Mine Rotası

Bir Fransiz Köyü- Moret sur Loing

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Fri, 05 Jul 2013 21:21:00 +0000

Fransiz koylerine bayiliyorum. Guneydekiler daha bir baska ama Paris yakininda da kucuk sirin masal gibi koyler var pek cok. Gidip gorup usengecligimden yazmadiklarim var. Bu sene tembelligim ustumde zaten.

Ilk defa 4 gunluk bir resmi tatilde bir gezi ayarlamadik ve gunubirlik yakin bir koye gidelim dedik. (Bu dedigim mayis basinda oluyor) Paris'in guney dogusunda Barbizon'la basladik, sonra Moret Sur Loing'e gectik.

Barbizon'u kisaca turlayip Moret Sur Loing'e gectik. Ilk is turizm ofisine ugradik, kucuk bir koy ama guzergah ve gorulecek yer tavsiyesi isimizi cok kolaylastirdi. Sehre ozgu Sucre d'Orge sekerlerinden de ikram etti gorevli kiz.

Bizim akide sekerinin ucgen sekillisi. Buyuk boy bir harita alip yola koyulduk.

Iki koy de empresyonizm ressamlarinin Monet, Renoir, Sisley'in etkilendigi koyler. Sakin ve kendi halindeliginin yaninda oldukca da turistik ve sanat kokuyor.

Degirmenler....

Seker muzesi ve cevresinde manzara harika. Muzenin icine girmedik, asagidaki dukkandan sekerimizi alip devam ettik.

Bizim akide sekerinin tadina benzeyen sekerlerin satildigi dukkanin ic ve dis goruntuleri.

Modern sanat sergisine de ugradik- kagittan, oluklu mukavvadan yapilan modeller cok sevimli, sempatikti.

Eric Nivault'un oluklu mukavva ve kagittan yaptiklarina ayrica bayildim.

Tatil

Kucuk gelin

Son olarak donmeden once sirin krepci La Gavotte'de kreplerimizi yedik. Garson kiz Istanbul'dan geldigimizi duyunca cok sevindi heyecanlandi, onceki hafta oradaydaymis cok begenmis. Bu arada krepleri esmer unla yapmis olmalari extra puan kazandirdi.

Tanca 4. Gun- Donus

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 18 Jun 2013 12:20:00 +0000

Son gun gunesli havayi firsat bilip terasta kahvaltimizi yaptik. Ucak 18:00 deydi. Arabaya atladik, yolda Ceuta'ya gitmeye karar verdik, meraktan. Iste bu son karar yanlisti.

Ceuta'da , (Arapca adiyla Sebta) birsey olmadigina dair Gilles bizi uyarmisti ama Fas icinde bagimsiz bir Ispanya sehri fikri ilginc geldi ve merak ettik. (Ozan).. Genelde sarap, peynir ve sarkuteri urunleri icin gittiklerini belirtmisti Gilles.
Girmek icin bu kadar prosedur bu kadar karmasa olacagini onceden bilsek asla gitmezdik. Sehrin giris kapisinin onunde onlarca Fasli tezgah acmis her turlu yiyecek, giyecek satisi yapiyordu, muthis bir karambol ve kargasaydi ortalik, saskinliktan resim cekemedim galiba.

Tam ogle saatinde tam siesta vakti oyle ugrasip kan ter icinde girdigimiz Ceuta'da hakkaten de bir sey yoktu, isin kotusu giriste o kadar oyalandik ki birseyler yemek icin bile vaktimiz yoktu zaten . Ayaklarimizi suya sokup geldik, Pasaportumuzda Ceuta giris cikis damgasi hatira olmus oldu iste.

Melilla ve Ceuta, Afrika'da olmasina ragmen Ispanyollar'a ait. Sabahki kahvaltida Fasli otel calisani sakayla karisik oradaki Ispanyol cifte Ceuta ve Kanarya Adalari'ni bir katakulleyle aldiniz demisti. Biz de kiyimizdan maksimum 5km acikta; Yunanistan'dan bilmem kacyuz kilometre uzaktaki Meis adasinin Yunanistan'a ait olmasi ornegini verdik. Sonuc: Kim denizciyse adalari o kapar.

Girmemizle cikmamizin bir oldugu bu gereksiz sehirden sonra Tanca'daki Saveur de Poisson'da yemek yiyip kosa kosa ucaga zor yetistik yine.

Tanca 3. Gun - Chefchouen

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sun, 12 May 2013 19:55:00 +0000

Iyi haber, bugun yagmur yok ve hava cok guzel. Kahvaltiyi terasta yaptik, guneste kemiklerimizi isittik. Kahvaltida Fransiz ekolu continental'in oryantal bir versiyonu var. Cafe au lait ya da naneli cay, portakal suyu ve kruvasanin yani sira Fas'a has olan pancake benzeri ekmekler, yagli gozlemeler. Kahvaltinin bizce en iyi yani olan sinirsiz taze portakal suyumuzu icip Tetouen yolunu takip ederek Chefchouen'e vardik. Yaklasik 2,5 saatlik bir yol. Yollar polis dolu. Ehliyet, ruhsat, devam...

Chefchouen (ya da kisa adiyla chouen - soylemesi de bi zor sefsoven), Rif daglarinin eteklerinde yer alan bir kasaba. Yol uzerinde bu daglarin yerlileri olan Rif kadinlarini gorduk, resim cektirmek isterdik, zira renkli giysileriyle bizim guneydogudaki kadinlari andiriyorlardi. Kistan yeni ciktiklari icin kalin ve kararmis yunleri icindeki koyunlari guduyorlardi.

Her kasaba girisinde bulunan polis kontrol noktasini gecerek once kendimizi buranin pazarinda bulduk. Kalabalik, yerlere dokulmus sebze meyve, ortada gezinen tavuklar. Hayal kirikligina ugramak uzereyken birisine sormamiz gerektigini dusunduk. Arabayi bir degnekcinin korudugu bir yere birakarak yaya devam ettik. (Evet burada da degnekciler cok yaygin). Sehrin medinasina varinca burayi ozel yapanin ne oldugunu ogrendik. Chouen gerceklikten kopuk bir masal gibi.

Neredeyse her dukkan sahibi Turk oldugumuzu soyledigimizde Polat Alemdar dedi. Yahu Polat Alemdar mi kaldi? Yoksa devam ediyor mu? Dukkanlardan gecerken icerde 37 ekran televizyonlarinda halen izlemeye devam ettiklerini de bizzat gorduk. Her televizyonda bu dizi ve o kahreden gerilim muzigi. Hayir benim Fasli kiz arkadaslarim turk dizilerinde cok ileride, benden ilgililer bilgililer ve gunceller; sasirmam o yuzden Polat Alemdar'a.

Neyse methini onceden duydugumuz notlarimiz arasina aldigimiz Aladin Restaurant'ta ogle yemegi yiyelim dedik. 1001 gece masallarini andiran bir atmosfer. Calisanlar tam bir Turk dostu cikti, yine bir Polat Alemdar muhabbetinden sonra alt resimdeki sempatik garson bize jest yapip Turk muziklerini acti. Meger mekanin sahibi Istanbul ve Turk muzigi asigiymis; devamli Turkiye'ye gidip alisveris yapiyormus. Colde cay icerken selvi boylum al yazmalimi dinledik fonda.

Bu cayin olayi bilindigi gibi yuksekten dokerek kopurtmek.

Fas'a ozel kuru pastalar; tahmin edersiniz ki cok sekerli

Chouen'de alisveris moduna girdik. Tanca'nin kesmekes ve kalabaligindan urken bunyemize iyi geldi bu slow-shopping. Neler alinabilir? Biz bir turist klasigi koyun yununden bir kilim (hic aklimda yokken satici avladi beni), antikacilardan bolgeye ait pirinc urunleri (seramik uzeri pirinc uygulamalari) ve de deri sandalet aldik. Pazarlik sart, bu konuda cok kotu sayilmam, yeterki giris fiyati mantik dahilinde olsun:)

Burasi gercek bir ev, yani insanlar yasiyor burada, merak edip kafami uzattim ama fazla ilerleyemedim. Aslinda devamini cok merak ettim.

Sabun, ve daha cok sabun..

Medinadan yukari daglara dogru devam edildiginde medinanin ikinci kapisindan cikiliyor. Burasi tertemiz ve baharin gelisiyle cosmus bir dereye cikiyor. Kenarinda saticilar var.

Chefchouen'de bahar.

Derenin her iki yaninda eskiden bizim derenin dami dedigimiz elbise yikama yerleri var. Derenin suyuyla burada giysilerini yikayan insanlar gorduk. Burasi gercekten de zamanin 20 yil once durdugu, modern dunyanin etkilerinin ugramadigi bir yer.

Dereyi gectikten sonra yukari daga dogru devam ettik. Burasi trekking icin cok guzel bir yer. Gunes derimizi isitirken, yukseklik sebebiyle havada ferah ve temiz bir serinlik de var. Ozan gaza gelip sarp kayalari asarak tepeye cikmaya calisti. Cikamadan soluk soluga geri geldi. Chouen'e dogru birkac resim daha cektikten sonra bu unutulmaz sehirden ayrilma zamani geliyor.

Aksam terasta hem Ingiliz bir kiz hem de Gilles ile sohbet ettik. Ingiliz kiz Afrika kitasinda Avrupa Birligi ulkelerinden birine ait kalan 2 bolgeden biri Ceuta'da Ispanyollar'a Ingilizce ogretmenligi yapiyormus. (Ceuta bir sonraki yazimda) Backpacker tarzi orasi senin, burasi benim dolasan birisi. Ceuta'da is bulunca kalmis. yakinda Eskisehir'e Turkiyeli bir arkadasinin dugunune gidecekmis.

Gilles buraya Toulouse bolgesinden gelmis, tatil yaparken esi Fatima ile evlenmis, minik bir de kizlari var. (onceki esinden 20li yaslarinda bir cocugu oldugunu da belirtiyor cok genc gozukmediginin farkinda oldugumuzu hissederek) daha sonra birlikte bu konagi alip otele cevirmisler, birkac yila cok daha yogun turist geleceginden bahsediyor, liman yenileniyormus.
Bize Fas hakkinda bilgiler veriyor. Milli geliri 3-4 bin dolar olan bu yari gelismis Afrika ulkesinde Tunus'un aksine ekonomik trend yukari dogru. Ozan otomotivi takip ettigi icin biliyor Delphi'ye ait 8,000 kisinin calistigi fabrikayi, Renault'nun ciddi bir yatirimi var. Dolayisiyla Arap bahari da sadece bir gun surmus. Olayin bir diger boyutu da 20,000 civarinda kisinin katildigi gosterilerde polisin bol miktarda fotograf cekmesi, ertesi gun "Gel bakalim kocum, senin sorunun ne anlat bakalim." diyerek olaya etkin bir cozum bulmasi.

Gilles Fas halkinin krallarini cok sevdigini, en onemli 3 bakanlik olan icisleri, disisleri ve savunma bakanliginin krala bagli oldugunu belirterek devam ediyor. Sehrin en onemli iki caddesi Avenue Muhammed V ve Avenue Muhammed VI, su anki ve bir onceki kralin adini tasiyormus. Zaten biz de her dukkanda su anki genc kralin, esinin ve cocuklarinin fotograflarini gorup bir memnuniyet sezmistik. Yeni genc kral, Tetouen bolgesinde onceki krala karsi olusan nefrete karsilik kral olunca ilk ziyaretini buraya yapmis, ve yatirimlari bu bolgeye yonlendirmis.

Gece uzun muhabbet yogun ama iste benim uykum gelir gozum hic birseyi gormez. Ozan'i Gilles ile (oralarda bulmanin ve icmenin kolay olmadigi) Ispanyol biralarini yudumlarken birakip dogru uyumaya...

Ertesi gun aksam ucaga binmeden once yine aksiyonlu bir gun gecirdik. Bir gune cok plan sigdirmaya calismanin, ve herseye ragmen plani tamamlamak icin cirpinmanin yarattigi stresi Tanca ile ilgili son yazimda anlatacagim.

Tanca 2. Gun

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sat, 11 May 2013 09:16:00 +0000

Sabah saat karisikligi yasadik. Paris'e gore orada saatler 1 saat geri, bir de saatler aliniyor diye ileri aldik. Sabah, 8:30 da kahvaltiya diye odadan bir ciktik ki kapinin onunde oturan Norvecli cift saatin daha 7:30 oldugunu soyledi. Onlarin da kafasi karismis. Neyse efendim Fas'ta yaz saati uygulamasi yokmus.

Biz de kahvalti saatini beklerken medina pazarinda biraz dolasip Kasbah muzesini gezdik. 10 dakika yurume mesafesindeydi muze. Otelde Fatima burada iki onemli muze bulundugunu, birinin yurtdisinda acilan ilk Amerikan Konsoloslugu olma ozelligi bulunan eski konsolosluk binasi oldugunu, digerininse Kasbah muzesi oldugunu belirtmisti.

7 oda ve ortada bir avludan olusan bu muzede tarih oncesi donemden 19.yy' a kadar kullanilan arac gerecler sergileniyor. Oldukca amator buldugumuz bu muzeye giris 20 dirhem. Kapida tuvalet gorevlisi gibi bir tip, ne dogru durust dil biliyor, ne o anda bulundugu yerin ne oldugunu anlatabiliyor.

Kasbah muzesi bir donem krala evsahipligi etmis, aslinda estetik olarak guzel bir muze. Guzel bir avlusu ve bahcesi var.

Aciklamalar Arapca, Ispanyolca ve Fransizca. Ingilizce yok. Sanirim ayri bir brosur veriyorlarmis ingilizce istendiginde.

18-19.yydan bir Kuran.

Muzenin yesil bahcesi, dikkat yerler cok kaygan!

Muzeden cikinca o bolgede olan Ibn Batuta'nin mezarini aradik ama bulamadik. Medina oldukca karisik. Garip bir sekilde esnaf da bilmiyor, haritaya gore cok yakiniz ama goremiyoruz. Ilgincti. Ibn-i Batuta Tanca'dan cikmis Turkiye de dahil olmak uzere Asya'nin en uzak noktalarina kadar gitmis bir gezgin. Ama biz mezarini goremedik, kahvalti icin otele donduk. Kahvaltiyi tek masada Hollandali ve Norvecli ciftle yaptik. Her ikisi de Ispanya'dan gemiyle gecmis bir gunlugune. Tarifa'dan Tanca'ya her gun gelen feribotla.

Cok sevimlilerdi, bu Norvecliler cok sicakkanli ve sohbetsever oluyor, Oslo'da da bunu farketmistim. Norvecli gencle Ozan, Amundsen'den girip Magnus Carslen'den ciktilar. Bu arada biz de bayanlarla satrancin ne kadar sikici oldugundan bahsettik. Orada yedigimiz burgerlerin lezzetini onlara da anlattik. Ozan sasirdi adini hatirlamama ama lezzeti unutmadigim gibi Fiasco Cafe'yi de unutamiyorum. Oslo'daki pahalilik konusuna da degindik elbet, cocuk bize Isvec ve Danimarka'dan gelenlerin bile yanlarinda sandvic getirdiklerini soyledi.:)

Arabayi 1:30 da Gilles'in onerdigi bir ofisten gunluk 300 dirheme (30 Euro) aldik. Icerde Humeyni tipli bir bir imam Turkiye'den geliyoruz deyince basladi anlatmaya. Adamin hem Fransizca, hem Ingilizce, hem de Ispanyolca konusmasi yetmiyormus gibi Osmanli tarihini de benden iyi bilmesi ilk izlenimin gayet yaniltici oldugunu gosterdi. Sonra dugune gidiyorum diye kirmizi bir berberi cubbesi giyip gitti.

Araba son derece pisti ama bunlara takilmiyoruz tabiki. Ilk hedefimiz yakinlardaki sahil kasabasi Asilah'di, tahmin edilecegi gibi GPS yok, yol isaretleri de arapca, nadiren fransizca da var. Ama zor olmadi yine de yol bulmak. Rabat levhalarini takip ederek Asilah'a vardik. Bu arada 30 km'lik yolda 7-8 trafik kontrol noktasindan gecip ikisinde durdurulmak garip geldi. Herkes son surat giderken bir anda yavasladiklarini gorunce radar oldugunu anlamalisiniz.

Asilah'a geldigimizde yagmurluydu hava, karnimiz aciktigindan onceligi yemege verecektik. Gilles'e Asilah'ta restoran sordugumuzda 2 tane iyi restoran var ikisi de Ispanyol demisti. Internette de Casa Pepe ve Grazia Restoran iyi notlar almisti. Biz agir bir paella yerine duzgun bir balik yiyelim diyerek Grazia'yi sectik 14:30'da yer yoktu yarim saat sonra gelin dediler bu arada biraz sehri turladik. Acligin doruk noktasinda hemen 3 olur olmaz geri donduk ama bir gurultu hengame, o kalmadi bu yoklarin icinde barbun baligi yedim ama cok kotuydu, zaten kizartma balik yemem normalde ama oyle aceleye geldi ki; sakin sakin secemedik menuden. Pek anlasamadik da ispanyol garsonlarla. Gunun dersi: Avoid touristic places.

Yemegin en guzel kismi royal karideslerdi. yine de fiyatini haketmiyor bence.

Sehirden manzaralar, bir de yagmur olmasaydi...

Donuste farkli bir guzergah izleyip sahilden geldik. Yolda okyanusta kite surfing yapanlar cok ozendirdi bizi. Sahilde sanki altta yuruyen bir bant varmis gibi muthis bir hizla gozden uzaklasiyorlardi.

Sorfculeri ruzgara birakip sonraki istikamete dogru yola ciktik. Cap Spartel

Cebelitarik bogazi girisindeki feneri ziyaret etmemizi oneren bilimum internet sitesinin onerisine uyarak Cap Spartel'e gittik.

Ozetle Istanbul'u gormus biri icin cok da ilginc olmayan, ama hos bir deniz manzarasi, Arap zenginlerinin geldigi, yol kenari dinlenme tesislerini andiran bir cay bahcesi ve girisi yasak olan guzel bir fener. Bahsis verince iceri aliyorlarmis diye bir soylenti var. Ozan'in Casablanca'da yasamis olan muduru de Ozan'a bu ulkede yasak! olmadigini, az bahsis oldugunu ifade etmisti gerci.

Ozetle Cap Spartel icin diyebilecegim burada yasiyor olsaydim da zaman ayirip gelmezdim.

Herkul Magarasi

Yine ayni bolgede ziyaret edilmesi onerilen yerlerden biri Herkul magarasi. (Hercules des Grottes) Dar bir giristen girilen genis ve karanlik bir alan, en sonunda da okyanusun dev dalgalariyla dolup bosalan, Afrika kitasini andiran bir aciklik. Onunde durup ters isikta fotograf cekmek icin.

Giriste rehber ister misiniz diyen bir berberi...Yok biz bi bakip cikacagiz...

Insanlarin oldukca yardimci ve ustelik guvenilir oldugunu farketmek sasirtti. Yol sordugumuz kisiler arabayla (ya da yaya olarak) takip edin diyerek bizi gidecegimiz yerlere goturdu. Bu sekilde gittigimiz bir yer de kendi basimiza asla bulamayacagimiz Hafa Cafe idi. Cekirdek citleyip naneli cay icmek (ya da burada cok yaygin olan sutlu kahve (cafe au lait), ve Fasli ergenlerin sosyallesmelerini izlemek icin dusunulebilecek en guzel yer (!)

Hava karardigindan mi yoksa kizartma kokularindan mi bilmem pek hosumuza gitmedi ortam ama bir tarafi bogaza ve uzaktaki Ispanyol kiyilarina, obur tarafi isiklar icindeki Tanca'ya bakan bu cafeye sabahin ilk saatleri gitmek guzel olabilir.Hafa Cafe'nin alalari bizim Istanbul'da var.

Tanca 1.Gun

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 07 May 2013 12:23:00 +0000

Bu seneki paskalya tatilinde Fas Tanca'daydik. 3 gun kaldik.

Okyanus kiyisinda bir liman sehri Tanca. Araplar ve berberiler yasiyor. Kendi halinde epey kapali bir sehir. Sarik, cubbe epey yaygin, aksamlari meydanda kasetten ilahiler caliyor.

Havaalanindan taksiyle merkeze geldik. Otel dar sokakli medinanin orta yerinde oldugundan ve burada hergun pazar kuruldugundan taksici biraz yukarida birakti. (biraz da fazla para aldi ama urkek tavsan gibiydik itiraz edecek halde degildik)

Oteli bulmakta biraz zorlandik, basta pek turist de goremedik ve biraz urktuk ama sonra insanlarin selamsever ve yardimsever olduklarini gorup rahatladik. Tunus deneyimi gibi olmadi yani; belki biz rehbersiz! gezdigimizden kazik potansiyeli gordumuz ortamlarda 'pas' dedik.

Otelimiz Riad Arous Chamel 7 odali butik bir oteldi ve oldukca otantikti. Sahipleri Fransiz Gilles ve Fasli Fatima 5 yil once acmislar. Oldukca sempatikler.

Giristeki bu yesil kapili oda bizim odamizdi. Ikinci gunun sonunda gecis uzeri diye ust kattaki baska bir odaya gectik

Kahvaltiyi ust katta yaptik, harika bir terasi vardi otelin, ilk iki gun yagmurlu oldugundan icerdeydik ama sonraki iki gun bol gunesli balkonda kahvalti ettik.

Oteldeki diger misafirler hep Ispanya'dan feribotla 1-2 gunluk gelenlerdi.

Tanca'da genel olarak konusulan dil de Fransizcadan cok Ispanyolca.

Fas yemekleriyle aramiz gayet iyi, tajin ve kuskusu severek yiyoruz. Ama buradakiler etli ve tavuklu genelde.
Hemen ogle yemegi icin tavsiye istedik Fatima'dan.
Okyanus kenarindaki Tanca'da baligin da cok lezzetli ve bol oldugunu bildigimizden ilk gun ogle yemegini Fatima'nin onerisiyle Saveur du Poisson'da yedik. Bize yilin her gunu hep ayni menunun oldugunu ama balik icin ideal ve populer bir restoran oldugunu soyledi.

Gercekten menu cok orjinal ve lezzetliydi. Son gun ucagi kacirma pahasina tekrar kosup gittik.

Girisi ustteki resim, sade bir esnaf lokantasi havasinda.

Ilk once cerez tabagi ve aci biberli kirmizi sos geliyor ve gozleme benzeri yufkalar. Baslangic olarak lezzetli balik corbasi var, daha sonra balik ve deniz urunlu tajin, sonra kalkan baligi ve bebek kopekbaligi. Sonrasinda cilekli cevizli balli tatli.

Ikinci gidisimizde kalkan yerine dulger baligi geldi.

Kisi basi 200 dirheme (yaklasik 20 euro) patlayana kadar birbirinden orjinal ve lezzetli yemekleri yiyorsunuz.

Yemekten sonra sehri dolastik, liman tarafina ve pazarlari gezdik

Aksam yemegi icin de oteldeki nobetci cocuk Hamadi Restaurant'i onerdi. Geleneksel muzikleri de vardi ama yemeklerde tat yoktu.

Daha 3 gunumuz daha oldugundan ve gormek istedigimiz yerler araba mesafesinde oldugundan ertesi gun araba kiralamaya karar verdik. Gilles'in onerdigi tanidik bir firmadan, bir araba kiraladik.

Nerede Ne Yesek 4

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 12 Mar 2013 11:42:00 +0000

Mamie Gateaux
Cok sirin, tam fransiz tarzi bir pastane. . Ev yapimi tartlar var, incirli cikolatali havuclu...Rhubarbe suyu denenebilir(ravent bitkisi diye geciyor). Cok tatli olmayan hafif mayhos bir tadi var.

Agape Bistrot
Michelin yildizli bir restorana gitmek isterseniz tercihiniz burasi olmasin. Degustasyona gitmistik. Menuden secmeden kucuk tabaklarda 5-6 cesit yemek geliyor. Surpriz degil elbette yemekler ultra fransiz; yan masalar hapur hupur yerken ben zor yuttum.

Frambuazli kaz cigeri

Royal Garden

Iste guzel ferah ortamda lezzetli yemekler yenebilecek bir restoran. Otel restorani aslinda, 8. bolgede.

Aperatif olarak mangolu gin fizz

Patlicanli bir baslangic

Guzel ve taze peynirler...

Chez Camille Marais bolgesinde. Salyangozlari Burgonya'da yedigim kadar olmasa da guzel. .Bu salyangozu da istahla yiyorum ya....

Casa Paco- Tapas Restaurant Champs Elysée yakininda, kuponla gittik. Tapalari guzel sangria hos.

La Bouteille D'or-Notre Dame

Notre Dame katedralinin yakininda guzel bir restoran.

En sevdigim baslangic avakodolu karides. Onu menude gordugum an baska bir alternatifin hic sansi yok.

Ana yemekde de balik hep ilk tercihim

Il Campionissima Italyan restorani 2. bolgede .26 Rue Leopold Bellan'da. Arkadaslarla gittik, odullu pizzalari var, bazi bazi meyveler karistirmislar ilginc.

La Brasserie du Louvre Louvre muzesinin hemen yaninda sik bir brasserie. Yine kuponla gittigimiz bir restoran. Hasta olmam sebebiyle meshur sogan corbasini denedim, begendim. Sadece bu corbayla da doyulur ama ana yemek secenekleri de guzel.

Fiyatlar biraz yuksek ama sadece kahve icmek icin bile guzel bir atmosferi var.

Bon Appétit

Gezimiz Sampanya

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 05 Mar 2013 21:51:00 +0000

Sampanya nedir, nerede uretilir, hangisi iyidir?

Su yazida birazcik bahsetmistim. Sampanya Fransa'nin kuzeydogusundaki bolgeye verilen ad, Reims de bu bolgenin en etkili bassehri. Kucuk buyuk yuzlerce uretici var, pek azi biliniyor; neredeyse her ev-bahce sahibi kendi markasini olusturup uretip satisa sunmus.

Paris'e iki saat uzakliktaki Reims'i yakin mesafede sampanya cazibesi kontenjanindan listeye aldik, gidip tadim yapalim, nasil uretiliyormus bir gorelim dedik, gectigimiz cumartesi sabahi yola ciktik. Reims ve iki kucuk sehir Epernay ve Ay'da (Ay ismi fransizlar icin bile enteresan) sarap baglari ziyaret edilip tadim yapilabiliyor.

Aslinda Fransa'da sezon paskalyayla birlikte nisan basinda aciliyor ve pektabi ilkbaharda her yer daha guzel oluyor ama her seyi de ilkbaharda yapamiyoruz degil mi blog? Bu soguk gunlerin gecmesini evde oturarak bekleyemiyoruz, soguk soguk geziyoruz.

Sampanya 17. yuzyilda Fransiz kesis Dom Perignon tarafindan saraptan farkli olarak kopuklu uretilip benimsenmis. Su anda da en pahali sampanyalar ayni adla satiliyor.

En buyuk mahzen en buyuk sampanya ureticisi Epernay'daki Moet&Chandon'a ait ama orasi nisanda ziyarete aciliyor diger pek cogu gibi. Gelmisken onunde bir fotograf da mi cektirmeyelim?

Diger buyuk Pommery Vranken neyseki acikti. Mahzeni gezip tadim yaptik. Alt resimdeki Madame Louise Pommery ileri goruslu bir mutesebbis. 1819'da dogmus, kocasini kaybettikten sonra sarap islerini eline almis ve genis vizyonu sayesinde markayi en buyuk sarap markalari arasina sokmus. Daha sonra Vranken grupla birlesmisler.

Pommery Vranken mahzeninde 27 milyon sise sampanya 18 km galeri varmis (inanmasi cok guc). Ihrac edilecek sampanyalar sehir veya bolge adina gore gruplanmis mahzende. Prens Albert'in 36 bin sise sampanyasi da Monaco'ya gitmeyi bekliyordu.

Sampanyalar brut (1 litrede 12 gramdan az seker iceren) ve extra brut (1 litrede 6 gramdan az seker iceren) olarak ikiye ayriliyor.

Kullanilan 3 cesit uzum var sampanya yapiminda. Pinot Noir (esas yapiyi govdeyi olusturuyor), Pinot Meunier (meyvemsi aroma veriyor) ve Chardonnay (tazelik ve kalite katiyor). Saraptan farkli olarak uzumler karistiriliyor sampanyada; ve bu uc uzum turunu de icerenlerin daha dengeli ve yumusak bir lezzeti oldugu soyleniyor.

Sampanyanin kalitesi de sarap gibi o seneki havanin durumuna; dogal olarak uzumun kalitesine gore degisiyor. Uzum baglari bolge bolge kaliteisine gore siniflandirilmis. En iyi uzumun yetistirildigi 17 tane (grand cru) bolge varmis. O senenin en kaliteli uzumleri toplanarak uretilien ve bekletmeye uygun olanlar Vintage'lar (millessime). 20 yil kadar saklanabiliyor. Diger sampanyalar birkac sene icerisinde tuketiliyor.

Sampanyayi tatliyla veya meyveyle icmek oneriliyor. Ben meyvemsi aromalilari daha cok begendim. Daha uygun fiyatli kopuklu saraplarin da cok bir farki yok aslinda.:)

Cheers

Reims kucucuk bir sehir, yuruyerek gezilebilenlerden. Buradaki Notre Dame katedrali avrupanin en onemli ve buyuk gotik katedrallerinden. 1991'den beri Unesco'nun dunya mirasi listesinde. Gormeden donmedik.

Rus ressam Marc Chagall pencerelerdeki harika vitrayleri yapmis. Gercekten hayranlik uyandirici.

Hafta sonu gezileri: Valencia

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sun, 24 Feb 2013 13:56:00 +0000

Bu ara hic yazasim yok, pek gezesim de yoktu bir suredir, yoruldum mu ne birazcik acaba, yok yok havalardan. Neyseki toparlanmaya basladim, dun yine yeni rotalar belirledik mart sonu nisan icin.

Subat neredeyse bitti; ben daha ocakta gidip geldigimiz sicak Ispanya sehri Valensiya'yayi yazamadim. Hos yazilacak pek de bir sey yok ama 2013'un ilk gezisi olarak kayitlarda bulunsun.

Pek turistik olmayan gidilmese de olur Valensiya Paella'nin anavatani. Kis gunu bahari yasadik.

Sicak havayi gorduk mu bir aylaklik geliyor ustumuze , keyif modu aktiflesiyor. Benim icin biraz alisveris gezisi gibi oldu. Otelimiz ispanyol magazaliyla cevriliydi ve indirimler kiskirticiydi. Havanin ve indirimlerin hakkini verdik.

Ogle yemegini Taberna El Encuentro'da yedik. Burasi tavsiye uzerine gittigimiz az sayida ama lezzetli ve ozel bir menunun bulundugu restorandi. Bildircin siparis verdik, soguk oldugunu geldiginde farkettik ama tadi cok guzeldi. Bol limonlu bir sosu vardi. Limonu cok ama cok severim.

Sonra sokaklarda dolastik, kucuk bir sehir, katedralin oldugu meydandan baska pek bir yere gitmedik. Gotik islemeli Valensiya katedralinin onunde ortacag kostumlu fotograf cekimine denk geldik.

Aksam yemegi icin Bacco Doc restoranini sectik, ic atmosferi cok guzel ve ilgincti , paella yemek icin guzel bir adres.

Guzel bir haftasonunun ardindan minik bavulumuza aldigimiz esyalari tikabasa doldurup donduk.

Berlin

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sat, 19 Jan 2013 12:44:00 +0000

Ayardan aralik, sisli puslu bir cumartesi sabahi, yorgun, bitkin ve uykusuz bir sekilde Berlin'e gittik.

Berlin'e giderken aklimda turk yemegi yemek bile yoktu ama donuste sadece turk yemegi yemege gitmis gibi hissettim. Alexanderplatz'daki sokakta turk ablalarin, ev yemekleri, kofte, gozlemelerini gordugumuzdeki heyecanimizi anlatamam, bir o standa bir bu standa kostuk, patlayana kadar yedik. Ertesi gun kosa kosa turk mahallesine gidip Konyali'da etli ekmek yedik.

Aslinda bir turk restorani ariyorduk ama yol uzerinde bu standlari gorunce kendimizi tutamadik. (6 ay olmustu Turkiye'ye gitmeyeli ve burada da ayni degil malesef.)

Hava pek motive edecek turden degildi biraz dogaclama biraz agir cekim gezdik.

Sehrin duvarla ikiye bolunmesiyle populerlesen duvar boyamalari Berlin'i berlin yapan detaylardan. Bati Berlin tarafi komple graffitiyken dogu Berlin tarafi boyasizmis cunku o tarafta duvara yaklasmak yasakmis.

Brandenburg kapisi sehrin 14 giris kapisindan birisiyken gunumuzde baskent Berlin'in sembolu olarak biliniyor. Tepesindeki mahserin dort atlisi heykeli ve kolon aralarinda cesitli kabartmalarla oldukca turistik bir nokta.

Cafe Einstein'de mola verip kahveyle isindik.

1961'den 1989'a kadar sehri ikiye ayiran 'Duvar' Berlin deyince akla ilk gelen ozellik. Pazar sabahi Berlin Wall Memorial'a gittik. Burada doneme ait hatiralarin sergilerini biraz dolasip eskiden var olan duvar hattini gorduk.

Merak edip gormeye gittigimiz bir diger adres de Checkpoint Charlie idi. Soguk savas sirasinda dogu ve bati Berlin'i ayiran kontrol noktasi. Nato kodlamasinda C harfi 'charlie' olarak bilindigi icin bu adla aniliyormus.

Bu gecis kapisi yabancilar tarafindan kullanilan (buyukelciler, ustduzey yoneticiler) Dogu ve Bati Berlin sakinlerine yasak olan bir gecis kapisiymis.

Berlin'in cok guzel bir sehir oldugunu duymustum ama ne yalan soyleyeyim cok soguk ve karanlikti, bir bahar vakti tekrar gitmeli en iyisi, gece hayati da iyiymis diyorlar.

Aralikta sicak, gunesli Lizbon

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sun, 06 Jan 2013 19:53:00 +0000

Gectigimiz yilin son gezisi Lizbon'aydi. Ustuste gelen geziler ve benim sinavlarim birlesince aralik ayi kulaklarimdan dumanlarin ciktigi bir ay oldu, (onceden gezi ayarlamak uygun ama bazen pek de pratik olmuyor) hal boyleyken gecikti yazilar. Bir de Berlin var arada yazmami bekleyen.

Her neyse iyi ki de gitmisiz boyle gunesi biz burada goremiyoruz icimiz aydinlandi, moralimiz yerine geldi Lizbon'da. Noel Babali tramwayda nese icinde fotograflar cektirip pek de seyrek gelen tramwayla Belem bolgesine gittik.

Belem bolgesi biraz uzak ve genel olarak Lisbon'da ulasim cok kolay diyemem, epey bekledik tramvayin gelmesini.

Belem'de Lizbon'un geleneksel tatlisi olan Doçaria'nin tadina baktik, ozellikle Pasteis de Bélem adli pastanede yemek tavsiye ediliyor firindan yeni cikmis sicak bulundugu icin. Biz de tadini cok begendik. Tekrar almamak icin kendimizi tuttuk.

Modern sanatlar muzesinin bahcesindeki tasarim standlarini dolasip asagida resmi olan manastiri gezdik.

Belem'de bulunan Jeronimos Manastiri 1983 tarihinde Unesco miras listesine girmis. 1501'de baslayan insaati 70 yilda tamamlanmis.

Canim sokak pazarinda pek birsey bulamadim, fiyatlar da uygun degildi, ama gezmek bile iyi geliyor bunyeme:)

San Francisco'daki Golden Gate koprusunun ikizi olan 25 nisan koprusunu ( 25 de Abril Bridge) gormek icin biraz zaman harcadik. Tam istedigimiz durakta inemedik ve donuste kacirdigimiz tramway yuzunden alternatif donus yollari aramak epey zaman kaybettirdi. Tejo nehri uzerinde bulunan, 1966'da tamamlanan, 2278m uzunlugundaki koprunun uzerinde bulunmak istemistik, ya da belki altinda bulunan barlardan birinde oturmak ama sadece ustteki resmi cekebildik. Salazar koprusu adiyla acilan, daha sonra 25 nisan 1974 yilindaki devrim sonucu adi degisen bu kopruyu uzaktan da olsa gormus olduk en azindan.

Porto gezisinde yapamadigimiz uykuya yenik dustugumuz (ben) fadoyu nihayet Lisbon'da yaptik. Aksam 9 gibi gittik gec basladigini bilerek. Alfama bolgesinde bulunan Sr. Fado restoranini internetten bulmustum son dakikada, rezervasyon yapamamistik ve zar zor yerini bulup sansimizi denedik. Bos masa bulduk neyseki. 5 masadan biri bizdik. Ortam sicak, garson sempatikti. Saatin 9 unda hicbir muziksel hareket goremeyince 'fado var di mi' diye sordum garsona oturmadan once. 'tabi' dedi. Herkes yemegini bitirdikten sonra. Sahsen cok uykum vardi ve niye biz yemek yerken biyandan da sarki soylemiyorlar ki diye hayiflandim. Herkes yemegini bitiresiye saat 23.30 oldu. Sonra asci kadin gelip masalara tek tek nasildi yemek begendiniz mi diye sordu.
Yorgunlugumun ustune ictigim sarap da eklenince gozlerimi zar zor acik tutarken, garson eline gitari aldi, asci kadin birden kirmizilar icinde suslu puslu solist oldu, ortam karartildi, fado basladi. Saskin ama mutluyduk. Birden pek cok farkli solist restorana dolustu, sirayla performans sergilediler. Cok sicak bir atmosfer olustu. Ben gozlerimi acik tutamadim, tam da 1-2 metre karsilarinda esneyip ayakta uyudum. Muzik cok guzeldi ama saat cok gecti. Zaten Portekiz'in olayi boyle; sabah hic bir atraksiyon yok, oglen uyuyorlar, gece de herkes yarasa gibi sokakta. Buradan puan kirdim ama hava oyle ilikti oyle guzeldi ki kalbimi fethetti Lizbon.

Fotograf makinasini almadigimiz icin pisman olduk, telefonla da anca boyle karanlik bir goruntu elde ettik. Bizim fasillarimiz nasil bize guzel sarkilar bize anlamliysa, onlarin fadosu da ayni. Fado'yu sevdik ama hayatta 1 kez denemek kafi bence.

Porto ve Lizbon'dan sonra Portekiz'i kardes ulke ilan ettim. Kendime yakin buldum. Havasini sevdim, yemegini, nehirini sevdim.

Porto Yeniden

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Thu, 03 Jan 2013 13:08:00 +0000

Onceki Porto yazimda giderayak sevdigimizi soylemistim. Kiymetini dondugumuzde anladik. O gunden sonra porto sarabi sevdalisi oldugumuz da dogru. Kis ortasi (aralik) uygun ucak bileti bulunca yeniden gidelim dedik. Bu defa yapamadigimiz bot turunu yapip gidemedigimiz balikcilar bolgesi Matosinhos'a gittik.

Yine gidip Abadia'da yedik, elmalisindan yanimiza da aldik. Ayni otelde kaldik, bir onceki gidisimizde gece yasadigim kabusa ragmen. Bu defa en ust katta kaldik, ses uyandiracak olcude rahatsiz etmedi.

Porto cok ilginc bir yer aksam 6-7 gibi sokakta kimseyi goremiyorsunuz ama gece 12 gibi herkes sokaklarda.

Hava cok guzeldi bir oncekinin aksine. Bol bol resim cektik, gunesli havanin keyfini cikardik.

Porto demek disari asilan camasir demek, dar ara sokaklar, yokus demek...

Porto'ya gidenler Matosinhos'a ugramali. Biraz uzak ve restorandan baska pek bir sey yok ama buna deger. Casa Serrao resoraninda muhtesem deniz urunleri yedik. Simdiye kadar yediklerimin en iyisiydi hatta. Sokaklarda mangallar, mis gibi balik kokusu... Deniz urunu konusunda Portekiz'in ustune gormedim. Nerede ne yesek yazimda soylemistim deniz urunu restorani Pedra Alta'yi, Portekiz'i gordukten sonra daha iyi anladim neden basarili, bundan sonra Portekiz restoranlari yakin takibimde olacak. Yasasin deniz urunu!

2013

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Thu, 03 Jan 2013 11:35:00 +0000

Noel tatilini Turkiye'de gecirip 31 aralik gunu donduk yine, bu defa yorgunduk uyuduk dememek icin onceden hazirligimizi yaptik. Istanbuldan gelen arkadaslarimizla planimiz vardi. Durmaksizin yagan yagmura, sectigimiz restoranin ve metronun azizligine ragmen guzel bir geceydi.

Gecen yilki dileklerim buyuk olcude gerceklesti, umarim 2013 daha da iyi gecer. Dilegim saglik, basari, mutluluk ve seyahat...Hadi bakalim herkese iyi seneler...

Loire vadisi 2. Gun: Usse satosu, Cheverny Satosu

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sat, 08 Dec 2012 14:26:00 +0000

Otele yakin olan ve ilk gun turizm ofisindeki kadinin onerdigi, uyuyan guzelin satosu Usse'den basladik.Sabah ilk ziyaretciler bizdik,hatta biraz erken gelmisiz, acilmamisti henuz. Yanindaki sarapcidan Chinon saraplari alip vakit gecirdik.
Usse Satosu kucuk bir sato aslinda, ilk gezilecekler arasinda gosterilmiyor ama ben cok begendim. En azindan gorseller yardimiyla biraz daha etkileyici geldi ve tabi o ogleden sonra kalabaligi da yoktu.

Su anda Duk Blacas'a ait olan bu sato 15. yy'dan beri varmis. Yuzyillar boyunca pek cok aile burada yasamis. Teras ve bahceleri Versayin tasarimcisi mimar Le Notre tarafindan tasarlanmis.

Charles Perrault'un 1697' de bu satoda kalirken etkilenerek yazdigi Uyuyan Guzel masali canlandirmalarla anlatilmis satoda.

Masali herkes bilir, tesadufen girdigi odada unutulan bir igne buyu sonucu prensesin eline batar. Prenses 100 yil uyur. Sonra prensin opmesi sonucu 100 yillik uykudan uyanir. Evlenip mutlu yasarlar.

Buradan ayrilip Cheverny Satosu'na dogru yola ciktik.

Cok hos bir pazara rastladik yolda, once ayakustu istridyelerimizi yiyip, ardindan yoreye ozgu keci peyniri aldik ve baska bir iki cesit peynir daha. Yollar oyle guzeldi ki ormanlar icinde bir yere arabayi cekip (yagmura ragmen) bir gece once aldigimiz Vauvray sarabi esliginde piknik yaptik. Unutulmaz bir ani oldu bu da.

Ogleden sonra Cheverny Satosundaydik. Cizgi roman karakteri Tenten'in yaraticisi Hergé, kaptan Haddock'un oturdugu Moulinsart Satosunu kurgularken bu satodan esinlenmis. Bu nedenle bu sato Tenten satosu olarak biliniyor. Icinde Tenten'e ait bir bolum de bulunuyor. Mobilyalari muhafaza edilmis olan Cheverny 17. YY'da yapilmis. 6 yuzyildan fazla zamandir da ayni aileye aitmis.

1922'den beri halka acik olan bu satoda ilginc olan; sahiplerinin hala satoda yasamaya devam ediyor olusuydu. Gosterisli mobilyalar da gayet etkileyiciydi.

Cheverny'de hala yasayan sato sahipleirnin resimleri de sergileniyor.

Pazar gunu de iki satoyla gunu tamamladik, goremedigimiz diger pek onemli ve guzel satolari bir baska zamana erteledik. Donuste Orléans'a ugradik.(siradan bulduk) Bir kahve icip yola devam ettik.

Loire Vadisi 1. Gun: Sato Amboise, Leonardo bahcesi

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Wed, 21 Nov 2012 08:36:00 +0000

Loire, Fransa'nin tarihsel dokusu, satolari ve saraplariyla unlu bir bolgesi. Paris'in guneybatisinda, yaklasik 3 saat uzaklikta. Ortadan gecen nehrin kenarinda 280km uzanan Loire vadisi gorulmeye deger. 2000'den beri Unesco'nun dunya mirasi listesinde. Bu seneki Toussaint tatilinde 2 gunluk de olsa oradaydik.

Evet yanlis mevsim; evet yetersiz gun ama bazen boyle denk geliyor iste.

Turkiyeden farkli olarak biz 2 aydir kis yasiyoruz, atki, mont, bot, eldiven hatta kar maskesi! olmadan olmuyor.

Satolar guzel; bahceleri daha da guzel ama:

Yagmur, islak ayaklar, islak semsiye, fotograf makinasi, canta kombinasyonuyla biraz zor oldu kesif.

Ustteki zor hava kosullarini, 15 civarinda sato oldugunu, saat 17:30'da kapandigini, her bir satoya girisin ortalama 12 euro oldugunu, ve gezecek 2 gunumuzun oldugunu dusunursek, secmece yaptik, mobilyalari muhafaza edilmis satolari tercih ettik, ic mekandaki gorselleri dikkate alarak sectik.

Amboise'dan basladik. Turizm ofisinden Amboise Satosu (Château d'Amboise) ile Leonardo Bahceleri icin bilet aldik.

Soylemem gerek yok cok kalabalikti. Amboise Satosu, 15. YYda kraliyet ikametgahi olarak kullaniliyormus. Kral 8. Charles'in 1498 yilinda bu satoda olmesinden sonra 1840'dan itibaren Fransa kultur bakanligi tarafindan tarihsel bir yapi olarak kabul edilmis.

Icerisi bos,(Amboise'in icinin bos oldugunu gordukten sonra digerlerinde ic mekan gorselligi aradik) bir kac ufak parca disinda pek bir sey yok. Fransiz rehberler gruplara bilgi veriyor. Biz kendimiz gezdik, cok da bir sey anlamadik.

Bahce icindeki kucuk sapelde omrunun son 3 yilini Amboise'da geciren Leonardo Da Vinci'nin mezari bulunuyor.

Amboise kucuk ve sirin bir kent, ikinci duragimiz biraz ilerideki Chateau du Clos Luce'tu. Leonardo Da Vinci'nin son 3 yilini gecirdigi kocaman bahceli minik bir sato burasi. Bahcesinde ve iceride icatlari, uzerine kafa yordugu mekanizmalar, maketler sergileniyor.

Zirhli Tank icadi

Vitruvius adami, insan vucudundaki oranlari gosteren altin oran calismasi

Aksamina da Les Caves Duhard'da sarap tadimi yaptik. Ozan gitmeden sadece sarap arastirmasi yaptigi icin, olmazsa olmazimizdi sarap . Cogunlukla beyaz sarap uretimi yapiliyor, bunlarin da cogunlugu yari tatli .( benim tercihim sek sarap her zaman) Once mahzeni gezdik, cook yillik saraplari gorduk, ozelligi ficilarda bekletilmeden dogrudan siselenmesi. Once gozumuzle degerlendirip, sonra koklayip, sonra agizda calkalayip en son damakta kalan tadina baktik! Yaninda yoreye ozgu keci peyniri de vardi. Hayatimda ilk defa keci peyniri guzel geldi orada. Bir kac Vouvray sarabi secip otelimizin bulundugu Chinon'a gectik. Kucuk bir kasaba Chinon. Saraplariyla unlu yine. Aksam hem yemek yiyip hem de sessiz sehirde biraz dolastik.

Matmazel Christine

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sat, 10 Nov 2012 03:25:00 +0000

O bir matmazel; 50li yaslarinda, Britanyali, minicik evinde yalniz yasayan ama cook aktif bir hayati olan...

Tam kurs saati geldiginde telefon edip, yolda arkadasla karsilastim simdi onla kahve iciyorum, 10 dakika sonra sizdeyim! diyen bir hoca Christine:)
Sarki soylemeye bayilan, koroda sarki soyleyen, kurs ortasinda gecen kelimelerden aklina sarki gelip mirildanan, bize kurs aktivitesi olarak sarki getirip bosluk doldurtan:)
Gonullu organizasyonlarda yerini alan, sosyal duyarliligi yuksek,
Yaz kis bisikletinden vazgecmeyen,
Ben gibi tatliya bayilan, saga sola dikkati hemen dagilan...
En az bizim kadar gezmeye merakli olan; bu yuzden bir turlu tarih denklestiremedigimiz; uzayip yilan hikayesi olan kursumuzun hocasi;

Yerli mali tutkunu; Starbucks, Mc Donalds... Cin mali dusmani,
Sahsina munhasir bir kisi Christine.
Bazi bazi ters dussek de ( fransiz yemekleri, tarih, politika bazen) hem hocalik, hem rehberlik; hem arkadaslik yapti bize. Pek cok aktiviteyi onun sayesinde takip ettik, Paris'i birlikte kesfettik, ondan cok sey ogrendik.
Kurslarimiz bitmek uzere. Onunla ilgili bir kac detay olsun istedim burada. Tekrar gorusecegimize eminim. Belki burada belki Turkiye'de. Zaten Turkiye'de yasayan arkadaslari var ve gidiyor zaman zaman.( Biz gittigimizde de sigara siparis ediyor.)

Bizi bazen les voyageurs (gezginler); bazen mes enfants (cocuklarim); bazen de mes amis (arkadaslarim) olarak cagirdi. Cok samimi oldugunda bile sinirlari vardi. Kucuk seylerden mutlu oldu, kucuk seylere tepki gosterdi bazen.
Komik de ayni zamanda, gulduk; eglendik, gezdik kisaca, yaninda biraz fransizca...
Onu tanimak guzeldi.
C'était plaisir de la rencontre!

.

Haftasonu gezileri: Murano Burano Adalari

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Fri, 19 Oct 2012 06:03:00 +0000

Venedik yakininda iki ada. Cam sanatiyla unlu Murano Adasi ve dantelleriyle unlu Burano Adasi.

Pazar gunu ilk is bu iki adayi gormekti.

Murano icin 2 nolu vaporettodan San Marco meydaninda indik ve S. Zaccaria duragindan 4.2 vapuruna binerek Murano Colonna'da indik. Cam isciliginin merkezi bu sevimli adada renkli camlarla yapilan yaratici sanatsal calismalari gorup sehri dolastik; bu arada bir durak ilerledik .

Bu yuzugu almadim, alsa miydim acaba?

Burano
Murano Fero'dan 12 numarali vapurla Burano ya gectik. Bu yol epey surdu, keske bunu yapmayip geri donseydik diyorduk ki rengarenk evleri ve sirin sokaklari gorunce iyi ki gelmisiz dedik. Hatta ben gezmeye fazla kaptirdim kendimi, planladigimiz Venedik'e donus vapurunu kacirdik, Ozan soylenirken onu durakta biraktim ve sehre geri donup bir sonraki vapura kadar gezime devam ettim.:)

Danteller ve rengarenk evlerle Burano cok sevimliydi.

Rengarenk evler ne harika

Biz burada ogle yemegi yedik ama tavsiye edilen 's' seklinde esse adi verilen kurabiyelerini gormedik, duymadik, bilmiyorduk.Al Vecio Pape imis restoranin adi. Keske orada yeseymisiz.

Neyse bir dahakine kismetse. Venedik taraflarina tekrar yolumun dusecegini cok derinden hissediyorum.:)

Haftasonu gezileri: Venedik

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Wed, 17 Oct 2012 10:23:00 +0000

Gidilmese olmaz yerlerin basinda Venedik. Italya'ya birkac kez gidip hep onu iskalayip donmustuk. Hep aklimda hep listemdeydi. Nihayet denk dusurduk uygun bir mevsimini.

Cumartesi sabahi Ryanairle yola ciktik, pazar aksami donduk. Murano Burano adalarina bile gittik.

Venedik

Adriyatik denizinin kuzeyinde bir Italya sehri Venedik. Ulasimin su yollari ve kanallardan saglandigi avrupanin tek buyuk yaya sehri ayrica. Motorlu kara tasita giris yok. Buyulu, film seti gibi, ne desem az kalir, yok yani benzeri, anlatilmaz fotograflara bakilir.

Mestre'den bindigimiz trenden inis, sehre ilk adim atis.

Ara sokaklara dalis

Gitmeden bazi arastirmalar yaptik, gondol pazarliklari ile ilgili yazilanlari okuduk, bineriz diyorduk ama oraya gittigimizde (belki de yagmurlu havadan) cok da hevesli olmadigimizi farkettik. 24 saatlik Vaporetto bileti aldik; bu bileti Venedik ici ulasimda, anakaradaki sehir merkezine giden otobuslerde ve Murano Burano adalarina giderken kullandik. Tek biletle heryere gittik kisaca.

Venedik icinde kalmadik biz. Gece 24:40'a kadar anakarada bulunan sehir merkezine otobus varmis . Biz de 23:00 gibi donduk otele.

Maskeciler fotograf konusunda cok hassas, hemen her dukkanda No Photo yazisi var. Kagit maskeler orijinal Italyan, birde Cin'den ithaller var tabiki. Onerecegim iki maskeci:

1-La Bottega dei Mascareri: Rialto koprusunun hemen yakininda.

2-Reflections; Santo Marco meydaninin yakininda. Adres: ( Calle Fiubera 946)

En renkli, en kalabalik bolge Rialto koprusu civari. Kopru uzerinde, saginda solunda, cesit cesit dukkanlar mevcut. Maskeler, cam esyalar, kafeler, hediyelikciler hepsi ve daha fazlasi bu cevrede.

San Marco meydani en buyuk ve en bilindik meydan. Saraylar, muzeler katedralleri biz es gectik. Sehri sokak sokak dolastik.

Pazar gunu sular yukselmis San Marco meydani su icinde kalmisti.

Yine gunlerden pazar, yine bir sokak pazari hem de Venedik'te.

Venedik'te ara sokaklara dalin ve sehri kendiniz kesfedin diyor yorumlarda. Dogru. Adresten yer bulmak cok zor. Yine de bir iki kucuk tavsiye:

San Marco yakinindaki Rosa Salva pastanesinde bir kahve icip hemen kosede ayakustu Bruschetta yiyebilirsiniz. Herhangi bir restoran onermiyorum cunku gittigimiz yerlerde ozel bir lezzet bulamadigimiz gibi porsiyonlar da fazlasiyla kucuktu.

llk firsatta tekrar Venedik'e, zaman varsa kesinlikle Muano Burano'ya gitmeyi diliyor ( hatta 10 kere 100 kere daha gitmek istiyorum) ve yazimi guzide anne sozlerinden biriyle bitiriyorum." Gezmenin adi yorgunluk"

Parizyen analizim

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 16 Oct 2012 13:14:00 +0000

Kim ne derse desin yardimseverler.
(pek cok kez elimde haritayla beni gorup 'bir yer mi ariyorsunuz' diye soran nazik insanla karsilastim.)

Evet ingilizce konusmaktan pek hoslanmazlar, ve bazen bildikleri halde (iyi konusamadiklarini dusunduklerinden) bilmiyorum derler.

Elinizde esyalarla kapidan giriyorsaniz yardima gelirler.

Her sabah aksam selam verirler, yer verirler, beklerler, kapi tutarlar.

Markette, parkta, kafede, sokakta yorumlarini cevredekilerle paylasirlar, konuskandirlar.

Aksam yemegi davetlerine mutlaka 5 -10 dakika gec giderler, ev sahibinin son dakikada yetistiremedigi seyler olabilir dusuncesiyle.

Zengin fakir hepsi toplu ulasimi kullanir. Genelde mutevazidirler.

Yeni tanistiklariyla sadece tokalasmaz operler. Genelde kiz erkek birbirini oper; erkek erkek tokalasir; evet bunlar bol bol operler.

Her gun yikanir, cocuklarini mutlaka yikarlar.
Cok cocuk yaparlar. Parklara dolusurlar.

Her soze baslarken mutlaka bonjour, bonsoir derler. Eger siz unutup direk konuya dalarsaniz cevap verirken bonjour la baslarlar. Inceden size ayar verirler. Cok ince laf sokarlar iltifat mi etti laf mi soktu anlamazsin.

Iliskileri genelde yuzeyseldir. Kibar ama mesafelidirler.

Nerede ne yesek 3

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 02 Oct 2012 07:15:00 +0000

Ve iste serinin ucuncusu nerede ne yesek...

Pek cok alisveris sever gibi internetteki firsat sitelerinden alisveris yapmayi severim. Kiyafet ust bas yerine hizmet alirim, genelde yemek.

Bu yazida kendi kesiflerimizin disinda firsat kuponuyla gidip begendiklerimiz var..

Notre Dame' katedralinin hemen karsisinda 5. bolgede ( 1 rue des grands degres) Les gourmands de Notre Dame, hem cok merkezi hem de fransiz mutfaginin onde gelen lezzetlerinden sogan corbasini guzel yapiyor. Balik tavuk icin de ideal.

Petit Marguery, Ternes'de. Firsat kuponuyla gittik, hos yemekler yedik memnun kaldik. Mesela kurbaga bacagi hem bol kepce hem de cok lezzetliydi. Kulaga garip geliyor biliyorum ama kendini ve anlamini hic dusunmeden lezzetine odaklanilirsa kimsenin reddecegini sanmam:)

Son kesiflerimizden Premia Premiata Drogheria Di Meglio'yu Christine'le yaptigimiz kurs bitiminde tesadufen bulduk ve mudavimi olma yolundayiz. Italyan yemegiyle aram hic kotu olmadi zaten, hem yemeklik italyan urunleri satiliyor hem sicak ortaminda yemek yenebiliyor. Sarabinizi da kendiniz secip dolduryorsunuz. Cok ama cok sirin, mezeleri de super lezzetli.

L'endroit sevdigin bolgelerden olan Batignolles'da bulunuyor. Tesadufen kesfettik yine. Hamburgerleriyle unlu. Oslo'da yedigim hamburgeri unutamam ama bu da basariliydi. Ama dikkat, hamburger eti ne kadar iyi pismis olsun derseniz deyin ici pembe geliyor. Bir kac kere tecrube ettim asla yiyemiyorum o nedenle tavukburger soyledim.

Bu arada denk gelebilir; zincir Lubnan restorani Noura'yi gorurseniz girip yemek yiyeyim demeyin. Pisman olursunuz, yemekler berbat, fiyatlar fahis.

L'Atelier Charonne da kuponla gittigimiz Bastille yakinlarinda bir restoran. Bastille tarafi bize biraz uzak kaliyor ama cok canli ve guzel ara sokaklari var.. Confit de canard (ordek but) ve caz diyordu kuponda, iyiydi.

Bon Appetit

Budapeste'de 2, pardon 1 gun!

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sat, 22 Sep 2012 12:49:00 +0000

Gectigimiz cuma sabahi akillara durgunluk veren bir ucak kacirma vakasi yasadik. Bu ilk degil, hatta akillanmayip son dakika yetisiriz ucaga genelde. Bu defa 05:30'da uyanip erkenden gittik iki saat once, nese icerisinde arabayi parkettik, check in yapmayip valiz vermedigimiz icin dogruca ucaga alim yolunda ilerliyorduk ki yanlis havaalaninda oldugumuzu aci ve dehset icerisinde farkettik!

Evet bazi seyler sadece bizim basimiza geliyor.

Diger havaalani 1 saat uzaktaydi ve cuma trafigi diye bir sey kesinlikle vardi. Yinede son bir umut ani kararla arabayi orada birakip taksiyle ( odedigimiz parayi her okudugumda acim katlanmasin diye yazmayacagim) panikle yola ciktik ama vardigimizda kapilari kapattik diyen soguk gorevliyle yuzyuze geldik. Ucak karsidaydi ama binemedik. 10 dakikayla kacirdik! Cok koydu be blog. Budapeste bize cok pahaliya patladi.

Kabullenme evresinden sonra, ayni gune hic ucak olmadigini gorerek cumartesi sabahina tekrar bilet aldik, o gun gergin ve yorgun gecti. Trenle geri donup arabayi otoparktan aldik, bu garip olaya inanamayarak eve donduk. Ozan cuma gunu izin almis, ben okulu asmistim; bunlara mi yanalim, budapestede yapmak istedimiz pek cok seyi yapamayacagimiza mi, maddi zarara mi bilemedik.
Bu da boyle bir animizdi.

Nasilsa cumadan gidiyoruz diye donusu pazar oglene almistik. Iste bu yuzden programimiz cok yogundu. Yorulduk ama dopdolu gecirdik koskoca 1 gunu!

Budapeste Tuna nehriyle ikiye ayrilmis: Sagda Buda, solda Peste var.

Varirvarmaz sirtcantasini 5 odali sirin otelimize birakip, resepsiyon gorevlisinin tavsiyesiyle Ruben restoranina gidip gulas corbasi ve gulas yemegini yedik.

Hemen Great Market Hall'a kostuk. Burasi kapanmak uzeydi, iki katli marketi kisaca gezme firsatimiz oldu. Sehre ozgu paprikalari, tahta oymaciligi ile yapilan kasiklari, porselenleri ve el isi ortuleri bu buyuk markette gormek mumkun. Para birimleri forint ama euro da kabul ediyorlar. Euro kabul etmeyenler de kredi karti kabul ediyor, sikinti cekmedik.

Grand Market Hall'un karsisindaki cadde cok guzel hediyelik esyalarin satildigi renkli bir cadde. Burada icebar gorduk girip meshir ickileri olan Palinka'li kokteyllerimizi ictik.

Seramik sanatcisi Vertel Andrea'nin ust resimdeki sevimli biblolarini otelde gormustum ve resepsiyondaki gorevli merkezde bulabilecegimi soylemisti. Gorunce hemen 3 hayvan figurlu sevimli bibloyu aldim.

Ust resimdeki meshur macar salamlari, bizim bildigimiz sucukmus meger. Tatli bir sarap olan Tokaji saraplari da Budapeste'ye yolu dusenlerin almasi ve denemesi gereken bir sarap. Havaalaninda cok yillikari 1800 euroya kadar cikiyor, ilginc bence

Oradan Citadella'ya cikip yukaridan Tuna nehrini ve manzarayi seyredip fotografladik.

8 eski, 2 yeni kopru varmis Budapeste'de. Basit ama estetik yesil kopru Great Market Hall'un hemen asagisin

En eski ve en guzel kopru 'zincirli kopru'

Ustteki Elizabeth koprusu 1897-1903 yillari arasinda yapilmis.

Ust resimdeki kopruyu Eiffel kulesinin mimari Gustave Eiffel yapmis.

Aksam ortacag restorani olan Sir Lancolet'e gittik. Oteldeki gorevliden bizim icin aksam 8'e yer ayirtmasini istemistik, sagolsun ayarlamis yoksa yer bulmak biraz zor. Butun garson ve calisanlar ortacag kostumu giymislerdi. Yemek sirasinda kucuk sovlar vardi, agizda ates sondurme, oryantal gibi... Menu de esprili bir dille ortacag usulu yazilmisti. Catal yoktu, kasik ve bicakla yeniyordu yemekler.

Ust resimde Ozan'i konsepte uygun hareketlerle goruyoruz. O el butu biraz daha kavramaliydi sanki:)

Ertesi gun oglen ucaga gitmeden teleferikle Buda Kalesine ciktik. Burasi da henuz acilmamisti biz de Mathias kilisesi ve balikcilar tabyasinin oldugu ayni zamanda unesco'nun dunya mirasi listesine girmis olan cevreyi gezdik. En son da tuna nehrinde 1 saat suren tekne turunu tamamlayip (bu turu gece yapmayi cok istiyordum, isikli Budapeste'yi tekneden izlemek daha iyi olurdu kesin) havaalaina donduk.

Sabahin korunde funikulerde bir tek biz vardik.

Biz donerken gelenler ve zincirli koprulu Tuna manzarasi

Mathias kilisesi

Aslinda arkadasim Anna, gidip begendigi yerleri bana linkleriyle gondermisti, ama firsat olmadi pek coguna. Mesela Menza'da yemek yiyemedik.

Vaktimiz olsa hamamlarini mutlaka dener, yarim saat uzaktaki sirin ortacag sehri Szentendre'ye giderdik. Gece biryerlere eglenirdik; mesela Tuna nehrine demirli gece klubu A 38'de.

Avrupa'nin en buyuk sokak pazari

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Thu, 13 Sep 2012 18:46:00 +0000

Lille'de her sene eylulun ilk hafta sonu Avrupa'nin en buyuk bitpazari kuruluyor.Yaklasik 2 milyon ziyaretci Fransa'nin en bilinen organizasyonuna katiliyor. Aylar once ajandama not etmistim ama Ozan'i bu kadar kolay ikna edebilecegimi bilmiyordum. Gemideki masa arkadasimiz da ona bahsetmis meger... Geleneksel gunde midye ve patates ikilisi yeniyor, hatta restoranlar arasinda kim en cok midye satti yarisi var. Restoranlar midye kabuklarini devasa kovalara koyup rekabeti kizistiriyor. Yenmis midye kabugu dolu plastik varilleri niye fotograflamadim acaba?

Ivir zivir alip donduk yine.

Tavsiye edilen restoran T'Rijsel'de hayatimin en taze midyesini yedim. Bardakta yazan Ch'ti Fransa'nin kuzeyinde yasayanlara verilen isim. Lille'de yasayanlarin hepsi buna dahil.

Tarla, bag, bahce gezisi

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Wed, 05 Sep 2012 08:26:00 +0000

Zeynep'ten duydum kocaman bir tarla varmis. (La ferme de Viltain) Herturlu sebzeyi meyveyi dalindan koparip satin alabiliyormussun. Hemen adresi aldim. Ozan'i ikna edip bir pazar gunu gittik. Iki saat dil dokup israr kiyamet goturdugum Ozan benden hevesli daldi tarla bahceye. Her hafta gidelim diyor!

Bu super fikri kim bulduysa kutluyorum. Bu kadar guzel bir sey olabilir mi? Herkes elinde eldiveni, bicagi, makasiyla gelmis. Mandira da var; inek bile sagilabiliyor! Biz direk tarlaya gectik.

Resmen kendimizi kaybettik! Yerlerde kornison salataklik, dag cilekleri, kabak mi aramadik, uzun misir otlarinin arasinda mi kaybolmadik, agactan elma mi toplamadik, tirmikla topraktan havuc cikarmaya mi ugrasmadik... Frambuaz, bogurtlen, biber, patlican, sogan ne var ne yok talan ettik tarlayi. Cook keyif aldik, dolaplara sigdiramadik. Organikle dolduk. Gelince de bi guzel kizartma yaptik yedik!

Toplanan sebze meyveler el arabalarinda tasiniyor. Cicek bile toplanip satin alinabiliyor.

Tursu girisimi farz oldu galiba!

Son islem, kasada tartma ve odeme. Fiyatlar her urunun tabelasinda yaziyor. Marketlerden biraz daha bile ucuz.

Burasi da marketi, yine sebze meyvenin disinda, et ve sut urunleri de satiliyor. Ev yapimi marmelatlar receller, soslar, meyve sulari hersey mevcut. Markette calisan kizin onerisiyle cok taze bir brie aldik, resmen eriyor aninda:)

Blogum 1 yasinda!

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Sun, 02 Sep 2012 12:36:00 +0000

Gecen sene Roma tatili sirasinda Ozan'a, unutuyoruz nerede ne yaptigimizi bir blog acip kaydetsem mi bunlari ben ? sorusuyla basladigim blog yazma isinde epey yol katetmisim. Eski yazilari okuyup Iyi ki! diyoruz, unutup gitmisiz bile pek cogunu simdiden...
1 yil icinde hatta bir bucuk, pek cok yer gezdik, farkli lezzetler denedik, yuruduk, bisiklete bindik, eglendik, sIkIldIk bazen... Pek cok kursa gittim , arkadaslarim oldu farkli ulke ve kulturlerden, bir heves dansa basladik, pek istikrari tutturamadik sonra... Alt komsunun bitmez tukenmez 'su geliyor' larindan biktik, evin tamirat tadilatiyla ugrastik, dunyanin trafik cezasini odedik... ve daha birsuru sey... Kendi kendime takilirken ben, gelen yorumlarla daha bir hevesle yazmaya basladim. Yazilarimi okuyan, yorum yapan herkese tesekkurler! Hayat gezince ne guzel...

Dogumgunum

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Thu, 30 Aug 2012 09:02:00 +0000

Kucukken dogum gunlerim yaz tatiline denk geldigi icin cok uzulurdum. Okul doneminde dogmus olmayi cok isterdim. Agustosta kutlama yapacak kimseyi bulamaz, nerede kim denk gelirse onunla kutlardim. Cogu zaman da arada kaynardi.

Bu sene arkadaslarimin pek cogunu burada yakaladim. Bizim balkonda kutlama yaptik. Zeyneple mezeler yapip masaya dizdik. Ozan kanepe ve mojitolariyla destek verdi. Balkona dizustu bilgisayari ve hoparlorleri tasidik. Apartmanin girisine de 'Bu aksam arkadaslarimizla bir kutlama yapacagiz olusabilecek gurultuden dolayi hepinizden simdiden ozur dileriz. Anlayisiniz icin tesekkurler' yazisini yapistirdik. (bunu daha once yapanlar gormustuk) Zaten apartmanin pek cok sakini de tatilde oldugundan bir sorun yasamadik. Unutamayacagim en guzel kutlamalarimdan biriydi. Gec saatlere kadar eglendik. Gecenin en unutulmaz detayi ise butun misafirleri ugurladiktan sonra kapimizin calinip parti bitti mi? diyen gencti. Bir arkadasimin arkadasiymis:) 'Bitti' dedik . Gitti...

Gemi Turu 2: Ibiza, Mahon, Barcelona

noreply@blogger.com (Mine Rotası) — Tue, 28 Aug 2012 10:22:00 +0000

Ibiza

Gece hayatinin, beach partilerinin adresi, dunyaca unlu turizm merkezi Ibiza'da sabah 10 dan gece 01:30'a kadar kaldik. Sabah denizde yuzer aksam da eglenmeye gideriz diyorduk ama gece klupleri eglenceyi 24:00 de baslatiyormus. David Guetta'nin djlik yapacagi unlu gece klubu Privilege'a sadece girisin 80 euro oldugunu ogrenince erken donuyoruz diye cok uzulmedik:)

Ibiza'dan kendimize bu karti attik,geldi!

Otobusle Bossa plajina gittik, populer beachlerden olan Bora Bora beach de burada.

Aksam da carsilari gezdik, canli ve hareketliydi sokakalar, eglence oncesi gencler barlara yeni yeni geliyordu.

Mahon

Ispanya'ya ait Balear adalarinin bir parcasi olan Minorka'da bir sehir Mahon, orijinal adiyla Mao. Mayorka(Majorca) buyuk ada, Minorka(Menorca) ise kucuk ada demek. Iste benim favori sehrim. Daha rafine, daha az kesfedilmis...Bize en orijinal gelen bu sehire en az sureyi ayirmislar; teesuf ettik.:( Toplu ulasim cok gelismemis, herkes arabayla ulasimi tercih ediyor. Istedigimiz plaja otobusun 1 saat sonra oldugunu farkedince, farkli bir sehre gitmeyi tercih ettik. Siradaki ilk otobusle Fornell'e gittik. Bir saatlik yolculuk sonucu vardigimiz plajda 20 dakika sonraki son otobusu yakalamak icin havlulari bile sermeden denize girip cikip duraga kostuk. Otobusu kacirmistik; sehirden cok uzaktaydik ve otobus yoktu! Buyuk talihsizlik... Butun zamanimizi Mahon'a varmak icin harcadik. Gelen ilk otobuse atlayip farkli bir sehire gectik, aktarmali seferlerle gemiye yetistik. Ozan geminin yakinindaki yoreye ozgu cin tadimina gitti hizlica :) Kesfedilecek o kadar egzotik koy vardi ki, tekrar gitmenin hayallerini kuruyoruz simdi.

Iste benim plajim, sakin temiz, kucuk...

Her yer bu sandaletlerle doluydu. Sehre ozgu bu sirin, tipik ayakkabilar Minorka'da uretiliyormus. Bu ayakkabilarin anahtarliklari, buzdolabi magnetleri her hediyelikcide var.

Barselona

Buraya ilk geldiğimizde gezilecek yerler listemin baş köşesine koydugum Barselona'yi gecen yil güneşli bir ilkbahar haftasonunda gezmistik. La Ramblas daki otelimiz çok merkeziydi. Buna rağmen şehir fazla turistik geldi, fazla kalabalık ve bunu fırsata dönüştürmek isteyen gereksiz fazlalıktaki hediyelik dükkanları ve sokaktaki fotoğraf çektirerek para toplayan kılıktan kılığa girmiş insanlar.

Barcelonayı anlamlı kılan Art Nouveau akiminin oncusu Gaudi'nin yapıtları..

Sagrada Familia

Gotik tarzdaki Sagrada Familia hala bitirilemeyişi ve devam eden inşaat görüntüsüne rağmen büyüleyici. Casa Mila ve Casa Battlo organik mimarinin en onemli orneklerinden kabul ediliyor.

1904-1906 yillari arasinda insa ettigi Batllo Evi su an muze.

1906-1910 yillari arasinda insa attigi Casa Mila, arkamda.

Las Ramblas 'daki bu buyuk pazarda yok yok, bir meyve salatasi alip yola koyulduk.

Gecen sene Gaudi'nin Park Guell'ini görmeye fısat olmamisti. Iste bu defa hemen buraya gittik.

1900-1914 yillari arasinda Guell ailesinin soyluluk gostergesi olarak yapilmis; 1923'ten sonra halka acilmis Park Guell. (vikipedi) Kucuk, renkli, seramik mozaiklerden yapilmis yapilarla cevrili bu park oldukca yuksek bir tepede konumlaniyor.

Park Guell

Ardindan; sicakta gidilecek ilk yer olan plaja kostuk. Metro ile gidilebilen plaja yerli halk ve turistlerin yogun ilgisi vardi. Deniz umdugumdan temiz ve iyiydi.
Ispanya'ya ozgu meze olan 'tapas'ları güzel, yoresel icecek sangria zaten sıcakta ilaç gibi, denizürünlü paella da cok özellikli olduğunu düşünmesem de beklentimi karşılıyor. Aslinda guzel sehir Barselona.