<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0">

<channel>
	<title>Miguel Sabel</title>
	
	<link>http://miguelsabel.eu/blog</link>
	<description />
	<lastBuildDate>Tue, 23 Feb 2010 13:01:28 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.1</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/MiguelSabel" /><feedburner:info uri="miguelsabel" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><image><url>http://miguelsabel.eu/images/icono.png</url></image><feedburner:emailServiceId>MiguelSabel</feedburner:emailServiceId><feedburner:feedburnerHostname>http://feedburner.google.com</feedburner:feedburnerHostname><item>
		<title>Presente y correcto</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/CABFaWtbkTA/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/23/presente-y-correcto/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 23 Feb 2010 13:01:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Yo y yo]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=343</guid>
		<description><![CDATA[
Poca gente se acuerda ya del flúor, esa cosa que algunos consideraban una gama de color y otros un arma de destrucción masiva. Realmente el new rave no duró mucho, pero dio duro; eran quizá los últimos estertores de una época arribista en la que el éxito se medía por lo más nuevo y grande. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/afilalapiz.jpg" alt="P&#038;C" /></p>
<p>Poca gente se acuerda ya del flúor, esa cosa que algunos consideraban una gama de color y otros un arma de destrucción masiva. Realmente el <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/New_rave">new rave</a> no duró mucho, pero dio duro; eran quizá los últimos estertores de una época arribista en la que el éxito se medía por lo más nuevo y grande. Como siempre la tendencia sigue viva en algunos <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cristiano_Ronaldo">estratos</a> y aplicada en ciertos <a href="http://www.youtube.com/watch?v=bytf3gZMFkY">campos</a>, pero ahora, ayudados por la crisis, todos miramos hacia atrás, a los recuerdos, a lo acogedor y seguro de la familia: &#8220;<em>ei! eso mola porque lo tenía cuando <a href="http://nocilla.com">era niño</a></em>&#8220;. Pero esto va más allá, códigos realmente tradicionales, estéticas, texturas y formas que tiran más hacia los <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cuaquerismo">quakeros</a> que hacia Neo y Trinity. El futuro está en el pasado, al menos por ahora. Sólo hay que darse un paseo por <a href="http://www.tumblr.com/popular">Tumblr</a> o <a href="http://svpply.com/">Svpply</a> o XXX para darse cuenta. Todo es <em>curated</em>, todo es <em>traditional</em>, y es algo que a mi me encanta, yo soy rancio fuera de tendencias. </p>
<p>Sabemos cómo funciona esto, de un modo muy <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Leyes_de_Newton#Tercera_Ley_de_Newton_o_Ley_de_acci.C3.B3n_y_reacci.C3.B3n">newtoniano</a>; una tendencia trae asociada una contratendencia  posterior en sentido opuesto y (al menos) de la misma intensidad. Sólo queda intentar identificar cómo se expresará y cuándo. Si ahora todo es de la más alta calidad, seleccionado, tratado con mimo y cuidado, ¿qué vendrá? ¿cómo se justificará?</p>
<p>En la imagen, el monísimo afilalápiz familiar de <a href="http://www.presentandcorrect.com/">P&#038;C</a>, una tienda en línea inglesa de material de escritorio y papelería muy interesante. Su catálogo está lleno de cosas diseñadas con cariño, seleccionadas pensando en ti (sólo en ti) y fabricadas con mucho cuidado.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/CABFaWtbkTA" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/23/presente-y-correcto/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/23/presente-y-correcto/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Morgan Olson</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/dGNIME9awSY/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/16/morgan-olson/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Feb 2010 19:39:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Diseño]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=334</guid>
		<description><![CDATA[
Morgan Olson es la empresa que en 1946 creó las furgonetas tradicionales de reparto norteamericanas, esas que salían en las películas de Hollywood y que todos echamos de menos cuando UPS se implantó en España. Los principales aportes del diseño fueron la construcción íntegra por primera vez de un chasis en aluminio, ligero y resistente [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/morganolson.png" alt="Morgan Olson" /></p>
<p><a href="http://www.morganolson.com/">Morgan Olson</a> es la empresa que en 1946 creó las furgonetas tradicionales de reparto norteamericanas, esas que salían en las películas de Hollywood y que todos echamos de menos cuando UPS se implantó en España. Los principales aportes del diseño fueron la construcción íntegra por primera vez de un chasis en aluminio, ligero y resistente a la corrosión, y una configuración de piso bajo &#8211; techo alto que permite que el conductor pueda caminar de pie desde la cabina a la parte trasera rápida y cómodamente. ¿La razón del producto? ¿La idea de negocio? Lo que a muchos se les escapa, lo más sencillo, una necesidad no cubierta:</p>
<blockquote><p>The idea for the first aluminum bodied truck orientated in Brooklyn New York, when the owner of a laundry, complained to a friend that their steel truck bodies were too just heavy. This friend, Jimmy Olson did not know much about truck bodies, but with about 10 laundry companies in Brooklyn alone, he saw a market for lighter trucks. An aluminum body would be lighter than steel, would last longer and could handle the moisture and corrosive substances associated with the laundry business. </p></blockquote>
<p>Atención a la <a href="http://www.morganolson.com/why_walkin/standard.lasso">tabla de características frente a beneficios</a>, por simple no tiene precio. Tras una bancarrota y un par de cambios de manos siguen fabricando el mismo producto, espartano, austero, a algunos ojos quizá cutre. A mi me parece un ejemplo increíble de economía de materiales, diseño y esfuerzos.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/dGNIME9awSY" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/16/morgan-olson/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/16/morgan-olson/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>25</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/QFGQblBs5iA/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/10/25/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 10 Feb 2010 09:09:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Yo y yo]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=304</guid>
		<description><![CDATA[En unos días cumpliré 25 años. Estas son las 25 cosas que debería haber hecho antes de los 25 pero me permito de margen hasta los 26™:

1. Ganarme la vida y ayudar a que otros se la ganen. No es original.
2. Vivir solo. Deseado corolario de la anterior.
3. Tener una pata de jamón en su [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>En unos días cumpliré 25 años. Estas son las <strong>25 cosas que debería haber hecho antes de los 25 pero me permito de margen hasta los 26™</strong>:</p>
<ul>
<p>1. Ganarme la vida y ayudar a que otros se la ganen. No es original.</p>
<p>2. Vivir solo. Deseado corolario de la anterior.</p>
<p>3. Tener una pata de jamón en su jamonero. Siempre.</p>
<p>4. Correr a diario. Esta pronto será tachada, voy por buen camino</p>
<p>5. Ver a Raphael o a Julio Iglesias en concierto. Los <em>crooners</em> españoles merecen tanto respeto como Sinatra. Dos ejemplos, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=h3HUR6oF9fQ">Mi gran noche</a> y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=M-rZok60myw">Bamboleo</a>.</p>
<p><span id="more-304"></span>6. Regalar a alguien un 2.55 de Chanel. No es mágico, pero <a href="http://blogs.vogue.es/lavieenvogue/?p=2645">a algunas les alegra el día</a>.</p>
<p>7. Tener un perro. En concreto, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Braco_de_Weimar">este</a>, y por <a href="http://www.youtube.com/watch?v=NJN_vgyx74M">esto</a>.</p>
<p>8. Trabajar en un sitio en el que pueda tener un hamster al lado de mi mesa.</p>
<p>9. Afiliarme a un sindicato. A pesar de que esté contra tendencia todos deberíamos hacerlo.</p>
<p>10. Hacer una fiesta con mucha comida en la casa familiar de mi madre. Mucha comida, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=PwqzWvVNNM8">mucha</a>.</p>
<p>11. Ser tío. Lamentablemente no depende de mi.</p>
<p>12. Ser padrino. Íntimamente ligado al punto anterior y al amor y confianza que mi hermana me pueda tener.</p>
<p>13. Tirar ropa que guardo sin sentido. Mi madre se alegrará por este punto más que por ningún otro, incluso más que por el número 11.</p>
<p>14. Volar en <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/De_Havilland_Canada_DHC-6_Twin_Otter">hidroavión</a>, amerizar y salir del avión nadando.</p>
<p>15. Ir a la boda de un amigo y fumar un puro con él a las cinco de la mañana, hablando del paso del tiempo y la juventud perdida. Posiblemente la más irrealizable de todas estas proposiciones.</p>
<p>16. Que me entrevisten como testigo de un suceso en España Directo. Incluso tengo mis líneas preparadas: &#8220;Pues parecía buen chico, siempre saludaba. Nunca pensé que fuera a hacer algo así&#8221;. Posiblemente la más realizable de todas estas proposciones.</p>
<p>17. Salir en los agradecimientos de algo, un disco, un libro, una película. Un poco lo que quería Rob en <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Alta_Fidelidad_(pel%C3%ADcula)">Alta fidelidad</a>.</p>
<p>18. Saber el final de Lost. De acuerdo, es jugar con ventaja, esto tiene incluso fecha marcada en el calendario.</p>
<p>19. Rechazar a una modelo.</p>
<p>20. No rechazar a una modelo.</p>
<p>21. Bajar mi nivel de procastinación. La misma procastinación que hace que deba darme un año de descuento para cumplir estos propósitos.</p>
<p>22. Probar un arma de fuego. Y no caerme con el retroceso.</p>
<p>23. Escribir <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cocido_gallego">un artículo</a> en Wikipedia. </p>
<p>24. Ir a Nueva York y a Moscú. Dos viajes tan <em>mainstream</em> como deseados. Deberían ser uno justo después del otro, consecutivos, quizá pasando por alguna ciudad del sur de Francia, al estilo de una película clásica de James Bond.</p>
<p>25. Cumplir esta lista.
</ul>
<p><strong>Editado:</strong><br />
Pongo un link en la barra lateral, para hacer seguimiento del cumplimiento de estas metas. Es el Project Manager que llevo dentro, qué queréis.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/QFGQblBs5iA" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/10/25/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/10/25/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Ritmo constructivo</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/s8gURCIKEcE/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/08/ritmo-constructivo/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 08 Feb 2010 14:00:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Creadores]]></category>
		<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Diseño]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=313</guid>
		<description><![CDATA[
Algo parecido pasaba hasta hace poco en España, pero aquí se construía a ritmo de reggaeton: más acelerado y de peor calidad, difícil de parar y con resultados desastrosos.
El video forma parte del trabajo de Bonsajo, un colectivo japonés de expresión visual con composiciones muy interesantes. La última que han publicado en su cuenta de [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object width="520" height="390"><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=4917346&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1" /><embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=4917346&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="520" height="390"></embed></object></p>
<p>Algo parecido pasaba hasta hace poco en España, pero aquí se construía a ritmo de <em>reggaeton</em>: más acelerado y de peor calidad, difícil de parar y con resultados desastrosos.</p>
<p>El video forma parte del trabajo de <a href="http://bonsajo.org/">Bonsajo</a>, un colectivo japonés de expresión visual con composiciones muy interesantes. La última que han publicado en su <a href="http://vimeo.com/user1536192">cuenta</a> de Vimeo no tiene desperdicio.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/s8gURCIKEcE" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/08/ritmo-constructivo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/08/ritmo-constructivo/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Bien hecho</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/iwyTIbQitfI/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/07/bien-hecho/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 07 Feb 2010 21:53:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Diseño]]></category>
		<category><![CDATA[Moda]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=291</guid>
		<description><![CDATA[
Sólo hay que imaginarse qué bonito sería si todo el mundo se tomase tan en serio las cosas como Rapha la ropa de ciclismo, de los gorros en lana merino a las bermudas de corte clásico. 
Se puede discutir cuál es el mejor modo de comunicar una marca, cómo establecer el vínculo más fuerte con [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/rapha.jpg" alt="Rapha" /></p>
<p>Sólo hay que imaginarse qué bonito sería si todo el mundo se tomase tan en serio las cosas como <a href="http://www.rapha.cc/">Rapha</a> la ropa de ciclismo, de los <a href="http://www.rapha.cc/merino-hat-1/">gorros</a> en lana merino a las <a href="http://www.rapha.cc/fixed-shorts-1/">bermudas</a> de corte clásico. </p>
<p>Se puede discutir cuál es el mejor modo de comunicar una marca, cómo establecer el vínculo más fuerte con el consumidor, si interesa más tener un cliente o un usuario, cuál es el valor de un <em>follower</em> en Twitter o un fan de Facebook&#8230; pero al fin, lo que resulta más rentable es siempre hacer el mejor producto: cuidar el diseño, buscar la mayor calidad, dar el mejor servicio. De esta manera se consigue crear una gran compañía. Después, si todo esto lo acompañas de una imagen corporativa atractiva, una expresión cohesionada, una web llena de contenido y atractiva y un catálogo lleno de buenas fotografías conseguirás además una gran marca. Pero que quede claro, sin un gran producto no hay una gran compañía; y sin una gran compañía la gran marca es una falacia que tarde o temprano caerá por su propio peso.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/iwyTIbQitfI" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/07/bien-hecho/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2010/02/07/bien-hecho/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Control, de calidad</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/y4o9MGX58bM/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/19/control-de-calidad/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 19 Oct 2009 07:10:37 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Diseño]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=283</guid>
		<description><![CDATA[
Más vídeo, más producto de consumo. En este caso se trata de auriculares AIAIAI, marca danesa de segmento medio-alto-moderno-yeah. Además de auriculares venden accesorios, fundas, camisetas; muy interesante el stand para ordenador portátil, ingenioso. Tienen un club de música electrónica y sustentan un colectivo creativo. ¿Quién da más? El vídeo, para todo aquel que haya [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object width="520" height="286"><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=6625174&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=00ADEF&amp;fullscreen=1" /><embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=6625174&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=00ADEF&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="520" height="286"></embed></object>
<p>Más vídeo, más producto de consumo. En este caso se trata de auriculares <a href="http://www.aiaiai.dk/">AIAIAI</a>, marca danesa de segmento <em>medio-alto-moderno-yeah</em>. Además de auriculares venden accesorios, fundas, camisetas; muy interesante el <a href="http://www.aiaiai.dk/a-stand-1/a-stand.html">stand</a> para ordenador portátil, ingenioso. Tienen un club de música electrónica y sustentan un colectivo creativo. ¿Quién da más? El vídeo, para todo aquel que haya tenido que leer una sola línea sobre controles de calidad, ensayos y demás. Para el resto también, qué diantres, es bonito.</p>
<p>Descubierto en su <a href="http://www.aiaiai.dk/blog">blog</a>. Recomendado.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/y4o9MGX58bM" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/19/control-de-calidad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/19/control-de-calidad/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Mamiya</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/qeZ7ZzGiJNk/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/16/mamiya/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 16 Oct 2009 19:19:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Creadores]]></category>
		<category><![CDATA[Diseño]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=272</guid>
		<description><![CDATA[
Me gusta. Me gusta por la fotografía, el color, la luz, el título, los sonidos, ese click-click. Pero sobre todo por la Mamiya: es una oda a un objeto. Un objeto icónico. Eso me encanta. Podría haber sido otra cosa: una Olivetti, una Luxo, una Phonosuper, daría igual. Lo necesario es que el objeto haya [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object width="520" height="286"><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=6777168&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1" /><embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=6777168&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="520" height="286"></embed></object>
<p>Me gusta. Me gusta por la fotografía, el color, la luz, el título, los sonidos, ese <em>click-click</em>. Pero sobre todo por la <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mamiya">Mamiya</a>: es una oda a un objeto. Un objeto icónico. Eso me encanta. Podría haber sido otra cosa: una <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Olivetti">Olivetti</a>, una <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Luxo">Luxo</a>, una <a href="http://www.powerhousemuseum.com/collection/database/?irn=39249">Phonosuper</a>, daría igual. Lo necesario es que el objeto haya adquirido carácter y precise de una cierta liturgia. ¿Alguien quiere construir una marca? Mejor que comience construyendo un producto.</p>
<p><a href="http://vimeo.com">Vimeo</a> tiene una de las mejores comunidades de Internet; y lo más importante, han sabido crecer manteniendo calidad y (casi) cercanía. En el <a href="http://vimeo.com/blog">blog oficial</a> aparte de comunicar novedades, proponen actividades y proyectos a los usuarios, a modo de pequeños concursos. Conocí el perfil de <a href="http://vimeo.com/iberere">Guilherme Meneghelli</a>, autor del vídeo, gracias a que ganó uno de estos concursos. Recomiendo seguirlos.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/qeZ7ZzGiJNk" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/16/mamiya/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/16/mamiya/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Dinamita</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/AaS_p3pdUV8/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/15/dinamita/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 15 Oct 2009 06:31:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Diseño]]></category>
		<category><![CDATA[Libros y comics]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=257</guid>
		<description><![CDATA[
Estoy leyendo un libro a la vez pesimista y optimista, lo que lo convierte en profundamente realista. Se trata de un libro escrito en base a conversaciones con Isaac Díaz Pardo buscando definir la relación entre Arte e Industria en Galicia. Leo un pasaje sobre el edificio que hasta hace pocos años albergaba la sede [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/arte-industria.jpg" alt="Arte/Industria" /></p>
<p>Estoy leyendo un libro a la vez pesimista y optimista, lo que lo convierte en profundamente realista. Se trata de un libro escrito en base a conversaciones con Isaac Díaz Pardo buscando definir la relación entre Arte e Industria en Galicia. Leo un pasaje sobre el edificio que hasta hace pocos años albergaba la sede del Banco de España en Santiago de Compostela, construido tras demoler varias viviendas de gran valor histórico y arquitectónico a escasos 20 metros de la Catedral de Santiago:</p>
<blockquote><p>Isaac Díaz Pardo:  (O edifició está) falto de escala. Porque cada piso deses, equivale a dous pisos das outras casas. Había moitas cousas que había que resolver con dinamita aquí. Con dinamita.</p>
<p>Juan Rodríguez: Fai falta moita dinamita.</p>
<p>Isaac Díaz Pardo: Moita, moita dinamita.</p></blockquote>
<p><bq-data>Arte/Industria. Isaac Díaz Pardo<br />
Xosé Díaz, Luis Muñoz, Juan Rodríguez<br />
COAG &#8211; Labirinto de Paixóns</bq-data></p>
<p>No pude evitar reírme esta mañana en el metro mientras leía esta conversación. Es un buen libro, habrá más notas sobre él por aquí, lamentablemente más serias.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/AaS_p3pdUV8" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/15/dinamita/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/15/dinamita/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Manifesto do Laboratorio de Formas</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/WSo20TELhbE/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/07/manifesto-laboratorio-formas/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 07 Oct 2009 06:40:47 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Diseño]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=240</guid>
		<description><![CDATA[
O Laboratorio de Formas creado en 1963 na Galiza emigrada como vontade dun grupo de exiliados, proponse o estudio das formas desenvolvidas no pasado galego e as que continúan vixentes. Testemuña do cansancio producido polos últimos ideais cosmopolitas dalgunhas escolas, o Laboratorio pretende encontrar nesas formas esquecidas que perviviron durante séculos, e nos vestixios herdados, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/juego-cafe-sargadelos.jpg" alt="Juego de Café RZ-2" /></p>
<blockquote><p>O Laboratorio de Formas creado en 1963 na Galiza emigrada como vontade dun grupo de exiliados, proponse o estudio das formas desenvolvidas no pasado galego e as que continúan vixentes. Testemuña do cansancio producido polos últimos ideais cosmopolitas dalgunhas escolas, o Laboratorio pretende encontrar nesas formas esquecidas que perviviron durante séculos, e nos vestixios herdados, as sinais dun propio sistema de expresión.</p>
<p>O Laboratorio rexistra un extenso número de intentos e teorías que van desde as de Ruskin e Morris, os racionalistas, constructivistas e productivistas rusos co seu Vkhutemas, e outros laboratorios, ata as últimas experiencias de Bill, Maldonado, etc., pasando polo exemplo máis coñecido en occidente do Bauhaus.</p>
<p>O propósito que guía ao Laboratorio e a teoría que sustenta, inclúe, ademáis do significado, a orixe das formas, coma un linguaxe que son, defendéndose do cosmopolitismo por respecto á natureza humana.</p>
<p>O Laboratorio de Formas deixou o seu periodo de formulacións teóricas, e apoiándose en varios recursos e autoxestionándose, conta xa no seu haber con dúas importantes realizacións: o renacemento da cerámica de Sargadelos, a empresa de máis alento e prestixio do pasado galego que representou ó mesmo tempo unha das súas maiores frustracións, e a creación do Museo Carlos Maside, que aspira a recoller a obra e a documentación a partir do movemento renovador da arte galega contemporánea co seu entorno social anterior ó conflicto civil do ano 1936, convertíndose en centro das ideas estéticas da Galiza e dos movementos universais da arte. O Laboratorio proponse intervir noutras operacións de investigación que contribúan a restaurar a nosa memoria histórica.</p>
<p>O Laboratorio quere facerse notar máis polas súas realizacións que polas súas formulacións teóricas, amosando un respecto polas dormas que non contaron coa experiencia histórica na súa realización, e mantendo un sistema aberto á evolución das ideas de todo tipo, sin máis limitacións que as éticas.</p></blockquote>
<p><bq-data>Manifesto do Laboratorio de Formas<br />
Luis Seoane e Isaac Díaz Pardo<br />
Buenos Aires, 1970</bq-data></p>
<p>¿Resulta sorprendente el rechazo a la idea de cosmopolitismo, tan en boga durante décadas? ¿Si hubieran escrito este texto más recientemente habrían utilizado en su lugar la palabra globalización?</p>
<p>Esta tarde busqué el manifiesto en internet y no fui capaz de encontrarlo íntegro. Después de haberlo transcrito, creo que he conseguido lo que quería cumplir cuando abrí este blog, aportar algo de valor a la red. La imagen que ilustra la entrada corresponde al juego de café RZ-2 de Cerámicas do Castro, posiblemente mis piezas favoritas.</p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/WSo20TELhbE" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/07/manifesto-laboratorio-formas/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2009/10/07/manifesto-laboratorio-formas/</feedburner:origLink></item>
		<item>
		<title>Educación</title>
		<link>http://feedproxy.google.com/~r/MiguelSabel/~3/DFzr-7zVB8o/</link>
		<comments>http://miguelsabel.eu/blog/2009/09/20/educacion/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 20 Sep 2009 15:15:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Miguel</dc:creator>
				<category><![CDATA[Yo y yo]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://miguelsabel.eu/blog/?p=230</guid>
		<description><![CDATA[
Hace ya dos meses que entregué el proyecto del master que he estado estudiando durante el último año. Supone el final de mi vida académica. Por ahora. He pasado casi toda mi vida estudiando. Son 20 de 24 años. Se me hace necesario hacer una revisión desde el principio. Esto es largo.
Colegio
En el colegio estudié [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img src="http://miguelsabel.eu/images/foto-de-clase.jpg" alt="Tercer Curso del Colegio Público 179 del Distrito de Brooklyn, NY, 1968" /></p>
<p>Hace ya dos meses que entregué el proyecto del master que he estado estudiando durante el último año. Supone el final de mi vida académica. Por ahora. He pasado casi toda mi vida estudiando. Son 20 de 24 años. Se me hace necesario hacer una revisión desde el principio. Esto es largo.</p>
<p><span id="more-230"></span><strong>Colegio</strong></p>
<p>En el colegio estudié desde los 3 a los 14 años. Era un colegio público, el Pío XII de Santiago de Compostela. Está en una zona increíble, entre la Alameda y el Campus Universitario, rodeado de parques. No sé cómo son ahora los colegios públicos, pero este estuvo bien. Tengo muy buenos recuerdos, aunque cada vez más lejanos. Maldito paso del tiempo. Conservo muchos amigos de aquel tiempo. Los profesores crearon una buena base. Según la gente, ahí ya era un empollón. </p>
<p><strong>Instituto</strong></p>
<p>Muy cerca del colegio Pío XII está el instituto Rosalía de Castro, entre la Alameda y la zona vieja de Santiago. Es un edificio increíble. Los recuerdos aquí son mucho más fuertes y me permiten dar una opinión mucho más fundada. Los primeros años fueron de pura adolescencia y eso lo nubla todo. Seguí aprendiendo, con buen ambiente, con buenos resultados, pero la edad del pavo hizo que lo académico no fuese tan prioritario. En ese sitio ya había mujeres y era necesario mirarlas, de lejos, <em>nerd-style</em>.</p>
<p>La segunda etapa, durante el bachillerato, fue muy distinta. Tuve la suerte de estudiar el Bachillerato Internacional en un centro público gracias al dinero del Concello de Santiago. Si ya tenía aptitudes para ello, allí terminaron de nerdizarme. Trabajábamos mucho, pero a día de hoy no dudo que mereció la pena. El ambiente era además muy bueno, con los compañeros y con los profesores, que nos trataban por primera vez como adultos. Todos los institutos del país deberían ofrecer la posibilidad de cursar el BI. Quizá no sea para tanto, pero la perspectiva docente, el nivel de exigencia y el ambiente merecen la pena. Intento no parecer snob&#8230; mis amigos ya se han metido lo suficiente conmigo por hablar de esto.</p>
<p><strong>Universidad</strong></p>
<p>Estudié en la Universidade da Coruña, en la Escuela de Diseño Industrial de Ferrol. Fue la peor experiencia. Momentos muy complicados, a veces cosas inexplicables.</p>
<p>Por supuesto había cosas positivas, algunos profesores realmente motivados y vinculados con los alumnos, con buenas capacidades docentes y buen trato. Tengo buenos recuerdos de los profesores de Historia, cuyas clases tenían el mismo resultado que unos ejercicios motivacionales: entrabas queriendo dejar la carrera y salías sabiéndote Peter Behrens. Había algún profesor <em>geek</em>, necesario en toda ingeniería, con la idea de convertir el coprocesador de cálculo de un 286 en un llavero. También maestros de la vieja escuela, de escuadra, cartabón y lápiz. &#8220;<em>Señor Sabel, ¿cuánto ha pagado a su sobrinito para que rotule este cajetín?</em>&#8220;.</p>
<p>Por supuesto aprendí mucho, por descontado. De las clases, pero también de las bofetadas o de algunos de mis compañeros. Largas noches de proyectos y comida basura, conceptos inseparables. Gente que no olvidaré y gente que creo haber olvidado. Cianocrilato en los dedos, incluso en los dientes: &#8220;<em>¿Es muy malo tragar ciano?</em>&#8221; &#8211; &#8220;<em>No sé, ¿qué pone que tiene?</em>&#8221; &#8211; &#8220;<em>Cianuro</em>&#8220;. &#8211; &#8220;<em>Ouch</em>&#8230;&#8221;</p>
<p>Por supuesto volvería a estudiar lo mismo, pero a pesar de estas y muchas otras cosas positivas no sería en el mismo lugar. La falta de respeto y de aire tienen la culpa.</p>
<p><strong>Master</strong></p>
<p>Esto está aún muy fresco. A estas alturas no se hace necesario ser amigo de todos tus compañeros, ya que son sólo eso, compañeros. Aquellos que te interesan se convierten en amigos. Por ese lado, genial.</p>
<p>Académicamente es una experiencia completamente diferente. El cambio de lo público a lo privado. El cambio de lo académico puro a algo con un punto innegable de servicio prestado. Las conclusiones son buenas, si bien detalles derivados del carácter privado de la escuela me han hecho pasar malos momentos. He sufrido la cancelación de un curso que esperaba muy motivado debido a un bajo número de alumnos, por tanto, por su baja rentabilidad. Estas consideraciones en el sistema público son mucho más laxas.</p>
<p>He aprendido muchas cosas, aunque lo mejor ha sido poder ver la profesión desde muchos puntos de vista diferentes. Saber que para llegar de A a B hay multitud de caminos, y que a veces, simplemente, el viaje no debe ser hecho.</p>
<p><strong>¿Entonces?<br />
</strong><br />
Voy a seguir estudiando. Tan sencillo como eso. Porque ha merecido la pena, porque me gusta aprender y saber y porque lo necesito. Sin embargo no será ahora; estoy muy ocupado en el trabajo, y tengo mucho que aprender ahí. En uno o dos años me matricularé en algo. Todavía tengo que descubrir en qué.</p>
<p><em>He robado la fotografía que acompaña la entrada de <a href="http://www.flickr.com/photos/bettyblade/239020371/">Flickr</a>. Es la clase de Tercer Curso del colegio público número 179 del distrito de Brooklyn, Nueva York, de 1968.<br />
</em></p>
<img src="http://feeds.feedburner.com/~r/MiguelSabel/~4/DFzr-7zVB8o" height="1" width="1"/>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://miguelsabel.eu/blog/2009/09/20/educacion/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		<feedburner:origLink>http://miguelsabel.eu/blog/2009/09/20/educacion/</feedburner:origLink></item>
	</channel>
</rss>
