Er zijn wellicht best nog mensen die twijfelen over het aanschaffen van PV-panelen. Want wat brengen ze echt op? Men stelt wel de sterkte van een set panelen vast als een aantal kWp, maar hoeveel kWh is dat dan per jaar? Dat hangt natuurlijk af van heel veel factoren.

Leveranciers van zonnepanelen zijn vaak erg gretig in het maken van allerlei berekeningen over kosten en opbrengsten van PV systemen. De opbrengsten van een zonnestroom systeem is echter afhankelijk van enorm veel factoren. Bepaalde type zonnecellen doen het in ons land beter dan in andere landen en natuurlijk is de instraling van de zon in ons land natuurlijk anders dan bijvoorbeeld Noorwegen of Spanje.

Voor de echter “ik wil alles precies weten” personen onder ons of voor deze die sceptisch staan ten opzichte van de berekeningen van leveranciers, is er een online rekenmodule die met veel verschillende factoren rekening houd. Niet de meest eenvoudige rekenmodule, maar er zullen vast wel mensen zijn die graag met deze module willen gaan worstelen.

De rekenmodule vind je HIER. De berekening voor mijn installatie, met de herkende factoren, komt alvast uit op een cijfer dat sterk overeenkomt met de gemiddelde waarde gemeten sinds installatie.

Gaat het hier over de reden voor staking of de manier waarop? Is het omdat studenten niet op hun examen dreigen te geraken dat zij zo negatief reageren? En voor de werkenden onder ons, wellicht het niet op het werk geraken terwijl je baas dit eist, met de schrik om dan uiteindelijk niet binnen te geraken? Ik heb bijvoorbeeld een dag verlof moeten nemen om niet geconfronteerd te moeten worden met een urenlange frustrerende rit naar Brussel bij gebrek aan Openbaar vervoer. Vooral ook omdat de kans om niet binnen te kunnen zeer groot is, en dat de rit dan ook nog eens nutteloos was. Maar gezien de reden voor staking vind ik dat nog niet zo erg.

Met de manier van staken heb ik vaker wel problemen gehad. Waarom legt men de treinen stil? Dit kost de NMBS niet zoveel, behalve een negatief imago. Dat imago vermindert het aantal klanten, waardoor er risico ontstaat tot minder werk en misschien een grotere reden tot staken (ontslagen). Is het niet gewoon logischer om iedereen dan gewoon gratis te laten rijden? Een directe impact op de bottom-line van de NMBS, en een positief signaal naar de klant. De steun zou misschien wat groter zijn.

Zelf heb ik me meermaals de vraag gesteld waarom vakbondsmilitanten nooit vervolgd geweest zijn voor het verbranden van autobanden en ander materiaal. Dit is een strafbaar feit en enorm milieuvervuilend. Het draagt ook niks bij aan de staking, behalve gezondheidsrisico's voor de stakers zelf. Het enige dat dit aantoont is de domheid van de stakers, een verkeerd beeld dus.

Een kort berichtje op twitter over mijn sympathie met de staking verplicht me echter om me hiervoor te verantwoorden, zucht. Ik hoop dezelfde response van de andere kant, maar aan de tweets te lezen hoef ik daar niet echt op te wachten.

Mijn ervaringen van 17 jaar werken hebben integraal geleidt tot deze sympathie. Van regeringen heb ik gemerkt dat je steeds meer belastingen moet betalen. Je kan dat wat afzwakken door extra te betalen door een boekhouder onder de arm te nemen die je helpt door het kluwen van grensarbeider- en andere uitzonderingen op uitzonderingen. Eventuele compensaties naar werknemerkant werden plots voordelen die konden worden afgeschaft. Langs werkgeverskant werden die steeds opnieuw ergens gecompenseerd. Meer nog, er is zoiets tot leven geroepen als "Notionele intrestaftrek", met als doelstelling (sarcastisch wellicht) om meer werk te genereren. Niet 1 echte job heeft dit opgebracht, maar het heeft wel miljarden minder inkomsten in de staatskas gebracht. En een nul-rekening aan belastingen bijvoorbeeld voor bedrijven als Electrabrol. Onderandere die daling aan inkomsten moet nu gecompenseerd worden!

Werkgevers langs hun kant blijken in staat te zijn om na 2 jaar economische crisis het deel van het bedrijf dat in die 2 jaar het concern recht heeft gehouden te sluiten en al die hard werkende werknemers op straat te zetten. De verlieslatende delen draaien intussen lustig verder. Indien er geen vakbond is (minder dan 50 werknemers) zijn ze ook maar al te gretig om enige "secundaire" arbeidsvoorwaarden eenzijdig te laten vallen, er is toch niemand die hier tegenin kan gaan. "Take it or leave us" is maar al te vaak het credo.

De vakbonden daarentegen hebben me in al die jaren gratis geholpen om mijn belastingen correct in te geven zodat ik niet teveel belastingen betaalde. Ze zijn mee op de bres gesprongen om te zorgen dat alle werknemers in België alsnog op een deftige manier op straat zijn gezet. Dankzij hun steun was dit de wet Claeys en niet een frauduleus faillissement. Ervaring leert dus dat de vakbonden hier het vertrouwen wat meer verdienen dan de anderen.

Maar dat is niet alles. Er schort ook iets aan de besparingsmaatregelen. Die worden weeral eens gedragen door de middenklasse, en op wat kleinere maatregelen na vooral door de lagere middenklasse. Deze bevolkingsgroep die vandaag al kampt met problemen om rond te komen op het eind van de maand. Nee, ik ben geen lid van die groep, ik mag me gelukkig prijzen om nog enige reserve te hebben. Maar als de volgende besparingsronde terug van hetzelfde laken een broek is, dan worden wij wellicht wel tot die groep gerekend. De rest zit dan al onder de armoedegrens. En die bekommernis deel ik met de vakbonden.

Het zou veel beter zijn om de oneerlijke, onrechtvaardige en zijn-doel-gemiste maatregel van de Notionele intrestaftrek met onmiddelijke ingang af te schaffen. Om in te zetten op lastenverlaging op arbeid, zodat meer mensen aan het werk geraken en hun bijdrage kunnen leveren. De maatregel om 55+ aan het werk te krijgen heeft naar mijn gevoel een pervers effect. De premie aan werkgevers wordt maar uitbetaald als de werknemer 1 jaar werkloos was. M.a.w. eerst een jaartje thuis zitten zodat wij de premie opstrijken. Kom over een jaartje nog eens terug meneer...

Doordachte maatregelen zijn nodig in plaats van te knippen in de quasi lege portefeuille van de middenklasse. Dit knippen kan alleen maar leiden tot minder uitgaven, en een krimpende economie. Een krimpende economie brengt onze bedrijven, en dan vooral de kleinere zelfstandige (lid van Unizo), in gevaar. Die zien hun winstmarges krimpen, hun aandelen dalen. Dit heeft ontslagen tot gevolg, met terug minder geld om in de economie te vloeien. Kortom een rechtstreeks ticket naar recessie. En dat kunnen we missen als kiespijn. Om de een of andere reden ziet Unizo dit zelf niet in, getuige hun dreiging tot deurwaarders. De kleine middenklasse moet misschien maar eens bijhouden welke middenstander een deurwaarder oproept, en daar zijn besparingen uitvoeren (lees minder of niet meer kopen).

Maar het kortzichtige blauwe economisch-rechtse doctrine van vandaag, gesteund en gestuurd door het donkerblauwe Europa, wil o zo graag het negatieve voorbeeld volgen van Duitsland, ook al hebben enkele economen intussen al achterhaald dat dat wonder wellicht sterk heeft bijgedragen aan de economische crisis. Ook LIM heeft daar een stukje over geschreven. Het is net die liberale doctrine die deze crisis heeft veroorzaakt. Huizen moesten elk jaar duurder, meer opbrengen. Dat er steeds meer mensen dit niet meer konden betalen kon geen probleem zijn. Er werden steeds nieuwe leningen voorzien om het consumeren mogelijk te maken. Dat de grens gepasseerd was wou men niet zien, met alle gevolgen van dien. In de huidige besparingsmaatregelen wordt ook geen rekening gehouden met de grens van draagkracht van de kleine man. Als de vakbonden deze ronde laat passeren, dan is het hek van de dam. Dan gaat de volgende ronde nog verder snijden, met een nog rijkere topklasse en een veel bredere armoede-groep tot gevolg die zal eindigen in een recessie.

De positieve noot is dat de fiscale fraude lijkt eindelijk aangepakt te worden. Achterpoortjes gaan dicht. Als dit nu ook eens gepaard zou gaan met vereenvoudiging, zodat het transparanter, simpeler en moeilijker te ontwijken wordt, dan zal er al veel opgelost worden. Ik vrees daar echter voor. Want de lobby van bedrijven zal er wel voor blijven zorgen dat er achterpoortjes bestaan. Die beseffen niet dat al die achterpoortjes van hun ervoor zorgen dat de loonlast zo hoog moet zijn. En dat dit hun concurrentie-positie aantast.

Met langer werken heb ik op zich ook geen probleem, maar het is wel bizar dat alle maatregelen die dat moesten ondersteunen en draagbaar maken gelijktijdig worden afgeschaft of beperkt.

Alles bij elkaar, sympathie voor de staking, maar zelf ga ik niet op de barricades staan.

Wel, veruit de goedkoopste leverancier voor Vlaanderen is Ecopower, alle kosten meegenomen. En de prijs per kWh is daar 22 eurocent. Laten we deze dus als referentie nemen. Maar je mag dit bedrag natuurlijk vervangen door uw leverancier, door alle jaarlijkse facturen op te tellen en te delen door uw verbruik. Voor electrabel FixPlus deze maand, met een verbruik van 4000 kWh (3500 te rekenen na aftrek gratis 500 kWh), komt dit op 22,802 eurocent dat er betaald is per kWh verbruik over het hele jaar (cfr. prijsopgave Jan. 2012).

Goed. De volgende stap is te bepalen wat het jaarlijkse verbruik zou moeten zijn. Ik ga hier voor het gemak uit van de gemiddelde vastgesteld door de sector, zijnde 4000 kWh per gezin. Met de 500 kWh gratis eraf, zoeken we dus een PV-installatie die 3.500 kWh levert per jaar. Een installatie wordt echter uitgedrukt in Wp of kWp. Vermogen vs opbrengst zeg maar. De formule om de opbrengst te berekenen is afhankelijk van een aantal factoren, waarvan de belangrijkste de geo-locatie. Voor België heb je bij een schaduwvrije correcte plaatsing 900 kWh per kWp. De installatie moet dus 3,9 kWp sterk zijn. Voor het gemak van rekenen, en om wat marge in te bouwen een 4 kWp installatie dus.

De prijs van een installatie lag in het najaar van 2011 rond de 2,7 euro per Wp of 2700 euro per kWp (excl BTW). Deze kostprijs bevat de montagewerken, omvormer, bekabeling en netkoppeling op een elektrisch bord. Een installatie van 4 kWp kost momenteel 10.800 euro (excl. BTW) of op een woning ouder dan 5 jaar 11.448 euro (incl. 6% BTW). Een korte check bij Natec voor de kostprijs vandaag voor 4 kWp vermogen levert een prijs op van om en bij de 10.960 euro (afgerond naar boven). Daar gaat in Lochristi nog een gemeentelijke premie af van 500 euro. Maar ik ga alle subsidies even buiten beschouwing laten. We gaan voor de ware markt-kost. Een vervalste situatie om zo te vergelijken met kern-energie die door verdoken kosten ons nog veel meer kosten via belastingsgeld, maar ik gun ze zelfs dat voordeel. Het bestaan van die kost wordt door hen toch verworpen. Een discussie die we bij deze vermijden. Ervan uitgaande dat de prijs niet zal stijgen, maar om toch een ruime marge in te bouwen zijn de volgende berekeningen gebasseerd op 11.000 euro.

We hebben dus een referentiekost van de marktprijs als je elektriciteit koopt bij een leverancier, en we hebben de kost bepaald om deze energienood zelf op te wekken. Nu nog beide kunnen vergelijken. Laten we ervan uitgaan dat de panelen kapot vallen de dag na vervallen van de garantie. Dan hebben we een uitgave gedaan voor 20 jaar energie. Ons 20 jaar verbruik is 72.000 kWh.

De kostprijs van een kWh elektriciteit is dan voor de komende 20 jaar vast 15,3 eurocent. Vandaag dus reeds behoorlijk goedkoper zonder alle subsidies. Maar, laten we desondanks de garantie eens pessimistisch zijn, en geloven dat de panelen degraderen naar ongeveer 90% na deze 20 jaar. Dan zakt onze opbrengst jaarlijks, met uiteindelijk 68.580 kWh, en een kost van 16 eurocent. Nog steeds goedkoper. Om de 22 eurocent te benaderen moeten we het rendement jaarlijks al met 3 % laten dalen, tot amper 43% in het 20e jaar. Belange niet ernstig meer te noemen. Vooral als je ook al garanties ziet van 25 jaar. En uit eigen ervaring zie ik in opbrengst over de jaren eerder een stijging dan een daling.

Wat zijn we dan nog vergeten? Je zou de initiële investeringskost nog kunnen uitzetten op een bankrekening, en daar jaarlijks de rekening mee betalen. Dit heeft dan niks meer te maken met de kost van energie geloof ik, maar dan vervallen we weer een stuk in de berekening van ROI. En daarvoor hadden we de subsidies ook nodig, en deze laten we buiten beschouwing. Wat je dus met dat geld had kunnen hebben als opbrengst op de bank laten we dan ook maar buiten beschouwing.

Langs de andere kant zijn er ook nog wat zaken buiten beschouwing gelaten. Geen enkele leverancier biedt 20 jaar een vaste prijs. De vaste prijs hierboven van electrabel is slechts voor 2 jaar. Ik verwacht eerlijk gezegd niet dat deze goedkoper wordt. Dus zo zie je maar, zelfs zonder subsidies allerhande lijkt me de PV-panelen de goedkoopste. In alle eerlijkheid, zonder subsidies vervallen 2 van de 7 factoren uit de electrabel factuur, ten belope van 1,135 eurocent per kWh. Maar dat maakt geen verschil op de conclusie. Jongeren zouden helemaal niet moeten twijfelen. De ouderen onder ons kunnen misschien opgooien geen 20 jaar meer te leven, maar die kunnen dan eventueel over een kortere termijn berekenen of het gewoon beschouwen als een investering voor hun kinderen.

Nog een laatste bedenking, als de Electrabel's en Delta's beweren dat kernenergie de goedkoopste energiebron zijn, beweren ze dan eigenlijk niet dat ze ons er al jaren opleggen en teveel aanrekenen? Ik kan ze dan alleen maar aanraden hun eigen facturen en deze van de concurrentie eens goed te bestuderen. Want hier klopt iets niet.

Maar laten we even beginnen bij het begin. Ik ben als geïnteresseerd burger gaan luisteren omdat enkele topics mijn aandacht hadden getrokken.

Het begint bij punt 2 van de agenda, de herziening van het provinciaal ruimtelijk structuurplan. Het vreemde aan deze discussie is dat een positief advies van de GECORO en een positieve initiële feedback vanuit de gemeenteraad gevolgd werd door een last-minute update waarbij alsnog een opmerking gemaakt wordt op de tweede partiële herziening. En waarom? De cijfers voldoen niet aan de werkelijkheid, akkoord. Wellicht omdat men in Lochristi zijn quota van bebouwing reeds lang overschreden heeft. Wat men wil bereiken met het "positief advies mits enkele bezwaren/opmerkingen" is me totaal niet duidelijk, tenzij dit een eerste stap is om nog meer uitbreidingen te gunnen voor bedrijventerreinen ten nadele van de resterende open ruimte. Deze wijziging opsturen om 17uur de dag van de raadzitting getuigd in elk geval niet van veel respect voor de oppositie. Het feit dat dit wel werd besproken is een pluim waard voor alle oppositie-partijën die hiermee een constructievere houding toonden dan we kunnen stellen van de meerderheid.

Het derde punt was ook een aandachtspuntje, en uit de weinige reacties die hierop te sprokkelen waren blijkt dat Groen! wel degelijk nog een bijdrage te leveren heeft. Dit is namelijk zonder enig commentaar of vraag goedgekeurd. Maar, er wordt dus gekozen voor dimbare armaturen van het Type Saffier II - 70 tot 100 Watt. Op welke wijze is gekozen voor deze technologie? Is er gekeken naar de modernere en zuinigere variant van dezelfde fabrikant met LED-technologie, Senso? Een LEDlamp heeft 60.000 branduren, de verschillende lamptypes van de Saffier armatuur hebben geen vermelde levensduur maar deze zal minder zijn. Aangezien de maximale Wattage amper de helft is bij de Senso, geeft dit per lamp dus al rap een besparing van 3000 kWh per lamp gedurende die 60.000 branduren. Is het ook maar bekeken of deze besparing voldoende is om het economisch rendabel te maken? Niemand die zich deze vragen stelt.

Op punt 7 kunnen we stellen dat er weinig verandert met andere jaren. Het krediet van 15.000 euro voor ontwikkelingssamenwerking is maar een kleine geste, en nog veraf van de 0,7% welke we toch hieraan zouden mogen besteden. Dit staat ook in schril contrast met de 33% verhoging van het budget voor recepties tot een fenomenaal bedrag van 58.000 euro. De verdeelsleutel is alvast minder arbitrair dan andere jaren.

En dan kwam het voor O-VLD gevoelige agendapunt, de hernieuwing van de belastingsreglementen. Op zich bizar dat zo weinig burgers zich aangesproken voelen door deze discussie. Of het nu dankzij de aanwezigheid van het ACV was of niet, het was alvast ontluisterend om te zien. Gewoon onwaardig. Het reeds lage niveau van respect die getoond was voor de oppositie verviel bij deze tot de bodem van de oceaan. Lager kon bijna niet. Als dan uiteindelijk toch tussengekomen wordt door de voorzitster, dan laat de lichaamstaal zo duidelijk blijken dat ze zich richt tot de oppositie in plaats van de respectloze raadsleden van de meerderheid dat een niet geviseerd oppositielid van CD&V zich zelfs genoodzaakt voelde om te vragen of dit wel een algemene opmerking was. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, O-VLD heeft zich hier van zijn kleinzierigste en slechtste kant laten zien.

Daarenboven blijkt dan nog dat de evaluatievergadering geen evaluatie-gedeelte had. Eigenlijk is er dus geen evaluatie gebeurd die naam waardig. Er wordt dus met dit dossier heel arrogant omgegaan, en alleen al deze houding doet vragen rijzen.

Op enkele verzuchtingen na wordt dus amper ingegaan op de vraagstellingen wat het containerpark betreft. Laat me de feiten eens simpel stellen. Iemand die onverhoopt toch zijn 500kg overschrijdt, bijvoorbeeld door verbouwingswerken, zou op een dag op het containerpark toekomen met klein electro, papier en glas. Vandaag wordt dit gewogen en moet je betalen. Maar dat mag niet, want voor deze fracties mag geen geld gevraagd worden. En in se is dat het probleem. Er is een systeem uitgewerkt en deze is gewoon in strijd met de regelgeving. En dit is dan ook nog eens bevestigd door OVAM. De rest van de uitleg door de meerderheid over andere ophaalmogelijkheden doen niet ter zake. Positief punt, OVAM komt met duidelijkere regels in de loop van 2012, waarbij de gemeente in een nauwer keurslijf geduwd wordt. De hoofddoelstelling is om afvaltoerisme tegen te gaan, maar het heeft hopelijk ook als effect dat de regelgeving duidelijker wordt en de fouten hersteld worden.

CD&V bracht enkele verzuchtingen naar voor die we delen. Een was het AEEA (electro) welke intussen opgelost was. Eindelijk spreken ze ook over papier, al vragen ze enkel om de glasbollen voor het containerpark te plaatsen (voor weging). Dit zou ook mogen gebeuren voor papier, en is volgens mij perfect mogelijk net voor de weegbrug. En blijkbaar heeft onze info-avond over asbest ook bij hen iets wakker geschud, want er werd zelfs verwezen naar de wetgeving omtrend de aanvaardingsplicht tot 200kg van asbesthoudende materialen. Volgens O-VLD zitten deze inbegrepen in uw 500kg. Maar ja, alles waar geen duidelijk antwoord op is zit blijkbaar in die 500 kg. Het wordt steeds interessanter om een duidelijk zicht te krijgen hoe men op dat gewicht gekomen is.

Een laatste puntje waar nog eens op werd ingegaan, en we dus als toeschouwer nog wat inzicht kregen van de inhoud, was de meerjarenplanning van het OCMW. Een van de punten van kritiek is terecht de zwakke verhoging van de max huurprijs van sociale woningen. Het maximum die het OCMW wenst te betalen is nu 625 Euro ipv 600 euro. In percentage een redelijke stijging, maar in de praktijk voor onze gemeente amper toerijkend vrees ik. Een nieuwe half-open bebouwing huren in Lochristi zelf kost al rap 910 euro, een gigantisch bedrag. Met 625 euro zal men dus beperkt blijven tot de reeds uitgeputte laagste segment van de huurmarkt, waar heel wat woningen toch wel wat ernstige gebreken vertonen (weinig verwarming, vocht en schimmel-problemen, ...).

Al bij al was het een interessante belevenis, en ik popel om hier zelf een ander accent aan te kunnen toevoegen dat vandaag ontbreekt. En ik mag hopen dat dit inderdaad een uitzondering was en het gedrag van sommigen in de raad meestal van meer klasse getuigd.

Hoewel asbesthoudende materialen al een hele tijd niet meer mogen worden toegepast, is asbest in zijn verschillende vormen nog steeds op grote schaal aanwezig in zowel privéwoningen als in bedrijven, zeker in land-en tuinbouwbedrijven. Ook in een gemeente als Lochristi zijn er talloze particuliere woningen en bedrijfsgebouwen waar vandaag nog asbest in voorkomt. Dakleien en golfplaten zijn de meest in het oog springende, maar er zijn nog tal van andere minder zichtbare en gekende toepassingen.

Er bestaat echter nog heel wat onwetendheid en onduidelijkheid in verband met asbest in en om het huis en op het werk. Daardoor kunnen bewoners, werknemers en de buurt risico's lopen wanneer bij reiniging, sloop- of verbouwingswerken niet voldoende rekening wordt gehouden met de aanwezigheid van asbest.

 
Om op een toegankelijke en bevattelijke manier antwoord te bieden op een aantal fundamentele vragen rond asbest organiseert Groen! Lochristi op woensdag 23 november een infoavond. 

Hoe kan men de verschillende courante asbesttoepassingen herkennen? Hoe kan er veilig mee worden omgegaan? En hoe zit het met het beleid rond asbest?
Deze vragen zullen worden beantwoord door Mirka Van der Elst, asbest experte bij het departement Leefmilieu, Natuur en Energie van de Vlaamse overheid. Hermes Sanctorum, Vlaams Parlementslid Groen! zal de politieke kant van de asbestproblematiek toelichten.

U bent, evenals uw buren, collega's of de leden van uw vereniging, van harte uitgenodigd op deze info-avond, die doorgaat op woensdag 23 november om 20 uur in de Gemeentelijke Openbare Bibliotheek Reinaert, Koning- Boudewijnlaan 6, Lochristi.

Waarvoor je dus tekent:

• een geloofwaardige, duurzame sanering van de begroting die vooral snoeit in de overheidsuitgaven
• een slimme hervorming van de arbeidsmarkt om meer mensen langer te laten werken 
• een fiscaliteit die ondernemen en investeren aanmoedigt
• een fiscaliteit die gemotiveerde werknemers beter beloont

Vier uiterst sumiere puntjes, die je blijkbaar zelf mag invullen want er wordt met geen woord gerept over wat men hiermee wil zeggen.

Wat ik me afvraag is wat men bedoelt met het eerste puntje. Een geloofwaardige en duurzame sanering van de begroting zonder de werknemer extra te belasten of de service naar de bevolking te minderen kan het best bereikt worden door het afschaffen van de notionele aftrek. Ik betwijfel of dat bedoeld wordt. Het zal eerder zijn alles wat het bedrijfsleven niks kost, maar de kleine man wel. Ofwel rechtstreeks, ofwel onrechtstreeks. Want ook alle infrastructuurwerken niet uitvoeren is b.v. een besparing die hierin past. Of alle inrichtingen van de zo broodnodige stadsbossen om de leefbaarheid van Vlaanderen terug op peil te brengen. Geen van beide is echter een optie, want al veel te lang op de lange baan geschoven.

De slimme hervorming om mensen langer te laten werken had ik liever anders geformuleerd, want dit is gewoon enorm kort door de bocht. Wat we nodig hebben is een duurzame hervorming van de arbeidsmarkt die mensen in staat stelt van werk te vinden en dit werk voor een volledige loopbaan uit te voeren. Dus ook een hervorming van de economie om nieuwe duurzame jobs te maken, een versoepeling van de loopbaan om langer te kunnen werken, etc. Niet enkel een inkorting van de werkloosheid en verlaging van de werkloosheidsuitkering, die enkel nog meer mensen in de armoede zullen duwen en hoogst waarschijnlijk ook een stijging in criminaliteit zal veroorzaken. En die stijging zal ons dan weer meer kosten aan politie en gerecht. Voor die hervorming is een term voor: Groene New Deal.

Een fiscaliteit die ondernemen en investeren aanmoedigt, ja. Maar die speculatie tegen gaat ook, zodat bedrijven en de kleine belegger beschermd worden tegen de medogenloze speculanten. Een cruciaal ontbrekend element waar VOKA en UNIZO en alle bedrijfsorganisaties zouden moeten achter staan.

Een fiscaliteit die gemotiveerde werknemers beter beloont, wie kan daar tegen zijn. Maar wie gaat dat betalen, hoe wenst men dat te bereiken? De zo geprezen werknemer (als je dit gelooft van VOKA) verdient meer uitleg. Een volledige website wordt opgezet voor deze enquete, maar op deze enkele blogpost staat al meer informatie dan op www.ikkiesvoorgroei.be.

Dit tekenen is dus als het tekenen van een blanco cheque, en dat kan ik niet maken ten opzichte van mijn kinderen. Ik kies voor duurzame groei, waarbij een waardevolle economie wordt opgebouwd waar het aangenaam wordt om leven voor mijn kinderen en hun nageslacht. Dit zal offers eisen van de huidige generaties, maar dit moet nu gebeuren zodat alvast de generatie die hiervoor mee verantwoordelijk is zijn deel nog bijdraagt. En offers zullen er hoe dan ook zijn, maar dan liever deze die bijdragen tot een nieuwe duurzame economie. En dat garandeert deze enquete niet, dit is eerder een menu zonder recept met nikszeggende benamingen.

Voor CD&V is het alvast duidelijk, voor hen is het realistisch om kerncentrales, die nu reeds hun oorspronkelijke houdbaarheidsdatum voorbij zijn, langer open te houden. Zij geloven dus echt dat belgen immuun zijn voor radio-activiteit. Of ze zitten volledig in de zak van de kern-lobby. Maar echt realistisch kan je dit bezwaarlijk noemen.

De chemiesector vraagt achter energiesnelwegen, met het oog op groene energie.
Op het eerste zicht volgens hun visie een logische stap, en alvast een pak realistischer. Als je dan weet dat energie in ons land uit slechts een paar productiecentra komt, door de keuze voor kernenergie, dan weet je dat we met dergelijke snelwegen reeds heel bekend zijn.
Het is echter ook een van de negatieve punten rond kernenergie, want een heel pak van de opgewekte energie gaat verloren in transport. Naast de afvalproblematiek en de veiligheidsproblematiek een derde aspect wat genegeerd wordt als het over nucleaire installaties gaat. Het maakt ons trouwens ook zwakker voor eventuele outages.
Maar de chemie-sector denkt dus nog steeds in mega-centrales, en omdat je bij groene energie meer ruimte nodig hebt zullen deze nog verder van de verbruikers moeten liggen. M.a.w. de belgische ervaring in energiesnelwegen moet ge-extrapoleerd worden naar internationaal vlak.

Ik vind heel die discussie nuttig, maar onvolledig. De grote kracht van groene energie is de veel meer verspreide productie, zodat deze dichter bij de gebruiker kan geproduceerd worden. Omdat we niet over kernenergie spreken hoeven we niet 500km van de bewoonde wereld te blijven (alsof dat vandaag gebeurt), en kan het zelfs ge-integreerd worden in gebouwen.
Bedrijfsterreinen hebben nog duizenden vierkante meter vrij voor zonne-energie. Een windmolen op grotere bedrijven zoals bij Volvo is een andere optie. WKK een derde. We moeten dus in de eerste plaats daaraan werken, en een fijnmazig stabiel netwerk ontwikkelen die de lokale productie efficient kan verspreiden. En pas daarna is er nood aan de internationale snelwegen voor energie.
Want waarom zouden we de afhankelijkheid van extrene grondstoffen zoals fossiele en nucleaire brandstoffen vervangen door een afhankelijkheid van internationale productie zonder eerst zoveel mogelijk te streven naar energieonafhankelijkheid. Want deze laatste kan onze economie veel sterker ondersteunen en stabiliseren.

Een realistisch energiebeleid is er dus een waarbij je inzet op de uitbouw van een fijnmazig netwerk, gericht op een multitude aan kleine groene centrales, samen met grotere installaties verder weg, op zee of in het buitenland. Maar waar maximaal ingezet wordt op lokale productie, wat enkel maar onze lokale werkgelegenheid ten goede kan komen, en dus onze economie.

Je kan natuurlijk ook kiezen voor kern-energie, spelen met de levens van uw eigen bevolking, en verder afhankelijk blijven van grondstoffen uit oorlogsgebied. Maar realistisch is het niet echt.

Ik ben altijd sceptisch gebeleven tegenover dergelijke statements. Ten eerste omdat de garantie op deze panelen alvast 25 jaar bedraagt, en het dus heel onwaarschijnlijk is dat op minder dan 10 jaar deze op een stort terecht zouden komen. Ten tweede omdat de producenten deze panelen aanmaken met een groen imago als doelstelling. Daarenboven is silicium een dure grondstof, en kan recyclage de kosten drukken. Het zou dus bizar zijn moest men nog niet denken aan recyclage.

En wat blijkt. Met hun 25 tot 35 jaar levensduur gaan de meeste zonnepanelen nog een hele tijd mee, maar hun recyclage is vandaag reeds geregeld. PV Cycle is een internationale vzw die in 2007 werd opgericht door 6 europese producenten, EPIA en BSW, met als opdracht de ophaling en recyclage van PV-panelen. Er werd voor 2010 geschat op 6000 ton, maar slechts 25 ton werd opgehaald onder meer door de lange levensduur van deze panelen. Voor 2011 staat nu 250 ton ingepland, met tegen 2030 130.000 ton als verwachting.

PV-cycle slaagt er vandaag in een recyclagegraad te bereiken van 85%, zoals bewezen bij de recyclage van het zonnepark in Chevetogne. Enkel het plastic van de achterkant en de junction box vormen nog een uitdaging. Het park en de vernieuwing ervan toont tevens ook de grote evolutie aan in de PV-sector. Als in 1982 nog 2000 panelen nodig waren om 63 kW op te wekken, dan is dit er amper 26 jaar later slechts 360. Welke andere energiebron kan een soortgelijke evolutie aantonen?

Ons land telt 5 van de 105 inzamelpunten in Europa (cijfer April 2011). In de loop van 2010 is het eerste collectiepunt operationeel geworden in Duitsland. Tegen het einde van het jaar waren het er reeds 85 in verschillende landen. PV Cycle telt intussen 170 leden, wat goed is voor 90% van de europese markt. Ik denk dat deze cijfers aantonen dat het wel goed komt met de recyclage.

Voor meer informatie, bezoek gerust hun website.

En wat betreft een ander argument, de energie die nodig is om een paneel te maken is vandaag tussen de 1 en 2,7 jaar. De rest van de tijd is er dus sprake van netto energie-winst. En die initiele energiekost zal kunnen verminderd worden door recyclage, waar we denk ik ook nog wel efficientie-verbeteringen kunnen verwachten. De balans is dus nu dubbel groen.

Vandaag kunnen we stellen dat de PV-panelen niet de meest rendabele oplossing is, puur economisch gezien. Jammer genoeg zijn kolen de meest rendabele energiebron, maar tevens ook de meest vervuilende. Gascentrales liggen ergens in het midden. Kern-energie als dusdanig lijkt de goedkoopste bron, maar dit is eigenlijk niet eerlijk. Veel kosten worden verdoken, afgevlakt of weggemoffeld onder een andere noemer. De werkelijke kost van kern-energie is eigenlijk niet te becijferen, en loopt over vele honderden jaren. Buiten categorie dus.

Maar er is ook zoiets als een gemiddelde energie-kost, welke ook de basis vormt voor onze factuur. Die kost hebben we de afgelopen jaren zien stijgen. De kost van PV-panelen daarentegen hebben we zien dalen. Logisch gezien komt er dus een punt waarop deze twee evoluties elkaar kruisen. Dat noem ik maar het breekpunt. Het punt waarop electriciteit opgewekt door PV panelen door de prijsbarriere breekt.

In de figuur hieronder (Bron: Stephen O’Rourke, Deutsche Bank) zie je dat dit breekpunt ergens rond 2014-2015 zal gebeuren.

Een kostenstijging van 7% lijkt me gezien de huidige prijsevolutie heel optimistisch. De prijsstijging is bij ons nu ongeveer 20%, van 18c naar 22c. Deze zou dus flink wat jaren stabiel moeten blijven om op een gemiddelde stijging van 7% uit te komen. Ik vermoed dus sterk dat het breekpunt ergens rond 2013 komt te liggen.

Met deze evolutie rekening houdend zouden de Electrabel's van deze wereld toch flink gek zijn om niet te investeren in grote zonne-energieparken. Ik hoop dan ook dat de energie van deze parken op het grid komen tegen 2016. Als je dan rekening houdt met deze evolutie, stel je je dan ook niet de vraag waarom er nog steeds gevraagd wordt naar nieuwe kerncentrales? Laat staan het openhouden van centrales op pensioenleeftijd? Langer werken tot daar, maar een kerncentrale op pensioen langer openhouden is een onacceptabel risico die tevens geen lang economisch rendabel leven beschoren is.

Ik kan me dan ook niet van de indruk ontdoen dat zelfs Electrabel/Suez binnen enkele jaren onafhankelijker zal gaan staan van de nucleaire lobby, en de overstap zal maken.

Op de vraag of zonne-energie de kerncentrales 1:1 vervangen? Natuurlijk niet. De energiemix, waarvan deze een deel uitmaakt samen met WKK, wind, getijde-energie en andere wel. Het vereist dringende investeringen, in het netwerk (grid) en in de technologie. Het geld moet daar naartoe gaan, en niet naar kerncentrales. Want deze gaan er toch uit, is het niet nu, dan toch binnen 10 tot 20 jaar. Een nieuwe centrale kan nooit zijn investering nog terug verdienen. Je kan zelfs betwijfelen of deze ooit opgestart wordt, gezien deze in Finland nog steeds niet operationeel is maar wel al miljarden heeft gekost.

Eigenlijk omschrijft deze brief, zie "Download Bief Eandis", een behoorlijke incompetentie. 

 Download Brief eandis

Even recapituleren. In de eerste zin staat dat men komt werken aan het elektriciteits- en/of aardgasnet. Hm, Aardgas ligt er bij ons niet, Eandis. Moeten jullie dit niet weten? Of komen jullie er een leggen? Aangezien er verder niet verduidelijkt wordt wat men komt doen, komt dit tevens ook nog eens over alsof men eigenlijk nog niet weet wat er te gebeuren staat. Er staat blijkbaar in de planning dat ze naar onze straat een hoop aannemers gaat sturen, maar wat ze er moeten doen is nog te bepalen. Enfin, we gaan er maar vanuit dat ze toch iets meer weten, zeker?

Goed, het tweede stukje dan. Er vwordt een deel van de weg of voetpad opengebroken. Er is geen voetpad, dus dit zal wel over de weg gaan zekers? Maar indien ze onze oprit moeten openbreken, dan worden we op voorhand verwittigd. Dat klinkt mooi. Alles wordt ook mooi dichtgelegd, en dit definitief binnen de 5 daaropvolgende werkdagen. Hoe is niet duidelijk...

En we kunnen nog helpen ook. Goed. Dat is voorlopig niet nodig, want we worden op voorhand verwittigd door de aannemer indien ze iets doen aan de oprit, nietwaar? Dus aangezien deze brief enkel verwittigd dat we een busje van Eandis in de straat mogen verwachten, is er nog niks aan de hand. Toch?

Eerder deze week verscheen dan dat verwachte busje wat verder in de straat. Ha, we hadden niks gehoord, dus we zullen wel bespaard blijven van het opbreken van onze oprit. Dat dachten we tenminste, want je werd op voorhand geinformeerd, niet?

Bon, dat was toch tot deze woensdagmorgen. Op voorhand bleek dus aanbellen aan de deur om iets voor 7 uur in de ochtend. "Auto uit garage, oprit openbreek meneer" was de melding. Lap, kinderen een half uur te vroeg uit het bed, en halve paniek in huis.

De auto's dan maar rap op straat gezet, en even later naar het werk vertrokken. Een goed uurtje later werd de oprit open gebroken. Wel heeft het vrouwtje nog snel vene wat foto's gemaakt van de staat voor de werken. Op voorhand geinformeerd? Strikt genomen, ja. Tijdig, nipt, heel nipt. Maar kans om nog te helpen, die was er niet meer.

Maar geen paniek, over 5 dagen zijn we er vanaf, niet? Ah nee, want de meneer van Eandis, die we toevallig betrapten in de wijk, wist ons te vertellen dat dit nog weken tot maanden kan duren. Er worden namelijk nieuwe cabines geplaats en aansluitingen vernieuwd. Dit zijn grote werken die best wel lang kunnen duren. Bovendien worden cabines pas gemaakt indien besteld, en dit kan ook enkele weken duren. Dit is blijkbaar nog maar pas gebeurd, dus met die wachttijd hebben ze geen rekening gehouden.

De Boodschap van Eandis: Ja, sorry, maar dit zijn grotere werken voor ons. We weten bij dergelijke projecten niet op voorhand waarom we komen, kunnen dus niet op voorhand onze cabines bestellen, zodat ze klaar staan als we aan de werken beginnen. We hebben dus ook geen planning waarmee we een idee hebben wanneer we klaar zijn.

Man, man, man. Er is nog heel veel werk voor project managers, zeker bij Eandis. En de politieke boodschap? Er is duidelijk nog ruimte tot verbetering in dit process. De informatie-plicht zou uitgebruik mogen worden met een bepaling van minimum informatie die moet worden verstrekt. Zo is het toch van belang te weten wat men precies komt doen, zodat je als burger ook enigzins kunt inschatten of het nodig is te reageren.

Na al deze kritiek, ook een positieve noot. Als na deze onbepaalde tijd niet alles naar behoren hersteld is (gelukkig hebben we foto's, en nog alle facturen), wordt alles opnieuw aangelegd door Eandis, op hun kosten. Dus als dit achter de rug is, zal het ook terug volledig in orde zijn. Toch?