Mitsos Music World

Jason Mraz, μ'ράζ επιτυχίες!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Thu, 17 Sep 2009 15:13:00 +0000

Μετά από μία τεράστια καλοκαιρινή siesta ήρθε η στιγμή να κάνω και εγώ το comeback μου στην blogόσφαιρα. Βέβαια δεν ήταν μόνο η siesta, εργασίες και τρεχάματα δεν μου άφηναν καιρό και διάθεση να γράψω. Πάνε όμως αυτά… Summer moved on…

Θα γράψω σήμερα για τον Jason Mraz. Σκέφτομαι αυτό το post από την αρχή του καλοκαιριού. Το τελευταίο του album, “We Sing. We Dance. WeSteal Things”, ήταν από τα τελευταία που μπήκε στο iPhone μου πριν ξεκινήσω τις διακοπές μου γιατί μου είχε κολλήσει το “I’m yours”:

Τελικά κατέληξα να ακούω σχεδόν μόνο αυτό το album αφού είναι ότι πρέπει για καλοκαίρι και χαλάρωση. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ασχοληθεί μαζί του ιδιαίτερα μιας και τα δύο προηγούμενα του album ενώ τα έχω κατεβάσει δεν μπήκα στον κόπο να τα ακούσω δεύτερη φορά. Κάτι δεν μου κολλούσε, κάτι δεν με κρατούσε να ακούσω καν ολόκληρα τα κομμάτια. Διαβάζοντας λοιπόν σήμερα λίγο παραπάνω περί Jason έμαθα ότι το τελευταίο του album βγήκε μετά από έναν ολόκληρο χρόνο αποχής από οτιδήποτε είχε να κάνει με την προηγούμενη του ζωή, ένα χρόνο χωρίς συναυλίες, χωρίς τουρνέ, χωρίς ηχογραφήσεις, συνεντεύξεις κτλ. Ένα χρόνο στον οποίο ο Jason λέει ότι βρήκε τον εαυτό του και ενώ δεν ήθελε να ασχοληθεί με τίποτα μουσικό, «αληθινά» τραγούδια άρχισαν να σχηματίζονται στο κεφάλι του. Τραγούδια που αντικατόπτριζαν τα αισθήματα του και την διάθεση του, που έδειχναν την αφύπνιση του. Ίσως λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που το “We Sing. We Dance. We Steal Things” είναι τελείως διαφορετικό. To album πήρε το όνομα του από έναν πίνακα του David Shrigley που ο Mraz είδε σε ένα ταξίδι του στη Σκοτία. Ο Shrigley τελικά σχεδίασε και το εξώφυλλο του album:

Τα περισσότερα από τα τραγούδια έχουν αυτό το χαβανέζικο breeze που σε ταξιδεύει με αρχηγό το “I’m Yours”.

O Jason λοιπόν, ως γνήσιο Αμερικανάκι, γέννημα θρέμμα της πολιτείας Virginia, ομολογεί ότι ποτέ του δεν είχε ασχοληθεί με θρησκευτικά ζητήματα. Όμως κατά την διάρκεια μιας Αυστραλιανής τουρνέ του κάποιος άφησε στο ξενοδοχείο του για αυτόν ένα πακέτο. Το πακέτο μέσα περιείχε βιβλία από διάφορες θρησκείες, από βουδισμό μέχρι χριστιανισμό, και ένα σημείωμα που έλεγε όταν τελειώσει με την ανάγνωση τους να τα δώσει σε κάποιον άλλον. Ποτέ δεν βρέθηκε ποιος άφησε ο πακέτο, ο Jason όμως έπεσε με τα μούτρα στο διάβασμα. «Ξεκίνησα να γράφω για πράγματα που δεν περίμενα να γράψω ποτέ αλλά τότε κατάλαβα ποιος είμαι και τι κάνω και για τι πρέπει να γράψω» λέει ο ίδιος. Έτσι έγραψε και το μισό “We Sing. We Dance. WeSteal Things”. Το ενδιαφέρον κομμάτι είναι το πώς γράφτηκε το άλλο μισό. Το άλλο μισό γράφτηκε ως μέρος ενός παιχνιδιού που ο Jason παίζει με πολλούς τραγουδοποιούς και καλλιτέχνες: ένας από αυτούς γράφει μια φράση και την στέλνει με e-mail στους υπόλοιπους, εκείνοι με την σειρά τους πρέπει να μετατρέψουν τη φράση σε τραγούδι και να την μοιραστούν με e-mail πάλι με τους υπόλοιπους. Εφευρετικό;

Πέρα από το “I’m Yours” το album περιέχει κομματάρες. Ξεχωρίζω το “If it kills me” με την περίεργη αρχή του, το απίστευτα καλοκαιρινό “Make it mine”, το άτακτο “Butterfly” που μιλάει για τα απόκρυφα μέρη του γυναικείου σώματος, το εκπληκτικό μελαγχολικό μα αισιόδοξο “Lucky” ντουέτο με την Colbie Caillat.

Ότι και να πω περισσότερο σημασία έχει για μένα ότι το “We Sing. We Dance. We Steal Things” είναι ένα album που μπορώ να ακούσω από την αρχή ως το τέλος ολόκληρο χωρίς να βαρεθώ, πράγμα σπάνιο για την εποχή μας.

“Αυτό που μου αρέσει στο ανθρώπινο είδος είναι ότι χορεύουμε και τραγουδάμε όταν γιορτάζουμε. Στο χώρο της μουσικής, της μόδας, είναι δύσκολα να βρεις καινούριες ιδέες, όλα ανακυκλώνονται. Νομίζω ότι το να λέμε ότι τα «κλέβουμε» έχει περισσότερη πλάκα» (Jason Mraz)

Το official page του Jason ΕΔΩ
Torrent για το album ΕΔΩ

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Η εξεταστική φεύγει ο Merriweather έρχεται…

noreply@blogger.com (Mitsos) — Tue, 30 Jun 2009 17:35:00 +0000

Κάπως έτσι γνώρισα τον Daniel Merriweather.

Γεννημένος το 1982 στη μακρινή Αυστραλία και πιο συγκεκριμένα στη Μελβούρνη, ο Daniel είναι εγγονός Άγγλου παππού που εκείνα τα χρόνια έκανε ότι η πλειοψηφία και μετανάστευσε. Μπόρεσε από το 2002 να τραβήξει τα βλέμματα και ως τραγουδιστής αλλά και ως συνθέτης όμως μόνο στην εγχώρια Αυστραλιανή αγορά. Το 2007 ήρθε όμως και η Ευρωπαϊκή αναγνώριση αφού με το παραπάνω τραγούδι ("Stop me") σε συνεργασία με τον Mark Ronson (που γνώριζε μεγάλες δόξες χάριν στην Ms. Whinehouse), μπόρεσε να κάνει το πρώτο του #2 στο UK chart.

Πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε το πρώτο solo album του που φέρει τον τίτλο “Love and War” με το οποίο ο Daniel πέτυχε το δεύτερο #2 στη Βρετανία.

Ο ίδιος δηλώνει ότι οι επιρροές του είναι ο Stevie Wonder, ο Prince, ο Jeff Buckley και ο Herbie Hancock, επιρροές που φαίνονται στον ήχο του “Love and War”. Ο Δανιήλ παίζει με ήχους και μπερδεύει την σύγχρονη R’n’B με vintage ήχους jazz και soul.

Πρώτο single το “Change”

και δεύτερο το “Red”

ίσως τα πιο αδιάφορα τραγούδια μέσα από το album.

Και το λέω γιατί το album περιέχει διαμάντια! Τραγούδια όπως το πολύ δυνατό "Impossible", το up-tempo "Not Giving Up", το περίεργο "Cigarettes" που μου θυμίζει παλιά καλά μπλούζ αλλά και το μελωδικότατο, μελαγχολικό ντουέτο του με την Adele, "Water and a Flame" ξεχωρίζουν από το πρώτο άκουσμα και με κάνουν να απορώ για το ποιος άσχετος δημιουργεί το singles list. Το album φτάνει μέχρι και στην όχθη της country με το θλιμμένο "Giving Everything Away for Free".

Με αυτό το album ο Daniel σίγουρα δηλώνει την ταυτότητα του και υπόσχεται πολλά για το μέλλον. Ίσως θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω ως την αρσενική έκδοση της Whinehouse, βρίσκω μεγάλες ομοιότητες ανάμεσα τους. Νομίζω θα τον ακούσουμε πολύ τους επόμενους μήνες. Εγώ ήδη τον έχω στο repeat.

Το official page του Daniel ΕΔΩ

Torrent για το album ΕΔΩ

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Καλοκαίρι, Θάλλασα... ΆΜΜΟΣ!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Mon, 22 Jun 2009 08:16:00 +0000

Σήμερα αποφάσισα να ασχοληθώ με τους «Άμμος». Γιατί είμαι σίγουρος ότι τους έχεις ακούσει αλλά πόσα ξέρουμε για αυτούς;

Όντως το τοπίο είναι θολό. Οι Άμμος είναι 10 χρόνια στη δισκογραφία, από το 1997, όμως έχουν κυκλοφορήσει μόνο 3 albums. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως τους πρωτογνώρισα, ένα τραγούδι που μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση κοντά στο 2001, το τραγούδι «Το ταξίδι ξανά»

Υπήρχε και video clip αλλά δεν μπορώ να το βρω πια πουθενά. Αν δεν κάνω λάθος καμία από τις 2 γυναικείες φωνές που ακούγονται δεν είναι πια στο συγκρότημα. Λογικά από αυτά που διαβάζω πρέπει να είναι η Τάνια Κικίδη και η Λένα Γιαννίρη. Το 2006 τους βρίσκει σε νέα δισκογραφική εταιρία, την Heaven αλλά και με νέα τραγουδίστρια, την Αποστολίνα Μάη. Το album με το όνομα του συγκροτήματος που κυκλοφορεί την ίδια χρονιά είναι κ το πιο επιτυχημένο τους. Σε αυτό φυσικά βοήθησε και το τότε τηλεοπτικό spotάκι της Cosmote, διότι ναι, όταν ο Χατζηγιάννης δεν βγάζει νέο τραγούδι για κάποιο διάστημα έχουν χρόνο και χώρο και άλλοι καλλιτέχνες να παίξουν ως μουσική επένδυση της Cosmote. Το τραγούδι φυσικά και το έχεις ακούσει, είναι το «Επαφή».

Χαρούμενοι στίχοι, ελαφριά ποπ-ροκ μουσική σε συνδυασμό με «μεσογειακούς» ήχους συνθέτουν την λογική του ήχου των Άμμος. Δεν είναι τυχαίο ότι στην επιμέλεια παραγωγής του album είναι η Άλκηστης Πρωτοψάλτη. Μάλιστα στο album «Άμμος» η ίδια ερμηνεύει και δύο τραγούδια. Αξιοπρόσεκτη στιγμή του album το «trip-hop ζεϊμπέκικο» της Άλκηστης, «Για την καρδιά που κλαίει», δεν νομίζω να έχω ακούσει κάτι παρόμοιο.

Το Δεκέμβριο του 2008 το συγκρότημα Αμμος κυκλοφορεί νέο cd single. «Γλυκιά Ζωή» ο τίτλος και τέσσερα ολοκαίνουργια τραγούδια στα περιεχόμενα του. Το «Γλυκιά Ζωή» κατά τη γνώμη μου είναι από τα πιο υπέροχα ελληνικά κομμάτια των τελευταίων χρόνων.

Οι Άμμος έχουν πολλά να δώσουν. Οφείλουν να το κάνουν. Γιατί τέτοια μουσική χρειάζεται σε μεγαλύτερη ποσότητα η Ελλάδα.

(Βρες ΕΔΩ το album «Άμμος» και ΕΔΩ το single «Γλυκιά Ζωή») - rapidshare links

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Remember her name: Pixie Lott

noreply@blogger.com (Mitsos) — Sat, 13 Jun 2009 22:24:00 +0000

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται κάθε φορά όταν είναι να αρχίσω εξεταστική να βρίσκω τόσα πολλά πράγματα γύρω μου έτσι ώστε στο τέλος μόνο με την εξεταστική να μην ασχολούμαι. Ευτυχώς το έχω συζητήσει και με φίλους ομοιοπαθείς και έτσι παρηγορούμαι βλέποντας ότι δεν είναι μόνο δικό μου πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν, με αφορμή το τελευταίο podcast του Γιώργου Χαριζάνη, γνώρισα την Pixie Lott. Στην αρχή βλέποντας φωτογραφίες της είπα οκ, είναι ακόμα ένα νέο όνομα που θα κάνει ένα πέρασμα, μια αρπαχτή αν θέλετε και μετά θα ξεχαστεί όπως μύρια άλλα νέα κοριτσάκια στο παρελθόν. Όμως όχι. Η Pixie Lott ήρθε για να μείνει και το καταλαβαίνεις αυτό μόλις ακούσεις το παρακάτω τραγούδι:

Η Pixie λοιπόν συνδυάζει την εμφάνιση μιας pop πριγκίπισσας με τη φωνή μιας soul ντίβας. Μόλις 18 χρόνων (η ίδια λέει ότι ακόμα για να μπει σε clubs χρησιμοποιεί το ID της μεγαλύτερης αδελφή της) μπορεί και έχει όλες τις παρακάτω ταμπέλες: τραγουδίστρια, συνθέτης, στιχουργός, παρουσιάστρια, ηθοποιός, χορεύτρια και η λίστα τείνει να μεγαλώσει.

Επιρροές πολλές. Λατρεύει το στυλ της Gwen Stefani και της Rihanna, και θαυμάζει το δημιουργικό ταλέντο της Alicia Keys. Ροκάρει με ήχους των The Strokes και των The Kooks. Πάνω στη σκηνή θα ήθελε να μοιάζει την Mariah Carey στα φωνητικά της και την Britney στα χορευτικά της, κάτω από τη σκηνή θέλει να αποκτήσει την ανεξαρτησία κινήσεων της Lauryn Hill αλλά και την αφοσίωση της Christina Aguilera στην ποιότητα.

Το ντεμπούτο της album θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο με τίτλο “Turn It Up” το πρώτο single “Mama Do (Uh Oh, Uh Oh)” (βλ. video παραπάνω) έχει κυκλοφορήσει ήδη και αναμένεται από πολλούς να είναι #1 στη μεγάλη Βρετανία την επόμενη εβδομάδα. Κομμάτια έχουν ήδη leakάρει και στον Last.fm έχει φτάσει τα 10.543 plays. Κυκλοφορούν και δύο acoustic διασκευές στα “Use Somebody” των Kings Of Leon και “Apollogize” των OneRepublic. Επίσης ένα μικρό δείγμα από ένα από τα επόμενα singles με τίτλο “Radio” που ακούγεται πολύ ενδιαφέρον! Το αγαπημένο μου παρόλα αυτά μετά το “Mama Do” είναι το “Here We Go Again”, πιασάρικοι στίχοι και εθιστικός ρυθμός!

Η Pixie έχει πολλές ευχές της να πραγματοποιήσει, ευτυχώς έχει και τον χρόνο. Θέλει να συναντήσει και να γνωρίσει ξεχωριστούς ανθρώπους, να εμφανιστεί σε καταπληκτικά μέρη, θέλει να κρατήσει όλους τους φίλους που έχει τώρα αλλά και για να κάνει νέους και θέλει να συνεχίσει να γράφει τραγούδια, τραγούδια που θα γίνουν αφορμή να αλλάξουν οι ζωές κάποιων ανθρώπων. Για τέλος έχει δηλώσει ότι θέλει «να τραγουδάει για πάντα και πάντα και πάντα» και εγώ της εύχομαι απλά να το πραγματοποιήσει!

Link για την επίσιμη σελίδα της ΕΔΩ
και
δείγμα από το “Turn It Up” (ότι έχει leakάρει δηλαδή) σε ΑΥΤΟ το torrent.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Summer Is Here!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Sat, 30 May 2009 16:59:00 +0000

Αν και τις δύο τελευταίες μέρες ο καιρός μας τα χάλασε λίγο το καλοκαίρι ήρθε δυναμικά και θα μείνει κοντά μας για 3 μήνες και κάτι! Κάτι λείπει όμως ε; Καλοκαιρινή μουσική!! Σας είχα υποσχεθεί μια συλλογή φτιαγμένη από τα χεράκια μου. Ε voila:

Getting Summery

Akon – Beautiful (ft. Kardinal Offishal)
Armin Van Buuren – In and Out of Love
Aysel & Arash – Always
Basshunter – Walk on Water (radio edit)
Black Eyed Peas – Boom Boom Pow
Ciara – Love, Sex, Magic (ft. Justin Timberlake)
Cidinho and Doca – Rap das Armas (radio edit)
Eddy Watta – I love my people (original edit)
Emipire of the Sun – We are the People
Flipsyde – When it was Good
Hadise – Dum Tek Tek (club mix)
Jenifer Lopez – What is Love
Lady Gaga – LoveGame
Lily Allen – Not Fair
P!nk – Sober (bimbo Jones mix)
Pet Shop Boys – Love etc.
Pussycat Dolls – Hush Hush (Dave Aude Radio edit)
Queendberry – Too Young
The Saturdays – Up (Wideboys Remix)
Shakira – The Border (ft. Wyclef Jean)

Είναι σε 2 parts και το κατεβάζεις μέσω rapidshare από ΕΔΩ(1) και ΕΔΩ(2)

(pass: mitsosmusicworld)

Enjoy! Και πείτε μου την γνώμη σας.

Καλό Καλοκαίρι!

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Eurovision-ισμός!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Thu, 21 May 2009 14:34:00 +0000

Μπορεί η Eurovision να τελείωσε αλλά συνεχίζει να μας απασχολεί. Έτσι...

Ήθελα να γράψω για το νέο album της Hadise αλλά με πρόλαβε ο Neverlandean του οποίου παραθέτω την κριτική ΕΔΩ. Η αλήθεια είναι ότι με βρίσκει σύμφωνο στα περισσότερα. Από το “Fast Life” εγώ κρατάω τα:

Hero (r’n’b κομματάκι με latin επιρροές)
I’ll try not to cry (όντως το καλύτερο track του album, λογικά θα το δούμε και single)
Long Distance Relationships
Fast Life (δεν ξέρω γιατί αλλά μου θυμίζει Sugababes)
On Top (αν το έλεγε η J.Lo σίγουρα θα γινότανε hit)
Και ίσως τα Obsession και Double Life που δεν με συγκινούν και ιδιαίτερα.

Περίμενα να μην με απασχολήσει καθόλου η Hadise μιας και πίστευα ότι θα βγάλει ένα album γεμάτο τσιφτετελοτράγουδα τύπου Dum Tek Tek αλλά έκανα λάθος.

Download link με rapidshare ΕΔΩ!

Μια ακόμα όμως Eurovision-ιστική παρουσία που με απασχολεί της τελευταίες μέρες είναι η Yohanna, η πανέμορφη κοπέλα με την απίστευτη φωνή που εκπροσώπησε την Ισλανδία και βγήκε 2^η εκπλήσσοντας fans του θεσμού και μη. Καταρχήν με απασχολεί γιατί έχει βγάλει ένα απίστευτο album με τίτλο “Butterflies and Elvis” που δεν μπορώ να το βρω πουθενά είτε να το κατεβάσω ή να το αγοράσω (αν κάποιος ξέρει κάτι HELP!). Η γλυκιά Yohanna ηλικίας μόλις 18, γεννήθηκε σε μία μουσική οικογένεια και δεν υπήρχε αμφιβολία στο ότι θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Από τα 9 της χρόνια ξεκίνησε την δισκογραφική της πορεία και μέχρι τα 13 της είχε κυκλοφορήσει 3 albums στην γλώσσα της. Το 2008 και αφού έχει απορρίψει πρόταση από μεγάλη δισκογραφική εταιρία για συνεργασία, κυκλοφορεί το πρώτο αγγλόφωνο album της (“Butterflies and Elvis”) σε συνεργασία με τον Lee Horrocks, βρετανό συνθέτη που έχει γράψει στο παρελθόν για Celine Dion, Mariah Carey, Enrique Iglasias, Lindsey Lohan, The Jonas Brothers και άλλους. Η Yohanna τώρα διδάσκει και φωνητική σε σχολεία στην Ισλανδία και θέλει να δημιουργήσει τη δική της τεχνική φωνητικής. Ελπίζω να μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον γιατί το αξίζει.

Download link για κάποια από τα τραγούδια της που βρήκα από 'δω και από ‘κει (σε όχι και τόσο καλή ποιότητα) ΕΔΩ!

Δες εδώ το video για το εκπληκτικό “I miss you”

Το facebook της Yohanna ΕΔΩ!

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

I'm back!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Wed, 20 May 2009 22:28:00 +0000

Δεν ξέρω γιατί αλλά πέραν των υποχρεώσεων που δεν μου άφηναν και πολύ χρόνο στην άκρη, μου είχε φύγει και η διάθεση για συγγραφή. Anyway…

Μετά από τόσο καιρό με τι να ξεκινήσω. Οκ, κάτι πρόχειρο που είναι το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό:

Sunrise Avenue.

Το συγκρότημα που γνωρίσαμε το 2007 από τη Φιλανδία. Αγαπημένοι των Σκανδιναβών (εφόσον πρόκειται για «ντόπιο» προϊόν) μπόρεσαν να πουλήσουν με το πρώτο τους album "On The Way To Wonderland", περισσότερα από 400.000 αντίτυπα και έτσι να γίνουν πλατινένιοι σε Φιλανδία και Γερμανία αλλά και χρυσοί σε Αυστρία, Ελβετία αλλά και Ελλάδα! Μάλιστα είχαμε και την χαρά να τους φιλοξενήσουμε στα MadAwards Video Music τον Αύγουστο του 2007 όπου τραγούδησαν το «Fairytale Gone Bad» (ποιο άλλο) live. Το «Fairytale Gone Bad» που παρ’ όλο που έχει περάσει μία 3ετία από την κυκλοφορία του ακόμα παίζει στο ραδιόφωνο και ομολογώ ότι δεν το έχω βαρεθεί. Μετά από πολλές εμφανίσεις σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλαδίτσα μας, οι Sunrise Avenue επιστρέφουν με νέο album το οποίο θα κυκλοφορήσει στην Γερμανία στις 22 του μήνα, τίτλος αυτού POPGASM (από τα Pop και Orgasm). Η υπόσχεση είναι ότι θα περιέχει «extremely catchy pop/rock tunes, that will have you hooked» και αν κρίνω από το πρώτο single, «The Whole Story», θα φορεθεί πολύ φέτος το καλοκαίρι!

Με torrent agent το κατεβάζεις από εδώ αλλά αυτά δεν τα λέμε παραέξω!

Αυτά για την ώρα. Θα επιστρέψω με κριτική του νέου αγγλόφωνου album της Hadise (ναι ναι, πρόλαβε και το έβγαλε και είναι dance pop και με πολύ καλή παραγωγή) αλλά και με μια καλοκαιρινή συλλογή φτιαγμένη από τα χεράκια μου γιατί έπιασαν και οι ζέστες.

So stay tuned! ;-)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

A Podcast and an Album

noreply@blogger.com (Mitsos) — Tue, 22 Apr 2008 07:30:00 +0000

Θα ξεκινήσω το σημερινό post με μία ραδιοφωνική πρόταση:

Ο Γιώργος Χαριζάνης είναι χρόνια στον ραδιοφωνικό αέρα της Θεσσαλονίκης. Χαρακτιρισμένος ως “Mr. Music” έχει καθημερινό ραντεβού με τους ακροατές του στις 17:00 με 19:00 στον Star FM 97.1! Αυτά ίσως να τα ήξερες. Αυτό που ίσως δεν ξέρεις είναι ότι πλέον ο Χαριζάνης βγαίνει και σε Podcast! Κάθε εβδομάδα κυκλοφορεί μια μισάωρη εκπομπή την οποία μπορείς να κατεβάσεις και να την ακούσεις όποτε εσύ θέλεις και όπου θέλεις. Αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί η 2^η εκπομπή στην οποία πέραν των μουσικών νέων και των charts της εβδομάδας θα ακούσεις και μια συνέντευξη αυτούσια όπως την έδωσε η Madonna σε έναν Αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό. Για να κατεβάσεις το Podcast κάνε κλικ ΕΔΩ! (για να το ανοίξεις χρειάζεσαι το iTunes, αν δεν το έχεις το κατεβάζεις από ΕΔΩ!)

Πάμε τώρα και σε μία μουσική πρόταση:

Αν σου αρέσουν οι Coldplay τότε σίγουρα θα σου αρέσουν οι Fray!

Οι Fray δημιουργήθηκαν το 2002 στο Denver του Colorado. Εκεί λοιπόν τέσσερεις συμμαθητές ξεκίνησαν δειλά με κάποια live show και μικρά gigs που σύντομα μεγάλωσαν και μαζί με την υποστήριξη των τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών δεν άργησαν να κερδίσουν το πολυπόθητο συμβόλαιο με την Epic Records το 2004. Μετά από αυτό αυτόματα όλα πήραν το δρόμο τους, η μπάντα κέρδισε τον τίτλο “Best New Band” από το Denver's Westword Magazine, το demo version του πρώτου τους τραγουδιού "Over My Head (Cable Car)" μπήκε στο top 30 των πιο πολυπαιγμένων τραγουδιών μέσα σε 4 μήνες μετά τις υπογραφές χωρίς επίσημη κυκλοφορία ως single και χρησιμοποιήθηκε σαν μουσική επένδυση στους τίτλους μιας από τις πιο επιτυχημένες σειρές στην Αμερική στις μέρες μας, στο Grey's Anatomy.

Δεν άργησε να έρθει και το προσωπικό album και έτσι το Σεπτέμβριο του 2005 το "How To Save A Life" βρέθηκε να φιγουράρει στα new releases των αμερικάνικων CDάδικων. Για πρώτο single στην Αμερική επιλέχθηκε το "Over My Head (Cable Car)" αφού η επιτυχία του ήταν ήδη δεδομένη. «Το "Over My Head" θυμίζει έντονα στιχουργικά τους Counting Crows αλλά μελωδικά τους U2» άρχισαν να γράφουν οι εφημερίδες και οι πωλήσεις να ανεβαίνουν κατακόρυφα. Λατρεύω το "Over My Head" γιατί μου θυμίζει πάρα πολύ έντονα τις προπέρσινες μου διακοπές. Νομίζω είναι εθιστικό τραγούδι. Εδώ προσθέτω το video για να κρίνεις και μόνος σου.

Στην Ευρώπη το "Over My Head" κυκλοφόρησε ως δεύτερο single αφού προηγήθηκε εδώ η κυκλοφορία του “How to Save a Life” που για την Αμερική ήταν το δεύτερο single. Και τα δύο τραγούδια όπως και τα περισσότερα του album, χαρακτηρίζονται από μια μελωδική «χαλαρότητα» που άλλες φορές επιταχύνει αλλά άλλες πάλι επιβραδύνει έτσι ώστε σαν ακροατής δεν μπορείς να αποφύγεις το να μπλεχτείς συναισθηματικά όταν έρχεται το crescendo.

Η μπάντα αποτελείται από τον Isaac Slade (φωνή και πιάνο), Joe King (κιθάρα και φωνιτικά), Ben Wysocki (drums), και Dave Welsh (κιθάρα και μπάσο). Το album “How to Save a Life” τον Ιανουάριο του 2007 είχε ήδη πουλήσει 2,000,000 copies μόνο στην Αμερική και έγινε και το biggest selling digital album όλων το εποχών τότε, δηλαδή έκανε ρεκόρ σε επίσημα downloads σπάζοντας το προιγούμενο ρεκόρ των Coldplay και φέρνοντας στην μπάντα τα βραβεία “digital album” και “digital songs artist of the year” για το 2005. Το ίδιο album κέρδισε για τους Fray δύο υποψηφιότητες Grammy για το 2007, αυτή για το “Best Pop Performance By A Duo Or Group With Vocal” για το single " Over My Head (Cable Car)", και αυτή για το “Best Rock Performance By A Duo Or Group With Vocal” για το "How To Save A Life".

Τα Χριστούγεννα του 2006 η μπάντα κυκλοφόρησε μια διασκευή του “Happy Xmas (War is Over)” του John Lennon που ντεμπουτάρισε στο #50 του Billboard Hot 100, ήταν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο τραγούδι μπήκε σε top 100 chart.

Ακολούθησαν τα single “Look After You” και “All at Once” μέσα στο 2007 που είχαν αντίστοιχη επιτυχία με top chart positions τις #11 και #20 αντίστοιχα. Το νέο του album έρχεται προς το τέλος τις χρονιάς και το περιμένω με αγωνία!

Μέχρι τότε μπορείς να κατεβάσεις το “How to Save a Life” ΕΔΩ! (είναι torrent, για να το ανοίξεις και να αρχίσει να κατεβαίνει χρειάζεσαι ένα torrent agent, σου προτείνω το µTorrent που αν δεν το έχεις το κατεβάζεις free από ΕΔΩ! Μετά το μόνο που μένει είναι να κάνεις εγκατάσταση το πρόγραμμα, να ανοίξεις το πρώτο αρχείο με το πρόγραμμα και να επιλέξεις που θέλεις να κατέβει!)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Ελλάδα License.

Η μουσική και το blogging!

noreply@blogger.com (Mitsos) — Fri, 18 Apr 2008 10:03:00 +0000

Τις τελευταίες μέρες όλο σκέφτομαι ότι κάτι θέλω να γράψω εδώ, ξεκινώ να γράφω κάτι και μετά από εντατικό γράψιμο και σβήσιμο καταλήγω απλά να κλείσω το word χωρίς να αποθηκεύσω το κείμενο.

Γενικά σκέφτομαι ότι έχω κλείσει 2 χρόνια και κάτι στο blogging… και τελικά τι γράφω; Έχω γράψει κάποια κείμενα «σοβαρά» αλλά οκ, φτάνω πλέον να αμφισβητώ την αξία τους. Το θέμα μου δεν είναι αυτό όμως. Διότι δεν έχει για μένα τόσο σημασία τελικά τι γράφω εγώ αλλά τι γράφουν οι άλλοι. Το λέω αυτό όχι μόνο γιατί περισσότερο διαβάζω άλλα blogs παρά ανανεώνω το δικό μου αλλά και γιατί η μαγεία του blogging αν υπάρχει βρίσκεται στα comments. Όχι μην με παρεξηγήσετε, δεν με ενδιαφέρουν τα πολλά comments, μιλάω για τον διαδραστικό χαρακτήρα του blog. Διότι το blog ξεπερνά τον χαρακτήρα τον περισσότερων κλασσικών γραπτών μέσων «ενημέρωσης», στο blog ξέρεις ότι αυτό που γράφεις όχι απλά θα διαβαστεί αλλά θα σχολιαστεί. Εξάλλου οι περισσότεροι από εμάς γράφουμε πάντα και μια εμβόλιμη ερώτηση μέσα στα κειμενάκια μας και περιμένουμε με αγωνία τις απαντήσεις. Κάποτε ήταν προνόμιο πολύ λίγων να έχουν τον προσωπικό τους χώρο στο δίκτυο αλλά τώρα ο καθένας σε λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να έχει την προσωπική του σελίδα. Η αδελφή μου είναι Ά Γυμνασίου και η ίδια της αλλά και οι περισσότεροι συμμαθητές της έχουν σελίδες στο Hi5 και Facebook, ναι μεν δεν είναι blog αλλά και πάλι είναι ένας προσωπικός χώρος διαδικτύου.

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες, πλέον και οι έλληνες έχουν τον προσωπικό τους χώρο όχι σε επίσημες βαρύγδουπες σελίδες αλλά σε κάποιο blog server. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα αποτελεί η Lily Allen και το MySpace της. Στο Facebook πια μπορείτε να βρείτε τον Μιχάλη Εμιρλή, Καλομοίρα, Παναγιώτη Ραφαιλίδη και η λίστα όλο και μεγαλώνει. Μάλιστα οι περισσότεροι καλλιτέχνες (εντάξει ίσως όχι οι έλληνες ακόμα) πρωτοδημοσιέυουν τα νέα τους τραγούδια σε αυτά τους τα blog προσπερνώντας έτσι τον ρόλο της δισκογραφικής, του επίσημου promotion και του γραφείου τύπου τους. Αν πριν λίγο καιρό μιλούσαμε για το mp3 και το πώς θα αλλάξει τον τρόπο διακίνησης της μουσικής τώρα ίσως θα πρέπει να μιλάμε για το blogging.

Ένα μικρό παράδειγμα που μου δημιούργησε τεράστια έκπληξη εμένα προσωπικά είναι ο Μιχάλης Εμιρλής που διατηρεί σελίδα στο Facebook (ΕΔΩ) όπως είπα και παραπάνω και προτίμησε να ακουστεί για πρώτη φορά το νέο του τραγούδι online από σήμερα ΕΔΩ! (καλοκαιρινό τραγουδάκι με χιουμοριστικό στίχο, μου άρεσε)

Δεν ξέρω κατά πόσο όλο αυτό το σύστημα και η διακίνηση της μουσικής μέσω internet κάνει καλό ή κακό στη μουσική, αυτό μόνο ο χρόνος θα το δείξει. Διότι ναι μεν τον καλλιτέχνη τον ενδιαφέρει να ακουστούν τα τραγούδια του και όχι απαραίτητα να αγοραστούν αλλά οι δισκογραφικές ειδικά στην Ελλάδα χωρίς κέρδος από τις πωλήσεις δεν μπορούν να εμπιστεύονται και να επενδύουν σε νέους καλλιτέχνες και έτσι δεν εκδίδουν τα τραγούδια τους πράγμα που μπορεί να αναστέλλει την ουσιαστική εξέλιξη της μουσικής αν κάποιο ταλέντο μένει στην αφάνεια.

Ένα άλλο θέμα είναι ότι και εμείς πια ως ακροατές δεν εκτιμάμε ουσιαστικά την μουσική. Με το δωρεάν download έχουμε στην κατοχή μας οποιοδήποτε CD θελήσουμε σε λίγα λεπτά ή και δευτερόλεπτα. Όταν κάτι το έχεις σε τέτοια πληθώρα και μάλιστα εντελώς δωρεάν δεν μπορείς να εκτιμήσεις την αξία του. Έχει συμβεί άπειρες φορές να κατεβάσω κάποιο album που περίμενα να κυκλοφορήσει και να το στοιβάξω σε κάποιον φάκελο χωρίς καν να το ακούσω. Αυτός είναι και ο λόγος που συνεχίζω να αγοράζω CD, το CD ξέρω ότι μόλις επιστρέψω σπίτι θα το βάλω να το ακούσω.

Το blogging είναι το μέλλον του internet? Πάντως σίγουρα είναι το παρόν και… βλέπουμε!

Θα σας αφήσω με ένα τραγουδάκι που όταν κατέβασα το album στο οποίο εμπεριέχεται δεν το άκουσα καν. Όταν πριν λίγες μέρες αγόρασα το CD (οκ άργησα, ξέρω) όμως όχι απλά το πρόσεξα αλλά το έχω λιώσει. Καλή σας ακρόαση!

Ονειράμα – Δύσκολος καιρός για Πρίγκιπες

Αληθεια ποια είναι η γνώμη σας για το blogging; Για το νέο τρόπο διακίνησης μουσικής; Αγοράζετε CD ή όχι πια;