत
सन्तान	एक छोरा दुइ छोरीहरू
वेबसाइट
www.tilganga.org

डा. सन्दुक रुइत सन् २००६मा रमन म्याग्सेसे पुरस्कार पाउने प्रख्यात नेपाली आँखाका डाक्टर र तिलगंगा आँखा केन्द्रका निर्देशक हुन। बिश्वविख्यात सरल र कम लागतको मोतिबिन्दुको चिकित्सापध्दति 'रुईतेक्टोमी'का सुरुवातकर्ता पनि हुन। उनले आपनै हातले एक लाखभन्दा बढीको मोतियाबिन्दु शल्यक्रिया गरेका छन्।

परिवार र प्रारम्भिक जीवन

डा. रुइत तमोरखोलाको शिरमा रहेको ओलाङचुङ गोलामा हुर्किए, जहाँ पुग्न अहिले पनि जिल्ला सदरमुकामबाट चार दिन लाग्छ। बुबा सोनाम, नेपाल-तिब्बतबीच नुन, चामल, घोडा, च्याङ्ग्रा व्यापार गर्नुहुन्थ्यो। बुबाका ६ मध्ये तीन छोराछोरी कलिलैमा बिते। डाक्टर् बन्ने सपना भएका उनी जन्मस्थान ताप्लेजुङको ओलाङचुगोलाबाट १५ दिन हिँडेर दार्जिलिङ पढ्न पुगे। त्यहाँको मिसनरी स्कूल सेन्ट रोबर्ट्समा भर्ना भएँ। सन् १९६२मा चीन-भारतबीच सीमा युद्ध भयो र ती युद्धसँगै दार्जलिङका स्कूल बन्द भए। उनलाई बुबाले काठमाडौं ल्याउनुभयो र सिद्धार्थ वनस्थली स्कूलमा भर्ना गरिदिनुभयो। सन् १९७०मा सिद्धार्थ वनस्थली स्कूलबाट पहिलो श्रेणीमा एसएलसी पास भए।

त्रिचन्द्रमा आइएससी पढेपछि छात्रवृत्ति कोटामा एमबिबिएस पढ्न भारतको लखनऊस्थित किङ जर्ज मेडिकल कलेज पुगे। एमबिबिएस पास गरेपछि नेपाल आए र वीर अस्पतालमा 'जनरल फिजिसियन'का रूपमा तीन वर्ष बिताए। फेरि भारत गए र अल इन्डिया इन्स्टिच्युट अफ मेडिकल साइन्स (एम्स)मा एमडी पढ्न थाले। तीन वर्ष एम्समा पढेपछि १९८४मा नेपाल फर्किए र त्रिपुरेश्वर आँखा अस्पतालमा जागीरे भए। त्रिपुरेश्वर आँखा अस्पतालमा आठ वर्ष काम गरेपछि १९८७मा एकवर्षे अध्ययन गर्न अस्ट्रेलिया गए। अस्ट्रेलिया बसेकै वेला उनलाई अमेरिका-युरोप-अस्ट्रेलियाबाट पनि कामका लागि प्रस्ताव आयो। उनले ती प्रस्तावलाई हेरेनन् र नेपालमै आए।

तिलगंगा आँखा केन्द्र

उनले एउटा आँखा अस्पतालको सपना देखेको थिए, जसलाई अस्ट्रेलियाका डा.हलोजले साथ दिए। यो अस्पताल खोल्न अस्ट्रेलियास्थित फ्रेड हलोज फाउन्डेसन, नेपालका समाजसेवी तथा साहित्यकार जगदीश घिमिरे, कलाकार मदनकृष्ण-हरिवंश, उद्यमी रवीन्द्र श्रेष्ठ, सुहृत घिमिरे, उद्योगपति दिवाकर गोल्छा, सगरमाथा आरोही शम्भु तामाङ र डा.रीता गुरुङलगायतले साथ दिएका थिए। यसरी १९९४ जुनमा जन्मियो-तिलगंगा आँखा केन्द्र जुन अस्पताल अहिले मानव संसाधन तालीम केन्द्र बनेको छ।

अन्य देशहरूमा रुइतेक्टोमि

उनले धेरै बिकसोन्मुख देशहरूमा गएर आफ्नो सेवा दिएका छन्। उत्तर कोरियामा उनले गरेको काम नेशनल जियोग्राफिकले एउटा वृतचित्रको रूपमा प्रशारण गरेको थियो

This article has been published here with the as is license provided by Wikipedia.

World could have 40 percent water shortfall by 2030, warns UN

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 26 Mar 2015 05:50:00 +0000

Earth would face 40 percent shortfall of fresh water by the year 2030 if management of the precious resource is not improved, the United Nations World Water Development Report-2015 said.

In 2000, India had nearly 19 million tube wells, compared to less than a million in 1960. This technological revolution has played an important role in the country's efforts to combat poverty, but the ensuing development of irrigation has, in turn, resulted in significant water stress in some regions of the country, such as Maharashtra and Rajasthan, said the report - "Water for a Sustainable World".

It said that to answer the needs of an ever-growing population, the agriculture and energy sectors have to keep producing more and more. From now until 2050, agriculture, which consumes most water, has to produce 60 percent more food globally, and 100 percent in developing countries. Demand for manufactured goods is also increasing, which, in turn, puts further pressure on water resources.

Between 2000 and 2050, the demand for water by industry is expected to increase by 400 percent.

It is expected to increase by 55 percent by 2050 - and 20 percent of global groundwater sources are already over exploited. Intensive irrigation, uncontrolled release of pesticides and chemicals into watercourses and the absence of waste water treatment - which is the case for 90 percent of waste water in developing countries - are all proof of this state of affairs, the report cautioned.

The report was released here by Minister of State for Water Resources, River Development and Ganga Rejuvenation Sanwar Lal Jat.

Releasing the report the minister said: "Water is sacred and worshipped as god in Indian civilization. The national water policy adopts an integrated approach to water management which is vital for poverty reduction, environmental sustenance and sustainable economic development".

He also stressed the need to change the way we use and manage this vital resource.

In his remarks on the occasion, Michel Jarraud, chair, UN-Water and Secretary-General, World Meteorological Organization (WMO) said issues related to fresh water are linked with various things and cannot be seen in isolation.

Urging people to use water judiciously, the UN official said, "we need to work together (to save water) as stakes are very high and we cannot sit back".

"There is already international consensus that water and sanitation are essential to the achievement of many sustainable development goals. They are inextricably linked to climate change, agriculture, food security, health, energy, equality, gender and education. Now, we must look forward to measurability, monitoring and implementation", Jarraud said.

Flavia Schlegel, Assistant Director-General for Natural Sciences, UNESCO, also echoed the same sentiments saying that water was one substance which touches life in more ways than any other, thus must be saved for overall interest of humanity.

Original Article

Biggest Lies We Grew up Believing as a Nepali Kid

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 11 Feb 2015 09:17:00 +0000

1.Maggi noodles can be cooked in 2 minutes.

2.Drinking lots of tea will make you dark.

3.All MBAs earn salaries in crores.

4.Swallowing chewing gum will make your internal organs stick together.

5.Swallowing seeds whole will make plants grow in your stomach.

6.10th Std and 12th Std are the most important things in life.

7.Bata is an Indian brand.

8.You'll use Algebra throughout life.

9.The monkey-man, ghosts or police will get you if you do anything bad.

10.Everyone who pursues Humanities in their Plus-2 is dumb.

11.Kissing makes babies. Or babies are left by fairies.

This is perhaps the biggest lie ever told. If anyone has ever cooked Maggi in exactly 2 minutes flat, he deserves to be their brand ambassador.

This one is only a mockery of Nepalese people's chiya habits and their obsession with the fairer skin tone.

Getting an engineering degree and then pursuing an MBA is still considered to be the best thing you can do and guarantee a lifetime of comfortable living. Unfortunately, you only realized the truth once you grew up.

Don't be shy. You still don't swallow gum.

You're still scared of this, aren't you?

And once you grow up, you realize the mark sheets are just scraps of paper.

In case you still believe it, it isn't. It's European.

The only math you use today is during the SALE season or while computing your salary and taxes.

And by bad, your parents and relatives meant too much chocolate eating.

No they aren't dumb. They're just wise enough to know what they wanted in life.

You pretty much believed this all your childhood.

संविधान र संविधान सभा एजेन्डा कस्को? हित कस्को

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 21 Jan 2015 13:12:00 +0000

-बिक्रम के.सी.

माघ ८ को सेरोफेरोमा देश केन्द्रित भइरहँदा चाहे नेपालमा बसोवास गर्ने नेपाली हुन् वा प्रवासमा बसोवास गर्ने नेपाली, पलपलको घट्नाक्रमबाट शायदै कोही अनभिज्ञ होलान् । अब त देशमा संविधान बन्ला, दिगो शान्ति छाउँला, बन्द हड्ताल भनेको किवंदन्ती होला भन्ने आशमा हरेक घर, चिया पसल र चौतारीमा केवल संविधान आउने नआउने बारे आ–आफ्नो अड्कलबाजी भइरहेको छ ।

संविधान र संविधानसभा, एजेण्डा कसको भन्ने बारेमा राजनीतिक दलहरु केन्द्रित भइराख्दा भोली संविधान जारी हुँदा यसको श्रेय कसले पाउने भन्ने मनचिन्ते रोगले ग्रसित भइराखेको देखिन्छ । अबको संसदीय चुनावको लागी ’हामीले संविधान बनाएको हो, त्यसैले भोट हामीलाई दिनुपर्छ’ भनेर जनताबाट भोट बटुल्ने माध्यमको रुपमा संविधानसभालाई ’इनक्यास’ गर्न खोजेका छन् भन्ने कुरा जनतालाई धेरथोर बुझिसकेका छन् । पार्टीको साख र आफ्नो राजनीतिक भविष्यलाई जोगाइराख्न सिङ्गो देशलाई नै अनिर्णयको बन्दी बनाउँदै खालमा दाउ लगाउनेलाई जनता र इतिहासले कदापी माफ गर्ने छैनन् । देशको जिम्मेवारी बहन गछौं भन्ने राजनीतिक ठेकेदारहरुले हामी एकछत्र राज गरिरहन्छौं भनेर सोच्दै छन् भने उनीहरु ठूलो भ्रममा छन् । कुनैपनि बेलामा स्वतन्त्र जनताको शक्ति उदय भएर अहिलेका राजनीतिक दलहरु विलय हुन सक्छन् । हाम्रो धैर्यताको परिक्षा घडी अब समाप्त भइसकेको छ ।

कुनैपनि राजनीतिक नेता पहिला एक नेपाली नागरिक हो त्यसपछि उसले बहन गर्ने जिम्मेवारीको आधारमा ’नेता’ । संविधान र संविधानसभा हरेक नेपालीको एजेण्डा हो र यसलाई समयमै जारी गराउन सक्नु भनेको हामी सबै नेपालीको विजय हो न की कुनै व्यक्ति विशेष वा पार्टीको । हिजो जनताले परिवर्तनलाई साथ दिएका दिए, आज त्यही जनताले चाहेको परिवर्तनको सुनिश्चितताको लागी एक ढिक्का भएर अघि बढ्न पनि सक्छन् । बेलैमा संविधान जारी हुनु भनेको देश र जनताको सर्वोपरि हित हुनु हो । सङ्क्रमणकाल आखिर कहिलेसम्म ? जनताले, जनताको लागी, जनताद्वारा संविधान जारी गर्न पछि पर्ने छैनन् ।

उपयोगी गुगल!

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 19 Jan 2015 13:38:00 +0000

गुगललाई बस एक खोज इन्जिन भन्दा बढी केही गर्न लायक ठान्नु भएको छैन भने तराईले धेरै थोक जान्न ढीलो भइसकेको छ। केहि वर्षयता गुगलले आफुले दिने सुबिधामा विकाश गर्दै विभिन्न नयाँ सेवाहरू दिँदै आएको छ। यहाँ गुगलको साँच्चै सुन्दर अनुप्रयोगहरूको सूची छ।

वृहत गणना गर्न

खोज मा कुनै पनि गणनाकोप्रकार खोज्नुहोस्, गुगल तपाईंलाई त्य्सको जवाफ देखाउन सक्षम छ (Opera Mini ब्राउजर मा उपलब्ध छैन)। गुगलको मद्दतले आधारभूत गणित संचालन लागू गर्न सकिन्छ; * + - / क्रमशः गुणा, साथै, घटाउ र विभाजन को लागि। एस्ता गणीत गर्दा BODMAS नियम लागू हुन्छ।

गुगलको प्रयोग गर्ने हो भने तपाईंले आफ्नो फोनको calculator अनुप्रयोग मेट्न पनि सक्नुहुन्छ। यो सुबिधाको माध्यमबाट तपाई उन्नत वैज्ञानिक गणना गर्न सक्नुहुन्छ।

छिटो अनुवादका लागि गुगल

गुगल र योरूबा, Igbo र होउसा सहित भाषाहरूमा विशाल सीमा भएको यस अनुप्रयोगबाट अंग्रेजी देखि अनुवाद गर्न सक्छन्। बस चासो को भाषा गर्न 'उद्धरण संग वाक्य' अनुवाद टाइप गर्नुहोस्। अनुवादमा यद्यपि 100% सिद्धता भने छैन।

बढी उन्नत अनुवाद लागि तपाईंले translate.google.com वा Googleको अनुवाद अनुप्रयोग डाउनलोड गर्न सक्नुहुन्छ।

शब्दकोशको रूपमा गुगल

यो धेरै सरल छ; शब्द पहिले टाइप गर्नुहोस् र तपाईंले तुरुन्त त्सको परिभाषा प्राप्त गर्न सक्नुहुन्छ। 'परिभाषित' नतिजाको लागि तपाईंको बस एक टाइपमात्र आवश्यक छ। उदाहरणका लागि Idiosyncrasy, भन्ने शब्दको अर्थ पत्ता लगाउन, बस खोज भित्र idiosyncrasy टाइप गर्नुहोस्।

एक उडान योजनाकार रूपमा गुगल

बहु उपयोगही गुगलको प्रयोग तपाईं आफ्नो शहरको साथ्साथै पुरै दुनियाँ भरिको उडान तलिका प्राप्त गर्न पनि प्रयोग गर्न सक्नु हुन्छ| कुन उडान कती खेर हुन्छ र कहाँ बाट कहाँ सम्मा हुन्छ भन्ने जानकारीको लागि पनि गुगल्को प्रयोग गर्न सकिन्छ| एदी तपाईंको निक्कै समय उडान र हावाइ जहाजमा बित्छ भने यो अनुपरायोग पनि तपाईंको लागि निक्कै उपयोगी हुन सक्छ|

एक घडीको रूपमा गुगल

सुर्योदया र सुर्यस्तको शाही जानकारी प्राप्त गर्न पनि गुगल उपहोगी हुन सक्छ एस्का लागि बस तपाईंले आफ्नो खोज बकस्मा जान्न चहेको ठाउँ र सुर्योदये वा सुर्यस्त टाएप गर्नु पर्छ उदाहरणको लागि काठमाडौंको सुर्योदया या सुर्यस्थको समया जान्नको लागि काठमाडौं सुर्योदय या सुर्यस्थ टाएप गरे पुग्छ|

एती मात्र हैन तपाईंलाई कुनै ठाउँको अहिलीए को समय जान्न मन छ भने पनि तपाईंले त्यो जानकारी पनि हसिल गर्न सक्नु हुन्छ| एस्क लागि बस तपाईंले आफ्नो खोजी बकसमा काठमाडौं (रोजाइ को शहर) को नाम र अहिलेय्को समय टाइप गरे पुग्छ|

पैसा र एकाई परिबर्तन गर्न

"एउटा मुद्राको भाउलाई आर्को मुद्रामा परिबर्तन गर्न, तपाईं कुनै पनि दुई मुद्रा बीच विनिमय दर पाउन सक्नुहुन्छ। उदाहरणका लागि, खोजी बाकस भित्र तपाइले USD 1000 ngn टाइप गर्नु भयो भने Naira को बिनिमय पाउन सक्नु हुन्छ। यो सरल र छिटो पनि छ!

Were nuclear bombs used in Mahabharata war?

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 14 Oct 2014 06:07:00 +0000

I was always interested in the great epics like Mahabharata and I was always fascinated by the way and type of weapons used in those wars. The obvious reason for this article was to find out were nuclear weapons used in the war of Mahabharata? An interesting video found on you tube tried to quench my thirst and I decided to write this blog for those who share the similar curiosity.

J. Robert Oppenheimer, American physicist and director of the Manhattan Project, learned Sanskrit in 1933 and read the Bhagavad Gita in the original, citing it later as one of the most influential books to shape his philosophy of life. Upon witnessing the world’s first nuclear test in 1945, he later said he had thought of the quotation “Now I am become Death, the destroyer of worlds”, verse 32 from Chapter 11 of the Bhagavad Gita.

Write in comments on what you think about this article.

सुगौली सन्धि

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 31 Aug 2014 11:37:00 +0000

सुगौली सन्धि नेपाल र तत्कालिन इस्ट इन्डिया कम्पनी बीचमा भएको सम्झौता हो जसबाट नेपाल अंग्रेज युद्धको विधिवत समाप्ति भएको थियो। यो सन्धिमा नेपालले आफ्नो अधीनस्थ भूमिको २ तिहाई भू-भाग गुमाउनु परेको थियो। यो सन्धिमा ब्रिटिश ईष्ट इण्डिया कम्पनी र नेपाल बीच २ डिसेम्बर १८१५मा हस्ताक्षर भएको र यसको पुष्टि ४ मार्च १८१६ भएको थियो। यो सन्धि गरेर ब्रिटिशद्वारा पर्वतीय राज्य नेपालमाथि दोस्रो पल्ट आक्रमण गरिंदा उब्जेको सन् १८१४ देखि १८१६ सम्म चलेको अंग्रेज-नेपाली युद्धलाई समाप्त गरियो। सन्धिमा हस्ताक्षर गर्नेमा नेपाल पक्षबाट राजगुरु गजराज मिश्र र चन्द्र शेखर उपाध्याय तथा ब्रिटिश (कम्पनी) पक्षका लेफ्टिनेन्ट कर्नेल प्यरिस् ब्राड्श थिए।

सुगौली सन्धिले सीमारेखामा ल्याएको अन्तर

सन्धिमा नेपालले लडाईंमा जितेको भूमि छोड्नुपर्ने, ब्रिटिश प्रतिनिधि काठमाडौंमा राखिने, गोर्खालाई ब्रिटिश सेनामा भर्ती गरिने र नेपालले अमेरिकी अथवा युरोपी कर्मचारीलाई राख्ने अधिकारबाट पनि वंचित हुनुपर्यो । यस अघि फ्रांसका कमाण्डरहरूलाई नेपाली सेनालाई तालीम दिने काममा लगाइन्थ्यो। यस सन्धिमा एक तिहाई भूभाग नेपालले गुमाउनु पर्यो । यस अन्तर्गत सिक्किमको क्षेत्र पनि पर्छ, यहाँका राजा छोग्यालले अंग्रेज-नेपाली युद्धमा ब्रिटिशलाई सघाएका थिए। नेपालले गुमाएका क्षेत्रहरूमा काली नदीको पश्चिमी भाग कुमाउँ(वर्तमान उत्तराखण्ड), गढवाल(वर्तमान उत्तराखण्ड), सतलज नदीको पश्चिमतर्फका केही क्षेत्रहरू कांगडा(वर्तमान हिमाचल प्रदेश) र तराई क्षेत्रका धेरै भागहरू।

सुगौली सन्धि

तराई क्षेत्रका केही भागहरू सन् १८१६मा नेपाललाई फर्काइयो र सन् १८५७को विद्रोहलाई दबाउन नेपालले दिएको सहयोगको निम्ति कृतज्ञता प्रकट गर्न पुनः यस क्षेत्रका केही भागहरू (हालका बाँके, बर्दिया, कैलाली र कञ्चनपुर) सन् १८६५मा नेपाललाई फर्काइयो जसलाईनयाँमुलुक भनिन्छ।

नेपाल अधिराज्यमा प्रवेश पाउने ब्रिटिश प्रतिनिधि एडवार्ड गार्डनर नैं प्रथम पश्चिमी प्रतिनिधि भए। उनी उत्तर काठमाडौंको एउटा परिसरमा बसे, जुन परिसरलाई लाजिम्पाट भनिन्छ र यहाँ भारत र ब्रिटिशका दूतावासहरू छन्। सुगौली सन्धिलाई सँच्याउने अर्को सदाको निम्ति शान्ति एवं मैत्री सन्धि डिसेम्बर १९२३मा भयो जसमा ब्रिटिश प्रतिनिधिलाई ब्रिटिश राजदूतको दर्जा दिइयो। भारत स्वतन्त्र भएपछि भारत र नेपाल बीच ताजा सम्बन्ध राख्न अलग्गै सन्धि गरियो।

सुगौली सन्धिअघि

सुगौली सन्धि हुनु अघि दार्जीलिंग, पूर्वमा टिस्टासम्म, दक्षिण-पश्चिममा नैनीताल, कुमाउँ, गडवाल र पश्चिममा बशाहरसम्म नेपालको भूभाग थियो। परन्तु वर्तमान कालमा यी क्षेत्र भारतका भूभाग पर्छन् ।

नेपालले स्वेच्छाले सुगौली सन्धि गरेको थिएन

1914 इ॰मा ब्रिटिश भारतका प्रोविनेंसहरू र नेपालको स्थिति

१. ब्रिटिश ईस्ट इन्डिया कम्पनीले सन्धिको मस्यौदा तारिक २ दिशम्बर १८१५ गर्‍यो जसमा लेफ्टिनेन्ट् कर्नल प्यारिस् ब्राडशाले हस्ताक्षर गरेका थिए, सो सन्धि हस्ताक्षर गरेर १५ दिन भित्रमा फिर्ता पठाउने अन्तिम चेतावनी दिंदै नेपाल पठाइयो। नेपाललाई ती शर्तहरू मंजूर थिएनन्, यस कारण नेपालले तोकिएको म्यादमा हस्ताक्षर गरेन। त्यसपछि ब्रिटिश ईस्ट इन्डिया कम्पनीले काठमाडौंमा आक्रमण हुन गइरहेको हल्ला फिंजाउनुका साथै सेनाको हलचल गरायो। राजधानीमा आक्रमण अपरिहार्य बुझेर सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न बाध्य बन्यो।

२. सुगौली सन्धि नेपालमाथि लादिएको थियो, राजा तथा उच्चपदस्थ अधिकारीहरू यसमा हस्ताक्ष‍र गर्न चाँहदैनथे। तर नेपाल बाध्य बन्यो- यसका शर्तहरू मान्न। पण्डित गजराज मिश्र र चन्द्रशेखर उपाध्यायले सुगौली भन्ने ठाउँमा ब्रिटिशको शिविरमा गई ४ मार्च १८१६ का दिन यस सन्धिमा हस्ताक्षर गरे।

३.नेपालले १५ दिने म्यादलाई लत्याएर ९३ औं दिनमा हस्ताक्षर गरयो। सन्धि सोही दिनदेखि लागू गरियो।

सन्धिको वैधता

१. सन्धिको अनुच्छेद ९मा राजाद्वारा सन्धि मंजूर् गरिनु पर्ने कुरा लेखिएको थियो तर राजा गीर्वाण युद्ध बिक्रमबाट यस्तो गरेको कुनै रिकर्ड छैन।

२. ब्रिटिशलाई नेपालले सन्धिको पालना गर्दैन भन्ने ठूलो डर थियो यस कारण गभर्नर जेनेरल डेबिड अक्टरलोनीले ब्रिटिश सरकारको पक्षबाट सन्धि लागू भएको पुष्टि गरे र सन्धिको एक प्रति चन्द्रशेखर उपाध्यायलाई सुम्पियो!

1914 इ॰मा ब्रिटिश भारतका प्रोविनेंसहरू र नेपालको स्थिति

सीमा विवाद

सन्धिमा राष्ट्रको सीमांकन स्पष्ट नभएकोले आज पनि विवाद कायम छ। १. सन्धिमा सीमा रेखा स्पष्ट नभएकोले सीमांकन गर्न समस्या परिरहेछ। लगभग ६०००० हेक्टेयर जमीनमा आज पनि विवाद छ।यी जमीनहरूमा दाबी प्रतिदाबी, बहस आदी चलिरहेका छन्। २. परिणाम स्वरूप नेपाल भारत सीमामा अतिक्रमणका आरोपहरू एकार्कामा लगाइन्छ । यस्ता ५४ वटा क्षेत्रहरू छन्। यिनमा कालापानी, लिम्पियाधुरा, सुस्ता, मेची क्षेत्र, टनकपुर, सन्दाकपुर, पशुपतिनगर, हिले थोरी आदि हुन्।

लेखको स्रोत : विकिपिडिया

यौन अखडा बाग्लुङ बसपार्क-ध्वस्त

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Jul 2014 10:51:00 +0000

पहिले नयाँ बसपार्क भनिने अहिलेको बाग्लुङ बसपार्क बाग्लुङ–पोखरा सडकमार्ग खुलेदेखि स्थापना भएको हाृ। बसपार्क सञ्चालनमा आएदेखि सुरु भएको यहाँको यौन व्यवसाय यतिबेला खलबलिएको छ।

बाक्लो बस्तीबीच सञ्चालित बसपार्कमा हुने छ्यापछ्याप्ती यौन व्यवसायकै कारण यसलाई अघोषित ‘रेडलाइट एरिया’का रूपमा चिनिन्थ्यो। यो ठाउँ यौन अखडाकै रूपमा गनिन थालेपछि स्थानीयले प्रहरी प्रशासनसँगको सहकार्यमा त्यसविरुद्ध अभियान नै चलाए।

१५ वर्षदेखि होटलका नाममा यौन व्यापार गर्दै आएकी सिर्जना अहिले होटल बन्द गर्ने सुरमा छिन्। ‘चार महिनादेखी सुको कमाइ छैन, पुलिस चौबिसै घण्टा बसेपछि को आउँछ र?’ ३८ वर्षीया उनी भन्छिन्, ‘अहिले त भाडा तिर्न पनि मुस्किल छ। केटीहरू सब गइसके। यहाँ केटी देख्यो कि पुलिसले उठाइहाल्छ।’ प्रहरीले चौबिसै घण्टा पहरा दिन थालेपछि ग्राहक आउन छाडेको उनले बताइन्।

ग्राहक आउन छाडेपछि यहाँका अधिकांश सटर बन्द भएका छन्। यौन धन्दा चलाइएका धेरै सटर बन्द भइसके। बाँकी रहेका पनि बन्द हुने क्रममा छन्। ‘होटेलका नाममा यौन क्रियाकलाप गर्ने सटर बन्द भइसकेका छन्,’ जिल्ला प्रहरी कार्यालय कास्कीका प्रमुख एसपी वसन्त लामाले भने, ‘अहिले यहाँको यौन बजारलाई रोक्न सफल भएका छौँ।’ आफ्नै छोरीचेलीसँग हिँड्नसमेत गाह्रो हुने अवस्था आएपछि स्थानीयको पहलमा यहाँको यौन बजारलाई भत्काउन सकेको एसपी लामाले बताए।
रेस्टुरेन्ट र होटल व्यवसायको आवरणमा बाग्लुङ बसपार्कमा खुल्लमुखल्ला यौन व्यवसाय भएपछि कास्की प्रहरी पहिलो पटक खरो रूपमा उत्रिएको हो। पोखरामा देह व्यापार गराउने होटल र रेस्टुरेन्टहरूको भित्री रूपमा संगठन छ। उनीहरूको यही जालो भत्काउन प्रहरीले निकै कडा मेहनत गर्नुपर्योट। अहिले यहाँ कुनै चहलपहल छैन। पहिले बाग्लुङ बसपार्कमा मात्रै मासिक ४५ देखी ५० हजार कन्डम बिक्री हुन्थ्यो भने पुलिसले निगरानी बढाएको चार महिनामा जम्मा ३ हजार ६ सय मात्र बिक्री हुनुले पनि यहाँको यौन बजार ध्वस्त भएको पुष्टि गर्छ। पश्चिमाञ्चलको एकमात्र कन्डम डिलर हेल्दी स्माइल इन्टरनेसनल नेपालका प्रबन्ध निर्देशक ध्रुव बरालले बाग्लुङ बसपार्कको यौनबजार पहिलो पटक पूरै ध्वस्त भएको बताए। ‘बाग्लुङ बसपार्कमा मात्रै मासिक ५० हजार कन्डम बिक्री हुन्थ्यो,’ उनले भने, ‘ ‘चार महिनादेखि महिनामा नौ सय कन्डम मात्रै बिक्री भएको छ।’

बरु अहिले बाग्लुङ बसपार्कको यौन बजार विस्थापित भएर पोखराका अन्य ठाउँमा विस्तार हुन थालेको छ। यौन बजारको गन्तव्यमात्र परिवर्तन भएको बताउँछन्, स्थानीय बासिन्दा। त्यहाँ बन्द भएर सेक्स वर्कर अन्त छरिएपछि समस्या झन् बढेको स्थानीयको भनाइ छ। अहिले त फोनकै भरमा व्यवसाय चलाउने पनि छन्। होटल बन्द गरेपछि अहिले कोठा/फ्ल्याट भाडामा लिएर यौन व्यापार गरेको पनि पाइएको छ।

सेक्सका अखडा बन्द भएपछि यौनकर्मीसँग सम्पर्क हुने एउटा उत्तम माध्यम बनेका छन्, एजेन्टहरू। विभिन्न रूप र शैलीमा भेटिने यी एजेन्टले यौनकर्मीसँग सम्पर्क गराइदिएकै भरमा मोटो रकम असुल्छन्। यहाँ पाँच हजारदेखि ३० हजारसम्म लिने यौनकर्मी छन्। जसको केही प्रतिशत एजेन्टले पाउँछन्।
यौन व्यापारकै कारण पोखराको सांस्कृतिक र पर्यटकीय महत्व ओझेलमा पर्न लागेकोप्रति संस्कृतिकर्मी चिन्तित छन्। ‘यस्ता नकारात्मक गतिविधिले यहाँको सांस्कृतिक र पर्यटकीय महत्व गौण होला भन्ने चिन्ता छ,’ संस्कृतिकर्मी तीर्थ श्रेष्ठ भन्छन्, ‘यो समस्या चाँडै निर्मूल पार्नुपर्छ।’

एसपी लामाका अनुसार अधिकांश यौनकर्मी युवती गाउ“ फकिर्सकेका छन्। केहीले पेशा परिवर्तन गरेका छन्। केहीले पोखराका विभिन्न स्थानमा फरक शैलीमा यौनधन्दा सञ्चालन गरेको रिपोर्ट उनीकहाँ आएको छ। ‘हामीले मुख्य एरिया मानिएको बाग्लुङ बसपार्कलाई टार्गेट गरेका हौँ, अब त्यहाँ पहिले जसरी खुल्लमखुल्ला यौनधन्दा हुने काम ठप्प छ,’ उनी भन्छन्, ‘तर, पेशेवर युवतीहरू पोखराका अन्य ठाउँमा गएर कारोबार गरिरहेका छन् भन्ने खबर छ। त्यहाँ पनि हामी निगरानी बढाउँछौँ।’ अहिले डेरा र फ्ल्याट लिएर यौन व्यवसाय चलाएकाहरूलाई खोजिरहेको उनले बताए।

उहिलेका बर्बर यातनाहरु

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 15 Jun 2014 16:38:00 +0000

ब्राजेन बुल

एउटा मानिसलाई जीवित पकाएको कुरा कल्पनागर्दा पनि कति पीडादायी हुन्छ! एक त्यस्तै यातनाको स्वरुप हो ब्राजेन बुल। सुरुमा पीडितको जिब्रो काटेर एक ठूलो काँसाको साँढे भित्र राखिएको हुन्छ त्यसपछि उक्त काँसाको साँढेको तलपट्टी आगो बलिरहेको हुन्छ। पिडितको मुखबाट निस्किने दुखाइको असहिय चित्कार क्रोधित साँढेको जस्तै सुनिन्थ्यो। विडम्बनाको कुरा ब्राजेन साँढे आविष्कारक आफ्नै दुष्ट यन्त्रको प्रयोगबाट मारिए।

दराज

दराज शायद इतिहासमा यातनाको सबै भन्दा प्रसिद्ध विधि हो, र यो सबै भन्दा पाशविक मध्यको पनि एक हो। पीडितलाई एउटा टेबुलमा सुताएर उसको दुवै हात खुट्टा दुई ठूलो धुरोंमा बाँधेर राखिन्छ। त्यस धुरोंमा बिस्तारै तनाव बढ्छ जसको कारण पिडितको सरिर आफ्नो फैलिने सीमासम्म फैलिन्छ र पछि गएर स्नायुबंधन र हड्डी चरम शारीरिक र मानसिक पीडाका कारण छेतबिच्यत हुन्छ।

र्याटल

यो क्रूर यातना विधिमा बाल्टिन वा खोरको भित्र एक जीवित मुसा राखिन्छ र त्यसपछि पीडितको पेटमा त्यो बाल्टिन बाँधिन्छ। आगो वा तातो भुङ्ग्रो प्रयोग गरेर उक्त कन्टेनरलाई बेस्सरी तताइन्छ र अन्तमा मुसा तातोले गरेर मुसा व्याकुल हुन्छ र उम्कने प्रयास गर्न थाल्छ। निस्सन्देह, पिडितको पेट खन्नु बहेक मुसासंग बाहिर निस्किने अरु उपाए हुँदैन।

डिपो नपुग्दै चोरिन्छ तेल

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 30 Apr 2014 08:36:00 +0000

बुटवल-देशभर पेट्रोलियम अभावले हाहाकार मच्चिरहेका बेला नेपाल आयल निगमको डिपो पुर्‍याउनुअघि नै मिलेमतोमा तेल चोरी हुने गरेको रंगेहात फेला परेको छ। इन्डियन आयल कर्पोरेसनबाट खरिद गरी ल्याइएको पेट्रोलियम पदार्थ निगमको रूपन्देही भलवारीस्थित डिपो पुर्‍याउनुअघि बीच बाटैमा चोरी हुँदै गरेको अवस्थामा मंगलबार फेला परेको छ।

राष्ट्रिय सतर्कता केन्द्र र रूपन्देही प्रहरी टोलीले मंगलबार भैरहवा र भलवारीबीचका दुई ठाउँमा छापा मार्दा ट्यांकरको सिल तोडेर पाइप छिराई तेल निकालिरहेका २२ जनालाई पक्राउ गरेको छ। प्रहरीले चोरीमा संलग्न १९ ट्यांकर र १४ हजार लिटर तेलसमेत बरामद गरेको छ।

जिल्ला प्रहरी कार्यालय, रूपन्देहीका एसपी विक्रमसिंह थापाका अनुसार पक्राउ परेकामाथि अनुसन्धानसँगै चोरीमा संलग्न अन्य व्यक्तिको खोजी थालिएको छ।

तेल चोरी भइरहेको सूचनाका आधारमा प्रहरी लिएर पुगेको सतर्कता टोलीले पडसरी–१ स्थित गहुँबाली अनुसन्धान कार्यक्रम कार्यालयनजिक विनोद उप्रेती र रामचन्द्र अधिकारीको घरमा व्यवस्थित रुपले चोरी भइरहेको फेला पारेको थियो। ती घरमा १४ वटा ट्यांकर, १० हजार लिटर डिजेल, जेनेरेटरलगायत सामग्री फेला पारिएको थियो। अधिकारीको जग्गामा चोरीको डिजेल राख्न ६ हजार लिटर क्षमताको भूमिगत ट्यांकीसमेत बनाइएको फेला परेको छ। मंगलबार टोली पुग्दा उनीहरु धमाधम ट्यांकरको सिल तोडेर डिजेल झिकिरहेका थिए।

मधौलिया–३ स्थित देवी चौधरीको घरबाट ६ वटा ट्यांकरसहित ३ हजार ६ सय लिटर डिजेल र पा“चवटा ट्यांकर बरामद गर्नुका साथै संलग्न आठलाई पक्राउ गरिएको एसपी थापाले जानकारी दिए।

पक्राउ पर्नेमा योजनाकार उप्रेतीकी पत्नी रुबी, भरत विक, विजयकुमार हरिजन, पीताम्बर गहतराज, रामसमुन्द्र खालिन, गोविन्द मल्लाह, सन्तोष अधिकारी, वासुदेव भण्डारी, सुरेशप्रसाद कुँवर, अशोक थापा र सुदीप थापा छन्। यस्तै धु्रव चौधरी, प्रेमप्रसाद बर्तौला, शिव चौधरी, मोहन कण्डेल, सुदीप कार्की, पदम थापा, रामचन्द्र चौधरी, प्रकाश महत, राजन चौधरी र राजन रायमाझी पनि चोरी गर्दैगर्दा पक्राउ परेका छन्।

पेट्रोलियम चोरीमा आयल निगमकै कर्मचारीको संलग्नता रहेको संकेत पाइएपछि सतर्कता केन्द्र र अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले छानबिन अघि बढाउन लागेको स्रोतको भनाइ छ।

Original Article

वोइङकै इतिहासमै खतरनाक दुर्घटना; २३९ जना सवार मलेसियन एयरलाइन्स दुर्घटनाग्रस्त

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 09 Mar 2014 04:19:00 +0000

काठमाडौं। मलेसियन एयरको बोइङ दुर्घटनाग्रस्त अवस्थामा भेटिएको छ । चिनियाँ समाचार एजेन्सी सिन्ह्वाले भियतनामको सरकारी सञ्चार माध्यमलाई उदृत गर्दै जनाए अनुसार विमान भियतनामको दक्षिणी आइसल्याण्डको समुन्द्रमा दुर्घटनाग्रस्त अवस्थामा भेटिएको जनाएको छ ।

फाइल तस्विर

स्थानीय १२ बजेर ४१ मिनेटमा उडन भरेको एमएच-३७० वोइङ ७७७-२०० को सो विमान विहान ६ बजेर ३० मिनेटमा बेइजिङ पुग्नुपर्ने थियो । तर करिब २:४० बजेदेखि सम्पर्क विच्छेद भएको थियो । विमानमा विभिन्न १३ मुलुकका यात्रु रहेको मलेसियन एयरलाइन्सले जनाएको छ ।

क्वालालाम्पुरबाट बेइजिङका लागि उडेको विमानमा १२ जना चालक दलका सदस्यसहित २३९ जना सवार थिए । मलेसिया एयरलाइन्सलाई एशियाकै ठूलो विमान कम्पनी मानिन्छ । यो एयरलाइन्सले संसारका ८० स्थानमा दैनिक ३७ हजार यात्रुहरु ओसार-पसार गर्दै आएको छ ।

दुर्घटनामा परेका कोहि पनि जीवित भेट्ने आशा कम रहेको स्थानिय सञ्चारमाध्यमहरुले जनाएका छन्। उद्धारमा मलेसिया र भियतनामका उद्धार टोली संयुक्त रुपमा खटिएका छन्।

अमेरिकन निर्माता कम्पनी वोइङ हवाइजहाज निर्माणमा प्रवेश गरे यता २० बर्षकै सबैभन्दा खतरनाक दुर्घटनाको रुपमा मलेसियन एयरको दुर्घटनालाई लिइएको छ।

दुर्घटनापछि वोइङले आफ्नो धारणा सार्वजनिक गर्दै दुर्घटनको अनुसन्धानको लागि आफ्नो प्राविधिक टीम मलेसिया पठाउने घोषणा गरेको छ। उसले दुर्घटनामा परेकाहरुप्रति दुख व्यक्त गर्दै तिनका आफन्तजनमा सहानुभुति प्रकट गरेको छ।

Source: http://www.hamrakura.com/

विमान दुर्घटना भएको छैन– मलेसियाली प्रधानमन्त्री

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 08 Mar 2014 16:54:00 +0000

क्वालालम्पुर। मलेसियाली प्रधानमन्त्रीले हराएको मलेसियाली विमान दुर्घटना नभएको जनाउनुभएको छ। उहाँले विमान दुर्घटना भएको भनी दिइएका समाचारको पनि खण्डन गर्नुभएको छ। प्रधानमन्त्री नजिव राजाकले शनिबार अपरान्ह भन्नुभयो– विमान दुर्घटना भएको छैन, यी समाचारहरु दिने बेला भएको छैन।

मलेसियाली विमान शनिबार एकाबिहानै देखि हराएको छ । मलेसियाबाट बेइजिङका लागि उडेको सो विमान हराएको हो । उक्त विमानमा २३९ जना यात्रु रहेका छन् । ती मध्ये १५० जना चिनिया नागरिक रहेका बताइएको छ । ७७७–२०० नम्बरको सो विमानका बारेमा अझैसम्म पनि केही पत्ता लागेको छैन ।

हाम्रो आकासमा हराएको हो– भियतनाम

उक्त विमान आफ्नो आकासमा हराएको जानकारी भियतनाम सरकारले दिएको छ । सो सरकारले भनेको छ– विमान हाम्रै आकासमा आएपछि हराएको हो ।

तर यसको बारेमा भने केही खलेको छैन । विमान हराएको स्थानका बारेमा भने अझै पत्ता लागेको छैन ।

विश्वका विभिन्न देशका उद्वारकर्मीहरु यतिबेला भियतनाममा जम्मा भएका छन् । उनीहरुले सम्भावित स्थानको खोजी गरिरहेका छन् ।

मलेसिया एयरलाइन्सको २३९ यात्रुसहित जेट विमानको सम्पर्क ‘ट्राफिक कन्ट्रोलर्स’सँग भियतनामको हवाईक्षेत्र नजिकै टुटेपछि हनोइले खोज प्रयास कायम राखेको छ ।

शनिबार अपरान्हसम्म विमान नभेटिएपछि उक्त विमानमा रहेका यात्रुका आफन्तहरुले पनि चिन्तापूर्ण रुपमा उक्त विमानमा रहेका यात्रुको अवस्थाप्रति गम्भीर हुन सबैलाई आग्रह गरिरहेका छन् ।

क्षेत्रीय अधिकारीहरूले उडान एमएच ३७० लाई सम्पर्क टुटेको १४ घण्टापछि पनि पत्ता लगाउन सकेका छैनन् । उक्त विमान क्वालालम्पुरबाट बेइजिङतर्फ रात्रिको उडानमा प्रस्थान गरेको थियो ।

विमानसेवाले विमानबाट कुनै पनि समस्याका सङ्केत प्राप्त नभएको जानकारी दिएको छ । तर हनोइमा रहँदा भने सम्पर्क भएको भियतनामका अधिकारीहरुले जनाएका छन् ।

उक्त विमानको ‘ट्राफिक कन्ट्रोलर्स’सँगको सम्पर्क कामाउ प्रान्त नजिकै टुटेको थियो । यसपछि उक्त सम्पर्क हो ची मिन्ह नगरको एयर ट्राफिक कन्ट्रोसँग स्थापना हुने अवस्थामा पुगेको थियो ।

भियतनाम सरकारको आधिकारिक वेबसाइटमा दिइएका यी सबै जानकारीको पनि अहिलेसम्म पुष्टि हुन सकिरहेको छैन । विमान हराएको स्थानको बारेमा खुलेको छैन ।

हो ची मिन्ह एयर ट्राफिक कन्ट्रोलसँग उक्त विमानको सम्पर्क हुन नसकेको बताइएको छ । का माउ प्रान्त भियतनामको सुदूरदक्षिणी भागमा अवस्थित छ ।

चौध घन्टासम्म पनि सम्पर्कमा आएन

विमानको सम्पर्क स्थानीय समय अनुसार रातीको २ः४० बजेट टुटेको थियो । यसको दुई घण्टा पहिले उक्त विमान क्वालालम्पुर अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट प्रस्थान गरेको यस विमान सेवाका प्रमुख कार्यकारी अधिकारी जौहारी याह्याले बताउनुभयो ।

त्यसयता विमानको खोजी कार्य जारी छ तरपनि भेटिएको छैन । उक्त विमानमा १५३ जना चिनियाँ, ३८ मलेसियाली तथा १२ इन्डोनेसियाली नागरिक रहेको बताइएको छ ।

साथै विमानमा सात अस्ट्रेलियाली, तीन फ्रान्सेली, एक शिशुका साथमा चार अमेरिकी तथा अन्य मुलुकका समेत नागरिक रहेको बताइएको छ । एएफपी

Source: http://www.hamrakura.com

गुगलको नेपाली अनुवाद सेवा सुरु

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 11 Dec 2013 16:12:00 +0000

गुगलको नेपाली अनुवाद सेवा सुरु, गल्ती सच्चाउने काम प्रयोगकर्ताको भन्दै इन्टरनेट दुनियाँमा निकै विशाल स्थान अोगटेको सर्च इन्जिन ‘गुगल’ले नेपाली भाषा अनुवाद सेवा सुरु गरेको छ ।

गुगल ट्रान्सलेट सेवामा मंगलबारदेखि नेपाली भाषाले पनि प्रवेश पाएको छ । अब इन्टरनेट प्रयोगकर्ताले बिश्वका ७९ भन्दा बढि भाषामा लेखिएका कुरा नेपालीमा र नेपालीमा लेखिएका त्यति नै भाषामा अनुवाद गरि पढ्न सक्नेछन् ।

पछिल्लो पटक गुगलले नेपालीसहित ९ वटा भाषा अनुवाद सुविधा थपेको छ । ‘एक करोड ७० लाखभन्दा बढी जनसंख्याले प्रयोग गर्ने नेपालीमा पनि अनुवाद सुरु गरेका छौं’ गुगलका सफ्टवेयर इन्जिनियर अर्ने माउसरले आफ्नो आधिकारिक ब्लगमा भनेका छन्- गुगल अनुवादलाई सही बनाउन सहयोगको अपेक्षा गरेका छौं ।’ गल्तीहरुलाई क्रमश सुधार गरिने भन्दै उसले अंग्रेजीमा दखल भएका नेपाली इन्टरनेट प्रयोगकर्ताको सहभागिताको अपेक्षा गरेको छ ।

यससँगै गुगलले अनुवाद गर्ने भाषाको संख्या ८० पुगेको छ । ट्रान्सलेट डट गुगल डट कमका अनुसार नेपाली भाषालाई विभिन्न ७९ भाषामा अनुवाद गर्न सकिन्छ भने अन्य भाषालाई नेपालीमा अनुवाद गर्न सकिन्छ ।

प्रारम्भिक चरणमै रहेको गुगल नेपाली सेवाको अनुवादमा निकै गल्ती देखिन्छन् । यदि तपाई अंग्रेजी र नेपाली दुवै भाषामा पोख्त हुनुहुन्छ भने तपाईले लगइन गरेर योगदान पुर्‍याउन सक्नुहुन्छ । यो सेवाबाट नेपाल र नेपाली भाषासाग जोडिन चाहाने तथा नेपाली भाषाबाहेक अन्य भाषा नबुझ्ने प्रयोगकर्तालाई सजिलो हुनेछ ।

मैले पनि यो सेवाको परिक्षड गरें र म यसको नतिजाबाट निक्कै प्रभावित पनि भएको छु| केहि गल्तिहरु अवश्य पनि छन्, कति त मैले यहाँ लेख्दा पनि भएका होलान तिनलाई माफ गरिद्नु होला मैले Google लाई माफ गरिदिए जस्तै| मैले गरेको प्रयास यहाँ पनि राखेको छु| त्यो निलो देखिएको अक्षरमा गल्ति छ र त्यस्लाई सच्याउन पर्याप्त सुबिधाहरु दियिएको छैन तर यो अझ नयाँनै छ र पक्कै पनि गूगलले एसमा सुधार गर्दै जाने छ | आफैं प्रयास गर्न http://www.translate.google.com मा जानुहोस|

सामाजिक सन्जाल बाट समाज सेवा

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 10 Dec 2013 18:19:00 +0000

आज भोली को चियो चर्चो, संबिधान सभाको बैठक, भा वी प्रधानमन्त्री र आरोप र प्रत्यरोप। संचारकर्मीहरुको बहस पनि यिनै कुराहरुमा सिमित छन। जनताको अपेक्षा पनि यिनै कुराहरु सँग गासियोको छ भन्दा तेती फरक नपर्ला। तर यिनै कुराहरु बाट माथि उठेर समाज प्रती आफ्नो दाइत्व देखाएको छ सामाजिक सन्जाल फेसबूक ग्रुप MRR (MENS ROOM RELOADED)। यस ग्रुपका यी युवाहरु कोही विधार्थी हुन् भने कोही कर्मचारी । महंगीले आकासिएको काठमाडौंमा खान र लाउन धाउधाउ हुँदा यी युवा समुहले आफ्नो बिचारलाई अरु भन्दा फरक भएको देखाएका छन।

बिगतका दिनहरुमा पनि बिभिन्न सामाजिक कृयाकलापमा सग्लग्न भएको यो ग्रुपले बिगतझै यस बर्ष पनि आफ्नो ग्रुपको दोस्रो वार्षिकोत्सबको अवसर २०७०।०८।२९ गते शनिबारका दिन बुङ्मती स्थित Disabled Service Associates (DSA) मा सहयोग गरी मनाउने बताएको छ। कुनै पनि सङ्संस्था सँग आबद्ध नभैकन, स्वेक्षाले गरिएको यस कृयाकलापलाई पैसा कमाने मेलो र ठगीको आरोप नलाएको पनि होइनन्। साईबर क्राईम जस्तो जघन्य अपराधको आरोप पनि खेपिरहेको यस ग्रुपले त्यस प्रकारको लल्छनालाई बेवस्ता गरी ती ३९ असाहाय बालबालिकालाई सकेसम्मको मद्दत गर्न कम्मर कसेका छन।

बि. स. २०४६ मा १ जना बच्चा को रेख्देख बाट स्थापना भएको Disabled Service Associates (DSA) मा हाल ३९ जना बालबालिकाले पालन्पोषण र शिक्षा पाइरहेका छन। यस संस्थामा ५ बर्ष देखिन १४ बर्ष सम्मका बालबालिकाहरु बस्दै आएका छन। शरीरीकरुपमा कम्जोर भएता पनि संस्थाका संस्थापक दयाराम महर्जनको मिहेनत र बच्चाहरुको लगन्सिलताले कुनै न कुनै कलाकारितामा आफ्नो कला प्रस्तुत गर्दै आईरहेका छन। अपाङ्गता आफैमा तिरस्क्रित हुँदैन, तिरस्क्रित हुन्छ समाजका मन्यजन भनौदाबाट, परिवर्तन आफैमा सम्भव छैन, परिवर्तनका लागि दुर्द्रिस्ती, निस्काम भाव, आत्मबिश्वास र कडा परिश्रमा आवश्यक छ। कुनै पनि संस्थाको सहयोग बिना २४ बर्ष को एकल मिहेनतले यी बालबालिका हरु लाई आफ्नो पहिचान दिलाउन दयाराम केही हद सम्म सफल भने अवश्य भएका छन। तर भविस्यमा धेरै कठिन परिस्थितीको सामना नहोला भन्न सकिन्न, तर भनिछ नि जहाँ ईछा त्यहा उपाय, मद्दत गर्ने हातहरु जसरी नि आईपुग्छन।