Michał Buksa

Najmrodzki - dawno temu w Gliwicach

2018-11-30T08:52:00.001+01:00

Michał Siegoczyński wymyślił taką scenę: w więzieniu Najmordzki robi sobie tatuaż z konturami Polski i chce, żeby na tej mapie zaznaczyć tylko jedną kropkę - Gliwice. 30 listopada na Dużej Scenie Teatru Miejskiego w Gliwicach premiera „Najmrodzki, czyli dawno temu w Gliwicach”.

Okradał Peweksy, magazyny futrzarskie, delikatesy. Kradł samochody, ale tylko Polonezy. Polski Arsène Lupin, charyzmatyczny złodziej romantyk, podobał się kobietom. Podobno uciekając z więzienia, zawsze uciekał do kobiety. Najważniejszą z nich była jego matka, mieszkająca w Gliwicach Sabina Najmrodzka. Być może właśnie dlatego to miasto darzył największym sentymentem. Czuł się tu bezpiecznie do tego stopnia, że pomimo statusu „najniebezpieczniejszego bandyty PRL” stołował się w miejscowych restauracjach, czego pamiątką jest wpis do księgi skarg i zażaleń restauracji Pod Platanem.

Ujęty w 1989 roku, po zakończonej wypadkiem samochodowym nieudanej ucieczce. Leżąc w szpitalu, w oczekiwaniu na wyrok, rozdawał autografy. Najmrodzki był prawdziwym celebrytą swoich czasów. We wszystkich procesach zasądzono mu karę 20 lat pozbawienia wolności, w celi spędził jedynie pięć.

Miłość w Leningradzie

2018-09-05T14:48:00.000+02:00

Pokaz prasowy.
„Miłość w Leningradzie” w reżyserii Łukasza Czuja to spektakl z kapelą na żywo, który zamieni się w koncert.

Składa się na niego 30 piosenek autorstwa petersburskiej grupy Leningrad i ich ekstrawaganckiego lidera Siergieja Sznurowa. Jego teksty charakteryzują się anarchistycznym zacięciem, barwnym – niestroniącym od wulgaryzmów – językiem. Dosadnie, ale z ironią Sznurow komentuje rosyjską władzę oraz buduje ironiczny portret współczesnego społeczeństwa. Hejtuje wszystko i wszystkich.

"Miłość w Leningradzie” to energetyczna muzyka, łącząca w sobie elementy rocka, ska, punka. Wystąpią znani z wrocławskiej realizacji Mariusz Kiljan i Tomasz Mars oraz aktorzy z gliwickiego zespołu artystycznego: Karolina Olga Burek, Łukasz Kucharzewski, Aleksandra Maj, Dominika Majewska, Małgorzata Pauka, Maciej Piasny, Michał Wolny, Mirosława Żak.
6 września premiera w Teatrze Miejskim w Gliwicach.

Cuca Roseta - Zabrze

2018-03-14T13:20:00.003+01:00

Ana Moura - NOSPR Katowice

2018-02-20T07:52:00.000+01:00

Damy i Huzary - premiera w Teatrze Miejskim w Gliwicach

2018-02-05T11:19:00.001+01:00

Ich czworo - pokaz prasowy Teatr Miejski Gliwice

2017-09-20T10:42:00.002+02:00

Ulicznicy 2017

2017-07-24T09:19:00.001+02:00

Nora - Teatr Miejski w Gliwicach. Pokaz prasowy

2017-06-26T09:35:00.000+02:00

Lufcik na korbkę

2017-04-26T09:06:00.002+02:00

JÓZEK, O MNIE SIĘ NIE MARTW - Teatr miejski w Gliwicach

2017-04-11T07:20:00.001+02:00

Premiera Dom Spokojnej Młodości

2017-02-01T09:00:00.000+01:00

Łukasz Czuj, dyrektor artystyczny i jednocześnie reżyser premierowego widowiska muzycznego powiedział, że najważniejsze są w nim muzyka i emocje. Oraz to, jak sobie z nimi radziliśmy na początku lat 90. „Dom Spokojnej Młodości” będzie słodko - gorzką opowieścią o początkach kapitalizmu.

Styczeń 2017 roku to dla Teatru Miejskiego miesiąc premier - nie tylko spektaklu, ale odnowionej sceny i zespołu, który całą jesień poświęcił na przygotowanie „Domu Spokojnej Młodości”.

- To taki nasz pierwszy krok w nową teatralną rzeczywistość, którą, jestem pewien, uda nam się zagospodarować. Nie tylko młodzieńczą energią i entuzjazmem, ale też scenicznym wyczuciem i tym szczególnym rodzajem emocji, jaki staramy się wnieść na scenę – mówił Czuj na krótkim pokazie dla prasy.

W pierwszym odruchu tytuł kojarzy się z domem spokojnej starości. - Ale to taki przewrotny zabieg – tłumaczy reżyser. – Na scenie będziemy czymś w rodzaju aktorskiej rodziny, która wspomina dawne czasy. I tu wykorzystuję prywatną pamięć, młodzieńcze lata ludzi mojego pokolenia. Ale te wspomnienia wspieramy młodością – bo o nią tak naprawdę chodzi. Zabierzemy widzów w teatralną podróż do Polski z początków kapitalizmu. Opowiemy o naszych narodowych uniesieniach i klęskach. Podążymy w poszukiwaniu emocji tamtego czasu, które mimo upływu ćwierćwiecza nadal są bardzo gorące i współczesne.

Zbiorowym bohaterem jest grupa młodych ludzi wkraczająca w dorosłe życie, konfrontująca swoje marzenia z wciąż zmieniającymi się realiami gospodarczymi i politycznymi. Stają w obliczu nowej, kapitalistycznej rzeczywistości, zadając sobie pytania o sens odzyskanej wolności. Na scenie zobaczymy 12 aktorów: ośmiu ze stałego zespołu, czworo wystąpi gościnnie.

Tłem ich historii będą okoliczności związane z Gliwicami: powstanie słynnego targowiska „Balcerek” czy wizyta papieża w 1999 roku. Nie zabraknie także nawiązań do wydarzeń, które poruszały masową wyobraźnię, jak słynna walka Andrzeja Gołoty z Lennoxem Lewisem czy protesty przeciw wejściu do Unii Europejskiej. Całość opowiedziana będzie w dynamicznym rytmie, z mocno rozbudowaną choreografią.

Kierunek podróży wyznaczy muzyka – grana na żywo, na scenie. Zabrzmią motywy znane z repertuaru rockowego (Kult, T Love, Proletaryat, Yugoton), ale także oryginalne kompozycje współczesne przygotowane przez Marcina Partykę specjalnie dla „Domu Spokojnej Młodości”. Aktorom towarzyszyć będzie zespół muzyczny w składzie: Patryk Bizukojć (gitara basowa), Damian Drzymała (perkusja), Remigiusz Hadka (gitara), Piotr Kotas (keyboard), Marcin Żupański (saksofon).

- Widzowie zobaczą i usłyszą remiks, sceniczny teledysk, przywołujący, mówiąc językiem Kantora, klisze pamięci. Pokażemy emocje: związane z ważnymi wydarzeniami społecznymi, polityką, która w tamtych latach była na ustach wszystkich i z którą wiązaliśmy ogromne nadzieje, a także nasze prywatne historie, budujące klimat każdej teatralnej opowieści – Czuj zachęca do obejrzenia półtoragodzinnego „Domu Spokojnej Młodości”.

Palmjazz 2016 - podsumowanie

2016-11-16T09:37:00.001+01:00

Stara Fabryka Drutu

2016-06-18T13:22:00.000+02:00

Zamek w Toszku, Burg Toszek

2016-01-08T08:34:00.002+01:00

Zamek w Toszku – częściowo zrekonstruowana w drugiej połowie XX wieku budowla z XV wieku, obecnie siedzibatoszeckich placówek kultury.

Historia budowli obronnych w Toszku sięga prawdopodobnie X–XI wieku, kiedy to na miejscu obecnego zamku stał drewniany gród, niegdyś kasztelania, należący w okresie rozbicia dzielnicowego do książąt śląskich, zastąpiony murowanym zamkiem na początku XV wieku. W 1429 r. zniszczyli go husyci, a odbudował i uczynił z niego swoją stałą siedzibę Przemysław Toszecki, książę z linii oświęcimskiej. Po jego śmierci w 1484 zamek był własnością książąt opolskich do śmierci Jana II Dobrego w 1532 r., a potem jako lenno królów czeskich przeszedł w ręce Habsburgów. Następnie zastawiony rodzinie Redernów został przez nią wykupiony w 1592 r. i odbudowany w stylurenesansowym. Redernowie nie tylko naprawili zniszczenia spowodowane pożarem z 1570 r., ale dodatkowo dobudowali pomieszczenia mieszkalne w części bramnej. Siostrzenica Jerzego II Rederna wyszła za mąż za hrabiego Kaspra Colonnę, któremu później jako właścicielowi zawdzięczał toszecki zamek kolejną przebudowę. W XVIII wieku rezydencja kilkakrotnie zmieniała właściciela, najpierw był nim baron Johann Dietrich von Peterswald, potem Franciszek Karol Kotuliński, Pasadowscy, w końcu rodzina poety Josepha von Eichendorffa. W 1797 r. Eichendorfowie sprzedali posiadłość hrabiemuFranciszkowi Adamowi Gaschinowi. Po pożarze z 1811 r. nie planowano już odbudowy rezydencji; w 1840 r. ruinę kupił Abraham Guradze. Jego rodzina była w posiadaniu zamku do II wojny światowej. W latach 1957–1963 zamek został częściowo odbudowany.

Całość pierwotnego założenia zamku znajduje się dziś pod ziemią. Prace archeologiczne pozwoliły stwierdzić, że do pierwszej murowanej budowli należy środkowa część bramy wjazdowej. Również czterokondygnacyjna baszta u podstawy czworoboczna, powyżej ośmioboczna stoi na swoim pierwotnym miejscu, kryjąc pod sobą głębokie lochy. Za czasów Colonna powstały dwie boczne flankujące wjazd wieże. Budynek od północnej strony muru obronnego był w XVII wiekustajnią, o czym świadczyły zachowane ozdobne żłoby końskie w formie wnęk; w XVIII wieku zamieniony został naoranżerię. Prace przy przebudowie zamku zlecił Colonny mediolańskiemu architektowi Janowi Seregno, który był prawdopodobnie autorem projektu dwóch kamiennych ozdobnych portali: mniejszego nad wjazdem do stajni (z herbem Colonnów) i głównego wiodącego do rezydencji.

Źródło: Wikipedia.pl

Wystawa 16.10-6.11.2015

2015-10-15T10:39:00.001+02:00

Zapraszam do oglądania zdjęć mojego autorstwa.

Szlakiem Żydów, Górny Śląsk i Zagłębie

2015-09-21T11:07:00.004+02:00

Gliwice:

Zabrze:

Sosnowiec:

Będzin:

Czeladź:

Amerykański piknik - Wilcze Gardło

2015-09-14T11:03:00.000+02:00

Latarnie

2015-06-01T09:49:00.001+02:00

Indian Summer

2014-10-13T13:09:00.000+02:00

Gliwice street

2014-08-04T12:42:00.002+02:00

Gliwice/Gleiwitz - 1

2014-06-09T08:42:00.002+02:00

Marta - a rainy day in spring

2014-04-10T15:58:00.000+02:00

Old man with magnifier

2014-04-04T22:32:00.003+02:00

Kamila

2014-03-29T16:06:00.000+01:00

Castle? No, firestation:-)

2014-03-24T13:57:00.000+01:00