Mügemmell

Red Noses

2012-01-27T11:30:00.003+02:00

Bu Melissa.

Bu da Can.

Bu yılın en güzel kar pozlarını onlar verdiği için Mügemmell'deki yerlerini aldılar.

Tabii bir de kuzen torpilleri var. :)

Ayça'nın Baykuş Ailesi

2012-01-27T09:54:00.003+02:00

Koleksiyonlardan bahsetmiştik ya hani... Yazmayı unuttuğum bir koleksiyoum da baykuş objeler. Baykuşlara bayılıyorum. Ayça'nın Komikçi Dükkanı'ndaki bu baykuş ailesini gördüğümden beri, ortadaki göbeği kalpli, gözleri mahyoş bakan baykuşa kafayı taktım. Çok tatlı! Çeşmedeki yatağımın üzerinde çok hoş duracak :) Ayça, Alaçatı'da böyle cici şeyler satan, İzmirli, yetenekli bir tasarımcı. Yeni tanıdım, tanımanızı istedim.

Photo of the Day!

2012-01-26T12:30:00.003+02:00

Konu yaştan açılmışken Barış Manço'nun 40. yaşı için özel hazırlanan hıyarlı doğum günü pastasıyla verdiği bu pozu geldi aklıma. Günün pozu da bu olsun. Mügemmell günler efendim...

Bu Blog'a Bayılıyorum!

2012-01-26T11:57:00.005+02:00

Advanced Style, son dönemde en sık takip ettiğim, geçmiş postlarını okumaya, fotoğraflarına bakmaya doyamadığım bir blog. Siz de görün istedim. Bazı kadınları arkadaşlarıma, ailedeki kadınlara benzetip, ilerde ne yapıp ne yapmamalıyı düşünerek eğleniyorum. Sanırım kendime en yakın hissettiğim advanced style sahibi, bu iki kadın. Yaşlanınca böyle olabilirim.

Blogun sahibi Ari Seth Cohen, New York sokaklarında şık, yaşlı kadın avına çıkıp onları fotoğraflıyor. New York'ta herkesin her şeyden haberdar olması için maksimum üç gün geçmesi gerektiğini düşünecek olursak, o yaş kutucuğuna giren tüm koketlerin ekstra dikkat ederek dışarı çıktığından eminim. Düşünebiliyor musunuz, ya Ari'yle rujsuz karşılaşırlarsa? A-Bow!

P.S: New York'un yaş, kilo, ırk, renk, para, mezun olunan okullar, tek taşınızın ne kadar büyük olduğu, oturduğunuz semt vs... konularında feci acımasız olduğunu düşünüyorum. Antidiscrimination büyük palavra. Büyük çoğunluk aşırı mükemmeliyetçi ve superficial. Bu yapaylığın, mükemmeliyet adına yıpranan ruhların, yaşlandığı için kendini daha az değerli hisseden kadınların arasından bu tavırla ortaya çıkan genç bir adam için eminim bin çeşit dedikodu dönüyordur. Dönsün. Hangi yaşta olursa olsun, bir kadını mutlu etmeyi başaran her erkek, gözümde takdire değer. Ari Seth Cohen'i Mügemmell Profil ilan ediyorum.

Motherish...

2012-01-24T18:13:00.004+02:00

Şöyle uyumak varken...

Danimarka iyi, hoş güzel de... Yaptıkları bir şeye çok fena kafayı taktım. Çocukları uyumaları için kara kışın ortasında sokağa bırakıyorlar. Evet. Bildiğiniz kaldırıma. Bebek arabalarına yerleştirip, üstünü başını örttükten sonra kaldırıma bırakıp evlerine giriyorlar. Ya da artık her neredeyseler, oraya. Ve zavallı bebişler soğuktan uyuşup uyuyakalıyor. Bir saat, bir buçuk saat sonra da gidip çocuklarını sokaktan topluyorlar.

Bunun çok sağlıklı bir kuzey ülkesi geleneği olduğunu filan anlatsalar da ben anlayamıyorum valla. El kadar çocuk sokağa mı bıraklır? Hadi soğuk sağlıklı, tamam ki, o da tamam değil. 5 derecede uyumanın neresi sağlıklı? Türkiye'de çocuklarını dolma gibi sarıp sarmalayanlara da kızıyorum ama bu ne kardeşim? 3 derecede 5 derecede çocuk mu uyutulur? Ayrıca, ya çocuğu kapıp götürseler? Buna da cevap enteresan. Bugüne kadar Danimarka'da hiç çocuk kaçırma vakası yaşanmamış. Yuh! Ya ilki seninki olsa?! Riske bak!

Anne olmayabilirim ama çoğu anneden çok daha anaç bir insan olduğumu düşünüyorum.

O sokağa bırakılan minnoşların yanında durup kimseye çaktırmadan başlarına bir şey gelmesin diye bekledim kaç gün.

It's not about being a mother. It's all about being motherish...

Koleksiyoner Olmak...

2012-01-24T09:30:00.004+02:00

Çocukluğumdan beri toplarım. Eşyalarından arınarak hayat bulan insanlardan değilim. Sadece üzerinde hatırlamak üstemediklerimi gördüğüm eşyalarımdan kurtuluyorum sanırım. O yüzdendir ki, çeşitli koleksiyonlarım var. Örneğin yıllarca dünyanın çeşitli yerlerinden yüksük topladım. Son 5-6 yıldır cam merakım var. Bir ara farklı şehirlerden Starbucks bardakları topluyordum. Ortaokul yıllarımda da Hard Rock Cafe t-shirt koleksiyonum vardı. Hatta son Amsterdam gezimizde artık onların ''vintage'' olarak anıldığını duyunca gözlerim doldu.

Neyse... Bu işin porselen koleksiyonerliğine kadar varacağını düşünmezdim ama şimdi de bu başladı. Daha doğrusu oldukça değerli bir koleksiyon sahibi olunca bunu devam ettirmek istiyorum.

Danimarka'ya ilk gittiğim sene, o senenin Royal Copenhagen Christmas tabağını almış, eski tabakları duvarda asılı görünce, doğum yılım olan 1982yi de satın almak istemiştim. Hatta bakın burada da anlatmışım. :) Ama eski yıllarda çıkan tabaklar sadece antikacılarda satıldığından o sene, civarı pek bilmediğim için gidip alamamıştım. Bu sene gezerken bir benim doğum yılımda, bir de Anton'un doğum yılında çıkarılan tabakları bulduk ve aldık. Bunun üzerine de Anton Pasha'nın sevgili annesiyle babası, senerce biriktirdikleri Royal Copenhagen ve Bing&Grondahl Christmas koleksiyonlarını bize hediye etti. Bir de Royal Copenhagen'ın Anneler Günü tabaklarını. O kadar mutlu olduk ki.

Nasıl güzeller... Bakmaya doyamıyorum. Şimdi ilk hedefim ailedekilerin ve yakın arkadaşlarımın doğum yıllarını tamamlamak.

Kendi yılımın tabağında pencereden dışarı bakan küçük bir kız çocuğu var ve tıpkı benim çocukluğuma benziyor. Benim de öyle saçlarım, aynı öyle bir geceliğim ve tıpkı öyle bir ayım vardı. Her baktığımda gözlerim doluyor.

Anneler günü tabakları da birbirinden güzel. Onları şimdilik kullanmamaya, bebişim olduğunda baby showerımda kullanmak üzere saklamaya karar verdim.

Ailelerin çocuklarına bu gibi değerli şeyler aktarması, beni her zaman çok duygulandırmıştır. Bol kadınlı bir ailede büyüdüğüm için anneannemden, babanemden bana kalan hiç bir şeyim olmadı. Sağlık olsun. Anneannemden bana kalan kocaman, neşeli ve renkli bir çocukluğum var. Daha ne olsun.

Ama yine de ileride, tıpkı Anton'un annesiyle babasının yaptığı gibi, kendi çocuklarıma anısı olan eşyalarımı bırakmak istiyorum. Benim verdiğim değerin yarısını bile verseler mutlu olurum.

Bu Aralar...

2012-01-24T09:13:00.004+02:00

-Üzerimde acayip bir rehavet var. Doğru dürüst çalışamıyorum da.

-Xmas ve Yılbaşı dönemi üzerimden dozer gibi geçti. Hem seyahat, koşuşturmaca hem de aldığımız bazı kötü haberler yüzünden. Çok sevdiğim bir arkadaşımın eşi vefat etti. Hem de üçüncü bebişleri 45 günlükken. Yanında olmaya, destek olmaya çalışıyorum ama fena etkileniyorum. Yalnız kaldığım her an kötü şeyler geliyor aklıma.

-Artık evimizin resmi olarak yıkım kararı çıktı. En geç Haziran'da boşaltıyoruz.

-Diş konusu da ayrı bir hikaye. Bu yaşımda damaklık takacağım. Neyse ki sadece 2.5 ay.

-Gördüğünüz gibi bu ara böyle tuhaf bir dönemden geçiyorum. Ejderha Yılı mıymış neymiş...

-Yeni bir huy edindim. Her gün yemek yapıyorum. 2012, domestikliğimin tavan yapma yılı olacak herhalde.

-Bir de bir karar daha aldım ki, bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Bu sene, hiç bir şeye başlamayacağım. Yani şöyle ki, yeni bir kurs, yeni bir kulüp, hobi, iş gibi yepyeni bir şey çıkarmayacağım kendime. Bir sene nadastayım. Sadece çalışıp evle ilgilenicem. Gerçekten bunu başarabilir miyim, bilmiyorum ama başarabilirsem bu kararın bana bu sene büyük huzur vereceğine inanıyorum.

Extra

2012-01-13T10:00:00.002+02:00

Bu ara başımı yastığa koymadan havada uyumaya başlıyorum ve genellikle erken kalkan bir insan olmama rağmen sabah uykularına doyamıyorum. Havadan, iklim değişikliğinden olsa gerek.

Dün akşam Anton, ''What about some pillow talk?'' diyince uyku sersemi aklıma bu retro magnet geldi. ''Pillow talk is extra baby.''

Özledim!

2012-01-13T09:37:00.002+02:00

Hepinizi çok özledim! Blogumu, size yazmayı çok özledim. Uzun süredir öyle yoğunum ki, bir kelime bile yazamadım. Zeynep ve Dodo; İlginiz için çok teşekkür ederim :)

İyiyim. Hiç bir şeyim yok. Sadece bir süre ne ara ne yapacağımı şaşırdım. Önce dişim çekildi. Ardından o halde apar topar Danimarka'ya gittim. Orada aileydi, ailedeki yeni bebeklerdi filan derken bilgisayarın başına oturmadan koca bir Noel dönemi geçti. Noel fotoğraflarını sizinle sonra tabii ki paylaşiciğim :)

Hepinizi kocaman öpüyorum!

Mügemmell is back!

Çok Korkuyorum!

2011-12-07T09:54:00.002+02:00

Dün gece hiç uyuyamadım. Gözlerimin altı şişti. Yine başıma dert. Nasıl oluyor, bilmiyorum. En ön dişimin kökünün ucunda, yani burnumun arkasına denk gelen bir yerlerde bir iltihap oluşmuş. Ağrısı sızısı yok ama alınması gerekiyormuş. Diş de zaten, 14 yaşında kırdığımdan beri iflah olmadı, çekilip temizlenecek.

Temizlenecek de, kim bilir kaç gün fofuta gezicem? O geçici diş beni kaç gün idare edicek? Hadi bunlar bir yana, çekimden sonra eve gelince o ağrıya nasıl katlanıcam? Zamanında 20 yaş dişlerinin dördünü de çektirmiş biri olarak o diş çektirme ağrısını çok iyi bilirim. Bu sefer nasıl katlanıcam bilmiyorum. Annem de yanımda değil. Of ya! İnsanın annesi ne önemli yahu! Parmağımı incitsem hala anne diye ağlıyorum. Anton'a da ayıp oluyor.

Canı tatlı insanlardan da değilimdir ama bu kez baya dağıttım. Of bu diş olaylarında neden full anestezi yapmazlar anlamıyorum! Bas anesteziyi, kes biç ne yapıcaksan yap, uyandığımda bilmiyim ne oldu, ne bitti. Of ya! Of!

İzmir'im Geldi Benim :(

2011-12-06T20:14:00.003+02:00

Ne varsa bizim kızlarda.

İzmir'i o kadar çok özlüyorum ki...

Kim kiminle ne yapmış, kim görmüş, ne demiş sohbetini...

Gereksiz melankolilerimizi...

Bir an ayılıp kıkırdamalarımızı...

Gece yarısı abur cuburlarımızı...

Sena'yı...

Çok özlüyorum büyüdüğüm şehri.

Gidip kendimi alkole veresim var.

Karşıma eskilerden birini alıp dertleşesim, içimi dökesim, boş boş konuşasım var.

Büyük ciddiyetle dinletesim, üstüne saçma sapan kendime güldüresim var.

Memleketime gidesim var.

Annemi de özledim zaten.

En Sonunda Aldım

2011-12-06T16:28:00.003+02:00

Yıllardır her yıl başı dönemi, siyah murano avizeme uyacağını düşünüp şu siyah kadehlerden alsam mı almasam mı diye düşünür, şarabın rengini göstermeyeceği için vaz geçer almazdım. Bu sene artık dayanamayıp aldım. Gerçekten de avizemin altında çok hoş duracaklar. :)

Black Chrsitmas teması hiç hazetmediğim bir şeydir ama bu kadehleri kullanmak için sabırsızlanıyorum!

Nerede Bulunur Acaba?

2011-12-06T16:20:00.003+02:00

Bu sene süslemek için böyle, yapraklarını dökmüş bir ağaç istiyorum ama tabii ki gidip kesecek halim yok. Mümkünse köküyle birlikte bu şekilde alıp bir süre evde misafir ettikten sonra bir yerlere dikme niyetindeyim. Acaba fidanlıklarda filan böyle bir şey bulabilir miyim?

İzlemelisiniz!!! Beethoven Unkapanı'nda!

2011-12-05T09:10:00.003+02:00

Hepinizi çok seviyorum! Çok!

Mügemmell bir insansın Efe Peker!

Victoria's Secret Açıldı :)

2011-12-01T11:55:00.003+02:00

Dün İpek'le Christmas kermesine gittikten, daha doğrusu lanet İstanbul trafiği yüzünden gidemeyip şöyle bir uğradıktan sonra Nişantaşı'nda yemeğe gittik. Gitmişken de biraz takıldık.

Tesadüfen de Victoria's Secret'ın açılışına denk geldik. City's'in içinde açmışlar. Ama iç çamaşrı yok. Sadece parfümeri bölümü, ki bence sırf parfümerisini açmakla çok iyi etmişler.

İç çamaşırlarının, abartıldığı kadar güzel, kaliteli, tasarım harikası vs. olduğunu düşünmüyorum. Parfümerisi benim her zaman daha çok ilgimi çekmiştir. Şişe şişe mist, fragrance, body lotion taşıdım yıllarca. Artık gerek kalmadığına çok sevindim. Zaten Bath&Body Works de geldi. Oh! Amerika valizleri 10kg eksik artık... :)

Hoş, evde 3 sene parfümeri alışverişi yapmasam yetecek malzeme var ama yine de böyle yerlere girmeye, koklamaya, denemeye, burnumun direği kırılana kadar kokuları karıştırmaya bayılıyorum.

Benim İçin Sezon Açılmıştır

2011-11-29T19:00:00.004+02:00

Yarın Noel Kermesi, haftasonu ilk mumlar, evde dekorasyon şenliği...

Evet, Noel sezonu resmen açılmıştır.

O halde geleneksel Mügemmell eğlencesi olarak bu senenin de ilk şarkısı MeanGirls'ün Jingle Bell Rock'u olsun! Hepinize Mügemmell bir Noel dönemi diliyorum... :)

P.S: Hatırlarsanız geçen sene de Noel şarkıları açılışını bununla yapmıştık. Bakın. Bu, kesinlikle benim en çok sevdiğim Noel şarkısı!

Fikir Verin Lütfen!

2011-11-28T13:57:00.004+02:00

Anton Pasha'nın doğum günü bu hafta ve hala ona alacak bir şey bulamadım. Aklımda özel bir şey vardı ama ''Ne alacağını biliyorum.'' diyip gerçekten de alacağımı tahmin edince, vaz geçmek zorunda kaldım.

Erkeklere hediye almak ne zor! O bana alacağı zaman şıp diye biliyor ne istediğimi. En kötü, blogu açıyor, ne beğendiğimi görüyor.

Fikir verin noolur! :)

Siz en son erkek arkadaşınıza, eşinize ne aldınız?

PARENTS SHOULDNT TEXT

2011-11-25T19:12:00.002+02:00

Son dönem eğlencelerimden biri bu Mügemmell severler. Dağda çayda bayırda, sürekli bunları okuyup kendi kendime kopuyorum. Size de tavsiyemdir, insanın sinirlerini gevşeten, löp et kıvamına getiren bir site bu. BURADAN BUYURUN.

Açıklamak gerekirse; Anne/babalarla çocuklarının arasında geçen komik mesajlaşmaların olduğu bir internet sitesi. Bazıları inanılmaz!

Çarpıcı Amsterdam

2011-11-25T19:00:00.002+02:00

Ne zamandır Mügemmell Kelamlar'a bir şey yazmıyordum. Bunu Amsterdam'da bir duvarda gördüğümden beri gülüyorum. Kimin söylediğini bilmiyorum ama kim söyledi, kime söyledi, o an nasıl bir andı sahiden çok merak ettim.

Sabahtan Beri Dilimde

2011-11-25T13:36:00.001+02:00

Şimdi sizin de dilinize takılacak! Ha-ha!

Düzenden Bahsetmişken...

2011-11-25T13:23:00.002+02:00

Dolap odası filan tamam da, şu yukarıdaki mutfağın altında gizli şarap mahsenine ne diyceksiniz? Hayali bile güzel. Keşke fotoğraf daha da büyüseydi. Şu teknolojik işlerden anlayan birine ihtiyacım var. Bir tek arkadaşım bile anlamıyor bu olaylardan. Neyse...

Mutfak düzenine gelince... Her mutfağın ayrı bir kileri olmalı diye düşünüyorum. Bu kapalı bir balkon olabilir, ayrı büyük bir dolap olabilir. Ama bir alan gerek. Sırf dolaplara çözülmüyor bu iş. Hem bendeki boyla üst raflar hiç kullanılmıyor. Mutfağın yarısı işe yaramıyor desem yeri.

Merdiven altı dev çekmece fikri beni benden aldı sahiden. Bir evde ne kadar çekmece varsa, o evde büyüyen çocukların o kadar yaratıcı olduğunu düşünürüm hep. Çekmece karıştırmak acayip zeka geliştirici bir şey! Hem kim sevmez ki!

Ve bir gün evimde sahiden bir hobi odam olsun istiyorum. Böyle düzenli tutamam muhtemelen ama çok istiyorum. Kuruyacak seramiklerim için raflar, ıvır zıvırlarım için bol bol çekmeceler, koca bir craft masası...Of of! Çok isterim sahiden. Hem öyle bir alanım olursa belki bir çamur teknesi de alırım...

Neyse, çalışmaya döniyim bari... Bugünlük gündüz düşü sınırımı aştım gibi.

Dolap Odam!!!

2011-11-25T12:41:00.004+02:00

Aslında biteli çok oldu tabii ama fotoğrafları yüklemeye üşendiğimden bu yazıyı ancak bugün yazabiliyorum.

İşte büyük uğraşlar sonucu ortaya çıkan oda bu. Burası bizim evdeki en abuk odaydı. O da L şeklinde. Hangi akla hizmet böyle bir oda yapmışlar, akıl erdirmek mümkün değil. Biz de burayı dolap odasına dönüştürdük. L şeklinde olduğu için üzerine çok sayıda dolap koyabilme imkanımız oldu.

Fotoğraflardan göremiyorsunuz ama bu odanın büyük bir avatajı var. İki kapısı olduğundan bir kapısı, direk çamaşır ve kurutma makinesinin, çamaşır sepetlerinin olduğu küçük odaya çıkıyor. Böylece, soyunur soyunmaz tüm çamaşırlar direk kirliye giderken ayrılmış oluyor ve dağınıklık bir nebze de olsun önleniyor.

Raftan çok askı kullanmamın sebebi kat izi fobimin olması. Bu odaya sığmayan tek şey Anton'un gömlek, takım elbise, kravat koleksiyonu oldu. O yüzden onlar, başka bir odada duruyor.

Bunca git gelin, hesabın kitabın ardından dolap odası düzenlemek isteyenlenlere önerim şu;

1- Ikea bu konuda çok başarılı ve sahiden marangozdan, Modoko'dan, Masko'dan filan daha ucuz.

2- Ikea'ya 45.000 defa gideceğinizi bilerek bu işe başlayın.

3-Ölçülerinizi mutlaka bir kaç defa alın. Mümkünse bir başkasından da sizin için almasını rica edin. Ölçüleriniz net olsun.

4-Mevcut kıyafetlerinizin artabileceğini düşünerek mutlaka o anki ihtiyacınızdan %30-40 fazla eşya alabilecek sayıda dolap alın. -sonradan çok işe yarıyor.-

5-Sakın kendim kurucam diye çıldırmayın, astarı yüzünden pahallıya geliyor. Ikea gerçekten cüzi bir fiyata gelip kuruyor. Bırakın kursunlar.

6-Ama sadece iskeletleri kurdurun. Çekmece, raf, askı gibi aksesuarları kendiniz kurun ki, ihtiyacınıza göre, elbiselerinizi yerleştirirken kendinize göre düzenleyebilesiniz. -ben öyle yaptım ve sahiden çok içime sindi.-

7-Pencerelerden fedakarlık edin. Dolap sayısının artması daha önemli. Ama o zaman da aydınlatmaya daha çok özen göstermniz gerekiyor. Işık çok önemli. Hem tavandan hem de raf içlerinden aydınlatma seçmeye dikkat edin.

8-Yorgunluktan gebereceğinizi unutmayın. Kimsenin size yardım edemeyeceğini, bunun kendi düzeniniz olduğunu unutmayın. Ona göre bu işe ya başlayın ya hiç bulaşmayın.

Dolap odaları beni hep çok mutlu eder. İlk dolap odam yıllar evvel Etiler'de yaşadığım çatı dairemdeydi. Tavan eğik olduğu için kullanılmayan duvar kenarlarına, mağzalardaki demir borulardan çektirmiş, askılarımı oraya asmıştım. Sadece demirciye para verip şahane bir düzen kurmuştum. O zaman Ikea henüz memlekete teşrif etmediğinden Dolapdere'deki rafçılara gidip bakkalara satılan raflardan alıp katlanılacakları da onlara yerleştirmiştim. Şahane olmuştu. Aklınızda bulunsun. İlla sırf Ikea'dan alınmalı diye bir şey yok. Çok daha enteresan işler de çıkarabilirsiniz. :)

For Harry Potter Nerds :)

2011-11-24T13:32:00.002+02:00

Bu ajandaları, bana hediye almak isteyip ne alacağını bilemeyenler için buraya koydum. Burada ve de burada bulabilirsiniz. :)

Hepsine bayıldım! Hepsine!

Zıbın da şahane değil mi?

Siz de benim gibi bir Harry Potter delisiyseniz, belki doğacak çocuğunuza bundan almak isterseniz. O zaman da buradan buyrun.

Willet Holthuysen Müzesi

2011-11-24T09:48:00.004+02:00

Efendim burası Herengraht. 16.yy'da, yani altın çağlarını yaşadıkları dönemde, en zengilerin oturduğu sokak. İşte bu sokakta, çocukları olmadığı için öldükten sonra evlerini Amsterdam şehrine bağışlamış, ünlü, zengin, koleksiyoner bir çiftin evi var. Willet Holthuysen. Bakınız bu da web sitesi.

Dışarıdan bakıldığında çok da farklı görünmeyen bu evin içi, küçük bir saraydan farksız. Ayrıca dışarıdan bakınca da öyle olduğu, aslında anlaşılıyormuş. Merdivenli girişin altınki kapıyı görüyor musunuz? İşte orası, hizmetlilerin kapısıymış. O kapı ne kadar yüksek olursa, evin sahibininin o kadar zengin olduğu anlaşılırmış. Çoğu evlerde merdivenlerle aşağı iniliyor. Yani bu evin, acayip zengin bir aileye ait olduğu ilk bakıştan bu şekilde anlaşılabiliyormuş.

Ama işin komik yanı, şu an müze ziyaretçilerinin girişi de o kapıdan. :)

Yemek odası, kristaller, porselenler, cam objeler, toplanmış sanat eserleri her yerde. Nereye bakacağınızı şaşırarak ilerliyorsunuz. Ben en çok yemek odasıyla mutfağı sevdim.

Burası mavi oda. Ne kadar hoşuma gitti bilemiyorum. Havanın hep gri olduğu bir ülkede, ne kadar büyük olursa olsun iki cepheli bir evin duvarları bu denli koyu tutulmamalı. Bu oda inanılmaz kasvetliydi. Gezmek için bile dayanamadım diyebilirim.

Evin en ferah köşesi, bu kış bahçesini andıran fis kos bölümü. Bu lafa da bayılırm. Fiskos. :) Bu odadan aşağıdaki bahçe görünüyor.

Evin her detayı muhteşem. Vitray sevmememe rağmen ''Vay canına!'' dedim. Sahiden güzel.

Ama sanırım en büyük hazzı mutfağa adım attığımda aldım. O mutfağa girer girmez gözümün önüne Vermeer'in Milkmaid'i geldi. Sanki onun mutfağıydı. Renkler, gölgeler, pencere... Gözlerime inanamadım.

Vermeer / Milkmaid

Yani diyeceğim odur ki, Amsterdam'a çok kısa bir süre için gidiyorsanız, sıra belki buraya gelmeyebilir ama vakit ayırıp bu şaşayı görün.

Amsterdam Favorim: MOMO

2011-11-24T09:31:00.003+02:00

Yemekleri, içkileri ve ortamıyla inanılmaz başarılı bir mekan. Amsterdam yolcularına şiddetle önerilir. Dekorunun filan alakası yok ama nedense oradayken kendimi Nişantaşı'ndaki eski Armani Cafe'de gibi hissettim, ki orayı da çok severdim.

İlla yemek yemeye de gitmeniz gerekmiyor. Barı da çok hoş. Aperatif mekan olarak da değerlendirebilirsiniz.

Bu kadar bayıla bayıla anlattığım Momo, Park Hotel diye bir otelin altında. Oldukça hoş bir otel. Odalar konforlu. Bir de bahsetmeden geçemeyeceğim; Nasıl yumuşak yatakları var, anlatamam. Amsterdam'daki en baba uyuşturucudan daha fazla uyuşturucu etkisi var. Sanırım Amsterdam'la ilgili en çok özleyeceğim şey, Park Otel'in o yumuşacık yatağı.

P.S: Üstelik şapşallığımdan kaybettiğim bileziğimi bulmam için tüm kat görevlilerini seferber ettiler. Hatta hala investigation sürdürdüklerini yazan mailler atıyorlar.