Mikaadominika

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Mon, 26 Nov 2018 20:08:00 +0000

wrzuć na luz

Życie nie polega tylko na perfekcyjnie zawiązanym krawacie, koszuli zapiętej na ostatni guzik i idealnie ułożonych...włosach :) Bardzo łatwo jest wejść w ten cały wir perfekcjonizmu, który prowadzi tak naprawdę do... niczego. Człowiek zaczyna skupiać się na rzeczach mało istotnych, drobnostkach, które teoretycznie nie mają znaczenia. Przez co nie dostrzega większego celu całego działania. Ile razy jest tak, że ten perfekcjonizm nas ogranicza? Jest wiele takich sytuacji. Wydaje nam się że coś może być lepiej, szybciej, dokładniej itd. Zbyt poważnie podchodzimy do pewnych spraw, nie dając im tak naprawdę po prostu toczyć się własnym torem. Przewidujemy, myślimy, analizujemy... a przecież nie da się ułożyć dokładnego planu na każdą chwilę w życiu, to jest po prostu niemożliwe. Tak naprawdę sami doszukujemy się jakiegoś drugiego dna..W życiu nie chodzi o bycie idealnym i nie popełnianie błędów. Trzeba też podchodzić do niego na spokojnie, na luzie i z dystansem. Dzisiaj coś co wydaje Ci się tragedią, czy końcem świata za miesiąc, rok nie będzie miało totalnie znaczenia.

Czasem jest nawet tak, że cały ten perfekcjonizm ogranicza nas i nasze pomysły, bo za bardzo boimy się, że coś może nie wyjść, że jest nieodpowiednie, że lepiej nie próbować, bo jeśli nie wyjdzie co wtedy? Lepiej nie wystawiać się przed szereg prawda? A potem z bólem serca patrzeć na sukcesy innych ze świadomością, że nie miało się odwagi by spróbować, zrobić pierwszy krok.

W życiu nie można niczego zaplanować... Dzisiaj jesteś jutro Cię nie ma,nawet plany na najbliższe godziny są w stanie się zmienić. Nie warto więc rozmyślać i martwić się, co będzie. Wszystko może się stać, a my nie mamy na to wpływu choć nie wiem, jak bardzo byśmy chcieli, a przewidywanie tego, co może się wydarzyć nie pomoże nam i nie sprawi, że będziemy przygotowani na wszystko, na każdą możliwą opcję. Sprawi tylko, że skupimy się na tych negatywach aspektach, bojąc się żeby się nie wydarzyły.

Warto postawić na spontan i po prostu pozwolić żeby pewne sprawy potoczyły się same.
Jeśli coś ma być to i tak będzie.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Mon, 17 Sep 2018 17:40:00 +0000

Nowości Ingrid Cosmetics - recenzja

Dzisiaj przychodzę do was z postem kosmetycznym. Wcześniej był tylko jeden wpis o tej tematyce, pod którym napisaliście mi, że zabrakło w nim recenzji pokazanych produktów. W związku z tym przyjrzałam się dokładniej nowościom firmy Ingrid klik i mogę oddać wam szczerą recenzję na ich temat.

PODKŁAD

Swój mam w kolorze 401 Pearl Beige.Według producenta ma być ultralekki i dopasowujący się do skóry. Faktycznie nie robi on maski na twarzy,wygląda naturalnie i nie czuć go na buzi. Przypomina mi trochę podkład z Bourjois healthy mix. Bardzo ładnie wtapia się w skórę i nie tworzy smug. Jego krycie nazwałabym średnim. I co najważniejsze, nie ma zapachu! Jest to na plus, ponieważ im mniej substancji zapachowych, chemii tym lepiej dla naszej skóry.

PUDER klik

Puder przypomina mi ten ryżowy z Ekocery, jest biały, ale nie robi plam, czy białych smug na twarzy. Bardzo ładnie wygładza i matowi skórę na długo.

CIENIE klik

Mają w sobie dużo błyszczących drobinek, więc na pewno akurat te cienie będą zadowalały fanki błysku na oku. Pigmentacja jest dobra,cienie troszkę się osypują, szczególnie widać te błyszczące drobinki pod okiem,ale łatwo rozciera się je na powiece i buduje załamanie.

BAZA POD CIENIE klik

Faktycznie przedłuża trwałość cieni, dobrze się do niej przyczepiają i podbija ich kolor. Jest w kolorze beżu, ale krycie ma lekkie.

POMADA DO BRWI

Jest wodoodporna, dobrze się nią pracuje. Ma dobrą, kremową konsystencję, co ułatwia pracę. Jest wodoodporna i nie ściera się. Swoją mam w kolorze brown.

TRIO DO KONTUROWANIA klik

Jeśli chodzi o bronzer to ładnie podkreśli się nim kości policzkowe i nie da się "zrobić nim krzywdy", natomiast rozświetlacz nie tworzy tafli, są to raczej drobinki na buzi. Róż na twarzy ma delikatny i naturalny kolor.

POMADKI klik

Czerwona pomadka o numerze 306 mam matową, natomiast fiolet 312 ma wykończenie błyszczące. Szminki bardzo łatwo i sprawnie się nakłada.

TUSZ

Z tym tuszem naprawdę się polubiłam! Ma silikonową szczoteczkę, ładnie wydłuża i pogrubia rzęsy. I co najważniejsze nie kruszy się.

Dla porównania wstawiam wam zdjęcia bez makijażu i z.

Podsumowując.... Kosmetyki są dobrej jakości, naprawdę się sprawdzają i są w przystępnej cenie.
Według mnie mogą zastąpić kosmetyki droższych marek, ponieważ ich jakość jest porównywalna.

Co sądzicie o takich postach? Chcecie żebym częściej przeplatała moje posty tymi kosmetycznymi?
Mieliście kosmetyki tej marki? Jakie jest wasze zdanie na ich temat? :)

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Tue, 28 Aug 2018 20:25:00 +0000

Ludzie zamożni są...biedni?

Na pewno każdy z was choć raz w życiu porównywał się do osób bogatszych od siebie. Dostrzegał wszystko to, czego sam nie posiada. Pośród tego wkradała się zazdrość i nagminne myślenie "czemu mam gorzej". Bardzo łatwo jest wpaść w poczucie żalu do świata i pretensji. Beznadziejność, smutek... Nagle przyrównując się do innych nie mamy nic. Wszystko, co sprawiało radość jest już nieistotne. Zadajemy sobie wtedy pytanie czemu nie jestem na miejscu tej drugiej osoby?

Z pozoru życie drugiego człowieka, czy to kuzynki,

piosenkarki, aktorki, kolegi z pracy wydaje się takie...idealne. Czego może im brakować? Mają wszystko... Duży dom, świetną posadę w pracy, wiele sukcesów na koncie i oczywiście pieniądze. Czego można chcieć więcej od życia?

Patrząc na coś z boku widzimy tylko mały ułamek rzeczywistości i tego, jak jest naprawdę. Poza tym widzimy to, co chcemy widzieć. Zwracamy uwagę tylko na te elementy, które nas interesują. Np. będąc u znajomych widzimy idealną rodzinę, która mogłaby być wzorem. Tylko ta rodzina w rzeczywistości kłóci się każdego dnia. Nie potrafi ze sobą rozmawiać. Mijają się w wielkim domu, w korytarzach. Na ten cudowny dom rodzice pracują całymi dniami, zapominając, że czasem chyba przydałoby się w nim przebywać, a dzieci z pozoru są szczęśliwe i radosne, bo mają wszystko na skinienie palca, ale tak naprawdę są samotne, puste w środku, szukające miłości, której nie mają w domu.

Jest wiele różnych sytuacji i ludzi, którzy wydają nam się idealni, którzy mają niby wszystko. Widzimy tylko okładkę, która wydaje nam się piękna i nieskazitelna, ale w środku nie jest już tak kolorowo.

Często ludzie przeglądając portale internetowe nie zdają sobie sprawy z tego, że tak naprawdę po drugiej stronie ekranu nie siedzi człowiek idealny. Wydaje nam się, że jak spojrzymy na dany instagram, czy facebook to widzimy całe życie drugiego człowieka od A do Z.

Internet tak naprawdę nie odzwierciedla stanu faktycznego. Jest miejscem gdzie wrzuca się tylko te elementy z życia, które zazwyczaj pokazują minimalną część życia drugiego człowieka. Zazwyczaj te "lepszą". Stąd wydaje nam się, ze jest ono takie idealne.

Nikt przecież nie wstawia tego, że ma problemy, że się z kimś kłóci itd..

Oglądając te wszystkie profile można stwierdzić , że w porównaniu do drugiej osoby nie ma się nic. Pojawia się złość, zazdrość. Skupiając się na rzeczach materialnych i porównując z innymi przestajemy dostrzegać te elementy życia, które są najważniejsze. Nagle wartości odchodzą na bok, a przecież nie wszystko złoto, co się świeci..dlatego warto pamiętać, że internet nie jest odzwierciedleniem stanu faktycznego życia danej osoby, więc porównywanie się z osobą, która w internecie ma wszystko, co popularne i modne nie jest potrzebne. Nie można mieć wszystkiego, warto zauważyć, że w życiu powinna być równowaga. Co za dużo to niezdrowo.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 01 Jul 2018 20:07:00 +0000

ludzie i ich maski

Zawsze zastanawiało mnie z jakiego powodu ludzie zakładają tak zwane maski, udają przed sobą i innymi. Z jednej strony wspaniała, pomocna osoba z drugiej zaś potrafi wbić nóż w plecy. W zależności od okoliczności i sytuacji wybieramy jedną z części siebie. Dlaczego i po co? Wydaję mi się, że jest to kwestia dopasowania się do towarzystwa, strach przed odtrąceniem i...brak pewności siebie, bo skoro boimy się pokazać swoje prawdziwe ja to znaczy, że się go wstydzimy bądź nie jesteśmy do niego przekonani.

Bardzo cenię sobie ludzi, którzy bez względu na okoliczności zawsze reprezentują sobą to samo. Swoją naturalność, wartości, przekonania, zdanie. Zdaję sobie sprawę, że w dzisiejszym świecie nie jest to łatwe, bo wystarczy jedno potknięcie, jedno złe słowo i ludzie potrafią rzucić się na Ciebie, jak stado wilków. Nie musi to być nawet zły krok z Twojej strony - wystarczy, że nie pójdziesz za tłumem, a już jesteś INNY. To przykre, że człowiek musi rezygnować z tego, co myśli by przetrwać. Z jednej strony wewnętrzne przekonanie o swojej racji, chęć obrony swojej wartości, z drugiej zaś lęk przed wyśmianiem i odrzuceniem od grupy.

Takie zakładanie maski jest pewnego rodzaju autodestrukcją. Bronimy się przed samym sobą, odrzucamy swoje własne wartości, odrzucamy myśl o tym, że to ma sens. Stajemy się innymi osobami, swoimi przeciwieństwami. Stajemy się marionetkami kierowanymi przez innych, bo przecież przyzwyczailiśmy się do tego, że zdanie innym jest ważniejsze, niż nasze i słuszniejsze.

To,że broni się swoich racji, wiary, wartości itd. jest powodem do dumy. Jeśli potrafimy się tego trzymać i o tym mówić, świadczy to tylko o naszej sile i niezłomności. Nie tylko zyskujemy w oczach innych, ale zdobywamy ich szacunek. Jeśli nie jesteśmy pewni w tym, co robimy to łatwo jest dać się zmanipulować. Gdyby każdy miał przejmować się tym, co inny o nim pomyślą to ludzie siedzieliby w domu nie robiąc nic. Jeśli się coś robi to zawsze jest ryzyko, że ludziom się to nie spodoba, ale gorszym uczuciem jest nie robienie nic i patrzenie na to, jak inni, którzy potrafią bronić tego, co sobą reprezentują, swojej działalności, czy pasji osiągają sukcesy i wspinają się coraz wyżej.

Warto jest postawić się społeczeństwu i wyrazić swoje zdanie, bo każdy ma do tego prawo. Jeśli Ty nie uwierzysz, że to co robisz ma jakikolwiek sens i jest coś warte to nikt inny nie zrobi tego za Ciebie.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Thu, 03 May 2018 15:52:00 +0000

TO TY TRZYMASZ STER

Będąc małymi dziećmi jesteśmy kierowani przez rodziców, czy dziadków. Chcą dla nas jak najlepiej i pragną żebyśmy nie popełnili tych samych błędów, co oni. Z przyzwyczajenia ludzie, którzy mieli wpływ na nasze życie w dzieciństwie, chcą mieć go również w przyszłości. Pragną podejmować za nas nasze decyzje, wybierać. My pokornie się na to zgadamy, co też wynika z naszego przyzwyczajenia, ale również z obawy, iż popełnimy błąd, a przecież w razie nieprzyjemnych skutków ponosimy odpowiedzialność zbiorową – nie jednostkową.

W pewien sposób jest nam to na rękę. Zwłaszcza tym ludziom, którzy boją się podejmować nowych działań, czy kroków. W tym wszystkim zapominamy, że tak naprawdę nasze decyzje powinny należeć do NAS SAMYCH. Każdy kolejny krok staje się trudniejszy, cięższy. Boimy się wybierać, zgadzać, odmawiać. Pragniemy by zrobili to za nas inni. Nie ze względu na lenistwo, lecz strach, a nawet lęk. Bez drugiego człowieka nie chcemy robić nic, a raczej bez jego wyboru, opinii. Pozornie wydaje się to bezpieczne, nawet bardzo.

W gruncie rzeczy jest to bardzo szkodliwe działanie dla naszego ciała i psychiki. Nie zdajemy sobie sprawy jakie są tego skutki. Nie zastanawiamy się nad tym, bo co może być złego w tym, że ktoś nam „pomaga”? W pomocy nie ma nic złego, gorzej jeśli jest ona długotrwała, a my tak bardzo się do niej przyzwyczailiśmy, że zapomnieliśmy podziękować.

Przez to, że nie potrafimy samodzielnie zgadzać się, czy odmawiać, zaczynamy bać się robić cokolwiek. Boimy się błędu, konsekwencji, odpowiedzialności. Najprostsze rzeczy zaczynają sprawiać nam ogromne trudności, a życie staje się zbyt ciężkie i przerażające. Do tego stopnia, że w końcu zamkniemy się w czterech ścianach, sami ze sobą w obawie przed światem, przed życiem i jego konsekwencjami.

Żeby to pokonać trzeba zacząć od małych rzeczy.Podejmuj małe decyzje samodzielnie, aż w końcu nie będziesz czuł potrzeby by dzwonić i pytać o „radę” przyjaciółki, czy mamy. Musisz pozbyć się tego nawyku, a zobaczysz, że staniesz się o wiele pewniejszy w tym, co robisz. Zaczniesz śmiało iść na przód.

Ludzie mogą cię tylko kierować, naprowadzać, wspierać, ale nie mają prawa rządzić twoim życiem i nie powinni brać za nie odpowiedzialności. Stój na baczności. Bardzo łatwo jest wyjść poza granice. Na początku będzie ciężko. Tobie i twoim „pomocnikom”. Obie strony są przyzwyczajone, więc taka zmiana będzie, jak zimny prysznic. Z czasem jednak obojgu wyjdzie to na dobre. Zobaczysz jak dużo na tym zyskasz i jak wiele możesz, potrafisz.

To ty jesteś panem swojego ciała. Nie pozwól nikomu nim zawładnąć. Twoje życie zależy tylko i wyłącznie do ciebie i nikt nie ma prawa ingerować w nie, przekraczając twoją barierę. Po pewnym czasie wzrośnie twoja samoocena, a wraz z nią twoje życie będzie pełne nowych, fascynujących doświadczeń. Trzeba się tylko na to wszystko otworzyć i pokonać strach, który cię tylko hamuje. Warto pokonywać swoje lęki i być pewnym swoich decyzji, ponieważ to my najlepiej wiemy, czego chcemy, czy potrzebujemy. Wystarczy tylko trochę odwagi i pewności siebie :)

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 03 Mar 2018 22:02:00 +0000

Kim jest człowiek dojrzały?+ Moja osiemnastka!

*fotoksiążka Printu.pl

Dokładnie 6 lutego stuknęło mi na karku 18 lat... Dziwne uczucie... Zwłaszcza gdy wolisz żeby zegar pędził w drugą stronę. Szczerze mówiąc nie czekałam z upragnieniem, jak większość osób na to aż stanę się pełnoletnia. Należę raczej do tej grupy osób, które od dorosłości wolałyby się trzymać z daleka. Zapewne moi znajomi patrzą na dorosłość pod pryzmatem prawa jazdy, kupowania legalnie alkoholu itd. Ja natomiast spoglądam na to innym okiem. Odpowiedzialność, większa samodzielność, mandaty i ...odpowiedzialność.

Osiągając 18 lat wszystko zaczyna w większym stopniu zależeć od ciebie, ale "osiągnięcie pełnoletności nie oznacza osiągnięcia dojrzałości". Dorosła i dojrzała osoba nie popełnia milion razy tych samych błędów, wyciąga wnioski z przeszłości, przewiduje skutki podjętych przez siebie decyzji, myśli o innych i nie chowa wiecznej urazy, lecz potrafi wybaczać, bo wie jak czas szybko płynie i jak szybko traci się tych, których się kocha. Ciągle stara się iść naprzód. Nie zatrzymuje się. Chce doświadczać życia, ale przy tym robi to z rozwagą. Nie czerpie radości z cierpienia innych. Nie wyśmiewa się, nie kopie leżącego, lecz podaje pomocną dłoń. Ma swoje wartości w życiu i autorytety, za którymi stale podąża. Inspiruje się zdolnymi, mądrymi i dobrymi ludźmi, a w życiu kieruje się sercem. Nie czeka na oklaski i uznanie innych. Nie wymaga od innych, lecz daje od siebie. Nie krzyczy, lecz mówi łagodnie, panując nad sobą. Nie oszukuje, lecz kieruje się prawdą.

"Dorosły to ktoś, kto chce być szczęśliwy naprawdę i na zawsze i wie, że to nie stanie się szybko i bez wysiłku"

Wie, że na swoje szczęście musi zapracować, że nic nie przyjdzie samo. Nie idzie na łatwiznę. Wie, że ciężka praca popłaca. Szuka szczęścia w miłości nie nienawiści.

" Człowiek naiwny myli dorosłość z zupełną niezależnością od Boga i ludzi "

Dla dorosłego człowieka liczby na karku nie wpływają w żaden sposób na traktowanie innych ludzi. Nie zaczyna okazywać swojej wyższości. Nie "lansuje" się swoją niezależnością. Nie podejmuje pochopnych decyzji.

"Człowiek dojrzały to ktoś, kto nie chce mieć większej władzy nad innymi ludźmi, niż nad samym sobą"
Człowiek dorosły zna swoją wartość, niezwykłość. Nie pozwala sobą manipulować, bo wie że nie jest rzeczą. Jest pewny siebie, ale nie jest w tym egoistyczny. Nie okrada samego siebie i nie krzywdzi. Szanuje swoje ciało i dba o psychikę.

" Im bardziej dojrzały jest człowiek tym bardziej wie,że potrzebuje dalszego rozwoju"
Nie zaprzestaje na tym, na czym stoi. Pragnie się ciągle rozwijać, iść naprzód. Wie, że to dopiero początek, a nie koniec. Z dnia na dzień chce być coraz lepszy.

Jeśli chodzi o samą imprezę urodzinową... Przygotowania trwały o wiele wcześniej. Wszystko miało być idealnie, dopięte na ostatki guzik. Zależało mi żeby przyjęcie wyglądało tak, jak sobie wymarzyłam. Jestem zdania, że 18 urodziny ma się tylko raz w życiu, więc można chyba ten raz zaszaleć.

Każdy szczegół był przemyślany. Sala musiała być piękna z dużym parkietem, niczym na balu Kopciuszka. Balony, mnóstwo balonów. Tutaj też nie był one wybierane z przypadku. Parkiet miał pokryć się srebrnym konfetti i balonami o tym samym kolorze. Na sali nie mogło też zabraknąć dużych balonów z helem- oczywiście 18. Tutaj już kolor nie był taki, jak planowałam, ale czarny pasuje do wszystkiego haahahah. Jeśli chodzi o tort - wymyśliłam sobie taki, jak w tych amerykańskich filmach. Cudowny, różowy tort, pikowany i z... kosmetykami! Co innego może mieć dziewczyna na torcie, jak nie pędzel i tusz do rzęs? No na przykład rękawice bokserskie, ale jednak kosmetyki prezentowały się o wiele ładniej i... łagodniej.Nie dość, że wyglądał niesamowicie to był naprawdę przepyszny!

Ten dzień był dla mnie wyjątkowy, dlatego chciałam spędzić go w gronie ludzi, których kocham, którzy towarzyszą mi każdego dnia, którzy są dla mnie najważniejsi. W tym dniu nie mogło zabraknąć mojej rodziny i przyjaciół. Bez nich nie byłoby tak idealnie, jak sobie wymarzyłam. Tort i cudownie udekorowana sala były tylko dodatkiem. Najważniejsi byli dla mnie moi goście, dla których starałam się przygotować wspaniałe przyjęcie. Chciałam by tak samo, jak ja cieszyli się ze mną tym dniem.

Parkiet był molestowany cały wieczór aż do 3 nad ranem. Dziewczyny ubrane w wysokie, zgrabne szpilki, potem zamieniały je na balerinki, a kończyły bez butów - znaczy impreza udana! Do ostatniej minuty parkiet był nasz! Nawet gdy sprzątaliśmy salę ( kochani dziękuję za pomoc jesteście niezastąpieni!) tańczyliśmy z miotłami.

Wracając do samego przyjęcia... Chyba najbardziej wzruszający moment nastąpił, gdy moi przyjaciele włączyli filmik z życzeniami i zdjęciami. Aż zakręciły mi się łezki w oczach...

Nawet nie wiecie, jak wspaniały był ten wieczór. Spędzony z najważniejszymi osobami w moim życiu. Wszyscy w jednym miejscu.

Bardzo wam za to dziękuję... Jesteście niezastąpieni i bez was nie byłoby tego wszystkiego. Dziękuję wam za wsparcie, rady...za to, że jesteście.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 10 Feb 2018 18:28:00 +0000

Beka z innych? List do hejterów

Beka z innych.Fajnie nie? To jest to, co lubisz. Sorry bardzo, ale niestety nie spodoba Ci się ten post. Nie będziesz miał z niego polewki tak, jak z innych ludzi. Mimo to zaskoczę Cię.

Dotrwasz do końca żeby go przeczytać? Czy tak bardzo Cię to dotknię, jak Twoje krzywdzące słowa rzucane w stronę innych, z pozoru bezbronnych ludzi? Spokojnie. Jestem silniejsza, niż myślisz. Ja i osoby, po których jedziesz i masz z nich bekę. Nie będę pisała o tym, jak bardzo ranisz innych swoimi czynami i słowami, bo po pierwsze o tym jest już post na moim blogu, a po drugie spójrzmy prawdzie w oczy - mało Cię to obchodzi. Prawda? Gdyby liczyłyby się dla Ciebie uczucia innych ludzi to nie raniłbyś ich. Jeszcze jedno. To, że jesteś bezduszny to już wiemy, ale jest jeszcze coś. Kiepskie masz to poczucie własnej wartości skoro bez swojej ekipy nie istniejesz, a tym bardziej nie potrafisz wydusić z siebie jednego słowa. Pewność siebie? Też nikła skoro musisz cisnąc z innych by poczuć się lepszym, albo wystarczająco dobrym by istnieć w tym świecie. Aaaa i jeszcze radość z życia. No powiem Ci, że chyba tego też Ci brak skoro uśmiechasz się tylko w momentach, gdy wyśmiewasz innych. No mówiłam, że ten post Ci się nie spodoba. Nie uraziłam Cię prawda? Bezdusznych nie można urazić, ale można zezłościć, wkurzyć. Na tym mi zależy? Nie, ja znalazłam swoją drogę w życiu i chcę dzielić się dobrem oraz motywacją, ale skoro nie ruszają Cię łzy innych, zawstydzenie czy obniżenie pewności siebie innych przez Twoje zachowanie to musisz być naprawdę smutnym i egoistycznym człowiekiem. Zajrzałam w głąb Ciebie, niczym chirurg na stole operacyjnym? Tak wiem cudowne porównanie,wręcz epickie.

Po krótkim zobrazowaniu "listu do hejtera" nie byłabym sobą, gdybym nie postarała się napisać Mu parę rad, jak ma z tym walczyć. Tak naprawdę to jest mi żal takich ludzi. Ile bólu i smutku muszą mieć w sobie takie osoby? To przykre... Zdrowy człowiek nie karmi się nienawiścią do innych. Skrzydeł dodaje mu uśmiech drugiego człowieka.

Zacznijmy od tego, że każdy z nas popełnia błędy i nie ma osoby, która nie zaśmiała się choć raz w życiu z drugiego człowieka. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy zdajemy sobie sprawę z naszego zachowania, robimy to z pełną świadomością, ale nie masz wyrzutów sumienia . Wtedy jest już źle. Uwierz mi, że swoją pewność siebie możesz wypracować nie używając do tego ludzi... Tutaj link do posta o pewności siebie! http://mikaadominika.blogspot.com/2017/07/jak-stac-sie-pewniejszym-siebie-wielu-z.html Jeżeli chodzi o radość w życiu... Łzy drugiego człowieka nie powinny być sygnałem dla Twojego ciała by się śmiać, powinny wzbudzić raczej chcę pomocy, zainteresowania... Sto razy łatwiej osiągnać radość w życiu, gdy widzisz uśmiech na twarzy drugiego człowieka. On dodaje siły. Jeśli dzielisz się dobrem to ono do Ciebie wróci. Życie jest o wiele łatwiejsze jeśli kochasz, lubisz i szanujesz... Nie chodzi o to żeby z każdym żyć w zgodzie i miłości. Chodzi o wzajemny szacunek.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 27 Jan 2018 18:20:00 +0000

Walentynki - święto tylko dla par?

Jakiś czas temu nawiązałam współpracę z firmą Printu.pl dzięki czemu mogłam wykonać swoją własną fotoksiążkę. W związku z tym, że niedługo są Walentynki na pewno każdy z was chciałby obdarować swoją drugą połówkę czymś wyjątkowym. Jednak nie każdy ma taką osobę, w tym ja! I nie widzę powodu by się tego wstydzić, czy kryć. Wszyscy w tym dniu, albo zdecydowana większość skupia się tylko na swoim partnerze, zapominając o osobach równie ważnych w naszym otoczeniu. Bycie singlem nie oznacza bycie samotnym.Według mnie to nie jest tylko święto dla par! W tym dniu warto też pamiętać o swoich najbliższych, rodzinie, przyjaciołach, dlatego swoją fotoksiążkę poświęciłam ludziom, którzy są dla mnie ważni i uczestniczą w moim życiu. Prezent od siebie dla siebie. Na pewno będę do niej bardzo często zaglądać. Czasem warto przypomnieć sobie,jak wielu ludzi ma się wokół siebie, których warto doceniać, a nawet trzeba! W zasadzie można powiedzieć, że tą fotoksiążkę dedykuję wszystkim tym, którzy ze mną są, wspierają, kibicują, dodają otuchy, ale też krytykują! Po prostu dobrze, że jesteście <3

DLA ZAINTERESOWANYCH ZAKUPEM

Jeśli chodzi o wykonanie fotoksiążki uważam, że jest naprawdę dobre. Jest solidnie wykonana,na przesyłkę nie czeka się długo, a wszystkie zdjęcia są dobrze wydrukowane. Wszystko można samemu zaplanować, ułożenie zdjęć, wielkość, kolory, czy tło. Oczywiście można też dodawać napisy, cytaty itd. Zaprojektowanie książki zajmuje trochę czasu i zabawy, ale jest proste, a efekty cieszą. Poniżej możecie zobaczyć kilka przykładowych stron zaprojektowanych przeze mnie.

fotoksiążka " - klik

" prezent na walentynki dla chłopaka " -klik

" prezent na walentynki dla niego " - klik

A co wy uważacie o Walentynkach? Czy według was to tylko święto dla par, czy nie? Jak podoba wam się pomysł na wykonanie własnej fotoksiążki? Podoba wam się, czy raczej wolicie tradycyjne albumy ze zdjęciami? :)

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Mon, 20 Nov 2017 18:09:00 +0000

WYnurz się...

czyli o odwadze. Czym jest odwaga? To poczucie niezależności, siły, mocy, pewności siebie. Często jest tak, że bardzo boimy się coś zrobić... Boimy się, że to nam po prostu nie wyjdzie, boimy się rzucić na głęboką wodę... Dokładnie analizujemy skutki danej sytuacji, głównie zakładamy najgorszą opcję. Bardzo czegoś chcemy, ale strach nie pozwala nam zrobić pierwszego kroku... Lęk przed porażką jest silniejszy...Boimy się wyśmiania, braku akceptacji, patrzymy na reakcję innych, czemu? Przecież to nasze posunięcie, dla nas, dla naszej zmiany, dla naszego dobra. Czemu mamy wciąż patrzeć na innych? Jest coś takiego, jak zdrowy egoizm...

Przykładowo niektóre dziewczyny mają świetny gust, poczucie mody, ale boją się wyrażać siebie. Bo przecież, jak ktoś jest "inny" to jest gorszy... Przez to totalnie się ograniczamy, mało tego nasza pewność siebie maleje, dusimy w sobie uczucia, bo z czasem nawet i te boimy się wyrażać. Zaczyna się od ciuchów, a kończy na psychice. Teraz sobie pomyślicie "eee i niby to, że nie pójdę z fioletowymi ustami do szkoły ma mi zniszczyć psychikę?

Ograniczysz się raz, drugi, trzeci itd... Aż w końcu zamiast robić to, co kochasz będziesz robił to, co inni kochają, a ty mniej. Coraz bardziej będziesz bać się pokazywać siebie, zaczniesz rezygnować z wielu rzeczy by się zbytnio nie wyróżniać i nie zwracać na siebie uwagi.

Zawsze tak jest, że jeśli ktoś robi coś innego, podejmuje się tego czego inni się boją to jest krytykowany. Np. moja koleżanka założyła kanał na yt. Lubiła nagrywać filmiki, wkładała w to dużo pracy i pasji. Sprawiało jej to radość i co..? I kiedy dowiedziała się o tym cała szkoła dosłownie zaczął się na nią hejt... Nie dlatego, że filmiki były głupie i kiepskie, nie dlatego że były beznadziejne... Były bardzo fajne i ciekawe, ale ludzie nie mogli znieść tego, że ktoś zaczyna coś robić, że zaczyna brać swoje życie w stery i idzie naprzód, że może coś osiągnąć...Przez to moja koleżanka zrezygnowała z prowadzenia kanału mimo, że było to jej pasją... Ludzka zazdrość nie zna granic... Zamiast cieszyć się, że ktoś coś robi, że nie siedzi bezczynnie, że próbuje, to trzeba go zniszczyć...Ludzie my mamy się wspierać, cieszyć z ludzkiego szczęścia i sukcesów! Czy tak bardzo raduje was fakt, że niszczycie kogoś, jego pasje i marzenia? Że zabieracie mu prawo do szczęścia?

Wyrażanie siebie jest naprawdę istotne. Wynurz się z tego tłumu ludzi, nie uchodź za szarą myszkę bez zainteresowań i pasji. Pochwal się i podziel tym, co robisz, bądź...inny, bądź po prostu sobą, sobą prawdziwą, pokazuj swoje wnętrze. Na początku będzie trudno, cholernie trudno, bo ludzie w około nie są przyzwyczajeni do tego, że wyrażasz siebie, ale jeśli kochają cię bezwarunkowo to wciąż będziesz dla nich ważny. Niezależnie od tego czy nosisz czerwone czy niebieskie jeansy, oni będą. Na pewno będzie się im ciężko przyzwyczaić, ale tutaj chodzi o ciebie. Będą zwolennicy jak i przeciwnicy twojej zmiany, ale...walić to. Chodź raz popatrz na siebie.

Nie zakładaj maski, nie uciekaj przed wyzwaniami, nie bądź osobą, którą pragną widzieć inni, bądź sobą... Pamiętaj, że "zdrowi" ludzie, którzy akceptują siebie potrafią też zaakceptować innych, a nawet wspierać ich w tym, co robią.

Nie ukrywaj się, nie bój się. Olej opinię innych. Jeśli robisz coś, co cię uszczęśliwia to czemu masz z tego rezygnować? Krzywdy tym nikomu nie robisz, to kogoś problem, że ci zazdrości i tak bardzo boli go twój krok naprzód.

Niech ludzie się patrzą, niech obserwują, niech krytykują, niech zazdroszczą to ich problem. Jeśli lubią pławić się w takich negatywnych uczuciach to już nie twoja sprawa. Niech płyną na tym dnie oceanu,a ty się wynurz i pokaż światu jak wspaniałym i dobrym człowiekiem jesteś, jak ciekawe i różnorodne masz pasje i zainteresowania. Całe życie przed tobą. Kiedy będzie czas na nowe wyzwania jak nie teraz?

Jesteś wyjątkową osobą, więc dlaczego chowasz to piękno w sobie? Dlaczego nie podzielisz się nim z innymi. Pan Bóg dał ci tak wiele... Rozum, talenty... Nie zmarnuj tego. Pokaż na co się stać, pokaż kim jesteś.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Mon, 07 Aug 2017 10:41:00 +0000

złość,nienawiść,żal po co ci to?

Ktoś bardzo cię skrzywdził,zranił,zawiódł...Jesteś zły,smutny,wkurzony,zrozpaczony. Same złe emocje targają tobą i twoim umysłem. Nie masz siły...Kompletnie nie masz siły...Twoje oczy są napuchnięte od łez, drżą ci ręce, a na twarzy ,mnóstwo smutku. Myślisz i myślisz...Szukasz przyczyny, popełnionego błędu,doszczętnie analizujesz, krok po kroku. Po co ci to? Po co ci zapłakane oczy,po co ci brak sił, po co ci rozmazany makijaż, po co ci złość i ból, po co ci zbędne myśli i te analizy? Po, co ci ktoś kto cię rani?

Wiesz, co ? Pewnie to czytasz i zastanawiasz się o czym piszę i po co. Przecież to są emocje, stany których nie da się uniknąć. Owszem. Jednak da się je ograniczyć. I właśnie o tym będzie dzisiejszy post. O tym dlaczego warto tak nie reagować.

*Denerwować się to mścić się na własnym zdrowiu za głupotę innych* W zupełności zgadzam się z tym zdaniem. Czasem za błędy innych płacimy bardziej, niż winowajca. Czemu? Bo przeżywamy. Przeżywamy długo nie dzień, nie dwa...Każdy tyle, ile potrzebuje. I pytanie czy warto? Nie. Nie warto. W czasie kiedy ty walczysz ze swoimi emocjami, druga osoba świetnie się bawi. Chyba, że ma choć odrobinę empatii i też się przejmuje. Jednak nie tak bardzo ja ty. Warto się tak martwić jeśli druga osoba ma to w czterech literach? To nic nie zmieni, to tylko osłabi twoje siły na kolejny dzień. Nie mamy wpływu na zachowania innych. Jedno zachowanie może być dla ciebie naganne, lecz dla drugiej osoby odpowiednie. Warto poświęcać swoją energię na przeżywanie? Nie warto. Ciesz się chwilą, a złe sytuacje traktuj jako lekcje. Owszem wiadomo, że nie da się nie przeżywać itd. ale nie żyjmy tylko tym i tak długo. Nie warto tracić swoich sił, lepiej jest je dobrze wykorzystać, zrobić coś dla siebie. Głowa do góry, uśmiech i w drogę!

Zamiast przeżywać zrób coś dla siebie. Mam taką zasadę, że jak ktoś kopnie mnie w tyłek to ja sobie jeszcze dołożę. Ten pierwszy kop będzie bolał, bardzo bolał, ale być może otworzy mi oczy, coś uświadomi. Drugi kop będzie motywujący, będzie znakiem, że czas wziąć się w garść. Zamiast płakać pójdę na rolki. Zamiast drżących rąk, pogram na gitarze. Zamiast zmywać rozmazany makijaż, zrobię nowy żeby poćwiczyć sztukę makijażu. Zamiast pisać komuś co się stało i żalić się, napiszę motywującego posta, zamiast płakać w poduszkę, że ktoś mnie olał pójdę do znajomych, do ludzi albo do rodziny, zamiast wycierać swoje łzy, wytrę kurze. Po prostu zrobię coś pożytecznego. To najlepsze wyjście z sytuacji. Zamiast się dołować po prostu zajmę się czymś innym. Czymś żeby dodać sobie siły, żeby się nie zatrzymać, żeby iść na przód, żeby wiedzieć iż staję się lepsza niezależnie od tego, co spotyka mnie w życiu i jeszcze spotka, ja przyjmuję to do wiadomości, ale idę dalej. To największa kara dla osób, które cię olewają. To, że się nie załamałeś lecz podniosłeś, idziesz dalej i z dnia na dzień jest coraz lepszy w tym, co robisz.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Wed, 26 Jul 2017 14:39:00 +0000

Nie oceniaj (mnie)

Nawet nie znasz mnie a oceniać chcesz

Jak to jest

Nie rozumiesz, że to sprawia ból

A to przecież tylko kilka słów

Nie obchodzi Cię, to że ranisz mnie

Jak to jest

Pozwól mi być tym kim chce

Jak mnie postrzegasz :

Ćwiczę karate - Kocham bójki i przemoc.
Słucham rapu - Nie szanuję się.
Pomagam tym, którzy mnie skrzywdzili - Jestem naiwna.
Zapominam o niektórych rzeczach - Jestem roztrzepana.
Oglądam filmy hinduskie - Wierzę w buddę.
Prowadzę bloga = Próbuję zdobyć fejm i darmowe ubrania.
Odcinam się od niektórych ludzi - Jestem aspołeczna.
Spędzam dużo czasu w domu - Nie mam przyjaciół.
Płaczę po kłótni w poduszkę - Jestem słaba.
W niektórych sprawach patrzę najpierw na siebie - Jestem egoistką.
Słucham religijnych piosenek - Chcę zostać zakonnicą.

Jaka jestem naprawdę :
Ćwiczę karate - Chcę umieć się obronić, aby nikt mnie nie skrzywdził.
Słucham rapu - Głownie motywujących piosenek, które mają przesłanie, trzeba się wsłuchać żeby je "ujrzeć".
Pomagam tym którzy mnie skrzywdzili - Wierzę, że to co robimy do nas wraca, a w życiu należy kierować się dobrem.
Zapominam o niektórych rzeczach - Te niepotrzebne, złe, przykre sytuację zaprzątają mi głowę zasłaniając priorytety.
Oglądam filmy hinduskie - Przypominają mi o dzieciństwie, a oprócz tego mają niesamowite przesłanie, są bardzo mądre i uwrażliwiają człowieka.
Prowadzę bloga - Chcę przelewać swoje myśli na "papier", dzielić się nimi, motywować i pomagać.
Odcinam się od niektórych ludzi - Rozstaję się z ludźmi, którzy mają na mnie zły wpływ, demotywują mnie bądź podcinają skrzydła.
Spędzam dużo czasu w domu - Rodzina jest dla mnie najważniejsza i to z nimi chcę spędzać większość swojego czasu.
Płaczę po kłótni w poduszkę - Jestem niesamowicie wrażliwa i wszystko przeżywam, ale to oznacza jedynie, że mi zależy i moje intencje są szczere.
W niektórych sprawach patrzę tylko na siebie - " Najpierw załóż maskę tlenową sobie, a potem innym" :)
Słucham religijnych piosenek - Dzięki nim człowiek czuje się silniejszy i szczęśliwszy. Dodatkowo umacnia to w wierze :)

Nie wiesz (o mnie) tak naprawdę nic, a oceniasz.
Najłatwiej jest ocenić, a może by tak spróbować zrozumieć? To jest o wiele trudniejsze.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 16 Jul 2017 22:12:00 +0000

Rozmowa

"Cisza rozdziela bardziej, niż przestrzeń"

Z pozoru łatwa,zwykła codzienna "rzecz", ale jak w końcu przychodzi, co do czego...milczymy. Rozmowa jest nieuniknionym elementem komunikacji międzyludzkiej. Mówiąc prosto : nie da się nie gadać.

Ostatnio rozmawiając z kimś, kto miał problem z rodzicami, bo przeszkadzało mu pewne zachowanie z ich strony, doradziłam aby po prostu, po ludzku porozmawiał,wyjaśnił. Na pewno taki zachowanie z czegoś wynika...Brak zaufania,troska,strach? Być może, ale nie wiadomo na pewno, dlatego trzeba porozmawiać, wytłumaczyć i uświadomić, że dane zachowanie jest przez nas nieakceptowane. W odpowiedzi na radę usłyszałam : "nie chcę z nimi rozmawiać, nie umiem i to nic nie da..."

Właśnie dlatego powstał dzisiejszy post. Rozmowa z tą osobą zmotywowała mnie do napisania posta na temat rozmowy. Chcę uświadomić wam, że rozmowy nie ma co się bać, unikać, zwlekać z nią, a tym bardziej uważać, że nic nie zmieni, nie da...
Jak inni mają liczyć się z naszym zdaniem skoro go nie ma? A raczej jest tylko nie mamy odwagi się nim podzielić, sprzeciwić...

Osobiście uważam, że jeśli coś jest nie tak, coś nam nie pasuje to należy o tym mówić i rozmawiać. Nie bójmy się okazywać uczuć, bo wszystko, co ludzkie nie jest nam obce. Rozmowa jest nieodłącznym elementem każdego dnia. W domu, szkole, pracy,sklepie,na ulicy....Wszędzie. Więc skoro jest naszą codziennością,rutyną to czemu się jej boimy? Zazwyczaj przyczyną tego jest to,że obawiamy się jak odbiorą nas osoby z którymi prowadzimy dialog. Boimy się ich reakcji, a co za tym idzie dalszego działania. Czy słusznie? Nie. Nie mamy wpływu na to, jak odbiorą nas inni. Możemy komuś przekazać jakąś informację bardzo delikatnie z wyczuciem, ale jak ktoś to zrozumie...nie zależy od nas tylko od charakteru i uczuć tej osoby. Mimo wszystko należy wyjaśniać pewne sprawy i komunikować się z innymi za pomocą dialogu. Jak inaczej możemy poinformować o tym, że coś nam nie pasuje?

Często jest tak, że jak się z kimś pokłócimy mamy tak zwane "ciche dni". Powiem wam szczerze, że uważam iż są one dobre, ponieważ przez ten czas opadną emocje, możemy wszystko sobie przemyśleć itd. Jednak po jakimś czasie ciężko zabrać się do tego by się pogodzić. Czekamy kto pierwszy wyciągnie rękę, czekamy kto pierwszy zatęskni czekamy i czekamy. Ciche dni cichymi dniami, ale jak czujesz że opadły emocje z twojej strony, wszystko przemyślałeś i jesteś gotów porozmawiać to przestań się bać i unosić honorem tylko wyciągnij rękę na zgodę. Owszem taka rozmowa jest ciężka i nie jest powiedziane, że ponownie nie dojdzie do kłótni, lecz tylko dialogiem jesteśmy w stanie zmienić coś w relacjach z drugim człowiekiem. Skoro dostałeś w darze mowę -mów, skoro dostałeś w darze oczy - patrz, skoro dostałeś w darze słuch -wysłuchaj.

Po prostu nie bój się i działaj, a raczej ROZMAWIAJ :)

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Fri, 14 Jul 2017 19:36:00 +0000

Optymista vs pesymista

Jakiś czas temu zanim jeszcze były wakacje, mój brat miał takie zadanie w szkole, które polegało na opisie widoku zza okna. Kiedy go przeczytał byłam zaskoczona, jak wiele cudownych rzeczy zauważył, jak wiele potrafił dostrzec. No, bo w końcu co może być niezwykłego za oknem? Co może być tak wspaniałego. Widok, jak każdy. Normalny, zwykły. Od razu jak przeczytał swój opis, ja stwierdziłam że przedstawię swój sposób widzenia,a że jestem mistrzynią w byciu pesymistką (co staram się zmienić i idzie mi to coraz lepiej) postanowiłam, że teraz ja się wypowiem. Przedstawię wam teraz dwa opisy. Mój i brata.

Opis brata :

Mieszkam na bardzo spokojnej, cichej ulicy. Niewiele widzę wyglądając przez okno, choć czasami ujrzę wiele ciekawych rzeczy. Na pierwszym planie widzę ogromną sosnę z rozłożonymi gałęziami. Tuż za nią znajduje się nasz ogródek, w którym o tej porze roku wyrastają przepiękne krwistoczerwone tulipany, zielona trawa i błękitne niezapominajki. W ogródku stoi też szopa, w której trzymamy najpotrzebniejsze rzeczy do pielęgnowania ogrodu. Z mojego okna widzę również sąsiadów, kamienny stół i dębową ławę. To miejsce wielu przygód i wspomnień. W oddali daje się zauważyć, długą, krętą ulicę, przy której znajduje się betonowa latarnia oświetlająca nocą ciemne zaułki okolicy.

Zrobiło się już ciemno. Niewiele już zobaczę. Co najwyżej migoczące gwiazdy na ciemnoniebieskim niebie, obok których wesoło pobłyskuje srebrzysty księżyc. Powiało chłodnym wiatrem, przez okno wleciało parę komarów, jest późno więc zamykam okno.

Widok z mojego okna jest dla mnie wyjątkowo ciekawy i dość inspirujący. Skłania mnie do refleksji.

Mój opis :

Mieszkam na cichej i spokojnej ulicy. Rzadko kiedy przechodzą tutaj ludzie. Praktycznie nie ma tu nikogo, a przynajmniej ja nie dostrzegam tu ludzi. Chciałabym opisać wam widok z okna, ale ogromna sosna zasłania mi wszystko, co możliwe. W tym promienie słoneczne...Przez ich brak w pokoju jest ciemno, jak w grobowcu. Kto w ogóle posadził pod moim oknem sosnę?! Jeszcze trochę i jej gałęzie wlezą mi do pokoju... Świetnie zróbmy sobie las, albo lepiej! Dżunglę...Jak już uda mi się cokolwiek zobaczyć przez te igły drzewa to potrafię dostrzec swój ogród. W zasadzie nie ma w nim nic ciekawego, kilka kwiatków, stara szopa, a w niej jeszcze mnie interesujące narzędzia...Nic nadzwyczajnego. Czasem za oknem mogę też zobaczyć sąsiadów...I chyba to najbardziej mnie wkurza...Nie ma nic gorszego niż przechodzący ludzie pod twoim oknem w te i we w tę... Zero spokoju, ciszy, prywatności... Jeszcze ten stół i dębowa ława... Po co to tu? Żeby jeszcze ktoś spijał kawki i plotkował pod moim oknem? Błagam... Patrząc dalej widać dziurawą ulicę, na której jadąc na rolkach rozwaliłam kolano. Przy ulicy stoi kilka betonowych lamp, ale co mi po nich jak albo nie świecą, albo świecą tak słabo, że idąc ulicą chyba bym się zgubiła.

Ledwo zaczął się dzień, a już jest ciemno...I może lepiej, bo chcę już spać. Łysy i jego przyjaciółki gwizdy tak świecą, że nie da się zasnąć... I jeszcze te cholerstwa wleciały do pokoju... Chyba nie ma nic gorszego, jak komar nad twoją głową... Jak widzicie widok z okna nie jest ani inspirujący, ani wspaniały i co najwyżej może skłonić mnie do frustracji....

Który opis jest prawidłowy?

Oba

Dlaczego?

Bo każdy postrzega wszystko na swój sposób, każdy inaczej.

Ale to od nas zależy , którą wersję wybierzemy. Tylko my mamy wpływ na to, jak postrzegamy świat.

A ty? Którą wersję wybierasz?

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Tue, 04 Jul 2017 17:18:00 +0000

Jak stać się pewniejszym siebie?

Wielu z nas ma mała poczucie własnej wartości bądź w ogóle w siebie nie wierzy...Często jest tak, że obracamy się wokół ludzi, którzy podcinają nam skrzydła, sprowadzają nas do parteru bądź nieustannie krytykują... Może być też tak, że od dłuższego czasu stoimy w miejscu i nic nam się nie udaje. Wtedy oba te czynniki po prostu niszczą nas od środka i zaczynamy wierzyć, że faktycznie jesteśmy beznadziejni i do niczego się nie nadajemy. Kiedyś też przeżywałam w swoim życiu czas, w którym moja pewność siebie była nikła... Pisałam już o tym w poprzednim poście, dlatego dzisiaj chciałabym dać wam parę sposobów na to, aby nabrać tej pewności siebie!

1. Znajdź/rozwijaj swoje pasje!

Nic nie dodaje takiej pewności siebie, jak osiąganie sukcesów w dziedzinie, którą kochamy! Mamy poczucie, że jesteśmy w czymś dobrzy, a nawet bardzo dobrzy. Czujemy się lepsi od innych w danej dziedzinie i może jest to trochę egoistyczne podejście to jednak dodaje skrzydeł.

2.Nie miej do siebie pretensji, jeśli coś idzie nie tak.

Przestań obwiniać siebie za wszystko złe, co spotyka cię w życiu. Nie mamy wpływu na wszystko, co się dzieje, ani na zachowania innych ludzi wobec nas.

3. Żyj swoim życiem.

Przestań zwracać uwagę na zdanie ludzi, którzy stają ci na przeszkodzie w drodze do szczęścia i spełniania marzeń. Nie pozwól im decydować o twoim życiu. Masz prawo wyboru.

4.Nie porównuj siebie do innych.

To, że będziesz cały czas sprawdzał ile kto co osiągnął, gdzie już jest, jak wiele ma, nic ci nie da. Nie ma co się tym demotywować. Wykorzystaj to w dobry sposób. Np. powieś sobie w pokoju zdjęcie osoby, na której miejscu chciałbyś być. Codziennie rano budząc się będziesz wiedział do czego dążysz.

5.Zapomnij o porażkach.

To nie pomoże ci osiągnąć sukcesu. Post o tym jak podnieść się z porażki klik

6.Zainwestuj w siebie.

Moim sposobem na radzenie sobie z problemami jest po prostu inwestowanie w siebie. Nie mam tutaj na myśli zakupów! :D Chodzi mi raczej o to, że wtedy robię wszystko, aby stać się lepszym człowiekiem. Takim, jakim chcę być. Czytam książki, ćwiczę, skupiam się na swoich pasjach. Po prostu ten gorszy czas spędzam produktywnie żeby wrócić z podwojoną siłą.

7.Zacznij ćwiczyć!

Nic tak nie poprawia humoru, jak trening. Te endorfiny... Ważne jest, aby ćwiczenie było przyjemnością, a nie katorgą, bo inaczej nic z tego nie będzie.

8. Pamiętaj, że nie jesteś sam.

Każdy z nas ma na pewno kogoś dla kogo jest ważny. KAŻDY! Czasem po prostu wydaje nam się, że nie mamy takiej osoby.

9.Spędzaj dużo czasu z ludźmi.

Może jesteś typem samotnika, ale kontakt z innymi ludźmi daje poczucie zainteresowania i.. wsparcia. Po prostu czujesz jakbyś miał tarczę obronną przy sobie.

10. Uśmiechaj się i powtarzaj sobie, że jesteś ważny.

To mega ważne żeby do siebie mówić. Najpierw trzeba pokochać i zaakceptować siebie by móc normalnie funkcjonować...

11. Skup się na swoich zaletach i zapomnij o wadach.

Co prawda dobrze jest jeśli pracujemy nad swoimi wadami,ale mi chodzi o to żeby skupić się na zaletach. Powtarzanie sobie ich codziennie sprawi, że zaczniemy postrzegać siebie w innym świetle.

12.Pamiętaj, że nikt nie jest idealny.

To, że coś ci nie wychodzi nie oznacza, iż jesteś beznadziejny. Nikt nie jest. Każdy ma małe bądź większe zdolności w danej dziedzinie.

13. Uwolnij się od toksycznych ludzi.

Jeśli przebywasz w otoczeniu ludzi, którzy rzucają ci kłody pod nogi, nie wierzą w ciebie i na dodatek ciągle wytykają ci twoje wady,a ich krytyka jest destruktywna to nigdy nie zaakceptujesz siebie...Czas najwyższy uwolnić się od takich osób.

14. Przebywaj w towarzystwie osób, które cię uszczęśliwiają.

Skoro już pozbyłeś się toksycznych ludzi to zadbaj o to,by przebywać w towarzystwie osób, które dodają ci skrzydeł.

15.Ciesz się.

Po prostu, po ludzku ciesz się, że żyjesz, że jesteś , że rano się obudziłeś. Niektórzy muszą o to walczyć...

16. Uśmiechaj się.

Uśmiech to podstawa. To własnie on ukazuje, że jesteśmy szczęśliwi,zadowoleni. I samoistnie nasz mózg też tak to rozumie :)

17.Sprawiaj sobie przyjemność każdego dnia.

Rób to, co cię uszczęśliwia, zakup jakiejś drobnostki, czytanie książki, trening, spotkanie ze znajomymi.

18. Wykorzystuj każdy dzień.

Wiadomo, że każdemu należy się lazy day, ale lepiej by nie stał się codziennością :). Rób wszystko, aby wieczorem podsumowując cały dzień być w pełni z niego zadowolonym.

19. Zadbaj o siebie.

Ubierz się modnie, pomaluj, uczesz włosy. Takie proste rzeczy, a potrafią sprawić, że człowiek od razu czuje się pewniejszy siebie.

20. Spędzaj czas z rodziną.

Może was to zdziwić, bo co to ma do bycia pewniejszym siebie? Właśnie bardzo dużo, bo ważne jest aby czuć się dobrze i pewnie w środowisku w którym przebywamy na co dzień z osobami, które są a przynajmniej powinny być dla nas najważniejsze na świecie.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Tue, 30 May 2017 19:10:00 +0000

Wojowniczka

"Tak, to moje życie i mam na nie swój plan
Dlaczego ciągle słyszę
Co z nim dalej robić mam
Tak, to moje życie
Więc pozwólcie mi czerpać siłę z jego dni
Tak, to moje życie"

Podążaj swoją drogą, nie daj się zmylić, nie daj podciąć sobie skrzydeł, nie pozwól zabrać sobie tego, co cię uszczęśliwia, nie patrz na innych...

W życiu jest tak, że nie każdy akceptuje nasze pasje, czy to, co robimy. Kiedyś brak akceptacji ze strony niektórych osób odnośnie moich hobby, czy ich brak wiary w to, co robię dosłownie sprawiały mi ból. Nie rozumiałam tego, spadałam przez to w dół, byłam smutna, a moja wiara w siebie... z czasem po prostu jej zabrakło. Stałam się zamknięta w sobie, bałam się mówić o swoich pomysłach, o tym co lubię, zawsze wynajdywałam we wszystkim co robiłam błędy. Stałam się perfekcjonistką, bo bałam się, że to ,co robię nie jest do końca dobre,że może być lepiej...Byłam ciągle niezadowolona z tego ,co osiągałam, bo wiecznie wydawało mi się, że mogłam zrobić coś lepiej...I wiecie co? I tak zawsze było coś źle...,ale nie dla mnie lecz dla innych.

Z czasem zdałam sobie sprawę, że wszystko to było z troski, jednak ta troska zamykała moją bramę do szczęścia i samorealizacji. Czułam się beznadziejna i mało tego niedoceniona, aż zdałam sobie sprawę, że moje życie nie ma zadowalać innych tylko mnie, ja mam czerpać z niego satysfakcję, ja mam być szczęśliwa,spełniona i zadowolona, moja pasja ma mi dać pewność siebie, mam dążyć w niej do doskonałości dla siebie, mam iść na przód dla siebie, a co najważniejsze - swoją drogą. Nie drogą, którą powinnam iść według innych, lecz drogą, która czegoś mnie nauczy, która będzie moim wyborem, może złym, ale moim. Da mi satysfakcję lub rozczarowanie, ale będzie moja.

Nie pozwól zawładnąć sobą i swoim życiem. Niezależnie, czy jest to ktoś komu zależy na tobie, czy też ktoś kto specjalnie przeszkadza ci w realizacji i dążeniu do marzeń, po prostu postaw barierę i nie pozwól jej przekroczyć. Nie daj sobie wcisnąć,że może być lepiej, że idziesz w złym kierunku.

Wielu ludzi chce wybrać (ich zdaniem) lepszą dla nas opcję, ale nie zdają sobie sprawy na jaką głęboką wodę nas wrzucają, w dodatku na taką do której nie chcemy wejść. Przecież to my się potem musimy męczyć, przeżywać, a nie oni...Ten kierunek ma być dla ciebie i tylko dla ciebie.

Walcz o swoje, pilnuj sowich racji. Usamodzielnij się, nie bądź trzymany za rączkę. Pamiętaj, że podążając swoją ścieżką będziesz szczęśliwy. BĄDŹ SOBĄ niezależnie, czy innym to odpowiada, czy nie.To ty masz czuć się dobrze we własnej skórze. Nie bądź zależny od innych. Możesz ich wysłuchać, zobaczyć jakie mają zdanie, ale to nie znaczy, że musisz postąpić tak, jak ci każą. Każdy ma własny rozum i własne życie.Słuchaj głosu serca i siebie, a zadowolenie z życia będzie ci doskwierać nieustannie.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Fri, 19 May 2017 20:12:00 +0000

Nie poddawaj się!

Nie zawsze jest tak kolorowo, jak byśmy chcieli. Różnie się dzieje...Nie zawsze po naszej myśli, nie zawsze zgodnie z naszym planem... Czasami życie kopie nas tak mocno po tyłku, że ciężko jest się nam podnieść i kontynuować coś dalej...No właśnie. Chodzi o to żeby bez względu na wszystko wstać, podnieść się i robić. Nawet jeśli teraz masz najgorszy moment w swoim życiu, nawet jeśli brak ci sił, nawet jeśli myślisz, że nie dasz rady, nawet jeśli ktoś cię zostawił i jesteś sam, nawet jeśli brakuje ci wiary...Po prostu podnieś się i wstań z podwojoną, a nawet potrojoną siłą.

Pokaż sobie, że możesz...Bo możesz...Możesz wszystko. Bo to "wszystko" zależy tylko od ciebie.

Udowodnij sobie, że nic nie jest w stanie cię złamać. Daj sobie szansę i możliwość pozbierania się do kupy.

Weź się w garść. Nie myśl o tym, co cię zdemotywowało. Pomyśl o tym, co cię motywuje, o tym do czego dążysz ci co ci da zdobycie, osiągniecie celu. Nie daj się. Nie daj się ludziom którzy w ciebie nie wierzą, nie daj się ludziom którzy się śmieją i kpią, nie daj się zawistnym i zazdrosnym osobom, nie daj się nikomu kto ściąga cię w dół i blokuje drogę do sukcesu. Odetnij się od nich.

Zacznij wierzyć i działać. Nie ważne ile razy już upadłeś, ważne ile razy powstałeś. Nie ważne, jak długo do tego dążyłeś, ważne że w końcu to zdobyłeś. Daj sobie czas, nie zabieraj go sobie. Zacząłeś to dokończ. Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Będzie cholernie trudno, ale później na mecie jest satysfakcja, spełnienie i doświadczenie. Tylko walcz... Skup się na sobie i wsłuchaj w siebie. Stań się zwycięzcą samym dla siebie,pokonaj swoje lęki, bariery.

Zapomnij o porażkach, które tak naprawdę nigdy nimi nie były... To lekcje, które dużo wniosły do twojego życia i czegoś cię nauczyły. Po prostu się nie poddawaj, bo nie warto... Do sukcesu nie ma windy są tylko długie i kręte schody...

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 30 Apr 2017 20:44:00 +0000

Nabierz wiatru w skrzydła!

Czasem w życiu jest tak, że chcemy coś zrobić, ale się boimy. Obawiamy się zazwyczaj opinii innych. Przez to zamiast realizować swoje marzenia, pomysły stoimy w miejscu. Nie rozwijamy się, wręcz uwsteczniamy. Zamiast myśleć o tym pozytywnie od razu zakładamy, że nasz pomysł i jego realizacja mogą nie spodobać się ludziom wokół nas. I wiecie co? Macie rację. Naprawdę. To co chcemy zrobić na pewno się komuś nie spodoba, na pewno zostaniemy skrytykowani. Wiecie czemu? Otóż każdy jest inny i to, co podoba się jednemu człowiekowi nie spodoba drugiemu. Tak już jest. Zawsze znajdzie się osoba, która będzie przeciw temu, co robimy. To naturalne. Sęk w tym, że nie powinniśmy brać tego do siebie i robić to, co nam się podoba.

Powinniśmy dążyć do tego, czego pragniemy. Najważniejsze jest abyśmy byli szczęśliwi. Spełniony człowiek to szczęśliwy człowiek. Z początku będzie wam trudno się przełamać i np. podjąć się założenia bloga itp. ale później sami zobaczycie, że ten jeden pierwszy krok pociągnie za sobą kolejne i kolejne, aż w końcu wejdzie wam to w krew.

Z czasem to czego balibyście się zrobić już takie nie będzie. Przestaniecie patrzeć na to,co mówią o was inni, bo zwyczajnie nie będzie was to obchodzić. To uczucie kiedy masz swoje zdanie i się go nie boisz jest niesamowite. Czujecie się wolni i niezależni. Nie dajecie sobie w kaszę dmuchać, zaczynacie wierzyć w siebie i szanować swoje własne opinie. Powiem wam więcej. Ludzie widząc to, że nie obchodzi was ich opinia,widząc że nie boicie się wyrażać siebie, spełniacie się w tym co robicie sami wezmą z was przykład :)

Chowając w sobie swoje pragnienia, bojąc się o nich mówić czy realizować daleko nie zajdziemy. Warto zadbać o swoje szczęście i zacząć żyć dla siebie, a nie tylko dla innych.

Czasem warto pomyśleć tylko o sobie, zdrowy egoizm też jest dobry, ale oczywiście z umiarem.

Post ma na celu zmotywować was do realizacji własnych celów, podejmowania wyzwań, a także spełniania tego co podpowiada wam serce. Nie bójcie się opinii innych, bo to wasze życie i od was zależy wasze szczęście. Nikt nie może wam tego zabrać i nie zabierze jeśli na to nie pozwolicie. To, co myślą o was inni to ich sprawa. Wasi przyjaciele, rodzina i wy sami wiecie jacy jesteście. I to jest najważniejsze.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Tue, 25 Apr 2017 16:59:00 +0000

Co kupiłam na promocji w rosmannie -49%?

Szczerze mówiąc zakładając bloga postanowiłam, że posty tego typu nie pojawią się na mojej stronie. Nie chciałam żeby blog był o czymś, co nie jest ważne. Zależało mi żeby w pewien sposób się wyróżniał, ale głównym celem było, aby posty wnosiły coś do życia, były...mądre. Dalej chcę żeby tak było i będzie... Mój blog składa się głównie z postów o moich przemyśleniach, radach... Jednak z wiekiem coraz bardziej zaczynam interesować się modą, urodą itp., więc czasem taki luźny post też się pojawi. Sama uwielbiam czytać posty o kosmetykach, więc czemu nie mogłabym też takich przedstawiać?

Przechodząc do sedna posta, kto z nas nie lubi zakupów? Zwłaszcza dziewczyny je kochają, a jak są już promocje to biegniemy do sklepu i bierzemy wszystko, co się da hahaha! Na pewno większość z was słyszała o promocji w Rossmannie na kosmetyki. Aż -49%, a przy karcie Rossman -55%! Ja swoje zakupy już zrobiłam, dlatego dzisiaj chciałam wam je przedstawić. Może pomoże wam to znaleźć coś dla siebie :).

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 09 Apr 2017 14:07:00 +0000

Można wzbogacić się i krzywdzić jednocześnie?

Życie płata nam różne figle. Raz pod wozem raz na wozie. Czasami jest dobrze, a nawet lepiej a czasami myślimy, że gorzej być nie może. Nic nie dzieje się bez powodu. Coś dzieje się po coś.

Gdyby wszystko szło po naszej myśli, życie byłoby zbyt proste i…nudne. Kiedy spada na nas mnóstwo problemów i dochodzi do tego stres, brak czasu jesteśmy przeciążeni. Czasami w wyniku nadmiaru obowiązków, napływu konfliktów, problemów i innych nieprzyjemności tracimy swoją WIARĘ. Kiedy życie nie idzie po naszej myśli, dosłownie się wali, zwalamy winę na Tego tam u góry. Tak. Właśnie na niego, a w przypadku osób niewierzących mówimy, że mamy pecha, ciąży nad nami fatum itp.

Ogólnie mówiąc szukamy wszędzie winnych. Jednak w życiu jest tak, że to co nas nie zabije to nas wzmocni. I to prawda, bo przecież ty żyjesz ja też, a każdy z nas przeszedł w swoim życiu te dobre i gorsze momenty. Te, które sprawiały wrażenie bez wyjścia i te podczas, których czułeś się jak wygrany w totka.

Życie to koło fortuny i nigdy nie wiadomo, co przyniesie. Planujesz coś i nie wychodzi, przewidujesz i bum też nie poszło tak, jak miało być. A może właśnie tak miało być? Wszystko, co dzieje się w naszym życiu ma na nas ogromny wpływ.

Zamknij oczy i skup się. Pomyśl o słowie problem. Z czym ci się kojarzy? Z czymś dobrym , czy złym? Jakie wzbudza w tobie emocje? Domyślam się, że negatywne. Otóż warto zauważyć, że problem nie jest tylko czymś złym. Właśnie podczas rozwiązywania trudności uczymy się i nabywamy doświadczenia. Stajemy się silniejsi i bogatsi.

Problemy w naszym życiu są pewnego rodzaju drogą krzyżową. Tak, jak Jezus zmarł w mękach i cierpieniu, ale w gruncie rzeczy stał się zbawicielem, trafił do nieba czyli wiecznego raju, tak my pokonując wszelkie przeszkody i cierpiąc zdobywamy doświadczenie, które nas buduje i pracujemy całe swoje życie na sukces, jakim jest niebo. Cierpienie jest cenniejsze, niż ci się wydaje, bo to pewnego rodzaju szansa na to, abyś się wykazał,zmienił, pomyślał, zastanowił i docenił.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 17 Dec 2016 22:51:00 +0000

Święta-czas wzbogacenia się o dobra materialne?

Idziesz do sklepu i widzisz niekończące się kolejki do kasy, gonitwę nieznajomych ci ludzi o zabawki dla dzieci. Ty sam również przyszedłeś po prezent dla bliskiej Ci osoby. Chcesz żeby jej się spodobał, szukasz czegoś wyjątkowego. W końcu znalazłeś, przebiłeś się przez te tłumy ludzi i nareszcie jesteś w domu. Pakujesz starannie prezent i chowasz pod ogromną, zieloną choinkę gdzie widzisz jeszcze kilka innych kolorowych paczek. Cieszysz się, jak małe dziecko i nie możesz doczekać się, aż zostaną Ci wręczone. W domu panuje nastrój świąt. Wszędzie roi się od małych reniferów i Mikołaji. Są kolorowe lampki i bombki. Czujesz tą magię świąt? Pewnie tak... Przecież właśnie z tym kojarzą się święta i wszelkie dekoracje oraz prezenty są jej nieodłączną częścią... Otóż wielu z nas pochłaniają te całe przygotowania naszego domu. Głównie na tym się skupiamy, a chodzi o to by przygotować na ten zbliżający się wielkimi krokami dzień SIEBIE.

Dla ludzi najważniejszą rzeczą stały się prezenty... Jako małe dziecko też czekałam kiedy skończymy Wigilijną kolację i przejdziemy do paczek, bo chciałam zobaczyć jaką lalkę dostałam, ale z wiekiem powinno się coraz bardziej rozumieć, że to nie jest czas tylko obdarowywania się. Jesteśmy ciągle zabiegani, nie mamy na nic czasu. Przez nadmiar obowiązków zapominamy, co tak naprawdę liczy się w życiu i jak cenny jest czas spędzony z bliskimi, którzy tak szybko odchodzą. Nie wiemy ile czasu nam zostało, ile chwil spędzimy jeszcze z człowiekiem, który jest dla nas bardzo ważny, dlatego warto choć na chwilę zatrzymać się i pomyśleć. Czas Świąt to idealny moment by móc się zatrzymać i spędzić czas z rodziną. Bez mediów, bez szarpaniny i kłótni, bez myślenia o problemach i obowiązkach. Po prostu się zatrzymaj się i wyłącz.

Grudzień jest miesiącem, w którym szczególnie powinny pochłonąć nas refleksje nad nami samymi, naszym stosunkiem do życia i zachowaniem. Zauważcie, że nawet tworząc listę postanowień noworocznych skupiamy się na tym, co na zewnątrz a nie wewnątrz nas chcemy zmienić. Nie mówię, że każdy tak robi, bo każdy wybiera jedną z dróg, ale pewnie jednym z twoich postanowień jest, że zaczniesz ćwiczysz i chcesz schudnąć :). Nie ma w tym nic złego, przecież chcesz o siebie zadbać, ale zastanawiałeś się co warto zmienić w sobie poza wyglądem? Praca nad sobą jest bardzo ciężka. Ciągle dążymy do doskonałości, ale w tym dążeniu skupiamy się tylko na swoim wyglądzie.

Musisz patrzeć inaczej na świat, by życie nabrało koloru i barw.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 24 Jan 2016 19:29:00 +0000

Podróżowanie w czasie…

Czy myśleliście kiedyś o możliwości przenoszenia się w czasie? Ja wielokrotnie...:) Gdybym mogła to cofnęłabym czas, ale nie po to żeby naprawić swoje błędy,bo przecież każda sytuacja była dla nas lekcją, nauczką, ale po to, aby przeżyć coś jeszcze raz. Mianowicie dzieciństwo. Możecie powiedzieć, że tak naprawdę teraz też jest okres dzieciństwa, ale jednak chętnie wróciłabym do dawnych czasów. Wtedy wszystko było prostsze... Nie było tyle zmartwień ani obowiązków.

Miałam bardzo fajne dzieciństwo. Niczego mi nie brakowało. Gdy o nim myślę jest mi przykro, bo to już nigdy nie wróci. „Popatrz, jak wszystko szybko się zmienia. Coś jest, a później tego nie ma...” Bardzo lubię ten cytat i pewnie większość z was go zna. Nawet nie wiemy, kiedy tak naprawdę to wszystko minęło. Czas leci coraz szybciej. Ciężko nadążyć. Nim się obejrzymy jest kolejny dzień... Jeszcze niedawno chodziłam do przedszkola, a dziś kończę gimnazjum. Pewnie, że czasem zastanawiam się, jak będzie wyglądała moja przyszłość, ale im dalej do przodu, tym więcej będzie ciężkich i ważnych decyzji do podjęcia, które będą coraz bardziej wpływać na moje dalsze życie.

Celem tego posta jest uświadomienie, że czas bardzo, ale to bardzo szybko płynie i należy doceniać każdą chwilę, gdyż żadna się nie powtórzy i zostaną nam tylko wspomnienia. Każdy dzień powinien być równie ważny i równie dobrze wykorzystany.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 14 Nov 2015 14:56:00 +0000

„Ile człowieka jest w człowieku?” - krytyka

Co to w ogóle jest krytyka? Według wikipedii :

Krytyka (łac. criticus – osądzający) – analiza i ocena dobrych i złych stron z punktu widzenia określonych wartości (np. praktycznych, etycznych, poznawczych, naukowych, estetycznych, poprawnych) jako niezbędny element myślenia.

Kiedy komuś z nas to słowo przychodzi na myśl, zawsze kojarzymy to z negatywną opinią innych ludzi. Jak widzicie definicja krytyki nie opiera się tylko na tym, że zawsze musi to być "coś złego".

Są dwa rodzaje krytyki - konstruktywna i destruktywna. Konstruktywna, czyli że osoba krytykująca nasuwa nam jednocześnie pomysły rozwiązania problemu. Destruktywna jest nieuzasadniona i złośliwa. Po co w ogóle ludzie nas krytykują? Osoby, którym na nas zależy robią to po to, aby nam pomóc, żebyśmy zauważyli swoje złe cechy i nad nimi popracowali, a drugi rodzaj tych ludzi po to, aby nam dosłownie dokopać :)

Powody destruktywnej krytyki :

tacy ludzie chcą się dowartościować
wyżyć
odreagować
zazdroszczą nam
przeszkadza im czyjeś szczęście
krytykują, bo sami nie chcą zostać skrytykowani
czują satysfakcję
czerpią radość z wytykania komuś błędów
chęć popisania się przy znajomych

Powody konstruktywnej krytyki :

takie osoby chcą nam pomóc
chcą abyśmy zwrócili uwagę na swoje wady
zależy im na nas

Skutki destruktywnej krytyki :

osoby krytykowane bezpodstawnie, czują się beznadziejni
izolują się od ludzi i otoczenia
maja zaburzenia łaknienia
tracą pewność siebie
nie znają swojej wartości
boją się ludzi
ciężko im się odnaleźć
tracą wiarę w siebie
mają "czarne myśli"

Pamiętajcie, że każdy inaczej znosi krytykę. Inni są na nią odporni, a inni kompletnie sobie z nią nie radzą. Nikt nie lubi być krytykowany, dlatego jeśli chcecie kogoś skrytykować , bo zależy wam na tej osobie to zróbcie to delikatnie, nie przy świadkach jednocześnie mając pomysł na rozwiązanie tego problemu.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 10 Oct 2015 14:42:00 +0000

Człowiek to istota społeczna

Każdy człowiek potrzebuje kontaktu z ludźmi. Niektórzy więcej inni trochę mniej. Ja jestem osobą bardzo towarzyską i jeśli w ciągu kilku dni nie spotkam się ze znajomymi, czy rodziną to "wariuję".

Każdy potrzebuje kontaktu z innym człowiekiem. Nie powinno się zamykać na świat i ograniczać wszelkie kontakty. Nawet jeśli wydaje nam się, że świat jest zły i nikt nas nie rozumie to nie powinniśmy odrzucać innych ludzi i zamykać się w pokoju na siedem spustów. Cieszmy się z tego, że nas otaczają... Kiedyś ich zabraknie. Nie znamy tego czasu, momentu, kiedy to się wydarzy. I niestety nie mamy na to wpływu.

Nie odtrącajmy tych, którym na nas zależy, bo w pewnym momencie możemy zostać sami, jak palec. W końcu to oni staną się wobec nas obojętni.To jest straszne uczucie i nikomu tego nie życzę... To my mamy wpływ na nasze życie i na to, jak odbiera nas rzeczywistość... To od nas zależy, jak dalej będzie toczyło się nasze życie. Nie pozbywajmy się rodziny, czy znajomych tylko dlatego, że mamy kiepski dzień, czy okres w życiu. Na dłuższą metę takie osoby zniechęcą się do nas i stwierdzą, że kontakt z nami nie ma sensu i wpływa negatywnie na ich życie np. są z tego powodu bardzo zestresowani i kosztuje ich to dużo nerwów, bo nie wiedzą na czym stoją i czy mogą na nas liczyć.

Potrzebujemy kontaktu z ludźmi i nawet jeśli myślicie, że sobie bez nich poradzicie to jesteście w błędzie. Znajdziesz ich wszędzie, gdzie tylko nie pójdziesz... Nie izoluj się od świata... To źle wpłynie na ciebie i twoje życie... Zastanówcie się jak czują się właśnie te odtrącone osoby. Nie wiedzą, dlaczego się tak wobec nich zachowujemy, co zrobili źle...Czuja się zagubione, odtrącone i nie potrafią się odnaleźć.

Każdy ma prawo mieć kiepski dzień i chce być czasem sam, ale nie pozwólmy żeby odbijało się to na naszych bliskich, dla których jesteśmy ważni. Nie powinniśmy odtrącać innych ludzi, bo w końcu przyjdzie taki okres, kiedy to my będziemy na ich miejscu. Jak byście się wtedy czuli?

Oszczędźmy sobie i im nerwów oraz nieprzyjemnych sytuacji, bo nikt z was na pewno nie chce doznać na własnej skórze samotności. To od tego się zaczyna, a potem nasza pewność siebie staje się coraz niższa, jeszcze bardziej zamykamy się na świat i wszystko staje się takie bezsensowne. Nie możemy znaleźć żadnego sensu i celu. Nie warto rezygnować i zaniedbywać relacji, które budujemy przez cale życie, bo poza nami jest jeszcze ogrom innych ludzi, którzy mogą zająć nasze miejsce i wtedy dla danej osoby staniemy się tylko wspomnieniem...

Im więcej mamy kontaktów i dobrych znajomych tym lepsze jest nasze samopoczucie, bo czujemy się ważni i potrzebni.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sun, 27 Sep 2015 18:53:00 +0000

Sesja zdjęciowa

Hej! Tak, jak wam obiecałam dzisiejszy post będzie o sesji zdjęciowej. Otóż w wakacje, kiedy byłam nad morzem odbywał się casting. Jego celem było znalezienie osób, które są fotogeniczne. Stwierdziłam, że czemu nie? Warto próbować swoich sił we wszystkim. Nie liczyłam na to, że się dostanę. Poza mną było jeszcze ponad 500 innych osób...

Jednak następnego dnia dostałam informację, że się dostałam i mam przyjść na spotkanie. Szczerze powiem, że nie zdecydowałam się od razu. Najpierw przemyślałam sprawę i przedyskutowałam to z rodzicami. Po namyśle postanowiłam, że pojadę. Poza spotkaniem odbyła się również sesja zdjęciowa podczas, której czułam się świetnie. Dosłownie, jak ryba w wodzie. Uwielbiam pozować do zdjęć!

Zawsze chciałam mieć profesjonalną sesję zdjęciowa. Była to moja druga w życiu :) Moja kuzynka również chciała spróbować swoich sił, ale się wstydziła. Na drugi dzień żałowała, że nie wzięła udziału w castingu.

Pamiętajcie! Nie wstydźcie się, bądźcie pewni siebie i realizujcie swoje marzenia. Jak widzicie warto próbować wszystkiego i dążyć do celu. Może właśnie się uda. Może akurat to będzie twój czas? Małymi krokami, ale najważniejsze, że do przodu.

noreply@blogger.com (mika_dominika) — Sat, 19 Sep 2015 11:08:00 +0000

Przyszłość, a teraźniejszość

Jak widzicie zdjęcia są inne niż zwykle. Są bardziej profesjonalne :) Na razie nie powiem wam, co i jak. Jeżeli chcecie zobaczyć więcej zdjęć i dowiedzieć się jak to się stało, że byłam na takiej sesji to piszcie w komentarzu, a już w następnym poście wszystko się okaże :) No, ale przechodzimy już do tematu posta.

Czemu tak bardzo skupiamy się na tym, co było kiedyś, minęło...? Po co wspominać te złe chwile i nieprzyjemne sytuacje? Każda sytuacja czegoś nas nauczyła i była lekcją, którą dostaliśmy od życia.

Wspominanie to przyjemny proces, lecz tylko wtedy, gdy wracamy do niesamowitych momentów, czy zdarzeń, jak np. wygrany konkurs. Dlaczego tak bardzo martwimy się tym, co stało się kiedyś? Czemu zaprzątamy sobie tym głowę? Żyj tu i teraz. Niestety nie mamy już wpływu na to, co wydarzyło się w przeszłości, ale mamy wpływ na teraźniejszość i to o nią powinniśmy się troszczyć oraz martwić. Zacznij już teraz, a jutro dzisiejszy, lepszy dzień będzie twoim dobrym wspomnieniem. W ten sposób zaczniesz budować swoją nową przeszłość będąc w teraźniejszości. Mam nadzieję, że wiecie, co mam na myśli :)

Po prostu nie zadręczajcie się dawnymi zdarzeniami. Było minęło, a czasu nie cofniemy, bo się nie da. Każdy w życiu popełnia błędy, o których chce zapomnieć. Trzeba skupić się na tym, co możesz zmienić (na lepsze) teraz, gdyż wpływu na przeszłość nie ma nikt. Codziennie stawaj się lepszym człowiekiem.