Minimalistyczne, proste i piękne życie

Zapisywanie wydatków

2011-09-18T08:05:00.002+02:00

Jakieś dwa tygodnie temu zmobilizowałem się aby rozpocząć zapisywanie wszystkich swoich wydatków, chcę sprawdzić gdzie i w jakich proporcjach rozchodzą się moje pieniądze. Postanowiłem wpisywać każdy wydatek, nawet jeśli jak to jest to tylko kilka groszy. Zapisywanie wydatków idzie mi systematycznie i wzorowo, znalazłem w sieci darmowy program który pozwala na sprawne zapisywanie wydatków i ich grupowanie, pozwala także tworzyć z tego wykresy, zestawienia, itp.
Ale najważniejszym moim odkryciem jest to, że od czasu gdy zacząłem zapisywać wydatki wzrosła moja skłonność do oszczędzania. Nie wiem z czego to wynika ale już kilkakrotnie przyłapałem się na tym, że po zastanowieniu się nie wydałem tu czy tam kilku złotych tylko dlatego, żeby nie wpisać tego na listę wydatków.
Polecam, spróbujcie bo sam nie wierzyłem, że samo zapisywanie może w jakikolwiek sposób wpłynąć na to ile wydaję ale naprawdę to działa. Jestem zaskoczony.

Piękne wakacyjne chwile za darmo

2011-08-02T22:01:00.000+02:00

Właśnie zakończyłem swój urlop. W pierwszym tygodniu urlopu było jakoś strasznie trudno się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Telefon nie dzwoni, nikt nic nie chce, nie ma żadnych narzuconych pilnych planów do wykonania.

Przez pracę, stres i ciągłą pogoń za pieniądzmi zgubiłem gdzieś z pamięci radość jaką dają najprostsze dziecięce wakacyjne zabawy. Zabawa w berka, budowanie zamku z piasku, oglądanie chrząszczy napotkanych na leśnej ścieżce, wdrapywanie się na każde napotkane drzewo, zabawa w samochód na niby, zwisanie głową w dół na trzepaku. Wszystko to moim dzieciakom sprawia radość, a mi jest jakieś obce.

Wiem, że kiedyś bardzo dawno temu robiłem to samo i byłem szczęśliwy. To straszne, nie potrafię bawić się z dziećmi. Ale się nie poddaję, trochę z uporem i na siłę staram się zaangażować w najdziwniejsze zabawy jakie wymyślają dzieciaki bo to przecież wakacje i jako tata jestem im to winien. I w końcu pojawia się sukces! Z dnia na dzień zabawy wychodzą mi coraz lepiej, już nic nie robię na siłę, zaczynam rozumieć wymyślone historie, zaczynam widzieć wymyślone w zabawie przedmioty i autentycznie zaczyna mi to sprawiać przyjemność. W zabawie przypominają mi się historie które wydarzyły się bardzo dawno kiedy byłem dzieckiem i całkowicie już o nich zapomniałem, aż do dziś. Co za radocha!
Niestety wakacje dobiegły już do końca i trzeba było wrócić do pracy ale dziś po powrocie z pracy od razu pobiegłem z synem na plac zabaw i bawiliśmy się świetnie. Oby zostało mi to jak najdłużej.
Co to wszystko ma wspólnego z minimalizmem? Ano to, że każdy z nas może odnaleźć radość i szczęście z zabawy na boisku, podwórku czy w lesie. Z zabawy która nic nie kosztuje a która sprawia radość i pozwala z pamięci wydobyć wspomnienia, te bezcenne pozytywne i radosne wspomnienia z dzieciństwa. Nie trzeba się rzucać na wycieczkę za kilka tysięcy, stresować opóźnionym samolotem, drętwym towarzystwem, drożyzną na każdym kroku. Weź piłkę, skakankę lub cokolwiek innego i zrób to co robiłeś kilkanaście lub kilkadziesiąt lat temu i sprawiało Ci to przyjemność. Satysfakcja gwarantowana.

Czas rozprawić się z biblioteczką

2011-04-18T20:46:00.002+02:00

W ostatnim czasie małżonka zaczęła już wspominać na serio o zamówieniu stolarza aby powiększył biblioteczkę w sypialni. Niestety książki przestawały się już powoli tam mieścić. Realizując swoją powolną dalszą misję minimalizmu postanowiłem rozprawić się z tym problemem.
Dokonałem przeglądu swojej biblioteczki i uznałem, że mniej więcej 80% to książki do których nie zaglądałem co najmniej od roku i z pewnością nie zajrzę przez kolejny rok. Postanowiłem się z nimi pożegnać, na zawsze.

Aby wynagrodzić sobie trud postanowiłem większość wartościowszych pozycji wystawić do sprzedaży w serwisie aukcyjnym a pozostałą część oddać znajomym. Sprzedaż poszła tak dobrze, że wynagrodziłem to sobie zakupem nowego tableta który zastąpił mi po części książki. Odkryłem w sieci naprawdę duże zasoby elektronicznych publikacji książek, głównie w formacie epub. Więc teraz zamiast tradycyjnej książki do poczytania przed snem czytam jej wersję elektroniczną.
Zjawiłem się także w bibliotece, otrzymałem nową kartę biblioteczną gdyż ze względu na to, że miałem kilka lat przerwy bibliotekarka nie potrafiła już znaleźć mnie w systemie.
Reasumując, mam minimalistyczne półki biblioteczki gdzie nie ma już bałaganu, mam dostęp do olbrzymiej ilości książek w wersji elektronicznej, odkryłem na nowo bibliotekę.
To mi się podoba.

"Piękne życie bez pieniędzy"

2011-01-22T23:30:00.001+01:00

Dziś chciałbym napisać krótkie polecenie książki niemieckiego pisarza Aleksandra von Schonburga.
"Piękne życie bez pieniędzy" to nieduża pozycja w której autor opisuje w jaki sposób możemy osiągnąć szczęście bez posiadania wielkich zasobów finansowych. Po przeczytaniu tej książki trudno oprzeć się wrażeniu, że zachowania statystycznej osoby majętnej są nieracjonalne. Sam autor doświadczył utraty stałego zatrudnienia, pisze więc o własnych doświadczeniach. Autor dotarł także do wielu materiałów i ciekawostek które uprzyjemniają jeszcze czytanie tej książeczki. W treści autor skupia się na pokazaniu nam bardzo wielu paranoi otaczającego nas konsumpcyjnego nastawienia do życia.

W książeczce znajdziemy odpowiedzi autora na wiele stawianych pytań:
Czy lepiej ciężko pracować czy też żyć intensywniej?
Czy można mieć gustowne i nieduże mieszkanie?
Czy lepiej uprawiać fitness w zapoconej siłowni czy też pobiegać w parku?
Dlaczego opłaca się nie mieć auta?
Czy wyjazdy urlopowe ogłupiają?
Jak wychować dzieci bez pogoni za dobrami materialnymi?
Jak kupować, by nie zdurnieć?

Jak dla mnie to uważam, że każdy kto interesuje się minimalizmem powinien przeczytać tą książkę. Cenię ją szczególnie za umiejętność autora w znalezieniu argumentów przeciwko zachowaniom konsumpcyjnie nastawionego społeczeństwa.
Książeczka ta na pewno trafi na stałe do mojej minimalistycznej biblioteczki by co jakiś czas do niej wracać.

P.S. O ograniczaniu swej biblioteki i tworzeniu minimalistycznej biblioteczki napiszę w najbliższym wpisie.

Czas rozpocząć porządki

2011-01-09T08:37:00.000+01:00

Muszę się wziąć za porządkowanie rzeczy wokół siebie. Zagorzali minimaliści ograniczają liczbę posiadanych rzeczy do 100 czy 50 rzeczy. Jeśli im z tym dobrze to niech tak będzie, ja raczej nie zamierzam liczyć ilości posiadanych przedmiotów a tylko po prostu je ograniczyć. W ramach rozgrzewki postanowiłem zająć się piwnicą i poświęcić temu miejscu sobotnie przedpołudnie (jak się okazało to trochę więcej niż przedpołudnie). Jak mi dobrze pójdzie to zabiorę się za ograniczanie ilości rzeczy w mieszkaniu. Ciekawe czy małżonka nie będzie się pukała w głowę ?

Ale wracając do piwnicy. Odnalazłem tam takie rzeczy o których istnieniu już wiele lat temu zapomniałem. Kartony pełne notatek ze studiów, pełne roczniki różnych czasopism, stare komputery, wiele przedmiotów domowych które nie są już potrzebne a w myśl zasady "jeszcze się przyda" zostały tu przeniesione i wiele, wiele innych rzeczy. Byłem bezwzględny. Zapełniłem chyba z połowę pojemnika na papier przy śmietniku, nie mówiąc o samym śmietniku. Jednak przy wielu przedmiotach miałem trochę mieszane uczycie aby je wyrzucić tak od razu na śmietnik, szczególnie przy przedmiotach które mogą jeszcze komuś służyć. Więc dla wielu przedmiotów postanowiłem nadać drugie życie. Komputery, nieużywany magnetowid i kilka przedmiotów zostały wystawione w piwnicy z informacją na kartce, że jak ktoś jest chętny to niech zabiera - do dziś już niemal wszystko zniknęło. Miałem wiele roczników czasopism hobbystycznych, niektóre numery już niemal historyczne bo mające ponad 20 lat i jakoś brakowało mi sumienia aby trafiły do pojemnika na papier. Popakowałem to w kartony, wrzuciłem do bagażnika samochodu i w ciągu zaledwie kilku dni znalazłem osoby które z ogromną chęcią i radością przygarnęły ten towar.
Na dziś mam już czystą i przejrzystą piwnicę w której wszystko łatwo mogę znaleźć. Są tu już tylko przedmioty z których korzystam i naprawdę są potrzebne.
Mam olbrzymią satysfakcję z tego że :
- posprzątałem piwnicę i naprawdę wykonałem dobrą robotę
- ucieszyłem małżonkę tym, że zabrałem się za porządki (ona ciągle myśli, że nie potrafię sprzątać)
- ucieszyłem innych dając im przedmioty które mi całkowicie nie były potrzebne
- mam teraz piwnicę gdzie się wszystko mieści, jest czysto skromnie i przyjemnie.
Eksperyment się udał więc wkrótce zabieram się za mieszkanie. Za dwa tygodnie mam kilka dni wolnego więc to dobry czas aby rozprawić się z kilkoma przedmiotami z mieszkania.

Zmieniłem auto, na tańsze w użytkowaniu oczywiście

2010-12-15T20:38:00.000+01:00

Tak jak pisałem w ostatnim poście, zawziąłem się i powoli realizuję swą minimalistyczną strategię. Od kilku dni jestem posiadaczem auta o klasę mniejszego, jednak w użytkowaniu o około połowę oszczędniejszego. Wymiana auta na inne i bardziej oszczędne wbrew pozorom przebiegła szybko i w miarę bezproblemowo.

W przeciągu zaledwie tygodnia udało mi się sprzedać jeden samochód i zakupić drugi, choć o klasę mniejszy to o dwa lata młodszy i według wszystkich informacji zużywający prawie o połowę mniej paliwa od poprzedniego. Dodatkowo zmniejszyła się się także składka ubezpieczeniowa, koszty serwisowania i napraw będą także mniejsze. Na razie jestem bardzo zadowolony. Poruszając się głównie po mieście komfort niemal w żaden sposób także nie ucierpiał a w portfelu co miesiąc po kilkaset złotych zostanie.

Auto skarbonka

2010-11-14T23:32:00.000+01:00

Wkraczając w świat minimalizmu doszedłem do wniosku, że muszę zastanowić się nad zmianą samochodu na mniejszy. Życia bez samochodu jakoś nie potrafię sobie wyobrazić ale posiadanie mniejszego auta jak najbardziej tak. Zresztą małe samochody nie są złe. Jak przypomnę sobie bardzo już dawne czasy to w swej historii byłem kiedyś posiadaczem dwóch cudów motoryzacji pod marką Fiat 126p czyli inaczej dwóch "maluchów". Choć samochód ten czasami potrafił płatać figle to i tak bardzo miło go wspominam. Były to czasy kiedy byłem bardzo młody i bardziej się liczyło to z kim i gdzie się jedzie niż czym się jedzie. Potem niestety wraz ze wzrostem zarobków i z wiekiem kupowałem coraz to większe i droższe samochody a spontanicznych wyjazdów w życiu jakby mniej. Ale tak się dzieje gdy się wyrusza w pogoń za pieniędzmi i większość swego czasu poświęca na pracę dla jakiejś korporacji.

Bardzo ważną kwestią jest aspekt finansowy posiadania samochodu. Auto niestety jest dość pojemną skarbonką.
Po pierwsze zastanowiłem się po co mi posiadanie tak dużego auta, kiedy przez większość czasu korzystam z niego sam. W tym momencie przypomniał mi się fragment filmu rysunkowego "Skok przez płot" kiedy to małe zwierzaki na widok dużego samochodu terenowego zadały pytanie innemu zwierzakowi o to ilu ludzi się w nim mieści. W odpowiedzi usłyszały, że najczęściej jeden.
Duży samochód przydaje mi się dosłownie kilka razy w roku podczas wyjazdu na wakacje lub gdy czasami trzeba przewieść coś większego. Ale oczywiście jest wiele sposobów na poradzenie sobie w takich sytuacjach, a z resztą jak już postanowiłem, że będę minimalistą to na wyjazd wakacyjny nie będę zabierał pół mieszkania i zmieszczę się w mniejsze auto.
Auto które posiadam zjada mi około 12 litrów paliwa na 100km, ubezpieczenie z racji dużej pojemności silnika kosztuje też nie mało, koszty przeglądów i napraw w większych i luksusowych samochodach są także znacznie wyższe niż w małych. Spokojnie licząc, w porównaniu do tego, że miałbym o klasę mniejsze auto to miesięcznie przepłacam na interesie ponad 500zł a to nie mało.
Więc już postanowiłem, zmieniam auto na mniejsze i bardziej oszczędne. Oszczędniejsze dla mojego portfela i środowiska. Jak tylko to zrobię to dam znać. Życzcie mi powodzenia.

Minimalizm a dzieci

2010-11-08T22:48:00.000+01:00

Do napisania tej części natchnęła mnie mała awanturka z mocno niepełnoletnim synem, który wymyślił sobie, że koniecznie niezbędny do życia jest mu nowy telefon komórkowy, już trzeci. Nieważne, że ma już dwa sprawne i moim zdaniem bardzo przyzwoite to jednak musi mieć nowy lepszy z większą ilością gadżetów. Sprawa dziś akurat dotyczyła telefonu, lecz co kilka dni rozgrywa się o inne przedmioty. Zresztą jak sięgam pamięcią, to jak tylko syn skończył dwa lata lub może trochę więcej jednym z najczęściej wypowiadanych zwrotów było "kup mi takie". Gdy tylko siedział przed telewizorem a właśnie kończyła się bajka i wskakiwał na ekran kilkuminutowy bloczek reklam w którym świat nagle dowiadywał się, że szczęście dziecka może zapewnić tylko szczekający piesek który także potrafi robić siusiu na dywan to wielokrotnym "kup mi takie" nie było końca.

Zastanowiłem się i stwierdzam, że nie wiem jak wychowywać dzieci aby w jakiś sposób powstrzymać w nich chęć posiadania wszystkiego co zobaczą w sklepie lub reklamie. Zdaję sobie sprawę, że dzieciństwo rządzi się własnymi prawami i pewnie będąc dzieckiem nie byłem lepszy ale jak nimi pokierować aby w przyszłości nie stały się żądnymi konsumpcji potworami. Mówiąc o potworach chcę nawiązać do historii którą usłyszałem ostatnio od koleżanki której dziecko uczęszcza do prywatnej i renomowanej (czytaj "drogiej") szkoły podstawowej. Zaistniał tam problem tego rodzaju, że do klasy uczęszczała dwójka rodzeństwa których rodzice nie będąc zamożnymi skierowali tam swoje pociechy mając nadzieję, że prywatna szkoła da im lepszy start w życiu. Niestety, ich dzieci zostały odtrącone przez inne, spotkały się z wyzwiskami i brakiem akceptacji przez wszystkie dzieci z jednego błahego powodu, ich rodzice nie byli w stanie kupić im markowych ubrań, najnowszych telefonów oraz zabrać na wakacje na drugi koniec świata.

Jak wychować dzieci w prostocie i choć trochę powstrzymać w nich nastawienie na bezgraniczną konsumpcję? Niestety nie wiem, ale jak tylko znajdę jakiś sposób to na pewno się podzielę.

Co mam do zrobienia

2010-11-06T10:10:00.000+01:00

Zastanawiałem się co w szczegółach mam zrobić aby uprościć swe życie a przez to uzyskać większy spokój, więcej wolnego czasu, zaoszczędzić także trochę środków czyli pieniędzy.
Z szybkiego przemyślenia wyszło mi:
- może kupić mniejszy samochód bo i tak głównie jeżdżę po mieście a moje auto ma wtedy niebotyczny apetyt
- muszę zrobić porządek z kontami bankowymi, mam ich kilka i w tej kwestii panuje bałagan, muszę to koniecznie uporządkować i opisać w najbliższym wpisie
- muszę się zabrać za szafę, już się tam nic nie mieści a spora część to rzeczy "jeszcze to kiedyś założę" których i tak nie noszę więc po co je trzymać
- żona scedowała na mnie kilka lat temu obowiązek robienia większych marketowych zakupów, może warto poszukać tańszego marketu i zacząć wybierać się do sklepu z listą zakupów a nie wrzucać do kosza co popadnie
- wymienię żarówki na energooszczędne, pomogę środowisku i swojemu portfelowi
Powoli czas zacząć robić z tym wszystkim porządek, będę dawał znać jak mi idzie.

Od samego początku

2010-11-03T21:59:00.000+01:00

Od zawsze byłem materialistą. Szkoła, studia, kilkanaście lat ciężkiej pracy, wszystko to podporządkowane było dążeniu do lepszego wykształcenia, lepszej pracy, lepszego stanowiska, lepszych zarobków.

Teraz wylądowałem już na wysokim stanowisku z dobrymi zarobkami i ..... radość z podążania do celu powoli znikła bo cel do którego tak uparcie dążyłem okazał się nie tym o co walczyłem. Przyszły pieniądze, stanowisko, poważanie lecz razem z nimi pojawiły się także: ciągły brak czasu, spędzanie całych dni w pracy, konieczność rozwiązywania problemów innych ludzi, podejmowania bardzo trudnych decyzji, stres itp.

Czy warto było? Tak, chyba tak ale mnie już to nie bawi. Teraz chcę dążyć gdzie indziej. Chcę uprościć swe życie, odnaleźć czas, odnaleźć siebie, pozbyć się sporej części tych przedmiotów których stałem się niewolnikiem.

Postanowiłem i tak zrobię bo potrafię osiągać cele, zawsze je osiągałem bo jestem uparty, bardzo uparty.

I jeszcze o tym napiszę na blogu. Życzcie mi powodzenia.